Οδηγούνται ξανά, πέραν του ναδίρ, οι σχέσεις της Τουρκίας και των ΗΠΑ.

<img height="427" src="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2024/04/240428204252_Joe-Biden-Annie-Tomasini-Karine-Jean-Pierre-White-House-Bruce-Reed01-1024x683.jpg" width="743" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η νέα μεγάλη ευκαιρία για ακύρωση της πώλησης των F-16 στους Αττίλες… </span></h3>Του <b>ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ</b><br />Η κατάσταση των σχέσεων των Ηνωμένων Πολιτειών με την Τουρκία είναι τούτη τη στιγμή αχαρτογράφητη, κατά την έκφραση ανώτερης διπλωματικής πηγής, καθώς η αμερικανική Πρεσβεία στην Άγκυρα προσπαθεί να αντιληφθεί το μέγεθος του θυμού του Ταγίπ Ερντογάν, να το αναλύσει και να στείλει τα «αποτελέσματα» στην Ουάσιγκτον.<br /><br />Φυσικά, ο φιλότουρκος πρέσβης Φλέικ και οι συνεργάτες του, που πρωτοστάτησαν στις εκκλήσεις για την πάση θυσία αποστολή πρόσκλησης στον ισλαμιστή ηγέτη της Τουρκίας, θα έπρεπε να καταλάβουν από το προπερασμένο Σάββατο, ότι ο Ερντογάν θα οδηγούσε τις σχέσεις σε κρίση. Γιατί;Λόγω της προκλητικής πρόσκλησης προς τους ηγέτες της Χαμάς να επισκεφθούν επίσημα την Τουρκία. Ανάμεσα τους ήταν και αυτοί που έδωσαν την εντολή για τη σφαγή των Εβραίων, την 7η Οκτωβρίου 2023.<br /><br />Η κίνηση αυτή και μόνο έπρεπε να υποψιάσει τον Αμερικανό Πρέσβη, ο οποίος έχει ξεπεράσει και τον ίδιο τον Ερντογάν σε …φιλοτουρκισμό. Προφανώς δεν πήρε είδηση, καθώς επέμενε στην πραγματοποίηση της επίσκεψης του Ερντογάν στο Λευκό Οίκο.<br /><br />Μετά από αυτό το πατατράκ, θα πρέπει να απολυθεί και να επιστρέψει πάραυτα στην Ουάσιγκτον, διότι δεν είδε ούτε καν τον κίνδυνο να μετατρέψει ο ισλαμιστής πρόεδρος σε «κόλαση» το Προεδρικό Γραφείο (Όβαλ Όφις) και σε σημείο προπαγάνδας για τη Χαμάς.<br /><br />Όπως είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε ο κ. Φλέικ εισηγήθηκε ήδη να πραγματοποιηθεί συνάντηση του Προέδρου Μπάιντεν με τον Ερντογάν στο περιθώριο της συνόδου κορυφής του ΝΑΤΟ, που θα πραγματοποιηθεί στις 11 Ιουλίου στην Ουάσιγκτον.<br /><br />Η συνάδελφος ανταποκρίτρια της ΕΡΤ, Λένα Αργύρη μετέδωσε χθες την πολύ ενδιαφέρουσα είδηση ότι ο Τούρκος πρόεδρος δεν θα προσκληθεί ξανά στο Λευκό Οίκο, όσο προεδρεύει ο κ. Μπάιντεν. Συγκεκριμένα:<br /><br />«Όσο και αν επισήμως οι δυο πλευρές μιλούν για αναβολή και όχι για ακύρωση, στην Ουάσιγκτον πίσω από τις κλειστές πόρτες αναφέρουν ότι στο Όβάλ Γραφείο σε αυτή την προεδρεία, ο Ερντογαν δεν θα μπει.<br /><br />Στην αμερικανική κυβέρνηση αιφνιδιάστηκαν από την απόφαση του Τούρκου προέδρου να τα τινάξει όλα στον αέρα, καθώς ναι μεν μεγάλα προβλήματα στις συνεννοήσεις υπήρχαν, αλλά οι προετοιμασίες συνεχιζόντουσαν κανονικά έως και το Σάββατο το πρωί και ήταν ζήτημα ωρών να γίνει η επίσημη ανακοίνωση από τον Λευκό Οίκο».<br />Μετέφερε με ακρίβεια το κλίμα που επικρατεί αυτή τη στιγμή στην Ουάσιγκτον για τον απολογητή και προπαγανδιστή της Χαμάς, που εξελίχθηκε στον χειρότερο εχθρό του Εβραϊκού Κράτους, βγάζοντας προς τα έξω ένα απίστευτα βρώμικο αντισημιτισμό. Έχει ξεπεράσει το μίσος του ακόμα και αυτών των ηγετών της Χαμάς.<br /><br />Και θυμίζω ότι μέχρι τον περασμένο Σεπτέμβριο παρακαλούσε τον Μπενιαμίν Νετανιάχου να τα βρούνε, ο οποίος τον συνάντησε μεν στη Νέα Υόρκη, αλλά στους συμμάχους του Εβραϊκού Κράτους έλεγε πως η προσέγγιση της Τουρκίας ήταν ύπουλη και εξυπηρετούσε την ατζέντα του να παρουσιάζει στους Αμερικανούς ότι βελτίωσε δήθεν τις σχέσεις του με το Ισραήλ, την Ελλάδα και την Αίγυπτο.<br /><br />Όλες τις προηγούμενες εβδομάδες -μετέδωσε η συνάδελφος- οι συζητήσεις και οι διαπραγματεύσεις μέσω των οποίων θα έκλειναν τα μεγάλα ζητήματα ήταν εξαιρετικά δύσκολες και γινόντουσαν σε καθεστώς έντασης και δυσπιστίας.<br /><br />Την δυσπιστία ενέτεινε η εμμονή του Ερντογάν να ανακοινωθεί νωρίτερα η επίσκεψη επισήμως καθώς αισθανόταν εκτεθειμένος όπως μετέφεραν οι συνεργάτες του, κάτι που ο Λευκός Οίκος δεν έκανε αν δεν εξασφάλιζε το ναι σε σειρά ζητημάτων.<br /><br />Η τουρκική διαρροή περί (δήθεν) αναβολής της επίσκεψης του Ερντογάν, αμέσως μετά την δημόσια τοποθέτηση του Τζον Κίρμπι, εκπροσώπου του Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας (NSC), ο οποίος είπε ότι δεν υπάρχει στο πρόγραμμα του Προέδρου Μπάιντεν, και η νέα σκληρή επίθεση του Ερντογάν κατά του Ισραήλ και των ΗΠΑ, που ακολούθησε, ήταν βέβαιο πως θα οδηγούσε στην ακύρωση.<br /><br />Το πλήγμα στις τουρκοαμερικανικές σχέσεις είναι ήδη μεγάλο και η ανώτερη διπλωματική πηγή μας είπε ότι θα μπορούσε να υπάρξει μία μακρά περίοδος αντιπαράθεσης με τις ΗΠΑ, που όμοια της δεν έχουμε δει στο παρελθόν.Πρέπει να καταγραφεί ως γεγονός μεγάλης σημασίας η σοβαρή πληροφορία ότι ο Ερντογάν πήρε μόνος του τις αποφάσεις και δεν συνεννοήθηκε προηγουμένως με τον υπουργό Εξωτερικών, Χακάν Φιντάν και τον αρχηγό της ΜΙΤ Ιμπραήμ Καλίν.<br /><br />Είναι οι δύο πιο στενοί του συνεργάτες, που είχαν αναλάβει την πορεία βελτίωσης των σχέσεων με την Αμερική και την επιστροφή αυτών σε μια κατάσταση ομαλοποίησης και καλής συνεργασίας.<br /><br />Τι θα πράξουν οι Αμερικανοί; Ως γνωστό η γραφειοκρατία συνεχίζει να επιμένει ότι η Τουρκία είναι ένας καλός …σύμμαχος! Γελούν και οι πέτρες φυσικά με το αφήγημα. Είναι ένα μεγάλο ψέμα. Δεν πρέπει, λοιπόν, να αποκλειστεί μία ύστατη προσπάθεια για να μην επανέλθουν οι σχέσεις στο απόλυτο ναδίρ, αν και ο Ερντογάν εργαλοποιεί ήδη την κρίση στον μουσουλμανικό κόσμο και ειδικά στους Παλαιστίνιους, και λέει ότι δήθεν αυτός απέρριψε την πρόσκληση να επισκεφθεί το Λευκό Οίκο.<br /><br />Και πάλι η αλήθεια είναι διαφορετική. Η πρόσκληση από τον Πρόεδρο Μπάιντεν δεν έφτασε ποτέ στην Άγκυρα, απλά διεξάγονταν διαπραγματεύσεις για μία πιθανή επίσκεψη του στην αμερικανική πρωτεύουσα.<br /><br />Εν αναμονή των εξελίξεων, που βεβαίως θα επηρεάσουν και τις ελληνοτουρκικές σχέσεις -εδώ είμαστε και θα τα ξαναπούμε. Το θέμα της ακύρωσης της πώλησης των μαχητικών F-16 στην Τουρκία θα έρθει ξανά στο προσκήνιο, καθώς το Εβραϊκό Λόμπι -που έπαιξε υπόγεια ρόλο για την ακύρωση της επίσκεψης του Ερντογάν- εργάζεται αθόρυβα και πιστεύω μας επιφυλάσσει πολλές εκπλήξεις…<div><br /></div><div><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Οδηγούνται ξανά, πέραν του ναδίρ, οι σχέσεις της Τουρκίας και των ΗΠΑ.

Η νέα μεγάλη ευκαιρία για ακύρωση της πώλησης των F-16 στους Αττίλες…  Του ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ Η κατάσταση των σχέσεων των Ηνωμένων Πολιτειών με...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι Βρυξέλλες δίνουν τεράστια κονδύλια στον Ερντογάν που τα χρησιμοποιεί για να απειλεί την Ελλάδα και την Κύπρο.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2024-04/%CE%B5%CF%81%CE%BD%CF%84%CE%BF%CE%B3%CE%B1%CE%BD_0.jpg?itok=lBNLGGx0" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="480" data-original-width="800" height="356" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2024-04/%CE%B5%CF%81%CE%BD%CF%84%CE%BF%CE%B3%CE%B1%CE%BD_0.jpg?itok=lBNLGGx0" width="768" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Ο Α.Μποζκούρτ εκθέτει Ελλάδα και ΕΕ για τα δις ευρώ που δίνονται στην Τουρκία και πάνε σε Τζιχαντιστές και παρακράτος</span></h3>Ένα σημαντικό μέρος της χρηματοδότησης από την Ευρωπαϊκή Ένωση, που προοριζόταν να φέρει την Τουρκία πιο κοντά στις ευρωπαϊκές αξίες, διοχετεύθηκε από την κυβέρνηση του Προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν σε οντότητες γνωστές για τις τζιχαντιστικές και πολιτικές ισλαμιστικές τους σχέσεις, και στην ΜΙΤ για να διεξάγει επιχειρήσεις ( Ελλάδα, Κύπρος, κά).<br /><br />Αυτό αναφέρει ο γνωστός εξόριστος Τούρκος δημοσιογράφος <a href="https://nordicmonitor.com/2024/04/european-union-funds-jihadists-anti-eu-islamist-entities-in-turkey/">Αμπντουλάχ Μποζκούρτ.</a><br />Παρά τα δισεκατομμύρια που δαπανήθηκαν για τη βελτίωση της τουρκικής δημοκρατίας και του κράτους δικαίου, τα αποτελέσματα ήταν τα αντίθετα από ό,τι είχε προβλεφθεί<br /><br />Σύμφωνα με τον Τούρκο δημοσιογράφο, σχετικά με την εκταμίευση της χρηματοδότησης της ΕΕ προς την Τουρκία, πολλά εκατομμύρια ευρώ της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη στήριξη της εκπαίδευσης, της κατάρτισης, της νεολαίας και του αθλητισμού στην Ευρώπη, στο πλαίσιο του προγράμματος Erasmus, διοχετεύτηκαν άμεσα ή έμμεσα, σε τζιχαντιστικές και ισλαμιστικές οντότητες που υποστηρίζουν την κυβέρνηση Ερντογάν.<br /><br />Εκτός από το πρόγραμμα Erasmus, δισεκατομμύρια ευρώ που διατέθηκαν στην Τουρκία για τη βελτίωση της δημοκρατίας, του κράτους δικαίου και της κοινωνίας των πολιτών έχουν σπαταληθεί για τον ίδιο σκοπό.<br /><br />Το κράτος δικαίου στην Τουρκία έχει ουσιαστικά ανασταλεί, η δημοκρατία στην χώρα αυτή έχει μετατραπεί σε ένα κατασταλτικό καθεστώς, ενώ η ζωντανή κοινωνία των πολιτών έχει αποδεκατιστεί.<br /><br />Εκατοντάδες ΜΚΟ έχουν κλείσει, τα μέλη τους διώχθηκαν ή/και φυλακίστηκαν με ψευδείς ποινικές έρευνες, ενώ δημοσιογράφοι ρίχτηκαν στη φυλακή,καθώς αντιπολίτευση αντιμετώπισε σκληρή καταστολή.<br /><br />Με άλλα λόγια, οι επιχορηγήσεις και η βοήθεια που παρείχε η ΕΕ για την εκ νέου ευθυγράμμιση της Τουρκίας με τις αξίες της Ευρώπης, ως μέρος της διευκόλυνσης της τουρκικής ένταξης στο μπλοκ, στην πραγματικότητα παρήγαγαν απρόβλεπτα αποτελέσματα.<br /><br />Αντί να ενθαρρύνουν την ευθυγράμμιση με τις ευρωπαϊκές αξίες, αυτά τα κεφάλαια ενίσχυσαν την κυβέρνηση Ερντογάν και τις συνδεδεμένες με αυτήν οργανώσεις και οντότητες που διαδίδουν αντιευρωπαϊκές απόψεις στον τουρκικό πληθυσμό.<br />Δεν είναι εύκολο να εντοπιστεί, να αξιολογηθεί και να ληφθεί πλήρης καταγραφή του τρόπου με τον οποίο κατανεμήθηκε η χρηματοδότηση της ΕΕ στην Τουρκία<br /><br />Αυτή η δυσκολία προκύπτει από τα αδιαφανή και πολύπλοκα προγράμματα εκταμίευσης, την συμμετοχή πολλαπλών φορέων στην φάση της χρηματοδότησης και στην ασυμφωνία μεταξύ των δηλωμένων στόχων και των πραγματικών αποτελεσμάτων.<br /><br />Ωστόσο, η ταυτότητα ορισμένων από τους οργανισμούς που έλαβαν επιχορηγήσεις της ΕΕ , αποκαλύπτει την αλήθεια για το πώς λειτουργεί ολόκληρο το πρόγραμμα την τελευταία δεκαετία.<br /><br />Οι επιχορηγήσεις, που παρέχονται από τον προϋπολογισμό Erasmus της ΕΕ, εκτιμάται ότι αφορούν περίπου 26,2 δισεκατομμύρια ευρώ για την περίοδο 2021-2027, και διατέθηκαν σε αμφιλεγόμενες θρησκευτικές οργανώσεις της Τουρκίας είτε άμεσα στο πλαίσιο εγκεκριμένων έργων είτε έμμεσα μέσω διαπιστευμένων φορέων που εκταμίευαν περαιτέρω τις επιχορηγήσεις της ΕΕ σε άλλες οντότητες.<br /><br />Η αρχή που είναι αρμόδια για να αποφασίσει πώς θα χρησιμοποιηθούν οι επιχορηγήσεις Erasmus της ΕΕ στην Τουρκία, είναι το Κέντρο για τα Προγράμματα Εκπαίδευσης και Νεολαίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Ulusal Ajans), γνωστό και ως Τουρκική Εθνική Υπηρεσία.<br /><br />Διευθύνεται από τον Ιλκέρ Ασταρκί , ο οποίος ήταν στο παρελθόν σύμβουλος του Προέδρου Ερντογάν.<br />Η Τουρκική Εθνική Υπηρεσία λειτουργεί υπό τη Διεύθυνση Υποθέσεων Ευρωπαϊκής Ένωσης του υπουργείου Εξωτερικών στην Άγκυρα.<br />Ο ρόλος του Χακάν Φιντάν σε όλο αυτό το αλισβερίσι <br /><br />Το υπουργείο διευθύνεται από τον Χακάν Φιντάν, τον πρώην επικεφαλής της τουρκικής υπηρεσίας πληροφοριών MIT, ο οποίος έχει εμπλακεί σε ύποπτες υποθέσεις στις οποίες βασανίστηκαν απαχθέντες πολιτικοί αντίπαλοι, συμμετείχε δε σε καταστολή, πραγματοποίησε κατασκοπεία σε συμμαχικές χώρες και διεξήγαγε επιχειρήσεις ψευδούς σημαίας για να υποστηριχτεί το καθεστώς Ερντογάν.<br /><br />Η ΕΕ βρίσκεται στο πίσω μέρος της λίστας προτεραιοτήτων της κυβέρνησης Ερντογάν εδώ και αρκετό καιρό, ενώ η Τουρκία συχνά εξαιρείται από τους κοινούς στόχους εξωτερικής πολιτικής της ΕΕ.<br /><br />Σε ένα ισχυρό μήνυμα ότι η ένταξη στην ΕΕ δεν ήταν προτεραιότητα για την κυβέρνησή του, ο Πρόεδρος Ερντογάν κατάργησε το Υπουργείο Ευρωπαϊκών Υποθέσεων το 2018 και υποβάθμισε το καθεστώς του ιδρύματος που χειρίζεται τις ενταξιακές συνομιλίες της Τουρκίας με το μπλοκ.<br /><br />Ωστόσο, η χρηματοδότηση από την ΕΕ συνέχισε να ρέει προς την Τουρκία, ιδίως στο πλαίσιο του προγράμματος Μέσου Προενταξιακής Βοήθειας (IPA), το οποίο είναι ένα εργαλείο που σχεδίασε η ΕΕ για να στηρίξει τις μεταρρυθμίσεις στις υποψήφιες χώρες με οικονομική και τεχνική βοήθεια.<br /><br />Μεταξύ 2014 και 2020, η ΕΕ διέθεσε 3,5 δισεκατομμύρια ευρώ για προγράμματα ΜΠΒ με στόχο τη βελτίωση της δημοκρατίας, του κράτους δικαίου και της κοινωνίας των πολιτών στην Τουρκία.<br /><br />Ωστόσο, παρά τις προσπάθειες αυτές, όλοι οι δείκτες που σχετίζονται με αυτές τις παραμέτρους επιδεινώθηκαν περαιτέρω κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου.<br /><br />Η χρηματοδότηση που εκταμιεύτηκε από το πρόγραμμα Erasmus υπογραμμίζει τις προτεραιότητες της κυβέρνησης Ερντογάν για τη στήριξη θρησκευτικών και πολιτικών ισλαμιστικών οργανώσεων στην Τουρκία και στο εξωτερικό, με χρήματα των φορολογουμένων από τα κράτη μέλη της ΕΕ.<br /><br />Μεταξύ εκείνων που έλαβαν χρηματοδότηση από την ΕΕ ήταν η τζιχαντιστική φιλανθρωπική οργάνωση Foundation for Human Rights and Freedoms and Humanitarian Relief (İnsan Hak ve Hürriyetleri ve İnsani Yardım Vakfı, ή IHH).<br /><br />Η IHH έχει επισημανθεί από το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ για παράνομη διακίνηση όπλων σε τζιχαντιστικές ομάδες, συμπεριλαμβανομένου του Ισλαμικού Κράτους στο Ιράκ και τη Συρία (ISIS).<br />Όλα αυτά τα χρήματα κατέληγαν και στην τουρκική υπηρεσία πληροφοριών MIT για τη διεξαγωγή επιχειρήσεων στο εξωτερικό<br /><br />Το 2023 η οργάνωση IHH έλαβε 60.000 ευρώ για ένα πρόγραμμα για τη νεολαία που είχε ως στόχο την εκπαίδευση και εκπαίδευση ενηλίκων.<br /><br />Ήταν ένας από τους οκτώ αποδέκτες επιχορηγήσεων της ΕΕ μεταξύ 72 έργων που εξετάστηκαν για χρηματοδότηση.Ήταν προφανές ότι η IHH εξασφάλισε τη χρηματοδότηση με την υποστήριξη της κυβέρνησης Ερντογάν.<br /><br />Η Önder İmam Hatipliler Derneği (Önder Imam Hatipliler Association, Önder), μια ισλαμιστική οργάνωση γνωστή για την ένθερμη υποστήριξή της στην κυβέρνηση Ερντογάν, "βραβεύτηκε" ουσιαστικά από την ΕΕ, με 60.000 ευρώ για ένα μικρής κλίμακας έργο για τη νεολαία στο πλαίσιο του προγράμματος Erasmus πέρυσι και το 2022 έλαβε 52.560 ευρώ για άλλο έργο.<br /><br />Το Ίδρυμα Maarif είναι μέρος του Υπουργείου Εθνικής Παιδείας της Τουρκίας. Η Διεύθυνση Θρησκευτικής Εκπαίδευσης του υπουργείου (Din Öğretimi Genel Müdürlüğü) αναφέρεται επίσης ως δικαιούχος κονδυλίων της ΕΕ για τη νεολαία και το 2022 του χορηγήθηκαν 107.660 ευρώ.<br /><br />Ένα ίδρυμα που ονομάζεται Recep Tayyip Erdogan Üniversitesi Geliştirme Vakfı, το οποίο ιδρύθηκε για να τιμήσει την κληρονομιά του Ερντογάν στη γενέτειρά του, τη Ρίζε, έλαβε 44.000 ευρώ το 2023.<br /><br />Η λίστα είναι μεγάλη και δεν έχει τελειωμό. Η ουσία σε όλα αυτά είναι ότι οι Τούρκοι κάνουν ότι θέλουν με πληρωμένα τα έξοδα από τα κορόιδα στην Ευρώπη. <div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Οι Βρυξέλλες δίνουν τεράστια κονδύλια στον Ερντογάν που τα χρησιμοποιεί για να απειλεί την Ελλάδα και την Κύπρο.

Ο Α.Μποζκούρτ εκθέτει Ελλάδα και ΕΕ για τα δις ευρώ που δίνονται στην Τουρκία και πάνε σε Τζιχαντιστές και παρακράτος Ένα σημαντικό μέρος τη...

Διαβάστε την συνέχεια

Καθηγητής Γρίβας: Το να δημιουργήσεις ένα «Θόλο» όπως του Ισραήλ στο Αιγαίο είναι πρακτικά αδύνατο!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2024-04/gettyimages-1713607297_custom-7ebbbf0a1c4359fe1995c8e267899f59de5d14e2.jpg?itok=133IFmN5" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="480" data-original-width="800" height="384" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2024-04/gettyimages-1713607297_custom-7ebbbf0a1c4359fe1995c8e267899f59de5d14e2.jpg?itok=133IFmN5" width="745" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">«Οι "Θόλοι" δεν μπορούν να δώσουν 100% ασφάλεια στη προστασία»</span></h3>Ο Καθηγητής Γεωπολιτικής και Σύγχρονων Στρατιωτικών Τεχνολογιών στη Σχολή Ευελπίδων Κώστας Γρίβας, φιλοξενούμενος του newshub, αναπτύσσει τις απόψεις του για τα τεκταινόμενα σε γεωπολιτικό και επιχειρησιακό επίπεδο, αλλά και όσα θα διαμορφωθούν στο μελλον, με γεγονότα όπως το ξέσπασμα του πολέμου στην Ουκρανία, αλλά και τη διένεξη ανάμεσα σε Ισραήλ και Ιράν.<br /><br />«Η ανάπτυξη προηγμένων βαλλιστικών όπλων τα οποία είδαμε πόσο επικίνδυνα είναι στη διάρκεια της επίθεσης σε βάρος του Ισραήλ, αλλά το έχουμε και σε υποκρατικές δυνάμεις, όπως οι Χούθι που έχουν προηγμένους βαλλιστικούς πυραύλους (...) και εναντι αυτών των όπλων το ελληνικό Ναυτικό, μέχρι να έρθουν οι καινούριες φρεγάτες, δεν έχει κανενός είδους άμυνες. Ολα αυτά υπαρχουν από πολύ παλιά», λέει χαρακτηριστικά.<br /><br />Αναφέρεται δε στις προσπάθειες των Τούρκων, που εδώ και πολλά χρόνια αναπτύσσουν όπλα προηγμένων βαλλιστικών δυνατοτήτων, με ό,τι αυτό μπορεί να συνεπάγεται σε επίπεδο συσχετισμών δυνάμεων.<br /><br /><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="355" src="https://www.youtube.com/embed/IJJFrT_zN7Y" width="675" youtube-src-id="IJJFrT_zN7Y"></iframe><br /><br />«Οι "Θόλοι" δεν μπορούν να δώσουν 100% ασφάλεια στην προστασία», «Όπως επίσης, το να δημιουργήσεις ένα "Θόλο" αεράμυνας όπως του Ισραήλ, πάνω από το Αιγαιο είναι πρακτικό αδύνατο. Για λόγους κόστους, μεγέθους αλλά και επείδη στη περίπτωση της Ελλάδας, ο "αντίπαλος" είναι ακριβώς δίπλα. Αρα ο στόχος θα πρέπει να είναι η δυναμική ενισχυση, των ήδη υπαρχοντων συστημάτων αεράμυνας... Χρειάζονται συνθετικές αναγνώσεις, προσαρμοσμένες στα επιχειρησιακά, γεωγραφικά, οικονομικά δεδομένα που έχεις να αντιμετωπίσεις. Δηλαδή ένα Ελληνικό Αμυντικό Δόγμα» <div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br />

Καθηγητής Γρίβας: Το να δημιουργήσεις ένα «Θόλο» όπως του Ισραήλ στο Αιγαίο είναι πρακτικά αδύνατο!

«Οι "Θόλοι" δεν μπορούν να δώσουν 100% ασφάλεια στη προστασία» Ο Καθηγητής Γεωπολιτικής και Σύγχρονων Στρατιωτικών Τεχνολογιών στη...

Διαβάστε την συνέχεια

Το επώδυνο δίλημμα της Δύσης: Στρατηγική ήττα ή ανεξέλεγκτη κλιμάκωση;

<img height="399" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2024/04/putin-ukrania-SLpress-825x600.jpg" width="747" /><div><br /></div><div><b>ΛΥΓΕΡΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ</b><br />Η έγκριση από το Κογκρέσο της αμερικανικής βοήθειας των 61 δισ. στην Ουκρανία (μόνο το 1/3 θα φθάσει εκεί ως στρατιωτική και οικονομική βοήθεια) έχει αναζωπυρώσει τις ελπίδες των “γερακιών” στη Δύση ότι το Κίεβο θα καταφέρει να αναχαιτίσει την αργή, αλλά σταθερή πρόοδο των ρωσικών δυνάμεων. Από την εκδήλωση της κρίσης που οδήγησε στη ρωσική εισβολή μέχρι τώρα, η ψυχολογική διακύμανση των δυτικών αρχουσών ελίτ είναι εντυπωσιακή.<br /><br />Όταν στα τέλη του 2021 η Δύση απέρριψε την προσπάθεια της Μόσχας να αρχίσει διαπραγμάτευση με σκοπό μία αρχιτεκτονική ασφαλείας, δεν έμεινε αμφιβολία πως στρατηγική των ΗΠΑ ήταν να εξωθήσουν τον Πούτιν να καταφύγει στην εισβολή. Κι όταν οι ρωσικές δυνάμεις επιτέθηκαν στην Ουκρανία, η –ενορχηστρωμένη από τους Αμερικανούς– αντίδραση της Δύσης (πολιτική, διπλωματική, επικοινωνιακή και οικονομική) ήταν άμεση και σαρωτική. Στη Δύση κυριάρχησε αντιρωσικό κλίμα συχνά σε βαθμό υστερίας. Προφανώς, συνέβαλε το σοκ που προκάλεσε διεθνώς και ειδικά στη δυτική κοινή γνώμη η ωμή εισβολή σε μία ευρωπαϊκή χώρα, αν και είχε προηγηθεί η δυτική επέμβαση στη Γιουγκοσλαβία (δεκαετία 1990).<br /><br />Ας θυμηθούμε το κλίμα που επικρατούσε σε κυβερνήσεις και Μίντια της Δύσης εκείνη την εποχή. Αρχικά πολλοί είχαν σπεύσει να προεξοφλήσουν την άμεση στρατιωτική ήττα της Ουκρανίας, συγκρίνοντας επιπολαίως μόνο τους δύο αντίπαλους στρατούς. Η “Ειδική Στρατιωτική Επιχείρηση”, όμως, κόλλησε στα προάστια του Κιέβου. Οι αιτίες που συνέβη αυτό είναι τρεις:Ο Πούτιν προσδοκούσε αλλαγή κυβέρνησης στο Κίεβο και γι’ αυτό απέφυγε τους μαζικούς βομβαρδισμούς που προηγούνται μίας εισβολής για να αποδιαρθρώσουν την άμυνα. Δεν ήθελε να μετατρέψει σε εχθρό τον ουκρανικό λαό, επειδή σχεδίαζε να του επιβάλει φιλορωσική κυβέρνηση.<br />Το Κρεμλίνο υποτίμησε ανεξήγητα τη στρατιωτική προετοιμασία (εξοπλισμός, εκπαίδευση και πληροφορίες) των ουκρανικών δυνάμεων από τους Αμερικανούς.<br />Η ρωσική κινητοποίηση έφερε στην επιφάνεια σοβαρά λειτουργικά προβλήματα του ρωσικού στρατού.<br /><br />Ακόμα κι όσοι είχαν προεξοφλήσει την γρήγορη ήττα της Ουκρανίας, είχαν σπεύσει να προεξοφλήσουν και την κατάρρευση της ρωσικής οικονομίας, λόγω της επιβολής των πρωτοφανών κυρώσεων. Θεωρούσαν, μάλιστα, ότι αυτή θα αποσταθεροποιούσε το καθεστώς Πούτιν και πιθανότατα θα οδηγούσε σε ανατροπή του. Όταν οι ρωσικές δυνάμεις σκόνταψαν στο Κίεβο, ενώ οι Δυτικοί αρχικά φοβούνταν γρήγορη ρωσική νίκη, άρχισαν να τις χλευάζουν και να προεξοφλούν νίκη της Ουκρανίας.<br /><br />Μίσος, φόβος και περιφρόνηση<br /><br />Το μίσος τους διατηρήθηκε ακέραιο, αλλά ο φόβος τους επικαλύφθηκε από μία υπερχειλίζουσα αυταρέσκεια, από ένα εξόφθαλμο σύμπλεγμα ανωτερότητας, από μία περιφρόνηση προς τη Ρωσία. Στην πραγματικότητα πίσω από την έντονη ψυχολογική διακύμανση διαφαίνονται τα παραδοσιακά στερεότυπα που χαρακτήριζαν τη στάση των Ευρωπαίων έναντι της Ρωσίας τους τελευταίους αιώνες.<br /><br />Όταν διαψεύσθηκε η “βεβαιότητα” ότι οι κυρώσεις θα γονάτιζαν τη ρωσική οικονομία και θα αποσταθεροποιούσαν το καθεστώς Πούτιν κι όταν μετά από δύο επιμέρους ήττες οι Ρώσοι ανασυγκροτήθηκαν στρατιωτικά και σταδιακά πήραν το πάνω χέρι στα μέτωπα, τα πολιτικά και επικοινωνιακά επιτελεία στη Δύση δεν επανεξέτασαν τους σχεδιασμούς και τις προσδοκίες τους με βάση τα γεγονότα, ώστε να προβούν σε κατάλληλες προσαρμογές.<br /><br />Ίσως επειδή πλέον είχαν εμπλακεί πολύ στον πόλεμο και για να αποτρέψουν ρήγματα στην κοινή γνώμη τους, οι Δυτικοί παρόξυναν την αντιρωσική υστερία. Ουσιαστικά, όποιος τολμούσε να ασκήσει κριτική στην πολιτική τους στο Ουκρανικό αντιμετωπιζόταν σαν “πουτινόφιλος”! Ακόμα κι όταν τα γεγονότα βοούσαν, η συντριπτική πλειονότητα των κυβερνήσεων και των συστημικών Μίντια στη Δύση προτίμησαν τη βύθιση στη θαλπωρή των ψευδαισθήσεων και τη χοντροκομμένη προπαγάνδα – ενίοτε και τα δύο.<br /><br />Η αμερικανική ομπρέλα<br /><br />Μετά την πτώση του Μπαχμούτ, το ναυάγιο της ουκρανικής αντεπίθεσης και την κατάληψη της υπεροχυρωμένης Αντβιίφκα, σημειώθηκε νέα μεταστροφή κλίματος στη Δύση. Ο φόβος επανήλθε οξυμένος και η ανησυχία έτεινε να μετατραπεί σε πανικό. Σύμφωνα με το νέο δυτικό αφήγημα, ο –κατά τους ίδιους πριν ενάμιση χρόνο ανίκανος– ρωσικός στρατός σήμερα είναι ικανός να απειλεί με εισβολή τις Βαλτικές, την Πολωνία, ακόμα και τη Γερμανία! Ας παρακάμψουμε τις διαβεβαιώσεις Πούτιν κι ότι αυτό θα σήμαινε πόλεμο με το ΝΑΤΟ. Στοιχειωδώς ορθολογική ανάλυση σε στρατιωτικό, πολιτικό και οικονομικό επίπεδο δείχνει ότι και να θέλει η Ρωσία δεν μπορεί να προχωρήσει πέραν της Ουκρανίας, ούτε καν στις δυτικές επαρχίες της.<br /><br />Ο φόβος των Ευρωπαίων πηγάζει από τη συνείδηση πως οι αμυντικές δυνατότητές τους έχουν δραματικά υποβαθμιστεί κυρίως σε ανθρώπινο δυναμικό και κουλτούρα πατριωτισμού. Ακόμα και οι πυρηνικές Γαλλία και Βρετανία είναι από στρατιωτικής απόψεως σκιές του άλλοτε εαυτού τους. Οι εξαγγελίες για ταχύ επανεξοπλισμό (και της Γερμανίας) υπηρετούν λιγότερο την ουσία και περισσότερο λειτουργούν αυτο-παρηγορητικά.<br /><br />Η αμερικανική ομπρέλα και το ΝΑΤΟ έχουν ενσταλάξει στις ευρωπαϊκές κοινωνίες εφησυχασμό και εξατομίκευση. Αυτά δεν αλλάζουν με αποφάσεις κυβερνήσεων, οι οποίες μάλιστα αμφισβητούνται. Οι ευρωπαϊκές ελίτ τώρα συνειδητοποιούν –λόγω και της προοπτικής εκλογής του Τραμπ– ότι δεν μπορούν πλέον να στηρίζονται για την ασφάλεια της Ευρώπης στις ΗΠΑ, όπως είχαν βολευτεί να το κάνουν μεταπολεμικά.<br /><br />Η αμερικανική συμβατική σοφία<br /><br />Σε προηγούμενο άρθρο μου είχα αναλύσει γιατί δεν ισχύει η αμερικανική συμβατική σοφία για τον πόλεμο στην Ουκρανία: “διαθέτοντας μικρό μέρος του αμυντικού μας προϋπολογισμού στην Ουκρανία προκαλούμε αιμορραγία στη Ρωσία, χωρίς να θυσιάζουμε ούτε ένα στρατιώτη”! Αυτό που τους διαφεύγει είναι πως εάν –όπως διαφαίνεται– η Ρωσία επικρατήσει στην Ουκρανία θα εξέλθει από αυτόν τον πόλεμο ποιοτικά ισχυρότερη και αντιστοίχως η Δύση ηττημένη.<br /><br />Το νέο, όμως, είναι η ιστορική στροφή της Ρωσίας στην Ευρασία. Εφεξής, η Ρωσία αντιμετωπίζει τους Ευρωπαίους ως αντιπάλους, όχι ως δυνητικούς εταίρους όπως μέχρι πρότινος. Κι αυτό, επειδή η ρωσική άρχουσα ελίτ (όχι μόνο ο Πούτιν) έχει καταλήξει στο συμπέρασμα ότι οι Ευρωπαίοι είναι άρρηκτα προσδεδεμένοι στο άρμα της Ουάσινγκτον και στη στρατηγική της για κατακερματισμό και νεοαποικιοποίηση της Ρωσίας.<br /><br />Προφανώς, εάν μεταπολεμικά αποκατασταθεί μία ομαλότητα θα επαναληφθούν οι εμπορικές σχέσεις, αλλά δεν θα είναι πλέον όπως παλαιά. Η Ρωσία έχει εγκαταλείψει την παραδοσιακή προσπάθειά της να γίνει δεκτή στο δυτικό πλαίσιο. Γι’ αυτήν οι Ευρωπαίοι θα παραμείνουν στρατηγικά αντίπαλοι. Αυτό σημαίνει ότι ο γεωγραφικός όγκος της Ρωσίας, η πυρηνική ισχύ, οι ισχυροποιημένες ένοπλες δυνάμεις, η αναβαθμισμένη αυτοπεποίθησή της και οι προνομιακές σχέσεις της με την Κίνα θα ασκούν εκ των πραγμάτων πίεση στους Ευρωπαίους. Και μάλιστα σε περίοδο που οι ΗΠΑ χάνουν έδαφος διεθνώς, αντιμετωπίζουν οικονομική πίεση και είναι βαθιά διχασμένες εσωτερικά.<br />Τρεις κινήσεις κλιμάκωσης στην δυτική στρατηγική<br /><br />Συνοψίζοντας: ΗΠΑ και Ευρώπη τρέμουν την προοπτική ρωσικής νίκης στην Ουκρανία. Έχουν συνείδηση πως αυτή ισοδυναμεί με στρατηγική ήττα τους, όχι όπως αυτή στο Αφγανιστάν. Η έκκληση Μακρόν για αποστολή δυτικών στρατευμάτων στην Ουκρανία αποπνέει μικρομέγαλο τυχοδιωκτισμό, αλλά εκφράζει τον πανικό των Ευρωπαίων και της κυβέρνησης Μπάιντεν. Γι’ αυτό αμφότεροι λένε ότι δεν θα επιτρέψουν ρωσική νίκη. Τί σημαίνει, όμως, συγκεκριμένα αυτή η δήλωση;<br /><br />Πρώτον, η Δύση παραχωρεί στο Κίεβο όπλα ικανά να πλήξουν στόχους βαθιά στη Ρωσία. Μετά τους πυραύλους HIMARS οι Αμερικανοί στέλνουν ATACMS με βεληνεκές 300 χλμ. Mέχρι τώρα δεν τους έδιναν για να μην εξωθήσουν τη Μόσχα σε ολοκληρωτικό πόλεμο. Το ίδιο συμβαίνει με την παραχώρηση μαχητικών F-16. Αυτά τα όπλα δεν μπορούν να αλλάξουν την πορεία του πολέμου, αλλά μπορούν να προκαλέσουν πρόβλημα στο εσωτερικό της Ρωσίας. Αυτό προκαλεί κλιμάκωση και πλήγματα σε ουκρανικούς στόχους που μέχρι τώρα οι Ρώσοι απέφευγαν.<br /><br />Δεύτερον, μέχρι προσφάτως η Δύση έστελνε στρατιωτικά στελέχη με κάλυμμα “μισθοφόρου” (αρκετές χιλιάδες), ώστε να μην κατηγορηθεί για άμεση ανάμιξη. Αυτοί χρησιμοποιούνταν ως εκπαιδευτές και χειριστές εξειδικευμένων οπλικών συστημάτων. Τώρα κερδίζει έδαφος η αποστολή πολύ μεγαλύτερου αριθμού στρατιωτικών στελεχών και ειδικών δυνάμεων, που θα πολεμούν στην Ουκρανία με την πραγματική ιδιότητά τους, π.χ. ως Γάλλοι στρατιωτικοί. Αυτό, ωστόσο, μετατρέπει σε εμπόλεμο το κράτος που στέλνει στρατιωτικούς του στην Ουκρανία, άρα νομιμοποιεί ρωσικά πλήγματα και εναντίον του, ανεξαρτήτως τι θα πράξει η Μόσχα.<br /><br />Είναι προφανές ότι η Δύση τεστάρει τις ρωσικές αντιδράσεις κι όσο αυτές δεν είναι δραστικές πιθανότατα η εμπλοκή θα κλιμακώνεται. Σύμφωνα, μάλιστα, με δυτικές εκτιμήσεις, εάν ο Μπάιντεν επανεκλεγεί, θα στείλει αμερικανικές δυνάμεις με τα πιο προηγμένα όπλα με σκοπό να αποτρέψει ρωσική νίκη. Μία τέτοια εξέλιξη, όμως, αναπόφευκτα θα μετατρέψει τον πόλεμο σχεδόν σε παγκόσμιο, κυρίως θα εξωθήσει τη Μόσχα να παίξει το χαρτί των τακτικών πυρηνικών με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Αυτός ο πόλεμος, άλλωστε, είναι υπαρξιακός όχι μόνο για την Ουκρανία, αλλά και για τη Ρωσία.<br /><br />Τρίτον, η Ουάσινγκτον πιέζει για κατάσχεση των παγωμένων περιουσιακών στοιχείων στη Δύση (σχεδόν 300 δισ.) με σκοπό τη χρηματοδότηση του Κιέβου. Οι Ευρωπαίοι διστάζουν, επειδή δικαιολογημένα φοβούνται ότι η κατάσχεση θα καταλύσει απαράβατους κανόνες, θα προκαλέσει μαζική απόσυρση κεφαλαίων του “Παγκόσμιου Νότου” από τη Δύση και θα τινάξει στον αέρα το δυτικό χρηματοπιστωτικό σύστημα.</div><div><br />Στρατηγική ήττα και πολιτική μυωπία<br /><br />Για ποιον λόγο οι ΗΠΑ (ακολουθούμενες από τη “Συλλογική Δύση”) εξώθησαν τα πράγματα στη σημερινή κατάσταση, η οποία με τη σειρά της τις εξωθεί στην προαναφερθείσα άκρως επικίνδυνη κλιμάκωση. Η απάντηση βρίσκεται στις δηλώσεις ότι “δαπανώντας ένα μικρό ποσοστό του αμυντικού προϋπολογισμού μας και χωρίς να θυσιάζουμε ούτε έναν στρατιώτη προκαλούμε αιμορραγία στη Ρωσία”.<br /><br />Το μείζον πρόβλημα δεν είναι τόσο ο κυνισμός “θα πολεμήσουμε μέχρι τον τελευταίο Ουκρανό”, όσο η πολιτική μυωπία της αμερικανικής ηγεσίας. Προφανώς, οι ΗΠΑ πίστευαν στο δόγμα της “διπλής ανάσχεσης”. Δηλαδή, ότι στριμώχνοντας τη Ρωσία θα κατάφερναν να την γονατίσουν και να αποσταθεροποιήσουν (ή και ανατρέψουν) το καθεστώς Πούτιν και στη συνέχεια θα στρέφονταν κατά της Κίνας. Αποδεικνύεται ότι δεν είχαν καλή επαφή με την πραγματικότητα, ότι είχαν υπερεκτιμήσει τις δυνάμεις τους.<br /><br />Αυτό που κατάφερε η Δύση είναι να μετατρέψει τη Ρωσία από ενδεχόμενο εταίρο στην προσπάθεια ανάσχεσης της Κίνας σε απόλυτο αντίπαλο. Την εξώθησε να “αγκαλιαστεί” με την Κίνα και να επενδύσει τα πάντα στον “Παγκόσμιο Νότο”. Για πρώτη φορά στους αιώνες που η Ρωσία συμμετέχει ως μεγάλη δύναμη στις ευρωπαϊκές υποθέσεις, γυρίζει οριστικά την πλάτη στην Ευρώπη. Αυτό είναι το πιο πολύτιμο δώρο που θα μπορούσε να κάνει η Ουάσινγκτον στο Πεκίνο…</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το επώδυνο δίλημμα της Δύσης: Στρατηγική ήττα ή ανεξέλεγκτη κλιμάκωση;

ΛΥΓΕΡΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ Η έγκριση από το Κογκρέσο της αμερικανικής βοήθειας των 61 δισ. στην Ουκρανία (μόνο το 1/3 θα φθάσει εκεί ως στρατιωτική και...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι πραγματικές σχέσεις Ελλάδας-ΗΠΑ: Διαβάζοντας πίσω από τα κυβερνητικά αφηγήματα.

<img height="378" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2023/10/mitsotakis_usa_22-05-16_0026__DPC0371-930x550.jpg" width="738" /><br /><b><br />ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΓΕΡΟΓΛΗΣ</b><br />Προ ολίγων ημερών (10-13 Απρ ) , διεξήχθει το οικονομικό forum των Δελφών…Στην υπόψη διοργάνωση, λαμβάνουν χώρα μεταξύ άλλων events, ομιλίες-παρουσιάσεις-συνεντεύξεις σημαντικών ομιλητών και προσωπικοτήτων, του εγχωρίου αλλά και του διεθνούς περιβάλλοντος, που συμμετέχουν (άλλοι πιο ενεργά, άλλοι λιγότερο ενεργά) με διάφορα projects και πρωτοβουλίες στη διαμόρφωση των εξελίξεων, στην οικονομία και στην ανάπτυξη τόσο της χώρας, όσο και στην ευρύτερη γειτονιά μας…<br /><br />Θα μου πείτε τώρα, πως ταιριάζει και που εμπλέκεται ένας θεσμικός παράγοντας της δικαιοσύνης στη χώρα μας, ήτοι η νυν Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου, σε αυτό το forum…Δεν μπορώ να γνωρίζω.. Για όσους απορούν, μοιράζομαι την ίδια απορία μαζί τους.. Της δόθηκε όμως η ευκαιρία, να δηλώσει ότι σχετικά με την τραγωδία των Τεμπών, τάσσεται αναφανδόν υπέρ των συγγενών των θυμάτων.. και να διαψεύσει κάποιες δηλώσεις τους, ότι τους είχε προτείνει να στραφούν στην εκκλησία προς παρηγορίαν… Γεγονός που προκάλεσε την άμεση αντίστοιχη διάψευση εκ μέρους της Προέδρου του Συλλόγου συγγενών θυμάτων Τεμπών, η οποία στη διάψευση των δηλώσεων της κας Εισαγγελέως, επικαλείται και μάρτυρες.. Προσωπικά , δεν συμφωνώ με την τοποθέτησή της κας Εισαγγελέως, καθόσον πιστεύω, ότι ο ρόλος της δικαιοσύνης και των λειτουργών της, δεν είναι να τάσσονται υπέρ της μίας ή της άλλης πλευράς των διαδίκων, έστω και αν στη μία πλευρά είναι το κράτος με τους φορείς και τα όργανά του και στην άλλη , βρίσκονται απλοί πολίτες που επλήγησαν σφόδρα από κρατικές παραλείψεις, εγκληματικές (??) αμέλειες, δυσλειτουργίες, διαφθορά και ίσως ενδεχόμενο δόλο.. Δουλειά της δικαιοσύνης είναι να ερευνά, να συλλέγει αντικειμενικά και αδιαμφισβήτητα στοιχεία προς απόδειξη της αληθείας και , να καταλήγει σε ουσιαστικά συμπεράσματα με ορθή και αντικειμενική κρίση… η οποία κρίση, ούτε ποδηγετείται , ούτε επιβάλλεται από τρίτους, και να απονείμει βέβαια δικαιοσύνη, σύμφωνα με τους νόμους και το Σύνταγμα, προς δικαίωση των θυμάτων και τιμωρία των θυτών.<br /><br />Πέραν όμως της παρουσίας της κας Εισαγγελέως, αίσθηση προκάλεσε και η συμμετοχή του πρέσβυ των ΗΠΑ, κ. Τσούνη, σε μία αποκαλυπτική συνέντευξη, η οποία δεν προβλήθηκε στο μέγεθος και την έκταση που της έπρεπε, εξ αιτίας των δηλώσεων του, σχετικά με τις ελληνοτουρκικές σχέσεις…οι οποίες σχέσεις, εν όψει και της επίσκεψης του ΠΘ στην Άγκυρα, παραμένουν πάντα επίκαιρες.<br /><br />Από τις υπόψη δηλώσεις του, προβλήθηκε μέσω των ΜΜΕ και δή των τηλεοπτικών καναλιών , ένα συγκεκριμένο μέρος των δηλώσεων αυτών, με μια “διάθεση αβρότητας” για τις δύο χώρες, εντός ενός πλαισίου «πασιφισμού», που κάποιες δεκαετίες πίσω, θα είχε άμεσες παραπομπές, στα παιδιά των λουλουδιών..<br /><br />Υπάρχουν όμως, μόλις 40 δευτερόλεπτα, όπου διαφαίνεται ξεκάθαρα η θέση των ΗΠΑ και της εξωτερικής πολιτικής της, έναντι των δύο χωρών, της Ελλάδας, και της Τουρκίας.. Μην ξεχνάμε ότι ο εκάστοτε Πρέσβυς, είναι ο εκφραστής και ο φορέας υλοποίησης της εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ στη χώρα μας , καθώς και στην ευρύτερη περιοχή , οπότε παρότι ομογενής , οι δηλώσεις του έχουν ιδιαίτερη βαρύτητα..<br /><br />Παρά λοιπόν το κυβερνητικό αφήγημα για τις άριστες σχέσεις με τις ΗΠΑ, δεδομένου ότι είμαστε ένας «πιστός και προβλέψιμος σύμμαχος»,<br /><br />Παρά το ότι οι ΗΠΑ, έχουν αναπτύξει πλέον δυνάμεις και διατηρούν στρατιωτικές βάσεις στη χώρα μας, οι οποίες βρίσκονται διαχρονικά στο μέγιστό τους, σε αριθμό βάσεων , σε μέγεθος δυνάμεων και λοιπών «διευκολυνσεων» (π.χ. Αλεξ/πολη),<br /><br />Παρά το γεγονός της συμφωνίας της αμυντικής συνεργασίας της χώρας μας με τις Η.Π.Α., , η οποία λόγω του «αέναου» χαρακτήρα της από την επόμενη ανανέωσή της, παραπέμπει σε συμφωνία αποικιοκρατικού τύπου,<br /><br />Παρά το γεγονός , ότι με μια πρόσφατη συμπερίληψη , συμπεριλήφθηκαν στην εν λόγω συμφωνία όροι για συμμετοχή ελληνικού προσωπικού σε αποστολές και επιτελεία των ΗΠΑ, χωρίς να υπάρχει δυνατότητα επίκλησης αποζημιώσεων, σε περίπτωση απώλειας ή τραυματισμού του προσωπικού αυτού,<br /><br />Παρότι η χώρα μας, συνεχίζει να «ψωνίζει από το ράφι», αφειδώς αμερικανικό υλικό αξίας δισεκατομμυρίων με εξωθεσμικές διαδικασίες, ενώ για την περιβόητη «χορήγηση» των 200 εκ $ να θυμίσω τη δήλωση παλαιότερου Αμερικανού ΑΚΑΜ : «beggars cannot be choosers” (οι ικέτες/ζητιάνοι, δεν μπορούν να επιλέγουν) , παραπέμποντας ευθέως στις πανθομολογουμένως αποτυχημένες LCS (Littoral Combat Ships) και σε λοιπό υλικό με την αποδοχή «as is , where is»…<br /><br />Παρότι η χώρα μας διατελεί σε «ακήρυχτο» πόλεμο με τη Ρωσία, σύμφωνα με δηλώσεις του ΠΘ και της αδελφής του, ένεκα της ρωσοουκρανικής σύγκρουσης, χωρίς όμως να έχουμε επίσημα κηρύξει πόλεμο…<br /><br />Παρότι στείλαμε εξοπλισμούς και πυρομαχικά από τα αποθέματα μας, προς την Ουκρανία , χωρίς η τουρκική απειλή να έχει μειωθεί στο ελάχιστο ( από ότι αποδεικνύεται από το casus belli, τη γαλάζια πατρίδα, το τουρκολυβικό σύμφωνο που όλα παραμένουν σε πλήρη ισχύ, αλλά και από τις πρόσφατες ευθείες αμφισβητήσεις σε εθνική κυριαρχία και εθνικά κυριαρχικά δικαιώματα, με τελευταία αφορμή την ανακοίνωση εθνικών θαλασσίων πάρκων ),<br /><br />Παρότι η χώρα μας συμμετέχει πλήρως και χωρίς αστερίσκους, στις κυρώσεις κατά της Ρωσίας, γεγονός το οποίο αντανακλά δυσμενώς στην οικονομία και στην ανάπτυξη της χώρας, ιδιαίτερα στον τομέα της ενέργειας και του τουρισμού..<br /><br />Παρότι βρισκόμαστε στη «σωστή πλευρά» της ιστορίας, σύμφωνα με τον κ. ΠΘ, τασσόμενοι αναφανδόν από τους «μπροστάρηδες», υπέρ της Ουκρανίας, στη ρωσοουκρανική σύγκρουση…<br /><br />Παρότι η Τουρκία, σε αντιδιαστολή με τον «πιστό και προβλέψιμο σύμμαχο» που είναι η χώρα μας, η Τουρκία συνεχίζει :<br /><br />α. Να μην τάσσεται υπέρ των κυρώσεων κατά της Ρωσίας και να μην τις εφαρμόζει (ή να τις εφαρμόζει μερικώς με αστερίσκους),<br /><br />β. Να έχει επιδοθεί σε ένα πρωτοφανές κυνήγι εξοπλισμών με πρόσφατο αυτό του εξοπλιστικού πακέτου των 20+ δις $ από τις ΗΠΑ (με τεράστια αποθέματα όπλων και ειδικών πυρομαχικών που παραπέμπουν ευθέως σε προετοιμασία ένοπλης σύγκρουσης)<br /><br />γ. Να διατηρεί αμείωτη την αναθεωρητική της πολιτική έναντι της χώρας μας, στη Θράκη, στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, εκφράζοντας ευθείες αμφισβητήσεις έναντι της εθνικής μας κυριαρχίας και των εθνικών κυριαρχικών μας δικαιωμάτων ( η πρόσφατη περίπτωση των θαλλασίων πάρκων)<br /><br />δ. Να αυξομειώνει κατά το δοκούν την οξύτατη ρητορική της για αυτές τις επιδιώξεις έναντι της χώρας, αλλά και έναντι της Κύπρου, με τελευταίο παράδειγμα, αυτό των δηλώσεων Ερντογάν, ότι το 1974, έπρεπε να είχαν καταλάβει ολόκληρη την Κύπρο..<br /><br />ε. Να εργαλειοποιεί το μεταναστευτικό για εξάσκηση πιέσεων έναντι της χώρας μας και της Ε.Ε., με παράλληλη αποκόμιση δισεκατομμυριων, αλλά και να διατηρεί μια βραδυφλεγή βόμβα την οποία δύναται να ενεργοποιήσει οποτεδήποτε για την επιδιωξη των εθνικών της συμφερόντων, με ασύμμετρες επιχειρήσεις στο πλαίσιο υβριδικής σύγκρουσης, η οποία σωβεί από τώρα…<br /><br />στ. Να μην τάσσεται «με τη σωστή πλευρά» καμίας ιστορίας και να μην διστάζει να αντιπαρατεθεί ακόμη και με τις ΗΠΑ ( και με την Ε.Ε.), για την εξυπηρέτηση των εθνικών της συμφερόντων, όπως με την περίπτωση των S-400, στην Ισραηλοπαλαιστινιακή σύγκρουση στη Γάζα, στη Συρία και στο Ιράκ, αλλά και στη Λιβύη…<br /><br />Σε όλα αυτά τα ανωτέρω λοιπόν, όπου ο πιστός και προβλέψιμος σύμμαχος παίρνει άριστα και η ατίθαση και αχαλιναγώγητη Τουρκία, με το ζόρι περνάει τη βάση, οι δηλώσεις του κ.Πρέσβυ των ΗΠΑ, έχουν αφενός μεν ιδιαίτερο ενδιαφέρον, αφετέρω δε, δεικνύον πέραν πάσης αμφιβολίας ποιες είναι οι ξεκάθαρες θέσεις των ΗΠΑ και για ποιόν προορίζεται ο ρόλος της Ιφιγένειας, εάν παραστεί ανάγκη…<br /><br />Ο κ. Πρέσβυς λοιπόν, αφού μας λέει ότι θα είναι ξεκάθαρος, μας δηλώνει ότι.. : «.. καμία από τις δύο χώρες δεν έχει το μονοπώλιο του σωστού ή λάθους… η δε Ευρωπαϊκή Ένωση, θα πρέπει να μεταχειρίζεται καλύτερα την Τουρκία…γιατί η Τουρκία είναι μια σημαντική δύναμη, είναι ένας γείτονας και χρειάζεται (οι ΗΠΑ) να διαχειριζόμαστε τη σχέση αυτή ώστε να έχουμε μια ειρηνική συνύπαρξη..και με ενοχλεί το γεγονός ότι έχουμε υψηλή ρητορική και από τις δύο πλευρές..»… Σε διευκρινιστική ερώτηση του δημοσιογράφου, αν στις δύο πλευρές, θεωρεί την Ελλάδα και την Τουρκία, ή την Ε.Ε. και την Τουρκία, η απάντησή του κ. Πρέσβυ, είναι ομοίως ξεκάθαρη.. : «..Θα έλεγα, από όλες τις πλευρές»…<br /><br />Παραμένει αδιευκρίνιστο βέβαια , το που βλέπει ο κ.Πρέσβυς των ΗΠΑ, υψηλή ρητορική εκ μέρους της χώρας μας, η οποία έχει κάνει δόγμα εξωτερικής πολιτικής, το «σφάξε με αγά μου, να αγιάσω..», με πρόσφατα παραδείγματα τις υποκλίσεις του ΥΠΕΞ, κ. Γεραπετρίτη , προς κ.Ερντογάν, τόσο στο αεροδρόμιο, όσο και εντός Προεδρικού Μεγάρου, αλλά και τις τελευταίες άνευρες δηλώσεις του ΥΠΕΞ σχετικά με την αμφισβήτηση εθνικής κυριαρχίας και εθνικών κυριαρχικών μας δικαιωμάτων με αφορμή την ανακοίνωση των θαλασσίων πάρκων σε Αιγαίο (Κυκλάδες ) και Ιόνιο (όπου βάζουμε ηθελημένο(??) αυτογκόλ και θέτουμε στο χρονοντούλαπο την εκμετάλλευση τυχόν πετρελαϊκών κοιτασμάτων σε αυτό)…<br /><br />Ομοίως παραμένει ερωτηματικό, σχετικά με το που βλέπει υψηλή ρητορική έναντι της Τουρκίας από την Ε.Ε….<br /><br />Εν κατακλείδι, με τις ανωτέρω δηλώσεις να γίνονται εντός χώρας, ο «ισαποστακισμός» των ΗΠΑ, παραμένει ξεκάθαρα το καλύτερο δυνατό σενάριο για τη χώρα μας , όπως ξεκάθαρη είναι και η επιλεκτική ευνοϊκή μεταχείριση της Τουρκίας, παρά τα φάουλ που κατά καιρούς διαπράττει…<br /><br />Παρά λοιπόν τα κυβερνητικά αφηγήματα για το «άριστο επίπεδο» των ελληνοαμερικανικών σχέσεων, ο καθένας μπορεί να δει τα 40 seconds των δηλώσεων και από εκεί και μετά, εξαρτάται ποιος θέλει και ποιος μπορεί να δει την πραγματικότητα.. και τι αυτή μας επιφυλάσσει για το μέλλον..<br /><br />Υ.Γ. : Διαρρέονται πληροφορίες, ότι ο εν λόγω Πρέσβυς, πρόκειται σύντομα να αντικατασταθεί…Η εμπειρία από το διεθνές περιβάλλον, δεικνύει ότι οι Μεγάλες Δυνάμεις και δη οι ΗΠΑ, αλλάζουν τους Πρέσβεις τους σε σύντομο χρονικό διάστημα, για τους παρακάτω λόγους…Είτε αν αποτύχουν στα καθήκοντά τους και εκθέσουν τη χώρα τους…Είτε όταν αλλάζει ο Πρόεδρος και ο νεοεισερχόμενος εφαρμόζει τελείως διαφορετική εξωτερική πολιτική…Είτε όταν αναμένονται εξελίξεις στην περιοχή ευθύνης τους…Είτε όταν υπάρχουν σχεδιασμοί για τις περιοχές αυτές .. Εκτιμώ ότι βρισκόμαστε στις δύο τελευταίες περιπτώσεις…είδομεν..καιρός γαρ εγγύς..<div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Οι πραγματικές σχέσεις Ελλάδας-ΗΠΑ: Διαβάζοντας πίσω από τα κυβερνητικά αφηγήματα.

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΓΕΡΟΓΛΗΣ Προ ολίγων ημερών (10-13 Απρ ) , διεξήχθει το οικονομικό forum των Δελφών…Στην υπόψη διοργάνωση, λαμβάνουν χώρα μεταξύ ά...

Διαβάστε την συνέχεια

Το παζάρι για την ελληνική βοήθεια στην Ουκρανία.

<a href="https://www.kathimerini.gr/wp-content/uploads/2024/04/d9-45.jpg?v=1714233857"><img height="359" src="https://www.kathimerini.gr/wp-content/uploads/2024/04/d9-45-660x370.jpg?v=1714233859" width="729" /></a><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Ευρωατλαντική πίεση για παροχή αντιαεροπορικών όπλων – Τι (δεν) μπορεί να δώσει η Αθήνα στο Κίεβο.</span></h3><b>Βασίλης Νέδος</b><br />Ηδιαφαινόμενη παράταση του πολέμου στην Ουκρανία, αλλά και το σήμα που έστειλε πριν από λίγες ημέρες το Κογκρέσο επιβεβαιώνοντας τη διακομματική δέσμευση των ΗΠΑ με ένα πακέτο σημαντικής βοήθειας προς το Κίεβο, ασκούν με τον πιο εμφατικό τρόπο πίεση προς τους Ευρωπαίους να συνεχίσουν τη ροή εξοπλισμών και πυρομαχικών προς τις ουκρανικές δυνάμεις.<br /><br />Η πίεση είναι ιδιαίτερα έντονη, όπως έγινε σαφές και στην τελευταία συνεδρίαση υπό την αιγίδα των ΗΠΑ (Ukraine Defense Contact Group) την περασμένη Παρασκευή. Η Αθήνα βρίσκεται υπό διπλή πίεση, τόσο από την Ουάσιγκτον όσο και από τους εταίρους της σε επίπεδο Ε.Ε., κυρίως από το Βερολίνο, οι οποίοι θεωρούν ότι η Ελλάδα δεν έχει ακόμη παραχωρήσει όσα θα της αναλογούσαν στο πλαίσιο της διατλαντικής αλληλεγγύης.<br /><br />Eνα ενδιαφέρον στοιχείο των πιέσεων προς την Αθήνα έγκειται στο γεγονός ότι κανένας από τους συνομιλητές δεν θεωρεί ότι η ουκρανική άμυνα είναι δυνατόν να περιμένει μέχρι τις ευρωεκλογές. Οποια νέα παραχώρηση συστήματος ή πυρομαχικών θα πρέπει να γίνει άμεσα, καθώς ο πόλεμος συνεχίζεται και η ουκρανική άμυνα κλονίζεται.<div><br />Ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης σε σειρά συναντήσεων που είχε τους προηγούμενους, πολλούς μήνες ξεκαθάρισε στους συνομιλητές του ότι η Ελλάδα δεν είναι δυνατόν να παραχωρήσει συστήματα που αποδυναμώνουν την αεράμυνα της χώρας. Αλλωστε, το πρώτο αίτημα του Κιέβου προς την Αθήνα για ενίσχυση της ουκρανικής αεράμυνας δεν καταγράφηκε παρά μόλις λίγες ημέρες μετά τη ρωσική εισβολή.<br /><br />Η προσφορά<br /><br />Το τελευταίο χρονικό διάστημα οι Ελληνες αξιωματούχοι, σε όλα τα επίπεδα, υπογραμμίζουν ότι η χώρα μας συγκαταλέγεται σε εκείνες με την υψηλότερη κατά κεφαλήν προσφορά πυρομαχικών πυροβολικού προς την Ουκρανία, ωστόσο η συγκεκριμένη γραμμή αμφισβητείται ως ξεπερασμένη, καθώς πλέον η ανάγκη του Κιέβου για αντιαεροπορικά συστήματα είναι στην παρούσα φάση η πιο πιεστική.<br /><br />Οι εταίροι ζητούν τον διαχωρισμό των αντιαεροπορικών συστημάτων από τα πυρομαχικά τους, ώστε να κάμψουν τις αρνήσεις της Ελλάδας σε ό,τι αφορά την προμήθεια αντιαεροπορικών βλημάτων ή πυραύλων.<br /><br />Στα τελευταία αιτήματα των Ουκρανών στην Αθήνα, πέρα από ανταλλακτικά και πυραύλους για μαχητικά F-16 και τη συνέχιση της υποστήριξης για το πυροβολικό, περιλαμβάνονταν αντιαεροπορικά συστήματα ρωσικής, και όχι μόνο, κατασκευής, και συγκεκριμένα S-300, SA-8 OSA/ΑΚ, Crotale και Hawk, ακόμη και αν αυτά έχουν βλάβες ή προβλήματα. Είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρον ότι στη λίστα των Ουκρανών δεν περιλαμβάνονταν οι πολύτιμοι για την ελληνική αεράμυνα αντιαεροπορικοί πύραυλοι τύπου Patriot, την προσφορά των οποίων προς το Κίεβο απαίτησαν οι Γερμανοί.<br /><br />Η απαίτηση αυτή καταγράφεται ενώ οι Ισπανοί συζητούν ήδη με τους εταίρους τους στο ΝΑΤΟ την απόσυρση μιας πυροβολαρχίας πυραύλων τύπου Patriot που είναι εγκατεστημένη στην Τουρκία, με σκοπό να τη μεταφέρουν στην Ουκρανία. Αυτή η στάση αξιοποιείται ως πίεση προς την Ελλάδα, με το επιχείρημα ότι σχεδιάζεται να αφαιρεθούν αντιαεροπορικές δυνατότητες και από τη σύμμαχο Τουρκία, και ως εκ τούτου θα μπορούσε να προβεί σε μια ανάλογη κίνηση και η Αθήνα. Αποσιωπάται, βεβαίως, ότι για την Ελλάδα η απειλή δεν είναι αόριστη, ενώ οι ισπανικοί Patriot είναι εγκατεστημένοι στη νοτιοανατολική Τουρκία.<br /><br />Ως επιχείρημα εναντίον της Ελλάδας χρησιμοποιείται και η στάθμευση πυροβολαρχίας Patriot της Πολεμικής Αεροπορίας (Π.Α.) στη Σαουδική Αραβία τα τελευταία δυόμισι χρόνια. Αν και δεν συνδέεται ευθέως, είναι ενδιαφέρον και το αίτημα της Γαλλίας για την παροχή μίας συστοιχίας Crotale με σκοπό την ενίσχυση της αεράμυνας των Ολυμπιακών Αγώνων, την οποία, βεβαίως, η Αθήνα δεν μπορεί να αρνηθεί εύκολα. Δημιουργεί, ωστόσο, ένα προηγούμενο.<br /><br />Ακόμη πιο έντονες είναι οι πιέσεις προς την Αθήνα για την παραχώρηση των συστημάτων που είναι κατασκευής κρατών του πρώην ανατολικού μπλοκ. Σε αυτή την κατηγορία εμπίπτουν κάποια από τα συστήματα SA-8 OSA/ΑΚ και οι πιέσεις προς την κατεύθυνση της εξαγωγής τους είναι πραγματικές. Συγκεκριμένα, μία μοίρα από αυτά παρελήφθη το 1992 από την πρώην Ανατολική Γερμανία και, βεβαίως, το Βερολίνο ευχαρίστως θα έδινε την άδεια επανεξαγωγής (δηλαδή την άδεια τελικού χρήστη – end user license agreement) του συστήματος προς την Ουκρανία. Το βασικό πρόβλημα με τα OSA/AK είναι ότι αποτελούν τη ραχοκοκαλιά της αεράμυνας περιοχής των νησιών του Ανατολικού Αιγαίου έναντι πιθανής αεροπορικής απειλής. Και σε αυτή την περίπτωση η Αθήνα έχει, βεβαίως, ζητήσει την εξαγωγή τους έπειτα από αντικατάσταση. Είναι προφανές ότι οι εταίροι σε Ε.Ε. και ΝΑΤΟ πιέζουν και για την εξαγωγή των συστημάτων που αγοράστηκαν από τη Ρωσική Ομοσπονδία, ωστόσο σε αυτή την περίπτωση είναι σαφές ότι το Κρεμλίνο δεν θα δώσει… άδεια τελικού χρήστη για την Ουκρανία.<br /><br />Τα πυρομαχικά<br /><br />Η τρίτη γραμμή πιέσεων, στις οποίες η Αθήνα θα είναι πολύ δύσκολο να αντισταθεί για μεγάλο χρονικό διάστημα, είναι να προμηθεύσει στην Ουκρανία με αντιαεροπορικά βλήματα ή πυραύλους από το απόθεμα που διαθέτει για τη χρήση συστημάτων που ήδη χρησιμοποιούνται στο μέτωπο. Εν ολίγοις, οι εταίροι ζητούν τον διαχωρισμό των αντιαεροπορικών συστημάτων από τα πυρομαχικά τους, σε μια προσπάθεια να κάμψουν τις αρνήσεις της ελληνικής πλευράς. Δεν είναι σαφές αν αυτό μπορεί να ισχύσει για τα συστήματα αεράμυνας μεγάλης εμβέλειας, όπως είναι οι Patriot, οι οποίοι αποτελούν το πιο σκληρό γρανάζι της ελληνικής αντιαεροπορικής προστασίας.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.kathimerini.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το παζάρι για την ελληνική βοήθεια στην Ουκρανία.

Ευρωατλαντική πίεση για παροχή αντιαεροπορικών όπλων – Τι (δεν) μπορεί να δώσει η Αθήνα στο Κίεβο. Βασίλης Νέδος Ηδιαφαινόμενη παράταση του ...

Διαβάστε την συνέχεια

“Αυτοί είναι οι πραγματικοί λόγοι που ΔΕΝ πάει στον Λευκό Οίκο ο Ερντογάν”.

<img height="360" src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2016/09/BIDEN_ERDOGAN.jpg" width="735" /><br /><br />Ο όρος «απρόβλεπτος» χαρακτηρίζει ένα πρότυπο συμπεριφοράς που χαρακτηρίζει την εξωτερική πολιτική του Τούρκου προέδρου Ερντογάν. Τα τελευταία χρόνια οι Έλληνες έχουν διαπιστώσει ότι ο σημαντικότερος γείτονάς τους είναι σε θέση να αλλάξει την πολιτική του από τη μια μέρα στην άλλη. Η ακύρωση – επισήμως γίνεται λόγος για αναβολή – της προγραμματισμένης επίσκεψης του Τούρκου προέδρου στον Λευκό Οίκοστις 9 Μαΐου εντάσσεται σε αυτό το πρότυπο. Εδώ και χρόνια επίσκεψη στον Λευκό Οίκο αποτελεί ύψιστη προτεραιότητα για τον Τούρκο πρόεδρο. Υπουργοί και διπλωμάτες και από τις δύο πλευρές εργάστηκαν γι αυτόν τον στόχο μέχρι την τελευταία στιγμή. Και ξαφνικά, από το πουθενά, η Τουρκία έκανε πίσω. «Δεν καταφέραμε να εναρμονίσουμε τα χρονοδιαγράμματα των δύο πλευρών», αναφέρει η διόλου πειστική εξήγηση της αμερικανικής πρεσβείας στην Άγκυρα.<br /><br />Τα σενάρια<div><br />Υπάρχουν λόγοι που απέτρεψαν την πραγματοποίηση της συνάντησης κορυφής. Εκτός από καθαρά πολιτικούς λόγους, φαίνεται ότι έπαιξαν ρόλο και διαφορές στο πρωτόκολλο. Πηγές αναφέρουν διαφορές απόψεων σχετικά με το τυπικό της επίσκεψης και το επίπεδο της προσφερόμενης από τους Αμερικανούς φιλοξενίας. Σύμφωνα με πληροφορίες ο Ερντογάνπερίμενε να τον υποδεχθούν με όλες τις τιμές που προβλέπει το πρωτόκολλο στον Λευκό Οίκο για εκλεκτούς προσκεκλημένους. Οι Αμερικανοί φαίνεται ότι είχαν προγραμματίσει μόλις δύο ώρες για τον προσκεκλημένο από την Τουρκία. Ούτε καν δείπνο στον Λευκό Οίκο δεν περιλαμβανόταν στο πρόγραμμα. Αλλά ο καθοριστικός λόγος για την ακύρωση ή την αναβολή την τελευταία στιγμή δεν είναι ίσως τόσο ζητήματα πρωτοκόλλου – αν και αυτά παίζουν σημαντικό ρόλο για τον Ερντογάν – όσο συγκεκριμένα πολιτικά συμφέροντα. Αυτό ισχύει και για τις δύο πλευρές. Βαθιές διαφορές επισκιάζουν τις διμερείς σχέσεις εδώ και χρόνια. Η αγορά του ρωσικού πυραυλικού συστήματος S-400 από τον Ερντογάν έχει δηλητηριάσει τις σχέσεις περισσότερο από σχεδόν οποιοδήποτε άλλο θέμα.<br /><br />Οι διαφορές σχετικά με τη Συρία, όπου η Άγκυρα πολεμά στρατιωτικά τους Κούρδους πολιτοφύλακες, τους σημαντικότερους συμμάχους των Αμερικανών, είναι ένα άλλο ζήτημα στο οποίο δεν διαφαίνεται συμφωνία. Ο πόλεμος του Πούτινκατά της Ουκρανίας προκάλεσε νέες εντάσεις, καθώς η Άγκυρα συμμετείχε πολύ διστακτικά και μονομερώς στις δυτικές κυρώσεις κατά της Ρωσίας. Πρόσφατα, υπήρξαν ενδείξεις προσέγγισης μεταξύ της Άγκυρας και της Ουάσιγκτον: σε μια μακρά διαδικασία που θύμισε σκηνές από ανατολίτικο παζάρι, η Ουάσιγκτον έπεισε τους Τούρκους να συμφωνήσουν στην ένταξη της Σουηδίαςστο ΝΑΤΟμε αντάλλαγμα την παράδοση υπερσύγχρονων μαχητικών αεροσκαφών F 16για την τουρκική πολεμική αεροπορία. Μια υποδοχή για τον Ερντογάν στον Λευκό Οίκο επρόκειτο να επισφραγίσει την πολιτική ανταλλαγή.<br /><br />Σοβαρό πλήγμα για τις διμερείς σχέσεις</div><div><br />Αλλά ο πόλεμος στη Γάζα προκάλεσε νέες αναταραχές. Άγκυρα και Ουάσιγκτον βρίσκονται σε αντίθετα στρατόπεδα στη Μέση Ανατολή και οι διαφορές τους δεν θα μπορούσαν να είναι μεγαλύτερες. Εδώ και καιρό ο συνεχιζόμενος πόλεμος στη Γάζαέχει προσλάβει εσωτερικοπολιτικές διαστάσεις τόσο για τον Ερντογάν όσο και για τον Μπάιντεν. Ένας λόγος για την ήττα Ερντογάν στις πρόσφατες τοπικές εκλογές υπήρξε η άνοδος του ισλαμιστικού Κόμματος Νέας Ευημερίας, το οποίο κατηγόρησε επιτυχώς τον πρόεδρο για έλλειψη αλληλεγγύης προς την Παλαιστίνη. Ο Μπάιντεν έχει ακόμα μπροστά του τις εκλογές. Οι τηλεοπτικές εικόνες μαζί με τον σύμμαχο της Χαμάς Ερντογάν στον Λευκό Οίκο θα μπορούσαν να χρησιμεύσουν στα χέρια των πολιτικών του αντιπάλων. Για τις διμερείς σχέσεις η αναβολή της επίσκεψης αποτελεί σοβαρό πλήγμα. Εξαρχής ο Μπάιντεν δεν είχε αφήσει πολλές αμφιβολίες ότι δεν συγκαταλέγει τον Ερντογάν στους καλύτερους πολιτικούς του φίλους, γι αυτό ο Τούρκος πρόεδρος έπρεπε να περιμένει πάνω από τρία χρόνια για να προσκληθεί.<br /><br />Η αιφνιδιαστική αναβολή εκ μέρους της Άγκυρας ωστόσο δύσκολα θα ενισχύσει την συμπάθεια του Μπάιντεν για τον Τούρκο ομόλογό του. Κυκλοφορεί το επιχείρημα ότι οι τελευταίες εξελίξεις στις αμερικανοτουρκικές σχέσεις ευνοούν ιδιαίτερα τον πρόεδρο Πούτιν, καθώς η ματαίωση της επίσκεψης Ερντογάν αποδυναμώνει τη συνοχή της δυτικής συμμαχίας. Για δύο λόγους το επιχείρημα αυτό δεν είναι πειστικό. Αφενός, η Τουρκίαβρίσκεται μόνο εν μέρει στο πλευρό της Δύσης όσον αφορά στους πολέμους στην Ουκρανία και τη Μέση Ανατολή. Συνεχίζει να στοχεύει στα δικά της συμφέροντα και να δρα μεμονωμένα. Αφετέρου ο Πούτιν, όπως και ο Μπάιντεν τώρα, Συνεχίζει να στοχεύει στα δικά της συμφέροντα και να δρα μεμονωμένα. Από την άλλη ο Πούτιν, όπως και ο Μπάιντεν, έχει επίσης πέσει θύμα του απρόβλεπτου χαρακτήρα του Τούρκου προέδρου. Η επίσκεψη του Ρώσου προέδρου στην Τουρκία, η οποία έχει ανακοινωθεί επανειλημμένα από τη Μόσχα, έχει αναβληθεί περισσότερες από μία φορές και βρίσκεται σε εκκρεμότητα.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

“Αυτοί είναι οι πραγματικοί λόγοι που ΔΕΝ πάει στον Λευκό Οίκο ο Ερντογάν”.

Ο όρος «απρόβλεπτος» χαρακτηρίζει ένα πρότυπο συμπεριφοράς που χαρακτηρίζει την εξωτερική πολιτική του Τούρκου προέδρου Ερντογάν. Τα τελευτα...

Διαβάστε την συνέχεια

<img height="379" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/c104430dc2345fa1386d6c1f9bce7f11_XL.jpg" width="717" /><br /><br /><div>Alexander Syrsky (Αρχηγός Ουκρανικού Στρατού): Η κατάσταση στο ανατολικό μέτωπο θα επιδεινωθεί ακόμη περισσότερο τις προσεχείς εβδομάδες - Ο αρχηγός του Ουκρανικού στρατού είναι εξοργισμένος με την 25η Ουκρανική Ταξιαρχία που παραδόθηκε στους Ρώσους και έτσι αποφάσισε να την διαλύσει<br /><br />Όταν ο αρχηγός στρατού της Ουκρανίας προειδοποιεί ότι θα υπάρξει επιδείνωση στο επόμενο διάστημα στο ανατολικό μέτωπο και ότι η κατάσταση ήδη είναι δραματική ειδικά δυτικά της Avdiivka και στο Chasiv Yar δυτικά του Bakhmut… οποιαδήποτε σχόλιο είναι περιττό…<br />Μάλιστα ο αρχηγός του Ουκρανικού στρατού είναι εξοργισμένος με την 25η Ουκρανική Ταξιαρχία που παραδόθηκε στους Ρώσους και έτσι αποφάσισε να την διαλύσει<br />Η πραγματικότητα είναι η εξής:<br />Σπάνε οι δεύτερες γραμμές άμυνας ειδικά στην Avdiivka και οι τρίτες γραμμές άμυνας των Ουκρανών είναι πρόχειρες, οι ρώσοι το έχουν κατανοήσει και στην αντεπίθεση που ετοιμάζουν… η Ουκρανία θα μετατραπεί σε κόλαση.<br />Να σημειωθεί ότι η Ρωσία σήμερα έχει στην Ουκρανία 650.000 στρατιώτες ενώ οι Ουκρανοί έχουν 350.000 εκ των οποίων οι ετοιμοπόλεμοι δεν ξεπερνούν τους 150.000 στρατιώτες δηλαδή έχουμε αναλογία 1 έμπειρου Ουκρανού στρατιώτη προς 4 ρώσους στρατιώτες και η σχέση αυτή σε όλες τις σχολές Πολέμου… οδηγεί απλά σε πλήρη ήττα όχι απλή ήττα.<br />Η Ουκρανία είναι καταδικασμένη να χάσει…<br />Οι Ινδοί που έφθασαν τον στρατιωτικό τους προϋπολογισμό τα 120 δισεκ. δολάρια, θεωρούν ντροπή την απόφαση των Ουκρανών να αποσύρουν τα Abrams τα αμερικανικά τανκς τα οποία αποδείχθηκαν με βάση εμπειρογνώμονες τραγικά αναποτελεσματικά, ήδη το 33% αυτών που παραδόθηκαν στους Ουκρανούς καταστράφηκαν στην Ανατολική Ουκρανία. <br />Εν τω μεταξύ το περιπλανώμενο πυρομαχικό Lancet της Ρωσίας έχει καταστρέψει πάνω από 1.500 στόχους και ανακηρύχθηκε το πιο αποτελεσματικό όπλο του πολέμου της Ουκρανίας.….<br /><br />Dmitry Peskov (Εκπρόσωπος Putin): Η μοίρα του Zelensky είναι προκαθορισμένη<br /><br />Η μοίρα του Zelensky του Προέδρου της Ουκρανίας είναι σαφώς προκαθορισμένη, δήλωσε ο εκπρόσωπος Τύπου του Ρώσου Προέδρου Dmitry Peskov.<br />«Η μοίρα του Zelensky είναι σαφώς προκαθορισμένη».<br /><br />Μεγάλης κλίμακας πυραυλική επίθεση Ρώσων σε Ουκρανία με 34 πυραύλους χωρίς drones Shahed<br /><br />Οι ρωσικές δυνάμεις πραγματοποίησαν μεγάλης κλίμακας επιθέσεις κρουζ και βαλλιστικών πυραύλων κατά της Ουκρανίας τη νύχτα της 26ης προς την 27η Απριλίου και πιθανότατα επανέλαβαν τις θαλάσσιες επιθέσεις με πυραύλους κρουζ Kalibr μετά από μακρά παύση.<br />Ο Διοικητής της Ουκρανικής Πολεμικής Αεροπορίας, Αντιστράτηγος Mykola Oleshchuk ανέφερε στις 27 Απριλίου ότι οι ρωσικές δυνάμεις εκτόξευσαν 34 πυραύλους: 9 πυραύλους κρουζ Kh-101/555 από την περιφέρεια Saratov, 9 πυραύλους κρουζ Kh-59/69 από την Περιφέρεια Belgorod και την Αζοφική Θάλασσα, δύο πυραύλους S-300 από την περιφέρεια Belgorod, δύο βαλλιστικούς πύραυλους Iskander-K, 4 βαλλιστικούς πυραύλους Kh-47 Kinzhal από τις περιφέρειες Ryazan και Tambov και 8 πυραύλους κρουζ Kalibr από τη Μαύρη Θάλασσα.<br />Ο Ουκρανός υπουργός Ενέργειας Herman Halushchenko και ο μεγαλύτερος ιδιωτικός φορέας ενέργειας της Ουκρανίας DTEK ανέφεραν ότι ρωσικοί πύραυλοι έπληξαν εγκαταστάσεις ουκρανικής ενεργειακής υποδομής στις περιφέρειες Ivano-Frankivsk, Lviv και Dnipropetrovsk και «σοβαρά» κατέστρεψαν τέσσερις θερμοηλεκτρικούς σταθμούς (TPP).<br />Αυτό είναι κυρίως το πρώτο μεγάλης κλίμακας ρωσικό πακέτο χτυπημάτων από τα τέλη Δεκεμβρίου 2023 που δεν περιελάμβανε drone Shahed.<br />Οι ρωσικές δυνάμεις εκτόξευσαν επίσης πυραύλους Kalibr ως μέρος του πακέτου κρούσης αφού πραγματοποίησαν μόνο μεμονωμένα πλήγματα Kalibr τους τελευταίους μήνες.</div><div><br />Ο εκπρόσωπος Τύπου της Ουκρανικής Νότιας Επιχειρησιακής Διοίκησης, Πλοίαρχος Τρίτου Βαθμού, Dmytro Pletenchuk, δήλωσε ότι αυτή η σειρά κρούσεων ήταν μόνο η τρίτη επιβεβαιωμένη χρήση πυραύλων Kalibr σε περισσότερους από έξι μήνες.<br />Ο Pletenchuk δήλωσε ότι τα δύο υποβρύχια έχουν έδρα στο Novorossiysk, υποδεικνύοντας ότι ο ρωσικός στρατός έχει βελτιώσει επαρκώς την υποδομή στο λιμάνι του Στόλου της Μαύρης Θάλασσας (BSF) στο Novorossiysk για να φορτώσει το Kalibrs.<br />Στρατιωτικοί αξιωματούχοι της Ουκρανίας και του Ηνωμένου Βασιλείου (ΗΒ) ανέφεραν τον Φεβρουάριο και τον Μάρτιο του 2024 ότι η ναυτική βάση BSF στην Σεβαστούπολη της Κριμαίας ήταν η μόνη βάση με την υποδομή για να φορτώσει αυτούς τους πυραύλους σε πλοία Kalibr.<br />Το Υπουργείο Άμυνας του Ηνωμένου Βασιλείου (MoD) ανέφερε στις 18 Απριλίου ότι οι ρωσικές δυνάμεις είχαν βελτιώσει πιθανώς την υποδομή στο λιμάνι του Novorossiysk για να φιλοξενήσουν την αναδιάταξη της πλειονότητας των δυνάμεων της Ρωσίας μακριά από την κύρια βάση της στην Σεβαστούπολη και ανέφερε ότι οι ρωσικές δυνάμεις είχαν φορτώσει φρεγάτα κατευθυνόμενων πυραύλων κλάσης Grigorovich με πυραύλους κρουζ στο λιμάνι Novorossiysk.<br />Ο Αναπληρωτής Αρχηγός της Ουκρανικής Κύριας Στρατιωτικής Διεύθυνσης Πληροφοριών (GUR) Υποστράτηγος Vadym Skibitskyi ανέφερε τον Απρίλιο του 2024 ότι η Ρωσία είχε συγκεντρώσει τουλάχιστον 260 πυραύλους Kalibr και είχε στόχο να παράγει επιπλέον 30 τον Απρίλιο<br /><br />Alexander Syrsky (Αρχηγός Ουκρανικού Στρατού): Η κατάσταση στο ανατολικό μέτωπο θα επιδεινωθεί ακόμη περισσότερο τις προσεχείς εβδομάδες<br /><br />Η κατάσταση για τα ουκρανικά στρατεύματα στο πεδίο της μάχης επιδεινώνεται, δήλωσε ο Ανώτατος Διοικητής των Ενόπλων Δυνάμεων της Ουκρανίας Alexander Syrsky στο κανάλι Telegram μετά τη συνάντηση της ομάδας επαφής του Ramstein.<br />«Ενημέρωσα τους συμμετέχοντες του συνασπισμού για τη δύσκολη επιχειρησιακή-στρατηγική κατάσταση, η οποία τείνει να κλιμακωθεί».<br />Πρόσθεσε ότι περιέγραψε τις τρέχουσες ανάγκες της Δυτικής Ουκρανίας για πυραύλους, πυρομαχικά και εξοπλισμό.<br />Τώρα η ομάδα χωρών Ramstein, στην οποία συμμετέχουν περίπου 50 χώρες, επικεφαλής είναι οι ΗΠΑ.<br />Την ίδια στιγμή, σύμφωνα με πηγές ευρωπαϊκών μέσων ενημέρωσης, η ηγεσία της ομάδας επαφής μπορεί να περάσει στο ΝΑΤΟ, καθώς οι σύμμαχοι της Ουκρανίας φοβούνται ότι ο Trump θα έρθει στην εξουσία στις Ηνωμένες Πολιτείες και θα αλλάξει πολιτική έναντι της Ουκρανίας.<br /><br />Προειδοποίηση: Οι Ρωσικές δυνάμεις τις προσεχείς εβδομάδες θα σημειώσουν εντυπωσιακά τακτικά κέρδη<br /><br />Οι ρωσικές δυνάμεις πιθανότατα θα σημειώσουν σημαντικά τακτικά κέρδη τις επόμενες εβδομάδες, καθώς η Ουκρανία περιμένει τη βοήθεια ασφαλείας των ΗΠΑ για να φτάσει στο μέτωπο.<br />Το Politico ανέφερε στις 26 Απριλίου 2024 ότι ο Πρόεδρος της Ουκρανίας Volodymyr Zelensky είπε στον Πρόεδρο της Βουλής των ΗΠΑ τον Δεκέμβριο του 2023 ότι οι ουκρανικές δυνάμεις θα ήταν σε θέση να «αντέξουν» μέχρι τον Μάρτιο ή τον Απρίλιο του 2024 χωρίς πρόσθετη βοήθεια ασφαλείας των ΗΠΑ.<br />Η άφιξη της αμερικανικής βοήθειας στο μέτωπο τις επόμενες εβδομάδες θα επιτρέψει στις ουκρανικές δυνάμεις να αντιμετωπίσουν τους τρέχοντες περιορισμούς υλικού και να αμβλύνουν τις συνεχιζόμενες ρωσικές επιθετικές επιχειρήσεις, ωστόσο η πρωτοβουλία των κινήσεων ανήκει στην Ρωσία και ακόμη δεν έχει ξεκινήσει η αντεπίθεση<br /><br />Financial Times: Οι Ρώσοι θα εντείνουν τις πυραυλικές επιθέσεις, ετοιμάζουν το έδαφος για την αντεπίθεση του Ιουνίου 2024<br /><br />Δύο ουκρανοί αξιωματικοί πληροφοριών τόνισαν στους Financial Times ότι οι ρωσικές δυνάμεις στοχεύουν να εντείνουν τις επιθετικές επιχειρήσεις και πυραυλικές επιθέσεις κατά της Ουκρανίας για να προετοιμάσουν το πεδίο μάχης για μια μεγάλης κλίμακας ρωσική επιθετική επιχείρηση στα τέλη Μαΐου ή τον Ιούνιο.<br />Οι Financial Times ανέφεραν ότι ένας δυτικός αξιωματούχος δήλωσε ότι οι ρωσικές δυνάμεις ενδέχεται να κάνουν περαιτέρω «τακτικές νίκες» τις επόμενες εβδομάδες.<br />Οι ρωσικές δυνάμεις έχουν ευκαιρίες να επιτύχουν σημαντικά τακτικά κέρδη στην περιοχή Avdiivka και να επιδιώξουν έναν επιχειρησιακά σημαντικό στόχο με την κατάληψη του Chasiv Yar, ωστόσο οι Ουκρανοί θεωρούν ότι δεν θα καταρρεύσει το μέτωπο…<br />Οι Financial Times ανέφεραν ότι ένας δυτικός αξιωματούχος δήλωσε ότι ο ρωσικός στρατός εξακολουθεί να είναι ένας αναποτελεσματικός στρατός που χαρακτηρίζεται από παλιό εξοπλισμό και κακώς εκπαιδευμένους στρατιώτες.<br />Ωστόσο κρίνοντας τη ρωσική στρατιωτική αποτελεσματικότητα η Δύση αγνοεί τον τρόπο με τον οποίο οι ρωσικές δυνάμεις αξιοποιούν τα προσωρινά σχετικά πλεονεκτήματά τους έναντι της Ουκρανίας πιέζοντας το μέτωπο.<br />Η ρωσική εξάρτηση από το πλήθος των στρατιωτών δεν είναι η μόνη προσαρμογή που έχουν κάνει οι ρωσικές δυνάμεις στην Ουκρανία, καθώς ο ρωσικός στρατός έχει επιδείξει εκπληκτική επιχειρησιακή, τακτική και τεχνολογική καινοτομία.<br />Η ρωσική στρατιωτική διοίκηση φαίνεται να μαθαίνει από λάθη του αρχικού επιχειρησιακού σχεδιασμού στην Ουκρανία και πιθανότατα θα διεξάγει μια μεγάλη αντεπιθετική επιχείρηση που στοχεύει να επεκτείνει και να συντρίψει τις ουκρανικές δυνάμεις σε μια μεγαλύτερη γραμμή μετώπου στην ανατολική Ουκρανία.<br />Οι ρωσικές δυνάμεις έχουν επίσης αλλάξει σημαντικά τις τακτικές αεροπορικές επιχειρήσεις στην Ουκρανία με τη μαζική χρήση βομβών ολίσθησης, επιτρέποντας στα αεροσκάφη σταθερών πτερύγων να διεξάγουν με μεγαλύτερη ασφάλεια χτυπήματα από απόσταση…<br />Αυτές οι επιθέσεις με βόμβες ολίσθησης θα συνεχίσουν να διαδραματίζουν κρίσιμο ρόλο στην υποστήριξη των ρωσικών χερσαίων επιχειρήσεων αυτό το καλοκαίρι, παρά τις πιθανές βελτιωμένες δυνατότητες αεράμυνας που μπορεί να αποκτήσουν οι Ουκρανοί.<br />Οι ρωσικές δυνάμεις συνεχίζουν να αναπτύσσουν τεχνολογικές καινοτομίες σε όλο το μέτωπο σε κλίμακα για να υποστηρίξουν επιθετικές προελάσεις και φαίνεται να συγχρονίζουν την ανάπτυξη αυτών των καινοτομιών για να εκμεταλλευτούν τις ουκρανικές αδυναμίες και να επιτύχουν κέρδη προτού οι ουκρανικές δυνάμεις προσαρμοστούν στη συνέχεια στις ρωσικές καινοτομίες.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Alexander Syrsky (Αρχηγός Ουκρανικού Στρατού): Η κατάσταση στο ανατολικό μέτωπο θα επιδεινωθεί ακόμη περισσότερο τις προσεχείς εβδομάδες - ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Ρωσία έχει αυτό που χρειάζονται όλοι… διακαώς, ενώ η Τουρκία μέσω Θράκης, δίνει υποσχετικές στην Ευρώπη.

<img height="366" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/24e9fb8a5107714984aa57f644a534ad_XL.jpg" width="734" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Οι Τούρκοι ετοιμάζουν αγωγό φυσικού αερίου στην Θράκη</span></h3>«Σε κυνήγησα για τρεις μέρες για να σου πω ότι δεν με νοιάζει για σένα» αυτό το γνωμικό μας λέει ακριβώς το αντίθετο και είναι προφανώς αντιληπτό… εάν αδιαφορείς δεν κυνηγάς κανένα.<br />Έτσι μπορούμε να περιγράψουμε κατά προσέγγιση την κατάσταση με το ρωσικό αέριο, χωρίς το οποίο, όπως καταλαβαίνει οποιοσδήποτε περισσότερο ή λιγότερο λογικός άνθρωπος, η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν μπορεί να λειτουργήσει.<br /><br />Ταυτόχρονα, όσο πλησιάζει το τέλος του 2024, τόσο πιο συχνά και πιο δυνατά ακούγονται οι διαβεβαιώσεις των ευρωπαίων πολιτικών ότι ποτέ, σε καμία περίπτωση, δεν θα αγοράσουν φυσικό αέριο από αγωγούς ή υγροποιημένο καύσιμο ρωσικής προέλευσης.<br />Οι Ουκρανοί από την πλευρά τους, λένε ότι η τρέχουσα σύμβαση διαμετακόμισης με την Gazprom είναι η τελευταία και δεν θα υπάρξουν διαπραγματεύσεις το φθινόπωρο.<br /><br />Όλα θα ήταν καλά, αλλά στη μεγάλη σκηνή της ενημέρωσης στην Ευρώπη κυριαρχούν πολιτικοί, που δηλώνουν πράγματα εις βάρος της φυσικής και των εθνικών συμφερόντων.<br /><br />Εν τω μεταξύ, σε έναν παράλληλο κόσμο, όπου λειτουργούν οι φυσικοί νόμοι και όχι η θορυβώδης αντιρωσική υστερία και συγκυρία, επενδυτές και αναλυτές προειδοποιούν ότι θα ήταν καλή ιδέα οι πολιτικοί να επιστρέψουν στην λογική….<br />Το Bloomberg, υποστηρίζει ότι οι τιμές του φυσικού αερίου αυξάνονται σήμερα στις αγορές Ασίας-Ειρηνικού.<br />Η άνοδος της τιμής δεν είναι ακόμη κρίσιμη, αλλά σημαντική - και έχει ήδη οδηγήσει σε ορισμένες χώρες της περιοχής να αναστείλουν προσωρινά τις αγορές.<br />Τους δύο τελευταίους χειμώνες, η Ευρωπαϊκή Ένωση κατάφερε να παραμείνει κάτω από το όριο κατανάλωσης πόρων μόνο λόγω του ήπιου και μάλλον ζεστού καιρού.<br />Αυτή η βόλτα της κλιματικής γενναιοδωρίας δεν μπορεί να συνεχιστεί για πάντα, και ένας άλλος χειμώνας μπορεί κάλλιστα να κάνει τα δόντια των απλών Ευρωπαίων και των κυβερνητικών προϋπολογισμών να τρίζουν από το κρύο.<br />Εδώ δεν χρειάζεται να πέσουμε στην εσφαλμένη αντίληψη ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες συζητούν τα πιθανά προβλήματα του Παλαιού Κόσμου λόγω συγγένειας ή φιλανθρωπίας. Καθόλου.<br />Στην τρέχουσα ιστορική περίοδο, η Ευρώπη έχει ήδη χάσει την κυριαρχία της και ενεργειακά είναι εξαρτώμενη.<br />Δεν υπάρχει χώρος για συναισθηματισμό στη διασφάλιση των γεωπολιτικών και οικονομικών συμφερόντων της, γι' αυτό η Ουάσιγκτον πραγματοποίησε επιτυχώς έναν συνδυασμό πολλών βημάτων, με αποτέλεσμα τα ευρώ να ρέουν όχι προς την Ρωσία, αλλά στο εξωτερικό εκτός Ρωσίας.<br /><br />Η Ευρώπη είναι επίσης η πιο σημαντική αγορά για την Κίνα - και το Πεκίνο έχει μια συνεπή πολιτική επίμονων εκκλήσεων για ειρήνη και αποκατάσταση των εμπορικών οδών, είτε πρόκειται για χερσαία διαμετακόμιση μέσω Ρωσίας και Λευκορωσίας είτε για θαλάσσια διαμετακόμιση μέσω της Διώρυγας του Σουέζ.<br />Και τα δύο έχουν το ίδιο τελικό σημείο.<br />Το πάχος του χρηματοοικονομικού μαξιλαριού στην Ευρωπαϊκή Ένωση είναι ακόμη πολύ μεγάλο, και ως εκ τούτου όλοι πρέπει να αποτρέψουν την πρόωρη θάνατο της ηλικιωμένης Ευρωπαίας κυρίας, κολακευμένη από τις γλυκές ομιλίες του Γραφείου των Βρυξελλών.<br /><br />Χωρίς εξαίρεση, όλες οι χώρες της ευρωζώνης, ακόμη και εκείνες που δεν έχουν ιστορικό σωρού πακέτων κυρώσεων, εμφανίζουν εξαιρετικά μέτριους δείκτες οικονομικής ανάπτυξης.<br />Και το Ηνωμένο Βασίλειο που αποχώρησε με σήμα το «Brexit», εισήλθε επίσημα σε ύφεση.<br /><br />Δραματική μείωση κατανάλωσης<br /><br />Όχι μόνο, αλλά σε μεγάλο βαθμό, αυτό συνέβη για τον λόγο ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση έβγαλε οικειοθελώς την Ρωσία από το παιχνίδι των υδρογονανθράκων.<br />Τα στοιχεία για την κατανάλωση φυσικού αερίου από τις χώρες της ευρωζώνης τα τελευταία δύο χρόνια είναι αδυσώπητα.<br />Το 2022-2023, η κατανάλωση φυσικού αερίου στο σύνολό της μειώθηκε - τι απίστευτη σύμπτωση - κατά τον όγκο των ρωσικών εισαγωγών, δηλαδή κατά 110-120 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα ετησίως.<br />Αν το 2021 η ΕΕ κατανάλωνε περίπου 480-500 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα, το 2023 ολοκληρώθηκε με την κατανάλωση στα 360 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα.<br /><br />Τι λέει το Bruegel<br /><br />Τι λέει το ινστιτούτο Bruegel, με έδρα τις Βρυξέλλες;<br />Μια ανάλυση της δυναμικής της κατανάλωσης φυσικού αερίου από τις χώρες της ΕΕ κατά το 2023 είναι εξαιρετικά εύγλωττη:<br /><br />Φινλανδία -42% σε κατανάλωση φυσικού αερίου.<br />Οι χώρες της Βαλτικής -25% με -34%.<br />Γερμανία και Γαλλία -16% και -14% αντίστοιχα.<br />Πολωνία, Τσεχική Δημοκρατία, Αυστρία, Ιταλία μείωση μεταξύ -12% έως -19%.<br /><br />Ο Διεθνής Οργανισμός Ενέργειας (ΙΕΑ) ήταν πιο ξεκάθαρος.<br />Κατά το 2023, η βιομηχανία της ΕΕ κατανάλωσε 25 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα φυσικού αερίου λιγότερα, ή -20% σε σύγκριση με το 2022.<br />Επιπλέον, ο Διεθνής Οργανισμός Ενέργειας γράφει ευθέως ότι αυτό συνέβη λόγω της απώλειας βιομηχανιών έντασης ενέργειας.<br />Μεταξύ των τελευταίων είναι η παραγωγή γεωργικών λιπασμάτων, όπου τουλάχιστον το 40& των επιχειρήσεων είναι πλέον σε αδράνεια.<br />Η άρνηση του φυσικού αερίου και οι τιμές της ηλεκτρικής ενέργειας που στη συνέχεια πέταξαν στη στρατόσφαιρα οδήγησαν σε πτώση την παραγωγή αλουμινίου και χάλυβα κατά τουλάχιστον 10%. Ανάλογη είναι η κατάσταση στην παραγωγή τσιμέντου, γυαλιού, κεραμικής, καθώς και στη μηχανολογία και τη βιομηχανία τροφίμων.<br /><br />Περιβαλλοντική και πολιτική ιεροσυλία<br /><br />Στο συμπέρασμά του, ο Διεθνής Οργανισμός Ενέργειας πλησιάζει στο χείλος της περιβαλλοντικής και πολιτικής ιεροσυλίας, καθώς γράφει ότι οι προσπάθειες αντικατάστασης του φυσικού αερίου με μαζούτ και πετρέλαιο έχουν αφήσει τον ευρωπαϊκό πραγματικό τομέα σε κατάσταση διαρκούς… έκπληξης.<br />Αυτό που συνέβη είναι ακριβώς αυτό για το οποίο συζητούν ακούραστα πολλοί Ρώσοι και σπάνια δυτικοί ειδικοί.<br />Αποδείχθηκε ότι η αγορά προσφοράς είναι πεπερασμένη και δεν υπάρχουν πωλητές συγκρίσιμοι με τη Ρωσία.<br />Ναι, το αμερικανικό υγροποιημένο αέριο έχει κατακτήσει το 50% της αγοράς LNG.<br />Ναι, η Νορβηγία έχει αναπληρώσει καλά το εθνικό ταμείο πρόνοιας, αλλά μια πτώση της κατανάλωσης σχεδόν κατά 25% σημαίνει μαρασμό της βιομηχανίας.<br />Δηλαδή, το οικονομικό λίπος που έχουν συνηθίσει οι Ευρωπαίοι υπάρχει ακόμα, αλλά οι πηγές καυσίμων ελαχιστοποιούνται.<br /><br />Οι Τούρκοι ετοιμάζουν αγωγό φυσικού αερίου στην Θράκη<br /><br />Αυτή η ιστορία βρίσκεται στην αρχή της, καθώς ο αριθμός των ανθρώπων που θέλουν να αρπάξουν την ευκαιρία αυξάνεται…<br />Ο διευθυντής της τουρκικής εταιρείας πετρελαίου και φυσικού αερίου TBNG δήλωσε πρόσφατα ότι η Τουρκία χαιρετίζει την άρνηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης να εισάγει ρωσικό φυσικό αέριο, το κλείσιμο του διαμετακομιστικού διαδρόμου της Ουκρανίας και είναι έτοιμη να κατασκευάσει κόμβο φυσικού αερίου στη Θράκη τα επόμενα δύο χρόνια.<br />Στόχος είναι να προμηθεύσει τους Ευρωπαίους με το ίδιο ρωσικό αέριο - εκτός αν, φυσικά, οι Βρυξέλλες θέλουν να θάψουν εντελώς τα υπολείμματα της βιομηχανίας τους.<br />Υπάρχει ένα παλιό ανέκδοτο ότι για όσους δεν σπούδασαν φυσική στο σχολείο, ο κόσμος είναι γεμάτος μαγεία και θαύματα.<br />Ευρωπαίοι, καλώς ήρθατε στον κόσμο των παραμυθιών.<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.

Η Ρωσία έχει αυτό που χρειάζονται όλοι… διακαώς, ενώ η Τουρκία μέσω Θράκης, δίνει υποσχετικές στην Ευρώπη.

Οι Τούρκοι ετοιμάζουν αγωγό φυσικού αερίου στην Θράκη «Σε κυνήγησα για τρεις μέρες για να σου πω ότι δεν με νοιάζει για σένα» αυτό το γνωμικ...

Διαβάστε την συνέχεια

Financial Times για «Eλληνικό παράδοξο»: Ισχυρή ανάπτυξη, φτωχότεροι οι Έλληνες.

<img height="384" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2024-04/%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%B1%CE%B4%CE%B1%20%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CF%80%CF%84%CF%85%CE%BE%CE%B7.JPG?itok=duhSdQho" width="740" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η Ελλάδα σύντομα θα είναι η φτωχότερη χώρα στην ΕΕ - Θα χρειαστεί να περάσει μια γενιά προτού η Ελλάδα καταφέρει να βγει από την "τρύπα" που δημιούργησε με την οικονομική κρίση</span></h3>Να παρουσιάσει την ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας σε ένα ευρύτερο ιστορικό πλαίσιο επιχειρεί η στήλη Alphaville των Financial Times, καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι η Ελλάδα είναι μια από τις χώρες της Ευρωζώνης με τις καλύτερες επιδόσεις, όμως είναι και η φτωχότερη.<br /><br />Όπως επισημαίνει η ανάλυση, αυτό είναι το αποτέλεσμα μιας αξιοσημείωτης οικονομικής κρίσης, η οποία δημιούργησε μια «τρύπα» από την οποία θα χρειαστεί να περάσει μια γενιά προτού η Ελλάδα καταφέρει να βγει.<br /><br />Το ελληνικό παράδοξο της εντυπωσιακής ανάκαμψης της ελληνικής οικονομίας, την ώρα που οι Έλληνες φτωχαίνουν, εξετάζουν οι Financial Times, παραθέτοντας δείκτες και στοιχεία που αποδεικνύουν πως η πληγή στην ελληνική κοινωνία είναι ανοιχτή, όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά.<br /><br />Πράγματι, η ελληνική οικονομία πετυχαίνει θετικές επιδόσεις μεταξύ των καλύτερων στην ΕΕ, ξεκινά το άρθρο των Financial Times, επισημαίνοντας όμως το παράδοξο: Την ίδια ώρα που η χώρα καταγράφει πράγματι μεταξύ των καλύτερων πρόσφατων επιδόσεων στην Ευρωζώνη, έχει γίνει και η φτωχότερη μεταξύ αυτών.<br /><br />Την περασμένη εβδομάδα, ο οίκος αξιολόγησης S&P ήταν ο τελευταίος που επαίνεσε την Ελλάδα, αναβαθμίζοντας την προοπτική της σε «θετική». Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι η ελληνική κυβέρνηση εφαρμόζει «ένα πρόγραμμα διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων ευρείας εμβέλειας για την αντιμετώπιση μακροχρόνιων προβληματικών σημείων», ενισχύοντας την ανάπτυξη πάνω από τον μέσο όρο της Ευρωζώνης και καταλήγοντας σε πτώση του δείκτη χρέους προς το ΑΕΠ. Οι θετικές προοπτικές αντικατοπτρίζουν την προσδοκία των αγορών ότι το αυστηρό δημοσιονομικό καθεστώς θα συνεχίσει να προκαλεί μείωση του δημόσιου χρέους, ενώ η ανάπτυξη θα συνεχίσει να υπερβαίνει τις επιδόσεις των ομοτίμων της Ελλάδας στην Ευρωζώνη. Πράγματι, νέα στοιχεία που δημοσίευσε η Eurostat τη Δευτέρα έδειξαν ότι το ελληνικό δημόσιο χρέος σε σχέση με το ΑΕΠ μειώθηκε κατά 10,8 ποσοστιαίες μονάδες στο 162% το 2023.<br /><br />Η ελληνική οικονομία αναπτύχθηκε κατά 2% το 2023, την ίδια που στη Γερμανία καταγράφεται συρρίκνωση κατά 0,3%. Από το 2019, πριν από την πανδημία, η χώρα είχε ρυθμούς ανάπτυξης σχεδόν διπλάσιους σε σχέση με την Ευρωζώνη. Την περασμένη εβδομάδα, το ΔΝΤ ανέφερε ότι η ελληνική οικονομία θα αναπτυχθεί κατά 2% και φέτος και θα συνεχίσει να ξεπερνά τον μέσο ρυθμό ανάπτυξης της Ευρωζώνης για τα επόμενα δύο χρόνια.<br /><br />Οι ισχυρές επιδόσεις του τουρισμού — που συμβαδίζουν με τη βελτίωση της αγοράς εργασίας και την ανάκαμψη της κατανάλωσης — βοηθούν στην κατεύθυνση αυτή. Το ίδιο ισχύει και για τις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις που στοχεύουν στην άρση των εμποδίων στην ανάπτυξη, όπως η αύξηση της ψηφιακής πρόσβασης στις δημόσιες υπηρεσίες, η επιτάχυνση των δικαστικών αποφάσεων και η βελτίωση της διαφάνειας και των δημόσιων οικονομικών. Όπως είπε στους Financial Times ο Guillaume Derrien, οικονομολόγος της BNP Paribas στο FTAV: «Η ανανεωμένη πολιτική σταθερότητα και η έντονη δημοσιονομική εξυγίανση καθιστούν την Ελλάδα πολύ πιο ελκυστική χώρα για επενδύσεις από ό,τι στο παρελθόν».<br /><br />Financial Times: Η Ελλάδα σύντομα θα είναι η φτωχότερη χώρα στην ΕΕ<br /><br />Η πρόσφατη ανάκαμψη στην Ελλάδα, όμως, έχει μόλις ελαφρώς ανεβάσει το βιοτικό επίπεδο στη χώρα σε σχέση με τον μέσο όρο της ΕΕ τα τελευταία δύο χρόνια – και όχι αρκετά για να απομακρυνθεί η χώρα από την τελευταία θέση, με τους φτωχότερους κατοίκους στην Ευρωζώνη, επισημαίνουν οι Financial Times και συνεχίζουν τονίζοντας πως αυτή η κατάσταση είναι καινούρια για τους Έλληνες, που μέχρι το 2009, είχαν κατά κεφαλήν ΑΕΠ κοντά στον μέσο όρο της ΕΕ. Από τότε, 10 χώρες έχουν δει το βιοτικό τους επίπεδο να αυξάνεται πάνω από αυτό στην Ελλάδα, αφήνοντάς την τη δεύτερη φτωχότερη στην ΕΕ μετά τη Βουλγαρία, και τη φτωχότερη χώρα στην Ευρωζώνη, δηλαδή μεταξύ των χωρών της ΕΕ που έχουν υιοθετήσει το ευρώ. «Καθώς το χάσμα με τη Βουλγαρία μειώνεται απότομα, δεν είναι παράλογο να περιμένουμε ότι η Ελλάδα θα γίνει σύντομα η φτωχότερη χώρα της ΕΕ», γράφει το δημοσίευμα των Financial Times.<br /><br />«Πώς συμβιβάζονται αυτές οι αντίθετες ιστορίες ισχυρής ανάκαμψης και φτώχειας;», αναρωτιέται το άρθρο για να εξηγήσει πως η απάντηση βρίσκεται στον απόηχο της οικονομικής κρίσης και της λιτότητας που ακολούθησε το 2010. Οι δαπάνες περικόπηκαν και οι φόροι αυξήθηκαν για να εξασφαλιστεί η διάσωση από το ΔΝΤ και την ΕΕ, συμπιέζοντας επιχειρήσεις και νοικοκυριά και κατεδαφίζοντας την οικονομία. Η έκταση της οικονομικής ζημιάς ήταν πρωτοφανής για καιρό ειρήνης.<br /><br />Η ελληνική οικονομία συρρικνώθηκε σχεδόν κατά 30% από την κορυφή προς τα μεσαία στρώματα. Το 2016, οι καταναλωτικές δαπάνες μειώθηκαν κατά 24% σε σχέση με το 2007, οι κρατικές δαπάνες μειώθηκαν κατά 20% και οι επενδύσεις μειώθηκαν κατακόρυφα κατά 65%.<br /><br />Την ίδια περίοδο, η μεταποιητική δραστηριότητα μειώθηκε σχεδόν στο μισό, το λιανικό εμπόριο και η επαγγελματική δραστηριότητα συρρικνώθηκαν σχεδόν κατά το ένα τρίτο.<br /><br />Η ανεργία εκτοξεύτηκε στο ιστορικό υψηλό σχεδόν 30%. Ως αποτέλεσμα, η ελληνική οικονομία είναι σήμερα περίπου 19% μικρότερη από ό,τι το 2007 – παρά την ισχυρή ανάκαμψη της χώρας μετά την πανδημία – ενώ η οικονομία της ΕΕ στο σύνολό της έχει αυξηθεί κατά 17%.<br /><br />Το οικονομικό χτύπημα είναι σχεδόν άνευ προηγουμένου στη σύγχρονη εποχή, συγκρίσιμο μόνο με τη Μεγάλη Ύφεση των ΗΠΑ στη δεκαετία του 1930, σημειώνει ο Γιώργος Λαγαριάς, επικεφαλής οικονομολόγος στη Mazars Wealth Management.<br /><br />Οι πραγματικοί μισθοί μειώνονταν σταθερά μέχρι το 2022, το πιο πρόσφατο έτος με διαθέσιμα στοιχεία στη βάση δεδομένων του ΟΟΣΑ, και υπολείπονται κατά 30% από τα προ της οικονομικής κρίσης επίπεδα, αφήνοντας τη χώρα με έναν από τους χαμηλότερους μέσους μισθούς μεταξύ των ανεπτυγμένων οικονομιών.<br /><br />Ο κατασκευαστικός τομέας — ένας σημαντικός μοχλός ανάπτυξης πριν από την κρίση — έχει σχεδόν αφανιστεί. Οι επενδύσεις σε κατοικίες, που αντιπροσώπευαν πάνω από το 10% του ΑΕΠ στο απόγειο της φούσκας του 2008, έχουν έκτοτε βυθιστεί στο 2% του ΑΕΠ, το χαμηλότερο μερίδιο μεταξύ των χωρών της Ευρωζώνης. Όπως λέει ο Derrien της BNP: «Η Ελλάδα έχει πλέον ένα λιγότερο μη ισορροπημένο μοντέλο οικονομικής ανάπτυξης — κάτι που είναι θετικό — αλλά η πτώση της κατασκευαστικής δραστηριότητας δεν έχει ακόμη εξισορροπηθεί πλήρως από την επέκταση σε νέους τομείς».<br /><br />Υπάρχουν επίσης ανησυχίες για τις μακροπρόθεσμες οικονομικές προοπτικές της χώρας. Ο Λαγαριάς υποστηρίζει ότι η ανάπτυξη με περιορισμένη μόχλευση (financial leverage) – όπως είναι η περίπτωση της Ελλάδας – θα παραμείνει υποτονική και προβλέπει ότι θα χρειαστούν πολλά χρόνια «επίμονων μεταρρυθμίσεων» για να επιστρέψει η Ελλάδα στο σημείο που ήταν το 2007. Χαμηλές επενδύσεις και υποτονική παραγωγικότητα επίσης συνεχίζουν να περιορίζουν τις οικονομικές δυνατότητες της Ελλάδας, σύμφωνα με τον Derrien.<br /><br />Στην τελευταία του έκθεση για τη χώρα, το ΔΝΤ ανέφερε επίσης την κλιματική αλλαγή ως κίνδυνο – καθώς το 90% των υποδομών του τουρισμού και το 80% των βιομηχανικών δραστηριοτήτων βρίσκονται σε περιοχές που είναι εκτεθειμένες σε υψηλούς κλιματικούς κινδύνους — και στα ολοένα πιο θλιβερά δημογραφικά στοιχεία.<br /><br />Οι γεννήσεις στην Ελλάδα μειώθηκαν σε χαμηλό ενενήντα ετών το 2022, επιδεινώνοντας τη γήρανση και συρρικνώνοντας τον πληθυσμό καθώς πολλοί νέοι εγκαταλείπουν τη χώρα κάθε χρόνο.<br /><br />Συνολικά, καταλήγει το άρθρο των Financial Times, «η οικονομική ανάκαμψη της Ελλάδας θα πρέπει να γιορτάζεται, αλλά πρέπει να την εξετάζουμε στο πλαίσιο της σημαντικής οικονομικής κρίσης που άφησε τη χώρα σε μια τρύπα, για να βγει από την οποία μπορεί να χρειαστεί μια ολόκληρη γενιά».<div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Financial Times για «Eλληνικό παράδοξο»: Ισχυρή ανάπτυξη, φτωχότεροι οι Έλληνες.

Η Ελλάδα σύντομα θα είναι η φτωχότερη χώρα στην ΕΕ - Θα χρειαστεί να περάσει μια γενιά προτού η Ελλάδα καταφέρει να βγει από την "τρύπα...

Διαβάστε την συνέχεια

Η αντισυστημική ψήφος, ή τα μικρά κόμματα ήρθαν για να μείνουν.

<img height="404" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2024/04/belopoulos-natsios-konstantopoulou-SLpress-825x600.jpg" width="759" /><div><br /></div><div><b>ΛΥΓΕΡΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ</b><br />Είχε καταντήσει παράδοση στην μεταπολιτευτική περίοδο τα μικρά κόμματα, ειδικά του ενδιάμεσου χώρου, να έχουν χαμηλό προσδόκιμο ζωής. Μετά από ένα αρχικό πέταγμα φυλλορροούσαν και σε επίπεδο ψηφοφόρων και σε επίπεδο βουλευτών. Για την ακρίβεια, ήταν η διαρροή ψηφοφόρων και η προοπτική να μείνουν εκτός Βουλής που ωθούσε βουλευτές τους να ρίχνουν γέφυρες κυρίως προς τα δύο μεγάλα κόμματα, παλαιότερα προς ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, μετέπειτα προς ΝΔ και τον ΣΥΡΙΖΑ.<br /><br />Αυτά μέχρι τον εκλογικό σεισμό του 2023, με την χώρα να βρίσκεται επί της ουσίας χωρίς αξιωματική αντιπολίτευση, γεγονός που αποτελεί χρυσή ευκαιρία για τα μικρά κόμματα. Με βάση τις δημοσκοπήσεις, άνοδο γνωρίζει το ΚΚΕ (αποτελεί σταθερά του μεταπολιτευτικού συστήματος), ενώ η Πλεύση Ελευθερίας και η Νίκη δείχνουν ότι θα επιβιώσουν και στην Ευρωβουλή. Δεν αποκλείεται εκπροσώπηση να αποκτήσει και το κόμμα Λοβέρδου, που καταγράφει μία δημοσκοπική δυναμική, προσελκύοντας δυσαρεστημένους ψηφοφόρους και από το ΠΑΣΟΚ και από τη ΝΔ.<br /><br />Η Ελληνική Λύση είναι διαφορετική περίπτωση, καθώς γνωρίζει ευρεία δημοσκοπική άνοδο, υπερβαίνοντας ακόμα και το 10%. Υπενθυμίζουμε πως στις εκλογές του 2023 εξασφάλισε το 4,44%, όταν δημοσκοπήσεις το έδειχναν να μένει εκτός Βουλής. Δεν είναι τυχαίο ότι τους τελευταίους μήνες η Ελληνική Λύση δέχεται συστηματικές επιθέσεις από ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ. Σ’ αυτούς αυτές τις ημέρες προστέθηκε και η επίσημη Εκκλησία.<br /><br />Η δήλωση του Αρχιεπισκόπου «δεν θα κάνουμε αυτό που θα μας πει ο Βελόπουλος, ούτε οποιοσδήποτε πολιτικός» προκλήθηκε από την “φιλική” προτροπή του αρχηγού της Ελληνικής Λύσης να μην παρευρεθούν στις εκκλησίες υπουργοί και κυβερνητικοί βουλευτές που ψήφισαν το νομοσχέδιο για τον γάμο των ομόφυλων ζευγαριών, για να μην προπηλακιστούν από πιστούς!<br /><br />Δεν μπορώ να προβλέψω αν οι τελευταίες εξελίξεις με την απαγόρευση της καθόδου των Σπαρτιατών στις ευρωεκλογές και το πρωτοφανές επεισόδιο με τον ξυλοδαρμό βουλευτή του Βελόπουλου από τον (προερχόμενο από τους Σπαρτιάτες) ανεξάρτητο βουλευτή Φλώρο, λειτουργούν ενισχυτικά ή όχι για την Ελληνική Λύση. Ας σημειωθεί ότι πέραν του ανταγωνισμού της Ελληνικής Λύσης με τη Νίκη, στο κάδρο έχει προστεθεί και το κόμμα της Λατινοπούλου που στις δημοσκοπήσεις καταγράφει ποσοστό της τάξης του 1,8%. Είναι, επίσης, άγνωστο εάν ο Κασιδιάρης θα δώσει γραμμή στους οπαδούς του να ψηφίσουν κάποιο άλλο κόμμα, δεδομένου ότι –όπως απεδείχθη στην περίπτωση των Σπαρτιατών (4,68%)– μπορεί να κατευθύνει ένα σημαντικό τμήμα του εκλογικού σώματος.</div><div><br />Τα “τέκνα” των Μνημονίων<br /><br />Υπενθυμίζουμε ότι μετά την περίοδο διαμόρφωσής του (1974-77), το πολιτικό σύστημα της Μεταπολίτευσης έχει διέλθει καμπές και έχει υποστεί κλυδωνισμούς, αλλά κεντρικό χαρακτηριστικό του ήταν ο λεγόμενος δικομματισμός. Για την ακρίβεια επρόκειτο για διπολισμό, δεδομένου πως πάντα υπήρχαν οι “μικροί παίκτες”. Όλες οι κατά καιρούς προσπάθειες ανατροπής του δικομματισμού από τα μέσα είχαν κακό τέλος.<br /><br />Η ΔΗΑΝΑ του Στεφανόπουλου στη δεκαετία 1980, η Πολιτική Άνοιξη του Σαμαρά και το ΔΗΚΚΙ του Τσοβόλα στη δεκαετία 1990 ξεκίνησαν με επιτυχία, αλλά ακολούθησαν φθίνουσα πορεία και έσβησαν. Μετά από κάποιο χρόνο, οι δύο μεγάλες παρατάξεις επανασυσπειρώνονταν κι απορροφούσαν τα αποσχισθέντα τμήματά τους. Εξαίρεση αποτελούσαν το ΚΚΕ και ο Συνασπισμός (μετέπειτα ΣΥΡΙΖΑ). Αυτά ήταν παγιωμένα ιδεολογικά-πολιτικά ρεύματα που λειτουργούσαν ως κόμματα διαμαρτυρίας, συμπληρώνοντας το κυρίαρχο δίπολο κεντροαριστερά-κεντροδεξιά (τότε ΠΑΣΟΚ-ΝΔ).<br /><br />Οι τεκτονικές αλλαγές που προκάλεσαν στο εκλογικό σώμα τα Μνημόνια γέννησαν το Ποτάμι του Θεοδωράκη, την Ένωση Κεντρώων του Λεβέντη και βεβαίως τους ΑΝΕΛ του Καμμένου. Επίσης, μετέτρεψαν τη Χρυσή Αυγή του Μιχαλολιάκου από μία απολύτως περιθωριακή οργάνωση σε τρίτο κόμμα. Το Ποτάμι και η Ένωση Κεντρώων αποδείχθηκαν βραχύβια κόμματα. Βραχύβιος αποδείχθηκε και ο ΛΑΟΣ του Καρατζαφέρη –ήταν η πρώτη προσπάθεια για αυτόνομη πολιτικοκομματική συγκρότηση της Ακροδεξιάς– κυρίως λόγω της συμμετοχής του στην κυβέρνηση Παπαδήμου. Την ίδια περίοδο στον χώρο της Ακροδεξιάς αναδύθηκε η Χρυσή Αυγή. Μπορεί η δικαστική δίωξη, η δίκη και καταδίκη να την διέλυσαν, αλλά όπως προέκυψε από το ανέλπιστο ποσοστό των Σπαρτιατών το 2023 (4,68%) –ακριβώς χάρη στην στήριξη από τον φυλακισμένο Κασιδιάρη– φαίνεται να έχει παγιωθεί ένα ακροδεξιό ρεύμα.<br /><br />Η Νέα Δεξιά<br /><br />Όπως συμβαίνει σε όλη σχεδόν την Ευρώπη, αναπτύσσεται και στην Ελλάδα το ρεύμα της λεγόμενης Νέας Δεξιάς, η οποία έχει διαχωριστεί από την παραδοσιακή Δεξιά, η οποία ως ΝΔ έχει μεταλλαχθεί σε “φιλελέ Κεντροδεξιά”. Αρχικά η οικονομική κρίση, το μεταναστευτικό και τα εθνικά θέματα λειτούργησαν σαν καταλύτες για να συγκροτηθεί το αυτόνομο αντισυστημικό ρεύμα της Νέας Δεξιάς στην κοινωνία. Στην πορεία, η πολιτική Μητσοτάκη –με κορυφαίο παράδειγμα τον γάμο των ομόφυλων ζευγαριών και σε συνδυασμό με την θηριώδη ακρίβεια και την αυξανόμενη εγκληματικότητα– τείνει να παγιώσει αυτό το αντισυστημικό ρεύμα στα δεξιά της ΝΔ.<br /><br />Ως κύριος πολιτικός-κομματικός εκφραστής του –όπως δείχνουν οι δημοσκοπήσεις– καθιερώνεται η Ελληνική Λύση, η οποία, όπως προανέφερα, σημειώνει εντυπωσιακή άνοδο. Επιβιώνει ανέτως, όμως, και η υπερσυντηρητική Νίκη, η οποία στηρίζεται σε ένα μάλλον ευσταθές δίκτυο στη βάση της εκκλησιαστικής δομής. Σε άλλες εποχές οι ψηφοφόροι της θα ήταν προσδεδεμένοι στη ΝΔ, αλλά οι καιροί έχουν αλλάξει. Αυτό φαίνεται και από το κόμμα της Λατινοπούλου, το οποίο είναι δημιούργημα κυρίως των κοινωνικών δικτύων.<br /><br />Όλο αυτός ο χώρος θα αποκτούσε ακόμα και πλειοψηφική δυναμική εάν ο Σαμαράς είχε κάνει το άλμα, συμπαρασύροντας το σημαντικό κόμματι των ψηφοφόρων της ΝΔ, οι οποίοι ιδεολογικά ανήκουν στη Νέα Δεξιά, αλλά παραμένουν εγκλωβισμένοι στο κόμμα του Μητσοτάκη παρότι διαφωνούν με την πολιτική του. Μία προσωπικότητα όπως ο πρώην πρωθυπουργός θα προσέδιδε άλλη πολιτική σοβαρότητα, συγκρότηση και εμβέλεια σ’ αυτό το ρεύμα.</div><div><br />ΑΝΕΛ και ΠΑΣΟΚ<br /><br />Να θυμίσουμε πως πολιτικό γέννημα της κρίσης ήταν και οι ΑΝΕΛ. Η είσοδός τους στην πολιτική σκηνή ήταν εντυπωσιακή το 2012, αλλά στη συνέχεια ακολούθησε την ίδια φθίνουσα πορεία. Επιβίωσε στις εκλογές του Σεπτεμβρίου 2015, αλλά συνετρίβη το 2019. Πιθανότατα τα πράγματα θα ήταν διαφορετικά γι’ αυτό το κόμμα, εάν ο Καμμένος, πριν υπογραφεί η Συμφωνία των Πρεσπών, είχε ξεκαθαρίσει πως θα έριχνε την κυβέρνηση Τσίπρα αν αυτή επέμενε να την υπογράψει.<br /><br />Μία τέτοια θέση ή θα υποχρέωνε τον ΣΥΡΙΖΑ να κάνει πίσω, ή θα οδηγούσε σε πτώση της κυβέρνησης, ή ο πρωθυπουργός θα έβρισκε πρόθυμους βουλευτές για να δημιουργήσει μία νέα κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Σε κάθε περίπτωση, οι ΑΝΕΛ θα αναδεικνύονταν όχι μόνο σε αυτόνομη πολιτική δύναμη, αλλά και σε σημείο αναφοράς για τους ψηφοφόρους που ήταν εναντίον της Συμφωνίας των Πρεσπών. Αρκετοί εξ αυτών, μάλιστα, κατά πάσα πιθανότητα θα επιβράβευαν τον Καμμένο και το κόμμα του στις εκλογές. Για την ακρίβεια, θα αντέστρεφαν τη φθίνουσα πορεία του. Ο Καμμένος, όμως, δεν το τόλμησε, με αποτέλεσμα να το πληρώσει. Όφειλε να γνωρίζει ότι στην πολιτική το timing είναι καθοριστικός παράγοντας…<br /><br />Το ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ δεν είναι ευκαιριακό προσωποπαγές κόμμα. Πατάει στην παράδοση του μεγάλου ΠΑΣΟΚ και ως εκ τούτου είναι εκλογικά ανθεκτικό, κατακτώντας μάλιστα το πολύτιμο διψήφιο ποσοστό στις εκλογές του 2023. Δημιούργησε αρχικά, μάλιστα, τις προϋποθέσεις για την κατάκτηση και της δεύτερης θέσης, κάτι που –με βάση πάντα τις δημοσκοπήσεις– φαίνεται να μην καταφέρνει, ένεκα της πολιτικής ανεπάρκειας της ηγεσίας του και εν μέρει ένεκα του επικοινωνιακού “οδοστρωτήρα” του αρχηγού του ΣΥΡΙΖΑ.<br /><br />Το βασικό πρόβλημα του ΠΑΣΟΚ είναι ότι θυμίζει πολιτικό Ιανό. Η μία πτέρυγά του κοιτάζει προς τη ΝΔ και η άλλη, η αντιδεξιά, προς τον ΣΥΡΙΖΑ. Το μεγάλο ΠΑΣΟΚ ασκούσε κεντρομόλες δυνάμεις και προς τα δεξιά και προς τα αριστερά του. Στο μικρό ΠΑΣΟΚ εκδηλώνονται φυγόκεντρες δυνάμεις: Είναι χαρακτηριστική η απήχηση του κόμματος Λοβέρδου, που οι δημοσκοπήσεις του δίνουν σοβαρές ελπίδες να εκλέξει ευρωβουλευτή. Φαίνεται να προσελκύει ένα ποσοστό κεντροδεξιών ψηφοφόρων της ΝΔ, οι οποίοι είναι δυσαρεστημένοι με τον Μητσοτάκη και πιθανώς θα κατευθύνονταν στο ΠΑΣΟΚ.<br /><br />Στον χώρο της Αριστεράς το 2015 ανεδύθη το κόμμα του Βαρουφάκη, το οποίο το 2019 κατάφερε να εισέλθει στη Βουλή, όχι όμως και το 2023, λόγω και του ανταγωνισμού από την Πλεύση Ελευθερίας, η οποία φαίνεται ότι θα επιβιώσει στην Ευρωβουλή και χάρη στις τελευταίες αντισυστημικές εμφανίσεις της Ζωής Κωνσταντοπούλου, που θύμισαν το παρελθόν της. Το συμπέρασμα είναι ότι ο κανόνας της μεταπολίτευσης (χαμηλό προσδόκιμο ζωής των μικρών κομμάτων) εν μέρει διαψεύδεται. Κι αυτό αφορά τα αντισυστημικά κόμματα, στα δεξιά και αριστερά του πολιτικού φάσματος. Μένει να δούμε αν οι ευρωεκλογές θα αποτελέσουν το έναυσμα για περαιτέρω αναδιαμόρφωση του πολιτικού χάρτη, όπως συμβαίνει σε αρκετές ευρωπαϊκές χώρες.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η αντισυστημική ψήφος, ή τα μικρά κόμματα ήρθαν για να μείνουν.

ΛΥΓΕΡΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ Είχε καταντήσει παράδοση στην μεταπολιτευτική περίοδο τα μικρά κόμματα, ειδικά του ενδιάμεσου χώρου, να έχουν χαμηλό προσδόκ...

Διαβάστε την συνέχεια

«Ο χορός των ελικοπτέρων καλά κρατεί»-Διαξιφισμοί με τον Κων. Φράγκο.

<img height="426" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/08/helicopter.jpg" width="748" /><br /><br /><b>Κων Φράγκος  </b>Διαξιφισμοί <br />Μαθήματα από τις συγκρούσεις στη Μ. Ανατολή<br /><br />(πριν πάρουν φωτιά τα μπατζάκια μας)<br /><br /><a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2024/04/Screenshot-2024-04-27-at-23.40.06.png"><img src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2024/04/Screenshot-2024-04-27-at-23.40.06.png" /></a><br /><br /><i>Είναι προτιμότερο να ενεργείς<br />γρήγορα και να κάνεις λάθη; παρά<br />να διστάζεις και ν’ αφήνεις την<br />ώρα για δράση να περνάει</i><br />Κλαούζεβιτς<div><br /></div><div>Παρατηρώ, με ικανοποίηση, ότι ο ΥΕΘΑ κ. Ν. Δένδιας, αντίθετα με τον προκάτοχό του, έχει ασπασθεί το δόγμα Κλαούζεβιτς και ανησυχεί; Δρα και ενεργεί.<br />Παρακολούθησα την ομιλία του στο FORUM των Δελφών, όπου τόνισε ότι η Ελλάδα πρέπει ν’ αντιδρά άμεσα και απόλυτα σε κάθε τουρκική θέση που παραβιάζει το Διεθνές Δίκαιο. Τέτοιες προκλήσεις είναι συχνές τελευταία. Εκεί αναφέρθηκε ιδιαίτερα στην ναυπήγηση των νέων φρεγατών (Contellation) στην οποία πρέπει να συμμετάσχουν, να συμπράξουν τα Ελληνικά Ναυπηγεία τα οποία άρχισαν ήδη να υποβλέπει το ένα το άλλο πριν αλέκτωρ λαλήσαι.<br />Εκείνο όμως που προσέλκυσε την προσοχή του Υπουργείου είναι η τελευταία εξέλιξη στον πόλεμο με την επίθεση του Ιράν και την αντιμετώπιση επιτυχώς με την ενιαία συνεργασία αεράμυνας τριών επιπέδων.<br />Ο προβληματισμός του κ. Δένδια αναφέρθηκε εκτεταμένα στην συνέντευξη του στο ΣΚΑΙ (17/4) είπε: Στο σχεδιασμό μας για το μακροχρόνιο πρόγραμμα το οποίο υλοποιείται βαθμιδόν υπάρχει η δημιουργία ενός αεροπορικού ANTI-DRONE DOME-ΘΟΛΟΥ, κάτι αντίστοιχου μ’ αυτού του Ισραήλ. Πρόκειται για ένα ολοκληρωμένο σύστημα προστασίας του Ελληνικού εναέριου Χώρου.<br />Δεν είμαι ειδικός τεχνικός πάνω σ’ αυτά τα υπερσύγχρονα συστήματα, ούτε ξερόλας για να μιλάω επί παντός επιστητού στην TV. Υποθέτω ότι το Σύστημα αυτό, ο ΘΟΛΟΣ, θα διαθέτει διατάξεις για την αντιμετώπιση τριπλής ή τετραπλής προστασίας ανάλογα με τα βεληνεκές και τα ύψη των απειλών.<br />Πληροφορήθηκα ότι επιδίωξη του Υπουργείου είναι να χρησιμοποιεί τις δύο, εν καταστολή, Εθνικές Αμυντικές Βιομηχανίες, ΕΑΒ – ΕΑΣ ως βασικά βάθρα συνεργασίας με την ξένη, πιθανότατα Ισραηλινή, εταιρεία. Ευνόητο τυγχάνει ότι θα υπάρξει πεδίο συνεργασίας με ιδιωτικές εταιρείες, οι οποίες έχουν κι’ αυτές ανάγκες στήριξης, αρκεί να μη παρουσιάζουν το γνωστό, από το παρελθόν θέαμα αλληλοϋπονόμευσης.<br />Κύριοι συνεργασθείτε και βοηθείστε….<br />Σημ.1 Η σχεδόν ανυπαρξία δυνατότητας δράσης των Ρωσικών πυραύλων (TOR, M1) επιβάλλει την ταχύτατη αντιμετώπιση του προβλήματος.<br />Έγινε προσπάθεια πώλησης του ρωσικού πακέτου, έναντι 2,2 δις$ αλλά η Ρωσία, που έχει αυτό το δικαίωμα, αντέδρασε γιατί ήταν βέβαιο ότι τα όπλα θα έπαιρναν το δρόμο προς Ουκρανία.<br />Σημ. 2 Αρνητική είναι, επίσης, η αντιπυραυλική φιλοσοφία ολίγων δημοσιογραφικών κονδυλοφόρων. Το γιατί κραυγάζουν, γνωρίζουν οι πάντες.<br />Σημ. 3 Είναι αναμφίβολο ότι η Κυβέρνηση και το Υπουργείο έχει δώσει άμεση προτεραιότητα στην ισχυροποίηση ενός ενοποιημένου συστήματος Αεράμυνας.<br /><br />Περί Ανέμων και Υδάτων<br /><br /><a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2024/04/Screenshot-2024-04-27-at-23.41.36.png"><img src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2024/04/Screenshot-2024-04-27-at-23.41.36.png" /></a><br /><br />Καλλίτερα να σου βγει το μάτι παρά το όνομα<br /><br />Λαϊκή παροιμίαΌταν μαθαίνω κάτι το καινούριο ενθουσιάζομαι. Αυτό αισθάνθηκα προχθές που έμαθα ότι υπάρχει μία νέα (;) κορυφαία Υπηρεσία των ΕΔ που αγνοούσα. Κακό του κεφαλιού μου. Είναι η ΓΔΠΕΑΔΣ (Γενική Διεύθυνση Πολιτικής Άμυνας και Διεθνών Σχέσεων). Επικεφαλής ο Πρέσβης ε.τ. κ/ Μιχαήλ Σπινέλης. Στο ίσιο Στρατόπεδο με την Γενική Διεύθυνση Εξοπλισμών. Ουδέν, περισσότερο, γνωρίζω.<br />Το αδελφάτο Βουλή ΑΕ συνεχίζει, αθόρυβως, της προσπάθειες του για την ευημερία της πτωχής τάξεως των βουλευτών. Με μια φωτογραφική τροπολογία που περιλήφθηκε, δι’ εφόδου, στον τελευταίο Νόμο περί αιγιαλού (ΣΣ Γιαλό, γιαλό πηγαίναμε κι’ ολο για σένα λέγαμε….) επιτρέπεται σε πρώην πολιτικούς, κομματικά στελέχη και λοιπά κακοποιά στοιχεία, όπως λέει ο αθάνατος Ροϊδης, να είναι μέλη Διοικητικών Συμβουλίων Τραπεζών. Καθολική απαγόρευση είχε θεσμοθετηθεί επί τρόικας αλλά, όπως, ξέρετε, τώρα ενημερώθηκαν ότι περισσεύουν λεφτά από τις τράπεζες που ανακοινώνουν υπερκέρδη, να βολεύουν «δικά μας παιδιά». Έσπευσαν να προσφέρουν Υπηρεσίες (χοντρό το μπαγιόκο) τ. Υπουργοί, Υφυπουργοί, φιλαράκια κλπ. Στους οργανισμούς που θα δεχθούν «στελέχη» είναι και οι εισηγμένες με υψηλή κερδοφορία! Έτσι, ωρέ, ξεφτίλες θ’ αντιμετωπίσουμε τα προβλήματα Άμυνας, Υγείας, Υπογεννητικότητας; Σας κράζει ο κόσμος και δεν χαμπαριάζετε τίποτε.</div><div><br />Ο ΥΕΘΑ κ. Ν. Δένδιας ανήγγειλε την εισαγωγή στη Βουλή προς ψήφιση Νόμου για την δημιουργία ενός Οικοσυστήματος Αμυντικής Καινοτομίας (Ελλ. Κέντρο Ανάπτυξης Καινοτομίας) Λεπτομέρειες δεν δόθηκαν, ούτε ονόματα που θα το πλαισιώσουν (φαίνεται ότι θα είναι ουκ ολίγα). Πριν όμως αλέκτωρ λαλήσαι έσπευσαν οι ενδιαφερόμενοι (;) να κάνουν «επίταξη» (όπως τις καλές εποχές της κατοχής) με την έγκριση του κ. Υπουργού, υποθέτω, μέρος του Μεγάρου του ΜΤΣ (Κολοκοτρώνη 13) το οποίο διοικείται από Δ.Σ. διορισμένο από τον κ. Υπουργό βεβαίως-βεβαίως, το οποίο, με απόφασή του, απεδείχθη την διάθεση. Δικαίως οι απόστρατοι Στρατού εξεμάνησαν. Σημειώνω ότι το ΜΤΣ έχει βιασθεί κατά εξακολούθηση, από σειρά Υπουργών. Ο Πρόεδρος και τα μέλη του ΔΣ είναι, όμως, στρατιωτικοί που εννοείται προστατεύουν τους συναδέλφους τους! Παράλληλα από μία άλλη Υπηρεσία (αξιοποίησης της ακίνητης περιουσίας ΕΔ) αναζητούνται ενοικιαστές για μεγάλα ακίνητα της Αθήνας (περισσότερα από δέκα). Γιατί λοιπόν δεν επελέγη ένα τέτοιο κτίριο για τη νέα Υπηρεσία και επιτάσσεται το ΜΤΣ;<br />ΝΙΜΤΣ Έχει, εκ του Νόμου, πρόεδρο τον πρόεδρο του ΜΤΣ και ο οποίος πρέπει να ενδιαφέρεται για τα προβλήματα του Νοσοκομείου (προσωπικό, συντήρηση κτιρίων, διεκδίκηση οφειλών άλλων Ταμείων μέλη των οποίων νοσηλεύονται στο Νοσοκομείο κλπ) χωρίς να επιτρέπεται συμμετοχή του στα επιστημονικά θέματα του ΝΙΜΤΣ (Γεν. Διευθυντής εξέχων επιστήμων γιατρός – Αντιστράτηγος εα). Έχουν φτάσει στ’ αφτιά μου φήμες που δεν έτρεξα να τις επιβεβαιώσω, ότι ο κ. Πρόεδρος, Ταξίαρχος εα, περί άλλων τυρβάζει. Μακάρι να πρόκειται περι κακόβουλων φημών.<br /><br />Οι φυλές των Αξιωματικών (Λευκοί, μιγάδες, negros) Μέρισμα Υπτγου εα 155,8€<br /><br />Μέρισμα Υποναύαρχου 327,40€<br /><br />Μέρισμα Υποπτέραρχου 374,40€Μέρισμα Α/ΓΕΣ 208,77€<br /><br />Μέρισμα Α/ΓΕΝ 416,47€<br /><br />Μέρισμα Α/ΓΕΑ 432,90€<br /><br />Όποιος ανακαλύψει ποιοι είναι οι negros να περάσει από τα Γραφεία μας να λάβει χρυσούν ωρολόγιον (πέτσινο) Νικαράγουας. <a href="https://www.militaire.gr/o-choros-ton-elikopteron-kala-kratei-diaxifismoi-me-ton-kon-fragko/">ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ</a></div><div><br /></div><div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

«Ο χορός των ελικοπτέρων καλά κρατεί»-Διαξιφισμοί με τον Κων. Φράγκο.

Κων Φράγκος   Διαξιφισμοί Μαθήματα από τις συγκρούσεις στη Μ. Ανατολή (πριν πάρουν φωτιά τα μπατζάκια μας) Είναι προτιμότερο να ενεργείς γρή...

Διαβάστε την συνέχεια

Η κρυμμένη πίσω από πάρκα ελληνική ΑΟΖ… Τουρκία απαιτεί, Ελλάς φοβάται.

<img height="394" src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2024/04/THALASSIA-PARKAS-AIGIO-IONIO.jpg" width="761" /><br /><br /><div>Του <b>ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΚΑΡΥΩΤΗ</b><br />Η Ελλάδα, πρόσφατα, ανακοίνωσε μια σειρά από δεσμεύσεις για την παρακολούθηση και την αντιμετώπιση της θαλάσσιας ρύπανσης, την πρόληψη των συγκρούσεων μεταξύ πλοίων και μεγάλων θαλάσσιων θηλαστικών και την προώθηση του βιώσιμου παράκτιου τουρισμού. Περιλαμβάνεται επίσης η δημιουργία δύο νέων θαλάσσιων πάρκων στο Αιγαίο και το Ιόνιο Πέλαγος. Η Ελλάδα έχει υιοθετήσει με νόμο τον γενικό στόχο της προστασίας του 30% της ωκεάνιας έκτασης της μέχρι το 2030 – το 10% της οποίας θα είναι αυστηρά προστατευόμενο. Στο πλαίσιο μιας επένδυσης ύψους 780 εκατομμυρίων ευρώ, ο πρωθυπουργός κ. Μητσοτάκης δήλωσε ότι η Ελλάδα διαθέτει ΜΠΕ σε ποσοστό 80%, καλύπτοντας το ένα τρίτο των χωρικών υδάτων της χώρας. Το Εθνικό Θαλάσσιο Πάρκο Ιονίου θα καλύπτει περίπου το 12% των ελληνικών χωρικών υδάτων, προστατεύοντας σημαντικά θαλάσσια θηλαστικά, όπως οι φάλαινες, τα δελφίνια και οι απειλούμενες φώκιες. Η θαλάσσια προστατευόμενη περιοχή του Νοτίου Αιγαίου καλύπτει το 6,6% των χωρικών υδάτων και αποτελεί σημαντικό βιότοπο για τα θαλάσσια πτηνά.<br /><br />Η αντίδραση της Τουρκίας υπήρξε άμεση και το τουρκικό υπουργείο Εθνικής Άμυνας ανέφερε: «Στις 8 Απριλίου 2024, ανακοινώθηκε από το ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών ότι δύο μεγάλα θαλάσσια πάρκα θα κηρυχθούν στο Αιγαίο και το Ιόνιο Πέλαγος. Το Υπουργείο Εξωτερικών μας έχει προβεί στις απαραίτητες διπλωματικές πρωτοβουλίες σχετικά με τα πάρκα που σχεδιάζεται να κηρυχθούν και δήλωσε ότι μονομερή τετελεσμένα στο θέμα των νησιών, νησίδων και βράχων των οποίων η κυριαρχία δεν έχει παραχωρηθεί με συνθήκες (EGAYDAAK) δεν θα γίνουν αποδεκτά και δεν θα έχουν κανένα νομικό αποτέλεσμα. Ως Υπουργείο, είμαστε σε επιφυλακή για να προστατεύσουμε τα δικαιώματα, τα συμφέροντα και τα οφέλη μας στο Αιγαίο και να αποτρέψουμε τις μονομερείς προσπάθειες δημιουργίας καθεστώτος της Ελλάδας».<br /><br />Αναφερόμενος στα Θαλάσσια Πάρκα, ο Ομέρ Τσελίκ, εκπρόσωπος του τουρκικού κυβερνώντος Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AKP), δήλωσε ότι «πρόκειται για μια κατάσταση που σαμποτάρει τη διαδικασία εξομάλυνσης» στα ελληνοτουρκικά. «Εκτιμούμε ότι η ανακήρυξη των θαλάσσιων πάρκων αποτελεί αναμφίβολα μια κατάσταση που αφενός σαμποτάρει αυτήν τη διαδικασία ομαλοποίησης και αφετέρου εκμεταλλεύεται την περιβαλλοντική ευαισθησία μέσω μιας μονομερούς κίνησης. Δηλώνουμε, για άλλη μια φορά, απευθυνόμενοι στην Ελλάδα, ότι δεν πρέπει να εγκαταλείψει τον δρόμο της διπλωματίας, ότι δεν πρέπει να γίνουν βήματα που θα βλάψουν την εξομάλυνση και ότι, σε αυτό το πλαίσιο, η Τουρκία δεν θα επιτρέψει σε καμία περίπτωση οποιαδήποτε προσέγγιση για την ανακήρυξη αυτού του θαλάσσιου πάρκου. Ευελπιστούμε ότι θα ενεργήσουν με κοινή λογική», δήλωσε ο εκπρόσωπος του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AKP).<br /><br />Ο Έλληνας πρωθυπουργός απαντώντας ανέφερε χαρακτηριστικά ότι: «Η Ελλάδα ασκεί την κυριαρχία και τα κυριαρχικά της δικαιώματα στο Αιγαίο με βάση το διεθνές δίκαιο και το δίκαιο της Θάλασσας. Από εκεί και πέρα, προκαλεί και σε εμένα εντύπωση αυτή η παντελώς αδικαιολόγητη αντίδραση της Τουρκίας για μία πρωτοβουλία η οποία στο κάτω κάτω έχει περιβαλλοντικό χαρακτήρα». Η δήλωση του Κυριάκου Μητσοτάκη είναι ξεκάθαρη. Φοβάται να δηλώσει ότι και τα δύο Θαλάσσια Πάρκα βρίσκονται μέσα στην Ελληνική Αποκλειστική Ζώνη (ΑΟΖ), αλλά όταν μνημονεύει τα «κυριαρχικά μας δικαιώματα» αναφέρεται, χωρίς να το αντιλαμβάνεται στην ΑΟΖ! Πάντως μέχρι στιγμής, δεν υπάρχει κάποια ένταση στο πεδίο, αλλά η δημιουργία των Θαλάσσιων Πάρκων ανησυχεί αρκετούς στην κυβέρνηση Μητσοτάκη, που λόγω και των Ευρωεκλογών, πιστεύουν ότι μια αντίδραση της Τουρκίας θα δημιουργήσει τεράστια προβλήματα στην ευρύτερη περιοχή μας που ταλαιπωρείται από πολέμους.<br /><br />Όπως έγραψε η εφημερίδα ΤΟ ΒΗΜΑ: “Το πάρκο του Αιγαίου θα καλύπτει έκταση 8.000 τ.χλμ. από τις νησίδες Βελοπούλα και Φαλκονέρα δυτικά της Μήλου ως τις νησίδες περί τη Νίσυρο. Περιλαμβάνει επίσης τις ακατοίκητες νησίδες και βραχονησίδες γύρω από τη Μήλο, την Ανάφη, την Αστυπάλαια και αυτές στο Καρπάθιο Πέλαγος. Ορισμένες από αυτές είχαν ήδη ενταχθεί στις περιοχές Natura πολύ καιρό πριν. Τα νέα θαλάσσια πάρκα θα βρίσκονται στην ελληνική αιγιαλίτιδα ζώνη, με άλλα λόγια σε περιοχές ελληνικής κυριαρχίας – και εδώ βεβαίως βρίσκεται το πρόβλημα για τη γειτόνισσα. Η δημιουργία τους συνιστά άσκηση κυριαρχίας και επιβεβαιώνει ότι όλα τα νησιά, νησίδες και βραχονησίδες που περιλαμβάνονται σε αυτά είναι ελληνικά.”<br /><br />Η εφημερίδα παρουσιάζει την θέση του ελληνικού ΥΠΕΞ, αλλά δεν αντιλαμβάνεται ότι η ελληνική κυβέρνηση αποφεύγει να πει ολόκληρη την αλήθεια, διότι δεν θέλει να εξαγριώσει την Τουρκία. Πολύ απλά, τα θαλάσσια πάρκα μας και στο Αιγαίο και στο Ιόνιο βρίσκονται πέραν των 6 ν.μ. της αιγιαλίτιδας ζώνης μας δηλαδή είναι, αναμφίβολα κομμάτι της ελληνικής ΑΟΖ. Εδώ ξεκινάει η ταλαιπωρία των Ελλήνων. Κάποιοι ισχυρίζονται ότι δεν έχουμε ΑΟΖ, κάποιοι υποστηρίζουν ότι έχουμε ΑΟΖ και κάποιοι διερωτώνται τι είναι αυτή η ΑΟΖ. Κατ’ αρχάς κανένα κράτος ή ομάδα κρατών δεν έχει το δικαίωμα να ισχυρισθεί ότι κάποιο παράκτιο κράτος δεν μπορεί να ανακηρύξει την δική του ΑΟΖ. Αν και πότε ένα παράκτιο κράτος ανακηρύξει τη δική του ΑΟΖ ανήκει εντελώς στη δική του δικαιοδοσία.<br /><br />Κλασσική περίπτωση ανακήρυξης ΑΟΖ αποτελεί το Ισραήλ, Το Ισραήλ καταψήφισε την UNCLOS, το 1982 στην Νέα Υόρκη, διότι τα κράτη που έλαβαν μέρος στην διάσκεψη ήθελαν να συμπεριλάβουν και την Παλαιστίνη. Το Ισραήλ, πολλά χρόνια αργότερα οριοθέτησε ΑΟΖ με την Αίγυπτο, την Κύπρο και το Λίβανο και δεν μπορεί να ισχυριστεί κάποιος ότι το Ισραήλ δεν διαθέτει ΑΟΖ! Τέλος, η Τουρκία διαθέτει ΑΟΖ στην Ανατολική Μεσόγειο αλλά ποτέ δεν αναφέρεται σε αυτήν. Η Τουρκία ανακήρυξε ΑΟΖ στην Μαύρη Θάλασσα την δεκαετία του 1980, χωρίς να έχει υπογράψει το Δίκαιο της Θάλασσας μετά από πίεση της τότε Σοβιετικής Ένωσης και κατόπιν οριοθέτησε ΑΟΖ με τους Σοβιετικούς, με βάση τη μέση γραμμή, που τόσο αντιπαθεί. Πουθενά στον κόσμο δεν υπάρχει τμηματική ανακήρυξη ΑΟΖ!<br /><br />Η Ελλάδα διαθέτει ΑΟΖ στο Ιόνιο Πέλαγος με τον Νόμο Μανιάτη του 2011 και με την οριοθέτηση ΑΟΖ, που πραγματοποίησε με την Ιταλία. Μέσα σε αυτόν το χάρτη βρίσκεται και το Θαλάσσιο Πάρκο που δημιούργησε πρόσφατα η Ελλάδα. Ακόμα και σε αυτή την θάλασσα που βρίσκεται μακριά από την Τουρκία αρνούμεθα να παραδεχτούμε ότι το πάρκο στο Ιόνιο ανήκει στην ΑΟΖ μας στο Ιόνιο Πέλαγος. Βέβαια, σημαντικότερο είναι το θαλάσσιο πάρκο που βρίσκεται στο Αιγαίο Αρχιπέλαγος.<br /><br />Τα Νέα Εθνικά Θαλάσσια Πάρκα<br /><br />Παρατηρώντας το θαλάσσιο οικόπεδο στο Αιγαίο Αρχιπέλαγος φαίνεται, ξεκάθαρα, ότι το πάρκο αυτό βρίσκεται και έξω από τα 6 ν.μ. της αιγιαλίτιδας ζώνης των Κυκλάδων. Η Ελλάδα έχει, επισήμως, δηλώσει ότι το Εθνικό Θαλάσσιο Πάρκο Ιονίου θα καλύπτει περίπου το 12% των ελληνικών χωρικών υδάτων, προστατεύοντας σημαντικά θαλάσσια θηλαστικά, όπως οι φάλαινες, τα δελφίνια και οι απειλούμενες φώκιες. Η θαλάσσια προστατευόμενη περιοχή του Νοτίου Αιγαίου θα καλύπτει το 6,6% των χωρικών υδάτων και αποτελεί σημαντικό βιότοπο για τα θαλάσσια πτηνά.<br /><br />Σε ένα εξαιρετικό άρθρο η εφημερίδα ΤΟ ΒΗΜΑ αναφέρει: “Η χθεσινή επίσημη ανακοίνωση του Τουρκικού Υπουργείου Εξωτερικών αναφορικά με τα δύο θαλάσσια πάρκα, τα οποία η Ελλάδα πρόκειται να κηρύξει για την προστασία του Περιβάλλοντος –το ένα στο Ιόνιο και το άλλο στο Αιγαίο Πέλαγος- δεν είναι τίποτα άλλο παρά μία ηχηρή υπενθύμιση σε ορισμένους «συνετούς και ψύχραιμους» εν Αθήναις ότι η Τουρκία αμφισβητεί ευθέως, σταθερά και επισήμως τα κυριαρχικά μας δικαιώματα και την εθνική μας κυριαρχία.<br /><br />Για όποιον, άλλωστε, δεν στρουθοκαμηλίζει και δύναται να αντιλαμβάνεται τα προφανή, είναι σαφές από την εν λόγω ανακοίνωση ότι η Τουρκία επιχειρεί να μας επιβάλει καταρχάς τη λογική της «συνεννόησης» μαζί της για ζητήματα, τα οποία αφορούν αποκλειστικά και μόνον στα κυριαρχικά μας δικαιώματα και στην εθνική μας κυριαρχία. Εν συνεχεία, θα επιχειρήσει να μας επιβάλει τη λογική της «συνεκμετάλλευσης» του Αιγαίου Πελάγους και, εντέλει, τη λογική της εκούσιας απεμπόλησης εκ μέρους μας όλων των δικαιωμάτων εκείνων που μας παρέχει το Διεθνές Δίκαιο, οι Διεθνείς Συνθήκες και το Δίκαιο της Θάλασσας, «προκειμένου να μην επανέλθει η ένταση στο Αιγαίο και να μην αναδυθεί ξανά ο κίνδυνος μιας αναμέτρησης επί του πεδίου».<br /><br />Η κυβέρνηση Μητσοτάκη δημιούργησε, πολύ σωστά, αυτά τα θαλάσσια πάρκα αλλά η απόλυτη σιγή της ότι αυτά βρίσκονται στην ΑΟΖ της πατρίδας μας προκαλεί μια μεγάλη απορία και η μοναδική, ίσως, εξήγηση είναι ότι ο Έλληνας πρωθυπουργός στην επικείμενη επίσκεψή του στη Τουρκία δεν θέλει να επιβαρύνει το κλίμα των διμερών σχέσεων με ένα ζήτημα που επιβαρύνει το κλίμα των διμερών σχέσεων με ένα ζήτημα που ερεθίζει την Άγκυρα.</div><div><br /></div><div><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η κρυμμένη πίσω από πάρκα ελληνική ΑΟΖ… Τουρκία απαιτεί, Ελλάς φοβάται.

Του ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΚΑΡΥΩΤΗ Η Ελλάδα, πρόσφατα, ανακοίνωσε μια σειρά από δεσμεύσεις για την παρακολούθηση και την αντιμετώπιση της θαλάσσιας ρύπανσ...

Διαβάστε την συνέχεια