Με εκείνα τα κομμένα πόδια περπατά ακόμη η Ελλάδα…

<img height="375" src="https://www.triklopodia.gr/wp-content/uploads/2021/01/natsios-768x450.jpg" width="751" /><br /><i><br /></i><div><i>«Ακούω κούφια τα τουφέκια,Ακούω σμίξιμο σπαθιών,Ακούω ξύλα, ακούω πελέκια,<br />Ακούω τρίξιμο δοντιών»</i>, έγραφε ο μεγάλος Σολωμός, στον «Ύμνον εις την ελευθερίαν». </div><div><br /></div><div>Και στον πόλεμο, την πιο σκοτεινή νύχτα της ανθρωπότητας, «που την τρέμει ο λογισμός», δεν κοιμούνται παρά μόνον οι πεθαμένοι. Από την αυγή της και της ιστορίας μας οι πόλεμοι, πάντα αποτρόπαιοι και δεινοί.<div><b><br /></b></div><div><b>Δημήτρης Νατσιός</b>, δάσκαλος Κιλκίς</div><div> Και ο προπάππους του Σολωμού, ο Όμηρος, τα ίδια περιγράφει. «Ένθα δ΄ άμ΄ οιμωγή τε και ευχωλή πέλεν ανδρών ολλύντων τε και ολλυμένων», κι ακούγονταν οιμωγές και καυχησιές αυτών που έσφαζαν και αυτών που σφάζονταν, διαβάζουμε και στον τρομερό ομηρικό στίχο. (Ιλιάδα, Δ, 450-451).<br />Σήμερα η γενιά των ανθρώπων, των δυτικών βεβαίως, που δεν γνώρισε πόλεμο, παρακολουθεί αποσβολωμένη και τετρομαγμένη τα ίδια. Τρίξιμο δοντιών και οιμωγές. Παράνοια και οργή. Ανοίγει πληγές ο πόλεμος, δυσίατες και ανεπούλωτες. Μόνο τότε καταλαβαίνουν οι λαοί πόση αξία έχει η ειρήνη, την οποία οι αρχαίοι θεοποίησαν, ως κόρη της Θέμιδος και αδελφή της Ευνομίας και της Δίκης, δικαιοσύνης. Και την στόλισαν με μεγαλοπρεπή επίθετα. Την είπαν γλυκεία, βαθύπλουτον, καλλίστην των θεών, ολβιοδότειρα και πλουτοδότειρα, ο Αριστοφάνης αφιέρωσε και κωμωδία με το όνομα «Ειρήνη». Καμμιά θεά Ειρήνη δεν υπάρχει ούτε πρόκειται να συγκινηθεί από την τραγωδία των άμυαλων και αμνημόνων βροτών. Μόνο μια ειρήνη…ειρηνεύει τους ανθρώπους Η ειρήνη είναι πρόσωπο, είναι ο Χριστός μας. «…Την ειρήνην την εμήν δίδωμι υμίν, ου καθώς ο κόσμος δίδωσιν, εγώ δίδωμι υμίν».</div><div><br />Δεν πρόκειται να ασχοληθώ με τα της ερμηνείας του πολέμου. Μόνο αυτοί που τον ξεκίνησαν γνωρίζουν το γιατί ξεκίνησε, το πώς διεξάγεται και το πότε θα λήξει. Ασπάζομαι πλήρως την αειθαλή ρήση του Πλάτωνα «δια γαρ την των χρημάτων κτήσιν πάντες ημίν οι πόλεμοι γίγνονται». (Φαίδων, 66 c). Όποιος κερδίζει του Μαμωνά τα αργύρια αυτός επιθυμεί τον πόλεμο.</div><div><br />«Κουδουνίζει» εξάλλου το κεφάλι μας από τις ανηλεείς ενημερώσεις των ανταποκριτών και των ποικιλώνυμων αναλυτών. Και οι ευφυείς προβλέψεις και ανταποκρίσεις πνίγονται εν μέσω πληθώρας και ανόητων τιποτολογιών.<br />Τι να πεις; Πόλεμος ακήρυκτος υπήρχε και τώρα έγινε φανερός, με τα πρωτοφανή σύνεργά του να καταβροντούν και να σκοτώνουν.</div><div><br />Τούτες τις ημέρες θυμήθηκα έναν άλλο πόλεμο, τότε που ψηλά στις ουρανοφωλιές της Πίνδου και τις αετοράχες της Βορείου Ηπείρου. Ένας πόλεμος στον οποίο μεγαλούργησε το έθνος μας ενωμένο και αποφασιστικό. Ένας λαός που δεν πολέμησε για να σκοτώσει, αλλά για να πεθάνει για την πατρίδα του.<br />Τέτοιες μέρες ο υπερφίαλος Μουσολίνι, καταβάλλει την ύστατη προσπάθειά του, την «εαρινή επίθεση».</div><div><br />Στο εξαιρετικό του βιβλίο «Πίνδος» ο συγγραφέας Χρήστος Ζαλοκώστας διασώζει ένα ηρωικό επεισόδιο, από αυτά που θα έπρεπε να υπάρχουν στα σχολικά τάχα και βιβλία, ώστε δάσκαλοι και μαθητές να αντικρίζουν από ποιες γενιές κατάγονται.</div><div><br />«Η εχθρική αντεπίθεση των Ιταλών του Μαρτίου του 1941 έχει εκδηλωθεί. Το ύψωμα 731 (το οποίο δικαίως ονομάστηκε οι Θερμοπύλες της Πίνδου), έχει μεταβληθεί σε ηφαίστειο. Οι φαντάροι μας, πεσμένοι με την κοιλιά τους λάκκους των οβίδων, πυροβολούν, χωρίς διακοπή για να συγκρατήσουν το εχθρικό πεζικό.<br />Ο δάσκαλος - έτσι έχει βαφτίσει τον διοικητή του ο λόχος, γιατί δημοδιδάσκαλος είναι το επάγγελμά του-με προβιές και επιδέσμους γύρω από τα κρυοπαγημένα πόδια του, αντί για παπούτσια, χωρίς να προφυλάγεται, τρέχει από διμοιρία σε διμοιρία και δίνει οδηγίες: Μην πυροβολείτε στα στραβά παιδιά! Μην ξοδεύετε άσκοπα τις χειροβομβίδες σας, τους λέει. Κι όταν ο ταγματάρχης διοικητής του, του φωνάζει να μην εκθέτει τόσο τον εαυτό του, ο δάσκαλος του απαντάει: Φοβάμαι μήπως χάσουμε το ύψωμα και τι θα δικαιολογηθώ ύστερα εγώ στους μαθητές μου, άμα γυρίσω στο σχολείο;». (εκδ. «ΕΣΤΙΑ», σελ. 194).</div><div><br />Στις παραπάνω γραμμές παρελαύνει όλη η ελληνική ιστορία και μας παραδίδεται ένας, γραμμένος με αίμα, ορισμός και σκοπός της καθ’ ημάς παιδείας. Στόχος της παιδείας μας είναι να κρατά αδούλωτα τα ψηλώματα και τα θεμέλια του Γένους. Την μνήμη του λαού μας «που την λένε Πίνδο και Άθω». (Ελύτης).<br />Δεν ξέρουμε τι απέγινε ο ηρωικός δάσκαλος. Αν έζησε θα γύρισε χωρίς τα γαγγραινιασμένα πόδια του. Ίσως σκελετωμένος και σακατεμένος να ζητιάνευε σε κάποιο σοκάκι της Αθήνας. Όμως μ΄ εκείνα τα κομμένα πόδια περπατά ακόμη η Ελλάδα. Με εκείνα τα σαβανωμένα, με προβιές και επιδέσμους, πόδια του δημοδιδασκάλου, βαδίζουμε και όσοι δάσκαλοι της σήμερον διδάσκουμε «ψυχή και Χριστό» στα θλιμμένα παιδιά της πατρίδας μας.</div><div><br />Και συγκρίνω εκείνο τον πόλεμο του έθνους μας, που είχε Υπέρμαχο Στρατηγό την Θεοτόκο, με αυτό που σήμερα βιώνουμε. Τότε ένας πρωθυπουργός, που ακόμη πνίγεται στις αναθυμιάσεις των ψεύτικων ιδεολογιών, υπογράφει, κάνοντας τον σταυρό του, στο υπουργικό συμβούλιο, νόμο με μόνο του άρθρο το εξής μεγαλειώδες: «Ουδείς Έλλην καθίσταται πλουσιώτερος εκ του πολέμου». Τώρα βλέπουμε έναν αμφίβολης σοβαρότητας πρόεδρο να εκλιπαρεί για βοήθεια τους «νεκρόσιτους κι ερεβομανείς» της δυτικής απληστίας. Μόνοι μας ταπεινώσαμε την επηρμένη οφρύ της ιταλικής μεγαλομανίας. Διαβάζω στο βιβλίο της Μαρίνας Πετράκη «1940, ο άγνωστος πόλεμος»: </div><div><br /></div><div>«Τα βρετανικά επιτελεία είχαν υιοθετήσει την άποψη ότι η Βρετανία δεν ήταν υποχρεωμένη να συνδράμει στρατιωτικά την Ελλάδα διότι, παρόλο που είχε προσφέρει τις διαβεβαιώσεις της για βοήθεια, δεν είχε αναλάβει καμμιά ουσιαστική δέσμευση και συμφωνία». (Εκδ. Πατάκη, σελ.124). Δεν μας έστειλαν ούτε βόλι οι σύμμαχοι… Τριάντα χρόνια αργότερα στην Κύπρο, όταν αποβιβάζονται τα κτήνη του Αττίλα, χτυπούν κι αυτοί τα καρφιά στο αιματοβαμμένο σώμα της νήσου.</div><div><br />«Ήρθαν ντυμένοι φίλοι Αμέτρητες φορές οι εχθροί μου», θα γράψει στο «Άξιον εστί» ο Ελύτης.<br />Τώρα κλαίει και οδύρεται η οικουμένη και «είμαστε όλοι Ουκρανοί» και πορείες και σημαίες και φίμωτρο στον…Ντοστογιέφσκι. Ας είναι. Αύριο το πρωί στην αίθουσα δεν θα μιλήσω στους μαθητές μου για τον τωρινό ακατανόητο πόλεμο. Θα τους διηγηθώ για τον δικό μας αγώνα, τότε που εκείνα τα λαμπρά παλληκάρια, πολεμούσαν ολομόναχοι για την πατρίδα έχοντας στον κόρφο τους την εικόνα της Θεομάνας, της μεγαλόψυχης στον πόνο και στην δόξα, την λαβωμένη της Τήνου.<br /><br /><a href="http://i-epikaira.blogspot.com">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div></div>

Με εκείνα τα κομμένα πόδια περπατά ακόμη η Ελλάδα…

«Ακούω κούφια τα τουφέκια,Ακούω σμίξιμο σπαθιών,Ακούω ξύλα, ακούω πελέκια, Ακούω τρίξιμο δοντιών» , έγραφε ο μεγάλος Σολωμός, στον «Ύμνον ει...

Διαβάστε την συνέχεια

MIUS: Το τουρκικό μη επανδρωμένο μαχητικό μπήκε στη γραμμή παραγωγής – Ο συμβολισμός τουρκικής επεκτατικότητας και εθνικισμού

<img height="320" src="https://www.onalert.gr/wp-content/uploads/2022/03/mius_baykar_twitter-750x375.png" width="741" /><br /><br />Το τουρκικό μη επανδρωμένο μαχητικό αεροσκάφος «MIUS », που κατασκευάζει η Baykar, φαίνεται πως μπήκε στη γραμμή παραγωγής, σύμφωνα με ανάρτηση που έκανε στο Twitter ο Σελτζούκ Μπαϊρακτάρ, ο υπεύθυνος έρευνας και ανάπτυξης της εταιρείας και γαμπρός του Προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, γεγονός που σηματοδοτεί μια ακόμα τεχνολογική πρόοδο της τουρκικής αμυντικής βιομηχανίας.<br /><br />Όπως είχαμε αναφέρει το περασμένο καλοκαίρι, όταν έγινε για πρώτη φορά η δημόσια παρουσίαση του «Muharip İnsansız Uçak Sistemi – MIUS», που μεταφράζεται ως «εθνικό σύστημα μη επανδρωμένων εναέριων οχημάτων», οι Τούρκοι αξιωματούχοι υποστήριξαν ότι το νέο αυτό drone – μαχητικό αεροσκάφος αναμένεται να επιχειρεί για πέντε ώρες σε πολύ μεγάλο υψόμετρο, με μέγιστο βάρος απογείωσης 5,5 τόνους, ωφέλιμο φορτίο 1,5 τόνο και με ταχύτητες έως και 0,64 Mach.<br /><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="background-color: white; border: 0px; box-sizing: border-box; color: #191820; display: flex; font-family: Roboto; font-size: 17px; font-stretch: inherit; font-variant-east-asian: inherit; font-variant-numeric: inherit; line-height: inherit; margin: 10px 0px; max-width: 500px; padding: 0px; vertical-align: baseline; width: 500px;"><br /><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="1502606947295674369" frameborder="0" id="twitter-widget-0" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?dnt=true&embedId=twitter-widget-0&features=eyJ0Zndfc2tlbGV0b25fbG9hZGluZ18xMzM5OCI6eyJidWNrZXQiOiJjdGEiLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3NwYWNlX2NhcmQiOnsiYnVja2V0Ijoib2ZmIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19ob3Jpem9uX3R3ZWV0X2VtYmVkXzk1NTUiOnsiYnVja2V0IjoiaHRlIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd190b3BpY19waXZvdHNfZW1iZWRfMTM1NDUiOnsiYnVja2V0IjoicmVwbGFjZV9hY3Rpb25fYnV0dG9ucyIsInZlcnNpb24iOjR9LCJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfX0%3D&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=1502606947295674369&lang=el&origin=https%3A%2F%2Fwww.onalert.gr%2Feksoplismoi%2Fmius-to-toyrkiko-mi-epandromeno-machitiko-mpike-sti-grammi-paragogis-o-symvolismos-toyrkikis-epektatikotitas-kai-ethnikismoy-pics%2F452728%2F&sessionId=71b29a5fa41cf0d5526df3ff5ab2e13eef5df6b4&theme=light&widgetsVersion=2582c61%3A1645036219416&width=500px" style="border-style: initial; border-width: 0px; box-sizing: border-box; display: block; flex-grow: 1; font: inherit; height: 1083px; margin: 0px; padding: 0px; position: static; vertical-align: baseline; visibility: visible; width: 500px;" title="Twitter Tweet"></iframe></div><br />Τα χαρακτηριστικά του αεροσκάφους<br /><br />Ακόμα, θα είναι σε θέση να συμμετέχει σε επιχειρήσεις σε συνδυασμό με συμβατικά επανδρωμένα αεροσκάφη και θα μπορεί να εκτελεί ένα ευρύ φάσμα αποστολών, όπως εγγύς αεροπορική υποστήριξη, καταστολή και καταστροφή εχθρικής αεράμυνας, αλλά και εναέριες μάχες και εμπλοκές, καθώς θα μπορεί να φέρει πυραύλους αέρος – αέρος, αέρος – εδάφους και διάφορες βόμβες.<br /><br />Επίσης, η Τουρκία σκοπεύει να πραγματοποιήσει την πρώτη δοκιμαστική του πτήση μέχρι το τέλος του 2023, ενώ ακόμα επιθυμεί να το χρησιμοποιεί από το πλοίο αμφίβιων επιχειρήσεων TCG Anadolu, το οποίο ήδη έχει ξεκινήσει τις πρώτες θαλάσσιες δοκιμές του.<br /><br /><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="background-color: white; border: 0px; box-sizing: border-box; color: #191820; display: flex; font-family: Roboto; font-size: 17px; font-stretch: inherit; font-variant-east-asian: inherit; font-variant-numeric: inherit; line-height: inherit; margin: 10px 0px; max-width: 500px; padding: 0px; vertical-align: baseline; width: 500px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="1417378870064525330" frameborder="0" id="twitter-widget-1" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?dnt=true&embedId=twitter-widget-1&features=eyJ0Zndfc2tlbGV0b25fbG9hZGluZ18xMzM5OCI6eyJidWNrZXQiOiJjdGEiLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3NwYWNlX2NhcmQiOnsiYnVja2V0Ijoib2ZmIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19ob3Jpem9uX3R3ZWV0X2VtYmVkXzk1NTUiOnsiYnVja2V0IjoiaHRlIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd190b3BpY19waXZvdHNfZW1iZWRfMTM1NDUiOnsiYnVja2V0IjoicmVwbGFjZV9hY3Rpb25fYnV0dG9ucyIsInZlcnNpb24iOjR9LCJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfX0%3D&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=1417378870064525330&lang=el&origin=https%3A%2F%2Fwww.onalert.gr%2Feksoplismoi%2Fmius-to-toyrkiko-mi-epandromeno-machitiko-mpike-sti-grammi-paragogis-o-symvolismos-toyrkikis-epektatikotitas-kai-ethnikismoy-pics%2F452728%2F&sessionId=71b29a5fa41cf0d5526df3ff5ab2e13eef5df6b4&theme=light&widgetsVersion=2582c61%3A1645036219416&width=500px" style="border-style: initial; border-width: 0px; box-sizing: border-box; display: block; flex-grow: 1; font: inherit; height: 645px; margin: 0px; padding: 0px; position: static; vertical-align: baseline; visibility: visible; width: 500px;" title="Twitter Tweet"></iframe></div>Ωστόσο, αυτό που προκάλεσε ιδιαίτερη εντύπωση προκάλεσε η κωδική ονομασία που του έδωσε ο CTO της κατασκευάστριας εταιρείας. Συγκεκριμένα, ο Σελτζούκ Μπαϊρακτάρ ονόμασε το MIUS ως « KIZILELMA» που μεταφράζεται ως «κόκκινο μήλο» και παραπέμπει στην <a href="https://tr.wikipedia.org/wiki/K%C4%B1z%C4%B1l_Elma">έννοια της «Κόκκινης Μηλιάς»</a> ένα χαρακτηριστικό σύμβολο του τουρκικού εθνικισμού και της τουρκικής επεκτατικότητας, που συνδέεται με τα ιδανικά και το όραμα των Τούρκων για την επίτευξη και την κατάκτηση στόχων που εκπορεύονται από τις παραπάνω πολιτικές και ιδεολογικές θεωρήσεις και έχει οικειοποιηθεί από Τούρκους ακροδεξιούς εθνικιστές.<br /><br />Αξίζει να σημειωθεί επίσης, ότι η «Κοκκινή μηλιά» υφίσταται ως έννοια και στην ελληνική μυθολογία, με «ρίζες» την περίοδο της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, κατά την οποία συμβολίζει έναν μυθικό τόπο προς τον οποίο θα εκδιωχθούν οι Τούρκοι από την Κωνσταντινούπολη.<div><br /></div><div><a href="https://www.onalert.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

MIUS: Το τουρκικό μη επανδρωμένο μαχητικό μπήκε στη γραμμή παραγωγής – Ο συμβολισμός τουρκικής επεκτατικότητας και εθνικισμού

Το τουρκικό μη επανδρωμένο μαχητικό αεροσκάφος «MIUS », που κατασκευάζει η Baykar, φαίνεται πως μπήκε στη γραμμή παραγωγής, σύμφωνα με ανάρτ...

Διαβάστε την συνέχεια

SIPRI: Η Ευρώπη το νέο «καυτό σημείο» του παγκόσμιου εμπορίου όπλων

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.onalert.gr/wp-content/uploads/2022/03/2022-03-07T150413Z_272474106_RC2MXS9YJ0Z0_RTRMADP_3_UKRAINE-CRISIS-CANADA-1140x570.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="800" height="320" src="https://www.onalert.gr/wp-content/uploads/2022/03/2022-03-07T150413Z_272474106_RC2MXS9YJ0Z0_RTRMADP_3_UKRAINE-CRISIS-CANADA-1140x570.jpg" width="729" /></a></div><div><br /></div>Η Ευρώπη κατέγραψε τη μεγαλύτερη αύξηση ως προς το εμπόριο όπλων τα τελευταία πέντε χρόνια και η τάση θα επιταχυνθεί ακόμη περισσότερο μετά τις εξαγγελίες περί επανεξοπλισμού αρκετών ευρωπαϊκών χωρών εξαιτίας της ρωσικής απειλής, επισημαίνει έκθεση αναφοράς του SIPRI που δημοσιοποιείται σήμερα.<br /><br />Κατά την περίοδο 2017-2021, το εμπόριο όπλων μειώθηκε 4,6% σε παγκόσμια κλίμακα σε σύγκριση με τα προηγούμενα πέντε χρόνια μεν, αλλά κατέγραψε αλματώδη άνοδο (+19%) στην ευρωπαϊκή ήπειρο, σύμφωνα με την έκθεση του Ινστιτούτου Έρευνας για τη Διεθνή Ειρήνη της Στοκχόλμης (SIPRI). «Η Ευρώπη είναι το νέο καυτό σημείο», υπογραμμίζει ο Σιμόν Βέζεμαν, εκ των συγγραφέων της ετήσιας έκθεσης για πάνω από τρεις δεκαετίες.<br /><br />«Θα αυξήσουμε σε τεράστιο βαθμό τις στρατιωτικές μας δαπάνες, χρειαζόμαστε πολλά νέα όπλα και μεγάλο μέρος τους θα προέλθει από τις εισαγωγές», διευρωπαϊκές και αμερικανικές, παρατήρησε ο ερευνητής κατά τη διάρκεια συνέντευξης που παραχώρησε στο Γαλλικό Πρακτορείο. Αρκετές ευρωπαϊκές χώρες, συμπεριλαμβανομένης της Γερμανίας, ήδη ανήγγειλαν μαζική αύξηση των στρατιωτικών δαπανών τους.<br /><br />Τα εξοπλιστικά προγράμματα που είναι στο επίκεντρο.<div><br />Μαχητικά αεροσκάφη, ιδίως το υπερσύγχρονο, αλλά πανάκριβο αμερικανικό F-35, πύραυλοι, πυροβολικό και άλλος βαρύς εξοπλισμός αναμένεται να αποκτηθούν προσεχώς από τις ένοπλες δυνάμεις ευρωπαϊκών χωρών, τις οποίες θορύβησε η εισβολή στην Ουκρανία που διέταξε ο Βλαντίμιρ Πούτιν.<br /><br />«Τα περισσότερα απ’ αυτά θα πάρουν χρόνο: πρέπει να ληφθούν αποφάσεις, να παραγγελθούν, κατόπιν να παραχθούν, άρα θα χρειαστούν μερικά χρόνια τουλάχιστον. Όμως στην πραγματικότητα, η τάση είχε ήδη αρχίσει μετά την προσάρτηση της Κριμαίας το 2014, κι οι συνέπειες είναι πλέον ορατές σήμερα», σημείωσε ο κ. Βέζεμαν. Το μερίδιο της Ευρώπης στο παγκόσμιο εμπόριο όπλων πέρασε έτσι από το 10 στο 13% κατά τη διάρκεια των τελευταίων πέντε ετών και θα αυξηθεί ακόμη περισσότερο, κατά «σημαντικό» ποσοστό, πρόσθεσε.<br /><br /><img src="https://www.onalert.gr/wp-content/uploads/2022/01/f-35.jpg" /><br /><br />Αν και είναι δύσκολο να υπολογιστεί ο όγκος του, λόγω της αδιαφανούς φύσης πολλών συμβάσεων και δωρεών όπλων, το παγκόσμιο εμπόριο στρατιωτικού εξοπλισμού πλησιάζει τα 100 δισεκατομμύρια δολάρια σε αξία ετησίως, σύμφωνα με τους ειδικούς.<br /><br />Σύμφωνα με το SIPRI, η περιφέρεια Ασίας-Ωκεανίας παρέμεινε η ζώνη που έκανε τις μεγαλύτερες εισαγωγές τα προηγούμενα πέντε χρόνια, με το 43% των αγοραπωλησιών και τους έξι στους δέκα μεγαλύτερους εισαγωγείς (Ινδία, Αυστραλία, Κίνα, Νότια Κορέα, Πακιστάν, Ιαπωνία).<br /><br />Αν και το εμπόριο όπλων προς την περιοχή με τον μεγαλύτερο πληθυσμό στον κόσμο μειώθηκε κατά περίπου 5% τα προηγούμενα πέντε χρόνια, η ανατολική Ασία (+20%) και η Ωκεανία (+59%) συγκεκριμένα κατέγραψαν θεαματικές αυξήσεις, με φόντο τις αυξανόμενες εντάσεις ανάμεσα στο Πεκίνο και αρκετές ασιατικές πρωτεύουσες. «Οι εντάσεις ανάμεσα στην Κίνα και αρκετές χώρες της Ασίας και της Ωκεανίας είναι ο βασικός κινητήρας των εισαγωγών στην περιφέρεια» αυτή, παρατηρεί το SIPRI.</div><div><br />Αύξηση των γαλλικών εξαγωγών</div><div><br />Στη Μέση Ανατολή, δεύτερη μεγαλύτερη αγορά με το 32% των παγκόσμιων εισαγωγών, η αύξηση έφθασε το 3%, κυρίως λόγω των αγορών που έκανε το Κατάρ, με φόντο τις εντάσεις με τους γείτονές του στον Κόλπο. «Οι τρέχουσες τιμές του πετρελαίου σημαίνουν πως (οι χώρες της περιοχής) θα έχουν μεγάλα έσοδα, κι αυτό γενικά μεταφράζεται σε μεγάλες παραγγελίες όπλων», τονίζει ο κ. Βέζεμαν.<br /><br />Η αμερικανική και η αφρικανική ήπειρος είδαν τα δικά τους μερίδια να υποχωρούν σημαντικά, γύρω στο 6% αντίστοιχα. Κατά χώρα, Ινδία και Σαουδική Αραβία μοιράζονται την πρώτη θέση στις εισαγωγές, με το 11% η καθεμιά, μπροστά από την Αίγυπτο (5,7%), την Αυστραλία και την Κίνα (4,8%). Στην κορυφαία πεντάδα των εξαγωγέων όπλων, οι ΗΠΑ –μακράν στην πρώτη θέση– και η Γαλλία, 3η στην κατάταξη, είδαν τα μερίδιά τους να αυξάνονται καθαρά τα προηγούμενα πέντε χρόνια, περνώντας αντίστοιχα από το 32 στο 39% και από το 6% στο 11%.</div><div><br />Η Κίνα, τέταρτη στις εξαγωγές παγκοσμίως (4,6%) και η Γερμανία, στην 5η θέση (4,5%) διατήρησαν τις θέσεις τους στην κατάταξη μεν, αλλά είδαν τα μερίδιά τους να μειώνονται ελαφρά. «Οι Γάλλοι έκλεισαν μεγάλες παραγγελίες, κυρίως επειδή αποτελούσε προτεραιότητα» για το Παρίσι, που εφάρμοσε πολιτική υποστήριξης του κράτους στις εξαγωγές και τη μεταφορά τεχνολογίας «πιο ανοικτά από ό,τι οι ΗΠΑ για παράδειγμα», υπογράμμισε ο Σιμόν Βέζεμαν.<br /><br />Η Ρωσία καταλαμβάνει πάντα τη 2η θέση, αλλά το μερίδιό της συρρικνώθηκε κατά 19%. Κυρίως λόγω της μείωσης των πωλήσεων στην Κίνα, που έχει μειώσει πολύ την εξάρτησή της από τις εισαγωγές ρωσικού εξοπλισμού.<br /><br />Η απομόνωσή της Ρωσίας εξαιτίας της εισβολής στην Ουκρανία, όπως και ο αντίκτυπος των κυρώσεων στη ρωσική οικονομία, είναι ενδεχόμενο να δυσκολέψουν ακόμη περισσότερο τα πράγματα για τη ρωσική στρατιωτική βιομηχανία. «Ασφαλώς θα υπάρξουν ακόμη περισσότερες απειλές από την αμερικανική πλευρά», που θα επισείει το «ρόπαλο» προς κράτη που θα θελήσουν να αγοράσουν ρωσικά όπλα, κατά τον κ. Βέζεμαν, ειδικά χώρες που ιστορικά είναι πελάτες της Μόσχας, όπως η Αλγερία ή η Αίγυπτος.<br /><br /></div><div><a href="https://www.onalert.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

SIPRI: Η Ευρώπη το νέο «καυτό σημείο» του παγκόσμιου εμπορίου όπλων

Η Ευρώπη κατέγραψε τη μεγαλύτερη αύξηση ως προς το εμπόριο όπλων τα τελευταία πέντε χρόνια και η τάση θα επιταχυνθεί ακόμη περισσότερο μετά ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η εισβολή κάνει το ματωμένο πετρέλαιο του Μαδούρο «αναγκαίο κακό»: Πάντα δικτάτορας, αλλά τώρα χρήσιμος…

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/webp/2020/11/201126081205_CNA_Tf133670fdf634cc89eee89ca711df1f5.webp" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="534" data-original-width="800" height="427" src="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/webp/2020/11/201126081205_CNA_Tf133670fdf634cc89eee89ca711df1f5.webp" width="690" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Δεν πάει καιρός που η Δύση επέβαλε κυρώσεις στο Καράκας για παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων χωρίς να αναγνωρίζει τον Μαδούρο ως πρόεδρο. Τώρα όμως χρειάζεται το πετρέλαιο.</span></h3>Η ιδέα των ΗΠΑ να αντισταθμίσουν όλως παρεμπιπτόντως από τη Βενεζουέλα τις ελλείψεις στην προμήθεια ενεργειακών πόρων, λόγω του εμπάργκο πετρελαίου σε βάρος της Ρωσίας, ξεσηκώνει τα πνεύματα στο Καράκας. Λίγες ημέρες μετά τις συνομιλίες ανάμεσα σε αμερικανική αντιπροσωπεία με κυβερνητικούς αξιωματούχους της Βενεζουέλας, κυβέρνηση και αντιπολίτευση στη χώρα αντέδρασαν στέλνοντας συναισθηματικά μηνύματα.<br /><br />Η Ντέλσα Σολορσάνο, μια απογοητευμένη πολιτικός από την αντιπολίτευση, είπε ότι «ελπίζω να αντιληφθούν ότι το να κάνεις μπίζνες με το Μαδούρο σημαίνει κηλίδες αίματος στα χέρια σου».<br />Το Καράκας βγαίνει ενισχυμένο από τον ουκρανικό πόλεμο<br /><br />Στο μεταξύ ο αμφιλεγόμενος στη Δύση πρόεδρος Μαδούρο φαίνεται να απολαμβάνει στο έπακρο τις εξελίξεις. «Η Βενεζουέλα βρίσκεται στην πρώτη γραμμή των πρωτοβουλιών για τη σταθεροποίηση των αγορών πετρελαίου, φυσικού αερίου και ενέργειας» δήλωσε στις κάμερες της κρατικής τηλεόρασης αρχές τις εβδομάδας. Λίγες ημέρες μετά την έναρξη της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία το Καράκας θεωρείται ένας από τους νικητές της παγκόσμιας ενεργειακής κρίσης.<br /><img src="" /><br /><img src="" /><br /><br /><img src="" /><br />Γιατί η χώρα με τα μεγαλύτερα αποθέματα πετρελαίου στον κόσμο διαθέτει αυτό που οι ΗΠΑ κι άλλοι χρειάζονται τώρα επειγόντως εκτός των ρωσικών πηγών ενέργειας: πετρέλαιο.<br /><br />«Η Βενεζουέλα λόγω των ανεξάντλητων αποθεμάτων της κατέχει θέση-κλειδί στη Νότια Αμερική. Η χώρα, που εδώ και καιρό περιθωριοποιήθηκε από τις ΗΠΑ, τώρα βγαίνει ενισχυμένη και θα έχει πολιτικό και οικονομικό όφελος. Αυτά είναι τα παράδοξα ορισμένων συγκρούσεων» είπε στη Deutsche Welle o πολιτικός επιστήμων Ζακ ντ΄ Αντέσκι από το Πανεπιστήμιο Federal Fluminense στο Ρίο ντε Τζανέιρο.<br /><br />Ο Μαδούρο υπόσχεται τώρα αύξηση της παραγωγής πετρελαίου έως και δύο εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα, που σημαίνει τριπλασιασμός του τρέχοντος όγκου παραγωγής των 700.000 βαρελιών. Ανάλυση της εταιρείας συμβούλων IHS Markit υπολόγισε τον πραγματικό όγκο παραγωγής το 2020 σε μόλις 200.000 βαρέλια. Λόγω της πρόσφατης έκρηξης των τιμών πετρελαίου, σε περίπτωση που θα αύξανε την παραγωγή της θα τόνωνε τα έσοδα της χώρας που πλήττεται από την κρίση.<br /><br />Η κρίση αυτή ώθησε πάνω από 6 εκ. κατοίκους της να εγκαταλείψουν τη Βενεζουέλα για να αποφύγουν την πείνα και την κρατική καταστολή. Ωστόσο η βιομηχανία πετρελαίου της Βενεζουέλας θεωρείται ο μεγάλος ασθενής και αμέτρητοι εμπειρογνώμονες του κλάδου εγκατέλειψαν τη χώρα. Επιπλέον, λόγω των φυσικών ιδιομορφιών του το πετρέλαιο της Βενεζουέλας μπορεί να υποβληθεί σε επεξεργασία μόνο σε σχετικά λίγα διυλιστήρια, μερικά εκ των οποίων βρίσκονται στις ΗΠΑ.<br /><br />«Η Βενεζουέλα δεν μπορεί να αντικαταστήσει τις ρωσικές προμήθειες πετρελαίου, επειδή δεν διαθέτει τις αντίστοιχες παραγωγικές ικανότητες» επισημαίνει ο ειδικός για τη χώρα Γκέοφ Ράμσι από το γραφείο της εφημερίδας El Nacional στη Ουάσιγκτον για τη Λατινική Αμερική.<br /><br />Τα συμφέροντα και τα ανθρώπινα δικαιώματα<br /><br />Αξίζει να σημειωθεί ότι οι ΗΠΑ έκαναν σαφές ότι δεν θα άρουν τις κυρώσεις κατά της Βενεζουέλας χωρίς πρόοδο στους τομείς δημοκρατίας και ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όπως η Human Rights Watch ή η Διεθνής Αμνηστία, αλλά και η επίτροπος του ΟΗΕ για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα Μισέλ Μπασελέ, έχουν επανειλημμένα καταγγείλει σοβαρές παραβιάσεις των θεμελιωδών δημοκρατικών δικαιωμάτων, εκτελέσεις χωρίς δικαστική απόφαση και κρατική καταστολή από δυνάμεις ασφαλείας. Είναι και ο λόγος που το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο της Χάγης έχει ξεκινήσει προκαταρκτικές έρευνες σε βάρος της Βενεζουέλας.<br /><br />Αυτές οι κατηγορίες αποτελούν επίσης τη βάση για τις κυρώσεις των ΗΠΑ και της ΕΕ σε βάρος της Βενεζουέλας. Γι αυτό οι ΗΠΑ δύσκολα θα μπορούσαν να εξηγήσουν πολιτικά τη μεταστροφή, αν λόγω των παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη Ρωσία εγκατέλειπαν τις προμήθειες ρωσικού πετρελαίου, αλλά τις αντικαθιστούσαν από άλλη χώρα, η οποία επίσης έχει κακή φήμη για τις ίδιες παραβιάσεις.<br /><br />Γι αυτό η αντιπολίτευση στην Βενεζουέλα γύρω από τον επικεφαλής της αντιπολίτευσης Χουάν Γκουαϊδό επιμένει ότι θα πρέπει να γίνουν πρώτα συγκεκριμένες πρόοδοι στις διαπραγματεύσεις των ΗΠΑ με την κυβέρνηση του Μαδούρο προς την κατεύθυνση της δημοκρατικής μετάβασης.<br /><br />Το 1960 η Βενεζουέλα ήταν ανάμεσα στα πέντε ιδρυτικά μέλη του ΟΠΕΚ, του καρτέλ με επιρροή των χωρών που παράγουν πετρέλαιο. Τα αποθέματα πετρελαίου της Βενεζουέλας υπολογίζονται σε πάνω από 300 δισ. βαρέλια, περίπου το ¼ των αποθεμάτων παγκοσμίως. Η κρατική εταιρεία πετρελαίου PDVSA ανήκε στη ραχοκοκαλιά της οικονομίας της χώρας, οι ετήσιες πωλήσεις τότε ήταν 96,2 δις δολάρια και τα λειτουργικά κέρδη 25,9 δισ. δολάρια. Τότε.<div><br /></div><div><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Η εισβολή κάνει το ματωμένο πετρέλαιο του Μαδούρο «αναγκαίο κακό»: Πάντα δικτάτορας, αλλά τώρα χρήσιμος…

Δεν πάει καιρός που η Δύση επέβαλε κυρώσεις στο Καράκας για παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων χωρίς να αναγνωρίζει τον Μαδούρο ως πρόεδρο. ...

Διαβάστε την συνέχεια

Μπαμ ηκούσθη στον αέρα, πάνε τα Bayraktar ...

<img height="384" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2022-03/FNqcLVlXIAUFQ4b.jpg?itok=uIbS9LT2" width="756" /><br /><br /><div>Ωστόσο οι ουκρανικές αρχές συνεχίζουν να δημιουργούν βίντεο με τα ...κατορθώματα των τουρκικών drones <br /><br />Ηαεροπορία και η αεράμυνα των ρωσικών αεροδιαστημικών δυνάμεων κατέρριψε 4 ουκρανικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη, συμπεριλαμβανομένου ενός Bayraktar TB-2. (<br /><br />Αυτό ανέφερε επισήμως το Ρωσικό Υπουργείο Άμυνας.<br /><br />Αναφέρεται ότι από την έναρξη της επιχείρησης στην Ουκρανία, έχουν καταστραφεί 143 μη επανδρωμένα εναέρια οχήματα, 1.267 άρματα μάχης και άλλα τεθωρακισμένα οχήματα μάχης, 124 MLRS, 457 πυροβόλα και όλμοι πεδίου, καθώς και 1.028 μονάδες ειδικών στρατιωτικών οχημάτων. .<br /><br />Επιπλέον, 3.920 εγκαταστάσεις στρατιωτικής υποδομής της Ουκρανίας έμειναν εκτός λειτουργίας.<br /><br />Ωστόσο οι ουκρανικές αρχές συνεχίζουν να δημιουργούν βίντεο με τα ...κατορθώματα των τουρκικών drones <br /><br /><p style="box-sizing: border-box; margin: 0px 0px 20px; padding: 0px;"><br /></p><div class="embed-media embed-media--rich-twitter" style="background-color: #f9faff; box-sizing: border-box; clear: both; color: #091c55; font-family: Roboto, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px 0px 30px; padding: 0px;"><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="box-sizing: border-box; display: flex; margin: 10px 0px; max-width: 550px; padding: 0px; width: 550px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="1503258153374396417" frameborder="0" id="twitter-widget-0" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?dnt=false&embedId=twitter-widget-0&features=eyJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2hvcml6b25fdHdlZXRfZW1iZWRfOTU1NSI6eyJidWNrZXQiOiJodGUiLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3NrZWxldG9uX2xvYWRpbmdfMTMzOTgiOnsiYnVja2V0IjoiY3RhIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19zcGFjZV9jYXJkIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9mZiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9fQ%3D%3D&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=1503258153374396417&lang=en&origin=https%3A%2F%2Fwww.pentapostagma.gr%2Fkosmos%2F7076011_mpam-ikoysthi-ston-aera-pane-ta-bayraktar-binteo&sessionId=b15d12b93e066486fb873663ac97378df7415b9d&siteScreenName=pentapostagma&theme=light&widgetsVersion=2582c61%3A1645036219416&width=550px" style="border-style: initial; border-width: 0px; box-sizing: border-box; display: block; flex-grow: 1; height: 576px; margin: 0px; padding: 0px; position: static; visibility: visible; width: 550px;" title="Twitter Tweet"></iframe></div></div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Μπαμ ηκούσθη στον αέρα, πάνε τα Bayraktar ...

Ωστόσο οι ουκρανικές αρχές συνεχίζουν να δημιουργούν βίντεο με τα ...κατορθώματα των τουρκικών drones Ηαεροπορία και η αεράμυνα των ρωσικών ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ελληνορωσικές σχέσεις: Οι πέντε αλήθειες και τα πολλά ψέματα.

<img height="338" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2018/08/ellada_rosia.jpg" width="758" /><br /><br /><b>Καραΐσκος Κώστας</b><br />Ἡ τρέχουσα συγκυρία μέ τή ρωσική στρατιωτική ἐπέμβαση στήν Οὐκρανία ἴσως δέν προσφέρεται γιά νηφάλιες προσεγγίσεις σε ό,τι αφορά στις ελληνορωσικές σχέσεις. Ὅμως, ἀκριβῶς γι’ αυτό εἶναι ἀναγκαῖο νά καταφύγουμε στήν κοινή λογική καί στίς θεμέλιες γνώσεις πού θά παραμερίσουν τό ἀποπλανητικό συναίσθημα τῶν πολλῶν καί τήν προπαγάνδα τῶν λίγων. Πάντοτε, βεβαίως, μέ πρῶτο κινοῦν τήν ἀνάγκη τῆς συλλογικῆς μας ἐπιβίωσης (γιατί αὐτό εἶναι πλέον πού διακυβεύεται) καί μέ γνώμονα τήν ἀλήθεια –ὅσο μποροῦμε νά τήν προσεγγίσουμε– καί γιά τίς ελληνορωσικές σχέσεις.<br /><br />Εἶναι σαφές σέ καθέναν καλόπιστο ἐνεργό πολίτη ὅτι διάγουμε μέρες ἀνατροπῆς ὅλων τῶν σταθερῶν πού τίς τελευταῖες τρεῖς δεκαετίες νομίσαμε ὅτι θά ὁρίζουν στό ἑξῆς τόν ἰδιωτικό καί δημόσιο βίο μας. Προφανῶς, τό πείραμα τῆς “πανδημίας” πῆγε καλά γιά τούς σχεδιαστές καί ἔχουμε πλέον τήν μεταφορά του ἀπό τό ὑγειονομικό στό διεθνοπολιτικό πεδίο, μέ ἴδια βήματα. Βασική προϋπόθεση γιά τήν ἐπιτυχία του εἶναι ἡ ἀποδόμηση κάθε στέρεης γνώσης πού προφυλάσσει τόν ἄνθρωπο ἀπό τήν μεθοδευμένη σύγχυση, τόν παράλογο φόβο καί τήν τελική χειραγώγηση.<br /><br />Καθώς, λοιπόν, βλέπουμε στόν λόγο τῶν ἀφεντικῶν ὅτι τή θέση τοῦ χθεσινοῦ “ἀόρατου ἐχθροῦ” τήν ἔχει πάρει ἡ χώρα τοῦ Πούτιν, ἄλλοι συνειδητά κι ἄλλοι ἀσυνείδητα ἔχουν ἀναλάβει τήν κατεδάφιση τῆς εἰκόνας τῆς Ρωσίας με ό,τι ἀρνητικό αὐτό συνεπάγεται γιά τίς ελληνορωσικές σχέσεις. Παρακολουθοῦμε φιλότιμες προσπάθειες νά μήν γίνει καμμία συσχέτιση (συμφηφισμό τό λένε) εἴτε μέ τά προηγηθέντα, εἰδεχθέστερα, ἐγκλήματα τοῦ ΝΑΤΟ εἴτε μέ ὅσα ἔγιναν στήν ἴδια τήν Οὐκρανία μετά τό 2008 καί ἰδίως μετά τό 2014.<br /><br />Παράλληλα ὁρισμένοι μεριμνοῦν γιά τήν “κατάλληλη” παρουσίαση τῶν χιλιόχρονων που διαρκούν οι ελληνορωσικές σχέσεις, μά στήν προσπάθεια αὐτήν ἀντιστέκονται σθεναρά πέντε ἀναμφισβήτητες ἀλήθειες πού ἀξίζει νά θυμόμαστε. Τίποτε πιά δέν εἶναι αὐτονόητο καί –ὅπως εἴδαμε τήν τελευταία διετία– τό νά ἀποδεικνύεις ὅτι δέν εἶσαι ἐλέφαντας εἶναι κρίσιμο, ἰδίως ὅταν ἔχει ἐξαπολυθεῖ κυνήγι ἐλεφάντων.<div><br />Ρωσία-Τουρκία<br /><br />Πρώτη ἀλήθεια ἡ “καταστατική” ἀντιπαλότητα Ρωσίας-Τουρκίας. Αὐτό τό στοιχεῖο εἶναι τόσο προφανές, ἀκόμη καί μέ μιά ματιά στόν χάρτη ἤ στούς 17 ρωσοτουρκικούς πολέμους, πού κανείς δέν τολμάει νά τό ἀμφισβητήσει εὐθέως. Ἔτσι ἐπιχειρεῖται ἡ ἔμμεση ὑπονόμευσή του. Συχνά ἀκοῦμε ἀφόρητες δοκισησοφίες τοῦ τύπου «ἡ Ρωσία ἐνδιαφέρεται μόνο γιά τά συμφέροντά της», λές καί ἡ χώρα μας, ἤ ὁποιαδήποτε ἄλλη χώρα, ἐνδιαφέρεται γιά κάτι ἄλλο! Λές καί ἡ Βυζαντινή Αὐτοκρατορία μας βάπτισε τούς <a href="https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A1%CF%89%CF%82">Ρώς</a>, ἔχοντας κύριο μέλημα τή σωτηρία τῆς ψυχῆς τους, ἤ λές καί τό κυπριακό μας κράτος βασίστηκε ἐπί δεκαετίες στήν ρωσική ὑποστήριξη γιά λόγους ἰδεολογίας.<br /><br /><br />Ἀπό ἄλλη πλευρά πάλι ὑπερπροβάλλονται κάποιες τακτικές κινήσεις τῆς Μόσχας, πού δῆθεν ἀνατρέπουν τήν γενική εἰκόνα: ἡ πρόσφατη σύμπλευση Πούτιν-Ἐρντογάν ἤ ἡ παλιότερη στήριξη τοῦ Λένιν στόν Κεμάλ. Ὑποθέτω πώς δέν ἔχουν ἀκούσει τίποτε γιά τίς τρεῖς τουλάχιστον ἐπίσημες προσπάθειες ἑλληνοτουρκικῆς φιλίας στόν 20ό αἰώνα, ἤ γιά τήν πρόταση τοῦ Ἐλευθερίου Βενιζέλου νά βραβευτεῖ ὁ Κεμάλ μέ Νόμπελ Εἰρήνης! Τά ἀντιπαραδείγματα εἶναι ἀμέτρητα, ὁ χρονικός ὁρίζοντας τῶν ἐξαιρέσεων αὐτῶν πολύ περιορισμένος, ὡστόσο μιά ζημιά στήν κοινή γνώμη συντελεῖται.<br /><br />Δεύτερη ἀλήθεια ἡ ρωσική ὑποστήριξη τοῦ νεοελληνικοῦ κράτους, ἄμεση ἀπόρροια τῆς προηγούμενης. Ὅσο καί νά μήν ἀρέσει σέ κάποιους, ἡ ἵδρυση ἀνεξάρτητου ἑλληνικοῦ κράτους χρωστάει πάρα πολλά στή Ρωσία. Ὅλη ἡ ἐκτός Ἑλλάδος προετοιμασία τοῦ Ἀγώνα ἔγινε σέ ρωσικό ἔδαφος, ἀμέτρητοι ἀγωνιστές καί ἐθνικοί εὐεργέτες ἀνδρώθηκαν ἐκεῖ (κορυφαῖα παραδείγματα ὁ πρῶτος καί ἅγιος Κυβερνήτης μας, οἱ Ὑψηλάντηδες, ὁ Ἰωάννης Βαρβάκης κτλ κτλ), ἐνῶ καί ἡ ἴδια ἡ ἐθνική μας ἀνεξαρτησία ἀπό τόν Σουλτάνο ἔγινε πραγματικότητα ὄχι λόγῳ Ναυαρίνου, ἀλλά μόνο μετά τήν συντριβή τῶν Ὀθωμανῶν στόν ρωσοτουρκικό πόλεμο τοῦ 1828.<br /><br />Τό ἀγαπημένο ἀφήγημα τῆς καθεστωτικῆς “ρωσοφαγίας” εἶναι τά Ὀρλωφικά καί μάλιστα συγκεκριμένες πλευρές τους, οἱ ὁποῖες “ἀποδεικνύουν” τή ρωσική ὑποκρισία καί τήν καταστροφική ποδηγέτηση τῶν εὔπιστων Ρωμιῶν. Τούς παρακαλοῦμε νά μᾶς ποῦν παραδείγματα ἄλλων Μεγάλων Δυνάμεων πού θυσίασαν τά ἐθνικά τους συμφέροντα γιά χάρη μιᾶς ὑπόσχεσης πού ἐπισήμως ποτέ δέν ἔδωσαν.<br /><br />Οι ελληνορωσικές σχέσεις<br /><br />Τρίτη ἀλήθεια ἡ ρωσική στροφή στόν πανσλαβισμό, κάπου στά μέσα τοῦ 19ου αἰώνα. Ἕνα στοιχεῖο πραγματικό, πού ὅμως παρουσιάζεται ἀποκομμένο ἀπό τίς ἱστορικές συνθῆκες, ὡς ἀνέκαθεν ὑφιστάμενο καί ὡς ἀπόδειξη ἑνός ἀνομολόγητου “ἀνθελληνισμοῦ”. Δέν συνδέεται μέ τόν Κριμαϊκό Πόλεμο ὅπου οἱ Δυτικοί συνέπραξαν μέ τόν Σουλτάνο κατά τοῦ τσάρου, τερματίζοντας τή ρωσική παρέμβαση ὑπέρ τῶν χριστιανῶν κατοίκων τῆς Ὀθωμανικῆς Αὐτοκρατορίας.<br /><br />Δέν λέγεται πώς ἐπί τῆς οὐσίας ἐξέλιπαν οἱ ἐλπίδες τῆς Μόσχας γιά μιά παραγωγική συμμαχία μέ τήν Ἑλλάδα, ἀφοῦ ἡ τελευταία μέ τήν ἀπόφαση τοῦ Ὄθωνα νά ταχθεῖ μέ τή Ρωσία (μέ ἐθελοντικό σῶμα στήν Κριμαία καί μέ ἐξεγέρσεις στήν τουρκοκρατούμενη Ἤπειρο-Μακεδονία-Θεσσαλία) βρέθηκε μέ τήν Ἀθήνα κατεχόμενη ἐπί τρία χρόνια ἀπό τά ἀγγλογαλλικά στρατεύματα. Δέν λέγεται πώς τό “ρωσικό” κόμμα, παρότι συμπεριελάμβανε τίς πιό ἔντιμες μορφές τοῦ Ἀγώνα, δέν κυβέρνησε τήν Ἑλλάδα μετά τόν Καποδίστρια παρά μόνο γιά μερικούς μῆνες. Μέ τήν Ἑλλάδα ἔκτοτε ἰδιοκτησία τῶν Ἄγγλων, τί ἀκριβῶς θά ἀνέμενε κάποιος ἀπό τήν ἀντίπαλή τους Ρωσία;<br /><br />Τέταρτη ἀλήθεια ἡ σοβιετική ἔμμεση συμμετοχή στόν ἑλληνικό Ἐμφύλιο, καί δή στήν τελευταία του φάση πού πῆρε ἀποσχιστικά χαρακτηριστικά. Παρότι δέν εἶναι ἐντελῶς δόκιμο νά ἀποδώσει κάποιος ἐθνικά χαρακτηριστικά στήν σοβιετική πολιτική, ἄς τό δεχθοῦμε γιά τήν οἰκονομία τῆς συζήτησης. Εἶναι ξεκάθαρο πώς ἄν κάποιος ἀναζητήσει ἐκτός Ἑλλάδος εὐθῦνες γιά τήν τραγική ἐκείνη περίοδο, θά τίς ἐντοπίσει κατά βάσιν στή γηραιά Ἀλβιώνα. Ἐξ ὅσων θυμᾶμαι τό χαρτάκι στή Γιάλτα μᾶς τοποθετοῦσε στήν ἐπικράτειά της, γι’ αυτό καί δέν ἦταν ὁ Στάλιν πού ἔκανε Χριστούγεννα στήν Ἀθήνα τό 1944.<br /><br />Ἀπό κεῖ καί πέρα καλό εἶναι νά μήν μεταφέρει κάποιος τίς εὐθῦνες τοῦ ΚΚΕ στούς μέντορές του, ὅπως δέν πρέπει νά μεταφέρει κανείς τήν εὐθύνη τῶν ἐγκλημάτων τῆς Ἱερᾶς Ἐξέτασης ἀπό τά κονκλάβια τῶν καρδιναλίων στόν Θεό. Οἱ πρωταγωνιστές τῆς τραγικῆς ἐκείνης σελίδας ἦταν ὅλοι ἐνήλικες καί καμμία μετάθεση εὐθυνῶν σέ μακρυνές, σκοτεινές δυνάμεις δέν εὐσταθεῖ.<br /><br />Ἡ εἰκοσαετία Πούτιν<br /><br />Πέμπτη ἀλήθεια ἡ ὁριοθετημένη δημοκρατία τῆς εἰκοσαετίας Πούτιν. Σύμφωνα μέ τά δυτικά φερέφωνα ἡ ἰσχύς τοῦ Ρώσου προέδρου καί ἡ λειτουργία κάποιων δομῶν ἐξουσίας ἀπάδουν ἑνός “δημοκρατικοῦ” πολιτεύματος, ἐξ οὗ καί οἱ συχνές ἀναφορές στόν “δικτάτορα” καί στό “καθεστώς” τῆς Μόσχας. Δυστυχῶς γι’ αὐτούς ἡ “πλέρια δημοκρατία” τοῦ Γιέλτσιν, ἐκείνη τῆς ἐκπόρνευσης τῶν πάντων στή Ρωσία, ἔχει τελειώσει.<br /><br />Τό μέγιστο οἰκονομικό ἔγκλημα (διαστάσεων γενοκτονίας) τοῦ εἰκοστοῦ αἰώνα τερματίστηκε ὁριστικά καί ὁ Βλαδίμηρος μέ τό ἐπιτελεῖο του ἀντιμετώπισαν τό χταπόδι τῆς χαζαρικῆς ὀλιγαρχίας, κόβοντας τά 3-4 πόδια του καί βρίσκοντας ἕνα modus vivendi μέ τά ὑπόλοιπα. Παράλληλα, ἀνέστησε τή χώρα του, τῆς ξανάδωσε κῦρος, ἰσχύ καί προοπτική, κόντρα σέ μιά φαρισαϊκή Δύση πού τόν δαιμονοποίησε ἤδη ἀπό τήν πρώτη προβολή ἀντίστασης στή νεοταξίτικη ἀτζέντα.<br /><br />Δέν εἶναι τυχαία ἡ δημοφιλία τοῦ Ρώσου προέδρου μεταξύ τῶν Ἑλλήνων, οἱ ὁποῖοι ἔχουν σιχαθεῖ νά κυβερνῶνται ἀπό “μηδενικά” πού τούς ὁδηγοῦν ἀπό ἦττα σέ ἦττα, πρός τόν Καιάδα τῶν ἐθνῶν. Ὅσο γιά τίς “περιορισμένες” ἐλευθερίες τῶν Ρώσων τύπου Ναβάλνι καί Pussy Riots, μποροῦμε νά τίς συζητήσουμε κάπου μόλις κάνουμε τό ὑποχρεωτικό μας rapid test…</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ελληνορωσικές σχέσεις: Οι πέντε αλήθειες και τα πολλά ψέματα.

Καραΐσκος Κώστας Ἡ τρέχουσα συγκυρία μέ τή ρωσική στρατιωτική ἐπέμβαση στήν Οὐκρανία ἴσως δέν προσφέρεται γιά νηφάλιες προσεγγίσεις σε ό,τι ...

Διαβάστε την συνέχεια

Μητσοτάκης-Ερντογάν: Διαβάζοντας πίσω από τις γραμμές.

<img height="338" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2022/03/mitsotakis_erdogan.jpg" width="727" /><br /><br /><b>Λυγερός Σταύρος</b><br />Δεν μπορούμε να ξέρουμε τι συζήτησαν ακριβώς Μητσοτάκης-Ερντογάν με υπέροχη θέα τον Βόσπορο, αλλά εάν κρίνουμε από αυτά που ανακοινώθηκαν και τα όσα πρόσθετα ειπώθηκαν στους δημοσιογράφους, δεν είναι δύσκολο να εξαχθεί ένα πρώτο συμπέρασμα: Επανεκκινεί ο ελληνοτουρκικός διάλογος, που στην πραγματικότητα οδηγείται σε διαπραγμάτευση επί της τουρκικής επεκτατικής ατζέντας.<br /><br />Ο πρωθυπουργός είπε ότι οι δύο πλευρές εξέφρασαν τις πάγιες εθνικές θέσεις τους, αλλά τα πράγματα δεν είναι ακριβώς έτσι. Ο ίδιος, άλλωστε, έχει προ πολλού εγκαταλείψει τη διατύπωση για τη μία και μοναδική ελληνοτουρκική διαφορά την οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας-ΑΟΖ. Αναφέρεται σε “διαφορές”, όπως επίσης αναφέρεται και σε διαπραγμάτευση για την “οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών”. Οι όροι έχουν, βεβαίως, τη σημασία τους κι αυτό δεν περνάει απαρατήρητο από κανέναν.<br /><br />Στις “θαλάσσιες ζώνες” εκτός της υφαλοκρηπίδας-ΑΟΖ συμπεριλαμβάνονται και τα χωρικά ύδατα, πράγμα που σημαίνει πρόθεση διαπραγμάτευσης και για το εύρος των χωρικών υδάτων. Και για να είμαστε δίκαιοι, η Ελλάδα έχει ήδη διαπραγματευθεί με την Τουρκία το νόμιμο μονομερές δικαίωμά της να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στα 12 μίλια. Πριν 20 περίπου χρόνια, επί κυβέρνησης Σημίτη, οι διαπραγματεύσεις στο πλαίσιο των άτυπων διερευνητικών επαφών, είχαν φθάσει να ορίζονται περιοχές υφαλοκρηπίδας-ΑΟΖ στο Αιγαίο, όπως και ελληνικά χωρικά ύδατα πολλαπλού εύρους (έξι, οκτώ και αλλού 12 μίλια) ανάλογα τον βαθμό γειτνίασης με τις τουρκικές ακτές.<br /><br />Ας επιστρέψουμε, όμως, στην τωρινή συνάντηση Μητσοτάκη-Ερντογάν. Το γεγονός ότι συζητήθηκαν όλες οι μονομερείς τουρκικές επεκτατικές διεκδικήσεις προκύπτει από την ίδια την ανακοίνωση της τουρκικής Προεδρίας και υπονοήθηκε από την ελληνική πλευρά. Η τουρκική ανακοίνωση μπορεί να μην έχει τις ξεκάθαρες διατυπώσεις που είχαν οι δηλώσεις της Άγκυρας πριν τη συνάντηση, αλλά όταν αναφέρει ότι συζητήθηκαν τα “προβλήματα στο Αιγαίο”, προφανώς εννοεί και το ζήτημα υφαλοκρηπίδας-ΑΟΖ και το ζήτημα του εναερίου χώρου, και των “γκρίζων ζωνών” και της αποστρατιωτικοποίησης των νησιών του ανατολικού Αιγαίου.<br /><br />Όταν η ανακοίνωση αναφέρει “μειονοτικά ζητήματα”, προφανώς εννοεί την μουσουλμανική (τουρκική κατά την Άγκυρα) μειονότητα στη Θράκη, δεδομένου ότι η ελληνορθόδοξη στην Πόλη, την Ίμβρο και την Τένεδο οι Τούρκοι έχουν φροντίσει εδώ και πολλές δεκαετίες να την διαλύσουν. Και βεβαίως όταν αναφέρονται στην “καταπολέμηση της τρομοκρατίας” εννοούν τον ισχυρισμό της Άγκυρας ότι η Αθήνα βοηθάει το κουρδικό PKK.<br /><br />Μητσοτάκης-Ερντογάν: το “μενού”<br /><br />Όπως έχω εξαρχής υπογραμμίσει και μόνο το γεγονός ότι ο Έλληνας πρωθυπουργός προσήλθε στη συνάντηση με τον Τούρκο πρόεδρο, όταν η Άγκυρα είχε ήδη δημοσιοποιήσει την επεκτατική ατζέντα της εν όψει της συνάντησης, στη διπλωματία ισοδυναμεί με γκολ από τα αποδυτήρια. Κι αυτό, επειδή και μόνο η ελληνική συμμετοχή σε μία συνάντηση κορυφής που είχε στο “μενού” την τουρκική επεκτατική ατζέντα στέλνει το μήνυμα ότι η Αθήνα είναι διατεθειμένη να διαπραγματευθεί επ’ αυτής, ή τουλάχιστον τη νομιμοποιεί σαν θεμιτή τουρκική θέση, παρότι είναι εκτός διεθνούς δικαίου.<br /><br />Κι αυτός είναι ο πρώτος στόχος της Άγκυρας, να νομιμοποιήσει πολιτικά τις μονομερείς επεκτατικές διεκδικήσεις της, μετατρέποντάς τις στα μάτια της διεθνούς κοινότητας σε διμερείς διαφορές, οι οποίες πρέπει να επιλυθούν με κάποιον συμβιβασμό. Προφανώς, όταν στο τραπέζι είναι μόνο ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα, από τον οποιονδήποτε συμβιβασμό η Ελλάδα έχει μόνο να χάσει και η Τουρκία μόνο να κερδίσει.<br /><br />Η Άγκυρα προωθεί την επεκτατική ατζέντα της ως πακέτο. Ας θυμηθούμε τη δήλωση Τσαβούσογλου: «Είναι χρήσιμο να τα συζητήσουμε αυτά (τις τουρκικές επεκτατικές διεκδικήσεις) ως πακέτο, όχι να επιλέξουμε ένα θέμα». Είχε προαναγγείλει, μάλιστα, εδώ και ένα χρόνο ότι το ζήτημα της αποστρατιωτικοποίησης των νησιών μετατρέπεται σε αιχμή του δόρατος της τουρκικής διπλωματίας: «Θα συνεχίσουμε να το διατηρούμε στην επικαιρότητα της διεθνούς κοινότητας. Ένας από τους σκοπούς των συνομιλιών είναι η επίλυση αυτού του προβλήματος».<br /><br />Με νατοϊκή ρητορική<br /><br />Ο Μητσοτάκης μίλησε περί “θετικής ατζέντας”, ότι “πρέπει να εστιάσουμε σ’ αυτά που μας ενώνουν όχι σ’ αυτά που μας χωρίζουν”, ότι οι δύο χώρες είναι σύμμαχοι στο ΝΑΤΟ και ως εκ τούτου πρέπει να έρθουν κοντά τώρα που η Δύση είναι σε ψυχρή σύγκρουση με τη Ρωσία. Η ρητορική αυτή, ωστόσο, μπορεί να ηχεί ευχάριστα στα αυτιά της Ουάσινγκτον και των Ευρωπαίων εταίρων, αλλά δεν έχει κανένα αντίκρισμα στα ελληνοτουρκικά. Και για να μην ξεχνιόμαστε, η απειλή για την εθνική ασφάλεια της Ελλάδας προέρχεται από την Τουρκία όχι από τη Ρωσία.<br /><br />Δεν υπάρχει απόδειξη ότι η πρωτοβουλία του Έλληνα πρωθυπουργού να συναντήσει τον Τούρκο πρόεδρο προέκυψε κατόπιν αμερικανικής υπόδειξης, όπως ψιθυρίζουν ορισμένες διπλωματικές πηγές. Μπορούμε, ωστόσο, να πούμε με βεβαιότητα πως “κουμπώνει” απολύτως με τις τρέχουσες σκοπιμότητες της Ουάσινγκτον. Οι ΗΠΑ όχι μόνο θέλουν σ’ αυτή την κρίσιμη συγκυρία ήρεμο το ελληνοτουρκικό μέτωπο (όπως και η Αθήνα), αλλά και να προσφέρουν κάποιο (το προαναφερθέν) διπλωματικό “δώρο” στον Τούρκο πρόεδρο για να τον ρυμουλκήσουν στο δυτικό στρατόπεδο, απομακρύνοντάς τον από τη Ρωσία. Αυτός είναι ο λόγος που ο Μητσοτάκης πήγε στον Ερντογάν με νατοϊκή κι όχι ελληνοτουρκική ρητορική.<br /><br />Η σύγκληση του Ανωτάτου Συμβουλίου Συνεργασίας Ελλάδας-Τουρκίας το φθινόπωρο στη Θεσσαλονίκη, όπως και η επανέναρξη διαπραγματεύσεων για Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης, σηματοδοτούν ουσιαστικά την ενεργοποίηση και πάλι του ήδη δοκιμασμένου πλαισίου ελληνοτουρκικού διαλόγου. Αυτό από μόνο του δεν είναι αρνητικό, αλλά είναι λάθος να μη διδασκόμαστε από την πείρα του παρελθόντος. Η Ιστορία διδάσκει, αλλά πρέπει και το ελληνικό πολιτικό σύστημα να θέλει να διδαχθεί.<br /><br /><div>Γιατί απέτυχαν<br /><br />Από τη μεταπολίτευση μέχρι τώρα, όλες σχεδόν οι ελληνικές κυβερνήσεις επιχείρησαν –παρά το άγος της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο– να βρουν τρόπο συνεννόησης με την Άγκυρα. Ακόμα και η κυβέρνηση Ανδρέα Παπανδρέου το επιχείρησε με την “πολιτική Νταβός” το 1988. Ορισμένες, μάλιστα, ελληνικές κυβερνήσεις ήταν διατεθειμένες να κάνουν σοβαρές εκπτώσεις στα εθνικά συμφέροντα, προκειμένου να επιτύχουν μία συμφωνία επίλυσης των προβλημάτων και εξομάλυνσης των ελληνοτουρκικών σχέσεων.<br /><br />Όσοι επιμένουν μέχρι και σήμερα στην ίδια πολιτική, θα πρέπει να απαντήσουν το ερώτημα γιατί όσοι την ακολούθησαν απέτυχαν. Ο Κώστας Μητσοτάκης, ο Κώστας Σημίτης, η Ντόρα Μπακογιάννη (ως υπουργός Εξωτερικών), ο Γιώργος Παπανδρέου, ο Αλέξης Τσίπρας και τελευταία ο Κυριάκος Μητσοτάκης μόνο αδιάλλακτοι και “τουρκοφάγοι” δεν ήταν. Αντιθέτως, είχαν δεχθεί πυρά για απαράδεκτες υποχωρήσεις. Γιατί, λοιπόν, όλοι αυτοί απέτυχαν;<br /><br />Όποιος δεν θέλει να κρύβεται πίσω από το δάκτυλό του, η απάντηση είναι ξεκάθαρη κι αναμφισβήτητη: Κανένας από τους παραπάνω δεν κατάφερε να φθάσει σε συμφωνία παρότι ήταν διατεθειμένος να κάνει σοβαρές παραχωρήσεις, επειδή η Άγκυρα ζητάει τόσα πολλά που μέχρι τώρα καμία ελληνική κυβέρνηση δεν μπορούσε να δώσει. Δεν πρόκειται για συμπέρασμα. Πρόκειται για γεγονότα.<br /><br />Ποια κυβέρνηση θα αποδεχθεί ότι τα νησιά δεν έχουν υφαλοκρηπίδα-ΑΟΖ, ότι το τουρκολιβυκό μνημόνιο είναι συζητήσιμο, ότι υπάρχουν “γκρίζες ζώνες” στο Αιγαίο, ότι πρέπει να αποστρατιωτικοποιηθούν τα νησιά κι ότι η μουσουλμανική μειονότητα είναι τουρκική; Μέχρι τώρα καμία και ελπίζουμε πως δεν θα υπάρξει και στο μέλλον. Δημιουργεί, ωστόσο, ανησυχία η πρόσφατη δήλωση Μητσοτάκη ότι είναι πεπαλαιωμένα τα σοβιετικής προέλευσης πυραυλικά συστήματα, που είναι εγκατεστημένα στα νησιά. Ας ακούσει τους πλέον αρμόδιους, τους στρατηγούς, οι οποίοι χωρίς εξαίρεση υπογραμμίζουν πως αυτά τα πυραυλικά συστήματα είναι βασικός πυλώνας της άμυνας των νησιών.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Μητσοτάκης-Ερντογάν: Διαβάζοντας πίσω από τις γραμμές.

Λυγερός Σταύρος Δεν μπορούμε να ξέρουμε τι συζήτησαν ακριβώς Μητσοτάκης-Ερντογάν με υπέροχη θέα τον Βόσπορο, αλλά εάν κρίνουμε από αυτά που ...

Διαβάστε την συνέχεια

Μητσοτάκης-Ερντογάν: «Επί της ουσίας συζήτηση περί Ελληνικών “ανέμων” και Ελληνικότατων «υδάτων»

<a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2022/03/erdogan-mitsotakis.jpg"><img height="421" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2022/03/erdogan-mitsotakis-696x458.jpg" width="735" /></a><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Συναντίληψη… Σε μια επί της ουσίας συζήτηση περί Ελληνικών “ανέμων” και Ελληνικότατων “υδάτων”</span></h3><div>Του <b>Κ.ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ</b></div>Η συνάντηση Μητσοτάκη – Ερντογάν κράτησε δυο ολόκληρες ώρες. Ο χρόνος αυτός είναι αρκετός για δύο ηγέτες πολυάσχολους και είναι φανερό ότι δεν μπορεί να αναλώνεται με γενικόλογες αμπελοφιλοσοφίες, αλλά αξιοποιείται για μια πραγματικά ουσιαστική συζήτηση περί Ελληνικών “ανέμων” και εξ ίσου Ελληνικότατων “υδάτων”.<br /><br />Ανακοινώνεται ότι το κλίμα ήταν καλό και υπήρξε συναντίληψη μεταξύ των δύο πλευρών. Μάλιστα… Συναντίληψη… Απέραντη ομορφιά…<br /><br />Επειδή όμως συναντίληψη ανάμεσα στον λύκο και στο αρνάκι, υπάρχει μόνο στην αμοιβαία αγάπη και των δυο για την στάνη… Και επειδή ο “δικός μας” ο αντρειωμένος έχει δώσει πολύ σαφή δείγματα γραφής για την αντρειοσύνη από την οποία διακατέχεται, δικαιούμαστε αν μη τι άλλο να έχουμε ορισμένες απλές και αυτονόητες απορίες, έτσι ώστε να μην χάνουν οι λέξεις εντελώς το νόημά τους, εν μέσω υπερφίαλων ταρατατζούμ…<br /><br />Μόλις προχθές ο κ. Τσελίκ φρόντισε να θυμίσει ότι ο Τουρκικός μαξιμαλισμός περιλαμβάνει μια ευρεία ατζέντα, η οποία και θα τεθεί κατά την συνάντηση των δύο ανδρών. Την εγκατέλειψαν;;;<br /><br />Η συμπεριφορά Μητσοτάκη και η στάση Ερντογάν ως προς το Ουκρανικό είναι η μέρα με την νύχτα. Άλλαξε κάτι ως προς την στάση του Ερντογάν και δεν το ξέρουμε;;;<br /><br />Συναντίληψη και σε όλα όσα σχετίζονται με τις προκλήσεις ασφαλείας. Μάλιστα… Εγκαταλείφθηκε η Τουρκική ρητορική για την Θράκη ή την αποδεχτήκαμε σιωπηρά;;;<br /><br />Υπήρξε καμία δέσμευση για να ατονήσει σταδιακά το Τουρκολυβικό μνημόνιο ή αποφασίσαμε να συμβιώσουμε με αυτό και με τις ολέθριες επιπτώσεις του;;;<br /><br />Εγκαταλείφθηκε η απαίτηση για αποστρατιωτικοποίηση των Ελληνικών νησιών ή αποδεχτήκαμε την Τουρκική απαίτηση και θα φροντίσουμε για την σταδιακή υλοποίησή της, ώστε να μη μας ξεφωνίσει το πόπολο;;;<br /><br />Συναντίληψη και διάλογος εποικοδομητικός μεταξύ δυο συμμάχων. Μάλιστα… Υπήρξε δέσμευση για ανάκληση του casus belli εν ευθέτω χρόνω ή πήραμε την απόφαση να συμβιβαστούμε με τις προβλέψεις του;;;<br /><br />Υπήρξε καμία δέσμευση για τήρηση των συμπεφωνηθέντων και αποδοχή επιστροφών των παρανόμων μεταναστών και αν ναι, τότε πως εξηγείται ότι μόλις χθες παραλάβαμε καινούρια παρτίδα με 100 ολοκαίνουριους Αφγανούς «πρόσφυγες»;;;<br /><br />Υπήρξε τέλος αναγνώριση του Δικαιώματος της Ελλάδας και της Κύπρου να ασκούν τα νόμιμα σε επίπεδο κυριαρχίας και κυριαρχικών Δικαιωμάτων ή δεσμευτήκαμε εμείς να μην τα ασκήσουμε προκειμένου να πέσουν οι τόνοι;;;<br /><br />Οι νέες επεκτατικές προκλήσεις στην Κύπρο (Βαρώσι, αεροδρόμιο Τύμπου κλπ) ανακαλούνται σιωπηρά ή παραμένουν, εδραιώνονται και δημιουργούν νέα κατοχικά τετελεσμένα;;;<br /><br />Παρακαλούνται όσοι φίλοι εκλαμβάνουν όλα τα παραπάνω ως λαϊκισμό ή τα θεωρούν ζητήματα ήσσονος σημασίας, να μας εξηγήσουν το λόγο που οι φίλοι μας Αμερικανοί έσπευσαν να ρίξουν «άκυρο» στον East Med ώστε να μην δημιουργούνται εντάσεις. Λαϊκισμός είναι και αυτό ή μήπως μια βαρύνουσας σημασίας απόφαση με πολύ συγκεκριμένους αποδέκτες;;;<div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Μητσοτάκης-Ερντογάν: «Επί της ουσίας συζήτηση περί Ελληνικών “ανέμων” και Ελληνικότατων «υδάτων»

Συναντίληψη… Σε μια επί της ουσίας συζήτηση περί Ελληνικών “ανέμων” και Ελληνικότατων “υδάτων” Του Κ.ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ Η συνάντηση Μητσοτάκη – Ε...

Διαβάστε την συνέχεια

Η ομιλία-σταθμός του Αμερικανού Γερουσιαστή Μ. Σάντερς που λέει όλες τις αλήθειες για τον πόλεμο Ρωσίας-Ουκρανίας

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="376" src="https://www.youtube.com/embed/P8pF1ev6-1k" width="736" youtube-src-id="P8pF1ev6-1k"></iframe></div><div><br /></div>Από την πρώτη ημέρα του πολέμου στην Ουκρανία , η καταδίκη της ρωσικής εισβολής ήταν δεδομένη. Και παραμένει…<br /><br />Αυτό όμως δε σημαίνει ότι δεν πρέπει η Δύση να εξετάσει τι οδήγησε σε αυτό τον πόλεμο και αν με τις ενέργειες της , εδώ και δεκαετίες, έχει και αυτή ευθύνες για το φυτίλι που άναψε…<br /><br />Στην Ελλάδα δυστυχώς , έχει διαμορφωθεί ένα αρρωστημένο κλίμα από κάποιους που σχεδόν θέλουν να απαγορεύσουν ακόμη και την έκφραση απλών ερωτημάτων!<br /><br />Μια φασίζουσα αντίληψη που θεωρεί ότι πρέπει να ακούγεται και να επικρατεί η μία άποψη. Αντίληψη που τα τελευταία χρόνια έχει αρχίσει να προσλαμβάνει πολύ επικίνδυνες διαστάσεις στην Ελλάδα.<br /><br />Για όλους αυτούς -τους λίγους ελπίζουμε- που θεωρούν ότι πρέπει ο κόσμος να φορά πάντα παρωπίδες και να αντιμετωπίζει ακόμη και μεγάλα γεγονότα , όπως ένας πόλεμος στην Ευρώπη, με κομματικά γυαλιά , η ομιλία του Αμερικανού Γερουσιαστή Μπέρνυ Σάντερς χθες, στο Κογκρέσο ,είναι εξαιρετικά χρήσιμη. Λέει τα πράγματα με το ΟΝΟΜΑ ΤΟΥΣ κι όχι με «τσιτάτα» και αφορισμούς.<br /><div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Η ομιλία-σταθμός του Αμερικανού Γερουσιαστή Μ. Σάντερς που λέει όλες τις αλήθειες για τον πόλεμο Ρωσίας-Ουκρανίας

Από την πρώτη ημέρα του πολέμου στην Ουκρανία , η καταδίκη της ρωσικής εισβολής ήταν δεδομένη. Και παραμένει… Αυτό όμως δε σημαίνει ότι δεν ...

Διαβάστε την συνέχεια

Νέα πνοή για το φυσικό αέριο στην Ανατολική Μεσόγειο;

<img height="400" src="https://www.kathimerini.gr/wp-content/uploads/2022/03/f7845b607eddab87c1408c37fe778f93_AP19027493823523-1-768x480.jpg" width="700" /><br /><br /><b>ΝΙΚΟΣ ΤΣΑΦΟΣ*</b><br />Ο πόλεμος στην Ουκρανία έχει προκαλέσει ανατροπές στην ενεργειακή ασφάλεια της Ευρώπης. Το να συνεχίσουμε να βασιζόμαστε στη ρωσική ενέργεια δεν είναι πλέον αποδεκτό, ακόμη και αν η σχέση αυτή δεν μπορεί να διακοπεί εν μια νυκτί. Καθώς η Ευρώπη αναζητά εναλλακτικούς προμηθευτές, η Ανατολική Μεσόγειος αποκτά νέα στρατηγική σημασία. Κατά τη διάρκεια μιας κρίσης, προτάσεις που έχουν «παγώσει» για χρόνια μπορούν ξαφνικά να προχωρήσουν ταχύτατα. Θα μπορούσε να συμβεί κάτι τέτοιο και τώρα;<br /><br />Ως απάντηση στον πόλεμο της Ρωσίας, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θέλει να μειώσει την εξάρτηση της Ευρώπης από το ρωσικό φυσικό αέριο. Ενα στοιχείο του σχεδίου είναι η μείωση της συνολικής ζήτησης φυσικού αερίου, κάτι το οποίο θα φέρει αποτέλεσμα το 2030, αλλά όχι το 2022. Ενα άλλο στοιχείο είναι η εξασφάλιση μη ρωσικών αποθεμάτων. Το 2022, λέει η Επιτροπή, η Ευρωπαϊκή Ενωση θα πρέπει να προσπαθήσει να εισαγάγει επιπλέον 60 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα φυσικού αερίου, αντισταθμίζοντας έτσι τις εισαγωγές 155 δισεκατομμυρίων κυβικών μέτρων από τη Ρωσία το 2021. Πρόκειται για ένα άνοιγμα για τους προμηθευτές.<br /><br />Είναι δύσκολο να ενισχυθούν άμεσα οι προμήθειες από την Ανατολική Μεσόγειο. Ο μόνος τρόπος για να φθάσουν στην Ευρώπη είναι μέσω των εγκαταστάσεων υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG) στην Αίγυπτο. Θα μπορούσε να εξαχθεί επιπλέον φυσικό αέριο εάν η Αίγυπτος και το Ισραήλ μπορέσουν να αντλήσουν περισσότερο από τα υπάρχοντα κοιτάσματα, ιδίως μετά την αναβάθμιση του αγωγού που θα επιτρέψει αυξημένες εξαγωγές από το Ισραήλ προς την Αίγυπτο το 2023. Ομως το πραγματικό ερώτημα είναι αν η κρίση θα επιτρέψει νέα έργα.<br /><br />Θα μπορούσαν να απελευθερωθούν αρκετοί πόροι στην Ανατολική Μεσόγειο. Στο Ισραήλ, το πεδίο «Λεβιάθαν» θα μπορούσε να διπλασιάσει τη δυναμικότητά του. Στην Κύπρο, το πεδίο «Αφροδίτη» παραμένει αναξιοποίητο, και δύο ανακαλύψεις κοιτασμάτων, ο «Γλαύκος» και η «Καλυψώ», απαιτούν περισσότερες γεωτρήσεις για να επιβεβαιωθεί η διαθεσιμότητα των πόρων τους. Υπάρχουν, με άλλα λόγια, εντοπισμένοι δυνητικοί πόροι που θα μπορούσαν να αναπτυχθούν υπό τις κατάλληλες συνθήκες.<br /><br />Η κρίση φέρνει ευκαιρίες, αλλά η αίσθηση του επείγοντος δεν συνεπάγεται ότι όλες οι επιλογές είναι ισάξιες. Η επιτυχία εξαρτάται από τρεις παράγοντες. Πρώτον, μια πρόταση πρέπει να είναι τεχνικά ώριμη. Χρειάζεται προετοιμασία για να πραγματοποιηθεί ένα μεγάλο έργο. Δεύτερον, είναι απαραίτητη η πολιτική υποστήριξη. Οι τιμές του φυσικού αερίου είναι υψηλές, όμως όλοι κατανοούν ότι οι σημερινές τιμές δεν είναι βιώσιμες. Θα χρειαστεί δημόσια χρηματοδότηση. Και τρίτον, τα εμπόδια ενός έργου θα πρέπει να μπορούν να ξεπεραστούν – η πολιτική σκοπιμότητα μπορεί να λύσει ορισμένα προβλήματα, όχι όμως όλα.<br /><br />Υπάρχει η δυνατότητα της ιεράρχησης των εκβάσεων. Η αποστολή φυσικού αερίου από την «Αφροδίτη» στην Αίγυπτο είναι η πιο ώριμη τεχνικά και εμπορικά πρόταση. Εάν η Ευρώπη χαλαρώσει τους περιορισμούς της στη χρηματοδότηση των ορυκτών καυσίμων, το αέριο αυτό θα μπορούσε να βρίσκεται στην Ευρώπη σε λίγα χρόνια. Για την πρόταση αυτή πρέπει να βρεθεί λύση όσον αφορά τον τρόπο κατανομής των εσόδων εντός της Κύπρου – πράγμα όχι απλό. Επίσης, η υλοποίηση αυτής της ιδέας πρέπει να είναι συμβατή με την ευρωπαϊκή ατζέντα για το κλίμα. Θα είναι απαραίτητο να αποδειχθεί αυτό στις Βρυξέλλες για να υπάρξει υποστήριξη.<br /><br />Ο αγωγός EastMed εξακολουθεί να συναντά πολλά εμπόδια. Χαίρει πολιτικής υποστήριξης, αλλά δυσκολεύεται να σημειώσει εμπορική και τεχνική πρόοδο.<br /><br />Η πρόταση για την κατασκευή μιας πλωτής μονάδας υγροποιημένου φυσικού αερίου στο πεδίο «Λεβιάθαν» στο Ισραήλ θα μπορούσε επίσης να ενισχυθεί, αν και δεν είναι σαφές εάν θα υπάρξει δημόσια υποστήριξη γι’ αυτό. Εστω κι έτσι, το «Λεβιάθαν» θα έχει περισσότερο φυσικό αέριο να διαθέσει. Αργά ή γρήγορα, το πεδίο «Λεβιάθαν» θα επανεξετάσει τις επιλογές όσον αφορά τους αγωγούς.<br /><br />Η πρόταση για αγωγό προς την Τουρκία φαίνεται πιο ελκυστική τώρα απ’ ό,τι στο παρελθόν. Αλλά οι συζητήσεις για τον αγωγό αυτόν έγιναν κυρίως σε πολιτικό επίπεδο. Δεν είναι σαφές αν οι τεχνικές εργασίες έχουν προχωρήσει αρκετά ώστε το έργο να εξελιχθεί γρήγορα. Οι ενεργειακές προτεραιότητες της Τουρκίας βρίσκονται επίσης σε εξέλιξη. Η χώρα ήθελε αυτόν τον αγωγό, αλλά θα κάνει θυσίες για να τον υλοποιήσει; Τα άλλα κόμματα θα συνεργαστούν ή θα αντιταχθούν στον αγωγό; Είναι έτοιμο το Ισραήλ για μια συμφωνία με την Τουρκία; Το έργο αυτό παραμένει αρκετά περίπλοκο.<br /><br />Το ίδιο μπορεί να ειπωθεί και για τον αγωγό EastMed. Εξακολουθεί να συναντά πολλά εμπόδια. Ο αγωγός χαίρει πολιτικής υποστήριξης, αλλά δυσκολεύεται να σημειώσει εμπορική και τεχνική πρόοδο. Δεν πρόκειται για ένα έργο έτοιμο να προχωρήσει. Είναι επίσης μια μεγαλύτερη, πολυετής δέσμευση για την Ευρώπη και δυσκολότερο να ευθυγραμμιστεί με την ατζέντα της για το κλίμα, τουλάχιστον χωρίς σχέδιο για το πώς θα μπορούσε να εξελιχθεί ο αγωγός αυτός με την πάροδο του χρόνου. Οι πιθανότητες του έργου έχουν ελαφρώς βελτιωθεί. Αλλά η επιτυχία του εξακολουθεί να είναι εξαιρετικά αβέβαιη.<br /><br />Ο πόλεμος της Ρωσίας στην Ουκρανία ανακατεύει την τράπουλα της ενέργειας. Η Ανατολική Μεσόγειος θα μπορούσε να βοηθήσει την Ευρώπη. Ωστόσο, η περιοχή μπορεί να συμβάλει στην ενεργειακή ασφάλεια μόνο αν επικεντρωθεί σε τεχνικά ώριμα έργα, όπου η πολιτική σκοπιμότητα μπορεί να λύσει μακροχρόνια αδιέξοδα, και όπου οι επιταγές της ενεργειακής ασφάλειας μπορούν να ευθυγραμμιστούν με τους μακροπρόθεσμους στόχους της μείωσης εκπομπών αερίου. Ελάχιστες είναι οι ιδέες που ανταποκρίνονται σε αυτές τις παραμέτρους. Σήμερα οι προοπτικές τους μοιάζουν καλύτερες από ό,τι πριν από ένα μήνα. Πρέπει όμως να γίνει ακόμη αρκετή δουλειά.<br /><br /><b><i>* Ο κ. Νίκος Τσάφος (@ntsafos) είναι κάτοχος της έδρας James R. Schlesinger για την Ενέργεια και τη Γεωπολιτική στο Κέντρο Στρατηγικών και Διεθνών Σπουδών (CSIS) στην Ουάσιγκτον.</i></b><div><br /></div><div><a href=" Νέα πνοή για το φυσικό αέριο στην Ανατολική Μεσόγειο;">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Νέα πνοή για το φυσικό αέριο στην Ανατολική Μεσόγειο;

ΝΙΚΟΣ ΤΣΑΦΟΣ* Ο πόλεμος στην Ουκρανία έχει προκαλέσει ανατροπές στην ενεργειακή ασφάλεια της Ευρώπης. Το να συνεχίσουμε να βασιζόμαστε στη ρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Πονηρό «παρών» των Τούρκων στην Ελληνική «Tiger Meet 2022». Τι σημαίνει για τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας.

<img height="370" src="https://newpost.gr/photo/master/202203/155t791647104072152.jpeg" width="727" /><br /><br />του <b>Κώστα Σαρικά </b><br />Θα είναι η πρώτη φορά που Τουρκικά πολεμικά αεροσκάφη θα προσγειωθούν σε Ελληνικό αεροδρόμιο προκειμένου να λάβουν μέρος σε μια μεγάλη πολυεθνική άσκηση.<br /><br />Παρούσα σύμφωνα με τα έως τώρα δεδομένα θα είναι η Τουρκική πολεμική αεροπορία στη μεγάλη αεροπορική άσκηση «Tiger Meet 2022» την οποία για πρώτη φορά διοργανώνει η Πολεμική μας Αεροπορία και η 335 Πολεμική Μοίρα «Τίγρης» στο αεροδρόμιο του Αράξου στα μέσα του ερχόμενου Μαΐου. <br /><br />Οι Τούρκοι την εβδομάδα που πέρασε έλαβαν κανονικά μέρος μαζί με τις υπόλοιπες αποστολές στην προγραμματισμένη σύσκεψη η οποία έγινε στη φωλιά των Ελλήνων «Tigers» στην 116 Πτέρυγα Μάχης. Και εκτός απροόπτου-το «απρόοπτο» στη συγκεκριμένη περίπτωση συγκεντρώνει πολλές πιθανότητες με δεδομένη τη γνωστή συμπεριφορά των γειτόνων-στις 9 Μαΐου όταν και θα αρχίσει το μεγάλο ραντεβού των «Tiger» των Πολεμικών Μοιρών δηλαδή οι οποίες φέρουν αυτό το όνομα. <br /><br />Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι η TuAF σχεδιάζει να στείλει στην Ελλάδα τρία μαχητικά F-16 από την 192 Filo, τους «Τίγρεις» δηλαδή της Τουρκικής πολεμικής αεροπορίας μαζί με σημαντικό αριθμό ιπτάμενων και τεχνικών. Θα είναι η πρώτη φορά που Τουρκικά πολεμικά αεροσκάφη θα προσγειωθούν σε Ελληνικό αεροδρόμιο προκειμένου να λάβουν μέρος σε μια μεγάλη πολυεθνική άσκηση η οποία βρίσκεται υπό την αιγίδα του ΝΑΤΟ και διοργανώνεται κάθε χρονιά και σε διαφορετική χώρα. Και πάντα από πολεμική Μοίρα που φέρει το όνομα «Tigers».<br /><br /><img height="426" src="https://newpost.gr/photo/medium/202203/da94yi1647104072152.jpeg" width="640" /><br /><br />H γείτονες έπειτα από πολλά χρόνια εσωστρέφειας δείχνουν ότι φέτος θέλουν να κάνουν την υπέρβαση και μάλιστα να στείλουν μαχητικά στην Ελλάδα-τουλάχιστον έως τώρα αυτό δηλώνουν-με δεδομένη την εξαιρετικά δύσκολησχέση των δύο κρατών η οποία μάλιστα τα τελευταία χρόνια είναι ξεκάθαρο ότι έχει επιδεινωθεί. Ειδικά έπειτα από τα γεγονότα στον Έβρο αλλά και από την κρίση το καλοκαίρι του 2020 όταν οι δύο Στόλοι βρέθηκαν απέναντι στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο. Και ενώ από τότε κάθε άλλο παρά δείχνουν να έχουν διάθεση εξομάλυνσης των σχέσεων. Αλλά αντίθετα έχουν φτάσει στο σημείο να αμφισβητούν πλέον ευθέως την Ελληνική κυριαρχία στα ακριτικά νησιά του Αιγαίου.<br /><br />Στη συνάντηση της περασμένης εβδομάδας οι Τούρκοι επιτελείς έδειξαν θετική διάθεση και δεν προέκυψε σύμφωνα με πληροφορίες κάποιο ζήτημα-αγκάθι που θα κάνει προβληματική αν όχι αδύνατη τη συμμετοχή τους στην «Tiger Meet 2022». Όμως η Ελληνική πλευρά εξακολουθεί και παραμένει επιφυλακτική και περιμένει πως θα εξελιχθεί το επόμενο διάστημα έως τις 9 Μαίου όταν και θα αρχίσει η μεγάλη άσκηση.<br /><br />Για την Πολεμική Αεροπορία και γενικότερα για την Αθήνα είναι εκ των «ουκ άνευ» απαραίτητη προυπόθεση για τη συμμετοχή των Τούρκων στην «Tiger Meet 2022» η αποδοχή εκ μέρους τους όλων των κανόνων που θέτει η Ελλάδα και η HAF με κυριότερο φυσικά την κατάθεση σχεδίων πτήσης στις Ελληνικές Αρχές για οποιαδήποτε δραστηριότητα πάνω από το Αιγαίο και συνολικά από το FIR Aθηνών. Σημείο τριβής εδώ και δεκαετίες αφού η Άγκυρα αμφισβητεί τα Ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα και σχεδόν καθημερινά πετά παράνομα και προκλητικά σε περιοχές Ελληνικής αρμοδιότητας. Παράνομες πτήσεις οι οποίες ουδέποτε δεν έχουν μείνει αναπάντητες αφού τα Ελληνικά «γεράκια» απογειώνονται άμεσα, αναγνωρίζουν και αναχαιτίζουν τους εισβολείς.<br /><br />Έτσι με μεγάλο ενδιαφέρον αναμένεται η στάση που θα κρατήσει στο συγκεκριμένο ζήτημα η TuAF από την πρώτη κιόλας στιγμή δηλαδή για την πτήση των τριών F-16C/D από την αεροπορική βάση του Balikesir έως την 116 Πτέρυγα Μάχης στον Άραξο ώστε να μετασταθμεύσουν στο Ελληνικό αεροδρόμιο προκειμένου να λάβουν μέρος στην άσκηση. Και φυσικά σε όλα τα σενάρια της«Tiger Meet 2022» αρκετά από τα οποία αναμένεται να πραγματοποιηθούν στο Αιγαίο ακόμα και πάνω από Ελληνικά ακριτικά νησιά. Για να πετάξουν τα Τουρκικά μαχητικά πρέπει να συμμορφωθούν απόλυτα και να σεβαστούν στο ακέραιο τα Ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα καταθέτοντας σχέδια πτήσης και ακολουθώντας μέχρι κεραίας τον σχεδιασμό του Ελληνικού Επιτελείου. Σε αντίθετη περίπτωση, όπως τονίζεται κατηγορηματικά, δεν θα τους επιτραπεί να λάβουν μέρος στην άσκηση και όπως είναι φυσικό θα τεθεί άμεσα ζήτημα αποχώρησής τους.Η Ελληνική πλευρά όπως ξεκαθαρίζεται είναι έτοιμη για όλα τα σενάρια και έχει απαντήσεις σε όλα τα ενδεχόμενα.<br /><br />Αν τελικά οι γείτονες αποφασίσουν να πειθαρχήσουν στους κανόνες που θέτει η Πολεμική Αεροπορία και η Αθήνα εν γένει όπως τονίζεται εμφατικά η συμμετοχή τους θα πραγματοποιηθεί κανονικά. Και από εκεί και πέρα το μεγάλο ενδιαφέρον θα είναι καθαρά αεροπορικό και επιχειρησιακό δηλαδή η εικόνα που θα παρουσιάσουν απέναντι στα Ελληνικά «γεράκια» και τις υπόλοιπες αεροπορίες.<br /><br />Η 192 Filo είναι η Πολεμική Μοίρα η οποία έπειτα από την απόπειρα πραξικοπήματος στις 16 Ιουλίου του 2016 έκλεισε αφού το μεγαλύτερο μέρος των Στελεχών της εμπλέκονταν σύμφωνα με τις Τουρκικές αρχές και μάλιστα πρωταγωνίστησε. Ιπτάμενοι και τεχνικοί φυλακίστηκαν και η Μοίρα ανέστειλε τη λειτουργία της έως και πριν από λίγους μήνες.<br /><br />Σύμφωνα με τον σχεδιασμό των διοργανωτών και εκτός απροόπτου-εξαιτίας του πολέμου στην Ουκρανία-η «Tiger Meet 2022» θα αποτελέσει ένα από τα μεγαλύτερα αεροπορικά γεγονότα παγκοσμίως αφού τόσο ο μεγάλος αριθμός των συμμετοχών όσο και η ποιότητα όσων θα προσγειωθούν στη φωλιά των Ελλήνων «Tigers» προμηνύουν ένα μοναδικό event.<br /><br />Εκτός από την Πολεμική μας Αεροπορία η οποία θα συμμετέχει με την 335 Πολεμική Μοίρα «Τίγρης» παρόν θα δώσουν η Γαλλία, η Γερμανία, το Βέλγιο, η Ισπανία, η Ιταλία, η Ελβετία και η Τσεχία ενώ οι Πολωνοί εξαιτίας του πολέμου στην Ουκρανία ακύρωσαν τη συμμετοχή τους. Στην «Tiger Meet 2022» η οποία θα διαρκέσει από τις 9 έως τις 22 Μαΐου θα δούμε μαχητικά F-16, Rafale, F-18, Eurofighter αλλά και ιπτάμενα ραντάρ. <br /><br />Μάλιστα προγραμματίζεται τόσο στατική έκθεση όσο και ένα εντυπωσιακό Airshow στο οποίο μεταξύ άλλων θα λάβουν μέρος η ομάδες επιδείξεων ΖΕΥΣ, ΔΑΙΔΑΛΟΣ, το Ελληνικό Spitfire, μαχητικά από όλες σχεδόν τις χώρες που θα συμμετέχουν αλλά και οι περιβόητοι RED ARROWS της RAF.<div><br /></div><div><a href="https://newpost.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Πονηρό «παρών» των Τούρκων στην Ελληνική «Tiger Meet 2022». Τι σημαίνει για τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας.

του  Κώστα Σαρικά  Θα είναι η πρώτη φορά που Τουρκικά πολεμικά αεροσκάφη θα προσγειωθούν σε Ελληνικό αεροδρόμιο προκειμένου να λάβουν μέρος ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ερντογάν: προβλήματα στο εσωτερικό, προκλήσεις στο Αιγαίο

<br /><br /><br /><br /><br /><img border="0" height="398" src="https://www.gatestoneinstitute.org/pics/2157.jpg" width="769" /><br /><br />του <a href="https://el.gatestoneinstitute.org/author/Burak+Bekdil"><b>Burak Bekdil</b></a><div>Ο επικεφαλής της Διεύθυνσης Αμυντικής Βιομηχανίας της Τουρκίας, Ισμαήλ Ντεμίρ, λέει ότι η Τουρκία θα συνεχίσει να εργάζεται για να έχει μια ισχυρότερη και πιο αποτρεπτική ναυτική δύναμη στη «γαλάζια πατρίδα», έναν όρο που χρησιμοποιούν οι Τούρκοι για το Αιγαίο και τη Μεσόγειο Θάλασσα. Στο γραφείο του Ισμαήλ Ντεμίρ, εκτελούνται εκατοντάδες εξοπλιστικά προγράμματα. Στη φωτογραφία: Το ναρκαλιευτικό Akcay του Τουρκικού Ναυτικού εισέρχεται στο ρωσικό λιμάνι Novorossiysk για στρατιωτικές ασκήσεις στη Μαύρη Θάλασσα, στις 6 Μαρτίου 2019. (Φωτογραφία STR/AFP μέσω Getty Images)<br /><br />Μέχρι σήμερα, οι Τούρκοι είναι υπερήφανοι που οι Οθωμανοί πρόγονοί τους είχαν κάνει το Αιγαίο και τη Μεσόγειο Θάλασσα «τουρκική λίμνη». Μέχρι σήμερα, στενοχωριούνται που το Αιγαίο είναι πλέον ευρέως ελληνική λίμνη και η Μεσόγειος κάθε άλλο παρά τουρκική λίμνη.<br /><br />Έναν αιώνα μετά την κατάρρευση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και τη γέννηση της σύγχρονης Τουρκικής Δημοκρατίας, οι αλυτρωτιστές ισλαμιστές της Τουρκίας κάνουν επίδειξη δύναμης, όχι ακριβώς για να κάνουν το Αιγαίο ξανά τουρκική λίμνη, αλλά για να αποσπάσουν την προσοχή των τούρκων πολιτών, πολλοί από τους οποίους είναι τόσο δυσαρεστημένοι οικονομικά, ώστε αποδέχονται την ψευδαίσθηση ότι μια νεο-οθωμανική αρμάδα επέστρεψε στα γαλανά νερά.<br /><br />Στο εσωτερικό, οι Τούρκοι έχουν παραλύσει οικονομικά: ο επίσημος ετήσιος πληθωρισμός κυμαίνεται στο 48% (παρόλο που ανεξάρτητοι ερευνητές τον υπολογίζουν στο 114%). Υπάρχουν ελλείψεις σε βασικά αγαθά. Το κόστος της βενζίνης, του φυσικού αερίου και της ηλεκτρικής ενέργειας διπλασιάστηκε μέσα σε ένα χρόνο. Το εθνικό νόμισμα έχει χάσει το ήμισυ της αξίας του έναντι των ισχυρών νομισμάτων της Δύσης, και το κατά κεφαλήν ΑΕΠ βρίσκεται σε ελεύθερη πτώση τα τελευταία επτά χρόνια. Ο κατώτατος μισθός, με μόλις 375 δολάρια το μήνα, είναι, μετά την Αλβανία, ο δεύτερος χαμηλότερος στην ηπειρωτική Ευρώπη. Αυτή η ζοφερή εικόνα προέκυψε μόλις 16 μήνες πριν ο ισλαμιστής απολυταρχικός ηγέτης της Τουρκίας, πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, θα κατεβεί σε εκλογές διεκδικώντας «όλα ή τίποτα» τον Ιούνιο του 2023.<br /><br />Όπως κάθε άλλος τριτοκοσμικός απολυταρχικός ηγέτης, ο Ερντογάν κατηγορεί για την οικονομική κατάρρευση της χώρας του τις «ξένες δυνάμεις που συνωμοτούν κατά της ομαλής ανόδου της Τουρκίας». Συχνά περιγράφει τις ανορθόδοξες οικονομικές πολιτικές του ως «οικονομικό πόλεμο ανεξαρτησίας». Ωστόσο, αυτό δεν είναι αρκετό για να κάνει τους φτωχούς Τούρκους να νιώσουν καλύτερα. Ίσως αν έλεγε: «Το πανίσχυρο ναυτικό μας θα κάνει το Αιγαίο ξανά τουρκική λίμνη;» Καθόλου άσχημα, ειδικά αν λάβει κανείς υπόψη ότι ο μέσος Τούρκος δεν έχει βγάλει καν το γυμνάσιο, και δεν θα κάνει τον κόπο να δει στον χάρτη ότι μπορεί να φτάσει κανείς σε κάποια ελληνικά νησιά κολυμπώντας από τα παράλια της Τουρκίας.<br /><br />Η Ελλάδα, ως παραδοσιακός αντίπαλος της Τουρκίας στο Αιγαίο, αισθανόμενη απειλή, παρουσίασε τον Ιανουάριο τα νέα αμυντικά της αποκτήματα πετώντας έξι μαχητικά αεροσκάφη Rafale πάνω από την Ακρόπολη λίγες ώρες μετά την άφιξή τους από τη Γαλλία ― τα οποία κόστισαν 11,5 δισεκατομμύρια ευρώ.<br /><br />«Τα έξι αεροπλάνα που αγόρασε η Ελλάδα είναι πολύ λίγα για να αντιμετωπίσουν την Τουρκία», απάντησε ο Τούρκος υπουργός Άμυνας Χουλουσί Ακάρ.<br /><br />Απηχώντας τα λεγόμενα του υπουργού, ο επικεφαλής της Διεύθυνσης Αμυντικής Βιομηχανίας της Τουρκίας, Ισμαήλ Ντεμίρ, δήλωσε ότι η Τουρκία θα συνεχίσει να εργάζεται για να έχει μια ισχυρότερη και πιο αποτρεπτική ναυτική δύναμη στη «γαλάζια πατρίδα», έναν όρο που χρησιμοποιούν οι Τούρκοι για το Αιγαίο και τη Μεσόγειο Θάλασσα.<br /><br />Στο γραφείο του Ισμαήλ Ντεμίρ, εκτελούνται εκατοντάδες εξοπλιστικά προγράμματα. Ωστόσο, οι παρατηρητές πρόσεξαν μια πρόσφατη τάση να δοθεί έμφαση στα ναυτικά προγράμματα που στοχεύουν αποκλειστικά στην Ελλάδα, καθώς η Τουρκία δεν έχει άλλους παράκτιους αντιπάλους.<br /><br />Τον Δεκέμβριο, η αμυντική υπηρεσία SSB ζήτησε την υποβολή προσφορών για την κατασκευή τριών φρεγατών κλάσης Istanbul τουρκικής σχεδίασης, για να προστεθούν σε άλλες πέντε στο πλαίσιο του εθνικού της προγράμματος κορβέτας (MILGEM). Οι φρεγάτες είναι σχεδιασμένες για αναγνώριση και επιτήρηση, αναγνώριση στόχων, έγκαιρη προειδοποίηση, άμυνα βάσης και λιμανιού, ανθυποβρυχιακό, αντιαεροπορικό, επιφανειακό πόλεμο, αμφίβιες επιχειρήσεις και αποστολές περιπολίας.<br /><br />Η απόφαση της Τουρκίας να κατασκευάσει τρεις φρεγάτες ―αντί για μία σε καιρό δημοσιονομικών περιορισμών— έχει ένα γεωστρατηγικό μήνυμα. «Η πολιτική εξουσία λέει στους περιφερειακούς αντιπάλους της Τουρκίας ότι δεν θα συμβιβαστεί με γεωστρατηγικές διαμάχες στο Αιγαίο και την ανατολική Μεσόγειο», είπε στον συντάκτη αυτού του άρθρου ο Özgür Ekşi, αρχισυντάκτης του ιστότοπου αμυντικών ειδήσεων TurDef.<br /><br />Υπάρχουν και άλλα τουρκικά ναυτικά προγράμματα που σηματοδοτούν την επιστροφή της έντασης στο Αιγαίο.<br /><br />Τον Αύγουστο του 2021, το τουρκικό ναυπηγείο Ares δήλωσε ότι σχεδίασε και ανέπτυξε ένα μη επανδρωμένο ανθυποβρυχιακό πολεμικό σκάφος. Το Ares είπε ότι το ULAQ DSH/ASW πέρασε επιτυχώς τις δοκιμές πυροδότησης με καθοδήγηση λέιζερ. Τον Οκτώβριο, το ναυπηγείο Ares και η εταιρεία αμυντικής τεχνολογίας Meteksan Savunma παρουσίασαν μια έκδοση επιφανειακού πολέμου του ULAQ: το πρώτο οπλισμένο μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας της Τουρκίας. Το σύστημα φέρεται να έχει εμβέλεια 400 χιλιομέτρων και μπορεί να ταξιδέψει με ταχύτητες έως και 65 χλμ/ώρα.<br /><br />Τον Ιανουάριο, η Τουρκία έθεσε επίσης σε λειτουργία το πρώτο πλοίο συλλογής πληροφοριών της χώρας, το TCG Ufuk, το οποίο θα λειτουργεί από κοινού από τον Εθνικό Οργανισμό Πληροφοριών και το Τουρκικό Ναυτικό.<br /><br />Επίσης, τον Ιανουάριο, η κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι θα ξεκινήσει την κατασκευή ενός πρωτότυπου σκάφους που τελικά θα γίνει μέρος ενός προγραμματισμένου στόλου «τουρκικού τύπου σκαφών επίθεσης». Στρατιωτικοί αναλυτές λένε ότι αυτά τα σκάφη μπορούν να «καταστρέψουν/αδρανοποιήσουν εχθρικές δυνάμεις μέσα στη θάλασσα».<br /><br />Αμέσως μετά, το τουρκικό Πολεμικό Ναυτικό αποφάσισε να αντικαταστήσει το παλιό του απόθεμα με περίπου 350 αντιπλοϊκούς πυραύλους Harpoon αμερικανικής κατασκευής με τον Atmaca, έναν εγχώριο αντιπλοϊκό πύραυλο που φέρεται να έχει βεληνεκές άνω των 220 χιλιομέτρων, μπορεί να ταξιδεύει χαμηλά σε ύψος έως τρία μέτρα και να «πλοηγείται γύρω από νησιά και βραχονησίδες», κάτι που αποτελεί όχι και τόσο έμμεση αναφορά της χρήσης του στο Αιγαίο Πέλαγος. Θα τοποθετηθεί στις κορβέτες κλάσης Ada, στις φρεγάτες κλάσης Istanbul και στα αντιτορπιλικά κλάσης TF2000.<br /><br />Έπειτα, υπάρχει αυτό που θα γίνει το κόσμημα του τουρκικού ναυτικού, το TCG Anadolu, μια αποβάθρα προσγείωσης ελικοπτέρων 1,2 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Η Άγκυρα αποφάσισε πρόσφατα να μετατρέψει αυτό το φιλόδοξο σκάφος σε αεροπλανοφόρο, καθώς ο Τούρκος κατασκευαστής μη επανδρωμένων αεροσκαφών, η εταιρεία Baykar, κατασκευάζει drones TB3 αποκλειστικά για το Anadolu. Το Anadolu αναμένεται να τεθεί σε λειτουργία εντός ενός έτους.<br /><br />Τούρκοι στρατιωτικοί και αξιωματούχοι της αμυντικής βιομηχανίας εργάζονται νυχθημερόν για να εκτελέσουν πολλά άλλα, μικρότερα ναυτικά προγράμματα, παρά τους σοβαρούς οικονομικούς περιορισμούς της χώρας. Αυτή η επέκταση αντανακλά μια πολιτική μέθοδο απόδοσης προτεραιότητας στον εξοπλισμό έναντι των βασικών καταναλωτικών αγαθών ― παίζοντας θέατρο στους Τούρκους ψηφοφόρους πριν οδηγηθούν στην κάλπη.</div><div><br /></div><div><a href="https://el.gatestoneinstitute.org/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ερντογάν: προβλήματα στο εσωτερικό, προκλήσεις στο Αιγαίο

του  Burak Bekdil Ο επικεφαλής της Διεύθυνσης Αμυντικής Βιομηχανίας της Τουρκίας, Ισμαήλ Ντεμίρ, λέει ότι η Τουρκία θα συνεχίσει να εργάζετα...

Διαβάστε την συνέχεια

Το Τάγμα Αζόφ κρατά τον Έλληνα πρόξενο στην Μαριούπολη κι εμείς στέλνουμε όπλα στην Ουκρανία;

<img height="384" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2022-03/%CE%BA%CE%BA_0.jpg?itok=hEjMz_1e" width="749" /><br /><br />Ρωσικές πηγές αναφέρουν πως η ομάδα των Ελλήνων κρατείται από το Τάγμα Azov στο υπόγειο του κτιρίου 25 στη λεωφόρο Primorsky στη Μαριούπολη<br /><br />Γράφαμε και χθες για την αγωνία για τον Έλληνα Γενικό Πρόξενο στην Μαριούπολη που παραμένει εγκλωβισμένος σε καταφύγιο και η οικογένειά του ζητά την παρέμβαση των ελληνικών Αρχών για τον άμεσο και ασφαλή επαναπατρισμό του. <br /><br />H Αθήνα έχει μείνει στις εκκλήσεις <br /><br />Το ερώτημα όμως που γεννάται είναι ένα δεδομένο πως στην Μαριούπολη διαφεντεύει από την αρχή του πολέμου το περιβόητο Τάγμα Αζοφ, των Ουκρανών Εθνικιστών, που σωρεία καταγγελίες αναφέρουν πως εμποδίζει την έξοδο σε πολίτες κρατώντας τους σε ομηρία. <br /><br />Δηλαδή η Ελλάδα στέλνει όπλα στην Ουκρανία και οι ουκρανικές δυνάμεις κρατούν όμηρο τον Έλληνα πρόξενο;; <br /><br />Φιλορώσοι αναλυτές μιλούν για "σκάνδαλο μεταξύ Κιέβου και Αθήνας".<br /><br />Μεταφέρουν δε αναφορές που χρήζουν ασφαλώς επιβεβαίωσης πως η Ελλάδα κατηγορεί τους νεοναζί του Azov ότι κρατούν τον προξενικό της αξιωμαατούχο μαζί με 30 υπαλλήλους ως ομήρους στη Μαριούπολη. Συγκεκριμένα μάλιστα αναφέρουν πως η ομάδα των Ελλήνων κρατείται από το Τάγμα Azov στο υπόγειο του κτιρίου 25 στη λεωφόρο Primorsky στη Μαριούπολη.<br />Τουρκία <br /><br />Την ίδια στιγμή τη βοήθεια της Ρωσίας ζητά και η Τουρκία για την απομάκρυνση υπηκόων της από τη Μαριούπολη<br /><br />«Εμείς στηρίζουμε την εδαφική ακεραιότητα της Ουκρανίας, όμως πρέπει να εργαστούμε με τα δύο μέρη για ανθρωπιστικούς σκοπούς», σημείωσε ο Τσαβούσογλου Η Τουρκία κάλεσε τη Ρωσία να βοηθήσει για να απομακρυνθούν οι πολίτες της που έχουν εγκλωβιστεί στην υπό πολιορκία Μαριούπολη, στην Ουκρανία, ανακοίνωσε σήμερα ο υπουργός Εξωτερικών της χώρας Μεβλούτ Τσαβούσογλου.<br /><br />«Τηλεφωνήσαμε χθες (στον Ρώσο υπουργό Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ) και του ζητήσαμε τη βοήθειά του για την εκκένωση των πολιτών μας», είπε.<br /><br />Οι ουκρανικές αρχές κατήγγειλαν χθες ότι το τέμενος της Μαριούπολης, όπου είχαν βρει καταφύγιο περίπου 80 άμαχοι, μεταξύ αυτών δεκάδες Τούρκοι, στοχοθετήθηκε από τις ρωσικές δυνάμεις, που έχουν περικυκλώσει την πόλη.<br /><br />Πρόκειται για την πρώτη επίσημη αντίδραση της τουρκικής κυβέρνησης μετά την ανακοίνωση αυτή.<br /><br />Ο Τσαβούσογλου δήλωσε ότι «ο ιμάμης του τεμένους δεν επιβεβαίωσε τον βομβαρδισμό» του κτιρίου. Ένα μέλος της τουρκικής κοινότητας της πόλης διέψευσε επίσης χθες ότι το τέμενος επλήγη από τον ρωσικό στρατό.<br /><br />«Είπε πως πύραυλοι και ρουκέτες έπληξαν την περιοχή», είπε ο Τούρκος ΥΠΕΞ, αναγνωρίζοντας ότι έχει «χαθεί η επαφή» με την κοινότητα λόγω της «κατάρρευσης των υποδομών».<br /><br />«Μοιραστήκαμε αυτήν την πληροφορία με τη Ρωσία», συμπλήρωσε. «Στείλαμε λεωφορείο στην περιοχή, όμως δεν κατάφερε να εισέλθει στην πόλη», συμπλήρωσε.<br /><br />Είναι η πρώτη φορά που η τουρκική κυβέρνηση επιβεβαιώνει την παρουσία υπηκόων της σε αυτό το τέμενος, χωρίς να διευκρινίζει τον αριθμό τους.<br /><br />«Εμείς στηρίζουμε την εδαφική ακεραιότητα της Ουκρανίας, όμως πρέπει να εργαστούμε με τα δύο μέρη για ανθρωπιστικούς σκοπούς», σημείωσε ο Τσαβούσογλου.<div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Το Τάγμα Αζόφ κρατά τον Έλληνα πρόξενο στην Μαριούπολη κι εμείς στέλνουμε όπλα στην Ουκρανία;

Ρωσικές πηγές αναφέρουν πως η ομάδα των Ελλήνων κρατείται από το Τάγμα Azov στο υπόγειο του κτιρίου 25 στη λεωφόρο Primorsky στη Μαριούπολη ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τί διδάσκει η Ουκρανία για την ελληνική αποτροπή

<img height="338" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2022/03/synora_apotropi_ellada_SLpress.gr_.jpg" width="733" /><br /><br /><b>Γκαρτζονίκας Παναγιώτης</b><br />Ένας σύγχρονος μελετητής έχει υποστηρίξει πως οι σημερινοί πόλεμοι μοιάζουν με τα παγκόσμια αθλητικά γεγονότα: δύο ομάδες παίζουν στο γήπεδο, μερικές χιλιάδες παρακολουθούν από τις κερκίδες και εκατομμύρια θεατές από τις οθόνες τους. Υπό αυτή την έννοια τα σημερινά πεδία μάχης έχουν γίνει διαφανή. Η Ουκρανία προσφέρεται για εξαγωγή κάποιων συμπερασμάτων, μεταξύ αυτών για την ελληνική αποτροπή.<br /><br />Πριν αναφερθούμε σ’ αυτό, όμως, υπενθυμίζουμε τις δύο βασικές διαφορές μεταξύ πολέμου και αθλητικού γεγονότος. Πρώτον, σε αντίθεση με το αθλητικό γεγονός, ο πόλεμος είναι καταστροφικός, σκοτώνονται άνθρωποι. Δεύτερον, στον πόλεμο ό,τι παρακολουθούμε στην οθόνη δεν σημαίνει ότι είναι το πιο σημαντικό και το χειρότερο, ενδέχεται να είναι παραπλανητικό. Επιπλέον, σε όλους τους πολέμους, κάθε πλευρά επιζητεί να προωθήσει το δικό της αφήγημα και να συκοφαντήσει εκείνο του αντιπάλου. Σήμερα δε οι εικόνες έχουν πολλαπλασιαστική ισχύ και μεταφέρουν τα γεγονότα σε όλον τον πλανήτη.<br /><br />Μολονότι έχουν περάσει πάνω από δύο εβδομάδες από την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία, θεωρούμε ότι είναι πρόωρη η εξαγωγή διδαγμάτων, διότι οι πληροφορίες μας είναι ελλιπείς και δεν έχουμε οριστικά αποτελέσματα. Παρά ταύτα, μπορούμε να κάνουμε ορισμένες παρατηρήσεις στρατηγικού και επιχειρησιακού χαρακτήρα που θεωρούμε σημαντικές για την Ελλάδα και οφείλουν να μας προβληματίσουν.<br /><br />Τον Δεκέμβριο 1994 στη Βουδαπέστη, οι ΗΠΑ, η Βρετανία και η Ρωσία εγγυήθηκαν την ασφάλεια της Ουκρανίας, της Λευκορωσίας και του Καζακστάν, υπό τον όρο ότι οι τρεις αυτές χώρες θα ξεφορτώνονταν τα σοβιετικά πυρηνικά όπλα που είχαν στο έδαφός τους, όπως και έπραξαν. Το 2014, με την προσάρτηση της Κριμαίας, οι ΗΠΑ και η Βρετανία κατηγόρησαν τη Ρωσία ότι παραβίασε τη συνθήκη, άλλα μέχρις εκεί. Πολύ περισσότερο τώρα με την γενικευμένη εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία όταν κανείς πλέον δεν επικαλέστηκε τη συνθήκη.<br /><br />Δηλαδή, όπως συνέβαινε πάντα, οι μεγάλες χώρες αποφεύγουν να δεσμεύονται με συνθήκες εγγυήσεως, αλλά και όταν υπογράφουν, δεν σημαίνει ότι θα τις τηρήσουν. Για την δε Κύπρο που επικαλούμαστε συχνά ως παράδειγμα συμμαχικής απραξίας, το κύριο είναι ότι η Ελλάδα δεν αντέδρασε ούτε με τη δικτατορική, ούτε με τη δημοκρατική κυβέρνηση εθνικής ενότητας, εκλογικεύοντας την αδράνειά της με διάφορες δικαιολογίες.<br /><br />Ελληνική αποτροπή και προϋποθέσεις<br /><br />Αποτρέπω τον αντίπαλο όταν τον πείθω ότι θα καταβάλλει πολύ μεγαλύτερο τίμημα αν προσφύγει στην ένοπλη βία, από το οποιοδήποτε προσδοκώμενο όφελος. Η αποτροπή είναι μια έννοια, η οποία άνθισε στην περίοδο του Ψυχρού Πολέμου και λειτούργησε επειδή οι δύο συνασπισμοί διέθεταν πυρηνικά όπλα. Σε διάφορες άλλες συγκρούσεις, στις οποίες δεν διακυβευόταν η προσφυγή σε πυρηνικά, η αποτροπή δεν έχει λειτουργήσει, όπως και στην προκειμένη περίπτωση με την Ουκρανία.<br /><br />Η Δύση απέτυχε να αποτρέψει τη Ρωσία δύο φορές, αρχικά από το να εισβάλει στην Ουκρανία και στη συνέχεια με την εφαρμογή των οικονομικών κυρώσεων να σταματήσει τον πόλεμο. Σπάνια στην ιστορία οι οικονομικές κυρώσεις οδήγησαν σε κάποιο αποτέλεσμα. Το παράδοξο είναι ότι οι δυτικές χώρες αλληλοσυγχαίρονται για την κινητοποίησή τους και υποστηρίζουν σθεναρά την Ουκρανία, εφόσον δεν διακινδυνεύουν το αίμα των δικών τους στρατιωτών. Η Ουκρανία δε είχε στηρίξει την αποτροπή της περισσότερο στη Δύση παρά στις δικές της δυνατότητες.<br /><br />Η αποτροπή είναι μια λέξη που ταλαιπωρείται στη χώρα μας και όχι μόνο από την πολυχρησία, αλλά και από τη διαστροφή της έννοιάς της. Ανακύπτουν τρία ζητήματα με την έννοια της αποτροπής, όπως χρησιμοποιείται από επίσημους και μη παράγοντες. Πρώτον, παρατηρώντας κάποιος τη δημόσια συζήτηση αποκομίζει την εντύπωση ότι η αποτροπή έχει μαγικές ιδιότητες, είναι πανάκεια, επειδή όσες περισσότερες φορές τη χρησιμοποιούμε τόσο περισσότερο αποτρέπουμε τον εχθρό. Δηλαδή είναι κάτι σαν θυμιατό με το οποίο ξορκίζουμε το κακό.<br /><br />Αμυντικό δόγμα<br /><br />Δεύτερον, και μάλλον ως αποτέλεσμα του πρώτου, ενώ δηλώναμε ότι το στρατηγικό μας δόγμα είναι αμυντικό, πριν μερικά χρόνια διακηρύξαμε ότι δεν είναι απλώς αμυντικό, αλλά “αμυντικό-αποτρεπτικό”. Όταν το στρατηγικό δόγμα είναι αμυντικό για τη διεξαγωγή του πολέμου, εξυπακούεται ότι θα είναι και αποτρεπτικό για την περίοδο της ειρήνης, οπότε είναι περιττή η πρόσθεση “αποτρεπτικό”. Εν τούτοις θεωρήθηκε ότι η πρόσθεση αυτή προσδίδει μεγαλύτερη βαρύτητα στο δόγμα μας.<br /><br />Τρίτον, τα χαρακτηριστικά που πρέπει να έχει η ελληνική αποτροπή είναι οι δυνατότητες, η αξιοπιστία και η επικοινωνία. Οι δυνατότητες αναφέρονται στο εάν η χώρα είναι ικανή στρατιωτικά να υλοποιήσει τις αποτρεπτικές απειλές. Η αποτροπή βασίζεται στην αξιοπιστία, στην ξεκάθαρη δηλαδή θέληση της χώρας να χρησιμοποιήσει τις δυνατότητές της για να αποτρέψει τον αντίπαλο. Η επικοινωνία σημαίνει ότι έχουμε στείλει τα κατάλληλα μηνύματα στην άλλη πλευρά και τα έχει αντιληφθεί, διότι η αποτροπή αφορά τί αντιλαμβάνεται ο αντίπαλος και όχι τί καταλαβαίνουμε εμείς για τον εαυτό μας.<br /><br />Για να λειτουργήσει η αποτροπή απαιτείται να πληρούνται και τα τρία αυτά χαρακτηριστικά. Παρά ταύτα στη δική μας περίπτωση υπερτονίζουμε τις δυνατότητες όταν αγοράζουμε οπλικά συστήματα, ότι αυξάνεται δηλαδή η αποτρεπτική μας ισχύς, ενώ η αποφασιστικότητά μας υστερεί. Κι αυτό, επειδή δεν έχουμε ξεκαθαρίσει στην άλλη πλευρά τις κόκκινες γραμμές μας.<div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Τί διδάσκει η Ουκρανία για την ελληνική αποτροπή

Γκαρτζονίκας Παναγιώτης Ένας σύγχρονος μελετητής έχει υποστηρίξει πως οι σημερινοί πόλεμοι μοιάζουν με τα παγκόσμια αθλητικά γεγονότα: δύο ο...

Διαβάστε την συνέχεια

Ξύπνησε η Γερμανία, γύρισε πλευρό η Ευρώπη…

<img height="338" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2022/03/%CE%9D%CE%AD%CE%BF-%CE%AD%CF%81%CE%B3%CE%BF10.jpg" width="731" /><br /><br /><b>Ανδρονόπουλος Μάκης</b><br />Mέσα στο μακελειό του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα των Ουκρανών, πάρα πολλοί Ευρωπαίοι και κυρίως αναλυτές και δημοσιολογούντες, πιστέψαμε πως η Ευρώπη αφυπνίστηκε. Όπως αποδείχθηκε, όμως, από την παταγώδη αποτυχία της Συνόδου Κορυφής της ΕΕ στις Βερσαλλίες, η μόνη που ξύπνησε ήταν η Γερμανία. Η Γερμανία, που για ακόμη μία φορά προωθεί με τον γνωστό της κυνισμό τα δικά της συμφέροντα, όπως αυτά τα αντιλαμβάνεται και σχεδιάζει το γερμανικό κεφάλαιο.<br /><br />Η Γερμανία, ως γεωοικονομική υπερδύναμη, το μόνο που έκανε ήταν να εξάγει όπλα σε απίστευτα καθεστώτα και να “νίπτει τας χείρας της” για τις αμυντικές δαπάνες του ΝΑΤΟ. Θυμηθείτε τις “κόνξες” που έκανε στον Τραμπ. Τώρα, που όλοι τα έχουν χαμένα, ως συνήθως, βρήκε την ευκαιρία να ανακοινώσει τον απόλυτο εξοπλισμό της με 100 δισ. ευρώ και όλοι χάρηκαν. Οι Γάλλοι γιατί τους είπαν ότι θα φτιάξουν μαζί νέο μαχητικό αεροπλάνο, οι Έλληνες γιατί θα τους φτιάξουν ένα εργοστάσιο (διάβαζε γκαράζ) για να επισκευάζουν τα Λέοπαρντ. Και οι άλλοι γιατί θα τους κάμνουν κάποιες μικροχάρες.<br /><br />Εννοείται ότι το εξοπλιστικό σχέδιο του Βερολίνου ήταν έτοιμο από καιρό και περίμενε την ευκαιρία. Τώρα, αν σε δέκα χρόνια η Γερμανία θα διαθέτει τον ισχυρότερο στρατό στην Ευρασία, αφού ο ρωσικός αποδείχθηκε “νούλα” και μόνο ο κινέζικος θα μπορεί να σταθεί απέναντί της, θα δούμε τότε τι θα σκέφτονται οι άλλοι Ευρωπαίοι που έχουν νιώσει στο πετσί τους τι εστί γερμανική βούληση μετά την ενοποίηση της χώρας, που όλοι χαιρέτησαν χαζοχαρούμενα. Οι Αμερικανοί θα το καταλάβουν όταν θα διαθέτουν τον επόμενο Κίσινγκερ. Εκτός κι αν παίζουν με την εκδοχή της διάσπασης της ΕΕ που υπάρχει σε κάποιους φακέλους και χάρτες τους.<br /><br />Η Γερμανία ξέφυγε πάλι. Απέρριψε το ευρωομόλογο για ενέργεια και άμυνα, ξαναγύρισε στο κάρβουνο και πίεσε την Λαγκάρντ, το αφεντικό της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, να τελειώσει την ποσοτική χαλάρωση. Ο Μακρόν, έκανε την Σύνοδο στις Βερσαλλίες εκεί που στέφτηκε ο Κάιζερ αυτοκράτορας. Κρατάει την ανάσα του μέχρι να επανεκλεγεί. Θα προλάβει σε δυο μήνες να γυρίσει το παιγνίδι; Πάντως, στην επαναληπτική σύνοδο της 24ης Μαρτίου, αν δεν βγει καπνός για την ΕΕ, το ευρωπαϊκό πρότζεκτ θα μπει σε τροχιά αποσύνθεσης. Ίσως να το θέλει και η Γερμανία που φαίνεται ότι δεν πιστεύει στην πολιτική ολοκλήρωση της Ένωσης. Μόνο στη γερμανική Ευρώπη πιστεύει.<div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ξύπνησε η Γερμανία, γύρισε πλευρό η Ευρώπη…

Ανδρονόπουλος Μάκης Mέσα στο μακελειό του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα των Ουκρανών, πάρα πολλοί Ευρωπαίοι και κυρίως αναλυτές και δημοσιολογ...

Διαβάστε την συνέχεια

Αποστρατιωτικοποίηση στο Αιγαίο με πρόσχημα τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία;

<a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2019/09/10/mitsotakis_erdogan_navtex.png"><img height="369" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2019/09/10/mitsotakis_erdogan_navtex-696x401.png" width="729" /></a><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Δεν είναι υπερβολή, αλλά θλιβερή διαπίστωση ότι όλο και πιο συχνά τελευταία έχω την αίσθηση της πολιτικής ανυπαρξίας της κυβέρνησης στο θέμα της εθνικής στρατηγικής μας έναντι της Τουρκίας με αφορμή τα νέα δεδομένα που διαμόρφωσε η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία.</span></h3>Γράφει η<b> Κρινιώ Καλογερίδου</b><br />Το λέω αυτό γιατί η καραμέλα στο στόμα του πρωθυπουργού εδώ και καιρό λέγεται ”Ρωσία” και η στοχοποίησή της από αυτόν βαίνει κλιμακούμενη, με τη δικαιολογία ότι ” Η Ρωσία αμφισβητεί το δικαίωμα των κρατών να ζουν ελεύθερα”, έστω και αν η Ουκρανία δεν ήταν ποτέ ελεύθερη με την κυριολεκτική έννοια του όρου στα 31 χρόνια ζωής της.<br /><br />Κι αυτό γιατί μετατράπηκε εξαρχής (μετά την απόσχισή της απ’ την πρώην Σοβιετική Ένωση και την ανεξαρτητοποίησή της το 1991) σε προτεκτοράτο των ΗΠΑ το οποίο ”φιλοξενεί” μάλιστα (αν αληθεύουν οι ρωσικές καταγγελίες) τα βιολογικά εργαστήριά τους στην Ευρώπη.<br /><br />Κάθε εισβολή ασφαλώς σε ξένο έδαφος είναι καταδικαστέα ως άκρως επιθετική ενέργεια. Ωστόσο η σφοδρότητα της επίθεσης Μητσοτάκη (σε κρίσιμη για τα εθνικά μας θέματα περίοδο) ήταν τέτοια που έβαλε την Ελλάδα στο ”πεδίο της μάχης” μεταξύ ΝΑΤΟ και Ρωσίας (βλ. αποστολή όπλων στην Ουκρανία) βάζοντας σε δεύτερη μοίρα το μείζον πρόβλημα με την Τουρκία.<br /><br />Γεγονός που έχει σαν αποτέλεσμα να περνούν ασχολίαστες οι απαράδεκτες και προκλητικές δηλώσεις σε βάρος μας Τούρκων Αξιωματούχων, όπως η τελευταία του Ομέρ Τσελίκ (εκπροσώπου του κυβερνώντος κόμματος AKP) για ”βασανισμούς μεταναστών στην Ελλάδα”, ”έρευνες στη ”Γαλάζια Πατρίδα” και αποστρατιωτικοποίηση ελληνικών νησιών.<br /><br />Σαν συνέπεια αυτού, ενώ περιμέναμε να ακούσουμε από τον υπουργό Εξωτερικών και τον πρωθυπουργό δηλώσεις εθνικής ανάτασης και αξιοπρέπειας απέναντι σε τέτοιου είδους προκλήσεις, είδαμε αμφότερους να κάνουν γαργάρα τις τουρκικές προκλήσεις και να ξιφουλκούν κατά της Ρωσίας (μετά από παρασκηνιακή πίεση των ΝΑΤΟϊκών συμμάχων, πολύ πιθανόν).<br /><br />Στον αγώνα αποπροσανατολισμού φυσικά για ”απομυθοποίηση” του επικίνδυνου Τούρκου έχει επιστρατευθεί και η μιντιακή νομενκλατούρα η οποία — πριμοδοτούμενη χρόνια από κρατικές επιχορηγήσεις — συνδράμει ασμένως στο πλευρό της Νέας Δημοκρατίας, αν και μεγάλο μέρος του φιλικά προσκείμενου στην κυβέρνηση Τύπου όμνυε ”προχθές” στον Σημίτη και ”χθες” στον ΣΥΡΙΖΑ…<br /><br />Έτσι η κυβέρνηση, τροχοδρομώντας στις ράγες των φιλικών προς αυτήν ΜΜΕ, βάλλει με μένος κατά της Ρωσίας με προφανή στόχο να ενσπείρει στην ελληνική κοινωνία αντιρωσικά συναισθήματα αφήνοντας στο απυρόβλητο τον τρις εισβολέα (Κύπρος, Συρία, Ιράκ) εξ Ανατολών (ο οποίος κατονομάζει τα νησιά του Αιγαίου και τη Θράκη σαν διεκδικούμενα εδάφη απ’ το ’16) για το χατήρι των ΗΠΑ.<br /><br />Έχει καταφέρει μάλιστα ο πρωθυπουργός, μετά τον διχασμό που επέφερε ο διαχωρισμός γύρω από τα εμβόλια, να διχάσει τους Έλληνες πολίτες εκ νέου με την πολεμική ρητορική του κατά της Ρωσίας, σε βαθμό που σε κάνει να πιστεύεις ότι είμαστε σε πόλεμο με αυτήν στο όνομα της καταστρατήγησης εκ μέρους της ”σειράς θεμελιωδών αξιών”, οι οποίες ωστόσο έχουν καταπατηθεί επανειλημμένα από τους συμμάχους της Δύσης.<br /><br />Απόδειξη του αλόγου διχασμού που προξένησε η ανεκδιήγητη Εξωτερική πολιτική μας είναι το γεγονός ότι τα ΜΚΔ έχουν κατακλυστεί από ”ομάδες κρούσης” της κυβερνητικής προπαγάνδας οι οποίες έχουν φτάσει σε τέτοιο επίπεδο φανατισμού που κατηγορούν ως ρωσόφιλους (”πουτινικούς”) όσους δεν καθυβρίζουν τον Πούτιν .<br /><br />Δαιμονοποίηση άκρως επικίνδυνη, η οποία θα πέσει ως κεραυνός επί της κεφαλής της Ελλάδας και της Κύπρου στα ανοιχτά θέματα που έχουν αμφότερες με την Τουρκία. Ωστόσο αυτό δεν φαίνεται να πτοεί τον πρωθυπουργό, γιατί είναι το πιο αποτελεσματικό για να πετύχει τους δύο στόχους του:<br /><br />Πρώτον, να δώσει τα διαπιστευτήριά του στον Λευκό Οίκο επιβεβαιώνοντας ότι η Ελλάδα κινείται στη… ”σωστή πλευρά της Ιστορίας” (επανάληψη του σημιτικού ”Ευχαριστώ τους Αμερικανούς” δια της πλαγίας) και Δεύτερον, να προλειάνει… συμφιλιωτικά το έδαφος με την Τουρκία ενόψει της επικείμενης συνάντησής του με τον Ταγίπ Ερντογάν στην Κωνσταντινούπολη (13 Μαρτίου).<br /><br />Τώρα θα μου πείτε, και με το δίκιο σας, ότι είναι μονόπλευρες αυτές οι προσπάθειες προσέγγισης απ’ τη στιγμή κατά την οποία υπονομεύονται μεθοδευμένα από την πλευρά της Τουρκίας, αφού μόνο τυχαία δεν ήταν η δήλωση Τσελίκ ότι η τουρκική πλευρά έχει τη δική της ατζέντα για βάση συζήτησης με την Ελλάδα.<br /><br />Όλα αυτά, δυστυχώς, τα καταπίνει αμάσητα η ελληνική πλευρά η οποία ρίχνει το βάρος στην αντιρωσική ρητορεία αφήνοντας να ”κάνει παιχνίδι” η Τουρκία σε βάρος της χώρας μας ενισχύοντας ταυτόχρονα περαιτέρω τις σχέσεις της με τη Ρωσία.<br /><br />Τρανταχτή απόδειξη γι’ αυτό είναι το γεγονός ότι ο Ταγίπ Ερντογάν έπεισε τον Βλαντιμίρ Πούτιν για μεσολάβηση της Τουρκίας στο Ουκρανικό με συνάντηση των ΥΠΕΞ Ρωσίας-Ουκρανίας στην Αττάλεια.<br /><br />Και μπορεί να μη βγει τίποτα απ’ αυτό, αλλά δι’ αυτού η Τουρκία αναγορεύεται σε διαμεσολαβητή-ειρηνοποιό (οποία τραγική ειρωνεία) εξαλείφοντας απ’ την μνήμη της διεθνούς κοινής γνώμης τον όρο ”εισβολέας” που σκίαζε μέχρι τώρα το ”βιογραφικό” της.<br /><br />Τα δεδομένα αυτά και οι εύλογοι συγκριτισμοί σε πολιτικό και διπλωματικό επίπεδο μεταξύ Αθήνας και Άγκυρας σκιαγραφούν αρνητική εικόνα για την ελληνική κυβέρνηση η οποία με τις ενέργειές της δίνει την εντύπωση ότι έχει προσδέσει πισθάγκωνα την Ελλάδα στο άρμα των ΗΠΑ προτάσσοντας τα συμφέροντά τους έναντι των ελληνικών.<br /><br />Ως φαίνεται, δυστυχώς — και σ’ αυτό συνηγορούν τα τουρκικά Μέσα και όχι μόνο — ο ”σουλτάνος” με το χαρτί του ”επιτήδειου ουδέτερου” βγήκε και πάλι κερδισμένος (τα ‘χει καλά και με Ρωσία και Ουκρανία), σε αντίθεση με εμάς που παρουσιάσαμε (κυβερνητικά) την Ελλάδα ως εμπλεκόμενη στον πόλεμο.<br /><br />Και μάλιστα με διάθεση πολεμοχαρή, αφού είμαστε απ’ τους πρώτους που σπεύσαμε να στείλουμε όπλα (αμυντικό υλικό, πέραν του ανθρωπιστικού) στην Ουκρανία κατά την ώρα της σύγκρουσης εξοργίζοντας την πυρηνική δύναμη Ρωσία η οποία μας ενέταξε στη λίστα με τις μη φιλικές χώρες.<br /><br />Θα έλεγα μάλιστα ότι ο Τούρκος Πρόεδρος μάς δίνει μαθήματα στρατηγικής, αφού προχωρά στην υλοποίηση των απειλών του μεθοδικά, χωρίς παλινωδίες και παρορμητικές ενέργειες. Όλα γίνονται βάσει σχεδίου. Γι’ αυτό και πρέπει να παίρνουμε στα σοβαρά τις προειδοποιήσεις του, όπως την τελευταία για την αγορά 4ου αεροπλανοφόρου και την πρόθεσή του για έναρξη των ερευνών στο Αιγαίο…<br /><br />Ήδη εδώ και μήνες δημοσιογραφικές πληροφορίες αναφέρουν ότι το καμουφλαρισμένο με ”φιλική σύσταση” αίτημα των ΗΠΑ και της Γερμανίας (βλ. δηλώσεις Μάικ Πομπέο, Σεπτέμβριος 2020) για ”μείωση του στρατιωτικού αποτυπώματος στα νησιά του Αιγαίου” (χρόνια απαίτηση της Τουρκίας) δεν αποκλείεται να ικανοποιηθεί — εν μέρει τουλάχιστον — από την ελληνική πλευρά, δια της πλαγίας, λόγω ”ευνοϊκής συγκυρίας”.<br /><br />Και η ευνοϊκή συγκυρία είναι η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία η οποία επισύρει κυρώσεις κατά της Ρωσίας. Με πρόσχημα λοιπόν τις κυρώσεις αυτές, δεν αποκλείεται — λένε οι πηγές — η ”απόσυρση της ρωσικής αντιαεροπορικής ομπρέλας” από τα νησιά μας.<br /><br />Όπερ σημαίνει ότι, με την απομάκρυνση των ρωσικών TOR-M1 και OSA, θα εξασθενήσει επικίνδυνα η αντιαεροπορική άμυνα της Ελλάδας στο Αιγαίο και τα ”ευάλωτα” νησιά μας (που είναι ήδη ”γκριζαρισμένα” από τους Τούρκους ως στόχοι διεκδίκησης) θα μείνουν ακάλυπτα σε περίπτωση τουρκικής εισβολής.<br />Τα συμπεράσματα δικά σας…<div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Αποστρατιωτικοποίηση στο Αιγαίο με πρόσχημα τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία;

Δεν είναι υπερβολή, αλλά θλιβερή διαπίστωση ότι όλο και πιο συχνά τελευταία έχω την αίσθηση της πολιτικής ανυπαρξίας της κυβέρνησης στο θέμ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ευκαιρίες ψάχνει η Τουρκία μέσω Ουκρανίας… Υπάρχουν όμως και για εμάς.

<img height="370" src="https://media.liberal.gr/showthumb.aspx?maxsize=900&img=ELLADA-TOURKIA_4.jpg" width="743" /><br /><br /><b>Νίκος Μελέτης</b><br />Ευκαιρίες στις «στάχτες» της Ουκρανίας αναζητά η Τουρκία που, προβάλλοντας τη γεωστρατηγική θέση της αλλά και την ικανότητα της να ελίσσεται και να μεσολαβεί μεταξύ των εμπολέμων ως επιτήδειος ουδέτερος, επιχειρεί να εξασφαλίσει ανταλλάγματα με πρώτο την αποκατάσταση των σχέσεων της με την Ουάσιγκτον και την άρση των κυρώσεων που έχουν επιβληθεί από την αμερικανική κυβέρνηση και τη Γερουσία στον τομέα των εξοπλισμών. Συγχρόνως με την επιχείρηση αποκατάστασης των σχέσεων με το Ισραήλ, η Τουρκία ελπίζει ότι θα εξασφαλίσει με τις ευλογίες των Αμερικανών την είσοδο της στο ενεργειακό παιγνίδι της Ανατολικής Μεσόγειου από το οποίο έχει μέχρι τώρα αποκλειστεί, λόγω των αναθεωρητικών βλέψεων και των επιθετικών πολιτικών που έχει υιοθετήσει.<br /><br />Το νέο σκηνικό που διαμορφώνεται επηρεάζει άμεσα και το πλαίσιο των ελληνοτουρκικών σχέσεων.<br /><br />Μπορεί σύντομα να βρεθούμε μπροστά σε ένα νέο σκηνικό που η πίεση θα είναι να τα «βρούμε» με την Τουρκία, προς όφελος του κοινού «συμμαχικού συμφέροντος», της ενδυνάμωσης της νοτιοανατολικής πτέρυγας τη συμμαχίας και της εξασφάλισης της ενεργειακής ασφάλειας της Ευρώπης και με την ένταξη της στο ενεργειακό σκηνικό που έχει διαμορφωθεί στην Ανατολική Μεσόγειο καθώς έτσι θα ξεπερασθεί και το μπλοκάρισμα που επιχειρεί να βάλει σε έργα όπως o Euro Asia και Euro Africa Interconnectors (και προηγουμένως στον East Med). Η Τουρκία εξαρτημένη ενεργειακά η ίδια από τη Ρωσία προσπαθεί να πουλήσει στη Δύση και στους Αμερικανούς το «χαρτί» του κόμβου που μπορεί να εξασφαλίσει τη διαφοροποίηση των πηγών ενέργειας για την Ευρώπη και στο πλαίσιο αυτό εντάσσεται και η επικαιροποίηση από την Άγκυρα του σχεδίου για «ενεργειακή συνεργασία» με το Ισραήλ με αφορμή και την έναρξη ομαλοποίησης των σχέσεων των δυο χωρών με την επίσκεψη Χέρτζογκ στην Τουρκία.<br /><br />Δεν είναι γνωστό εάν και σε ποια έκταση θα τεθούν και αυτά τα θέματα στη συνάντηση Μητσοτάκη -Ερντογάν ή αν επίσης η αυριανή συνάντηση Ερντογάν -Σολτς θα αναβιώσει και τη γερμανική διαμεσολάβηση την οποία είχε ξεκινήσει η κ. Μέρκελ και είχε οδηγήσει στην πρώτη συνάντηση Ι.Καλίν-Ελ. Σουρανή. Αν και μετά την αναβάθμιση των τουρκικών διεκδικήσεων με την προσπάθεια δημιουργίας νέων «γκρίζων ζωνών» με αφορμή την αποστρατικοποίηση δεν αφήνουν πολλά περιθώρια αισιοδοξίας για άρση του αδιεξόδου.<br /><br />Πάντως το γενικό «ευχολόγιο» για συνεργασία όλων των χωρών της Ανατολικής Μεσογείου για την ενεργειακή ασφάλεια της Ευρώπης ,έχει μεγάλα πολιτικά εμπόδια που δεν είναι άλλα από τη μη αναγνώριση της Κύπρου από την Τουρκία (όσο παραμένει άλυτο το Κυπριακό) και κυρίως την αμφισβήτηση της ελληνικής κυριαρχίας και των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων με την «Γαλάζια Πατρίδα», καθώς για κάθε αγωγό, για κάθε ηλεκτρική διασύνδεση θα πρέπει να υπάρχει ξεκάθαρο τοπίο σε ό,τι αφορά τις οριοθετήσεις θαλασσίων ζωνών.<br /><br />Η Τουρκία 30 χρόνια μετά τη λήξη του Ψυχρού Πολέμου επιδιώκει να ανακτήσει και πάλι τον ρόλο της χώρας «πρώτης γραμμής» απέναντι στη Ρωσική απειλή, διασφαλίζοντας όμως και τη suis generis προνομιακή σχέση της με την ίδια τη Ρωσία.<br /><br />Ο πρόεδρος Μπάιντεν και η Ουάσιγκτον έσπευσαν να χαιρετίσουν τον ρόλο της Τουρκίας στη «μεσολάβηση» μεταξύ Ουκρανίας και Ρωσίας, μια μεσολάβηση η οποία μάλλον εξυπηρέτησε την επικοινωνιακή και διπλωματική τακτική της Μόσχας, που ενώ τα στρατεύματα της απλώνονται στο έδαφος της Ουκρανίας θέλει να εμφανίζεται ως ...ειρηνοποιός, καθώς ξυπνά και πάλι στη γραφειοκρατία της Ουάσιγκτον η παραδοσιακή αντίληψη του να κρατηθεί πάση θυσία η Τουρκία στο Δυτικό στρατόπεδο. Μια αντίληψη η οποία δεν θέλει να αντιληφθεί ότι η Τουρκία ακόμη και αυτή του Τ. Ερντογάν,δεν μπορεί να έχει θέση και να επιβιώσει ευημερούσα μακριά από τη Δύση και ότι αντιθέτως για να αποτελέσει η χώρα αυτή «πρότυπο» του μουσουλμανικού κόσμου θα πρέπει να εκδημοκρατιστεί να σεβαστεί τα ανθρώπινα δικαιώματα και κυρίως να ενταχθεί πλήρως στο πλαίσιο της διεθνούς νομιμότητας.<br /><br /><a href="https://crsreports.congress.gov/product/pdf/IN/IN11885">Μια έκθεση αναλυτών του Κογκρέσου</a> κατέγραψε την εικόνα των σχέσεων με την Τουρκία στη διάρκεια της κρίσης με την Ουκρανία και τον ρόλο της στον έλεγχο των Στενών. Το ενδιαφέρον από την Έκθεση αυτή είναι ότι αν και παραδέχεται τον όχι και τόσο σημαντικό ρόλο της απόφασης του κ. Ερντογάν να κλείσει τα Στενά (που αφορά όλα τα πλοία ακόμη και των Δυτικών Συμμάχων της Ουκρανίας σε περίπτωση που υπήρχε πρόθεση να σπεύσουν για συνδρομή του Κιέβου) επισημαίνουν ότι «όσο περισσότερο διαρκέσει ο Πόλεμος τόσο σημαντικότεροι θα καταστούν οι περιορισμοί που θα μπορεί να επιβάλει η Τουρκία στη διέλευση των Στενών…» «Ο έλεγχος της Τουρκίας στην πρόσβαση στη Μαύρη Θάλασσα θα μπορούσε να επηρεάσει την ισορροπία των δυνάμεων σε έναν μακρύ πόλεμο Ρωσίας-Ουκρανίας και πέραν αυτού» επισημαίνει η Έκθεση.<br /><br />Η Έκθεση των αναλυτών του Κογκρέσου διατυπώνει επίσης την εκτίμηση ότι η Τουρκία θα κινηθεί για άρση των κυρώσεων που έχουν επιβληθεί από τις ΗΠΑ και σε πρώτη φάση θα διεκδικήσει την απελευθέρωση της αγοράς των 40 F16 Block:<br /><br />«Ο συνεχιζόμενος πόλεμος και οι επιπτώσεις του στις σχέσεις της Τουρκίας με τις Ηνωμένες Πολιτείες, τη Ρωσία και την Ουκρανία, ενδέχεται να επηρεάσουν εκκρεμές αίτημα της Τουρκίας για αναβάθμιση και νέα μαχητικά αεροσκάφη F-16. Η Τουρκία επιδιώκει να εκσυγχρονίσει την πολεμική αεροπορία της αφού έχασε την πρόσβαση στο μαχητικό F-35 όταν απέκτησε το ρωσικό σύστημα S400.<br /><br />Αναλυτές εξέτασαν το ρόλο του Κογκρέσου στην αναθεώρηση της προτεινόμενης πώλησης των F-16 (δεν έχει υπάρξει επίσημη ειδοποίηση μέχρι σήμερα), ότι η αποτυχία της θα μπορούσε να βλάψει τη σχέση ΗΠΑ-Τουρκίας και η Τουρκία μπορεί να στραφεί στη Ρωσία ή σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες για μαχητικά αεροσκάφη σε αυτή την περίπτωση.<br /><br />Εναλλακτικά, δεν είναι σαφές εάν ο πόλεμος και τα επακόλουθα του ενδέχεται να οδηγήσουν την Τουρκία να αλλάξει τη θέση της για τη διατήρηση των S-400. Η απομάκρυνση των S-400 από την Τουρκία θα μπορούσε να οδηγήσει τις Ηνωμένες Πολιτείες να άρουν τις κυρώσεις που αναφέρονται παραπάνω, ακόμη και να επιτρέψουν στην Τουρκία να παραλάβει F-35…».<br /><br />Σύμφωνα με το www.defencenews.com η Τουρκία θέλοντας να εκβιάσει τους Αμερικανούς πιθανόν να εκδηλώσει ενδιαφέρον για την απόκτηση Eurofighter Typhoon και να εξασφαλίσει σε αντάλλαγμα ευρωπαϊκή τεχνολογία για την ολοκλήρωση του σχεδίου για κατασκευή του τουρκικού μαχητικού TF-X, χρησιμοποιώντας το επιχείρημα της ανάγκης ενίσχυσης της Άμυνας της λόγω της αντιπαράθεσης με τη Ρωσία.<br /><br />Η Τουρκία θα έχει την ευκαιρία σε επόμενη φάση μέσω διπλωματικών διαύλων να διαμηνύσει ότι ο πόλεμος της Ουκρανίας και οι κυρώσεις οδηγούν σε πάγωμα τη συνεργασία και τις συμφωνίες της με τη Ρωσία για στρατηγικά οπλικά συστήματα. Και αυτό ίσως αποτελέσει την ευκαιρία για τον παροπλισμό των S400. Μια τέτοια εξέλιξη θα οδηγούσε σε ανατροπή του εμπάργκο που έχει επιβληθεί στην Τουρκία, σε ξεκλείδωμα της πώλησης των 40 F16 και πιθανόν και επιστροφή της στο πρόγραμμα παραγωγής και προμήθειας των F35.<br /><br />Το Στέιτ Ντιπάρτμεντ πάντως φρόντισε χθες να υπενθυμίσει στην Τουρκία ότι η εγκατάλειψη των S400 αποτελεί κόκκινη γραμμή για την Ουάσιγκτον<br /><br />Ο πόλεμος στην Ουκρανία ενέχει σοβαρούς κινδύνους για την Τουρκία, πρωτίστως με τις αρνητικές επιπτώσεις στην οικονομία της, αλλά της προσφέρει και ευκαιρίες τις οποίες και στο παρελθόν έχει δείξει ότι μπορεί να εκμεταλλευθεί απέναντι σε εκείνους του εταίρους και συμμάχους που θεωρούν ότι η Τουρκία έστω και με τους αστερίσκους της και τις «ιδιαιτερότητες» της πρέπει με κάθε κόστος να μείνει κοντά στη Δύση και μακριά από τη Ρωσία…<br /><br />Και σε αυτό το περιβάλλον, θα κινηθούν υποχρεωτικά πλέον και οι Ελληνοτουρκικές σχέσεις.<div><br /></div><div><a href="https://www.liberal.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ευκαιρίες ψάχνει η Τουρκία μέσω Ουκρανίας… Υπάρχουν όμως και για εμάς.

Νίκος Μελέτης Ευκαιρίες στις «στάχτες» της Ουκρανίας αναζητά η Τουρκία που, προβάλλοντας τη γεωστρατηγική θέση της αλλά και την ικανότητα τη...

Διαβάστε την συνέχεια

Ελλάδα – Τουρκία: Η συνάντηση των Κυρ. Μητσοτάκη, Ρ.Τ. Ερντογάν με “τουρκικά γυαλιά” είναι αποκαλυπτική

<img src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2022/03/mitsotakis-erdogan-2-790x400.jpg" /><br /><br />Του <b>Ζαχαρία Μίχα</b><br />Η συνάντηση του πρωθυπουργού με τον Τούρκο πρόεδρο συνιστά εξέλιξη μεγάλης σημασίας. Η μία ανάγνωση είναι ότι δυο αντίπαλοι, που είναι μέλη του ΝΑΤΟ, είναι φυσιολογικό να συζητούν. Η άλλη είναι ότι από διπλωματικής απόψεως και μόνο η παρουσία του Έλληνα πρωθυπουργού στη συνάντηση νομιμοποιεί την αναθεωρητική ατζέντα των Τούρκων. Διότι η Τουρκία φρόντισε να ξεκαθαρίσει ότι στο τραπέζι θα τεθεί το σύνολο των τουρκικών διεκδικήσεων, συμπεριλαμβανομένου του επίμαχου θέματος της αποστρατιωτικοποίησης των νήσων του ανατολικού Αιγαίου.<br /><br />Από τη μία πλευρά, είναι λογικό σε μια τέτοιου είδους συνάντηση κάθε πλευρά να θέτει όποιο θέμα επιθυμεί. Από την άλλη, όμως, δεδομένης της τουρκικής προαναγγελίας, έμμεσα νομιμοποιεί τη συζήτηση επί θεμάτων που καμία χώρα στην Υφήλιο δεν θα δεχόταν να συζητήσει. Έχει εφευρεθεί μάλιστα και η πολιτικώς ορθή διπλωματική διατύπωση περί «μείωσης του στρατιωτικού αποτυπώματος» με νονούς τους Αμερικανούς.<br /><br />Συνιστά δε ξεκάθαρα, απόπειρα διπλωματικής ωραιοποίησης, καθότι και οι ίδιες οι ΗΠΑ αντιλαμβάνονται ότι υπό φυσιολογικές συνθήκες, τέτοιο θέμα δεν θα μπορούσε να αποτελέσει αντικείμενο συζήτησης. Το πρόβλημα είναι, όμως, ότι αυτή η συζήτηση νομιμοποιείται από την αμερικανική διπλωματία με τη δικαιολογία ότι πρόκειται περί συμμαχικών χωρών, ενώ η ανάποδη ανάγνωση αποκαλύπτει κατάχρηση και βιασμό αυτής της συμμαχικής σχέσης.<br /><br />Το πρόβλημα, όμως, δεν είναι τι κάνουν με βάση το συμφέρον τους οι άλλες χώρες, αλλά οι ελληνικές επιλογές. Κατά συνέπεια, αυτή καθαυτή η επίσκεψη Μητσοτάκη στον Ερντογάν, με δεδομένη την τουρκική ατζέντα, θα έπρεπε να θεωρείται ως ιδιαιτέρως γενναία χειρονομία καλής θέλησης της Ελλάδας προς τις ΗΠΑ που θα δικαιολογούσε μετρήσιμο αντάλλαγμα. Οι λεπτομέρειες, όμως, του διπλωματικού χειρισμού της υπόθεσης δεν είναι γνωστές.<br /><img src="" /><br /><img src="" /><br /><br /><img src="" /><br />ΣΥΜΠΤΩΣΗ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΩΝ ΤΟΥΡΚΙΑΣ ΚΑΙ ΗΓΕΤΗ<br />Οι ειδικές συνθήκες που έχουν διαμορφωθεί περιφερειακά και παγκόσμια, αλληλεπιδρούν με τις αντίστοιχες στο εσωτερικό της Τουρκίας. Εν ολίγοις, συνυπάρχουν οι πάγιες επιδιώξεις της Τουρκίας με το στενό ιδιοτελές πολιτικό συμφέρον του ηγέτη της. Η περιφερειακή συγκυρία δημιουργεί ένα περιβάλλον οξείας ανασφάλειας για την Τουρκία για πλειάδα λόγων. Στην ήδη πολύ δύσκολη κατάσταση έρχεται να προστεθεί και το ότι ο Ερντογάν ετοιμάζεται να δώσει σε έναν περίπου χρόνο από τώρα εκλογική μάχη πολιτικής επιβίωσης. Τα δεδομένα του προβλήματος είναι ιδιαίτερα αρνητικά και οι πιθανότητες επανεκλογής μοιάζουν προς το παρόν περιορισμένες.<br /><br />Η τουρκική οικονομία βρίσκεται σε κάκιστη κατάσταση, συνεπεία των χειρισμών του ιδίου του Ερντογάν. Οι σχέσεις με τη Δύση βρίσκονται σε ιστορικό χαμηλό, συμβάλλοντας αυταπόδεικτα στην κατεδάφιση του “οικονομικού θαύματος” της εικοσαετίας που κυβερνά την Τουρκία ο Ερντογάν. Ένα “θαύμα” για το οποίο κόμπαζαν οι Τούρκοι ισλαμιστές στο παρελθόν και αποτελούσε το ισχυρότερό τους πολιτικό χαρτί.<br /><br />Ωστόσο, σήμερα, η αντιπολίτευση έχει συσπειρωθεί με κίνητρο την αποκαθήλωση του συστήματος Ερντογάν. Παράλληλα, τα πολιτικά πάθη είναι ιδιαιτέρως οξυμένα. Ενδιαφέρον έχει ασφαλώς το ότι σύσσωμο το τουρκικό πολιτικό σύστημα συναγωνίζεται σε εθνικιστικές κορώνες ανθελληνικού-αναθεωρητικού περιεχομένου.<br /><br />Η συνάντηση με τον Έλληνα πρωθυπουργό εξυπηρετεί και τον προσωπικό πολιτικό σχεδιασμό του Ερντογάν, βασικός στόχος του οποίου είναι η αντιστροφή του κλίματος, ώστε να καταστεί δυνατή η επανεκλογή του το 2023. Παράλληλα και ταυτόχρονα, όμως, επιχειρείται και η υπηρέτηση και των επεκτατικών συμφερόντων της Άγκυρας, αφού στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι αλληλένδετα.<br /><br />Ο Ερντογάν προσπαθεί να εξομαλύνει τις σχέσεις της Τουρκίας με όσες χώρες της περιοχής ο ίδιος καθύβριζε συστηματικά. Αξιοποιώντας τη συγκυρία της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία επιχειρεί να βρει και κάποια λύση με τους Αμερικανούς για τους S-400. Εάν τα καταφέρει και στα δύο αυτά μέτωπα, θα αλλάξει ριζικά και υπέρ του τα μέχρι τώρα δεδομένα, με αποτέλεσμα η απειλή προς την Ελλάδα να οξυνθεί.<br /><br />ΜΕ ΕΝΑ ΣΜΠΑΡΟ… ΠΟΛΛΑ<br />Πιο συγκεκριμένα, θα έχει δημιουργήσει τις προϋποθέσεις να προχωρήσει το πρόγραμμα των υπερσύγχρονων γερμανικών υποβρυχίων Type 214, του νέου τουρκικού μαχητικού, να παραλάβει σε πρώτη φάση 40 μαχητικά F-16 Block 70/72 και να εστιάσει την προσπάθειά του στην ολική επαναφορά της Τουρκίας στο πρόγραμμα του μαχητικού F-35, που θα αναβαθμίσει και τις επιχειρησιακές ικανότητες του μίνι-αεροπλανοφόρου Anadolu.<br /><br />Επειδή, όμως, το βασικό πρόβλημα της Τουρκίας παραμένει η οικονομία, έχει εστιάσει στους υδρογονάνθρακες της Ανατολικής Μεσογείου, εκμεταλλευόμενος και την ευνοϊκή συγκυρία, υπό την έννοια των πολύ υψηλών τιμών που ευεργετεί τους παραγωγούς και… καταθλίβει τους πελάτες. Και βέβαια όταν μιλάμε για υδρογονάνθρακες στην Ανατολική Μεσόγειο, μιλάμε κυρίως για τις τουρκικές επεκτατικές διεκδικήσεις σε βάρος ελλαδικών και κυπριακών κυριαρχικών δικαιωμάτων.<br /><br />Το ερώτημα είναι μήπως έχει επιλέξει να αφήσει στην άκρη προβλήματα που γνωρίζει πως δεν επιλύονται και επιχειρήσει να ξεμπλοκάρει προς όφελός του την αξιοποίηση των κοιτασμάτων που διεκδικεί. Γι’ αυτό επέλεξε να τονίσει τα τέσσερα ερευνητικά σκάφη που έχει προμηθευθεί, υπονοώντας ίσως ότι θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν σε μια μορφή συνεκμετάλλευσης, στο πλαίσιο κάποιας συμφωνίας.<br /><br />Η Δύση θα χειροκροτούσε μία τέτοια συνεργασία, ισχυριζόμενη ότι θα δημιουργήσει σταδιακά τις συνθήκες, ώστε να επιλυθούν και τα άλλα ελληνοτουρκικά προβλήματα. Εάν κρίνουμε από τις τουρκικές θέσεις, μία τέτοια συμφωνία δεν θα μοιάζει ούτε κατά διάνοια με το τίμημα για την “προστασία” που προσφέρει η Μαφία σε μαγαζιά.<br /><br />ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΣΤΟΧΟΣ;<br />Έχει άραγε η ελληνική πλευρά επεξεργασμένη στρατηγική, ή προσέρχεται στη συνάντηση κορυφής απλά και μόνο με την ατάκα «δυο σύμμαχοι πρέπει να συζητούν για τα προβλήματα»; Τί θα συνέβαινε άραγε εάν η ελληνική πλευρά κατέθετε στο τραπέζι ένα ζήτημα εφάμιλλου επεκτατισμού με την τουρκική απαίτηση για αποστρατιωτικοποίηση των νησιών; Ποιοι είναι οι άξονες της στρατηγικής μας;<br /><br />Πιστεύει η Αθήνα πως ο Ερντογάν είναι προτιμότερος για τα ελληνικά συμφέροντα από τους πολιτικούς αντιπάλους του και έχουμε αποφασίσει να τον πριμοδοτήσουμε; Εάν ναι με ποιο τίμημα; Μήπως ανακαλύψαμε όψιμα το οικονομικό και ενεργειακό μας αδιέξοδο και θέλουμε συμφωνία που θα ανοίξει τον δρόμο για την αξιοποίηση κοιτασμάτων υδρογονανθράκων ανατολικά της Κρήτης; Και ποιο το τίμημα, αφού αξιοποίηση εκεί στην παρούσα φάση συνεπάγεται ή σύγκρουση με την Τουρκία ή συνεκμετάλλευση;<br /><br />Αν η κυβέρνηση Μητσοτάκη άλλαξε άποψη για τα δυνητικά κοιτάσματα, γιατί δεν προχωρά την αξιοποίηση όσων βρίσκονται νότια και δυτικά της Κρήτης; Είναι αφέλεια να θεωρήσει κανείς ότι οι Τούρκοι, υπό οποιαδήποτε ηγεσία, θα εγκαταλείψουν τη “Γαλάζια Πατρίδα”. Και βέβαια οποιοδήποτε ελληνικό βήμα πίσω στο ζήτημα της αποστρατιωτικοποίησης θα στείλει το πιο λάθος μήνυμα στην Άγκυρα.<br /><br />Αν ο Ερντογάν κατορθώσει να περιορίσει τη ζημιά που έχουν υποστεί οι αμερικανοτουρκικές σχέσεις λόγω των S-400, είναι βέβαιο ότι θα παραμείνει στη γραμμή της ισορροπίας μεταξύ Δύσης και Ρωσίας, με το επιχείρημα ότι ως περιφερειακή ευρασιατική δύναμη δεν μπορεί να ακολουθεί πιστά νατοϊκές κατευθύνσεις.<br /><br />Οποιαδήποτε επαφή με την Τουρκία, οφείλει να ξεκαθαρίζει εκ των προτέρων την ελληνική θέση για όλες τις μονομερείς τουρκικές αναθεωρητικές διεκδικήσεις, όπως κάνει η Άγκυρα και το έκανε και εν όψει της συνάντησης Μητσοτάκη-Ερντογάν. Αυτό έχει σημασία όχι μόνο στο ελληνοτουρκικό μέτωπο, αλλά και στο πως αντιλαμβάνονται και αξιολογούν οι άλλες χώρες της περιοχής την Ελλάδα. Κι αυτό έχει σημασία εάν θέλουμε συμμάχους.<br /><br />Ήδη το Ισραήλ, η Αίγυπτος, η Σαουδική Αραβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα έχουν με τον έναν ή τον άλλο τρόπο κάνει κάποια βήματα εξομάλυνσης των σχέσεών τους με την Τουρκία. Το τι θα σημάνουν προσεχώς αυτά τα βήματα για τις σχέσεις τους με την Ελλάδα θα εξαρτηθεί και από τον τρόπο που η Ελλάδα θα οριοθετήσει τις σχέσεις της με την Τουρκία. Με αυτή την έννοια η συνάντηση Μητσοτάκη-Ερντογάν είναι σταθμός.<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ελλάδα – Τουρκία: Η συνάντηση των Κυρ. Μητσοτάκη, Ρ.Τ. Ερντογάν με “τουρκικά γυαλιά” είναι αποκαλυπτική

Του Ζαχαρία Μίχα Η συνάντηση του πρωθυπουργού με τον Τούρκο πρόεδρο συνιστά εξέλιξη μεγάλης σημασίας. Η μία ανάγνωση είναι ότι δυο αντίπαλοι...

Διαβάστε την συνέχεια