Τα Σκόπια και η Κύπρος, είναι τα δύο αγκάθια του Ελληνισμού: Η «δοκιμασία της φωτιάς»

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiEFujqFG_4rkE8hHD0YG8Eac8G3EAiFejlzEPP7VZnX64M7RdDSJUci_ah5t-9is97aSKpsKgiKVQUY8M_cESFLP6By5ZnqwzrulkykvKJ9MXMCxrXzi__yrxeofz2420Z5plEDZIYKVzc/s1600/SKOPIA-ASTYNOMIA-DIADHLOSEIS.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="437" data-original-width="777" height="358" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiEFujqFG_4rkE8hHD0YG8Eac8G3EAiFejlzEPP7VZnX64M7RdDSJUci_ah5t-9is97aSKpsKgiKVQUY8M_cESFLP6By5ZnqwzrulkykvKJ9MXMCxrXzi__yrxeofz2420Z5plEDZIYKVzc/s640/SKOPIA-ASTYNOMIA-DIADHLOSEIS.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Γράφει ο Κρεσέντσιο Σαντζίλιο<br /><br />Διαβάζω στην εφημερίδα: «Ονομασία – Πιέσεις στα Σκόπια από Αμερικανούς και Γερμανούς για λύση μέσα στο 2018». Φαίνεται πως έντονες πιέσεις ασκούνται από ΗΠΑ, Μεγάλη Βρετανία και Γερμανία ώστε στο 2018 να «λυθεί» ο «κόμπος» της ονομασίας.<br /><br />Οπωσδήποτε ανάλογες έντονες πιέσεις ασκούνται και προς την Ελλάδα. Μάλλον και περισσότερες μιας και η Ελλάδα όπως πάντα είναι ο αδύναμος κρίκος που υποχωρεί.<br /><br />Στα Σκόπια διακυβεύεται το συμφέρον των ΗΠΑ, πρωτίστως, αλλά και της ΕΕ: οι Αμερικανοί, με την μεγαλύτερη χερσαία και ενιαία στρατιωτική βάση στο κόσμο που έχουν και κρατούν ενεργό στη περιοχή, πολύ κοντά, βιάζονται τώρα πια να «ενθυλακώσουν» τα Σκόπια και να τα τοποθετήσουν κάτω από την «ομπρέλα» τους.<br /><br />Το κρατίδιο των Σκοπίων είναι «κλειδί» για τον στρατηγικό έλεγχο της βαλκανικής χερσονήσου. Η είσοδος των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ θα σημαίνει πως το 90% των Βαλκανίων θα είναι υπό αμερικανική κατοχή. Ακριβώς το αντίθετο απ’ ό, τι ήταν επί Σοβιετικής Ένωσης. Ένας μακροχρόνιος πόθος των Αμερικανών θα γίνει επιτέλους πραγματικότητα!<br /><br />Θα λείπει μόνο η Σερβία, περικυκλωμένη όμως από Κροατία, Βοσνία, Κόσοβο, Σκόπια, Ρουμανία: και σε μια τέτοια κατάσταση η δόλια Σερβία ποιες πιθανότητες έχει να μείνει «ανεξάρτητη» ή «φίλη» της Ρωσίας ;! Η Ευρωπαϊκή Ένωση ήδη άρχισε τις πρώτες «νύξεις»! Στην πολύ πρόσφατη «τετραμερή βαλκανική» διάσκεψη (που μόνο το όνομα «διάσκεψη» είχε!) είδαμε πάνω σε ποιες ράγες η ΕΕ («κολλητή» του ΝΑΤΟ αν και δεν της συμφέρει) ορίζει το μέλλον των «βαλκανικών χωρών».<br /><br />Τώρα, όσο αφορά τις θέσεις της Ελλάδας για την ονομασία του σκοπιανού κρατιδίου, οι αντιφάσεις δεν λείπουν. Και αυτό είναι το πλέον επικίνδυνο. Η ελληνική πλευρά δεν έδειξε ποτέ μια στάση σταθερή, σοβαρή και αμετακίνητη σχετικά με το όνομα «Μακεδονία». Εξάλλου, το κράτος των Αθηνών δεν έδειξε ποτέ κάποια ιδιαίτερη αγάπη, προτίμηση, προστασία για την περιοχή της Μακεδονίας, μια από τις «επαρχίες» που η Αθήνα(το Κέντρο) μερίμνησε ανέκαθεν να υποβαθμίσει παντοιοτρόπως και ποικιλοτρόπως.<br /><br />Δεν χρειάζεται να θυμηθούμε τί έγινε στη Θεσσαλονίκη το 1912. Αν η μοίρα της πόλης τότε είχε αφεθεί στις αποφάσεις της Αθήνας, τώρα η Θεσσαλονίκη θα ονομαζόταν Σολούν!<br /><br />Πάνω σε μια τέτοια βάση ο τελείως αποτυχημένος Νίμιτς «ξαναζωντάνεψε» και θέλει πάλι να «προσφέρει» τις πολύτιμες «υπηρεσίες» του!<br /><br />Αφού οι πλάτες του στηρίζονται στην αμέριστη υποστήριξη των Αμερικανών ενδιαφερόμενων και αφού για την ελληνική πλευρά «δεν πειράζει» που ως σήμερα υπήρξε ένα σκέτο ναυάγιο, οι νέες του προτάσεις (δηλαδή προτάσεις των ΗΠΑ) θα ξαναφέρουν την Ελλάδα πίσω πάνω από είκοσι χρόνια, τότε που κάποιος έλεγε κυνικά και ξεδιάντροπα πως σε 10 χρόνια κανείς πια δεν θα θυμάται. Και βέβαια κανείς δεν αμφιβάλλει για την επικινδυνότητα αυτών των προτάσεων.<br /><br />Κι αν έπειτα αυτές τις «αντικειμενικές» του προτάσεις τις συνδυάσουμε με τον «αξιοπρεπή συμβιβασμό» που ήδη κάποιοι επιτήδειοι πολιτικοί ξανα-προτείνουν στην Ελλάδα, οι προοπτικές δεν φαίνονται να είναι ρόδινες γι΄ αυτήν.<br /><br />Πάντως, ασφαλώς και δεν συμφωνούμε με την ντεφετιστική «διαπίστωση» ότι, λόγω «των εγκληματικών λαθών και μειοδοτικών χειρισμών προηγουμένων κυβερνήσεων, έχουμε χάσει…την επιβολή μιας «καθαράς» ελληνικής θέσης διεθνώς».<br /><br />Στη διεθνή πολιτική δεν πρέπει ποτέ να δεχόμαστε να θεωρούμε ότι τα κακώς πεπραγμένα του παρελθόντος διαθέτουν μια οριστικότητα που δεν μας επιτρέπει να τα διορθώσουμε και να τα αντικαταστήσουμε με άλλες συμφέρουσες για εμάς λύσεις και επιδιώξεις. Κανένα κακό πεπραγμένο είναι «δεδικασμένο» και πρέπει να μείνουμε προσκολλημένοι σε αυτό!<br /><br />Και ούτε συμφωνούμε με εκείνους που λένε ότι η Ελλάδα θα υποστεί «βλάβες» αν μείνει «αδιάλλακτη» στην ιδέα η ονομασία των Σκοπίων να μην περιέχει το όνομα «Μακεδονία». Κανείς δεν μπορεί να κατηγορήσει για «αδιαλλαξία» κάποιον που θέλει να διαφυλάξει την εθνική οντότητα μιας ιστορικής περιοχής του!<br /><br />Και δεν μπορεί κανείς να ζητήσει από την Ελλάδα να «επικυρώσει» τις λανθασμένες επιλογές της πριν από 20 χρόνια και να τις υιοθετήσει 20 χρόνια μετά, χωρίς να έχει το παραμικρό δικαίωμα να τις αλλάξει προς το συμφέρον της:! Φτάνει πια τις συνήθεις ηττοπάθειες!<br /><br />Τα Σκόπια επείγονται να μπουν στο ΝΑΤΟ και λίγο αργότερα στην ΕΕ. Το αν είναι άξια για μια «είσοδο» του είδους δεν (πρέπει να) ενδιαφέρει τους Ευρωπαίους Κοινοτικούς, μιας και το θέλει ο αμερικανός αφέντης και η ΕΕ πολλαπλώς έδειξε και απέδειξε ότι υπακούει πιστά στο αφέντη της. Άλλωστε το 90% των χωρών της Κοινότητας έγιναν μέλη της μετά από απαίτηση των ΗΠΑ, το ξέρουν και οι πέτρες όσο κι αν χώνουμε το κεφάλι μας μέσα στο χώμα.<br /><br />Και οι ΗΠΑ επείγονται να «αγκαλιάσουν» τα Σκόπια στη θαλπωρή του ΝΑΤΟ και να το τοποθετήσουν λίγο μετά στην ΕΕ σαν μια κινούμενη νάρκη που προϋποθέτει την συμπληρωματική παρουσία και της Αλβανίας ώστε η έκρηξή τους να γίνει καταλυτική και οι «Αμερικανοί πυροσβέστες» να γίνουν οι απόλυτοι σωτήρες και κυρίαρχοι.<br /><br />Τους Αμερικανούς ποσώς ενδιαφέρει αν οι Σκοπιανοί νιώθουν ή δεν νιώθουν «ασφαλείς» με τους Αλβανούς που θέλουν να τους πάρουν το 1/3 της χώρας τους.<br /><br />Σε βάθος χρόνου δεν είναι διόλου απίθανο να «θεσπιστεί» μια αλβανο-σκοπιανή ομοσπονδία, ή μάλλον συνομοσπονδία, με το 1/3 του σκοπιανού εδάφους, ενώ τα υπόλοιπα 2/3 να συνενωθούν με την Βουλγαρία, μιας και στην ουσία οι Σκοπιανοί (που τώρα θέλουν να ονομάζονται «Makedonski» άλλο δεν είναι παρά μια βουλγαρική φυλή με κύριο μέσο συνεννόησης και ιστορίας την βουλγάρικη γλώσσα.<br /><br />Μια απλή και εύκολη σύγκριση μεταξύ σκοπιανής και βουλγάρικης γλώσσας αποδεικνύει περίτρανα το αληθές του λόγου.<br /><br />Με την νέα κυβέρνηση Ζάεφ (απόλυτα μακεδονικό όνομα!), μια ελπίδα αρχικά εμφανίστηκε αλλαγής της «νοοτροπίας» του νυν «ακυρωμένου» Γκρουέφσκι (άλλο 100% μακεδονικό όνομα!), και προς αυτή τη κατεύθυνση ακούστηκαν και μερικές γνώμες σκοπιανών.<br /><br />Τίποτα όμως δεν υπήρξε το νεώτερο, το σίγουρο και σταθερό, και απ ΄ο, τι φαίνεται δεν πρόκειται ούτε και να υπάρξει.<br /><br />Ο Γκρουέφσκι, όπως ξέρουμε, είχε δια ροπάλου απαγορεύσει την μνημόνευση της δήλωσης του πρώτου σκοπιανού προέδρου Κίρο Γκλιγκόροφ στις 6.3.1992: «Είμαστε Σλάβοι. Ήλθαμε εδώ τον 6ο αιώνα μ. Χ. και δεν έχουμε καμία σχέση με τους αρχαίους Μακεδόνες», η οποία και βρίσκεται στα «Απομνημονεύματά» του(σελ. 259).<br /><br />Μόνο με την «συσκότιση» αυτής της δήλωσης, άλλωστε, ήταν δυνατόν να πραγματοποιηθεί ο πιο αισχρός σφετερισμός της ιστορίας, των συμβόλων, της ιθαγένειας και το ονόματος των αρχαίων Μακεδόνων από τους μηδαμινούς Σλάβους των Σκοπίων. Και ο πιο στυγνός αποπροσανατολισμός των ιδίων των Σλάβων.<br /><br />Μια παρωδία «makedonski» με όλα τα στοιχεία της ξεδιαντροπιάς, της βλακείας και ευήθους αλαζονείας που οι Δυτικοί φίλοι και σύμμαχοι(!) της Ελλάδας αβασάνιστα ενέκριναν με τον χειρότερο τρόπο.<br /><br />Λέγεται πως ο Κοτζιάς «προετοιμάζει προσεκτικά» το έδαφος των προσεχών συζητήσεων. Ας επιτραπεί να έχουμε ουκ ολίγες αμφιβολίες σχετικά με την διπλή του αντιμετώπισή του προβλήματος: του «μακεδονισμού» και του αλυτρωτισμού: ο δεύτερος σαν λογική συνέπεια του πρώτου.<br /><br />Και βέβαια το «καπέλο», το αποτέλεσμα των δυο: το «όνομα», το περιληπτικό στοιχείο.<br /><br />Επ΄ αυτού πρέπει ωστόσο να ειπωθεί πως, εάν η Ελλάδα βρίσκεται σήμερα στο σημείο να «ταλαιπωρείται» από την επιδίωξη των σκοπιανών να αποκτήσουν, στη πλάτη σων Ελλήνων, μια «ιστορική αριστοκρατία» μέσω της ονομασίας και όσων αυτή συνεπάγεται, θα πρέπει να αναγνωρίσει η ίδια ότι το φταίξιμο είναι όλο δικό της, με βάση τα γεγονότα της αρχικής διαδικασίας «νομιμοποίησης» των Σκοπίων, πριν από 24 χρόνια.<br /><br />Και δυστυχώς, δεν μπορούμε να πούμε ότι οι Σκοπιανοί οικειοποιήθηκαν, ή μάλλον έκλεψαν, το όνομα της Μακεδονίας: όταν είχε έρθει η στιγμή της «επίσημης», διεθνούς «ταυτοποίησης» της σκοπιανής χώρας, οι ίδιοι οι Έλληνες το παραχώρησαν, χωρίς καν να ρωτήσουν τον ελληνικό λαό.<br />Δεν αληθεύει ότι στις 7 Απριλίου 1993 η ίδια η ελληνική κυβέρνηση με τον τότε ΥΠΕΞ Μιχ. Παπακωνσταντίνου διεμήνυσε την αποδοχή της για την συμβιβαστική λύση (τον περίφημο «έντιμο συμβιβασμό»!) με την οποία η Ελλάδα αναγνώριζε τα Σκόπια με μια ονομασία που περιλάμβανε το όνομα Μακεδονία, όπως το είχαν προτείνει Γαλλία, Αγγλία και Ισπανία;! ανατρέποντας έτσι παταγωδώς τα σχέδια του νέου Προέδρου των ΗΠΑ Κλίντον που δεν αναγνώριζε τα Σκόπια με όνομα Μακεδονία και αντιγράφοντας χυδαία το αν αντικείμενο της τελευταίας επιδίωξης του απερχόμενου Προέδρου Μπους;! <br />Δεν αληθεύει μήπως ότι άλλα η κυβέρνηση Μητσοτάκη έλεγε επισήμως (Σύσκεψη των Ελλήνων Πολιτικών Αρχηγών στις 13.4.1992) και άλλα παρασκηνιακά έκανε(διπλό παιχνίδι) συζητώντας για ένα «σύνθετο όνομα» με Μακεδονία που θα ήταν αρκετά παραδεκτό;! Και απ΄ό, τι έχει γραφτεί (και δεν αμφιβάλλω για την αλήθεια και ειλικρίνεια του: Μ. Ιγνατίου, εφημερίδα «Πρωϊνή» της Νέας Υόρκης), ο πρόεδρος της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων του Κογκρέσου Lee Hamilton δεν είπε ξαφνιασμένος προς τους Έλληνες κυβερνώντες: «Συμβιβαστήκατε αστραπιαία δεν προλάβαμε να σας βοηθήσουμς»; Και επίσης: «Μας αφήσατε σύξυλους με την υποχώρησή σας»;! <br /><br />Κακά τα ψέματα: αυτό δεν πρέπει να ξαφνιάσει πέραν του δεόντως εάν έχουμε υπόψη μας πόσες φορές υπήρξε και συνεχίζει να υπάρχει υποχώρηση των Ελλήνων πολιτικών σε θέματα ουσιώδους συμφέροντος της Ελλάδας.<br /><br />Τώρα, πολλοί στην Ελλάδα, αθεράπευτα αισιόδοξοι, λένε πως ο Ζάεφ είναι δήθεν έτοιμος να εγκαταλείψει τους «μακεδονισμούς» και «αλυτρωτισμούς» και δεν του μένει παρά να παραιτηθεί οριστικά και από την «συνταγματική ονομασία» της «Δημοκρατίας της Μακεδονίας», ώστε τα Σκόπια «εξαγνισμένα» πια να μπορούν με άλλη ονομασία erga omnes και χωρίς κακίες επιβουλής να μπουν θριαμβευτικά στο ΝΑΤΟ χαροποιώντας σφόδρα τους πάτρονες ΗΠΑ.<br /><br />Βέβαια όλα αυτά φαίνονται μια καλά στημένη φαντασία, Και πάλι όμως δεν αρκούν από μόνα τους, διότι βασικός παράγων για την «λύση» είναι η Ελλάδα και τί θα αποφασίσει να προτείνει, να θέλει και να δεχθεί.<br /><br />Θα πρέπει να δούμε τί εννοεί ο Τσίπρας λέγοντας πως η χώρα βρίσκεται σε ένα «παράθυρο ευκαιρίας». Όλοι οι πολιτικοί πολύ εύκολα κρύβονται πίσω από λόγια «ευκαιρίας»! Και αυτό το «παράθυρο ευκαιρίας» για τη χώρα, ΔΗΛΑΔΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΛΑΟ, εξήγησε ποτέ στον λαό ποιό είναι και τί προβλέπει; Όχι! Τότε;…<br /><br />Εν πάση περιπτώσει η ουσία είναι ότι τελικά και ο Ζάεφ είναι ένα από τα ίδια, αν αναφερθούμε στη «βόμβα» που έριξε πρόσφατα με την δήθεν «διάθεσή» του να «παραιτηθεί απ’ το δικαίωμα να είναι ο μόνος κληρονόμος του Μ. Αλεξάνδρου»(!!), επαναλαμβάνοντας τα λόγια που τελείως άστοχα, απαράδεκτα εις βάρος της Ελλάδας ξεστόμισε ο προθυπουργός της Αλέξης Τσίπρας.<br /><br />Μια εξαιρετική ευκαιρία ώστε ο «πολύς» Ζάεφ να μας κάνει και το χατίρι να αναγνωρίσει πως και(!!) η Ελλάδα (μαζί με την Βουλγαρία και άλλους!) δικαιούται μερίδιο της κληρονομιάς του Μ. Αλεξάνδρου (ο κύριος «όγκος» της οποίας όμωε ανήκει στου Σκοπιανούς! Πράγματι, τρελά πράγματα, με επιπλέον ελληνική βούλα!<br /><br />Διερωτώμαι τί ήθελε ο προθυπουργός και είπε εκείνη τη φράση;! Βαλτός είναι; Μήπως υπακούει σε αμερικανικές εντολές, μετά τη «γνωριμία» με τον Τραμπ, ή από μόνος του σκέφτηκε την αδιανόητη έκφραση, που ο Ζάεφ δεν δυσκολεύτηκε διόλου να κάνει δική του.<br /><br />Αυτή σημαίνει πως τώρα η Ελλάδα πρέπει να υπερβεί ΚΑΙ αυτό το τελευταίο ατόπημα μαζί με όλα όσα σιωπηρά ή φανερά συναίνεσε ή δεν απέρριψε από το 1993 και μετά, έχοντας να διαβεί μόνον ένα δρόμο βατό: τον δρόμο που δεν προβλέπει, ό, τι κι αν γίνει, το όνομα «Μακεδονία» και το επίθετο «μακεδονικός» στην μελλοντική ονομασία των Σκοπίων.<br /><br />Με τον σημερινό υπουργό εξωτερικών και προθυπουργό τα συμφέροντα της Ελλάδας δεν ξέρουμε ακόμη σε πόσο καλά ή κακά χέρια βρίσκονται. Το άμεσο μέλλον θα μας το δείξει Υπάρχει ακόμα μια ελπίδα: να μην είναι αβάστακτα δυσάρεστο για τους Έλληνες Μακεδόνες.<br /><br />Οι πρόσφατες δηλώσεις (Κοτζιάς, Σκουρλέτης) για μια «σύνθετη ονομασία με γεωγραφικό προσδιορισμό» για όλες τις χρήσεις (αυτό έλειπε, να μην είναι για όλες τις χρήσεις!) δεν προμηνύουν τίποτα το καλό. Τί θα πει «σύνθετη»; Θα περιέχει ή όχι το όνομα «Μακεδονία» ή «μακεδονικό»; Και αν περιέχει το όνομα «Μακεδονία» ρώτησαν αν συμφωνούν οι Έλληνες «πρωτότυποι» Μακεδόνες να λέγονται και οι άλλοι «Μακεδόνες»;<br /><br />Πάντως, για την αποδοχή ή όχι του ονόματος «Μακεδονία» και του επιθέτου «μακεδονικός» στην ονομασία των Σκοπίων η κυβέρνηση θα μπορούσε να ζητήσει από τον ελληνικό λαό να εκφραστεί με δημοψήφισμα. Και νομίζω πως αυτό θα ήταν το πιο σωστό. Η κρίση της Βουλής εμπεριέχει πάντα αστάθμιστα κριτήρια αβεβαιότητας και κρυφούς κινδύνους ξένης ή ντόπιας επιρροής και αλλοίωσης γνώμης. Η κρίση του λαού είναι πιο σίγουρη και προπαντός πιο περιληπτική και ολική.<br /><br />Το αποτέλεσμα ενός ενδεχόμενου δημοψηφίσματος θα αποτελέσει και την κύρια οδό που η χώρα θα πρέπει να περπατήσει στο εξής και ίσως «ελαφρύνει» την κυβέρνηση από ένα βάρος που οι «άνθρωποί της» δεν έχουν τα κότσια να αντέξουν.<br /><br />Γι’ αυτό η όποια απόφαση της κυβέρνησης να παρακάμψει (παράνομα, νομίζω, δοθείσης της σημαντικότητας του προβλήματος) την βούληση του ενδιαφερόμενου λαού και να μη θέσει σε δημοψήφισμα την ονομασία των Σκοπίων θεωρώ θα είναι παραλογισμός . Οι Σκοπιανοί μάλλον με δημοψήφισμα/παρωδία θα «δηλώσουν» την «μακεδονικότητά» τους! Και θέλω να δω τί θα κάνει μετά η Ελλάδα.<br />Κατά τα άλλα, είναι σίγουρο πως ο «μακεδονικός προσδιορισμός» δεν έχει επιπτώσεις μόνο στις πολιτικές διεθνείς ή διμερείς σχέσεις της Ελλάδας. Το οικονομικό σκέλος είναι εξίσου σημαντικό, όπου ο όρος «μακεδονικός» αφορά οικονομικά δικαιώματα ονομασίας προϊόντων τα οποία επ’ ουδενί λόγω θα μπορούσαν να παραμεληθούν και να «χορηγηθούν» σε άλλους. <br /><br />Αλλά το «μακεδονικό» αφορά και την ορολογία προσδιορισμού της ίδιας της ομιλούμενης γλώσσας των Σκοπιανών.<br /><br />Είναι τελείως απαράδεκτη, και η Ελλάδα ουδαμώς έχει το ελεύθερο να αδιαφορήσει σχετικά, η οποιαδήποτε σκέψη ύπαρξης μιας «μακεδονικής γλώσσας» που απολύτως εσφαλμένα και καταχρηστικά επικαλούνται οι των Σκοπίων.<br /><br />Ούτε στην αρχαιότητα ούτε ποτέ δεν υπήρξε μια γλωσσική οντότητα και εφαρμογή οιωνδήποτε στοιχείων που να παραπέμπουν σε μια οργανική «μακεδονική γλώσσα», παράλληλη και ισότιμη με την «ελληνική», σε Ελλάδα ή οπουδήποτε αλλού.<br /><br />Το μόνο που θα μπορούσε να ειπωθεί είναι η αναφορά σε έναν ορισμένο, περιορισμένο αριθμό διαλεκτικών εκφράσεων με κάποια φωνητική ή συντακτική διαφοροποίηση μέσα στον πληθυσμό της μεγάλης τότε περιοχής της γεωγραφικής Μακεδονίας.<br /><br />Και γνωρίζουμε πως οι τελευταίες έρευνες όχι μόνο επιβεβαίωσαν τα συμπεράσματα τα οποία κιόλας το 1808 είχε δημοσιεύσει ο Γερμανός μελετητής F.G. Sturz όταν βεβαίωνε πως η αρχαία μακεδονική ήταν δωρική διάλεκτος, αλλά και με το τετράγλωσσο τόμο του Κέντρου Ελληνικής Γλώσσας και τα κείμενα των M. Zahrnt(Γερμανός), A. Muller(Γάλλος), J. Mendez Dosu και Em. Crespo(Ισπανοί), με τις γνώσεις των πιο προηγμένων επιστημονικών προσεγγίσεων, όρισαν οριστικά και προσδιοριστικά ότι η αρχαία μακεδονική όντας δωρική διάλεκτος είναι αναμφισβήτητα και ελληνική διάλεκτος(Γ. Λεκάκης, Αρχείον Πολιτισμού).<br /><br />Με λίγα λόγια: βρίσκεται εντός των πλαισίων του γενικού ελληνικού αλφάβητου και γλωσσικού καθεστώτος: δεν είναι άλλος αλφάβητος και άλλη γλώσσα! Και σιγουρότατα δεν είναι τα κυριλλικά βουλγάρικα της «μακεδονικής» γλώσσας που λένε οι Σκοπιανοί.<br /><br />Το να ονομάζουμε(!) εμείς και να ονομάζουν αυτοί(!) «μακεδονική» μια γλώσσα η οποία οργανικά εμφανώς και ασυζητητί είναι ακριβώς δίδυμη βουλγαρική σε όλα της τα γλωσσικά και σημειολογικά στοιχεία, είναι σαχλαμάρα και παράνοια, και δεν βλέπω πώς θα μπορούσε κάποιος, ενημερωμένος και έντιμος, ιστορικά και γλωσσολογικά να το αμφισβητήσει.<br /><br />Θα πρέπει ασφαλώς και από ελληνικής πλευράς να υπάρξει και να υπάρχει η κατάλληλη διεθνής ενημερωτική προπαγάνδα ή, αν προτιμάτε, «διαφήμιση», που θα αποδεικνύει το έωλο, προκλητικό, παράνομο και ανεδαφικό της σκοπιανής «γραμμής» και προσπάθειας.<br /><br />Κακώς και κάκιστα αν αυτό δεν έγινε έως σήμερα. Και κακώς και κάκιστα που η κυβέρνηση δεν μερίμνησε να διαμηνύσει πανταχού την ελληνική θέση και αλήθεια, που είναι και η μόνη σωστή, νόμιμη και επιστημονικά αποδεδειγμένη, μαζί με την σκοπιανή μη-θέση!<br /><br />Και ακόμη πιο κακώς και κάκιστα να βγαίνει ένας Έλληνας δήμαρχος και να ονομάζει «Μακεδονία» τα Σκόπια. Και να προσκαλεί σε γιορτινά συμπόσια ίσα-ίσα εκείνον που μας «κάνει τη χάρη» να πάρουμε κι εμείς κάτι από τον Μέγα Αλέξανδρο!<br /><br />Και να χαρακτηρίζει κατάπτυστη τη διεξαγωγή συλλαλητηρίου στη Θεσσαλονίκη για την ονομασία των Σκοπίων. Και να λέει, ο ανιστόρητος γέροντας, πως οι Σκοπιανοί «μεγάλωσαν 100 χρόνια με το όνομα «Μακεδονία» ξεχνώντας επιδεικτικά την παράνομη τότε απόφαση του Τίτο και ακόμη περισσότερο πως οι Έλληνες Μακεδόνες μεγάλωσαν 2500 χρόνια με το όνομα «Μακεδονία»!!<br /><br />Αυτό από μόνο του θα ήταν αρκετό για να του ασκηθεί κατηγορία και καταγγελία, όπως λέει και το λεξικό, «παροχής στον εχθρό της ευχέρειας να βλάψει την πατρίδα»! Εκτός κι αν πια οι Έλληνες δεν έχουν και δεν νιώθουν κανένα αίσθημα και ευθύνη πατρίδας και έγιναν απάτριδες!<br /><br />Πολύ σωστά η Βουλγαρία διεκδικεί την βουλγάρικη οντότητα των Σκοπιανών, όπερ σημαίνει και ταυτότητα. Και η Ελλάδα θα ήταν ανόητη αν δεν συνηγορούσε υπέρ της βουλγάρικης πιστοποίησης η οποία και είναι η απόλυτα αληθής.<br /><br />Εν κατακλείδι, ένα είναι το γεγονός: η απόλυτη έλλειψη δικαιώματος των Σκοπιανών να ονομάζονται «Μακεδονία», «μακεδονικό έθνος» με «μακεδονική γλώσσα». Τελεία και παύλα. Οποιαδήποτε υποχώρηση απ’ αυτή τη θέση θα είναι μια σκέτη αυτοκτονία.<br /><br />Και η πραγματικότητα είναι πως ιστορικά, ανθρωπολογικά, πολιτιστικά, γλωσσολογικά η «περιοχή» των Σκοπίων δεν μπορεί να ονομαστεί παρά Νότια Σλάβια ή Σλάβια του Νότου ή, αν προτιμούν, Δαρδανία ή ακόμη Βαρντάρσκα(Vardarska), από τον ποταμό Vardar που περνάει σε όλη τη χώρα.<br /><br />Διότι, είτε το θέλουμε (και το θέλουν οι Σκοπιανοί) είτε δεν το θέλουμε (και δεν το θέλουν αυτοί), αυτές είναι οι αληθινές «σύνθετες ονομασίες» με γεωγραφικό προσδιορισμό που ταιριάζουν και ανήκουν στον πληθυσμό στον οποίο αναφέρονται. Όχι βέβαια το όνομα «Μακεδονία»!<br /><br />«Μακεδονία» ή οποιαδήποτε παράγωγα της λέξης αυτής είναι και δεν μπορεί να είναι απολύτως εκτός συζήτησης. Και πολύ προσοχή στον Νίμιτς και τις αμερικανικές «παραφυάδες» του! Αυτός ο αποτυχημένος μεσολαβητής έχει πολλή ανάγκη από μια διεθνή αναγνώριση και για να το πετύχει είναι έτοιμος για όλες τις φιλοσκοπιανές προτάσεις και αμερικανικές «συμβουλές», με τις διάφορες ύπουλες «Νέα Μακεδονία», «Βόρεια Μακεδονία» ή, ακόμη χειρότερα, με σλάβικους χαρακτήρες, για τους ηλίθιους, σαν να οι σλάβικοι χαρακτήρες αναιρούν την «φωνή» και την «σημασία» της λέξης «Μακεδονία»!<br /><br />Βεβαίως δεν πρέπει να ξεχνάμε, και να ξεχνούν οι Έλληνες πολίτες και πολιτικοί, ότι οι Αμερικανοί ως τώρα μόνο με λόγια υπήρξαν υπέρ της Ελλάδας: καμία πράξη ενάντια των Σκοπίων, όπως εξάλλου και των Τούρκων, με αντίστοιχο όφελος για την Ελλάδα.<br /><br />Να δούμε λοιπόν τώρα με ποιο τρόπο η ελληνική κυβέρνηση μεριμνά για τα εθνικά συμφέροντα και διορθώνει τα στραβά του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη το 1993, την αποφράδα εκείνη 7 Απριλίου 1993 στον ΟΗΕ, που ζητάει ακόμη εκδίκηση!<br /><br />Σε κάθε περίπτωση, πολύ σωστή είναι η ανάλυση του Μιχάλη Ιγνατίου όταν υπενθυμίζει πως «η Ελλάδα δεν μπορεί να επιδιώξει πάση θυσία λύση που θα προσβάλει την συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού λαού». Και αυτός είναι ο κανόνας που η ελληνική κυβέρνηση είναι υποχρεωμένη να τηρήσει erga omnes.<br /><br />Δυστυχώς, όμως, ό, τι προαναγγέλλεται μάλλον θα είναι μια νιοστή, οριστικά αυτή τη φορά οδυνηρή απογοήτευση για την μακεδονική βόρεια Ελλάδα, που θα φέρει μαζί της ατελείωτα δεινά για όλη την Ελλάδα προς χάρη των «φίλων» Αμερικανών.<br /><br /><br /><a href="http://i1.wp.com/mignatiou.com/wp-content/uploads/2018/01/ERDOGAN-AOZ-GKOUMAS-KYPROS01.jpg"><img height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/proxy/AVvXsEh19RpB9Ta34fpVwy5T8vKCSHB23QBptTtLLGzJsSbIGAdFdCSe-c27ucYxA-Kav39wIJnz8aH3Bcity117eMID4Nhalophb5lN9lHaujSorJIWSgLkdOjIxUScGw61d-lDJZKKDWNEWaK7sN-U7_ii2_e42rVT_Wm2Sy39gBYtp55UPezWeQksbGoj0mhIz7naR_75D55sPEBghAOTrF_IFA2vxEYp7FPgQYA=" width="640" /></a><br /><br />ΣΚΙΤΣΟ ΤΟΥ ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΓΚΟΥΜΑ<br /><br />2.<br />Η Κύπρος, ή μάλλον η Κυπριακή Δημοκρατία, είναι και θα έπρεπε να είναι ο δεύτερος «καημός» της Ελλάδας, πραγματικός καημός, αφού εκεί παίζεται το μέλλον του ίδιου του Ελληνισμού.<br /><br />Η κατάρρευση του Ελληνισμού της Κύπρου θα μπορεί να είναι η αιτία μιας πολύ δύσκολης αναμέτρησης της Ελλάδας με την Τουρκία για την ελληνική Θράκη, με πρώτες και καλύτερες τις ελληνικές υποχωρήσεις κιόλας με τις Συμφωνίες της 20ής.4.1951 και του Πρωτόκολου της 20ής.12.1968.<br /><br />Είναι τώρα τουλάχιστον 15 χρόνια που οι Ελληνοκύπριοι (και η Ελλάδα, σιωπηρώς ή όχι) δέχθηκαν και ανελλιπώς εξακολουθούν να δέχονται να συζητούν μια «λύση» αμιγώς τουρκικών συμφερόντων – δέχθηκαν και δέχονται εγκληματικά, πρέπει να πούμε, κλείνοντας τελείως τα μάτια (και το μυαλό!) απέναντι σε φανερές αντικυπριακές και ανθελληνικές προτάσεις «λύσης», μπροστά στην «τουρκικότητα» των συντεταγμένων της «λύσης», μπροστά στην παραδοχή μιας κυβερνητικής πολιτικής φιλοσοφίας η συνέπεια της οποίας είναι η συστηματική, σταδιακή εξολόθρευση του ελληνικού στοιχείου και η εξάπλωση σε όλο το Νησί της τουρκικής εξουσίας μέσω των βολικών και άβουλων τουρκοκυπριακών ηγεσιών, εχθρών εξάλλου των ιδίων των συμπολιτών τους και υπέρ των εκατοντάδων πλέον χιλιάδων Τούρκων εποίκων που σιγά-σιγά «γίνονται» Τουρκοκύπριοι!!– αλλά και μέσω όλων εκείνων των Ελληνοκυπρίων οπαδών του φιλοτουρκικού σλόγκαν «λύση και όποια λύση» που μόνον νερό στον τουρκικό μύλο κουβαλάει.<br /><br />Και είναι περίπου 40 χρόνια που οι ελληνοκυπριακές κυβερνήσεις νομίζουν παιδαριωδώς (αλλά μήπως και το κάνουν επίτηδες;!) πως, καλοπιάνοντας συνέχεια τους Τούρκους και συνέχεια υποχωρώντας στις απαιτήσεις τους, θα μπορέσουν να κερδίσουν καλύτερους «όρους λύσης» στο Κυπριακό.<br />Αλήθεια, φαίνεται πολύ παράξενο πώς μετά από 40 χρόνια απογοητεύσεων κατά τη διάρκεια των οποίων αυτές οι κυβερνήσεις της συμφοράς δεν έλαβαν απολύτως τίποτα και έδωσαν σχεδόν τα πάντα, με τελευταίες τις, πάλι πρέπει να ειπωθεί, εγκληματικές παραχωρήσεις του Αναστασιάδη στη Κρανς Μοντάνα λίγο πριν διαλυθεί η «Διάσκεψη» – μετά από όλα αυτά οι κυβερνήσεις ετούτες δεν κατάλαβαν (δεν θέλησαν να καταλάβουν;) την ανοησία και απρονοησία της πολιτικής τους! <br /><br />Έτσι, η σημερινή επιδίωξη, απ’ ό, τι φαίνεται, του Αναστασιάδη να ξεκινήσουν άλλες συνομιλίες από το σημείο που σταμάτησαν στην Ελβετία είναι η χειρότερη ιδέα που θα μπορούσε να παρουσιαστεί από ελληνικής πλευράς. και το εντυπωσιακό είναι ότι και η ελλαδική πλευρά δεν αντιτίθεται σε αυτή τη παρανοϊκή πρόταση!<br /><br />Και σαν να μην αρκούσε, φαίνεται επίσης ότι στη Κύπρο υπάρχουν ακόμη οι αμετανόητοι που προνοούν την ίδια συνέχιση των «διαβουλεύσεων» τουρκικής έμπνευσης. Δεν το εκφράζουν ανοιχτά και δεν το «απαιτούν», αλλά αν δεν υπήρχαν όλοι αυτοί που σεγκοντάρουν τον Αναστασιάδη, πολύ πιθανός αυτός δεν θα είχε τόση «σιγουριά» στη δική του θέση.<br /><br />Είπαμε ήδη ότι έως τώρα όλα τα «σχέδια λύσης» ήταν ξένης προέλευσης, αγγλικής ή αμερικανικής, και πάντα υπέρ της Τουρκίας. Ένα αδιαμφισβήτητο δεδομένο.<br /><br />Οπότε πολύ θα θέλαμε κάποιος να μας εξηγήσει, ειδικά κάποιος Κύπριος «εραστής» των προτάσεων των διαφόρων Ντε Σότο, Ντάουνερ, Κόφι Ανάν, Έιντε, κλπ. κλπ., πώς συμβαίνει και με τόσες και μετά από τόσες αποτυχίες των «ξένων σχεδίων»:<br /><br />1) αυτοί οι Κύπριοι να θέλουν ακόμη «λύση» με τις αποτυχημένες φόρμουλες<br /><br />2) αυτοί οι Κύπριοι, και τώρα και οι Έλλαδίτες, να μην έχουν την δυνατότητα να «σκαρφιστούν» ένα δικό τους σχέδιο λύσης, να είναι τόσο πολύ νομικά άσχετοι και ατζαμήδες ώστε να μη μπορούν να επεξεργαστούν μια πατσαβούρα σχεδίου και να την προτείνουν σε όλους έτσι όπως έκαναν ως τώρα όλοι αυτοί οι «ενδιαφερόμενοι» ξένοι που θέλουν το καλό των Κυπρίων.<br /><br />Υπάρχουν στον κόσμο, αλλά και στην Ευρώπη, λαμπρά παραδείγματα ομόσπονδων κρατών (αν σώνει και καλά θέλουμε μια Ομοσπονδία στη Κύπρο!) που λειτουργούν περίφημα και παρουσιάζουν όλα τα απαιτούμενα στοιχεία και παραμέτρους για μια ολοκληρωμένη πρόταση διακυβέρνησης στη Κύπρο.<br /><br />Απ’ ό, τι γνωρίζω, και στην ίδια τη Κύπρο δημοσιεύτηκε πριν από μερικά χρόνια από μια πολιτική παράταξη, ένα σχέδιο λύσης που περιέχει άξιες λόγου νομικές ιδέες και που θα μπορούσε να τεθεί ως βάση για περεταίρω τελειοποιήσεις.<br /><br />Για ποιο λόγο η ελληνοκυπριακή πλευρά δεν θα πρέπει να προτείνει ένα δικό της κατάλληλο σχέδιο;!<br />Στη Κύπρο πλησιάζουν οι προεδρικές εκλογές. Και άρχισαν κιόλας οι αγγλο-αμερικανοί (πάλι αυτοί! όλο αυτοί!) να «ακούγονται», να ξανα-υπενθυμίζουν το «επείγον» της λύσης του Κυπριακού, που είναι πάντα η τελευταία ευκαιρία!(όλοι βιάζονται να βάλουν χέρι στη Κύπρο!), όπερ σημαίνει ανελλιπώς και απαραιτήτως παρασκευή ενός νέου σχεδίου και «ρίξιμό» του στο τραπέζι την κατάλληλη στιγμή. <br />Δηλαδή πάλι θα είναι ο ξένος παράγοντας, που νοιάζεται για τη Κύπρο και την ευτυχία της και ο οποίος θα προτείνει τη «σωστή» λύση του προβλήματός της;! Και πάλι Ελληνοκύπριοι και Ελλαδίτες θα είναι οι εύκολοι πρόθυμοι να ακολουθήσουν πειθήνια τον ξένο έτοιμοι να συζητήσουν προτάσεις που – τί παράξενο! – ευνοούν πάντα την Τουρκία και τους Τουρκοκύπριους, τόσο που σου ‘ρχεται να σκεφτείς πως στην «προετοιμασία» της «λύσης, δεν μπορεί, θα έλαβαν μέρος και οι Τούρκοι με τις αξιώσεις τους, τόσο τα πάντα μαρτυρούν μια γενική ευμενή διάθεση προς ό, τι είναι τουρκικό! <br /><br />Όλοι ξέρουμε ότι στη Κρανς Μοντάνα διαλύθηκε – και ευτυχώς! -η προτεινόμενη ΔΔΟ. Και όλοι ξέρουμε, ή θα έπρεπε να ξέρουμε, πως τελικά πια τα πάντα πρέπει να αρχίσουν απ’ την αρχή, με νέες κατευθύνσεις, νέες τοποθετήσεις, ακριβώς σύμφωνες με το κοινοτικό δίκαιο και με τις αρχές δημοκρατίας όπως ορίζει ο παγκόσμιος θεσμός του ΟΗΕ.<br /><br />Αυτός άλλωστε είναι ο λόγος για τον οποίο Ελλάδα και Κυπριακή Δημοκρατία θα πρέπει να παρουσιάσουν επιτέλους ένα δικό τους πλήρες σχέδιο διακυβέρνησης απόλυτα βασισμένο σε ετούτες τις αρχές και ετούτο το δίκαιο.<br /><br />Η διεθνής παρουσίαση αυτού του σχεδίου λύσης θα δείξει καθαρά σε όλο τον κόσμο ποιος θέλει καθαρή και δημοκρατική λυση και ποιος δεν θέλει!<br /><br />Αυτό το ελλαδο-κυπριακό σχέδιο θα ξεγυμνώσει κυριολεκτικά ενώπιον των πάντων την ειλικρίνεια λύσης ή όχι της Τουρκίας, θα θέσει την Τουρκία μπροστά σε ένα βασικό δίλημμα: να δεχθεί ή όχι δημόσια την διακυβέρνηση της Κύπρου βάση των αμιγώς δημοκρατικών αρχών του ΟΗΕ και της ΕΕ!<br /><br />Επείγει λοιπόν η επεξεργασία του «ελληνικού σχεδίου», αυτή τη φορά, μετά από τα δυο απαράδεκτα «τουρκικά σχέδια», και η διεθνοποίησή του, γιατί όχι;, μέσω και της Ευρωπαϊκής Ένωσης της οποίας το σίγουρο και συνεχές συμφέρον (κι αυτό Ελλάδα και Κ.Δ. πρέπει να το δώσουν να το καταλάβουν καλά στην ΕΕ!) είναι μια έμπιστη (χριστιανική) Κύπρος με τα ορυκτά πλούτη της που είναι αμιγώς κοινοτικά και όχι μια τελείως αναξιόπιστη (αλλοπρόσαλλη ισλαμική) Τουρκία που, μη έχοντας τίποτα, θέλει να κλέψει τα πλούτη των άλλων και να τα διαχειριστεί μόνο για το δικό της συμφέρον!<br /><br />Η σκέψη πως ένα «ελληνικό «σχέδιο» δεν θα γίνει δεκτό από την Τουρκία και από ΗΠΑ δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να ετοιμαστεί και να προταθεί στα πιο ενδεδειγμένα διεθνή fora.<br /><br />Το σχέδιο είναι η «δοκιμασία της φωτιάς» για την Τουρκία, η οποία ασφαλώς και θα φοβάται την ελληνο-κυπριακή πρωτοβουλία διότι θα είναι αναγκασμένη πλέον ανοιχτά να απορρίψει την δημοκρατική λύση που θα προτείνεται. Και βέβαια το κόστος αυτής της απόρριψης θα είναι μεγάλο για την «εικόνα» της και το «ποιον» της.<br /><br />Αν όμως ακόμη μια φορά η ελληνοκυπριακή πλευρά περιμένει το «θαύμα» από τους ξένους πίσω από τους οποίους κρύβεται (πάντα εκεί κρύφτηκε όπως ξέρουμε) η Τουρκία, ακόμη μια φορά και μάλλον ακόμη περισσότερο θα θέσει σε κίνδυνο ολόκληρο το ίδιο της το μέλλον, πιο βαριά και τραγικά από όσο ήταν με το σχέδιο Ανάν και την ΔΔΟ.<br /><br />Διαβάζω πως «αναπτύσσεται στα παρασκήνια» ένα σενάριο «συμφωνημένης διχοτόμησης/βελούδινου διαζυγίου» και είναι ακριβώς οι «έξυπνοι» Κύπριοι της «όποιας λύσης» που προωθούν αυτό το έκτρωμα, όπως έκτρωμα είναι και η «όποια λύση».<br /><br />Είναι πασιφανές πως μια «λύση» του είδους βρίσκεται a priori εκτός συζήτησης, εκτός κι αν η πλειοψηφία των Ελληνοκυπρίων την εννοεί και την θέλει. Αλλά πρέπει να το πει!<br /><br />Επομένως αυτοί που «ωθούν» το σενάριο θα πρέπει να απομονωθούν καταλλήλως, διότι μια ενδεχόμενη επίσημη υιοθέτηση της θέσης αυτής και των ψευδαισθήσεων που κρύβονται μέσα της οδηγεί μόνο σε άλλες παραχωρήσεις και κανένα, μα κανένα κέρδος.<br /><br />Θα είναι ακόμη μια ένδειξη καταθλιπτικής αδυναμίας εκ μέρους των Ελληνοκυπρίων, κάτι που και η ίδια η Ελλάδα θα πρέπει να μεριμνήσει να ακυρώσει πάση θυσία.<br /><br />Βγήκε τώρα και ο Αναστασιάδης για να αναγνωρίσει (όπως δημοσιεύεται) ΑΟΖ στην παράνομη “ΤΔΒΚ” με τον τρόπον αυτό διχοτομώντας την ενιαία ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας, νομιμοποιώντας τα παράνομα κατεχόμενα και ουσιαστικά διαλύοντας το οικοδόμημα της ίδιας της Κ.Δ. όπως την αναγνωρίζει και η Ευρωπαϊκή Ένωση και παραχωρώντας στην Τουρκία όλη την βόρεια Κύπρο.<br /><br />Και σαν να μην έφτανε αυτό, ο Κύπριος πολιτικός Αβέρωφ Νεοφύτου αποδέχεται τη πάγια θέση της Τουρκίας σχετικά με την «ρήτρα αναθεώρησης» για την παραμονή του τουρκικού στρατού στη Κύπρο και μετά τη λύση του Κυπριακού. Μια παραδοχή που υιοθέτησε, ως φαίνεται, και ένας άλλος υποψήφιος Πρόεδρος στις προσεχείς εκλογές, ο Σταύρος Μαλάς, επιβεβαιώνοντας έτσι την σίγουρη σύμπραξη ΔΗΣΥ/ΑΚΕΛ κατάργησης της Κυπριακής Δημοκρατίας και του κυπριακού Ελληνισμού.<br /><br />Όλα αυτά τα δεινά όταν από δημοσκόπηση του ΡΙΚ μαθαίνουμε ότι το 51% των Κυπρίων δεν γνωρίζει τί ακριβώς είναι η επιδιωκόμενη λύση της ΔΔΟ! Δεν ξέρει τίποτα γι’ αυτήν!<br /><br />Και δυστυχώς δεν γνωρίζει όχι μόνο γιατί οι κυβερνώντες και οι ακόλουθοί τους δεν τον ενημέρωσαν ποτέ, έχοντας βέβαια συμφέρον να μην τον ενημερώσουν, αλλά προπαντός γιατί ούτε και εκείνη που παρουσιάζεται σαν η πραγματική αντιπολίτευση (σίγουρα όχι το ΑΚΕΛ) και οι αρχηγοί της μιλάνε συνέχεια εδώ και εκεί και έχουν μεγάλο συμφέρον για ενημέρωση του λαού, ούτε κι αυτή μερίμνησε ποτέ ώστε αυτός ο λαός να μάθει στις λεπτομέρειες τί του «μαγειρεύουν» να φάει και δηλητηριαστεί!<br /><br />Υπάρχει επίσης και ο διακαής πόθος του Ερντογάν ισλαμοποίησης του τουρκοκυπριακού μορφώματος: άλλωστε οι αθρόες αφίξεις όλων των εποίκων ακριβώς αυτόν τον σκοπό είχαν και έχουν, προ πολλού!<br /><br />Και πολύ δυστυχώς η Κυπριακή Δημοκρατία, ο ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗΣ, δεν έκανε απολύτως τίποτα για να τις σταματήσει τόσα χρόνια τώρα, μολονότι είχε και το δικαίωμα και τα μέσα και προπάντων την υποχρέωση<br /><br />Οι Τουρκοκύπριοι πηγαίνουν σαν τα πρόβατα στη σφαγή, δεν το αντιλαμβάνονται, και δεν θέλουν να το αντιληφθούν. Γι’ αυτό επείγει η εφαρμογή από την Κ.Δ. μιας πολιτικής που θα ταρακουνήσει τους «κοιμισμένους» του Βορρά ώστε να τους θέσει ενώπιον των ευθυνών τους και των κινδύνων εξαφάνισής των και να προκαλέσει την αντίδρασή τους που δεόντως θα προβληθεί διεθνώς και στους διεθνείς θεσμούς.<br /><br />Μια αυτής της εμβέλειας δυναμική πολιτική της Κ.Δ. μπορεί να αποτελέσει μια άλλη δύσκολη «συγκυρία» για την Τουρκία, σε αυτή τη περίπτωση.<br /><br />Τώρα, εάν η κυπριακή κυβέρνηση μένει αδρανής και «δεν θέλει να στεναχωρήσει» τους Τούρκους, όπως φαίνεται να προσανατολίζεται ακόμη υποχωρώντας ο Αναστασιάδης, τίποτα δεν εμποδίζει και απαγορεύει την λεγόμενη «ενδιάμεση» αντιπολίτευση να προβεί στις αναγκαίες ενέργειες και πράξεις αφύπνισης των Τουρκοκυπρίων βοηθώντας έτσι και την κρυφή αντιπολίτευση στα κατεχόμενα, που υπάρχει αλλά κανείς δεν την βοηθά να εκφραστεί και να δράσει.<br /><br />Τέλος, γίνεται λόγος για το λεγόμενο «Πλαίσιο Γκουτέρες». Στην ουσία πρόκειται για σκόρπιες ιδέες πολύ φλου, μερικές απαράδεκτες(αναλογία 1:2, εκ περιτροπής προεδρία, «μόνιμοι» κάτοικοι έποικοι, ρήτρα επαναξέτασης, , συνέχεια Τούρκοι στρατιώτες), άλλες νεφελώδεις(νέος μηχανισμός εφαρμογής, εδαφικό).<br /><br />Έτσι όπως είναι δεν νομίζω να είναι πολύ χρήσιμο εργαλείο για την ολική τακτοποίηση του Κυπριακού. Θα πρέπει να «τελειοποιηθεί» με πάρα πολλά άλλα στοιχεία, ειδικά για την διακυβέρνηση.<br /><br />Προσπάθησα να πω τα πράγματα όσο πιο απλά ήταν δυνατόν, χωρίς δύσκολες «τεχνικές» εκφράσεις. Η ελπίδα είναι να έχω γίνει κατανοητός από όλους.<br /><br /><b><i>*Ελληνιστής, συγγραφέας</i></b><div> <br /><a href="http://mignatiou.com/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div> <!-- Blogger automated replacement: "https://images-blogger-opensocial.googleusercontent.com/gadgets/proxy?url=http%3A%2F%2Fi1.wp.com%2Fmignatiou.com%2Fwp-content%2Fuploads%2F2018%2F01%2FERDOGAN-AOZ-GKOUMAS-KYPROS01.jpg%3Fresize%3D777%252C486&container=blogger&gadget=a&rewriteMime=image%2F*" with "https://blogger.googleusercontent.com/img/proxy/AVvXsEh19RpB9Ta34fpVwy5T8vKCSHB23QBptTtLLGzJsSbIGAdFdCSe-c27ucYxA-Kav39wIJnz8aH3Bcity117eMID4Nhalophb5lN9lHaujSorJIWSgLkdOjIxUScGw61d-lDJZKKDWNEWaK7sN-U7_ii2_e42rVT_Wm2Sy39gBYtp55UPezWeQksbGoj0mhIz7naR_75D55sPEBghAOTrF_IFA2vxEYp7FPgQYA=" -->

Τα Σκόπια και η Κύπρος, είναι τα δύο αγκάθια του Ελληνισμού: Η «δοκιμασία της φωτιάς»

Γράφει ο Κρεσέντσιο Σαντζίλιο Διαβάζω στην εφημερίδα: «Ονομασία – Πιέσεις στα Σκόπια από Αμερικανούς και Γερμανούς για λύση μέσα στο 2018...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Ιρανική Άνοιξη

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj_QQIwlfxitXX_MuTpqs-dm0XGu_2njKbbbkEYNbN6eUmHNXgeUUF75DtSAH8c6rdtoTRXFSwKVIRJzMFmnXkorMefb_rlJVfTeOa5l4MhXhxq1cNiQDOdkLmPuNqKh6s1-QAQaYJfG4Q2/s1600/%25CE%2597+%25CE%2599%25CF%2581%25CE%25B1%25CE%25BD%25CE%25B9%25CE%25BA%25CE%25AE+%25CE%2586%25CE%25BD%25CE%25BF%25CE%25B9%25CE%25BE%25CE%25B7.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="336" data-original-width="640" height="336" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj_QQIwlfxitXX_MuTpqs-dm0XGu_2njKbbbkEYNbN6eUmHNXgeUUF75DtSAH8c6rdtoTRXFSwKVIRJzMFmnXkorMefb_rlJVfTeOa5l4MhXhxq1cNiQDOdkLmPuNqKh6s1-QAQaYJfG4Q2/s640/%25CE%2597+%25CE%2599%25CF%2581%25CE%25B1%25CE%25BD%25CE%25B9%25CE%25BA%25CE%25AE+%25CE%2586%25CE%25BD%25CE%25BF%25CE%25B9%25CE%25BE%25CE%25B7.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Αυτός είναι ο χάρτης της Αραβικής Άνοιξης. Στις χωρες που ανατράπηκαν τα φιλοΣαουδαραβικά καθεστώτα (Τυνησία, Αίγυπτος) το Ιράν έπαιξε καθοριστικό ρόλο μαζί με το Κατάρ. <br /> <br /> Και φυσικά μαζί με το Σουδάν, το Ιράν και το Κατάρ, καθοριστικό ρόλο έπαιξε και η Μουσουλμανική Αδελφότητα της Αιγύπτου, η οποία αποτελεί τον πυρήνα της Σουνιτικής Μουσουλμανικής Αδελφότητας, από την δεκαετία του 1920 ακόμα, όταν την δημιούργησαν οι Ναζί και οι Φασίστες για να χτυπήσουν τους Βρετανούς που ήλεγχαν την Αίγυπτο. Ιδρυτής ήταν ο Αιγύπτιος θαυμαστής του Χίτλερ Hassan al Banna (1928). Και όπως έχω ξαναγράψει το 1936-1939 ο Μουσολίνι και ο Χίτλερ, ενδεχομένως και με την βοήθεια του Στάλιν, οργάνωσαν την Αραβική Άνοιξη της Παλαιστίνης, την οποία είχαν υπό τον έλεγχο τους οι Βρετανοί.<br /> <br /> Όπως βλέπετε στον χάρτη της Αραβικής Άνοιξης, στην χώρα που καταπνίγηκε η Αραβική Άνοιξη, το Μπαχρέιν, την Άνοιξη έκαναν οι Ιρανοί. Στις τρεις χώρες που έγινε εμφύλιος, Λιβύη, Υεμένη και Συρία, το Ιράν πήρε μέρος ως επιτιθέμενο στις δύο (Λιβύη, Υεμένη), ενώ εναντίον του Ιράν ήταν μόνο η μία (Συρία). <br /> <br /> <br /> Χάρτης Αραβική Άνοιξη<br /> <br /> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhJSSqdf0Arwpbc2h9RgjDLJDfucQHPbGzlL9BIlHjSZcvyYkh3o2F-SEQj55cOoyXSPWNLUYnctW_HY-S_JPHKlZDilegbE1H2oD7oIHT69rv4CzMtud2YDw3AXm1pz-k8oxz9XE4SOrM/s1600/Arab+Spring.JPG"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhJSSqdf0Arwpbc2h9RgjDLJDfucQHPbGzlL9BIlHjSZcvyYkh3o2F-SEQj55cOoyXSPWNLUYnctW_HY-S_JPHKlZDilegbE1H2oD7oIHT69rv4CzMtud2YDw3AXm1pz-k8oxz9XE4SOrM/s640/Arab+Spring.JPG" /></a><br /> <br /> Στις δύο χώρες που δέχτηκαν μεταρρυθμίσεις για να μην ξεσηκωθεί η Μουσουλμανική Αδελφότητα, το Μαρόκο και την Ιορδανία, το Ιράν πήρε μέρος και στις δύο ως επιτιθέμενο, αφού και οι δύο ήταν σύμμαχοι των Σαουδαράβων. <br /> <br /> Από όλες τις χώρες που είχαν Αραβική Άνοιξη, μόνο σε μία ήταν το Ιράν αμυνόμενο, στην Συρία. Σε όλες τις άλλες χώρες το Ιράν πήρε μέρος μαζί με το Κατάρ, το Σουδάν και την Μουσουλμανική Αδελφότητα ως επιτιθέμενο. <br /> <br /> Οι Σαουδάραβες έχασαν τους συμμάχους τους στην Αίγυπτο, στην Τυνησία και στην Υεμένη, ή είδαν τους συμμάχους τους να αποδυναμώνονται (Ιορδανία, Μαρόκο, Μπαχρέιν). Ποιος ωφελήθηκε λοιπόν από την Αραβική Άνοιξη? Η Σαουδική Αραβία ή το Ιράν? Οι Σαουδάραβες ήταν αμυνόμενοι σε όλες τις χώρες που έγινε Αραβική Άνοιξη, με την εξαίρεση της Συρίας όπου ήταν οι επιτιθέμενοι.<br /> <br /> Η Χουριέτ, όπως και οι Έλληνες δημοσιογράφοι, γράφει ότι ο Ντόναλντ Τράμπ κάνει Αραβική Άνοιξη στο Ιράν, και γράφει η Χουριέτ ότι ο Τραμπ κάνει λάθος που θεωρεί τους Ιρανούς κουτούς. Γιατί, συνεχίζει το άρθρο, οι Ιρανοί θυμούνται το πραξικόπημα που έγινε με την υποστήριξη των Βρετανών και των Αμερικανών το 1953 εναντίον του Μόζαντεκ (φιλοσοβιετιός), ο οποίος ήθελε να κρατικοποιήσει τις δυτικές εταιρείες ενέργειας στο Ιράν. Σαν να διαβάζεις Χρυσή Αυγή και ΚΚΕ δεν είναι η Χουριέτ? <br /> <br /> Από τότε που τα βρήκαν η Τουρκία και το Ιράν δεν ξέρεις αν διαβάζεις τους Σιίτες της Χρυσής Αυγής ή τους Τουρκαρέους του ΚΚΕ. <br /> <br /> Αυτό που λέει βέβαια η Χουριέτ για το πραξικόπημα του 1953 στο Ιράν ισχύει, μόνο που τότε το στρατιωτικό καθεστώς του Ιράν ήταν κώλος και βρακί με το ΝΑΤΟ, αφού το Ιράν ήταν ο βασικός σύμμαχος του ΝΑΤΟ στον Περσικό. Ενώ τώρα το στρατιωτικό καθεστώς του Ιράν εξοπλίζεται από την Ρωσία και την Κίνα, και εκπαιδεύει στην τρομοκρατία την Χεζμπολάχ, η οποία μέχρι και τον πόλεμο της Συρίας, εκπαίδευε στην τρομοκρατία την Al Qaeda, σε μία ανίερη συμμαχία Σουνιτών-Σιιτών, εναντίον των ΗΠΑ στο Αφγανιστάν, και εναντίον της Γαλλίας στην Βόρεια Αφρική. <br /> <br /> Το άρθρο της Χουριέτ όμως γράφει και κάτι άλλο πολύ σημαντικό, το οποίο φυσικά κανένας Έλληνας δημοσιογράφος δεν θα αναφέρει. Οι διαμαρτυρίες στο Ιράν, γράφει το άρθρο, δίνουν την ευκαιρία στον πρόεδρο του Ιράν τον Ρουχανί, να βάλει στο περιθώριο τους πιο σκληρούς Ισλαμιστές. Σκέφτείτε ότι η Σαουδική Αραβία προσπαθεί λίγο να εκμοντερνιστεί. Βλέπετε πόσο δύσκολο είναι για τους αριστερούς, τους Αδελφούς Μουσουλμάνους, τις φεμινίστριες και τους λοιπούς δικαιωματιστές στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ να υποστηστηρίζουν την Μουσουλμανική Αδελφότητα λόγων των σκληρών Ισλαμικών θέσεων της. <br /> <br /> Οι Ιρανοί, γράφει η Χουριέτ, θα χρησιμοποιήσουν τις διαμαρτυρίες για να κάνουν κάποιες μεταρρυθμίσεις, που σημαίνει ότι θα διευκολύνουν και τους συμμάχους τους στην Ευρώπη, την Κίνα και τις ΗΠΑ. Να πω εγώ ότι ήδη τον προηγούμενο μήνα οι Ιρανοί είπαν ότι οι γυναίκες δεν θα φυλακίζονται αν δεν τηρούν τον Ισλαμικό κώδικα ενδυμασίας, μαντίλες κλπ. <br /> <br /> Αυτό όμως δεν είναι Ιρανική Άνοιξη. Ούτε στην Ουκρανία ήταν Άνοιξη. Οι Ουκρανοί ξεσηκώθηκαν εναντίον των Ρώσων επειδή οι Ρώσοι προσπάθησαν να τους παρακάμψουν με τους Nord Stream και South Stream. Εκτός από τα 2 δις δολάρια που θα χάσουν οι Ουκρανοί από προμήθειες για το Ρωσικό αέριο που στέλνουν στην Ευρώπη μέσω Ουκρανίας, θα χάσουν και το γεωπολιτικό τους εκτόπισμα, αφού δεν θα τους χρειάζονται πλέον οι Ευρωπαίοι και οι Ρώσοι. Αυτός είναι ο λόγος που ξεσηκώθηκαν οι Ουκρανοί εναντίον των Ρώσων, και απειλούν ότι θα φέρνουν αέριο στην Ευρώπη μέσω Τουρκίας και Γεωργίας από την Μέση Ανατολή και την Κασπία. <br /> <br /> Χάρτης White Stream Pipeline<br /> <br /> <br /> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjwNCHH3xnZbypU1uH6pbdS98ef0KE2XbShid_2Pn9PLAAWXr9yKErU9bIPjGMuSt_q6zGQPP1tuYpk6QZkXg5Ef756-K5F0RT309sD0-VNdliDI-oVBc54iw7884xzmyft0GW2KtZwyiA/s1600/White+Stream+Pipeline.JPG"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjwNCHH3xnZbypU1uH6pbdS98ef0KE2XbShid_2Pn9PLAAWXr9yKErU9bIPjGMuSt_q6zGQPP1tuYpk6QZkXg5Ef756-K5F0RT309sD0-VNdliDI-oVBc54iw7884xzmyft0GW2KtZwyiA/s640/White+Stream+Pipeline.JPG" /></a><br /> <br /> <br /> Αν οι Αμερικανοί πάνε σε πόλεμο με το Ιράν θα κάνουν αυτό που έκαναν στο Ιράκ. Στο Ιράκ οι Αμερικανοί χτύπησαν την Σουνιτική μειοψηφία του Σαντάμ, η οποία καταπίεζε τους Σιίτες του Ιράκ, αλλά και τους Κούρδους του Ιράκ. Οι ΗΠΑ θεωρούσαν τους Κούρδους και τους Άραβες Σιίτες του Ιράκ φυσικούς τους συμμάχους. <br /> <br /> Οι Αμερικανοί με τους Ιρανούς συνεργάστηκαν στενά, και ακόμη συνεργάζονται στο Ιράκ, εναντίον του ISIS, των ανθρώπων του Σαντάμ δηλαδή. Ακόμη και τώρα, με τον Τραμπ στην εξουσία, οι Αμερικανοί συνεργάζονται με το Ιράν στο Ιράκ εναντίον του κοινού εχθρού τους, που δεν είναι άλλος από τους Σουνίτες του Ιράκ, αλλά σκοτώνονται και μεταξύ τους για το ποιος θα έχει μεγαλύτερη επιρροή στους Σιίτες του Ιράκ και στους Κούρδους του Ιράκ, για το ποιος δηλαδή θα ελέγχει το Ιράκ. Για το αν θα το ελέγχουν οι ΗΠΑ, ή για το αν θα το ελέγχει το Ιράν και κατ’ επέκταση η Κίνα. <br /> <br /> Ο Τραμπ πολύ πριν την προεκλογική του εκστρατεία έλεγε ότι οι ΗΠΑ έδωσαν δισεκατομμύρια (περίπου 1 τρις) στο Ιράκ, και τον έλεγχο πήρε τελικά η Κίνα.<br /> <br /> Εικόνα Τουιτ Τραμπ<br /> <br /> <br /> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjl5AuKqsYsbJcEyJ433TEZq5RohaySiuyM9wnin7dVwdaoJ3iB6bFZLha8g7YcUdawZcfsPnzG_ECoPM0K81raM10U46c3Znv168ez2vUOL_H76JPzXViq31kiBKDghR2FJlRjhIPYBAg/s1600/%25CE%25A4%25CF%2581%25CE%25B1%25CE%25BC%25CF%2580+%25CE%25A4%25CE%25BF%25CF%2585%25CE%25B9%25CF%2584.JPG"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjl5AuKqsYsbJcEyJ433TEZq5RohaySiuyM9wnin7dVwdaoJ3iB6bFZLha8g7YcUdawZcfsPnzG_ECoPM0K81raM10U46c3Znv168ez2vUOL_H76JPzXViq31kiBKDghR2FJlRjhIPYBAg/s640/%25CE%25A4%25CF%2581%25CE%25B1%25CE%25BC%25CF%2580+%25CE%25A4%25CE%25BF%25CF%2585%25CE%25B9%25CF%2584.JPG" /></a><br /> <br /> <br /> Ακόμη και στα σύνορα Λιβάνου-Συρίας οι Ιρανοί και οι ΗΠΑ συνεργάζονται εναντίον του ISIS. <br /> <br /> Ο λόγος που οι Ιρανοί δεν συνεργάστηκαν με τους Αμερικανούς εναντίον του ISIS στην Συρία, ήταν φυσικά ότι ο ISIS στην Συρία υποστηριζόταν από τον Άσαντ, προκειμένου να χτυπάει στην Συρία την Μουσουλμανική Αδελφότητα, η οποία υποστηριζόταν από την Τουρκία και το Κατάρ, και είχε και τις ευλογίες της Γαλλίας, της Βρετανίας και των ΗΠΑ. Και φυσικά ο ISIS χτυπούσε και τους Κούρδους της Συρίας, κάτι θετικό για την Τουρκία, και δημιουργούσε διχόνοια ανάμεσα στην Τουρκία και τις ΗΠΑ σε σχέση με τον ISIS και τους Κούρδους.<br /> <br /> Αν θέλεις να κάνεις Ιρανική Άνοιξη χρησιμοποιείς τους Κούρδους και τους Αζέρους του Ιράν, οι οποίοι αποτελούν το 30% περίπου του πληθυσμού του Ιράν. Οι Αζέροι είναι Σιίτες σοσιαλιστές, και οι Ιρανοί ξεσηκώνουν στο Αζερμπαϊτζάν τους Ισλαμιστές, και οι Αζέροι συνεργάζονται με τους Ισραηλινούς εναντίον του Ιράν. Οι Αζέροι δίνουν πετρέλαιο στο Ισραήλ και οι Ισραηλινοί δίνουν όλα στους Αζέρους. Αν και τώρα τα βρήκαν κάπως οι Ιρανοί με τους Αζέρους, και οι Ισραηλινοί προσέγγισαν τον μεγάλο αντίπαλο των Αζέρων, την Αρμενία.<br /> <br /> Και υπάρχει στο Ιράν και το 6% των Lurs, το 2% των Baloch και το 2% των Αράβων του Ιράν.<br /> <br /> Εικόνα Demographics of Iran<br /> <br /> <br /> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgKg5AMSw6etVWsCy3rxVE3NH8_tlhmQbklF1Qgg9ZqXBxwLwvXSIMiIVhim9AQFGMFxXz69IEbJbYXvMfDCBKcw1lspSKSY3wGvdNBGCG48nmOGZ3SsohOAeraBae3ulsd7UOJumsdfjw/s1600/%25CE%2594%25CE%25B7%25CE%25BC%25CE%25BF%25CE%25B3%25CF%2581%25CE%25B1%25CF%2586%25CE%25AF%25CE%25B1+%25CF%2584%25CE%25BF%25CF%2585+%25CE%2599%25CF%2581%25CE%25AC%25CE%25BD.JPG"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgKg5AMSw6etVWsCy3rxVE3NH8_tlhmQbklF1Qgg9ZqXBxwLwvXSIMiIVhim9AQFGMFxXz69IEbJbYXvMfDCBKcw1lspSKSY3wGvdNBGCG48nmOGZ3SsohOAeraBae3ulsd7UOJumsdfjw/s640/%25CE%2594%25CE%25B7%25CE%25BC%25CE%25BF%25CE%25B3%25CF%2581%25CE%25B1%25CF%2586%25CE%25AF%25CE%25B1+%25CF%2584%25CE%25BF%25CF%2585+%25CE%2599%25CF%2581%25CE%25AC%25CE%25BD.JPG" /></a><br /> <br /> Βλέπετε μάλιστα ότι ολόκληρο το βορειοδυτικό τμήμα του Ιράν αποτελείται από Αζέρους (πράσινο) και από Κούρδους (καφέ), και σε έναν ενδεχόμενο παγκόσμιο πόλεμο, αν η Τουρκία είναι αντίπαλος των ΗΠΑ, οι ΗΠΑ θα μπορούσαν να προσπαθήσουν να ενώσουν το Κουρδιστάν με το Αζερμπαϊτζάν, και την Κασπία Θάλασσα και την Μεσόγειο. Όταν λέω οι ΗΠΑ εννοώ και οι Βρετανοί και οι Γάλλοι αν είναι με τους Αμερικανούς, γιατί η Ανατολική Μεσόγειος ενδιαφέρει πολύ περισσότερο τους Βρετανούς, τους Γάλλους και τους Ιταλούς, παρά τους Αμερικανούς, τους οποίους ενδιαφέρει πολύ περισσότερο ο Ειρηνικός και ο Ινδικός Ωκεανός παρά η Μεσόγειος.<br /> <br /> Τέλος πάντων, με τα σημερινά δεδομένα αυτές οι εξεγέρσεις ενισχύουν τον Ρουχανί έναντι των σκληρών Ισλαμιστών, άσχετα αν ο Τραμπ θέλει να το πιστωθεί για να ενισχύσει το προφίλ του στις ΗΠΑ. Οι Ιρανοί έχουν κλείσει τα social media, και αυτό είναι μεγάλο κέρδος και για τον Ρουχανί και για τους αντιπάλους του σκληρούς Ισλαμιστές, και ανά πάσα στιγμή το επιθυμούν οι Φρουροί της Επαναστάσεως μπορούν να κάνουν μία πολύ πιο σκληρή χούντα.<br /> <br /> Να πω ότι οι Ισραηλινοί είχαν φτάσει πριν 3 χρόνια πολύ κοντά στο να δολοφονήσουν τον αρχηγό των Φρουρών της Επαναστάσεως για τις εκτός Ιράν επιχειρήσεις, τον υπεύθυνο δηλαδή για την τρομοκρατία, τα ναρκωτικά, την υποστήριξη οργανώσεων στο εξωτερικό κλπ, (Στρατηγόw Qassem Soleimani), αλλά τους είχαν εμποδίσει οι ΗΠΑ. Φαντάζομαι για να μην υπάρξει όξυνση και δημιουργηθεί πρόβλημα στην συνεργασία ΗΠΑ-Ιράν στο Ιράκ εναντίον του ISIS. Τώρα όμως οι ΗΠΑ έδωσαν στους Ισραηλινούς το πράσινο φως προκειμένου να δολοφονήσουν τον Στρατηγό Soleimani αν καταφέρουν να τον εντοπίσουν ξανά.<br /> <div> <br /> <a href="http://iakovosal.blogspot.gr/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

Η Ιρανική Άνοιξη

Αυτός είναι ο χάρτης της Αραβικής Άνοιξης. Στις χωρες που ανατράπηκαν τα φιλοΣαουδαραβικά καθεστώτα (Τυνησία, Αίγυπτος) το Ιράν έπαιξε κα...

Διαβάστε την συνέχεια

Απέναντι στην Αμερική και το Ισραήλ η Τουρκία για τους S-400: Πως θα ωφεληθεί η Ελλάδα;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiC8d6ah5PZ24XbEXghHfgNcx6IMESuRncrCcWvccIab_AGRgMgQL6CyKf-ESK6KqjThCTNUJ_OzWI8I4DMbninKCHBmck0FOT7J15YwAaDGjgyk4YDb1ptZ1_qt5n96mxdLoFJMHyhUxmp/s1600/s400.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="419" data-original-width="630" height="424" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiC8d6ah5PZ24XbEXghHfgNcx6IMESuRncrCcWvccIab_AGRgMgQL6CyKf-ESK6KqjThCTNUJ_OzWI8I4DMbninKCHBmck0FOT7J15YwAaDGjgyk4YDb1ptZ1_qt5n96mxdLoFJMHyhUxmp/s640/s400.jpg" width="640" /></a></div> <br />Toυ <b>Μάριου Ευρυβιάδη</b><br />Έχω επανειλημμένα υποστηρίξει πως τα αντιπυραυλικά και αντιαεροπορικά συστήματα S-400 που αγοράζει η Άγκυρα από τη Μόσχα δεν θα αναπτυχθούν τελικά στην Τουρκία για μια σειρά από σύνθετους λόγους. <br /><br />Φαίνεται όμως να διαψεύδομαι. Από όσα διαβάζουμε, οι διαπραγματεύσεις έχουν ολοκληρωθεί για δυο συστήματα και πως αυτά θα παραδοθούν γύρω στον Μάρτιο του 2020 και θα στοιχίσουν 2,5 δισ. δολάρια. Η Τουρκία έχει ήδη πληρώσει τα 45% του κόστους και τα υπόλοιπα θα πληρωθούν σε ρούβλια με ρωσικό δάνειο.<br /><br />Tο μετακινούμενο (mobile) αμυντικό σύστημα S-400 είναι το πιο εξελιγμένο που διαθέτουν οι ρωσικές ένοπλες δυνάμεις, ενώ η Μόσχα ετοιμάζει την ανάπτυξη της νέας (πέμπτης) γενιάς των S-500. Oι S-400 έχουν την ικανότητα να εγκλωβίσουν στόχους από αποστάσεις 400 μέχρι και 40 χιλ. Για κάθε περίπτωση διαθέτουν και ειδικούς πυραύλους. Κάθε δε σύστημα διαθέτει οκτώ συστοιχίες (batteries) και συνολικά 256 πυραύλους. Κατά τους ειδήμονες η πρακτική είναι να εκτοξεύονται δύο πύραυλοι ενάντια σε κάθε στόχο, οπότε κάθε σύστημα μπορεί, θεωρητικά, να αντιμετωπίσει 128 στόχους ταυτόχρονα. Οι ειδικοί όμως λένε πως μόνο 36 στόχοι μπορούν να αντιμετωπιστούν αποτελεσματικά. Επιπλέον υπάρχουν αμφιβολίες κατά πόσο οι πύραυλοι κατά των μακρινών στόχων είναι διαθέσιμοι ή ακόμη κατά πόσο τα ραντάρ έχουν τις δυνατότητες που τους αποδίδονται.<br /><br />Όλα αυτά είναι, βέβαια, θεωρητικά για τον απλούστατο λόγο πως το σύστημα αυτό δεν έχει δοκιμαστεί πουθενά. Είναι ανεπτυγμένο γύρω από τη Μόσχα και στην Κριμαία, έχει αγοραστεί από την Κίνα (αλλά δεν έχει ακόμη αναπτυχθεί), ενώ διαβάζουμε πως το διαπραγματεύεται η Ινδία, ενώ υπάρχει ενδιαφέρον και από τη Σαουδική Αραβία.<br /><br />Όπως είναι γνωστό, δυο συστήματα αναπτύχθηκαν και στη Συρία μετά την κατάρριψη ρωσικού πολεμικού αεροσκάφους από την Τουρκία τον Νοέμβριο του 2015. Όταν τον Απρίλιο του 2017 οι Αμερικάνοι αποφάσισαν να «τιμωρήσουν» τον Άσαντ διότι χρησιμοποίησε, τάχατες, χημικά όπλα (που ήταν μια ακόμη από τις συνεχείς προβακάτσιες εναντίον του) κατά των τζιχαντιστών, τον κτύπησαν από πολύ μακριά με 59 πυραύλους «Κρουζ», από πλοία τους στη Μεσόγειο. Δεν χρησιμοποίησαν πολεμικά αεροπλάνα φοβούμενοι τους S-400. Τότε αναπτύχθηκε μια εξειδικευμένη συζήτηση στις ΗΠΑ κατά πόσο οι Αμερικανοί δεν ήθελαν να ριψοκινδυνέψουν τα αεροπλάνα τους και, αντίστοιχα, κατά πόσο οι Ρώσοι στοχοποίησαν ή όχι τους «Κρουζ» με τους S-400. Στην πρώτη περίπτωση οι S-400 λειτούργησαν αποτρεπτικά, ενώ στη δεύτερη οι Ρώσοι δεν έπραξαν τίποτα, λέγεται, διότι απλά δεν μπορούσαν να αντιμετωπίσουν τη μαζική αμερικανική επίθεση. Το μόνο σίγουρο είναι πως η ανάπτυξη των S-400 στη Συρία παρέλυσε την τουρκική αεροπορία.<br /><br />Εφόσον δεν γίνεται χρήση των S-400, το πιο σημαντικό τους πλεονέκτημα είναι τα ραντάρ τους. Λέγεται πως έχουν δυνατότητα εντόπισης στόχων μέχρι 600 χλμ. Και είναι η δυνατότητα συλλογής δεδομένων και πληροφοριών που τους παρέχει στρατηγικό πλεονέκτημα. Αφού πόλεμοι δεν γίνονται κάθε μέρα, οι πληροφορίες είναι το μείζον.<br /><br />Παρεμπιπτόντως, στην περίπτωση της αγοράς και προσπάθειας ανάπτυξης των S-300 από την Κύπρο το 1997-’98, το πρόβλημα των Εγγλέζων, πρωτίστως, των Τούρκων, των Ισραηλινών και των Αμερικανών δεν ήταν το αντιπυραυλικό σύστημα καθ’ εαυτό, αλλά οι δυνατότητες του ραντάρ του. Στην περίπτωση των Εγγλέζων η εγκατάσταση του ρωσικού συστήματος θα τους τύφλωνε τα ραντάρ του Τροόδους και θα τους δημιουργούσε τεράστια και αναντικατάστατη ζημιά. Δυστυχώς η Λευκωσία δεν ήταν σε θέση να αντιληφθεί, πόσο δε μάλλον να εκμεταλλευτεί, το κρίσιμο αυτό στοιχείο. Διότι, αν το αντιλαμβανόταν, θα κρατούσε το ραντάρ του συστήματος και θα «παρέδιδε» τους πυραύλους, που θα ήταν και ένας «έντιμος» αλλά και αποτελεσματικός συμβιβασμός. Το μονοπώλιο των Εγγλέζων να κατασκοπεύουν τους πάντες στη Μέση Ανατολή, αλλά και πέραν του ορίζοντα βαθιά μέσα στη Ρωσία, χωρίς να πληρώνουν «τελωνείο» στη Λευκωσία, θα τερματιζόταν άδοξα. Και η Κύπρος θα αποκτούσε ένα υψηλής αξίας στρατηγικό πλεονέκτημα. Ποτέ δεν είναι, βέβαια, αργά. Με αφορμή την αγορά των S-400 από την Τουρκία, το ραντάρ των S-300 μπορεί να εγκατασταθεί στην Κύπρο, αφού στην Κρήτη το πυραυλικό σύστημα S-300 φαίνεται να βρίσκεται σε αχρησία.<br /><br />Η πιθανή ανάπτυξη των S-400 στην Τουρκία φέρνει την Ελλάδα σε μια πολύ δύσκολη στρατηγικά θέση. Δεν κατέχω τις γνώσεις ως πως το πώς οι ελληνικές ένοπλες δυνάμεις θα μπορούσαν να εξουδετερώσουν μια τέτοια απειλή, που σε περίπτωση που θα εξελιχθεί θα αποτελεί μέρος τουρκικού επιδρομικού πολέμου. Όμως ο κοινός νους επιτρέπει κάποιες σκέψεις. Κατ’ αρχήν, κρατάμε πως το σύστημα δεν έχει δοκιμαστεί πουθενά. Σημειώνω πως και το αντίστοιχο αμερικανικό σύστημα, το Patriot, έχει επανειλημμένα αποδειχτεί αναξιόπιστο σε πολέμους στη Μέση Ανατολή. Επίσης αντιπυραυλικά συστήματα μπορούν να παραπλανηθούν από ψεύτικους στόχους –decoys– ή ακόμη και να δεχτούν μαζική επίθεση.<br /><br />Η καλύτερη όμως άμυνα είναι η προληπτική προετοιμασία. Στην περίπτωση της Ελλάδας αυτό παραπέμπει και σε μια συμπληρωματική στρατηγική που αφορά σε συνεργασία με χώρες που αντιμετωπίζουν παρόμοια απειλή από τους S-400. Oι χώρες αυτές είναι οι ΝΑΤΟϊκοί σύμμαχοι της Ελλάδας, προεξαρχουσών των ΗΠΑ και, βέβαια, το Ισραήλ. Με το εβραϊκό κράτος η Ελλάδα αναπτύσσει μια στρατηγική σχέση τα τελευταία χρόνια που θα πρέπει, με βάση την αμοιβαιότητα, να αποδώσει συγκεκριμένα αποτελέσματα. Εδώ υπάρχει κοινός τόπος. Οι S-400 είναι ήδη ανεπτυγμένοι στη Συρία που σημαίνει πως το Ισραήλ πρέπει να είναι σε προχωρημένη κατάσταση αντιμετώπισής τους. Και να θυμίσω πως και την περίοδο 1997-’98, τότε που ακόμη βασίλευε η ισραηλινο-τουρκική συμμαχία, Ισραήλ και Τουρκία είχαν άμεση συνεργασία για «εξουδετέρωση» των S-300 της Κύπρου.<br /><br />Καλύτερος σύμμαχος το Πεντάγωνο<br /><br />Όμως ο καλύτερος σύμμαχος της Ελλάδος μπορεί να αποδειχτεί το αμερικανικό Πεντάγωνο, όχι επειδή η Ελλάδα είναι ΝΑΤΟϊκός σύμμαχος των ΗΠΑ που θα απειλείται σε περίπτωση ανάπτυξης των S-400 στην Τουρκία, αλλά επειδή η ανάπτυξή τους σε μια ΝΑΤΟϊκή χώρα θα αποτελέσει άμεση απειλή για τα ζωτικά συμφέροντα των Ηνωμένων Πολιτειών – ακόμη και απειλή κατά της ζωής μελών των ενόπλων δυνάμεων της χώρας.<br /><br />Μια πολύ καλή ένδειξη πως το Πεντάγωνο, με σύμμαχό του το Κογκρέσο, θα διαχειριστεί το τουρκικό πρόβλημα με τους S-400 είναι να εξετάσουμε συνοπτικά πως αυτοί και το ΝΑΤΟ (δηλ. οι ίδιοι) θα διαχειρίζονταν κάτι ανάλογο, που ήταν η παλαιότερη απόφαση της Τουρκίας (2013) που ακυρώθηκε και όχι τυχαία, να προμηθευτεί ένα σχετικα «ανάλογο» σύστημα, το FD-2000, από την Κίνα και μάλιστα από μια εταιρεία που βρίσκονταν ήδη υπό καθεστώς αμερικανικών κυρώσεων.<br /><br />Τότε εκφράσθηκε δημόσια από τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ πως ένα τέτοιο σύστημα δεν θα μπορούσε να ενσωματωθεί στο αμυντικό σύστημα του ΝΑΤΟ διότι θα καταστρατηγούσε την πιο βασική αρχή της Ατλαντικής Συμμαχίας που είναι αυτή της συλλογικής άμυνας, όπως επίσης και την αντιρωσική φιλοσοφία του οργανισμού.<br /><br />Αλλά αυτό το επιχείρημα ήταν μόνο η αρχή. Επειδή η Τουρκία έχει τεχνολογική συνεργασία με κυριολεκτικά δεκάδες εταιρείες της αμυντικής βιομηχανίας των ΝΑΤΟϊκών κρατών, καθώς και συμπαραγωγές όπως π.χ. για το σύστημα Patriot και το F-35, η παρουσία κινεζικών συστημάτων στην τουρκική επικράτεια θα επέτρεπε στην Κίνα να κατασκοπεύει τα πράγματα. Όπως δήλωσε τότε δυτική πηγή, «Θα θέλατε ένα κινέζικο ραντάρ να ζωγραφίζει τα F-35, κάθε φορα που προσγειώνονται ή απογειώνονται από μια τουρκική βάση;». Και ακριβώς για τον λόγο αυτό τέθηκε, από το 2013, ζήτημα κατά πόσο θα επιτραπεί στην Άγκυρα να αποκτήσει το F-35, το οποίο και συμπαράγει. Κατά τουρκικές εξαγγελίες η Τουρκία προτίθεται να αγοράσει 100 τέτοια μαχητικά.<br /><br />Τηρουμένων των αναλογιών τα ίδια επιχειρήματα ισχύουν και σήμερα ως προς τις συνέπειες εγκατάστασης των S-400. Επιπλέον από το 2013 οι αμερικανοτουρκικές σχέσεις έχουν πάρει την κατιούσα, ο δε ισλαμιστής ηγέτης της Τουρκίας και τα παρακολουθήματά του ζουν μια εναλλακτική πραγματικότητα όπου η παράνοια κυριαρχεί ως μια «φυσιολογική» κατάσταση. Στη δε Αμερική, στο Κογκρέσο, ο γερουσιαστής Ben Cardin προειδοποίησε πως η αγορά των S-400 από την Τουρκία παραβιάζει την νομοθεσία “Countering America’s Adversaries Through Sanctions Act”, η οποία ψηφίστηκε τον περασμένο Ιούλιο και στοχεύει ειδικά τη Ρωσία, τη Β. Κορέα και το Ιράν. Ανάμεσα στις ρωσικές εταιρείες που βρίσκονται υπό καθεστώς κυρώσεων συμπεριλαμβάνονται οι Almaz-Antey Air και η Space Defense Corporation JDC, κατασκευάστριες του συστήματος S-400.<br /><br />Κακομαθημένη Άγκυρα<br /><br />Η Τουρκία, η πιο κακομαθημένη χώρα της Ατλαντικής Συμμαχίας από τη δεκαετία του 1950, έχει συνηθίσει να έχει την πίτα ολόκληρη και τον σκύλο χορτάτο. «Πρέπει να πληρώνετε τους λογαριασμούς μας διότι μας έχετε ανάγκη», δήλωσε Τούρκος πρωθυπουργός σε Αμερικανό αξιωματούχο το 1979, μια δήλωση που βρίσκεται καταγραμμένη στο περιοδικό Foreign Affairs. Η κατάσταση αυτή συνεχίσθηκε στη διάρκεια της Προεδρίας Ομπάμα και φάνηκε πως θα συνεχιζόταν επί Προεδρίας Τραμπ.<br /><br />Την ανερμάτιστη συμπεριφορά του ισλαμιστή Ερντογάν και των παρατρεχάμενών του –τον αντιαμερικανισμό, τον αντιχριστιανισμό, τον αντισημιτισμό και γενικά τον αντιδυτικισμό– η αμερικανική κυβέρνηση και η γραφειοκρατεία του Πενταγώνου έδειξαν πως μπορούν να την ανεχθούν, πιστεύοντας (όπως και ένα σημαντικό μέρος της ισραηλινής στρατογραφειοκρατίας) πως είναι παροδικό φαινόμενο, πως περιορίζεται σε μια διεφθαρμένη ελίτ και πως δεν διέπει τη μουσουλμανική κοινωνία της Τουρκίας. Αυτό όμως που δεν πρόκειται να ανεχθούν είναι μια διαρκής σφήνα μέσα στο σύστημα ασφαλείας του αμερικανικού κράτους και των ΝΑΤΟϊκών του συμμάχων.<br /><br />Δίλημμα, S-400 ή τα F-35;<br /><br />Το όλο ζήτημα θα κορυφωθεί πολύ πριν το 2020 που υποτίθεται πως η Τουρκία θα παραλάβει τους S-400, αν και κυκλοφορεί και η πληροφορία πως μια συστοιχία θα παραδοθεί μέσα στο 2019. Το 2018 προγραμματίζεται η παράδοση των πρώτων F-35 στην Τουρκία. Και υπάρχουν αρκετές ενδείξεις και σχετικές δηλώσεις πως η Τουρκία θα πρέπει να αποφασίσει: Ή τους S-400 ή τα F-35. Και τα δυο δεν γίνεται (Βλ. σχετικά, Valerie Insinna, “If Turkey buys Russian system, they can’t plug into NATO tech”, Defense News, November 16, 2017 και Τom Rogan “If Turkey buys the Russian S-400 missile system, it can’t be allowed to buy the F-35 fighter jet”, Washington Examiner, November 17, 2017).<br /><br />Με βάση τα παραπάνω, επανέρχομαι και υποστηρίζω –και παρά τις καθημερινά αντίθετες ενδείξεις– πως οι S-400 δεν θα αναπτυχθούν τελικά στην Τουρκία διότι το τίμημα θα είναι ασήκωτο για την Άγκυρα. Εκτός και αν αληθεύει και κάτι ακόμη που κυκλοφορεί: Πως η πρεμούρα του Ερντογάν να αποκτήσει τους S-400 είναι για να τους αναπτύξει γύρω από το παλάτι του στην Άγκυρα, ώστε να εξασφαλιστεί από ένα ακόμη πραξικόπημα που θα έχει και πάλιν ως αιχμή του δόρατος τουρκικά F-16! Μήπως γι’ αυτό θέλει μια συστοιχία μέσα στο 2019;<div> <br /><a href="http://mignatiou.com/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

Απέναντι στην Αμερική και το Ισραήλ η Τουρκία για τους S-400: Πως θα ωφεληθεί η Ελλάδα;

Toυ Μάριου Ευρυβιάδη Έχω επανειλημμένα υποστηρίξει πως τα αντιπυραυλικά και αντιαεροπορικά συστήματα S-400 που αγοράζει η Άγκυρα από τη Μό...

Διαβάστε την συνέχεια

ΠΓΔΜ: Που οφείλεται η σημερινή κινητικότητα στο ζήτημα της ονομασίας - 8 αναλυτές απαντούν

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjpIGbUmd15kZ9BZcpWRXxox08scwDH4Pxa4OX1LIcfwvokT9RHY_6qnKIYY5HtxeTQ5kixspG4okZ6YPW5FOReahH7hFeOaPYBHZ5UCJ3y-9YdCcoA5eg9GU0kXN2Ye0yaTJxUxZNrgSj8/s1600/%25CE%25A0%25CE%2593%25CE%2594%25CE%259C.+%25CE%25A0%25CE%25BF%25CF%2585+%25CE%25BF%25CF%2586%25CE%25B5%25CE%25AF%25CE%25BB%25CE%25B5%25CF%2584%25CE%25B1%25CE%25B9+%25CE%25B7+%25CF%2583%25CE%25B7%25CE%25BC%25CE%25B5%25CF%2581%25CE%25B9%25CE%25BD%25CE%25AE+%25CE%25BA%25CE%25B9%25CE%25BD%25CE%25B7%25CF%2584%25CE%25B9%25CE%25BA%25CF%258C%25CF%2584%25CE%25B7%25CF%2584%25CE%25B1+%25CF%2583%25CF%2584%25CE%25BF+%25CE%25B6%25CE%25AE%25CF%2584%25CE%25B7%25CE%25BC%25CE%25B1+%25CF%2584%25CE%25B7%25CF%2582+%25CE%25BF%25CE%25BD%25CE%25BF%25CE%25BC%25CE%25B1%25CF%2583%25CE%25AF%25CE%25B1%25CF%2582.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="340" data-original-width="630" height="344" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjpIGbUmd15kZ9BZcpWRXxox08scwDH4Pxa4OX1LIcfwvokT9RHY_6qnKIYY5HtxeTQ5kixspG4okZ6YPW5FOReahH7hFeOaPYBHZ5UCJ3y-9YdCcoA5eg9GU0kXN2Ye0yaTJxUxZNrgSj8/s640/%25CE%25A0%25CE%2593%25CE%2594%25CE%259C.+%25CE%25A0%25CE%25BF%25CF%2585+%25CE%25BF%25CF%2586%25CE%25B5%25CE%25AF%25CE%25BB%25CE%25B5%25CF%2584%25CE%25B1%25CE%25B9+%25CE%25B7+%25CF%2583%25CE%25B7%25CE%25BC%25CE%25B5%25CF%2581%25CE%25B9%25CE%25BD%25CE%25AE+%25CE%25BA%25CE%25B9%25CE%25BD%25CE%25B7%25CF%2584%25CE%25B9%25CE%25BA%25CF%258C%25CF%2584%25CE%25B7%25CF%2584%25CE%25B1+%25CF%2583%25CF%2584%25CE%25BF+%25CE%25B6%25CE%25AE%25CF%2584%25CE%25B7%25CE%25BC%25CE%25B1+%25CF%2584%25CE%25B7%25CF%2582+%25CE%25BF%25CE%25BD%25CE%25BF%25CE%25BC%25CE%25B1%25CF%2583%25CE%25AF%25CE%25B1%25CF%2582.jpg" width="640" /></a></div> <br />Μετά από πολλά χρόνια ακινησίας, το ζήτημα της ονομασίας της Πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας και οι διαπραγματεύσεις μεταξύ Αθήνας και Σκοπίων βρίσκονται στο επικέντρο του ενδιαφέροντος, τόσο στις δύο ενδιαφερόμενες χώρες όσο και σε σημαντικές Δυτικές πρωτεύουσες. <br /><br />Η βαθιά πολιτική κρίση στη γειτονική χώρα οδήγησε στην πτώση της κυβέρνησης Γκρουέβσκι και στην ανάδειξη μιας νέας ηγεσίας, υπό τον Ζόραν Ζάεβ, η οποία δηλώνει αποφασισμένη να προχωρήσει στην επίλυση της διαφοράς με την Ελλάδα και στην ταχεία προώθηση της ένταξης στο ΝΑΤΟ και της έναρξης ενταξιακών διαπραγματεύσεων με την Ευρωπαϊκή Ένωση. <br /><br />Η ελληνική πλευρά ανταποκρίθηκε θετικά στις πρωτοβουλίες από τα Σκόπια και ο Υπουργός Εξωτερικών Νίκος Κοτζιάς έθεσε ένα ιδιαίτερα αισιόδοξο χρονοδιάγραμμα που προβλέπει γοργά βήματα προς την επίλυση της διαφοράς κατά το πρώτο εξάμηνο του 2018. Συγχρόνως, όμως, η νέα διαδικασία επίλυσης και τα πιθανά αποτελέσματά της έχουν ήδη αναχθεί σε ζητήματα αντιπαράθεσης μεταξύ των κυβερνητικών εταίρων και, κυρίως, μεταξύ κυβέρνησης και αντιπολίτευσης. Όλοι, πάντως, οι αναλυτές συμφωνούν ότι το ζήτημα της ονομασίας της ΠΓΔΜ θα μας απασχολήσει έντονα το επόμενο διάστημα, ενώ δεν είναι λίγοι αυτοί που θεωρούν ότι ήρθε η ώρα για την οριστική διευθεύτηση της χρονίζουσας διαφοράς.<br /><br /><b>Το Ελληνικό Ίδρυμα Ευρωπαϊκής & Εξωτερικής Πολιτικής (ΕΛΙΑΜΕΠ)</b>, μέσω του Προγράμματος Νοτιο-Ανατολικής Ευρώπης, παρακολουθεί και αναλύει, εδώ και χρόνια, συστηματικά τόσο το ζήτημα της ονομασίας στις διάφορες διαστάσεις του, όσο και τις εξελίξεις στο εσωτερικό της ΠΓΔΜ. Θα συνεχίσει να παρεμβαίνει στο δημόσιο διάλογο κατά την κρίσιμη αυτή περίοδο, συνεισφέροντας τα πορίσματα της επιστημονικής του έρευνας. Στο πλαίσιο της προώθησης του διαλόγου για τις εξελίξεις γύρω από τη διαφορά με την ΠΓΔΜ, το ΕΛΙΑΜΕΠ απευθύνθηκε σε καταξιωμένους αναλυτές ζητώντας σύντομες τοποθετήσεις για τις τρέχουσες εξελίξεις. <br /><br /><b>Ιωάννης Αρμακόλας,</b> <br /><br />Ερευνητής «Σταύρος Κωστόπουλος» και Επικεφαλής του Προγράμματος Νοτιο-Ανατολικής Ευρώπης, Ελληνικό Ίδρυμα Ευρωπαϊκής & Εξωτερικής Πολιτικής (ΕΛΙΑΜΕΠ)<br /><br />Τα ερωτήματα που τέθηκαν στους αναλυτές ήταν τα εξής: (1) Που οφείλεται η σημερινή κινητικότητα στις σχέσεις Ελλάδας-ΠΓΔΜ, (2) Ποια σημεία θα είναι σημαντικά σε μια πιθανή συμφωνία μεταξύ των δύο πλευρών, και (3) Αν υπάρχει περιθώριο για αισιοδοξία για μια οριστική συμφωνία επίλυσης της διαφοράς.<br /><b><br />Άγγελος ΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ, Διπλωματικός συντάκτης, Το Βήμα</b><br /><br />Υπάρχουν, εκτιμώ, τρεις λόγοι που έχουν τροφοδοτήσει την τρέχουσα κινητικότητα. Ο πρώτος είναι η αλλαγή ηγεσίας στα Σκόπια και η ανάληψη της εξουσίας από μία κυβέρνηση η οποία εμφανίζεται διατεθειμένη να κλείσει μέτωπα στην εξωτερική της πολιτική και να αναζωογονήσει την ευρωατλαντική προοπτική της χώρας. Ο δεύτερος λόγος είναι η διαφαινόμενη ανανέωση του ενδιαφέροντος των Ηνωμένων Πολιτειών και της Ε.Ε. για την περιοχή των Δυτικών Βαλκανίων, κάτι που μαρτυράται τόσο από την πρόσφατη επίσκεψη των υπουργών Εξωτερικών των χωρών αυτών στην Ουάσιγκτον όσο και από τις δηλώσεις Ευρωπαίων αξιωματούχων περί πιθανής νέας διεύρυνσης. Ο τρίτος λόγος είναι η ύπαρξη δύο στοιχείων που έχουν ανησυχήσει τη Δύση, δηλαδή η ενίσχυση της ρωσικής επιρροής (που δεν πρέπει πάντως να υπερεκτιμάται) και η παρουσία στην περιοχή εξτρεμιστικών ισλαμικών στοιχείων καθώς και δικτύων οργανωμένου εγκλήματος.<br /><br />Το ζήτημα της ονομασίας θα μπορούσε – σχηματικά – να διαχωριστεί σε πρακτικό και «συναισθηματικό». Το πρώτο σκέλος αφορά στο νέο όνομα που θα επιλεγεί και στο εύρος χρήσης του. Το δεύτερο, το οποίο φυσικά δεν πρέπει να υποτιμάται καθώς υποκρύπτει πολλές ευαισθησίες, αφορά σε θέματα ταυτότητας και γλώσσας. Θα πρέπει να βρεθούν εσωτερικές ισορροπίες τόσο στο πρώτο όσο και στο δεύτερο σκέλος, προκειμένου να παρακαμφθούν οι δυσκολίες. Για την Ελλάδα, για παράδειγμα, το εύρος χρήσης είναι σημαντικότερο από το όνομα που θα επιλεγεί, όπως επίσης η έννοια της ταυτότητας και της υπηκοότητας σημαντικότερη από τη γλώσσα.<br /><br />Διαφαίνεται από τις δύο πλευρές μία επιθυμία να βρεθεί μία λύση σε αυτό το χρονίζον πρόβλημα. Αν υπάρξουν ορισμένες επιτυχημένες κινήσεις για την οικοδόμηση εμπιστοσύνης πριν από την επίλυση της εκκρεμότητας θα βοηθούσαν πολύ ώστε να ξεπεραστούν αρνητικά στερεότυπα. Αναμφίβολα, η αποχώρηση Γκρούεφσκι συνολικά από την πολιτική ζωή της γείτονος θα διευκόλυνε. Ωστόσο, μπορεί να ανακύψουν περιπλοκές και στην ελληνική πλευρά. Τόσο οι Ανεξάρτητοι Έλληνες όσο και βουλευτές της ΝΔ θα μπορούσαν να εμφανιστούν αντίθετοι σε μία συμβιβαστική λύση. Σε γενικές γραμμές, θα έλεγα ότι μπορούμε να είμαστε συγκρατημένα αισιόδοξοι.<br /><br /><b>Νίκος ΕΥΘΥΜΙΑΔΗΣ, Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος της REDESTOS - Efthymiadis Agrotechnology Group</b><br /><br />Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι η αλλαγή στο πολιτικό σκηνικό της γειτονικής μας χώρας συνοδεύτηκε και από μια διαφορετική αντιμετώπιση της χρόνιας εκκρεμότητας με την Ελλάδα γύρω από το θέμα της ονομασίας της ΠΓΔΜ. Το σημαντικό κατά την γνώμη μου είναι ότι η αλλαγή αυτή δεν οφείλεται μόνον στην πρωτοβουλία του νέου Πρωθυπουργού Ζόραν Ζάεφ. Aνταποκρίνεται και σε ένα σημαντικό και αυξανόμενο ποσοστό της κοινωνίας των γειτόνων μας που συνειδητοποιεί ότι οι εκκρεμότητες γύρω από την ονομασία και η προσπάθεια εξαρχαϊσμού από την κυβέρνηση Γκρουέφσκι έχουν ζημιώσει σοβαρά την ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας, ενώ ταυτόχρονα εμποδίζουν τις καλές σχέσεις με την Ελλάδα, χώρα που μπορεί να είναι στρατηγικός σύμμαχος ανάπτυξης και ασφάλειας της ΠΓΔΜ. Αντίστοιχα από την ελληνική πλευρά, έχει γίνει πλέον κοινωνικά αποδεκτό ότι ο συμβιβασμός με σύνθετη ονομασία είναι η καλύτερη εφικτή σήμερα λύση του χρόνιου αυτού προβλήματος.<br /><br />Όπως είναι σήμερα διαμορφωμένη η δυναμική μιας ενδεχόμενης συμφωνίας, το πιο «εύκολο» φαίνεται να είναι η επιλογή ενός κοινά αποδεκτού σύνθετου ονόματος, σε συνδυασμό με την απάλειψη του γνωστού αλυτρωτισμού, όπως εκφράζεται κυρίως στο εκπαιδευτικό σύστημα της ΠΓΔΜ. Το πιο δύσκολο θα είναι η υποχρέωση χρήσης της νέας ονομασίας «έναντι όλων» σε κάθε δηλαδή επίσημη ή και ανεπίσημη εφαρμογή της. Ακόμη πιο δύσκολο, έως πολύ δύσκολο, θα είναι να συμφωνηθεί ο όρος που θα χρησιμοποιηθεί για την εθνική ταυτότητα και κυρίως για την ονομασία της γλώσσας των πολιτών της ΠΓΔΜ.<div> <br />Μια συνολική τέτοια συμφωνία της Ελλάδας με την ΠΓΔΜ μπορεί να είναι επώδυνη για πολλούς από εμάς που γνωρίζουμε τα πραγματικά ιστορικά δεδομένα της Μακεδονίας. Θα αποτελέσει όμως και έναν έντιμο συμβιβασμό δύο λαών που έχουν κάθε λόγο να ζήσουν ανεξάρτητα και ειρηνικά στον ίδιο χώρο της Νότιο-Ανατολικής Ευρώπης. Προσωπικά, είμαι αισιόδοξος ότι μια τέτοια σύνθετη συμφωνία συμβιβασμού με την ΠΓΔΜ είναι σήμερα εφικτή και θα βοηθήσει στην σταθεροποίηση μιας επί μακρόν ρευστής κατάστασης στις σχέσεις των δύο χωρών. Ταυτόχρονα, είναι βέβαιο ότι θα ευνοήσει και την βελτίωση των σχέσεων της χώρας μας με την Αλβανία κάτι που πρέπει να γίνει έγκαιρα αλλά σε διαχρονικό ορίζοντα, ώστε να εξυπηρετηθεί η διαφαινόμενη γεωπολιτική αναβάθμιση της Ελλάδος στην ευρύτερη περιοχή.<br /><b><br />Δημήτρης ΚΑΙΡΙΔΗΣ, Καθηγητής Διεθνών Σχέσεων, Πάντειο Πανεπιστήμιο</b><br /><br />Ο νέος πρωθυπουργός της ΠΓΔΜ, Ζόραν Ζάεφ, εμφανίζει ως απόλυτη κυβερνητική προτεραιότητα την επίλυση της διαφοράς με την Ελλάδα, ώστε να προχωρήσει η ένταξη των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ και την Ε.Ε. Ο εθνικιστικός παροξυσμός του Νικόλα Γκρουέφσκι αποδείχτηκε ατελέσφορος και επέτεινε την απομόνωση και την παρακμή της ΠΓΔΜ. Ο απολογισμός για την ΠΓΔΜ, από την ανεξαρτησία το 1991 μέχρι σήμερα, είναι απογοητευτικός σε όλα τα επίπεδα, και ιδιαίτερα στην οικονομία. Τα πιο δυναμικά στρώματα της σλαβομακεδονικής κοινωνίας συνειδητοποιούν ότι η χώρα χρειάζεται ριζική αλλαγή πορείας. Είναι κοινή η πεποίθηση τους ότι αυτή η αλλαγή περνάει μέσα από έναν έντιμο συμβιβασμό με την Ελλάδα. Ο συμβιβασμός αυτός οφείλει να αναγνωρίζει και να σέβεται τις ελληνικές ευαισθησίες χωρίς να υπονομεύει την εύθραυστη εθνοτική συγκρότηση της ΠΓΔΜ.<br /><br />Oι Ηνωμένες Πολιτείες και η Γερμανία έχουν επενδύσει στην επιτυχία της ελληνο-σκοπιανής προσέγγισης. Γνωρίζουν, όπως γνωρίζει και ο Ζάεφ, ότι ο χρόνος είναι περιορισμένος και ότι η νέα κυβέρνηση θα πρέπει να επιδείξει απτά αποτελέσματα σύντομα. Οι εθνικιστές του Γκρουέφσκι μπορεί εύκολα να επανέλθουν, αν ο Ζάεφ αποδειχτεί ενδοτικός και αναποτελεσματικός. Γι’ αυτό, στο προσεχές διάστημα, η πίεση προς την Ελλάδα αναμένεται να αυξηθεί.<br /><br />Όμως, ο λαϊκισμός και η εθνικιστική δημαγωγία συνεχίζονται εκατέρωθεν. Στην Ελλάδα, οι υπεύθυνες πολιτικές δυνάμεις συχνά εμφανίζονται φοβικές, ενώ τα MME έχουν αφιερώσει ελάχιστο χρόνο στην κάλυψη των εξελίξεων στην ΠΓΔΜ, αφήνοντας τον ελληνικό λαό απληροφόρητο για το θέμα που τα ίδια στο παρελθόν είχαν αναγορεύσει σε εθνικό. Έτσι, το πεδίο παραμένει ελεύθερο για «τσαρλατάνους» της πολιτικής και της δημοσιογραφίας για να πλειοδοτήσουν στο θέμα που δικαιολογημένα συγκινεί τους Έλληνες.<br /><br />Ο Έλληνας ΥΠΕΞ γνωρίζει τις λεπτές βαλκανικές ισορροπίες, χάρη και στην προηγούμενη θητεία του ως συμβούλου στο ΥΠΕΞ. Ως ρεαλιστής, κατανοεί ότι η Ελλάδα πρέπει να κλείσει τα μέτωπα που αποσπούν την προσοχή της από την αντιμετώπιση του τουρκικού κινδύνου. Όμως, απέναντι του έχει έναν άπειρο και με ελάχιστο ενδιαφέρον για το θέμα Πρωθυπουργό και έναν κυβερνητικό εταίρο, που δεν αφήνει καμιά ευκαιρία πατριδοκαπηλίας να πάει χαμένη. Το δόγμα της ακινησίας και της αποφυγής του πολιτικού κόστους φαίνεται να κυριαρχεί και πάλι. Η χώρα έχει ανάγκη από πολιτική ηγεσία με αίσθηση χρέους, ιδίως απέναντι στις επόμενες γενιές, οι οποίες θα κληθούν να πληρώσουν την όποια αδυναμία και δειλία μας να υπερβούμε τα σημερινά αδιέξοδα.<br /><b><br />Μαριλένα ΚΟΠΠΑ. Επίκουρη Καθηγήτρια Διεθνών Σχέσεων, Πάντειο Πανεπιστήμιο</b><br /><br />Μετά από στασιμότητα πολλών χρόνων, το θέμα της διαφοράς για το όνομα φαίνεται να ξανανοίγει. O καταλύτης ήταν η κυβερνητική αλλαγή στην ΠΓΔΜ με την έλευση στην εξουσία του<br /><br />Σοσιαλδημοκράτη Ζάεβ, που δείχνει αποφασισμένος να επιδιώξει την επίλυση ώστε η χώρα του να μπορέσει να προχωρήσει στους ευρω-ατλαντικούς θεσμούς. Αλλά και η Αθήνα δηλώνει έτοιμη για μια λύση που θα κλείσει την «αιμορραγία» πολιτικού κεφαλαίου που το ονοματολογικό έχει για χρόνια προκαλέσει στην ελληνική διπλωματία.<br /><br />Είναι σαφές ότι η Ελλάδα δε συζητά λύση ένταξης στο ΝΑΤΟ ή έναρξης διαπραγματεύσεων με την Ε.Ε. στη βάση της προσωρινής ονομασίας, κάτι που απλώς, εκτιμάται, θα διαιωνίσει το<br /><br />πρόβλημα. Αντίθετα, επιδιώκει μια συνολική λύση που θα αφορά όχι μόνο το όνομα της χώρας και το εύρος χρήσης του, αλλά και μια οριστική συμφωνία για τους επιθετικούς προσδιορισμούς, τα παράγωγα για εμπορική χρήση και τις συντμήσεις. Είναι ένα σύνθετο και δύσκολο εγχείρημα, δεδομένης της παγίωσης των θέσεων των δυο πλευρών μέσα στο χρόνο αλλά και της αβέβαιης στήριξης της αντιπολίτευσης ένθεν κακείθεν.<br /><br />Ανεξάρτητα από το τι αντιλαμβανόμαστε στην Ελλάδα ως διαπραγμάτευση, στην πράξη αυτή πάντα αφορά αμοιβαίες υποχωρήσεις. Και αυτό είναι ακριβώς το κρίσιμο: αν τις όποιες υποχωρήσεις, που έτσι κι αλλιώς θα χρειαστεί να γίνουν, θα μπορέσουμε να τις αποδεχτούμε ως μέρος μιας διαπραγμάτευσης και όχι ως εθνική ήττα.<br /><br />Εδώ θα κριθεί και ο ρόλος της αντιπολίτευσης. Είναι κοινή πεποίθηση, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων, ότι το ζήτημα πρέπει να επιλυθεί. Όμως, η λύση πρέπει να στηριχθεί από όλους. Η<br /><br />αντιπολίτευση θα αναμετρηθεί με την ιστορική ευθύνη της να μπει τέλος σε μια αδιέξοδη και περιττή διένεξη που κόστισε πολύ στη χώρα. Ας μην είναι το Μακεδονικό θύμα για άλλη μια φορά μικροπολιτικής αντιπαράθεσης και μάχης χαρακωμάτων.<br /><br /><b>Ηλίας ΚΟΥΣΚΟΥΒΕΛΗΣ, Καθηγητής Διεθνών Σχέσεων, Πανεπιστήμιο Μακεδονίας</b><br /><br />Η κινητικότητα και η διάθεση, τουλάχιστον σε επίπεδο δηλώσεων, από τα Σκόπια για επίλυση της διαφοράς του ονόματος με την Ελλάδα οφείλεται σε σειρά λόγων. Ο πρώτος είναι η δεινή οικονομική κατάσταση της χώρας, σε συνδυασμό με την αδυναμία άντλησης μεγαλύτερης οικονομικής βοήθειας από την ΕΕ και το ΝΑΤΟ. Ο δεύτερος είναι ότι η πολιτική Γκρούεφσκι αποδείχθηκε αδιέξοδη, παρά το ότι πέρασαν αρκετά χρόνια μετά το βέτο της Ελλάδας στο Βουκουρέστι (2008). Οι δύο αυτοί λόγοι δημιούργησαν τον τρίτο, δηλαδή να καταστεί ο δυτικός προσανατολισμός της χώρας πρόταγμα στην πολιτική του Ζάεφ και του κόμματός του. Τούτο επέτρεψε και την προσέγγιση με τα Αλβανικά κόμματα, τα οποία είχαν ήδη μία δυτικόστροφη ατζέντα, και ενδιαφέρονται πολύ περισσότερο για την ισονομία και ευημερία των πολιτών, παρά για την ονομασία. Ασφαλώς, τέλος, υπάρχει και το ενδιαφέρον της ΕΕ και των ΗΠΑ που έβλεπαν τον Γκρούεφσκι να διολισθαίνει σε αντιδημοκρατικές επιλογές στο εσωτερικό, και στην αλλαγή του βασικού προσανατολισμού της χώρας στο εξωτερικό.<br /><br />Ωστόσο τα δύο κρίσιμα και αλληλένδετα σημεία για την εξεύρεση λύσης παραμένουν. Το πρώτο είναι η οριστική και αμετάκλητη παύση της αλυτρωτικής προπαγάνδας Σκοπίων, που ασκείται για πάνω από εβδομήντα χρόνια μέσα από σχολεία, κυβερνητικούς φορείς και τον Τύπο. Το δεύτερο είναι η ονομασία, η οποία είναι ο κύριος φορέας του αλυτρωτισμού. Η θέση της Ελλάδας είναι σαφής και έντιμη, έχοντας ήδη κάνει ένα σημαντικό βήμα προσέγγισης και συμβιβασμού: σύνθετη ονομασία με γεωγραφικό προσδιορισμό, που θα ισχύει erga omnes και για κάθε χρήση, εσωτερική και διεθνή.<br /><br />Η Ελλάδα λοιπόν έχει κάνει το πρώτο βήμα. Μένει και τα Σκόπια να αποδείξουν ότι εννοούν ό,τι λένε και να κάνουν το ίδιο βήμα, καθώς πάντα χρειάζονται δύο μέρη για να γίνει μία συμφωνία. Βέβαια, η αποδοχή της λύσης ή μη στο επίπεδο της ελληνικής κοινής γνώμης, ειδικά στην βόρεια Ελλάδα, θα εξαρτηθεί από το ποια θα είναι η σύνθετη ονομασία, και ειδικά αν το «σύνθετο» θα εκφρασθεί με δύο λέξεις ή με μία, καθώς μόνο στην δεύτερη περίπτωση διασφαλίζεται η μη εγκατάλειψη του όποιου πρώτου συνθετικού.<br /><br /><b>Σταύρος ΛΥΓΕΡΟΣ, Δημοσιογράφος</b><br /><br />Πολλοί στην Αθήνα το μόνο που θέλουν στην υπόθεση του Μακεδονικού είναι να βρεθεί μία οποιαδήποτε σύνθετη ονομασία για να ξεμπερδεύουν. Για να ξεμπερδεύει πραγματικά η Ελλάδα πρέπει να επιβληθεί η σύνθετη ονομασία, που θα ακυρώσει το ιδεολόγημα της «διαμελισμένης μακεδονικής πατρίδας». Η προσπάθεια των Σλαβομακεδόνων να σφετερισθούν την ιστορική κληρονομιά των αρχαίων Μακεδόνων ενοχλεί την ελληνική κοινή γνώμη, αλλά το κύριο πρόβλημα είναι η γεωπολιτική πτυχή.<br /><br />Η κρατική ιδεολογία των Σκοπίων εμφανίζει τη Μακεδονία σαν πατρίδα του ανύπαρκτου «μακεδονικού έθνους ». Οι Σλαβομακεδόνες δηλώνουν ότι το όνομα « Μακεδονία»/ «μακεδονική» είναι η ταυτότητά τους, επειδή μέσω αυτού νομιμοποιούν το ιδεολόγημα της «διαμελισμένης μακεδονικής πατρίδας». Η γεωγραφική περιοχή Μακεδονία, όμως, όχι μόνο ανήκει σε τρία κράτη, αλλά και είναι πολυεθνική. Καμία εθνότητα δεν δικαιούται να μονοπωλεί το όνομα.<br /><br />Το ζητούμενο, λοιπόν, είναι να επιβληθεί η σύνθετη ονομασία που αντανακλά την πραγματικότητα της περιοχής, που ακυρώνει την προσπάθεια του Μέρους να σφετερισθεί το Όλον. Αυτός είναι ο πυρήνας του προβλήματος και μόνο αν αντιμετωπισθεί έτσι μπορεί να προκύψει βιώσιμη λύση. Το δικαίωμα αυτοπροσδιορισμού των Σλαβομακεδόνων δεν σημαίνει χωρίς περιορισμούς επιλογή ονόματος για το κράτος, την εθνότητα και τη γλώσσα. Επειδή η ονομασία συμπυκνώνει την ταυτότητα, η ελευθερία επιλογής ονόματος σταματάει εκεί που αρχίζει να θίγει άλλους.<br /><br />Το ζητούμενο δεν είναι ο «Μακεδονισμός», που κυριαρχεί στο γειτονικό κράτος από την ίδρυσή του, να καταστεί καλυμμένος και ευέλικτος. Ζητούμενο είναι να ακυρωθεί. Για να μην επανέλθει το πρόβλημα από το παράθυρο, πρέπει η λύση να αφορά και το όνομα της εθνότητας και της γλώσσας. Αλλιώς, θα συνεχισθεί ο φαύλος κύκλος που δηλητηριάζει το κλίμα στις διμερείς σχέσεις. Σκοπός, λοιπόν, δεν είναι να βρεθεί ένας όποιος συμβιβασμός, αλλά οι Σλαβομακεδόνες να αποδεχθούν αυτό που πραγματικά αντιπροσωπεύουν στην περιοχή.<br /><br />Επειδή πρόκειται για συνεταιρικό κράτος, η ονομασία του πρέπει να είναι εθνικά ουδέτερη και ταυτοχρόνως να καταδεικνύει πως πρόκειται για Μέρος και όχι για το Όλον. Ονόματα όπως ‘Uppermacedonia’ και ‘Vardarmakedonia’ αντανακλούν την πραγματικότητα, χωρίς να θίγουν καμία πλευρά. Αντιθέτως, το ‘Νέα Μακεδονία’ (και στη σλαβική εκδοχή της) παραπέμπει στο σύνολο της Μακεδονίας με χρονικό προσδιορισμό. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι αντί να ακυρώνει το ιδεολόγημα του «Μακεδονισμού», το επικυρώνει.<br /><br /><b>Αλέξανδρος Π. ΜΑΛΛΙΑΣ, Πρέσβης ε.τ., πρώτος Διπλωματικός Αντιπρόσωπος Ελλάδος στην πΓΔΜ ( 1995-1999)</b><br /><br />Η κυβερνητική αλλαγή στην πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας (πΓΔΜ) προκάλεσε αναμφίβολα βελτίωση της ατμόσφαιρας μεταξύ των δύο γειτονικών μας χωρών. Τούτο έγινε αμέσως σαφές με δηλώσεις και κινήσεις των ιθυνόντων στα Σκόπια οι οποίες βρήκαν ανάλογη θετική ανταπόκριση στην Αθήνα. Προηγήθηκε η λεγόμενη «αλβανική πλατφόρμα», που υπεγράφη από όλα τα αλβανικά κόμματα της πΓΔΜ στις αρχές 2017, με ξεκάθαρη θέση για την ανάγκη λύσης του ζητήματος της ονομασίας με την Ελλάδα και την ένταξη στο ΝΑΤΟ. Το ΒΜΡΟ και ο Πρόεδρος Γκεόργκι Ιβανώφ θεώρησαν το αλβανικό κείμενο περίπου ως «εθνική προδοσία» έξωθεν προερχόμενη, ενώ Σερβία και Ρωσική Ομοσπονδία ως απόδειξη της «Μεγάλης Αλβανίας». Η Σοσιαλδημοκρατική Ένωση του σημερινού πρωθυπουργού Ζόραν Ζάεβ είχε προεκλογικά αποδεχθεί γραπτώς και επισήμως τις αλβανικές θέσεις.<br /><br />Ο Πρωθυπουργός Ζάεβ όσο και -με προσεκτικότερα λόγια- ο Υπουργός Εξωτερικών Νίκολα Ντιμιτρώφ έχουν επανειλημμένα δηλώσει ότι η πολιτική των κυβερνήσεων Γκρουέφσκι αποτελούσε πρόκληση για την Ελλάδα και έλαβαν αποστάσεις από την πολιτική «εξαρχαϊσμού» και την κατασκευή «αρχαιο-μακεδονικής ταυτότητας». Επίσης, ότι το καθεστώς Γκρουέφσκι προκάλεσε μεγάλη ζημιά στην χώρα τους, την οδήγησε σε αδιέξοδο και σε κρίση με παραδοσιακούς της εταίρους. Επιβεβαίωσαν έτσι το βάσιμο των διαμαρτυριών και αιτιάσεων της Ελλάδος.<br /><br />Οι διαπραγματεύσεις για το όνομα έχουν ως αφετηρία στην Αθήνα τον Σεπτέμβριο του 2007 όταν η Κυβέρνηση του Κώστα Καραμανλή, με ΥΠΕΞ την Ντόρα Μπακογιάννη, έλαβε ψήφο εμπιστοσύνης στην Βουλή στην κυρίαρχη και σήμερα γραμμή «σύνθετη ονομασία, με γεωγραφικό προσδιορισμό, έναντι όλων». Την θέση αυτή υιοθέτησαν έκτοτε όλες οι κυβερνήσεις, συμπεριλαμβανομένης και την κυβέρνησης του Πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα κατά τις προγραμματικές δηλώσεις στην Βουλή τον Φεβρουάριο 2015. Υπερψηφίσθηκε από Σύριζα και ΑΝΕΛ.<br /><br />Η ηγεσία της πΓΔΜ σήμερα εμφανίζεται δημόσια έτοιμη να προέλθει σε συμβιβασμό για το όνομα χωρίς όμως να δείχνει ετοιμότητα να διανύσει πλήρως την απόσταση που μας χωρίζει. Επίσης, παραμένει δυσκίνητη όπως προκύπτει από επίσημες δηλώσεις στα ζητήματα ταυτότητας , γλώσσας κλπ.<br /><br />Η απάντηση στο ερώτημα αν τώρα συντρέχουν οι προϋποθέσεις για λύση εξαρτάται για μια ακόμη φορά από την πολιτική συνοχή και το εσωτερικό μέτωπο. Πρόκειται για θεμελιώδη μεταβλητή της παρελθούσας 25ετίας που εξηγείται και από την «έλλειψη συγχρονισμού» των πολιτικών εξελίξεων στις δύο γειτονικές χώρες. Στο ζήτημα του ονόματος «εμείς οι προφήτες» έχουμε πέσει έξω τόσες φορές ώστε να μην δικαιολογείται μία ακόμη άστοχη προφητεία.<br /><br /><b>Γιώργος ΧΑΡΒΑΛΙΑΣ, Δημοσιογράφος</b><br /><br />Η προοπτική ενός άμεσου συμβιβασμού για την ονομασία των Σκοπίων με μία ικανοποιητική για την ελληνική πλευρά φόρμουλα που θα έχει ως προαπαιτούμενο την εφαρμογή «έναντι όλων» (erga omnes) είναι μια υπόθεση εργασίας υπερβολικά αισιόδοξη. Και για τον λόγο αυτό καλό είναι να αποφύγουμε αβάσιμους ενθουσιασμούς και διαχύσεις καλοπιστίας προς έναν συνομιλητή που για δύο και πλέον δεκαετίες έχει ανάγει σε διπλωματική τακτική τον κουτοπόνηρο διπλωματικό κλεφτοπόλεμο.<br /><br />Το εγχείρημα βεβαίως, εδώ που έχουμε φτάσει, αξίζει να δοκιμαστεί και θα πρέπει να μείνει έξω από κάθε μικροκομματική αντιπαράθεση. Υπό την αυστηρή προϋπόθεση ότι από αυτή τη διαδικασία η Ελλάδα δεν θα βγει (περισσότερο) ζημιωμένη και δεν θα φορτωθεί την εικόνα του «αδιάλλακτου» της διαπραγμάτευσης.</div> <div> <br />Δυστυχώς οι πιθανότητες μιας “win-win” κατάληξης είναι πολύ μικρότερες από αυτές ενός προδιαγεγραμμένου ναυαγίου. Μας έχουν συνηθίσει οι γείτονες σε επιδείξεις «μικροευελιξίας». Απέσυραν την σημαία με το «άστρο της Βεργίνας» για να κερδίσουν κάτι πολύ πιο σημαντικό. Το να αλλάξουν το όνομα στο αεροδρόμιο των Σκοπίων και να αφαιρέσουν κάποια αγάλματα χαμηλής αισθητικής που είχε την έμπνευση να στήσει ο προηγούμενος εθνικιστής πρωθυπουργός, δεν αποσαφηνίζει τις προθέσεις τους.<br /><br />Η προσπάθεια ωστόσο οφείλει να γίνει. Γιατί έχουμε ήδη χάσει την μάχη επιβολής σε διεθνές επίπεδο μιας «καθαρής ελληνικής θέσης». Και επιπλέον, στην σημερινή συγκυρία το πρόσημο της εξίσωσης από μια ομαλοποίηση των σχέσεων με το κρατίδιο είναι αναμφίβολα θετικό. Πρώτον, επειδή ο μεγάλος κίνδυνος που έχουμε να αντιμετωπίσουμε δεν είναι τα Σκόπια, αλλά ο πριμοδοτούμενος από την Αγκυρα «αλβανο-μουσουλμανικός» εθνικισμός και, δεύτερον, επειδή θα εκπληρώσουμε, χωρίς μεγάλο κόστος, μία πάγια επιθυμία των ΗΠΑ, την οποία θα μπορούσαμε να ανταλλάξουμε με ενίσχυση της θέσης μας στα Βαλκάνια, έναντι της Τουρκίας.<br /><br />Στην περίπτωση μιας σύνθετης ονομασίας για όλες τις χρήσεις μακράν προτιμότερη εκδοχή είναι το ‘Νέα Μακεδονία’ που θα έπρεπε να αποτελεί και την επίσημη ελληνική «κόκκινη γραμμή». Ακριβώς επειδή κόβει τον φαντασιακό ομφάλιο λώρο με την αρχαία Μακεδονία και επιπλέον επειδή το πρόθεμα “ΝΕW” είναι πολύ πιο οικείο διεθνώς, ιδιαίτερα στον αγγλοσαξονικό χώρο. Αντίθετα οποιοσδήποτε γεωγραφικός προσδιορισμός συνιστά δυνητικά εθνικό κίνδυνο αφού αφήνει να αιωρείται η συνέχεια μιας «ακρωτηριασμένης» εθνικής οντότητας.<br /><br />Σε κάθε περίπτωση η κυβέρνηση έχει την ευθύνη να προχωρήσει την διαδικασία με πάσα επιφύλαξη και αφού διασφαλίσει ότι δεν θα χρεωθεί στο τέλος την «αδιαλλαξία». Και η αντιπολίτευση, ιδίως η αξιωματική, έχει καθήκον και εθνικό χρέος να την διευκολύνει αφήνοντας απέξω κάθε μικροκομματικό υπολογισμό...</div> <div> <br /></div> <div> <a href="http://www.onalert.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /><br /><br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

ΠΓΔΜ: Που οφείλεται η σημερινή κινητικότητα στο ζήτημα της ονομασίας - 8 αναλυτές απαντούν

Μετά από πολλά χρόνια ακινησίας, το ζήτημα της ονομασίας της Πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας και οι διαπραγματεύσεις μετα...

Διαβάστε την συνέχεια

S-400: Το σενάριο που θέλει να μην αναπτύσσονται ποτέ στην Τουρκία

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgQQqigSjhpdO_ebdT-oh-14CqYURDgPZO7XVqip7Xp5ksVGM_ubMaXo_aD8FQEix1tSe8sJ8viRK0SRMrgs0DKDNlA8SUsKZVJL444jWjrdjrhL3_gTZcnWWUgZi2zy5f4StWp4afV2LbQ/s1600/s400.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="419" data-original-width="630" height="424" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgQQqigSjhpdO_ebdT-oh-14CqYURDgPZO7XVqip7Xp5ksVGM_ubMaXo_aD8FQEix1tSe8sJ8viRK0SRMrgs0DKDNlA8SUsKZVJL444jWjrdjrhL3_gTZcnWWUgZi2zy5f4StWp4afV2LbQ/s640/s400.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Η Τουρκία αναμένεται να αποκτήσει ένατι 2,5 δισεκατομμυρίων δολαρίων, τέσσερα τάγματα των ρωσικών αντιπυραυλικών συστημάτων S-400 τα οποία και λάβει το 2020, δήλωσε ο Sergei Chemezov, (Σεργκέι Τσεμεζόφ), επικεφαλής του ρωσικού κρατικού ομίλου εταιρειών Rostec μέσα στο Δεκέμβριο. <br /><br />Την ολοκλήρωση της συμφωνίας επιβεβαίωσε και ο Υπουργός Άμυνας της Τουρκίας την Τετάρτη (3.1.2018), Nurettin Canikli (Νουρεττίν Κανικλί). Παρόλα αυτά υπάρχει ακόμα η άποψη ότι οι S-400 μπορεί και να μην αναπτυχθούν ποτέ στην Τουρκία. <br /><br /> Οι διαπραγματεύσεις Μόσχας - Άγκυρας έχουν ολοκληρωθεί<br /> <br />Τα υπουργεία Οικονομικών της Τουρκίας και της Ρωσίας έχουν ολοκληρώσει τις διαπραγματεύσεις για τη χορήγηση εξαγωγικής πίστωσης στην Άγκυρα, δήλωσε ο Τσεμεζόφ στην εφημερίδα Kommersant, σύμφωνα με το plenglish.com.<br /><br />Η Τουρκία θα πληρώσει προκαταβολή ισοδύναμη με το 45% του συνόλου και η ρωσική πλευρά θα χορηγήσει πίστωση εξαγωγής που θα καλύψει το υπόλοιπο 55% της σύμβασης, δήλωσε ο επικεφαλής της Rostej, μιας κρατικής κοινοπραξίας που συγκεντρώνει μεγάλο μέρος της ρωσικής στρατιωτικής- βιομηχανίας. <br /><br />Το σενάριο ότι οι S-400 δεν θα αναπτυχθούν ποτέ στην Τουρκία<br /><br />Σημειώνεται ότι η Άγκυρα έχει δεχθεί έντονη κριτική ακόμα και απειλές από τις ΗΠΑ για την απόφαση να αποκτήσει τους <a href="http://www.onalert.gr/tags/"></a> S-400 που σχεδιάζει να εγκαταστήσει στη Μεσόγειο, ώστε να ενισχύσει την άμυνα της με κατεύθυνση τη Συρία. <br /><br />H εξέλιξη αυτή στη συμφωνία Μόσχας - Άγκυρας για τους S-400 φαίνεται ότι διαψεύδει σε αυτή τη φάση το σενάριο που θέλουν τους S-400 να μην αναπτύσσονται στην Τουρκία, όπως αναφέρει δημοσίευμα του mignatiou.com κάτι που ωστόσο είναι ακόμα πολύ πιθανό να συμβεί όπως αναφέρει το ίδιο δημοσίευμα. <br /><br /> Όπως μεταξύ άλλων αναφέρει το δημοσίευμα:<br /><br />Η ανάπτυξη των S-400 στην Τουρκία φέρνει την Ελλάδα σε μια πολύ δύσκολη θέση. <a href="http://www.onalert.gr/tags/"></a> Η καλύτερη όμως άμυνα είναι η πρόληψη. Στην περίπτωση της Ελλάδας αυτό παραπέμπει και σε μια συμπληρωματική στρατηγική που αφορά σε συνεργασία με χώρες που αντιμετωπίζουν παρόμοια απειλή από τους S-400. Oι χώρες αυτές είναι οι ΝΑΤΟϊκοί σύμμαχοι της Ελλάδας, προεξαρχουσών των ΗΠΑ και, βέβαια, το Ισραήλ. Με το Ισραήλ η Ελλάδα αναπτύσσει μια στρατηγική σχέση τα τελευταία χρόνια που θα πρέπει, με βάση την αμοιβαιότητα, να αποδώσει συγκεκριμένα αποτελέσματα. <br /><br />Σε κάθε περίπτωση ο καλύτερος σύμμαχος της Ελλάδος μπορεί να αποδειχτεί το αμερικανικό Πεντάγωνο, όχι επειδή η Ελλάδα είναι ΝΑΤΟϊκός σύμμαχος των ΗΠΑ που θα απειλείται σε περίπτωση ανάπτυξης των S-400 στην Τουρκία, αλλά επειδή η ανάπτυξή τους σε μια ΝΑΤΟϊκή χώρα θα αποτελέσει άμεση απειλή για τα ζωτικά συμφέροντα των Ηνωμένων Πολιτειών – ακόμη και απειλή κατά της ζωής μελών των ενόπλων δυνάμεων της χώρας. Μια πολύ καλή ένδειξη πως το Πεντάγωνο, με σύμμαχό του το Κογκρέσο, θα διαχειριστεί το τουρκικό πρόβλημα με τους S-400 είναι το γεγονός πως <a href="http://www.onalert.gr/tags/"></a> αυτοί και το ΝΑΤΟ (δηλ. οι ίδιοι) θα διαχειρίζονταν κάτι ανάλογο, που ήταν η παλαιότερη απόφαση της Τουρκίας (2013) που ακυρώθηκε και όχι τυχαία, να προμηθευτεί ένα σχετικά «ανάλογο» σύστημα, το FD-2000, επισημαίνει το miganatiou.com, από την Κίνα και μάλιστα από μια εταιρεία που βρίσκονταν ήδη υπό καθεστώς αμερικανικών κυρώσεων. Τότε εκφράσθηκε δημόσια από τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ πως ένα τέτοιο σύστημα δεν θα μπορούσε να ενσωματωθεί στο αμυντικό σύστημα του ΝΑΤΟ, διότι θα καταστρατηγούσε την πιο βασική αρχή της Ατλαντικής Συμμαχίας που είναι αυτή της συλλογικής άμυνας, όπως επίσης και την αντιρωσική φιλοσοφία του οργανισμού. <br /><br />Aκόμα,όπως επισημαίνεται στο ίδιο δημοσίευμα η Τουρκία έχει τεχνολογική συνεργασία με κυριολεκτικά δεκάδες εταιρείες της αμυντικής βιομηχανίας των ΝΑΤΟϊκών κρατών, καθώς και συμπαραγωγές όπως π.χ. για το σύστημα Patriot και το F-35, η παρουσία κινεζικών συστημάτων στην τουρκική επικράτεια θα επέτρεπε στην Κίνα να κατασκοπεύει τα πράγματα. Όπως δήλωσε τότε δυτική πηγή, «Θα θέλατε ένα κινέζικο ραντάρ να ζωγραφίζει τα F-35, κάθε φορά που προσγειώνονται ή απογειώνονται από μια τουρκική βάση;». Και ακριβώς για τον λόγο αυτό τέθηκε, από το 2013, ζήτημα κατά πόσο θα επιτραπεί στην Άγκυρα να αποκτήσει το F-35, το οποίο και συμπαράγει. Κατά τουρκικές εξαγγελίες η Τουρκία προτίθεται να αγοράσει 100 τέτοια μαχητικά. Τηρουμένων των αναλογιών τα ίδια επιχειρήματα ισχύουν και σήμερα ως προς τις συνέπειες εγκατάστασης των S-400. <br /><br />Επιπλέον από το 2013 οι αμερικανοτουρκικές σχέσεις έχουν πάρει την κατιούσα, ο δε ισλαμιστής ηγέτης της Τουρκίας και τα παρακολουθήματά του ζουν μια εναλλακτική πραγματικότητα όπου η παράνοια κυριαρχεί ως μια «φυσιολογική» κατάσταση. Από την άλλη μεριά στην Αμερική, στο Κογκρέσο, ο γερουσιαστής Ben Cardin προειδοποίησε πως η αγορά των S-400 από την Τουρκία παραβιάζει την νομοθεσία “Countering America’s Adversaries Through Sanctions Act”, η οποία ψηφίστηκε τον περασμένο Ιούλιο και στοχεύει ειδικά τη Ρωσία, τη Β. Κορέα και το Ιράν. Ανάμεσα στις ρωσικές εταιρείες που βρίσκονται υπό καθεστώς κυρώσεων συμπεριλαμβάνονται οι Almaz-Antey Air και η Space Defense Corporation JDC, κατασκευάστριες του συστήματος S-400.<br /><br />Δίλημμα, S-400 ή τα F-35<br /><br />Το όλο ζήτημα θα κορυφωθεί πολύ πριν το 2020 που υποτίθεται πως η Τουρκία θα παραλάβει τους S-400, αν και κυκλοφορεί και η πληροφορία πως μια συστοιχία θα παραδοθεί μέσα στο 2019. Το 2018 <a href="http://www.onalert.gr/tags/"></a> παράλληλα προγραμματίζεται και η παράδοση των πρώτων F-35 στην Τουρκία. Υπάρχουν αρκετές ενδείξεις και σχετικές δηλώσεις πως η Τουρκία θα πρέπει να αποφασίσει: Ή τους S-400 ή τα F-35. Και τα δυο δεν γίνεται (Βλ. σχετικά, Valerie Insinna, “If Turkey buys Russian system, they can’t plug into NATO tech”, Defense News, November 16, 2017 και Τom Rogan “If Turkey buys the Russian S-400 missile system, it can’t be allowed to buy the F-35 fighter jet”, Washington Examiner, November 17, 2017). Με βάση τα παραπάνω, το σενάριο ότι τα S-400 μπορεί τελικά να μην αναπτυχθούν στην Τουρκία είναι πολύ πιθανό. <br /><br />Πως δουλεύουν οι S-400<br /><br />Κλείνοντας, αξίζει να τονίσουμε ότι οι S-400 έχουν εύρος 400 χιλιόμετρα και μπορούν να ρίξουν έως και 80 στόχους ταυτόχρονα. Ακόμα λέγεται ότι μπορούν να φτάσουν τα 4.8 χιλιόμετρα το δευτερόλεπτο. Οι S-400 μπορεί μπορεί να στοχεύει αεροσκάφη, πυραύλους cruise, drones, βλήματα μεσαίας εμβέλειας αλλά και αερομεταφερόμενα συστήματα επιτήρησης, σύμφωνα με το ρωσικό ειδησεογραφικό πρακτορείο RIA NOVOSOTI. <br /><br />Το σύστημα χρησιμοποιεί τέσσερα βλήματα με διαφορετικό εύρος από 400 έως 40 χιλιόμετρα. Όταν εντοπιστεί ένας στόχος, το όχημα εντολών πραγματοποιεί την εκτόξευση πυραύλων. Τα δεδομένα εκτόξευσης αποστέλλονται στη συνέχεια στο καλύτερο τοποθετημένο όχημα εκτόξευσης και βάλει τα βλήματα επιφάνειας-αέρος. Το ραντάρ εμπλοκής βοηθά τους πυραύλους να κατευθύνονται προς τον επιλεγμένο στόχο.<br /><br />Οι S-400 είναι επιχειρησιακό με τις ρωσικές Ένοπλες Δυνάμεις από το 2007.<br /> <br /> <a href="http://www.onalert.gr/" target="_blank"> πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

S-400: Το σενάριο που θέλει να μην αναπτύσσονται ποτέ στην Τουρκία

Η Τουρκία αναμένεται να αποκτήσει ένατι 2,5 δισεκατομμυρίων δολαρίων, τέσσερα τάγματα των ρωσικών αντιπυραυλικών συστημάτων S-400 τα οποί...

Διαβάστε την συνέχεια

“Στην Τουρκία μπορούν να πιστέψουν ότι ο Νώε είχε κινητό”! Κείμενο κόλαφος για την προπαγάνδα Ερντογάν

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhQrl5aW_XzpTTPp7Jr3UDFWfWXodZHJynq1xGAyKH0Budx_q41mn3y8tvX22gNNO7Gs7k-5QXvk_JKcOrcris7btq4xd_edSnZv4p-kRiMkJDkKdXOVoMBXCjZ-a2C9vT9286WYuj0TNXA/s1600/erdogan_propaganda.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="160" data-original-width="324" height="316" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhQrl5aW_XzpTTPp7Jr3UDFWfWXodZHJynq1xGAyKH0Budx_q41mn3y8tvX22gNNO7Gs7k-5QXvk_JKcOrcris7btq4xd_edSnZv4p-kRiMkJDkKdXOVoMBXCjZ-a2C9vT9286WYuj0TNXA/s640/erdogan_propaganda.jpg" width="640" /></a></div> <br />Της ΛΙΑΝΑΣ ΜΥΣΤΑΚΙΔΟΥ<br /><br />Καθηγητής του Πανεπιστημίου Κωνσταντινούπολης υποστήριξε ότι ο γιος του Νώε επικοινώνησε με κινητό τηλέφωνο με τον πατέρα του. Την είδηση δημοσίευσε ο γνωστός αρθρογράφος Γιλμάζ Οζντίλ, ο οποίος στην τακτική του στήλη στην εφημερίδα Sozcu περιγράφει με γλαφυρό τρόπο το πόσο απαίδευτος και πρωτόγονος είναι ο τουρκικός λαός.<br /><br />Στο άρθρο του που φέρει τον τίτλο : “Το κινητό του Νώε” αναφέρει, μεταξύ άλλων , τα εξής:<br /><br />“Ο καθηγητής Θαλασσίων Επιστημών του Πανεπιστημίου Κωνσταντινούπολης , Dr. Yavuz Ornek, που εμφανίστηκε στον κρατικό τηλεοπτικό σταθμό TRT περιέγραψε ότι ο γιος του Νώε την ώρα του κατακλυσμού επικοινώνησε με κινητό τηλέφωνο με τον πατέρα του, ότι η Κιβωτός κινούνταν με πυρηνική ενέργεια και ότι χρησιμοποιήθηκε μη επανδρωμένο αεροπορικό μέσο.<br /><br />Κατά την άποψη μου έχει δίκαιο.<br /><br />Γιατί να μην πιστέψουμε ότι ο Νώε είχε κινητό την ώρα που πιστεύουμε ότι όταν αυξάνεται η ανεργία μειώνεται ο αριθμός των ανέργων, όταν αυξάνονται οι τιμές πέφτει ο πληθωρισμός, όταν πληρώνουμε την ακριβότερη βενζίνη στον κόσμο ανακαλύπτουμε κοιτάσματα κάθε παραμονή εκλογών και όταν δεχόμαστε ότι η οικονομία μας μεγαλώνει περισσότερο από αυτήν της Κίνας, τη στιγμή που εισάγουμε ακόμα και άχυρα από το εξωτερικό.<br /><br />Όταν ο Πρόεδρος μας λέει “η ίδρυση πυρηνικού σταθμού και η τοποθέτηση υγραερίου στα σπίτια μας είναι το ίδιο πράγμα, γιατί ο Νώε να χρησιμοποιήσει πλοίο με αέριο, αφού είχε τη δυνατότητα χρήσης πυρηνικής ενέργειας.<br /><br />Καθηγητής δεν ήταν αυτός που έλεγε “να κάνετε έρωτα χωρίς να βγάζετε όλα τα ρούχα σας, όπως κάνουν τα γαϊδούρια, γιατί αν γδυθείτε ολότελα θα φύγουν οι άγγελοι και θα μείνουν οι διάβολοι στο δωμάτιο και το παιδί που θα γεννηθεί θα έχει την εύνοια του διαβόλου;<br /><br />Δεν υπάρχουν στη χώρα μας ακαδημαϊκοί που ισχυρίζονται ότι το Κεφάλαιο του Μάρξ το υπαγόρευσαν τζίνια, ο Σαίξπηρ ήταν Μουσουλμάνος, τα ούρα της καμήλας είναι θεραπευτικά; Ο πρόεδρος του τμήματος νεολαίας του ΑΚΡ δεν είπε ότι η γη είναι επίπεδη και ότι οι Μασόνοι έφτιαξαν το ψέμα του σφαιρικού σχήματος;<br /><br />Την ώρα που ο Αζίζ Σαντζάρ (Ασσύριος που γεννήθηκε στο Μάρντιν) έπαιρνε το βραβείο Νόμπελ Χημείας, ο δικός μας καθηγητής Χημείας και μετέπειτα πρύτανης έλεγε “η χειραψία με ξένη γυναίκα είναι χειρότερη και από το να πιάσεις τη φωτιά”.<br /><br />Ο αρθρογράφος περιγράφει και άλλα τραγελαφικά στοιχεία για θρησκευτικές θεραπείες, τζίνια, για διάφορα απίθανα σχέδια όπως γλυκό μολύβι κ.α<br /><br />Καταλήγοντας ο Οζντίλ τονίζει: “Αφού θεωρείται λογικό το σχεδιασμό του Marmaray από τον προπάππο μας Αμπντουλμετζίτ, γιατί να μην πιστέψετε ότι ο Νώε είχε κινητό τηλέφωνο;<br /><br />Αφού ο ηγέτης του αιώνα μας δήλωσε ότι ο Κολόμβος δεν ανακάλυψε την Αμερική, και ότι όταν πλησίασε στην αμερικανική ήπειρο είδε τέμενος στην Κούβα γιατί να μην πιστέψετε ότι ο Νώε είχε διαδικτυακή σύνδεση;<br /><br />Δεν εκπλαγήκατε για τον διορισμό στο ΥΟΚ (Ιδρυμα Ανωτάτης Εκπαίδευσης) του ανθρώπου που έφερε τον τίτλο “καθηγητή” και υποστήριζε ότι « βασίζομαι στην αντίληψη των αναλφάβητων, απαίδευτων , αμόρφωτων πολιτών αυτής της χώρας. Οι πιο επικίνδυνοι από όλους είναι οι καθηγητές και γενικά οι απόφοιτοι Πανεπιστημίων» και αμφισβητείται το κινητό του Νώε”.<br /><br />Εάν προσθέσουμε σε όλα αυτά και τον τύπο που ανέβηκε στη στέγη να περιμένει τον Άγιο Βασίλη για να του πει να γίνει Μουσουλμάνος , αντιλαμβανόμαστε ότι ο σουλτάνος θα κυβερνήσει την χώρα του για πολλές δεκαετίες ακόμα….<div> <br /><a href="http://www.militaire.gr/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

“Στην Τουρκία μπορούν να πιστέψουν ότι ο Νώε είχε κινητό”! Κείμενο κόλαφος για την προπαγάνδα Ερντογάν

Της ΛΙΑΝΑΣ ΜΥΣΤΑΚΙΔΟΥ Καθηγητής του Πανεπιστημίου Κωνσταντινούπολης υποστήριξε ότι ο γιος του Νώε επικοινώνησε με κινητό τηλέφωνο με τον ...

Διαβάστε την συνέχεια

Γιατί χαίρεται η Τουρκία; Η Ελλάδα, τα Σκόπια και ο τουρκικός υπονομευτικός δάκτυλος

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiCJPEALdRZ-QE48N7FefGxjmSOB81fP_gRtUXZe0WLm4iKxvqqFDgD88anGvUIrjCg_I-u-B4B49bwD0fVrQmcqQIRyW74kvTJLNasKkQtsMkplA882tOmj_yTTl8O4NoDfaYizDhr-mtb/s1600/Erdogan++visiting+the+St.+Stephen+Church+after+an+opening+ceremony+in+Istanbul.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="437" data-original-width="777" height="358" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiCJPEALdRZ-QE48N7FefGxjmSOB81fP_gRtUXZe0WLm4iKxvqqFDgD88anGvUIrjCg_I-u-B4B49bwD0fVrQmcqQIRyW74kvTJLNasKkQtsMkplA882tOmj_yTTl8O4NoDfaYizDhr-mtb/s640/Erdogan++visiting+the+St.+Stephen+Church+after+an+opening+ceremony+in+Istanbul.jpg" width="640" /></a></div> <div> <br /></div> Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΣΚΑΦΙΔΑ<br /><br />Εάν κάποιος επιχαίρει βλέποντας τις διαφωνίες μεταξύ της Ελλάδας και των Σκοπίων να διαιωνίζονται, αυτός είναι η… Τουρκία του Ερντογάν. Η Αγκυρα επιχειρεί άλλωστε εδώ και χρόνια, ορμώμενη από νεο-οθωμανικές διαθέσεις επέκτασης της τουρκικής επιρροής στα Βαλκάνια, να υπονομεύσει τους δεσμούς μεταξύ Αθήνας και ΠΓΔΜ, εκμεταλλευόμενη τα «κενά επιρροής» που δημιουργεί εκ των πραγμάτων η διαφωνία για το όνομα.<br /><br />Δεν ήταν τυχαίο ότι ο Μεβλούτ Τσαβούσογλου επισκέφθηκε τα Σκόπια το περασμένο καλοκαίρι, μετά την επίσκεψη Ντιμιτρόφ στην Αθήνα, ενώ ο Χακάν Τσαβούσογλου βρέθηκε στην πρωτεύουσα της ΠΓΔΜ στα τέλη Δεκεμβρίου.<br /><br />Και είναι ακριβώς πάνω στην «πλάτη» της εκκρεμότητας του ονοματολογικού που η Αγκυρα εγγράφει ανενόχλητη υποθήκες επιρροής στο γήπεδο των Σκοπίων… βαφτίζοντας «Τούρκους» μερικές δεκάδες χιλιάδες εξισλαμισμένους Σλάβους της ΠΓΔΜ. Στη σύνθεση της κυβέρνησης Ζάεφ υπάρχει πλέον και ένας υπουργός, άνευ χαρτοφυλακίου, προερχόμενος από την τουρκική μειονότητα.<br /><br />Η Τουρκία ήταν μία από τις πρώτες χώρες που έσπευσαν να αναγνωρίσουν τα Σκόπια ως «Μακεδονία», πίσω στις αρχές του 1992. Ακριβώς 16 χρόνια μετά, η Αγκυρα εξακολουθεί να αναβαθμίζει την επιρροή της στη γείτονα χώρα.<br /><br />Το κυβερνών ισλαμοσυντηρητικό Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AKP) πρόκειται, κατ’ εντολή του ίδιου του Ερντογάν, να ανοίξει δικά του γραφεία στην ΠΓΔΜ το 2018, όπως ανακοίνωσε προ ημερών ο αντιπρόεδρος της παράταξης Μεχντί Εκέρ. Στα Σκόπια έχει, άλλωστε, γραφεία ήδη από το 2015 και το κρατικό τουρκικό ειδησεογραφικό πρακτορείο Anadolu, το οποίο μάλιστα διατηρεί ηλεκτρονική έκδοση στα «μακεδονικά» (αλλά όχι και στα ελληνικά).<br /><br />Κατά τα λοιπά, η Τουρκία στέλνει οικονομική αναπτυξιακή» βοήθεια στα Σκόπια, κυρίως μέσω των κρατικών οργανισμών ΤΙΚΑ και Yunus Emre, προωθώντας την εκμάθηση της τουρκικής γλώσσας και την ανάδειξη της οθωμανικής κληρονομιάς, χρηματοδοτώντας τη δημιουργία πανεπιστημίων (όπως το International Balkan University) κ.λπ.<br /><br />Η ΠΓΔΜ ξεχωρίζει, μάλιστα, ως μία από τις δέκα χώρες που έλαβαν τις περισσότερες δωρεές από την τουρκική TIKA το 2016. Παράλληλα, η Τουρκία είναι πλέον η κατά σειρά τρίτη χώρα με τις μεγαλύτερες επενδύσεις στα Σκόπια, έχοντας ξεπεράσει και την Ελλάδα.<div> <br /><a href="http://mignatiou.com/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

Γιατί χαίρεται η Τουρκία; Η Ελλάδα, τα Σκόπια και ο τουρκικός υπονομευτικός δάκτυλος

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΣΚΑΦΙΔΑ Εάν κάποιος επιχαίρει βλέποντας τις διαφωνίες μεταξύ της Ελλάδας και των Σκοπίων να διαιωνίζονται, αυτός είναι η… Το...

Διαβάστε την συνέχεια

Καυτός Ιανουάριος για το όνομα της ΠΓΔΜ - Στα σενάρια και σύνθετη ονομασία με σλαβική υφή

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjDOvBL_5dx6ZO6WZ7BnZgnPNHtlm8_L4YkzYcoHkrHC_9svjjrcnezoc_DE8RdEAsoczVjkLAwFV-ArgfteeLpmsEwRe6nwr5Zlz_jKP8pcPnNXSYcJ-6Ar2DWTVG605MpfM3W2wxhsDUt/s1600/%25CE%259A%25CE%25B1%25CF%2585%25CF%2584%25CF%258C%25CF%2582+%25CE%2599%25CE%25B1%25CE%25BD%25CE%25BF%25CF%2585%25CE%25AC%25CF%2581%25CE%25B9%25CE%25BF%25CF%2582+%25CE%25B3%25CE%25B9%25CE%25B1+%25CF%2584%25CE%25BF+%25CF%258C%25CE%25BD%25CE%25BF%25CE%25BC%25CE%25B1+%25CF%2584%25CE%25B7%25CF%2582+%25CE%25A0%25CE%2593%25CE%2594%25CE%259C.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="380" data-original-width="625" height="388" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjDOvBL_5dx6ZO6WZ7BnZgnPNHtlm8_L4YkzYcoHkrHC_9svjjrcnezoc_DE8RdEAsoczVjkLAwFV-ArgfteeLpmsEwRe6nwr5Zlz_jKP8pcPnNXSYcJ-6Ar2DWTVG605MpfM3W2wxhsDUt/s640/%25CE%259A%25CE%25B1%25CF%2585%25CF%2584%25CF%258C%25CF%2582+%25CE%2599%25CE%25B1%25CE%25BD%25CE%25BF%25CF%2585%25CE%25AC%25CF%2581%25CE%25B9%25CE%25BF%25CF%2582+%25CE%25B3%25CE%25B9%25CE%25B1+%25CF%2584%25CE%25BF+%25CF%258C%25CE%25BD%25CE%25BF%25CE%25BC%25CE%25B1+%25CF%2584%25CE%25B7%25CF%2582+%25CE%25A0%25CE%2593%25CE%2594%25CE%259C.jpg" width="640" /></a></div> <br />Μήνας εξελίξεων για το Σκοπιανό ο Ιανουάριος, καθώς εντείνεται η κινητικότητα με συναντήσεις και συνομιλίες για το μείζον αυτό ζήτημα που παραμένει άλυτο εδώ και 25 χρόνια.<br /><br />Σύμφωνα με πληροφορίες που επικαλείται το skai.gr, η ελληνική πλευρά φαίνεται να βλέπει θετικά λύση στην ονομασία της ΠΓΔΜ που θα περιλαμβάνει μεν τον όρο «Μακεδονία» αλλά με σλαβική υφή, και θα περιέχει και κάποιον προσδιορισμό.<br /><br />Σύμφωνα με πηγές από το υπουργείο Εξωτερικών, που επικαλείται, το ίδιο μέσον, η ελληνική πλευρά είναι θετικά διακείμενη προς το πιθανό όνομα «Βαρντάρσκα Ματσεντόνιγια», που σημαίνει Μακεδονία του Βαρδάρη, και «Νόβα Ματσεντόνιγια», που σημαίνει Νέα Μακεδονία.<br /><br />Ο όρος Βαρντάρσκα ταιριάζει με την ονομασία που είχε η περιοχή ανάμεσα στο 1929 και το 1941, όταν ήταν επαρχία του Βασιλείου της Γιουγκοσλαβίας. Κατά την εποχή Τίτο η περιοχή αποκαλούνταν Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Μακεδονίας.<br /><br />Η ονομασία θα πρέπει να χρησιμοποιείται τόσο στο εξωτερικό όσο και στο εσωτερικό της ΠΓΔΜ.<br /><br />Την ίδια στιγμή, σύμφωνα με δημοσίευμα της κυριακάτικης «Real News», ο ειδικός διαμεσολαβητής του ΟΗΕ για το Σκοπιανό, Μάθιου Νίμιτς, αναμένεται, μέσα στις επόμενες ημέρες, να θέσει επί τάπητος στους διαπραγματευτές των δύο χωρών τρεις εναλλακτικές προτάσεις για τη νέα ονομασία των Σκοπίων.<br /><br />Οι τρεις αυτές προτάσεις είναι οι εξής:<br /><br />«Βόρεια Μακεδονία»<br /><br />«Άνω Μακεδονία» και<br /><br />«Nova Macedonia»<br /><br />Όπως αναφέρει, εξάλλου, σε σχετικό δημοσίευμά του το «Βήμα της Κυριακής», ο κ. Νίμιτς αναμένεται να παρουσιάσει τις προτάσεις του στα εμπλεκόμενα μέρη στις 19 Ιανουαρίου, στη Νέα Υόρκη.<br /><br />Την ίδια στιγμή, πάντως, στα επικρατέστερα σενάρια για το ονοματολογικό φαίνεται πως «παίζει» έντονα στο παρασκήνιο μια παραλλαγή του όρου «Nova Macedonia» προκειμένου να διαφανεί αν θα μπορούσε να πέσει, ως «συμβιβαστική λύση».<br /><b><br />Δ. Τζανακόπουλος: Δεν αποκλείει να υπάρξει συμφωνία έως τη σύνοδο του NATO</b><br /><br />Μιλώντας το πρωί του Σαββάτου στην ΕΡΤ, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Δημήτρης Τζανακόπουλος δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο να υπάρξει συμφωνία έως τη σύνοδο του NATO, που είναι προγραμματισμένη για τον Ιούλιο, επισημαίνοντας πως η σκοπιανή κυβέρνηση έχει αποποιηθεί διάφορες ακραίες και αλυτρωτικές τοποθετήσεις των προκατόχων της.<br /><br />Ο κ. Τζανακόπουλος απέφυγε να δεσμευθεί εάν θα συγκληθεί συμβούλιο πολιτικών αρχηγών ώστε να επιτευχθεί διακομματική γραμμή για το ονοματολογικό, με δεδομένες και τις ενστάσεις που έχει διατυπώσει ο υπουργός Άμυνας και κυβερνητικός εταίρος Πάνος Καμμένος.<br /><br />«Είναι πολύ νωρίς να ορίσουμε βήματα», είπε χαρακτηριστικά.<br /><br />Μετατοπίζοντας το βάρος προς την αντιπολίτευση, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος ανέφερε πως όλες οι παρατάξεις πρέπει να επιδείξουν υπεύθυνη στάση, με δεδομένη τη σοβαρότητα του ζητήματος. Αφήνοντας εμμέσως αιχμές για τη Νέα Δημοκρατία, προσέθεσε ότι πρέπει να αποφευχθούν παλιές μικροπολιτικές λογικές που έβλαψαν τη χώρα.<br /><br />Εντείνονται οι διαπραγματεύσεις<br /><br />Στο μεταξύ την ερχόμενη Τρίτη ο υπουργός Εξωτερικών Νίκος Κοτζιάς θα έχει συνάντηση με τον αναπληρωτή πρωθυπουργό της ΠΓΔΜ Μπουγιάρ Οσμάνι, που είναι αρμόδιος για ευρωπαϊκά θέματα και στις 19 Ιανουαρίου αναμένεται να πραγματοποιηθεί στη Νέα Υόρκη συνάντηση του διαμεσολαβητή των Ηνωμένων Εθνών για το θέμα του ονόματος Μάθιου Νίμιτς με τους διαπραγματευτές της Ελλάδας και της ΠΓΔΜ, Αδαμάντιο Βασιλάκη και Βάσκο Ναουμόφσκι.<div> <br /></div> <div> <a href="http://www.liberal.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

Καυτός Ιανουάριος για το όνομα της ΠΓΔΜ - Στα σενάρια και σύνθετη ονομασία με σλαβική υφή

Μήνας εξελίξεων για το Σκοπιανό ο Ιανουάριος, καθώς εντείνεται η κινητικότητα με συναντήσεις και συνομιλίες για το μείζον αυτό ζήτημα που ...

Διαβάστε την συνέχεια