Υποθετικό σενάριο

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgZipelYciBgLl_0YuJFIbnBSe3Vb0aQ1TTigXJq4U8gNaDh0hE2u42S1qCHW-YsOVtKra0MAYFDgzET6AQtnr_sWP7TXxHEdeLsUhwU4c4UkECjNjx_eb5E8fJe5bFVU1sbZSlrlJd-HY/s1600/id19100.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="465" data-original-width="696" height="426" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgZipelYciBgLl_0YuJFIbnBSe3Vb0aQ1TTigXJq4U8gNaDh0hE2u42S1qCHW-YsOVtKra0MAYFDgzET6AQtnr_sWP7TXxHEdeLsUhwU4c4UkECjNjx_eb5E8fJe5bFVU1sbZSlrlJd-HY/s640/id19100.jpg" width="640" /></a></div> <br /> γράφει ο<b> Θουκυδίδης</b><br /> Μόλις μετά τα μεσάνυχτα μιας ζεστής και όλο υγρασία νύχτας του Αυγούστου και στην ησυχία ενός Φυλακίου της Εθνικής Φρουράς ο ΣυΟπ Δεκανέας που εκτελεί καθήκοντα Αρχιφύλακα πασχίζει να συνδέσει το «έξυπνο» κινητό του στο δίχτυο 4G αλλά περιέργως αδυνατεί. Το συνήθως δυνατό και γρήγορο δίκτυο εδώ και μισή ώρα δείχνει να μην λειτουργεί. Σε ένα «ζάππινγκ» νωρίς το βράδυ στην τηλεόραση έπεσε πάνω στις ειδήσεις και στα λίγα δευτερόλεπτα που άκουσε έλεγαν για την κλιμάκωση των τουρκικών προκλήσεων και την επιθετική ρητορική των Τούρκων επισήμων και κάτι έλεγαν για απειλές προς την Κυπριακή Δημοκρατία. Δεν έδωσε πολύ σημασία. Τέτοια ακούγονται εδώ και χρόνια και ποτέ δεν έγινε κάτι, σκέφτηκε. Οι Τούρκοι προκαλούν εδώ και μήνες στην θάλασσα χωρίς να πετύχουν κάτι ουσιαστικό, πέραν του επικοινωνιακού κέρδους, δεν θα κάνουν κάτι στην ξηρά υπέθεσε. Και καθόλου δεν σύνδεσε την δυσλειτουργία του δικτύου 4G με ο,τιδήποτε επιλήψιμο, πόσο μάλλον με ο,τιδήποτε εχθρικό…<br /> <br /> <a href="http://img.e-amyna.com/2019/07/cache_1500x3000_Analog_medium_587997_1039778_2992018.jpg"><img height="412" src="https://img.e-amyna.com/2019/07/cache_1500x3000_Analog_medium_587997_1039778_2992018.jpg" width="640" /></a><br /> <br /> Τις προσπάθειες του διακόπτει ο ήχος του μαγνητικού τηλεφώνου που συνδέει το Φυλάκιο με την προωθημένη υπερυψωμένη σκοπιά στην κορυφή του λοφίσκου που βρίσκεται το Φυλάκιο. Πριν απαντήσει ρίχνει μια ματιά στο ρολόι του. Είναι 00:26. Σκέφτεται, «Τι να θέλει ο νέος;! Πριν 10 λεπτά το έστειλα πάνω!». Απαντώντας το τηλέφωνο ακούει στην άλλη άκρη της γραμμής τον σκοπό με ανήσυχο αλλά ήρεμο τόνο στη φωνή να του αναφέρει ότι ακούει ήχους κοντά στο φυλάκιο, από τα ξερά χόρτα, και του φάνηκε ότι άκουσε και ψιθυριστές ομιλίες. Ο ΣυΟπ Δεκανέας τον καθησυχάζει, ποτέ δεν γίνεται τίποτα σκέφτηκε. Ταυτόχρονα όμως τον συμβουλεύει να έχει έγνοια. Αυθόρμητη και κοινότυπη απάντηση…<br /> <br /> Ο Στρατιώτης σκοπός κλείνει το τηλέφωνο νωχελικά. Εξακολουθεί να είναι ανήσυχος. Και δικαιολογημένα. Καθ’ όλη την διάρκεια της συνομιλίας του με τον Αρχιφύλακα χωρίς να το αντιλαμβάνεται ήταν χρωματισμένος από πολλαπλές αόρατες δέσμες υπέρυθρων καταδεικτών. Η θερμική του σιλουέτα προβάλλεται επικαλυμμένη από ένα κόκκινο νηματόσταυρο στην οθόνη μιας σκοπευτικής διόπτρας αλλά εξακολουθεί να αγνοεί τον θανάσιμο κίνδυνο που παραμονεύει 80 μέτρα πιο μακριά, στα ψηλά ξερά χόρτα.<br /> <br /> <a href="http://img.e-amyna.com/2019/07/1515189116_bay%C4%B1ld%C4%B1m.jpg"><img height="640" src="https://img.e-amyna.com/2019/07/1515189116_bay%C4%B1ld%C4%B1m.jpg" width="640" /></a><br /> <br /> Ένα κουνούπι στον σβέρκο του σκοπού τον αναγκάζει σε μια απότομη κίνηση του κεφαλιού και ένα ανέμισμα του χεριού. Προς στιγμή σωτήρια σύμπτωση καθώς η υποηχητική βολίδα 0,308’’220gr από το τυφέκιο Accuracy International AW Suppressed  τον πετυχαίνει ψηλά στον δεξί βραχίονα αντί στο κεφάλι. Καθώς πέφτει κάτω σοκαρισμένος από τον πόνο η αποκομμένη βραχιόνια αρτηρία στέλνει πίδακες αίματος παντού στο εσωτερικό της σκοπιάς. Κατρακυλώντας κάτω από τα σκαλιά της υπερυψωμένης σκοπιάς ούτε που αντιλαμβάνεται τις δεκάδες βολίδες 5,56χιλ που σφυρίζουν δίπλα του. Τα υπερηχητικά «κρακ» ακούγονται και στο Φυλάκιο και ο Αρχιφύλακας πετάγεται αλαφιασμένος από την καρέκλα του. Οι σιγαστήρες των ΗΚ416Α5 πνίγουν τους ήχους των πυροβολισμών του τουρκικού περιπόλου αλλά δεν υπάρχει αμφιβολία. Τα «κρακ-κρακ-κρακ» είναι πυροβολισμοί! Πριν τελειώσει τον συλλογισμό του μπαίνει από την πόρτα ο σκοπός καλυμμένος στα αίματα μη μπορώντας να αρθρώσει λέξη πέραν από τρομαγμένα «ααα» καθώς βλέπει τα αίματά του να πετάγονται παντού και νιώθοντας τις δυνάμεις του να τον εγκαταλείπουν. Ο ΣυΟπ Δεκανέας παγώνει στο θέαμα ενώ ήδη οι υπόλοιποι Στρατιώτες του Φυλακίου φτάνουν στην είσοδο του κτιρίου. Τα μάτια τους γουρλωμένα βλέπουν τον τραυματία ξαπλωμένο στο πάτωμα. Ξέρουν ότι πρέπει να τον βοηθήσουν. Αλλά δεν ξέρουν τι να κάνουν! Η τελευταία φορά που εκπαιδεύτηκαν για πρώτες βοήθειες αυτή αφορούσε πρόληψη ηλίασης και κάτι για δαγκώματα από φίδια… Άλλωστε κανένας δεν έδινε σημασία στην βαρετή διάλεξη… Καμιά φορά δεν εκπαιδεύτηκαν σε ρεαλιστικά σενάρια πολεμικών τραυμάτων. Τίποτε και κανένας δεν τους προετοίμασε γι αυτό που είχαν ενώπιον τους! Κάποιος θυμήθηκε σε μια ταινία που είχε δει την χρήση Τουρνικέ (ίσχαιμης περίδεσης). Τέτοιο κρίσιμο υλικό δεν είχαν δει ποτέ, πόσο μάλλον να τους είχε χορηγηθεί και να έχουν εκπαιδευτεί σε αυτό. Προσπαθούν με μια ζωστήρα να σταματήσουν την ακατάσχετη αρτηριακή αιμορραγία αλλά εις μάτην… Για τον άτυχο Στρατιώτη είναι πλέον πολύ αργά. Ένα απλό τραύμα στα άκρα που θα μπορούσε να αντιμετωπιστεί με ένα υλικό €15 και σχετική εκπαίδευση οδήγησε στον θάνατο ένα νέο άνθρωπο. Όλοι κοιτούν αποσβολωμένοι τον νεκρό την ώρα που στην πόρτα προβάλλουν πάνοπλοι Τούρκοι της ΟΚΚ.<br /> <br /> <a href="http://img.e-amyna.com/2019/07/%CE%A4%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%BA%CE%BF%CE%B9.jpg"><img height="440" src="https://img.e-amyna.com/2019/07/%CE%A4%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%BA%CE%BF%CE%B9.jpg" width="640" /></a><br /> <br /> Σε 5’ ένας Στρατιώτης νεκρός, πέντε αιχμάλωτοι και ένα Φυλάκιο κατειλημμένο, χωρίς ούτε ένα πυροβολισμό από πλευράς Ε.Φ. Χωρίς την παραμικρή αντίδραση. Χωρίς τα θύματα να αντιληφθούν καν τι γινόταν. Ίσως αν η εκπαίδευση τους είχε προετοιμάσει να αντιδρούν επιθετικά σε απειλές, ίσως αν η προετοιμασία άμυνας του Φυλακίου προείχε της καθημερινής ενασχόλησης με τον καλλωπισμό, ίσως αν αντί επιθεώρηση στο ξύρισμα και στο κούρεμα γινόταν εξάσκηση στην αντίδραση σε περίπτωση προσβολής, ίσως, ίσως…<br /> <br /> Η τοπική παρεμβολή στο Δίκτυο Κινητής Τηλεφωνίας και 4G στις μεταμεσονύχτιες ώρες πέρασε απαρατήρητη ή δεν ήγειρε ανησυχία αλλά δεν ήταν η μόνη επιχείρηση ηλεκτρονικού πολέμου/κυβερνοπολέμου εκείνο το βράδυ…<br /> <br /> <a href="http://img.e-amyna.com/2019/07/%CF%83%CF%84%CF%81%CE%BF%CE%B2%CE%B9%CE%BB%CE%B9%CE%B1.jpg"><img height="388" src="https://img.e-amyna.com/2019/07/%CF%83%CF%84%CF%81%CE%BF%CE%B2%CE%B9%CE%BB%CE%B9%CE%B1.jpg" width="640" /></a><br /> <br /> Δύο χιλιόμετρα ανατολικότερα του μοιραίου Φυλακίου ένα ακόμα Φυλάκιο της Ε.Φ. αντιμετωπίζει τον ίδιο κίνδυνο. Μια σχετική έλλειψη συντονισμού από πλευράς των Τούρκων σημαίνει ότι το προσωπικό του έχει μερικά κρίσιμα λεπτά επιπλέον για να αντιδράσει. Οι Τούρκοι απείχαν μόνο 500 μέτρα αλλά το δύσβατο του εδάφους σήμαινε πολύ αργό ρυθμό προχωρήσεως.<br /> <br /> Ο ΣυΟπ Δεκανέας που ήταν Αρχιφύλακας εκείνο το βράδυ, ενθουσιώδης και πάντα σε εγρήγορση είχε αντιληφθεί αμέσως τους μακρινούς πυροβολισμούς και έτρεξε στην υπερυψωμένη σκοπιά όπου ο σκοπός κι εκείνος έβλεπε προς το γειτονικό φυλάκιο. Στο πρόσωπο του Δεκανέα σχεδόν σχηματίστηκε ένα μειδίαμα στην προοπτική δράσης! Ήταν από τους πιο σπάνιους χαρακτήρες ΣυΟπ, που ήρθε στο Στρατό λόγω της αγάπης του για τα όπλα και την εκπαίδευση αλλά και της έντονης φιλοπατρίας του. Δυστυχώς η αύξηση της παρουσίας γυναικών ΣυΟπ στην Μονάδα του που κατέληγαν να εκτελούν επιτελικά καθήκοντα παρόλο που συμπλήρωναν τον αριθμό των προβλεπόμενων ΣυΟπ σήμαινε ότι τις … «βρώμικες» δουλειές της Μονάδας αναλάμβαναν οι όλο και πιο λιγοστοί άντρες ΣυΟπ ενώ ταυτόχρονα δεν περίσσευε επαρκής δύναμη για ουσιαστική «Πεζική» εκπαίδευση. Αυτό τον απασχολούσε συχνά σαν σκέψη αλλά όχι τώρα. Τώρα ήταν η στιγμή του. Αυτό που περίμενε. Την ευκαιρία να προσφέρει στην Πατρίδα!<br /> <br /> <a href="http://img.e-amyna.com/2019/07/D_ya4DqW4AskPn6.jpg"><img height="426" src="https://img.e-amyna.com/2019/07/D_ya4DqW4AskPn6.jpg" width="640" /></a><br /> <br /> Έτρεξε όσο πιο γρήγορα μπορούσε στο Φυλάκιο και ήγειρε το προσωπικό. Όλοι κι όλοι 6 κληρωτοί Στρατιώτες. Η μείωση της θητείας χτύπησε καίρια στα ποσοστά επάνδρωσης αναγκάζοντας την ιεραρχία σε «καινοφανείς» λύσεις με ευφάνταστες ονομασίες Μονάδων και Σχηματισμών στα πλαίσια «Αναδιοργάνωσης Εκτάκτου Ανάγκης» που έδινε την ψευδαίσθηση προόδου και εκσυγχρονισμού… Μπήκε στον θάλαμο και κλοτσώντας τα κρεβάτια και φωνάζοντας σε ελάχιστα δευτερόλεπτα είχε όλους τους στρατιώτες στο πόδι. Οι εμβρόντητοι Στρατιώτες προσπαθούσαν να αντιληφθούν τι έπρεπε να κάνουν αλλά σχετικά γρήγορα συνειδητοποίησαν την κρισιμότητα της κατάστασης. Έβλεπαν ότι ο Δεκανέας δεν αστειευόταν!<br /> <br /> Με μηχανικές κινήσεις φόρεσαν παντελόνι και άρβυλα και ασυναίσθητα, όπως και στους εκπαιδευτικούς συναγερμούς επανέλαβαν την χωρογραφία σπαταλώντας πολύτιμα δευτερόλεπτα στο να φορέσουν τις άδειες εξαρτύσεις τους που ποτέ δεν είχαν διευθετηθεί με επιχειρησιακούς φόρτους και κριτήρια. Ο Δεκανέας ΣυΟπ είχε ήδη ανοίξει το κιβώτιο με τα πυρομαχικά ασφαλείας στις καλοραμμένες τελαμώνες. Οι Στρατιώτες πασχίζουν να τις ανοίξουν σπαταλώντας επιπλέον πολύτιμο χρόνο. Η επιδίωξη της απόλυτης ασφάλειας από απώλεια ή κλοπή τώρα γυρίζει μπούμερανγκ κατά της επιχειρησιακής ετοιμότητας του Φυλακίου. Η σκέψη του Δεκανέα τώρα είναι ότι πρέπει τάχιστα να ανοίξει την αποθήκη πυρομαχικών ώστε να βγάλει έξω επιπλέον πυρομαχικά και τα απαραίτητα για τα βαρέα όπλα του Φυλακίου, ενός MG3 και ενός RPG-7V.<br /> <br /> Μέσα σε όλο τον ενθουσιασμό ξέχασε να υλοποιήσει ένα κρίσιμο κομμάτι των Βασικών Οδηγιών. Δεν ενημέρωσε την Ιεραρχία, τον Επόπτη Ασφαλείας στην έδρα της Μονάδας. Δίνει τα κλειδιά της αποθήκης πυρομαχικών σε δύο Στρατιώτες και σχετικές οδηγίες και προσπαθεί με το σταθερό τηλέφωνο του Φυλακίου να επικοινωνήσει με το Τάγμα. Νεκρό. Το τηλέφωνο είναι νεκρό! Σκέφτεται τον ασύρματο. Είχαν εκπαιδευτική επαφή με το Τάγμα το απόγευμα. Ήξερε ότι λειτουργούσε μια χαρά οπόταν αναπτύσσει τάχιστα τον TRC-9200 και προσπαθεί να έρθει σε επαφή με το ΚΕΠΙΚ (Κέντρο Επικοινωνιών) του Τάγματος που ξέρει ότι είναι «εν διαρκή». Μάταια. Δεν μπορεί να καταλάβει γιατί δεν συντονίζεται. Σκέφτεται μήπως άλλαξαν οι ΤΟΔΒ (Τεχνικές Οδηγίες Διαβιβάσεων); Μήπως κοιμάται ο Διαβιβαστής Υπηρεσίας; Οι παρεμβολές φραγμού στο δίκτυο FM δεν πέρασαν απ’ το μυαλό του. Παρατά και τον Ασύρματο και καταφεύγει στο κινητό του. Άμεσα διαπιστώνει ότι και αυτό δεν λειτουργεί… Η αίσθηση του πανικού ξεκινά να τον καταβάλλει… Ήδη έχουν περάσει 8 λεπτά από την ώρα που άκουσε τους πυροβολισμούς. Νιώθει ότι δεν του μένει πολύς χρόνος. Παίρνει μια βαθιά ανάσα και δοκιμάζει το μαγνητικό τηλέφωνο. Χτυπά! Στην άλλη άκρη της γραμμής ο αγουροξυπνημένος Διαβιβαστής στην έδρα του Τάγματος ακούει τον ΣυΟπ Δεκανέα να ωρύεται ζητώντας τον Επόπτη.<br /> <br /> Ο νεαρός Ανθυπολοχαγός Επόπτης στην Μονάδα αρχικά έδειξε δυσπιστία στα όσα άκουγε από τον Δεκανέα. Ματαίως προσπαθούσε να πείσει τον ΣυΟπ να ξανα-επιβεβαιώσει τα συμβάντα που του περιέγραφε. Η διαμόρφωση «δεν θα συμβεί τίποτε – σιγά μην γίνει πόλεμος» βαθειά ριζωμένη στον τρόπο σκέψης των στελεχών και κληρωτών της Ε.Φ., όπως και του συνόλου της κοινωνίας, φυτεύεται στο συνειδητό και το υποσυνείδητο και των νεαρότερων άμεσα. Ο ΣυΟπ όμως ήταν ιδιαιτέρως πειστικός και επίμονος. Και πέτυχε τουλάχιστον να πείσει τον Επόπτη να δοκιμάσει να επικοινωνήσει με το γειτονικό Φυλάκιο. Σε λίγα λεπτά ο Ανθυπολοχαγός διαπιστώνει ότι μάλλον κάτι όντως δεν πάει καλά και ενημερώνοντας την Ταξιαρχία ταυτόχρονα δίνει οδηγίες για την ενεργοποίηση της ΔΤΑ (Δύναμης Ταχείας Αντίδρασης), ενός τμήματος δυνάμεως Υπομονάδας Πεζικού που ad-hoc συγκροτείται καθημερινώς από τους εν υπηρεσία Στρατιώτες.<br /> <br /> Η ώρα έχει πάει ήδη 0100 και στην έδρα της Μονάδας επικρατεί χάος. Οδηγίες και διαταγές από κάθε πιθανόν Αξιωματικό στην ιεραρχία προσθέτουν στην ήδη κακή κατάσταση καθώς είναι αντιφατικές, αποσπασματικές και ασυνάρτητες, σε κλίμα πανικού. Μέχρι τώρα όλες οι ασκήσεις ετοιμότητας και συναγερμού γίνονταν σε βολικές ώρες ώστε να μην διαταραχθεί η καθημερινότητα του προσωπικού αλλά και οι καθημερινές γραφειοκρατικές και άλλες ανάγκες των Μονάδων. Έτσι, πάμπολλα προβλήματα ποτέ δε βγήκαν στην επιφάνεια ενώ άλλα που διαπιστώθηκαν παρέμεινα προβλήματα, χωρίς λύση, καθώς… «δεν θα γίνει και πόλεμος» ή «μην ξοδευόμαστε άδικα». Τα τμήματα ετοιμότητας δεν ήταν οργανικές Ομάδες και Διμοιρίες. Ο ένας δεν ήξερε τον άλλο. Ποτέ δεν εκπαιδεύτηκαν σαν σύνολο σε επιχειρησιακά σενάρια. Δεν υπήρχαν σαφείς σχέσεις και δεσμοί ιεραρχίας. Δεν υπήρχε συνοχή συνόλου. Ήταν εμφανές σε κάθε κίνηση, σε κάθε φωνασκία, σε κάθε βλέμμα, ότι η ΔΤΑ δεν θα ήταν ένα αποτελεσματικό στρατιωτικό τμήμα. Οι νεαροί κληρωτοί πάσχιζαν να φορέσουν τα ογκώδη και βαριά αλεξίσφαιρα ψάχνοντας τρόπους να τα συνδυάσουν με τις ήδη προβληματικές εξαρτήσεις τους. Πολλοί έτρεχαν πίσω στους θαλάμους για να βρουν τις γεμιστήρες των τυφεκίων τους ή ότι θεωρούσαν ότι ξέχασαν. Άλλοι προσπαθούσαν να γεμίσουν γεμιστήρες, να αποσυσκευάσουν βλήματα και ταινίες πολυβόλων. Ποτέ δεν έκαναν τέτοιες ενέργειες υπό συνθήκες πίεσης χρόνου. Η δουλειά τους φαινόταν βουνό! Ήδη το άγχος, η ζέστη και η υγρασία της νύχτας προκαλούν έντονη εφίδρωση και η αίσθηση της δίψας οδηγεί πολλούς στο να εξαντλήσουν το περιεχόμενο του υδροδοχείου τους… Ήδη δημιουργήθηκε έλλειψη κρίσιμου νερού πριν καν επιβιβαστεί το προσωπικό στα οχήματα.<br /> <br /> <a href="http://img.e-amyna.com/2019/07/0f8ed5270030_eng_picture_20180509_15366919_15366889.jpg"><img height="441" src="https://img.e-amyna.com/2019/07/0f8ed5270030_eng_picture_20180509_15366919_15366889.jpg" width="640" /></a><br /> <br /> Πίσω στο Φυλάκιο τα 7 άτομα του προσωπικού προσπαθούν να κουβαλήσουν τα πυρομαχικά στις θέσεις μάχης. Θόρυβοι κοντά στην πύλη οδηγούν τον Δεκανέα στην απόφαση να βγουν από τα παράθυρα στο πίσω μέρος του κτιρίου του Φυλακίου. Το άγχος, ο φόβος και το στρες έχουν ήδη καταβάλει ψυχικά και σωματικά τους νεαρούς στρατιώτες. Κάθε ενέργεια, κάθε κιβώτιο πυρομαχικών, κάθε δρασκελιά απαιτεί υπερπροσπάθεια. Κάποιοι φευγαλέα σκέφτονται ότι μάλλον θα έπρεπε ο Στρατός να τους γύμναζε εντονότερα… Κάθε κούραση, κάθε ταλαιπωρία, κάθε σταγόνα ιδρώτα θα άξιζε τον κόπο τώρα… Αλλά τώρα είναι αργά. Ο εχθρός είναι προ των πυλών. Κυριολεκτικά!<br /> <br /> <a href="http://img.e-amyna.com/2019/07/97b6ed970222401c98675df83086edcc_k.jpg"><img height="640" src="https://img.e-amyna.com/2019/07/97b6ed970222401c98675df83086edcc_k.jpg" width="594" /></a><br /> <br /> Ο ενθουσιώδης ΣυΟπ Αρχιφύλακας πλέον χωρίς ενθουσιασμό, χωρίς να σκέφτεται πατρίδες και ιστορίες, ματαίως ψάχνει ψήγματα εκπαιδεύσεως που θα κρατήσουν τον ίδιο και τους στρατιώτες του ζωντανούς. Τα τακτικά λάθη του είναι απανωτά. Η ευθύνη όμως δεν βαραίνει εκείνον, ή τους στρατιώτες του. Καθ’ όλη την θητεία τους υπήρξαν πρόθυμοι και πειθαρχικοί. Δυστυχώς όμως το εκπαιδευτικό σύστημα δεν τους προετοίμασε ρεαλιστικά για πόλεμο. Πάντα η έγνοια ήταν η αποφυγή ταλαιπωρίας, η τήρηση του προγράμματος εξόδων και αποδέσμευσης του μόνιμου προσωπικού, η επιδίωξη της απόλυτης ασφάλειας της κάθε ενέργειας έναντι του οφέλους εκπαίδευσης. Όλα αυτά ήρθαν τώρα να στοιχειώσουν τον Δεκανέα. Ακολουθώντας τις σχετικές οδηγίες έσβησε όλο τον φωτισμό του Φυλακίου δίνοντας άθελά του ένα κρίσιμο πλεονέκτημα στους επιτιθέμενους που στο σύνολο τους είναι εφοδιασμένοι με ΔΝΟ (Διόπτρες Νυχτερινής Όρασης) οι οποίες πλέον απαλλάχθηκαν από το ενοχλητικό blooming λόγω του περιμετρικού φωτισμού. Έτσι οι αμυνόμενοι, ουσιαστικά τυφλοί πλην του ενός ΟΝΥΠΑΣ (Όργανο Νυχτερινής Παρατήρησης και Σκόπευσης) Nighthawk MWS2500 που διέθεταν για τα ατομικά τους G3. Δεν θα τους βοηθούσε και πολύ. Δεν ήταν ρυθμισμένο σε κάποιο τυφέκιο. Δεν ήταν χρεωμένο σε κάποιον. Πάντα ήταν στην αποθήκη «για να μην χαλάσει». Το αντίστοιχο του MG3 που απαιτούσε την χρήση του τρίποδα έμεινε μαζί με τον τρίποδα στο Φυλάκιο ξεχασμένο πάνω στην βιασύνη. Το RPG-7V ούτως ή άλλως δεν διαθέτει νυχτερινή δυνατότητα, μια τραγική έλλειψη για ένα τόσο ευέλικτο όπλο! Παρατημένα στο Φυλάκιο έμειναν και πολλά από τα πυρομαχικά του πολυβόλου. Το βάρος των κιβωτίων έκανε απαγορευτική την ταχεία μεταφορά τους.<br /> <br /> <a href="http://img.e-amyna.com/2019/07/5a517aa68785a0168111ef248a3029cd_k.jpg"><img height="640" src="https://img.e-amyna.com/2019/07/5a517aa68785a0168111ef248a3029cd_k.jpg" width="518" /></a><br /> <br /> Πλέον οι 7 υπερασπιστές του Φυλακίου βρίσκονται σε 3 ορύγματα στην νότια πλευρά της περίφραξης προσπαθώντας να καταλάβουν την απειλή που βρίσκεται ενώπιόν τους. Κάποιοι κοιτούν προς το δρομολόγιο πρόσβασης στο Φυλάκιο με την ελπίδα να δουν κάποια βοήθεια να φτάνει, ένας δύο προσπαθούν απεγνωσμένα να γεμίσουν τις άδειες γεμιστήρες τους. Ο Δεκανέας προσπαθεί ψιθυριστά να τους δώσει οδηγίες και συντονισμό. Ξαφνικά ακούγεται θόρυβος από το συρματόπλεγμα. Κάποιος προσπαθεί να μπει μέσα. «Πυρ-Πυρ!» φωνάζει ο Δεκανέας πανικόβλητος! Σαστισμένα στην αρχή, αλλά με περισσότερο πείσμα σχεδόν αμέσως, οι στρατιώτες ρίχνουν προς την κατεύθυνση του θορύβου. Τα σταθερά σκοπευτικά των G3, εξαφανισμένα στο σκοτάδι, δεν τους επιτρέπουν ούτε μια υποτυπώδη σκόπευση. Άλλωστε και να τα έβλεπαν ήταν αρρύθμιστα… Η ανύπαρκτη πειθαρχία πυρός, απόρροια των λίγων «αποστειρωμένων», υπό τύπο σκοποβολής, εκπαιδευτικών βολών 10 φυσιγγίων οδηγεί σε τάχιστη απώλεια πολύτιμων έτοιμων σε γεμιστήρες πυρομαχικών χωρίς κανένα αποτέλεσμα πάνω στους επιτιθέμενους. Ψύχραιμοι οι Τούρκοι καταδρομείς κινούνται μεθοδικά προς τα πλευρά των θέσεων των υπερασπιστών. Κάποιος ελληνομαθής εξ αυτών τους καλεί να παραδοθούν. Άλλωστε αυτές τις οδηγίες είχαν. Οι αιχμάλωτοι θα αποτελούσαν διαπραγματευτικό χαρτί. Ο Διοικητής τους ήταν σαφής. Φέρτε μου αιχμαλώτους, αλλά μην λυπηθείτε κανένα αν αντισταθούν. Ο ελληνομαθής Τούρκος επαναλαμβάνει «Παραδοθείτε και δεν θα πάθετε τίποτε!». Στον ήχο της φωνής του οι 7 απαντούν με ένα ακόμα καταιγισμό πυρών. Έχουν ήδη εξαντλήσει σχεδόν όλα τα έτοιμα σε γεμιστήρες πυρομαχικά τους και νιώθουν πιεστικά την ανάγκη επαναγέμισης των γεμιστήρων που άδειασαν. Μακάρι να είχαμε περισσότερες, σκέφτηκε ένας. Και πάλιν οι κανονισμοί και οι οδηγίες στο πως διανέμονται και κατανέμονται οι γεμιστήρες θέτουν σε κίνδυνο τις ζωές των υπερασπιστών. Κάποιες χρήσιμες γι αυτούς γεμιστήρες βρίσκονται στα χέρια μαγείρων, οδηγών, γραφέων κλπ που δεν τις έχουν ανάγκη στις κρίσιμες αυτές ώρες! Εξαντλώντας και τα τελευταία τους πυρομαχικά καταφέρνουν μια ανέλπιστη επιτυχία καθώς μια βολίδα πετυχαίνει έναν Τούρκο ο οποίος ενθαρρυμένος από την αναποτελεσματικότητα των έως τώρα πυρών βγήκε απρόσεκτα από την κάλυψη. Τα βογγητά πόνου που ακούγονταν από τα βόρεια ορύγματα ήταν αδιαμφισβήτητη απόδειξη μιας μικρής έστω επιτυχίας. Ο επικεφαλής Τούρκος αποφασίζει να μην το διακινδυνεύσει άλλο. Ήδη στο δίκτυο C4I του βλέπει ότι καταφθάνουν ενισχύσεις από το Τάγμα. Διατάσσει τον χειριστή του Tamburlu Bombaatar Revolver (τουρκικής παραγωγής MGL της Milkor) να προσβάλει τις θέσεις των υπερασπιστών. Σε δευτερόλεπτα 6 βομβίδες 40χιλ εκρήγνυνται κοντά και πάνω στους στρατιώτες. Δυστυχώς οι υπερασπιστές δεν έχουν αντίστοιχης ισχύος όπλα. Τα δύο ορύγματα εξουδετερώνονται άμεσα. Οι εν αυτά ήδη νεκροί ή βαρύτατα τραυματισμένοι. Ανάμεσά τους και ο Δεκανέας. Στο τρίτο όρυγμα ματαίως οι δύο στρατιώτες φωνάζουν απεγνωσμένα ζητώντας οδηγίες. Κανένας δεν τους ακούει… Οι επόμενες 6 βομβίδες εξουδετερώνουν και αυτούς. Το Φυλάκιο έχει πλέον ασφαλιστεί από τους επιτιθέμενους. Ο Νοσοκόμος Μάχης του περιπόλου, κρίσιμη ειδικότητα, ήδη περιποιείται τον βαρύτατα τραυματία. Ζητά επειγόντως αεροδιακομιδή. Θα ζήσει αν μεταφερθεί άμεσα σε χειρουργείο. Δύο Τ-129 και ένα S-70 είναι ήδη καθ’ οδόν πετώντας χαμηλά. Οι τακτικές επισκέψεις τέτοιων μέσων στα κατεχόμενα απόκρυψαν τον λόγο της εδώ παρουσίας τους τις τελευταίες μέρες.<br /> <br /> <a href="http://img.e-amyna.com/2019/07/a9747f190030_eng_picture_20180509_15366919_15366888.jpg"><img height="443" src="https://img.e-amyna.com/2019/07/a9747f190030_eng_picture_20180509_15366919_15366888.jpg" width="640" /></a><br /> <br /> Η ώρα είναι τώρα 02:55. Πέραν από δύο ώρες μετά από την εκδήλωση των πρώτων τουρκικών ενεργειών η ΔΤΑ είναι καθοδόν προς τα δύο Φυλάκια. Καμιά πληροφορία δεν έχουν για το τι πρόκειται να αντιμετωπίσουν, κανένα σαφές σχέδιο δράσης. Τα 3 VAB VTT και το 1 VAB VCI κινούνται ταχέως στο αγροτικό δρομολόγιο έχοντας αναμμένα τα φώτα πορείας καθώς δύο από τα νυχτερινά περισκόπια οδήγησης δεν λειτουργούν ενώ ούτως ή άλλως η σχετική εμπειρία των οδηγών είναι μικρή. Οι κανονισμοί υπηρεσίας των ΣυΟπ περιορίζουν πολύ τις ευκαιρίες ουσιαστικής νυχτερινής εκπαίδευσης. Επί των VTT οι πολυβολητές έχουν ήδη γεμίσει τα πολυβόλα 0,50¨ ελπίζοντας να έχουν σαφής ορατούς στόχους, φωτισμένους, καθώς τα πολυβόλα τους στερούνται νυχτερινών σκοπευτικών… Μόνο το πυροβόλο 20χιλ του VCI έχει νυχτερινή δυνατότητα που όμως περιορίζεται δραστικά. Το ενίσχυσης φωτός 2ης γενεάς περισκόπιο δεν επιτρέπει εκμετάλλευση του βεληνεκούς του πυροβόλου ενώ οι δύσκολες συνθήκες φωτισμού και η αυξημένη υγρασία δημιουργούν επιπλέον προβλήματα.<br /> <br /> Αντιθέτως η αποκοπή του τουρκικού περιπόλου απολαμβάνει σαφή εικόνα από τις θερμικές τους διόπτρες. Σε μια στροφή, 500 μέτρα από το πρώτο Φυλάκιο, η ενέδρα των Τούρκων ενεργοποιείται. Ένας Eryx προσβάλλει το VCI ενώ μια ομοβροντία 3 HAR-66 (τουρκικής κατασκευής LAW Μ-72Α3) που διαθέτει σε αφθονία η αποκοπή καταφέρνει ένα πλήγμα στο προπορευόμενο VTT. Η προσβολή από τον Eryx φονεύει ακαριαία 3 στρατιώτες, ανάμεσά τους και τον ΕΠΥ χειριστή του πυροβόλου, ενώ οι λοιποί επιβαίνοντες τραυματίες ή μη προσπαθούν να βγουν και να βρουν κάλυψη στα παρακείμενα χωράφια. Κάποιοι θα πεθάνουν αβοήθητοι κοντά στο όχημά τους. Οι επιβαίνοντες του VTT στέκονται πιο τυχεροί καθώς η μικρή κεφαλή ΗΕΑΤ του HAR-66 καταφέρνει μόνο να τραυματίσει τον οδηγό και πολυβολητή. Και αυτό το όχημα εγκαταλείπεται με το προσωπικό απεγνωσμένα να ψάχνει στα τυφλά μέρος να καλυφθεί.<br /> <br /> <a href="http://img.e-amyna.com/2019/07/id19629-02.jpg"><img height="297" src="https://img.e-amyna.com/2019/07/id19629-02.jpg" width="640" /></a><br /> <br /> Τα υπόλοιπα δύο VTT έχουν εγκλωβιστεί πίσω από τα δύο VAB που έχουν προσβληθεί και οι οδηγοί τους προσπαθούν να ελιχθούν για να απεγκλωβιστούν. Μέσα στα οχήματα επικρατεί πανδαιμόνιο… Το ένα VTT σε έναν ελιγμό δίνει άριστο στόχο σε ένα στοιχείο Ελεύθερων Σκοπευτών που υπομονετικά παραμονεύουν σε ένα λοφίσκο 600 μέτρα μακριά. Η βολή του Rauffus SAPHEI (Semi Armor Piercing High Explosive Incendiary) από το ΑΧ-50 τρυπά εύκολα την πλευρική θωράκιση του VAB σκορπώντας θραύσματα και σπίθες στο εσωτερικό. Μια μικροδιαρροή λαδιού από τον κινητήρα αναφλέγεται. Πλέον οι στρατιώτες συνειδητοποιούν ότι και οι Μηχανοκίνητοι θα πολεμήσουν πεζοί. Τα οχήματά τους λειτουργούν σαν μαγνήτες για κάθε λογής πυρά. Πρέπει να αποβιβαστούν! Ανοίγουν τις πίσω πόρτες αντικρίζοντας σκοτάδι! Δεν έχουν ΔΝΟ, κανένας. Νιώθουν τελείως αποπροσανατολισμένοι μετά την διαδρομή και τους ελιγμούς του οχήματος. Τρέχουν δεξιά αριστερά. Οι έλλειψη οργανικών δεσμών και τακτικών Ομάδας, το basic soldiering, στερούν κάθε πιθανότητα αποτελεσματικής αντίδρασης. Μοιραία κάποιοι τρέχουν προς τους Τούρκους. Τα πυρά της αποκοπής είναι φονικά. Το βάρος του αλεξίσφαιρου και η έλλειψη κινητικότητας υπό το βάρος του άβολου και περιοριστικού φόρτου τους καθιστά εύκολους στόχους. Ποτέ δεν εκπαιδεύτηκαν με πλήρεις επιχειρησιακούς φόρτους. Πάντα ο φόρτος ήταν αντικείμενο επιθεώρησης παρά επιχειρήσεων. Τα υλικά πτωχής ποιότητας, και μη επιχειρησιακού προσανατολισμού.<br /> <br /> <a href="http://img.e-amyna.com/2019/07/id19629-01.jpg"><img height="298" src="https://img.e-amyna.com/2019/07/id19629-01.jpg" width="640" /></a><br /> <br /> Ο πολυβολητής του τελευταίου VAB εντοπίζει τις λάμψεις από το Mk-48 (Minimi 7,62X51) του περιπόλου. Προσπαθεί να σκοπεύσει προς την κατεύθυνση του. Η συνεχείς κινήσεις του VAB δεν του επιτρέπουν. Η έλλειψη νυχτερινών σκοπευτικών αποδεικνύεται μοιραία για την ΔΤΑ… Μια δεύτερη ομοβροντία HAR-66 αστοχεί και το τελευταίο VAB καταφέρνει να διαφύγει προς τα πίσω. Αδυνατεί όμως να διαβιβάσει οποιαδήποτε πληροφορία. Οι παρεμβολές συνεχίζονται.<br /> <a href="http://img.e-amyna.com/2019/07/id19349-06.jpg"><img height="480" src="https://img.e-amyna.com/2019/07/id19349-06.jpg" width="640" /></a><br /> <br /> Πίσω στην έδρα της Ταξιαρχίας η κρισιμότητα της κατάστασης είναι πλέον πασιφανής. Δύο Φυλάκια έχουν καταληφθεί, μια Διμοιρία ΔΤΑ αγνοείται. Ο Ταξίαρχος ετοιμάζει μεγαλύτερη δύναμη για να στείλει ως ενίσχυση. Έχουν ήδη περάσει 4 ώρες από την εκδήλωση του πρώτου περιστατικού. Ο χώρος εγγύς διασποράς σφύζει από δραστηριότητα. Πολλοί στρατιώτες προσπαθούν με τα κινητά τους να επικοινωνήσουν με τους δικούς τους. Κάποιοι από αυτούς τον τελευταίο καιρό έχουν προσθέσει στο facebook τους μια νεαρή όμορφη κοπέλα η οποία έστειλε σε αρκετούς αίτημα φιλίας. Ενθουσιασμένοι οι στρατιώτες χωρίς να το γνωρίζουν εγκατέστησαν στο κινητό τους κακόβουλο λογισμικό που ανάπτυξε ένα τουρκικό πανεπιστήμιο το οποίο ήταν κρυμμένο στο περιεχόμενο φωτογραφιών και βίντεο που τους έστελνε συχνά η νεαρή κοπέλα. Το λογισμικό αυτό επιτρέπει στα τμήματα Κυβερνοπολέμου του Τουρκικού Γενικού Επιτελείου να ελέγχουν λειτουργίες του κινητού όπως την κάμερα ή το μικρόφωνο ενώ γνωρίζουν ανά πάσα στιγμή την θέση της συσκευής. Πλέον τα δεδομένα είναι ικανοποιητικά ώστε να επιτρέψουν στοχοποίηση. Στις οθόνες των χειριστών του λογισμικού φαίνονται πολλές συσκευές γνωστών, από την πολύμηνη παρακολούθηση, στρατιωτών και στελεχών να είναι σε ένα χώρο πλησίον ενός από τα στρατόπεδα της Ταξιαρχίας. Η ανάλυση των πληροφοριών επιβεβαιώνει ότι αυτός είναι ο χώρος συγκέντρωσης δυνάμεως μεγέθους Τακτικού Συγκροτήματος Μηχανοκίνητου Λόχου. Η στοχοποίηση διαβιβάζεται άμεσα μέσω του δικτύου C4I σε δύο πυροβολαρχίες Τ-122 οι οποίες τάχιστα εξέρχονται από τις θέσεις απόκρυψης προς τις θέσεις βολής. Σε χρόνο λιγότερο του 1’ δώδεκα Τ-122 έχουν εκτοξεύσει πέραν των 400 ρουκετών 122χιλ προς τον χώρο συγκεντρώσεως. Παρά το πτωχό CEP (Circular Error Probability) του συστήματος ο όγκος πυρός εγγυάται πλήρη καταστροφή του στόχου.<br /> <br /> <a href="http://img.e-amyna.com/2019/07/resized_152e9-0219_eng_picture_20180222_14684891_14684886.jpg"><img src="https://img.e-amyna.com/2019/07/resized_152e9-0219_eng_picture_20180222_14684891_14684886.jpg" /></a><br /> <br /> Έχει πλέον χαράξει. Η Εθνική Φρουρά βρίσκεται σε πλήρη κινητοποίηση. Περαιτέρω ενέργειες από πλευράς των Τούρκων δε θα έχουν τις ίδιες πιθανότητες επιτυχίας. Όμως οι Αντικειμενικοί Σκοποί τους επιτεύχθηκαν. Δύο φυλάκια έχουν καταληφθεί, 6 στρατιώτες είναι αιχμάλωτοι ενώ το σοκ από την θέα των κατεστραμμένων VAB και των νεκρών στρατιωτών έχει πετύχει σαφές ψυχολογικό αποτέλεσμα. Η διαπραγμάτευση για τον έλεγχο της «Νεκρής Ζώνης», το μέλλον του Λιμανιού Αμμοχώστου και του Αεροδρομίου «Ερτζιάν» και του διαμοιρασμού των κερδών από την εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων θα γίνουν από θέση σαφέστατης ισχύος για τους Τούρκους<br /> <br /> <a href="http://img.e-amyna.com/2019/07/athienou_mayri_epeteios_40_xronia_apo_tin_eisvoli_tou_attila_stin_kypro.jpg"><img height="401" src="https://img.e-amyna.com/2019/07/athienou_mayri_epeteios_40_xronia_apo_tin_eisvoli_tou_attila_stin_kypro.jpg" width="640" /></a><br /> <br /> Ο τακτικός αιφνιδιασμός της Εθνικής Φρουράς σε μικρής κλίμακας επεισόδιο με στρατηγικού επιπέδου οφέλη για τον επιτιθέμενο κατέδειξε εμφανώς την ανάγκη εκπαίδευσης, υλικών και ηγεσίας ακόμα και στο μικρότερο τακτικό επίπεδο της Ομάδας και Διμοιρίας Πεζικού.<br /> <br /> <br /> <a href="http://e-amyna.com/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Υποθετικό σενάριο

γράφει ο Θουκυδίδης Μόλις μετά τα μεσάνυχτα μιας ζεστής και όλο υγρασία νύχτας του Αυγούστου και στην ησυχία ενός Φυλακίου της Εθνικής ...

Διαβάστε την συνέχεια

Κύπρος, μια πορεία γεμάτη εμπόδια και συνωμοσίες

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj9gshzcWN_y9q7c54x0A2d7VzeW-oplBTyObv9lKXF83SFNYVdcpiugRSoy5ozWjMqo1SOi8FfUSnkZkdPNXwPh9IvQXHR7fT5vwRh9OLJLFj9YwCrNLHoSJTS49aCy5h4RLxVyJJnMsM/s1600/PicsArt_gumas.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="627" data-original-width="1024" height="390" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj9gshzcWN_y9q7c54x0A2d7VzeW-oplBTyObv9lKXF83SFNYVdcpiugRSoy5ozWjMqo1SOi8FfUSnkZkdPNXwPh9IvQXHR7fT5vwRh9OLJLFj9YwCrNLHoSJTS49aCy5h4RLxVyJJnMsM/s640/PicsArt_gumas.jpg" width="640" /></a></div>    <i> ΣΚΙΤΣΟ ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ ΓΚΟΥΜΑ</i><br /> <br /> Επιμέλεια <b>Νίκος Ταυρής</b><br /> Μια ανασκόπηση της εξέλιξης του Κυπριακού είναι αρκετή για να δείξει τις συγκρούσεις και τους ανταγωνισμούς των μεγάλων δυνάμεων, επεμβάσεις και εκβιασμούς, υποχωρήσεις και «ρεαλισμούς», ξεπουλήματα και ενδοτισμό, προδοσίες και κατοχή, αλλά και μικρούς και μεγάλους. <br /> <br /> Η επαφή της Κύπρου με τον κόσμο του Αιγαίου και τα πρώτα αρχαιοελληνικά φύλα, ανάγονται στον 16ο π.Χ. αιώνα, ενώ η εγκατάσταση των Αχαιών είναι βεβαιωμένη από τον 14ο αιώνα π.Χ. Η έναρξη του εκχριστιανισμού της νήσου, το 45 μ.Χ. από τους Παύλο και Βαρνάβα, σημαδεύει μια νέα περίοδο της ιστορίας της, του ελληνοχριστιανικού πολιτισμού. Από ανασκαφές στην Κύπρο προκύπτει ότι στο νησί μιλούσαν μια γλώσσα συγγενική με την ελληνική από την κρητομινωική εποχή, δηλαδή τον 18ο π.Χ. αιώνα, και μια γλώσσα απόλυτα ελληνική περίπου έξι αιώνες αργότερα, με τον ερχομό των Αχαιών. Από τότε έως σήμερα, η γλώσσα και η κουλτούρα της Κύπρου –βέβαια με τους χαρακτήρες τους τοπικούς και των διαλέκτων της– δεν θα πάψουν να είναι ελληνικές. Παρά τις συνεχείς επεμβάσεις, κατακτήσεις και καταστροφές σε διάρκεια 30 αιώνων (Ασσύριοι, Αιγύπτιοι, Πέρσες, Φοίνικες, Πτολεμαίοι, Ρωμαίοι, Φράγκοι, Βενετοί, Σαρακηνοί, Άραβες, Τούρκοι, Άγγλοι), η Κύπρος παραμένει οργανικό μέρος του ελληνικού χώρου με βασικούς αρμούς τη γλώσσα και τη θρησκεία. <br /> <br /> Η εποχή της αποικιοκρατίας. Αντιαποικιακοί αγώνες <br /> <br /> <b>1571:</b> Οι Οθωμανοί κατέλαβαν την Κύπρο από τους Ενετούς. Με το πέρασμα του χρόνου διαμορφώνεται η τουρκική μειονότητα του νησιού, που μέχρι το 1974 αποτελούσε το 18% του πληθυσμού. <br /> <br /> <b>1878:</b> Το νησί εκμισθώθηκε από την Οθωμανική στη Βρετανική Αυτοκρατορία για να χρησιμοποιηθεί σαν στρατιωτική βάση. Κατά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο η Αγγλία προσαρτά το νησί. Με τη Συνθήκη της Λωζάννης η Τουρκία παραιτείται από τα δικαιώματά της στο νησί και το 1925 η Κύπρος ανακηρύσσεται βρετανική αποικία. <br /> <br /> Οκτώβρη 1931: Η ένταση των κοινωνικών ανισοτήτων και τα αντιαποικιακά αισθήματα του λαού οδηγούν τον Οκτώβρη του 1931 σε εξέγερση με το αίτημα της ένωσης με την Ελλάδα. Η κυβέρνηση του Ελ. Βενιζέλου την καταδίκασε. Οι Βρετανοί κατέστειλαν βίαια την εξέγερση. Κυβερνήτης του νησιού ορίζεται ο Πάλμερ, που εφαρμόζει καθεστώς άγριας τρομοκρατίας. <br /> <br /> Μετά τον πόλεμο οι Άγγλοι σκληραίνουν τη στάση τους. Αρνούνται το δικαίωμα αυτοδιάθεσης, χτυπούν κάθε λαϊκή και συνδικαλιστική εκδήλωση και δεν αποστρατεύουν τους Κύπριους εθελοντές. Όλη αυτή την περίοδο η κυπριακή Αριστερά προβάλλει το ζήτημα της αυτοδιάθεσης κι όχι της ένωσης με την Ελλάδα, πράγμα που έχει ως αποτέλεσμα τη συνεχή αύξηση της επιρροής της Εθναρχίας. <br /> <br /> <b>1950:</b> Διενεργείται δημοψήφισμα στην Κύπρο όπου το 96% του ελληνικού πληθυσμού του νησιού τάσσεται υπέρ της ένωσης. Η «δημοκρατική» κυβέρνηση Πλαστήρα αρνείται να παραλάβει τα πρακτικά του κυπριακού δημοψηφίσματος και «επιφυλάσσεται να χειρισθεί το κυπριακό ζήτημα εντός του πλαισίου των σχέσεων με τη φίλη και σύμμαχο δύναμη». <br /> <br /> Οι κινητοποιήσεις απειλούν να ξεφύγει ο έλεγχος από τους Μεγάλες Δυνάμεις και τους υποταχτικούς τους. Έτσι, στέλνεται στην Κύπρο ο Γ. Γρίβας, με προτροπή των ΗΠΑ, για να οργανώσει ένοπλο κίνημα για την Ένωση και να καλύψει το κενό ηγεσίας του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα. Δημιουργείται η ΕΟΚΑ που αρχίζει τη δράση της την 1η Απρίλη του 1955 για. Η ηγεσία της ΕΟΚΑ αποτελείται από εθνικιστικά και φασιστικά στοιχεία, καθώς και πράκτορες των Μεγάλων Δυνάμεων, αλλά στις γραμμές της θα ενταχθούν πολλοί άνθρωποι με αγνά πατριωτικά αισθήματα που κράτησαν ηρωική στάση. <br /> <br /> Το ΑΚΕΛ ήταν αντίθετο στις ένοπλες μορφές πάλης και θεωρούσε ότι ο αγώνας θα πρέπει να έχει μαζικό-πολιτικό χαρακτήρα. Η αγγλική διοίκηση θα θέσει εκτός νόμου το ΑΚΕΛ, συλλαμβάνοντας εκατοντάδες μέλη του. Η όλη εξέλιξη του Κυπριακού θα μπορούσε να είναι διαφορετική, αν η κυπριακή Αριστερά έμπαινε στην πρώτη γραμμή του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα. <br /> <br /> <b>Αύγουστος 1955:</b> Συγκαλείται στο Λονδίνο Τριμερής Διάσκεψη (Ελλάδα, Τουρκία, Βρετανία). Η Τουρκία αποχωρεί θεωρώντας «απαράδεκτο το ελληνικό αίτημα για αυτοδιάθεση της Κύπρου». Την επόμενη μέρα ξεσπούν πογκρόμ ενάντια στους Έλληνες της Κωνσταντινούπολης και βιαιοπραγίες εναντίον Ελλήνων αξιωματικών που υπηρετούσαν στο στρατηγείο του ΝΑΤΟ στη Σμύρνη. Η ελληνική κυβέρνηση εξαναγκάζεται να κλείσει το θέμα μετά από μια τυπική έκφραση συγγνώμης, σε αντίθεση με τον ελληνικό λαό που απαντά με μαζικές διαδηλώσεις. <br /> <br /> <b>Αρχές του 1956:</b> Γίνονται στην Κύπρο διαπραγματεύσεις μεταξύ του Μακάριου και του Άγγλου κυβερνήτη Χάρτινγκ. Οι Βρετανοί προτείνουν αυτοκυβέρνηση, δηλαδή Βουλή και πρωθυπουργό της έγκρισής τους σχεδόν χωρίς αρμοδιότητες. Ο Μακάριος αρνείται και στις αρχές του Μάρτη συλλαμβάνεται και εξορίζεται στις Σεϋχέλλες. Το γεγονός αυτό και οι απαγχονισμοί Κύπριων αγωνιστών από τους Άγγλους ξεσηκώνουν θύελλα αντιδράσεων και η Ελλάδα συγκλονίζεται από ογκωδέστατα συλλαλητήρια που καταλήγουν σε συγκρούσεις με την αστυνομία, με νεκρούς και εκατοντάδες τραυματίες.<br /> <div> <br /> Οι συμφωνίες Ζυρίχης – Λονδίνου <br /> <br /> <b>Αρχές του 1959:</b> Οι υπουργοί Εξωτερικών Ελλάδας και Τουρκίας έρχονται σε καταρχήν συμφωνία για το Κυπριακό που συνίσταται στην ανεξαρτησία του νησιού βάσει ενός συντάγματος που ρύθμιζε διάφορα ζητήματα του μελλοντικού κράτους. Η συμφωνία υπογράφεται στη Ζυρίχη, στις 12 Φλεβάρη 1959, από τους πρωθυπουργούς Ελλάδας και Τουρκίας και λίγες μέρες αργότερα επικυρώνεται στο Λονδίνο, παρουσία και της κυπριακής ηγεσίας, που εκβιάστηκε με κάθε τρόπο για να τη δεχτεί. Οι συμφωνίες Ζυρίχης-Λονδίνου προβλέπουν μια σειρά διαχωριστικές διατάξεις και δικαιώματα βέτο στους Τουρκοκύπριους. Ακόμα, συμφωνήθηκε η σύναψη τριμερούς συμμαχίας Ελλάδας, Τουρκίας και Κύπρου με κοινό επιτελείο στην Κύπρο, ελληνική δύναμη 950 αντρών και τουρκική δύναμη 650 αντρών στο νησί (Συνθήκη Συμμαχίας), ορίζονταν η Ελλάδα, η Τουρκία και η Βρετανία σαν εγγυήτριες δυνάμεις (Συνθήκη Εγγύησης) και ρυθμίζονταν το καθεστώς των βρετανικών βάσεων (Συνθήκη Εγκαθίδρυσης). Οι τρεις συνθήκες προσαρτήθηκαν ως θεμελιώδες άρθρο στο κυπριακό Σύνταγμα. Ακόμα, στη Ζυρίχη, Καραμανλής και Μεντερές προχώρησαν σε μυστική «συμφωνία κυρίων» σχετικά με την ένταξη της Κύπρου στο ΝΑΤΟ και την απαγόρευση του ΑΚΕΛ και κάθε κομμουνιστικής δραστηριότητας στο νησί. <br /> <br /> Η κυπριακή ηγεσία είχε πολλές αντιρρήσεις και πιέστηκε έντονα από όλες τις πλευρές για να δεχτεί τις συμφωνίες, το ΑΚΕΛ παρά τη διαφωνία του αποδέχτηκε τελικά τη συμφωνία, ενώ οι γριβικοί κύκλοι μιλούσαν για προδοσία. Η Αριστερά στην Ελλάδα καταγγέλλει τις συμφωνίες και επιμένει στο σύνθημα «αυτοδιάθεση-ένωση», ενώ ο Καραμανλής θεωρεί την ημέρα επίτευξης των συμφωνιών ως την «ευτυχεστέραν της ζωής του». </div> <div> <br /> Η Κύπρος ανεξάρτητο κράτος <br /> <br /> <b>1960: </b>Η Κυπριακή Δημοκρατία ανακηρύχθηκε επίσημα στις 16 Αυγούστου 1960, με πρόεδρο τον Μακάριο. Το 1961 η Κύπρος παίρνει μέρος στην ιδρυτική διάσκεψη των Αδεσμεύτων στο Βελιγράδι και αναπτύσσει σχέσεις με την ΕΣΣΔ. Το Νοέμβρη του 1963 ο Μακάριος υπέβαλε προτάσεις στον Τουρκοκύπριο αντιπρόεδρο για αναθεώρηση άρθρων του συντάγματος που απορρίπτονται. Οι Τουρκοκύπριοι αποσύρθηκαν από τις κυβερνητικές και διοικητικές θέσεις και συγκεντρώθηκαν σε αμιγείς τουρκοκυπριακούς θυλάκους, ενώ πυροδοτήθηκαν εντάσεις ανάμεσα στις δύο κοινότητες με ένοπλες συγκρούσεις και νεκρούς. Οι Βρετανοί πέτυχαν τη δημιουργία της Πράσινης Γραμμής στη Λευκωσία που χώριζε Ελληνοκύπριους και Τουρκοκύπριους. Τούρκοι και Έλληνες φασίστες επιτίθονταν τρομοκρατώντας, ακόμα και δολοφονώντας όποιον αντιδρούσε στο διαχωρισμό των κοινοτήτων. <br /> <br /> <b>Ιανουάριος 1964: </b>Έγινε η διάσκεψη στο Λονδίνο και μεταξύ άλλων προτάθηκε να μην υπάρχουν περιοχές με μεικτό πληθυσμό, αποστολή νατοϊκής ειρηνευτικής δύναμης και ένταξη της Κύπρου στο ΝΑΤΟ, προτάσεις που απορρίφθηκαν από τον Μακάριο. Βρετανία και Κύπρος προσέφυγαν στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ. Με το ψήφισμα που εγκρίθηκε αναγνωρίστηκε η κυπριακή κυβέρνηση σαν αντιπροσωπευτική ολόκληρης της Κύπρου, αποφασίστηκε η αποστολή ειρηνευτικής δύναμης του ΟΗΕ που στη σύνθεσή της δεν θα υπήρχαν στρατιώτες χωρών του ΝΑΤΟ (εκτός της Βρετανίας) και ο ορισμός μεσολαβητή που θα βοηθούσε στην εξεύρεση λύσης. <br /> <br /> Αμέσως σημειώνονται νέες συγκρούσεις και η τουρκική Βουλή εξουσιοδοτεί την κυβέρνηση Ινονού να προχωρήσει σε απόβαση στην Κύπρο όποτε κριθεί αναγκαίο. Σε συνάντηση του Μακάριου με τον Γ. Παπανδρέου (Απρίλης 1964) αποφασίζεται η μυστική αποστολή μιας ελληνικής μεραρχίας στην Κύπρο. Οι συγκρούσεις συνεχίζονται και σε επίσκεψή του στην Ουάσινγκτον ο Παπανδρέου αποδέχεται τη διαμεσολάβηση του πρώην υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ, Άτσεσον, ο οποίος προτείνει δύο διαδοχικά σχέδια διχοτόμησης. Η ελληνική κυβέρνηση τα βλέπει θετικά, αλλά μετά από έντονη παρέμβαση του Μακάριου (Ιούλης 1964) τα απορρίπτει. Αμέσως αρχίζουν νέες συγκρούσεις, η Τουρκία προχωρεί σε βομβαρδισμούς, η ΕΣΣΔ δηλώνει πως θα βοηθήσει την Κυπριακή Δημοκρατία σε περίπτωση εισβολής και οι Αμερικανοί σχεδιάζουν πραξικοπηματική εφαρμογή του Σχεδίου Άτσεσον με τη συναίνεση της ελληνικής κυβέρνησης. <br /> <br /> Οι Σοβιετικοί διαφοροποιούν τη θέση τους, τον Δεκέμβρη του 1964 όταν ο Γκρομίκο μιλώντας στον ΟΗΕ υποστήριξε την ύπαρξη δύο εθνικών κοινοτήτων στην Κύπρο. Την ίδια δήλωση θα επαναλάβει και τον Γενάρη του 1965 μιλώντας και για το ενδεχόμενο ομοσπονδοποίησης και αναγκάζοντας το ΑΚΕΛ και την ΕΔΑ να διαφωνήσουν. <br /> <br /> <b>Σεπτέμβρης 1967:</b> Η χούντα επαναλαμβάνει τις ελληνοτουρκικές συνομιλίες χωρίς αποτέλεσμα. Τον Νοέμβρη του 1967, με μια προσχεδιασμένη από την Αθήνα ενέργεια, δυνάμεις ελεγχόμενες από τον Γρίβα καταλαμβάνουν τα υπό τουρκοκυπριακό έλεγχο χωριά Αγ. Θεόδωροι και Κοφινού. Η Τουρκία με την απειλή εισβολής απαιτεί την απόσυρση των ελληνικών στρατευμάτων, την ανάκληση του Γρίβα, τη διάλυση της κυπριακής εθνοφρουράς. Με παρέμβαση του Αμερικανού μεσολαβητή, Σ. Βανς, η χούντα αποδέχεται να αποσύρει την ελληνική μεραρχία, ενώ ο Μακάριος δεν δέχεται διάλυση ή περιορισμό της εθνοφρουράς. Τον Δεκέμβρη του 1967 οι Τουρκοκύπριοι ανακηρύσσουν την «Προσωρινή Τουρκική Διοίκηση της Κύπρου». <br /> <br /> <b>Ιούνης του 1968:</b> Άρχισαν ενδοκοινοτικές συνομιλίες που κράτησαν μέχρι το Σεπτέμβρη του 1971χωρίς να επιτευχθεί συμφωνία. Οι συνομιλίες ξανάρχισαν τον Ιούνη του 1972 και διακόπηκαν με το πραξικόπημα και την τουρκική εισβολή. Το 1968 επανεκλέγεται ο Μακάριος με ποσοστό 95,45%. Φασίστες στην Κύπρο και Έλληνες χουντικοί αξιωματικοί σχηματίζουν την οργάνωση Εθνικό Μέτωπο και οργανώνουν σειρά τρομοκρατικών ενεργειών σε βάρος δημοκρατών και αριστερών πολιτών. Τον Μάρτη του 1970 οργανώνεται απόπειρα δολοφονίας του Μακάριου. Τον Σεπτέμβρη του 1971 επανέρχεται κρυφά στην Κύπρο ο Γρίβας που συγκροτεί την ΕΟΚΑ Β’ η οποία εντείνει τις τρομοκρατικές ενέργειες. Τον Φλεβάρη του 1972 επικείμενο πραξικόπημα ματαιώνεται από μαζική κινητοποίηση του λαού και διαβήματα του Μακάριου προς τις ΗΠΑ και ΕΣΣΔ. Νέα απόπειρα δολοφονίας του Μακάριου τον Οκτώβρη του 1973. Και ενώ συμβαίνουν αυτά, ο πολιτικός κόσμος και πρώτα απ’ όλα το ΑΚΕΛ συνιστούν «ψυχραιμία, σύνεση και ενότητα». <br /> Το φασιστικό πραξικόπημα και η τουρκική εισβολή <br /> <br /> <b>Ιούνης 1974:</b> Συλλαμβάνονται τα ηγετικά στελέχη της ΕΟΚΑ Β’ και ο Μακάριος ζητά την απόσυρση των Ελλήνων αξιωματικών της εθνοφρουράς, κατηγορώντας τη χούντα ότι προβαίνει σε ανατρεπτικές ενέργειες. Η χούντα δίνει εντολή για το πραξικόπημα που εκδηλώθηκε στις 15 Ιούλη. Παρά την αντίσταση, το πραξικόπημα επικρατεί. Ο Μακάριος διαφεύγει στο εξωτερικό και παρευρίσκεται στη συνεδρίαση του Συμβουλίου Ασφαλείας κατηγορώντας τη φασιστική δικτατορία της Αθήνας. <br /> <br /> Το προδοτικό πραξικόπημα –που οι ΗΠΑ και η Αγγλία αρνήθηκαν να καταδικάσουν– έδωσε το έναυσμα για να επέμβει η Τουρκία με το πρόσχημα της εγγυήτριας δύναμης. Φυσικά, πριν το κάνει αυτό, είχε εξασφαλίσει την ανοχή τόσο των ΗΠΑ όσο και των Άγγλων οι οποίοι γνώριζαν 3 μέρες πριν για την εισβολή. Όπως είχε ειδοποιηθεί και η χούντα από τον Έλληνα πρέσβη στην Άγκυρα. Και οι γνώστες σιωπούσαν και… περίμεναν. <br /> <br /> Τη νύχτα της 19 προς 20 Ιούλη αρχίζει η τουρκική εισβολή με την κωδική ονομασία «Αττίλας 1». Πολεμικά πλοία αποβιβάζουν τουρκικά στρατεύματα στη βόρεια πλευρά του νησιού και αεροπλάνα βομβαρδίζουν και κατακαίουν με βόμβες ναπάλμ την ύπαιθρο, την ίδια στιγμή που το ελληνικό γενικό επιτελείο συνιστά «αυτοσυγκράτηση». Στην Ελλάδα κηρύσσεται γενική επιστράτευση και στις 20 Ιούλη το Συμβούλιο Ασφαλείας ζητά κατάπαυση του πυρός, άμεσο τερματισμό της ξένης στρατιωτικής επέμβασης, άμεση αποχώρηση όλου του ξένου στρατιωτικού προσωπικού. Στις 22 Ιούλη η Τουρκία συμφωνεί σε κατάπαυση του πυρός, αφού έχει ολοκληρωθεί η κατάληψη της Κυρήνειας. Κάτω από το βάρος της προδοσίας της Κύπρου η χούντα του Ιωαννίδη πέφτει και παραδίνεται η πολιτική εξουσία στον Καραμανλή. Παράλληλα, παραιτείται και ο Σαμψών παραδίδοντας την εξουσία στον Κληρίδη, τότε πρόεδρο της Βουλής. <br /> <br /> Στις 25 Ιούλη αρχίζουν διαπραγματεύσεις στη Γενεύη ανάμεσα στις εγγυήτριες δυνάμεις που καταλήγουν σε συμφωνία για κατάπαυση των συγκρούσεων και δημιουργία «ζωνών προστασίας» με την ευθύνη του ΟΗΕ, δηλαδή αποδοχή στην πράξη της μέχρι τότε διαμορφωμένης ντε φάκτο κατάστασης. Αφού όλο αυτό το διάστημα η ελληνική κυβέρνηση είχε ανακαλύψει ότι… «η Κύπρος είναι μακριά». Ο Καραμανλής ζητάει να συγκληθεί το Συμβούλιο των υπουργών Εξωτερικών του ΝΑΤΟ και η απάντηση του γ.γ. του ΝΑΤΟ είναι ότι ο ίδιος και οι περισσότεροι από τους υπουργούς Εξωτερικών θα λείπουν για… διακοπές. <br /> <br /> Ο δεύτερος γύρος των διαπραγματεύσεων για το συνταγματικό καθεστώς της Κύπρου δεν ήταν δυνατό να οδηγηθεί σε συμφωνία με την απαίτηση της Τουρκίας για διζωνική ομοσπονδία, και η Τουρκία εξαπολύει στις 14 Αυγούστου τον «Αττίλα 2» που ολοκληρώνεται με την κατάληψη της Αμμοχώστου και της Μόρφου. Ελλάδα και Κύπρος συγκλονίζονται από αντιαμερικανικές διαδηλώσεις και ο Καραμανλής ανακοινώνει την αποχώρηση της χώρας από το στρατιωτικό σκέλος του ΝΑΤΟ. Στη διάρκεια αντιαμερικανικής διαδήλωσης στη Λευκωσία σκοτώνεται από πυροβολισμό διαδηλωτή ο Αμερικανός πρέσβης. <br /> <br /> Ο «Αττίλας» άφησε στο διάβα του χιλιάδες θύματα, 2.000 περίπου νεκρούς, σκοτωμένους στις συγκρούσεις ή εκτελεσμένους εν ψυχρώ, βιασμένες γυναίκες, καμένα χωριά, 1.619 αγνοούμενους, περίπου 200.000 πρόσφυγες. Καταλύθηκε η ανεξαρτησία ενός κυρίαρχου κράτους, με πάνω από το 1/3 της επικράτειάς του να βρίσκεται υπό στρατιωτική κατοχή. <br /> <br /> <b>1974 – 83:</b> Αλλεπάλληλα ψηφίσματα του ΟΗΕ που καταδικάζουν την τουρκική εισβολή και ζητούν την αποχώρηση των τουρκικών στρατευμάτων και την επιστροφή των προσφύγων, μένουν κενό γράμμα, ενώ ο «φάκελος της Κύπρου» παραμένει κλειστός στα πλαίσια του «κοινωνικού συμβολαίου» της μεταπολίτευσης. Διαδοχικές διακοινοτικές συνομιλίες, ελληνοτουρκικές συναντήσεις και σχέδια επίλυσης του Κυπριακού αποτυγχάνουν να καταλήξουν σε κάποια συμφωνία, με τις ελληνοτουρκικές σχέσεις να γνωρίζουν μεγάλη ένταση με την έξοδο του Χόρα (Σισμίκ) για έρευνες στο Αιγαίο (1976), ενώ προχωρά ραγδαία ο εποικισμός των κατεχόμενων. <br /> <br /> <b>1983 – 15 Νοέμβρη:</b> Ο Ντενκτάς ανακηρύσσει την «Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου». Παρά τη μη αναγνώρισή του παρά μόνο από την Τουρκία, η ανακήρυξη του τουρκοκυπριακού ψευδοκράτους παγιώνει παραπέρα τα τετελεσμένα. <br /> <br /> <b>1987 – 2002: </b>Νέα έξοδος του Σισμίκ σε περιοχές της ελληνικής υφαλοκρηπίδας δημιουργεί πολεμικό κλίμα στις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Η κυβέρνηση Παπανδρέου δίνει εντολή στις ένοπλες δυνάμεις να βρίσκονται σε πολεμική ετοιμότητα κηρύσσοντας μερική επιστράτευση, και απειλεί με «καταλυτική αλλαγή στο σύστημα άμυνας των Δυτικών». Το κλίμα αλλάζει ένα χρόνο μετά, όταν μέσα σε κύμα αντιδράσεων στην Αθήνα, οι Παπανδρέου και Οζάλ συναντιούνται στο Νταβός όπου συμφωνούν στην προώθηση της συνεργασίας των δύο χωρών σε οικονομικά και πολιτιστικά θέματα, και στην καταγραφή από επιτροπή εργασίας των προβλημάτων που θα αποτελέσουν αντικείμενο του ελληνοτουρκικού διαλόγου. <br /> <br /> Στη δεκαετία του ’90, με την κατάρρευση των πρώην σοσιαλιστικών χωρών τροποποιείται το σκηνικό και οι όροι για το Κυπριακό. Οι Αμερικάνοι θέλουν να κλείνουν ανοιχτά ζητήματα, και η αστική τάξη της Τουρκίας ανεβάζει τις απαιτήσεις και τον επεκτατισμό της. Η ανάπτυξη της κυπριακής οικονομίας φέρνει το εθνικό σε δεύτερη μοίρα. Η ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση γίνεται στρατηγικός στόχος και θεωρείται πανάκεια για την επίλυση του Κυπριακού. Παράλληλα, η ολοένα και μεγαλύτερη υποχωρητικότητα, ο ραγιαδισμός και ο «ρεαλισμός» της κυβέρνησης Σημίτη (βλ. Ίμια) οδηγούν στο να μετατραπεί το Κυπριακό από πρόβλημα ξένης εισβολής και κατοχής μιας ανεξάρτητης χώρας σε «πολιτικό πρόβλημα» δύο κοινοτήτων. <br /> <br /> <b>2002:</b> Ο γ.γ. του ΟΗΕ, Κ. Ανάν, παρουσιάζει ένα σχέδιο για το Κυπριακό, που περιγράφει ένα κράτος-έκτρωμα νομιμοποιώντας τα τετελεσμένα του Αττίλα, χωρίς καμία έννοια ανεξαρτησίας και κυριαρχίας, όπου οι όποιες αποφάσεις θα ελέγχονται και θα επικυρώνονται από ξένους εγκάθετους δικαστές, όπου η μειονότητα θα είναι ισότιμος εταίρος με την πλειονότητα και θα μπορεί να μπλοκάρει την οποιαδήποτε απόφαση. Ο επίσημος πολιτικός κόσμος σε Ελλάδα και Κύπρο έσπευσε να συστήσει «σύνεση, ψυχραιμία και υπευθυνότητα». <br /> <br /> <b>2004 – Απρίλης: </b>Στο δημοψήφισμα που διεξάγεται, ελληνοκύπριοι απορρίπτουν το σχέδιο Ανάν με ποσοστό 70%. Ο κυπριακός αρνείται να γίνει η Κύπρος προτεκτοράτο και να νομιμοποιήσει τη διχοτόμηση. Αρνείται να ξεχάσει τις βαρβαρότητες του Αττίλα, τους πρόσφυγες, τους αγνοούμενους και τους νεκρούς του. Το καλοκαίρι του 2004 η Κυπριακή Δημοκρατία γίνεται πλήρως μέλος της Ε.Ε. <br /> <b><br /> </b><b>2008 – 2010:</b> Συζητήσεις για μέτρα οικοδόμησης εμπιστοσύνης ανάμεσα στον τότε Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας, Δημήτρη Χριστόφια, και στον ηγέτη των Τουρκοκυπρίων, Μεχμέτ Αλί Ταλάτ που δεν καταλήγουν κάπου πέρα από το άνοιγμα του οδοφράγματος της οδού Λήδρας. <br /> <br /> <b>2017:</b> Οι διαπραγματεύσεις στο Μοντ Πελεράν και στο Κραν Μοντάνα καταλήγουν σε αδιέξοδο λόγω της αδιαλλαξίας της τουρκικής πλευράς και παρά την διαρκή υποχωρητικότητα του προέδρου Αναστασιάδη και της ελληνικής αντιπροσωπείας. <br /> <br /> <b>Καλοκαίρι 2019:</b> Τούρκικες γεωτρήσεις μέσα στην κυπριακή ΑΟΖ. Η Τουρκία προσπαθεί να θέσει υπό την κατοχή της και τη θαλάσσια περιοχή της Κύπρου με την απειλή χρήσης πολεμικής βίας. Η Ελλάδα επιλέγει να μην αντιμετωπίσει με οποιονδήποτε αποτρεπτικό τρόπο τις τουρκικές προκλήσεις αφήνοντας την Κύπρο μόνη.<br /> <br /> <a href="https://www.apopseis.com/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

Κύπρος, μια πορεία γεμάτη εμπόδια και συνωμοσίες

    ΣΚΙΤΣΟ ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ ΓΚΟΥΜΑ Επιμέλεια Νίκος Ταυρής Μια ανασκόπηση της εξέλιξης του Κυπριακού είναι αρκετή για να δείξει τις ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τούρκος πρέσβης στην Αθήνα: «Δεν κουνάει κανείς το δάχτυλο στην Τουρκία»

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgPIxyc-_Q7WwD60Qmz9fCQ8jhvrLKSo1mIdmxiGBKgU1FFLocszjaleG3fVpdKAyB7HA52mpm8qKn7xEkb1VhXi1sdXxHdQ9qZHdM6FCCUjX9US0B2Fpa6bl2CS2ll27DhyphenhyphenmhZeVyPn9E/s1600/%25CE%25A4%25CE%259F%25CE%25A5%25CE%25A1%25CE%259A%25CE%259F%25CE%25A3-%25CE%25A0%25CE%25A1%25CE%2595%25CE%25A3%25CE%2592%25CE%2597%25CE%25A3.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="325" data-original-width="678" height="306" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgPIxyc-_Q7WwD60Qmz9fCQ8jhvrLKSo1mIdmxiGBKgU1FFLocszjaleG3fVpdKAyB7HA52mpm8qKn7xEkb1VhXi1sdXxHdQ9qZHdM6FCCUjX9US0B2Fpa6bl2CS2ll27DhyphenhyphenmhZeVyPn9E/s640/%25CE%25A4%25CE%259F%25CE%25A5%25CE%25A1%25CE%259A%25CE%259F%25CE%25A3-%25CE%25A0%25CE%25A1%25CE%2595%25CE%25A3%25CE%2592%25CE%2597%25CE%25A3.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Ο Τούρκος πρέσβης στην Αθήνα μιλάει για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, σχολιάζει το γεγονός ότι η Κύπρος είναι μέλος της ΕΕ και για την στάση της απέναντι στην Τουρκία, ενώ οι θέσεις του είναι άκρως προκλητικές και αποτελούν ενδεικτικό της αποφασιστικότητας της Τουρκίας για υλοποίηση των επεκτατικών της σχεδίων. <br /> <br /> Ο Τούρκος πρέσβης στην Αθήνα Μπουράκ Οζουγκεργκιν σε δήλωση που έκανε προς το πρακτορείο ειδήσεων Αναντολού, σχολίασε την ένταση για το θέμα της ενέργειας στην Ανατολική Μεσόγειο και τις διμερείς σχέσεις με την Ελλάδα. <br /> <br /> Ο Οζουγκεργκιν δήλωσε πως ήταν λάθος η ένταξη του ελληνοκυπριακού τομέα στην ΕΕ, πριν να υπάρξει λύση στην Κύπρο, πρόσθεσε πως έγιναν δεκτοί στην ΕΕ με μία απόφαση πίσω που πάρθηκε πίσω από κλειστές πόρτες και δήλωσε πως η ΕΕ δεν είναι ένα δικαστήριο και δεν έχει αρμοδιότητα για να παίρνει αποφάσεις σε θέματα που άπτονται του διεθνούς δικαίου, όπως ο καθορισμός θαλασσίων περιοχών, αναφέρουν τα tourkikanea.gr. <br /> <br /> Ο Οζουγκεργκιν ανέφερε πως οι τελευταίες αποφάσεις που πήρε η ΕΕ, δεν ήταν ένα σωστό βήμα και είπε: “Οταν κάποιος λέει πως “Αυτός είναι μέλος μας, εσύ δεν είσαι και εμείς στηρίζουμε το μέλος μας”, αυτό δεν είναι μία νομική θέση αλλά μία πολιτική στάση. Η ΕΕ είτε θα επιλέξει το διεθνές δίκαιο είτε θα κρύβεται πίσω από το δίκιο που αφορά ενότητα και φιλία». <br /> <br /> Ο Οζουγκεργκιν είπε πως με αυτήν της την απόφαση, η ΕΕ απώλεσε την αξιοπιστία της εντός της τουρκικής κοινής γνώμης και πρόσθεσε πως “Η ΕΕ έχασε την ευκαιρία να παίξει θετικό ρόλο στην επίλυση του κυπριακού θέματος και απέκλεισε τον εαυτό της. Μετά από αυτήν της την κίνηση, εγώ πώς μπορώ να εμπιστευτώ την αμεροληψία της στο θέμα του κυπριακού;” <br /> <br /> Ο πρέσβης υπογράμμισε πως οι συγκεκριμένες αποφάσεις δεν θα μπορέσουν να επηρεάσουν την αποφασιστικότητα της Τουρκίας και σχολίασε λέγοντας: “Η Τουρκία δεν προσεγγίζεται έτσι. Δεν κουνάει κανείς το δάχτυλο στην Τουρκία. Εμείς δεν είμαστε μία χώρα που πρόσφατα εμφανιστήκαμε. Για πολλούς αιώνες στην περιοχή μας, έχουμε δικαίωμα λόγου σε αυτά που συμβαίνουν. Οταν επηρεασμένοι από την αναστάτωση που προκάλεσαν οι ελληνοκύπριοι παίρνουν μία τέτοια θέση, αυτό καταδεικνύει την διαταραχή στην στρατηγική όραση της ΕΕ”. <br /> <br /> Ο Οζουγκεργκιν ανέφερε πως καμία πίεση προς την Τουρκία δεν είναι ικανή να την αποσπάσει όταν γίνεται λόγος για τα δικαιώματα των Τουρκοκυπρίων και είπε πως “Αυτό πρέπει να το ξέρουν. Αυτός ο δρόμος δεν είναι ο δρόμος αυτών που επιθυμούν να συμβάλλουν στην επίλυση του κυπριακού θέματος”. <br /> <br /> ΚΑΘΕ ΝΕΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΝΕΑ ΕΥΚΑΙΡΙΑ <br /> <br /> Ο Οζουγκεργκιν σχολιάζοντας την επίδραση που θα έχει στις διμερείς σχέσεις η σύσταση της νέας κυβέρνησης μετά τις πρόωρες εκλογές στην Ελλάδα είπε τα εξής: ”Κάθε νέα κυβέρνηση είναι μία νέα ευκαιρία. έτσι το ότι και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας μας αλλά και ο κύριος υπουργός μας, ήταν από τους πρώτους που συνεχάρησαν τους ομολόγους τους, είναι κάτι που δείχνει την πρόθεση μας για καλόβουλο άνοιγμα μιας νέας σελίδας και για πρόοδο στις σχέσεις μας στη βάση της καλής γειτονίας και του διεθνούς δικαίου”. <br /> <br /> Ο Οζουγκεργκιν ανέφερε πως στις ελληνοτουρκικές σχέσεις υπάρχουν κάποια δομικά θέματα και είπε: “Πιστεύουμε πως αυτά τα θέματα δεν συνιστούν εμπόδιο στην πρόοδο των διμερών μας σχέσεων. Αντίθετα πιστεύουμε πως θα διευκολύνουν την εξέταση αυτών των θεμάτων με βάση το διάλογο και την αμοιβαία κατανόηση. Πιστεύουμε πως τα θέματά μας μπορούμε να τα επιλύσουμε στο πλαίσιο της καλής βούλησης του διεθνούς δικαίου και της καλής γειτονίας”. <br /> <br /> Ο Οζουγκεργκιν ανέφερε πως έχει αφήσει πίσω της ένα στάδιο της οικονομικής κρίσης και είπε: ”Απέναντι της έχει μία μεγάλη και δυναμική οικονομία έτοιμη για συνεργασίες με την οποία εκ της θέσης της μπορεί να συνεργαστεί. Εμείς είμαστε έτοιμοι. Η Ελλάδα είναι έτοιμη; Αυτό θα το δούμε το επόμενο διάστημα”. <br /> <br /> Ο Οζουγκεργκιν είπε πως από το 2016 και εντεύθεν δεν έγινε δυνατόν να επαναληφθεί ξανά το ανώτατο συμβούλιο συνεργασίας μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας και συνέχισε λέγοντας: “Αν κάνουμε συνεργασίες σε πολλά επίπεδα θα είναι πιο εύκολη και η εξέταση των παγιωμένων θεμάτων μας. Υπάρχουν θέματα στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο που αναμένουν τη λύση τους αλλά αν αυτά τα θέσετε στην διαδρομή των διμερών σχέσεων τότε θα παραμείνετε κολλημένοι. για παράδειγμα εμείς θέλουμε να πραγματοποιήσουμε το ανώτατο συμβούλιο συνεργασίας. Αν περιμένουμε την επίθεση μιας σειράς νομικών και πολιτικών θεμάτων θα χάσουμε ακόμα περισσότερο χρόνο. Δεν υπάρχει κανένας λόγος για να μην αναπτυχθούν οι οικονομικές σχέσεις. Εμείς κοιτάμε τη δουλειά μας”.<br /> <br /> <a href="https://www.pentapostagma.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Τούρκος πρέσβης στην Αθήνα: «Δεν κουνάει κανείς το δάχτυλο στην Τουρκία»

Ο Τούρκος πρέσβης στην Αθήνα μιλάει για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, σχολιάζει το γεγονός ότι η Κύπρος είναι μέλος της ΕΕ και για την στά...

Διαβάστε την συνέχεια

Άγγελος Συρίγος: Η συνάντηση του Καΐρου για το East Med Gas Forum αναδεικνύει την απομόνωση της Τουρκίας

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEivUxKAKxI7A2AxDZ1ntNqoo-h6Px7C2Kzo3zM1nvMTr7qhCY-2NhAZES9y-Tyu62NqI-cgftg4yB_S9T0c1_SjhcXPNEdhJSiKX40qJyk3DPU5kiJY87_dlfBoUOGz-_fG5LURvXjtIn8/s1600/exedra.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="359" data-original-width="640" height="358" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEivUxKAKxI7A2AxDZ1ntNqoo-h6Px7C2Kzo3zM1nvMTr7qhCY-2NhAZES9y-Tyu62NqI-cgftg4yB_S9T0c1_SjhcXPNEdhJSiKX40qJyk3DPU5kiJY87_dlfBoUOGz-_fG5LURvXjtIn8/s640/exedra.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Του <b>Γιώργου Φιντικάκη </b><br /> Την ενεργειακή απομόνωση της Τουρκίας στην Αν. Μεσόγειο αναδεικνύει μια ακόμη διεθνής σύνοδος, το East Med Gas Forum, που διεξάγεται σήμερα και αύριο στο Κάιρο, με την συμμετοχή των ΗΠΑ, της Αιγύπτου, του Ισραήλ, της Ελλάδας, της Κύπρου, της Ιορδανίας, της Παλαιστίνης και της Ιταλίας. <br /> <br /> «Σε μια συγκυρία όπου ο Τ. Ερντογάν συνεχίζει την επιθετική του ρητορική, διαμηνύοντας ότι θα επιμείνει στις διεκδικήσεις του στην Αν.Μεσόγειο, και βάλλοντας κατά της ΕΕ για τις κυρώσεις που επέβαλε στην Τουρκία, η "Σύνοδος των 8" στην αιγυπτιακή πρωτεύουσα, στέλνει στην Άγκυρα ένα ακόμη πολιτικό μήνυμα, ως προς το πόσο απομονωμένη είναι από τις εξελίξεις, κατάσταση που δεν πρόκειται να αλλάξει, όσο αυτή ακολουθεί την ίδια γραμμή», όπως δηλώνει στο Liberal.gr, ο βουλευτής της ΝΔ Άγγελος Συρίγος.<br /> <br />  Τον τόνο άλλωστε της Συνόδου, όπου συμμετέχει ο Κ. Χατζηδάκης, δίνει η συμμετοχή σε αυτήν, του Αμερικανού υπουργού Ενέργειας Ρικ Πέρρυ, ο οποίος θα έχει την ευκαιρία να ανταλλάξει απόψεις με τους ομολόγους του για τις βέλτιστες δυνατές μεθόδους αξιοποίησης και εξαγωγής των υπαρχόντων και δυνητικών κοιτασμάτων φυσικού αερίου της νοτιοανατολικής λεκάνης της Μεσογείου, ένα θέμα που καίει την Άγκυρα, αλλά στο οποίο δεν έχει τον παραμικρό λόγο, αφού παραμένει εκτός των συζητήσεων, προς το παρόν τουλάχιστον. Στην ίδια λογική κινείται και η συνάντηση που πιθανότατα θα έχουν οι υπουργοί Ενέργειας Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ και ΗΠΑ, του σχήματος δηλαδή «3+1» που έχει συσταθεί με τις ευλογίες των ΗΠΑ, και το οποίο έχει ανοίξει μια στρατηγική για Ελλάδα και Κύπρο, λειτουργώντας ως μοχλός πίεσης προς την Άγκυρα.<br /> <br /> Από εκεί και πέρα, αυτές οι πρώτες εκτός Ελλάδας επαφές και συναντήσεις του νέου υπ. Ενέργειας Κ. Χατζηδάκη, έχουν περισσότερο τον χαρακτήρα γνωριμίας με τους ομολόγους του, στέλνοντας μήνυμα συνέχισης του δόγματος συνεργασίας των χωρών της περιοχής στα γεωπολιτικά της ενέργειας, παρά οτιδήποτε άλλο. Σε αυτές αναμένεται να κυριαρχήσουν οι τρόποι εμπορικής αξιοποίησης των ανακαλυφθέντων κοιτασμάτων σε Ισραήλ-Κύπρο, μαζί με συναφή θέματα, ωστόσο είμαστε ακόμη μακριά από οριστικές αποφάσεις που θα διαμορφώσουν την επόμενη ημέρα. <br /> <br /> «Τα ανακαλυφθέντα μέχρι σήμερα κοιτάσματα, είναι πολύ μικρά, προκειμένου να αρχίσουν να συζητώνται στα σοβαρά λύσεις, είτε για μονάδα υγροποίησης στην Κύπρο, όπως επιδιώκει η Λευκωσία, είτε για την δημιουργία του αγωγού East Med, ο οποίος θα αναβάθμιζε σημαντικά την θέση της Ελλάδας", όπως εξηγεί ο κ. Συρίγος, προσθέτοντας ότι «αυτή την στιγμή δεν ξεπερνούν τα 10 τρισ. κυβικά πόδια, όταν για λύσεις σαν τις παραπάνω, χρειάζονται τριπλάσιες ποσότητες, δηλαδή 30 τρισ. κ.π». <br /> <br /> Η χώρα επομένως που φιλοξενεί τη «Σύνοδο των 8» είναι για την ώρα ο μεγάλος κερδισμένος στο ενεργειακό παιχνίδι της Αν.Μεσογείου. Η Αίγυπτος αποτελεί τον μοναδικό δρόμο μεταφοράς του αερίου προς τη Δύση, καθώς διαθέτει στη μεσογειακή της ακτή μονάδες υγροποίησης, γεγονός που εξηγεί γιατί σε αυτήν έχουν αποφασίσει να εξάγουν, η μεν Κύπρος το κοίτασμα "Αφροδίτη", το δε Ισραήλ, ποσότητες από το κοίτασμα «Λεβιάθαν». Στη λογική αυτή έχει τη σημασία του ότι οι συμμετέχοντες στη σύνοδο υπουργοί Ενέργειας θα έχουν συνάντηση αύριο στην Αλεξάνδρεια, με τον πρόεδρο της Αιγύπτου, Αμπντέλ Φατάχ αλ Σίσι. <br /> <br /> Το μόνο βέβαιο είναι ότι η ενεργειακή ρουλέτα στην περιοχή θα γυρίζει από εδώ και πέρα με ολοένα μεγαλύτερες ταχύτητες, τον τόνο θα δίνουν οι πιθανές νέες ανακαλύψεις αλλά και ο πόλεμος των γεωτρήσεων στον οποίο θα επιδίδεται η Τουρκία, σε μια περιοχή όπου τα πολιτικά ύδατα παραμένουν ακόμη «αχαρτογράφητα». <br /> <br /> Σε αυτό τον αγώνα δρόμου, γεμάτο από επικίνδυνες για την Αθήνα και την Λευκωσία στροφές και ισορροπίες, οι αμερικανικές ευλογίες στην τριμερή συνεργασία Αθηνών-Λευκωσίας-Ιερουσαλήμ, δημιουργούν ευκαιρίες, αλλά και κλιμάκωση των αντιδράσεων από την Άγκυρα, ανεβάζοντας την ένταση. <br /> <br /> Στην ατζέντα της 2ης υπουργικής διάσκεψης του East Med Gas Forum (EMGF) -που πλέον θα έχει μόνιμο χαρακτήρα και μόνιμη έδρα στο Κάιρο- βρίσκονται θέματα, που αφορούν στην πορεία εξέλιξης του εν λόγω σχήματος περιφερειακής συνεργασίας, στην χρηματοδότηση των δραστηριοτήτων του, στη διάρθρωση και οργάνωσή του. Επίσης θα συζητηθούν οι απαραίτητες μελέτες, που θα διεξαχθούν από διεθνείς οργανισμούς, για τη βελτιστοποίηση των μεθόδων αξιοποίησης και εξαγωγής των υπαρχόντων και δυνητικών κοιτασμάτων φυσικού αερίου της νοτιοανατολικής λεκάνης της Μεσογείου.<br /> <br /> <a href="http://infognomonpolitics.blogspot.com/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Άγγελος Συρίγος: Η συνάντηση του Καΐρου για το East Med Gas Forum αναδεικνύει την απομόνωση της Τουρκίας

Του Γιώργου Φιντικάκη Την ενεργειακή απομόνωση της Τουρκίας στην Αν. Μεσόγειο αναδεικνύει μια ακόμη διεθνής σύνοδος, το East Med Gas For...

Διαβάστε την συνέχεια

Άρθρο Τούρκου αρθρογράφου: Η μοναξιά της Τουρκίας στην Αν. Μεσόγειο

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhiOtsUoIzHw1JTBsAEZbf08TmWm5VZJoRa2LybIVzOHhRAc_4t8SZ5ylY5jeiyfWZxDS5YrYkKWk4LHPBNJl5Ut0GdUNAiL2aOfiLvWHhYocqjaepqnUz_FbjNrmwYi_WTnGGzDqH_DvM/s1600/kuresel-enerji-denkleminde-2018-ilk-ceyrek-dogu-akdeniz-gorunumu.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1481" data-original-width="1600" height="592" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhiOtsUoIzHw1JTBsAEZbf08TmWm5VZJoRa2LybIVzOHhRAc_4t8SZ5ylY5jeiyfWZxDS5YrYkKWk4LHPBNJl5Ut0GdUNAiL2aOfiLvWHhYocqjaepqnUz_FbjNrmwYi_WTnGGzDqH_DvM/s640/kuresel-enerji-denkleminde-2018-ilk-ceyrek-dogu-akdeniz-gorunumu.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Ένα άρθρο του Μουσταφά Μπαλμπάυ, που <a href="http://www.cumhuriyet.com.tr/koseyazisi/1502310/Akdeniz_deki_yalnizligimiz_.html?utm_source=gazeteoku&utm_medium=referral">δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Τζουμχουριέτ </a>και αξίζει να διαβαστεί με προσοχή από Έλληνες της Κύπρου και της Ελλάδας, κυρίως από τους διπλωμάτες και τους πολιτικούς.<br />Τα θέματα εξωτερικής πολιτικής όσο περνάει ο καιρός επηρεάζουν όλο και περισσότερο την οικονομία, την εσωτερική ειρήνει και την εθνική ασφάλεια της Τουρκίας. Ας δούμε σήμερα τι γίνεται στην Αν. Μεσόγειο...<br /> Μετά το Fatih, το Yavuz και το Barbaros Hayrettin, πλέεει προς την περιοχή αυτή και το τέταρτο ερευνητικό πλοίο μας. <br /> Όταν πρόκειται για τα εθνικά συμφέροντα της Τουρκίας, ασφαλώς όλοι μας πρέπει να στηρίζουμε τα βήματα που γίνονται με ψυχραιμία και λογική.<br /> Για παράδειγμα, τα τέσσερα κόμματα του τουρκικού κοινοβουλίου, εξέδωσαν κοινή ανακοίνωση για το θέμα, υπογραμμίζοντας ότι πρέπει να προστατευθούν τα δικαιώματά μας στην Αν. Μεσόγειο.<br /><br /> Όμως το νόμισμα έχει και την άλλη πλευρά του.<br /> Το πρόβλημα της χρήσης της Αν. Μεσογείου ξεκίνησε το 2003. Τη χρονιά εκείνη η Κύπρος υπέγραψε συμφωνία με την Αίγυπτο για την οριοθέτηση της ΑΟΖ. Τότε θα έπρεπε να κάνουμε κάτι, είτε για να παρεμποδίσουμε την υπογραφή της συμφωνίας, είτε να κάνουμε κι εμείς ένα ισοδύναμο, για την ισορροπία του πράγματος.<div> <br /> Τις ημέρες εκείνες το ΑΚΡ ήταν που είχε αρχίσει να κοροϊδεύει τους διπλωμάτες, αποκαλώντας τους “monşer”.<br /> Η Κύπρος συνέχισε να υπογράφει συμφωνίες αριοθέτησης της ΑΟΖ με το Λίβανο, το 2007 και το Ισραήλ το 2010. <br /> Τις ημέρες εκείνες το ΑΚΡ έψαχνε ποια ομάδα θα υποστηρίξει στο Λίβανο, ενώ με το Ισραήλ περνούσαμε την περίοδο του “One minute” που είπε ο Ερντογάν στον Σιμόν Πέρες, ενώ στο παρασκήνιο εφάρμοζε πολιτική “More money” με το Ισραήλ.<br /> Ενώ γίνονταν όλα αυτά, ανακοινώθηκε το 2009 και το 2010 ότι στην Αν. Μεσόγειο βρέθηκαν κοιτάσματα φυσικού αερίου 900 μ3.</div> <div> <br /> Μόλις έγινε αυτό, χώρες όπως οι ΗΠΑ, η Αγγλία και η Ρωσία, που δεν έχουν ακτές στη Μεσόγειο, καθώς και η Ιταλία και η Γαλλία, βρέθηκαν να διεκδικούν δικαιώματα στην περιοχή, μέσω των ενεργειακών εταιρειών που υπέγραψαν συμβόλαια με τις χώρες που είχαν τα κοιτάσματα. <br /> Μέχρι το 2010 η Κύπρος, που ελιχε την υποστήριξη της Ελλάδας, του Λιβάνου και του Ισραήλ, προχώρησε στην χάραξη 13 θαλασσοτεμαχίων (οικοπέδων).<br /> Την ίδια περίοδο το ΑΚΡ ήταν απασχολημένο με την οικοπεδοποίηση των μεγάλων πόλεων και τον προσπορισμό κερδών από τη διαδικασία αυτή.<br /><br /> Και έτσι ήλθαμε στις μέρες που διανύουμε τώρα...<br /> Αφού το πλοίο έκανε γεώτρηση και έφθασε στο βυθό της Μεσογείου, αρχίσαμε να στέλνουμε στην περιοχή το ένα πλοίο μετά το άλλο!<br /> Μπορεί κάποιος να μας πει:<br /> Αδελφέ, μπορεί να αργήσαμε, όμως τώρ ακάνουμε αυτό που πρέπει, τι άλλο θέλεις;</div> <div> <br /> Όχι... Όπως δεν κάνατε αυτό που πρέπει στην ώρα του, και τώρα δεν κάνετε αυτό που πρέπει. Γι' αυτό είμαστε εντελώς μόνοι στην υπόθεση αυτή. <br /> Εάν η Τουρκία ακολουθούσε την παρακαταθήκη του Μ. Κεμάλ "Ειρήνη στην πατρίδα, ειρήνη στον κόσμο"...</div> <div> <br /> ...και όταν έγινε το πραξικόπημα στην Αίγυπτο εάν λέγαμε στην κυβέρνηση Σίσι "Κι εμείς ζήσαμε τις περιόδους του πραξικοπήματος. Δεν κάνει καλό στη χώρα. Η εμπειρία μας στο θέμα αυτό, μπορεί να είναι χρήσιμη σ' εσάς", δεν θα διακόπταμε τις σχέσεις μας με τη χώρα αυτή...</div> <div> <br /> ... όταν ξεκίνησε ο εμφύλιος στη Συρία εάν λέγαμε "Κρατήστε μια ισορροπημένη πολιτική ανάμεσα στο θέμα της εθνικής ασφάλειας και των ατομικών ελευθεριών. Εμείς θέλουμε μια Συρία με εσωτερική ειρήνη, με εξασφαλισμένη την εδαφική της ακεραιότητα και με συνθήκες ανάπτυξης της δημοκρατίας", σήμερα τα πράγματα θα ήταν διαφορετικά. Όταν τον Απρίλιο του 2011 ήλθε στην Αντιόχεια η πρώτη ομάδα των 300 προσφύγων, εάν συνεννοούμασταν με τη Δαμασκό και τη Διεθνή κοινότητα, το θέμα θα σταματούσε εκεί.</div> <div> <br /> Παραδοσιακά είμαστε η χώρα που πάντα, ακόμα και στις πιο σοβαρές κρίσεις, μεσολαβούσε μεταξύ Ισραήλ και Παλαιστίνης για να βρεθούν λύσεις. Το ΑΚΡ, όχι μόνο έγινε μέρος του προβλήματος, αλλά ταυτίστηκε ακόμα και με εσωτερικές ομάδες της Παλαιστίνης (Χαμάς, σ.τ.μ.).<br /> Σήμερα σ' αυτές τις τρεις χώρες δεν έχουμε πρέσβη.</div> <div> <br /> Στην ένταση που έχουμε με την Κύπρο, κανένα κράτος του κόσμου δεν είναι με το μέρος μας.<br /> Ακόμα και μια πολύ μεγάλη δύναμη, όταν απομονώνεται, αποδυναμώνεται.<br /> Αυτό βιώνουμε τώρα στην Αν. Μεσόγειο<br /><br /><a href="http://infognomonpolitics.blogspot.com/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

Άρθρο Τούρκου αρθρογράφου: Η μοναξιά της Τουρκίας στην Αν. Μεσόγειο

Ένα άρθρο του Μουσταφά Μπαλμπάυ, που δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Τζουμχουριέτ και αξίζει να διαβαστεί με προσοχή από Έλληνες της Κύπρου ...

Διαβάστε την συνέχεια

Το ενεργειακό «Ελντοράντο» στην Ανατολική Μεσόγειο και οι εύθραυστες ισορροπίες στο τρίγωνο Ελλάδα, Κύπρος, Τουρκία.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhNKObE8k76OFKO87XYOUCk6OCOTkmD9D5ksxx0a13ZeByDgjIzh482djIFD19yYFtJfbHpmogrLiUxi_dftlGSFws66qWKQ2fsqrAKV8fpsZkHDd5B_2HSkjB3XHX8UTH8AKcCM4nlHRE/s1600/Yavuz.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="636" data-original-width="960" height="424" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhNKObE8k76OFKO87XYOUCk6OCOTkmD9D5ksxx0a13ZeByDgjIzh482djIFD19yYFtJfbHpmogrLiUxi_dftlGSFws66qWKQ2fsqrAKV8fpsZkHDd5B_2HSkjB3XHX8UTH8AKcCM4nlHRE/s640/Yavuz.jpg" width="640" /></a></div> <br /> <b>Διονύσης Τσιριγώτης*</b><br /> Η επαναφορά του Κυπριακού ζητήματος στην κορυφή της διπλωματικής ατζέντας της Βορειοατλαντικής συμμαχίας, απόρροια των αναφυόμενων αναδιανεμητικών ζητημάτων στο διαφαινόμενο ενεργειακό «Ελντοράντο» της Ανατολικής Μεσογείου, δημιουργεί πολλαπλά στρατηγικά παίγνια τόσο για τους περιφερειακούς, όσο και για τους πλανητικούς κρατικούς δρώντες.<br /> <br /> Δεν είναι άλλωστε τυχαίες μια σειρά από «δηλώσεις από το αμερικανικό Στέιτ Ντιπάρτμεντ, […] από τον Μπέντζαμιν Νετανιάχου, […] τον Εμανουέλ Μακρόν, […] και από το Σεργκέι Λαβρόφ» που υπογραμμίζουν την «ανάγκη επίλυσης του Κυπριακού». Χωρίς βέβαια να παραγνωρίζουμε τον κεντρικό στρατηγικό ρόλο των ΗΠΑ στην περιοχή, δεν θα πρέπει να παραβλέψουμε και τα διαπλεκόμενα γεωστρατηγικά συμφέροντα και των άλλων περιφερειακών δυνάμεων –Αγγλία, Γαλλία– που αντιπαραβάλλονται με τις προδηλώμενες αξιώσεις ισχύος της Άγκυρας για την ενεργή της συμμετοχή στο διαμοιρασμό των ενεργειακών κοιτασμάτων της Κυπριακής Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) αλλά και στο Αιγαίο. <br /> <br /> Ως εκ τούτου, η σταδιακά κλιμακούμενη εφαρμογή της στρατηγικής της εξαναγκαστικής διπλωματίας των «πλωτών γεωτρυπάνων» από την πλευρά της Άγκυρας στην Κυπριακή ΑΟΖ, με τη δημιουργία ενός τετελεσμένου, από τη γεώτρηση του «Πορθητή» (Fatih) σε μη οριοθετημένο τμήμα της Κυπριακής ΑΟΖ, σε συνδυασμό με την αποστολή του δεύτερου πλωτού-γεωτρυπάνου «Γιαβούζ» (Yavuz) στα ανοιχτά της Καρπασίας, και με το «Μπαρμπαρός» να δραστηριοποιείται, για σεισμογραφικές έρευνες στη θαλάσσια περιοχή μεταξύ Κύπρου – Ρόδου, θα συνωθήσει στη συγκαιρινή διπλωματική απομόνωση της Τουρκίας στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /> <br /> Με μεθοδικές διπλωματικές κινήσεις, Ευρωπαϊκή Ένωση και ΗΠΑ, απομειώνουν τα πολιτικοδιπλωματικά, οικονομικά και στρατιωτικά ερείσματα του προέδρου Ερντογάν. Αρχικά το Συμβουλίου Εξωτερικών υποθέσεων της ΕΕ (15.7.2019) ανακοίνωσε την επιβολή κυρώσεων στις έκνομες ενέργειες της Τουρκίας στην Κυπριακή ΑΟΖ, με την εφαρμογή μιας δέσμης μέτρων σε τρεις κατευθύνσεις –αναστολή των διαπραγματεύσεων για την υπογραφή νέας συμφωνίας στο τομέα των αεροπορικών μεταφορών, «“πάγωμα” της προενταξιακής βοήθειας ύψους 145,8 εκατ. ευρώ από την ΕΕ στην Τουρκία το 2019» και την «αναστολή της χορήγησης δανείων από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων για έργα τα οποία υλοποιούνται υπό την εγγύηση του τουρκικού κράτους». Ακολούθως, η αμερικανίδα υφυπουργός άμυνας, Ελεν Λορντ, γνωστοποίησε την πρώτη δέσμη κυρώσεων για την έναρξη της παραλαβής των S-400 από την Άγκυρα (17.7. 2019): «Οι ΗΠΑ και άλλοι εταίροι στο πρόγραμμα των F-35 είναι ευθυγραμμισμένοι στην απόφαση να αναστείλουν (τη συμμετοχή) της Τουρκίας στο πρόγραμμα και να ξεκινήσουν τη διαδικασία για να απομακρύνουν επίσημα την Τουρκία από το πρόγραμμα».<br /> <br /> Υπό το πρίσμα των ανωτέρω εξελίξεων, το ερώτημα που τίθεται είναι εάν και σε ποιο βαθμό η συγκαιρινή διπλωματική απομόνωση της Τουρκίας και ο στρατηγικός της εναγκαλισμός με τη Μόσχα, οδηγεί στη γεωπολιτική αναβάθμιση Ελλάδας-Κύπρου. <br /> <br /> Η Λευκωσία έχει ήδη δραστηριοποιηθεί στο πολιτικοδιπλωματικό πεδίο αναζητώντας αξιόπιστους συντελεστές εξωτερικής εξισορρόπησης απέναντι στις Τουρκικές απειλές και αναβαθμίζοντας τη θέση-ρόλο της στην περιοχή. Όπως επισημαίνει και ο υπουργός Ενέργειας, Εμπορίου και Βιομηχανίας της Κύπρου, Γιώργος Λακκοτρύπης: «καταφέραμε να κτίσουμε μια αμοιβαία επωφελή σχέση με παγκόσμιας κλάσης δυνατούς παίκτες και ισχυρές χώρες, όπως το Ισραήλ και οι ΗΠΑ, που έχουν τόσο το οικονομικό, όσο και το πολιτικό εκτόπισμα».<br /> <br /> Στο πλαίσιο της ίδιας συλλογιστικής, θα πρέπει να ειδωθεί και η σύσταση του διεθνούς καθεστώτοςEastern Mediterranean Gas Forum, με τη συμμετοχή της Αιγύπτου, Κύπρου, Ελλάδας, Ιταλίας, Ισραήλ, Ιορδανίας και Παλαιστίνης, με αντικειμενικό στόχο «τη συνεκμετάλλευση των υδρογονανθράκων της Ανατολικής Μεσογείου». Ενώ δεν δύναται να παροραθεί και η Γαλλοκυπριακή συμφωνία για τη χρήση των υποδομών στη ναυτική βάση «Ευάγγελος Φλωράκης» από το Γαλλικό Ναυτικό. Καθώς και οι νέες συνεργασίες στα πλαίσια του ενεργειακού προγράμματος της Κύπρου, με την καταρχήν συμφωνία των εταιρειών Total – ENI για από κοινού έρευνες στο οικόπεδο 7 της κυπριακής ΑΟΖ.<br /> <br /> Ωστόσο, οφείλουμε να προσημειώσουμε ότι η διαπραγματευτική ισχύς ενός λιγότερου ισχυρού κράτους είναι απότοκη της διαμορφωθείσας ισορροπίας ισχύος σε πλανητικό επίπεδο, γεγονός που αντικατοπτρίζεται στο είδος-μέτρο των εξωτερικών του απειλών και στην ύπαρξη συντελεστών εξωτερικής εξισορρόπησης, μέσω πολιτικοστρατηγικών συμπράξεων με μία ή περισσότερες από τις εκάστοτε Μεγάλες Δυνάμεις, που επιζητούν την αξιοποίηση ενός συγκριτικού πλεονεκτήματος –ενεργειακούς πόρους, γεωγραφική θέση– του πρώτου. Ως εκ τούτου και συνεκτιμώντας την αξονική αρχή της στρατηγικής των ΗΠΑ, για την ανάσχεση των ηπειρωτικών δυνάμεων στην περίμετρο της Ευρασίας, καθ’ όλη τη διάρκεια της ψυχροπολεμικής-μεταψυχροπολεμικής περιόδου, η Τουρκία ανάγεται σε αναντικατάστατο γεωπολιτικό άξονα. Γιατί όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται σε έκθεση του αναπληρωτή υπουργού εξωτερικών των ΗΠΑ για τις ευρωπαϊκές υποθέσεις, LawrenceEagleburger, (5 Σεπτεμβρίου 1981):<br /> <br /> <i>Η Τουρκία είναι μια χώρα ζωτικής σημασίας για ένα ευρύ φάσμα σημαντικών συμφερόντων των ΗΠΑ στην Ανατολική Μεσόγειο, στη Δυτική Ευρώπη, στη Νοτιοδυτική Ασία και στο ΝΑΤΟ. Είναι το πλησιέστερο σημείο του ΝΑΤΟ που θα μπορούσε να απειλήσει άμεσα τη σοβιετική «καρδιά της γης». Είναι επίσης το πλησιέστερο σημείο του ΝΑΤΟ που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για την άμεση μετακίνηση κατευθείαν στη Νοτιοδυτική Ασία. Η αξία της Τουρκίας για τη Δύση, πραγματική και δυνητική, είναι επομένως τεράστια [...]</i><br /> <i>[…] είναι επίσης αναπόσπαστο μέρος του ιστού των ανατολικών μεσογειακών θεμάτων. Έχει μεγάλη επιρροή στην εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ σε σχέση με την Ελλάδα και την Κύπρο. Το αντίστροφο δεν είναι λιγότερο αληθές. Για τον λόγο αυτό, πρέπει να εξετάσουμε και την Τουρκία υπό το πρίσμα των άλλων σημαντικών συμφερόντων των ΗΠΑ στην Ανατολική Μεσόγειο.</i><br /> <br /> Αντιλαμβανόμαστε λοιπόν ότι οι εύθραυστες ισορροπίες που δημιουργούνται στην Ανατολική Μεσόγειο με τη φαινομενική διπλωματική απομόνωση της Τουρκίας, ένα και μόνο πράγμα καταδεικνύουν. Ότι μια ενδεχόμενη μεταστροφή του πολιτικοστρατηγικού της προσανατολισμού θα προκαλούσε μια ενδοσυστημική αλλαγή στη περιφερειακή ισορροπία ισχύος με άμεση αντανάκλαση στο πλανητικό επίπεδο.<br /> <br /> Για το λόγο αυτό είναι πολύ πιο πιθανό η Ουάσιγκτον να εφαρμόσει τη στρατηγική του «δημιουργικού χάους», υπονομεύοντας εσωτερικά το καθεστώς Ερντογάν και εξαιρετικά απίθανο να προκαλέσει την έξοδο της Τουρκίας από το ΝΑΤΟ, λόγω των αναμφίλεκτων στρατιωτικών τους επενδύσεων. Όπως χαρακτηριστικά επισημαίνει ο γενικός γραμματέας του NATO, Γενς Στόλτενμπεργκ, (18.7.2019):<br /> <br /> <i>«Η συμβολή της Τουρκίας στο ΝΑΤΟ και η συνεργασία του ΝΑΤΟ με την Τουρκία, είναι πολύ πιο βαθιά και ευρύτερη από τα F-35».</i><br /> <i>«Η Τουρκία ως σύμμαχος του ΝΑΤΟ, είναι πολλά περισσότερα από τα S-400. Η Τουρκία ήταν ενσωματωμένο κομμάτι του συστήματος αεράμυνας του ΝΑΤΟ και έτσι θα παραμείνει».</i><br /> <br /> Αντίστροφα, Ελλάδα και Κύπρος, για μια σειρά από λόγους και αιτίες που συνέχονται με εσωτερικούς-εξωτερικούς δομικούς περιορισμούς, δεν έχουν μεταφράσει το ειδικό γεωπολιτικό τους βάρος σε ανάλογα πολιτικοδιπλωματικά-οικονομικά οφέλη.<br /> <br /> Η πρώτη, λόγω της υψηλής ευαισθησίας τρωτότητας του συμφέροντος επιβίωσής της, θα επιλέξει την πολιτική της μονομερούς εξάρτησης από τις ΗΠΑ-ΝΑΤΟ, ήδη από την μεταπολεμική-μεταεμφυλιακή περίοδο. Η δεύτερη, σε κατάσταση «πολιορκίας», από την εφαρμογή του στρατηγικού δόγματος της «ΓαλάζιαςΠατρίδας» για την άσκηση της τουρκικής θαλάσσιας κυριαρχίας σε Αιγαίο, Ανατολική Μεσόγειο και Μαύρη Θάλασσα, επιχειρεί να εξαργυρώσει τον ενεργειακό της πλούτο με τη διασφάλιση της εσωτερικής-εξωτερικής της κυριαρχίας.<br /> <br /> Εν ολίγοις και λαμβάνοντας υπόψη την ακρογωνιαία αρχή της αυτοβοήθειας που διέπει την πολιτική κάθε κράτους που επιζητά τη βιωσιμότητά του, οφείλουμε να κατανοήσουμε και να συνυπολογίσουμε την απαρέγκλιτη στρατηγική κατεύθυνση των Μεγάλων Δυνάμεων στην ιστορική διαχρονία, που περιγράφεται, από τον ανεξάρτητο βουλευτή Βόλου, Γεώργιο Φιλάρετο (εν έτει 1897) καταδεικνύοντας τον εξωτερικό, δομικό περιορισμό της ελληνικής στρατηγικής πράξης: <br /> <br /> <i>«Η ιστορία διδάσκει ημάς, ότι αι Ευρωπαϊκαί Κυβερνήσεις παρενέβησαν υπέρ της Ελλάδος μόνον εν την τελευταία ώρα και πάντοτε παρά την θέλησίν των, πάσαι δε ανεξαιρέτως περί ενός μόνον συνεφώνουν : πώς να μη επιτρέψωσι την ανάπτυξιν Ελληνικού Κράτους τοσούτον ισχυρού, ώστε να είναι αληθώς ανεξάρτητων».</i><br /> <br /> <b><i>*Επίκουρος καθηγητής στο τμήμα Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πειραιώς </i></b><br /> <br /> <a href="https://www.huffingtonpost.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Το ενεργειακό «Ελντοράντο» στην Ανατολική Μεσόγειο και οι εύθραυστες ισορροπίες στο τρίγωνο Ελλάδα, Κύπρος, Τουρκία.

Διονύσης Τσιριγώτης* Η επαναφορά του Κυπριακού ζητήματος στην κορυφή της διπλωματικής ατζέντας της Βορειοατλαντικής συμμαχίας, απόρροια ...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι πραγματικές ακτίνες αποκάλυψης στόχων των S-400 και η επιχειρησιακή εμπειρία

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjjPBJrVoXIOGAwR9kYtdaKEOwzQWo9RnlxW4IZYwUqhTI8uxWWESVQDFU-ERgO4kdJSOhy22cnW0dD8dp_WIgmZv-YumSnA_75lnZ7Sh1o4llchCrKFr3o9R07zE2pzGi-cIak4EGAhO0/s1600/S-400.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="670" height="382" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjjPBJrVoXIOGAwR9kYtdaKEOwzQWo9RnlxW4IZYwUqhTI8uxWWESVQDFU-ERgO4kdJSOhy22cnW0dD8dp_WIgmZv-YumSnA_75lnZ7Sh1o4llchCrKFr3o9R07zE2pzGi-cIak4EGAhO0/s640/S-400.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Μετά την <a href="https://elladasimera.blogspot.com/2019/07/s-400_24.html" target="_blank">αναφορά στα τρωτά σημεία</a>, ερχόμαστε στο πλέον σημαντικό ζήτημα, αυτό της επιχειρησιακής αξιοποίησης του S-400 Triumf. Αυτό της πραγματικής ακτίνας αποκάλυψης και εγκλωβισμού στόχων που πραγματικά εξασφαλίζει. Ας δούμε μερικές πληροφορίες… <br /> <br /> Σε ινδικό διαδικτυακό τόπο (the print) διαβάζουμε ότι το ρωσικό σύστημα (η Ινδία το έχει επίσης παραγγείλει μέσω σύμβασης ύψους 5,2 δισεκατομμυρίων δολαρίων) μπορεί να εντοπίσει ιπτάμενους στόχους σε αποστάσεις της τάξης των 600 χιλιομέτρων. <br /> <br /> Διαβάζουμε επίσης ότι μπορεί να πλήξει στόχους όπως αεροσκάφη, πυραύλους και μικρού μεγέθους μη επανδρωμένα αεροπλάνα σε αποστάσεις μέχρι και 400 χιλιόμετρα, με παράλληλη δυνατότητα προσβολής βαλλιστικών πυραύλων και πολυηχητικών (hypersonic) όπλων. <br /> <br /> Σε σύγκριση δε με το προγενέστερο S-300, ο ρυθμός βολής του είναι κατά 2,5 φορές ταχύτερος. Κάθε σύστημα S-400, απαρτίζεται από ένα ραντάρ μεγάλης ακτίνας εντοπισμού στόχων, ένα ραντάρ πρόσκτησης στόχων, ένα όχημα ελέγχου και δύο πυροβολαρχίες. <br /> <br /> Κάθε μία έχει στη διάθεσή της οκτώ τετραπλούς εκτοξευτές με πυραύλους που μπορούν να πλήξουν στόχους σε αποστάσεις 400, 250, 120 και 40 χιλιομέτρων. Σύμφωνα πάντα με την ίδια πηγή, το σύστημα μπορεί να εμπλέξει ταυτόχρονα μέχρι και 12 στόχους. Τέλος, το S-400 είναι απόλυτα μετακινήσιμο, καθώς όλες του οι μονάδες είναι εγκατεστημένες επί βαρέων οχημάτων URAL. <br /> <br /> Δεν έχουμε κανέναν λόγο να αμφισβητήσουμε τις δυνατότητες αυτές. Τις θεωρούμε δεδομένες από τη στιγμή που οι Ρώσοι έχουν πολλές δεκαετίες εμπειρίας στην ανάπτυξη και την παραγωγή προηγμένων και αξιόπιστων πυραυλικών αντιαεροπορικών συστημάτων. Αυτό που πρέπει όμως να έχουμε υπόψη, είναι το ότι οι νόμοι της φυσικής ισχύουν και εδώ, όπως για όλα ανεξαιρέτως τα συστήματα του είδους. <br /> <br /> Η ακτίνα του συστήματος δεν ξεπερνά (δεν μπορεί να ξεπερνά…) τα 40-50 χιλιόμετρα για χαμηλά ιπτάμενους στόχους λόγω της καμπυλότητας της γης. Όταν το έδαφος δε είναι ορεινό, τα πράγματα περιπλέκονται ακόμα περισσότερο, καθώς υπάρχουν πλέον πολλοί “τυφλοί” τομείς για το σύστημα. <br /> <br /> Αμερικανικές αναφορές που προέρχονται από τις επιχειρήσεις στη Συρία, υποστηρίζουν ότι τα ρωσικά S-400 δεν εντόπισαν όπλα οριζόντιας πλεύσης (πυραύλους Tomahawk) που διέρχονταν σε σχετικά μικρά ύψη πάνω από κοιλάδες ανάμεσα σε βουνά, σε απόσταση 50 μόλις χιλιομέτρων από τα ραντάρ του συστήματος! <br /> <br /> Υποστηρίζουν επίσης, και φαίνεται απολύτως λογικό, ότι αυτός ήταν και ο λόγος για τον οποίο οι Ρώσοι κατέβασαν στη Συρία δύο αεροσκάφη AEW&C, ενώ παράλληλα εγκατέστησαν και μονάδες ραντάρ στις κορυφές υψωμάτων και βουνών, διασυνδέοντας τις με τα κέντρα ελέγχου των S-400. <br /> <br /> Όλα αυτά έχουν λογική βάση γιατί είναι δεδομένα της φυσικής… Δεν αλλάζουν. Δεν μπορείς να έχεις κάλυψη ραντάρ παντού. Για να εξασφαλίσεις πλήρη εικόνα σε μία μεγάλης έκτασης περιοχή θα πρέπει να αξιοποιήσεις συνδυαστικά πολλά συστήματα στο έδαφος, τη θάλασσα και τον αέρα. <br /> <br /> Όσο για την απόσταση προσβολής στόχων των 400 χιλιομέτρων, ή των 250, αυτή μπορεί να επιτευχθεί μόνο μέσω της αξιοποίησης των εξωατμοσφαιρικών πυραύλων του S-400. Η ακτίνα του 48Ν6Ε3 αναφέρεται στα 250 χιλιόμετρα και του 40Ν6Ε στα 400! <br /> <br /> Και πάλι δεν έχουμε λόγο να αμφισβητούμε αυτά τα νούμερα. Οι δυτικοί επιμένουν ότι η ανάπτυξη αυτών των πυραύλων δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί και ότι ακόμη και όταν αυτό γίνει, δεν θα αποδεσμευθούν εύκολα από τη Ρωσία για όλους τους χρήστες του S-400. <br /> <br /> Υποστηρίζουν επίσης, ότι η Τουρκία έχει παραλάβει τους ακτίνας 120 χιλιομέτρων 9Μ96Ε. Όλες αυτές οι πληροφορίες θα πρέπει να επιβεβαιωθούν. Το εάν στο μέλλον η Τουρκία αποκτήσει τους μεγάλης ακτίνας, εξωατμοσφαιρικούς πυραύλους του S-400 είναι κάτι που μας αφορά φυσικά… <br /> <br /> Δεν αποτελεί όμως απαγορευτική συνθήκη για να επιχειρήσουμε εναντίον στόχων εντός της Τουρκίας. Ακόμη και σε μεγάλο βάθος. Για όλους τους λόγους που αναλύσαμε.<br /> <br /> <a href="https://www.defence-point.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Οι πραγματικές ακτίνες αποκάλυψης στόχων των S-400 και η επιχειρησιακή εμπειρία

Μετά την αναφορά στα τρωτά σημεία , ερχόμαστε στο πλέον σημαντικό ζήτημα, αυτό της επιχειρησιακής αξιοποίησης του S-400 Triumf. Αυτό της ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η "τέχνη της διαπραγμάτευσης" του Τραμπ γύρισε μπούμεραγκ

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhbAfhlTH6hD56gxdyPHBIdhhvCiX0iLUXY6i1n5_cYKfhNpQr4-5l1qTf42aOUd3fuoH4UcdcA759W-bP2IoHYGqqtF8cSOmf_0BcvBU1qS4y6523iBq-suXO9sXSHpFm90qVwFJtWXCk/s1600/trump_iran.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="758" height="336" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhbAfhlTH6hD56gxdyPHBIdhhvCiX0iLUXY6i1n5_cYKfhNpQr4-5l1qTf42aOUd3fuoH4UcdcA759W-bP2IoHYGqqtF8cSOmf_0BcvBU1qS4y6523iBq-suXO9sXSHpFm90qVwFJtWXCk/s640/trump_iran.png" width="640" /></a></div> <br /> <b>Γιώργος Λυκοκάπης</b><br /> Δεν θα μπορούσε να λείπει η προπαγάνδα από την αυξανόμενη αντιπαράθεση Ουάσιγκτον-Τεχεράνης στον Κόλπο. Ο Αμερικανός πρόεδρος ισχυρίστηκε πως το αεροπλανοφόρο USS Boxer κατέρριψε ιρανικό drone στα Στενά του Ορμούζ. Η ιρανική κυβέρνηση δεν αρκέστηκε να προχωρήσει σε διάψευση των ισχυρισμών της Ουάσιγκτον. Σύμφωνα με τον Ιρανό υφυπουργό Άμυνας οι Αμερικανοί, από λάθος, κατέρριψαν δικό τους drone! <br /> <br /> Ότι και αν έχει συμβεί, είναι ξεκάθαρο πως οι Ιρανοί ρίχνουν μεγάλο "δούλεμα" στους Αμερικανούς. Οι ίδιοι αισθάνονται πως βρίσκονται σε θέση ισχύος, ενώ οι Αμερικανοί μοιάζει να μην ξέρουν τι θέλουν. Πράγματι, ο οικονομικός πόλεμος που κήρυξε η κυβέρνηση Τραμπ κατά του Ιράν έμοιαζε με προοίμιο ενός νέου γενικευμένου πολέμου στην Μέση Ανατολή. Τους τελευταίους μήνες ειδικότερα, γίναμε μάρτυρες πολλών πολεμικών επεισοδίων ανάμεσα στην Ουάσιγκτον και την Τεχεράνη.<br /> <br /> Χαρακτηριστικό ήταν το επεισόδιο του περασμένου Ιουνίου, με ένα αμερικανικό drone που κατέρριψαν οι Ιρανοί. Αρχικά, ο μεγιστάνας φέρεται να έδωσε εντολή για αεροπορικά πλήγματα έναντι του Ιράν. Όμως, κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή, ανακάλεσε την επίθεση, φοβούμενος για απώλειες αμάχων. Ουσιαστικά, στην πράξη, ομολόγησε πως δεν είναι έτοιμος για πόλεμο με το Ιράν.<br /> <br /> Αντιθέτως, κατέληξε να προκρίνει τις διαπραγματεύσεις με την Τεχεράνη. Φάνηκε πρόθυμος να διαπραγματευτεί απ' ευθείας με τον Αγιατολάχ Χαμεΐνί, τον πνευματικό ηγέτη των σιιτών. Σε νέες του δηλώσεις, ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών μίλησε για διαπραγματεύσεις με το Ιράν, χωρίς προϋποθέσεις. Όμως, σε αντίθεση με τις προσδοκίες των Αμερικανών, οι Ιρανοί δεν δείχνουν να βιάζονται. <br /> <br /> Καλύτερη άμυνα η επίθεση <br /> <br /> Το μεγάλο πρόβλημα της εξωτερικής πολιτικής της κυβέρνησης Τραμπ είναι πως κυριαρχείται από εμμονές και ιδεοληψίες. Ο Αμερικανός πρόεδρος επιθυμεί διακαώς να "ξηλώσει" την κληρονομιά του προκατόχου του, σε όλους τους τομείς. Ο πρόεδρος Ομπάμα ήταν πρωτεργάτης της ιστορικής συμφωνίας για τον έλεγχο του πυρηνικού προγράμματος του Ιράν. Όμως, ο νυν πρόεδρος επέλεξε να αποσυρθεί μονομερώς από την συμφωνία, επαναφέροντας τις οικονομικές κυρώσεις εις βάρος της ιρανικής οικονομίας.<br /> <br /> Ο Ντόναλντ Τραμπ, αρχικά, προσδοκούσε σε μία ευρεία αποσταθεροποίηση και πιθανή ανατροπή του ισλαμικού καθεστώτος. Όταν αυτή δεν πραγματοποιήθηκε, υπολόγιζε πως θα σύρει τους Ιρανούς σε διαπραγματεύσεις, υπό καθεστώς αδυναμίας. Όμως και εκεί έπεσε έξω. Με τις εμμονές του, κατέληξε να ισχυροποιήσει τους Φρουρούς της Επανάστασης, την σκληροπυρηνική πτέρυγα του καθεστώτος. <br /> <br /> Το επίλεκτο στρατιωτικό σώμα του Ιράν έχει την δική του ατζέντα, η οποία συχνά ανταγωνίζεται την εκλεγμένη μεταρρυθμιστική κυβέρνηση του Χασάν Ροχανί. Είναι οι Φρουροί που συντονίζουν τις πολεμικές ενέργειες των σιιτικών παραστρατιωτικών ομάδων στο Ιράκ και στην Υεμένη. Σε μία κίνηση κλιμάκωσης, προχώρησαν σε κατάληψη βρετανικού δεξαμενόπλοιου στα Στενά του Ορμούζ, συλλαμβάνοντας το πλήρωμα του. Δεν μοιάζει τυχαίο το timing της κατάληψης του βρετανικού δεξαμενόπλοιου. <br /> <br /> Ήρθε λίγο μετά τις εκκλήσεις των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων, αλλά και της ιρανικής κυβέρνησης, για την διάσωση της ιστορικής συμφωνίας του 2015. Έπειτα από την επαναφορά των αμερικανικών κυρώσεων, οι Φρουροί θεωρούν "κενό γράμμα" την συγκεκριμένη συμφωνία. Επιπλέον, δεν τρέφουν καμία εμπιστοσύνη στους Ευρωπαίους. Ο βασικός λόγος είναι πως, παρά τις υποσχέσεις τους, δεν έχουν καταφέρει να δημιουργήσουν έναν αποτελεσματικό μηχανισμό παράκαμψης των αμερικανικών κυρώσεων. <br /> <br /> Αλαλούμ με τις κυρώσεις κατά της Τουρκίας <br /> <br /> Οι εμμονές του Ντόναλντ Τραμπ έφεραν τα αντίθετα αποτελέσματα. Η Τεχεράνη ενδέχεται να προχωρήσει στην αύξηση των ορίων απεμπλουτισμού ουρανίου, δηλαδή να φτάσει μερικά βήματα πριν την παραγωγή ατομικών όπλων. Πάντως, αν και η πολεμική ένταση ανεβαίνει επικίνδυνα στον Περσικό Κόλπο, ο Αμερικανός πρόεδρος εξακολουθεί να μην απορρίπτει την διαπραγματευτική οδό. Υποστηρίζει τις μεσολαβητικές προσπάθειες του γερουσιαστή Ραντ Πολ, ενώ φέρεται να έχει ανοίξει διαύλους επικοινωνίας και με την Χεζμπολάχ στον Λίβανο. <br /> <br /> Μοιάζει σχιζοφρενικό να επιβάλει η Ουάσιγκτον δρακόντειες οικονομικές κυρώσεις εις βάρος του Ιράν, την στιγμή που η Τεχεράνη έμεινε απόλυτως πιστή στο πνεύμα και στο γράμμα της συμφωνίας του 2015. Πόσο μάλλον που ο Αμερικανός πρόεδρος εμφανίζεται διστακτικός για την επιβολή κυρώσεων εις βάρος της Τουρκίας, λόγω της αγοράς του πυραυλικού συστήματος S-400. Ο Ντόναλντ Τραμπ εμφανίστηκε ιδιαίτερα δυσαρεστημένος που αναγκάστηκε να ακυρώσει την πώληση των F-35 στην Τουρκία. <br /> <br /> Έφτασε στο σημείο να δικαιολογήσει απόλυτα την στάση του Ερντογάν, ρίχνοντας ακόμα μία φορά τις ευθύνες στον Μπαράκ Ομπάμα. Όμως, όσο και αν το επιθυμεί ο Αμερικανός πρόεδρος, δεν μπορεί αν αγνοήσει ούτε τις προβλέψεις της αμερικανικής νομοθεσίας, ούτε τις αντιδράσεις του Κογκρέσου. Έστω και με βαριά καρδιά προχώρησε στον αποκλεισμό της Τουρκίας από την αγορά των F-35, αν και δεν έχει ξεκαθαρίσει αν θα προχωρήσει στην επιβολή κυρώσεων. <br /> <br /> Ο Αμερικανός πρόεδρος διαπραγματεύεται ως businessman, με την τακτική που περιγράφει στο βιβλίο του "Η τέχνη της διαπραγμάτευσης". Δηλαδή, εμφανίζεται διατεθειμένος για μία ολοκληρωτική ρήξη, προκειμένου να εξασφαλίσει παραχωρήσεις από τον ανταγωνιστή του. Όμως, η συγκεκριμένη τακτική έχει εξαντλήσει την αποτελεσματικότητα της και στην περίπτωση της Τουρκίας και στην περίπτωση του Ιράν. <br /> <br /> Ο Ντόναλντ Τραμπ νομίζει ότι μπορεί να διαπραγματευτεί ως μεσίτης ακινήτων με τους Ιρανούς και τον Τούρκο πρόεδρο. Όμως, τα διεθνή ζητήματα είναι πολύ πιο πολύπλοκα και σύνθετα από τα επιχειρηματικά deals. Παρά τις ρητορικές απειλές του, είναι φανερό πως Αμερικανός πρόεδρος δεν επιθυμεί την ολοκληρωτική σύγκρουση ούτε με την Τουρκία, ούτε με το Ιράν. Το μεγάλο πρόβλημα του Τραμπ είναι πως πλέον έχει "κάψει" την βασική διαπραγματευτική του τακτική, χωρίς να έχει κάποια εναλλακτική.<br /> <br /> <a href="https://slpress.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Η "τέχνη της διαπραγμάτευσης" του Τραμπ γύρισε μπούμεραγκ

Γιώργος Λυκοκάπης Δεν θα μπορούσε να λείπει η προπαγάνδα από την αυξανόμενη αντιπαράθεση Ουάσιγκτον-Τεχεράνης στον Κόλπο. Ο Αμερικανός π...

Διαβάστε την συνέχεια

Γκύντερ Σόιφερτ: H "στρατιωτικοποίηση" της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής στην Κύπρο είναι αποτέλεσμα της απομόνωσης

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg_nuWZiYeXBhifFKpmRIfOmEbLZezju9YJQeWUtzSLd7EMrGtWPxSriaICc826muabPVZDltpxoF4ak5Bj8VdOarGkkUWC8CUXbx349XQPevW9Dow1JrqzZaquUOV_W3zZXo-jb1wxGiM/s1600/fatih.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="259" data-original-width="460" height="360" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg_nuWZiYeXBhifFKpmRIfOmEbLZezju9YJQeWUtzSLd7EMrGtWPxSriaICc826muabPVZDltpxoF4ak5Bj8VdOarGkkUWC8CUXbx349XQPevW9Dow1JrqzZaquUOV_W3zZXo-jb1wxGiM/s640/fatih.jpg" width="640" /></a></div> <h3> <span style="font-weight: normal;">DW: "Για την Άγκυρα η Κύπρος είναι πρωτίστως θέμα ασφαλείας" </span></h3> H "στρατιωτικοποίηση" της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής είναι αποτέλεσμα της απομόνωσης. O Γερμανός αναλυτής Γκύντερ Σόιφερτ θεωρεί μηδαμινή την πιθανότητα επιτυχίας των προσπαθειών για την επίλυση του Κυπριακού. <br /> Την περασμένη εβδομάδα οι υπουργοί Εξωτερικών της ΕΕ αποφάσισαν την επιβολή κυρώσεων κατά της <a href="https://www.capital.gr/tag/tourkia">Τουρκίας</a> επειδή πραγματοποιεί γεωτρήσεις στα ύδατα γύρω από την Κύπρο. Τα κράτη-μέλη εκτιμούν ότι οι τουρκικές δραστηριότητες αντιβαίνουν στο Διεθνές Δίκαιο και συγκεκριμένα στη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS), που τέθηκε σε ισχύει το 1994. Στη βάση αυτής της σύμβασης η Λευκωσία έχει ήδη συνεννοηθεί με τα παράκτια κράτη Ελλάδα, Ισραήλ, Αίγυπτο για την οριοθέτηση της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ), ενώ έχουν συμφωνηθεί και σχετικές διαπραγματεύσεις με τον Λίβανο. Η Άγκυρα δεν έχει αναγνωρίσει τη Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας. Όπως επισημαίνει στην Deutsche Welle ο Γερμανός αναλυτής Γκύντερ Σόιφερτ "κατά αυτό τον τρόπο η Τουρκία θέτει σε αμφισβήτηση την εγκυρότητα των διμερών συμφωνιών για την ΑΟΖ. Η Άγκυρα υπονομεύει τα θεμέλια για έναν ειρηνικό καταμερισμό των δικαιωμάτων εκμετάλλευσης στην Ανατολική Μεσόγειο. Ουσιαστικά η Τουρκία προκάλεσε την απομόνωσή της στην περιοχή. Και τώρα επιδιώκει με στρατιωτικές απειλητικές συμπεριφορές και ενέργειες που βρίσκονται σε αντίθεση με το Διεθνές Δίκαιο, να σπάσει την απομόνωση."<br /> <br /> Απομόνωση οδηγεί σε επιθετική ρητορική <div> <br /> Ο Γκύντερ Σόιφερτ που είναι αρμόδιος για θέματα Τουρκίας και για το Κυπριακό στο Ίδρυμα Επιστήμη και Πολιτική του Βερολίνου εκτιμά ότι η αφετηρία για τις τουρκικές γεωτρήσεις είναι η πάγια θέση της Άγκυρας ότι στην εκμετάλλευση των αποθεμάτων υδρογοναθράκων στην κυπριακή ΑΟΖ θα πρέπει να συμπεριληφθούν εξ αρχής και οι Τουρκοκύπριοι. Συνεπώς, εφόσον η Κυπριακή Δημοκρατία ξεκίνησε με τις γεωτρήσεις χωρίς τη συμμετοχή των Τουρκοκυπρίων, η Τουρκία πραγματοποιεί εξ ονόματός τους δικές της. Σε αντίθεση όμως με το παρελθόν το διαφορετικό σήμερα είναι, σύμφωνα με τον Γκ. Σόιφερτ "ότι η Τουρκία δεν έχει πλέον συμμάχους στην Ανατολική Μεσόγειο που θα μπορούσαν να τη βοηθήσουν πολιτικά να υλοποιήσει έστω και μερικώς τους στόχους της. Για αυτό το λόγο χρησιμοποιεί μια επιθετική ρητορική και απειλεί με το στρατό της προκειμένου να επιβάλει τη θέση της." </div> <div> <br /> Η Τουρκία δεν έχει μόνο απομονωθεί στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου. Σταδιακά έχει αποξενωθεί και από την ΕΕ, η ενταξιακή της προοπτική έχει σχεδόν χαθεί. "Προφανώς η σημερινή τουρκική κυβέρνηση δεν τη θεωρεί τόσο σημαντική", εκτιμά ο Γκύντερ Σόιφερτ, παραπέμποντας σε πρόσφατες δηλώσεις του τούρκου προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. </div> <div> <br /></div> <div> Όπως υποστήριξε, παρά το γεγονός ότι η χώρα του έχει οικονομικές συμφωνίες με την Ευρώπη και διατηρεί με τις ΗΠΑ στρατιωτικές συμμαχίες, η μεγαλύτερη απειλή για την Τουρκία προέρχεται από δυτικά κράτη. Σύμφωνα με τον κ. Σόιφερτ "η σημερινή τουρκική κυβέρνηση θεωρεί τις ΗΠΑ ως την πρωταρχική πρόκληση όσον αφορά την ασφάλεια της χώρας. Αυτό σημαίνει ότι η Τουρκία αισθάνεται μεγαλύτερη απειλή από τις ΗΠΑ παρά από τη Ρωσία. Αυτή η στάση εξηγεί και γιατί η τουρκική κυβέρνηση δεν παίρνει τόσο στα σοβαρά τις ούτως ή άλλως περιορισμένες κυρώσεις της ΕΕ αλλά ούτε και την αυξανόμενη πολιτική διάσταση που αυτές συνεπάγονται." </div> <div> <br /> Το ζητούμενο είναι ποιος θα χρεωθεί μια αποτυχία </div> <div> <br /> Πώς εξηγείται όμως το παράδοξο φαινόμενο ο πρόεδρος της Κύπρου Νίκος Αναστασιάδης και ο τουρκοκύπριος ηγέτης Μουσταφά Ακιντζί να αναλαμβάνουν μια νέα πρωτοβουλία για την επανέναρξη διαπραγματεύσεων, τη στιγμή που η Τουρκία διεξάγει γεωτρήσεις στην κυπριακή ΑΟΖ και σκοπεύει να μετατρέψει την Αμμόχωστο σε στρατιωτική και ναυτική βάση; "Η ανάπτυξη της Αμμοχώστου σε τουρκική βάση είναι μέρος της στρατιωτικοποίησης της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής στην Ανατολική Μεσόγειο", εξηγεί ο Γκύντερ Σόιφερτ. "Η Άγκυρα επιστρέφει στη ρητορική ότι η παρουσία τουρκικών στρατευμάτων στην Κύπρο συνιστά προϋπόθεση για την ασφάλεια της Τουρκίας.</div> <div> <br /></div> <div>  Αυτή η στάση είναι η ίδια με αυτή που ίσχυε πριν από την άνοδο του κυβερνητικού κόμματος ΑΚΡ στην εξουσία το 2002. Με άλλα λόγια, το Κυπριακό Ζήτημα αντιμετωπίζεται ξανά πρωτίστως από τη σκοπιά των συμφερόντων ασφαλείας της Τουρκίας." </div> <div> <br /> Αυτό το γνωρίζουν βέβαια και οι εμπλεκόμενες πλευρές στην Κύπρο. Σύμφωνα με τον Γερμανό αναλυτή το ζητούμενο για την ελληνοκυπριακή πλευρά είναι να διατηρήσει τη διεθνή νομιμοποίηση και για την τουρκοκυπριακή να την αποκτήσει. Αυτό θα το καταφέρουν σύμφωνα με τον Γκύντερ Σόιφερτ "μόνο αν, τουλάχιστον προς τα έξω, προσποιούνται ότι ενδιαφέρονται για την επίλυση του Κυπριακού. Αμφιβάλλω ότι έστω και μια από τις δύο πλευρές ενδιαφέρεται για αυτή. Οι Ελληνοκύπριοι δεν αξιοποίησαν την ευκαιρία όταν το 2004 απέρριπταν το σχέδιο του τότε ΓΓ του ΟΗΕ Κόφι Ανάν. Και οι Τουρκοκύπριοι παρέλειψαν τα χρόνια που ακολούθησαν να υπεισέλθουν στον ένα ή άλλο συμβιβασμό." <br /><b> Παναγιώτης Κουπαράνης</b>, Βερολίνο<br /><br /><a href="http://infognomonpolitics.blogspot.com/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

Γκύντερ Σόιφερτ: H "στρατιωτικοποίηση" της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής στην Κύπρο είναι αποτέλεσμα της απομόνωσης

DW: "Για την Άγκυρα η Κύπρος είναι πρωτίστως θέμα ασφαλείας" H "στρατιωτικοποίηση" της τουρκικής εξωτερικής πολιτική...

Διαβάστε την συνέχεια

Το Λονδίνο υπερασπίζεται τα κουρέλια της αυτοκρατορίας του ενάντια στο Ιράν

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjyZwMVGmWcLolLuGI6KDyTgKWveAYFsfh9F5m-lrhLd4ln8wuaYeMhes5vmxAF62LaoLNxleN2i7Xon_HEbgUJAVDih_yfSkCMGi_YkYXHERSnbLc_7i3w_Qbjn19ksPv5MVUs0iut9iA/s1600/Stena+Impero+.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="480" data-original-width="640" height="480" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjyZwMVGmWcLolLuGI6KDyTgKWveAYFsfh9F5m-lrhLd4ln8wuaYeMhes5vmxAF62LaoLNxleN2i7Xon_HEbgUJAVDih_yfSkCMGi_YkYXHERSnbLc_7i3w_Qbjn19ksPv5MVUs0iut9iA/s640/Stena+Impero+.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Ανταπαντώντας στη νηοψία του « Grace 1 » από του Βρετανούς στα στενά του Γιβραλτάρ, οι Ιρανοί προέβησαν στη νηοψία του « Stena Impero » στα στενά του Ορμούζ.<br /> <br /> <b>Τιερί Μεϊσάν </b><br /> <br /> Για τον Τιερί Μεϊσάν, η αύξηση των εντάσεων στον Κόλπο δεν έχει καμία σχέση με έναν υποτιθέμενο ιρανικό κίνδυνο. Πρόκειται στην πραγματικότητα για το δεύτερο γύρο της αντιιμπεριαλιστικής πολιτικής του Ιράν, του Μοσαντέκ, πριν από τους μουλάδες. Το Λονδίνο, όπως το 1952, είναι έτοιμο για πόλεμο για να υπερασπιστεί τα αδικαιολόγητα οικονομικά οφέλη του. Αλλά προσέξτε, αν και οι Βρετανοί κέρδισαν τότε, έχασαν μερικά χρόνια αργότερα στο Suez προς όφελος των Ηνωμένων Πολιτειών.<br /> <br /> <div style="text-align: center;"> <b>Δίκτυο Βολταίρος </b>| Βηρυτός (Λίβανος) | 23 Ιουλίου 2019</div> <div style="text-align: center;"> <a href="https://www.voltairenet.org/article207099.html">عربي</a> <a href="https://www.voltairenet.org/article207095.html">ENGLISH</a> <a href="https://www.voltairenet.org/article207093.html">ESPAÑOL</a> <a href="https://www.voltairenet.org/article207089.html">FRANÇAIS</a> <a href="https://www.voltairenet.org/article207098.html">ITALIANO</a> <a href="https://www.voltairenet.org/article207097.html">РУССКИЙ</a> <a href="https://www.voltairenet.org/article207094.html">TÜRKÇE</a> <a href="https://www.voltairenet.org/article207096.html">DEUTSCH</a> </div> <br /> Στο τέλος του Β Παγκοσμίου Πολέμου, το Ηνωμένο Βασίλειο ήταν απρόθυμο να εγκαταλείψει την αυτοκρατορία του. Οπουδήποτε δημιουργούσε ανεξάρτητες κεντρικές τράπεζες για να συνεχίσει να λεηλατεί τις πρώην αποικίες του όταν έγιναν ανεξάρτητες και εταιρίες για να κατακτήσουν το ήμισυ του εθνικού πλούτου τους.<br /> <br /> Ο πρωθυπουργός του Σάχη, Μοχάμεντ Μοσαντέκ, δεν δέχτηκε το Λονδίνο να δεσμεύσει το πετρέλαιο της χώρας του και να κλέψει το 50% των κερδών μέσω της Εταιρείας Πετρελαίου Anglo-Iranian Oil Company (AIOC). Γι 'αυτό εθνικοποίησε αυτή την εταιρεία. Αλλά ήταν ιδιοκτησία του Βρετανικού Υπουργείου Ναυτιλίας, και το Λονδίνο φοβήθηκε ότι αυτό το παράδειγμα θα εξαπλωνόταν σε ολόκληρο τον Τρίτο Κόσμο.<br /> <br /> Ιδωμένο από τη Δύση, το Ιράν είναι ένας επικίνδυνος αμφισβητίας.<br /> <br /> Υπερασπιζόμενος την αυτοκρατορία του, ο πρωθυπουργός της Αυτής Μεγαλειότητας, Γουίνστον Τσόρτσιλ, έπεισε τον αμερικανικό εταίρο του, τον πρόεδρο Dwight D. Eisenhower, να ανατρέψει τον Mossadegh. Αυτή ήταν η κοινή επιχείρηση του MI6 και της CIA: "AJAX", υπό την διεύθυνση των Kermit Roosevelt και Herbert N. Schwarzkopf. Ο πρώτος ήταν ο εγγονός του προέδρου Θεόδωρου Ρούσβελτ ο οποίος αποίκισε τη Λατινική Αμερική, και ο δεύτερος ήταν ο πατέρας του στρατηγού Norman Schwarzkopf, ο οποίος θα διοικήσει τον Πόλεμο του Κόλπου κατά του Σαντάμ Χουσεΐν.<br /> <br /> Στη συνέχεια οι Άγγλο-αμερικανοί διόρισαν τον στρατηγό Φαζολάλα Ζαχεντί ως πρωθυπουργό και δημιούργησαν μια σκληρή πολιτική αστυνομία, τη SAVAK, ανακυκλώνοντας πρώην εγκληματίες από τη ναζιστική Γκεστάπο. Ο λαός του Ιράν πλήρωσε πολύ ακριβά για την επιθυμία του για πραγματική ανεξαρτησία.<br /> <br /> Η επιχείρηση AJAX ήταν μια επιτυχία των Αγγλο-αμερικανών. Παρέχει το μοντέλο των ψευδών επαναστάσεων που στοχεύουν στην αλλαγή των ανυπότακτων καθεστώτων, αλλά το πιο σημαντικό, ώθησε πίσω την απελευθέρωση των αποικισμένων λαών για 35 χρόνια.<br /> Περεταίρω, όταν οι ίδιες Ηνωμένες Πολιτείες ανέτρεψαν τον Σάχη Reza Pahlevi, ο οποίος προετοίμαζε μια παγκόσμια άνοδο των τιμών του πετρελαίου μέσω του ΟΠΕΚ, νόμιζαν ότι θα είχαν την ίδια δεξιότητα για να οργανώσουν τη διαδοχή του μαζί με τη Γαλλία: την επιστροφή του Ιμάμη Ρουολαλά Χομεϊνί . Αλλά οι καουμπόηδες δεν έχουν φτάσει ποτέ στο ίδιο επίπεδο εξειδίκευσης με τους αγγλικούς μέντορες τους. Μπαμ, το Ιράν έγινε και πάλι ο πρωταθλητής του αντιιμπεριαλιστικού αγώνα που ήταν πριν από το ισλαμικό καθεστώς.<br /> <br /> Αυτή η σύγκρουση αναζωπυρώνεται σήμερα. Όπως και με τον Mossadegh, η ιρανική παραγωγή πετρελαίου κατέρρευσε κάτω από δυτικές απειλές. Το Royal Navy κατέλαβε ένα ιρανικό δεξαμενόπλοιο (το Rose Mary τον Ιούλιο του 1952, το Grace 1 στο Γιβραλτάρ το 2019). Όπως πάντα, οι Βρετανοί ισχυρίζονται ότι έχουν το δίκαιο μαζί τους, αλλά δεν έχουν παρά μόνο την αλαζονεία τους. Υπό τον τον Mossadegh, κατηγορούσαν το Ιράν ότι εξάγει το κλεμμένο πετρέλαιο τους (επειδή αρνιούνταν την εθνικοποίηση), σήμερα ότι παραβιάζει τις ευρωπαϊκές κυρώσεις (αλλά αυτές είναι ακριβώς που παραβιάζουν το διεθνές δίκαιο).<br /> <br /> Εάν η σύγκρουση αυτή στραφεί προς όφελος των Βρετανών, θα αναβάλει για αρκετές δεκαετίες την απελευθέρωση των αποικισμένων λαών, αν αποδειχθεί προς όφελος των Ιρανών, θα ανοίξει το δρόμο προς έναν μετασχηματισμένο κόσμο.<br /> <br /> Θα μπορούσε να προκύψει ένας ενδιάμεσος δρόμος. Αν το Λονδίνο και η Ουάσιγκτον ήταν σύμμαχοι το 1952, άρχισαν σταδιακά να ανταγωνίζονται και οι Ηνωμένες Πολιτείες κατάσχεσαν το 1957 μέρος της βρετανικής αυτοκρατορίας κατά τη διάρκεια της κρίσης του Σουέζ. <br /> <br /> Εκείνη την εποχή, η Ουάσιγκτον συμμετείχε στις βρετανικές διαπραγματεύσεις με τον Γκαμάλ Αμπντλ Νάσερ, είδε την προσέγγιση των Γάλλων με τους Άγγλους και τους Ισραηλινούς, αλλά έδρασε μόνο όταν ξεκίνησαν την ανεπανόρθωτη εκστρατεία τους. <br /> Σήμερα, οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι εξίσου απομακρυσμένες από το Ηνωμένο Βασίλειο και μπορεί να επωφεληθούν από ένα λάθος του Λονδίνου για να «σώσουν την ειρήνη» με την εξαφάνιση του από τον Κόλπο. Βρετανοί σύμβουλοι είναι παρόντες στη Σαουδική Αραβία, το Μπαχρέιν, τα Εμιράτα, το Ομάν και στο Κατάρ.<br /> <br /> Η Ουάσιγκτον επιδιώκει δύο στόχους εναντίον του Ιράν. Ο πρώτος είναι να καταστρέψει τις κρατικές του δομές όπως έκανε στο Αφγανιστάν, το Ιράκ και τη Λιβύη και προσπάθησε να το κάνει στη Συρία. <br /> <br /> Αυτή είναι η στρατηγική Rumsfeld / Cebrowski. <br /> <br /> Ο δεύτερος σκοπός είναι ο έλεγχος των εξαγωγών υδρογονανθράκων από τον Ιράν, προκειμένου να ρυθμίζει τη παγκόσμια αγορά. Αυτή είναι η στρατηγική Trump / Pompeo [2]. Η διαλεκτική σχετικά με το πυρηνικό πρόγραμμα είναι απλώς μια ρητορική παζαριού που όλοι γνωρίζουν ότι είναι φαντασμαγορική.<br /> <br /> Θα μπορούσε, δεδομένου ότι να είναι μπλεγμένο σε ένα Brexit που έφτασε πολύ αργά και έγινε αδύνατο να διαχειριστεί, το Whitehall να επιμένει να υπερασπίζεται πεισματικά τα θραύσματα της αυτοκρατορίας. Η διάσπαση της κυβέρνησης της Theresa May το καθιστά επιρρεπές σε οποιαδήποτε περιπέτεια.<br /> <br /> <a href="http://infognomonpolitics.blogspot.com/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Το Λονδίνο υπερασπίζεται τα κουρέλια της αυτοκρατορίας του ενάντια στο Ιράν

Ανταπαντώντας στη νηοψία του « Grace 1 » από του Βρετανούς στα στενά του Γιβραλτάρ, οι Ιρανοί προέβησαν στη νηοψία του « Stena Impero » ...

Διαβάστε την συνέχεια

Καμία απειλή κυρώσεων δεν θα μας αποτρέψει στην Αν. Μεσόγειο

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjQU19gfraqYIRQRv8WvSM0wSx1cFpcmdGzpW0Q3XD_-vmyIX2cQPrjdJTORkB39Lp3OYADM7BFVVR3eFGGN4AI-LWWOoD0kP97lyiwPTOcEuDaKSmqcl4T3crKInyvx1iCm0WdMQC_9w8/s1600/erd.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="434" data-original-width="650" height="426" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjQU19gfraqYIRQRv8WvSM0wSx1cFpcmdGzpW0Q3XD_-vmyIX2cQPrjdJTORkB39Lp3OYADM7BFVVR3eFGGN4AI-LWWOoD0kP97lyiwPTOcEuDaKSmqcl4T3crKInyvx1iCm0WdMQC_9w8/s640/erd.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Καμία απειλή επιβολής κυρώσεων δεν θα μας αποτρέψει από τους δίκαιους σκοπούς μας στην Ανατολική Μεσόγειο, δήλωσε το πρωί της Τετάρτης ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, απαντώντας με τον τρόπο αυτό στην Ευρωπαϊκή Ένωση σχετικά με τις κυρώσεις που επέβαλε. <br /> <br /> Στο πλαίσιο δηλώσεών με αφορμή τη συμπλήρωση 96 χρόνων από την υπογραφή της Συνθήκης της Λωζάνης, τόνισε: «Κρυφά ή ανοικτά, καμία απειλή επιβολής κυρώσεων δεν θα αποτρέψει την Τουρκία από τον δίκαιο σκοπό της. Οι κινήσεις που κάνουμε στην Ανατολική Μεσόγειο και τη βόρεια Συρία, είναι για στην προστασία των δικαιωμάτων του έθνους μας και των Τουρκοκυπρίων». <br /> <br /> «Η Τουρκία έχει τη δύναμη και την αποφασιστικότητα να εξαλείψει κάθε απειλή που αφορά την ανεξαρτησία της, την επιβίωσή της και την ειρήνη και την ασφάλεια των πολιτών της», είπε ακόμα ο Ερντογάν. <br /> <br /> Αναλυτικά η δήλωση του Ερντογάν: <br /> <br /> <i>«Σήμερα, με περηφάνια γιορτάζουμε την 96η επέτειο από την υπογραφή της Συνθήκης της Λωζάνης, το ιδρυτικό έγγραφο της Δημοκρατίας της Τουρκίας.</i><br /> <i><br /></i> <i>Αυτό το έτος αντιπροσωπεύει επίσης την εκατονταετηρίδα της έναρξης του αγώνα μας για ανεξαρτησία. Ο τουρκικός πόλεμος της Ανεξαρτησίας πολεμήθηκε από τους ισχυρότερους στρατούς του κόσμου και στέφθηκε με τη Συνθήκη της Λωζάνης, τη σφραγίδα της ανεξαρτησίας της χώρας μας. </i><br /> <i><br /></i> <i>Η Δημοκρατία της Τουρκίας, όπως ήταν πριν από έναν αιώνα, έχει σήμερα τη δύναμη και την αποφασιστικότητα να εξαλείψει κάθε απειλή που αφορά την ανεξαρτησία της, την επιβίωσή της και την ειρήνη και την ασφάλεια των πολιτών της. </i><br /> <i><br /></i> <i>Τα πρόσφατα βήματα που έχουμε λάβει στην Ανατολική Μεσόγειο και στη βόρεια Συρία έδειξαν την ευαισθησία μας στην προστασία των δικαιωμάτων και των συμφερόντων του έθνους μας και των Τουρκοκυπρίων. Καμία απειλή κυρώσεων, είτε μυστικών είτε ανοικτών, μπορεί να αποτρέψει την Τουρκία από τους δίκαιους σκοπούς της. </i><br /> <i><br /></i> <i>Με αυτές τις σκέψεις, κατά την 96η επέτειο της Συνθήκης της Λωζάνης, τιμώ και πάλι τον ιδρυτικό πατέρα της Δημοκρατίας Γκάζι Μουσταφά Κεμάλ, τους μάρτυρες και τους βετεράνους με σεβασμό και ευγνωμοσύνη»</i><br /> <br /> <a href="https://www.liberal.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Καμία απειλή κυρώσεων δεν θα μας αποτρέψει στην Αν. Μεσόγειο

Καμία απειλή επιβολής κυρώσεων δεν θα μας αποτρέψει από τους δίκαιους σκοπούς μας στην Ανατολική Μεσόγειο, δήλωσε το πρωί της Τετάρτης ο ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκία: Ο κατήφορος του Ερντογανισμού

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhXIS1KJZ4lltEEZT51uU-u8kapCwbi9TggZBXr0HV5PCPZwrI0u7M5isKeMWx_TFySy1hwcaIFlJHQl-80R_I_g6HuTp5qfZ4ExQg4sQewndjiuZMOX9pnYgDo8ETDhuSkTXu2c7bFxuU/s1600/erdogan.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="452" data-original-width="630" height="458" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhXIS1KJZ4lltEEZT51uU-u8kapCwbi9TggZBXr0HV5PCPZwrI0u7M5isKeMWx_TFySy1hwcaIFlJHQl-80R_I_g6HuTp5qfZ4ExQg4sQewndjiuZMOX9pnYgDo8ETDhuSkTXu2c7bFxuU/s640/erdogan.jpg" width="640" /></a></div> <h3> <span style="font-weight: normal;">Ο Ερντογανισμός στόχευε ανέκαθεν στην υποκατάσταση του Κεμαλισμού που διατηρεί πολύ βαθιές ρίζες στις Τουρκικές λαϊκές μάζες. </span></h3> <b>Λεωνίδας Κουμάκης* </b><br />Την πεμπτουσία του Ερντογανισμού διατύπωσε ο ίδιος ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στις 16 Μαρτίου 2016 σε ομιλία του προς τους μουχτάρηδες, δηλαδή τους επικεφαλής των διαφόρων κοινοτήτων, ενώπιον των οποίων διακήρυξε απερίφραστα -ούτε λίγο, ούτε πολύ- πως «Εγώ είμαι το κράτος» κατά «Το Κράτος είμαι εγώ» του Λουδοβίκου του 14ου!<br /><br />Τα συγκεκριμένα λόγια που χρησιμοποίησε ήταν (περίπου) τα εξής: «Το να φύγει από την εξουσία ο Ταγίπ Ερντογάν σημαίνει να γκρεμιστούν οι πολιτικές μας, τα έργα μας, οι αρχές του έθνους μας, η σημαία μας, η πατρίδα μας, το κράτος μας». Τόσο απλά, τόσο ξεκάθαρα!<br /><br />Λίγους μήνες αργότερα (16 Ιουλίου 2016), με αφορμή την «απόπειρα πραξικοπήματος» κατά την οποία χάθηκαν οι ζωές 265 Τούρκων πολιτών, ο Ρ.Τ. Ερντογάν επέβαλε με τον πιο απροκάλυπτο τρόπο το καθεστώς που άρχισε να χτίζει μεθοδικά μετά την άνοδο του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ) στην εξουσία το έτος 2002.<br /><br />Η σημερινή Τουρκία μετατράπηκε σταδιακά σε μια απέραντη φυλακή δημοσιογράφων, στρατιωτικών, δημοσίων υπαλλήλων κάθε κατηγορίας, δικαστικών που σεβάστηκαν τον όρκο τους, Κούρδων πολιτικών ακόμα κι΄ αν είναι νομίμως εκλεγμένοι, δικηγόρων, επιχειρηματιών, ανθρώπων του πνεύματος αλλά και απλών πολιτών -ακόμα και ανηλίκων- επειδή απλά και μόνο δεν δήλωσαν δυνατά την δουλική υποταγή τους στον «νέο-σουλτάνο» της Άγκυρας.<br /><br />Όλοι τους κατηγορήθηκαν σαν «εχθροί του κράτους», σαν «τρομοκράτες» και σαν «απειλή για την δημόσια ασφάλεια» - στην πραγματικότητα, σαν ανυπάκουοι στην απόλυτη εξουσία του ψευτοσουλτάνου!<br /><br />Ο Ερντογανισμός, η εξουσία δηλαδή του ενός μονάρχη που θεωρεί πως αρκεί, με το πασπάλισμα μιας νοθευμένης εκλογικής διαδικασίας, να υφαρπάξεις την ψήφο γιατί είναι το μόνο που χρειάζεται για να κυβερνήσεις – όλα τα άλλα, όπως διάκριση εξουσιών, ελευθερία τύπου και λόγου, ατομικά και συνταγματικά δικαιώματα, είναι απλώς «ανοησίες»!<br /><br />Ο Ερντογανισμός στόχευε ανέκαθεν στην υποκατάσταση του Κεμαλισμού που διατηρεί πολύ βαθιές ρίζες στις Τουρκικές λαϊκές μάζες. Ο Κεμαλισμός βέβαια εξοστράκισε την θρησκεία από το κράτος, ενώ ο Ερντογανισμός την επανάφερε. Το αποτέλεσμα είναι ο σημερινός, βαθύς διχασμός της τουρκικής κοινωνίας και η συνεχής φυγή προς την Ευρώπη (και την Ελλάδα) των πιο διακεκριμένων προσωπικοτήτων της!<br /><br />Ο διακαής πόθος του Ερντογανισμού να υποκαταστήσει τον Κεμαλισμό στην συνείδηση των λαϊκών μαζών έχει σαν απαραίτητο συστατικό την αντικατάσταση της λαϊκής λατρείας προς τον Μουσταφά Κεμάλ με εκείνη προς τον Ρ.Τ. Ερντογάν. Ο στόχος αυτός, παράλληλα με την εξοστράκιση των εσωτερικών θεσμών, οδηγεί την σημερινή Τουρκία σε μια ξεδιάντροπη, προκλητική και επιθετική εξωτερική πολιτική που δεν υπηρετεί μόνο τον επεκτατικό εθνικισμό που επιβάλει η «συνεργασία» με τους ακραίους φασίστες του ξεμωραμένου Ντεβλέτ Μπαχτσελί, αλλά και τον εντυπωσιασμό της τουρκικής κοινής γνώμης για τα «κατορθώματα» του Ρ. Τ. Ερντογάν!<br /><br />Σαν τέτοια θεωρήθηκαν - μεταξύ άλλων - η δημόσια προσβολή του Ισραηλινού προέδρου Σιμόν Πέρεζ στο Νταβός (29 Ιανουαρίου 2009), οι Τουρκικές εισβολές στην Συρία («Ασπίδα του Ευφράτη», 24 Αυγούστου 2016 και «Κλάδος Ελαίας»(!), Ιανουάριος-Μάρτιος 2018), η κατάρριψη του Ρωσικού Sukhoi Su-24 (24 Νοεμβρίου 2015), η παρενόχληση του γεωτρύπανου της Ιταλικής ΕΝΙ στο οικόπεδο 3 της Κυπριακής ΑΟΖ (6 Φεβρουαρίου 2018), οι συνεχείς λεονταρισμοί απέναντι σε Κύπρο και Ελλάδα με απειλές και παραβιάσεις των διεθνών κανόνων που εντείνονται τα τελευταία χρόνια, οι εμπρηστικές φραστικές επιθέσεις εναντίον Αμερικανών, Ευρωπαίων, Ισραηλινών, Αιγυπτίων κ.α. καθώς και οι επεμβάσεις σε ξένες χώρες που δημιουργούν την ψευδαίσθηση μιας Τουρκικής περιφερειακής «υπερδύναμης» (Λιβύη, Ιράκ, Σομαλία κ.α.).<br /><br />Όλες όμως οι πολιτικές αυτές είναι ουσιαστικά και πρακτικά αδιέξοδες. Οδηγούν σε άσκοπους θανάτους αθώων ανθρώπων, τεράστια οικονομική αιμορραγία της Τουρκικής οικονομίας και οικονομική καταστροφή ευρύτατων λαϊκών μαζών.<br /><br />Οδηγούν επίσης σε μια πρωτοφανή διπλωματική απομόνωση της σύγχρονης Τουρκίας, άγνωστης από την ίδρυση της μέχρι και σήμερα. Σε μια ανεξέλεγκτη οικονομική κρίση που απειλεί να σαρώσει τα παραδοσιακά, αραβικά κυρίως, στηρίγματα της Τουρκικής οικονομίας.<br /><br />Μπορεί ο Ερντογανισμός να κομπάζει πως οι κυρώσεις, η διπλωματική απομόνωση και η διεθνής κατακραυγή δεν τον αγγίζουν καθόλου, ούτε επηρεάζουν τις πειρατικές του «επιχειρήσεις», αλλά η σκληρή πραγματικότητα είναι εντελώς διαφορετική. Γιατί απλούστατα, δεν μπορείς να παριστάνεις κάτι που στην πραγματικότητα δεν μπορείς να είσαι!<br /><br />Συμπέρασμα: Η εξαιρετικά επικίνδυνη, για τον κίνδυνο ενός «ατυχήματος», <a href="https://analyst.gr/2019/07/13/elliniki-kipriaki-aoz-tourkiki-stratigiki/">στρατηγική της Τουρκίας</a> σε Αιγαίο και Κύπρο, έχει ελάχιστες πιθανότητας επιτυχίας, με την απαραίτητη προϋπόθεση να μην έχουν οι Έλληνες κανένα εφιάλτη «εντός των τειχών».<br /><br />Οι αρχικοί παλικαρισμοί της Τουρκίας εναντίον της Ρωσίας το 2015, μετατράπηκαν σε «πλήρη συνεργασία» - κατά πολλούς σε πλήρη υποταγή. Καμιά Τουρκική εισβολή σε Συρία ή Ιράκ (όπως εκείνη του φετινού Μαΐου) δεν θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί χωρίς την ρητή άδεια Ρώσων και Αμερικανών. Όπως ακριβώς η αιματηρή εισβολή στην Κύπρο το 1974 με την χλευαστική ονομασία «Ειρηνευτική Επιχείρηση» έγινε με τις πολύ γερές πλάτες Αμερικανών, Βρετανών, Ισραηλινών και Γερμανών!<br /><br />Σήμερα όμως ακόμα και οι Γερμανοί προειδοποιούν τους Τούρκους για «περαιτέρω κυρώσεις από την Ε.Ε» όσον αφορά τις πειρατικές τους επιχειρήσεις στην Α. Μεσόγειο (18 Ιουλίου 2019).<br /><br />Οι Αμερικανοί αποκλείουν επίσημα πλέον την Τουρκία από την παραγωγή των Αμερικανικών F-35 γκρεμίζοντας την βεβαιότητα του Ερντογανισμού για την απόκτηση τους, ταυτόχρονα με τους Ρωσικούς S-400 (17 Ιουλίου 2019).<br /><br />Το Ισραήλ έχει προ πολλού «απαντήσει» στις Τουρκικές προσβολές με την χάραξη του αγωγού φυσικού αερίου EastMed που αποκλείει εντελώς την Τουρκία και την στενή, τριμερή συνεργασία με Ελλάδα και Κύπρο.<br /><br />Η Αίγυπτος απαντάει στην θρασύτατη Τουρκική ανάμειξη στα εσωτερικά της με την στενή, τριμερή συνεργασία Αιγύπτου-Κύπρου-Ελλάδος και με την επικείμενη κατάργηση των συμφωνιών που είχαν υπογραφεί με την «Μουσουλμανική Αδελφότητα» για τα Τουρκικά προϊόντα που εισάγονται στην Αίγυπτο τελείως αφορολόγητα, παράλληλα με την θέσπιση σειράς εμποδίων για τις Αιγυπτιακές εξαγωγές προς την Τουρκία! (20 Ιουλίου 2019).<br /><br />Μόνο η πρόστυχη Βρετανική πολιτική που <a href="https://analyst.gr/2017/01/12/kipriako-o-exevtelismos-tis-nomimotitas/">εξευτέλισε την διεθνή νομιμότητα</a>, παραμένει ο μοναχικός σύμμαχος των Τουρκικών παραλογισμών. Κλονισμένη, παραπαίουσα, αλλά παρούσα.<br /><br />Μπορεί ο Ερντογανισμός να κραυγάζει πως «θα ανοίξει τα σύνορα και θα πνίξει την Ευρώπη με στρατιές μεταναστών» αν της επιβληθούν νέες κυρώσεις (οι πρώτες κυρώσεις αντιμετωπίστηκαν χλευαστικά, σαν «χάιδεμα») ή πως θα «κλείσει η βάση του Ινσιρλίκ» αν η Αμερική διανοηθεί να της επιβάλλει κυρώσεις για την παραλαβή των Ρωσικών πυραύλων S-400 (22 Ιουλίου 2019).<br /><br />Οι «απειλές» αυτές εκτοξεύονται γιατί όλοι γνωρίζουν πολύ καλά πως οι διάφορες κυρώσεις οδηγούν κατ΄ ευθείαν στην «αχίλλεια πτέρνα» της Τουρκίας: Την οικονομία!<br /><br />Ας φωνάζουν τα διάφορα φερέφωνα του Ερντογανισμού πως τάχα «καταχθόνιες δυνάμεις συνωμοτούν για να πλήξουν την Τουρκία» και πως «κάποιοι επιχειρούν να γονατίσουν την χώρα με οικονομικό σαμποτάζ».<br /><br />Η πραγματικότητα όμως δεν αλλάζει καθόλου. Και είναι πολύ σκληρή. Ο κατήφορος του Ερντογανισμού οδηγεί ταχύτατα την σύγχρονη Τουρκία σε επώδυνες περιπέτειες. <br /><br />Ας ευχηθούμε να μην παρασύρει μαζί και κανένα γείτονα της …<br /><ul class="author-list " style="border: 0px none rgb(102, 102, 102); box-sizing: border-box; display: inline-block; font-variant-east-asian: normal; font-variant-numeric: normal; list-style: none outside none; margin: 0px; max-width: 630px; overflow: hidden; padding: 0px;"> <li class="author-card yr-author-card" data-rapid-cpos="1" style="align-items: center; border: 0px none rgb(153, 153, 153); box-sizing: border-box; display: flex; flex-direction: row; float: left; line-height: 17.92px; list-style: none outside none; margin: 0px; padding: 0px; place-content: stretch flex-start; text-align: left; width: 540.6px;"><div class="author-card__details" style="border: 0px none rgb(153, 153, 153); box-sizing: border-box; flex: 0 1 auto; list-style: none outside none; margin: 0px; padding: 0px;"> <b><i><br /></i></b></div> </li> <li class="author-card yr-author-card" data-rapid-cpos="1" style="align-items: center; border: 0px none rgb(153, 153, 153); box-sizing: border-box; display: flex; flex-direction: row; float: left; line-height: 17.92px; list-style: none outside none; margin: 0px; padding: 0px; place-content: stretch flex-start; text-align: left; width: 540.6px;"><div class="author-card__details" style="border: 0px none rgb(153, 153, 153); box-sizing: border-box; flex: 0 1 auto; list-style: none outside none; margin: 0px; padding: 0px;"> <b><i>*Νομικός, Συγγραφέας. Μέλος του International Hellenic Association (IHA) </i></b><span style="color: #999999;"><span style="font-size: 12px;"><b><i>     </i></b>          </span></span></div> </li> </ul> <div> <a href="https://www.huffingtonpost.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

Τουρκία: Ο κατήφορος του Ερντογανισμού

Ο Ερντογανισμός στόχευε ανέκαθεν στην υποκατάσταση του Κεμαλισμού που διατηρεί πολύ βαθιές ρίζες στις Τουρκικές λαϊκές μάζες. Λεωνίδας Κ...

Διαβάστε την συνέχεια

Επιχειρησιακοί περιορισμοί και αδυναμίες S-400… είναι ευάλωτο το “υπερόπλο” της Τουρκίας

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgr4Ifv0fjFaGl5LWFK6XWVvofIECyWURWOai7h9hZH0icnAziZpRfRD0FeCInXBiQKeed2_g73AMZ03_sw8Y7L9pujKa724JUSqpaWJNZ_hZQ3G0GPf0BwDQXLJJQ8FqznoZ70pltVC8k/s1600/S-400.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="670" height="382" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgr4Ifv0fjFaGl5LWFK6XWVvofIECyWURWOai7h9hZH0icnAziZpRfRD0FeCInXBiQKeed2_g73AMZ03_sw8Y7L9pujKa724JUSqpaWJNZ_hZQ3G0GPf0BwDQXLJJQ8FqznoZ70pltVC8k/s640/S-400.jpg" width="640" /></a></div><br /> Σε προγενέστερο αφιέρωμά μας, αναλύσαμε το τεράστιο οικονομικό κόστος που είχε <a href="https://elladasimera.blogspot.com/2019/07/s-400_20.html" target="_blank">η απόφαση του Ρ.Τ. Ερντογάν </a>να επιμείνει στην προμήθεια και παραλαβή του συστήματος S-400 Triumf. Και το κάναμε παραθέτοντας στοιχεία γιατί “στο τέλος της ημέρας” αυτά είναι που μένουν. <br /> <br /> Με το ίδιο σκεπτικό θα αναλύσουμε και την επιχειρησιακή διάσταση του ζητήματος.<br /> Χρησιμοποιώντας ως βάση το ερώτημα: Ωφελούνται σε σημαντικό βαθμό επιχειρησιακά οι Τουρκικές ένοπλες δυνάμεις από το S-400; Αποτελεί δηλαδή το σύστημα αυτό σημαντικό πολλαπλασιαστή ισχύος για τη γειτονική χώρα; <br /> <br /> Αλλάζει δραματικά κάποια δεδομένα σε βαθμό που να δικαιολογείται το ρίσκο (από την πλευρά της Τουρκίας) της προμήθειάς του; Η απάντηση σε όλα αυτά τα ερωτήματα είναι κατηγορηματικά αρνητική. Εξηγούμε τους λόγους: <br /> <br /> Κανένα σύστημα, ή πλατφόρμα συστημάτων και όπλων, είτε είναι μαχητικό αεροπλάνο, είτε σκάφος επιφανείας, είτε πυραυλικό αντιαεροπορικό ή προσβολής επίγειων στόχων, δεν μπορεί να λειτουργήσει μεμονωμένα στο σύγχρονο περιβάλλον επιχειρήσεων. Δεν μπορεί δηλαδή να αποδώσει αποτελεσματικά και – το κυριότερο – να επιβιώσει. <br /> <br /> Στην προκειμένη περίπτωση ένα απλό παράδειγμα αρκεί για να αποκαλύψει του λόγου το αληθές… Αν το κέντρο ελέγχου και τα ραντάρ του S-400 στην Τουρκία, δεχθούν επίθεση από ελληνικά SCALP-EG, από μόνο του (το S-400) δεν έχει τη δυνατότητα να την αποτρέψει. Κι αυτό για τον πολύ απλό λόγο ότι το τελευταίο είναι σχεδιασμένο για την προσβολή στόχων που πετούν σε μεγάλα ύψη, με σχετικά μεγάλες ταχύτητες και σε μεγάλες αποστάσεις από αυτό. <br /> <br /> Το SCALP-EG αμέσως μετά την άφεσή του (από αεροσκάφος – φορέα) ή την εκτόξευσή του (SCALP Naval), πετά σε μικρό ύψος (κάτω των 200 μέτρων) προς το στόχο του με υποηχητικές ταχύτητες, ακολουθώντας τη διαμόρφωση του εδαφικού αναγλύφου (terrain following). <br /> <br /> Επομένως, μπορεί να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά από συστήματα CIWS Phalanx ή RAM μίας μονάδας επιφανείας αν πετά πάνω από θάλασσα, ή από ένα αντιαεροπορικό σύστημα μικρής ακτίνας (πυραυλικό ή μη), αν πετά πάνω από ξηρά. <br /> <br /> Επειδή ένα τέτοιο όπλο ή μία συνδυασμένη επίθεση από διαφορετικές περιοχές με περισσότερα του ενός τέτοια όπλα, είναι σοβαρή δυνητική απειλή για μία πυροβολαρχία S-400, όσο μακριά και αν βρίσκεται αυτή, τα πληρώματα του κέντρου ελέγχου της θα πρέπει να έχουν εικόνα από τα ακόλουθα: <br /> <br /> Από ραντάρ και τα παθητικά ηλεκτροοπτικά συστήματα των φίλων ναυτικών μονάδων επιφανείας, από τα φίλια αεροσκάφη επιτήρησης, έγκαιρης προειδοποίησης και ελέγχου (AEW&C) και φυσικά από τις φίλιες επίγειες μονάδες που αξιοποιούν επιχειρησιακά συστήματα MANPADS και SHORADS (SHOrt Range Air Defence Systems). <br /> <br /> O πρώτος λόγος λοιπόν είναι ότι ΔΕΝ μπορεί να προστατευθεί ένα σύστημα S-400 από πολλών ειδών απειλές αν δεν είναι διασυνδεδεμένο με τα άλλα στοιχεία μίας καλά οργανωμένης άμυνας. <br /> <br /> Άλλωστε δεν θα πρέπει να ξεχνά κανείς, ότι από την άλλη πλευρά δεν μπορεί να μετακινηθεί και να ταχθεί τόσο εύκολα και γρήγορα, όσο πολλοί πιστεύουν. Χρειάζεται χρόνος για αυτές τις διαδικασίες. Ο οποίος μόνο μέσω αξιόπιστης και πλήρους ζεύξης δεδομένων (data link) για παροχή εικόνας σε πραγματικό χρόνο μπορεί να εξασφαλιστεί. <br /> <br /> Όπως όλα τα αντιαεροπορικά/αντιπυραυλικά συστήματα, έτσι και το S-400 μπορεί να παραπλανηθεί και να κορεστεί. Μία καλή ιδέα προς την κατεύθυνση αυτή δίνουν τα αφιερώματα του Δρ. Κ. Γρίβα που έχουμε αναδημοσιεύσει και είναι άξια μελέτης. Τουλάχιστον. Πιστεύουμε ότι δεν χωρά περισσότερη ανάλυση. <br /> <br /> Από την άλλη πλευρά βέβαια εναλλακτικές υπάρχουν και είναι οικονομικές. Επί παραδείγματι, ο κορεσμός ή η παραπλάνηση ενός πυραυλικού αντιαεροπορικού, δεν χρειάζεται να γίνει μόνο με πυρά πυροβολικού ή με όπλα οριζόντιας πλεύσης μακρού πλήγματος όπως το SCALP-EG. <br /> <br /> Υπάρχουν και σημαντικά φθηνότερες και εξίσου αποτελεσματικές λύσεις όπως οι κατευθυνόμενοι στόχοι υψηλών επιδόσεων σαν αυτούς που κατασκεύαζε κάποτε η ελληνική 3ΣΙΓΜΑ. <br /> <br /> Το στροβιλοκινητήριο IRIS Jet μπορούσε να πετάξει σε ύψη μέχρι και τα 40.000 πόδια με μέγιστη ταχύτητα 460 κόμβων και αυτονομία μίας ώρας, ενώ το επίσης στροβιλοκινητήριο Perseas Twin Jet ανέπτυσσε μέγιστη ταχύτητα 240 κόμβων (470 χ.α.ω.) με ικανότητα πλεύσης στα 22.000 πόδια και ίδια αυτονομία (60 λεπτά)! <br /> <br /> Αν εκτοξεύσει κανείς 40 τέτοιους στόχους χαμηλού κόστους και υψηλών επιδόσεων ανά 10 από τέσσερις διαφορετικές περιοχές (από το Έβρο μέχρι την Κρήτη και τη Κύπρο…) μπορεί κάλλιστα να “κρύψει” την από πολύ μικρό ύψος διείσδυση φίλιων μαχητικών που έχουν ως προορισμό στόχους βαθιά μέσα στην εχθρική ενδοχώρα… <br /> <br /> Φυσικά δεν θα πρέπει να μας διαφεύγει ότι υπάρχει και το κομμάτι του ηλεκτρονικού πολέμου, όπου οι τεχνικές παραπλάνησης και παρεμβολών συνιστούν άλλο ένα σημαντικό αντίπαλο για τα συστήματα της κατηγορίας του S-400. <br /> <br /> Δυστυχώς η Ελλάδα ενώ είχε (και έχει) την τεχνογνωσία και την οικονομική και παραγωγική δυνατότητα να επενδύσει σε συστήματα Η/Π, δεν το έκανε ποτέ… <br /> <br /> Το Ισραήλ που ακολούθησε εντελώς διαφορετικό δρόμο, σήμερα έχει αμυντική βιομηχανία που επιδεικνύει πρωτοποριακά προϊόντα, πραγματικά εφάμιλλα – τουλάχιστον – των αμερικανικών και ευρωπαϊκών. <br /> <br /> Ασφαλώς και το Ισραήλ προβληματίζεται από την επικείμενη ένταξη του S-400 σε υπηρεσία στην Τουρκία. Ας μην γελιόμαστε όμως… Με τα συστήματα Η/Π που διαθέτει, αλλά και τα εγχώριας σχεδίασης, ανάπτυξης και κατασκευής όπλα μακρού πλήγματος, ΜΠΟΡΕΙ ασφαλώς να εξουδετερώσει το S-400. <br /> <br /> <a href="https://www.defence-point.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Επιχειρησιακοί περιορισμοί και αδυναμίες S-400… είναι ευάλωτο το “υπερόπλο” της Τουρκίας

Σε προγενέστερο αφιέρωμά μας, αναλύσαμε το τεράστιο οικονομικό κόστος που είχε η απόφαση του Ρ.Τ. Ερντογάν να επιμείνει στην προμήθεια και ...

Διαβάστε την συνέχεια