Oι διεκδικήσεις των γειτόνων μας και η Ρωμανία

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgFxxq2HJdwAxjd9RnfQM-E9Izn-dBKN8qwgxRDUE5ykHE6d1ipQDfcU6UiF1cfpZA8jTGiK71h6LREFYNs0eDXUmc2jLBkK6P2ER0CZYDQDLlYoVB0DroSmDAJJa5gzC2gHvSN6zUUUtYH/s1600/romania.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="464" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgFxxq2HJdwAxjd9RnfQM-E9Izn-dBKN8qwgxRDUE5ykHE6d1ipQDfcU6UiF1cfpZA8jTGiK71h6LREFYNs0eDXUmc2jLBkK6P2ER0CZYDQDLlYoVB0DroSmDAJJa5gzC2gHvSN6zUUUtYH/s1600/romania.jpg" width="640" /></a></div> <b><br /></b> <b> Ιωάννης Σ. Ρωμανίδης</b><br /> <br /> Οι Σκοπιανοί, Βούλγαροι, Τούρκοι και Αλβανοί μας θεωρούν όχι απελευθερωτές, αλλά κατακτητές της Μακεδονίας, της Ήπειρου, της Θράκης, των νήσων του Αιγαίου και της Κρήτης, και οι Τούρκοι επιλέον, μαζί με τους Βρεταννούς, μας θεωρούν ότι προσπαθήσαμε να κατακτήσομε την Κύπρον. Oλα αυτά ισχυρίζονται οι γείτονές μας βάσει του διεθνούς δικαίου.<br /> <b>1) Ανακεφαλαίωση του προβλήματος</b><br /> <ul> <li>Η Βρετανία, Γαλλία, Ρωσία και Τουρκία διαμόρφωσαν το διεθνές δίκαιο κατά τρόπον ώστε έξω από την Παλαιά Ελλάδα του 1827-36 να μη υπάρχουν υποψήφιοι Ελληνες για απελευθέρωση. Δεν αρκεί εδάφη να ήταν κάποτε Ελληνικά. Θα έπρεπε σ'αυτά τα κάποτε Ελληνικά ή Μακεδονικά εδάφη να υπήρχαν υποψήφιοι Έλληνες για απευλεθέρωση. Σε περίπτωση που δεν υπήρχαν Έλληνες τότε πρόκειται για κατάκτηση. Εξ'απόψεως των συνταγμάτων, των Πρωτοκόλων, και της περί Κοραής νομοθεσίας του 1827, δεν υπήρχαν πλέον Έλληνες, Hellenes-Grecs, Younan με ανάγκη απελευθερώσεως. Eξω από τα σύνορα της Ελλάδος του 1827-1836 υπήρχαν μόνον ελληνόφωνοι Ρωμαίοι, Grecs, Roum. </li> <li>Οι Νέοι Έλληνες κατά προτροπή των "Φιλελλήνων" αποφάσισαν να υιοθετήσουν το όνομα "Έλληνες για να ρίχνουμε στάκτη στα μάτια του κόσμου, πραγματικά Ρωμιοί (Κωστής Παλαμάς 1901)". Δηλαδή η τάξις των βασιλέων και ευγενών της Ευρώπης ήθελαν επανάσταση όχι Ρωμαίων, αλλά Αρχαίων Ελλήνων, αφού μόλις προ ολίγου κατέστειλαν την Γαλλο-Ρωμαϊκήν επανάσταση μέσω του Ναπολέοντος το 1799. Eτσι οι "Φιλέλληνες" κατάφεραν μέσω του ψηφίσματος Αδαμαντίου Κοραή από την βουλήν των Ελλήνων το 1827 να περάσουν νομικά την γραμμή οτι οι Έλληνες ήταν σκλαβωμένοι στους Ρωμαίους της Κων/πόλεως πριν υποδουλωθούν στους Τούρκους. Eτσι η Ελληνική Επανάσταση ήταν, όχι μόνον απευλεθέρωση από τους Τούρκους, αλλά και από τους Ρωμαίους. έτσι οι Hellenic-Greeks/Έλληνες/Younan δεν ταυτίζονται με τους Greeks/Ρωμαίους/Roum. Ο Younan ειναι ο Έλλην και ο Roum είναι ο Ρωμαίος στα Τουρκικά και στα Αραβικά. Eτσι ο βασιλεύς των Ρωμαίων που έπεσε επάνω στα τείχη της Πόλεως κατήντησε στην κειμένην μάλιστα Ελληνικήν νομοθεσίαν "ο τύραννος των Ελλήνων". [ 1 ] </li> <li>Για τούτο το Πρωτόκολο της 31ης Ιανουαρίου 1836 διαχωρίζει ποίους Grecs έχουν το δικαίωμα να μεταναστεύσουν από την Τουρκίαν στην Ελλάδα και οι οποίοι από τώρα θεωρούνται Hellenes, "qui seront consideres des-a-present comme Hellenes" [ 2 ] Το γεγονός ότι οι Grecs έχουν γίνει από τώρα Hellenes δεν σημαίνει ότι δεν θα συνεχίσουν να λέγονται Grecs στις Ευρωπαϊκές γλώσσες, όπως φαίνεται στην παράγραφον 6 του ιδίου πρωτοκόλου. Δηλαδή δεν ταυτίζεται το Grec με το Hellene Grec στην περίπτωση της Νέας Ελλάδος. Οι Τούρκοι και Άραβες δεν ταυτίζουν το Roum/Ρωμαίος με το Younan/Έλληνες στη γλώσσα τους. Δια τούτο το Οικουμενικό Πατριαρχείο είναι όχι Younan, αλλά Roum. </li> <li>Οι Γείτονες και οι ξένοι διπλωμάτες νομίζουν ότι οι Έλληνες συγχέουν τους ανωτέρω όρους των Πρωτοκόλων και των Συνθηκών από σκοπούς επεκτατικούς. Στην Ελληνική μετάφραση του αναφερθέντος Πρωτοκόλου 31/1/1836 στην συλλογή Δασκαλάκη γράφει ότι "θά θεωρούνται από τώρα Ελληνες...1. Ολοι οι Έλληνες...2. Οι Έλληνες..". Δηλαδή οι Έλληνες θα θεωρούνται από τώρα Έλληνες. </li> <li>Πάντως συμφέρει πολύ στους Τούρκους και στους Βρετανούς η περί ονομάτων σύγχυση εκ μέρους των Ελλήνων. Φαίνεται ότι οι Τούρκοι ήδη χρησιμεύουν την εκ μέρους των Κυπρίων εγκατάληψη του Ρωμαίος και την υιοθέτηση του Έλλην ως απόδειξη ότι είναι έποικοι από την Ελλάδα. </li> <li>Το ότι οι Έλληνες ήταν υπό τον ζυγό της Ρωμαιοσύνης, δηλαδή των Βυζαντινών, υποστηρίζεται 1) στα περί Ελλάδος τουριστικά εγχειρίδια, 2) από σημαντικό αριθμό Ελλήνων ιστορικών, 3) από τον μέγα ιστορικό των Φράγκων Νίκο Τσιφόρο, και 4) από το εκατόδραχμο που φέρει τον Κοραή από τότε που εξαφανίσθηκε η Ρωμαιοσύνη. </li> </ul> <b>2) Τα τεκμήρια</b><br /> <ul> <li>Τα Συντάματα 1822, 1823, 1827, 1832, και 1844 μαρτυρούν ότι μόνον οι αυθόχθονες και οι πολιτογραφηθέντες είναι Έλληνες. Δηλαδή οι Βρετανοί, Φραντσέζοι και Ρώσοι απεφάσισαν μέσω των Νεο-Ελλήνων ποίοι είναι οι μόνοι Έλληνες. Τούτο έπραξαν σύμφωνα με τα πρώτα συντάγματα και την αποδοχήν όλων των παραγγελειών, λόγων και συγραμμάτων του Αδαμαντίου Κοραή στην Εθνική Συνέλευση του 1827. </li> <li>Η Επανάσταση της 3 Σεπτεμβρίου του 1843-44 έδιωξε όλους τους Ρωμαίους που είχαν γίνει παρανόμως Ελληνες και είχαν διορισθεί στα ύπουργεία κατά παράβαση των Πρωτοκόλων. Υπεκίνησαν την επανάσταση οι τρεις Δυνάμεις γιατί ο Οθων υπέθαλπε την Μεγάλην Ιδέαν και για τούτο είχε καταργήσει την διάκριση μεταξύ Ελλήνων και Ρωμαίων. Ετσι διόρισε πολλούς Ρωμαίους στο δημόσιο, μεταξύ των οποίων και τον μετέπειτα ιστορικόν Κωνσταντίνον Παπαρηγόπουλον. Διώχθηκε και αυτός από το Υπουργείο Δικαιοσύνης με τους άλλους ως μη Έλλην Ρωμαίος. </li> <li>Την 30ην Μαρτίου 1863 η Εθνική Συνέλευσις εξέλεξε τον Γεώργιον Α βασιλέα των Ελλήνων. Εδόθη εσκεμμένως η εντύπωση ότι έγινε βασιλεύς των Ελλήνων και των εκτός της Ελλάδος Ελλήνων, δηλαδή των Ρωμαίων. Οι Τούρκοι σαφώς είχαν δεχθεί τον τίτλον αυτόν, αφού δεν είχε καμμίαν σχέση με τους Ρωμαίους/Roum/Grec της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Για το υπόδουλο γένος των Ρωμαίων και για τους Τούρκους ο Οικουμενικός Πατριάρχης θεωρείτο διάδοχος του Βασιλέως των Ρωμαίων. </li> </ul> <b>3) Τεκμήριο Ιωάννη Καποδίστρια</b><br /> <ul> <li>Ο Ι. Καποδίστριας υπέβαλλε τον Απρίλιο 1828 σχέδιο στον Τσάρον για την αναδιοργάνωση των Βαλκανίων εν όψει του πολέμου που μόλις εκήρυξε εναντίον της Τουρκίας. Το σχέδιο Καποδίστρια πρόβλεπε την Κων/πολη ως πρωτεύουσα πέντε ημιαυτονόμων κρατών, δηλαδή της Δακίας, της Σερβίας, της Ηπείρου, της Μακεδονίας και της Ελλάδος. Ούτε καν εσκέφθηκε κανένα Βουλγαρία που ήταν μόνον σε αρχαίες πηγές. Το 1805 ο Α. Κοραής είχε υβρίσει τους Ρώσους. Εγραψε ότι οι Τούρκοι θα ξεπεράσουν τους Ρώσους όταν πάρουν τα φώτα της Ευρώπης. Το 1827 είχε γίνει ο Κοραής Πατέρας του Νέου Ελληνικού Εθνους και Κυβερνήτης της Ελλάδος ο Καποδίστριας. Πάντως ο Ρωσικός στρατός διασχίζων τα Βαλκάνια ευρήκε τους υποψήφιους Βουλγάρους του. Οι Ρώσοι μετέβαλαν την εν λογω δίγλωσσον φυλή που μιλούσε μια από παρακλάδια της παλαιοσλαβωνικής και τα Ρωμαίικα σε Βουργάρους. Ολοι οι Χριστιανοί της Οθωμανικής Ρούμελης ελέγοντο Ρωμαίοι Ορθόδοξοι. Αυτούς τους Ρωμαίους οι Ρώσοι βάπτισαν απογόνους των Βουλγάρων. Τους χρησιμοποίησαν μάλιστα ως στο σπόνδυλο των σχεδίων τους στα Βαλκάνια. Απέριψαν το σχέδιο του Καποδίστρια προς το παρόν. Οι Ρώσοι συνθηκολόγησαν με τους Τούρκους και έφυγαν. Οι Ρώσοι κήρυξαν πόλεμον στην Τουρκίαν τον Απρίλιο του 1877 που κατέληξε στην Συνθήκη του Αγίου Στεφάνου 3/3/1878 με μία τεράστια Βουλγαρία που μετά τέσσερες μήνες ανετράπη με την Συνθήκη του Βερολίνου. </li> </ul> <ul> <li>Είχε μεταμορφωθεί το σχέδιο του Καποδίστρια ως εξής:  </li> </ul> -Οι Τούρκοι είχαν διατηρήσει το όνομα Ρωμανία για τα Βαλκάνια και την έλεγαν Ρούμελη, χώρα των Ρωμαίων. Η αλληλογραφία στη Ελληνική Κυβέρνηση στο Ναύπλιο έφθανε από τα κρατη της Ευρώπης με διεύθυνση το Napli di Romania δια να μη γίνει λάθος με το Napli di Italia. Τώρα η Ρωμανία ταυτίσθηκε με μόνον τη Δακία.<br /> -Η Μακεδονία μοιράσθηκε τελικά μεταξύ Βουλγαρίας, Ελλάδος και Σερβίας/Γιουγκοσλαβίας.<br /> -Παρέμεινε η Ελλάς.<br /> -Παρέμεινε η Σερβία.<br /> -Η Ήπειρος έγινε τελικά Αλβανία.<br /> <ul> <li>Ο σκοπός των Ρώσων, των Βρεταννών, των Βουρβόνων Φραντσέζων και της Βατικανικής Ρωμανίας (έτσι ελέγετο το Παπικόν Κρατος) ητο ο αφανισμός της Ρωμαιοσύνης, δηλαδή της πραγματικής Ρωμανίας, που ήτο το πραγματικό όνομα της ανυπάρκτου Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. </li> </ul> <b>4) Η λύσις</b><br /> Για να βγούμε από την ανωτέρω νομική παγίδα δυνάμεθα να πάρομε τη θέση ότι ημείς οι Hellenic-Greeks, Ελληνες, Younan απελευθερώσαμε τους Greeks, Ρωμαίους, Roum που ζούσαν υπό τον Τουρικόν ζυγόν στα αναφερθέντα τεμάχια της χώρας μας που ήταν κομμάτια της Ρωμαιοσύνης. Ετσι παρακάμπτομε τα Πρωτόκολα, τα Ελληνικά συντάγματα, τον Κοραή και τους Ελληνες "ιστορικούς," που εξυπερετούν, ίσως από άγνοια, τους εχθρούς της πραγματικής Ρωμαιοσύνης.<br /> <br /> <b>5) Η Δυτική Ρωμαιοσύνη είναι το κλειδί μας</b><br /> <ul> <li>Πρέπει η Ελληνική Κυβέρνηση βάσει της Ρωμαιοσύνης να καλλιεργήσει σχέσεις με όλα τα τεμάχια της Ρωμαιοσύνης της Ευρώπης. Η τεράστια μάζα των μη ευγενών της Δυτικής Ευρώπης είναι απόγονοι των υποδούλων στους Τεύτονες Ρωμαίων που είχαν ως πρωτεύουσα την Κων/πολη. Τούτο μαρτυρείται από τα χρυσά νομίσματα που έκοβαν στη Francia με την προτομή των αυτοκρατόρων Κων/πόλεως από τον Αναστάσιον Α (491-518) μέχρι τον Ηράκλειον (610-641). Αριθμούνται οι απόγονοι αυτοί των Ρωμαίων τουλάχιστο 250 εκατομμύρια. Oι βασιλείς και ευγενείς της Ευρώπης και οι παπικοί και Αγγλικανοί επίσκοποι είναι οι απόγονοι των Τευτόνων κατακτητών της Δυτικής Ρωμαιοσύνης. </li> <li><br /> </li> <li>Η Γαλλική Επανάσταση ήταν στη βάση της Επανάσταση των Γαλλο-Ρωμαίων κατά των Φράγκων. Την κατέστειλε ο Τοσκανο-Φράγκος Ναπολέων. Αλλά οι δημοκράτες Φράγκοι και οι Γαλλο-Ρωμαίοι ανέτρεψαν το έργον του Ναπολέοντα το 1848 και τελικά το 1870. Αν είχαμε καλλιεργήσει το κοινό μας Ρωμαϊκό παρελθόν με τη Γαλλία ίσως δεν θα την είχαμε εχθρό μας το 1921 όταν μαζί με τους Βρετανούς και Ιταλούς άρχισαν την ανατροπή της Συνθήκης των Σεβρών υπέρ των Νεο-Τούρκων με τα επακόλουθα. </li> <li><br /> </li> <li>Τα Υπουργεία των Εξωτερικών της Βρετανίας, της Γαλλίας, της Ρωσίας και της Τουρκίας γνωρίζουν ακριβώς πώς οι Ρωμαίοι της Ελλάδος έγιναν Αρχαίοι Ελληνες, αφού οι ίδιοι σχεδιάσανε την εν λόγω διαδικασίαν για την διάλυση της Ρωμαιοσύνης. Αφού γράφουν στα βιβλία τους ότι με το σημερινό όνομα Greeks ενοούμε αυτούς που πιστεύουν ότι είναι Greeks. </li> </ul> <br /> <b>6) H διαστολή Ελληνισμού και Ρωμαιοσύνης είναι σκέτη πλαστογραφία</b><br /> <ul> <li>H πρώτη ιστορική μαρτυρία για την εθνικότητα της Ρώμης, αρκετά πριν εμφανισθούν οι πρώτες ιστορίες της, είναι στο "περί ψυχής" έργον του μαθητού του Πλάτωνος Ηρακλίδου Ποντικού, όπου γράφει "πόλιν Ελληνίδα Ρώμην" μέσα από τα πλαίσια της καταλήψεώς της από τους υπερορίους (Γαλάτας) το 390-389 π.Χ. Οι πρώτες τέσσερες ιστορίες της Ρώμης εγράφηκαν από Ρωμαίους στα ελληνικά. Μαρτυρούν και αυτές ότι η Ρώμη είναι Ελληνική. </li> <li>Η αντιπαράθεση Ρωμαίων και Ελλήνων είναι το φρούτο των Φράγκων και του Ναπολέοντος που μας σερβίρισε ο Κοραής και που την καλλιεργούν οι Βρετανοί και Ρώσοι με την βοήθειαν των μιμητών τους Νέων Ελλήνων. </li> <li>Το κόμμα των Γαλλο-Ρωμαίων Ιακωβίνων (Jacobins) επαναστατών, οι λεγόμενοι Υπερόροι (Montangards) του Αυαντίνου λόφου, όπου κτίσθηκε μέρος της Ρώμης, ήσαν υπερήφανοι για την καταγωγή τους από την Ρώμην και την Πελοπόννησον. Αντί ο Κοραής να μάθει απ'αυτούς την Ρωμαιοσύνη έμαθε από τους Ολλανδούς και τον Ναπολέοντα να μισεί την πραγματικήν Ελλάδα του 1821, ακριβώς ως κάμουν αρκετοί Έλληνες ιστορικοί σήμερα. </li> </ul> <b>7) Γιατί η πλαστογραφία</b><br /> Η Ισπανική Ρωμανία ευρίσκετο κάτω από Γοτθική κατοχή από το 629. O διοικητής του Αυτοκράτορα της Κων/πόλεως στην Μαυριτανία, με έδρα την Ceuta, πέρασε το 711 απένατι με το στρατό του εκ Νουμιδo-Ρωμαίων και προκάλεσε γενική επανάσταση των Ισπανο-Ρωμαίων. Επέρασε και Αραβικός στρατός που μόλις είχε φθάσει στην περιοχή. Μάλλον χωριστά απελεθέρωσαν την Ισπανική Ρωμανία και κατέστρεψαν την Ισπανικήν Γοτθίαν το 711-719. Επαναστάτησαν και οι Γαλλο-Ρωμαίοι που συμμάχισαν με τους Νουμιδο-Ρωμαίους και Άραβες και παρ'ολίγον να καταστρέψουν την Φραγκίαν το 732-739.<br /> <br /> Οι Γαλλο-Ρωμαίοι πάλι επαναστάτησαν κατά των Φράγκων το 742. Εν συνεχεία οι Φράγκοι κατέκτησαν την Ρώμην το 754-6 που ήταν ακόμα μέρος της ελευθέρας Ρωμανίας. Για πρώτη φορά το 794 οι Φράγκοι ονομάσανε την Ρωμανίαν Graecia και τους πολίτες της αιρετικούς Graecος. Oμως κράτησαν το όνομα Ρωμανία για μόνον το Παπικόν τους Κράτος. Από τότε άρχισαν την προπαγάνδα στους υποδούλους Δυτικούς Ρωμαίους ότι μόνο το Παπικό κρατος είναι η Ρωμανία. Οι Φράγκοι κράτησαν το όνομα Ρωμαίοι Καθολικοί και από τότε κρατούν μυστικό την ύπαρξη της Ανατολικής Ρωμαιοσύνης σκεπάζοντάς την κάτω από τα ονόματα αιρετικός, Γραικός και Βυζαντινός. Την γραμμήν αυτήν υιοθέτησαν σχεδόν όλες οι Τευτονικές φυλές, εκτός από τους Σκανδιναβούς και τους Σάξονες υπό Νορμανδικήν κατοχήν. Έχασαν την επαφή τους με την Ορθοδοξίαν μετά την Άλωση. Το κέντρον της επιθέσεως κατά της Ρωμαιοσύνης κατέστη το Βατικανό όταν οι Φράγκοι έδιωξαν οριστκά πλέον τους Ρωμαίους Πάπες το 1012-1046 γενόμενοι Πάπες αύτοί.<br /> <br /> <b>8) Συμπέρασμα</b><br /> Από τα ανωτέρω βλέπει κανείς:<br /> <ul> <li>γιατί συνεχίζεται η πλαστογραφία της Ρωμαιοσύνης με την πολύτιμη βοήθεια των Νέων Ελλήνων, </li> <li>γιατί στην πραγματικότητα είμεθα Ελληνες και Ρωμαίοι και </li> <li>γιατί επιπλέον συμφέρει και νομικά να είμεθα Ρωμαιοσύνη.  </li> </ul> Τούτο μάλιστα γιατί σχεδόν ολόκληρος η ενωμένη Ευρώπη είναι ακόμη Ρωμαιοσύνη.<br /> <br /> <a href="http://infognomonpolitics.blogspot.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Oι διεκδικήσεις των γειτόνων μας και η Ρωμανία

 Ιωάννης Σ. Ρωμανίδης Οι Σκοπιανοί, Βούλγαροι, Τούρκοι και Αλβανοί μας θεωρούν όχι απελευθερωτές, αλλά κατακτητές της Μακεδονίας, της...

Διαβάστε την συνέχεια

Τρία «μαγικά» σενάρια της Τουρκίας

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhZJjNqLnl1EFbJwgUYTwHRzc3dPHu7rr2mjfATPtAqmauT48WNt4qVCwDxcsMJYTgNzOxvHD2lL1z_NGRdIqOxp4cSdV8ki84A4lj7fNlaXTbHV0P2EWSNrPlSkKsyXY_XxF-TL-d1Siu5/s1600/kameron+ntaboytogloy.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhZJjNqLnl1EFbJwgUYTwHRzc3dPHu7rr2mjfATPtAqmauT48WNt4qVCwDxcsMJYTgNzOxvHD2lL1z_NGRdIqOxp4cSdV8ki84A4lj7fNlaXTbHV0P2EWSNrPlSkKsyXY_XxF-TL-d1Siu5/s1600/kameron+ntaboytogloy.jpg" width="640" /></a></div> <strong><br /></strong> <strong>Του Κώστα Βενιζέλου</strong><br /> Η Άγκυρα έχει διαμορφώσει διάφορα σενάρια για τα επόμενα βήματα στο Κυπριακό με φόντο πάντα τη διαχείριση του φυσικού αερίου. Σύμφωνα με πληροφορίες, όλα τα εναλλακτικά σενάρια που έχουν τύχει επεξεργασίας στο τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών, έχουν ως κοινό παρονομαστή την εμπλοκή της Άγκυρας στην αξιοποίηση και διαχείριση του φυσικού πλούτου της Κύπρου. Τούτο, θα γίνει μέσω των Τουρκοκυπρίων είτε με λύση του Κυπριακού είτε χωρίς. Οι Τούρκοι αξιωματούχοι προβάλλουν το επιχείρημα πως μπορεί να αντιμετωπισθεί ως ένα πακέτο, που θα περιλαμβάνει την επίλυση του Κυπριακού, ενός προβλήματος «που ταλαιπωρεί την διεθνή κοινότητα» και ταυτόχρονα το «δίκαιο διαχωρισμό» των υδρογονανθράκων.<span id="more-45445"></span><br /> <br /> Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, στα πλαίσια αυτού του σχεδιασμού, η Άγκυρα επιχειρεί να στήσει ένα σκηνικό, στο οποίο να εμπλέξει την Ελλάδα και σε λιγότερο βαθμό τη Βρετανία, ενεργοποιώντας το μύθο των εγγυητριών δυνάμεων. Δεν πρέπει να θεωρείται τυχαίο το γεγονός ότι υπάρχει μια συστηματική προσπάθεια για προσέγγιση με την Αθήνα ενώ με το Λονδίνο οι γέφυρες συνεννόησης είναι συνεχείς και μόνιμες.<br /> <br /> Πώς θα προχωρήσει η Τουρκία; Καταρχήν, πέραν από τα σενάρια που έχουν διαμορφωθεί, η Άγκυρα επιχειρεί να διαμηνύει προς κάθε κατεύθυνση πως δεν θα επιτρέψει στην Κυπριακή Δημοκρατία να εξορύξει μονομερώς υδρογονάνθρακες. Τούτες οι προειδοποιήσεις αγγίζουν και τις εμπλεκόμενες εταιρείες, αλλά και κράτη της περιοχής.<br /> <br /> <ul> <li>Το πρώτο τουρκικό σενάριο προϋποθέτει την επίλυση του Κυπριακού με σύσταση ενός «νέου κράτους» και στη συνέχεια να προχωρήσουν οι έρευνες εκμετάλλευσης του φυσικού αερίου.</li> </ul> <br /> <blockquote class="tr_bq"> Το δεύτερο σενάριο αφορά τη σύσταση μιας κοινής επιτροπής για την εξόρυξη του φυσικού αερίου και τη διαχείριση των εσόδων, σε περίπτωση που οι διαπραγματεύσεις στο Κυπριακό δεν καταλήξουν σε λύση του προβλήματος.</blockquote> <br /> <ul> <li>Το τρίτο σενάριο αφορά τη σύσταση μιας επιτροπής από Ελλάδα και Τουρκία για την εποπτεία των ερευνών στην κυπριακή ΑΟΖ. Είναι η φόρμουλα που έχει παρουσιάσει ο Τούρκος Πρωθυπουργός Αχμέτ Νταβούτογλου κατά την πρόσφατη επίσκεψη του στην Αθήνα. Η σύσταση μιας τέτοιας επιτροπής ουσιαστικά παρακάμπτει πλήρως την Κυπριακή Δημοκρατία.</li> </ul> <br /> Επί του παρόντος, αν και η Τουρκία φαίνεται να επισπεύδει τις πρωτοβουλίες της, να παρουσιάζει «ιδέες», όμως επί της ουσίας είναι προφανές πως δεν βιάζεται. Η μεταφορά του φυσικού αερίου με αγωγούς μέσω Τουρκίας στην Ελλάδα και ακολούθως στην Ευρώπη, αποτελεί βασική επιδίωξη της Άγκυρας. Ωστόσο, αυτή η επιδίωξη για να έχει σημασία να υλοποιηθεί χρειάζεται φυσικό αέριο πέραν και από το Κυπριακό, το οποίο δεν είναι αρκετό για τα «μεγάλα σχέδια». Χρειάζεται και το ισραηλινό αέριο και είναι σαφές πως λόγω των κακών σχέσεων που υπάρχουν μεταξύ των δυο χωρών τούτο σήμερα φαντάζει ανέφικτο. Δεν σημαίνει, όμως, ότι δεν θα γίνει τούτο ποτέ καθώς οι συγκυρίες αλλάζουν όπως και οι σχέσεις, που είτε βελτιώνονται είτε επιδεινώνονται. Γι αυτό ενδεχομένως να εξυπηρετεί την Τουρκία να παραμείνει σε εκκρεμότητα το θέμα της αξιοποίησης των υδρογονανθράκων, να μην υπάρξουν άλλα βήματα από μέρους της Λευκωσίας μέχρι οι συγκυρίες να εξυπηρετούν πλήρως τους στρατηγικούς σχεδιασμούς της Άγκυρας. Εκτός κι εάν προκύψει μια συμφωνία στο Κυπριακό, η οποία να την καθιστά συμμέτοχο στη διαδικασία αξιοποίησης των κυπριακών υδρογονανθράκων.<br /> <br /> <strong>Θέλει να κρατήσει ζωντανό το μομέντουμ</strong><br /> ΜΕΤΑ τις επαφές του στις Βρυξέλλες, ο ειδικός σύμβουλος του Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών στο Κυπριακό, Έσπεν Μπαρθ Άιντα, θα έλθει στην Κύπρο την ερχόμενη Τρίτη και θα παραμείνει στο νησί για δυο μέρες. Στις Βρυξέλλες, ο κ. Άιντα προσπάθησε να εξασφαλίσει στήριξη για επανάληψη των διαπραγματεύσεων στο Κυπριακό, κάτι το οποίο δεν δυσκολεύθηκε να αποσπάσει.<br /> Οι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι και δημοσίως έχουν τοποθετηθεί για την ανάγκη για διάλογο. Είναι προφανές πως απουσιάζοντος του Προέδρου Αναστασιάδη στη Νέα Υόρκη, όπου αναρρώνει από την εγχείριση που έχει υποβληθεί, στη Λευκωσία δεν αναμένονται εξελίξεις κατά την εδώ παρουσία του κ. Άιντα. Το σύντομο πέρασμα του από την Κύπρο έχει να κάνει και με την ανάγκη «να διατηρήσει το μομέντουμ ζωντανό». Ούτως ή άλλως τα άτυπα χρονοδιαγράμματα που έχει θέσει ο απεσταλμένος του ΟΗΕ δεν μπορούν να τηρηθούν.<br /> <br /> <strong>Η Άγκυρα αξιοποιεί τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η Αθήνα</strong><br /> Η ΑΓΚΥΡΑ αξιοποιεί πλήρως το γεγονός ότι η Ελλάδα βρίσκεται στριμωγμένη λόγω οικονομικών προβλημάτων αλλά και το γεγονός ότι η χώρα βρίσκεται σε τροχιά εκλογών. Η τουρκική κυβέρνηση ακολουθώντας το επικοινωνιακό δόγμα ότι «βρισκόμαστε ένα βήμα μπροστά» από την ελληνική πλευρά, ασκεί πρέσινγκ στην Αθήνα, βομβαρδίζοντας τις με ιδέες.<br /> Στην Τουρκία θεωρούν πως με αυτή την τακτική κερδίζουν πόντους στο διεθνές πεδίο και ενισχύουν την εικόνα της χώρας. Η αντιμετώπιση των τουρκικών κινήσεων από την ελληνική κυβέρνηση έγκειται σε μια λογική που θέλει να αποφεύγει τα πολλά βήματα και τις εξελίξεις. Γενικά, διά του συναινετικού κλίματος, να μην ανοίγονται νέα μέτωπα. Τούτο, όμως, δεν ανατρέπει εδραιωμένες εικόνες που προωθεί η Τουρκία, που έχει και σχέδιο και τρόπο να το υλοποιεί. Με το βλέμμα στις εκλογές, που χρονικά τοποθετούνται το Φεβρουάριο, εάν δεν εκλεγεί- που έτσι φαίνεται- Πρόεδρος από την παρούσα Βουλή, η ελληνική κυβέρνηση, προετοιμάζεται να παραδώσει την εξουσία στην αξιωματική αντιπολίτευση, με τις λιγότερες δυνατές απώλειες. Τούτο φαίνεται να αποτελεί και το μεγάλο θέμα που απασχολεί Μαξίμου και την πολιτική ηγεσία του υπουργείου Εξωτερικών.<br /> Τα όσα, πάντως, συζητήθηκαν από τις πολιτικές ηγεσίες των δυο χωρών, Ελλάδος και Τουρκίας τις τελευταίες ημέρες, θα έχουν συνέχεια σε τεχνοκρατικό επίπεδο. Οι Γενικοί Γραμματείς των δυο υπουργείων εξωτερικών, Αναστάσιος <em>Μητσιάλης</em> με τον ομόλογό του, τον Τούρκο υφυπουργό Εξωτερικών Φεριντούν Σινιριόγλου, ανέλαβαν να κωδικοποιήσουν τα συζητηθέντα, τόσο στο Ανώτατο Συμβούλιο όσο και στη συνάντηση Βενιζέλου- Τσαβούσογλου.<br /> <br /> <a href="http://mignatiou.com/" target="_blank">πηγή</a>

Τρία «μαγικά» σενάρια της Τουρκίας

Του Κώστα Βενιζέλου Η Άγκυρα έχει διαμορφώσει διάφορα σενάρια για τα επόμενα βήματα στο Κυπριακό με φόντο πάντα τη διαχείριση του φυσικο...

Διαβάστε την συνέχεια

Η υποκρισία της «απώλειας»...

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgc_oPAVoVAQnG0reqo_D3H2BHXJJYUj0jDoODE-4W9STwiEVoOjJC0A_Rcbcw-FCjSyCLe101Xavod-XFLREOeiHZdvHPIeYYy0uqtqvls9iv-EngwV3loRC9N7ysxz7Leq6TXHD-v22p-/s1600/samaras+.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgc_oPAVoVAQnG0reqo_D3H2BHXJJYUj0jDoODE-4W9STwiEVoOjJC0A_Rcbcw-FCjSyCLe101Xavod-XFLREOeiHZdvHPIeYYy0uqtqvls9iv-EngwV3loRC9N7ysxz7Leq6TXHD-v22p-/s1600/samaras+.jpg" /></a></div> <br /> <b>Γράφει ο<span style="color: #990000;"> Νίκος Χειλαδάκης</span></b><br /> <br /> Σε ιστορικές περιόδους μεγάλης και πολυεπίπεδης κρίσης, ξεχωρίζουν αυτοί που υπερασπίζονται όσα πιστεύουν, συχνά με το τίμημα την άγριας καταδίωξης τους και οι «άλλοι», αυτοί που υποκρίνονται εκ του ασφαλούς πως αγωνίζονται υποτίθεται για τα ίδια ιερά και όσια, αλλά στην ουσία είναι «βολεμένοι» και κινούνται πάντα εκ του ασφαλούς και το πιο άθλιο, συνεχίζουν να στηρίζουν το άθλιο κατεστημένο που καταστρέφει αυτά τα ιερά και τα οσία.<br /> <br /> Οι υποκριτές είναι το πιο διαδομένο είδος σε αυτή την χώρα. Εξ” αιτίας αυτής της υποκρισίας, που σε πολλές περιπτώσεις είναι καθαρή προδοσία, έχουμε φτάσει στο χείλος του ολοκληρωτικού αφανισμού σαν χώρα, σαν έθνος, σαν ορθόδοξος λαός. Μεγαλόσχημοι στις διακηρύξεις τους, μόλις έρχεται η ώρα να συγκρουστούν πραγματικά με το άθλιο και προδοτικό κατεστημένο, με την θρησκευτική αποστασία, γίνονται «συνετοί» και «πράοι» και συμβουλεύουν όσους ακόμα έχουν την «ιδιοτροπία» να αγωνίζονται, να σταματήσουν να «κατακρίνουν» και να σταματήσουν να καταδικάζουν τα πάντα, γιατί έτσι πρέπει να γίνει, γιατί είναι. θέλημα Θεού. Δηλαδή έτσι έπρεπε να καταστραφεί η χώρα, έτσι έπρεπε να διαλυθούν όλα τα πιστεύω που μας κράτησαν επί αιώνες στην ύπαρξη, έτσι έπρεπε να πορευτούμε προς την πλήρη υποταγή και έτσι πρέπει στο τέλος να γίνουμε «πρόβατα επί σφαγή», χωρίς φυσικά αυτό το τελευταίο να το ομολογούν φανερά. Αλήθεια, ήταν θέλημα Θεού να καούν τα Σόδομα και τα Γόμορρα, ή έτσι έγινε γιατί δεν βρέθηκαν ούτε πέντε «καθαροί» και άσπιλοι ;<br /> <br /> Το πιο θλιβερό είναι όσοι επηρεάζουν πνευματικά ένα κόσμο, να τον καθοδηγούν στην αδράνεια, στην παθητικότητα, στην αποχή από κάθε αντίσταση στην καταστροφή, κηρύττοντας μάλιστα πως αυτός είναι ο «ορθός δρόμος» για ένα πιστό χριστιανό και για ένα αληθινό πατριώτη. Θλιβερό παράδειγμα η ιεραρχία που σε άλλες, πολύ δυσκολότερες εποχές, ήταν το προπύργιο της αντίστασης κατά του αφανισμού του γένους. Σήμερα άφωνοι, άλαλοι, παρακολουθούν σαν ανίκανοι θεατές τις εξελίξεις και κοιτάζουν «αλλού», σαν να μην βλέπουν τίποτα, σαν να μην αισθάνονται την «θύελλα» και την «λαίλαπα» της Νέας Τάξης. Είναι μεγάλη ευθύνη να είσαι ποιμένας, αλλά η ευθύνη αυτή γίνεται πολύ μεγαλύτερη σε περιόδους που όλοι οι εχθροί λυσσομανούν καθώς βρήκαν τις «κερκόπορτες» ανοιχτές και λεηλατούν ότι απέμεινε από μια πατρίδα που κάποτε ήταν αληθινός Φάρος. Είναι μεγάλη ευθύνη σε περιόδους «πολεμικής αναμέτρησης», να καθοδηγείς ένα ποίμνιο που λαχταρά να «αναπνεύσει», όταν ακόμα και τον αέρα του τον έχουν φορολογήσει. Είναι μεγάλη ευθύνη να μην κρύβονται πίσω από φανταχτερές τελετές, χρυσοποίκιλτα άμφια, απομονωμένα κελιά, όταν γύρω τους η πατρίδα χάνεται, όταν η Ορθοδοξία καταλύεται, όταν όλα όσα είχαν κρατήσει στην ζωή αυτόν τον τόπο πυρπολούνται από τους ίδιους τους φύλακες τους, από τους ίδιους τους άρχοντες αυτού του τόπου. Ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός μας έδειξε τον «δρόμο». Είναι τέλος μεγάλη ευθύνη και στο ίδιο το ποίμνιο να σταματήσει να είναι άβουλο κοπάδι και να «μαστιγώσει», όπως γίνονταν στην μεγάλη Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, τους ίδιους τους άρχοντες του, τους ποιμένες του, όταν αυτοί παρεκτρέπονταν και γίνονται όργανα του «έξω από εδώ».<br /> <br /> Σήμερα χωρίς καμία αμφιβολία έχουμε «πόλεμο». Για πολλούς ακόμα πιο οδυνηρό από τους πολέμους που γνώρισαν οι παππούδες μας, γιατί σήμερα ο πόλεμος, εκτός από την επιβίωση μας, είναι στο νου και στις καρδιές μας. Αυτές θέλουν να κατακτήσουν, να υποτάξουν, να τις μετατρέψουν σε πειθήνια όργανα της καταστροφής μας. Εμείς θα μείνουμε αδρανείς, η θα ακούσουμε τις συνειδήσεις μας που «καρδιοχτυπούν» ;; Θα συνεχίσουμε να «μιλάμε», ή θα γίνουμε και εμείς συνοδοιπόροι της μεγάλης υποκρισίας, με το αντίτιμο της δικής μας «σωτηρίας», βλέπε απώλειας ;<br /> <br /> Ω μη γένοιτο!<br /> <br /> <b>Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος</b><br /> <a href="http://www.hellasforce.com/" target="_blank">πηγή</a>

Η υποκρισία της «απώλειας»...

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης Σε ιστορικές περιόδους μεγάλης και πολυεπίπεδης κρίσης, ξεχωρίζουν αυτοί που υπερασπίζονται όσα πιστεύουν, σ...

Διαβάστε την συνέχεια

Στο τάφο του Σαδίκ ο Τούρκος ΥΠΕΞ & «μυστική» σύσκεψη με τους Βουλευτές της «Μειονότητας»! (vid)

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhVEeyMwdEGVb0Vlu-kMBI1BEQLZWQ2D3OTL_AGG5y8y4uveFjvIanARbnjlKjbwxzPpsipHgw083pH7xwQWifbDCsICWvYp7e7mwK8IcO9KxdgT0mUbDVnLQyyEj2wwDagkDxyA5js47zW/s1600/thraki+ypoyrgos+exwterikwn+toyrkias.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhVEeyMwdEGVb0Vlu-kMBI1BEQLZWQ2D3OTL_AGG5y8y4uveFjvIanARbnjlKjbwxzPpsipHgw083pH7xwQWifbDCsICWvYp7e7mwK8IcO9KxdgT0mUbDVnLQyyEj2wwDagkDxyA5js47zW/s1600/thraki+ypoyrgos+exwterikwn+toyrkias.jpg" /></a></div> <br /> <br /> <span style="color: #444444; font-size: large;">Στο τάφο του Σαδίκ ο Τούρκος ΥΠΕΞ …Όπου τον υποδέχθηκαν άπαντες οι Τουρκόφρονες δείτε το video</span><br /> <br /> Η πρώτη στάση του Τούρκου ΥΠΕΞ με το που πάτησε το πόδι του στην Ελληνική Θράκη ήταν να προσκυνήσει τον τάφο του Σαδίκ όπου τον υποδέχθηκε ο υιός του Σαδίκ ,(video) εν συνεχεία πήγε στο Τούρκικο Προξενείο όπου συναντήθηκε με τους τρεις βουλευτές της Μουσουλμανικής Μειονότητας κεκλεισμένων των θυρών…Ενώ το βράδυ παρέστη σε δείπνο που του παρέθεσε γνωστός Τουρκικός Σύλλογος<a href="http://i0.wp.com/veteranos.gr/wp-content/uploads/2014/12/sadik2.png"><img src="https://blogger.googleusercontent.com/img/proxy/AVvXsEiZgPf_UH_70Z6i2kWXFSyRaDcLtZNWMUbHMzPhgcULgsTh6yEUq2BmRZeoOrz04nDzcHilXTVOSbWz0jAe2SB0juhAl7UB1hOUDz_f__dbjSVkCamuJicxj-MjGuz_BDZhLqpwd4q6UwYAOhoC12ruN1na-p4ff8Zri6yF0DFOaQYBThC6pVylir9JhBKo9syn9EXQ=" /></a><br /> <br /> Tα Ελληνικά κόμματα που ανήκουν οι βουλευτές άραγε να γνωρίζουν τι ειπώθηκε μεταξύ των Ελλήνων Βουλευτών και του Τούρκου Υπουργού των εξωτερικών στην «μυστική σύσκεψη» ;<br /> <iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="320" src="//www.dailymotion.com/embed/video/x2cf28p" width="550"></iframe><br /> <br /> Για την επίσκεψη του Τούρκου υπουργού Εξωτερικών στην περιοχή της Κομοτηνής και τις επαφές που είχε με στελέχη και Τουρκόψυχους , λεπτομέρειες έδωσε ο δημοσιογράφος της εφημερίδας “Παρατηρητής της Θράκης”, Θωμάς Σταμούλης.<br /> <br /> <iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="//www.youtube.com/embed/lfPKcvlkI5U" width="560"></iframe><br /> <br /> <a href="http://www.triklopodia.gr/" target="_blank">πηγή</a> <!-- Blogger automated replacement: "https://images-blogger-opensocial.googleusercontent.com/gadgets/proxy?url=http%3A%2F%2Fi0.wp.com%2Fveteranos.gr%2Fwp-content%2Fuploads%2F2014%2F12%2Fsadik2.png%3Fresize%3D560%252C276&container=blogger&gadget=a&rewriteMime=image%2F*" with "https://blogger.googleusercontent.com/img/proxy/AVvXsEiZgPf_UH_70Z6i2kWXFSyRaDcLtZNWMUbHMzPhgcULgsTh6yEUq2BmRZeoOrz04nDzcHilXTVOSbWz0jAe2SB0juhAl7UB1hOUDz_f__dbjSVkCamuJicxj-MjGuz_BDZhLqpwd4q6UwYAOhoC12ruN1na-p4ff8Zri6yF0DFOaQYBThC6pVylir9JhBKo9syn9EXQ=" -->

Στο τάφο του Σαδίκ ο Τούρκος ΥΠΕΞ & «μυστική» σύσκεψη με τους Βουλευτές της «Μειονότητας»! (vid)

Στο τάφο του Σαδίκ ο Τούρκος ΥΠΕΞ …Όπου τον υποδέχθηκαν άπαντες οι Τουρκόφρονες δείτε το video Η πρώτη στάση του Τούρκου ΥΠΕΞ με το πο...

Διαβάστε την συνέχεια

Πιθανή στρατιωτική επιχείρηση στην Κριμαία προετοιμάζουν απο κοινού ΗΠΑ-ΝΑΤΟ- Ουκρανία.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiiGLl2T6OfKeY7sMJQaCOTsQATM_deacsuzJ60kaQj3_GIgw41tskgF5BdDzN6RcoE7_O5PRUuLpkxxHTzqOFCFXyebTuwVSUD8F2fShme7R9BJRrDLbnXHJwb_W-mQFiiq_3jHghPEeWK/s1600/nato.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="370" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiiGLl2T6OfKeY7sMJQaCOTsQATM_deacsuzJ60kaQj3_GIgw41tskgF5BdDzN6RcoE7_O5PRUuLpkxxHTzqOFCFXyebTuwVSUD8F2fShme7R9BJRrDLbnXHJwb_W-mQFiiq_3jHghPEeWK/s1600/nato.jpg" width="640" /></a></div> <br /> <b><span style="color: #990000;">Δ Πορφύρης/Π Σταφυλά</span></b><br /> Ο Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου των Ρωσικών Ενόπλων Δυνάμεων, Valery Gerasimov δήλωσε ότι η χώρα του <strong>ανησυχεί για την κινητικότητα του ΝΑΤΟ κοντά στα σύνορά της.</strong><br /> Σήματα από επίσημες πηγές ανέφεραν ότι <strong>η ρωσική αεράμυνα στην Κριμαία έχει καταρρίψει τον τελευταίο μήνα αρκετά μη επανδρωμένα αεροσκάφη  που είχαν εισέλθει στον εναέριο χώρο της χερσονήσου</strong> από την περιοχή Kherson. Αυτά τα κατασκοπευτικά αεροσκάφη  είναι ξένης προέλευσης, δεδομένου ότι η Ουκρανία δεν διαθέτει ούτε αναγνωριστικά αεροσκάφη ούτε στρατιωτικό προσωπικό που να γνωρίζει το χειρισμό τους.<br /> <div class="line-bottom line-bottom-mrg2" style="text-align: justify;"> </div> <div class="line-bottom line-bottom-mrg2" style="text-align: justify;"> Σε πρόσφατο άρθρο για τον εορτασμό  της επετείου των 100 χρόνων της ρωσικής αεράμυνας, είχε επισημανθεί  ότι την περασμένη άνοιξη μη επανδρωμένα αεροσκάφη που ανήκουν στην Αμερικανική 66η Ταξιαρχία  Στρατιωτικών Πληροφοριών είχαν κατασκοπεύσει την Κριμαία .</div> <div class="line-bottom line-bottom-mrg2" style="text-align: justify;"> </div> <div class="line-bottom line-bottom-mrg2" style="text-align: justify;"> Οι Ουκρανικές μονάδες διεξάγουν κατασκοπευτικές επιχειρήσεις μέσω των ξένων, μη επανδρωμένων αεροσκαφών ενώ παράλληλα ενισχύουν τα στρατεύματά τους κοντά στον Ισθμό της Κριμαίας, όπου σήμερα οριοθετούνται τα ρωσικά σύνορα. Υπάρχουν μαρτυρίες των κατοίκων ότι νέες μονάδες εφέδρων έχουν εγκασταθεί στις  γειτονικές ουκρανικές περιοχές . Ο υπουργός Άμυνας  της Ουκρανίας, Stepan Poltorak επιβεβαιώσε  ένα νέο κύμα »κινητοποιήσεων» σε αυτές τις  περιοχές. »Ό<em><strong>λη αυτή η</strong> </em> <em><strong>κατάσταση θα μπορούσε να οδηγήσει σε μια άμεση στρατιωτική σύγκρουση στην χερσόνησο της Κριμαίας που η Ρωσία επανέκτησε εδώ και έξι μήνες</strong></em>».(ria novosti/13/12)</div> <div class="line-bottom line-bottom-mrg2" style="text-align: justify;"> </div> <div class="line-bottom line-bottom-mrg2" style="text-align: justify;"> </div> <div class="line-bottom line-bottom-mrg2" style="text-align: justify;"> Την ίδια ώρα , η Αμερικανίδα Υφυπουργός Οπλισμού και Διεθνούς Ασφάλειας Rose Gottemoeller κατηγορεί τη Ρωσία για στρατικοποίηση της Κριμαίας και ο  εκπρόσωπος Τύπου  της Στρατιωτικής Επιτροπής του ΝΑΤΟ,   Dan Termansen  μιλάει για «αδιαφάνεια των στρατιωτικών ενεργειών της Ρωσίας»  (Nezavisimaya Gazeta).</div> <div class="line-bottom line-bottom-mrg2" style="text-align: justify;"> <a href="https://dimpenews.files.wordpress.com/2014/12/10847897_739191526149605_7835112063464590228_n.jpg"><img alt="9605_7835112063464590228_n" class="aligncenter size-large wp-image-9857" height="316" src="https://dimpenews.files.wordpress.com/2014/12/10847897_739191526149605_7835112063464590228_n.jpg?w=474&h=316" width="474" /></a></div> <div class="line-bottom line-bottom-mrg2" style="text-align: justify;"> </div> <div class="banner4" style="text-align: justify;"> </div> <div class="banner4" style="text-align: justify;"> Οι ΗΠΑ έχουν ήδη ξεκινήσει να παράσχουν στην Ουκρανία  βαρύ οπλισμό. Σύμφωνα με το σχέδιο του προϋπολογισμού του Πενταγώνου που ανακοινώθηκε την περασμένη Τρίτη, <strong>η στρατιωτική βοήθεια προς τις χώρες της Βαλτικής και την Ουκρανία για το έτος  2015, θα ανέλθει σε 175 εκατομμύρια δολάρια. Αποδεικνύεται ότι τα περισσότερα από αυτά τα ποσά προορίζονται για τον ουκρανικό στρατό.</strong> Η ανακοίνωση αναφέρει επίσης ότι ένα μεγάλο μέρος της αμερικανικής οικονομικής βοήθειας δαπανηθούν για την ενίσχυση του ουκρανικού πολεμικού ναυτικού και την εκπαίδευση 150 βατραχανθρώπων. Αυτό θα μπορούσε να σημαίνει ότι <strong>οι ΗΠΑ σκοπεύουν να χρηματοδοτήσουν επιχειρήσεις δολιοφθοράς όχι μόνο στα νοτιοανατολικά της Ουκρανίας, αλλά και στην Κριμαία</strong>.</div> <a href="http://dimpenews.com/" target="_blank">πηγή</a>

Πιθανή στρατιωτική επιχείρηση στην Κριμαία προετοιμάζουν απο κοινού ΗΠΑ-ΝΑΤΟ- Ουκρανία.

Δ Πορφύρης/Π Σταφυλά Ο Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου των Ρωσικών Ενόπλων Δυνάμεων, Valery Gerasimov δήλωσε ότι η χώρα του ανησυχεί για ...

Διαβάστε την συνέχεια

Α. Gurria για Ελλάδα: Κρυφά συμφέροντα αντιμάχονται τις αλλαγές

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjmk5e5vNPi-MIunOSRgdDt_-6yFI6nS9GicrRmnPiH4s9jw4O_XMkVXRuSauyhHYwHEJ60JeNrgo0KhAxL97vOWOZ9B6FYvO-13BwOfz9H90nJEoVnQXpZRi-vgcS_7hMSGkhnqAl5svLz/s1600/%CE%A7%CF%89%CF%81%CE%AF%CF%82+%CF%84%CE%AF%CF%84%CE%BB%CE%BF756.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="374" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjmk5e5vNPi-MIunOSRgdDt_-6yFI6nS9GicrRmnPiH4s9jw4O_XMkVXRuSauyhHYwHEJ60JeNrgo0KhAxL97vOWOZ9B6FYvO-13BwOfz9H90nJEoVnQXpZRi-vgcS_7hMSGkhnqAl5svLz/s1600/%CE%A7%CF%89%CF%81%CE%AF%CF%82+%CF%84%CE%AF%CF%84%CE%BB%CE%BF756.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Για το γάλα και την «εργαλειοθήκη» του ΟΟΣΑ, για τα εμπόδια στην οικονομία και την ανάγκη μεταρρυθμίσεων, αλλά και για το τι θα έκανε αν ήταν στην θέση του Αντώνη Σαμαρά, μιλά ο γ.γ του ΟΟΣΑ, Άνχελ Γκουρία, σε συνέντευξη του στην «Καθημερινή της Κυριακής». <br /><br />«Πιστεύουμε ως ΟΟΣΑ ότι οι Έλληνες ξέρουν καλύτερα τι πρέπει να γίνει», αναφέρει ο κ. Γκουρία αναφορικά με την «εργαλειοθήκη», αποσαφηνίζοντας ότι ο οργανισμός ενημερώνει σχετικά με το τι έκαναν οι υπόλοιποι όταν κλήθηκαν να αντιμετωπίσουν ένα αντίστοιχο ζήτημα. <br /><br />«Αυτό σημαίνει «εργαλειοθήκη». Πολλές χώρες επωφελήθηκαν. Έχουμε απτές αποδείξεις και μετρήσιμα αποτελέσματα ότι όποιος τις ακολούθησε πήγε πολύ καλύτερα». <br /><br />Όπως αναφέρει ο Α. Γκουρία, υπάρχει διάλογος και οι κυβερνήσεις υιοθετούν αυτά που νομίζουν ότι πρέπει. <br /><br />Όμως στη Ελληνική περίπτωση και προς έκπληξη του, η τρόικα πήρε τις προτάσεις του ΟΟΣΑ και ζήτησε από την κυβέρνηση να τις εφαρμόσει. <br /><br />Πάντως ο κ. Γκουρία θεωρεί την «δαιμονοποίηση της εργαλειοθήκης ως φυσικό επακόλουθο», καθώς οι προτεινόμενες μεταρρυθμίσεις σε επαγγελματικά πεδία θα προκαλέσουν αντιδράσεις, από ομάδες οι οποίες θα θεωρήσουν ότι θα χάσουν προνόμια που διατηρούσαν έναντι υπολοίπων. <br /><br />Πεπεισμένος για τη απόλυτη ανάγκη μεταρρυθμίσεων στην Ελληνική οικονομία τονίζει ότι τα δεκάδες εμπόδια και περιορισμοί που σχεδιάστηκαν πριν από καιρό για προστατεύσουν την οικονομία, ωφέλησαν κάποιους με αποτέλεσμα να πλουτίσουν υπέρμετρα. <br /><br />Επίσης συνέτειναν στο να υπάρχουν κακές υπηρεσίες, υψηλές τιμές και στο να μην έχει ο κόσμος επιλογές. <br /><br />«Ποιες είναι οι σωστές μεταρρυθμίσεις; Αυτές που ενεργοποιούν τον ανταγωνισμό. Μόνο έτσι θα επωφεληθεί ο πολίτης, ειδικά ο μη προνομιούχος», συνεχίζει ο γ.γ του ΟΟΣΑ. <br /><br />Ερωτηθείς τι θα έπραττε στην θέση του Έλληνα πρωθυπουργού, ο κ. Γκουρία θέτει ως προτεραιότητες θέματα που επηρεάζουν τη δομή της εθνικής οικονομίας:, όπως ζητήματα ανταγωνισμού, μεταρρυθμίσεων, παιδείας και καινοτομίας. <br /><br />Επίσης θα έδινε έμφαση στο ζήτημα της καταπολέμησης της φοροδιαφυγής στην χώρα μας, ενώ ολοκληρώνει δίνοντας έμφαση στο πόσο σημαντικό είναι το θέμα «της πολιτικής ηγεσίας που θα έχει ήθος, τόλμη και ειλικρίνεια να εξηγεί στους πολίτες πόσο δυσάρεστα ή δύσκολα είναι τα δεδομένα».<br /> <a href="http://www.capital.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Α. Gurria για Ελλάδα: Κρυφά συμφέροντα αντιμάχονται τις αλλαγές

Για το γάλα και την «εργαλειοθήκη» του ΟΟΣΑ, για τα εμπόδια στην οικονομία και την ανάγκη μεταρρυθμίσεων, αλλά και για το τι θα έκανε αν ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η γεωπολιτική αξία του Ιράν και το "μοιραίο σφάλμα" του 1953 που ακόμη πληρώνει

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgTMfMD64HEAfHjXA9HENyEb-5X8gQCxB_BfsR8IXR9RoHwnE2WdKl5Ls68wC_f7v7rOLBGJI50URGRblUtn3NDuYSioL_2XEQdkKjMUsnp8Ln4fEPHjF1m9_Uc1JcQDJHboxmhIvFSQHCq/s1600/keri+iran.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="366" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgTMfMD64HEAfHjXA9HENyEb-5X8gQCxB_BfsR8IXR9RoHwnE2WdKl5Ls68wC_f7v7rOLBGJI50URGRblUtn3NDuYSioL_2XEQdkKjMUsnp8Ln4fEPHjF1m9_Uc1JcQDJHboxmhIvFSQHCq/s1600/keri+iran.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Γράφει ο <strong>Ηλίας Ηλιόπουλος*</strong><br /> <br /> <blockquote class="tr_bq"> <i><b><span style="color: #444444; font-size: large;">Τι είναι το Ιράν;</span></b><b><span style="color: #444444; font-size: large;">Το Ιράν είναι ένα μεγάλο ιστορικόν έθνος, από τα αρχαιότερα της ανθρωπότητος.</span></b><b><span style="color: #444444; font-size: large;">Το Ιράν είναι ένας αρχαίος, λαμπρός πολιτισμός.</span></b><b><span style="color: #444444; font-size: large;">Το Ιράν είναι, συγχρόνως, ένα από τα δύο αρχαιότερα, διαρκώς υφιστάμενα κράτη του πλανήτη (το άλλο είναι η Κίνα).</span></b></i></blockquote> <br /> <strong>Από γεωπολιτικής απόψεως, το Ιράν είναι ο «κλειδόλιθος» (keystone) της Μέσης Ανατολής:</strong> Κατέχει κεντρική γεωγραφική θέση (central geographical position), επιτελεί μείζονα γεωπολιτικό ρόλο (major geopolitical role) και είναι κρίσιμος περιφερειακός γεωστρατηγικός κρατικός δρων (regional geostrategic state actor) με τεράστια γεωστρατηγική προστιθεμένη αξία (geostrategic added value) τόσο για το γεωπολιτικόν υποσύστημα της ευρυτέρας Μέσης Ανατολής όσο και για την διεθνή ασφάλεια και σταθερότητα, δεδομένης και της σημασίας του εν λόγω υποσυστήματος για το όλον διεθνές σύστημα.<br /> <br /> <strong>Από στρατιωτικής απόψεως</strong>, το Ιράν είναι, μακράν, ο σπουδαιότερος περιφερειακός κρατικός δρων του Περσικού Κόλπου. Λόγω γεωγραφικής θέσεως, οι Ένοπλες Δυνάμεις (Armed Forces) του Ιράν δύνανται ανέτως να προβούν σε άσκηση σκληράς ισχύος (hard power) στο σύμπλοκον του Περσικού Κόλπου και των Στενών του Ορμούζ (Persian Gulf and Strait of Hormuz), με τεράστιες, ανυπολόγιστες επιπτώσεις στην παγκόσμιο οικονομία, πρωτίστως δε στην οικονομία της Δύσεως. Ήδη, κατά το πρόσφατο παρελθόν, η Τεχεράνη απείλησε με φραγή των Στενών του Ορμούζ, εις απάντησιν της αυθαίρετης και μονομερούς, εξακολουθητικής επιβολής αποκλεισμού (embargo) εις βάρος της χώρας εκ μέρους των ΗΠΑ και των δορυφόρων τους.<br /> <br /> Σημειωτέον ότι το Ιράν ασφαλώς διέθετε τις απαιτούμενες προϋποθέσεις για την ανάδειξή του σε υπ’ αριθμόν ένα παίκτη στο περιφερειακό γεωπολιτικό υποσύστημα, αλλά, κατά μίαν αξιοπερίεργη ειρωνεία της Ιστορίας, στην εξέλιξη αυτή, τουλάχιστον κατά την τελευταία 20ετία, συνετέλεσαν οι ίδιες οι ΗΠΑ, καθώς – με την παράνομη εισβολή στο Ιράκ το 2003 – εξουδετέρωσαν το Ιράκ, μεγάλο ανταγωνιστή του Ιράν, ως γεωστρατηγικό δρώντα της περιοχής, ανοίγοντας έτσι, αντικειμενικώς, τον δρόμο για την στρατηγική αναβάθμιση της Τεχεράνης.<br /> <br /> <strong>Βεβαίως, είναι γνωστό στους σοβαρούς αναλυτές ότι η Ουάσιγκτων δεν φημίζεται για την γεωπολιτική της θεώρηση, το στρατηγικό της βάθος και την ορθότητα των εκτιμήσεων και προβλέψεών της. </strong>Πολλές είναι οι περιπτώσεις που οι επιλογές του κατεστημένου του US Department of State, των Υπηρεσιών Πληροφοριών (Intelligence) και των σπουδαιοφανών «δεξαμενών σκέψεως» (think-tanks) απεδείχθησαν εσφαλμένες, αντιπαραγωγικές ή και επιζήμιες, εν τέλει, για τα ίδια τα καλώς εννοούμενα αμερικανικά εθνικά συμφέροντα αλλά και για την διεθνή ασφάλεια και ειρήνη. <strong>«Blow-back»</strong> ονόμασε το φαινόμενο αυτό ένας διαπρεπής Αμερικανός Καθηγητής προ ετών. <br /> <strong><br /> Το παράδειγμα του Ιράν είναι λίαν διδακτικό:</strong> Η απαρχή των προβλημάτων στις σχέσεις ΗΠΑ – Ιράν ανάγεται στην άφρονα, οππορτουνιστική και ασυγχώρητα μυωπική απόφαση των ΗΠΑ (και της Μ. Βρεττανίας, η οποία τότε ακόμη έπαιζε κάποιο διεθνή ρόλο) να ανατρέψουν τον νόμιμο Πρόεδρο<strong> Mohammad Mossadegh</strong>. Ο Πρόεδρο Mohammad Mossadegh ήταν ένας κορυφαίος «statesman» με τεράστια διεθνή αναγνώριση και ανετράπη, διά μιας κεκαλυμμένης επιχειρήσεως των αγγλο-αμερικανικών Μυστικών Υπηρεσιών <a href="http://www.onalert.gr/tags/"></a> <a href="http://www.onalert.gr/tags/"></a> (Επιχείρησις Αίας / Operation Ajax), για να μη θιγούν τα θηριώδη συμφέροντα της <strong>Anglo-Persian Oil Company </strong>από το φιλόδοξο και τολμηρό πρόγραμμα εθνικής και κοινωνικής ανορθώσεως του Ιράν, το οποίον ήθελε να εφαρμόσει ο ιστορικός ηγέτης Mossadegh. Έκτοτε, και έως σήμερα, η πολιτική της Δύσεως, και ειδικώς των ΗΠΑ, έναντι του Ιράν είναι μία διαρκής επιβεβαίωση της θεωρίας του «blow-back». <br /> <br /> Είναι, πάντως, αξιοσημείωτο – και οφείλει να εκτιμηθεί δεόντως από τους σώφρονες ανθρώπους στην Δύση – ότι, παρά τον μακροχρόνιο πόλεμο φθοράς και υπονομεύσεως των ΗΠΑ εναντίον του Ιράν και παρ’ όλην την αντιϊρανική υστερία και παραπληροφόρηση των κραταιών Δυτικών ΜΜΕ, <strong>το Ιράν ουδέποτε προέβη έως σήμερα σε φραγή των Στενών, ούτε έπραξε κάτι το οποίον θα μπορούσε να ανατινάξει την διεθνή σταθερότητα, ενώ θα μπορούσε.</strong> Είναι και αυτό μία ακόμη απόδειξη της διεθνούς υπευθυνότητος και του Πολιτικού Ρεαλισμού του Ιράν και της Ηγεσίας του, η οποία, παρά την Δυτική Παραπληροφόρηση, σαφώς επιθυμεί την ομαλή ενσωμάτωση της χώρας της στο διεθνές σύστημα – αλλά υπό όρους σεβασμού της θεμελιώδους Αρχής της Εθνικής Κυριαρχίας (national sovereignty), της ομοίως θεμελιώδους Αρχής της Μη Αναμείξεως εις τα εσωτερικά Κυριάρχων Κρατών (non interference principle), της Τιμής και του αξιακού συστήματος (normative/value system) μιας μεγάλης ιστορικής χώρας, όχι υπό όρους αποικίας της Δύσεως!<br /> <br /> Θα μπορούσε βεβαίως να παρατηρηθεί ότι, κατά τα τελευταία έτη, τα φιλοαμερικανικά κράτη του Κόλπου, κυρίως δε η Σαουδική Αραβία, βελτίωσαν την στρατιωτική ισχύ τους διά των καταλλήλων προμηθειών τεχνολογικώς προηγμένων οπλικών συστημάτων. Ασφαλώς, η σύγχρονη τεχνολογία προσδίδει ένα πλεονέκτημα στις Ε.Δ. της Σαουδικής Αραβίας, αλλά, εν τούτοις, δεν αποτελεί υποκατάστατον της επιχειρησιακής πείρας, την οποίαν διαθέτουν σωρευμένη οι Ένοπλες Δυνάμεις του Ιράν. Σε υποθετική περίπτωση αναφλέξεως, οι δυνάμεις της Σαουδικής Αραβίας (και όποιου άλλου περιφερειακού δρώντος) θα ηττηθούν από τις Ένοπλες Δυνάμεις του Ιράν, οι οποίες διαθέτουν όχι μόνον υπέρτερη ισχύ αλλά και πλουσιώτατη επιχειρησιακή πείρα (operational experience) και – το σημαντικώτερον – υψηλότερον Ηθικόν Μάχης (combat moral), λόγω του υψηλού βαθμού ταυτίσεως (identification) του Ιρανικού Λαού με το κρατούν πολιτικόν σύστημα της Πατρίδος του. Το τελευταίο δεν ισχύει, βεβαίως, σε τόσον υψηλό βαθμό, για άλλα κράτη της περιοχής.<br /> <br /> Άρα, σε περίπτωση ενεργοποιήσεως του <strong>«worst case scenario»</strong>, η Ουάσιγκτων γνωρίζει ότι δεν θα μπορεί να βασισθεί στην Σαουδική Αραβία (ακόμη ολιγώτερο δε σε όποιον άλλον τοπικό δρώντα). Θα πρέπει, συνεπώς, να εμπλακούν στρατιωτικώς οι ίδιες οι ΗΠΑ, απ’ ευθείας. Συνεκτιμωμένης, όμως, της σχέσεως του Ιράν με την μετα-σοβιετική Ρωσσία και την Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας, τυχόν επίθεση των ΗΠΑ κατά του Ιράν θα ισοδυναμούσε με άνοιγμα της θύρας του διεθνούς φρενοκομείου!<br /> <br /> Επομένως, απείρως προτιμώτερο και ορθότερο θα ήτο <strong>να παραδεχθεί η Δύσις, έστω και σιωπηρώς, το μοιραίον σφάλμα του 1953</strong> και να επιδιώξει μία στρατηγική συνεννόηση με το Ιράν. Αυτό θα απέβαινε προς όφελος όλων των μερών – και της διεθνούς ασφαλείας και σταθερότητος. Πολλώ δε μάλλον σήμερα, που η περιοχή αλλά και η ανθρωπότητα ζει υπό την απειλή του εφιάλτη του ISIS, του ολοκληρωτικού ισλαμιστικού «Frankenstein» (made by the USA and the UK!).<br /> <br /> Φυσικά, το πρώτο - κατεπείγον - βήμα είναι η <strong>πλήρης άρση των κυρώσεων της Δύσεως κατά του Ιράν. <a href="http://www.onalert.gr/tags/"></a> <a href="http://www.onalert.gr/tags/"></a> <a href="http://www.onalert.gr/tags/"></a> <a href="http://www.onalert.gr/tags/"></a> </strong><br /> <br /> Αντί υστερογράφου: Τα τελευταία έτη η Ελλάς απώλεσε, ιδία υπαιτιότητι, την λίαν προνομιούχο θέση, την οποίαν άλλοτε και επί μακρόν χρόνον κατείχε εντός του Ιράν – με δυσμενείς επιπτώσεις και επί της χειμαζομένης εθνικής οικονομίας. <br /> <strong><br /> Οι λόγοι γνωστοί: </strong><br /> - Η απόλυτη πολιτική και ψυχολογική επένδυση της ελλαδικής κοινωνικοοικονομικής Ολιγαρχίας (της αρχούσης νόθου αστικής τάξεως) – καθώς και των διαχειριστών της στο πολιτικό εποικοδόμημα – στο υπερεθνικό υβριδικό κρατικό μόρφωμα των Βρυξελλών (την καταχρηστικώς καλουμένη «Ε.Ε.»), κατά τις τελευταίες δεκαετίες, <br /> - η συνεπακόλουθη ασυγγνώστως μονομερής «Εξωτερική Πολιτική» (τρόπος του λέγειν!) των Αθηνών, από εποχής Σημίτη και εντεύθεν, <br /> - η ουσιαστική παραίτηση, ιδίως κατά τα τελευταία έτη, από της ασκήσεως Εξωτερικής Πολιτικής Κυριάρχου Κράτους και η ανορθολογική, ανιστόρητη, μυωπική και σχεδόν ψυχωτική προσκόλληση στο μόρφωμα των Βρυξελλών,<br /> - η εξακολουθητική και εξ ίσου ανορθολογική, ανιστόρητη, μυωπική και σχεδόν ψυχωτική προσκόλληση σε έναν εκτός τόπου και χρόνου Ατλαντισμό.<br /> <br /> Επειδή, όμως, στην πραγματική ζωή «τα πάντα ρει», παριστάμεθα ήδη, και θα παραστούμε έτι μάλλον εις το μέλλον, μάρτυρες του εξής κωμικοτραγικού (δι’ ημάς) φαινομένου: Οι Δυτικοί ιθύνοντες σπεύδουν να «ανακαλύψουν» εκ νέου το Ιράν και ανταγωνίζονται ήδη αλλήλους ποίος θα προλάβει να καταλάβει καλλίτερες «θέσεις μάχης» εν όψει της επικειμένης συνομολογήσεως πλειάδος εμπορικών και εν γένει οικονομικών συμφωνιών, συμβολαίων κ.λ.π. – και οι διεθνοπολιτικώς ανύπαρκτοι και ετεροκαθοριζόμενοι ευρωλάγνοι των Αθηνών θα βλέπουν, μιαν ακόμη φορά (όπως και στην περίπτωση του Κουρδιστάν), ότι μένουν «εκτός νυμφώνος»! <br /> <br /> Ούτως εχόντων των πραγμάτων, είναι τουλάχιστον παρήγορον – κυριολεκτικώς δώρον εξ ουρανού – ότι καθήκοντα Πρέσβεως της Ελλάδος στην Τεχεράνη αναλαμβάνει οσονούπω ο Πρέσβυς κ. Γ. Αϋφαντής. Πρόκειται για έναν άριστο διπλωμάτη, ο οποίος μάλιστα χαρακτηρίζεται από το ανεκτίμητο προσόν να διαθέτει ιδίαν, εθνική στρατηγική θεώρηση των διεθνών πραγμάτων – όλως διάφορη εκείνης που επιτάσσουν οι «Προστάτιδες Δυνάμεις»! Το πράγμα σπανίζει, ως γνωστόν, στο κτίριον της λεωφόρου Βασιλίσσης Σοφίας. Αρκεί να θυμηθούμε πώς έσπευσαν να ευθυγραμμισθούν «απολύτως» με τις αυθαίρετες, παράνομες, πολιτικώς ηλίθιες και εθνικώς επιζήμιες κυρώσεις των ΗΠΑ και του μορφώματος των Βρυξελλών κατά της Ρωσσικής Ομοσπονδίας τόσον ο ΥΠ.ΕΞ. κ. Βενιζέλος (ο οποίος φανερά ανταγωνίζεται, πλέον, τον Θ. Πάγκαλο για τον τίτλο του πλέον αποτυχημένου ΥΠ.ΕΞ. από συστάσεως Ελληνικού Κράτους!) όσον και ο Αναπληρωτής Υπουργός κ. Κούρκουλας (no commends!). <br /> <br /> Υπ’ αυτάς τας συνθήκας παντελούς απουσίας ανεξαρτήτου εθνικής εξωτερικής πολιτικής, η άφιξη του κ. Αϋφαντή στο Ιράν – σε μιαν περίοδο που ολοένα και περισσότεροι Δυτικοί, την ανάγκην φιλοτιμίαν ποιούμενοι, αναθεωρούν την άφρονα και αντιπαραγωγική πολιτική τους έναντι του Ιράν – αποτελεί σοβαρόν λόγον ελπίδος ότι ίσως η Ελλάς κατορθώσει να ανακτήσει το απολεσθέν έδαφος και γόητρον. Είθε…<br /> <br /> <strong>* Ο κ. Ηλίας Ηλιόπουλος είναι Ιστορικός-Διδάκτωρ (Dr. phil) του Λουδοβικείου-Μαξιμιλιανείου Πανεπιστημίου Μονάχου (Ludwig-Maximilian Universität München), Καθηγητής της Σχολής Εθνικής Αμύνης και της Ναυτικής Σχολής Πολέμου (Hellenic National Defence College / Hellenic Naval Command and Staff College) και Στρατηγικός Αναλυτής. </strong><br /> <br /> <a href="http://www.onalert.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Η γεωπολιτική αξία του Ιράν και το "μοιραίο σφάλμα" του 1953 που ακόμη πληρώνει

Γράφει ο Ηλίας Ηλιόπουλος* Τι είναι το Ιράν; Το Ιράν είναι ένα μεγάλο ιστορικόν έθνος, από τα αρχαιότερα της ανθρωπότητος. Το Ιράν είν...

Διαβάστε την συνέχεια

Ρωσία και Τουρκία: Πορεία προς την προδιαγεγραμμένη σύγκρουση

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhqSe6JV4RNVqxe0TJqb4-rhzOuQgk1RnqqzFO4dSN-MowFSQwsp5RLqeBCjas_VrEF6S4JL9u6qIbV_KCkHs4hHSFwpUTVrp2GBAfSISlxjyjLbYNvXPiC0OYo2w2W8l86IGPQSq24Qftv/s1600/poytin+erdogan.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhqSe6JV4RNVqxe0TJqb4-rhzOuQgk1RnqqzFO4dSN-MowFSQwsp5RLqeBCjas_VrEF6S4JL9u6qIbV_KCkHs4hHSFwpUTVrp2GBAfSISlxjyjLbYNvXPiC0OYo2w2W8l86IGPQSq24Qftv/s1600/poytin+erdogan.jpg" /></a></div> <br /> <strong><span style="color: #990000; font-size: large;">Η</span><span style="color: #990000; font-size: large;"> πολιτική απομόνωση τις εξαναγκάζει σε εταιρική σχέση</span></strong><br /> <br /> <span style="color: #0b5394; font-size: large;">Η απομόνωση της Ρωσίας αναγκάζει τη χώρα να βρει εναλλακτικές λύσεις. Τώρα η χώρα θέλει να μεταφέρει φυσικό αέριο μέσω της Τουρκίας στην ΕΕ.</span><br /> <b> Για την Τουρκία, η εποχή των παγετώνων μεταξύ της Δύσης και της Ρωσίας φαίνεται να έρχεται σε μια καλή στιγμή.</b><br /> <br /> Με μια ματιά στις δυτικές εφημερίδες, μπορεί κάποιος να διαβάσει, σχεδόν τίποτα άλλο, από έντονη κριτική κατά της Ρωσία. Για την στάση της στη σύγκρουση της Συρίας, και ιδιαίτερα την Ουκρανία, για τον Ρώσο Πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν, την ούτως ή άλλως κατεστραμμένη φήμη της χώρας του στην Δύση, τις σημαντικές ζημιές ως αποτέλεσμα όλων αυτών των εξελίξεων. Δεν είναι καλό για τη φήμη της αχανούς αυτοκρατορίας. Τα δυτικά μέσα ενημέρωσης και οι πολιτικοί έχουν περάσει σε έναν αδυσώπητο πόλεμο προπαγάνδας ενάντια στον Πούτιν και τις πολιτικές του. Είτε αυτό είναι από την προοπτική της Δύσης σωστό ή λάθος, ο Πούτιν δεν κάνει τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο από ότι στην πραγματικότητα να προσπαθεί να προωθήσει τα συμφέροντα της χώρας του.<br /> <br /> <strong>Η Νέα Τουρκία και η Ευρώπη</strong><br /> <br /> Αλλά και για τις πολιτικές εξελίξεις στην Τουρκία, αυτή τη στιγμή, τίποτε το θετικό δεν μπορεί να βρει κάποιος αναζητώτας πηλροφορίες στα ευρωπαϊκά μέσα ενημέρωσης. Έκδηλη είναι δυσαρέσκεια και μερικές φορές ακόμη και η οργή για την πολιτική πορεία της κυβέρνησης του Τουρκίας, ο δρόμος της μακριά από την Ευρώπη προς την Ασία, προς τον ισλαμικό κόσμο ή απλά όπως τώρα προς την Ρωσία. Το πιο ενοχλητικό τώρα, από μια δυτική σκοπιά, η συνάντηση των δύο ηγετών και η στρατηγική ενεργειακή συνεργασία. Δύο χώρες που είναι οικονομικά, στρατηγικά και πολιτικά σημαντικές για την Ευρώπη και τις ΗΠΑ, έτσι ώστε να έρθουν πιο κοντά.<br /> <br /> Εδώ, η Ρωσία και η Τουρκία έχουν έντονες διαφορές απόψεων με τις συνεχιζόμενες συγκρούσεις και τα περιφερειακά ζητήματα. Στο αποκορύφωμα της σύγκρουσης στη Συρία η Μόσχα και Άγκυρα ήταν αμείλικτοι στρατηγικοί αντίπαλοι. Ενώ το Κρεμλίνο θέλει να διατηρήσει τον τελευταίο αξιόπιστο συνεργάτη του στη Μέση Ανατολή, ο Ερντογάν υπολογίζονταν διεθνώς στον φωνητικά πιο δυνατό αντίπαλο του δικτάτορα της Συρίας Μπασάρ αλ-Άσαντ. Παρομοίως, οι θέσεις διαφέρουν πολύ και για την Κριμαία, αν και διατηρούνται χαμηλοί τόνοι για το ζήτημα. Η Τουρκία δεν είναι ικανοποιημένη με τη ρωσική προσάρτηση της Κριμαίας.<br /> <br /> <strong>Η Συρία και η Κριμαία δεν είναι τα μόνα σημεία διαφωνίας</strong><br /> <br /> Τα τουρκικά και τα ρωσικά συμφέροντα στην Κεντρική Ασία και τον Καύκασο κατά τη διάρκεια του 1992-2008 συγκλίναν περισσότερο από ότι διέφεραν. Το 2009 και το 2010, Τούρκοι αξιωματούχοι και εμπειρογνώμονες χαρακτήριζαν τις σχέσεις τους με τη Ρωσία ως τις καλύτερες όλων των εποχών. Ωστόσο, η Ρωσία και η Τουρκία έχουν στην πραγματικότητα ήδη αρχίσει να αποκλίνουν από τον πόλεμο της Γεωργίας τον Αύγουστο του 2008.<br /> <br /> Οι εξελίξεις από τότε σε μια σειρά από ζητήματα δίνουν τους λόγους για τους οποίους αυτός ο δεσμός μεταξύ των δύο χωρών είναι υπό ταχεία διάβρωση. Επειδή αυτή η διάβρωση συμβαίνει άνισα, η εχθρότητα δεν θα αντικαταστήσει την φιλία εν μία νυκτί. Προηγουμένως, οι μόνες σημαντικές διαφορές που χώριζαν την Άγκυρα και τη Μόσχα, φαινόταν να είναι η απροθυμία της Μόσχας να στιγματίσει το PKK (Εργατικό Κόμμα του Κουρδιστάν) ως μια τρομοκρατική οργάνωση και η υποστήριξη της Ρωσίας για τους Έλληνες στην Κύπρο. Ωστόσο, τα σημάδια που υποδηλώνουν ότι αυτή η εταιρική σχέση έχει μειωθεί και ότι αυξάνονται οι εντάσεις σχετικά με το κουρδικό ζήτημα, την Μέση Ανατολή, την πυραυλική άμυνα, την Κύπρο και τα Βαλκάνια, την Κριμαία, έχουν πολλαπλασιαστεί. Επιπλέον, οι εντάσεις αυτές πιθανότατα θα αυξηθούν.<br /> <br /> Η χερσόνησο της Κριμαίας είναι το σπίτι περίπου τριακοσίων χιλιάδων Τατάρων, με τους οποίους οι Τούρκοι σχετίζονται γλωσσικά, πολιτισμικά και θρησκευτικά. Επιπλέον, η Άγκυρα ανησυχεί για την αυξανόμενη επιρροή της Ρωσίας στη Μαύρη Θάλασσα.<br /> <br /> Έτσι, η Τουρκία έγινε ο στόχος των πυρηνικών και συμβατικών πυραύλων της Ρωσίας. Πράγματι, τα συστήματα Iskander-E που έχουν αναπτυχθεί από τη Ρωσία βρίσκονται στο Κρασνοντάρ στις ακτές της Μαύρης Θάλασσας. Μπορεί να πλήξει την Τουρκία μέσα σε τέσσερα λεπτά μετά την εκτόξευση. Το Υπουργείο Εξωτερικών της Ρωσίας δήλωσε δημοσίως ότι «τα αντίμετρα είναι δικαιολογημένα λόγω της τοποθέτησης ενός ραντάρ αντιπυραυλικής άμυνας του ΝΑΤΟ στην Τουρκία».<br /> <br /> <strong>Από μια γεωπολιτικά σκοπιά υπάρχουν πολλές δυνατότητες για εμβάθυνση της πορείας σύγκρουσης μεταξύ των δύο χωρών</strong><br /> <br /> Στα ανατολικά σύνορα της Τουρκίας, η Ρωσία έχει τον Καύκασο υπό τον έλεγχο της. Στη δεύτερη μεγαλύτερη αρμενική πόλη η Μόσχα διατηρεί στρατεύματα απευθείας πάνω στα τουρκικά σύνορα. Η ρωσική στρατιωτική βάση συμβολίζει την κυριαρχία της Μόσχας πέρα από τον Καύκασο. Οι φιλορωσικές αποσχισθείσες περιοχές της Γεωργίας, η Αμπχαζία και η Νότια Οσετία, φαίνεται να έχουν στερεοποιηθεί στην εκ των πραγμάτων κατάσταση. Το Αζερμπαϊτζάν απέτυχε όπως και πριν, να αποχωρήσει από τη ρωσική σφαίρα επιρροής, και παραμένει στενά συνδεδεμένο, οικονομικά, στρατιωτικά και πολιτικά με την Μόσχα. Οι επίπονες προσπάθειες του Κρεμλίνου να αυξήσει την επιρροή του στον Καύκασο έγιναν όλες σε βάρος της Τουρκίας.<br /> <br /> Επίσης, η Μόσχα και Άγκυρα είναι πάνω σε μια διαδικασίσα σύγκρουσης στην Κεντρική Ασία και τα Βαλκάνια. Η Τουρκία ήταν ένας από τους μεγαλύτερους υποστηρικτές της ανεξαρτησίας των δημοκρατιών της Κεντρικής Ασίας και από τις πρώτες χώρες που είδαν αυτή την περιοχή μετά την ανεξαρτησία της στη δεκαετία του '90 με ένα στρατηγικό πρίσμα. Μετά από όλα, η Άγκυρα είδε τον εαυτό της με τους λαούς της Κεντρικής Ασίας πολιτισμικά, γλωσσικά και θρησκευτικά συνδεδεμένο. Από τότε, η Άγκυρα προσπαθεί να επεκτείνει τις σχέσεις της με την περιοχή, πολιτικά, οικονομικά και πολιτιστικά. Αλλά η επιρροή της Μόσχας στα κράτη της Κεντρικής Ασίας είναι κάτι παραπάνω από αισθητή.<br /> <br /> <strong>Πούτιν και Ερντογάν: Φιλία μεταξύ ανδρών</strong><br /> <br /> Στα Βαλκάνια, η αντίθετη στάση και των δύο χωρών αποκαλύπτεται στην περίπτωση του Κοσσυφοπεδίου. Η Τουρκία ήταν από τις πρώτες χώρες που αναγνώρισαν την ανεξαρτησία του. Σήμερα η Άγκυρα είναι στενά συνδεδεμένη με την Πρίστινα και διατηρεί φιλικές σχέσεις. Ένας ακόμη λόγος για να αναστατώσει τους κυβερνώντες στη Μόσχα. Το Κρεμλίνο θεωρεί την ανεξαρτησία του Κοσσυφοπεδίου ως στρατηγική πράξη του ΝΑΤΟ.<br /> <br /> Αν και ο προσωπικός δεσμός μεταξύ του Πούτιν και Ερντογάν είναι ορατός, η Ρωσία και η Τουρκία παραμένουν στα γεωστρατηγικά ερωτήματα χωρίς ο ένας να έχει τον άλλο ως σύντροφο. Η αυξανόμενη πολιτική απομόνωση των δύο χωρών είναι αυτό που αναγκάζει μια ισχυρότερη εταιρική σχέση. Η Ρωσία πρέπει να βλέπει το ΝΑΤΟ και την ΕΕ να της αρπάζουν τα κράτη της πρώην σοβιετικής σφαίρας επιρροής, προς μια δυτική σφαίρα επιρροής. Η Τουρκία πρέπει να βλέπει την ελαχιστοποίηση του αποτυπώματός της στη Μέση Ανατολή, όπως αυτό βρίσκεται εδώ και μερικά χρόνια σε φθίνουσα πορεία. Και οι δύο, σε τέτοια κατάσταση που είναι, δεν έχουν την πολυτέλεια να επιλέξουν εταίρους. Ακόμη και αν είναι ο αντισυμβαλλόμενος της διπλανής πόρτας.<br /> <br /> <strong>Ρωσοτουρκική εκτροπή</strong><br /> <br /> Η ρωσοτουρκική απόκλιση αντικατοπτρίζει την ανανεωμένη αυτοπεποίθηση τόσο της Ρωσίας όσο και την Τουρκίας, ακριβώς σε εκείνες τις περιοχές και θέματα, που μέχρι τώρα φαινόταν να είναι σε εκκρεμότητα μεταξύ τους. Η τουρκική αυτοπεποίθηση, κυρίως αφορά τη Συρία, Κύπρο και το Ισραήλ. Αναμφισβήτητα, η αυτοπεποίθηση της Άγκυρας οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στην αντίληψη της πρώην πολιτικής των «μηδενικών προβλημάτων με τους γείτονες», μιας πολιτικής που αντιμετωπίζει πλέον μεγάλες δυσχέρειες, όπου να κοιτάξει κανείς. Αυτό περιλαμβάνει και τη Ρωσία, επειδή η Τουρκία διεκδικεί τα δικά της συμφέροντά της όσον αφορά τη Συρία, την ενέργεια στην Κύπρο, και στις πρώην Σοβιετικές Δημοκρατίες στην Κεντρική Ασία.<br /> <br /> Ωστόσο, αυτή η αύξηση της τριβής έχει βαθύτερες ρίζες, που απορρέουν από την αυτοπεποίθηση των ελίτ και των δύο κρατών. Οι ηγέτες της Τουρκίας ισχυρίζονται ότι η Τουρκία είναι τώρα ένας σημαντικός ανεξάρτητος παράγοντας από μόνος του σε όλες τις διάφορες γειτονιές της, και θα πρέπει να διεκδικήσει ως εκ τούτου τα συμφέροντά της με νέους τρόπους, μια άποψη που εντυπωσιακά μοιάζει με τον δυναμισμό της Μόσχας, ο οποίος έχει οδηγήσει τη Ρωσία σε συγκρούσεις με τους γείτονες της.<br /> <br /> Το 2009, ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας Αχμέτ Νταβούτογλου, ο αρχιτέκτονας της τουρκικής πολιτικής, παρατήρησε ότι ούτε η Ουάσιγκτον, ούτε η Μόσχα θα μπορούσαν να εγκαταστήσουν την τάξη στις γειτονικές περιοχές της Τουρκίας, ως εκ τούτου μια νέα τάξη πραγμάτων πρέπει να εγκατασταθεί στη Μέση Ανατολή, τα Βαλκάνια και τον Καύκασο, με την Τουρκία να θέλει να διαδραματίσει ενεργό ρόλο στη δημιουργία αυτής της νέας τάξης.<br /> <br /> Ειδικά, η Τουρκία έχει την μεγαλύτερη επιρροή στην περιοχή του Καυκάσου, και θα προχωρήσει με την επίλυση κάθε κρίσης που υπάρχει. Η αποστολή της είναι να επιβάλει την τάξη, σύμφωνα με την αντίληψη των Τούρκων αξιωματούχων. Στην συνέχεια, ο Νταβούτογλου οραματίστηκε μια Κωνσταντινούπολη ως ένα παγκόσμιο χρηματο-οικονομικό κέντρο, ως κεντρικός σταθμός στο παγκόσμιο οικονομικό δίκτυο και των οδών μεταφοράς αγαθών και κεφαλαίου. Ο Νταβούτογλου ξεκίνησε με μια πρωτοβουλία, με την οποία ο καθένας που μεταναστεύει στο εξωτερικό από την Ανατολία θα θεωρείται μέρος της τουρκικής διασποράς. Μια απροκάλυπτη προσπάθεια για να κυριαρχήσει στον Καύκασο.<br /> <br /> Έτσι, η συνέχιση της επιδείνωσης των ρωσοτουρκικών σχέσεων οφείλεται τόσο στον δυναμισμό της Ρωσίας και την προθυμία της να απειλεί τη Δύση, συμπεριλαμβανομένης της Τουρκίας, όπως και στην τουρκική διεκδικητικότητα. Η Μόσχα απειλεί τα μέλη του ΝΑΤΟ και σε αρκετές περιπτώσεις προωθεί την διπλωματία των κανονιοφόρων στη Μεσόγειο.<br /> <br /> Η Μόσχα είναι αποφασιμένη να μετασχηματίσει τις πρώην Σοβιετικές Δημοκρατίες σε ένα κλειστό ρωσικό μπλοκ - μια τάση που θα θέσει στον ενεργειακό εφοδιασμό της Τουρκίας και της Ευρώπης υπό τον κίνδυνο της υπερβολικής εξάρτησης από τη Μόσχα και θα ματαιώσει τις φιλοδοξίες της Άγκυρας στην περιοχή του Καυκάσου, αν όχι την Κεντρική Ασία. Με δεδομένη τη κατάσταση στην Ουκρανία, αυτές οι κινήσεις του Βλαντιμίρ Πούτιν δείχνουν ότι η Μόσχα είναι αποφασιμένη όσον αφορά την επιμονή σε ένα κλειστό μπλοκ των χωρών της ΚΑΚ (Κοινοπολιτεία ανεξαρτήτων κρατών), και να καταφύγει σε επιδείξεις δύναμης αλλά και πραγματικής χρήσης της για την επίτευξη των στόχων της.<br /> <br /> Η δημιουργία μιας ρωσικής σφαίρας επιρροής στην ΚΑΚ είναι πολιτική προτεραιότητα της Μόσχας από το 1993, πολύ πριν από τον Πούτιν. Ο Μεντβέντεφ το επιβεβαίωσε γρήγορα το 2008, όταν στον απόηχο του ρωσο-γεωργιανού πολέμου ανακοίνωσε ότι θα στηρίξει πλέον την εξωτερική πολιτική του Κρεμλίνου σε πέντε αρχές. Σε αυτές περιλαμβάνονται μεταξύ των άλλων, το δικαίωμα της Ρωσίας να παρέμβει σε γειτονικά κράτη για να υπερασπιστεί την τιμή και την αξιοπρέπεια των πολιτών της και τα προνομιακά και απροσδιόριστα συμφέροντα με τις χώρες της γειτονίας της.<br /> <br /> Αυτό, στη συνέχεια, έδειξε ότι η Ρωσία δεν θέλει μόνο να αναθεωρήσει τα σύνορα ή να παρέμβει σε άλλες χώρες, αλλά απαιτεί μια σφαίρα επιρροής στην Ευρασία ως σύνολο. Ακόμη και χωρίς την υπερβολική τουρκική ρητορική και τις φιλοδοξίες του Νταβούτογλου, η ρωσική πολιτική, αυτή η ίδια, θα συγκρουστεί αργά ή γρήγορα με τα τουρκικά συμφέροντα.<br /> <br /> Η πολιτική της εποχής μετά την διάλυση της ΕΣΣΔ έχει φτάσει στο τέλος της. Σε γενικές γραμμές αυτό θα οδηγήσει σε πιο τεταμένες σχέσεις Ανατολής-Δύσης από αυτές που γνωρίζουμε έως σήμερα. Η αποφασιστικότητά της Ρωσίας να αντιμετωπίσει τις Ηνωμένες Πολιτείες και το ΝΑΤΟ στη Μέση Ανατολή και την Ευρασία έδειξαν για άλλη μια φορά ότι οι προσπάθειες προσέγγισης Ανατολής-Δύσης ναυάγησαν σε θέματα περιφερειακής ασφάλειας στην Ευρασία, ίσως το πιο δύσκολο σημείο της Ανατολικο-Δυτικής ατζέντας.<br /> <a href="http://www.defencenews.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Ρωσία και Τουρκία: Πορεία προς την προδιαγεγραμμένη σύγκρουση

Η πολιτική απομόνωση τις εξαναγκάζει σε εταιρική σχέση Η απομόνωση της Ρωσίας αναγκάζει τη χώρα να βρει εναλλακτικές λύσεις. Τώρα η χώ...

Διαβάστε την συνέχεια

Σχέδια για την διαιώνιση της κατοχής

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiNOn_i4FXm8-clrNaipBWMUuAhSSTeYN2JcecM0TqSEZtzrEkqYWZBT3GoHJz51YvoPb35M_6-azaw-48SD_zXl6Em_wB7A4Xau48pCwStOKg9iqWEK1PQVViK5wKPrv5TlegMu7fAqi_N/s1600/%CE%A7%CF%89%CF%81%CE%AF%CF%82+%CF%84%CE%AF%CF%84%CE%BB%CE%BF755.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiNOn_i4FXm8-clrNaipBWMUuAhSSTeYN2JcecM0TqSEZtzrEkqYWZBT3GoHJz51YvoPb35M_6-azaw-48SD_zXl6Em_wB7A4Xau48pCwStOKg9iqWEK1PQVViK5wKPrv5TlegMu7fAqi_N/s1600/%CE%A7%CF%89%CF%81%CE%AF%CF%82+%CF%84%CE%AF%CF%84%CE%BB%CE%BF755.jpg" /></a></div> <br /> <blockquote class="tr_bq" style="text-align: justify;"> <b><i><span style="color: #444444; font-size: large;">Το καθεστώς των πολιτικοοικονομικών μνημονιακών συμφερόντων παίζει κυριολεκτικώς «τα ρέστα του». Το Μνημόνιο παρατήθηκε και επισήμως, ενώ ο αγώνας για την επιβίωση του καθεστώτος αποκτά μείζονα, απόλυτη σπουδαιότητα...</span></i></b></blockquote> <br /> του <b><span style="color: #990000;">ΜΕΝΕΛΑΟΥ ΓΚΙΒΑΛΟΥ</span></b><br /> <br /> Η «ταμπέλα» στο καταρρέον οικοδόμημα της συγκυβέρνησης γράφει: «Ζητείται επειγόντως μνημονιακός Πρόεδρος Δημοκρατίας και, εν εσχάτη ανάγκη, νέος μνημονιακός πρωθυπουργός»..<br /> Οι «κυνηγοί κεφαλών» για τη διασφάλιση του περιπόθητου αριθμού των «180» έχουν ήδη εξαπολυθεί, αλλά... <br /> τα αποτελέσματα της συλλογής «προθύμων» είναι πενιχρά.<br /> Μπορεί να μην υπάρχει σχεδιασμός για την αντιμετώπιση της εθνικής κρίσης και την επιβίωση του ελληνικού λαού, όμως τα συστημικά συμφέροντα και οι κομματικοί εντολοδόχοι τους επεξεργάζονται το δικό τους «σχέδιο διάσωσης», το δικό τους «σενάριο διαφυγής» από τη λαϊκή ετυμηγορία.<br /> <br /> Το «σενάριο διαφυγής» διαμορφώνεται ως ακολουθία τριών βημάτων και περιλαμβάνει τη -με κάθε μέσον- συγκέντρωση του αριθμού των «180» και την ανάδειξη ενός νέου μνημονιακού Προέδρου, την έγκριση, στη συνέχεια, του προσχεδίου ενός νέου -μνημονιακής δομής και λογικής- Συντάγματος και, τέλος, την προσφυγή στις κάλπες στο αόριστο μέλλον, «όταν η περίστασις το απαιτεί»...<br /> <br /> <b>Βήμα πρώτο:</b> Το εγχείρημα της συλλογής των «180» δεν συναντά δυσχέρειες στο πρόσωπο του υποψήφιου Προέδρου Δημοκρατίας. Ο «ιδεότυπος» περιλαμβάνει κάποιους «αριστερούληδες» συναινετικούς ή κάποιους ήπιους κεντροδεξιούς, η συγκατάβαση στο πρόσωπο των οποίων μπορεί να αποτελέσει το πολιτικό άλλοθι για ένα μεγάλο τμήμα των ανεξάρτητων βουλευτών αλλά και για «προθύμους» που θα αντληθούν από τα ήδη στοχοποιημένα κόμματα της ΔΗΜΑΡ και των ΑΝΕΛ.<br /> Όμως μείζον πρόβλημα για τη συγκέντρωση «προθύμων» αποτελεί η νομιμοποίηση - μέσω της προεδρικής εκλογής- της σημερινής συγκυβέρνησης και του ηγετικού της διδύμου. Το παρόν κυβερνητικό σχήμα είναι θνησιγενές• έχει ήδη «προγραφεί» από τους δανειστές, τις Βρυξέλλες και το Βερολίνο. Στις καλύτερες εκδοχές, η επιβίωσή του προβλέπεται ολιγόμηνη. Επομένως ακόμα και οι πλέον ιδιοτελείς προσδοκίες των «προθύμων» βουλευτών είναι άνευ αντικρίσματος.<br /> <br /> Εναλλακτική λύση: απομάκρυνση Σαμαρά και νέα, ευρύτερης αποδοχής κυβέρνηση, με ενσωμάτωση τμήματος των «προθύμων» βουλευτών και με ανοχή, έστω, του ΣΥΡΙΖΑ. Η «τύχη» του Γιώργου Παπανδρέου στοιχειώνει τώρα τον Αντώνη Σαμαρά, με τον Ευάγγελο Βενιζέλο να επιχειρεί να παίξει έναν ανάλογο ρόλο με εκείνον που είχε διαδραματίσει το 2011, όταν εκδιώχθηκε ο Γ. Παπανδρέου.<br /> <br /> <b>Βήμα δεύτερο:</b> Επιδίωξη μακροπρόθεσμου χαρακτήρα που αφορά στη νομιμοποίηση (έστω και με μορφή προσχεδίου) ενός μνημονιακού Συντάγματος με δύο κύριους άξονες: τη μετατόπιση της ισχύος από το δημόσιο στο ιδιωτικό (αγορά) και την αυταρχικοποίηση της εξουσίας («νόμος και τάξη»).<br /> <br /> <b>Παρατήρηση πρώτη:</b> Για τη σημερινή απαξίωση του θεσμού του Προέδρου της Δημοκρατίας δεν είναι υπεύθυνες οι «αδύναμες» εξουσίες του θεσμού, αλλά η μη άσκησή τους. Ο νυν Πρόεδρος Δημοκρατίας υπέγραψε νομοθετήματα που προδήλως εκινούντο στα συνταγματικά όρια ή και τα υπερέβαιναν, όπως στην περίπτωση της κατάργησης του «αναπαλλοτρίωτου» της εθνικής περιουσίας. Αντίθετα, ο ίδιος διακρινόταν από πλήρη μνημονιακή «νομιμοφροσύνη», φτάνοντας, μάλιστα, στο σημείο να συγχαρεί δημοσίως τον Κυριάκο Μητσοτάκη για την «προγραφή» των δημοσίων υπαλλήλων.<br /> <br /> <b>Παρατήρηση δεύτερη:</b> Η πρόταση της ΝΔ περιλαμβάνει την άποψη ότι, εάν δεν εκλεγεί Πρόεδρος Δημοκρατίας από τη Βουλή, τότε προκηρύσσονται εκλογές με υποψήφια πρόσωπα τους προταθέντες από τα κόμματα. Θα μπορούν, συνεπώς, στην πράξη να εμφανιστούν δύο κατηγορίες Προέδρων Δημοκρατίας: εκείνοι που εκλέχθηκαν από τη Βουλή κι εκείνοι που ψηφίστηκαν από τον λαό. Θα έχουμε, δηλαδή, δύο τύπους Προέδρων με δύο διαφορετικές βάσεις νομιμοποίησης.<br /> <br /> <b>Παρατήρηση τρίτη:</b> Στην περίπτωση όπου ο Πρόεδρος Δημοκρατίας εκλέγεται μέσα από γενικές εκλογές τότε διαμορφώνεται εν δυνάμει μια θεσμικού τύπου ευθεία σύγκρουση εξουσιών, μεταξύ του πρωθυπουργού και του Προέδρου της Δημοκρατίας. <br /> <br /> Παρά τη θεσμικώς κατοχυρωμένη διάκριση των εξουσιών τους, στην περίπτωση διαφωνίας ο καθένας από τους δύο θα επικαλείται τη λαϊκή βούληση, τη λαϊκή ψήφο, από την οποία αντλεί την εξουσία και τη νομιμοποίησή του, την κατά Ρουσώ «volonte generale»...<br /> <br /> Ας φανταστούμε τις συνέπειες μιας αντιπαράθεσης όταν Πρόεδρος Δημοκρατίας και πρωθυπουργός ανήκουν σε αντίπαλα κόμματα με διαμετρικά αντίθετου χαρακτήρα ιδεολογικοπολιτικές κοσμοαντιλήψεις...<br /> <br /> <b>Βήμα τρίτο:</b> Χάνει το νόημά του εφόσον το πολιτικοοικονομικό καθεστώς διασφαλίσει τώρα την επιβίωσή του. Οι επόμενοι έξι μήνες δεν μπορεί να «διαταραχτούν» με εκλογές μέχρι να «λήξει» η παράταση του Μνημονίου• μετά έλεγχοι, αξιολογήσεις, νέες μαύρες τρύπες, νέα μέτρα...<br /> <br /> Γι’ αυτό και το «πρώτο βήμα», η εκλογή ή μη Προέδρου της Δημοκρατίας, αναδεικνύεται σε «λυδία λίθο» των εξελίξεων.<br /> <br /> Ελπίζουμε, πάντως, ότι η συνείδηση της ιστορικής ευθύνης απέναντι στον λαό και <br /> <br /> η πολιτική αξιοπρέπεια θα επικρατήσουν απέναντι στους εκβιασμούς, τις συναλλαγές, την ατομική ιδιοτέλεια. Το πολιτικό σύστημα -ή, μάλλον, ό,τι απέμεινε απ’ αυτό- έχει την τελευταία του ευκαιρία… <br /> <br /> <a href="http://ellinikoforoum.blogspot.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Σχέδια για την διαιώνιση της κατοχής

Το καθεστώς των πολιτικοοικονομικών μνημονιακών συμφερόντων παίζει κυριολεκτικώς «τα ρέστα του». Το Μνημόνιο παρατήθηκε και επισήμως, ε...

Διαβάστε την συνέχεια

Τα οθωμανικά και οι νέες εξελίξεις στην Τουρκία

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEibiwlk3I00_lHdWgfTFp2qzvGBZC6mz3F1dgLK7LpwX627kx0SWsm8RJDl-Re4QHAoUlCdvumoC5s8kl0mfC-PFSziBaiIP9I0wv8xA9CZoHhkDeWdHVBkBUmA6vboxZKA3CdhiEeHBNdo/s1600/%CE%A7%CF%89%CF%81%CE%AF%CF%82+%CF%84%CE%AF%CF%84%CE%BB%CE%BF8564.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="355" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEibiwlk3I00_lHdWgfTFp2qzvGBZC6mz3F1dgLK7LpwX627kx0SWsm8RJDl-Re4QHAoUlCdvumoC5s8kl0mfC-PFSziBaiIP9I0wv8xA9CZoHhkDeWdHVBkBUmA6vboxZKA3CdhiEeHBNdo/s1600/%CE%A7%CF%89%CF%81%CE%AF%CF%82+%CF%84%CE%AF%CF%84%CE%BB%CE%BF8564.jpg" width="640" /></a></div> <br /> <b><i>Σάββας Καλεντερίδης</i></b><br /> <br /> Η απόφαση της τουρκικής κυβέρνησης να επαναφέρει τα οθωμανικά ως μάθημα στην υποχρεωτική εκπαίδευση (λύκειο) άνοιξε έναν εξαιρετικά ενδιαφέροντα κύκλο συζητήσεων στην τουρκική κοινωνία αλλά και στους κύκλους της διανόησης. Από την πλευρά τους οι κεμαλιστές και οι εκσυγχρονιστές αντιδρούν, θεωρώντας ότι η κυβέρνηση ξεθεμελιώνει το κοσμικό οικοδόμημα του Μουσταφά Κεμάλ και η Τουρκία επιστρέφει στον σκοταδισμό, ενώ οι υποστηρικτές του διδύμου Ερντογάν - Νταβούτογλου θεωρούν ότι με την ενέργεια αυτή επανασυνδέεται το τουρκικό έθνος από το «λαμπρό αυτοκρατορικό οθωμανικό παρελθόν του», από το οποίο είχε αποκοπεί βίαια εξαιτίας των επιλογών του κεμαλικού καθεστώτος.<br /> Για την ιστορία να αναφέρουμε ότι οι Τούρκοι, στερούμενοι αλφαβήτου, καθότι ήταν ένας αγράμματος λαός, όταν εισέβαλαν στην Ανατολή (1071) και έως την κατάρρευση των σελτζουκικών εμιράτων (14ος αι.) είχαν ως επίσημη γλώσσα την περσική και στη συνέχεια την αραβική. Η κατάσταση αυτή είχε ως αποτέλεσμα τη δημιουργία της λεγόμενης οθωμανικής γλώσσας (Osmanl?ca), η οποία αποτελούσε ένα μείγμα περσικών, αραβικών, τουρκικών, ελληνικών, αρμενικών και κουρδικών λέξεων, ενώ για τη γραφή της χρησιμοποιούνταν το αραβικό αλφάβητο.<br /> <a href="https://www.blogger.com/null" name="more"></a>Ο Μουσταφά Κεμάλ, με σχετικό νόμο που ψηφίστηκε το 1928, επέβαλε τη χρήση της λατινικής γραφής, κλείνοντας με τον τρόπο αυτόν και πρακτικά την οθωμανική περίοδο στο χρονοντούλαπο της Ιστορίας και αρχίζοντας μια νέα περίοδο εκδυτικισμού του νεόκοπου τουρκικού κράτους.<br /> <br /> Είχε προηγηθεί η κατάργηση του χαλιφάτου με νόμο της 3ης Μαρτίου 1924 και η καθιέρωση ενός κανονισμού ένδυσης με νόμο της 25ης Νοεμβρίου 1925, σύμφωνα με τον οποίο απαγορεύονταν τα φέσια, τα σαρίκια, τα σαλβάρια και άλλα οθωμανικά ενδυματολογικά κατάλοιπα και καθιερώνονταν το ημίψηλο καπέλο και το κοστούμι ως βασικό ένδυμα των δημοσίων υπαλλήλων και των πολιτών.<br /> <br /> Εκτός από τα παραπάνω, στην Τουρκία γράφτηκαν καινούργια βιβλία Ιστορίας, τα οποία δεν αφιέρωναν σχεδόν καμία σελίδα στην οθωμανική περίοδο. Με άλλα λόγια, η Ιστορία της Τουρκίας του Μουσταφά Κεμάλ άρχιζε με την εμφάνιση των Νεοτούρκων και τις επικές μάχες των Δαρδανελίων και κορυφωνόταν με τον λεγόμενο «εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα», κυρίως δε με τις μάχες που δόθηκαν εναντίον των Ελλήνων, από το 1919 έως το 1922.<br /> <br /> Οσον αφορά τα άλλα βιβλία και μαθήματα όλων των βαθμίδων της εκπαίδευσης, τα πάντα άρχιζαν και τελείωναν στον Μουσταφά Κεμάλ και στο κίνημά του, ενώ και οι ίδιες οι επιστήμες προσαρμόζονταν και περιελάμβαναν και τον «μεγάλο ηγέτη», ο οποίος σταδιακά άρχισε να λατρεύεται και εν ζωή και μετά τον θάνατό του περίπου ως μια ιδιότυπη θεότητα.<br /> <br /> Οσον αφορά την εθνική ιδεολογία, αυτή είχε ως βάση τον εθνικισμό του Ζιγιά Γκιόκαλπ, διανθισμένη με κείμενα ομιλιών αλλά και διάφορα «ρητά» που υποτίθεται ότι ανήκαν στον Μουσταφά Κεμάλ.<br /> Ολη αυτή η ιδεολογία αλλά και το κεμαλικό καθεστώς, το οποίο όρισε την πορεία της Τουρκίας από το 1923 έως και τα τέλη του 20ού αιώνα, υποστηρίχτηκε κατά βάση από τους λεγόμενους «λευκούς Τούρκους», δηλαδή αστούς και επιχειρηματίες που δεν είχαν τουρκική καταγωγή, οι οποίοι στην ουσία λυμαίνονταν τους εθνικούς πόρους της Τουρκίας.<br /> <br /> Με αφορμή την επαναφορά των οθωμανικών ως υποχρεωτικού μαθήματος στο λύκειο, όπως αναφέραμε στην αρχή του άρθρου μας, έχουν αρχίσει πολύ ενδιαφέρουσες συζητήσεις στην τουρκική πολιτική σκηνή και τη διανόηση.<br /> Μία από τις πιο ενδιαφέρουσες απόψεις είναι αυτή που θεωρεί ότι η κεμαλική περίοδος και η βίαιη αποκοπή του τουρκικού έθνους από το ένδοξο οθωμανικό παρελθόν ήταν στην ουσία μια πολιτική και γεωπολιτική προβοκάτσια των λευκών Τούρκων και σιωνιστικών κύκλων, που είχε ως στόχο την εκμετάλλευση των εθνικών πόρων της Τουρκίας αλλά και την περιθωριοποίηση του τουρκομουσουλμανικού έθνους!<br /> <br /> Ανεξαρτήτως αν το ομολογούν δημοσίως, η παραπάνω άποψη αποτελεί τον κεντρικό πυρήνα της ιδεολογίας του διδύμου Ερντογάν - Νταβούτογλου, γεγονός που εξηγεί όχι μόνο την επαναφορά της διδασκαλίας των οθωμανικών, αλλά και τις κινήσεις της τουρκικής κυβέρνησης στη διεθνή σκακιέρα, στα Βαλκάνια, στη Μέση Ανατολή και την ανατολική Μεσόγειο. Θα υποστηρίζαμε μάλιστα ότι, αν αναζητήσει κανείς ιδεολογικά και ψυχολογικά αίτια στη στάση που τηρεί η τουρκική κυβέρνηση απέναντι στο Ισραήλ τα τελευταία χρόνια, θα μπορούσε να διακρίνει, από τη μια, το μίσος για την προαναφερθείσα «προβοκάτσια» και, από την άλλη, τις νεοοθωμανικές επιδιώξεις, στις οποίες το Ισραήλ έχει μία και μόνο θέση, αυτή του προτεκτοράτου της νέας μεγάλης Οθωμανίας.<br /> <br /> <a href="http://infognomonpolitics.blogspot.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Τα οθωμανικά και οι νέες εξελίξεις στην Τουρκία

Σάββας Καλεντερίδης Η απόφαση της τουρκικής κυβέρνησης να επαναφέρει τα οθωμανικά ως μάθημα στην υποχρεωτική εκπαίδευση (λύκειο) άνοι...

Διαβάστε την συνέχεια

Stratfor: Οι Ευρωπαίοι θα στηρίξουν τον Σαμαρά

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEggP7zYM2Arbw7yQldFcZX9vN1yqAF795agzmkFsCoklJ9vErXmwB2GyNyaLn-2V9saYeKD4skBESJgJd18Xg9yQSF8g-6GI29-mheXkG9HG_EO3CebW_qFdJG-R25kClKm0Ws01uegmgGr/s1600/%CE%A7%CF%89%CF%81%CE%AF%CF%82+%CF%84%CE%AF%CF%84%CE%BB%CE%BF732.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEggP7zYM2Arbw7yQldFcZX9vN1yqAF795agzmkFsCoklJ9vErXmwB2GyNyaLn-2V9saYeKD4skBESJgJd18Xg9yQSF8g-6GI29-mheXkG9HG_EO3CebW_qFdJG-R25kClKm0Ws01uegmgGr/s1600/%CE%A7%CF%89%CF%81%CE%AF%CF%82+%CF%84%CE%AF%CF%84%CE%BB%CE%BF732.jpg" /></a></div> <div class="article-first"> <br /></div> <div class="article-first"> <blockquote class="tr_bq" style="text-align: justify;"> <b><span style="color: #444444; font-size: large;"><i>Οι εταίροι της Ελλάδας παίρνουν θέση για τις πολιτικές εξελίξεις. Γιατί τα οικονομικά και πολιτικά προβλήματα δεν θα φύγουν ακόμα και μετά από μια νέα συμφωνία με τους δανειστές. Το αγκάθι του χρέους και το μεγάλο πολιτικό δίλημμα. </i></span></b></blockquote> </div> <div class="clear"> </div> <div id="article-photo"> </div> <div class="article-first-ad"> <!-- Euro-180x120 --><br /> <div id="div-gpt-ad-1405425069724-0" style="display: none; height: auto; width: auto;"> </div> </div> <div class="post-body" id="article-body"> Η ελληνική κυβέρνηση δίνει μάχη στο εσωτερικό και στο εξωτερικό για να παραμείνει στην εξουσία μέχρι το τέλος της θητείας της στα μέσα του 2016.<br /> Στο εσωτερικό, ο κυβερνητικός συνασπισμός του πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά δίνει μάχη για να κερδίσει τους επιπλέον ψήφους που χρειάζεται στο κοινοβούλιο για να διασφαλίσει την εκλογή του επόμενου Προέδρου της Δημοκρατίας και να αποφύγει πρόωρες εκλογές. Στο εξωτερικό, διαπραγματεύεται με την Ευρωπαϊκή Ένωση και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο για μια πιστωτική γραμμή που θα αντικαταστήσει το πρόγραμμα διάσωσης.<br /> Η Ελλάδα και οι πιστωτές της θα καταλήξουν σε συμφωνία σε ένα νέο πακέτο οικονομικής βοήθειας, αλλά τα πολιτικά και οικονομικά προβλήματα δεν θα φύγουν σε σύντομο χρονικό διάστημα. Οι επόμενες τρεις εβδομάδες θα είναι καθοριστικές για την επιβίωση της ελληνικής κυβέρνησης και για άλλη μια φορά οι πολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα θα έχουν αντίκτυπο σε όλη την ευρωζώνη.<br /> <h3> Ανάλυση</h3> Στις 8 Δεκεμβρίου το Eurogroup έδωσε δίμηνη <strong>«τεχνική παράταση»</strong> στο ελληνικό πρόγραμμα διάσωσης και λίγες ώρες αργότερα η ελληνική κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι θα επισπεύσει τη διαδικασία για εκλογή νέου Προέδρου της Δημοκρατίας. Η απόφαση των υπουργών Οικονομικών της ευρωζώνης και η ανακοίνωση πρόωρης ψηφοφορίας για τον Πρόεδρο συνδέονται, καθώς η ελληνική κυβέρνηση ήθελε να μείνει υπό εξωτερική προστασία για το διάστημα που θα διαχειρίζεται την πολιτική αστάθεια στο εσωτερικό.<br /> Η ελληνική κυβέρνηση θέλει να βγει από το μνημόνιο στις αρχές του 2015 και να το αντικαταστήσει με μια <strong>προαιρετική γραμμή</strong> πίστωσης. Από την οπτική της κυβέρνησης, το σχέδιο αυτό εξυπηρετεί δύο στόχους. Πρώτον, θα επιτρέψει στην Ελλάδα να δανειστεί από τις αγορές με χαμηλό επιτόκιο. Δεύτερον, η πιστωτική γραμμή θα έχει λιγότερο αυστηρούς όρους από ένα μνημόνιο.<br /> Ωστόσο, οι Ευρωπαίοι φοβούνται πως μια προληπτική γραμμή με ισχνούς όρους θα αποδυναμώσει τα κίνητρα της ελληνικής κυβέρνησης να προχωρήσει σε μεταρρυθμίσεις. Στις <strong>7 Δεκεμβρίου</strong> το ελληνικό κοινοβούλιο ενέκρινε το προσχέδιο του προϋπολογισμού για το 2015, το οποίο περιλαμβάνει υψηλότερους φόρους και περικοπές δαπανών. Ο προϋπολογισμός, όμως προκάλεσε τόσο αντιδράσεις από τους δανειστές της Ελλάδας όσο και διαδηλώσεις από τα συνδικάτα και την αντιπολίτευση.<br /> Την ίδια ώρα οι περισσότερες ευρωπαϊκές κυβερνήσεις θα προτιμούσαν να διαπραγματευτούν με την σημερινή ελληνική κυβέρνηση παρά να σπρώξουν την χώρα σε εκλογές που θα έφερναν στην εξουσία ένα κόμμα το οποίο τάσσεται υπέρ του κουρέματος του χρέους.<br /> Ο ηγέτης του ΣΥΡΙΖΑ, <strong>Αλέξης Τσίπρας</strong>, έχει διαμηνύσει ότι το κόμμα του θέλει να παραμείνει στην ευρωζώνη, να τιμήσει τις δανειακές του υποχρεώσεις και να κρατήσει έναν ισοσκελισμένο προϋπολογισμό. Ωστόσο, ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει επίσης οι διεθνείς δανειστές να αποδεχτούν ένα κούρεμα του χρέους.<br /> Η γιγαντιαία <strong>αναδιάρθρωση το 2012</strong> άλλαξε το προφίλ του ελληνικού χρέους, το οποίο πλέον βρίσκεται κατά το μεγαλύτερο μέρος του στα χέρια του ΕFSF, της ΕΚΤ και των εθνικών κυβερνήσεων. Αυτό σημαίνει ότι ένα νέο κούρεμα του χρέους της Ελλάδας θα έπληττε την ΕΚΤ και τα κράτη μέλη, κάτι που αποτελεί έναν πολύ καλό λόγο για να βοηθήσουν οι Βρυξέλλες την κυβέρνηση Σαμαρά να κρατήσει τον ΣΥΡΙΖΑ σε απόσταση. Αν και τα περισσότερα μέλη της ευρωζώνης ανησυχούν ότι η Ελλάδα θα χαλαρώσει το μεταρρυθμιστικό πρόγραμμα το 2015, θα συνεχίσουν να παρέχουν στήριξη στην κυβέρνηση Σαμαρά υπό το φόβο πως μπορεί να αντικατασταθεί από μια πιο αντιδραστική διοίκηση. Στην περίπτωση που προκηρυχθούν πρόωρες εκλογές, η Νέα Δημοκρατία θα προσπαθήσει να στείλει στους ψηφοφόρους μήνυμα ότι θα εξασφαλίσει καλύτερη συμφωνία με τους Ευρωπαίους από ότι ο ΣΥΡΙΖΑ.<br /> <h3> Το χρέος θα συνεχίσει να είναι πρόβλημα</h3> Ανεξάρτητα από το αν η Ελλάδα καταφέρει να αποφύγει τις πρόωρες εκλογές και να λάβει μια προαιρετική γραμμή πίστωσης, το χρέος θα παραμείνει σημαντικό πρόβλημα για τη χώρα. Σύμφωνα με το <strong>ΔΝΤ</strong>, η Ελλάδα θα πρέπει να έχει πρωτογενές πλεόνασμα περίπου 3% κάθε χρόνο για να μειώσει το χρέος από το 174% στο <strong>128% του ΑΕΠ το 2020</strong>. Αλλά η Αθήνα βρίσκεται μακριά από το σημείο αυτό. Το ΔΝΤ υπολόγισε το φετινό πρωτογενές πλεόνασμα της Ελλάδας στο 1,5% ενώ η ελληνική οικονομία προβλέπεται να αναπτυχθεί κατά 0,6%.<br /> Αν και είναι σίγουρα μια βελτίωση για την μακροοικονομική κατάσταση της Ελλάδας, επιτεύχθηκε με υψηλό πολιτικό και κοινωνικό κόστος. Η άνοδος του ΣΥΡΙΖΑ και σε μικρότερο βαθμό της ακροδεξιάς Χρυσής Αυγής δείχνει πως αυξανόμενος αριθμός Ελλήνων ψηφοφόρων επιθυμεί αλλαγή κατεύθυνσης. Η <strong>άνοδος του ΣΥΡΙΖΑ</strong> έχει οδηγήσει ήδη στο τέλος του παραδοσιακού δικομματικού πολιτικού συστήματος της Ελλάδας, όπου εναλλάσσονταν στην εξουσία η κεντροδεξιά και η κεντροαριστερά. Το 2012 χρειάστηκαν δύο εκλογικές αναμετρήσεις για να μην βγει στην κυβέρνηση ο ΣΥΡΙΖΑ.<br /> Ως εκ τούτου, κάθε ελληνική κυβέρνηση θα πρέπει <strong>να αντιμετωπίσει το ερώτημα</strong> κατά πόσον θα ακολουθήσει τις συστάσεις της τρόικας ή θα εφαρμόσει μια πιο χαλαρή δημοσιονομική πολιτική.<br /> Ακόμα και αν η ελληνική κυβέρνηση βρει τους επιπλέον ψήφους που χρειάζεται για την εκλογή Προέδρου και αποφύγει τις πρόωρες εκλογές του 2015, η προοπτική μια επαναδιαπραγμάτευσης του ελληνικού χρέους δεν θα εξαφανιστεί και θα συνεχίσει να προκαλεί αβεβαιότητα σε όλο την ευρωζώνη.<br /> <br /></div> <a href="http://www.euro2day.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Stratfor: Οι Ευρωπαίοι θα στηρίξουν τον Σαμαρά

Οι εταίροι της Ελλάδας παίρνουν θέση για τις πολιτικές εξελίξεις. Γιατί τα οικονομικά και πολιτικά προβλήματα δεν θα φύγουν ακόμα και ...

Διαβάστε την συνέχεια

Πετρέλαιο: Πως η πτώση της τιμής του επηρεάζει το γεωπολιτικό χάρτη

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg-hAAySFh4oHJWZdVTMMzlicPaOMD0o9ZhexcAOkZ_-IawDzUyxXYS3MEF4vazyze7jGV3MWr9VJ7Bszo03pORmhiPCPUxumootpl8m7_BoIe0QQIa69j2joRDhgUuCG8TkerWskMglBwC/s1600/ptwsi+petrelaioy.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg-hAAySFh4oHJWZdVTMMzlicPaOMD0o9ZhexcAOkZ_-IawDzUyxXYS3MEF4vazyze7jGV3MWr9VJ7Bszo03pORmhiPCPUxumootpl8m7_BoIe0QQIa69j2joRDhgUuCG8TkerWskMglBwC/s1600/ptwsi+petrelaioy.jpg" /></a></div> <br /> Του ΜΩΥΣΗ ΛΙΤΣΗ*<br /> <br /> Συνήθως όταν γίνεται πόλεμος στην εύφλεκτη περιοχή της Μέσης Ανατολής, οι τιμές του πετρελαίου προσφέρονται για κερδοσκοπία. Για παράδειγμα οι ισραηλινές εισβολές σε Λίβανο και Λωρίδα της Γάζας, το 2006 και 2008, εκτίναξαν τις διεθνείς τιμές του πετρελαίου στο ρεκόρ των 147 δολαρίων το βαρέλι(Ιούλιος του 2008), καθώς πλήθαιναν τα σενάρια που διέβλεπαν τον κίνδυνο μιας ευρύτερης ανάφλεξης με πιθανή συμμετοχή του Ιράν, λόγω των στενών δεσμών που διατηρούσε το καθεστώς της Τεχεράνης με τις ισλαμικές οργανώσεις Χεζμπολάχ του Λιβάνου και Χαμάς στη Λωρίδα της Γάζας.<br /> Οι τιμές προσγειώθηκαν απότομα μετά την κρίση του 2008, αφού η κατάρρευση της Lehman Brothers και η συνακόλουθη χρηματοπιστωτική κρίση, προκάλεσαν παγκόσμια οικονομική ύφεση και ραγδαία μείωση της ζήτησης για ενέργεια.<br /> Σε αντίθεση με τη δεκαετία του 2000, που τα σενάρια πολέμου και αναταραχής όπου υπήρχε πετρέλαιο, τροφοδοτούσαν την ολοένα και μεγαλύτερη άνοδο των τιμών, η τωρινή γεωπολιτική ρευστότητα στη Μέση Ανατολή με όσα συμβαίνουν κυρίως στη Συρία και το Ιράκ, είχαν αυτή τη φορά αντίστροφο αποτέλεσμα.<br /> Η τιμή του πετρελαίου από εκεί που κυμαίνονταν πάνω από τα 110 δολάρια το βαρέλι τον περασμένο Ιούλιο, έχει φθάσει να υποχωρεί κάτω από τα 70 δολάρια το βαρέλι, έχει δηλαδή υποχωρήσει από το καλοκαίρι σχεδόν 40%.<br /> <br /> <b>H πτώση των τιμών</b><br /> <br /> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg8R-bWcFCuyjMNiY7_4xRZ4JoiFK314WZtiT27HMGCDBnAesiNwuEHao8uaV7WFBXh-_ULkoK16VB-PfFc25Bv3nAOPRPo1IB03-6LmTn1gXpTPiMBGJbeNI_ugXqFPWH0JkOlmqF5BzM/s1600/opec.jpg" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="213" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg8R-bWcFCuyjMNiY7_4xRZ4JoiFK314WZtiT27HMGCDBnAesiNwuEHao8uaV7WFBXh-_ULkoK16VB-PfFc25Bv3nAOPRPo1IB03-6LmTn1gXpTPiMBGJbeNI_ugXqFPWH0JkOlmqF5BzM/s1600/opec.jpg" width="320" /></a> Η πτώση της τιμής οφείλεται σε δύο βασικούς λόγους: Πρώτον στην εκτίμηση ότι η ανάπτυξη της παγκόσμιας οικονομίας επιβραδύνεται ταχέως, με επίκεντρο την ευρωζώνη και την Κίνα. Οι δυτικές μάλιστα κυρώσεις προς τη Ρωσία ενδεχομένως να επιδεινώσουν την κατάσταση στην ευρωπαϊκή οικονομία, λόγω των στενών οικονομικών σχέσεων Γερμανίας-Ρωσίας.<br /> <br /> Η προβλεπόμενη χαμηλή ζήτηση συμπίπτει με την αυξανόμενη προσφορά πετρελαίου από τις ΗΠΑ, χάρη στην ανάπτυξη των κοιτασμάτων από σχιστόλιθο. Η Διεθνής Επιτροπή Ενέργειας υποστηρίζει σε πρόσφατη έκθεσή της ότι οι ΗΠΑ θα ξεπεράσουν τη Ρωσία και την Σαουδική Αραβία και θα γίνουν η μεγαλύτερη πετρελαιοπαραγωγός χώρα στον κόσμο το 2015, χάρη στην παραγωγή πετρελαίου από σχιστολιθικά κοιτάσματα.<br /> <br /> Δεύτερον στην απόφαση του ΟΠΕΚ τον περασμένο Νοέμβριο να μην μειώσει την παραγωγή πετρελαίου, επιταχύνοντας με τον τρόπο αυτό την κατάρρευση των διεθνών τιμών. Πολλοί αναλυτές βλέπουν στην απόφαση αυτή, «συμπαιγνία» μεταξύ ΗΠΑ και Σαουδικής Αραβίας, ηγέτιδας δύναμης στον ΟΠΕΚ, για να κρατηθούν χαμηλά οι τιμές και γονατίσει η Ρωσία, η χώρα που πλήττεται άμεσα οικονομικά από τον συνδυασμό κυρώσεων και απότομης πτώσης των τιμών του πετρελαίου.<br /> Κάτι ανάλογο είχε συμβεί και τη δεκαετία του ’80, όταν και πάλι η Σαουδική Αραβία συνέβαλε στην υπερπροσφορά πετρελαίου με αποτέλεσμα τη μεγάλη πτώση της διεθνούς τιμής του, η οποία έφθασε κάποια στιγμή το 1986, να υποχωρεί κάτω και από τα 10 δολάρια το βαρέλι.<br /> <br /> <b>Σεΐχηδες εναντίον Σχιστόλιθου</b><br /> <br /> Στόχος της Σαουδικής Αραβίας ήταν με την πτώση των τιμών να αυξήσει το μερίδιό της στη διεθνή αγορά. Πολιτικοί αναλυτές θεωρούν ότι η πτώση των τιμών του πετρελαίου συνέβαλε στο να επισπευστεί η κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης λόγω της μεγάλης απώλειας εσόδων. Η πτώση των τιμών θεωρείται επίσης ως μία από τις βασικές αιτίες που ώθησαν τον ηγέτη του Ιράκ Σαντάμ Χουσεΐν να εισβάλει το 1990 στο γειτονικό Κουβέιτ. Εισβολή που προκάλεσε ως γνωστόν τον πρώτο πόλεμο του Περσικού Κόλπου, ο οποίος οδήγησε σε ευρύτερες ανακατατάξεις στην περιοχή, τις επιπτώσεις των οποίων ακόμη βλέπουμε…<br /> <br /> Η άνθιση της αμερικανικής οικονομίας από τα μέσα της δεκαετίας του ’90, δεν αποδίδεται τόσο στην λεγόμενη τότε «νέα οικονομία», η οποία κατέληξε στη φούσκα των dot.Com, αλλά στο γεγονός των χαμηλών τιμών του πετρελαίου σε όλη τη διάρκεια της δεκαετίας.<br /> <br /> Υπάρχει ωστόσο και η άλλη πλευρά του νομίσματος που μιλά για πόλεμο τιμών: Σεΐχηδες εναντίον Σχιστόλιθου, κατά τον προσφυή τίτλο πρόσφατου άρθρου της γνωστής οικονομικής επιθεώρησης «Εκόνομιστ». Η πτώση των τιμών κάθε άλλο παρά φαίνεται να ευνοεί την ανάπτυξη των σχιστολιθικών κοιτασμάτων και την αναβάθμιση των ΗΠΑ, αφού πολλές εταιρείες που έχουν ενεργοποιηθεί στον κλάδο έχουν υπερχρεωθεί και αν η πτώση των τιμών συνεχιστεί, ίσως καταστήσει ασύμφορη τη συνέχιση της εξόρυξης πετρελαίου. Τις τελευταίες ημέρες πληθαίνουν τα άρθρα στον διεθνή τύπο που απομυθοποιούν το σχιστολιθικό μπουμ στις ΗΠΑ, με ορισμένους επιφανείς αρθρογράφους να μιλούν ακόμη και για ενδεχόμενη νέα χρηματοπιστωτική κρίση(!).<br /> Γεγονός είναι ότι η πρόσφατη πτώση των τιμών επηρεάζει για μία ακόμη φορά το γεωπολιτικό χάρτη αφού ο «μαύρος χρυσός» παραμένει καταλύτης για τις πολιτικές και οικονομικές εξελίξεις στις πετρελαιοπαραγωγούς χώρες και το ευρύτερο περιβάλλον.<br /> <br /> <b>Καταποντίζεται το ρούβλι</b><br /> <br /> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjWfWFIe4kn9fUD-m__8koji5dbyAuqOZPDAvuUnsJzpb2xmrH4CRMi-Dhk62oKCQfxote7CGRZatMAsRm2w0NXf_uZn5N4eOncIS_ll3FX7qg1x91JeHkSX9tXdWkTZ1NhFBd8Tq-KCk8/s1600/_79487440_rouble.jpg" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="179" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjWfWFIe4kn9fUD-m__8koji5dbyAuqOZPDAvuUnsJzpb2xmrH4CRMi-Dhk62oKCQfxote7CGRZatMAsRm2w0NXf_uZn5N4eOncIS_ll3FX7qg1x91JeHkSX9tXdWkTZ1NhFBd8Tq-KCk8/s1600/_79487440_rouble.jpg" width="320" /></a><br /> Η χώρα βέβαια που πλήττεται άμεσα περισσότερο από την πτώση είναι η Ρωσία. Η άνοδος της τιμής του πετρελαίου την δεκαετία του 2000, βοήθησε τη Ρωσία να ανακάμψει από την κατάρρευση του 1998. Το 2004 η ρωσική κυβέρνηση δημιούργησε ειδικό ταμείο σταθεροποίησης(stabilization fund) για τη διαχείριση των πετρελαϊκών εσόδων. Στο απόγειο της ανόδου της τιμής του «μαύρου χρυσού» το 2008, το εν λόγω ταμείο διέθετε αποθεματικά ύψους 158 δισ. δολαρίων, τα οποία ισοδυναμούν με το 12% του ΑΕΠ της χώρας.<br /> <br /> Το πετρέλαιο και το αέριο καταλαμβάνουν το 68% των ρωσικών εξαγωγών και συμβάλλουν κατά 50% στην κατάρτιση του εθνικού προϋπολογισμού. Η Ρωσία έχει ήδη χάσει περί τα 90 δισ. δολάρια σε νομισματικά αποθεματικά φέτος, τα οποία αντιστοιχούν σε 4,5% του ΑΕΠ, προκειμένου να στηρίξει το ρούβλι το οποίο βρίσκεται σε ελεύθερη πτώση. Από τον περασμένο Ιούνιο το ρωσικό νόμισμα έχει υποχωρήσει 35% έναντι του δολαρίου.<br /> Η Ρωσία εξακολουθεί να διαθέτει περί τα 370 δισ. δολάρια σε συναλλαγματικά αποθέματα, γεγονός που σε συνδυασμό με τη «στιβαρή» ηγεσία του Βλαντιμίρ Πούτιν, της δίνει ενδεχομένως χρόνο να αντιμετωπίσει την κατάσταση.<br /> <br /> Οι ρωσικές επιχειρήσεις έχουν πάνω από 500 δισ. δολάρια εξωτερικού χρέους με τα 130 δισ. δολάρια να πρέπει να πληρωθούν πριν από το τέλος του 2015. Ο πετρελαϊκός κολοσσός Rosneft ζήτησε πρόσφατα από το Κρεμλίνο οικονομική ενίσχυση 44 δισ. δολαρίων-η Rosneft ανήκει κατά 70% στο κράτος και απασχολεί 160.000 εργαζόμενους, γεγονός που την καθιστά «πολύ μεγάλη» για να αφεθεί να πτωχεύσει.<br /> <br /> Η αύξηση των επιτοκίων στο 9,5% για τη στήριξη του ρουβλίου επιβαρύνει το κόστος δανεισμού, ενώ παρατηρείται φυγή καταθέσεων και στροφή προς το δολάριο.<br /> <br /> Ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν σε πρόσφατη ομιλία του προς το ρωσικό έθνος, πέρα της επιστράτευσης συνειρμών από την εποχή του Μεγάλου Πατριωτικού Πολέμου και τον ψυχρό πόλεμο, προκειμένου να τονώσει το φρόνημα του ρωσικού λαού, μίλησε για τις δύσκολες μέρες που έρχονται, υποσχόμενος από τη άλλη φορολογική αμνηστία για όσους επιστρέψουν τα λεφτά τους στη Ρωσία.<br /> <br /> <b>South Stream καπούτ...</b><br /> <br /> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiU0S4L1Ay6smbfDF469G0-Lp-uKMYXXKvbaVuTRquGLg8gg9IhNdZb4ILMVTLogDaXdtOqGv2cf0K4jlxbr4GDyGzQdFR_5FSyRMOKpHzs8ey46Nn7IaXcHMCkvqP0Uc1rkGMjtaBGsJs/s1600/putin-gaz.jpg" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="217" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiU0S4L1Ay6smbfDF469G0-Lp-uKMYXXKvbaVuTRquGLg8gg9IhNdZb4ILMVTLogDaXdtOqGv2cf0K4jlxbr4GDyGzQdFR_5FSyRMOKpHzs8ey46Nn7IaXcHMCkvqP0Uc1rkGMjtaBGsJs/s1600/putin-gaz.jpg" width="320" /></a><br /> Οι οικονομικές δυσκολίες ανάγκασαν τον Πούτιν να ανακοινώσει τη διακοπή της κατασκευής του αγωγού φυσικού αερίου South Stream. Ο αξίας 20 δισ. δολαρίων αγωγός μήκους 3.600 χιλιομέτρων επρόκειτο να συνδέσει τη Ρωσία με τη Βουλγαρία περνώντας από τη Μαύρη Θάλασσα για να εξυπηρετήσει στη συνέχεια τη δυτική Ευρώπη, κυρίως την Ιταλία και την Ελλάδα, μέσω της Σερβίας, της Ουγγαρίας και της Σλοβενίας.<br /> <br /> Οι χώρες της νοτιοανατολικής Ευρώπης προσέβλεπαν στον αγωγό όχι μόνο για τα προφανή οικονομικά του οφέλη αλλά και για την γεωπολιτική τους αναβάθμιση στον χάρτη των αγωγών. Με το σχέδιο μετέωρο παραμένει άγνωστο το πώς θα εξελιχθεί η κατάσταση.<br /> <br /> Η πιθανότητα πάντως ενός νέου 1998 στη Ρωσία, με πιθανές πολύ μεγαλύτερες επιπτώσεις, δεν θα παραμείνει μόνο εντός των ρωσικών τειχών. Το 5% του ΑΕΠ των χωρών της Βαλτικής και της Λευκορωσίας εξαρτάται από τις εξαγωγές στη Ρωσία. Οι αυστριακές και σουηδικές τράπεζες είναι σοβαρά εκτεθειμένες στη ρωσική αγορά, ενώ αν τα πράγματα γίνουν ακόμη δυσκολότερα για τη Ρωσία, δεν θα μείνουν ανεπηρέαστες και άλλες οικονομίες με παρεμφερή προσανατολισμό και εξάρτηση από την πώληση πρώτων υλών, όπως η Βραζιλία. Κάτι άλλωστε που συνέβη και το 1998, όταν η κρίση στη Ρωσία μεταλλάχθηκε σε κρίση των αναδυόμενων οικονομιών της Λατινικής Αμερικής, συμβάλλοντας στην επιδείνωση της κατάστασης όσον αφορά την οικονομία της Αργεντινής, που εξωθήθηκε σε πτώχευση το 2001.<br /> <br /> Από την άλλη το διπλωματικό-οικονομικό στρίμωγμα της Μόσχας δεν αποκλείεται να επισπεύσει τα ρωσικά ανοίγματα προς την Κίνα και την αύξηση των συναλλαγών σε ρούβλι-γουάν. Οι δύο χώρες υπέγραψαν τον Μάιο, συμφωνία ύψους 400 δισ. δολαρίων για την παροχή ρωσικού αερίου, ενώ το Νοέμβριο υπογράφηκε καταρχήν συμφωνία για την κατασκευή ενός δεύτερου αγωγού που θα συνδέει τη Ρωσία με την Κίνα.<br /> <br /> Η ενίσχυση των γεωπολιτικών ανταγωνισμών που φέρνει η πτώση της τιμής του πετρελαίου σε μία εποχή εντάσεων στην νοτιοανατολική Ασία, αντιπαράθεσης ΗΠΑ-Γερμανίας για του ποιος πρέπει να αναλάβει το κόστος για την έξοδο από την κρίση, αλλά και εσωτερικών αντιπαραθέσεων μέσα στην ευρωζώνη-ΕΕ, κάθε άλλο παρά ευοίωνος οιωνός είναι. Ιδίως αν ληφθούν υπόψη οι «τεκτονικές» αλλαγές που κυοφορούνται στην πάντοτε ασταθή Μέση Ανατολή και τη διαφαινόμενη προσέγγιση ΗΠΑ-Ιράν, ελέω Ισλαμικού Κράτους- πρόσφατα ανακοινώθηκε ότι ιρανικά F-4 βομβάρδισαν θέσεις των τζιχαντιστών στο ανατολικό Ιράκ υπό την ανοχή των ΗΠΑ.<br /> <br /> <b>*Δημοσιογράφος-Οικονομικός Αναλυτής</b><br /> <br /> <a href="http://oikonomiallomati.blogspot.gr/" target="_blank">πηγή</a> <!-- Blogger automated replacement: "https://images-blogger-opensocial.googleusercontent.com/gadgets/proxy?url=http%3A%2F%2F4.bp.blogspot.com%2F-MiTQvbPelKo%2FVIR9MGC9bFI%2FAAAAAAAABCY%2FEQLJfXzMAt8%2Fs1600%2Fputin-gaz.jpg&container=blogger&gadget=a&rewriteMime=image%2F*" with "https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiU0S4L1Ay6smbfDF469G0-Lp-uKMYXXKvbaVuTRquGLg8gg9IhNdZb4ILMVTLogDaXdtOqGv2cf0K4jlxbr4GDyGzQdFR_5FSyRMOKpHzs8ey46Nn7IaXcHMCkvqP0Uc1rkGMjtaBGsJs/s1600/putin-gaz.jpg" --><!-- Blogger automated replacement: "https://images-blogger-opensocial.googleusercontent.com/gadgets/proxy?url=http%3A%2F%2F1.bp.blogspot.com%2F-C816XhLa2Sk%2FVIR9ErCw7sI%2FAAAAAAAABCI%2F_KWnN0CQoo8%2Fs1600%2F_79487440_rouble.jpg&container=blogger&gadget=a&rewriteMime=image%2F*" with "https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjWfWFIe4kn9fUD-m__8koji5dbyAuqOZPDAvuUnsJzpb2xmrH4CRMi-Dhk62oKCQfxote7CGRZatMAsRm2w0NXf_uZn5N4eOncIS_ll3FX7qg1x91JeHkSX9tXdWkTZ1NhFBd8Tq-KCk8/s1600/_79487440_rouble.jpg" --><!-- Blogger automated replacement: "https://images-blogger-opensocial.googleusercontent.com/gadgets/proxy?url=http%3A%2F%2F2.bp.blogspot.com%2F-FMboHk-oMjc%2FVIR8-pNTR7I%2FAAAAAAAABCA%2Fjy_QW1SJJ9M%2Fs1600%2Fopec.jpg&container=blogger&gadget=a&rewriteMime=image%2F*" with "https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg8R-bWcFCuyjMNiY7_4xRZ4JoiFK314WZtiT27HMGCDBnAesiNwuEHao8uaV7WFBXh-_ULkoK16VB-PfFc25Bv3nAOPRPo1IB03-6LmTn1gXpTPiMBGJbeNI_ugXqFPWH0JkOlmqF5BzM/s1600/opec.jpg" -->

Πετρέλαιο: Πως η πτώση της τιμής του επηρεάζει το γεωπολιτικό χάρτη

Του ΜΩΥΣΗ ΛΙΤΣΗ* Συνήθως όταν γίνεται πόλεμος στην εύφλεκτη περιοχή της Μέσης Ανατολής, οι τιμές του πετρελαίου προσφέρονται για κερδοσ...

Διαβάστε την συνέχεια

Πολ Μέισον : Ο πλανήτης ένα παιχνίδι Risk για την κυριαρχία

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjkKUemhVW4TjK4LX2PMs42Ugr7BTr_zXcgtIGDFeYIZnnitV2ATvkF824FgAVb9208Y3bJYYYQ_bmG8oRTwJVPtjhECYTJllziowJ_tAKq9gFAWX58WDAaSQc-Eq-NshKWRGgoEXl3UukZ/s1600/%CE%A7%CF%89%CF%81%CE%AF%CF%82+%CF%84%CE%AF%CF%84%CE%BB%CE%BF754.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjkKUemhVW4TjK4LX2PMs42Ugr7BTr_zXcgtIGDFeYIZnnitV2ATvkF824FgAVb9208Y3bJYYYQ_bmG8oRTwJVPtjhECYTJllziowJ_tAKq9gFAWX58WDAaSQc-Eq-NshKWRGgoEXl3UukZ/s1600/%CE%A7%CF%89%CF%81%CE%AF%CF%82+%CF%84%CE%AF%CF%84%CE%BB%CE%BF754.jpg" /></a></div> <br /> Πέντε ισχυρές «αυτοκρατορίες» σε όλον τον κόσμο επιδίδονται σε έναν οικονομικό πόλεμο στον οποίο δύσκολα θα υπάρξουν νικητές, υποστηρίζει ο δημοσιογράφος και συγγραφέας και συγκρίνει την παγκόσμια πολιτικό με το γνωστό παιχνίδι<br /> <a href="https://www.blogger.com/null" name="more"></a><br /> «Ο Πούτιν εκφωνεί μια ομιλία και το ρούβλι πέφτει. Ο επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας εκφωνεί μια ομιλία και οι κεφαλαιαγορές κινούνται καθοδικά. Ο OPEC συναντάται στη Βιέννη και η τιμή του πετρελαίου κατρακυλάει. Ο πρωθυπουργός της Ιαπωνίας προκηρύσσει πρόωρες εκλογές και η κάθοδος του γεν έναντι του δολαρίου επιταχύνεται. Ολα αυτά συνέβησαν τις τελευταίες έξι εβδομάδες, ενός ήδη δύσκολου έτους»υποστηρίζει σε άρθρο του στη βρετανική εφημερίδα «The Guardian» o έγκριτος δημοσιογράφος και συγγραφέας Πολ Μέισον, συγκρίνοντας την παγκόσμια πολιτική με το γνωστό παιχνίδι στρατηγικής Risk.<br /> <br /> Και εξηγεί: «Ξαφνικά ξεσπούν πολλαπλές συγκρούσεις στις διεθνείς αγορές, συγκρούσεις που οι κανόνες του παγκόσμιου παιχνιδιού δεν έχουν θεσπιστεί για να μπορούν να τις διαχειριστούν. Η πρώτη σύγκρουση αφορά ένα ξεκάθαρο παιχνίδι της πολιτικής "beggar-thy-neighbour" (σ.σ.: η εξαγωγή της κρίσης στον γείτονά σου) μεταξύ της Κίνας και της Ιαπωνίας. Από το 2012 η Ιαπωνία τυπώνει χρήμα με σκοπό να δώσει ώθηση στην οικονομία της. Με την ανάπτυξη στάσιμη για τρίτη φορά το τελευταίο τρίμηνο του 2014, ο πρωθυπουργός Σίνζο Αμπε τύπωσε κι άλλο. Η Κίνα θεωρεί ότι αυτό είναι αθέμιτος ανταγωνισμός και με τη δική της ανάπτυξη να επιβραδύνεται απάντησε τον περασμένο Νοέμβριο με μια μείωση-έκπληξη των επιτοκίων. Αυτό πολλοί πιστεύουν ότι είναι η αρχή ενός κλασικού νομισματικού πολέμου, όπως εκείνου της δεκαετίας του 1930, στον οποίο αντίπαλοι οικονομικοί γίγαντες επιδίδονται σε ένα χωρίς νόημα παιχνίδι υποτίμησης του νομίσματός τους - ενισχύοντας τις εξαγωγές αλλά πλήττοντας την αγοραστική δύναμη των λαών τους - σε μιαν αμοιβαία φθορά. Πλήττοντας τη δυνατότητα εξαγωγών του άλλου, στέλνουν την περιοχή προς την αποπαγκοσμιοποίηση».<br /> <br /> <b>Το «παιχνίδι του δειλού» με το πετρέλαιο</b><br /> <br /> Η δεύτερη σύγκρουση, σύμφωνα με το άρθρο, είναι το «game of chicken» (σ.σ.: το «παιχνίδι του δειλού», ποιος θα δειλιάσει πρώτος) για την τιμή του πετρελαίου μεταξύ της Αμερικής, της Ρωσίας και του OPEC. Η ζήτηση για πετρέλαιο μειώνεται επειδή η ανάπτυξη στις αναδυόμενες αγορές - Κίνα, Βραζιλία και άλλες - επιβραδύνεται. Ωστόσο η διάθεση αυξάνεται - κατά 11 εκατ. βαρέλια, στα 92 εκατ. βαρέλια την ημέρα, από τότε που ξεκίνησε η οικονομική κρίση. Η Αμερική έχει γίνει ο μεγαλύτερος παραγωγός πετρελαίου στον κόσμο εξαιτίας του σχιστολιθικού πετρελαίου και αερίου και του πετρελαίου βαθιά στη θάλασσα. Από τον Ιούλιο του 2014 η τιμή του βαρελιού στο πετρέλαιο τύπου Brent έχει πέσει από τα 115 δολάρια στα 68 - και έπειτα από τη συνάντηση του OPEC τον Νοέμβριο κάποιοι αναλυτές υποστηρίζουν ότι θα φτάσει ως και τα 40 δολάρια.<br /> <br /> Η Σαουδική Αραβία και άλλες μοναρχίες του Κόλπου έπαιξαν μεγάλο ρόλο στη διατήρηση της υψηλής παραγωγής και της χαμηλής τιμής και κανένας δεν αμφιβάλλει ότι οι λόγοι ήταν πολιτικοί, καθώς επηρεάζει άμεσα τη Ρωσία, τη Βενεζουέλα και το Ιράν. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα οΒλαντίμιρ Πούτιν να παραδεχθεί ενώπιον του ρωσικού λαού ότι ο συνδυασμός των δυτικών κυρώσεων και της στρατηγικής για το πετρέλαιο από τη Σαουδική Αραβία θα ρίξει τη Ρωσία σε ύφεση τον επόμενο χρόνο.<br /> <br /> «Σε αυτό το σημείο οι οικονομολόγοι προσφεύγουν στη Θεωρία Παιγνίων, προειδοποιώντας τις χώρες που φιλονικούν ότι σε ένα παιχνίδι όπου όλοι προσπαθούν να περιορίσουν κάτι - είτε πρόκειται για τιμές είτε για νομίσματα - όλοι χάνουν. Ας το θέσουμε με όρους παιχνιδιού - όχι με την απόλυτη γλώσσα της θεωρίας αλλά με εκείνη των δημοφιλών παιχνιδιών κατασκευής αυτοκρατοριών» γράφει ο Μέισον.<br /> <br /> <b>Πέντε αυτοκρατορίες: Ιαπωνία, Κίνα, Ρ...., Ευρώπη, Αμερική</b><br /> <br /> Η «Αυτοκρατορία Α» είναι μια πλούσια, στάσιμη και γηρασμένη χώρα, που πληρώνει υψηλά κοινωνικά επιδόματα αλλά το χρέος της αγγίζει το 250% του ΑΕΠ της. Αυτή είναι η Ιαπωνία.<br /> <br /> <div> Η «Αυτοκρατορία Β» είναι μια σχετικά φτωχή και επίσης γηρασμένη χώρα, που κυβερνάται από δικτατορία και έχει επιτύχει υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης αλλά τώρα έχουν επιβραδυνθεί. Αυτή είναι η Κίνα.<br /> <div> <br /> Η «Αυτοκρατορία Γ» κυβερνάται από έναν τρελό. Εισέβαλε σε γειτονική χώρα δύο φορές μέσα σε δύο μήνες, τα πολεμικά της αεροσκάφη ενοχλούν έναν ιστορικό εχθρό - και προκάλεσε κατάσταση πανικού στην ανώτερη μεσαία τάξη, καθώς το νόμισμά της βυθίζεται. «Δεν χρειάζεται να ονοματίσω αυτή τη χώρα, αλλά αν είχατε την ατυχία να τη συναντήσετε στο παιχνίδι, σίγουρα σας έχει προκαλέσει ανησυχία» εξηγεί ο Μέισον.<br /> <br /> Για να συνεχίσει με τις υπόλοιπες αυτοκρατορίες: «Τώρα ας δούμε την "Αυτοκρατορία Δ". Αν παίζατε με αυτή την πλευρά σε ένα παιχνίδι πριν από 800 χρόνια, ονομαζόταν Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία και θα ανησυχούσατε για τον μόνιμο κατακερματισμό της. Τις εθνικές και θρησκευτικές συγκρούσεις της - και την ευθραυστότητα των κυβερνητικών συστημάτων της. Αυτή είναι η Ευρώπη και είναι ο μοναδικός από όλους τους παίκτες που δεν υποστηρίζει τον εαυτό του τυπώνοντας χρήμα. </div> <div> Τέλος, υπάρχει και η "Αυτοκρατορία Ε". Εχοντας γυρίσει τον κόσμο σε αναζήτηση πετρελαίου, τώρα είναι αυτάρκης. Εχει ένα παραλυμένο κυβερνητικό σύστημα και μια κατακερματισμένη κοινωνία αλλά τίποτε που δεν μπορούν να το κατευνάσουν οι τηλεοράσεις plasma μαζί με την καταστολή μερικών τέιζερ. Αυτή είναι η Αμερική».</div> <div> <br /> Οσο το παιχνίδι είναι συνεργατικό, οι τέσσερις από τους πέντε παίκτες μπορούν να επιδιώξουν τα συμφέροντά τους από κοινού και να επωφεληθούν όλοι. Η Ιαπωνία να απολαμβάνει την ευτυχή στασιμότητά της. <br /> <br /> Η Κίνα την μπρουταλιστική ανάπτυξή της. Η ΕΕ τη μεταπήδησή της από κρίση σε κρίση. Η Αμερική να συνεχίζει να πυροβολεί τους πολίτες της και να χτυπάει με μη επανδρωμένα αεροσκάφη τους εχθρούς της. Μόνο η Ρωσία θα είχε πρόβλημα. Ωστόσο, όταν το περιβάλλον είναι ανταγωνιστικό και οι παίκτες ανταγωνίζονται για τους συρρικνούμενους πόρους και τη συρρικνούμενη ανάπτυξη, η ιδανική στρατηγική για όλους είναι η επιδίωξη καθαρά εγωιστικών στόχων. Και αυτή η κατ' όνομα «ιδανική» στρατηγική είναι που εξηγεί όλο το 2014, καταλήγει ο βρετανός δημοσιογράφος.<br /> <br /> <a href="http://www.logiosermis.net/" target="_blank">πηγή</a></div> </div>

Πολ Μέισον : Ο πλανήτης ένα παιχνίδι Risk για την κυριαρχία

Πέντε ισχυρές «αυτοκρατορίες» σε όλον τον κόσμο επιδίδονται σε έναν οικονομικό πόλεμο στον οποίο δύσκολα θα υπάρξουν νικητές, υποστηρίζει...

Διαβάστε την συνέχεια

Για αυτό χτύπησαν την πρεσβεία του Ισραήλ.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg6iFBn-4JnJ9qw54bHC5kgmnH-IYzjyg0vfrqj75_E0TGgPiT1iXEWPUaRX3KwsBvR7s1Ah0RBmzli_hyphenhyphenSDRL9tdX2ZCoyVyG56uYeG1kVrwc8skDoIPVTs6ydBTLZ3I2_1Gs4tRs1lk_B/s1600/xtypima+stin+presbeia+toy+israil.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg6iFBn-4JnJ9qw54bHC5kgmnH-IYzjyg0vfrqj75_E0TGgPiT1iXEWPUaRX3KwsBvR7s1Ah0RBmzli_hyphenhyphenSDRL9tdX2ZCoyVyG56uYeG1kVrwc8skDoIPVTs6ydBTLZ3I2_1Gs4tRs1lk_B/s1600/xtypima+stin+presbeia+toy+israil.jpg" /></a></div> <br /> Η επανεμφάνιση των τρομοκρατών και <strong>το χτύπημα που πραγματοποίησαν τα ξημερώματα της Παρασκευής (12/12/2014) στην Πρεσβεία του Ισραήλ στην Αθήνα</strong>, αποδίδεται -βεβιασμένα- σε... φιλοπαλαιστινιακούς λόγους.<br /> Μπορεί, ένα σκέλος να «ακουμπάει» και αυτό το ευαίσθητο (παραδοσιακά) για την Ελλάδα ζήτημα, όμως <strong>η πραγματικότητα είναι εντελώς διαφορετική</strong> και σύμφωνα με καλά πληροφορημένες πηγές έχει να κάνει με μια σειρά ενεργειών που εδώ και καιρό βρίσκονται σε πλήρη εξέλιξη.<br /> Ενέργειες που φέρουν <strong>την... υπογραφή κυβερνητικών στελεχών και ανώτατων επιχειρηματικών κύκλων της χώρας</strong> που θέλουν να προκαλέσουν την <strong>«εισβολή» ισραηλινών υπηρεσιών</strong> και όχι μόνο στην Ελλάδα, εκμεταλλευόμενοι την κρίση και την εκχώρηση κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας μας, μετά την επιβολή των μνημονίων από το ΔΝΤ και τη Γερμανία.<br /> Μπορεί η Ελλάδα επί εποχής Ανδρέα Παπανδρέου αλλά και λίγο αργότερα να είχε εκδηλώσει επισήμως τάσεις και δραστηριότητες υπέρ των Παλαιστινίων, όμως κανείς δεν πρέπει να ξεχνά ότι αυτές <strong>διαλύθηκαν ολοσχερώς τα τελευταία χρόνια,</strong> λόγω και της <strong>«επέλασης»</strong> των ισραηλινών επιχειρήσεων στην χώρα μας και της πολιτικής που ακολουθούν οι Ισραηλινές επιχειρήσεις.<br /> Είναι άλλωστε γνωστό ότι τα τελευταία χρόνια γίνεται μια προσπάθεια από τις μνημονιακές κυβερνήσεις και ειδικά από συγκεκριμένους υπουργούς <strong>να αγκαλιάσουν την ισραηλινή επιχειρηματικότητα,</strong> προσφέροντας γη και ύδωρ στο Ισραήλ, <strong>είτε στον τομέα της Υγείας</strong> (ο Ανδρέας Λοβέρδος και ο Μόσιαλος γνωρίζουν καλά τι εννοούμε...), είτε <strong>στον τομέα της ανάπτυξης,</strong> είτε <strong>στον τομέα της ασφάλειας.</strong><br /> Τρεις τομείς... ζωής για την Ελλάδα, τους οποίους <strong>οι Ισραηλινοί θέλουν να ελέγξουν πλήρως και -δυστυχώς- κατορθώνουν να βρίσκουν πρόθυμους «συνεργάτες»</strong> στα πιο κρίσιμα κέντρα λήψης καθοριστικών αποφάσεων...<br /> Γι' αυτό και όλα δείχνουν ότι το χτύπημα στην Ισραηλινή πρεσβεία <strong>δεν έγινε τυχαία,</strong> καθώς αυτήν την περίοδο το Ισραήλ υπερδραστηριοποιείται (φανερά και κυρίως... μυστικά) στη χώρα μας.<br /> <strong>Φόρουμ επιχειρηματικότητας και ανάπτυξης </strong>πραγματοποιήθηκε πρόσφατα <strong>υπό την αιγίδα του υπουργείου Ανάπτυξης</strong> με σκοπό τη συνεργασία των δυο χωρών με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Η συγκεκριμένη εκδήλωση δυσαρέστησε πολύ κόσμο, αφού στο βάθος της διοργάνωσής της, φάνηκε η επιθυμία του Ισραήλ να κατακτήσει επιχειρήσεις και οργανισμούς στο όνομα της καλής συνεργασίας. <strong>«Επενδύσεις κατά το συμφέρον τους θέλουν να κάνουν»,</strong> είπαν κάποιοι.<br /> Λίγο πριν το φόρουμ αυτό υπήρξαν και άλλες δραστηριότητες στο... βωμό του ξεπουλήματος της χώρας για όσους ξέρουν, «καλής συνεργασίας και επενδύσεων» για τους κυβερνώντες. Στα πλαίσια αυτών των επαφών πραγματοποιήθηκε και <strong>η επίσκεψη γνωστών Ισραηλινών μάνατζερ στην Αθήνα,</strong> προκειμένου να ερευνήσουν δυνατότητες και ευκαιρίες για επέκταση νοσοκομείων και ασφαλιστικών εταιρειών του Ισραήλ στην Ελλάδα.<br /> Οι σχέσεις, μάλιστα, πολλών υπουργών της ελληνικής κυβέρνησης είναι εξαιρετικά στενές με το Ισραήλ και πολλοί από αυτούς πριν γίνουν υπουργοί έδιναν πάντα το "παρών", σε συναντήσεις που διοργάνωνε το Ισραήλ στην Αθήνα.<br /> Αξίζει να σημειωθεί ότι εδώ και καιρό <strong>στην Αθήνα καταφθάνουν γνωστά ονόματα του Ισραήλ,</strong> με ειδίκευση σε θέματα στρατηγικής και διπλωματίας από το υπουργείο Άμυνας της χώρας, οι οποίοι κάνουν συναντήσεις με στελέχη της Άμυνας της Ελλάδας αλλά και αξιωματικούς της Ελληνικής Αστυνομίας, ώστε από κοινού να χαράξουν σχέδια δράσης για την αντιμετώπιση εξτρεμιστικών οργανώσεων που δρουν στη χώρα μας.<br /> Η τεχνογνωσία η οποία ανταλλάσσεται μεταξύ των δύο πλευρών, σίγουρα υποδηλώνει την επιθυμία να εκμηδενίσουν τις επιχειρήσεις τρομοκρατικών και αναρχικών ομάδων που δραστηριοποιούνται στην Ελλάδα, καταρχήν με το σύστημα της παρακολούθησης και πετυχημένης εισβολής σε αυτές τις οργανώσεις. Προσώπων που θα γίνουν τα... μάτια των μυστικών αρχών των δύο χωρών και θα κατορθώσουν από πρόσωπα που θα «γίνουν ένα με τα μέλη αυτών των οργανώσεων».<br /> <strong>Όλα αυτά μαζί καθώς και οι ανοιχτές πόρτες της χώρας του Ισραήλ υποδηλώνουν την αγάπη των Ελλήνων στους Παλαιστινίους;</strong><br /> Ή θεωρεί κανείς ότι το γεγονός ότι ένας Παλαιστίνιος υπουργός έπεσε νεκρός ξεσήκωσε τους Έλληνες και είπαν να χτυπήσουν την Ισραηλινή πρεσβεία;<br /> Το χτύπημα αυτό κάτι άλλο έρχεται να «δηλώσει», κάτι άλλο έχει να «δείξει», ακόμη κι αν υπάρξει αντίθετη ανακοίνωση από την ομάδα που χτύπησε την πρεσβεία.<br /> Οι έρευνες της αντιτρομοκρατικής στρέφονται προς συγκεκριμένες κατευθύνσεις και πλέον <strong>θα πρέπει σύντομα να αναμένονται εξελίξεις,</strong> αλλά και η διατύπωση των θέσεων των τρομοκρατών μέσα από τη δημοσιοποίηση της προκήρυξής τους.<br /> <strong>Βέβαιο, είναι, ότι η στιγμή που επέλεξαν να «χτυπήσουν», σε μια περίοδο που η Ελλάδα βρίσκεται σε πολιτικό «αναβρασμό» λόγω των ραγδαίων εξελίξεων, δεν μπορεί να χαρακτηριστεί τυχαία.</strong><br /> <a href="http://www.newsbomb.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Για αυτό χτύπησαν την πρεσβεία του Ισραήλ.

Η επανεμφάνιση των τρομοκρατών και το χτύπημα που πραγματοποίησαν τα ξημερώματα της Παρασκευής (12/12/2014) στην Πρεσβεία του Ισραήλ στην...

Διαβάστε την συνέχεια