Δρακόντεια μέτρα ασφαλείας Ρ.Τ.Ερντογάν – Προς λουκέτο σε Στρατηγείο Σμύρνης και Ιντσιρλίκ- Ειδοποιήθηκε ο Μ.Πομπέο

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg5vmXIe3QH3sCHkVzqKgr5-xuwfT_4-gXU65EMg7yR7bHDJNew02uhm9vCtatHhoC6ESwAc25rzSan_P7uz3KXbRT0TSQpQnn_WWwcfLWy9K-KndeIIQRGeniYROFSIutqO449Jhlp0D0/s1600/fylakes+gia+ton+soyltano.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="542" data-original-width="968" height="358" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg5vmXIe3QH3sCHkVzqKgr5-xuwfT_4-gXU65EMg7yR7bHDJNew02uhm9vCtatHhoC6ESwAc25rzSan_P7uz3KXbRT0TSQpQnn_WWwcfLWy9K-KndeIIQRGeniYROFSIutqO449Jhlp0D0/s640/fylakes+gia+ton+soyltano.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Δρακόντεια μέτρα ασφαλείας λαμβάνονται για την προστασία του Ρ.Τ.Ερντογάν μετά και την παράδοση τελεσιγράφου από τον Τούρκο Υπουργό Εξωτερικών, Μ.Τσαβούσογλου, προς τον Αμερικανό ομόλογο του, Μ.Πομπέο, για λουκέτο στις ΝΑΤΟϊκές βάσεις Ιντσιρλίκ και Σμύρνης και απομάκρυνση των ΝΑΤΟϊκών και Αμερικανών Στρατιωτών! <br /> <br /> Οπως μπορείτε να δείτε σε εικόνες και βίντεο, τουρκικές ειδικές δυνάμεις φρουρούν πλέον τον Ρ.Τ.Ερντογάν με φορητά αντιαεροπορικά συστήματα και ειδικές συσκευές κατά drones. Τα μέτρα αυξήθηκαν δραματικά μετά και την απόπειρα δολοφονίας κατά Μαδούρο! <br /> <br /> Νέο βήμα κλιμάκωσης στις σχέσεις Τουρκίας-ΗΠΑ έγινε πριν λίγες ώρες με τα τουκικά ΜΜΕ να δημοσιεύουν το τουρκικό τελεσίγραφο προς την Ουάσινγκτον. <br /> <br /> Ομως δεν σταματούν εκεί. Προχωρούν με «βομβαρδισμό» δημοσιευμάτων κατά του Αμερικανού πάστορα, λέγοντας πως πρέπει να σαπίσει στη φυλακή καθώς είναι πράκτορας της CIA. <br /> <br /> «Ήταν μεταμφιεσμένος ιερέας. Είχε τοποθετήσει την τουρκική σημαία στην εκκλησία στην Σμύρη για να διαφύγει της σύλληψης», αναφέρει η εφημερίδα Takvim, που ανήκει στην οικογένεια Ρ.Τ.Ερντογάν… <br /> <br /> Οπως αναφέρουν τουρκικά ΜΜΕ, ο Μάικ Πομπέο δέχτηκε επανειλημμένα το τελεσίγραφο από τον Μ.Τσαβούσογλου στην Σιγκαπούρη πως η Τουρκία θα αναθεωρήσει το «στάτους» των βάσεων σε Ιντσιρλίκ και Σμύρνη.<br /> Οι κινήσεις του Ρ.Τ.Ερντογάν μετά και την δημοσίευση της λίστας των Αμερικανών αξιωματικών που υπηρετούν σε Ιντσιρλίκ-Σμύρνη, δείχνουν πως προετοιμάζει το έδαφος για το τελικό πλήγμα στις ΗΠΑ. Κινείται προς επιπλέον φυλακίσεις Αμερικανών στρατιωτικών… <br /> <br /> Υπενθυμίζουμε, πως οι Τούρκοι δημοσίευσαν την λίστα των Αμερικανών στρατιωτικών, συνταγματαρχών και Στρατηγών,που πρέπει να συλληφθούν! Η τουρκική λίστα περιλαμβάνει τους συνταγματάρχες John C. Walker, Michael H. Manion, David Eaglen, David Trucksa, Timothy J. Cook, Mack R. Coker, Sgt . Thomas S. Cooper, Sgt. Ο Vegas M. Clark και άλλους . Ολοι υπηρετούν στην αεροπορική βάση του Ιντσιρλίκ. <br /> <br /> Ανάμεσα τους βρίσκετε και ο Στρατηγός Joseph Votel, διοικητής της κεντρικής διοίκησης των ΗΠΑ, ο Στρατηγός ε.α. John F. Campbell και ο Rick Boutwell, γενικός διευθυντής εξωτερικών υποθέσεων. <br /> <br /> Μεγάλο ερντογανικό ΜΜΕ ανέφερε πως η Αγκυρα προειδοποίησε την Ουάσινγκτον. Μετά τις κυρώσεις της Κυβέρνησης Ν.Τραμπ, η Αγκυρα αποφάσισε να περάσει στην αντεπίθεση και να απαντήσει. Στην τελευταία συνάντηση Πομπέο-Τσαβούσογλου αυτό έγινε κατανοητό στις ΗΠΑ. <br /> <br /> «Δεν θα παραμείνουμε σιωπηλοί, ο τουρκικός λαός δεν μπορεί να σιωπήσει απέναντι στις άδικες αμερικανικές κυρώσεις . Παρατηρούμε την κατάσταση στο Ιντσιρλίκ και στη Σμύρνη ενώ διαθέτουμε στη φαρέτρα και άλλες απαντήσεις» γράφει η εφημερίδα. <br /> <br /> «Θα δοθεί απάντηση στην συμπεριφορά των ΗΠΑ. Σας συστήνουμε να ξαναδείτε την αφοσίωση σας (σσ στην συμμαχία) και την κρίση σας. Δεν είμαστε η παλιά Τουρκία. Εχουμε έναν αποφασισμένο ηγέτη ο οποίος αντλεί την δύναμη του κατευθείαν από το έθνος μας. Μπορεί να αιφνιδιαστείτε…» <br /> <br /> Θα έχουμε «λουκέτα»….<br /> <br /> <a href="https://www.pentapostagma.gr/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Δρακόντεια μέτρα ασφαλείας Ρ.Τ.Ερντογάν – Προς λουκέτο σε Στρατηγείο Σμύρνης και Ιντσιρλίκ- Ειδοποιήθηκε ο Μ.Πομπέο

Δρακόντεια μέτρα ασφαλείας λαμβάνονται για την προστασία του Ρ.Τ.Ερντογάν μετά και την παράδοση τελεσιγράφου από τον Τούρκο Υπουργό Εξωτε...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Πούτιν, ο Κύριλλος και η επιχείρηση «τρίτη Ρώμη»

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhexbgHnJyb8AOp5b_qQGdZZJiI8fC_-aC-EfcxpgNzFBFLvOGDCQgwz1-pBj14IOrIZ0RLTEoGpEhAjSTRhBD218NJjQVcoAnZxqkARLsfPiDm_ypxii3m3bbeEljd7wCzvjbTqBl6xwk/s1600/poytin_agio+oros.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="412" data-original-width="622" height="422" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhexbgHnJyb8AOp5b_qQGdZZJiI8fC_-aC-EfcxpgNzFBFLvOGDCQgwz1-pBj14IOrIZ0RLTEoGpEhAjSTRhBD218NJjQVcoAnZxqkARLsfPiDm_ypxii3m3bbeEljd7wCzvjbTqBl6xwk/s640/poytin_agio+oros.jpg" width="640" /></a></div> <i>    Αυτοκρατορική η παρουσία του Βλαντίμιρ Πούτιν στο Αγιον Ορος κατά τους εορτασμούς για τα 1.000 χρόνια παρουσίας ρώσων μοναχών στην Αθωνική Πολιτεία</i><br /> <h3> <span style="font-weight: normal;">Η υπονόμευση του Φαναρίου από το Πατριαρχείο Μόσχας με στόχο την πρωτοκαθεδρία στην Ορθοδοξία, τα σχέδια του Κρεμλίνου για τη διείσδυση στη χώρα μας, η «γεωπολιτική των Εκκλησιών» και το «φιλορωσικό κόμμα»της ελληνικής Ιεραρχίας</span></h3> <b>Αθανασόπουλος Αλ. Άγγελος</b><br /> Τον περασμένο Φεβρουάριο, ο Αρχιμανδρίτης Κω Χρυσόστομος Πίτσης εξελέγη παμψηφεί νέος Μητροπολίτης Σύμης, Τήλου και Καστελλορίζου με απόφαση της Ιεράς Συνόδου του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως. Ο Μητροπολίτης Χρυσόστομος Β' (πλέον) ήταν προσωπική επιλογή του Οικουμενικού Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίου και διαδέχθηκε τον μακαριστό Χρυσόστομο που εκοιμήθη τον περασμένο Ιανουάριο έπειτα από πολλούς μήνες ασθένειας. Η υπόθεση αυτή ίσως να μην είχε καμία σημασία αν δεν υπήρχε όπισθεν αυτής βαθύ παρασκήνιο που συνδέεται με τις απόπειρες εκ μέρους του Πατριαρχείου Μόσχας «να βάλει πόδι» στη συγκεκριμένη μητρόπολη (η οποία, όπως και οι υπόλοιπες της Δωδεκανήσου, υπάγεται απευθείας στο Οικουμενικό Πατριαρχείο), με έμφαση στο πιο απομακρυσμένο, αλλά και γεωπολιτικά πιο ενδιαφέρον σημείο της, το ακριτικό νησιωτικό σύμπλεγμα του Καστελλόριζου. Λέγεται δε ότι κορυφαίο στέλεχος της Ιεραρχίας, διακείμενο φιλικά προς τη ρωσική πλευρά και με σκληρές δεξιές θέσεις, μετέβη στην περιοχή με σκάφος ώστε να επηρεάσει υπέρ μιας τέτοιας εξέλιξης, χωρίς όμως επιτυχία. <br /> <br /> Παιχνίδια ισχύος και Μακεδονικό <br /> <br /> Οι μύστες της «γεωπολιτικής των Εκκλησιών» γνωρίζουν πολύ καλά ότι τα τελευταία χρόνια διεξάγεται στον ελλαδικό χώρο ένα πολύπλοκο και βαθύ παίγνιο ισχύος. Η σύγκρουση του Οικουμενικού Πατριαρχείου με το Πατριαρχείο Μόσχας για την πρωτοκαθεδρία στην παγκόσμια Ορθοδοξία εκτυλίσσεται σε μεγάλο βαθμό γύρω από τον έλεγχο και την επιρροή επί της Εκκλησίας της Ελλάδος και έχει λάβει ευρείες διαστάσεις - χωρίς φυσικά να αποτελεί τον αποκλειστικό χώρο της αντιπαράθεσής τους. Δεν πρέπει δε να υποτιμάται η ιστορική σημασία που είχε, και έχει, για τους Ρώσους η ιδέα της «τρίτης Ρώμης», ότι δηλαδή η Ρωσία ήταν η αυτοκρατορία που διαδέχτηκε τη βυζαντινή, όχι μόνο πολιτικά αλλά και ως «ψυχή» της Ορθοδοξίας. <br /> <br /> Η συμφωνία των Πρεσπών για το Μακεδονικό φαίνεται ότι συνιστά μόνο ένα από τα επεισόδια μιας διαμάχης με συνεχείς ανατροπές και αιφνιδιαστικές αλλαγές. Η διαφαινόμενη απόπειρα της Μόσχας να εγερθούν εμπόδια σε μια ομαλή επίλυση του ζητήματος της ονομασίας της πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας (πΓΔΜ) και η συνδεόμενη με αυτή απόφαση της ελληνικής κυβέρνησης, πριν από λίγες εβδομάδες, για την απέλαση δύο χαμηλόβαθμων διπλωματών από την πρεσβεία της Ρωσίας στην Αθήνα και για την απαγόρευση εισόδου σε άλλους δύο υποκρύπτουν παράλληλα μια ευρεία εκστρατεία της «Αρκούδας» να αλώσει την Εκκλησία της Ελλάδος και, μελλοντικά, να διαρρήξει τους δεσμούς της με το Φανάρι. Γνώστες του παρασκηνίου επιμένουν ότι η Μόσχα εκμεταλλεύεται αυτούς τους - άλλοτε φανερούς και άλλοτε υπόγειους - δεσμούς με έλληνες μητροπολίτες για τη διαμόρφωση ενός μετώπου κατά της λύσεως. Η αντίθεση της Μόσχας στην ένταξη της πΓΔΜ στο ΝΑΤΟ προωθείται, ως φαίνεται, και μέσω «υβριδικών τακτικών».<br /> <br /> Το Κρεμλίνο, οι ΗΠΑ και φιλοδοξίες <br /> <br /> Το σχέδιο αυτό εντάσσεται στο ευρύτερο σκεπτικό του Πατριαρχείου Μόσχας και κατ' επέκταση του Κρεμλίνου να αναδειχθεί σε ηγέτη του ορθόδοξου εκκλησιαστικού κόσμου - μια επικράτηση με προφανείς γεωπολιτικές επιπτώσεις καθώς εμπλέκει και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Ο αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ μπορεί να μην αντιλαμβάνεται αυτές τις επιπτώσεις στο πλαίσιο αυτού που ο ίδιος πιστεύει ή επιθυμεί για το μέλλον των αμερικανορωσικών σχέσεων, αλλά αυτό σίγουρα δεν συμβαίνει με τον… ανταγωνιστή του Βλαντίμιρ Πούτιν, ο οποίος έχει εντάξει την εκκλησιαστική διπλωματία και την επικράτηση της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας στο γεωπολιτικό του οπλοστάσιο. <br /> <br /> Η επίδραση που θα είχε μια τέτοια μεταβολή όμως δεν περνά απαρατήρητη και δεν υποτιμάται από το παραδοσιακό αμερικανικό «βαθύ κράτος». Αυτή η συνειδητοποίηση είναι που τροφοδοτεί την κινητικότητα του αμερικανού πρεσβευτή Τζέφρι Πάιατ στη Βόρεια Ελλάδα και η οποία τον οδήγησε μέχρι το Αγιον Ορος και τη Μονή Βατοπαιδίου. Αλλωστε, ο κ. Πάιατ ήλθε στην Ελλάδα από την Ουκρανία, μια χώρα στην οποία εκτυλίσσεται άλλη μια κρισιμότατη μάχη μεταξύ του Οικουμενικού Πατριαρχείου και του Πατριαρχείου Μόσχας για την πρωτοκαθεδρία στον διεθνή ορθόδοξο κόσμο. <br /> <br /> Κινήσεις στην ελληνική σκακιέρα <br /> <br /> Η χαρτογράφηση των κινήσεων της Ρωσίας και του Πατριαρχείου Μόσχας με σκοπό τη διεύρυνση της επιρροής τους στην ελλαδική Εκκλησία δεν είναι εύκολη. Είναι σχέδιο που βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη τουλάχιστον επί δεκαετία, ίσως και παραπάνω, με έμφαση φυσικά στη Βόρεια Ελλάδα, αλλά όχι μόνο σε αυτήν. <br /> <br /> Το «ρωσικό χέρι» μπορεί να είναι εμφανέστερο στο Αγιον Ορος (με επίκεντρο την Ιερά Μονή Αγίου Παντελεήμονος), αλλά σε καμία περίπτωση δεν περιορίζεται εκεί. Είναι δε ξεκάθαρο τι επιδιώκεται από το Πατριαρχείο Μόσχας στη Βόρεια και Ανατολική Ελλάδα, όπου εντοπίζονται κατά κύριο λόγο οι Μητροπόλεις των Νέων Χωρών (σε Μακεδονία, Θράκη, Ανατολικό Αιγαίο και τμήμα της Ηπείρου, συνολικά 36 τον αριθμό). Αυτές υπάγονται πνευματικά στο Οικουμενικό Πατριαρχείο, αλλά διοικητικά στην Αυτοκέφαλη Εκκλησία της Ελλάδος έπειτα από την Πατριαρχική και Συνοδική Πράξη της 4ης Σεπτεμβρίου 1928. Στο Οικουμενικό Πατριαρχείο υπάγονται, όπως προαναφέρθηκε, τόσο οι Μητροπόλεις των Δωδεκανήσων όσο και η ημιαυτόνομη Εκκλησία της Κρήτης. Η τροφοδότηση μιας διαμάχης μεταξύ αυτών των Μητροπόλεων και της Εκκλησίας της Ελλάδος θα οδηγούσε σε σύγκρουση αυτής με το Φανάρι και θα είχε καταστροφικές επιπτώσεις. Η αποτροπή αυτής ακριβώς της διαμάχης, την οποία κατά καιρούς τροφοδότησαν για άλλους λόγους και κίνητρα, ηθελημένα ή αθέλητα ουδείς μπορεί με ασφάλεια να πει, ακόμη και στελέχη της κυβέρνησης προερχόμενα από τον ΣΥΡΙΖΑ, ήταν και είναι το πρωταρχικό μέλημα του Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου.<br /> <br /> Ο φίλος του Πούτιν που αγαπά την Ελλάδα <br /> <br /> Σύμφωνα με πληροφορίες τις οποίες συνέλεξε το «Βήμα» από υψηλόβαθμους έλληνες αξιωματούχους που γνωρίζουν άριστα τα τεκταινόμενα στο εκκλησιαστικό παρασκήνιο, αλλά μίλησαν υπό καθεστώς ανωνυμίας λόγω της υψηλής ευαισθησίας του θέματος, η επιρροή της Ρωσίας σε στελέχη της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος κάθε άλλο παρά αμελητέα είναι. Ισως ο πλέον «ρωσόφιλος» μητροπολίτης να είναι ο Μεσογαίας και Λαυρεωτικής Νικόλαος, ακολουθούμενος πιθανότατα από τον Μητροπολίτη Πατρών Χρυσόστομο. Στην Πάτρα εδρεύει άλλωστε το Ιδρυμα Αγίου Ανδρέα, επικεφαλής του οποίου είναι ο Βλαντίμιρ Γιακούνιν, προσωπικός φίλος του προέδρου Πούτιν. Είναι δε χαρακτηριστικό ότι ρωσικό αεροσκάφος είχε μεταφέρει τον σταυρό του Αγίου Ανδρέα (που θεωρείται ο προστάτης των ρωσικών στρατευμάτων) στην Αγία Πετρούπολη. Δεν αποκλείεται μάλιστα, επιμένουν οι ίδιοι αξιωματούχοι, ένας εκ των δύο μητροπολιτών να διεκδικήσει δυναμικά τη διαδοχή του Αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου όταν έλθει η στιγμή αυτή. <br /> <br /> Σε σχέση δε με τον κ. Γιακούνιν, άλλοτε πρόεδρο των Ρωσικών Σιδηροδρόμων όταν η εταιρεία διεκδικούσε την ΤΡΑΙΝΟΣΕ, πρέπει να επισημανθεί ότι είναι ο ιδρυτής του «Φόρουμ της Ρόδου». Πρόκειται για έναν θεσμό που διοργανώνεται στο «σμαραγδένιο νησί» εδώ και πάνω από μία 15ετία και στο οποίο καλούνταν ακόμη και ευρωπαίοι ηγέτες που διάκεινται φιλικά προς τη Μόσχα, όπως ο πρωθυπουργός της Ουγγαρίας Βίκτορ Ορμπαν. Ξένες διπλωματικές αποστολές στην Ελλάδα παρακολουθούν πολύ στενά τις δραστηριότητες του «Φόρουμ», ενώ η παρουσία του στη Ρόδο, σε συνδυασμό με την κινητικότητα γύρω από τη Μητρόπολη Σύμης, προκαλεί εύλογους συνειρμούς για τις ρωσικές προτεραιότητες… <br /> <br /> Η ρωσική επιρροή στην Ιεραρχία <br /> <br /> Στην ευρύτερη σφαίρα της ρωσικής επιρροής εντάσσονται, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, οι μητροπολίτες Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου Ιερόθεος, Κερκύρας, Παξών και Διαποντίων Νήσων Νεκτάριος, καθώς επίσης και δύο μητροπολίτες στην Πελοπόννησο. Πρόκειται για τον Μητροπολίτη Καλαβρύτων και Αιγιαλείας Αμβρόσιο και τον Μητροπολίτη Αργολίδος Νεκτάριο. Μάλιστα, η ρωσική πλευρά εκμεταλλεύθηκε την ευλάβεια του δευτέρου για τον Αγιο Λουκά τον Ιατρό εκ Κριμαίας και σήμερα έχει ανεγερθεί «κρεμμυδόσχημος ναός», ρωσικής τεχνοτροπίας, κοντά στο Ναύπλιο. Το κόστος φέρεται να ανέλαβε έλληνας ομογενής που διαμένει στην Αγία Πετρούπολη αλλά έχει δεσμούς με την Αργολίδα. <br /> <br /> Δεν πρέπει βέβαια να λησμονείται, στο πλαίσιο αυτό, ο Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας Παντελεήμων. Πόντιος την καταγωγή, ο εν λόγω μητροπολίτης διατηρεί στενότατους δεσμούς με τη Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία και είναι χαρακτηριστικό ότι όταν ο Πατριάρχης Μόσχας και Πασών των Ρωσιών Κύριλλος επισκέφθηκε τη Βέροια, στο πλαίσιο παλαιότερης επίσκεψής του στην Ελλάδα, έκανε δωρεά τις καμπάνες στην Ιερά Μονή Δοβρά. Ολα αυτά δεν πρέπει να προκαλούν έκπληξη. Αλλωστε, οι σχέσεις των Ποντίων της Βόρειας Ελλάδας, ιδιαίτερα όσων έφθασαν στη χώρα μας μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ενωσης, με τη Ρωσία ίσως να είναι ισχυρότερες από αυτές με την Ελλάδα. Οσοι γνωρίζουν τις λεπτομέρειες θυμούνται ότι το 2013, όταν ο Πατριάρχης Μόσχας Κύριλλος βρέθηκε στην Ελλάδα κατόπιν πρόσκλησης του Αρχιεπισκόπου Αθηνών, αποφάσισε να μεταβεί στην εκκλησία της Παναγίας Σουμελά στις Αχαρνές ώστε να παραδώσει μέρος των ιερών λειψάνων του Οσίου της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας Σεραφείμ του Σαρώφ. Τότε, σε μία κίνηση βαθιά συμβολική, οι κάτοικοι της περιοχής, στην οποία ζουν πολλοί Πόντιοι, τον έραιναν με ροδοπέταλα… <br /> <br /> Οι περισσότεροι εκ των προαναφερθέντων εμφανίζονται να έχουν στενές σχέσεις με πρόσωπα της σκληρής Δεξιάς, τόσο εντός της ΝΔ όσο και πέραν αυτής, ενώ είχαν αναπτύξει προνομιακούς δεσμούς και με τους ΑΝΕΛ του Πάνου Καμμένου. Πρεσβεύουν και διατυπώνουν σκληρές δεξιές θέσεις, ενώ θεωρούν ότι το Οικουμενικό Πατριαρχείο είναι υπερβολικά ήπιο στις σχέσεις του με το Βατικανό. Δεν κινούνται φυσικά χωρίς αντιπάλους, οι οποίοι πιστεύουν, όπως σημειώνει ενημερωμένη πηγή, ότι «ανεξάρτητη χώρα με εξαρτημένη Εκκλησία δεν υπάρχει» και θέλουν μία ισχυρή ελλαδική Εκκλησία. Στην κατηγορία αυτή εντάσσονται, μεταξύ άλλων, οι μητροπολίτες Μεσσηνίας Χρυσόστομος, Χίου, Ψαρών, Οινουσσών Μάρκος και Δημητριάδος Ιγνάτιος. Ο Μητροπολίτης Χίου φέρεται μάλιστα να ήγειρε αντίσταση σε προσπάθεια επέκτασης της ρωσικής επιρροής στο νησί. <br /> <br /> Δεν πρέπει επίσης να λησμονείται ότι ο προσκυνηματικός τουρισμός αποτελεί βασικό όπλο της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας για τη διεύρυνση της επιρροής της. Αλλωστε, πέραν όσων θρησκευομένων από τη Ρωσία ή την Ουκρανία μεταβαίνουν στο Αγιον Ορος, ο προσκυνηματικός τουρισμός φέρνει χρήματα και αυτό συνιστά μεγάλο όφελος τόσο για τις κατά τόπους μητροπόλεις όσο και για τις τοπικές οικονομίες. Κομβικό ρόλο στην οργάνωση του προσκυνηματικού τουρισμού γενικότερα διαδραματίζει ο Μητροπολίτης ΔωδώνηςΧρυσόστομος. Φυσικά, το ρωσικό ενδιαφέρον υπερβαίνει το εκκλησιαστικό κομμάτι. Οπως έγραψε ήδη σε αποκαλυπτικό του δημοσίευμα «Το Βήμα» στις 15 Ιουλίου, η Λήμνος, η Κέρκυρα και η Αλεξανδρούπολη αποτελούν περιοχές όπου έχουν εγερθεί μνημεία για πεσόντες ρώσους στρατιώτες. Παράλληλα, ρωσικοί κύκλοι εν Ελλάδι προωθούν ακόμη και την αγιοποίηση του Ιωάννη Καποδίστρια, ο οποίος ως γνωστόν είχε γεννηθεί στην… Κέρκυρα. <br /> <br /> Το Αγιο Ορος και το «σκάκι» για τον έλεγχο της παγκόσμιας Ορθοδοξίας <br /> <br /> Το «παιχνίδι» για την επιρροή της Μόσχας στον ελλαδικό χώρο υπερβαίνει κατά πολύ την Ελλάδα. Εχει παγκόσμια χαρακτηριστικά και αυτό δεν είναι δύσκολο να το καταλάβει κανείς – αρκεί να εντοπίσει π.χ. ότι τρεις κομβικοί πατριάρχες, ο Οικουμενικός, ο Αλεξανδρείας και ο Ιεροσολύμων είναι Ελληνες, ή ότι πολλοί μητροπολίτες στην Ευρώπη είναι επίσης Ελληνες. Για τη Μόσχα, ιδιαίτερα μετά την ανάληψη της ηγεσίας του Κρεμλίνου από τον Βλαντίμιρ Πούτιν, η αξιοποίηση του όπλου της Ορθοδοξίας για την άσκηση γεωπολιτικής επιρροής έχει τροφοδοτηθεί σημαντικά. <br /> <br /> Η ιστορική σημασία του για τη Ρωσία <br /> <br /> Ο ίδιος ο ρώσος πρόεδρος, με τη σημασία που αποδίδει στο Αγιον Ορος (που επισκέφθηκε πρώτη φορά το 2005), το καταδεικνύει αυτό. Χαρακτηριστική στο σημείο αυτό είναι μια δήλωση που είχε κάνει στο αμερικανικό περιοδικό «Time» ο Αλεξάντρ Ντούγκιν, ένας από τους πλέον προβεβλημένους ιδεολόγους της «πουτινικής περιόδου». Οπως έλεγε, «για εμάς η Ορθοδοξία είναι ο άξονας του ρωσικού κόσμου που επιδιώκουμε να οικοδομήσουμε». Προσέθετε δε με νόημα: «Αν θέλετε να κατανοήσετε τον ορθόδοξο κόσμο όπως εμείς τον βλέπουμε, η κατανόηση της σημασίας του Αθω είναι το σημείο από το οποίο πρέπει να εκκινήσετε». Η ιστορία είναι επίσης αδιάψευστος μάρτυρας. Η Ρωσία είχε δώσει μάχη στη σύνοδο των πρεσβευτών της 29ης Ιουλίου 1913 στο Λονδίνο ώστε το Αγιον Ορος να παραμείνει αυτόνομο και να μην παραχωρηθεί στην Ελλάδα. <br /> <br /> Προφανώς, τις απόψεις του κ. Πούτιν συμμερίζεται και ο Πατριάρχης Κύριλλος. Ο ισχυρός ανήρ του Κρεμλίνου και ο προκαθήμενος της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας συνδέονται με έναν, θα έλεγε κανείς, μεταφυσικό τρόπο. Ο ίδιος ο Πούτιν είχε βαπτιστεί χριστιανός κατά τη διάρκεια της σοβιετικής περιόδου, κάτι το οποίο είχε κρατηθεί μυστικό από τον πατέρα του, ο οποίος ήταν στέλεχος του Κομμουνιστικού Κόμματος. Αυτό που δεν είναι γνωστό είναι ποιος τον είχε βαπτίσει. Σύμφωνα λοιπόν με τον Γκρέγκορι Φριζ, καθηγητή Ιστορίας στο αμερικανικό πανεπιστήμιο Brandeis, αυτός που τον βάπτισε ήταν ο πατέρας του Κυρίλλου! Ο Φριζ το επισημαίνει αυτό στη μελέτη του με τίτλο «Η Ρωσική Ορθοδοξία και η πολιτική την εποχή του Πούτιν», η οποία δημοσιεύθηκε το 2017 από το Carnegie Endowment for International Peace. Στην ίδια μελέτη, ο αμερικανός καθηγητής επισημαίνει και κάτι άλλο ιδιαίτερα ενδιαφέρον. Πριν ο Κύριλλος εκλεγεί ως διάδοχος του πρώην Πατριάρχη Αλεξίου, κατείχε από το 1989 τη θέση του επικεφαλής του Τμήματος Εξωτερικών Σχέσεων της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας. Είναι στη θέση αυτή που βρίσκεται σήμερα ο πανίσχυρος Μητροπολίτης Βολοκολάμσκ Ιλαρίων, οι δραστηριότητες του οποίου προβάλλονται τόσο έντονα και συχνά από την ιστοσελίδα www.romfea.gr, μιας εξ όσων προβάλλουν θετικά της στάση της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας. <br /> <br /> Ο εορτασμός της χιλιετηρίδας και η αντιπαράθεση <br /> <br /> Η σημασία της Αθωνικής Πολιτείας στο ρωσικό σκεπτικό αντικατοπτρίστηκε και κατά τη διάρκεια των εορτασμών για τα 1.000 χρόνια παρουσίας ρώσων μοναχών στο Αγιον Ορος. Ο ρώσος πρόεδρος και ο Πατριάρχης Κύριλλος παρέστησαν στους εορτασμούς της χιλιετηρίδας του ρωσικού μοναχισμού στον Αθω τον Ιούνιο του 2016, στο πλαίσιο και της επίσκεψης του κ. Πούτιν στην Αθήνα. <br /> <br /> Ωστόσο, οι εορτασμοί δεν εξελίχθηκαν όπως είχε στον νου της η Μόσχα. Ο Πατριάρχης Μόσχας και ο Οικουμενικός Πατριάρχης συγκρούστηκαν και σύμφωνα με όσα είδαν το φως της δημοσιότητας, ένας από τους βασικότερους λόγους ήταν η δυσαρέσκεια του Φαναρίου για την προσπάθεια της Μόσχας να στείλει ακόμη περισσότερους μοναχούς στο Αγιον Ορος. Το αποτέλεσμα όλων αυτών ήταν ο κ. Βαρθολομαίος να μην παραστεί στους εορτασμούς. Ο Οικουμενικός Πατριάρχης αλλά και ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος ήταν απόντες και από άλλη μία σημαντική εκδήλωση, αυτή για τους εορτασμούς για την αποκατάσταση του πατριαρχικού θεσμού στη Μόσχα που πραγματοποιήθηκε στα τέλη του 2017 στη ρωσική πρωτεύουσα. <br /> <br /> Αυτή η διαμάχη κατέστη ακόμη εμφανέστερη κατά την προετοιμασία αλλά και κατά τη διάρκεια της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου της Ορθοδόξου Εκκλησίας στην Κρήτη, λίγες εβδομάδες αργότερα. Αν και είχε υποσχεθεί ότι θα είναι παρών, ο κ. Κύριλλος δεν ήλθε και στη θέση του εμφανίστηκε ο Μητροπολίτης Ιλαρίων, ο οποίος ασκεί ουσιαστικά χρέη «υπουργού Εξωτερικών». <br /> <br /> Ο Πατριάρχης Σερβίας και το Σκοπιανό <br /> <br /> Η υπόθεση με τον εορτασμό της χιλιετηρίδας αλλά και το ζήτημα της Εκκλησίας της Ουκρανίας ήταν τα δύο βασικά αγκάθια της διαμάχης. Η μη έλευση του Κυρίλλου είχε ως άμεση συνέπεια να μην παραβρεθεί στην Κρήτη ούτε ο Μητροπολίτης Σόφιας και Πατριάρχης πάσης Βουλγαρίας Νεόφυτος. Παράλληλα, η Μόσχα και το Φανάρι συγκρούστηκαν ευθέως για το αν θα μετέβαινε στην Κρήτη ο επικεφαλής της Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, ο Πατριάρχης Σερβίας Ειρηναίος. Την τελευταία στιγμή, ο κ. Ειρηναίος ήλθε και, σύμφωνα με απόλυτα διασταυρωμένες πληροφορίες, καταλυτικό ρόλο για να συμβεί αυτό διαδραμάτισε, στο παρασκήνιο, ο κ. Ιερώνυμος. Σημειώνεται εδώ ότι ο ρόλος και η σημασία του Πατριαρχείου Σερβίας δεν πρέπει να υποτιμάται σε ό,τι αφορά το μέλλον της σχισματικής «Μακεδονικής Ορθόδοξης Εκκλησίας», ένα ζήτημα συνδεόμενο με την υπόθεση του ονοματολογικού στο οποίο το Φανάρι θα χρειαστεί να τηρήσει ισορροπημένη στάση. <br /> <br /> Η μη έλευση του Πατριάρχη Μόσχας λειτούργησε υπέρ του Φαναρίου και τροφοδότησε έτι περαιτέρω τις κακές σχέσεις των δύο πλευρών. Είναι δε χαρακτηριστικό ότι είχε προσυμφωνηθεί κείμενο (με συναίνεση και του Πατριαρχείου Μόσχας) που ανέφερε ότι το Οικουμενικό Πατριαρχείο είναι μεν αρμόδιο για τη χορήγηση του αυτοκεφάλου, αλλά οι υπόλοιπες Ορθόδοξες Εκκλησίες θα συναποφάσιζαν. Η μη παρουσία των Ρώσων όμως άφησε ανεπηρέαστο το προηγούμενο καθεστώς, βάσει του οποίου ο Οικουμενικός Πατριάρχης αποφασίζει μόνος του! <br /> <br /> Η Αυτοκρατορική Ορθόδοξη Παλαιστινιακή Εταιρεία και το Σκοπιανό <br /> Σύμφωνα με τα στοιχεία που οδήγησαν στην απέλαση των ρώσων διπλωματών, στην υπόθεση επηρεασμού της ελληνικής κοινής γνώμης εναντίον μιας λύσης του ονοματολογικού εμπλέκεται η Αυτοκρατορική Ορθόδοξη Παλαιστινιακή Εταιρεία (Imperial Orthodox Palestinian Society - IOPS).<br /> <br /> <br /> Οργάνωση με μακρά ιστορία, καθώς ιδρύθηκε από τον τσάρο Αλέξανδρο Γ' της δυναστείας των Ρομανόφ το 1882, υπήρξε το όχημα για την ενίσχυση και επέκταση της ρωσικής επιρροής στη Μέση Ανατολή μετά και από τον Κριμαϊκό Πόλεμο (1853-1856). <br /> <br /> Οσοι έχουν βρεθεί στον κήπο της Γεσθημανής, στους πρόποδες του Ορους των Ελαιών, και έχουν δει από κοντά το πανέμορφο, ρωσικής νοοτροπίας, κτίριο της Μονής της Μαρίας της Μαγδαληνής (που εγκαινιάστηκε το 1888) μπορούν να συνειδητοποιήσουν την έλξη που πάντα ασκούσε στη ρωσική Ορθοδοξία η Ιερουσαλήμ. Αλλωστε, η τσαρική Ρωσία δεν έπαψε ποτέ να βλέπει τον εαυτό της ως προστάτιδα των χριστιανών της περιοχής. Και ας μη λησμονείται ότι ο Κριμαϊκός Πόλεμος ξεκίνησε από μια γαλλορωσική αντιπαράθεση στη Βηθλεέμ σχετικά με τα δικαιώματα των χριστιανικών μειονοτήτων στους Αγίους Τόπους. <br /> <br /> Ο Βλαντίμιρ Πούτιν, ο οποίος τιμά το αυτοκρατορικό παρελθόν της Ρωσίας και έχει τιμήσει ηγέτες της επονομαζόμενης «Λευκής Ρωσίας» για τον αντικομμουνιστικό τους αγώνα την περίοδο 1918-1921, έχει ουσιαστικά επιτρέψει στο Πατριαρχείο Μόσχας να επανακάμψει και να διευρύνει την επιρροή του στη Μέση Ανατολή. Η σημασία της περιοχής αυτής για τα στρατηγικά συμφέροντα της Μόσχας είναι άλλωστε οφθαλμοφανής μετά την επέμβαση στη Συρία. <br /> <br /> Επειτα από πολλά χρόνια αδράνειας, o πρόεδρος Πούτιν αποφάσισε, το 2007, να επανενεργοποιήσει την IOPS, τοποθετώντας ως επικεφαλής της τον πρώην πρωθυπουργό Σεργκέι Στεπάσιν. Μια σημείωση έχει εδώ ενδιαφέρον. Ο κ. Στεπάσιν είχε τοποθετηθεί μόνο προσωρινά ως πρωθυπουργός, το 1999, από τον τότε πρόεδρο Μπορίς Γέλτσιν, αποτελώντας τη… γέφυρα για τον επόμενο που δεν ήταν άλλος από τον Βλαντίμιρ Πούτιν. Οπως δε και ο σημερινός ρώσος πρόεδρος, προέρχεται και αυτός από τις μυστικές υπηρεσίες καθώς διετέλεσε επικεφαλής της FSK, της μεταβατικής μυστικής υπηρεσίας της Ρωσίας από τη διαβόητη KGB στη σημερινή FSB. <br /> <br /> Η Αυτοκρατορική Ορθόδοξη Παλαιστινιακή Εταιρεία βρήκε στην Πέλλα πρόσφορο έδαφος για να αναπτυχθεί στην Ελλάδα. Με δεδομένη τη φιλορωσική στάση του Μητροπολίτη Βεροίας Παντελεήμονος, αυτό δεν πρέπει να εκπλήσσει. Ο δε κ. Στεπάσιν ήταν παρών, τον Νοέμβριο του 2016, στα εγκαίνια του ελληνικού παραρτήματος της IOPS στην Ιερά Μονή Δοβρά στη Βέροια, επικεφαλής του οποίου έχει αναλάβει ο Συμεών Παναγιωτίδης. Ο κ. Παναγιωτίδης φέρεται, από αξιόπιστες πηγές, να συνδέεται με τα συμφέροντα της κατασκευαστικής εταιρείας Ακτωρ και να έχει συνδράμει στο να πετύχει συμβόλαια στη Ρωσία (πηγές μιλούν για ένα συμβόλαιο ύψους περί 500 εκατομμυρίων ευρώ για αποκομιδή και επεξεργασία απορριμμάτων στην Αγία Πετρούπολη).<br /> <br /> Αντιπρόεδρος του ελληνικού παραρτήματος είναι ο πρώην γενικός πρόξενος της Ρωσίας στη Θεσσαλονίκη Αλεξέι Ποπόφ, ο οποίος φέρεται να είναι ο ένας εκ των δύο ρώσων υπηκόων στους οποίους απαγορεύθηκε η είσοδος στη χώρα. Οι κ.κ. Στεπάσιν, Παναγιωτίδης και Ποπόφ επισκέπτονται συχνά τη Βέροια, όπως συνέβη το 2017, ενώ στη συνέχεια μετέβησαν στο Αγιον Ορος. Ο δε κ. Ποπόφ συμμετείχε ως εκπρόσωπος της IOPS, τον Σεπτέμβριο του 2017, στις εκδηλώσεις των Ημερών Ρωσοελληνικής Φιλίας στη Λήμνο που, όπως έχει ήδη γραφτεί, αποτελεί έδρα δύο ρωσικών στρατιωτικών νεκροταφείων. <br /> <br /> Ουδείς μπορεί με απόλυτη ακρίβεια να πει με ποιον τρόπο το ελληνικό παράρτημα της IOPS κινήθηκε ώστε να επηρεάσει αρνητικά την έκβαση της συμφωνίας των Πρεσπών. Στελέχη των μυστικών υπηρεσιών αλλά και του υπουργείου Εξωτερικών επιμένουν, σε ιδιωτικές τους συνομιλίες, ότι υπήρξε κάποιου είδους διευκόλυνση στην οργάνωση των συλλαλητηρίων αλλά και στην προσέγγιση κρατικών αξιωματούχων, ακόμη και στρατιωτικών - κάτι που δημοσιεύθηκε και στους «Financial Times». Αποφεύγουν όμως να δώσουν περισσότερα στοιχεία, ενώ αρκετοί φοβούνται να μιλήσουν. <br /> <br /> Δεν πρέπει όμως να μένει κανείς στενά στο Μακεδονικό. Ο σπόρος που έχει φυτευτεί έχει πιο μακροπρόθεσμη στόχευση. Ο συνδυασμός της δράσης της IOPS με την επιρροή σε σειρά μητροπόλεων μπορεί να επηρεάσει αργότερα όχι απλά τις εξελίξεις στο μέτωπο του αρχιεπισκοπικού θρόνου - για τον οποίο υπάρχουν ήδη «δελφίνοι» φιλικά διακείμενοι στη ρωσική πλευρά, κάτι που προαναφέρθηκε. <br /> <br /> Η IOPS εκτιμά ότι μέσω και της Ελλάδος μπορεί να επηρεάσει την επόμενη μέρα στο Πατριαρχείο Ιεροσολύμων, το ποίμνιο του οποίου αποτελείται ήδη κυρίως από άραβες ορθοδόξους, οι οποίοι, έπειτα από την επιβολή φορολογίας στα ακίνητα του Πατριαρχείου, καθίστανται εύκολος στόχος της ρωσικής επιρροής. Αν προσθέσει κανείς σε αυτούς τους εκ Ρωσίας εβραίους ορθοδόξους που έχουν μεταβεί στο Ισραήλ τα τελευταία χρόνια, αντιλαμβάνεται ξεκάθαρα το διακύβευμα. <br /> <br /> <a href="http://www.tovima.gr/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Ο Πούτιν, ο Κύριλλος και η επιχείρηση «τρίτη Ρώμη»

    Αυτοκρατορική η παρουσία του Βλαντίμιρ Πούτιν στο Αγιον Ορος κατά τους εορτασμούς για τα 1.000 χρόνια παρουσίας ρώσων μοναχών στην Αθω...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Τάσος, ο Σολωμός και η μαύρη μοίρα του Αυγούστου: Να αναμετριέται κανείς με την κατοχή, το θάνατο είναι εθνικισμός;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgaTDqWyAIaBiWK6hXR7EQL5TCjS1vPtxjGw43PASyRYc10fPPvWsC2lXNO9_83xoZoXOOn8x0X2LDCQs83GDYeVsoftQSrj_coZy1GSYdP3Str-IWh3Er4rKeIc4lWS6dKqo6WQHLSHuQ/s1600/isaak_solomou.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="420" data-original-width="750" height="358" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgaTDqWyAIaBiWK6hXR7EQL5TCjS1vPtxjGw43PASyRYc10fPPvWsC2lXNO9_83xoZoXOOn8x0X2LDCQs83GDYeVsoftQSrj_coZy1GSYdP3Str-IWh3Er4rKeIc4lWS6dKqo6WQHLSHuQ/s640/isaak_solomou.jpg" width="640" /></a></div>  <i>   Ο Τάσος Ισαάκ και ο Σολωμός Σολωμού δολοφονήθηκαν από τους Τούρκους κατακτητές διεκδικώντας την ελευθερία της Κύπρου. Φώτο ΚΥΠΕ, Φιλελεύθερος</i><br /> <br /> Του Κώστα Βενιζέλου Δυο εικόνες, που αναδεικνύουν το σκληρό, απάνθρωπο, βάρβαρο πρόσωπο της συνεχιζόμενης κατοχής. Δυο κτηνώδεις, άναντρες δολοφονίες των Τούρκων. Ήταν Αύγουστος του 1996, όταν δολοφονήθηκαν πρώτα ο Τάσος Ισαάκ και μερικά 24 ώρα μετά ο Σολωμός Σολωμού. <br /> <br /> Ο Τάσος, 11 Αυγούστου ήταν, ξυλοκοπήθηκε μέχρι θανάτου από μια ομάδα φανατικών, στη νεκρή ζώνη, στην περιοχή της Δερύνειας. Έπεσε κάτω από τα κτυπήματα και συνέχισαν να τον κτυπούν με ρόπαλα μέχρι που ξεψύχησε. Ακόμη και τότε συνέχιζαν… Ήταν, λένε, Γκρίζοι Λύκοι. Κάθε κτύπημα, που δεχόταν στο κεφάλι, σε όλο του το σώμα, ήταν το μίσος του κατακτητή να σκοτώσει κάθε σπινθήρα ελευθερίας. Το έγκλημά του; Να διεκδικήσει ελευθερία, να φωνάζει άοπλος να φύγουν οι Τούρκοι από την Κύπρο, να ανατραπεί η κατοχή. Ένα μήνα αργότερα γεννήθηκε η κόρη του, η Αναστασία, που δεν γνώρισε τον πατέρα της παρά από τις αφηγήσεις και την ιστορία αυτού του τόπου. Γι’ αυτήν έγραψε τους στίχους και τους τραγούδησε η Χαρούλα ( το τραγούδι του χελιδονιού), για να θυμίζει την ελπίδα που γεννιέται κάθε φορά που έρχεται στη ζωή ένα παιδάκι. Ιδιαίτερα η Αναστασία. <br /> <br /> Μετά την κηδεία του Τάσου, μέσα στη θλίψη και την οργή που ξεχείλισε, ξεσπούν νέες διαδηλώσεις. Ήταν 14 Αυγούστου, όταν ο Σολωμός Σολωμού, ξάδελφος του Τάσου, έσπασε τη γραμμή των Οηέδων και έτρεξε προς τον ιστό στον οποίο κυμάτιζε η κατοχική σημαία. Ενώ έτρεχε με ταχύτητα ανέμου, σαν να ήθελε να αποφύγει κάθε δύναμη που θα τον σταματούσε, άφηνε πίσω του φωνές της προτροπής: «Πού πας, θα σε σκοτώσουν», «σταμάτα, σταματήστε τον». Δεν σταμάτησε, είχε ραντεβού με την Ιστορία και τον θάνατο. Με ένα τσιγάρο αναμμένο στο στόμα, με τη μαγκιά που αναμετράται με τον θάνατο και τον εχθρό, ανεβαίνει στον ιστό. Όταν πλησιάζει στο κατοχικό σύμβολο, δέχεται πυροβολισμούς. Τον σκότωσαν. Ο δράστης γνωστός, έποικος που αναρριχήθηκε στη συνέχεια στις δομές εξουσίας του ψευδοκράτους. Ο Ραούφ Ντενκτάς στο μπαλκόνι από το οποίο πυροβόλησε ο έποικος τον Σολάκη έβγαζε φωτογραφίες. <br /> <br /> Οι κινητοποιήσεις εκείνες, πριν τις δολοφονίες, ήταν αποτέλεσμα της μεγάλης πανευρωπαϊκής πορείας των μοτοσυκλετιστών, που είχαν ξεκινήσει τη 2α Αυγούστου 1996 από την Πύλη του Βραδεμβούργου στο Βερολίνο και κατέληξαν στην Κύπρο (10 Αυγούστου). Ο στόχος ήταν να φθάσουν μέχρι την κατεχόμενη Κερύνεια. Μόνο με το άκουσμα του στόχου αυτού οι Τούρκοι εξαπέλυαν απειλές. Η τότε Κυβέρνηση προσπάθησε να ματαιώσει την εκδήλωση, αλλά οι οργανωτές επέμειναν. Άλλαξαν τα σχέδια, έσπασαν σε διάφορες διαδρομές την πορεία και έφθασαν στη Δερύνεια. Κάπου κοντά εκεί που συζητούν και ξανασυζητούν σήμερα να ανοίξουν ένα ακόμη οδόφραγμα ομαλοποίησης με την κατοχή. Αλλά ούτε κι αυτό δεν δέχονται οι Τούρκοι. <br /> <br /> Οι άγριες δολοφονίες έφεραν δυο φορές στην Κύπρο, εκείνη την περίοδο, τον τότε Πρωθυπουργό της Ελλάδος, Κώστα Σημίτη, σε συμβολικού χαρακτήρα επισκέψεις. Με μήνυμα πως η Ελλάδα ήταν παρούσα και δίπλα. Επί της ουσίας τίποτε! <br /> <br /> Οι φωνές της… λογικής τότε -που είναι οι ίδιες μέχρι σήμερα- στραβοκατάπιαν και αγανάκτησαν γιατί δυο νέοι διατάραξαν το κλίμα, προκάλεσαν συγκρούσεις, προπαντός γιατί αφύπνισαν με τον θάνατό τους τους Ελληνοκύπριους. Από τότε επανήλθαμε στην πεπατημένη, αλλά ο Αύγουστος, όπως και ο Ιούλιος σημαδεύουν τις ζωές μας. Σημαδεύουν την ιστορία μας. Όσο εξακολουθούν κάποιοι να συγχύζουν τον πατριωτισμό και τη διεκδίκηση για ελευθερία με τον εθνικισμό, τον εξτρεμισμό και να τοποθετούν ταμπέλες, θα αλληθωρίζουν, δεν θα βλέπουν τον στόχο.<br /> <br /> <a href="https://www.apopseis.com/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Ο Τάσος, ο Σολωμός και η μαύρη μοίρα του Αυγούστου: Να αναμετριέται κανείς με την κατοχή, το θάνατο είναι εθνικισμός;

    Ο Τάσος Ισαάκ και ο Σολωμός Σολωμού δολοφονήθηκαν από τους Τούρκους κατακτητές διεκδικώντας την ελευθερία της Κύπρου. Φώτο ΚΥΠΕ, Φιλε...

Διαβάστε την συνέχεια

O πρόεδρος της Σερβίας, Αλεξάνταρ Boύτσιτς, και ο γόρδιος δεσμός του Κοσσυφοπεδίου

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgAvCub5OxODIk3xDXDaG5Msycw5Vhx32x56krrRWlCu6I9TgmBBNAg5kESkN4yPGo7PIZmTNp1IE4no_TnudoHca8HKRDr0vRnHtTNH_FUoJGkx4JZl4MSYfLSWc-C4hw2uduHHkxa1Xo/s1600/aleksandar-vucic_serbian_president.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="419" data-original-width="630" height="424" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgAvCub5OxODIk3xDXDaG5Msycw5Vhx32x56krrRWlCu6I9TgmBBNAg5kESkN4yPGo7PIZmTNp1IE4no_TnudoHca8HKRDr0vRnHtTNH_FUoJGkx4JZl4MSYfLSWc-C4hw2uduHHkxa1Xo/s640/aleksandar-vucic_serbian_president.jpg" width="640" /></a></div> <br /> «Εδώ και πολλά χρόνια δεν έχει υπάρξει καμία σημαντική εξέλιξη στο πεδίο της διένεξης Σέρβων και Αλβανών για το Κοσσυφοπέδιο. Τώρα, ο πρόεδρος της Σερβίας Αλεξάνταρ Βούτσιτς θέλει να αναλάβει δράση. Θα τα καταφέρει;<br /> <br /> Σπάνια ο πρόεδρος της Σερβίας δέχεται τόση σκληρή κριτική στη χώρα του, όχι μόνο από την αντιπολίτευση, που είναι αυτονόητο, αλλά από την ισχυρή Ορθόδοξη Εκκλησία της Σερβίας, καθώς και από μια σιωπηρή πλειοψηφία εντός του κυβερνώντος κόμματος. Παρά τις πιέσεις, ο ίδιος θέλει να δώσει λύση στη μακροχρόνια διένεξη Σέρβων και Αλβανών για το Κοσσυφοπέδιο. Το έχει υποσχεθεί μάλιστα στο παρελθόν και στην καγκελάριο Άγκελα Μέρκελ. Σε αντάλλαγμα, το Βερολίνο και οι Βρυξέλλες έκαναν τα στραβά μάτια για την κατάσταση στη σερβική δικαιοσύνη και τα ΜΜΕ της χώρας. Ο Βούτσιτς πρέπει έτσι τώρα να επιτύχει έναν συμβιβασμό για το Κοσσυφοπέδιο.<br /> <br /> Την περασμένη εβδομάδα λοιπόν ο πρόεδρος της Σερβίας μίλησε για πρώτη φορά ξεκάθαρα. Έκανε λόγο για ανάγκη «διαχωρισμού» των δύο λαών. Σε διαφορετική περίπτωση οι Αλβανοί, λόγω των αυξημένων ποσοστών γεννήσεων, θα μπορούσαν να ενισχύσουν τη θέση τους στη σερβική ενδοχώρα, όπως είπε. Εάν δεν δοθεί άμεσα λύση ενδέχεται επίσης, σύμφωνα με τον Σέρβο πρόεδρο, να αυξηθεί η μαζική μετανάστευση Σέρβων που ζουν στην ύπαιθρο. Κάτι τέτοιο όμως ενδέχεται να έχει αρνητικές δημογραφικές συνέπειες. Ο πληθυσμός της Σερβίας θα μπορούσε να μειωθεί από επτά σε τέσσερα εκατομμύρια. Επίσης και η μικρή σερβική μειονότητα του Κοσσυφοπεδίου θα μπορούσε να συρρικνωθεί ακόμη περισσότερο.<br /> <br /> Τι σημαίνει o «διαχωρισμός» Σέρβων και Αλβανών;<br /> <br /> Ως «διαχωρισμό» πάντως τα σερβικά ΜΜΕ αντιλαμβάνονται την προσάρτηση του βόρειου Κοσσυφοπεδίου, όπου ζουν κατά πλειοψηφία Σέρβοι, στη Σερβία. Ως αντάλλαγμα η περιοχή της Κοιλάδας του Πρέσεβο στη νότια Σερβία, όπου ζουν κυρίως Αλβανοί, θα μπορούσε να ενωθεί με το Κοσσυφοπέδιο. «Μια διάσπαση θα σήμαινε για μένα πόλεμο» δήλωσε ωστόσο από την πλευρά του ο εκπρόσωπος τύπος της κυβέρνησης του Κοσσυφοπεδίου Ραμούς Χαραντινάι. Ο πρόεδρος του Κοσσυφοπεδίου Χασίμ Θάτσι είναι πάντως υπέρ της ενίσχυσης της αλβανικής μειονότητας στο Πρέσεβο και προειδοποιεί όμως συγχρόνως τους συμπατριώτες του για «επώδυνους συμβιβασμούς».<br /> <br /> Η Γερμανία από την άλλη τάσσεται σαφώς κατά μιας νέας οριοθέτησης των συνόρων. Το Βερολίνο φοβάται ότι το παράδειγμα αυτό θα μπορούσαν στη συνέχεια να ακολουθήσουν η Βοσνία-Ερζεγοβίνη, το Μαυροβούνιο ή η πΓΔΜ. Ολόκληρη η περιοχή των Βαλκανίων θα μπορούσε και πάλι να βυθιστεί στο χάος όπως τη δεκαετία του ´90 κατά τον πόλεμο της πρώην Γιουγκοσλαβίας.<br /> <br /> Το δύσκολο έργο του Βούτσιτς<br /> <br /> Σε κάθε περίπτωση για την αναζήτηση λύσης στο καυτό θέμα του Κοσσυφοπεδίου, ο Βούτσιτς θα πρέπει πρώτα να έχει τη στήριξη των πολιτών, κάτι που απαιτεί σκληρή δουλειά. Σύμφωνα με πρόσφατη δημοσκόπηση το 71% των ερωτηθέντων είναι υπέρ της παραίτησης από τις ενταξιακές διαπραγματεύσεις για την είσοδο της Σερβίας στην ΕΕ, εάν ορίζεται ως προϋπόθεση ότι το Κοσσυφοπέδιο θα πρέπει να αναγνωριστεί στη βάση του διεθνούς δικαίου. Το 43% των ερωτηθέντων τάσσεται επίσης υπέρ του «παγώματος» προς το παρόν της διένεξης Σερβίας-Κοσσυφοπεδίου μέχρις ότου έρθει μια καλύτερη χρονική συγκυρία για να ανοίξει το θέμα. Σε κάθε περίπτωση ο Βούτσις θα πρέπει να συνδέσει το ζήτημα του Κοσσυφοπεδίου με το πολιτικό του μέλλον όσο ακόμη έχει την υποστήριξη της πλειοψηφίας και πλέον των ψηφοφόρων, σύμφωνα με δημοσκοπήσεις.<br /> <br /> Αξίζει τέλος να σημειωθεί ότι εδώ και πάνω από 150 χρόνια το Κοσσυφοπέδιο λόγω της μεγάλης θρησκευτικής του παράδοσης και των μεσαιωνικών του μοναστηριών θεωρείται αναπόσπαστο κομμάτι της σερβικής εθνικής ταυτότητας. Πολλοί το αποκαλούν «καρδιά της Σερβίας» ή «σερβική Ιερουσαλήμ». To Koσσυφοπέδιο αποσχίστηκε από τη Σερβία πριν από δέκα χρόνια, έπειτα από μια μεγάλη εξέγερση των Αλβανών, που αποτελούσαν την πλειοψηφία του πληθυσμού του, κατά της σερβικής καταπίεσης. Η ταραγμένη εκείνη περίοδος έληξε με την παρέμβαση του ΝΑΤΟ κατά της Σερβίας τον Μάρτιο του 1999. Η Σερβία έχασε έτσι τον έλεγχο του Κοσόβου, το οποίο αυτοανακηρύχθηκε ανεξάρτητο κράτος. Ωστόσο, η Σερβία μέχρι σήμερα συνεχίζει να έχει κυριαρχικές αξιώσεις έναντι του και δεν αναγνωρίζει την ανεξαρτησία του. Εντούτοις 110 εκ των 193 χωρών του ΟΗΕ έχουν στο μεταξύ αναγνωρίσει το Κοσσυφοπέδιο ως ανεξάρτητο κράτος».<br /> <b>ΑΠΕ-ΜΠΕ, DW / dpa</b><br /> <br /> <a href="http://www.onalert.gr/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

O πρόεδρος της Σερβίας, Αλεξάνταρ Boύτσιτς, και ο γόρδιος δεσμός του Κοσσυφοπεδίου

«Εδώ και πολλά χρόνια δεν έχει υπάρξει καμία σημαντική εξέλιξη στο πεδίο της διένεξης Σέρβων και Αλβανών για το Κοσσυφοπέδιο. Τώρα, ο πρό...

Διαβάστε την συνέχεια

Ατομική βόμβα: Κι αν είχε προλάβει ο Χίτλερ; Η μυστηριώδης συνάντηση της Κοπεγχάγης

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiAdLQ0ut9tJAw7SoZuuizzGDAujdsgwqIczvJ7nq2fOvgcsUiPW3CcocDEYLmzSzgHXsuG0RApylyr_ZH2RqK_3i-0VD1qCV21H0iHQMkq3ODMgPqH6MKMMLX0lcfne9d5CZu24_R51J4/s1600/hitlersatomicbomb.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1174" data-original-width="900" height="640" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiAdLQ0ut9tJAw7SoZuuizzGDAujdsgwqIczvJ7nq2fOvgcsUiPW3CcocDEYLmzSzgHXsuG0RApylyr_ZH2RqK_3i-0VD1qCV21H0iHQMkq3ODMgPqH6MKMMLX0lcfne9d5CZu24_R51J4/s640/hitlersatomicbomb.jpg" width="490" /></a></div> <br /> Του <b>Χρήστου Καπούτση </b><br /> Το τελευταίο επεισόδιο στην ιστορία του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, είναι η χρήση ατομικής βόμβας. Οι Αμερικανοί χρησιμοποίησαν για πρώτη φορά ως όπλο την ατομική βόμβα, που πρώτοι αυτοί είχαν κατασκευάσει τον Ιούνιο του 1945, και σκόρπισαν τον όλεθρο σε δύο ιαπωνικές πόλεις, τη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι (6 και 9 Αυγούστου 1945). Το ωστικό κύμα της έκρηξης, σε συνδυασμό με τη θερμότητα που εκλύθηκε, κονιορτοποίησε τα πάντα σε αυτές τις δυο πόλεις, ενώ οι νεκροί ανέρχονται σε δεκάδες χιλιάδες. <br /> <br /> Έχει προηγηθεί όμως, ένα ιστορικό από κάθε άποψη, αλλά και «σκοτεινό» συμβάν και αφορά την προσπάθεια της ναζιστικής Γερμανίας να φτιάξει εκείνη πρώτη πυρηνική βόμβα. <br /> <br /> Πρόκειται για την περίφημη συνάντηση της Κοπεγχάγης. O διευθυντής του πυρηνικού προγράμματος της ναζιστικής Γερμανίας, Βέρνερ Χάιζενμπεργκ, θα συναντηθεί με τον Δανό φυσικό Νιλς Μπορ, που είχε στενές επαφές με την ομάδα των επιστημόνων που εργάζονταν στις ΗΠΑ, για την κατασκευή της αμερικανικής πυρηνικής βόμβας. Την περίοδο εκείνη, η ναζιστική βιομηχανική μηχανή προσπαθούσε όλο και περισσότερο να αναπτύξει ένα τεράστιο πρόγραμμα και να κατασκευάσει την πυρηνική βόμβα, ώστε να ανταγωνιστεί το αντίστοιχο αμερικανικό Σχέδιο Μανχάταν. Η συνάντηση των δύο κορυφαίων επιστημόνων έγινε στο σπίτι στου Μπορ τον Δεκέμβριο του 1941 στην Κοπεγχάγη. Πρόσκειται για Νομπελίστες Φυσικούς , εξέχουσες φυσιογνωμίες του 20ου αιώνα στον χώρο της φυσικής και είναι οι θεμελιωτές της κβαντομηχανικής. Το 1927 ο Χάιζενμπεργκ διατύπωσε την «Αρχή της απροσδιοριστίας», μετά από στενή συνεργασία με τον Νιλς Μπορ. Η αρχή της απροσδιοριστίας έδινε μια τελείως νέα ερμηνεία για τον φυσικό κόσμο, όπως ότι κύμα και σωματίδιο είναι διαφορετικές θεωρήσεις του ίδιου πράγματος, καθώς και την ουσιαστική εξήγηση της σταθερότητας της ύλης. Στη θέση της αιτιότητας της Κλασικής Φυσικής, μπήκε η τυχαιότητα των γεγονότων (η τύχη παράγει μη προβλέψιμα γεγονότα). Η αρχή της απροσδιοριστίας ή διαφορετικά αρχή της αβεβαιότητας είναι βασικό αξίωμα της Κβαντικής Μηχανικής. <br /> <br /> Τι ειπώθηκε λοιπόν, σε κείνη τη συνάντηση της Κοπεγχάγης, δεν έχει διευκρινιστεί ακόμη. <br /> <br /> Ο Χάιζενμπεργκ είχε υποστηρίξει ότι ταξίδεψε στην Κοπεγχάγη για να μοιραστεί με τον Νιλς Μπορ τις ανησυχίες του για τα πυρηνικά όπλα. Σε επιστολή του ο Heisenberg εξηγεί ότι επισκέφθηκε τον Bohr για να τον προειδοποιήσει, σε επιφυλακτική γλώσσα, ότι οι ατομικές βόμβες μπορούν να κατασκευαστούν και να τον πείσει, ότι οι φυσικοί και στις δύο πλευρές του ατλαντικού θα μπορούσαν να συμφωνήσουν για να σταματήσει το έργο. Είπε επίσης στον Bohr, ότι η ανάπτυξη των πυρηνικών όπλων θα απαιτούσε μια τεράστια τεχνική προσπάθεια, που δεν θα μπορούσε κανείς να ελπίζει ότι θα ολοκληρωνόταν εγκαίρως. Ένιωθε, ότι οι φυσικοί θα έπρεπε να μεθοδεύσουν την κατάσταση, ώστε να αποτρέψουν τα κυβερνητικά στελέχη σε Γερμανία και ΗΠΑ, ακόμη και από την προσπάθεια να κατασκευάσουν την ατομική βόμβα. <br /> <br /> Ο Χάιζενμπεργκ δεν ταξίδεψε στην Κοπεγχάγη επιθυμώντας να εκφράσει τις ηθικές αναστολές που είχε για την κατασκευή ατομικής βόμβας ή να προτείνει στους φυσικούς και από τα δύο αντιμαχόμενα στρατόπεδα να αρνηθούν να παρέχουν τις υπηρεσίες τους, ώστε να κατασκευασθεί η βόμβα, αναφέρει ο Μπορ σε επιστολή του προς τον Χάιζενμπεργκ, την οποία όμως δεν έστειλε ποτέ! Ο Bohr, υπενθύμισε, ότι ο Heisenberg του έδινε την εντύπωση λέγοντάς του ότι ”τον διαβεβαιώνει ότι, γινόταν το παν, ώστε η Γερμανία να αναπτύξει ατομικά όπλα.» <br /> <br /> Παρότι ιστορικοί και επιστήμονες συμφωνούν ότι ο Μπορ είναι αυτός που έθεσε τέρμα στη συνάντηση, δεν μπορούν να καταλήξουν, αν ο Γερμανός επιστήμων ήθελε να σώσει τον κόσμο από τη φρίκη της πυρηνικής βόμβας ή αν απλώς επιζητούσε να αλιεύσει πληροφορίες για την παράλληλη προσπάθεια που κατέβαλλαν οι σύμμαχοι. <br /> <br /> Ο ιστορικός της επιστήμης στο Πανεπιστήμιο Χόφστρα Ντέιβιντ Κάσιντι, στο βιβλίο του «Αβεβαιότητα. H ζωή και η επιστήμη του Βέρνερ Χάιζενμπεργκ», υποστηρίζει ότι ο Γερμανός επιστήμων κατέβαλε κάθε δυνατή προσπάθεια για να πετύχει την πυρηνική σχάση και να κατασκευάσει πρώτη η Γερμανία του Χίτλερ, την ατομική βόμβα. <br /> <br /> Ο γιος του Χάιζενμπεργκ, Γιόσεν, ωστόσο, που είναι φυσικός στο Πανεπιστήμιο του Νιου Χάμσαϊρ και ο δημοσιογράφος Τόμας Πάουερς, που συνέγραψε το βιβλίο «O Πόλεμος του Χάιζενμπεργκ», υποστηρίζουν , ότι ο Γερμανός επιστήμων κατέστρεψε το γερμανικό πυρηνικό πρόγραμμα. <br /> <br /> Ανεξάρτητα λοιπόν, από τον ρόλο του Χάιζενμπεργκ στην προσπάθεια ή μη στην κατασκευή της πυρηνικής ναζιστικής βόμβας, προκύπτει ένα εφιαλτικό ερώτημα. Πως θα ήταν ο Κόσμος σήμερα, αν ο Χίτλερ είχε στα χέρια του, πριν ή παράλληλα με τους αμερικανούς το φονικότερο των όπλων, την πυρηνική βόμβα;<br /> <br /> <a href="https://www.militaire.gr/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Ατομική βόμβα: Κι αν είχε προλάβει ο Χίτλερ; Η μυστηριώδης συνάντηση της Κοπεγχάγης

Του Χρήστου Καπούτση Το τελευταίο επεισόδιο στην ιστορία του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, είναι η χρήση ατομικής βόμβας. Οι Αμερικανοί χρησιμο...

Διαβάστε την συνέχεια

Κρίση ή ρήξη στις σχέσεις Τουρκίας με τη Δύση;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh1mxv5fz9oAXfKaTyZiuXlycVLCIfXuO4dGQBwz6NhyphenhyphenxxYqFq6WBNwB0g9AMYT3hVERQYUY4V0SAgN_c25m5zCylU2JoFrIjf_vXgQEGBJwlOfDNnRvRkxFPVtEkkBfyz7g_xyzJR3u4k/s1600/erdogan_apolitos+arxon.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="438" data-original-width="625" height="448" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh1mxv5fz9oAXfKaTyZiuXlycVLCIfXuO4dGQBwz6NhyphenhyphenxxYqFq6WBNwB0g9AMYT3hVERQYUY4V0SAgN_c25m5zCylU2JoFrIjf_vXgQEGBJwlOfDNnRvRkxFPVtEkkBfyz7g_xyzJR3u4k/s640/erdogan_apolitos+arxon.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Του <b>Νίκου Μελέτη </b><br /> Αποτέλεσμα της βαθιάς κρίσης που περνά η ίδια η Τουρκία, κρίση ταυτότητας και προσανατολισμού, είναι η πορεία σύγκρουσης και διαρκούς αντιπαράθεσης με την Ουάσιγκτον, καθώς η επιδίωξη του Ταγίπ Ερντογάν να αναδείξει την χώρα του σε «αυτόνομη» περιφερειακή δύναμη που θα διατηρεί στρατηγική σχέση με τη Ρωσία και το Ιράν και θα έχει προτεραιότητες που υπηρετούν τις εθνικές η ακόμη και προσωπικές επιδιώξεις του, δεν δείχνει να είναι συμβατή με τις συμμαχικές υποχρεώσεις στο ΝΑΤΟ αλλά και τις στρατηγικές επιδιώξεις των ΗΠΑ στην περιοχή. <br /> <br /> Η υπόθεση Μπράνσον δεν είναι παρά μόνο η αφορμή για μια σύγκρουση η οποία σοβεί εδώ και καιρό. Ο Μπράνσον εμβληματική φιγούρα για τους Αμερικανούς Ευαγγελιστές, μια από τις πιο ισχυρές ομάδες που στηρίζουν εκλογικά τον πρόεδρο Τραμπ και έχουν στενές σχέσεις με τον αντιπρόεδρο Πενς, δεν πρόκειται να εγκαταλειφθεί από την Ουάσιγκτον, καθώς πλέον αποτελεί θέμα τιμής για την αμερικανική ηγεσία η απελευθέρωση του. <br /> <br /> Όμως είναι το ίδιο δύσκολο για τον Ταγίπ Ερντογάν μετά τα όσα δημοσίως έχουν διαμειφθεί και κυρίως μετά την κάθε άλλο παρά φυσιολογική στάση για συμμάχους, επιβολή εκατέρωθεν κυρώσεων, να δώσει την εντολή στην «ανεξάρτητη» δικαιοσύνη να απελευθερώσει τον Μπράνσον. Θα ήταν κάτι που θα υπονόμευε τη νέα πορεία που έχει χαράξει για τον εαυτό του και την ίδια την Τουρκία. <br /> <br /> Ο Ταγίπ Ερντογάν μετά τις εκλογές του Ιουνίου έχει διαβεί τον Ρουβίκωνα οδηγώντας την Τουρκία σε μια νέα φάση της ιστορίας της. Το 2023 όταν θα ολοκληρώνεται η προεδρική θητεία του (και θα διεκδικεί την επανεκλογή του) θα έχει συμπληρώσει 21 χρόνια στην εξουσία, όταν ο ίδιος ο Κεμάλ Ατατούρκ, θεμελιωτής της Τουρκικής Δημοκρατίας κυβέρνησε μόλις 15 χρόνια. <br /> <br /> Στο σχέδιο του αυτό μεταμόρφωσης της Τουρκίας σε ένα ιδιότυπο αυταρχικό προσωποπαγές μόρφωμα με επίφαση δημοκρατικότητας, με έντονο ισλαμοεθνικιστικό προφίλ εξωτερικός «εχθρός» θα είναι πάντοτε χρήσιμος όχι μόνο για τη συσπείρωση του τουρκικού έθνους γύρω από τον ηγέτη και «τιμονιέρη» του, αλλά και για την εξυπηρέτηση του βαθύτερου στόχου του Ερντογάν: να συνδέσει την επανίδρυση της Τουρκίας όπως ο ίδιος την οραματίζεται και με την διεύρυνση της επιρροής της σε περιοχές ακόμη και πέραν των ορίων της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. <br /> <br /> Η Τουρκία δεν περιορίζει πλέον το βλέμμα της στα Βαλκάνια και στην Μέση Ανατολή, αλλά κοιτάζει στην Κεντρική και Ανατολική Ασία, και κυρίως στην Αφρική, όπου με όχημα την αναπτυξιακή βοήθεια, και την δημιουργία σχολείων και ιεροδιδασκαλείων, προωθεί το Ισλάμ αλλά και τον φιλοτουρκισμό. <br /> <br /> Όμως από το σχέδιο της νέας Τουρκίας κάθε άλλο παρά έχει αφαιρεθεί το ζήτημα της ίδιας της εδαφικής επέκτασης της χώρας της πρώτης που θα συνέβαινε μετά την Αλεξανδρέττα. <br /> <br /> Ο τρόπος με τον οποίο η Τουρκία επιχειρεί να πλασαριστεί στο δύσκολο και επικίνδυνο παιγνίδι της Μέσης Ανατολής ελπίζοντας ότι μπορεί να αποσπάσει η ίδια οφέλη στην Συρία η στο Ιράκ, η τουλάχιστον να μετατρέψει μεγάλες περιοχές σε ζώνες επιρροής της με παρουσία και δικών της δυνάμεων, έχει ξύσει παλιές πληγές και προκαλεί αντιδράσεις. <br /> <br /> Το παραδοσιακό κατεστημένο του Στέιτ Ντιπάρτμεντ βλέπει σαν εφιάλτη τα όσα διαδραματίζονται στις σχέσεις με την Τουρκία, καθώς κάθε άλλο παρά είναι έτοιμη η παραδοσιακή αμερικανική διπλωματία, να ενσωματώσει σε επίσημη πολιτική, τις επιλογές των ακραίων συντηρητικών κύκλων των Ρεπουμπλικάνων, που πλέον εκφράζουν σε σημαντικό βαθμό το περιβάλλον Τραμπ-Πενς, και θεωρούν ότι η σχέση της Δύσης με την Τουρκία οδεύει σε αναπόφευκτη ρήξη, εάν η Τουρκία και ο Ερντογάν δεν προσαρμοσθούν στον ρόλο του πιστού και αξιόπιστου Συμμάχου. <br /> <br /> Η παραδοσιακή αμερικανική διπλωματία επιδιώκει να κρατήσει ανοικτούς τους διαύλους θεωρώντας ότι η Τουρκία θα συνεχίσει να υπάρχει και μετά τον Ερντογάν και είναι χώρος που δεν μπορεί εγκαταλειφθεί από τις ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ και την Δύση. <br /> <br /> Όμως κανείς πλέον δεν αμφισβητεί ότι το επικίνδυνο παιγνίδι που παίζει ο Ερντογάν αναζητώντας στήριγμα, απέναντι στους συμβατικούς συμμάχους του, στη Μόσχα, στο Ιράν και εσχάτως στο Πεκίνο, θέτει σε κίνδυνο και τον προσανατολισμό της χώρας αλλά και στρατηγικά συμφέροντα της Δύσης και του ΝΑΤΟ. <br /> <br /> Η υπόθεση της αγοράς των S400 έχει οδηγήσει στην αυτοπαγίδευση του Ερντογάν. Θέλοντας να εκβιάσει τους Συμμάχους, να παζαρέψει για την Συρία και τους Kούρδους και θέλοντας να δώσει τέλος στους όρους (που αφορούσαν και τα ανθρώπινα δικαιώματα) που έθεταν οι νατοϊκοί σύμμαχοι για να διαθέσουν συστοιχίες Patriot για την προστασία της Τουρκίας, ο Τ. Ερντογάν έπαιξε το χαρτί των S400. <br /> <br /> Ο Β. Πούτιν είδε τη μοναδική ευκαιρία που είχε για να δημιουργήσει προβλήματα συνοχής στην Ατλαντική Συμμαχία και να διαβρώσει τη σχέση της Ουάσιγκτον με την Τουρκία. Πλέον, όποια επιλογή και να κάνει ο κ. Ερντογάν για το ρωσικό πυραυλικό σύστημα, θα έχει εξαιρετικά μεγάλο κόστος για την χώρα του. <br /> <br /> Η ολοκλήρωση της αγοράς των S400 θα επιβεβαιώσει τους ακραίους κύκλους της Ουάσιγκτον που πιστεύουν ότι ήδη ο Ερντογάν έχει εγκαταλείψει τη Δύση και χρησιμοποιείται από τον Πούτιν και θα οδηγήσει σε νέες κυρώσεις, με πρώτη το πάγωμα παράδοσης των F35, ενώ μια απόφαση για ακύρωση της αγοράς των S400 θα προκαλέσει την αντίδραση του Β. Πούτιν, που έχει μια μεγάλη βεντάλια μέτρων: από το τουριστικό εμπάργκο, μέχρι τους περιορισμούς εισαγωγής τουρκικών αγροτικών προϊόντων αλλά κυρίως στην άρση του «ελευθέρας» που έχει δώσει η Μόσχα στον Ερντογάν για ανάπτυξη δυνάμεων στη Βόρειο Συρία. <br /> <br /> Ταυτόχρονα οι Αμερικανοί έχουν στείλει επανειλημμένα το δικό τους μήνυμα στον Ερντογάν. Η πρόσφατη μετάβαση στην Δαμασκό αντιπροσωπείας των Κούρδων του YPG με την κυβέρνηση Ασάντ, όπου συζήτησαν το μεταπολεμικό καθεστώς της Συρίας και την προοπτική κήρυξης αυτόνομης διοίκησης των Κούρδων στην Βόρειο Συρία στα σύνορα με την Τουρκία, έγινε με τις ευλογίες της Ουάσιγκτον και του ειδικού συντονιστή για την αντιμετώπιση του ISIS B. MacGurk.<br /> Και το πιο ανησυχητικό για την Τουρκία, είναι ότι οι συνομιλίες αυτές έγιναν φυσικά και με την έγκριση των Ρώσων, οι οποίοι ελέγχουν το καθεστώς Ασάντ. <br /> <br /> Αρκετοί αναλυτές στην Τουρκία αφήνουν υπονοούμενα για την ίδια τη βάση του Ιντσιρλίκ και για περιορισμούς στη χρήση της από τους Αμερικανούς, ως απάντηση σε μια κλιμάκωση της έντασης στις διμερείς σχέσεις. Όμως η στρατηγική σημασία της βάσης του Ιντσιρλίκ έχει μειωθεί σημαντικά. Τα νέα στρατηγικά βομβαρδιστικά μπορούν να πλήξουν στόχους επιχειρώντας από βάσεις χιλιάδες μίλια μακριά, στόχοι στην Συρία επλήγησαν από αμερικανικά πλοία που έπλεαν στη Μεσόγειο και στον Περσικό. Ακόμη και για τις επιχειρήσεις Έρευνας και Διάσωσης στο Συριακό έδαφος μπορεί να χρησιμοποιηθούν βάσεις στην Ιορδανία. Και τελικά σε ότι αφορά την Ρωσία μάλλον δεν μπορεί να θεωρηθεί ως αξιόπιστη βάση το Ιντσιρλίκ με δεδομένη τη σχέση Άγκυρας - Μόσχας… <br /> <br /> Για την Τουρκία οι επόμενοι μήνες δεν θα είναι καθόλου εύκολοι, καθώς είναι προφανές ότι οι Αμερικανοί έχουν και ένα μη συμβατικό όπλο στα χέρια τους, εκείνο των αγορών, που έχουν βουλιάξει την ισοτιμία της τουρκικής λίρας, επιφέροντας ισχυρό πλήγμα στο καθεστώς Ερντογάν. <br /> <br /> Το επόμενο διάστημα όμως δεν θα είναι εύκολο ούτε για τους γείτονες της, όπως η Ελλάδα και η Κύπρος. Ένας ανεξέλεγκτος και πληγωμένος Ερντογάν, εγκλωβισμένος στο δικό του μεγαλείο και απειλούμενος από όλους τους μεγάλους παίκτες τους οποίους επιχειρεί να εμπλέξει στο δικό του παιγνίδι, είναι όλο και πιο επικίνδυνος. Και προς το παρόν τουλάχιστον τα μισόλογα περί αμερικανικής στήριξης στο νέο στρατηγό «τόξο» Ισραήλ-Αιγύπτου-Κύπρου-Ελλάδας, κάθε άλλο παρά προσφέρει εγγυήσεις για αμοιβαία συνδρομή σε περίπτωση επιθετικής κίνησης από την Τουρκία του Ερντογάν… <br /> <br /> Παρά την κλιμάκωση της κρίσης στις αμερικανοτουρκικές σχέσεις είναι πρόωρες και επισφαλείς οι προβλέψεις για οριστική ρήξη στις σχέσεις του Ερντογάν με τη Δύση και πλέον όλα θα εξαρτηθούν από τον ίδιο τον Τούρκο ηγέτη ο οποίος σήμερα εμφανίζεται να οδηγεί τη χώρα του με vertigo σε άγνωστο προορισμό...<br /> <br /> <a href="https://www.liberal.gr/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Κρίση ή ρήξη στις σχέσεις Τουρκίας με τη Δύση;

Του Νίκου Μελέτη Αποτέλεσμα της βαθιάς κρίσης που περνά η ίδια η Τουρκία, κρίση ταυτότητας και προσανατολισμού, είναι η πορεία σύγκρουση...

Διαβάστε την συνέχεια

Δριμεία επίθεση της Τουρκίας κατά της Ελλάδος για τη μη έκδοση του Τ. Καγιά

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjIKGy8lqksDyJhXBIt6rh3WpdbtRsYruibGNEA-3OF-J3EzuvPcf-grMDkUWElQQZKRMyXxlAIi4jRsr9_Iri1eXpV3o2M127NIgpMhyz2vc4ZCV7dfHtgQiLPtSHaou6m1jVhv93txuo/s1600/toyrkia-flag.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="395" data-original-width="625" height="404" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjIKGy8lqksDyJhXBIt6rh3WpdbtRsYruibGNEA-3OF-J3EzuvPcf-grMDkUWElQQZKRMyXxlAIi4jRsr9_Iri1eXpV3o2M127NIgpMhyz2vc4ZCV7dfHtgQiLPtSHaou6m1jVhv93txuo/s640/toyrkia-flag.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Την έντονη αντίδραση της Τουρκίας προκάλεσε η απόφαση του υπουργού Δικαιοσύνης Σταύρου Κοντονή να αρνηθεί την έκδοση του Τούρκου δημοσιογράφου Τουργκούτ Καγιά στην Άγκυρα. <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg4Dbd5i3v82x8bG9GAgtf8wBpjhgHJVsj4LmwZ_nH9t8MMcOPutXxdaOpzr7Rpnbf5OZIN3ti33QoK4EOil2LhtgokEa4u22tbtrNdNm8JB9vR62lhx1a2Ei5dhPnPTSeNLnoBfZzlqDg/s1600/turgout.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="160" data-original-width="252" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg4Dbd5i3v82x8bG9GAgtf8wBpjhgHJVsj4LmwZ_nH9t8MMcOPutXxdaOpzr7Rpnbf5OZIN3ti33QoK4EOil2LhtgokEa4u22tbtrNdNm8JB9vR62lhx1a2Ei5dhPnPTSeNLnoBfZzlqDg/s1600/turgout.jpg" /></a></div> <br /> Συγκεκριμένα, ο εκπρόσωπος του τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών, Χαμί Ακσόι, προχώρησε σε μια σκληρή δήλωση, με την οποία κατηγόρησε την Ελλάδα ότι παρέχει άσυλο σε τρομοκράτες και ταυτόχρονα ζήτησε από τη χώρα μας σε σεβαστεί τις σχέσεις καλής γειτονίας. <br /> <br /> «Ο Έλληνας υπουργός Δικαιοσύνης απέρριψε την έκδοση του Τουργκούτ Καγιά, παρά την απόφαση του Αρείου Πάγου. Η Ελλάδα, που στο παρελθόν στήριξε τον τρομοκράτη Οτσαλάν, συνεχίζει να δίνει άσυλο σε εγκληματίες που καταζητούνται στη χώρα μας». <br /> <br /> Και καταλήγει ο εκπρόσωπος του τουρκικού ΥΠΕΞ: «Περιμένουμε από την Ελλάδα να σεβαστεί τις σχέσεις καλής γειτονίας και τους νόμους». <br /> <br /> Υπενθυμίζεται ότι υπέρ της έκδοσης του Τουργκούτ Καγιά είχε αποφασίσει ο Άρειος Πάγος στις αρχές Ιουνίου, οπότε και ο Τούρκος δημοσιογράφος αποφάσισε να ξεκινήσει απεργία πείνας. <br /> <br /> Τελικά, μετά τη χορήγηση πολιτικού ασύλου, ο κ. Κοντονής άσκησε το δικαίωμα «βέτο» που του δίνει ο νόμος για αποφάσεις εκδόσεων και έτσι ο Καγιά δεν θα εκδοθεί στην Τουρκία. <br /> <br /> <img height="564" src="https://www.liberal.gr/admin/uploads/Untitled_339.jpg" width="640" /> <br /> <br /> <a href="https://www.liberal.gr/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Δριμεία επίθεση της Τουρκίας κατά της Ελλάδος για τη μη έκδοση του Τ. Καγιά

Την έντονη αντίδραση της Τουρκίας προκάλεσε η απόφαση του υπουργού Δικαιοσύνης Σταύρου Κοντονή να αρνηθεί την έκδοση του Τούρκου δημοσιογ...

Διαβάστε την συνέχεια

Γιατί οι ΗΠΑ θέλουν να δώσουν δώρο το Βόρειο Κόσοβο στους Σέρβους;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgg1og5GCayo6WVHfDfPZKSLQAgwtvxQq0lsBTzho19FGF3E6RkUagGz-0DtKUM9mc_1sv-RclcHRVSH-xpT_KGoJGZ4RcKvOpkLSubi4jdVB7-N08NF0e9bVhK55e8JnKs7m7vh7tIe4Y/s1600/serbia_kosovo.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="480" data-original-width="465" height="640" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgg1og5GCayo6WVHfDfPZKSLQAgwtvxQq0lsBTzho19FGF3E6RkUagGz-0DtKUM9mc_1sv-RclcHRVSH-xpT_KGoJGZ4RcKvOpkLSubi4jdVB7-N08NF0e9bVhK55e8JnKs7m7vh7tIe4Y/s640/serbia_kosovo.jpg" width="620" /></a></div> <br /> Οι ΗΠΑ θέλουν να νομιμοποιήσουν το Κόσοβο και να το εντάξουν στο ΝΑΤΟ και στον ΟΗΕ ως ανεξάρτητο κράτος αναγνωρισμένο από τους πάντες. <br /> <br /> Προσπαθούν να δώσουν «δώρο” στην Σερβία το βόρειο Κόσοβο ( Μιτρόβιτσα ), εκεί που διαμένουν όλο Σέρβοι που έχουν συγκεντρωθεί απ’ολο το Κόσοβο μετά τον πόλεμο και να πάρουν ως αντάλλαγμα την αποδοχή της ανεξαρτησίας του Κοσόβου από την Σερβική κυβέρνηση.<br /> <br /> Επίσης μέσα από αυτή την λύση η Σερβία ενδέχεται να μπει στο ΝΑΤΟ και στην ΕΕ αν επιλυθεί το πρόβλημα με το Κόσοβο. Οι Σέρβοι αποτελούν σήμερα κάτι παραπάνω από το 10%-12% του πληθυσμού.Το υπόλοιπο είναι κυρίως Αλβανοί. <br /> <br /> Ήδη έχουν αρχίσει επίσημες διαπραγματεύσεις ανάμεσα στον «πρόεδρο” και τον «πρωθυπουργό” του Κοσόβου και τον πρωθυπουργό της Σερβίας. <br /> <br /> Και πάνω που βρίσκονται όλα τα πάρε δώσε σε διαπραγματεύσεις έρχεται η Republika Srpska που είναι η Δημοκρατία των Σέρβων στη Βοσνία Ερζεγοβίνη και δηλώνει μέσω του προέδρου της Milorad Dodik πως αν αναγνωριστεί η ανεξαρτησία του Κοσόβου και ενταχθεί στον ΟΗΕ θα κάνει αίτημα και αυτή για ανεξαρτησία και ένταξη στον ΟΗΕ αφού θα ισχύσει στο Κόσοβο το δικαίωμα στην αυτοδιάθεση και στον αυτοπροσδιορισμό. <br /> <br /> Η Δημοκρατία των Σέρβων της Βοσνίας είναι η μία από τις δύο μεγάλες εθνότητες που συνθέτουν το κράτος της Βοσνίας Ερζεγοβίνης. Υπάρχει και μια μικρή μειονότητα Κροατών. <br /> <br /> Οι Σέρβοι αποτελούν το 30% του κράτους ( φωτό 2 Republika Srpska, σε κόκκινο περίγραμμα ), οι μουσουλμάνοι Βόσνιοι το 50% και οι Κροάτες το 15%. Ο Πούτιν παίζει τα ρέστα του στα Βαλκάνια μέσω των Σέρβων γιατί δεν του έχει απομείνει κάνεις άλλος σύμμαχος εκεί. <br /> <br /> ΥΣ.Πρόβλεψη<br /> Αργά ή σύντομα θα υποκύψει και η Σερβία στις ΗΠΑ και την Γερμανία ( ΕΕ ) γιατί θα βρεθεί απομονωμένη από παντού τριγύρω ( ήδη αυτό ισχύει σε πολύ μεγάλο βαθμό ) <br /> <br /> Στόχος της Σερβίας ήταν να επανέλθει ολόκληρο το Κοσσυφοπέδιο στην επικράτεια της αλλά αυτό εκ των πραγμάτων βλέπει πως είναι ένας ανέφικτος στόχος για πολλούς λόγους, και επειδή έχει περικυκλωθεί από τις ΗΠΑ και άλλες δυνάμεις, αλλά και γιατί το 90% πια του Κοσόβου κατοικείται από Αλβανούς, άρα και να το ενσωματώσει σε μπελάδες θα είναι μόνιμα. <br /> <br /> Το ίδιο ακριβώς ισχύει και στο νοτιότερο τμήμα της Σερβίας στο Πρέσεβο που και εκεί το 90% είναι Αλβανοί άρα και αυτό μπορεί να συμπεριληφθεί στις αλλαγές συνόρων που έρχονται εκτός απροόπτου και με την συναίνεση της Σερβία αλλά μάλλον όχι της Ρωσίας. <br /> <br /> Ίσως δούμε σε επανάληψη την ρήξη του 1948 ανάμεσα στον Τίτο και τον Στάλιν.<br /> Άλλωστε καθόλου τυχαία δεν κάναμε χθες αναφορά στους Σέρβους, στον Τίτο, τον Στάλιν και τις προθέσεις όλων αυτών, συμπεριλαμβανομένων και των Βουλγάρων, στην έξοδο στο Αιγαίο μέσω της Θεσσαλονίκης. <br /> <br /> Πρόσφατα είχαμε γράψει ένα άρθρο για την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης στις 26 Οκτωβρίου του 1912.<br /> Ίσως είναι χρήσιμο να το δημοσιεύσουμε εκ νέου. <br /> <br /> Η Θεσσαλονίκη ήρθε στα Ελληνικά χέρια στο παραπέντε.<br /> Ο Βουλγαρικός στρατός όταν μπήκε ο Ελληνικός μέσα στην Θεσσαλονίκη ήταν έξω από αυτήν δύο ώρες δρόμο.<br /> <br /> <a href="https://hellas-now.com/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Γιατί οι ΗΠΑ θέλουν να δώσουν δώρο το Βόρειο Κόσοβο στους Σέρβους;

Οι ΗΠΑ θέλουν να νομιμοποιήσουν το Κόσοβο και να το εντάξουν στο ΝΑΤΟ και στον ΟΗΕ ως ανεξάρτητο κράτος αναγνωρισμένο από τους πάντες. ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ενταση στα σύνορα Σερβίας & Κοσόβου - Σε κατάσταση επιφυλακής ο σερβικός Στρατός

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgSO4TMfjiWXSQ4fedohQjrNfd7x425jo-j_6FVOoc3g8r7AxyCiL9Bsquhv_UaTDrH8FBgmvetAjVLFpcpL0NJwDzDnmvKYogvc2e2pQ0Ldc2X8ta_BBOR1zHRBaRlCpCJMU5bAYTz19w/s1600/serbianarmy.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="600" data-original-width="1366" height="280" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgSO4TMfjiWXSQ4fedohQjrNfd7x425jo-j_6FVOoc3g8r7AxyCiL9Bsquhv_UaTDrH8FBgmvetAjVLFpcpL0NJwDzDnmvKYogvc2e2pQ0Ldc2X8ta_BBOR1zHRBaRlCpCJMU5bAYTz19w/s640/serbianarmy.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Γράφει: <b>Γεράσιμος Χουντάλας</b><br /> Έκτακτη σύγκληση του Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας συγκάλεσε για αύριο το πρωί ο πρόεδρος της Σερβίας, Αλεξάνταρ Βούτσιτς εξαιτίας της έντασης που δημιουργήθηκε στην Μητρόβιτσα και στο Πρέσεβο, διαβεβαιώνοντας τους Σέρβους της Μητρόβιτσας του Κοσσυφοπεδίου, ότι «η Σερβία δεν θα ανεχθεί εκκαθάρισή τους».<br /> <br /> Ο σερβικός Στρατός τέθηκε σε κατάσταση αυξημένης ετοιμοτητας.<br /> <br /> Οι φήμες κυρίως αλβανόγλωσσων ΜΜΕ, ότι αύριο οι Σέρβοι στο βόρειο Κόσοβο θα ανακηρύξουν μονομερώς την αυτονομία της περιοχής, προκάλεσαν έντονες αντιδράσεις στην Πρίστινα, πυροδότησε αντίστοιχες κινήσεις στο σερβικό Πρέσεβο από την πλευρά των αλβανόφωνων.<br /> <br /> Ο αναπληρωτής ηγέτης του κόμματος LDK, Λούφτι Χαζίρι, σε συνέντευξή του δήλωσε ότι «εάν δεν ενταχθεί η Κοιλάδα του Πρέσεβο στο Κοσσυφοπέδιο, θα προκληθούν αναταραχές στα Βαλκάνια»<br /> <br /> Ο πρωθυπουργός του Κοσόβου Ράμους Χαραντινάι συγκάλεσε συνεδρίαση των διοικητών των υπηρεσιών ασφαλείας, ενώ παρατηρείται και κινητικότητα από την πλευρά της διεθνούς στρατιωτικής δύναμης (KFOR).<br /> <br /> Σημειώνεται ότι αύριο λήγει η προθεσμία που είχε δώσει η Ευρωπαϊκή Ένωση στην Πρίστινα για να ολοκληρώσει τις διαδικασίες σύστασης της Ένωσης Σερβικών Δήμων.<br /> <br /> Τις τελευταίες ημέρες πολλά σερβικά, εθνικιστικά, ΜΜΕ παρουσίαζαν την 4η Αυγούστου ως ημερομηνία όπου οι Σέρβοι- αν δεν συσταθεί η Ένωση Σερβικών Δήμων- θα έχουν το δικαίωμα να λάβουν την τύχη στα χέρια τους.<br /> <br /> Όλα αυτά προκάλεσαν κλίμα έντασης και αβεβαιότητας για το τι θα ακολουθήσει αύριο. Ο Ράμους Χαραντινάι, προκειμένου να αποτρέψει μονομερείς ενέργειες από την πλευρά των Σέρβων, προειδοποίησε ότι θα παταχθεί κάθε παράνομη πράξη. «Αυτή τη στιγμή δεν έχουμε επιβεβαιωμένες πληροφορίες ότι προετοιμάζεται κάτι. Παρ' όλα αυτά, διέταξα αυξημένη ετοιμότητα των δυνάμεων ασφαλείας» δήλωσε σε συνέντευξη Τύπου ο Ράμους Χαραντινάι.Ο πρόεδρος της Σερβίας, με ανοιχτή επιστολή του προς τους Σέρβους του Κοσόβου, ζητάει να επιδείξουν σύνεση, να διατηρήσουν την ηρεμία στις πόλεις τους και να μην απαντούν σε προβοκάτσιες των Αλβανών. <br /> <br /> Ο Αλεξάνταρ Βούτσιτς υπόσχεται ότι η Σερβία δεν θα αφήσει αβοήθητους τους Σέρβους. «Η Σερβία είναι έτοιμη σήμερα να εκπληρώσει τη δέσμευσή της απέναντί σας, να προστατεύσει τη ζωή σας και την ειρήνη, εφόσον κριθεί απαραίτητο. Όσο είμαι εγώ επικεφαλής στη Σερβία δεν θα επιτρέψουμε οργανωμένη βία εναντίον Σέρβων, ούτε διώξεις. Νέα "Καταιγίδα" (σ.σ. κωδική ονομασία της στρατιωτικής επιχείρησης εθνοκάθαρσης των Κροατών στην Κράινα το 1995) στο Κόσοβο, δεν πρόκειται να συμβεί» αναφέρει στην επιστολή προς τον σερβικό λαό του Κοσόβου, ο Αλεξάνταρ Βούτσιτς.<br /> Η ένταση στο Κόσοβο ενισχύθηκε και εξαιτίας της αναγγελίας από τα Τίρανα για κατάργηση των συνόρων μεταξύ Αλβανίας και Κοσόβου από την 1η Ιανουαρίου του 2019.<br /> <br /> «Λάδι στη φωτιά» έριξαν επίσης και οι δηλώσεις, σήμερα, του προέδρου του Κοσόβου Χάσιμ Θάτσι, ότι στο διάλογο με το Βελιγράδι, που διεξάγεται υπό την αιγίδα της Ε.Ε. στις Βρυξέλες, θα θέσει και το θέμα της προσάρτησης στο Κόσοβο της κοιλάδας του Πρέσεβο, στη νότια Σερβία, όπου πλειοψηφεί ο αλβανικός πληθυσμός.<br /> <br /> <a href="http://www.pronews.gr/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Ενταση στα σύνορα Σερβίας & Κοσόβου - Σε κατάσταση επιφυλακής ο σερβικός Στρατός

Γράφει: Γεράσιμος Χουντάλας Έκτακτη σύγκληση του Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας συγκάλεσε για αύριο το πρωί ο πρόεδρος της Σερβίας, Αλεξάν...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Τουρκία επέβαλε κυρώσεις στις ΗΠΑ: Δύο Αμερικανοί υπουργοί υπό δίωξη και καταζητεί 11 στελέχη της USAF στο Ιντσιρλίκ!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgmo91GEeAwPKxR7CtbJsaugjbztROn-QQCvZqiOVOZ6LVrwZ93rMAOzvl8a5WoUWfHR7ajUXp0-vyGe2RBzZtG0lSdDlbCbM9wvv_ZmyTC3oLznkqQsdor4O7bKFohCUSESuI8OGxxe7o/s1600/dettmer-erdogan-tease_ggeua.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="600" data-original-width="1366" height="280" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgmo91GEeAwPKxR7CtbJsaugjbztROn-QQCvZqiOVOZ6LVrwZ93rMAOzvl8a5WoUWfHR7ajUXp0-vyGe2RBzZtG0lSdDlbCbM9wvv_ZmyTC3oLznkqQsdor4O7bKFohCUSESuI8OGxxe7o/s640/dettmer-erdogan-tease_ggeua.jpg" width="640" /></a></div> <br /> <b>Γράφει ο Θεόφραστος Ανδρεόπουλος</b><br /> H Toυρκία σήκωσε το «γάντι» στις αμερικανικές κυρώσεις (λόγω της κράτησης του πάστορα Μπράνσον) και προχώρησε σε δικές της κυρώσεις-αντίποινα κατά των Αμερικανών υπουργών Δικαιοσύνης και Εσωτερικών παγώνοντας όλα τα περιουσιακά τους στοιχεία στη Τουρκία (δε νομίζουμε ότι είχαν) απαντώντας στις αντίστοιχες κυρώσεις που είχε επιβάλλει η Ουάσιγκτον κατά Τούρκων υπουργών όπως ανακοίνωσε σήμερα ο ίδιος ο Τούρκος πρόεδρος Ρ.Τ.Ερντογάν.<br /> <br /> Ομως προχώρησε και παραπάνω: Η <a href="https://www.yeniakit.com.tr/haber/incirlikteki-abd-subaylarina-fetoden-suc-duyurusu-501195.html"><b>τουρκική εισαγγελία ζητάει την σύλληψη</b></a> 11 Αμερικανών στρατιωτών στην βάση του Ιντσιρλίκ για εμπλοκή τους στο πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου του 2016 και για συνεργασία με το Τάγμα Γκιουλέν<br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEis9VHU5W5qhN8rLJav3I4JqdmMIIJjjw9QTx1At7q_0PL8o27Jz0twP7Uhfse5wPkYneE3F8TbjbZAyvD7a0NQ_60-tVtobkL_3q-ClnlMGtukGn0cXUMHHZDpKIPJ05Y4_AsLkhcbEv4/s1600/Incirlik+base.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="610" data-original-width="644" height="606" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEis9VHU5W5qhN8rLJav3I4JqdmMIIJjjw9QTx1At7q_0PL8o27Jz0twP7Uhfse5wPkYneE3F8TbjbZAyvD7a0NQ_60-tVtobkL_3q-ClnlMGtukGn0cXUMHHZDpKIPJ05Y4_AsLkhcbEv4/s640/Incirlik+base.png" width="640" /></a></div> «Η τελευταία πράξη που έγινε από τις ΗΠΑ στην υπόθεση με τον Πάστορα Μπράνσον στην Σμύρνη δεν ήταν αρμόζουσα για έναν στρατηγικό εταίρο. Οι ΗΠΑ έδειξαν μεγάλη ασέβεια με αυτή την πράξη» είπε ο Ερντογάν στην ομιλία του στις γυναίκες του κυβερνώντος κόμματος AKP στην Άγκυρα<br /> <br /> «Δείξαμε υπομονή μέχρι χθες το απόγευμα. Δίνω εντολή στους φίλους μου να παγώσουν όλα τα περιουσιακά στοιχεία των Αμερικανών υπουργών της Δικαιοσύνης και των Εσωτερικών»<br /> <br /> Στην βάση του Incirlik στα Adana, 11 στελέχη, μεταξύ των οποίων και Αμερικανοί αξιωματικοί, κρίθηκαν ένοχοι για το ρόλο που έπαιξαν στο πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου του 2016 και ότι συνεργάστηκαν με το Τάγμα Γκιουλέν προς ανατροπή της εκλεγμένης κυβέρνησης.<br /> <br /> Στα 11 στελέχη περιλαμβάνονται, Αμερικανοί αξιωματικοί οι οποίοι ήταν επικεφαλής στην βάση του Incirlik <br /> <br /> Ο Εισαγγελέας Berzan Toprak διέταξε την σύλληψη των Αμερικανών!<br /> <br /> <a href="http://www.pronews.gr/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Η Τουρκία επέβαλε κυρώσεις στις ΗΠΑ: Δύο Αμερικανοί υπουργοί υπό δίωξη και καταζητεί 11 στελέχη της USAF στο Ιντσιρλίκ!

Γράφει ο Θεόφραστος Ανδρεόπουλος H Toυρκία σήκωσε το «γάντι» στις αμερικανικές κυρώσεις (λόγω της κράτησης του πάστορα Μπράνσον) και προ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Απόλυτος Άρχων Ερντογάν: «L' État, c'est moi»

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhVbuvxD4eg0gjBPfuoXlZXvD2bBfo26HUqDMSadMxya5AmD2kZju52h2TpK0rPH9VYo0NHxl5xjIIWlAspkwmk0oNRb1AF6IuAx27yJ10P4bFsIOq6V-cylOihtf4z9SAoga6GzsFMJQ0/s1600/erdogan_apolitos+arxon.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="438" data-original-width="625" height="448" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhVbuvxD4eg0gjBPfuoXlZXvD2bBfo26HUqDMSadMxya5AmD2kZju52h2TpK0rPH9VYo0NHxl5xjIIWlAspkwmk0oNRb1AF6IuAx27yJ10P4bFsIOq6V-cylOihtf4z9SAoga6GzsFMJQ0/s640/erdogan_apolitos+arxon.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Του <b>Ιωάννη Αθ. Μπαλτζώη* </b><br /> Οι εκλογές στην Τουρκία με το νέο Σύνταγμα και την ανάληψη της προεδρίας από τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν αποτελούν την αρχή της νέας εποχής για την Τουρκία (της Νέας Τουρκίας), ένα νέο σύστημα διακυβέρνησης του ενός ανδρός (OneManShow).<br /> <br /> «Το Κράτος είμαι εγώ», διακήρυττε με αλαζονεία ο βασιλιάς της Γαλλίας, Λουδοβίκος XIV και κάπως έτσι θα σκέφτεται και ο Σουλτάνος Ερντογάν σήμερα. Ο «Βασιλιάς Ήλιος» της Γαλλίας που οι αριστοκράτες θεωρούσαν προνόμιο να τον βλέπουν να αφοδεύει, να ξυρίζεται ή να σπάει το αυγό του. <br /> <br /> Λειτουργούσε ο Λουδοβίκος XIV, ως ο απόλυτος μονάρχης και δεν του ξέφευγε τίποτα, από την εθνική θρησκεία μέχρι και τη συντήρηση των δέντρων!! Θέσπισε νέους νόμους, εξαπέλυσε πολέμους, όρισε νέα πλαίσια στην τέχνη και τη λογοτεχνία, όλα με σκοπό να προβληθεί ο ίδιος.«Το κυρίαρχο πάθος μου είναι σίγουρα η αγάπη μου για τη δόξα», παραδέχτηκε κάποτε. Εδώ οι απόψεις των δύο, ταυτίζονται πλήρως. <br /> <br /> Ο νέος Ατατούρκ <br /> <br /> Ένας δημοφιλής στην Τουρκία χιουμοριστικός ιστότοπος, ο Zaytung, που δημοσιεύει «ειδήσεις» με επίγραμμα «Τίμιες, Αμερόληπτες, Ανήθικες Ειδήσεις», δημοσίευσε ένα άρθρο με τίτλο «Το προεδρικό σύστημα επηρεάζει την Φενέρμπαχτσε», την δημοφιλή ποδοσφαιρική ομάδα της Κωνσταντινούπολης, που οπαδός της είναι και ο πρόεδρος Ερντογάν. <br /> <br /> Το άρθρο ανέφερε ότι στο τελευταίο προεδρικό διάταγμα που υπογράφτηκε από τον Πρόεδρο Ερντογάν, υπαγορεύει και εντέλει την Φενερμπαχτσέ, ότι από τούδε η ομάδα θα έπρεπε να εμφανίζεται στο γήπεδο με έναν αμυντικό μέσο, αντί για δύο, ως μέχρι τούδε, με προφανή χιουμοριστική διάθεση και για να καταδείξει ότι ο πρόεδρος Ερντογάν έχει άποψη για τα πάντα και θα παρεμβαίνει με προεδρικά διατάγματα για τα πάντα, ακόμη και για θέματα τακτικής μιας ποδοσφαιρικής ομάδας. <br /> <br /> Ο Ερντογάν κυριαρχεί στην Τουρκία για περίπου 16 χρόνια, αλλά γι 'αυτόν, αυτό δεν αρκεί. Με τις διπλές εκλογές της 24ης Ιουνίου 2018 (προεδρικές και κοινοβουλευτικές), αφού κέρδισε την προεδρία και την κοινοβουλευτική πλειοψηφία με την συνεργασία του κόμματός του ΑΚΠ με το ακροδεξιό κόμμα ΜΗΡ, στην ουσία μετέτρεψε το κοινοβουλευτικό σύστημα της Τουρκίας σε ένα εκτελεστικό προεδρικό σύστημα, χωρίς σχεδόν καθόλου έλεγχο και ισορροπία. <br /> <br /> Ο Ερντογάν, είναι αναμφίβολα ο πιο δημοφιλής, αλλά ταυτόχρονα και ο πιο διχαστικός ηγέτης στη σύγχρονη τουρκική ιστορία. Έχει ήδη κυριαρχήσει στη χώρα περισσότερο και από τον Μουσταφά Κεμάλ, τον ιδρυτή της σύγχρονης, κοσμικής Τουρκίας, τον επονομαζόμενο Ατατούρκ (πατέρας των Τούρκων). <br /> <br /> Το 2023, όταν θα λήξει η προεδρική του θητεία, ο Ερντογάν θα έχει κυβερνήσει την Τουρκία για 21 χρόνια, σε σύγκριση με το 15 του Μουσταφά Κεμάλ, άρα θα γίνει ο νέος Ατατούρκ και μάλιστα πολύ καλύτερος του αρχικού. Και το 2023 ο Ερντογάν θα είναι ξανά υποψήφιος για μια άλλη πενταετή θητεία. Και ποιος αμφισβητεί ότι δεν θα κερδίσει ξανά, όταν μέχρι τώρα σε 14 εκλογικές αναμετρήσεις είναι ο απόλυτος κυρίαρχος και νικητής; <br /> <br /> Η νέα διακυβέρνηση <br /> <br /> Ο Ερντογάν, πραγματικός Σουλτάνος, είναι επικεφαλής της εκτελεστικής εξουσίας και διορίζει τα μέλη του υπουργικού συμβουλίου όπως επιθυμεί, ακόμη και με ανθρώπους εκτός βουλής. Έχει την αποκλειστική αρμοδιότητα έκδοσης προεδρικών διαταγμάτων, τα οποία έχουν ισχύ νόμου, ενώ ο ίδιος θα μπορεί να επιλέγει και να διορίζει την ηγεσία του δικαστικού σώματος. <br /> <br /> Η χώρα διοικείται πλέον από τον ίδιο, με την βοήθεια 16 υπουργείων, 9 επιτροπών και 4 ειδικών γραφείων που ιδρύονται με το νέο σύστημα.Ουσιαστικά καταργείται το Σύνταγμα, καθώς και η διάκριση των εξουσιών, ενώ δεν υπάρχει κανένας θεσμικός έλεγχος στις πράξεις και στις εξουσίες του υπερ-προέδρου. Το νέο υπουργικό συμβούλιο του Ερντογάν αποτελείται κυρίως από νεοφερμένους και όχι απαραίτητα πολιτικών προσώπων. <br /> <br /> Έτσι μεταξύ αυτών συμπεριλαμβάνονται τέσσερις επιχειρηματίες. Συγκεκριμένα, ένας ταξιδιωτικός πράκτορας, ως Υπουργός τουρισμού, ένας ιδιοκτήτης κολεγίου ως υπουργός παιδείας, ένας επιχειρηματίας ως υπουργός εμπορίου και ένας ιδιοκτήτης νοσοκομείου ως υπουργός Υγείας, όλοι φίλοι και υποστηρικτές του προέδρου Ερντογάν. Οι περισσότεροι άλλοι νέοι υπουργοί είναι βασικά τεχνοκράτες. <br /> <br /> Μόνο δύο βασικές θέσεις του υπουργικού συμβουλίου παρέμειναν αμετάβλητες. Ο υπουργός Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβούσογλου και ο υπουργός Εσωτερικών Σουλειμάν Σοϋλού διατήρησαν τα χαρτοφυλάκιά των, αφού είναι δύο άτομα, της απολύτου εμπιστοσύνης και του στενού περιβάλλοντος του Ερντογάν. <br /> <br /> Ο μεν Τσαβούσογλου ενεργούσε μέχρι τώρα περισσότερο ως «γραμματέας» και εντολοδόχος του προέδρου και όχι ως υπουργός χάραξης εξωτερικής πολιτικής και προφανώς έτσι θα συνεχίσει. Από την άλλη ο Σοϋλού, αντιπρόεδρος του ΑΚΠ, θεωρείται «γεράκι» στον πόλεμο κατά του Κουρδικού ΡΚΚ, καθώς και των Κούρδων της Συρίας (YPG). <br /> <br /> Μαζί με τον αρχηγό της Στρατοχωροφυλακής (Τζαντάρμα) στρατηγό Αρίφ Τσετίν, διεξήγαγαν μαζί τον Τουρκικό Στρατό, δύο στρατιωτικές επιχειρήσεις (την «Ασπίδα του Ευφράτη» το 2016 και «Κλάδος Ελαίας» το 2018) κατά των Κούρδων της Συρίας, με εισβολή, κατάληψη και κατοχή εδαφών στην Βόρεια Συρία. <br /> <br /> Οι επιχειρήσεις θεωρήθηκαν επιτυχείς, αφού κατελήφθησαν συριακά εδάφη στην περιοχή της Γιαραμπλούς και στο Κουρδικό καντόνι του Αφρίν στα Βόρεια της Συρίας, με ελάχιστες απώλειες για την Τουρκία, για άλλους λόγους, παρά για την στρατιωτική δεξιότητα και ικανότητα των Τουρκικών Ε.Δ., πλην όμως δεν είναι του παρόντος. Έτσι η διατήρηση του Σοϋλού στην θέση του και την τοποθέτηση του πρώην Αρχηγού του γενικού Επιτελείου στρατηγού Χουλουσί Ακάρ ως Υπουργού Άμυνας, εκφράζει την θέληση και την συνέχεια της επιθετικής πολιτικής του Ερντογάν κατά των Κούρδων στην Συρία. <br /> <br /> Οι εξουσίες Ερντογάν <br /> <br /> Ο Ερντογάν, είναι τώρα αρχηγός κράτους, της κυβέρνησης και του κυβερνώντος κόμματος, ελέγχοντας και τις τρεις εξουσίες. Σε πρόσφατο άρθρο του στο Ισραηλινό ThinkTankBESA,ο δημοσιογράφος BurakBekdil από την Άγκυρα , αναφέρεται στις υπερεξουσίες του Ερντογάν αναλυτικά, προκαλώντας έκπληξη για το πόσα πράγματα έχει αρμοδιότητα ο νέος πρόεδρος, δηλαδή ο Σουλτάνος Ερντογάν. <br /> <br /> Το νέο σύστημα παρέχει τρομακτικές υπερεξουσίες στον επικεφαλής του κράτους τις οποίες κανένας ηγέτης της Τουρκίας μέχρι σήμερα δεν διέθετε. Ούτε καν ο ιδρυτής της χώρας, ο Μουσταφά Κεμάλ. Στο σύστημα αυτό δεν υπάρχει πρωθυπουργός, ένας θεσμός που υπήρχε για πάνω από χίλια χρόνια στο σύστημα διακυβέρνησης της χώρας, από την εποχή των Σελτζούκων, στην εποχή των Οθωμανών και στην εποχή της Δημοκρατίας από το 1923 και ο ρόλος του υπουργικού συμβουλίου στη διακυβέρνηση της χώρας αλλάζει και υποβιβάζεται. <br /> <br /> Θα είναι επικεφαλής, εκτός από το υπουργικό συμβούλιο, σε πλήθος προεδρικών συμβουλίων που θα συστήνουν την πολιτική του κράτους για την επιστήμη, την τεχνολογία και την καινοτομία, την εκπαίδευση, την οικονομία, την ασφάλεια και την εξωτερική πολιτική, την δικαιοσύνη, τον πολιτισμό και τις τέχνες, την υγεία και την ασφάλεια των τροφίμων, τις κοινωνικές πολιτικές, καθώς και την τοπική διοίκηση. <br /> <br /> Θα είναι ακόμη υπεύθυνος για την εθνική κληρονομιά, τις Ένοπλες Δυνάμεις, την αμυντική βιομηχανία, τις θρησκευτικές υποθέσεις, το κυβερνητικό ταμείο πολλών δισεκατομμυρίων δολαρίων, το Εθνικό Συμβούλιο Ασφαλείας, το κρατικό συμβούλιο επιθεώρησης και τη διεύθυνση επικοινωνιών. <br /> <br /> Αλλά αυτό δεν αρκεί. Μπορεί να ακούγεται σαν αστείο, αλλά ο Τούρκος πρόεδρος θα έχει επίσης την εξουσία να καθορίζει τις τιμές των φαρμακευτικών προϊόντων, καθώς και τα πρόστιμα για τους αυτοκινητιστές που οδηγούν χωρίς χειμερινά ελαστικά σε χιονισμένους δρόμους. Θα έχει αρμοδιότητα να επιθεωρεί και να επιβάλει απαγορεύσεις πτήσεων και να καθορίσει συντελεστές για επιθεωρήσεις οχημάτων, να διορίζει τα μέλη των συμβουλίων οδικής ασφάλειας, να αποφασίζει για τα επενδυτικά κίνητρα και να καθορίζει τους τόπους των ζωνών ελεύθερου εμπορίου!! <br /> <br /> Επιπλέον, ο Ερντογάν θα έχει την αποκλειστική αρμοδιότητα να διορίζει τους προέδρους και τα μέλη της Διεύθυνσης Θρησκευτικών Υποθέσεων, του Συμβουλίου Ανώτατης Εκπαίδευσης, των πανεπιστημίων, του Εθνικού Πανεπιστημιακού Εξεταστικού Συμβουλίου, του κρατικού ραδιοτηλεοπτικού οργανισμού TRT, του Εθνικού Οργανισμού Πληροφοριών, του Κρατικού Επιθεωρητικού Συμβουλίου, των μελών της Αμυντικής Βιομηχανίας, τα όργανα κοινωνικής ασφάλισης, την υπηρεσία συνεργασίας και ανάπτυξης της Τουρκίας, το κρατικό στατιστικό ίδρυμα, τα συμβούλια επιθεώρησης των υπουργείων, την κρατική κατοικία, την κρατική υπηρεσία διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας, τον Τουρκικό Οργανισμό Ατομικής Ενέργειας, τους οργανισμούς περιφερειακής ανάπτυξης και το κρατικό ερευνητικό ίδρυμα TUBITAK. <br /> <br /> Όταν ο ιστότοπος αναφέρθηκε ακόμη και στο σύστημα και την ποδοσφαιρική τακτική της Φενέρμπαχτσέ, που καθορίστηκε με προεδρικό διάταγμα του Ερντογάν, πολλοί το θεώρησαν, ως ένα ακόμη χιουμοριστικό δημοσίευμα, στην πραγματικότητα είναι αυτό που συμβαίνει σήμερα στην Τουρκία και πόσο παντοδύναμος είναι ο Ερντογάν. <br /> <br /> Επίλογος <br /> <br /> Το Ερντογανικής έμπνευσης διοικητικό αυτό μοντέλο της Τουρκίας, δεν μοιάζει καθόλου με τα συστήματα των ΗΠΑ και της Γαλλίας παρά το ότι ο ελεγχόμενος συστημικός Τουρκικός τύπος επιχειρεί να το προπαγανδίσει ως παρόμοιο με αυτά. Πρόκειται ξεκάθαρα για μια απολυταρχικού τύπου κρατική διακυβέρνηση, η οποία καλύπτεται από έναν εκλογικό δημοκρατικό μανδύα, σε μια αμφιλεγόμενη από πολλούς παρατηρητές εκλογική διαδικασία. <br /> <br /> Με δύο διαφορετικές ψηφοφορίες, η πρώτη τον Απρίλιο του 2017 και η δεύτερη τον Ιούνιο του 2018, οι Τούρκοι επέλεξαν να αλλάξουν ριζικά το υφιστάμενο καθεστώς, θεωρώντας ότι προχωρούν έτσι το δημοκρατικό σύστημα. Έχουν επιλέξει έναν ισχυρό και παντοδύναμο εκτελεστικό πρόεδρο και έναν γκροτέσκο σύστημα ενός ανδρός αρχή, πάνω από ένα κοινοβουλευτικό σύστημα με ελέγχους και ισορροπίες. Ειρωνικά θα λέγαμε ότι ψήφισαν δημοκρατικά υπέρ ενός αντιδημοκρατικού και απολυταρχικού καθεστώτος. <br /> <br /> Οι εκλογές αυτές αποκάλυψαν αυτό που χαρακτηρίζει σήμερα την Τουρκία. Μια ανομοιογενή τριχοτομημένη χώρα. Από την μια ο Σουλτάνος Ερντογάν, που κυριάρχησε σε ολόκληρη την κεντρική Τουρκία και στις λαϊκές μάζες των μουσουλμάνων και από την άλλη πλευρά η κοσμική ελίτ των μεγάλων πόλεων, των παραλίων της Δυτικής Τουρκίας, τελείως διαφορετική από την μεγάλη μάζα των σουνιτών μουσουλμάνων, που απεχθάνονται τον Ερντογάν και την πολιτική του, αλλά δεν μπορούν να κάνουν διαφορετικά. <br /> <br /> Και φυσικά το τρίτο μέρος αποτελούν οι Κούρδοι, που απέχουν από τα μεγαλοϊδεατικά εθνικιστικά οράματα του Σουλτάνου, ακόμη αντέχουν, αντιστέκονται και έχουν το δικό τους όραμα: Την δημιουργία του Κουρδικού τους κράτους. Τρεις κόσμοι διαφορετικοί ιδεολογικά και το κυριότερο πολιτισμικά και κυρίαρχος όλων και παντοδύναμος ο Σουλτάνος Ερντογάν. <br /> <br /> Η ψηφοφορία στις 24 Ιουνίου έκανε την de facto εκτελεστική προεδρία του Ερντογάν σε εκτελεστική προεδρία de jure. Ο Ερντογάν είναι πολύ ευτυχισμένος, όπως και οι πιστοί οπαδοί του. Μία ερώτηση παραμένει, ωστόσο, αναπάντητη. Τι θα συμβεί μετά τον Ερντογάν; Ποιος θα κυβερνήσει την Τουρκία και πώς, με τέτοια υπερβολική εξουσία στα χέρια του; <br /> <br /> Ο ίδιος ο Ερντογάν δεν έχει καμία απάντηση σε αυτό. Ούτε και κανένας άλλος δεν μπορεί να απαντήσει, όσο ζει και κυβερνάει ο Ερντογάν. Αν του συμβεί κάτι, τότε τα γεγονότα και οι εξελίξεις για την Τουρκία θα είναι καταιγιστικές, επικίνδυνες και ενδεχομένως διασπαστικές. Ως τότε, ο Σουλτάνος Ερντογάν, ως σύγχρονος Λουδοβίκος XIV με έπαρση, αλαζονεία, έλλειψη του μέτρου και με νεοοθωμανικά εθνικιστικά οράματα και αντιλήψεις θα αναφωνεί σε κάθε ευκαιρία: «L'État, c'est moi » (To Κράτος είμαι Εγώ). <br /> <br /> <b><i>*Ο Ιωάννης Αθ. Μπαλτζώης είναι Αντ/γος (ε.α.) και Γεωπολιτικός Αναλυτής, Δίπλωμα Tactical Intelligence School (U.S. Army), κάτοχος Μεταπτυχιακού (M.Sc.)στην Γεωπολιτική Ανάλυση-Γεωστρατηγική Σύνθεση του Εθνικού & Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, Μέλος ΔΣ Ελληνικού Ινστιτούτου Στρατηγικών Μελετών (ΕΛΙΣΜΕ).</i></b><br /> <br /> <a href="https://www.liberal.gr/" target="_blank">πηγή </a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Ο Απόλυτος Άρχων Ερντογάν: «L' État, c'est moi»

Του Ιωάννη Αθ. Μπαλτζώη* Οι εκλογές στην Τουρκία με το νέο Σύνταγμα και την ανάληψη της προεδρίας από τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν αποτελού...

Διαβάστε την συνέχεια

Ποιός ακριβώς ήταν ο Ιωάννης Μεταξάς;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjKkZZ-A0ae-eWH1hWeG-kHu-d6a3J-TALZy3g5f_1i3qHjgr4FleOp-JBJX9g4jkmrxJepzEZuDmorbVCUE4sunIWEnMnZevjYyyT7FhWUxGtR0rja3hNZn-CR4SfyFYyOm3LgrLz1xXE/s1600/metaxas.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="195" data-original-width="260" height="477" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjKkZZ-A0ae-eWH1hWeG-kHu-d6a3J-TALZy3g5f_1i3qHjgr4FleOp-JBJX9g4jkmrxJepzEZuDmorbVCUE4sunIWEnMnZevjYyyT7FhWUxGtR0rja3hNZn-CR4SfyFYyOm3LgrLz1xXE/s640/metaxas.jpg" width="640" /></a></div> <br /> <b> Μελέτης Η. Μελετόπουλος*</b><br /> <br /> 1. Η τεθλασμένη μνήμη<br /> <br /> Το έπος του 1940 έχει απορροφήσει και συμπυκνώσει την συλλογική μνήμη για τον Μεταξά. Ο Ιωάννης Μεταξάς (Ιθάκη 12 Απριλίου 1871 –Κηφισσιά 29 Ιανουαρίου 1941) έχει αποτυπωθεί στην ιστορία κυρίως για το ΟΧΙ που εξέπεμψε στις 28 Οκτωβρίου 1940, δηλαδή την άρνηση υποταγής στην ιμπεριαλιστική και φασιστική Ιταλία. Σε δεύτερο πλάνο, η μνήμη του συνδέεται με το δικτατορικό καθεστώς που εγκαθίδρυσε την 4η Αυγούστου 1936 και διηύθυνε μέχρι τον θάνατό του στις 29 Ιανουαρίου 1941. Από εκεί και πέρα υπάρχει συνήθως άγνοια. Αλλά η δράση του Μεταξά εκτείνεται πολλές δεκαετίες πίσω, και μάλιστα σε διαφορετικούς αλλά όλους σημαντικούς ρόλους. Η οικεία φιγούρα του ηλικιωμένου Μεταξά που επιθεωρεί παρελάσεις της ΕΠΟΝ ή του πρωθυπουργού του ΟΧΙ, είναι μόνον οι τελευταίες στιγμές μίας μακράς, πολυσχιδούς, καθοριστικής γιά την νεώτερη ελληνική ιστορία διαδρομής.<br /> <br /> 2. Ήταν ο Μεταξάς στρατιωτική ιδιοφυΐα;<br /> <br /> Ο Μεταξάς υπήρξε πράγματι στρατιωτική ιδιοφυΐα διεθνούς διαμετρήματος. Δεν είναι αστικός μύθος ότι οι συμμαθητές του στην Πρωσσική Ακαδημία Πολέμου, όπου φοίτησε το διάστημα 1898-1902 με υποτροφία του ελληνικού κράτους, θεωρούσαν ότι «ουδέν πρόβλημα άλυτον διά τον Ιωάννην Μεταξάν». Αφηγείται ο Ιωάννης Θεοδωρακόπουλος στο αυτοβιογραφικό Αγαπημένη μου Χαϊδελβέργη (Αθήνα 1980, σ.268): «Ένας [Γερμανός] στρατηγός, όταν έμαθε ότι ήμουν Έλλην, μου είπε ότι είχε συμφοιτητή στην Ακαδημία Πολέμου τον Μεταξά και ότι στην Ακαδημία κυκλοφορούσε ο λόγος ότι γιά τον Μεταξά δεν είναι τίποτε δύσκολο.»<br /> Πέραν αυτής της ακαδημαϊκής μαρτυρίας, υπάρχουν και τα γεγονότα. Δεν είναι τυχαία η εκτίμηση και η εμπιστοσύνη που έτρεφε για αυτόν διαχρονικά όλο το πολιτικό και στρατιωτικό κατεστημένο και η βασιλική δυναστεία. Ο Μεταξάς, μόλις επέστρεψε από την Γερμανία, τοποθετήθηκε στο Επιτελείο, συνέβαλε στην εκπόνηση του νέου σύγχρονου στρατιωτικού κανονισμού (1904) και ανέλαβε την στρατιωτική εκπαίδευση του μετέπειτα βασιλέως Γεωργίου Β΄. Αλλά και ο Βενιζέλος, μόλις έγινε πρωθυπουργός τον Οκτώβριο του 1910, τοποθέτησε αμέσως τον Μεταξά ως υπασπιστή του.<img src="https://img.huffingtonpost.com/asset/5b6567842000009f00378ecd.jpeg?ops=scalefit_960_noupscale" /> <br /> <i>Commons wikimedia Τέλη των Δεύτερων Βαλκανικών Πολέμων - Ελληνικό αρχηγείο στο χωριό Hadji-Beylik από τα αριστερά προς τα δεξιά Στρατηγός Βίκτωρας Δουσμάνης, Βασιλιάς Κωνσταντίνος ο Α΄, ο πρωθυπουργός Ελευθέριος Βενιζέλος, ο Ιωάννης Μεταξάς, και ο Ξενοφώντας Στρατηγός </i><br /> <br /> Στους δύο Βαλκανικούς Πολέμους, όλες οι κινήσεις του ελληνικού στρατού πραγματοποιήθηκαν βάσει επιτελικών σχεδίων του Μεταξά.Το σχέδιο απελευθέρωσης της Θεσσαλονίκης και το σχέδιο κατάληψης του Μπιζανίου ήταν έργα του Μεταξά, ο οποίος ήταν παρών σε όλες τις επιχειρήσεις δίπλα στον διάδοχο-αρχιστράτηγο. Το 1912 ο Βενιζέλος τον έστειλε στην Σόφια για να συνάψει την ελληνοβουλγαρική συνθήκη συμμαχίας, ενώ τον Δεκέμβριο του 1912 τον έστειλε στο Λονδίνο για να διαπραγματευθεί την συνθήκη ειρήνης με τους Τούρκους. Εδώ πρόκειται γιά μετατόπιση του Μεταξά στο πεδίο της εξωτερικής πολιτικής, και μάλιστα με πρωτοβουλία του μεγάλου «κυνηγού κεφαλών» Βενιζέλου. <br /> <br /> Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος. <br /> <br /> Στα τέλη του 1914, λίγο πριν από την έναρξη της συμμαχικής απόβασης στην Καλλίπολη, ο Μεταξάς κατάρτισε με βασιλική εντολή σχέδιο γιά την κατάληψη των Δαρδανελλίων και το παρέδωσε στον Βρεταννό ναύαρχο Marc Kerr, αναπληρωτή διοικητή του ελληνικού στόλου. Όταν, όμως, τον Φεβρουάριο του 1915 βολιδοσκοπήθηκε η ελληνική κυβέρνηση με θέμα την συμμετοχή της Ελλάδος στην επιχείρηση, ο Μεταξάς απέκρουσε την πρόταση, διαμηνύοντας στο βρεταννικό ναυαρχείο ότι η επιχείρηση θα αποτύγχανε, επειδή οι Γερμανοί και Τούρκοι είχαν προλάβει να οχυρώσουν τα Στενά. Η πρόβλεψη του Μεταξά, που οδήγησε στην ρήξη Βενιζέλου-Κωνσταντίνου, επαληθεύθηκε με τραγικό τρόπο (700.000 νεκροί Αγγλογάλλοι).<br /> <br /> Δεύτερη σπουδαία πρόβλεψη του Μεταξά. Όταν το 1921 του επροτάθη από τον πρωθυπουργό Γούναρη η αρχιστρατηγία στην Μικρά Ασία, ο Μεταξάς αρνήθηκε, εξηγώντας με ακράδαντα γεωστρατηγικά επιχειρήματα γιατί η Μικρασιατική Εκστρατεία δεν είχε πιθανότητες επιτυχίας.<br /> <br /> Ο Μεταξάς υπήρξε αρχιτέκτων της περιφανούς νίκης εναντίον της Ιταλίας το 1940. Προηγήθηκαν όμως ριζική ανασυγκρότηση των ενόπλων δυνάμεων, πολυετής προετοιμασία, η κατασκευή της «γραμμής Μεταξά», τοποθέτηση των κατάλληλων προσώπων στις κατάλληλες θέσεις, ψυχολογική και επικοινωνιακή προετοιμασία της ελληνικής κοινωνίας και άρτιος επιτελικός σχεδιασμός, δημιουργία καταφυγίων, αεράμυνας, πυρόσβεσης, πρώτων βοηθειών. Όλα αυτά ήταν έργα του Μεταξά, ο οποίος στην ουσία έστησε ένα υπόδειγμα μηχανισμού έκτακτης ανάγκης.<img height="640" src="https://img.huffingtonpost.com/asset/5b6565631900001d03501174.jpeg?ops=scalefit_960_noupscale" width="424" /> <br /> <i>Commons wikimedia Η Γραμή Μεταξά </i><br /> <br /> <br /> Τελικώς, οι τρεις μεγαλύτερες στρατιωτικές νίκες της Ελλάδος στον Εικοστό Αιώνα (1912, 1923, 1940) είναι σε σημαντικό βαθμό, τουλάχιστον όσον αφορά τον επιτελικό σχεδιασμό, έργα του Μεταξά.<br /> <br /> 3. Ήταν ο Μεταξάς ένας ακόμα στρατηγός που πολιτεύθηκε;<br /> <br /> Ο Μεταξάς εκτός από στρατιωτικός υπήρξε και πολιτικός. Δεν ήταν όμως ένας στρατιωτικός που αναμείχθηκε στην πολιτική, όπως πχ ο στρατάρχης Παπάγος ή ο Νικόλαος Πλαστήρας. Η πολιτική του ταυτότητα προέκυψε αυτόνομα, ως προϊόν ιδεολογικών επιρροών και πολιτικών επιλογών. Διέθετε συγκροτημένη πολιτική σκέψη και, όπως αποδείχθηκε, ικανότητες κυβερνήτη.<br /> <br /> Το διάστημα του Εθνικού Διχασμού (1915-17) ο Μεταξάς υπήρξε στενός συνεργάτης και σύμβουλος του βασιλιά Κωνσταντίνου. Είναι αυτός που, εν όψει συμμαχικής απόβασης στην Αθήνα, οργανώνει τους συνδέσμους των Επιστράτων. Σημειωτέον ότι οι Επίστρατοι (ως επί το πλείστον αστοί, επιστήμονες, έμποροι, και στρατολογήθηκαν από τα καλύτερα στοιχεία της ελληνικής κοινωνίας), κινητοποιήθηκαν διότι θεώρησαν ότι οι ωμές συμμαχικές παρεμβάσεις έθιγαν την εθνική κυριαρχία και τάχθηκαν με τον Κωνσταντίνο. <br /> <br /> Ακολουθεί η ανατροπή του καθεστώτος του Κωνσταντίνου από μοίρα του γαλλικού στόλου και τον γερουσιαστή Zonnart-το 1917 . Ο Μεταξάς εξορίζεται στην Κορσική, δραπετεύει μαζί με τον Γούναρη στην Σαρδηνία, επιστρέφει το 1920, προάγεται αναδρομικά και εν αποστρατεία σε αντιστράτηγο, δεν πολιτεύεται. Το 1921 αρνείται την αρχιστρατηγία, παρακολουθεί αμέτοχος την Μικρασιατική Καταστροφή, την έξωση του Κωνσταντίνου και την Επανάσταση του 1922. Το 1923 αποπειράται να ανατρέψει το καθεστώς Πλαστήρα οργανώνοντας το κίνημα Λεοναρδόπουλου-Γαργαλίδη, αποτυγχάνει και φυγαδεύεται υπό μυθιστορηματικές συνθήκες στην Ιταλία. Ίσως ήταν η μεγαλύτερη αποτυχία του. Το 1924, όταν ο Παπαναστασίου ανακηρύσσει την Πρώτη Ελληνική Δημοκρατία, ο Μεταξάς την αναγνωρίζει ώστε να μπορέσει να αμνηστευθεί και να επιστρέψει. Αλλά η αναγνώριση αυτή του κοστίζει πολιτικά. Διότι, όταν ιδρύει το κόμμα των Ελευθεροφρόνων, η αντιβενιζελική παράταξη δεν τον ακολουθεί και συντάσσεται με το Λαϊκό Κόμμα του Παναγή Τσαλδάρη, που υποστηρίζει αδιάλλακτα την μοναρχία.<br /> <br /> Έτσι ο Μεταξάς, στην διάρκεια του Μεσοπολέμου, πολιτεύεται επικεφαλής προσωποπαγούς κόμματος με περιορισμένη απήχηση. Εκλέγεται στην Βουλή, συμμετέχει ως κυβερνητικός εταίρος και υπουργός στην Οικουμενική κυβέρνηση Ζαίμη το 1926, επίσης στις κυβερνήσεις του Λαϊκού Κόμματος υπό τον Παναγή Τσαλδάρη το 1932-35. Πρωταγωνιστεί στην Παλινόρθωση του 1935, συμμετέχει στις εκλογές του Ιανουαρίου 1936, εισέρχεται στην Βουλή. Η βουλή αδυνατεί να αναδείξει κυβέρνηση, επικρατεί ακυβερνησία. Τον Μάρτιο ο Μεταξάς διορίζεται υπουργός Στρατιωτικών στην κυβέρνηση του υπηρεσιακού πρωθυπουργού Δεμερτζή. Λίγο αργότερα διορίζεται αντιπρόεδρος. Εμφανής η στήριξη του βασιλιά. Μετά τον αιφνίδιο θάνατο του Δεμερτζή, τον Απρίλιο, διορίζεται από τον βασιλιά πρωθυπουργός και λαμβάνει ψήφο εμπιστοσύνης από την Βουλή, και μάλιστα και από τα βενιζελικά και από τα αντιβενιζελικά κόμματα πλην ελαχίστων εξαιρέσεων. Τον Αύγουστο, λόγω επικείμενης γενικής απεργίας και εικαζομένων ταραχών, ζητά και λαμβάνει από τον Γεώργιο την αναστολή ορισμένων διατάξεων του Συντάγματος, καταργεί τον κοινοβουλευτισμό και εγκαθιδρύει δικτατορία. Ο έγκριτος ιστορικός Γρηγόριος Δαφνής γράφει στον επίλογο της κλασσικής δίτομης ιστορίας του Η Ελλάς μεταξύ δύο πολέμων ότι στην ουσία ο Μεταξάς υπήρξε η ομόθυμη λύση του αστικού καθεστώτος στην αποσύνθεση του μεσοπολεμικού κοινοβουλευτισμού και στην απειλή που εξέπεμπε το ΚΚΕ.<br /> <br /> 4. Ο Μεταξάς υπήρξε μία αντικοινοβουλευτική εξαίρεση στην εποχή του;<br /> <br /> Ο Μεταξάς υπήρξε δικτάτωρ, και μάλιστα σκληρός και άτεγκτος. Δεν αποτελούσε όμως εξαίρεση, ήταν μια εποχή που οι πάντες επεδίωκαν να γίνουν δικτάτορες. Ο Νικόλαος Πλαστήρας πραγματοποίησε στρατιωτικό κίνημα τον Μάρτιο του 1933, αμέσως μετά την εκλογική νίκη του Λαϊκού Κόμματος, απέτυχε και διέφυγε διωκόμενος στην Γαλλία. Από εκεί επέστρεψε μετά τον πόλεμο γιά να αναδειχθεί σε αρχηγό της δημοκρατικής παράταξης. Τον Μάρτιο του 1935, ο Ελευθέριος Βενιζέλος ηγήθηκε μεγάλου στρατιωτικού κινήματος που βύθισε την χώρα σε πολυήμερη και πολυαίμακτη εμφύλια σύγκρουση, αλλά απέτυχε και διέφυγε στην Γαλλία, από όπου ποτέ δεν επέστρεψε. Το κίνημα του Βενιζέλου κατέστειλε ο Γεώργιος Κονδύλης, και επέβαλε βραχύβια δικτατορία. Υπήρχαν πολλοί επίδοξοι δικτάτορες, αυτή είναι η πικρή αλήθεια μίας πολιτικά υπανάπτυκτης κοινωνίας. Απλώς ο Μεταξάς το επέτυχε, και μάλιστα με την «βούλα» του βασιλιά και αναίμακτα.<br /> <br /> <img src="https://img.huffingtonpost.com/asset/5b6565be1900001603501178.png?ops=scalefit_960_noupscale" /> <br /> <i>Commons wikimedia </i><br /> <br /> <br /> 5. Ήταν ο Μεταξάς φασιστής;<br /> <br /> Σε αντίθεση με τα ευρέως αναπαραγόμενα στην νεώτερη βιβλιογραφία, το καθεστώς Μεταξά δεν μπορεί να χαρακτηρισθεί αμιγώς φασιστικό, αν και είχε κάποια επιφανειακά φασιστικά στοιχεία, πχ. οργανωμένη νεολαία και αστυνομικό κράτος. Έλειπαν όμως τα ουσιωδέστερα, όπως ο ρατσισμός και ο σωβινισμός, ο επιθετικός εθνικισμός και ο αντισημιτισμός. Ο Μεταξάς είχε εξαιρετικές σχέσεις με την ισραηλιτική κοινότητα της χώρας, ενώ από τον λόγο του απουσιάζουν εντελώς αναφορές φυλετικού και σωβινιστικού χαρακτήρα. Επίσης απουσιάζει παντελώς οιαδήποτε εδαφική διεκδίκηση εις βάρος άλλων κρατών ή αναφορά σε ζωτικό χώρο. Είναι χαρακτηριστικό ότι ως εν ενεργεία πρωθυπουργός διατύπωσε την άποψη ότι η Ελληνικότητα είναι «οικουμενική, ειρηνική, ανθρώπινη, πανανθρώπινη». [Λόγοι, Β΄τόμος, σ.320]. Κάποτε ανέφερε ως μέγιστο επίτευγμά του ότι «καθ’ όλην την διακυβέρνησίν μου δεν εχύθη ούτε ρανίς αίματος» [Λόγοι, Β΄τόμος, 2.373]. Αλλά και ο εθνικισμός-σωβινισμός απουσιάζει τόσο από τον λόγο όσο και από την πολιτική του: οι ελληνοτουρκικές σχέσεις επί Μεταξά θα μπορούσαν να χαρακτηρισθούν εξαιρετικές, όπως και η διαβαλκανική συνεργασία.<br /> <br /> Ο αντικομμουνισμός έχει συνδεθεί στενά μέ την ανάμνηση του καθεστώτος Μεταξά, με τον «πάγο και ρετσινόλαδο» του βάναυσου υφυπουργού Ασφαλείας Μανιαδάκη, τις διώξεις, φυλακίσεις, εξορία των κομμουνιστών. Αλλά όλα τα καθεστώτα του Μεσοπολέμου, συντηρητικά, προοδευτικά ή και σοσιαλδημοκρατικά, στην Ελλάδα και σε ολόκληρη τη Ευρώπη, εδίωξαν τον κομμουνισμό (στην Γερμανία το 1919 ο σοσιαλιστής καγκελάριος Έμπερτ κατέστειλε αγρίως την κομμουνιστική επανάσταση, ενώ και στην Ελλάδα το 1924 η κυβέρνηση Παπαναστασίου διέλυσε βιαίως τις απεργιακές κινητοποιήσεις). Την αντικομμουνιστική νομοθεσία στον Μεσοπόλεμο θέσπισε η κυβέρνηση Βενιζέλου με τον νόμο περί Ιδιωνύμου του 1929 (νόμος 4229/24 Ιουλίου 1929 ”Περί των μέτρων ασφαλείας του κοινωνικού καθεστώτος και προστασίας των ελευθεριών των πολιτών”). Ο αντικομμουνισμός ήταν η συνισταμένη όλων των πολιτικών δυνάμεων του Μεσοπολέμου και υπερέβαινε τις άλλες διαφορές τους. Σημειωτέον ότι το κομμουνιστικό κίνημα παγκοσμίως και στην Ελλάδα διακήρυσσε δημοσίως την πρόθεσή του να ανατρέψει με επαναστατική βία το αστικό καθεστώς και να επιβάλει κομμουνιστική δικτατορία. Και το εννοούσε. Επίσης πίσω του υπήρχε ένα πανίσχυρο κράτος, η Σοβιετική Ένωση, που ήλεγχε απολύτως και στήριζε τα απανταχού κομμουνιστικά κόμματα. Επομένως ο πράγματι σφοδρός, ανελέητος αντικομμουνισμός του Μεταξά ήταν απότοκος της διεθνούς συγκυρίας και λογική απόληξη της ανασφάλειας του αστικού καθεστώτος αλλά και ολόκληρης της κοινωνίας, που δεν επιθυμούσε επιβολή κομμουνιστικής δικτατορίας (πλην φυσικά των οπαδών του ΚΚΕ). Η διαφορά είναι ότι ο Μεταξάς διέθετε τον οργανωτικό νου, τις ικανότητες και την σκληρότητα να εξαρθρώσει αποτελεσματικά τους κομμουνιστικούς μηχανισμούς, κάτι που δεν είχαν καταφέρει ποτέ σε αυτόν τον βαθμό οι διάφορες κυβερνήσεις.<br /> <br /> 6. Ήταν ο Μεταξάς γερμανόφιλος;<br /> <br /> Τον Μεταξά συνοδεύει η φήμη του γερμανόφιλου, τόσο κατά την περίοδο του Εθνικού Διχασμού όσο και κατά την πενταετή δικτατορία του. Και τα δύο είναι εσφαλμένα και δεν επιβεβαιώνονται από τις διαθέσιμες πηγές. Το 1915-7 ο Κωνσταντίνος, στον οποίο ήταν απόλυτα αφοσιωμένος ο Μεταξάς, είχε φιλοσυμμαχικό προσανατολισμό, αλλά προσέκρουσε στην επίμονη άρνηση των Βρεταννών στην είσοδο της Ελλάδος στον πόλεμο. Είναι δε χαρακτηριστικό ότι ως εξόριστος στην Ελβετία το 1917-20 ο Κωνσταντίνος ελάμβανε βρεταννική επιχορήγηση, ενώ αρνήθηκε την γερμανική βοήθεια που του προσεφέρθη.<br /> <br /> Στην περίπτωση της 4ης Αυγούστου, και πάλι ο Μεταξάς δεν προκύπτει από πουθενά γερμανόφιλος: ταυτίστηκε πλήρως με την βρεταννική πολιτική σε όλα τα επίπεδα, ρύθμισε ευνοϊκά τα βρεταννικά δάνεια, οδήγησε την Ελλάδα στον πόλεμο στο πλευρό των Συμμάχων. Αλλά το κυριώτερο είναι ότι ο Μεταξάς υπήρξε επιλογή του βασιλέως Γεωργίου Β΄: ενός απολύτως αγγλόφιλου μονάρχη, που διατηρούσε στενές οργανικές σχέσεις με το βρεταννικό κατεστημένο, και γιά τον οποίον ο βιογράφος του και στενός συνεργάτης του Πιπινέλης γράφει ότι «ήταν Άγγλος στην ψυχή». Ο Γεώργιος επέστρεψε στην Ελλάδα με την Αγγλίδα σύντροφό του μετά από πολυετή εξορία στο Λονδίνο, και με συνοπτικές διαδικασίες οργάνωσε την άνοδο του Μεταξά στην εξουσία. Με δική του υπογραφή εγκαθιδρύθηκε η δικτατορία της 4ης Αυγούστου, η δική του συναίνεση διασφάλιζε την νομιμότητα του καθεστώτος. Διότι, εν όψει του επερχομένου παγκοσμίου πολέμου, η βρεταννική πολιτική ήθελε ένα αξιόπιστο και ικανό πρόσωπο με στρατιωτική εμπειρία στην ηγεσία της συμμάχου της Ελλάδος.<br /> <br /> <img height="368" src="https://img.huffingtonpost.com/asset/5b6566851900001d03501179.jpeg?ops=scalefit_960_noupscale" width="640" /> <br /> <i>Commons wikimedia : Meeting of the Anglo-Greek War Council. Left to right: Major General Gambier-Parry, General Metaxas, George II King of Greece, Air Vice Marshal D'Albiac (RAF) and General Papagos. </i><br /> <br /> 7. Τι ήταν ακριβώς η 4η Αυγούστου;<br /> <br /> Το καθεστώς του Μεταξά εστράφη πολιτικά εναντίον δύο ομάδων: των παλαιών πολιτευτών και των κομμουνιστών. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι επρόκειτο περί δικτατορίας, με κατασταλτικούς μηχανισμούς, λογοκρισία, παρακολουθήσεις κλπ. Αλλά δεν είναι αλήθεια ότι ο Μεταξάς δεν είχε κοινωνική στήριξη ή έστω αποδοχή. Δεν αναπτύχθηκε σοβαρή αντιπολίτευση στο καθεστώς του. Στα επίσημα έντυπα του καθεστώτος (Νέον Κράτος κλπ.) δημοσίευαν κείμενα σχεδόν όλοι οι σημαντικοί διανοούμενοι του Μεσοπολέμου, ακόμα και αριστεροί: Λεκατσάς, Μαλακάσης, Μαρινάτος, Ι.Μ. Παναγιωτόπουλος, Παπανούτσος, Παράσχος, Νίκος Σβορῶνος, Άγγελος Σικελιανός κ.ά.. Αμηχανία στους ιδεολογικά προκατειλημμένους αναλυτές προκαλεί η επιμονή με την οποία ο Μεταξάς προώθησε την διδασκαλία της δημοτικής στην εκπαίδευση, αναθέτοντας μάλιστα την εκπόνηση συστηματικής γραμματικής της νεοελληνικής στον σπουδαίο δημοτικιστή Μ.Τριανταφυλλίδη. Επίσης ο Μεταξάς στήριξε το θέατρο και τις καλές τέχνες, διευκρίνισε μάλιστα σε λόγο του ότι δεν νοείται στρατευμένη τέχνη υπό εποπτεία. » [Λόγοι, Α´ τόμος, σ. 307].<br /> <br /> Ο Μεταξάς άσκησε προχωρημένη κοινωνική πολιτική, αποσκοπώντας στην κοινωνική συνοχή και παράλληλα στην εξουδετέρωση της ανισότητας που τροφοδοτούσε πολιτικά τον κομμουνισμό. Ακολούθησε δηλαδή το πρότυπο του Μπίσμαρκ. Απεχθανόταν την πλουτοκρατία, δεν αποκήρυσσε την ιδιωτική πρωτοβουλία, αλλά επέβαλε φιλεργατική νομοθεσία και αυστηρούς ελέγχους.<br /> <br /> Χρησιμοποιούσε τον όρο διευθυνόμενη οικονομία. Στα πλαίσια αυτά θέσπισετις συλλογικές συμβάσεις, την υποχρεωτική διαιτησία, τα γραφεία ευρέσεως εργασίας, τα ασφαλιστικά δικαστήρια, το εργατικό οκτάωρο και το υπαλληλικό επτάωρο, τους κατώτατους μισθούς, τα πολυϊατρεία (11 στην Αθήνα, 8 στον Πειραιά και 7 στην Θεσσαλονίκη) κλπ. Ο μαρξιστής ιστορικός Ν. Ψυρούκης καταγράφει 106 γενικές πανελλήνιας κλίμακας συλλογικές συμβάσεις εργασίας και 545 τοπικής σημασίας την περίοδο 1936-38 [στο έργο του γιά την 4η Αυγούστου, 1994, σ.138]. Αυτά καθιστούν την αξιολόγηση της 4ης Αυγούστου σύνθετο εγχείρημα.<br /> <br /> 8. Ποιός είπε το ΟΧΙ, ο Μεταξάς ή ο λαός;<br /> <br /> Μέρος της αριστερής κυρίως διανόησης υποστήριξε ότι «το ΟΧΙ το είπε ο λαός και όχι ο Μεταξάς». Το ερώτημα φυσικά είναι ψευδεπίγραφο και ανιστόρητο.. Το ΟΧΙ διατύπωσε και μετέφερε στον Ιταλό πρεσβευτή Γκράτσι τα χαράματα της 28ης Οκτωβρίου, αγουροξυπνημένος και φορώντας την ρόμπα του, αλλά όχι αιφνιδιασμένος και «σαν έτοιμος από καιρό», ο πρωθυπουργός της Ελλάδος Μεταξάς. Και ταυτόχρονα, ασφαλώς το ΟΧΙ εξέφραζε την συνολική, πάνδημη, διακομματική, γενναία στάση του ελληνικού λαού, ο οποίος ανέλαβε και την αιματηρή ευθύνη της υλοποίησής του.<br /> <br /> 9. Τι πραγματικά έγινε τον Ιανουάριο του 1941;<br /> <br /> Ασάφεια, συνομωσιολογία και παραφιλολογία επικρατεί σχετικά με τις τελευταίες κινήσεις του Μεταξά πριν τον θάνατό του. Καθώς δεν υπάρχουν αδιάσειστες αποδείξεις, μπορεί μόνον κανείς να διατυπώσει ερωτήματα. Το κεντρικό ερώτημα είναι εάν ο Μεταξάς σκόπευε να έρθει σε κάποιου είδους συνεννόηση με την Γερμανία, ώστε να αποφευχθεί η εισβολή των γερμανικών στρατευμάτων στην ήδη εξαντλημένη από τον πόλεμο με την Ιταλία Ελλάδα. Τι ακριβώς μήνυμα μετέφερε η περίφημη αποστολή Πεσματζόγλου που έλαβε εντολή να μεταβεί στην Ζυρίχη γιά να συναντήσει υψηλόβαθμους Γερμανούς αξιωματούχους;<br /> <br /> Σχετικά γράφει ο ακαδημαϊκός Κωνσταντίνος Δεσποτόπουλος:«Ο Μεταξάς, όμως, ήταν σώφρων πολιτικός, όπως και στρατιωτικός. Ανεπηρέαστος από τις επιτυχίες του ελληνικού στρατού, δεν επιθυμούσε τη συνέχιση του πολέμου και δεν ανεχόταν η Ελλάς να είναι «τμήμα θυσίας» του γαλλο-βρεταννικού στρατοπέδου. Δοκίμασε, λοιπόν, με αποστολή μυστική εμπίστου προσώπου να επιτύχει σύναψη ανακωχής με κεκτημένα τη δόξα του ελληνικού στρατού και τα κατεχόμενα εδάφη της Βορείου Ηπείρου. Αξίζει να παραθέσω τώρα ό,τι άκουσα ο ίδιος προ ετών σε τηλεοπτική εκπομπή: αφηγητής για προσωπική δράση του ήταν ο Γιώργος Πεσμαζόγλου, πρώην υπουργός με άψογο παρελθόν. Είπε, λοιπόν, ο αξιόπιστος αυτός πρώην υπουργός, ότι ο Μεταξάς του ανέθεσε να μεταβεί στην Ελβετία και να προβεί εκεί στις δέουσες ενέργειες για σύναψη ανακωχής, επωφελέστατης για την Ελλάδα. Επήλθε όμως τότε ο θάνατος, πολύ άκαιρα, του Μεταξά. Ο Πεσμαζόγλου έχασε τη σπουδαία μυστική εντολή του. Η εμπλοκή της Ελλάδος στον πόλεμο συνεχίσθηκε.» [εφημερίδα Η Καθημερινή, 28 Οκτωβρίου 2010, Ο ελληνοϊταλικός πόλεμος και ο Ιωάννης Μεταξάς].<br /> <br /> Ο αιφνίδιος και αδόκητος θάνατος του Μεταξά διευκόλυνε την εμπλοκή της εξαντλημένης Ελλάδος και σε δεύτερο πόλεμο εναντίον του ακατανίκητου γερμανικού στρατού. Αλλά αυτή εξυπηρετούσε τον υπέρτερο συμμαχικό στόχο της έγκαιρης εκκένωσης της Ελλάδος από τα βρεταννικά στρατεύματα. Επ΄αυτού, άλλωστε, επήλθε τον δραματικό Απρίλιο του 1941 σύγκρουση μεταξύ των μεράρχων της Ηπείρου και του συμμαχικού στρατηγείου, με αποτέλεσμα οι μέραρχοι να αγνοήσουν τις εντολές του επιτελείου και να υπογράψουν μονομερώς συνθήκη με τον στρατάρχη φον Λίστ ώστε να μην εξοντωθεί η ήδη εξουθενωμένη στρατευμένη ελληνική νεολαία στα βουνά της Ηπείρου. <br /> <br /> 10. Μεταλλασσόμενη υστεροφημία<br /> <br /> Ο Μεταξάς κέρδισε την υστεροφημία του λόγω του έπους του Σαράντα, το οποίο αποτελεί πηγή έμπνευσης, αυτοπεποίθησης και υπερηφάνειας γιά την ελληνική κοινωνία μέχρι σήμερα. Γι΄αυτό ακριβώς και (σε αντίθεση με την χούντα της 21ης Απριλίου, που κατακρημνίσθηκε στα τάρταρα της ελληνικής ιστορίας λόγω της εθνικής καταστροφής της Κύπρου) βασικά στελέχη του καθεστώτος της 4ης Αυγούστου επεβίωσαν πολιτικά και αναδείχθηκαν μεταπολεμικά σε κορυφαίες θέσεις. Πχ ο υπουργός Οικονομικών του Μεταξά Ανδρέας Αποστολίδης έγινε αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Καραμανλή επί ΕΡΕ, ο υπουργός Παιδείας της 4ης Αυγούστου Κ.Γεωργακόπουλος έγινε υπηρεσιακός πρωθυπουργός το 1958, ο επίφοβος Μανιαδάκης με τον πάγο και το ρετσινόλαδο εξελέγετο μεταπολεμικώς βουλευτής του Συναγερμού και της ΕΡΕ. Η χούντα της 21ης Απριλίου επικαλέσθηκε τον Μεταξά ως ιδεολογικό της εμπνευστή, αλλά ο Μεταξάς ήταν προσωπικότητα με τεράστια παιδεία και στρατιωτικές δάφνες, ενώ οι συνταγματάρχες ήταν ωχρές απομιμήσεις που οδήγησαν την χώρα σε μία εθνική καταστροφή. Μετά το 1974, η Αριστερά επεχείρησε να απαξιώσει τον Μεταξά περισσότερο λόγω του γεγονότος ότι ήταν αντικομμουνιστής και λιγότερο λόγω του γεγονότος ότι ήταν δικτάτορας (δικτάτορες ήταν και ο Λένιν, ο Στάλιν, ο Μάο κλπ. που η αριστερή διανόηση εθαύμαζε).<br /> <br /> Σήμερα, που η δημοκρατία δεν κινδυνεύει από κανέναν, αφού η Ελλάδα είναι μέλος της ΕΕ και το παρελθόν των στρατιωτικών παρεμβάσεων στην πολιτική έχει οριστικά εκλείψει, η ιστορική επιστήμη οφείλει να αναλύσει τα δραματικά γεγονότα του 20ού αιώνα με ψυχραιμία και αντικειμενικότητα.<br /> <div> <br /> <b><i>*  Διδάκτωρ Οικονομικών και Κοινωνικών Επιστημών του Παν/μιου της Γενεύης </i></b><br /> <br /> <br /> πηγή <br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ποιός ακριβώς ήταν ο Ιωάννης Μεταξάς;

Μελέτης Η. Μελετόπουλος* 1. Η τεθλασμένη μνήμη Το έπος του 1940 έχει απορροφήσει και συμπυκνώσει την συλλογική μνήμη για τον Μεταξά....

Διαβάστε την συνέχεια