Μετά την οικονομία έρχεται η κρίση σε Άμυνα και εξωτερική πολιτική

<img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5770910243429453122" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgCnXF1Wqh0jlDAulhWa3wshRmd5uNpXJ3Qy06O-GASEyIq26QWmPOhgG326R0JgOEntJEylvg8oNVzV1qvBMasqt5bIThnh2hh3q_3LzM__jeXCppnAVn9VeHBWYF0zO0hYZCKT-0Ycb4/s400/eeflag-630x420.jpg" style="cursor: pointer; display: block; height: 360px; margin: 0px auto 10px; text-align: center; width: 600px;" /><br /> <br /> Του Στάθη Νελλόπουλου<br /> <br /> Ενώ οι «Κασσάνδρες» συνεχίζουν να μιλούν, κουραστικά μονότονα, για την επερχόμενη κατάρρευση της ΕΕ, στη βάση των κερδοσκοπικών στοχεύσεων αυτών που «αντιπροσωπεύουν», η Ευρωπαϊκή ολοκλήρωση βρίσκεται στη πιο κρίσιμη μεταπολεμική της καμπή,.στη μέση, θα λέγαμε, ενός «αφρισμένου», από αλληλοσυγκρουόμενα συμφέροντα, «ποταμού»!<br /> <br /> «Πίσω», αυτονόητα σημαίνει καταστροφική επιστροφή στα «τερατώδη» δεδομένα του αγγλοκελτικού, ημιθανούς, μετά το 2008, Παγκόσμιου «Μινώταυρου»(αμερικανοβρετανικής «επινόησης» τερατώδης μηχανισμός ανακύκλωσης πλεονασμάτων), στη καθηλωτική «βολή» της κατανάλωσης, της στρεβλής «παραγωγικότητας», του χρέους και των ελλειμμάτων! Κοντολογίς, επιστροφή στο αμαρτωλό εθνοκρατικό παρελθόν μας!<br /> <br /> «Εμπρός» σημαίνει μεγάλη δοκιμασία, «εν μέσω θυέλλης», δημοσιονομικής «ανασύνταξης» και «ομοιογενοποίησης» των μελών της ΕΕ, στις γενικές απαιτήσεις του Μάαστριχ και των Συνθηκών που το στηρίζουν, με μια νέα αντίληψη ποιοτικής αναβάθμισης των οικονομιών τους, με ανάλογη εξυγίανση των τραπεζών τους και του ευρωπαϊκού «συστήματος» που τις διέπει.και ταυτόχρονη αποδόμηση των αντιπαραγωγικών και «κοστοβόρων» υπερδομών του δημόσιου τομέα τους, στη κατεύθυνση της Ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης!<br /> <br /> Και αυτό, είναι κάτι που το ζητάει επειγόντως η εξέλιξη της ζωής των ευρωπαϊκών κοινωνιών και εκφράζεται με ποικίλους τρόπους, μέσα απ' τη κρίση, με τα φοβερά προβλήματα που έφερε στην επιφάνεια, προβλήματα που ζητούν επειγόντως λύση, για να προχωρήσουν αυτές, στους «απαιτητικούς» δρόμους της μεταβιομηχανικής εποχής, της εποχής της πληροφορίας!<br /> <br /> Το εμφανές ζητούμενο αφορά στην άμεση αντιμετώπιση των πρακτικών προβλημάτων της καθημερινότητας (ανεργία, εξευτελιστικοί μισθοί-συντάξεις, σκληρή οριζόντια φορολογία κτλ).<br /> <br /> Το μη εμφανές, αφορά στην ανάγκη αναπροσδιορισμού του περιεχομένου και της μορφής της δημοκρατίας, για την αύξηση της συμμετοχής των πολιτών, στον άμεσο έλεγχο και ποιοτική βελτίωση του δημόσιου τομέα, αφενός για τη δραστική περιστολή κάθε σπατάλης, αφετέρου, για την ανάπτυξη της νέας παραγωγικότητας, στις «επαναστατικές» συνθήκες και στα νέα δεδομένα της εποχής της πληροφορίας, που μπήκαμε!<br /> <br /> Αυτό σημαίνει, ότι η παραγωγικότητα, ως βασικός μοχλός ανάπτυξης της κάθε οικονομίας, θα πρέπει να αποσυνδεθεί, στον αναγκαίο βαθμό, απ' τη βιομηχανικής αντίληψης, μαζικότητα και αποτελεσματικότητα, που συνεπάγεται τον άνθρωπο-μηχανή, όπως τον ανάδειξε η βιομηχανική εποχή και να συνδεθεί με τη δημιουργικότητα, τη ποιότητα και την αποδοτικότητα και σε συνθήκες εργασίας και ζωής, που να ενθαρρύνουν αυτά, για την ανάδειξη του νέου ανθρώπου-δημιουργού, σε κάθε επίπεδο και τομέα παραγωγής και συνακόλουθα του νέου πολίτη! <br /> <br /> Όλα αυτά διαμορφώνουν το «κοινό παρανομαστή», για να ξεκινήσει η νέα περίοδος ανάπτυξης της ΕΕ και γενικότερα της παγκόσμιας οικονομίας, με ουσιαστικό έλεγχο της ροής των πιστώσεων και των σχετικών επενδύσεων και με προϋπόθεση, τη λειτουργία ενός δημοκρατικά ελεγχόμενου «μηχανισμού» ανακύκλωσης των πλεονασμάτων της ΕΕ, για τη ισότιμη και ισόρροπη ανάπτυξη της παραγωγικότητας, για κάθε κράτος-μέλος της ΕΕ, που θα αποτελέσει και τη βάση της ζητούμενης δημοκρατίας περιεχομένου!<br /> <br /> Συνακόλουθα, το όραμα της Ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης επιβάλλει στο Έθνος-κράτος, μέλος της ΕΕ,. να περιορίσει τα στοιχεία αυτονομίας του, που προκάλεσαν σοβαρούς κινδύνους εκτροπώ,. στη μέχρι τώρα κίνηση του «ευρωπαϊκού συρμού» και να προσαρμοστεί στην ιδέα της ενιαίας δημοσιονομικής και οικονομικής πολιτικής της ΕΕ, ως θεμελιώδη «πυλώνα» της ζητούμενης ολοκλήρωσής της!<br /> <br /> Ο άλλος βασικός «πυλώνας» της, είναι αυτός της Εξωτερικής πολιτικής και Άμυνας! Πρόκειται για «πυλώνα» μείζονος Στρατηγικής σημασίας, που θα επιτρέψει την αυτόνομη παρουσία και δράση της ΕΕ στη διεθνή σκηνή, ως ισότιμου εταίρου των ΗΠΑ, στη «πορεία» παγκοσμιοποίησης!<br /> <br /> Εδώ, τα κράτη - μέλη της ΕΕ, οφείλουν να «ομογενοποιήσουν» την εξωτερική και αμυντική τους πολιτική τους, «απεμπολώντας» το παρελθόν τους, επικυριαρχίας ή υποτέλειας,.όπως «υφάνθηκε» από ποικίλες αναγκαιότητες και ιστορικές συγκυρίες!<br /> <br /> Κοινή εξωτερική πολιτική όμως, σημαίνει απλά, ότι ΟΛΑ τα μέλη της ΕΕ, θα πρέπει να «βλέπουν» ομότροπα «φίλους» και «εχθρούς» και να δραστηριοποιούνται ανάλογα, στη κοινή κατεύθυνση των συμφερόντων της ΕΕ! Και αυτή βεβαίως οφείλει να συντίθεται με ακραιφνείς δημοκρατικούς όρους, στα πλαίσια εκλεγμένων δημοκρατικά οργάνων της, για να μπορεί να είναι σεβαστή, πραγματοποιήσιμη, σταθερή και με ευρύ ορίζοντα!<br /> <br /> Έτσι και μόνο μπορεί να «στηθεί» αυτός ο καίριας σημασίας «πυλώνας», για να στηριχτεί με φερεγγυότητα και αξιοπιστία η πορεία της ΕΕ, ως ολοκληρωμένου διεθνούς οργανισμού, στον 21ο αιώνα!<br /> <br /> Οποιαδήποτε απόπειρα «παρέλκυσης» στα δεδομένα του νεοαποικιακού προγράμματος παγκοσμιοποίησης των ΗΠΑ, ως ηγεμονεύουσας μεταπολεμικά δύναμης, σημαίνει απλά, καταστροφική οπισθοδρόμηση του κόσμου μας και ουσιαστικό τέλος μιας μακρόχρονης ιστορικής προσπάθειας θεσμικής ένωσης των λαών της Ευρώπης! Η παγκοσμιοποίηση θα πρέπει να αποβάλλει τώρα, το χαρακτήρα της επιβολής, έμμεσης ή άμεσης, για τη δραστική «ομογενοποίηση» στα αμερικανικά «πρότυπα» και δεδομένα, των εντασσομένων λαών στο «πρόγραμμά» της!<br /> <br /> Ο κόσμος περιμένει την αποφασιστική συμβολή της ΕΕ, για να προχωρήσει δημιουργικά, στη βάση των αναγκών, των ικανοτήτων, αλλά και ιδιαιτεροτήτων του, στα δημοκρατικά πλαίσια μιας ανεκτικής και ανθρώπινης παγκοσμίωσης, με σκοπό την ανάδειξη της καλής(αγαπητικής) φύσης και του «λόγου» του ανθρώπου, ως πολίτη του κόσμου!<br /> <br /> Το δεύτερο «στοιχείο» ισχύος του «πυλώνα» αυτού, έχει να κάνει με τη κοινή αμυντική πολιτική της ΕΕ! Εδώ όμως τα πράγματα εμφανίζονται εξαιρετικά περίπλοκα και τα ανακύπτοντα προβλήματα ιδιαζόντως δυσεπίλυτα!<br /> <br /> Κοινή αμυντική πολιτική σημαίνει απλά, ότι τα κράτη - μέλη της ΕΕ, θα πρέπει να «βλέπουν» με τον ίδιο τρόπο και την ίδια ευαισθησία τα κοινά σύνορα της ΕΕ, τις πραγματικές αμυντικές της ανάγκες, τις προτεραιότητες ικανοποίησής τους και παράλληλα τις σχέσεις της με τους Ευρωατλαντικούς θεσμούς (ΝΑΤΟ)!<br /> <br /> Από κει και πέρα προκύπτει ζήτημα ενός «μοντέλου» οργάνωσης και λειτουργίας του Ευρωπαϊκού Στρατού, όχι βέβαια ως συμπλήρωμα ή «παρέκταμα» του αμερικανικού, με την ανάλογη προς τούτο συμβολή(οικονομική και τεχνοκρατική) των μελών της ΕΕ!<br /> <br /> Η Ευρωπαϊκή αμυντική πολιτική, που θα τον εκφράζει, θα πρέπει να είναι όντως αμυντική, για τη προάσπιση της ελευθερίας των Ευρωπαϊκών λαών, που επιθυμούν να ζουν στα δημοκρατικά πλαίσια της ΕΕ. και συναφώς άλλης «λογικής» απ' αυτή των ΗΠΑ, στο διεθνή χαρακτήρα της!<br /> <br /> Αυτό όμως σημαίνει «σπάσιμο» πολλών «αυγών», που ζητάει αυτή η ευρωπαϊκή «ομελέτα», που απ' ό,τι δείχνουν τα πράγματα, κανένα μέλος της ΕΕ δεν έχει, επί του (ειρηνικού μας) παρόντος, διάθεση να «σπάσει»!<br /> <br /> Στο σύνολό τους, τα μέλη της ΕΕ αρκούνται «εθιστικά» στις «εθνικές» τους ΕΔ, ανομοιογενείς, ως ευρωπαϊκού συνόλου.και στο ΝΑΤΟ, που μπορεί να τις «ομογενοποιεί» στα πλαίσια της πολιτικής του!<br /> <br /> Κοντολογίς κανείς δεν είναι διατεθειμένος να πληρώσει για κάτι καινούργιο, αφού υπάρχει το παλιό και δοκιμασμένο ΝΑΤΟικό «μοντέλο», που τους «καλύπτει», με μικρότερη επιβάρυνση των εθνικών τους Π/Υ και κυρίως, με τη μέχρι τώρα, δυνατότητα εκμετάλλευσης της αμυντικής βιομηχανικής παραγωγής του πλεονασματικού Ευρωπαϊκού βορά, σε βάρος του «καταδικασμένου», ούτως πως, ελλειμματικού-καταναλωτικού νότου, στα διασφαλισμένα παγκόσμια εμπορικά δίκτυα αμυντικού υλικού , απ' το υφιστάμενο εμποροβιομηχανικό «στάτους» των ΗΠΑ, ως ηγεμονεύουσας μεταπολεμικά δύναμης!<br /> <br /> Μια τέτοια «παρέλκυση» όμως, ακυρώνει ουσιαστικά την ολοκλήρωση της ΕΕ, ως αυτόνομου οργανισμού, παγκόσμιας εμβέλειας ισχύος, με ό,τι αυτό μπορεί να συνεπάγεται για τη πορεία των πραγμάτων του κόσμου μας στον 21ο αιώνα!<br /> <br /> Επομένως, μετά το πρώτο μέρος της κρίσης στο πεδίο της οικονομίας, θα πρέπει λογικά να περιμένουμε, στο άμεσο μέλλον, το δεύτερο, το πιο επώδυνο και επικίνδυνο, στο πεδίο της εξωτερικής πολιτικής και άμυνας!<br /> <br /> Η ιστορία έχει δείξει ότι οι ανθρώπινες κοινωνίες, ως μέρος της Φύσης, προχωρούν και εξελίσσονται, μέσα από κρίσεις και μόνο! Η ίδια η λέξη «κρίση» εξάλλου, σημαίνει τη δοκιμασία του ανθρώπου να κρίνει, αν θα προχωρήσει πέραν της «γραμμής», που του εμφανίζεται ως ανυπέρβλητο «κώλυμα», ή θα γυρίσει πίσω, στη «βολή» του!<br /> <br /> Κρίση στο πεδίο εξωτερικής πολιτικής και άμυνας της ΕΕ, σε πρώτο επίπεδο, μπορεί να σημαίνει σοβαρή διατάραξη του «στάτους» κάποιου κράτους - μέλους της, στη βάση των συνομολογημένων Διεθνών Συμφωνιών του,. με «πρωτοβουλία» κάποιων διεθνών παραγόντων, σε κάποιο «ευπαθές» σημείο της περιφέρειας της!<br /> <br /> Αποτελούν κοινό «μυστικό» πλέον, η ουσία του Ελληνοτουρκικού, του Κυπριακού και του Μακεδονικού προβλήματος, ο ενεργειακός πλούτος και όχι μόνο, που κρύβουν οι θάλασσες και το έδαφος της Ελλάδος, η «πρεμούρα» των πολυεθνικών Ενέργειας, για το πρόγραμμα κατασκευής των σχεδιασμένων ήδη αγωγών τους και η αντίστοιχη των μειζόνων καταναλωτριών ενέργειας χωρών στην Ευρώπη (Γερμανία, Γαλλία) και στην Ασία (Κίνα), για την επανεκκίνηση της ανάπτυξης τους, οι συνέπειες της «Αραβικής άνοιξης» στο μεταπολεμικό γεωπολιτικό και γεωοικονομικό «στάτους» στη Μεσόγειο και τη Μ. Ανατολή και άλλα συναφή διεθνή ζητήματα (Κουρδικό, Αφγανιστάν, Ιράν), που συνδέονται με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, με τη χώρα μας!<br /> <br /> Όλοι νοιώθουμε ότι ο κόσμος αλλάζει δραματικά γύρω μας, μαζί με τη συντελούμενη, βήμα-βήμα, ολοκλήρωση της ΕΕ, σε συνθήκες κρίσης! Προς τα πού και πώς, συναρτάται απ' την απάντησή της στη πρόκληση της επόμενης φάσης της κρίσης, εάν και όταν προκύψει!<br /> <br /> Στην όποια σχετική απάντηση της ΕΕ, η Ελλάδα θα βρεθεί και πάλι, στο «μάτι του κυκλώνα»,. ως «κομβικό» και «δόκιμο» πεδίο δοκιμασίας του Ευρωπαϊκού «γίγνεσθαι»,. εφόσον «κρατηθεί» στο «πυρήνα» της ΕΕ!<br /> Στη παρούσα περίοδο σοβαρής δοκιμασίας των αντοχών του Ελληνικού κράτους και πρωτευόντως του Ελληνικού λαού, καλείται αυτό να διαχειριστεί μία μείζονα κρίση της οικονομίας του, σε ακραίες συνθήκες ύφεσης, υπό την εποπτεία της ΕΕ, στα πλαίσια της «τρόικα»(ΔΝΤ). Κύριο ζητούμενο, η αποδόμηση των άχρηστων και ιδιαίτερα κοστοβόρων δομών του και η δημιουργία σύγχρονων, λειτουργικών και οικονομικών, που να εγγυώνται ανάπτυξη στη βάση των νέων τεχνολογιών και συνακόλουθα μιας νέας ποιότητας παραγωγικότητας, που η «επανάσταση» της πληροφορίας επιβάλλει! Εξαιρετικά δύσκολα, μέχρι ανέφικτα, πράγματα δηλαδή, για τα δεδομένα και τις δυνατότητες μας!<br /> <br /> Κατά φυσική προέκταση, οι ΕΔ της χώρας, οφείλουν να κινηθούν στην ίδια λογική ! Να προχωρήσουν δηλαδή αποφασιστικά, με τόλμη και ρεαλισμό στην υπηρεσία της φαντασίας, στη δραστική αποδόμηση των εκτός τόπου και χρόνου κοστοβόρων δομών τους! Πρόκειται για τα θλιβερά κατάλοιπα, οιονεί «απολιθώματα», της μεταπολεμικής περιόδου, που διαμορφώθηκαν, υπό το ισχύον τότε, «δόγμα» της μαζικής χρήσης των στρατιωτικών δυνάμεων, όπως απέρρευσε απ' τα διδάγματα του Β'ΠΠ!<br /> <br /> Ταυτόχρονα θα πρέπει να δραστηριοποιηθούν ανάλογα, στη δημιουργία σύγχρονων δομών δυνάμεων, «αποκαθετοποιημένων» απ' τη «πυραμιδική» οργανωτική λογική των μαζικών στρατών του παρελθόντος, διακλαδικής και «οριζοντιοποιημένης» επιχειρησιακής λειτουργίας, στη βάση συγκεκριμένων επιχειρησιακών αναγκών, με ενιαίο σύστημα λογιστικής υποστήριξης (ΔΜ), για το σύνολο των ΕΔ και προσαρμοσμένων στην Ελληνική πραγματικότητα, αλλά και στην ευρωπαϊκή προοπτική ολοκλήρωσης!<br /> <br /> Οι ενδείξεις, μέχρι στιγμής, στο επίπεδο τουλάχιστον «παραγωγής» επιχειρησιακού έργου(Μονάδες, Σχηματισμοί) δεν είναι ενθαρρυντικές!<br /> Η δρομολόγηση μιας τέτοιας ποιότητας και εμβέλειας πρωτοβουλιών, προϋποθέτουν καταρχήν πολιτική βούληση, μετά από ενδελεχή και σε βάθος μελέτη του κομβικής σημασίας μείζονος αυτού θέματος, πέραν του ότι βεβαίως, απαιτούνται σοβαρά κονδύλια για την υποστήριξή τους, στα δεδομένα των νέων, υψηλού κόστους, τεχνολογιών,. με την οικονομία μας σε κατάσταση χρεοκοπίας!<br /> <br /> ...Συνεπακόλουθα, το «έδαφος» αυτό, «προσφέρεται» τώρα, για να «πατήσει» και να εξελιχτεί η επόμενη φάση της κρίσης,. «έδαφος» καθημερινά δοκιμασμένο (παραβάσεις-παραβιάσεις εναέριας κυκλοφορίας, προκλητικές διελεύσεις πολεμικών πλοίων κτλ) και περιοδικά(1987, 1996), στη διάρκεια της μεταπολίτευσης, με ό,τι η νέα φάση της κρίσης (εάν προκύψει), μπορεί να συνεπάγεται για την Ελλάδα, τα Βαλκάνια, τη Τουρκία και την ολοκλήρωση της ΕΕ!<br /> <br /> Αντιφατικά πράγματα, όπου το χθες και το αύριο, το καλό και το κακό, η ελευθερία και η ανάγκη, συγκρούονται άγρια, συνθέτοντας, με το αίμα, τις αγωνίες και τον ιδρώτα των λαών, τη νέα «εικόνα» του κόσμου, στο ματωμένο «καμβά» της ιστορίας του!<span style="color: #9fc5e8;"> </span><br /> <a href="http://www.blogger.com/www.onalert.gr"><span style="color: #9fc5e8;">πηγή</span></a>

Μετά την οικονομία έρχεται η κρίση σε Άμυνα και εξωτερική πολιτική

Του Στάθη Νελλόπουλου Ενώ οι «Κασσάνδρες» συνεχίζουν να μιλούν, κουραστικά μονότονα, για την επερχόμενη κατάρρευση της ΕΕ, στη βάση τ...

Διαβάστε την συνέχεια

Από την Σερβία στην Συρία, ίδιες οι μέθοδοι.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.elkeda.gr/images/stories/kosovo.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="360" src="http://www.elkeda.gr/images/stories/kosovo.jpg" width="600" /></a></div><br /> του <b>Nejbosa Malic</b>*<br /> Zει σε μια εικονική πραγματικότητα; Ως προς τη δική της συμπεριφορά, η αυτοκρατορία δεν μπαίνει πλέον καν στον κόπο να εφεύρει νέες δικαιολογίες, απλώς ανακυκλώνει τις παλιές. Οι νέες παρεμβάσεις είναι πλέον διασκευές και επανεκκινήσεις των παλαιοτέρων, το σενάριο αλλάζει λίγο. Για εκείνους που ήταν πρόθυμοι να το δουν, το μοτίβο ήταν εμφανές σχεδόν μια δεκαετία πριν. Παγιδευμένη στην εσφαλμένη διχοτόμηση ''φιλελεύθεροι εναντίον συντηρητικών'', η αμερικανική κοινή γνώμη αρνήθηκε να συγκρίνει τις επεμβάσεις Μπους, Μπους ΙΙ, Κλίντον, και στο τέλος μάλιστα, αγκάλιασε ανοιχτά την πολιτική του Κλίντον στα Βαλκάνια. <br /> Οι ''άρχοντες'' της αυτοκρατορίας δεν έχουν αποθαρρυνθεί από την οικονομική κρίση ή την αποβιομηχανοποιημένη οικονομία. Και πάλι, ζουν σε μια εικονική πραγματικότητα. Ούτε καν μια τευτονικού στυλ στρατιωτική καταστροφή είναι πιθανό να ελέγξει τις ορέξεις τους.<br /> Πιο ανησυχητικό, όμως, είναι πως η αμερικανική κοινή γνώμη μοιάζει να έχει σταματήσει να νοιάζεται για αυτά. Υπήρχαν παλιότερα πορείες ενάντια στον βομβαρδισμό της Σερβίας, ή στην εισβολή στο Ιράκ. Ο βιασμός της Λιβύης όμως τους άφησε όλους αδιάφορους στις ΗΠΑ. Έτσι προδιαγράφεται και ο πόλεμος στη Συρία. Όλο αυτό έχει συμβεί ξανά πριν. Και αυτό συμβαίνει ξανά τώρα. Τώρα, που η Κλίντον μιλά για "ασφαλή καταφύγια", που δεν μπαίνει καν στον κόπο να προσποιείται ότι εννοεί μια αποστρατικοποιημένη ζώνη, όπου οι άμαχοι της Συρίας θα μπορούσαν δήθεν να επιδιώξουν την ανακούφιση από τις καταστροφές του πολέμου.<br /> Αυτό ακριβώς ήταν το πρόσχημα για τη δημιουργία ''ασφαλών περιοχών'' στη Βοσνία, πριν από δύο δεκαετίες. Ωστόσο, από την πρώτη μέρα, ήταν ακριβώς αυτό που θέλει η Χίλλαρι Κλίντον στη Συρία: Μια στρατιωτική βάση για περαιτέρω ενέργειες, υπέρ των αντιμαχομένων που ευνοούνται από την αυτοκρατορία. Στη Βοσνία, αυτό ήταν το ισλαμικό καθεστώς της ''Δημοκρατίας της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης". Σήμερα είναι η σούπα των παρατάξεων που καλούνται "συριακή αντιπολίτευση", ενωμένοι από την επιθυμία για την ανατροπή του προέδρου Άσαντ της Συρίας. <br /> Και όλα είναι σχετικά με την προπαγάνδα και κινούνται γύρω της. Ένα μέρος της αφήγησης της Βοσνίας, που δεν λειτούργησε καλά στη Συρία, είναι η ιστορία ''σφαγές''. Κάθε φορά που μια μεγάλη κλιμάκωση της ιμπεριαλιστικής επίθεσης ήταν να συμβεί, μια τραγωδία κάποιου είδους θα συνέβαινε, ''συμπτωματικά''. Παρέχοντας το πρόσχημα για την επίθεση. Ένα αεροπλάνο καταρρίφθηκε; Επιβάλλεται ζώνη απαγόρευσης πτήσεων! Μια εφοδιοπομπή με τρόφιμα βομβαρδίστηκε; Αποκλεισμός της Σερβίας! Μια αγορά βομβαρδίστηκε; Ασφαλείς περιοχές και ζώνες αποκλεισμού!<br /> Θυμάμαι το 1999, όταν η αυτοκρατορία των ΗΠΑ υποστήριξε πως μια "σφαγή αμάχων" έλαβε χώρα στο χωριό Ρατσάκ, μετά από μια μάχη ανάμεσα στους τρομοκράτε τςου UCK και την σερβική αστυνομία. Αμέσως μετά, στο Ραμπουγιέ των ''ειρηνευτικών συνομιλιών'', στην Σερβία δόθηκε τελεσίγραφο να παραχωρήσει το Κοσσυφοπέδιο στον UCK και να επιτρέψει στο ΝΑΤΟ να γίνει στρατός κατοχής. Μετά από 78 ημέρες πολέμου, το ΝΑΤΟ είχε καταλάβει το Κοσσυφοπέδιο, αν και η αυτοκρατορία είχε πολλά προβλήματα για την επιβολή της ''ανεξαρτησίας'' του στο Βελιγράδι, ακόμη και με τη διαδοχή των καθεστώτων δοσιλόγων που έχει εγκαταστήσει από το 2000.<br /> Ωστόσο, χρειάστηκαν χρόνια για να βγει η αλήθεια σχετικά με το Ρατσάκ: Σε αντίθεση, οι ιστορίες για ''σφαγές'' που έρχονται από τη Συρία καταρρίπτονται μέσα σε λίγες εβδομάδες ή ακόμα και μέρες. Η εκστρατεία για να επιτεθούν στη Συρία έχει συνεχιστεί για σχεδόν ένα χρόνο. Το καθεστώς στην Δαμασκό έπρεπε να είχε καταρρεύσει. Και η αυτοκρατορία που αναγκάστηκε να στείλει τα βομβαρδιστικά της αεροπλάνα για τη διάσωση των ''επαναστατών'' της στη Λιβύη, βλέπει πως οι Σύριοι έχουν καταφέρει να αντισταθούν μέχρι στιγμής.<br /> Ακόμη και σήμερα, θυμίζουμε, εμφανίζεται με εντελώς αβάσιμους ισχυρισμούς ότι οι Σερβοβόσνιοι ξεκίνησαν μια συστηματική και ευρεία εκστρατεία για το βιασμό Βόσνιων γυναικών μουσουλμανικής καταγωγής, και αυτό επαναλαμβάνεται ως αποδεδειγμένο γεγονός. Οι νεότερες αναφορές από τη Συρία κατηγορούν την κυβέρνηση του Άσαντ- ναι, το έχετε μαντέψει κι αυτό - για το ίδιο πράγμα, πως γίνονται μαζικοί βιασμοί. Οι αντάρτες ξεκίνησαν πρόσφατα μια επίθεση σε μεγάλες πόλεις της Συρίας, τη Δαμασκό και το Χαλέπι. Παταγωδώς ηλίθια από την άποψη της στρατιωτικής στρατηγικής, η κίνηση φαίνεται να εξυπηρετεί τον πόλεμο προπαγάνδας. Φωτογραφικές μηχανές και όχι κανόνια, είναι ό,τι ρίχνεται τώρα στην μάχη. Τώρα που οι αντάρτες έχουν απωθηθεί από τη Δαμασκό και μάχονται στο Χαλέπι, η αυτοκρατορία έχει ανακοινώσει ότι φοβάται νέα ''σφαγή''. Προπαγανδίζουν ότι το Χαλέπι θα μετατραπεί σε μια νέα Σρεμπρένιτσα, η απόλυτη προπαγάνδα προτού οι βόμβες -είναι βέβαιο- θα ακολουθήσουν.<br /> Πράγματι, όπως αποδεικνύουν τα παραδείγματα στα Βαλκάνια, ο εμφύλιος πόλεμος της Συρίας υποκινήθηκε από τις ΗΠΑ, έτσι ήταν και ο πόλεμος στη Βοσνία. Ωστόσο, ο βασικός μύθος των ελίτ της αυτοκρατορίας (σπεύδουμε να βοηθήσουμε τους καημένους τους Βόσνιους από τη γενοκτονία - μαχόμαστε υπέρ των ανθρωπίνων δικαιωμάτων), συνεχίζει να τροφοδοτεί την εικονική πραγματικότητα στην οποία ζει η Ουάσιγκτον. Χωρίς αυτό, η αυτοκρατορία δεν έχει σκοπό και λόγο ύπαρξης....<br /> <a href="http://www.elkeda.gr/"><span style="color: #9fc5e8;">πηγή</span></a>

Από την Σερβία στην Συρία, ίδιες οι μέθοδοι.

του Nejbosa Malic * Zει σε μια εικονική πραγματικότητα; Ως προς τη δική της συμπεριφορά, η αυτοκρατορία δεν μπαίνει πλέον καν στον κόπο να...

Διαβάστε την συνέχεια

Βαρουφάκης: «Η πτώχευση είναι πραγματικότητα»...

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://img.protothema.gr/C2DF1800F9D69BC3C2C3AB2C4019482D.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="366" src="http://img.protothema.gr/C2DF1800F9D69BC3C2C3AB2C4019482D.jpg" width="600" /></a></div><br /> Η Ελλάδα έχει πτωχεύσει, οι τράπεζές της επίσης, υποστηρίζει ο καθηγητής Οικονομικών του Πανεπιστημίου Αθηνών Γ. Βαρουφάκης. Η λύση, κατά την άποψή του, βρίσκεται στην άρνηση αποπληρωμής του ομολόγου που λήγει στις 20 Αυγούστου, ενώ για την περίφημη επιμήκυνση εκτιμά ότι καθιστά την πτώχευση πιο σίγουρη. Αναλύει πώς η Ευρωζώνη θα μπορούσε να βγει από την κρίση και επιμένει ότι «το πουλόβερ θα ξηλωθεί γρήγορα», μόλις η πρώτη χώρα ανοίξει την πόρτα της εξόδου από την Ευρωζώνη. Είναι έντονα επικριτικός....<br /> απέναντι στα «επιτεύγματα» της κυβέρνησης Παπαδήμου-Βενιζέλου, ενώ λέει πολλά και για την υπόθεση Σάλλα.<br /> <br /> <b>Εκτιμάτε, κ. Βαρουφάκη, ότι η Ευρωζώνη θυσιάζεται στο βωμό των επερχόμενων γερμανικών εκλογών; </b><br /> <br /> Εκτιμώ ότι η Ευρωζώνη θυσιάζεται στο βωμό της άρνησης του γεγονότος ότι δομήθηκε με τρόπο που δεν μπορούσε να αντέξει μια μεγάλη χρηματοπιστωτική κατάρρευση όπως εκείνη του 2008. Ιδίως οι πλεονασματικές χώρες εντός της Ευρωζώνης, και όχι μόνο η Γερμανία, πίστεψαν ότι ήταν δυνατόν να επωφεληθούν μακροπρόθεσμα από την εξαφάνιση των συναλλαγματικών αυξομειώσεων με την περιφέρεια χωρίς να δημιουργηθεί, παράλληλα, ένας ικανός μηχανισμός ανακύκλωσης των πλεονασμάτων.<br /> <br /> Τώρα που αποδεικνύεται ότι κάτι τέτοιο δεν είναι δυνατόν και ότι ο μηχανισμός ανακύκλωσης των πλεονασμάτων αποτελεί προαπαιτούμενο για την επιβίωση της Ευρωζώνης, δεν είναι διατεθειμένοι να τον δημιουργήσουν, προτιμώντας σε τελική ανάλυση τη διάλυσή της. Σε αυτό το πλαίσιο, ο ορίζοντας που δημιουργούν οι επόμενες βουλευτικές εκλογές στην Ομοσπονδιακή Γερμανία αποτρέπει την κ. Μέρκελ από το να αποδεχτεί τα ελάχιστα που απαιτεί η διάσωση της Ευρωζώνης και, κατ’ επέκταση, της Ε.Ε.<br /> <br /> <b>Υπάρχει, ωστόσο, οδός διαφυγής για την Ευρώπη;</b><br /> <br /> Και βέβαια. Με τρία απλά βήματα: Πρώτον, επανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών απευθείας από τον EFSF, με παράλληλη υπαγωγή τους στην επιτήρηση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ), η οποία να μπορεί να τις κλείνει όταν κρίνονται μη βιώσιμες. Δεύτερον, ενοποίηση του κατά Μάαστριχτ νόμιμου χρέους όλων των χωρών-μελών της Ευρωζώνης. Τρίτον, ένα επενδυτικό New Deal για την Ευρώπη το οποίο θα εκπονήσει η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων (ΕΤΕπ) και το οποίο θα χρηματοδοτήσουν από κοινού η ΕΤΕπ και η ΕΚΤ με εκδόσεις ομολόγων έργων (τα οποία θα αποπληρώνονται από τα έσοδα των έργων).<br /> <br /> <b>Οι συνέπειες της επιμήκυνσης</b><br /> <b><br /> </b><br /> <b>Και η Ελλάδα; Ακούει ο πολίτης σενάρια –και πάλι– για χρεοκοπία, για αναδιάρθρωση χρέους, για έξοδο από το ευρώ, και δεν ξέρει τι απ’ όλα αυτά θα είναι για εκείνον λιγότερο κακό... Να δούμε τα επιμέρους σενάρια πιο αναλυτικά; Και πρώτα την περίφημη επιμήκυνση. Έχετε γράψει ότι στο τέλος αυτής της επιλογής βρίσκεται η... δραχμή. Γιατί, κ. καθηγητά;</b><br /> <br /> Όταν το χρέος σου είναι μεγαλύτερο από τα δυνητικά σου έσοδα (τωρινά και μελλοντικά), έχεις πτωχεύσει. Τελεία και, δυστυχώς, παύλα. Αν σου δανείσουν κι άλλα ποσά, απλώς καθυστερείς την πτώχευση (καθώς χρησιμοποιείς τα δανεικά για να αποπληρώνεις τις δόσεις των προηγούμενων δανείων), εξασφαλίζοντας όμως ότι όταν θα έρθει (η πτώχευση), το «μπαμ» θα είναι μεγαλύτερο. Μια επιμήκυνση ισοδυναμεί με νέο δανεισμό: Πας στην τράπεζα και συμφωνείτε ότι θα πληρώνεις μικρότερες δόσεις κάθε μήνα, καθώς «δεν βγαίνεις». Η τράπεζα όμως προσθέτει κι άλλους τόκους, τους οποίους θα πρέπει να αποπληρώσεις στο μέλλον. Είναι σαν να δανείστηκες κι άλλο ένα ποσό. Στην περίπτωση ενός ατόμου, αυτό μπορεί να βοηθήσει εφόσον προσμένει αύξηση του εισοδήματος. Όμως στην περίπτωση του κράτους μια τέτοια επιμήκυνση (ένας νέος τέτοιος δανεισμός) δίνεται από την τρόικα υπό τον όρο ότι θα... μειώσει το εθνικό εισόδημα στο εγγύς μέλλον αλλά και μακροπρόθεσμα (η λεγόμενη εσωτερική υποτίμηση).<br /> <br /> Άρα μια επιμήκυνση όχι μόνο δεν αποτρέπει την πτώχευση, αλλά την καθιστά πιο σίγουρη. Οι επενδυτές το γνωρίζουν αυτό και απέχουν από κάθε σοβαρή παραγωγική επένδυση, μια κίνηση που φέρνει την πτώχευση ακόμα πιο κοντά. Να γιατί λέω και ξαναλέω ότι αν είναι να έρθει η πτώχευση του Δημοσίου, είναι καλύτερα να έρθει πιο νωρίς – π.χ. τον Ιανουάριο του 2010, αν μπορούσε! Εμείς αυτό που καταφέραμε είναι να πτωχεύσει επισήμως το ελληνικό Δημόσιο το Μάρτιο του 2012 και, παράλληλα, το δημόσιο χρέος να παραμείνει μη βιώσιμο. Δεν έχει ξανασυμβεί κάτι τέτοιο στην οικονομική ιστορία. Το κατάφερε όμως η κυβέρνηση Παπαδήμου-Βενιζέλου.<br /> <br /> <b>Έξοδος της Ελλάδας από το ευρώ συνεπάγεται και διάλυση της Ευρωζώνης, ή μήπως όχι; Και αν ναι, γιατί ο κ. Ρέσλερ εμφανίζεται τόσο... άνετος με το ενδεχόμενο απομάκρυνσης της χώρας μας από την Ευρωζώνη;</b><br /> <br /> Πράγματι, μια οποιαδήποτε έξοδος θα σημάνει τη διάλυση της Ευρωζώνης. Η φυγή κεφαλαίων από τις υπόλοιπες αδύναμες χώρες θα είναι τέτοια που δεν θα αντέξουν εντός της Ευρωζώνης χωρίς να καταστρατηγήσουν τη βασική αρχή της Ε.Ε. για ελεύθερη μετακίνηση κεφαλαίων. Το πουλόβερ θα ξηλωθεί γρήγορα. Όσο για την άνεση του κ. Ρέσλερ, δύο είναι οι πιθανές εξηγήσεις: είτε εκφράζει τα συμφέροντα γερμανικών τραπεζών που δεν βλέπουν με κακό μάτι την επιστροφή της Γερμανίας στο μάρκο (καθώς έτσι ένα τσουνάμι ξένων κεφαλαίων θα ξεσπάσει προς αυτές) είτε είναι εντελώς ηλίθιος. Διαλέξτε εξήγηση.<br /> <br /> <b>Διαβάσαμε όμως και συστάσεις εκ μέρους σας προς τον νέο τσάρο της οικονομίας. Έχει τελικά τα περιθώρια το οικονομικό επιτελείο, η ελληνική κυβέρνηση εν γένει, για κάτι που θα αλλάξει τη ρότα του... Τιτανικού ή μήπως οι τύχες μας είναι ολοκληρωτικά πλέον στα χέρια άλλων;</b><br /> <br /> Η αλήθεια είναι ότι η κυβέρνηση έχει στενά περιθώρια ελευθερίας. Το τελευταίο χαρτί μας είναι να αρνηθούμε την αποπληρωμή του ομολόγου της 20ής Αυγούστου που κατέχει η ΕΚΤ, εφόσον δεν έχει συμφωνηθεί έως τότε με την τρόικα ένα νέο πρόγραμμα για την Ελλάδα, που να δίνει στη χώρα μας έστω και μια αμυδρή ελπίδα ότι θα παραμείνει στην Ευρωζώνη.<br /> <br /> <br /> <b>Πέπλος σιωπής για τον κ. Σάλλα</b><br /> <b style="background-color: white;">Μία από τις παραμέτρους της κρίσης είναι το τραπεζικό σύστημα. Θα ήθελα να ρωτήσω εν πρώτοις πόσο σταθερό είναι, κατά την άποψή σας, το ελληνικό τραπεζικό σύστημα, αν μπορεί να είναι ήσυχος ο μικροκαταθέτης...</b><br /> <br /> Οι ελληνικές τράπεζες είναι παντελώς πτωχευμένες. Κρατούν τις πόρτες ανοιχτές και τα ΑΤΜ να λειτουργούν από τη ρευστότητα που τους παρέχει η ΕΚΤ. Κανείς δεν δικαιούται να είναι ήσυχος ως προς αυτές, όταν η Ευρωζώνη κινδυνεύει, όπως σήμερα, και η Ελλάδα φέρεται ως ο πρώτος αποδιοπομπαίος τράγος.<br /> <br /> <b>Γράψατε τις προάλλες και για τον «<a href="http://logioshermes.blogspot.com/2012/07/blog-post_4208.html">πέπλο της σιωπής</a>». Τι αφορά; Ποια η δική σας προσέγγιση στο θέμα αυτό;</b><br /> <br /> Μπορείτε να μπείτε στο <a href="http://logioshermes.blogspot.com/2012/07/blog-post_4208.html">πρόσφατο άρθρο μου</a> στο protagon.gr, που αναφέρεται διεξοδικά στο θέμα. Περιληπτικά, αναφέρεται στην καταγγελία του πρακτορείου Reuters για μια κυνική προσπάθεια του κ. Σάλλα να παραβιάσει τις βασικές αρχές της επανακεφαλαιοποίησης της Τράπεζας Πειραιώς, παρουσιάζοντας έναν σαθρό και σκοτεινό δανεισμό (μέσω offshore εταιρειών της οικογένειας Σάλλα) από μια άλλη πτωχευμένη τράπεζα, τη Marfin του κ. Βγενόπουλου, ως νέα κεφάλαια που εισέρευσαν στην Τράπεζα Πειραιώς. Όσο για τον «πέπλο της σιωπής», η έκφρασή μου αυτή αφορούσε την ενδιαφέρουσα παρατήρηση ότι η καταγγελία αυτή από το έγκυρο Reuters δεν αναφέρθηκε πουθενά σε «σοβαρές» εφημερίδες, όπως «Το Βήμα», ενώ ακόμα κι εκεί που σχολιάστηκε (π.χ. στην «Καθημερινή») οι τίτλοι που δόθηκαν ήταν παραπλανητικοί (π.χ. «Σύγκρουση του κ. Σάλλα με το Reuters», λες κι αυτό ήταν το ζήτημα). Όλοι αυτοί οι καλοί δημοσιογράφοι που «κόπτονται» για τη χρηστότητα των δημόσιων και των ιδιωτικών ηθών ξαφνικά κατάπιαν τη γλώσσα τους. Η πτωχοτραπεζοκρατία στο αποκορύφωμά της!<br /> <a href="http://logioshermes.blogspot.com/"><span style="color: #9fc5e8;">πηγή</span></a>

Βαρουφάκης: «Η πτώχευση είναι πραγματικότητα»...

Η Ελλάδα έχει πτωχεύσει, οι τράπεζές της επίσης, υποστηρίζει ο καθηγητής Οικονομικών του Πανεπιστημίου Αθηνών Γ. Βαρουφάκης. Η λύση, κατά τ...

Διαβάστε την συνέχεια

Αρκτική. Η Ρωσο-Αμερικανικη αγάπη άνθισε... στους πάγους

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.greekopinions.gr/wp-content/uploads/2012/07/image917.jpeg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="360" src="http://www.greekopinions.gr/wp-content/uploads/2012/07/image917.jpeg" width="600" /></a></div><br /> <div style="color: #cc0000;"><b>Ο ανταγωνισμός ανάμεσα στις μεγάλες πετρελαϊκές εταιρείες μαίνεται, με αντικείμενο του πόθου τα ανεξερεύνητα φυσικά αποθέματα της πιο ευαίσθητης περιβαλλοντικά περιοχής του πλανήτη, της Αρκτικής.</b> </div>Οι διεθνείς συμφωνίες και τα συμβόλαια αλληλοδιαδέχονται, με την αισιοδοξία και την απογοήτευση ως προς τα απτά οφέλη των γεωτρήσεων να χορεύουν καλλιτεχνικό πατινάζ. <br /> Ωστόσο, οι περιβαλλοντικές οργανώσεις κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου, ενώ οι διεθνείς αναλυτές δεν ξέρουν εάν πρέπει να χαρούν ή να προβληματισθούν από τον έρωτα ΗΠΑ-Ρωσίας, που φούντωσε στα χιόνια <br /> Τα μάλλον απαισιόδοξα συμπεράσματα της πρώτης απόπειρας για έρευνες πετρελαίου στην Αρκτική, από την σκωτσέζικη εταιρεία Cairn Energy, τον Οκτώβριο του 2010, έφεραν στο φως τις δυσκολίες του εν λόγω εγχειρήματος. <br /> Μάλιστα, οι Σκωτσέζοι όχι μόνον δεν ανακάλυψαν ίχνη «μαύρου χρυσού», αλλά κλήθηκαν να αποσβέσουν από την τσέπη τους και το κόστος των ερευνών, ύψους 180 εκ. ευρώ, ενώ την ημέρα των επίσημων ανακοινώσεων η μετοχή της εταιρείας υποχώρησε κατά 7% μέσα σε λίγες ώρες <br /> Ωστόσο, το περιστατικό αυτό δεν πτόησε τις υπόλοιπες μεγάλες εταιρείες του κλάδου, οι οποίες φαίνεται να έχουν αποφασίσει ότι η Αρκτική και τα φυσικά της αποθέματα παρά το υψηλό ρίσκο για το Περιβάλλον αποτελούν το νέο Ελντοράντο του 21ου αιώνα. <br /> Μία από τις πιο γνωστές έρευνες που υπέδειξε ότι περιοχή της Αρκτικής, συγκεκριμένα στην ανατολική Γροιλανδία, ενδέχεται να υποκρύπτει σημαντικά κοιτάσματα πετρελαίου ανήκουν στο αμερικανικό Γεωλογικό Ινστιτούτο, και την ερευνητική ομάδα του γεωλόγου, Don Gautier. <br /> Σύμφωνα με την έρευνα, η περιοχή της ανατολικής Γροιλανδίας θα μπορούσε να αποφέρει περί τα 7,5 δισ.βαρέλια πετρελαίου (1,2 τρισ. λίτρα), αποθέματα αντίστοιχα με εκείνα της δυτικής ακτής της Νορβηγίας, τα οποία έχουν χαρίσει αρκετά δισ. ευρώ στη νορβηγική κυβέρνηση εδώ και αρκετές δεκαετίες. <br /> Ωστόσο, η έρευνα περιελάμβανε και μία μικρή επισήμανση: Οτι, στατιστικά, οι πιθανότητες επιτυχίας είναι όσες ακριβώς και να μην βρεθεί ούτε σταγόνα. <br /> <br /> Επιπλέον, τα πιο πρόσφατα ευρήματα αποτυπώνουν με σαφήνεια το πολύ μεγάλο κόστος των γεωτρήσεων, ύψους περίπου 100 δολαρίων για κάθε βαρέλι που ανακαλύπτεται, με συνολικό ύψος άντλησης περί τα 2,5 δισ. βαρέλια πετρελαίου με το κόστος να αυξάνεται ραγδαία για ακόμη μεγαλύτερα κοιτάσματα, και τις πιθανότητες άντλησης να ξεφουσκώνουν, μόλις στο 50%. <br /> Πέραν αυτών, σαφώς το μεγαλύτερο και ουσιωδέστερο αγκάθι δεν είναι άλλο από το τεράστιο περιβαλλοντικό κόστος που θα έχει ένα πιθανό ατύχημα στην τόσο ευαίσθητη και παρθένα περιοχή. <br /> Ο επικεφαλής του προγράμματος του WWF στην Αρκτική, Alexander Shestakov, το θέτει ξεκάθαρα: «Στην περίπτωση της Αρκτικής δεν υπάρχει ούτε η τεχνολογία ούτε η ικανότητα αντίδρασης σε ατυχήματα. Αυτό δεν είναι άποψη μιας περιβαλλοντικής οργάνωσης – είναι αναγνωρισμένο γεγονός». <br /> Μαζί του συμφωνούν σχεδόν όλες οι διεθνείς περιβαλλοντικές οργανώσεις, με τους Νορβηγούς ακτιβιστές να μιλούν για τον κίνδυνο ενός «Πετρελαϊκού Τσερνόμπιλ» στην περιοχή, και την Greenpeace να καλεί σε εκστρατεία διάσωσης της Αρκτικής από τους «νέους χρυσοθήρες», θέτοντας μάλιστα ειδικό «βέτο» έναντι της BP, λόγω του προ διετίας τεράστιου ατυχήματος που μόλυνε τον Κόλπο του Μεξικού, με δραματικές επιπτώσεις στο οικοσύστημα. <br /> «Θα πρέπει να είναι η τελευταία εταιρεία που θα λάβει άδεια», αναφέρουν οι ακτιβιστές της οργάνωσης διάσημοι για τον επί μακρόν αγώνα τους κατά των λαθροθήρων φώκιας και πολικής αρκούδας στους πάγους της περιοχής. <br /> Κύριο επιχείρημα των ακτιβιστικών οργανώσεων είναι το εξής: Καμία από τις εταιρείες-κολοσσούς της πετρελαϊκής βιομηχανίας, ούτε και η ισχυρότερη κοινοπραξία, δεν διαθέτει την απαραίτητη τεχνογνωσία και τεχνολογία, προκειμένου να εργασθεί στις περιοχές αυτές για μεγάλες περιόδους και να αντιμετωπίσει επιτυχώς τις μεγάλες λόγω της ιδιομορφίας του εδάφους πιθανότητες διαρροής. <br /> Μάλιστα, τα επιχειρήματα αυτά εισακούσθηκαν, όπως φαίνεται, από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το οποίο μέσα στο 2010 υιοθέτησε ψήφισμα που «καλεί έθνη της Αρκτικής να δώσουν ιδιαίτερη προσοχή στις ενέργειες των εταιρειών πετρελαίου στην περιοχή». <br /> Παρόλα αυτά, το δέλεαρ παραμένει ισχυρό για αρκετούς «παίκτες» της ευρύτερης περιοχής: Από την μία, οι ΗΠΑ έχουν δει στα φυσικά αποθέματα της Αρκτικής την καλύτερη λύση για να ελαττώσουν τις εισαγωγές πετρελαίου, ενώ η Ρωσία αναζητά νέες πηγές, καθώς τα κοιτάσματα στον Νότο της χώρας μοιάζουν με τον καιρό να εξαντλούνται Ακόμη, σε μεγάλο όφελος ελπίζει και η Γροιλανδία, προκειμένου να απεξαρτηθεί ενεργειακά από την Δανία. <br /> Από κοντά, σύσσωμη η διεθνής βιομηχανία πετρελαίου και ενέργειας: Η ρωσική Rosneft, που έχει ανακοινώσει πως θα αρχίσει έρευνες έως το 2015, η αμερικανική Shell που έλαβε άδεια από την κυβέρνηση των ΗΠΑ για έρευνα τις επόμενες ημέρες, καθώς και οι Cairn, Statoil, Total, BP και Exxon Mobil το τελευταίο όνομα, το κρατάμε. <br /> <b> I m OK, you re OK</b><br /> Αναμφίβολα, ένα από τα πιο σημαντικά – για τη διεθνή οικονομία και γεωπολιτική – κεφάλαια του έργου «ο πλούτος της Αρκτικής» δεν είναι άλλο από την επισφράγιση μίας στενής και στρατηγικής συμμαχίας, ανάμεσα στους άλλοτε πρωταγωνιστές του Ψυχρού Πολέμου, τις ΗΠΑ του Μπαράκ Ομπάμα, και την Ρωσία του Βλαντίμιρ Πούτιν. <br /> <br /> Ως «η πιο επιτυχημένη προσπάθεια του Μπαράκ Ομπάμα για τη βελτίωση των σχέσεων ΗΠΑ-Ρωσίας» χαρακτηρίσθηκε από τον Τύπο η κορυφαία επιχειρηματικά και τεχνολογικά συμφωνία μεταξύ της αμερικανικής Exxon Mobil και της κρατικής ρωσικής Rosneft, συμφωνία που ανακοινώθηκε παρουσία του ίδιου του Βλαντίμιρ Πούτιν, τον Αύγουστο του 2011. <br /> Οι δύο εταιρείες αποφάσισαν να «εκμεταλλευθούν από κοινού κοιτάσματα πετρελαίου αλλά και φυσικού αερίου στη ρωσική Αρκτική», καθώς θα μοιρασθούν σε έναν κοινό σκοπό τις υψηλές δυνατότητες κεφαλαίων και τεχνολογίας ώστε να πραγματοποιήσουν γεώτρηση σε μια τόσο αγρια περιοχή – σε μία από τις πλέον σημαντικές διεθνείς συμφωνίες του 21ου αιώνα, μέχρι σήμερα. <br /> Και τούτο, καθώς αφενός με την υπογραφή της συμφωνίας επιβεβαιώνεται η άποψη ότι οι ρωσο-αμερικανικές σχέσεις διάγουν ίσως την καλύτερή τους περίοδο στην σύγχρονη Ιστορία, αφετέρου απομακρύνεται, με τον τρόπο αυτό, ένα ιδιαίτερα σκοτεινό μελλοντολογικό σενάριο, που ήθελε την διεκδίκηση των θαλασσίων συνόρων στη διαφιλονικούμενη περιοχή της Αρκτικής ως την θρυαλλίδα που θα απειλούσε ανοιχτά την παγκόσμια ειρήνη (). <br /> Όπως ανέφερε η επίσημη ανακοίνωση, οι δύο Όμιλοι θα επενδύσουν συνολικά 3,2 δις. δολάρια «για έρευνες σε πετρελαϊκά πεδία στη Θάλασσα Κάρα και στη Μαύρη Θάλασσα, καθώς και για την εξερεύνηση πεδίων στη δυτική Σιβηρία», με την Exxon, η οποία θα έχει μερίδιο 33,3% στα πεδία έρευνας, να κάνει λόγο για «μία από τις πιο πολλά υποσχόμενες θαλάσσιες περιοχές, που έχει εξερευνηθεί όσο λίγες και παρέχει μεγάλες δυνατότητες για εξόρυξη πετρελαίου και φυσικού αερίου». <br /> Από την πλευρά του, ο Ρώσος Πρόεδρος πρωθυπουργός, τότε υπογράμμισε, στην ομιλία του, τους «νέους ορίζοντες που ανοίγονται, καθώς μία από τις μεγαλύτερες επιχειρήσεις στον κόσμο, η Exxon Mobil, θα αρχίσει εργασίες στην στρατηγικής σημασίας υφαλοκρηπίδα της Ρωσίας» (), ενώ τόνισε ότι η συμφωνία αυτή πρόκειται να επεκτείνει τις δραστηριότητες της Rosneft στον Κόλπο του Μεξικού και στο Τέξας. I m OK, you re OK, όπως λέει ένα παλαιό ρητό στη γλώσσα του αμερικανικού επιχειρείν <br /> Δεν είναι άλλωστε, καθόλου τυχαίο το γεγονός οτι ο ίδιος ο Πρόεδρος Ομπάμα την τελευταία διετία έχει καταβάλει επίπονες προσπάθειες, ώστε να είναι σε θέση η αμερικανική Υπηρεσία Πληροφοριών (CIA) να πραγματοποιεί, προς όφελος των συμφερόντων των ΗΠΑ, «περιβαλλοντική κατασκοπεία» – όπως λέγεται - χρησιμοποιώντας τα πλούσια στοιχεία τα οποία συνεχώς συλλέγει από τους πολύτιμους δορυφόρους της. <br /> Όχι, οι Αμερικανοί κατάσκοποι δεν θα χρειασθεί να λάβουν πληροφορίες συνομιλώντας με τους πάγους απλώς έχουν και επίσημα, πλέον, την άδεια να συγκεντρώνουν και να επεξεργάζονται πληροφορίες και δεδομένα σχετικά με την κλιματική αλλαγή και την συμπεριφορά των παγόβουνων, χάρη στην τεχνολογία που διαθέται η CIA. <br /> Να σημειωθεί ότι το εν λόγω σχέδιο είχε κατ επανάληψη απορριφθεί επί προεδρίας George W. Bush, μετά από τις έντονες διαμαρτυρίες γερουσιαστών πως «οι πράκτορες της Κεντρικής Υπηρεσίας πληρώνονται για να μάς προστατεύουν από τους τρομοκράτες και όχι για να μετράνε το κλίμα». Λατρεμένοι Ρεπουμπλικάνοι. <br /> Ωστόσο, το ακόμη καλύτερο ήλθε λίγους μήνες αργότερα: Στα τέλη Νοεμβρίου του 2011, το Κρεμλίνο ανακοίνωσε την έγκριση ενός σχεδόν απίστευτου έργου: την κατασκευή ενός τούνελ μήκους 103 χλμ, που θα συνδέσει την Σιβηρία με την Αλάσκα, και το οποίο αναμένεται να έχει ολοκληρωθεί σε 20 χρόνια, με κόστος που εκτιμάται στα 70 δισ. δολάρια. <br /> Θα πρόκειται, στην ουσία, για τη μεγαλύτερη υποθαλάσσια σήραγγα στον κόσμο (!), διπλάσια από αυτήν της Μάγχης, με τις δύο Ηπείρους να ενώνονται μέσω του Βερίγγειου Πορθμού, ενώ παράλληλα, το φιλόδοξο σχεδόν μυθικό έργο θα περιλαμβάνει νέα σιδηροδρομική γραμμή, αυτοκινητόδρομο, καθώς και τους αγωγούς μεταφοράς πετρελαίου και φυσικού αερίου. <br /> Ακόμη, τόσο στη ρωσική όσο και την αμερικανική πλευρά, θα χρειασθεί επέκταση του σιδηροδρομικού δικτύου κατά τουλάχιστον 1.000 χλμ, καθώς δεν υπάρχει κάποια κοντινή πόλη στις περιοχές αυτές. <br /> <br /> Με τον τρόπο αυτόν, η μοίρα έρχεται να συναντήσει, πάνω από έναν αιώνα μετά, την ιδέα όραμα, στην πραγματικότητα του Τσάρου Νικολάου της Ρωσίας, ο οποίος ήταν ο πρώτος άνθρωπος ο οποίος σκέφθηκε την κατασκευή ενός τεράστιου τούνελ που θα ένωνε τις δύο χώρες. <br /> <b>Ένας δικηγόρος για τους Ινουίτ</b><br /> Στο νομικό σκέλος της υπόθεσης των ερευνών για πετρέλαιο και φυσικό αέριο στην Αρκτική, την ιδιαίτερη σημασία της ενέχει η η έκθεση της μεγαλύτερης, διεθνώς, ασφαλιστικής εταιρείας, της λονδρέζικης LLOYD, η οποία συντάχθηκε τον Απρίλιο του 2012. <br /> Έτσι, η LLOYD έγινε η πρώτη επιχειρηματική οργάνωση πέραν των ακτιβιστών και περιβαντολόγων που ύψωσε τη φωνή της κόντρα στην πιθανότητα γεωτρήσεων στην Αρκτική. <br /> Χαρακτηριστικά, ο διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας που έχει την έδρα της στο Σίτυ, Richard Ward, κάλεσε με ιδιαίτερη έμφαση τις εταιρείες «να μην σπεύδουν να επενδύσουν, πριν διεξαχθεί έρευνα για τα καταλληλότερα μέτρα ασφαλείας, αλλά να κάνουν ένα βήμα πίσω και να σκεφτούν προσεκτικά σχετικά με τις συνέπειες που θα έχουν οι ενέργειές τους» (). <br /> Η πρωτοβουλία της LLOYD βασιζόταν στην έκθεση που συντάχθηκε σε συνεργασία με το think tank Chatham House, σχετικά με το «μέλλον της Αρκτικής, δύο χρόνια μετά το ατύχημα με τη διαρροή πετρελαίου στον Κόλπο του Μεξικού». Σε κάθε περίπτωση, αποτελεί ένα πολύ ευχάριστο γεγονός το να δραστηριοποιείται ένας κολοσσός των παγκόσμιας ασφαλιστικής αγοράς, και μάλιστα κινούμενος υπό το αίσθημα προστασίας μιας τόσο ευαίσθητης περιβαλλοντικά περιοχής του πλανήτη μας. <br /> Ωστόσο, η μύχεια ικανοποίηση αμβλύνεται, κοιτάζοντας παράλληλα, την είδηση της 17ης Μαΐου 2011, σχεδόν έναν χρόνο πριν, η οποία έλεγε το εξής: <br /> «Σε ναυάγιο οδηγήθηκαν, τελικώς, οι προσπάθειες της BP να συνάψει στρατηγική συνεργασία με την κρατική εταιρεία πετρελαίου της Ρωσίας Rosneft, καθώς ο βρετανικός όμιλος δεν κατάφερε να εξασφαλίσει τη στήριξη των συνεργατών του στη Ρωσία». <br /> Μπορεί ασφαλώς αυτή η αλληλουχία των γεγονότων να είναι μία απλή σύμπτωση αλλά μπορεί και να μην είναι.<br /> <br /> Σε κάθε περίπτωση, θα ήμασταν απολύτως εκτός τόπου και χρόνου, εάν δεν περιλαμβάναμε στην προσέγγισή μας τους ανθρώπους εκείνους, οι οποίοι αντιμετωπίζουν τις πιο άμεσες και επικίνδυνες συνέπειες από όλον αυτόν τον διεθνή επιχειρηματικό και γεωπολιτικό οργασμό, που λαμβάνει χώρα με επίκεντρο την Αρκτική. <br /> Και αυτοί, ασφαλώς, δεν είναι άλλοι από τους ίδιους τους κατοίκους των παγετώνων, τους θρυλικούς Ινουίτ, που και μόνον το γεγονός πως έχουν καταφέρει να επιβιώσουν και να διατηρήσουν τον ίδιο τρόπο ζωής μέσα σε ένα τόσο δύσκολο και σκληρό περιβάλλον, αποτελεί μία γνήσια πολιτισμική κατάκτηση. <br /> Η κοινότητα των Ινουίτ της Γροιλανδίας κοιτάζει με έκδηλη ανησυχία όλην αυτήν την κινητικότητα γύρω από τα παγωμένα εδάφη των προγόνων τους, με τους σοφούς της γέροντες να λένε απλά: <br /> «Πρέπει οι ίδιοι να βρούμε τον τρόπο να κοιτάξουμε τις προτάσεις των εταιρειών για να διασφαλίσουμε ότι δεν θα χάσουμε τη χώρα, την αυτοκυριαρχία και τα μέσα να κερδίζουμε τη ζωή μας».<br /> <br /> Οι Ινουίτ είναι ανήσυχοι και φοβούνται μήπως «η βιασύνη της κυβέρνησης να εκμεταλλευτεί τον ορυκτό πλούτο της Αρκτικής δεν επιτρέψει τη διεξαγωγή μιας σοβαρής εθνικής συζήτησης για τα οφέλη και τα προβλήματα της βιομηχανοποίησης». <br /> ασικός τους φόβος; Μα, η παρακμή με την οποία η βιομηχανοποίηση των πάγων απειλεί τον παραδοσιακό τρόπο ζωής τους, δηλαδή το ψάρεμα και το κυνήγι. Καθώς, έτσι επέζησαν επί εκατοντάδες χρόνια. <br /> Όπως θυμόσοφα τονίζουν οι σοφοί τους, «το πετρέλαιο και τα ορυκτά κάποια στιγμή θα εξαντληθούν»… <br /> Από την πλευρά της, η κυβέρνηση της Γροιλανδίας απαντά στις αγωνίες αυτές με έναν μάλλον κυνικό τρόπο: <br /> «Το ενδιαφέρον μας για το περιβάλλον είναι υπαρκτό, όμως δεν θα θυσιάσουμε την οικονομική ανάπτυξη της χώρας στην ανησυχία αυτή» (). <br /> <br /> Εάν υπάρχει κάποιος ιδιαίτερα φιλότιμος νέος δικηγόρος που θα ήθελε να υπερασπισθεί τους Ινουίτ, προφανώς υπάρχει πεδίον δόξης λαμπρόν. <br /> Αρκεί, φυσικά, να αντέχει το κρύο.<br /> <a href="http://www.greekopinions.gr/"><span style="color: #9fc5e8;">πηγή</span></a>

Αρκτική. Η Ρωσο-Αμερικανικη αγάπη άνθισε... στους πάγους

Ο ανταγωνισμός ανάμεσα στις μεγάλες πετρελαϊκές εταιρείες μαίνεται, με αντικείμενο του πόθου τα ανεξερεύνητα φυσικά αποθέματα της πιο ευαίσ...

Διαβάστε την συνέχεια

Από το 1992 σχεδιάζουν κουρδικό κράτος

<a href="http://www.pygmi.gr/wp-content/uploads/2012/07/Newsweek.jpg"><img alt="" class="alignleft size-medium wp-image-14157" height="360" src="http://www.pygmi.gr/wp-content/uploads/2012/07/Newsweek-300x196.jpg" title="Newsweek" width="600" /></a><br /> <br /> Σε δημοσίευμά του το αμερικανικό περιοδικό Newsweek, τον Σεπτέμβριο του 1992 αποκάλυψε το εμπνευσμένο σχέδιο των ΗΠΑ, σχετικά με την προοπτική δημιουργίας ενός ανεξάρτητου και ενιαίου Κουρδιστάν. Το όλο σενάριο, όπως χαρακτηριστικά γράφτηκε ήταν τότε αλληλένδετο με την εξέλιξη στο πόλεμο του Ιράκ και το μέλλον του Σαντάμ Χουσείν, του οποίου η εξόντωση αποτελούσε βασική προϋπόθεση.<br /> Ωστόσο, αν και όλα είχαν δρομολογηθεί από τις αρχές της δεκαετίας του 1990, σημείο αναφοράς όσον αφορά την επίτευξη του στόχου αποτελεί η καθολική απόσυρση των αμερικανικών στρατευμάτων από το Ιράκ. Σύμφωνα με το τότε δημοσίευμα, η ηγεσία των Κούρδων ήταν αποφασισμένη να περιμένει υπομονετικά την όλη εξέλιξη όσα χρόνια και αν χρειαζόταν να περάσουν.<br /> Σχετική αναφορά αλλά και περίπου τα ίδια με όσα τότε γράφτηκαν στο αμερικανικό περιοδικό Newsweek, έγραψε και στο βιβλίο του ο πρώην Αρχηγός των τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων, İlker Başbuğ, με τίτλο “Terör Örgütlerinin Sonu” (το τέλος των τρομοκρατικών οργανώσεων), το οποίο κυκλοφόρησε στη Τουρκία πριν από τέσσερις περίπου μήνες.<br /> Σύμφωνα λοιπόν με αυτά που γράφει, το γεγονός πως η Τουρκία απόρριψε τελικά τη πρόταση των ΗΠΑ για στρατιωτική συνεργασία των δύο χωρών όσον αφορά την επιχείρηση στο Ιράκ, ήταν ένα μεγάλο σφάλμα και πως με αυτή της την απόφαση έχασε τη μοναδική ευκαιρία που είχε, να περιθωριοποιήσει τους Κούρδους του PKK.<br /> Σύμφωνα δε με στοιχεία που διέρρευσαν από τη WikiLeaks, οι ΗΠΑ είχαν τότε υποσχεθεί στην Τουρκία και οικονομική βοήθεια 5,5 δισ. δολ. για τη συμμετοχή της στην ανατροπή του Σαντάμ, καθώς και εγγυήσεις για τη μη ίδρυση Κουρδικού κράτους. Είχαν όμως προειδοποιήσει πως σε περίπτωση που η Τουρκία απόρριπτε την πρόταση (όπως και έκανε) τότε κανείς δεν θα γνώριζε το τι θα μπορούσε να συμβεί στο Ιράκ, πάντα σε σχέση με τη πορεία του Κουρδικού.<br /> <a href="http://www.pygmi.gr/"><span style="color: #9fc5e8;">πηγή</span></a>

Από το 1992 σχεδιάζουν κουρδικό κράτος

Σε δημοσίευμά του το αμερικανικό περιοδικό Newsweek, τον Σεπτέμβριο του 1992 αποκάλυψε το εμπνευσμένο σχέδιο των ΗΠΑ, σχετικά με την προ...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι εξελίξεις κρίσιμες, οι αποφάσεις δύσκολες

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.pygmi.gr/wp-content/uploads/2012/07/vouli.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="" class="alignleft size-medium wp-image-14053" height="360" src="http://www.pygmi.gr/wp-content/uploads/2012/07/vouli-300x187.jpg" title="vouli" width="600" /></a></div><br /> <br /> Με κομμένη την ανάσα περιμένει όλη η χώρα να δει τι θα βγει από το τραπέζι των διαπραγματεύσεων με την Τρόικα. Οι δανειστές περιμένουν να μάθουν όλα τα μέτρα, ύψους 11,5 δισ. ευρώ, που θα πάρει η κυβέρνηση για να ξαναμπεί σε τροχιά το πρόγραμμα.<br /> Ένα είναι το σίγουρο, <b>η Ελλάδα δεν αντέχει περαιτέρω περικοπές.</b> Τουλάχιστον η κυβέρνηση πρέπει να παλέψει με νύχια και με δόντια, προκειμένου να μην βάλει χέρι κανείς σε χαμηλόμισθους, συνταξιούχους και μικροεπιχειρηματίες. Η οικονομία χρειάζεται την ανάπτυξη.<br /> <b>Η αγωνία των κυβερνώντων δεν μπορεί να κρυφτεί, αφού τα όποια δυσάρεστα μέτρα που θα ληφθούν, εκτός από τις κοινωνικές αντιδράσεις, θα ανοίξουν το δρόμο στην αντιπολίτευση να δώσει με τη ρητορική της ακόμα πιο ζοφερό χρώμα στην ήδη κρίσιμη φάση που περνάει η διαπραγμάτευση. </b>Σίγουρα οι επόμενες στιγμές θα είναι κρίσιμες και αναμένεται η απάντηση της κυβέρνησης στην Τρόικα. Πάντα ανοιχτό είναι το ενδεχόμενο αποχώρησης ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ ή και των δύο από την τρικομματική και άρα <b>η διεξαγωγή νέων εκλογών, </b>κάτι που θα δημιουργήσει επιπρόσθετα προβλήματα στο ήδη καταβεβλημένο κράτος. <b>Η κούραση είναι ζωγραφισμένη στα μάτια κάποιων και θα χρειαστούν και εν συνεχεία γερά νεύρα γι όλα όσα επακολουθήσουν.</b><br /> <b>Η Ουάσινγκτον, τώρα, βλέποντας την Ρωσία να «δένει» ενεργειακά την Ευρώπη και να μην υποχωρεί στη Συρία ίσως θέσει θέμα Αιγαίου, ώστε να εφαρμοστεί το περίφημο σχέδιο του ΝΑΤΟ «συνεκμετάλλευση».</b> Σ’ αυτήν την κατεύθυνση ίσως να σημαίνει πολλά η επίσκεψη στην Ελλάδα (και κατόπιν στην Τουρκία) του Αμερικανού υφυπουργού Εξωτερικών για Ευρωπαϊκές και Ευρωασιατικές Υποθέσεις, Φίλιπ Γκόρντον. Το κλασσικό μήνυμα που κατά πάσα πιθανότητα θα κομίσει στην Αθήνα είναι το «να τα βρούμε με τους Τούρκους στο θέμα των υδρογονανθράκων, για να κερδίσουμε και οι δύο».<br /> Το ζητούμενο για την Ελλάδα είναι να βάλει και την άλλη πλευρά στο «παιχνίδι». <b>Οι Ρώσοι</b> έχουν εκφράσει ενδελεχώς την πρόθεσή τους να βοηθήσουν, σεβόμενοι την εθνική μας κυριαρχία, βάσει της αρχής των αμοιβαίων συμφερόντων. Πέραν τούτου το ΥΠΕΞ πρέπει να προχωρήσει τη συνεργασία με το <b>Τελ Αβίβ,</b> έτσι ώστε να αποτραπούν οι οποίες κινήσεις επαναπροσέγγισης του Ισραήλ με την Τουρκία.<br /> <b>Κλ<span style="text-decoration: underline;">είνοντας να ξαναθυμίσουμε ότι η κήρυξη ΑΟΖ αποτελούσε και αποτελεί άμεση ανάγκη εξασφάλισης της εδαφικής ακεραιότητας της χώρας. </span></b><br /> Με το βλέμμα στραμμένο στις κρίσιμες εξελίξεις, αν και καλοκαίρι, θα σας ενημερώνουμε συνεχώς με συνέπεια και αντικειμενικότητα.<br /> <a href="http://www.pygmi.gr/"><span style="color: #9fc5e8;">πηγή</span></a>

Οι εξελίξεις κρίσιμες, οι αποφάσεις δύσκολες

Με κομμένη την ανάσα περιμένει όλη η χώρα να δει τι θα βγει από το τραπέζι των διαπραγματεύσεων με την Τρόικα. Οι δανειστές περιμένουν να...

Διαβάστε την συνέχεια

Βιάζεται η Δύση, αντιδράει η Ανατολή και στη μέση τα ελληνοτουρκικά

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.pygmi.gr/wp-content/uploads/2012/07/greece_Turkey.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="" class="alignleft size-medium wp-image-14210" height="370" src="http://www.pygmi.gr/wp-content/uploads/2012/07/greece_Turkey-300x225.jpg" title="greece_Turkey" width="600" /></a></div><br /> Όσο περνούν οι μέρες εντείνονται οι συγκρούσεις στη Συρία και ίσως γίνουν ανεξέλεγκτες. <b>Όπως έχουμε γράψει η παγκόσμια διαπλοκή βιάζεται για την δημιουργία της <a href="http://www.pygmi.gr/%CE%B5%CE%BB%CE%B5%CF%8D%CE%B8%CE%B5%CF%81%CE%B7-%CE%AC%CF%80%CE%BF%CF%88%CE%B7/%CF%80%CF%81%CE%BF-%CF%84%CF%89%CE%BD-%CF%80%CF%85%CE%BB%CF%8E%CE%BD-%CE%B7-%CE%BC%CE%B5%CF%83%CE%BF%CE%B3%CE%B5%CE%B9%CE%B1%CE%BA%CE%AE-%CE%AD%CE%BD%CF%89%CF%83%CE%B7/" target="_blank">Εύρω-Μεσογειακής Ένωσης</a>, έτσι ώστε να προχωρήσει το σχέδιο της επίσημης διοικητικής Ένωσης του πλανήτη.</b> Αφού και εάν ξεμπερδέψουν με τη Συρία οι παγκοσμιοποιητές, μέσω των ΗΠΑ και των συμμάχων τους (Δύση και σουνιτικές χώρες της Αραβικής «Άνοιξης»), θέλουν να στοχεύσουν στο Ιράν.<br /> <b>Εμπόδιο σ’ αυτή την κατεύθυνση στέκονται η Ρωσία και η Κίνα</b>, οι οποίες βλέπουν τα γεωστρατηγικά τους συμφέροντα να βάλλονται. Ειδικά η Ρωσία διαθέτει την μοναδική ναυτική της βάση σε όλη τη Μεσόγειο στην Ταρτούς. Πέραν τούτου η δημιουργία μιας δυτικότροπης Εύρω-Μεσογειακής Ένωσης, <b>θα αποκλείσει τη Ρωσία από οποιαδήποτε δραστηριότητα στην ευρύτερη περιοχή της Μεσογείου.</b><br /> Κατά των ρωσικών συμφερόντων είναι και η περιβόητη <a href="http://www.pygmi.gr/%CE%B5%CE%B8%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%AC/%CE%B4%CE%B5%CE%BD-%CE%B8%CE%AD%CE%BB%CE%B5%CE%B9-%CE%B7-%CE%BF%CF%85%CE%AC%CF%83%CE%B9%CE%BD%CE%B3%CE%BA%CF%84%CE%BF%CE%BD-%CE%BD%CE%B1-%CE%BA%CE%B7%CF%81%CF%8D%CE%BE%CE%BF%CF%85%CE%BC%CE%B5-%CE%B1/" target="_blank"><b>«συνεκμετάλλευση» του Αιγαίου</b></a>, η οποία προωθείται από την Ουάσινγκτον<b>. Σκοπός η δημιουργία νέου </b><b>status</b><b> </b><b>quo</b><b> </b><b>στην περιοχή, με διαιτητή -άρα ρυθμιστή- τις Η.Π.Α. Κερδισμένη θα βγει και η Άγκυρα που από το τίποτα θα έχει κέρδος, ισοψηφώντας πιθανή απώλεια στα εδάφη της<a href="http://www.pygmi.gr/%CE%BA%CF%8C%CF%83%CE%BC%CE%BF%CF%82/%CE%B1%CF%85%CF%84%CF%8C%CE%BD%CE%BF%CE%BC%CE%BF-%CE%BA%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%B4%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%AC%CE%BD-%CE%B5%CE%BD%CF%84%CF%8C%CF%82-%CF%84%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%BA%CE%AF%CE%B1%CF%82-%CE%B1/" target="_blank"> λόγω Κουρδιστάν</a>. Βέβαια δεν είναι σίγουρο ότι θα τηρήσει πιστά τις εντολές του Λευκού Οίκου, κάτι που φοβούνται στην άλλη μεριά του Ατλαντικού και έπρεπε να έχει ήδη εκμεταλλευτεί η Αθήνα μέσω ενεργοποίησης του ελληνικού λόμπι εκεί. Κύριοι χαμένοι της «συνεκμετάλλευσης» η Ελλάδα, της οποίας η εδαφική ακεραιότητα θα πληγεί ανεπανόρθωτα, αλλά και η Ρωσία που θα δει ότι η διέξοδος της στη Μεσόγειο (Αιγαίο), δεν θα ορίζεται από την ομόδοξη Ελλάδα, παρά από τις βασικές γεωπολιτικές αντιπάλους της Μόσχας. </b><br /> Έτσι η πρόθεση της Αθήνας να κηρύξει ΑΟΖ, σκοντάφτει στον γεωπολιτικό σχεδιασμό των Αμερικανών και κυρίως των Τούρκων, αφού σε μια τέτοια περίπτωση θα αποκλειστούν από την Ανατολική Μεσόγειο. Επομένως θα προσπαθήσουν να ναρκοθετήσουν την όποια ελληνική προσπάθεια κατοχύρωσης του νόμιμου δικαιώματός μας, να καθορίσουμε δηλαδή τα θαλάσσια σύνορά μας. <b>Ούτως ή άλλως η οικονομική κατάσταση της χώρας, λόγω της ατολμίας των κυβερνώντων να προχωρήσουν σε θαρραλέα μέτρα ανάπτυξης, αλλά και οι καθυστερήσεις στα θέματα προσέγγισης με Ρωσία, Κίνα και Ισραήλ (που ξανακλείνει το μάτι στην Τουρκία), προσφέρει μια πρώτη τάξεως ευκαιρία στην Τουρκία να παρέμβει θερμά στο Αιγαίο, θέτοντας την Αθήνα προ τετελεσμένων καταστάσεων.</b> Μην ξεχνάμε τα Ίμια αλλά και τις προετοιμασίες του τουρκικού στρατού στον Έβρο με τις πλωτές γέφυρες.<br /> Την ίδια στιγμή οι ΕΔ στην Ελλάδα μαστίζονται από τα κομματικά, που δυστυχώς έχουν εισέλθει και σ’ αυτόν τον τομέα του κράτους. Η Θράκη είναι παρατημένη και στο Αιγαίο έχει μείνει ακόμα στα λόγια η κήρυξη της ΑΟΖ.<br /> Τα πράγματα είναι δύσκολα και θα γίνουν δυσκολότερα, αφού η ελίτ του παγκόσμιου συγκεντρωτισμού φαίνεται ότι εκτός από τα οικονομικά θέλει να προσθέσει και άλλου είδους προβλήματα στους καταταλαιπωρημένους λαούς. <b>Τα μελλούμενα θα επηρεάσουν φυσικά και τη χώρα μας και θα στριμωχτούμε περισσότερο. Εντούτοις, η πρωτόγνωρη ικανότητα του Έλληνα να αντιδράει επιτυχώς, όταν βρίσκεται με την πλάτη στον τοίχο, σε συνδυασμό με εξωγενείς συγκυρίες, θα δώσουν το έναυσμα, προκειμένου να ξανασηκωθούμε. Υπομονή…</b><br /> <a href="http://www.pygmi.gr/"><span style="color: #9fc5e8;">πηγή</span></a>

Βιάζεται η Δύση, αντιδράει η Ανατολή και στη μέση τα ελληνοτουρκικά

Όσο περνούν οι μέρες εντείνονται οι συγκρούσεις στη Συρία και ίσως γίνουν ανεξέλεγκτες. Όπως έχουμε γράψει η παγκόσμια διαπλοκή βιάζεται ...

Διαβάστε την συνέχεια

Hurriyet " ο τουρκικός στρατός ζήτησε τις προβλέψεις καιρού για τη Συρία"

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.onalert.gr/files/Image/NewOnAlert/TOURKIA/tsk%20hava%20durumu.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="364" src="http://www.onalert.gr/files/Image/NewOnAlert/TOURKIA/tsk%20hava%20durumu.jpg" width="600" /></a></div><br /> MΑΝΩΛΗΣ ΚΩΣΤΙΔΗΣ<br /> Περίεργο δημοσίευμα απο την Hurriyet που δείχνει πως οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις ετοιμάζονται να δράσουν στην Συρία. <br /> Η τουρκική εφημερίδα αναφέρει πως " ο στρατός ζήτησε απο τη μετεωρολογική υπηρεσία δεδομένα για την Βόρεια Συρία. Αυτά τα δεδομένα έχουν μεγάλη αξία για τη δράση του πυροβολικού αλλα και την εμβέλεια και την αποτελεσματικότητα των πυραύλων" αναφέρει η εφημερίδα.<br /> Σύμφωνα με την εφημερίδα οι Ένο<img alt="" class="TB_Button_Image" src="http://www.onalert.gr/admin/common/fckeditor/editor/images/spacer.gif" style="background-image: url("http://www.onalert.gr/admin/common/fckeditor/editor/skins/default/fck_strip.gif"); background-position: 0px -32px;" />πλες Δυνάμεις διαθέτουν σύστημα πρόβλεψεις μετεωρολογικών στοιχείων και μέχρι πρόσφατα ζητούνταν καθημερινά δεδομένα γιοα τη Νοτιοανατολική Τουρκία και το Βόρειο Ιράκ. <br /> Η εφημερίδα αναφέρει πως για πρώτη φορά ο τουρκικό στρατός ζητά αναλυτικές προβλέψεις για τη Συρία.<br /> <br /> <a href="http://www.onalert.gr/"><span style="color: #9fc5e8;">πηγή</span></a>

Hurriyet " ο τουρκικός στρατός ζήτησε τις προβλέψεις καιρού για τη Συρία"

MΑΝΩΛΗΣ ΚΩΣΤΙΔΗΣ Περίεργο δημοσίευμα απο την Hurriyet που δείχνει πως οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις ετοιμάζονται να δράσουν στην Συρία. ...

Διαβάστε την συνέχεια

H σύμβαση Cooper !!! To Γ΄ Μέρος της έρευνας

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.aegeantimes.gr/images/52876.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="360" src="http://www.aegeantimes.gr/images/52876.jpg" width="600" /></a></div><br /> <h3 style="color: #cc0000; text-align: center;">H περίπτωση του υφυπουργού κ.Κουτσογιάννη (1989) και η έλευση Κλίντον και Μπαρόζο Τα αμύθητα κέρδη της διαχειρίστριας εταιρίας!!!</h3><b><span style="color: blue;">Το <a href="http://elladasimera.blogspot.gr/2012/07/h-cooper.html" style="color: #cc0000;">Α'</a>  <a href="http://elladasimera.blogspot.gr/2012/07/cooper.html" style="color: #cc0000;">Β</a><span style="color: #cc0000;">΄ </span>μέρος εδώ</span></b><br /> <br /> Για την εν λόγω σύμβαση “Cooper” έγινε πολύς λόγος και εγράφησαν πολλά στο διαδύκτιο. Αφορμή για να πραγματοποιήσω την έρευνα αυτή, ήταν όταν άκουσα για την επίσκεψη του τέως Προέδρου των Η.Π.Α. κ. Μπίλ Κλίντον, στην Ελλάδα, ως επικεφαλή ομάδας επιχειρηματιών εξ Αμερικής, με διάθεση και πρόθεση, κατά την δήλωσή των, όπως αυτή δημοσιοποιήθηκε εντόνως κατά την άφιξή των, να επενδύσουν περί τα 100 εκατομμύρια δολάρια, κατʼαρχάς, σε “προϊόντα” αποκρατικοποιήσεων στην Ελλάδα.<br /> <br /> Στόχος βέβαια της ομάδας των επιχειρηματιών και του επικεφαλής της, ήταν και είναι η “σωτηρία” της Ελλάδος δια της αγοράς “κοψοχρονιά” φιλέτων της Ελληνικής οικονομίας και περιουσίας του Ελληνα πολίτη.<br /> <br /> Παρόλα αυτά στο “επιχειρείν” μπορούν να δικαιολογηθούν ορισμένες ακραίες “πρακτικές” από τους επενδυτές, όχι όμως και στους πωλητές, οι οποίοι εν προκειμένω διαχειρίζονται την περιουσία του Ελληνα πολίτη και όχι την προσωπική τους περιουσία. Το τονίζω ιδιαίτερα αυτό, δεν διαχειρίζονται την προσωπική τους περιουσία οι κυβερνώντες την χώρα, αλλά την περιουσία των Ελλήνων πολιτών και των επερχομένων γενεών των Ελλήνων. Πρός αποφυγήν πάσης παρεξηγήσεως.!!!<br /> <br /> Την ίδια ημέρα δημοσίευσα τον λόγο υποδοχής του Μπίλ Κλίντον ως προέδρου των Η.Π.Α. απο τον τότε πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας, του κ. Κ. Στεφανόπουλου στίς 19 Νοεμβρίου του 1999.<br /> <br /> Ένας λόγος υποδοχής, ο οποίος, θαρραλέα και με παρρησία, προσπαθεί ενώπιον του τότε πλανητάρχη, να υποστηρίξει την “περίπου αντικειμενική” αλήθεια του Ελληνισμού, ο οποίος όμως υπέκρυπτε “μηνύματα”, θέσεις και αλήθειες δια τα μελλούμενα.<br /> <br /> Και λέω “περίπου αντικειμενική” διότι όλοι οι πολιτικοί γνώριζαν για συμβάσεις ανάλογες της “Cooper”, έχουν δε υπογραφεί κατά καιρούς και από σύγχρονους πολιτικούς της Νεότερης Ιστορίας της Ελλάδος, όπως ο τέως πρωθυπουργός, Αμερικανός υπήκοος, κ. Γ.Α.Παπανδρέου, δια του περιβόητου πλέον “μνημονίου”, το έτος 2010, επικαλούμενοι άπαντες την “σωτηρία” της χώρας.<br /> <br /> Ανάλογος λόγος, κατά την προσφώνηση της κας Άννας Ψαρούδα-Μπενάκη, όταν ανήγγειλε πριν από πέντε χρόνια στον κ. Κάρολο Παπούλια, την εκλογή του στη θέση του Προέδρου της Δημοκρατίας. Η κα Ψαρούδα-Μπενάκη ήταν τότε πρόεδρος του Ελληνικού Κοινοβουλίου, έλεγε λοιπόν ότι "...τα εθνικά σύνορα και ένα μέρος της εθνικής κυριαρχίας θα περιορισθούν..." αναφερόμενη προφανώς στην χώρα μας και συνέχισε “Αναλαμβάνετε, κύριε Πρόεδρε, την Προεδρία της Ελληνικής Δημοκρατίας για μία πενταετία όπου θα σημειωθούν σημαντικά γεγονότα και εξελίξεις…”, Η χώρα μας εξάλλου θα έχει να αντιμετωπίσει σοβαρά διλήμματα σε πολλούς τομείς, στα εθνικά θέματα δρομολογούνται εξελίξεις που απαιτούν σύμπνοια και νηφαλιότητα…”. <br /> Τελικά σε αυτήν την χώρα, μόνο κατόπιν εορτής μπορούμε να ερμηνεύουμε ορισμένα προλεγόμενα. Οι πολιτικοί μας σίγουρα γνωρίζουν πολλά περισσότερα από εμάς τους αδαείς πολίτες. <br /> <br /> Ακόμα κι όταν πριν από πέντε χρόνια τα επισημαίναμε, κανείς δεν βρέθηκε να μας εξηγήσει αυτά που ακούγαμε και διαβάζαμε.<br /> <br /> Προφανώς γνώριζαν από τότε οι κυβερνώντες, από το 2005, ότι η χώρα θα παραχωρούσε κυριαρχικά δικαιώματα προς το Διευθυντήριο της Ευρώπης και ποιος ξέρει και σε ποιους άλλους. Το διαχρονικό αναπάντητο ερώτημα είναι, <br /> <br /> ΤΙ ΕΠΡΑΞΑΝ ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΜΑΣ ΔΙΑ ΝΑ ΑΠΟΦΥΓΕΙ Η ΧΩΡΑ ΤΗΝ ΑΠΩΛΕΙΑ ΤΩΝ ΚΥΡΙΑΡΧΙΚΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΗΣ ;;;<br /> <br /> <b>Την επομένη της επισκέψεως Μπίλ Κλίντον, ανακοινώθηκε και πραγματοποιήθηκε επίσκεψη του Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο, προέδρου της ΕΕ στην χώρα μας, ως “αντίβαρον” εις την Αμερικανική επίσκεψη.</b><br /> <br /> Δυστυχώς η χώρα μας ιδρύθηκε ως αποικία και παραμένει νεοαποικία, χωρίς κανείς πολιτικός να αποτολμά, εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων, να ψελλίσει ίχνη αλήθειας, αφήνοντας κάθε “τυχοδιώκτη” να πολιτεύεται με φαντασιώσεις και υστεροβουλίες.<br /> <br /> Η Ψευδής, τεχνικά κατασκευασμένη, επικείμενη χρεοκοπία της Ελλάδας, ως σχέδιο, το οποίο συγχρόνως περιελάμβανε την είσοδο μεγάλου αριθμού λαθρομεταναστών στην χώρα, με στόχο την δημογραφική αλλοίωση του πληθυσμού της, την πολιτισμική αλλοίωση ηθών και εθίμων, την αλλοίωση της θρησκευτικής κουλτούρας των Ελλήνων, και γενικά την διάλυση της Εθνικής συνείδησής του, ανετέθη η υλοποίησή του, σε πολιτικούς όπως ό αμερικανός υπήκοος κ. Γ.Α.Παπανδρέου και οι “κηπουροί” του, έναντι “τριάκοντα αργυρίων”, της ανάληψης της πρωθυπουργίας της Ελλάδος.<br /> <br /> Το διακύβευμα ήταν και είναι, η διαχείριση του “πλούτου” της νεοαποικίας η οποία αποκαλείται ΕΛΛΑΣ, η εκμετάλλευση της γεωστρατηγικής της θέσης, η μεταφορά και η αξιοποίηση του πλούτου της είς όφελος των αποικιοκρατών, η πλήρης και στυγνή εκμετάλλευσή της.<br /> <br /> Έτσι μας αντιμετωπίζαν, έτσι μας αντιμετωπίζουν ακόμη, και έτσι θα μας αντιμετωπίζουν, εάν και εφόσον δεν ολοκληρώσουμε τον Εθνικοαπαλευθερωτικό αγώνα μας ως Εθνος, αυτόν τον οποίον ξεκινήσαμε τον 15ον αιώνα με κορύφωσή του το 1821.<br /> <br /> Μόνον που τότε διώξαμε τον έναν κατακτητή, όχι όλους τους κατακτητές.<br /> <br /> Μήπως ήρθε η ώρα να τούς διώξουμε όλους ;;;<br /> <br /> Με τον έναν ή τον άλλο τρόπο κυβερνούσαν την χώρα, κέντρα έξω από αυτήν, διαχειριζόμενα με μαεστρία θα έλεγα τις “αδυναμίες” της Ελληνικής πολιτικής τάξης και του πολιτικού της προσωπικού, με συμφέροντα αλλότρια από τα Εθνικά συμφέροντά της χώρας, αλλότρια των συμφερόντων αυτού του ιδίου του λαού της.<br /> <br /> Σε μια συνεδρίαση της Βουλής, της 6 Απριλίου 1987, ο τότε βουλευτής Αργολίδας του ΠΑΣΟΚ κ. Ιωάννης Κουτσογιάννης και μετέπειτα υφυπουργός Μεταφορών (1988-1989), αναφέρθηκε σε ενεργειακούς χάρτες που είχαν στην κατοχή τους οι Αμερικανοί μετά από έρευνες που είχαν κάνει στα τέλη της δεκαετίας του 1960 στην περιοχή του Αιγαίου.<br /> <br /> Ο βουλευτής κ. Ι. Κουτσογιάννης στην ομιλία του ισχυρίστηκε ότι οι Αμερικανοί δεν θα ήθελαν η μικρή Ελλάδα να εκμεταλλευτεί μόνη της τα ενδεχόμενα κοιτάσματα πετρελαίου που θα συμπλήρωναν αυτό του Πρίνου στη Θάσο.<br /> <br /> Ένα τέτοιο ενδεχόμενο πιθανώς θα ισχυροποιούσε την Ελλάδα στην περιοχή.<br /> <br /> Σύμφωνα πάντα με την ομιλία του κ. Κουτσογιάννη, όπως αυτή καταγράφεται στα πρακτικά της Βουλής, οι Αμερικανοί έδωσαν τους χάρτες στους Τούρκους οι οποίοι τους παρουσίασαν ως δικούς τους, διεκδικώντας ερείσματα ή αποτρέποντας οποιαδήποτε ελληνική προσπάθεια για έρευνα και εκμετάλλευση των κοιτασμάτων.<br /> <br /> Ο τότε Βουλευτής Αργολίδας επιρρίπτει ευθύνες στην κυβέρνηση Καραμανλή, αφού στα μέσα της δεκαετίας του 1970 και στο πλαίσιο της ελληνοτουρκικής προσέγγισης συμφωνήθηκε η αποφυγή οποιασδήποτε ενέργειας που μπορούσε να θεωρηθεί πρόκληση εκατέρωθεν.<br /> <br /> Η πρόταση του κ. Κουτσογιάννη ήταν η Ελλάδα να επεκτείνει μόνο την αιγιαλίτιδα ζώνη της Θάσου στα 12 ναυτικά μίλια διασφαλίζοντας έτσι και το θέμα της υφαλοκρηπίδας, ενώ παράλληλα θα ξεκινούσε την έρευνα για την ύπαρξη και εκμετάλλευση κοιτασμάτων πετρελαίου. <br /> <br /> Αναφέρει μάλιστα ότι η Τουρκία δεν θα μπορεί να αντιδράσει αφού και η ίδια είχε επεκτείνει της αιγιαλίτιδα ζώνη, νότια προς την Κύπρο και στον Εύξεινο Πόντο.<br /> <br /> Ο κ. Ι. Κουτσογιάννης έπαψε να είναι υφυπουργός στίς 17 Μαρτίου 1989.<br /> <br /> Όπως προκύπτει από τη συζήτηση στη Βουλή, οι πολιτικές δυνάμεις της εποχής είχαν “μάλλον ηθελημένη” άγνοια, ή εκουσία τυφλότητα στα περί των ενεργειακών θεμάτων και των συμφερότερων για τη χώρα λύσεων.<br /> <br /> "Κάναμε ένα έγκλημα το 1997 όταν σταματήσαμε τις έρευνες. Το είπε και ο υφυπουργός", δήλωσε ο καθηγητής κ. Α. Φώσκολος για τα κοιτάσματα πετρελαίου στην Ελλάδα και ειδικά στην Κρήτη, μιλώντας από τον Καναδά που βρίσκεται στο ραδιόφωνο ΒΗΜΑ FM.<br /> <br /> "Είμαστε στο επίπεδο του Ιράν σε σχέση με τα αποθέματα, είπε. Το 2016-17 θα αλλάξει η όψη της Ελλάδας. Μόλις βγει η πρώτη παραχώρηση και βρεθεί το πετρέλαιο θα αλλάξει η δύναμη της χώρας", κατέληξε ο κ. Φώσκολος.<br /> <br /> Αιθεροβάμων άραγε ή υπερβολικά ρομαντικός ;;;<br /> <br /> Τί σήμαινε η σύμβαση “Cooper”, και όλες οι ανάλογες συμβάσεις για την Ελλάδα, τί σήμαινε η υπερβολική χρέωση της χώρας με δάνεια από την ημέρα δημιουργίας του Ελληνικού κράτους, τί σηματοδοτούσαν, και εμείς δεν είχαμε αντιληφθεί ώς Έλληνες εδώ και 180 χρόνια ;;;<br /> <br /> Αυτό το οποίο λέει ξεκάθαρα και μας βροντοφωνάζει η σύμβαση “Cooper”, οι αντίστοιχες συμβάσεις για τούς υδρογονάνθρακες, τα μεσοπρόθεσμα, τα μνημόνια, οι εσπευσμένες αποκρατικοποιήσεις, και οι εκάστοτε “Εφιάλτες” αυτού του τόπου το ότι : ΕΙΣΤΕ ΜΙΑ ΝΕΟΑΠΟΙΚΙΑ !!!<br /> <br /> ΕΜΕΙΣ ΚΥΒΕΡΝΟΥΜΕ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΤΟΠΟ ΚΑΙ ΘΑ ΤΟΝ ΚΥΒΕΡΝΟΥΜΕ ΕΣ ΑΕΙ !!!<br /> <br /> ΕΣΕΙΣ ΟΙ ΙΘΑΓΕΝΕΙΣ ΚΑΤΟΙΚΟΙ ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΤΟΠΟΥ ΑΝ ΚΑΙ ΚΑΤΟΙΚΟΕΔΡΕΥΕΤΕ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΧΡΟΝΙΑ ΣΕ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΤΟΠΟ, ΕΙΣΤΕ ΑΠΛΑ ΚΑΤΟΙΚΟΙ, ΑΝΕΥ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΟΣ ΑΥΤΟΔΙΑΘΕΣΗΣ ΚΑΙ ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΩΣ ΛΑΟΣ, ΩΣ ΕΘΝΟΣ !!!<br /> <br /> Αυτό το μήνυμα εκπέμπουν χρόνια τώρα οι “ιδιοκτήτες” αυτού του τόπου, και δυστυχώς εμείς αρνούμεθα να το ακούσουμε, να το κατανοήσουμε, να το αποκωδικοποιήσουμε, να το μεταφράσωμεν εις την Ελληνικήν και να πράξωμεν τα απαραίτητα, ΔΥΣΤΥΧΩΣ !!! <br /> <br /> Και το επιμύθιο στην περιβόητη πλέον σύμβαση “Cooper”<br /> <br /> Σε περίπτωση λήξης της σύμβασης (Cooper) το Δημόσιο «υποκαθίσταται μεν» στα δικαιώματα του αναδόχου, υποχρεώνεται όμως να πληρώσει σε αυτόν, τις μη αποσβεσθείσες δαπάνες του. <br /> <br /> Δε φτάνει δηλαδή ότι η ξένη επιχείρηση (consortium), θα έχει στο μεταξύ πραγματοποιήσει αμύθητα κέρδη, αλλά θα ζητάει και απόσβεση (αποπληρωμή-αποζημίωση) των εγκαταστάσεών της από την εθνική οικονομία.<br /> <br /> Δεν γνωρίζω τί απέγινε με τις αποζημιώσεις πρός το consortium (Hellenic Hydro-Electric and Metallurgical Corporation, Hugh l. Cooper & Co inc. And Chemical Construction) των εταιρειών απο το Ελληνικό δημόσιο, όμως αποτελεί αντικείμενο έρευνάς μου και θα επανέλθω όταν έχω αρκετά στοιχεία περί αυτών των αποζημιώσεων.<br /> <b><br /> </b><br /> <b>Ο λαός μας λέει “Εκεί που μας χρωστούσαν, μας πήραν και το βόδι”!!!</b><br /> <br /> <br /> <a href="http://elladasimera.blogspot.gr/2012/07/cooper.html"><span style="color: #9fc5e8;">πηγή</span></a>

H σύμβαση Cooper !!! To Γ΄ Μέρος της έρευνας

H περίπτωση του υφυπουργού κ.Κουτσογιάννη (1989) και η έλευση Κλίντον και Μπαρόζο Τα αμύθητα κέρδη της διαχειρίστριας εταιρίας!!! Το Α...

Διαβάστε την συνέχεια

Η μεγάλη επιστροφή των Κούρδων στο διεθνές προσκήνιο

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi3NArDnKToJFdSNfJwZjBrz33LmwOoHcLMvgkcYurjUlj04kYrNiCPcJREiiJO-7GTJMRVjZnoxxv68kbcqQp0WL97U7ZvKz83_5o1dWawFwZPXERngW1j5Ope8aVnX-_sZgKBeKJo/s1600/28.7.12+2.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="360" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi3NArDnKToJFdSNfJwZjBrz33LmwOoHcLMvgkcYurjUlj04kYrNiCPcJREiiJO-7GTJMRVjZnoxxv68kbcqQp0WL97U7ZvKz83_5o1dWawFwZPXERngW1j5Ope8aVnX-_sZgKBeKJo/s640/28.7.12+2.jpg" width="600" /></a></div><br /> Τα τεχνητά σύνορα της Μέσης Ανατολής, που σχεδιάστηκαν μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο από τις αποικιακές αυτοκρατορίες της εποχής, συμπεριλαμβανομένης της Γαλλίας και του Ηνωμένου Βασιλείου αλλάζουν. Παρά τις σφαγές, τη πολιτική και πολιτιστική γενοκτονία και τις καθημερινές απειλές , οι Κούρδοι επέστρεψαν σήμερα στο διεθνές προσκήνιο της ιστορίας.<br /> <br /> Το συριακό Κουρδιστάν, η Δυτικό Κουρδιστάν όπως ορίζεται από τον κουρδικό λαό, υπήρξε πάντα την πίσω βάση για τα κουρδικά κινήματα αντίστασης και τους Κούρδους διανοούμενους από την εποχή της τετραχοτόμησης της ιστορικής πατρίδας τους, μεταξύ Τουρκίας, Συρίας, Ιράκ και Ιράν. Αυτή η αποικιακή ανταλλαγή εδαφών ήταν δυνατή μόνο με τον ρόλο της Γαλλίας και του Ηνωμένου Βασίλειου. Το κουρδικό ζήτημα αποτελεί συνεπώς επίσης πρόβλημα της Γαλλίας και του Ηνωμένου Βασιλείου.<br /> <br /> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhJOyS1_q_lRx8Fz1Rux3SUiaEQaG3ST2zWH2LgiIZ-4MIVCaGmoDKOQZ9y1vvqtiOIjKNt0s7hFtV_lROVb1q3NG6-tiwVXPyFPxUQ2U1jXtb7SPHoFitrz4QFOG4T437Tk_PTUA2v/s1600/28.7.12+1.jpg"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhJOyS1_q_lRx8Fz1Rux3SUiaEQaG3ST2zWH2LgiIZ-4MIVCaGmoDKOQZ9y1vvqtiOIjKNt0s7hFtV_lROVb1q3NG6-tiwVXPyFPxUQ2U1jXtb7SPHoFitrz4QFOG4T437Tk_PTUA2v/s640/28.7.12+1.jpg" /></a><br /> <br /> Μετά την εξέγερση που ξεκίνησε στα μέσα Μαρτίου 2011 στην Συρία, οι Κούρδοι έχουν αρνηθεί να συμμετάσχουν σε έναν πόλεμο μεταξύ των ενόπλων και πολιτικών ομάδων που εκπαιδεύονται και υποστηρίζονται από τη Δύση και το τρίο Κατάρ-Τουρκία-Σαουδική Αραβία, και του καθεστώτος του Άσαντ. Μάθημα ιστορίας! Το 2004, περισσότερο από 30 Κούρδους σφαγιάστηκαν στην Καμισλί, τη μεγαλύτερη κουρδική πόλη στη Συρία, μπροστά από τα μάτια ολόκληρου του κόσμου. Οι σημερινοί «αντιπολιτευόμενοι» ήταν τότε αξιωματούχοι του καθεστώτος. Σήμερα, αυτοί οι «αντιπολιτευόμενοι» αρνούνται ακόμα να αναγνωρίσουν τα νόμιμα δικαιώματα του κουρδικού λαού.<br /> <br /> Το κύριο κουρδικό κόμμα PYD (Κόμμα της Δημοκρατικής Ένωσης) που δημιουργήθηκε το 2003, εργάζεται για τέσσερα χρόνια σε ένα σχέδιο αυτονομίας για τη Συρία, ήτοι για μια δημοκρατική αυτοδιοίκηση σε όλη τη χώρα. Από το Μάρτιο του 2011, οι Κούρδοι εγκαινίασαν την οικοδόμηση της δημοκρατικής αυτονομίας τους, με το άνοιγμα, με πρωτοβουλία του PYD, σχολείων κουρδικής γλώσσας που απαγορεύονταν μέχρι την επανάσταση, αλλάζοντας τα ονόματα των αραβοποιημένων πόλεων και χωριών, ιδρύοντας νέους δήμους, λαϊκά συμβούλια και επιτροπές αυτοάμυνας για την προστασία του πληθυσμού.<br /> <br /> Ο κουρδικός πληθυσμός της Συρίας υπολογίζεται σε περίπου 3,5 εκατ., ήτοι το 15% του πληθυσμού της χώρας, με μισό εκατομμύριο στη Δαμασκό και 600.000 στο Χαλέπι.<br /> <br /> Οι Κούρδοι είναι σήμερα οι πιο οργανωμένοι και οι μόνοι που διαθέτουν συγκεκριμένο σχέδιο για τη Συρία. Συνειδητοποιημένοι για τις απόπειρες αποσταθεροποίησης και διαίρεσης που στοχεύουν το συριακό Κουρδιστάν, οι κυριότερες κουρδικές παρατάξεις, το Συμβούλιο του Λαού του Δυτικού Κουρδιστάν το οποίο περιλαμβάνει μερικά κουρδικά κόμματα από τα οποία το PYD και το Εθνικό Κουρδοσυριακό Κογκρέσο (CNK), δεύτερη παράταξη, αποφάσισαν να ενώσουν τις δυνάμεις τους σε ένα ενιαίο και μοναδικό μπλοκ μετά από συζητήσεις στο ιρακινό Κουρδιστάν 9- 10 Ιουλίου. Η συμφωνία υπογράφτηκε στην παρουσία του Προέδρου του ιρακινού Κουρδιστάν Μασούντ Μπαρζανί.<br /> <br /> <b>Η ανάληψη του ελέγχου του συριακού Κουρδιστάν</b><br /> <br /> Μετά από μια μακρά προετοιμασία και αναμονή, οι Κούρδοι ξεκίνησαν μια επίθεση στις 19 Ιουλίου κατά όλων των θεσμικών οργάνων του καθεστώτος Μπάαθ στην εξουσία εδώ και 40 χρόνια, παίρνοντας τον έλεγχο τεσσάρων πόλεων, Kobani, Efrin, Derka Hamko και Amude.<br /> <br /> Στις 20 Ιουλίου, ανακοινώθηκε η δημιουργία των Μονάδων Λαϊκής Άμυνας (YPG). «Ο βασικός μας στόχος είναι να υπερασπιστούν τα εθνικά συμφέροντα του κουρδικού λαού. Ανακοινώνουμε στο λαό μας ότι είμαστε σε θέση να προστατεύσουμε ολόκληρη την περιοχή», δήλωσε το YPG σε ανακοίνωση.<br /> <br /> Την επόμενη μέρα, το κίνημα της δημοκρατικής κοινωνίας του Δυτικού Κουρδιστάν (TEV-DEM), μία οργάνωση που καπελώνει τις κυριότερες κουρδοσυριακές παρατάξεις από τις οποιές το PYD έχει τη μεγαλύτερη επιρροή, κάλεσε από την πλευρά του, τους Άραβες, Αρμενίους, Ασσυροχαλδαίους να τεθούν στο πλευρό του κουρδικού λαού. Το κίνημα υπόσχεται να προστατεύσει αυτούς τους λαούς, χωρίς διάκριση, υποστηρίζοντας ότι υποστηρίζει μια χώρα ενωμένη και δημοκρατική, όπου οι άνθρωποι ζουν μαζί.<br /> <br /> Στις 25 Ιουλίου, οι Κούρδοι της Συρίας ανακοίνωσαν τη δημιουργία του Ανώτατου Κουρδικού Συμβουλίου, το οποίο θα εκπροσωπήσει από δω και στο εξής τον κουρδικό λαό τόσο σε εθνικό όσο και σε διεθνές επίπεδο.<br /> <b><br /> Συγκρούσεις μεταξύ των δυνάμεων του καθεστώς και των Κούρδων </b><br /> <br /> Στις 26 Ιουλίου, οι δυνάμεις του καθεστώτος Ασαντ επιτεθήκαν σε Κούρδους ακτιβιστές στη γειτονιά Tariq Aldab στο Χαλέπι, σκοτώνοντας τρία άτομα και τραυματίζοντας άλλα 11, ενώ είχαν πάει επι τόπου για να φέρουν προμήθειες σε οικογένειες Κούρδων που έτρεφαν σε φυγή λόγω των μαχών. Σε αντίποινα, οι Κούρδοι μαχητές επιτέθηκαν στις δυνάμεις ασφαλείας στην περιοχή Sakan Shababi στο Χαλέπι, που βρίσκεται ανάμεσα σε δύο κουρδικές γειτονιές, Ashrafia και Σεΐχη Maqsood. Οι Μονάδες Λαϊκής Άμυνας αναγγείλαν ότι σκότωσαν έξι μέλη των συριακών δυνάμεων ασφαλείας και απείλησαν για περαιτέρω αντίποινα σε περίπτωση συριακών επιθέσεων εναντίον του κουρδικού λαού.<br /> <b><br /> Οι ανοικτές απειλές του τουρκικού καθεστώτος</b><br /> <br /> Η πορεία προς τη δημοκρατική αυτονομία του κουρδικού λαού και τα κεκτημένα του ήταν, όπως αναμενόταν, προφάσεις των απειλών που εκτοξεύτηκαν από το καταπιεστικό καθεστώς της Τουρκίας. Αρνούμενο όλες τις νόμιμες απαιτήσεις του κουρδικού λαού στην Τουρκία, το καθεστώς θέλει να τους καταστείλει οπουδήποτε βρίσκονται, ακόμα και στο φεγγάρι.<br /> <br /> Στις 26 Ιουλίου, ο Πρωθυπουργός της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν χαρακτήρισε την κινητοποίηση των Κούρδων της Συρίας ως «τρομοκρατία» και απείλησε να παρέμβει. «Εξάλλου αυτό πράττουμε και συνεχίζουμε να πράξουμε στο Ιράκ. Αν πραγματοποιούμε από καιρό σε καιρό αεροπορικές επιθέσεις εναντίον των περιοχών των τρομοκρατών, πρόκειται για μέτρα για την άμυνα μας », είπε, αλλά δεν μίλησε για τις σφαγές που διαπράττονται μέσω αυτών των αεροπορικών επιδρομών. Ούτε δεν λέει ότι αυτή η αντι-κουρδική πολιτική είχε ως αποτέλεσμα μόνο να ενισχύσει τις διεκδικήσεις αυτού του λαού. Το τουρκικό καθεστώς βομβαρδίζει τακτικά περιοχές που ελέγχονται από το ΡΚΚ στο Βόρειο Ιράκ, η Νότιο Κουρδιστάν, χωρίς καμία επιτυχία.<br /> <br /> «Θα υπάρξει αναπόφευκτα μια απάντηση από τη πλευρά μας ενώπιο αυτής της συμπεριφοράς», πρόσθεσε σε συνέντευξη τύπου, πριν πάει στο Λονδίνο, αναφερόμενος στη πιθανότητα να δημιουργήσει μια ζώνη προστασίας στο συριακό έδαφος με πρόσχημα την αντιμετώπιση του ΡΚΚ. «Είναι μέρος των εναλλακτικών λύσεων. Μία ζώνη ασφαλείας, μια ουδέτερη ζώνη, όλα αυτά είναι μέρος των εναλλακτικών λύσεων που σχεδιάζουμε κατά αυτών των στρατοπέδων (του ΡΚΚ)», είπε.<br /> <br /> <b>Οι παραστρατιωτικοί του Ερντογάν</b><br /> <br /> Το τουρκικό καθεστώς έχει επίσης κινητοποιήσει τους παραστρατιωτικούς συνεργάτες του για να σταματήσει την κουρδική πορεία. Στις 23 Ιουλίου, ο Abdel Basset Sayda, ο επικεφαλής του Συριακού Εθνικού Συμβουλίου (ΣΕΣ), που σχηματίστηκε στην Κωνσταντινούπολη, υποστήριξε ότι «το συριακό καθεστώς άφησε αυτή τη περιοχή στο PKK ή στο PYD και αποθύρθηκε». Χωρίς καμία υποστήριξη από τον κουρδικό λαό, αυτός ο ηγέτης του ΣΕΣ δεν διστάζει να δηλώσει ότι οι Κούρδοι δεν είναι στο πλευρό του PYD αλλά του ΣΕΣ.<br /> <br /> Από την πλευρά του, ένα μέλος μιας παραστρατιωτικής ομάδας του τουρκικού καθεστώτος που εδράζεται στην Αντιόχεια, της Ubed Muse, απαιτεί όπλα για την καταπολέμηση του ΡΚΚ, επιβεβαιώνοντας στο Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων (AFP): «Εάν μπορούσαμε μόνο να έχουμε την υποστήριξη της Τουρκίας για προμήθεια όπλων». Ο ίδιος είναι επικεφαλής μιας ομάδας 45 ανδρών και δεν ντρέπεται να μιλά για την εξαθλίωση ενός κινήματος που μάχεται για τα νόμιμα δικαιώματα του κουρδικού λαού. Πρέπει να του υπενθυμίσουμε ότι «ο αφέντης-σκύλος του», η Τουρκία, δεύτερος μεγαλύτερος στρατός του ΝΑΤΟ δεν κατάφερε να καταστρέψει το PKK για 30 χρόνια, ακόμη και με την οικονομική, διπλωματική, στρατιωτική υποστήριξη της Δύσης.<br /> <br /> Στις 26 Ιουλίου η Άγκυρα δέχθηκε τον λιποταξία Στρατηγό Μανάφ Τλας, μέλος του πρώτου κύκλου της συριακής εξουσίας. Θεωρείται από τους Τούρκους ως ο μελλοντικός επικεφαλής της συριακής κυβέρνησης. Εν ολίγοις, η Άγκυρα κάνει τα πάντα για να καταστείλει τις προσδοκίες των Κούρδων, στηριζόμενη στους συνεργούς της.<br /> <br /> <b>Η τουρκική επέμβαση θα ήταν τρέλα</b><br /> <br /> Επί τόπου, τα πράγματα είναι διαφορετικά. Ο επικεφαλής του συριακού κουρδικού κόμματος PYD Σαλίχ Μουσλίμ, διέψευσε τις απειλές που θα προέρχονταν από τον Ελεύθερο Συριακό Στρατό (ΕΣΣ) κατά των Κούρδων που διαδίδουν τα τουρκικά μέσα ενημέρωσης. «Αντ 'αυτού, δείχνει συμπάθεια για τον αγώνα μας», είπε στο ActuKurde και στο κουρδικό πρακτορείο ειδήσεων Φιράτ.<br /> <br /> Το Κουρδικό Εργατικό Κόμμα (ΡΚΚ), το οποίο υποστηρίζεται από εκατομμύρια Κούρδους τόσο στο Κουρδιστάν όσο και στη διασπορά προειδοποίησε τη Τουρκία μετά τις απειλές του Ερντογάν: «Οι Κούρδοι θα κινητοποιηθούν παντού κατά του τουρκικού κράτους σε περίπτωση τουρκικής επέμβασης εναντίον των Κούρδων της Συρίας».<br /> <br /> Εκφράζοντας την αλληλεγγύη της προς τους Κούρδους της Συρίας, η οργάνωση επιβεβαιώνει ότι οι Κούρδοι της Τουρκίας δεν θα παραμείνουν με σταυρωμένα τα χέρια, ενώπιο μιας τέτοιας επίθεσης από το καθεστώς ΑΚΡ, το κυβερνών κόμμα από το 2002, χαρακτηρίζοντας τη στάση του Ερντογάν ως «βαθιά ρατσιστική» και «σοβινιστική» προς τον κουρδικό λαό.<br /> <br /> <b>Είτε αυτονομία είτε χάος και ολική διακοπή!</b><br /> <br /> Η αντι-κουρδική πολιτική του τουρκικού καθεστώτος δεν θα φέρνει παρά την έκρηξη της Τουρκίας, ακολουθώντας το παράδειγμα του Ιράκ και της Συρία. Τα σχέδια αυτά που βασίζονται σε μία μοναδική φυλή ή θρησκεία είναι καταδικασμένα σε αποτυχία. Το κουρδικό κίνημα προσφέρει μια δημοκρατική και οικολογική συνομοσπονδία της Μέσης Ανατολής για την επίλυση των εθνοτικών και θρησκευτικών προβλημάτων.<br /> <br /> Οι Κούρδοι, ο μεγαλύτερος λαός στον κόσμο χωρίς κράτος, με συνολικό πληθυσμό 40 εκατομμυρίων, δεν δέχονται πλέον να ζήσουν χωρίς θεσμούς. Είτε μια δημοκρατική αυτονομία για όλες τις συνιστώσες αυτών των χωρών σε ένα ομοσπονδιακό ή συνομοσπονδιακό σύστημα, είτε ολική διακοπή! <br /> Οι σφαγές και οι απειλές δεν θα κάνουν τον λαό να οπισθοδρομήσει. Η πολιτική της βίας και της άρνησης κατάρρευσε. Τα τεχνητά σύνορα δεν είναι πλέον βιώσιμα. <br /> <br /> Χρειάζεται μια νέα προσέγγιση από τη Τουρκία, διότι η αντι-κουρδική συμμαχία μεταξύ της Τουρκίας, του Ιράν, και της Συρίας κατάρρευσε επίσης. Η συνέχιση της ίδιας πολιτικής θα οδηγήσει μόνο στο χάος που θα επιφέρει την ήττα της Τουρκίας.<br /> <br /> <br /> Maxime Azadi<br /> <a href="http://infognomonpolitics.blogspot.gr/"><span style="color: #9fc5e8;">πηγή</span></a>

Η μεγάλη επιστροφή των Κούρδων στο διεθνές προσκήνιο

Τα τεχνητά σύνορα της Μέσης Ανατολής, που σχεδιάστηκαν μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο από τις αποικιακές αυτοκρατορίες της εποχής, συμπερι...

Διαβάστε την συνέχεια

Τούρκος πρώην Υπουργός Αμύνης, προειδοποιεί για διαμελισμό της Τουρκίας

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.cemilturan.gr/wp-content/uploads/2008/07/kurdistan03.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="370" src="http://www.cemilturan.gr/wp-content/uploads/2008/07/kurdistan03.jpg" width="600" /></a></div><h3></h3><h3 style="color: #cc0000; font-weight: normal; text-align: center;"><b>Η χρεοκοπία του «στρατηγικού βάθους» και η ανύπαρκτη Ελλάδα.</b></h3><br /> <br /> <i>του Σάββα Καλεντερίδη</i><br /> Η ελληνική κοινή γνώμη βομβαρδίστηκε επί μια πενταετία με το περίφημο δόγμα του «στρατηγικού βάθους» της Τουρκίας, την πατρότητα του οποίου διεκδικεί ο επί των Εξωτερικών κ. Νταβούτογλου, ο οποίος δέχεται ανοικτά σφοδρή κριτική από σημαντικούς σχολιογράφους τουρκικών εφημερίδων για τις εν γένει επιλογές του και κυρίως για την πολιτική που ακολούθησε στο θέμα της Συρίας. Να σημειώσουμε ότι η Τουρκία όχι μόνο συντάχθηκε, αλλά πλειοδότησε στην επιχείρηση ανατροπής του μέχρι πριν ενάμιση χρόνο στενού προσωπικού φίλου του Ερντογάν Μπασάρ Άσαντ, προέδρου της τότε στρατηγικής φίλης Συρίας.<br /> Όταν η Τουρκία άρχισε να δέχεται στο έδαφός της, σε ειδικά διαμορφωμένα στρατόπεδα, «πρόσφυγες» από τη Συρία και όταν άρχισε να φιλοξενεί τους επικεφαλής του Εθνικού Συμβουλίου της Συρίας και του λεγόμενου Ελεύθερου Στρατού της Συρίας, ο Μεχμέτ Γιαζάρ, που το 1985 εξελέγη βουλευτής με το Κόμμα της Μητέρας Πατρίδας, του Τουργκούτ Οζάλ, και διετέλεσε υπουργός Επικρατείας το 1989 και Αμύνης το 1991, βλέποντας την πολιτική που ακολουθεί η κυβέρνηση Ερντογάν και ο Νταβούτογλου στο ζήτημα της Συρίας, στις 12 Οκτωβρίου 2010 έστειλε προσωπική επιστολή στον Τούρκο πρωθυπουργό, στην οποία αναφέρεται στις επιπτώσεις που αναμένεται να έχει η πολιτική των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή και η εφαρμογή του Σχεδίου της Ευρύτερης Μέσης Ανατολής.<br /> Τα κύρια σημεία της συγκεκριμένης επιστολής ήταν τα εξής:<br /> «... Για την ασφάλεια των πετρελαίων και του Ισραήλ έχει ήδη ιδρυθεί ένα ημιανεξάρτητο κουρδικό κράτος στο ΙράκΤο ΡΚΚ έχει εγκατασταθεί εν ασφαλεία στο όρος Κανδήλι με τη βοήθεια του Βορείου Ιράκ. Χωρίς καμία αμφιβολία, κατά τη διάρκεια αυτών των εξελίξεων η Τουρκία χρησιμοποιήθηκε. Με την ενεργοποίηση της «Δύναμης Σφυρί» βορείως του 36^ου Παραλλήλου για την προστασία των Κούρδων, μετά την επίθεση στο Ιράκ, το 1991, η Τουρκία συνειδητά ή ασυνείδητα συνέβαλε στη δημιουργία αυτού του κράτους.<br /> Τώρα παίζεται ένα παρόμοιο έργο στη Συρία. Όπως φαίνεται, η Συρία θα διαμελιστεί, και στα ΒΑ της, αμέσως μετά τα σύνορά μας, θα ιδρυθεί ένα δεύτερο Ομόσπονδο Κουρδικό Κράτος. Στο θέμα αυτό διατηρώ κάποιες ενστάσεις και θεωρώ ότι μας χρησιμοποιούν ως χώρα.<br /> Το ΡΚΚ ήδη έχει αρχίσει να στέλνει κάποια μηνύματα στους Κούρδους της Συρίας. Αναμφίβολα, δεν είναι δυνατόν να θεωρήσει κανείς ότι εγώ είναι δυνατόν να υποστηρίξω καθεστώτα όπως του Σαντάμ, του Μπασάρ Άσαντ και του Ιράν.<br /> Όμως τα μεγάλα κράτη έχουν δυνατότητες να αξιολογούν και να χρησιμοποιούν πολύ καλύτερα από μας τις περιφερειακές δυναμικές και τις συνθήκες που επικρατούν στο εσωτερικό των χωρών της περιοχής. Ίσως να μας ικανοποιεί το γεγονός ότι φαινομενικά έχουμε εξομαλύνει τις σχέσεις μας και έχουμε αυξήσει τις εξαγωγές μας προς το Βόρειο Ιράκ. Ίσως να υπερασπιζόμαστε την ακεραιότητα του Ιράκ. Τώρα το ίδιο κάνουν και οι ΗΠΑ, υπό το φόβο του Ιράν. Όμως, όταν αρχίσει να αλλάζει η κατάσταση και στο Ιράν, τότε υπάρχουν μεγάλες πιθανότητες το Ιράκ να μην μπορέσει να διατηρήσει την ακεραιότητά του.<br /> Τα ημιανεξάρτητα ομόσπονδα κουρδικά κράτη που σχηματίζονται -χθες το Ιράκ, σήμερα η Συρία, αύριο στο Ιράν- περισφίγγουν την Τουρκία και κανείς σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να κάνει ότι δεν βλέπει πως είναι σε εφαρμογή το Σχέδιο της ίδρυσης ενός Μεγάλου Κουρδιστάν, το οποίο θα συμπεριλαμβάνει και εδάφη της Τουρκίας. Γιατί το πιο σημαντικό σκέλος του Σχεδίου της Ευρύτερης Μέσης Ανατολής είναι η ίδρυση του Μεγάλου Κουρδιστάν. Αυτός είναι ένας δρόμος που στο τέλος θα οδηγήσει στην ένωση Ισραήλ-Κουρδιστάν. Ασφαλώς δεν είναι δυνατόν να περιμένει κανείς ότι θα αποδεχτούμε ποτέ ένα σχέδιο που οδηγεί στο διαμελισμό της Τουρκίας. Όμως, δεν πρέπει να αφήσουμε το λαγό να περάσει το ανάχωμα...<br /> Οι ΗΠΑ, ειδικά την περίοδο αυτή, έχουν ανάγκη την Τουρκία για να εξασφαλίσει την ακεραιότητα του Ιράκ και να περιορίσει τον αντιαμερικανισμό στη Μέση Ανατολή, για να αντιμετωπίσουν το Ιράν. Αυτοί είναι και οι λόγοι που οι ΗΠΑ επιδεικνύουν ως πρότυπο το μετριοπαθές Ισλάμ της Τουρκίας. Οι ΗΠΑ σχεδιάζουν ότι η ανατροπή των δικτατορικών καθεστώτων στη Μέση Ανατολή και η ανάληψη της διακυβέρνησης από μετριοπαθή ισλαμικά κόμματα μέσω εκλογών, θα γίνει με πιο ομαλό τρόπο έχοντας ως πρότυπο την Τουρκία. Γι’ αυτό το λόγο είναι τόσο σημαντικά για τις ΗΠΑ η Τουρκία και το ΑΚΡ. Αυτό είναι μια σημαντική δύναμη για την Τουρκία την περίοδο αυτή. Αρκεί να οργανώσουμε και να σχεδιάσουμε τις δράσεις μας σε μεσοπρόθεσμο και μακροπρόθεσμο επίπεδο.<br /> Δεν έχω αμφιβολία ότι το κράτος μας, που έχει βαθιά παράδοση και διαθέτει την ανάλογη πληροφόρηση, θα κάνει πολύ καλύτερες αξιολογήσεις από τις δικές μου στο θέμα αυτό. Οι απόψεις μου που περιέχονται στην παρούσα επιστολή, είναι αυτά που μπορεί να δει κανείς απ’ έξω, ως απλός πολίτης...».<br /> Παραθέσαμε τα κυριότερα σημεία της επιστολής του πρώην Υπουργού Αμύνης της Τουρκίας, γιατί θεωρούμε πως -αν και λέει ότι περιέγραψε την κατάσταση με τα μάτια ενός πολίτη, που βλέπει τα πράγματα απ’ έξω- περιέχει πολύ σημαντικές διαπιστώσεις και προδιαγράφει εξελίξεις που θα οδηγήσουν στην επαναχάραξη των συνόρων στην ευρύτερη περιοχή της Μεσοποταμίας και<b> θα φέρουν έναν καινούργιο γείτονα της Κύπρου και της Ελλάδος, το Κουρδιστάν, που θα έχει διέξοδο στη θαλάσσια περιοχή μεταξύ Μερσίνας και Αλεξανδρέττας</b><br /> Αφού σημειώσουμε την ποιότητα της πολιτικής ανάλυσης του Τούρκου πρώην υπουργού, ο οποίος, σημειωτέον, απέχει από την πολιτική τα τελευταία είκοσι χρόνια, να υπογραμμίσουμε ότι η διαδικασία αυτή δεν θα γίνει εύκολα, καθώς η Τουρκία και γνώστης του σχεδίου είναι και αρκετή πολιτική, διπλωματική, οικονομική και στρατιωτική δύναμη διαθέτει, και ξέρει να <span style="background-color: yellow;">κάνει</span> καλά το «ανατολίτικο» παζάρι με τους μεγάλους παίκτες της περιοχής, με πρώτο και καλύτερο τη Ρωσία.<br /> Η Ελλάδα σπαράσσεται από τη μεγαλύτερη κρίση από ιδρύσεως του ελληνικού κράτους και τα κόμματα φαίνεται ότι έχουν χάσει κάθε επαφή με την κοινωνική και τη διεθνή πραγματικότητα, αφού μέρα με τη μέρα -λες και διαγωνίζονται μεταξύ τους- αρθρώνουν όλο και πιο ανεύθυνο και δημαγωγικό λόγο και βυθίζονται στην ανυποληψία, ενώ με ανεύθυνους και υποκριτικούς χειρισμούς ακόμα και για απλά θέματα, όπως αυτό της αθλήτριας Βούλας Παπαχρήστου, συνεχίζουν να καταβαραθρώνουν και να πλήττουν το κύρος της χώρας σε διεθνές επίπεδο. Παρότι συνεχίζεται η τραγική ανεπάρκεια του πολιτικού συστήματος και στη διαχείριση κρίσεων, είναι επιβεβλημένο η χώρα να αρθεί στο ύψος των περιστάσεων -και όχι απλά να παρακολουθεί τις εξελίξεις γύρω από τα θέματα που αναπτύσσονται στην ως άνω επιστολή- και να χαράξει στρατηγική<br /> Τολμώ δε να υπογραμμίσω ότι σε περίπτωση που «διαβάσουμε» σωστά τις εξελίξεις και σχεδιάσουμε ανάλογα τις πολιτικές επιλογές της πατρίδος μας, δεν είναι μακριά η περίοδος που ίσως να μπορούμε να μιλάμε ότι δεν υφίσταται καν τουρκική απειλή.<br /> >Αρκεί να αρθούμε στο ύψος των περιστάσεων και να απομονώσουμε τους καταστροφείς του έθνους και της πατρίδος.<br /> <span style="color: #9fc5e8;">πηγή</span>

Τούρκος πρώην Υπουργός Αμύνης, προειδοποιεί για διαμελισμό της Τουρκίας

Η χρεοκοπία του «στρατηγικού βάθους» και η ανύπαρκτη Ελλάδα. του Σάββα Καλεντερίδη Η ελληνική κοινή γνώμη βομβαρδίστηκε επί μια πενταετία...

Διαβάστε την συνέχεια

«Σύμβαση Cooper»: Το Β΄ μέρος της έρευνας που ξετυλίγει το κουβάρι μιας απίστευτης υπόθεσης στην Ελλάδα

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.aegeantimes.gr/images/52724.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="360" src="http://www.aegeantimes.gr/images/52724.jpg" width="600" /></a></div><br /> <h3 style="color: #cc0000; text-align: center;"><b>Ολα τα ΦΕΚ από το 1940! Ποια είναι η ιδιοκτήτρια εταιρία! Ποιοι οι αντιπρόσωποι της στην Ελλάδα! Τι σχέση είχε η ΔΕΗ; Νέες εκρηκτικές αποκαλύψεις ! </b></h3><a href="http://elladasimera.blogspot.gr/2012/07/h-cooper.html"><b><span style="color: blue;">Το Α' Μέρος εδώ</span></b></a><br /> Η «σύμβαση cooper» όπως συνηθίζεται να αποκαλείται, αποτελεί την κορυφή του παγόβουνου. Η προσπάθεια των μεγάλων νικηφόρων γεωπολιτικών συμφερόντων του Β! Παγκοσμίου Πολέμου, να υποκλέψουν τον μοναδικό πλούτο μιας υπό κατοχή μικρής χώρας όπως η Ελλάδα, βρήκε αρωγούς, τούς «εφιάλτες» και «νενέκους», ένα πολιτικό προσωπικό το οποίο επέβαλλαν, δια διαφόρων μεθόδων, ως βασιλείς, ως δικτάτορες, ως κυβερνήσεις σε τούτη την χώρα.<br /> <br /> Η οποία δυστυχώς είχε την τύχη ή την ατυχία, να έχει στα σπλάχνα της πολύτιμο ορυκτό πλούτο, απαραίτητα για την στρατιωτική βιομηχανία παραγωγής σύγχρονων όπλων, την διαστημική τεχνολογία, της οποίας η βάση αποτελείται από υλικά παραγόμενα από τον μοναδικό ορυκτό πλούτο της Ελλάδος, την φαρμακευτική βιομηχανία, την βιομηχανία μετάλλων, και βέβαια τον χρυσό, το ουράνιο U 235, όπως και τούς υδρογονάνθρακες.<br /> <br /> Όταν λέμε «σύμβαση cooper» εννοούμε την παραχώρηση εκ μέρους του Ελληνικού Δημοσίου σε εταιρεία η οποία κατείχε το προνόμιο της εκμεταλλεύσεως της παραγόμενης δύναμης του ρέοντος ύδατος του ποταμού Αχελώου με στόχο την παραγωγή ηλεκτρικού ρεύματος και την εκμετάλλευσή του επί 70 χρόνια έως το έτος 2010, συγχρόνως παρεχωρείτο η αποκλειστική εκμετάλλευση του ορυκτού πλούτου της χώρας.<br /> <br /> <b>Η εταιρεία ήταν η Hellenic Hydro-Electric and Metallurgical Corporation η οποία ήταν η βιτρίνα και ουσιαστικά η σύμβαση απευθυνόταν στην Hugh l. Cooper & Co inc. And Chemical Construction</b>.<br /> <br /> Παραθέτω <b>αποσπάσματα του Α.Ν. 2220/1940</b> για του λόγου το αληθές.<br /> <br /> Ανάλογες συμβάσεις σύναψε η εν λόγω εταιρεία και με άλλα αντικείμενα τα οποία ήταν αναλόγου είδους και μεγέθους ως και χρονικής διάρκειας.<br /> <br /> <img border="0" height="827" src="http://www.aegeantimes.gr/img/fek-cooper1.jpg" width="500" /><br /> <br /> <br /> <br /> <img border="0" height="951" src="http://www.aegeantimes.gr/img/fek-cooper2.jpg" width="500" /><br /> <br /> Εκτός από την κατασκευή και εκμετάλλευση από τον Ανάδοχο, για 70 χρόνια (άρθρο 30) των τριών φραγμάτων (Κρεμαστών, Πρεβέντζας και Κριεκουκιού) στον ποταμό Αχελώο προβλεπόταν και κατασκευή, ιδιοκτησία και εκμετάλλευση ηλεκτρικού δικτύου για την πώληση ή για ιδία χρήση «της παραχθησομένης ηλεκτρικής ενεργείας» σε εργοστάσια του Αναδόχου (άρθρο 52) για την επεξεργασία πρώτων υλών που το consortium θα ίδρυε όπου και όποτε ήθελε έχοντας μάλιστα και το δικαίωμα αποκλεισμού τρίτων (exclusionʼs right). <br /> <br /> Αλλά δεν φτάνουν αυτά, εντελώς αναπάντεχα (στο άρθρο 56, παράγραφος 2) δίδεται δικαίωμα στην Ανάδοχο να ιδρύσει παρόμοιες υδροηλεκτρικές εγκαταστάσεις και στους ποταμούς Αλιάκμονα, Μόρνο και Φείδαρι, παρά το ότι ο τίτλος της σύμβασης (και ο Α.Ν. 2220/1940) αναφέρεται μόνο στον Αχελώο. <br /> <br /> Με απλά λόγια το Consortium <b>είχε το δικαίωμα να στήσει σε όποιο σημείο της Ελληνικής Επικράτειας ήθελε δικά του εργοστάσια κάθε είδους και μάλιστα επεξεργασίας πρώτων υλών</b>, που δεν θα τις έφερνε βέβαια από το εξωτερικό αλλά θα τις εξόρυσσε από το υπέδαφος της χώρας, και να τα τροφοδοτεί με ηλεκτρικό ρεύμα περνώντας δίκτυο από όπου ήθελε, και επί πλέον οι κεντρικές ή τοπικές αρχές ήταν υποχρεωμένες να του παράσχουν κάθε νομική και πρακτική βοήθεια με αστυνόμευση, απαλλοτριώσεις, απαγορεύσεις χρήσης από πρώην ιδιοκτήτες, όμορους, κλπ, αλλά επιπλέον αυτά όλα μπορούσε (άρθρο 56 παράγραφοι 2, 4, 5 και 6) να τα κάνει αποκλείοντας οποιονδήποτε άλλον ενδιαφερόμενο ανταγωνιστή από το να πράξει το ίδιο.<br /> <br /> Αν αυτό δεν είναι πλήρης παράδοση σε αποικιοκρατικό μονοπώλιο, τότε θα πρέπει να επανακαθορίσουμε τον όρο αποικιοκρατία!!!<br /> <br /> Η σύμβαση αυτή στην πραγματικότητα παρέχει το αποκλειστικό δικαίωμα στον ανάδοχο να κάνει όλα όσα προαναφέρθηκαν.<br /> <br /> Οι Αμερικανοί έχοντας από το 1940 μέχρι και πρόσφατα άλλες πλουτοπαραγωγικές προτεραιότητες ανά τον κόσμο, από άλλες πιο «φτηνές» και πρόσφορες πηγές από άλλο μέρος του πλανήτη (Μέση Ανατολή-Ιράκ), απλώς «πάγωσαν» για το μέλλον κάθε εξόρυξη πλούτου από την Ελλάδα, εκτός από τις εξορύξεις του αλουμινιούχου βωξίτη.<br /> <br /> Σήμερα επανερχόμενοι ζητούν μέσω της Τρόικας την αποκρατικοποίηση των εταιρειών παραγωγής αλουμινιούχου βωξίτη.<br /> <br /> Όπως είναι γνωστό το αλουμίνιο αποκτάται ως καθαρό μέταλλο μόνο με την χρήση ηλεκτρικού ρεύματος αντίθετα από τον σίδηρο που η αναγωγή και ο διαχωρισμός του από τα σιδηρούχα μεταλλεύματα γίνεται με την καύση άνθρακος. Εδώ πρέπει να αναφέρουμε ότι οι βιομηχανίες καθαρισμού του αλουμινίου είναι εξαιρετικά ηλεκτροβόρες. Στον λόγο αυτόν οφείλεται και η πρόβλεψη (πολύ σωστά) της κατασκευής ηλεκτροπαραγωγών μονάδων. <br /> <br /> Η διάσπαση και κατάτμηση της ΔΕΗ είναι προτεραιότητα στις αποκρατικοποιήσεις του κ. Σαμαρά!!!<br /> <br /> <b>Μέσα στα άρθρα του αναγκαστικού νόμου Α.Ν. 2220/1940, κατά την άποψή μου, υποκρύπτεται και μία “δεύτερη” σύμβαση, η οποία σαφώς αναφέρεται στην εκμετάλλευση ορυκτού πλούτου και στην ίδρυση συναφών βιομηχανιών από την ανάδοχο εταιρεία, δηλ. την HUGH L. COOPER & Co.</b><br /> <br /> Στα άρθρα που αναφέρονται στην σύμβαση που αφορά στην κατασκευή και εκμετάλλευση υδροηλεκτρικού έργου, υπάρχει σαφής αναφορά σε αυτό. <br /> <br /> Στα υπόλοιπα, υπάρχει μία επιτηδευμένη γενικότητα, ενώ όπου εξυπηρετεί την ανάδοχο εταιρία υπάρχει σαφής αναφορά σε ορυκτό πλούτο και μεταλλεύματα. 
<br /> <br /> <b>Οι επίμαχες αναφορές είναι στα παρακάτω άρθρα και εδάφια της σχετικής σύμβασης-αναγκαστικού νόμου Α.Ν. 2220/1940 με ΦΕΚ 65/Β/ 17-2-1940.</b> <br /> <br /> Στο Α Μέρος της Σύμβασης, Κεφάλαιο Ι άρθρο 1 παράγραφος 1, εδάφιο (στ), <br /> <br /> Στο Β΄Μέρος της σύμβασης, άρθρο 52 σελ. 421), άρθρο 56 παράγραφος 1 <br /> <br /> και άρθρο 56 παράγραφοι 4 & 5, πάλι στο Α΄Μέρος της Σύμβασης, άρθρο 30, παράγραφοι 1 και 5.<br /> <br /> Το άξιο ερεύνης και συγχρόνως επιτηδευμένα παράδοξο, είναι ότι εδώ και αρκετά χρόνια την εκμετάλλευση της υδροηλεκτρικής ενέργειας του Αχελώου την έχει η ΔΕΗ.<br /> <br /> <b>Ποια η σχέση λοιπόν της ΔΕΗ με την ανάδοχο εταιρεία του μεγαλύτερου υδροηλεκτρικού έργου στην Ελλάδα, με σύμβαση η οποία λήγει ή έληξε το 2010 κατά τον Α.Ν. 2220/1940 ;;;</b><br /> <br /> Ανανεώθηκε αυτή η σύμβαση και πότε ;;;<br /> <br /> <b>Παραθέτω εδώ τις συμβάσεις με την εταιρεία HUGH L. COOPER & Co και τους αντιπροσώπους της στην Ελλάδα</b>: <br /> <br /> 1. ΦΕΚ Α` 65/17.2.1940, Αναγκαστικός νόμος 2220/1940, "Περί κυρώσεως συμβάσεως δια την παραχώρησιν υδραυλικής δυνάμεως Αχελώου ποταμού". 
<br /> <br /> 2. ΦΕΚ Α` 481/30.10.1936, Βασιλ. Διάταγμα "Περί παροχής αδείας επί προθεσμία δια την εκπόνησιν μελέτης υδροηλεκτρικών εγκαταστάσεων δια την εκμετάλλευσιν των πτώσεων των ποταμών Αλιάκμονος και Αχελώου και των χειμάρρων Μόρνου και Φείδαρι".<br /> <br /> <b>Ποιος λόγος της εμπλοκής του οικονομολόγου και δικηγόρου Δ. Μπάτση και τι υποστήριζε ;;;</b><br /> <br /> Υποστήριζε ο μακαρίτης<b>Δ. Μπάτσης</b>, ότι με τον Α.Ν. 2220/1940, ιδιοκτήτες των εφοδίων τα οποία προμήθευε η ΟΥΝΡΑ, και των πρώτων υλών δηλ. του ορυκτού πλούτου του τόπου, γίνονται αυτόματα οι εμποροβιομήχανοι και τα αφεντικά τους (εταιρεία Cooper), εις βάρος της πλειοψηφίας του πληθυσμού της Ελλάδος στον οποίον και απευθύνετο η βοήθεια της ΟΥΝΡΑ και επομένως τα εφόδια και οι πρώτες ύλες, οι οποίες αποτελούσαν πλούτο του Έλληνα πολίτη. <br /> <br /> Να σε τι μεταφράζεται το οικονομικό αυτό πραξικόπημα: <br /> <br /> <b>Οι εμποροβιομήχανοι θα διαχειρίζονται και θα βιομηχανοποιούν με τον τρόπο που τους συμφέρει καλύτερα τα εφόδια και τις ύλες. Θα είναι ελεύθεροι να διοχετεύουν τις ποσότητες εκείνες που θα τους εξασφαλίζουν άνετη πραγματοποίηση του κέρδους τους. Θα είναι ακόμα ελεύθεροι νʼ αναμιγνύουν με δικές τους ύλες τις πρώτες ύλες της ΟΥΝΡΑ, χωρίς κανέναν περιορισμό στην τιμή διάθεσης</b>.<br /> <br /> Συνεχίζεται ... <br /> <br /> <br /> <a href="http://www.aegeantimes.gr/"><span style="color: #9fc5e8;">πηγή</span></a>

«Σύμβαση Cooper»: Το Β΄ μέρος της έρευνας που ξετυλίγει το κουβάρι μιας απίστευτης υπόθεσης στην Ελλάδα

Ολα τα ΦΕΚ από το 1940! Ποια είναι η ιδιοκτήτρια εταιρία! Ποιοι οι αντιπρόσωποι της στην Ελλάδα! Τι σχέση είχε η ΔΕΗ; Νέες εκρηκτικές απο...

Διαβάστε την συνέχεια

Συρία: Το Χαλέπι πρόσχημα στρατιωτικής επέμβασης…

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2012/07/chalepi-syria.jpeg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="" class="aligncenter size-full wp-image-54533" height="360" src="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2012/07/chalepi-syria.jpeg" title="chalepi-syria" width="600" /></a></div><br /> Το Χαλέπι λοιπόν προορίζεται να αποτελέσει στο σύμβολο γύρο από το οποίο μάλλον θα χτιστεί η στρατιωτική επέμβαση στη Συρία. Μετά την υποχώρηση – εκδίωξη του Ελεύθερου Συριακού Στρατού από τη Δαμασκό, από την 4η μεραρχία των συριακών χερσαίων δυνάμεων, ήρθε η σειρά της 11ης και της 18ης μεραρχίας να τους πετάξουν έξω και από το Χαλέπι. Αυτό όμως δεν το επιθυμεί η Δύση και τα σουνιτικά καθεστώτα στη Μέση Ανατολή και βλέπουν ότι όσο και να το επιθυμούν δεν μπορούν να αποφύγουν τη στρατιωτική επέμβαση στη Συρία…<br /> «Η διεθνής κοινότητα θα πρέπει να προχωρήσει σε βήματα προς τη κατεύθυνση διευθέτησης του θέματος της στρατιωτικής επέμβασης των δυνάμεων του προέδρου Μπασάρ Αλ-Άσαντ γύρω από τη πόλη του Χαλεπίου, καθώς επίσης και της απειλής χρησιμοποίησης χημικών όπλων». Ούτε λίγο ούτε πολύ αυτά ειπώθηκαν από τα πρωθυπουργικά χείλη της Τουρκίας κατά τη διάρκεια της παραμονής του στο Λονδίνο.<br /> <br /> Ο Ρ. Τ. Ερνγογάν υπογράμμισε πως με βάση όλα τα παραπάνω οι ενέργειες της διεθνούς κοινότητας δεν θα μπορούν να περιοριστούν στον ρόλο του «παρατηρητή». Η τουρκική λοιπόν προτροπή για ευθεία πολεμική επέμβαση της Δύσης στη Συρία έγινε κατά τη διάρκεια τη κοινής συνέντευξης τύπου του Τούρκου πρωθυπουργού με τον Βρετανό ομόλογό του Ντέιβιντ Κάμερον.<br /> Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκαν και οι δηλώσεις Κάμερον ο οποίος υπογράμμισε πως το καθεστώς της Δαμασκού «θα πρέπει να αντιληφθεί πως έχε χάσει πλέον κάθε νομιμοποίηση, κάνει λάθος και θα πρέπει να σταματήσει αμέσως τις συγκεκριμένες αυτές ενέργειες», εννοώντας φυσικά την επίθεση κατά του Χαλεπίου.<br /> Όπως σημειώθηκε και σε χθεσινή ανάρτηση του www.defence-point.gr, η πόλη του Χαλεπίου για μία σειρά από ιστορικούς, πολιτισμικούς και γεωπολιτικούς λόγους αποτελεί «κόμβο» στην περιοχή και σίγουρα στη Συρία. Είναι σαφές πως η μεγαλούπολη αυτή των 3 εκατομμυρίων κατοίκων, η μεγαλύτερη πόλη της χώρας, προορίζεται από τη Δύση και τους αντικαθεστωτικούς να αποτελέσει το «οχυρό» σύμβολο η υποστήριξη του οποίου θα περάσει μάλλον στη κοινή γνώμη και ως η κύρια αιτία για μία άμεση εμπλοκή στη περιοχή με πρωταγωνιστή της ενέργειας αυτής την Τουρκία.<br /> Με άλλα λόγια είναι πολύ πιθανόν το Χαλέπι να προορίζεται να αποτελέσει τη συριακή Σρεμπρένιτσα, ή Πρίστινα, ή Βεγγάζη, έτσι ώστε να δικαιολογηθεί η επέμβαση. Στη Δύση, ένα συριακό αντικαθεστωτικό… Στάλινγκραντ είναι πάντοτε πολύ «εύπεπτο» για τον αποχαυνωμένο μέσο θεατή που καταπίνει αμάσητες τις φαιδρές δικαιολογίες περί ανθρωπίνων δικαιωμάτων (ενώ οι προβοκάτσιες από παντού δίνουν και παίρνουν, χωρίς να υπολογίζουμε τη δράση «ανεξάρτητων» Ισλαμιστών μαχητών), ενώ στον αραβικό κόσμο η πόλη είναι μείζονος σημασίας, ειδικά όταν αυτή βάλλεται από Αλαουίτες, δηλαδή «αιρετικούς».<br /> Κατά τα άλλα, ο επικοινωνιακός ταξίαρχος – αλά Τσε Γκεβάρα – Τλας προετοιμάζεται για την επόμενη μετα-Άσαντ ημέρα, ενώ η Τουρκία στην ουσία λειτουργεί ως ο πρωτεργάτης – ο εμφανής πρωτεργάτης – μίας στρατιωτικής επέμβασης στη χώρα, υπό τη δικαιολογία της διάσωσης του Χαλεπίου. Το μόνο σίγουρο είναι πως εάν η Άγκυρα θα ήθελε να «αγιοποιήσει» το Χαλέπι ω προπύργιο αντίστασης κατά του Άσαντ, θα πρέπει να κάνει τα πάντα για να υποστηρίξει του αντικαθεστωτικούς της πόλης και να αποτρέψει την γρήγορη κατάρρευσή του από την επίθεση των συριακών δυνάμεων.<br /> Απλά να αναφέρουμε πως το «έργο το έχουμε ξαναδεί» και καταντάει βαρετά μονότονο. Μόλις η πόλη-σύμβολο δέχεται την τελευταία επίθεση από τους «κακούς», οι «καλοί» επεμβαίνουν – μάλλον από αέρος – και σταματάνε τους «κακούς» οι οποίοι πλέον υποχωρούν και εξαφανίζονται από προσώπου γης. «Ήμαρτον» που λέει και ο Γεωργίου!!!<br /> <a href="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2012/07/chalepi-syria_2.jpg"><img alt="" class="aligncenter size-full wp-image-54534" height="334" src="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2012/07/chalepi-syria_2.jpg" title="chalepi-syria_2" width="500" /></a><br /> Κλείνοντας τη σύντομη αυτή ανάλυση θα θέλαμε να υπογραμμίσουμε πως στις διεθνείς σχέσεις δεν υπάρχουν «καλοί» και «κακοί» (αυτό είναι ένα έξυπνο κόλπο της αγγλοσαξονικής σχολής των Διεθνών Σχέσεων οι οποίοι κόπτονταν για την έννοια του «δίκαιου πολέμου» – Just War). Στην πραγματικότητα, στις διεθνείς σχέσεις υπάρχουν μόνο το «εμείς» και οι «άλλοι», το εάν το «εμείς» προσπαθούν κάποιοι να το συνδυάσουν με το «καλοί» ενώ το «άλλοι» με το «κακοί» να αφήνει τους πάντες παγερά αδιάφορους. Όλα είναι σχετικά σε αυτό τον κόσμο, διότι αν για παράδειγμα ασχοληθούμε με το να στοιχειοθετήσουμε το «καλός» και το «κακός» στη Συρία, θα μπλέξουμε πολύ… Άλλωστε θα τα γράψουν οι ίδιοι λίγα χρόνια αργότερα για να αποδειχθεί ο αμοραλισμός της διεθνούς πολιτικής. Τι έκπληξη!<br /> Η ουσία είναι πως στη Συρία παίζεται μία μεγάλη παρτίδα για τη νέα παγκόσμια ισορροπία και η Ελλάδα θα πρέπει να διαλέξει με το ποιους «άλλους» θα πρέπει να συμπορευτεί. Η απάντηση δεν μπορεί παρά να δοθεί μέσω μίας ψυχρής ανάλυσης των διεθνών δεδομένων αλλά και των εθνικών συμφερόντων. Μόνο εάν αποφασίσουμε να είμαστε με… «εμάς» θα μπορέσουμε να επιβιώσουμε. Για την ώρα απλά μιλάμε για «επιτροπές» ΑΟΖ και για «Συμβούλια Εθνικής Ασφαλείας» ενώ πράττουμε τα ακριβώς αντίθετα.<br /> <br /> <a href="http://www.defence-point.gr/"><span style="color: #9fc5e8;">πηγή</span></a>

Συρία: Το Χαλέπι πρόσχημα στρατιωτικής επέμβασης…

Το Χαλέπι λοιπόν προορίζεται να αποτελέσει στο σύμβολο γύρο από το οποίο μάλλον θα χτιστεί η στρατιωτική επέμβαση στη Συρία. Μετά την υποχώ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ρωσία για Συρία: Ένα «μάλλον» γεννά πολλά ερωτήματα

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2012/07/Russian_Aircraft_Carrier.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="" class="aligncenter size-full wp-image-54544" height="360" src="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2012/07/Russian_Aircraft_Carrier.jpg" title="Russian_Aircraft_Carrier" width="600" /></a></div><br /> Εάν η ζωή του προσωπικού της ρωσικής βάσης στο Ταρτούς τεθεί σε κίνδυνο οι μονάδες του ρωσικού στόλου πλησίον της Συρίας θα κληθούν «μάλλον να εκκενώσουν» τις εγκαταστάσεις. Τάδε έφη ο αρχηγός του Ναυτικού της χώρας αντιναύαρχος Βίκτωρ Τσιρκόφ. Όπως ανέφερε και ο ίδιος ο αντιναύαρχος η λέξη «μάλλον» έχει να κάνει με το ζήτημα πως μία τέτοια ενέργεια του Ναυτικού θα πρέπει να έρθει απευθείας από τον πρόεδρο της χώρας Βλάντιμιρ Πούτιν.<br /> Έτσι, ο Ρώσος ναύαρχος με τις δηλώσεις του στην ουσία παραδέχεται πως είτε δεν γνωρίζει το τι ακριβώς έχει αποφασίσει ο Β. Πούτιν για τη συγκεκριμένη περίπτωση, είτε πως ο Ρώσος πρόεδρος δεν έχει αποφασίσει ακόμα, είτε στην πραγματικότητα «θολώνει τα νερά» αναφορικά με τις προθέσεις της Μόσχας για το θέμα.<br /> <br /> Βέβαια αμέσως πιο πριν, πηγές ανέφεραν πως η βάση στη Ταρτούς έχει όλες τις δυνατότητες να απαντήσει κατάλληλα σε μία πιθανή επίθεση των αντικαθεστωτικών εναντίον της. Αυτό σε απάντηση στις απειλές των επαναστατών πως θα επιτεθούν στη βάση λόγω της στάσης του Κρεμλίνου στη σύγκρουση.<br /> Η ουσία είναι πως περί τα είκοσι ρωσικά σκάφη αρκετά από τα οποία είναι αρματαγωγά και έμφορτα με πολεμικό υλικό και πεζοναύτες βρίσκονται σε απόσταση αναπνοής από τη Συρία, ασκούνται και αναμένουν διαταγές για να διασώσουν περί τα 50 άτομα τα οποία βρίσκονται – σύμφωνα με ρωσικές πηγές – στη βάση (οι Ρωσοι πολίτες στη χώρα είναι σαφώς περισσότεροι, ενώ δεν αποκλείεται να ασχοληθούν και με την οικογένεια Άσαντ).<br /> Μετά τη πρώτη παρατήρηση πως παραείναι μεγάλη η ρωσική αποστολή για τη διάσωση μερικών δεκάδων ατόμων, θα επισημάνουμε πως η λέξη «μάλλον» αναφορικά με τη φύση της αντίδρασης της Μόσχας σε μία δυνητική επιθετική ενέργεια κατά της περιοχής της ρωσικής βάσης στο Ταρτούς, μόνο ερωτήματα αφήνει.<br /> Για ακόμα μία φορά να επισημάνουμε πως η εξέλιξη της κρίσης στη Συρία μπορεί να οδηγήσει σε καταστάσεις τύπου της όπως η κρίση των πυραύλων της Κούβας ειδικά τώρα όπου τα πλοία με ρωσική σημαία φέρονται να έχουν λάβει οδηγίες να μη συμμορφώνονται σε αιτήματα δυτικών για νηοψίες που στόχο έχουν την ανακοπή των γραμμών εφοδιασμού της Δαμασκού σε πολεμικό υλικό από το εξωτερικό.<br /> <br /> <a href="http://www.defence-point.gr/"><span style="color: #9fc5e8;">πηγή</span></a>

Ρωσία για Συρία: Ένα «μάλλον» γεννά πολλά ερωτήματα

Εάν η ζωή του προσωπικού της ρωσικής βάσης στο Ταρτούς τεθεί σε κίνδυνο οι μονάδες του ρωσικού στόλου πλησίον της Συρίας θα κληθούν «μάλλον...

Διαβάστε την συνέχεια

Διπλασιάζει τους εξοπλισμούς της η Τουρκία μέχρι το 2016…

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2012/07/Turkey_defence_industry.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="" class="aligncenter size-full wp-image-54538" height="360" src="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2012/07/Turkey_defence_industry.jpg" title="Turkey_defence_industry" width="600" /></a></div><br /> <b>Εφιαλτικό αναμένεται να γίνει το αμυντικό πρόβλημα για την Ελλάδα τα αμέσως επόμενα χρόνια, αφού όπως ανακοίνωσαν ήδη οι Τούρκοι, σκοπεύουν να «επενδύσουν» σε εξοπλιστικές αγορές μέχρι το 2016 το ιλιγγιώδες ποσό των 8 δισεκατομμυρίων δολαρίων! </b><br /> <b>Πρακτικά, αυτό ισοδυναμεί με διπλασιασμό των επενδύσεων σε οπλικά συστήματα, την ίδια ώρα που οι πάντες βρίσκονται με το δάχτυλο στη σκανδάλη για να κατηγορήσουν την Ελλάδα όταν στη δημοσιότητα έρθει το παραμικρό ζήτημα που αφορά σε κάποιο μικρό ή μεγαλύτερο εξοπλιστικό πρόγραμμα.</b><br /> Την ίδια στιγμή οι εξαγωγές αμυντικού υλικού θα φθάσουν τα <b>2 δισεκατομμύρια δολάρια μέχρι το 2016</b>, σύμφωνα με τους υπολογισμούς του <b>υφυπουργείου Αμυντικής Βιομηχανίας (SSM)</b>. Οι εξαγωγές αναμένεται να αυξηθούν κυρίως προς τις ισλαμικές χώρες (περισσότερες από δέκα) και αιχμή του δόρατος θα αποτελέσουν τα τεθωρακισμένα οχήματα διαφόρων τύπων που παράγονται από την τουρκική αμυντική βιομηχανία, πυρομαχικά και πύραυλοι διαφόρων τύπων, αλλά και ηλεκτρονικά συστήματα.<br /> <br /> Όσον αφορά τα εξοπλιστικά προγράμματα, στην κορυφή βρίσκεται αυτό του νέου μαχητικού <b>F-35 Lightning II της Lockheed Martin</b> (θα αγοραστούν περίπου 100) και έπονται τα <b></b> <b>υποβρύχια Type 214 από τη γερμανική HDW</b> και το σύστημα <b>αντιαεροπορικής – αντιβαλλιστικής άμυνας μεγάλου βεληνεκούς</b>.<br /> Μέχρι το 2014 θα έχει οριστικοποιηθεί από την <b>Turkish Aerospace Industries (TAI)</b> το σχέδιο για το μαχητικό αεροσκάφος που θα παραχθεί είτε σε συνεργασία με τη Νότια Κορέα και την Ινδονησία (KF-X) ή θα προχωρήσουν μόνοι τους οι Τούρκοι αναζητώντας άλλους εταίρους, ένα πρόγραμμα το οποίο έχει σημειώσει καθυστέρηση δύο ετών. <b>Στόχος παραμένει να είναι επιχειρησιακό το 2023 στα εκατοστά γενέθλια της Τουρκικής Δημοκρατίας</b>.<br /> Τα στοιχεία που παρατέθηκαν εμπεριέχονται σε πολύ ενδιαφέρον ρεπορτάζ στη «<b>Χουριέτ</b>» του διακεκριμένου Τούρκου στρατιωτικού αναλυτή, <b>Ουμίτ Εγκινσόι</b>.<br /> <br /> <a href="http://www.defence-point.gr/"><span style="color: #9fc5e8;">πηγή</span></a>

Διπλασιάζει τους εξοπλισμούς της η Τουρκία μέχρι το 2016…

Εφιαλτικό αναμένεται να γίνει το αμυντικό πρόβλημα για την Ελλάδα τα αμέσως επόμενα χρόνια, αφού όπως ανακοίνωσαν ήδη οι Τούρκοι, σκοπεύουν...

Διαβάστε την συνέχεια