Συμφωνία αμυντικής συνεργασίας υπογράφουν σήμερα Σαουδική Αραβία, Τουρκία και Πακιστάν εν μέσω της κρίσης στη Μέση Ανατολή.

<img height="103" src="https://img-s-msn-com.akamaized.net/tenant/amp/entityid/AA29yUAJ.img?w=768&h=512&m=6&x=71&y=175&s=891&d=253" width="755" /><br /><br />Στην υπογραφή συμφωνίας αμοιβαίας αμυντικής συνδρομής ετοιμάζονται να προχωρήσουν σήμερα στην Τζέντα η Σαουδική Αραβία, το Πακιστάν και η Τουρκία, σύμφωνα με πηγές των ενόπλων δυνάμεων και της κυβέρνησης του Ριάντ που επικαλείται το AFP, στον απόηχο της κλιμάκωσης του πολέμου στη Μέση Ανατολή.<br /><br />Ο πρίγκιπας διάδοχος της Σαουδικής Αραβίας, Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν, ο πρόεδρος της Τουρκίας, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, και ο πρωθυπουργός του Πακιστάν, Σεχμπάζ Σαρίφ, αναμένεται να συναντηθούν σήμερα στην Τζέντα, σύμφωνα με ανακοινώσεις της βασιλικής αυλής του Ριάντ, της τουρκικής προεδρίας και του υπουργείου Εξωτερικών του Πακιστάν.<br /><br /><div class="twitter-slot" style="background-color: #f7f7f7; color: #242424; font-family: "Segoe UI", "Segoe UI Midlevel", sans-serif; font-size: 17px;"><slot name="socialEmbed-ba420ce67e714056aec65237830b3e73"><div class="article-social-slot" slot="socialEmbed-ba420ce67e714056aec65237830b3e73" style="display: flex; justify-content: center;"><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="display: flex; margin-bottom: 10px; margin-top: 10px; max-width: 550px; width: 550px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="2085493477270261819" frameborder="0" id="twitter-widget-0" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?dnt=false&embedId=twitter-widget-0&features=eyJ0ZndfdGltZWxpbmVfbGlzdCI6eyJidWNrZXQiOltdLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2ZvbGxvd2VyX2NvdW50X3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9iYWNrZW5kIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19yZWZzcmNfc2Vzc2lvbiI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZm9zbnJfc29mdF9pbnRlcnZlbnRpb25zX2VuYWJsZWQiOnsiYnVja2V0Ijoib24iLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X21peGVkX21lZGlhXzE1ODk3Ijp7ImJ1Y2tldCI6InRyZWF0bWVudCIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3Nob3dfYmlyZHdhdGNoX3Bpdm90c19lbmFibGVkIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19kdXBsaWNhdGVfc2NyaWJlc190b19zZXR0aW5ncyI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdXNlX3Byb2ZpbGVfaW1hZ2Vfc2hhcGVfZW5hYmxlZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdmlkZW9faGxzX2R5bmFtaWNfbWFuaWZlc3RzXzE1MDgyIjp7ImJ1Y2tldCI6InRydWVfYml0cmF0ZSIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfbGVnYWN5X3RpbWVsaW5lX3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9mcm9udGVuZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9fQ%3D%3D&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=2085493477270261819&lang=el&origin=https%3A%2F%2Fwww.enikos.gr%2Finternational%2Fsymfonia-amyntikis-synergasias-ypografoun-simera-saoudiki-aravia-tourkia-kai-pakistan-en-meso-tis-krisis-sti-mesi-anatoli%2F2625569%2F&sessionId=c4f270ab359a884784e38708919091fb63754855&theme=light&widgetsVersion=6a3ad42b224df%3A1778106238597&width=550px" style="display: block; flex-grow: 1; height: 760px; position: static; visibility: visible; width: 550px;" title="X Post"></iframe></div></div></slot></div><br />Η συμφωνία είναι «ζήτημα που συζητείτο για καιρό», αλλά «οι πρόσφατες εξελίξεις στην περιοχή επιτάχυναν» τα πράγματα, εξήγησε στο AFP πηγή του στον σαουδαραβικό στρατό, η οποία εκφράστηκε υπό τον όρο να μην κατονομαστεί.<div><br /></div><div><a href="https://www.enikos.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Συμφωνία αμυντικής συνεργασίας υπογράφουν σήμερα Σαουδική Αραβία, Τουρκία και Πακιστάν εν μέσω της κρίσης στη Μέση Ανατολή.

Στην υπογραφή συμφωνίας αμοιβαίας αμυντικής συνδρομής ετοιμάζονται να προχωρήσουν σήμερα στην Τζέντα η Σαουδική Αραβία, το Πακιστάν και η Το...

Διαβάστε την συνέχεια

Αδιανόητο το νέο κόλπο Μαξίμου: Επιστρατεύθηκαν ακόμα και οι στοιχηματικές, με απίστευτες αποδόσεις. «Άβολες» οι δημοσκοπήσεις.

<img src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/55098fa3e5f12229c0d812252ab17dfe_XL.jpg?v=3" /><br /><br /><div>Ο Αντώνης Σαμαράς έχει δυναμική στα στοιχήματα, κάτι που έρχεται να επιβεβαιώσει ότι είναι ίσως το μόνο κόμμα που κάνει ζημιά στον Κυριάκο Μητσοτάκη<br /><br />Αφού τον Αύγουστο δεν έχει δημοσκοπήσεις, και επειδή ο κόσμος στην κυριολεξία καίγεται, βρήκαν έναν νέο τρόπο να πουσάρουν το αφήγημα Μητσοτάκη για πρωθυπουργό. Κόντρα στις δημοσκοπήσεις που δίνουν ποσοστά μη αυτοδυναμίας της ΝΔ και χαμηλές πτήσεις Μητσοτάκη πέριξ του 30% (που σημαίνει ότι 7 στους 10 δεν τον βλέπουν πρωθυπουργό) στοιχηματική εταιρεία αποφάσισε να μπει στο παιχνίδι και να δώσει αποδόσεις που δείχνουν ντέρμπυ μεταξύ των Μητσοτάκη και Τσίπρα.<br /><br />Κουπόνι για πρώτη φορά<br /><br />Οκτώ μήνες -εάν ισχύει η δέσμευση Μητσοτάκη- εκείνες παίρνουν… στοιχήματα για το ποιος θα είναι πρωθυπουργός της χώρας το βράδυ των εκλογών μπαίνοντας και εκείνες στο παιχνίδι με ένα …κουπόνι που δεν υπήρχε στις προηγούμενες εκλογές.<br />Σύμφωνα με συγκεκριμένη εταιρεία, αυτοί που στοιχηματίζουν δείχνουν να απαντούν στο ποιος θα είναι ο επόμενος πρωθυπουργός της Ελλάδας, ποντάροντας τα λεφτά τους στον Κυριάκο Μητσοτάκη, ο οποίος φαίνεται να διατηρεί ξεκάθαρο προβάδισμα στις αποδόσεις.<br /><br />Οι αποδόσεις και οι εκπλήξεις<br /><br />Συγκεκριμένα, στη Novibet, με απόδοση 1,22, ο πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας εμφανίζεται ως το ισχυρότερο φαβορί, ενώ η παρουσία του Αλέξη Τσίπρα στη σχετική λίστα ανεβάζει το πολιτικό ενδιαφέρον, με απόδοση 4.<br />Στη συνέχεια της κατάταξης βρίσκονται ο Νίκος Ανδρουλάκης και η Μαρία Καρυστιανού ακολουθούν με απόδοση 51, ενώ ο Δημήτρης Κουτσούμπας και ο Σωκράτης Φάμελλος ακολουθούν με απόδοση 101 εάν και ο τελευταίος δεν είναι πλέον αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ και κανένα νόημα δεν έχει ότι τον μετράνε! Ο Κυριάκος Βελόπουλος είναι στο 151 και η Κωνσταντοπούλου με την Λατινοπούλου στο 251. Τέλος ο Γιάννης Βαρουφάκης έχει απόδοση 501, όπως και ο Νατσιός.<br /><br />Μετράνε και τον Σαμαρά<br /><br />Τo εντυπωσιακό στοιχείο των στοιχημάτων που βάζουν είναι ότι η στοιχηματική βάζει και το όνομα του Αντώνη Σαμαρά στις επιλογές καθώς καταγράφεται με απόδοση 41, παρά το γεγονός ότι μέχρι σήμερα δεν έχει ανακοινώσει τη δημιουργία νέου κόμματος. Δηλαδή είναι πολύ ψηλότερα και από τον Ανδρουλάκη και από την Καρυστιανού που δεν περνά και τις καλύτερες μέρες της.<br />Αυτό σημαίνει ότι η υποψηφιότητα Σαμαρά έχει δυναμική στα στοιχήματα κάτι που έρχεται να επιβεβαιώσει ότι είναι ίσως το μόνο κόμμα που κάνει ζημιά στον Κυριάκο Μητσοτάκη, από τα δεξιά του και όχι μόνο. Αυτό είναι κάτι που πρέπει να προβληματίσει το Μαξίμου καθώς ένα τέτοιο κόμμα μπορεί να περιορίσει και την θέση ότι ο Μητσοτάκης είναι το φαβορί για πρωθυπουργός.<br /><br />Απλά αποτίμηση και όχι αποτέλεσμα<br /><br />Οι αποδόσεις δείχνουν τον τρόπο με τον οποίο η στοιχηματική αγορά αποτιμά τα πιθανά πολιτικά σενάρια, χωρίς να αποτελούν πρόβλεψη για το τελικό αποτέλεσμα των εκλογών. Αξίζει να αναφέρουμε πως στη σχετική λίστα της Novibet υπάρχουν μόνο οι αρχηγοί των κομμάτων και όχι άλλα πρόσωπα, σε αντίθεση με το πρόσφατο παρελθόν που η αγορά ήταν αισθητά πιο διευρυμένη. Στις βουλευτικές εκλογές του 2023, το ενδιαφέρον της αγοράς επικεντρώθηκε κυρίως στον νικητή της εκλογικής αναμέτρησης, καθώς θεωρούνταν σχεδόν βέβαιο ότι ο αρχηγός του πρώτου κόμματος θα αναλάμβανε και την πρωθυπουργία.<br /><br />Τι έδιναν το 2023<br /><br />Λίγες εβδομάδες πριν από τις εκλογές της 21ης Μαΐου, οι αποδόσεις των μεγαλύτερων στοιχηματικών εταιρειών έδειχναν ξεκάθαρο φαβορί τη Νέα Δημοκρατία. Η Stoiximan προσέφερε απόδοση περίπου 1.07 για επικράτηση της Νέας Δημοκρατίας, ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ ακολουθούσε με απόδοση 7.25. Αντίστοιχη ήταν η εικόνα και στις Novibet, Betshop και Betsson, όπου οι αποδόσεις για νίκη της Νέας Δημοκρατίας κυμαίνονταν από 1.09 έως 1.15, επιβεβαιώνοντας την ισχυρή εμπιστοσύνη της αγοράς στην επανεκλογή του Κυριάκου Μητσοτάκη.<br /><br />Οι αποδόσεις επιβεβαιώθηκαν<br /><br />Οι αποδόσεις αυτές αποδείχθηκαν ιδιαίτερα εύστοχες, καθώς το τελικό αποτέλεσμα επιβεβαίωσε τις εκτιμήσεις των στοιχηματικών που ταυτιζόταν βέβαια με αυτό των δημοσκοπικών εταιρειών.<br />Η Νέα Δημοκρατία επικράτησε με σημαντική διαφορά έναντι των αντιπάλων της και ο Κυριάκος Μητσοτάκης παρέμεινε στην πρωθυπουργία. Σήμερα βέβαια η εικόνα που υπάρχει δεν είναι σε κανένα σημείο κοινή με αυτή που υπήρχε το 2023 που η ΝΔ και ο Μητσοτάκης ήταν τα απόλυτα φαβορί.<br />Εμείς οφείλουμε από τη μεριά μας να υπενθυμίσουμε ότι αγορές πολιτικού στοιχήματος, δεν αποτελούν ασφαλή πρόβλεψη, αλλά καταγράφουν το κλίμα από πλευράς στοιχημάτων που διαμορφώνονται πριν από μια εκλογική αναμέτρηση. Όπως σε όλες τις προβλέψεις ισχύει ότι τα λεφτά δεν τα δίνουν τα…σίγουρα αλλά οι εκπλήξεις. Τώρα τι θα βγει τώρα είναι ακόμη νωρίς για να πει κάποιος με σιγουριά που να ποντάρει τα δικά του χρήματα…<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Αδιανόητο το νέο κόλπο Μαξίμου: Επιστρατεύθηκαν ακόμα και οι στοιχηματικές, με απίστευτες αποδόσεις. «Άβολες» οι δημοσκοπήσεις.

Ο Αντώνης Σαμαράς έχει δυναμική στα στοιχήματα, κάτι που έρχεται να επιβεβαιώσει ότι είναι ίσως το μόνο κόμμα που κάνει ζημιά στον Κυριάκο Μ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ισραηλινοί: ”Μυστική αποστολή της Κύπρου στον Λίβανο. Συνάντηση ακόμη και με τη Χεζμπολάχ για την ΑΟΖ

<img height="95" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/08/Black-and-Red-Modern-Interview-Podcast-Youtube-Thumbnail-90-1068x601.png" width="741" /><br /><br />Κύπριος αρχηγός πληροφοριών στη Βηρυτό – Συνάντηση ακόμη και με τη Χεζμπολάχ για τη συμφωνία ΑΟΖ, σύμφωνα με ισραηλινά και λιβανικά δημοσιεύματα<br /><br />Στη Βηρυτό βρέθηκε πρόσφατα ο διευθυντής της Κυπριακής Υπηρεσίας Πληροφοριών, Τάσος Τζιωνής, πραγματοποιώντας σειρά επαφών υψηλού επιπέδου με πολιτικούς και στρατιωτικούς αξιωματούχους του Λιβάνου. Σύμφωνα με ισραηλινά μέσα ενημέρωσης και συγκεκριμένα τη Maariv, αλλά και δημοσίευμα της λιβανικής εφημερίδας Al-Akhbar, στο επίκεντρο των συνομιλιών βρέθηκαν οι θαλάσσιες ζώνες, η συμφωνία οριοθέτησης ΑΟΖ και οι αυξανόμενες εντάσεις με την Τουρκία.<br />Συναντήσεις με τον στρατό και – σύμφωνα με δημοσιεύματα – με την ηγεσία της Χεζμπολάχ<br /><br />Κατά τη διάρκεια της επίσκεψής του, ο Τάσος Τζιωνής συναντήθηκε με τον αρχηγό του λιβανικού στρατού, στρατηγό Ρούντολφ Χαϊκάλ, καθώς και με τον επικεφαλής της στρατιωτικής υπηρεσίας πληροφοριών του Λιβάνου, στρατηγό Τόνι Καχουάζι.<br /><br />Παράλληλα, σύμφωνα με την Al-Akhbar, πραγματοποιήθηκε και έκτακτη συνάντηση με την ηγεσία της Χεζμπολάχ, χωρίς ωστόσο να έχουν δημοσιοποιηθεί επίσημες λεπτομέρειες για το περιεχόμενο των συνομιλιών.<div><br />Στόχος η διατήρηση της συμφωνίας για τις θαλάσσιες ζώνες<br /><br />Πηγές με γνώση των επαφών, τις οποίες επικαλείται η λιβανική εφημερίδα, αναφέρουν ότι, πέρα από την ενίσχυση των διμερών σχέσεων, κύριος στόχος της κυπριακής αποστολής ήταν η διασφάλιση της σταθερότητας γύρω από τη συμφωνία οριοθέτησης θαλάσσιων ζωνών και της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ).<br /><br />Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, ο Κύπριος αξιωματούχος υπογράμμισε προς τη λιβανική πλευρά ότι δεν θα πρέπει να υπάρξει οποιαδήποτε υπαναχώρηση από τη συμφωνία που υπεγράφη στο Προεδρικό Μέγαρο της Βηρυτού στις 26 Νοεμβρίου 2025.</div><div><br />Η Τουρκία στο επίκεντρο της αντιπαράθεσης<br /><br />Το δημοσίευμα επισημαίνει ότι η κυπριακή παρέμβαση πραγματοποιείται στο φόντο της κλιμακούμενης αντιπαράθεσης με την Τουρκία, η οποία αντιτίθεται στις πρωτοβουλίες της Λευκωσίας για την οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών και την ανάπτυξη ενεργειακών διαδρομών στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Η Άγκυρα υποστηρίζει ότι οι κινήσεις αυτές παραβιάζουν τα δικαιώματα των Τουρκοκυπρίων, ενώ, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, ο Τάσος Τζιωνής ξεκαθάρισε στις κατ’ ιδίαν συνομιλίες του ότι η αντιπαράθεση αφορά αποκλειστικά την Τουρκία και την Κυπριακή Δημοκρατία και δεν συνδέεται με τον Λίβανο, ο οποίος, όπως φέρεται να τόνισε, δεν έχει λόγο να επανεξετάσει τη συμφωνία.</div><div><br />Η επίσκεψη πριν από το ταξίδι του Ζοζέφ Αούν στην Τουρκία<br /><br />Η υπόθεση αποκτά ακόμη μεγαλύτερη γεωπολιτική σημασία, καθώς οι επαφές πραγματοποιήθηκαν λίγο πριν από την προγραμματισμένη επίσκεψη του Προέδρου του Λιβάνου, Ζοζέφ Αούν, στην Τουρκία.<br /><br />Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα, η Άγκυρα διατηρεί σκληρή στάση απέναντι στη συμμετοχή του Λιβάνου σε περιφερειακές ενεργειακές συμφωνίες που δεν περιλαμβάνουν τη Συρία ή που εντάσσουν τη Βηρυτό σε γεωπολιτικά σχήματα τα οποία θεωρεί αντίθετα προς τα τουρκικά συμφέροντα.<br />Συζητήσεις και για συνεργασία σε πολιτικούς τομείς<br /><br />Πέρα από τα ζητήματα ασφάλειας και ενέργειας, οι συνομιλίες στη Βηρυτό περιλάμβαναν και θέματα πολιτικής και τεχνικής συνεργασίας.<br /><br />Ειδικότερα, εξετάστηκαν δυνατότητες συνεργασίας στους τομείς:της ηλεκτρικής ενέργειας<br />των τηλεπικοινωνιών των δικτύων διαδικτύου και ψηφιακών υποδομών<br /><br />Οι συζητήσεις αυτές εντάσσονται στο ευρύτερο πλαίσιο ενίσχυσης των σχέσεων μεταξύ Κύπρου και Λιβάνου, σε μια περίοδο κατά την οποία η Ανατολική Μεσόγειος βρίσκεται στο επίκεντρο σημαντικών γεωπολιτικών και ενεργειακών εξελίξεων.<br /><br />Σημείωση: Οι πληροφορίες για τις επαφές του επικεφαλής της κυπριακής υπηρεσίας πληροφοριών με την ηγεσία της Χεζμπολάχ προέρχονται από δημοσιεύματα της ισραηλινής Maariv και της λιβανικής Al-Akhbar και δεν έχουν επιβεβαιωθεί επίσημα από τις αρμόδιες κυπριακές ή λιβανικές αρχές.</div><div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ισραηλινοί: ”Μυστική αποστολή της Κύπρου στον Λίβανο. Συνάντηση ακόμη και με τη Χεζμπολάχ για την ΑΟΖ

Κύπριος αρχηγός πληροφοριών στη Βηρυτό – Συνάντηση ακόμη και με τη Χεζμπολάχ για τη συμφωνία ΑΟΖ, σύμφωνα με ισραηλινά και λιβανικά δημοσιεύ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο "φίλος" Καντάφι έδινε αμερικανικά όπλα στην Τουρκία το 1974.

<img height="95" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-08/%CE%BA%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%B1%CF%86%CE%B9.jpg?itok=oN6OAXzc" width="755" /><br /><br />Ο πρώην Τούρκοος πρέσβης Ουλούτς Οζούλκερ αποκάλυψε το πως η Τουρκία κατάφερε να αποφύγει το εμπάργκο των ΗΠΑ τότε το μακρινό 1974-Ποιές είναι οι ομοιότητες με το σήμερα<br /><br />Τουρκικά ΜΜΕ επαναφέρουν δηλώσεις του απόστρατου Τούρκου πρέσβη Ουλούτς Οζούλκερ, ο οποίος δήλωσε ότι ο παλαί ποτέ Λίβυος ηγέτης Μουαμάρ Καντάφι προσέφερε απεριόριστη στρατιωτική βοήθεια στην Τουρκία κατά τη διάρκεια της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο το 1974.<br /><br />Ο Καντάφι που πολλοί πολιτικοί στην χώρα μας τον θεωρούσαν και φίλο της Ελλάδος, ήταν ένας από τους μεγαλύτερους εχθρούς της σε μια κρίσιμη για την πατρίδα μας περίοδο, απόδειξη ότι οι Μουσουλμανικές χώρες υποστηρίζονται και θα υποστηρίζονται πάντα μεταξύ τους. <br /><br />Ο πρώην Τούρκος πρέσβης Ουλούτς Οζούλκερ (Uluç Özülker), ο οποίος υπηρέτησε στο παρελθόν στη Λιβύη, και αναφέρεται στην απεριόριστη στρατιωτική και υλική βοήθεια που προσέφερε ο Μουαμάρ Καντάφι στην Τουρκία πριν και μετά την διάρκεια της εισβολής στην Κύπρο το 1974.<br /><br />Η μαρτυρία αυτή από τα τουρκικά μέσα ενημέρωσης, υπενθυμίζει την στάση της Λιβύης σε μια περίοδο που η Άγκυρα αντιμετωπίζει έντονη διεθνή απομόνωση και αμερικανικό εμπάργκο όπλων.<br /><br />Σύμφωνα με τις δηλώσεις του Τούρκου διπλωμάτη ο Καντάφι είπε στον Ετσεβίτ τότε :«Πάρτε ό,τι χρειάζεστε».<br /><br />Ο Καντάφι άνοιξε πλήρως τις στρατιωτικές αποθήκες της χώρας του λέγοντας στους Τούρκους αξιωματούχους: «Ελάτε και πάρτε ό,τι χρειάζεστε. Αν τα υλικά επαρκούν για τις ανάγκες σας, είστε ελεύθεροι να τα πάρετε».<br /><br />Η Λιβύη ανταποκρίθηκε άμεσα στο αίτημα της Άγκυρας στέλνοντας 170.000 τόνους πετρελαίου στην Τουρκία. Μάλιστα, για τη μεταφορά αυτή επιστρατεύτηκε κρυφά ακόμη και ελληνικό πλοίο.<br /><br />Από τα λιβυκά μαχητικά αεροσκάφη αφαιρέθηκαν τα καθίσματα επιβατών ώστε να μετατραπούν σε μεταγωγικά, μεταφέροντας ασταμάτητα όπλα, πυρομαχικά και ανταλλακτικά προς την Τουρκία.<br /><br />Η συγκεκριμένη ιστορική αναδρομή χρησιμοποιείται συστηματικά από την τουρκική διπλωματία και τα ΜΜΕ ως επιχείρημα για να δικαιολογηθεί το «ιστορικό χρέος» και οι στενοί στρατιωτικοί και πολιτικοί δεσμοί που διατηρεί η σημερινή Άγκυρα με τις αρχές της Λιβύης.<div><br />Ποιές είναι οι ομοιότητες με το σήμερα εν έτει 2026<br /><br />Η στρατηγική παράκαμψης του αμερικανικού εμπάργκο το 1974 μέσω της Λιβύης παρουσιάζει εντυπωσιακές γεωπολιτικές ομοιότητες με τη σημερινή εξωτερική πολιτική της Άγκυρας.<br /><br />Τότε, η Τουρκία χρησιμοποίησε τη Λιβύη ως «πίσω πόρτα» για να επιβιώσει στρατιωτικά.<br /><br />Σήμερα, η σχέση αυτή έχει αντιστραφεί, με την Τουρκία να παρεμβαίνει ως περιφερειακός προστάτης στη Λιβύη για να εξυπηρετήσει τα δικά της ενεργειακά και στρατιωτικά συμφέροντα στην Ανατολική Μεσόγειο<br /><br />Πολεμικά αεροπλάνα της Λιβύης προσγειώθηκαν στη στρατιωτική βάση του Μπαλίκεσιρ στην Τουρκία, όπου βάφτηκαν με τα χρώματα της τουρκικής αεροπορίας για να ενσωματωθούν προσωρινά στον τουρκικό εναέριο στόλο της.<br /><br />Τότε η Λιβύη του Καντάφι λειτούργησε ως ο απόλυτος αιμοδότης της Τουρκίας. Της παρείχε καύσιμα, πυρομαχικά και ανταλλακτικά αεροσκαφών, σπάζοντας στην πράξη τη διεθνή απομόνωση που της επέβαλλαν οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ.<br /><br />Σήμερα η Λιβύη παραμένει ο κρισιμότερος σύμμαχος της Άγκυρας στην περιοχή. Μέσω του Τουρκοιβυκού Μνημονίου του 2019 και της στρατιωτικής της παρουσίας (βάσεις σε Μισράτα και Αλ Ουατίγια), η Τουρκία επιχειρεί να εδραιώσει τον έλεγχο των θαλασσίων ζωνών και να «κλειδώσει» τις διεκδικήσεις της έναντι της Ελλάδας και της Κύπρου.<br /><br />Τότε το 1974, το σοκ του αμερικανικού εμπάργκο ανάγκασε την Τουρκία να συνειδητοποιήσει την επικίνδυνη εξάρτησή της από ξένα οπλικά συστήματα.<br /><br />Σήμερα η ανάγκη αυτή οδήγησε άμεσα στην ίδρυση κρατικών πυλώνων όπως η ASELSAN (1975) και αργότερα η TAI και η ROKETSAN.<br /><br />Σήμερα η Τουρκία αντιμετωπίζει εκ νέου αποκλεισμούς από τη Δύση (π.χ. αποβολή από το πρόγραμμα των F-35 λόγω των ρωσικών S-400). Όπως και τότε, η πίεση αυτή λειτουργεί ως καταλύτης και πλέον η Άγκυρα βασίζεται στην τεράστια εγχώρια παραγωγή της (όπως τα drones Bayraktar, το μαχητικό KAAN και εγχώριες φρεγάτες), προωθώντας την «αμυντική της ανεξαρτησία».<br /><br />Τότε ο Καντάφι βοήθησε την Τουρκία όχι μόνο λόγω αντι-αμερικανισμού, αλλά και με αντάλλαγμα την οικονομική διείσδυση. Αμέσως μετά το 1974, τουρκικές κατασκευαστικές εταιρείες ανέλαβαν δισεκατομμύρια δολάρια σε έργα υποδομής στη Λιβύη, απασχολώντας δεκάδες χιλιάδες Τούρκους εργάτες.<br /><br />Σήμερα η Τουρκία εφάρμοσε το ίδιο μοντέλο. Διέσωσε στρατιωτικά την κυβέρνηση της Τρίπολης (GNA/GNU) από την επίθεση του Χαφτάρ.<br /><br />Ως αντάλλαγμα, εξασφάλισε προνομιακά συμβόλαια ανοικοδόμησης, πρόσβαση στα λιβυκά κοιτάσματα πετρελαίου και τη νομιμοποίηση των θαλάσσιων διεκδικήσεών της.<br />Η ρήξη με τις ΗΠΑ και η αυτόνομη δράση της Τουρκίας<br /><br />Τότε το 1974 η Άγκυρα αψηύφησε πλήρως τις προειδοποιήσεις της Ουάσιγκτον και προχώρησε στην εισβολή στην Κύπρο, επιλέγοντας να συγκρουστεί με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.<br /><br />Σήμερα η Τουρκία συνεχίζει να εφαρμόζει μια πολυπολική εξωτερική πολιτική, συχνά σε ευθεία αντίθεση με τα συμφέροντα των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ (όπως οι στρατιωτικές επιχειρήσεις στη Συρία, οι σχέσεις με τη Ρωσία και η αυτόνομη δράση στη Λιβύη).<br /><br />Η ιστορία του 1974, όπως την περιγράφει ο πρωην Τούρκος πρέσβης, αποτελεί το ιστορικό θεμέλιο της σημερινής τουρκικής στρατηγικής.<br /><br />Τότε η Λιβύη έσωσε την Τουρκία από το εμπάργκο· σήμερα η Τουρκία χρησιμοποιεί τη Λιβύη για να σπάσει τον γεωγραφικό αποκλεισμό της στην Ανατολική Μεσόγειο, αποδεικνύοντας ότι ο άξονας Άγκυρας-Τρίπολης παραμένει διαχρονικό εργαλείο αμφισβήτησης των δυτικών πιέσεων.<div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div></div>

Ο "φίλος" Καντάφι έδινε αμερικανικά όπλα στην Τουρκία το 1974.

Ο πρώην Τούρκοος πρέσβης Ουλούτς Οζούλκερ αποκάλυψε το πως η Τουρκία κατάφερε να αποφύγει το εμπάργκο των ΗΠΑ τότε το μακρινό 1974-Ποιές είν...

Διαβάστε την συνέχεια

Κυπριακό: Νέο κρίσιμο τετ α τετ Χριστοδουλίδη–Έρχιουρμαν στις 26 Αυγούστου υπό τον ΟΗΕ.

<img height="93" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/08/gutteres-768x511.jpg" width="748" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος </b><br />Η νέα συνάντηση των δύο ηγετών εντάσσεται στην προσπάθεια του Αντόνιο Γκουτέρες να διατηρήσει ζωντανή τη διαδικασία και να προετοιμάσει διευρυμένη διάσκεψη. Η Λευκωσία προσέρχεται με στόχο την επανέναρξη ουσιαστικών συνομιλιών, ενώ η επιμονή της Άγκυρας στη λύση δύο κρατών παραμένει το μεγάλο εμπόδιο.<br /><br />Για την Τετάρτη 26 Αυγούστου προγραμματίζεται η νέα συνάντηση του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας, Νίκου Χριστοδουλίδη, με τον Τουρκοκύπριο ηγέτη, Τουφάν Έρχιουρμαν, υπό την αιγίδα των Ηνωμένων Εθνών.<br /><br />Το νέο τετ α τετ αποτελεί συνέχεια της πρόσφατης παρέμβασης του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ, Αντόνιο Γκουτέρες, ο οποίος επισκέφθηκε την Κύπρο και είχε χωριστές αλλά και κοινές επαφές με τους δύο ηγέτες, στο πλαίσιο των καλών του υπηρεσιών για το Κυπριακό. Μετά τις συνομιλίες, ο Γκουτέρες δήλωσε ότι και οι δύο πλευρές δεσμεύτηκαν να συνεχίσουν τη συνεργασία τους με την προσωπική του απεσταλμένη και ζήτησε εντατικοποίηση των προσπαθειών για μέτρα οικοδόμησης εμπιστοσύνης.<div><br />Στόχος η νέα διευρυμένη διάσκεψη<br /><br />Η συνάντηση της 26ης Αυγούστου δεν αντιμετωπίζεται ως απομονωμένο διπλωματικό γεγονός. Εντάσσεται στον ευρύτερο σχεδιασμό του ΟΗΕ για τη σύγκληση νέας άτυπης διευρυμένης συνάντησης, με συμμετοχή των δύο κυπριακών πλευρών, των εγγυητριών δυνάμεων και, ανάλογα με τη μορφή της διαδικασίας, της Ευρωπαϊκής Ένωσης.<br /><br />Το ζητούμενο είναι να διαπιστωθεί εάν υπάρχει επαρκές κοινό έδαφος ώστε να ξεκινήσει ξανά μια ουσιαστική διαπραγμάτευση, έπειτα από μια μακρά περίοδο στασιμότητας.<br /><br />Ο ΟΗΕ επιχειρεί σε πρώτη φάση να ενισχύσει τη συνεργασία σε πρακτικά ζητήματα και να προωθήσει μέτρα που μπορούν να βελτιώσουν την καθημερινότητα Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων. Η λογική είναι ότι μικρές, εφαρμόσιμες συμφωνίες μπορούν να δημιουργήσουν σταδιακά το αναγκαίο πολιτικό κλίμα για τη δύσκολη συζήτηση επί της ουσίας. </div><div><br />Η Λευκωσία ζητά επιστροφή στις αποφάσεις του ΟΗΕ<br /><br />Η ελληνοκυπριακή πλευρά αναμένεται να επαναλάβει ότι παραμένει έτοιμη για επανέναρξη των συνομιλιών από το σημείο όπου διακόπηκαν, στη βάση των ψηφισμάτων του Συμβουλίου Ασφαλείας και του συμφωνημένου πλαισίου για διζωνική, δικοινοτική ομοσπονδία.<br /><br />Για τον Νίκο Χριστοδουλίδη, το κρίσιμο ζήτημα είναι η διαδικασία να μη μετατραπεί σε ατέρμονη ανταλλαγή θέσεων χωρίς προοπτική. Η Λευκωσία επιδιώκει συγκεκριμένο οδικό χάρτη, σαφή σύνδεση με τις προηγούμενες συγκλίσεις και ενεργότερη ευρωπαϊκή παρουσία, καθώς η Κυπριακή Δημοκρατία αποτελεί κράτος-μέλος της ΕΕ.<br /><br />Η ευρωπαϊκή διάσταση θεωρείται από την ελληνοκυπριακή πλευρά σημαντικό εργαλείο, καθώς μια πιθανή λύση θα πρέπει να είναι συμβατή με το ευρωπαϊκό κεκτημένο, τις θεμελιώδεις ελευθερίες και τις αρχές της Ένωσης.</div><div><br />Το μεγάλο αγκάθι: Η θέση της Τουρκίας<br /><br />Το βασικό εμπόδιο παραμένει η στάση της Άγκυρας, η οποία τα τελευταία χρόνια υποστηρίζει ανοιχτά την κυριαρχική ισότητα και την ύπαρξη δύο ξεχωριστών κρατών στην Κύπρο.<br /><br />Η θέση αυτή βρίσκεται εκτός του συμφωνημένου πλαισίου των Ηνωμένων Εθνών και καθιστά εξαιρετικά δύσκολη την έναρξη μιας κανονικής διαπραγμάτευσης. Ο ΟΗΕ καλείται ουσιαστικά να γεφυρώσει δύο διαφορετικές αφετηρίες: την ομοσπονδιακή λύση που υποστηρίζει η ελληνοκυπριακή πλευρά και το μοντέλο δύο κρατών που προωθούν Τουρκία και τουρκοκυπριακή ηγεσία.<br /><br />Η εκλογή του Τουφάν Έρχιουρμαν είχε αρχικά δημιουργήσει προσδοκίες για πιο διαλλακτικό ύφος και μεγαλύτερη προσήλωση στον διάλογο. Ωστόσο, οι πραγματικές δυνατότητες μετακίνησης της τουρκοκυπριακής πλευράς θα κριθούν από το κατά πόσο η Άγκυρα θα επιτρέψει ουσιαστική ευελιξία.<br />Κριτική για την προετοιμασία της αποστολής Γκουτέρες<br /><br />Παράλληλα, στον κυπριακό και ομογενειακό Τύπο διατυπώνεται κριτική για το κατά πόσο ο Αντόνιο Γκουτέρες είχε πλήρη εικόνα των τουρκικών θέσεων πριν από την επίσκεψή του.<br /><br />Σχολιαστές υποστηρίζουν ότι η προσωπική απεσταλμένη του Γενικού Γραμματέα, Μαρία Άνχελα Ολγκίν, ενδεχομένως παρουσίασε υπερβολικά αισιόδοξη εικόνα για τις πιθανότητες μετακίνησης της Τουρκίας. Πρόκειται, πάντως, για πολιτική αξιολόγηση και όχι για επιβεβαιωμένο γεγονός από τον ΟΗΕ.<br /><br />Η επίσημη εικόνα που έδωσε ο Γκουτέρες μετά τις επαφές του ήταν περισσότερο συγκρατημένη. Δεν ανακοίνωσε ουσιαστική σύγκλιση στο βασικό πολιτικό ζήτημα, αλλά κάλεσε τους δύο ηγέτες να εντείνουν τις προσπάθειες και να εργαστούν με την προσωπική του απεσταλμένη.</div><div><br />Τα μέτρα οικοδόμησης εμπιστοσύνης<br /><br />Πριν από οποιαδήποτε νέα διευρυμένη διάσκεψη, ο ΟΗΕ επιδιώκει πρόοδο σε πρακτικά θέματα που μπορούν να λειτουργήσουν ως δοκιμασία πολιτικής βούλησης.<br /><br />Στο τραπέζι μπορούν να βρεθούν:νέα σημεία διέλευσης,<br />ζητήματα ενέργειας και περιβάλλοντος,<br />συνεργασία στην υγεία και την πολιτική προστασία,<br />ενίσχυση των τεχνικών επιτροπών,<br />πρωτοβουλίες για νέους και κοινωνία των πολιτών.<br /><br />Οι τεχνικές επιτροπές εξακολουθούν να αποτελούν ένα από τα ελάχιστα σταθερά κανάλια συνεργασίας μεταξύ των δύο κοινοτήτων, αν και η δραστηριότητά τους διαφέρει σημαντικά ανά τομέα.<br />Το πολιτικό τεστ της 26ης Αυγούστου<br /><br />Η επικείμενη συνάντηση δεν αναμένεται από μόνη της να επιλύσει τις βαθιές διαφορές. Θα δείξει, όμως, εάν οι δύο πλευρές μπορούν να συμφωνήσουν σε έναν στοιχειώδη οδικό χάρτη προς την επόμενη διευρυμένη διάσκεψη.<br /><br />Για τη Λευκωσία, επιτυχία θα είναι η διατήρηση της διαδικασίας αυστηρά εντός του πλαισίου του ΟΗΕ και η αποφυγή οποιασδήποτε έμμεσης αναγνώρισης της λογικής των δύο κρατών. Για την τουρκοκυπριακή πλευρά και την Άγκυρα, το ζητούμενο είναι να τεθεί στο τραπέζι η απαίτηση για κυριαρχική ισότητα πριν από την έναρξη επίσημων συνομιλιών.<br /><br />Ο Αντόνιο Γκουτέρες προσπαθεί να κρατήσει ανοιχτή μια διπλωματική πόρτα που παραμένει σχεδόν κλειστή εδώ και χρόνια. Η 26η Αυγούστου θα δείξει εάν η νέα κινητικότητα μπορεί να οδηγήσει σε πραγματική διαπραγμάτευση ή αν θα προστεθεί στον μακρύ κατάλογο συναντήσεων που διατήρησαν τον διάλογο, χωρίς να μετακινήσουν τις θεμελιώδεις θέσεις των πλευρών.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /> Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Κυπριακό: Νέο κρίσιμο τετ α τετ Χριστοδουλίδη–Έρχιουρμαν στις 26 Αυγούστου υπό τον ΟΗΕ.

Βασιλης Διαμαντακος  Η νέα συνάντηση των δύο ηγετών εντάσσεται στην προσπάθεια του Αντόνιο Γκουτέρες να διατηρήσει ζωντανή τη διαδικασία και...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Γαλλία επενδύει στην Ανατολική Μεσόγειο: Τι σημαίνει η είσοδος της Meridiam στο GSI.

<img height="90" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/08/7051301-1-768x512.jpg" width="763" /><br /><br /><b>Κωστας Καλλιαντερης</b> <br />Η είσοδος του γαλλικού επενδυτικού κολοσσού Meridiam στον Great Sea Interconnector σηματοδοτεί την επανεκκίνηση ενός έργου στρατηγικής σημασίας για την ενεργειακή ασφάλεια της Ευρώπης, ενισχύοντας παράλληλα τη γεωπολιτική θέση της Ελλάδας και της Κύπρου στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Η γαλλική «σφραγίδα» αλλάζει τα δεδομένα στην Ανατολική Μεσόγειο – Η Meridiam βάζει μπροστά το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου<br /><br />Μετά από μήνες αβεβαιότητας, γεωπολιτικών πιέσεων και χρηματοδοτικών εκκρεμοτήτων, η ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας – Κύπρου εισέρχεται σε νέα φάση. Η συμφωνία για την είσοδο της γαλλικής Meridiam ως πλειοψηφικού μετόχου της Great Sea Interconnector (GSI) θεωρείται σημείο καμπής για ένα από τα σημαντικότερα ενεργειακά έργα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. <div><br />Ο άνθρωπος πίσω από τη Meridiam<br /><br />Καθοριστικό ρόλο στη στρατηγική επέκταση της Meridiam διαδραματίζει ο ιδρυτής και πρόεδρός της, Thierry Déau, ένας από τους πλέον αναγνωρισμένους επενδυτές διεθνώς στον τομέα των μεγάλων υποδομών.<br /><br />Ο Γάλλος επιχειρηματίας ίδρυσε τη Meridiam το 2005, με στόχο τη χρηματοδότηση έργων μακροχρόνιας στρατηγικής σημασίας. Σήμερα ο όμιλος διαχειρίζεται δεκάδες έργα υποδομών σε Ευρώπη, Βόρεια Αμερική, Αφρική και Μέση Ανατολή, με επενδύσεις που ξεπερνούν τα 100 δισ. ευρώ, έχοντας ισχυρή παρουσία σε τομείς όπως η ενέργεια, οι μεταφορές, οι υδάτινοι πόροι και οι περιβαλλοντικές υποδομές.<br /><br />Η συμμετοχή ενός τέτοιου επενδυτή θεωρείται σημαντική ψήφος εμπιστοσύνης όχι μόνο προς το ίδιο το έργο, αλλά και προς την Ελλάδα ως επενδυτικό και ενεργειακό προορισμό. </div><div><br />Γιατί η συμφωνία αλλάζει τα δεδομένα<br /><br />Η είσοδος της Meridiam ενισχύει τη χρηματοδοτική αξιοπιστία του Great Sea Interconnector, ενώ παράλληλα προσφέρει τεχνογνωσία στη διαχείριση σύνθετων διασυνοριακών ενεργειακών έργων.<br /><br />Παράλληλα, ο ΑΔΜΗΕ διατηρεί τον στρατηγικό και τεχνικό έλεγχο του έργου, αναλαμβάνοντας την υλοποίηση και τη μελλοντική λειτουργία της ηλεκτρικής διασύνδεσης, ενώ η συνεργασία με τη Nexans ανοίγει τον δρόμο για την άμεση έναρξη των κρίσιμων θαλάσσιων ερευνών βυθού.<br />Πότε ξεκινούν οι έρευνες<br /><br />Το πρώτο ουσιαστικό βήμα μετά τη συμφωνία αφορά την επανεκκίνηση των θαλάσσιων ερευνών, οι οποίες είχαν «παγώσει» τους προηγούμενους μήνες λόγω γεωπολιτικών εξελίξεων στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Η τριμερής συμφωνία μεταξύ ΑΔΜΗΕ, GSI και Nexans προβλέπει την άμεση έναρξη των ερευνών, ώστε να ολοκληρωθεί η τεχνική προετοιμασία για την πόντιση του υποβρύχιου καλωδίου μήκους περίπου 900 χιλιομέτρων. Το έργο θα διαθέτει αρχική μεταφορική ικανότητα 1.000 MW, με δυνατότητα επέκτασης στα 2.000 MW. </div><div><br />Η γεωπολιτική διάσταση<br /><br />Πέρα από την ενεργειακή του σημασία, το έργο αποκτά ιδιαίτερη γεωπολιτική βαρύτητα.<br /><br />Η ηλεκτρική διασύνδεση θα βάλει τέλος στην ενεργειακή απομόνωση της Κύπρου, του μοναδικού κράτους-μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που παραμένει εκτός του ευρωπαϊκού ηλεκτρικού δικτύου. Παράλληλα, ενισχύει τον ρόλο της Ελλάδας ως ενεργειακού κόμβου μεταξύ Ευρώπης και Ανατολικής Μεσογείου, σε μια περίοδο κατά την οποία η ενεργειακή ασφάλεια αποτελεί κορυφαία προτεραιότητα για τις Βρυξέλλες.<br /><br />Η παρουσία ενός ισχυρού γαλλικού επενδυτικού ομίλου προσδίδει επίσης πρόσθετη πολιτική και διπλωματική βαρύτητα στο έργο, ενισχύοντας το γαλλικό αποτύπωμα στην περιοχή και λειτουργώντας ως παράγοντας σταθερότητας απέναντι στις γεωπολιτικές προκλήσεις της Ανατολικής Μεσογείου.<br />Το επόμενο βήμα<br /><br />Με την ολοκλήρωση της συμφωνίας, το έργο περνά από τη φάση του σχεδιασμού στην ενεργή υλοποίηση. Οι θαλάσσιες έρευνες αναμένεται να αποτελέσουν το πρώτο επιχειρησιακό ορόσημο, ενώ στη συνέχεια θα ακολουθήσει η πόντιση του καλωδίου και η προώθηση της δεύτερης φάσης της διασύνδεσης προς το Ισραήλ.<br /><br />Εφόσον τηρηθούν τα χρονοδιαγράμματα, ο Great Sea Interconnector αναμένεται να εξελιχθεί σε μία από τις σημαντικότερες ενεργειακές υποδομές της Ευρώπης, αναβαθμίζοντας τον στρατηγικό ρόλο της Ελλάδας, της Κύπρου και της Γαλλίας στον νέο ενεργειακό χάρτη της Ανατολικής Μεσογείου.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Γαλλία επενδύει στην Ανατολική Μεσόγειο: Τι σημαίνει η είσοδος της Meridiam στο GSI.

Κωστας Καλλιαντερης   Η είσοδος του γαλλικού επενδυτικού κολοσσού Meridiam στον Great Sea Interconnector σηματοδοτεί την επανεκκίνηση ενός έ...

Διαβάστε την συνέχεια

Το καλώδιο που αλλάζει τον χάρτη της Ανατολικής Μεσογείου.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/08/shutterstock_2433860037-scaled-1.jpg"><img height="88" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/08/shutterstock_2433860037-scaled-1-1068x712.jpg" width="752" /></a><br /><br /><b>Θοδωρής Καλούδης</b><br /><div>Η είσοδος της γαλλικής Meridiam στον Great Sea Interconnector δίνει στο έργο ευρωπαϊκό βάρος, ενισχύει τη γαλλική παρουσία στην περιοχή και προσφέρει στην Ελλάδα μια μεγάλη γεωοικονομική ευκαιρία. Το δύσκολο μέρος, όμως, αρχίζει τώρα.<br /><br />Η είσοδος της γαλλικής Meridiam ως πλειοψηφικού μετόχου στην εταιρεία που θα αναπτύξει την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου είναι, ασφαλώς, μια σημαντική ξένη επένδυση στον ελληνικό ενεργειακό τομέα.<br /><br />Θα ήταν όμως λάθος να τη διαβάσουμε μόνο έτσι.<br /><br />Η δική μας ανάγνωση είναι ότι η συμφωνία αλλάζει την πολιτική και γεωστρατηγική υπόσταση του Great Sea Interconnector. Δίνει στο έργο κάτι που του έλειπε: ισχυρό ευρωπαϊκό βάρος και έναν μέτοχο με την οικονομική επιφάνεια, την τεχνογνωσία και τις πολιτικές αναφορές που απαιτεί μια τόσο σύνθετη επένδυση.<br /><br />Μέχρι σήμερα, η ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου έμοιαζε με ένα μεγάλο αλλά αβέβαιο ελληνοκυπριακό σχέδιο. Ένα υποβρύχιο καλώδιο προϋπολογισμού περίπου 1,9 δισ. ευρώ, με τεχνικές δυσκολίες, ρυθμιστικές εκκρεμότητες, χρηματοδοτικά κενά και, βεβαίως, σοβαρούς γεωπολιτικούς κινδύνους.<br /><br />Στην πορεία συνάντησε διαφωνίες, εντάσεις, καθυστερήσεις και αναβολές. Κάποιες στιγμές έδινε την εντύπωση ότι όλοι αναγνώριζαν τη στρατηγική του σημασία, αλλά κανείς δεν ήταν απολύτως βέβαιος ποιος θα αναλάμβανε το κόστος και, κυρίως, το ρίσκο.<br /><br />Η Meridiam δεν εξαφανίζει αυτά τα προβλήματα. Τα μεταφέρει, όμως, σε διαφορετικό επίπεδο. Το έργο παύει να είναι μια δύσκολη διμερής εκκρεμότητα και αποκτά πιο καθαρά τα χαρακτηριστικά μιας ευρωπαϊκής στρατηγικής υποδομής.</div><div><br />Το γαλλικό βάρος<br /><br />Η Meridiam δεν είναι ένας επενδυτής που ήρθε για να τοποθετήσει κεφάλαια και να αναζητήσει μια γρήγορη απόδοση. Πρόκειται για έναν από τους σημαντικότερους ευρωπαϊκούς ομίλους μακροπρόθεσμων επενδύσεων σε υποδομές. Διαχειρίζεται περίπου 25 δισ. ευρώ και έχει εμπειρία σε μεγάλα διευρωπαϊκά δίκτυα.<br /><br />Μαζί με τη γαλλική Nexans, που έχει αναλάβει το καλωδιακό σκέλος, σχηματίζεται γύρω από το έργο ένας ισχυρός γαλλικός πυρήνας. Το αποκαλούμενο «Team France» φέρνει κεφάλαια και τεχνολογία. Φέρνει όμως και κάτι ακόμη πιο κρίσιμο: πολιτικό βάρος.<br /><br />Και αυτό έχει σημασία σε μια περιοχή όπου σχεδόν καμία μεγάλη ενεργειακή υποδομή δεν είναι απλώς μια επιχειρηματική υπόθεση.<br /><br />Το καλώδιο θα περάσει από θαλάσσιες ζώνες στις οποίες η Τουρκία αμφισβητεί δικαιώματα και δικαιοδοσίες. Η παρουσία ενός ισχυρού γαλλικού ομίλου δεν πρόκειται, φυσικά, να λύσει τις ελληνοτουρκικές διαφορές. Ούτε εξασφαλίζει από μόνη της ότι οι θαλάσσιες έρευνες θα γίνουν χωρίς εμπόδια.<br /><br />Ανεβάζει, όμως, το πολιτικό κόστος μιας νέας παρεμπόδισης.<br /><br />Το έργο δεν αφορά πλέον μόνο την Αθήνα και τη Λευκωσία. Αποκτά γαλλικό επιχειρηματικό ενδιαφέρον, ισχυρότερη ευρωπαϊκή νομιμοποίηση και περισσότερους παίκτες που έχουν λόγο να δουν το καλώδιο να φτάνει στον προορισμό του.<br /><br />Αυτό ίσως είναι και το σημαντικότερο στοιχείο της συμφωνίας.<br />Η νέα ισχύς περνά από τα δίκτυα<br /><br />Υπάρχει όμως και μια ευρύτερη πλευρά.<br /><br />Η γεωπολιτική ισχύς δεν μετριέται πλέον μόνο με στρατούς, εδάφη και πρώτες ύλες. Στη νέα γεωοικονομία ισχύ αποκτά και όποιος ελέγχει, φιλοξενεί ή διασφαλίζει κρίσιμες ροές: ηλεκτρικής ενέργειας, φυσικού αερίου, δεδομένων, εμπορευμάτων και μεταφορών.<br /><br />Τα δίκτυα δεν είναι ουδέτερα τεχνικά έργα, αλλά υποδομές ισχύος.<br /><br />Η Ελλάδα έχει εδώ και χρόνια τη φιλοδοξία να εξελιχθεί σε ενεργειακή πύλη της Ευρώπης. Η γεωγραφία τής δίνει τη δυνατότητα. Δεν της εξασφαλίζει, όμως, αυτομάτως και τον ρόλο.<br /><br />Η διασύνδεση Κρήτης-Κύπρου και, αργότερα, Κύπρου-Ισραήλ μπορεί να δημιουργήσει έναν νέο ηλεκτρικό διάδρομο ανάμεσα στην Ανατολική Μεσόγειο και την ευρωπαϊκή αγορά. Εφόσον ολοκληρωθεί, η Ελλάδα δεν θα είναι απλώς παραγωγός ή καταναλωτής ενέργειας. Θα αποτελεί κρίσιμο κρίκο στη μεταφορά και στην εξισορρόπηση ηλεκτρικών φορτίων στην ευρύτερη περιοχή.<br /><br />Εδώ βρίσκεται το πραγματικό γεωοικονομικό κέρδος. Όχι τόσο στα έσοδα από τη διέλευση της ενέργειας, όσο στην αναβάθμιση της θέσης της χώρας μέσα στην αρχιτεκτονική των ευρωπαϊκών δικτύων.<br /><br />Δεν είναι τυχαίο ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει συμπεριλάβει τον Great Sea Interconnector στις οκτώ «Ενεργειακές Λεωφόρους» άμεσης προτεραιότητας και τον στηρίζει με περίπου 658 εκατ. ευρώ. Η Κύπρος παραμένει το μοναδικό κράτος-μέλος που δεν είναι συνδεδεμένο με το ευρωπαϊκό ηλεκτρικό σύστημα. Η άρση αυτής της απομόνωσης δεν είναι πια ένα κυπριακό αίτημα, αλλά ευρωπαϊκή προτεραιότητα ενεργειακής ασφάλειας.</div><div><br />Τώρα αρχίζουν τα δύσκολα<br /><br />Δεν χρειάζονται, ωστόσο, πανηγυρισμοί πριν από την ώρα τους.<br /><br />Η συμφωνία με τη Meridiam είναι ένα αποφασιστικό βήμα. Δεν είναι το τέλος της διαδρομής. Παραμένουν ανοιχτά το ρυθμιστικό πλαίσιο, ο επιμερισμός του κόστους, η χρηματοδότηση από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων, η ολοκλήρωση των θαλάσσιων ερευνών και, ασφαλώς, η στάση της Τουρκίας.<br /><br />Η Meridiam ενισχύει την κεφαλαιακή βάση και την αξιοπιστία του σχεδίου. Δεν μπορεί όμως να υποκαταστήσει τις πολιτικές αποφάσεις ούτε να λύσει από μόνη της όλες τις εκκρεμότητες που το κράτησαν πίσω.<br /><br />Το κρίσιμο για την Ελλάδα δεν είναι μόνο ότι ένας μεγάλος διεθνής όμιλος αποφασίζει να επενδύσει στη χώρα. Είναι το είδος της επένδυσης. Πρόκειται για κεφάλαια που δεν κατευθύνονται απλώς σε ακίνητα, ξενοδοχεία ή σε κάποια ήδη ώριμη ελληνική επιχείρηση. Κατευθύνονται σε μια υποδομή η οποία, εφόσον υλοποιηθεί, θα επηρεάσει τον ενεργειακό χάρτη της περιοχής για δεκαετίες.<br /><br />Αυτή είναι η ευκαιρία. Εδώ βρίσκεται όμως και η ευθύνη.<br /><br />Γιατί δεν αρκεί να δηλώνουμε ότι “η Ελλάδα γίνεται ενεργειακός κόμβος”. Ούτε αρκεί να εμφανίζουμε κάθε συμφωνία ως “ψήφο εμπιστοσύνης”. Η πραγματική αξιοπιστία θα κριθεί από το εάν η χώρα μπορεί να ολοκληρώνει σύνθετα έργα, να επιλύει εγκαίρως τις ρυθμιστικές εμπλοκές και να στηρίζει πολιτικά τις στρατηγικές επιλογές που η ίδια ανακοινώνει.<br /><br />Η είσοδος της Meridiam ανοίγει τον δρόμο. Δεν εγγυάται ότι θα φτάσουμε στο τέλος του.<br /><br />Αυτό θα εξαρτηθεί πλέον από εμάς.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το καλώδιο που αλλάζει τον χάρτη της Ανατολικής Μεσογείου.

Θοδωρής Καλούδης Η είσοδος της γαλλικής Meridiam στον Great Sea Interconnector δίνει στο έργο ευρωπαϊκό βάρος, ενισχύει τη γαλλική παρουσία ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ανοίγει ο δρόμος για τα Στενά του Ορμούζ. Σχέδιο ανακωχής και μηδενικών τελών από Ιράν και Ομάν.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/05/Hormuz.webp"><img height="90" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/05/Hormuz-1068x626.webp" width="733" /></a><br /><br />Σε φάση οριστικοποίησης βρίσκονται οι διαβουλεύσεις μεταξύ Ιράν και Ομάν για μια προσωρινή συμφωνία σχετικά με τη διέλευση πλοίων από τα Στενά του Ορμούζ, καθώς τόσο η Τεχεράνη όσο και οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν αφήσει να εννοηθεί ότι οι σχετικές ανακοινώσεις είναι επικείμενες.<br />Σύμφωνα με πληροφορίες από Ιρανό αξιωματούχο που συνδέεται άμεσα με τις συνομιλίες, το πλαίσιο προβλέπει ότι η ναυσιπλοΐα μέσω των Στενών δεν θα επιβαρύνεται με «καμιά απολύτως χρέωση ή διόδια». Η συμφωνία φέρεται να καλύπτει το σύνολο της εισερχόμενης κυκλοφορίας μέσω των ιρανικών χωρικών υδάτων, καθώς και την εξερχόμενη κίνηση μέσω εναλλακτικής διαδρομής που περνά πλησιέστερα προς το Ομάν.<br /><br />Επαναφορά στην εκεχειρία του Ιουνίου<br /><br />Η ίδια πηγή, μιλώντας υπό καθεστώς ανωνυμίας λόγω της ευαισθησίας του ζητήματος, ανέφερε ότι στόχος της συμφωνίας είναι να επιστρέψουν οι συνομιλίες στη βάση της εκεχειρίας και του μνημονίου συναντίληψης που είχαν συμφωνηθεί μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν στα μέσα Ιουνίου, ενεργοποιώντας εκ νέου έναν κύκλο διαπραγματεύσεων διάρκειας 60 ημερών. Παράλληλα, αξιωματούχος του Κόλπου επιβεβαίωσε ότι το περιεχόμενο της συμφωνίας έχει τύχει της έγκρισης των κρατών-μελών του Συμβουλίου Συνεργασίας του Περσικού Κόλπου (GCC), ενώ στη σχετική διαδικασία αναμένεται να εμπλεκούν τόσο η Ουάσιγκτον όσο και ο Διεθνής Ναυτιλιακός Οργανισμός (IMO) του ΟΗΕ.<br /><br />Tο παρασκήνιο<br /><br />Μιλώντας στην κρατική τηλεόραση IRNA, ο υφυπουργός Εξωτερικών του Ιράν, Καζέμ Γχαριμπαβί, δήλωσε ότι οι ΗΠΑ είναι έτοιμες να «επιστρέψουν στις δεσμεύσεις τους», αποφεύγοντας πάντως να επιβεβαιώσει απευθείας τρέχουσες διμερείς διαπραγματεύσεις με την Ουάσιγκτον.<br />Η αναφορά του συνδέεται με την ενδιάμεση συμφωνία που είχε επιτευχθεί στις 17 Ιουνίου. Βάσει εκείνου του μνημονίου, η Τεχεράνη υποχρεούταν να επιτρέψει την απρόσκοπτη διέλευση εμπορικών πλοίων από τα Στενά του Ορμούζ χωρίς καμία χρέωση για 60 ημέρες, με αντάλλαγμα τη δέσμευση των ΗΠΑ για άρση του ναυτικού αποκλεισμού των ιρανικών πλοίων.<div><br />Υπενθυμίζεται ότι νωρίτερα την ίδια εβδομάδα, ο Ντόναλντ Τραμπ είχε κατηγορήσει τους ηγέτες της Ισλαμικής Δημοκρατίας για «διπροσωπία» σχετικά με τις συνομιλίες για την ειρήνη, υποστηρίζοντας ότι αυτές βρίσκονται σε εξέλιξη «είτε το θέλει το Ιράν είτε όχι».<br />Ο Γχαριμπαβί επέμεινε πάντως ότι ο «δρόμος της συνεννόησης αφορά αποκλειστικά το Ιράν και το Ομάν», προσθέτοντας ότι οι παλαιότεροι ναυτιλιακοί διάδρομοι δεν ανταποκρίνονται πλέον στις τρέχουσες συνθήκες που απειλούν την εθνική ασφάλεια του Ιράν. Από την πλευρά του, ο εκπρόσωπος του ιρανικού ΥΠΕΞ, Εσμαΐλ Μπαγκαέι, είχε προϊδεάσει για την επίτευξη συμφωνίας, θέτοντας ως βασική προϋπόθεση την αποχή τρίτων μερών από παρεμβάσεις που δυσχεραίνουν το έργο.<br /><br />Οι εκτιμήσεις από την πλευρά των ΗΠΑ<br /><br />Την εκτίμηση ότι μια λύση για το άνοιγμα της πλωτής οδού είναι κοντά είχαν εκφράσει προηγουμένως και Αμερικανοί αξιωματούχοι, με τον υπουργό Οικονομικών, Σκοτ Μπέσεντ, να δηλώνει στο CNBC ότι μια συμφωνία θα μπορούσε να κλειδώσει άμεσα.<br />Ταυτόχρονα, η Κεντρική Διοίκηση των ΗΠΑ (CENTCOM) επεσήμανε σε ανάρτησή της στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ότι η νότια διαδρομή μέσω των Στενών του Ορμούζ παραμένει ελεύθερη και ανοικτή για όλα τα εμπορικά πλοία που επιθυμούν να διέλθουν από τη διεθνή υδάτινη οδό, διέλευση που πραγματοποιείται μέσω των χωρικών υδάτων του Ομάν και όχι της πλευράς που ελέγχεται από το Ιράν.<br />Στο μεταξύ, η Υπηρεσία Ναυτιλιακού Εμπορίου του Ηνωμένου Βασιλείου (UKMTO) ανακοίνωσε ότι δέχθηκε αναφορές για εκρήξεις κοντά σε δεξαμενόπλοια ανοιχτά της Υεμένης και του Ομάν, υπογραμμίζοντας την εύθραυστη κατάσταση ασφαλείας στην ευρύτερη περιοχή.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ανοίγει ο δρόμος για τα Στενά του Ορμούζ. Σχέδιο ανακωχής και μηδενικών τελών από Ιράν και Ομάν.

Σε φάση οριστικοποίησης βρίσκονται οι διαβουλεύσεις μεταξύ Ιράν και Ομάν για μια προσωρινή συμφωνία σχετικά με τη διέλευση πλοίων από τα Στε...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Τουρκία επιχειρεί να κλείσει τον κύκλο του PKK μετά από τέσσερις δεκαετίες αίματος

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/08/pkk.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1265" data-original-width="1900" height="71" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/08/pkk.jpg" width="749" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Ανοίγει ο δρόμος για αφοπλισμό και επιστροφές</span></h3><b>Γιάννης Κολεΐδης</b><br />Η κυβερνητική συμμαχία στην Τουρκία κατέθεσε σήμερα (5/8) στην Εθνοσυνέλευση νομοσχέδιο που ανοίγει τον δρόμο για την εφαρμογή της συμφωνίας ειρήνευσης με το Εργατικό Κόμμα του Κουρδιστάν (PKK). Το σχέδιο προβλέπει μεταξύ άλλων προστασία πρώην μαχητών από ποινικές διώξεις και αναστολή ποινών φυλάκισης για όσους έχουν καταδικαστεί για συμμετοχή στην οργάνωση.<br />Τι προβλέπει το νομοσχέδιο<br /><br />Το σχέδιο νόμου αναμένεται να εγκριθεί από το τουρκικό κοινοβούλιο εντός της εβδομάδας και αποσκοπεί στον τερματισμό της πολυετούς σύγκρουσης μεταξύ του τουρκικού κράτους και του PKK.<br /><br />Στο πλαίσιο αυτό, προβλέπεται η διευκόλυνση της επιστροφής χιλιάδων μελών της οργάνωσης που βρίσκονται σήμερα στο βόρειο Ιράκ, ενώ το Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας της Τουρκίας θα είναι αρμόδιο για την επαλήθευση της διάλυσης και του αφοπλισμού του PKK.<div><br />Επιτροπή για την εφαρμογή<br /><br />Την υλοποίηση του νόμου θα επιβλέπει ειδική επιτροπή, στην οποία θα συμμετέχουν ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, οι αρμόδιοι υπουργοί και ο επικεφαλής της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (MIT). Αποστολή της θα είναι η παρακολούθηση της εφαρμογής του πλαισίου και της διαδικασίας παράδοσης των μαχητών.<div><br />Μια σύγκρουση που μετρά δεκαετίες<br /><br />Με τη νομοθετική αυτή πρωτοβουλία, η Άγκυρα επιχειρεί να βάλει τέλος στην ένοπλη σύγκρουση που ξεκίνησε το 1984 και έχει στοιχίσει τη ζωή σε τουλάχιστον 40.000 ανθρώπους.<br /><br />Η ειρηνευτική διαδικασία εξακολουθεί να προκαλεί έντονες πολιτικές αντιδράσεις στο εσωτερικό της Τουρκίας, ενώ η δράση του PKK τα προηγούμενα χρόνια έχει συνδεθεί με επανειλημμένες εξάρσεις βίας στις περιοχές κοντά στα σύνορα με το Ιράκ και τη Συρία.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div></div>

Η Τουρκία επιχειρεί να κλείσει τον κύκλο του PKK μετά από τέσσερις δεκαετίες αίματος

Ανοίγει ο δρόμος για αφοπλισμό και επιστροφές Γιάννης Κολεΐδης Η κυβερνητική συμμαχία στην Τουρκία κατέθεσε σήμερα (5/8) στην Εθνοσυνέλευση ...

Διαβάστε την συνέχεια

Παρανάλωμα του πυρός 306.000 στρέμματα και ο Μητσοτάκης δηλώνει: «Όταν καίγεται ένα δάσος δεν σημαίνει ότι χάνεται…».

<img height="85" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/07/portogermeno12_be093-630x400.jpg" width="759" /><br /><br />Την ώρα που η Ελλάδα μετρά περισσότερα από 306.000 καμένα στρέμματα από τις αρχές του 2026, σύμφωνα με τα στοιχεία του Ευρωπαϊκού Συστήματος Πληροφόρησης για τις Δασικές Πυρκαγιές (EFFIS) του Copernicus, ο Κυριάκος Μητσοτάκης επιλέγει να υποβαθμίσει το μέγεθος της οικολογικής καταστροφής, υποστηρίζοντας ότι «όταν καίγεται ένα δάσος δεν σημαίνει ότι χάνεται για πάντα».<br /><br />Η δήλωση αυτή προκάλεσε εύλογες αντιδράσεις, καθώς έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την πραγματικότητα που βιώνουν οι πυρόπληκτες περιοχές και με όσα επισημαίνουν επιστημονικοί και περιβαλλοντικοί φορείς. Το WWF Ελλάς προειδοποιεί ότι υπάρχουν δασικά οικοσυστήματα που, όταν καίγονται επανειλημμένα μέσα σε διάστημα μικρότερο των 20 ετών, ενδέχεται να μην μπορέσουν ποτέ να αναγεννηθούν φυσικά, οδηγούμενα σε μόνιμη υποβάθμιση ή ακόμη και ερημοποίηση.<br /><br />Την ίδια στιγμή, ο πρωθυπουργός αμφισβήτησε ακόμη και τις πρώτες εκτιμήσεις για το μέγεθος της καταστροφής, ζητώντας από τα μέσα ενημέρωσης να μην αναπαράγουν αριθμούς που –όπως είπε– δεν ανταποκρίνονται πλήρως στην πραγματικότητα και κάνοντας λόγο για περίπου 111.000 καμένα στρέμματα. Ωστόσο, τα στοιχεία του Copernicus καταγράφουν ήδη πάνω από 306.000 στρέμματα καμένης γης, ενώ οι μεγαλύτερες πυρκαγιές των τελευταίων ημερών σε Κρήτη, Πάρο, νότια Βοιωτία και δυτική Αττική έχουν αφήσει πίσω τους περισσότερα από 180.000 στρέμματα καμένων εκτάσεων, σύμφωνα με τις πρώτες δορυφορικές εκτιμήσεις του WWF Ελλάς.<br /><br />Ιδιαίτερα ανησυχητική είναι η εικόνα στη δυτική Αττική. Από τα περίπου 102.000 στρέμματα που κάηκαν στην πρόσφατη μεγάλη πυρκαγιά, περισσότερα από 28.000 στρέμματα είχαν ήδη καεί ξανά μέσα στην τελευταία εικοσαετία. Πρόκειται για περιοχές όπου η συνεχής επανάληψη των πυρκαγιών μειώνει δραματικά την ικανότητα φυσικής αναγέννησης του δάσους, αυξάνοντας τον κίνδυνο οριστικής οικολογικής υποβάθμισης.<br /><br />Η κυβέρνηση επιχειρεί να καλλιεργήσει την εικόνα ότι η φύση μπορεί από μόνη της να αποκαταστήσει κάθε καταστροφή. Όμως η επιστημονική πραγματικότητα είναι πολύ πιο σύνθετη. Ναι, ορισμένα οικοσυστήματα –όπως τα δάση χαλεπίου πεύκης– έχουν τη δυνατότητα φυσικής αναγέννησης υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις. Αυτό όμως δεν ισχύει για όλες τις περιπτώσεις, ούτε μπορεί να αποτελεί άλλοθι για να υποβαθμίζεται η έκταση μιας πρωτοφανούς οικολογικής καταστροφής.<br /><br />Οι αριθμοί είναι αμείλικτοι. Εκατοντάδες χιλιάδες στρέμματα έχουν γίνει στάχτη μέσα σε λίγους μήνες, ολόκληρες περιοχές έχουν υποστεί ανυπολόγιστες περιβαλλοντικές και οικονομικές ζημιές, ενώ οι επιστήμονες προειδοποιούν ότι σε πολλές περιπτώσεις η φυσική αναγέννηση δεν είναι πλέον δεδομένη.<br /><br />Απέναντι σε αυτή την πραγματικότητα, η κυβέρνηση αντί να προχωρήσει σε μια ειλικρινή αποτίμηση των ευθυνών και των ελλείψεων στον σχεδιασμό πρόληψης και προστασίας, επιλέγει μια επικοινωνιακή διαχείριση που δίνει μεγαλύτερη βαρύτητα στην αμφισβήτηση των αριθμών και στη διαμόρφωση εντυπώσεων παρά στην ουσία της καταστροφής.<br /><br />Γιατί όταν εκατοντάδες χιλιάδες στρέμματα δασών έχουν παραδοθεί στις φλόγες, το πραγματικό διακύβευμα δεν είναι αν θα περιοριστεί η έκταση της καταστροφής στα δελτία Τύπου. Είναι αν η χώρα μπορεί να προστατεύσει τον φυσικό της πλούτο πριν αυτός χαθεί οριστικά. Και σε πολλές από τις περιοχές που καίγονται ξανά και ξανά, η επιστήμη προειδοποιεί ότι το «για πάντα» δεν είναι πλέον σχήμα λόγου, αλλά ένας απολύτως υπαρκτός κίνδυνος.<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Παρανάλωμα του πυρός 306.000 στρέμματα και ο Μητσοτάκης δηλώνει: «Όταν καίγεται ένα δάσος δεν σημαίνει ότι χάνεται…».

Την ώρα που η Ελλάδα μετρά περισσότερα από 306.000 καμένα στρέμματα από τις αρχές του 2026, σύμφωνα με τα στοιχεία του Ευρωπαϊκού Συστήματος...

Διαβάστε την συνέχεια

Reuters: Ανησυχία για τα αποθέματα πυραύλων των ΗΠΑ. Τους χρησιμοποίησαν όλους στο Ιράν.

<img height="96" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/08/ap22285863203328-630x400.jpg" width="764" /><br /><br />Σημαντική μείωση στα αποθέματα πυραύλων ακριβείας μεγάλου βεληνεκούς των ΗΠΑ έχει προκαλέσει ο πεντάμηνος πόλεμος με το Ιράν, σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες του Reuters, που επικαλείται τέσσερις πηγές με γνώση του θέματος.<br /><br />Όπως αναφέρει το διεθνές πρακτορείο, ο αμερικανικός στρατός έχει χρησιμοποιήσει σχεδόν το σύνολο των πυραύλων ATACMS και Precision Strike Missile (PrSM), γεγονός που προκαλεί έντονο προβληματισμό για την επιχειρησιακή ετοιμότητα των ΗΠΑ σε ενδεχόμενες μελλοντικές συγκρούσεις.<br /><br />Σύμφωνα με το Reuters, δύο από τις πηγές υποστηρίζουν ότι οι αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις έχουν καταναλώσει «ουσιαστικά όλους» τους διαθέσιμους πυραύλους αυτού του τύπου, ενώ καμία από τις πηγές δεν αποκάλυψε τον ακριβή αριθμό όσων απομένουν στα αμερικανικά οπλοστάσια.<br /><br />Το εύρος της εξάντλησης των συγκεκριμένων αποθεμάτων δεν είχε γίνει μέχρι σήμερα γνωστό.<br /><br />Οι πύραυλοι ATACMS και PrSM αποτελούν κρίσιμα όπλα του αμερικανικού στρατού, καθώς επιτρέπουν την εκτέλεση πληγμάτων μεγάλης ακρίβειας από μεγάλες αποστάσεις, μειώνοντας την ανάγκη για αποστολές επανδρωμένων αεροσκαφών σε περιοχές με ισχυρή αντιαεροπορική άμυνα.<br /><br />Οι ATACMS είχαν χρησιμοποιηθεί εκτενώς και από την Ουκρανία εναντίον στόχων στο ρωσικό έδαφος, ενώ οι νεότεροι PrSM προορίζονται να τους αντικαταστήσουν τα επόμενα χρόνια.<br /><br />Το Reuters επισημαίνει ότι η δραστική μείωση αυτών των αποθεμάτων ενδέχεται να περιορίσει τις επιλογές του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ σε περίπτωση νέας στρατιωτικής επιχείρησης κατά του Ιράν, καθώς θα χρειαστεί να βασιστεί περισσότερο σε επανδρωμένες αεροπορικές επιδρομές, οι οποίες θεωρούνται επιχειρησιακά πιο επικίνδυνες.<br /><br />Παράλληλα, οι ίδιες πηγές εκφράζουν ανησυχία ότι η εξάντληση των αποθεμάτων μπορεί να επηρεάσει την αποτρεπτική ισχύ των Ηνωμένων Πολιτειών απέναντι σε μεγάλους στρατηγικούς αντιπάλους, όπως η Ρωσία και η Κίνα.<br /><br />Ένα ακόμη πρόσωπο που μίλησε στο πρακτορείο ανέφερε ότι, αν και η Κεντρική Διοίκηση των ΗΠΑ (CENTCOM) κατανάλωσε σχεδόν όλους τους πυραύλους που διέθετε στην περιοχή της Μέσης Ανατολής, στη συνέχεια ενισχύθηκε με μεταφορά αποθεμάτων από άλλες περιοχές του κόσμου.<br /><br />Απαντώντας στις πληροφορίες, ο Λευκός Οίκος παρέπεμψε σε δήλωση του Ντόναλντ Τραμπ, σύμφωνα με την οποία οι Ηνωμένες Πολιτείες διαθέτουν περισσότερα πυρομαχικά από οποιαδήποτε άλλη χώρα, ενώ η αμερικανική αμυντική βιομηχανία παράγει σήμερα πυρομαχικά με ρυθμούς-ρεκόρ και επεκτείνει συνεχώς τις παραγωγικές της δυνατότητες.<br /><br />Ωστόσο, όπως σημειώνει το Reuters, στρατιωτικοί αναλυτές επισημαίνουν ότι, παρά την αύξηση της παραγωγής, η αναπλήρωση των αποθεμάτων απαιτεί χρόνο και ενδέχεται να μην επαρκεί σε περίπτωση ενός παρατεταμένου πολέμου μεγάλης κλίμακας.<br /><br />Το δημοσίευμα επικαλείται ακόμη πρόσφατη έκθεση του Center for Strategic and International Studies (CSIS), σύμφωνα με την οποία τα αποθέματα των πυραύλων PrSM παραμένουν περιορισμένα λόγω της σχετικά πρόσφατης ένταξής τους σε υπηρεσία, ενώ ο αμερικανικός στρατός έχει ήδη προγραμματίσει μεγάλες παραγγελίες για τα επόμενα χρόνια, καθώς οι παλαιότεροι ATACMS αποσύρονται σταδιακά.<br /><br />Παράλληλα, σύμφωνα με την ίδια έκθεση, περίπου το 65% των αντιαεροπορικών πυραύλων Patriot έχει ήδη χρησιμοποιηθεί από την έναρξη του πολέμου, ενώ τα διαθέσιμα αποθέματα των αντιβαλλιστικών πυραύλων THAAD εμφανίζονται μειωμένα κατά τουλάχιστον 38% σε σχέση με τα επίπεδα πριν από τη σύγκρουση.<br /><br />Δύο από τις πηγές του Reuters ανέφεραν ότι οι εκτιμήσεις αυτές συμβαδίζουν με τα εσωτερικά στοιχεία που διαθέτουν οι αμερικανικές αρχές.<br /><br />Επιπλέον, μία από τις πηγές του πρακτορείου υποστήριξε ότι οι ΗΠΑ έχουν καταναλώσει σχεδόν τις μισές παγκόσμιες προμήθειες πυραύλων κρουζ Tomahawk από την έναρξη των επιχειρήσεων κατά του Ιράν, διευκρινίζοντας πάντως ότι το συγκεκριμένο στοιχείο δεν έχει επιβεβαιωθεί ανεξάρτητα από το Reuters.<br /><br />Το Πεντάγωνο, μέσω του εκπροσώπου του Σον Παρνέλ, διαβεβαίωσε ότι οι αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις εξακολουθούν να διαθέτουν τις απαιτούμενες επιχειρησιακές δυνατότητες για την προστασία των συμφερόντων των ΗΠΑ και την εκτέλεση αποστολών όπου και όποτε αποφασιστεί από την πολιτική ηγεσία της χώρας.<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Reuters: Ανησυχία για τα αποθέματα πυραύλων των ΗΠΑ. Τους χρησιμοποίησαν όλους στο Ιράν.

Σημαντική μείωση στα αποθέματα πυραύλων ακριβείας μεγάλου βεληνεκούς των ΗΠΑ έχει προκαλέσει ο πεντάμηνος πόλεμος με το Ιράν, σύμφωνα με απο...

Διαβάστε την συνέχεια

Νέα Υόρκη – ΗΠΑ – Κόσμος: Το Ισλάμ παντού, κατάκτηση .

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.oodegr.com/oode/islam/genika/eikones/swthria_islam_1.jpg" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="439" data-original-width="615" height="92" src="https://www.oodegr.com/oode/islam/genika/eikones/swthria_islam_1.jpg" width="790" /></a></div><div><br /></div>Ισλαμιστές στη Νέα Υόρκη, στην Times Square. «Θα καταλάβουμε τη Νέα Υόρκη και μετά την υπόλοιπη Αμερική. Ένας προς έναν, δεν θα σταματήσουμε μέχρι το Ισλάμ να μπει σε κάθε σπίτι. Σταματήσαμε να κρυβόμαστε, το Ισλάμ είναι η μόνη αληθινή θρησκεία».<br /><br /><div>Και όντως δεν κρύβονται, τα λένε στα αγγλικά, σύμφωνα με το <a href="https://x.com/VividProwess/status/2084089366683541701">VividProwess</a>. Τα σχόλια δικά σας…<br /><br /><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="background-color: white; box-sizing: inherit; color: #404040; display: flex; font-family: Inter; font-size: 17px; margin-bottom: 10px; margin-top: 10px; max-width: 550px; width: 550px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="2084089366683541701" frameborder="0" id="twitter-widget-0" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?creatorScreenName=Defencepointgr&dnt=false&embedId=twitter-widget-0&features=eyJ0ZndfdGltZWxpbmVfbGlzdCI6eyJidWNrZXQiOltdLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2ZvbGxvd2VyX2NvdW50X3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9iYWNrZW5kIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19yZWZzcmNfc2Vzc2lvbiI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZm9zbnJfc29mdF9pbnRlcnZlbnRpb25zX2VuYWJsZWQiOnsiYnVja2V0Ijoib24iLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X21peGVkX21lZGlhXzE1ODk3Ijp7ImJ1Y2tldCI6InRyZWF0bWVudCIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3Nob3dfYmlyZHdhdGNoX3Bpdm90c19lbmFibGVkIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19kdXBsaWNhdGVfc2NyaWJlc190b19zZXR0aW5ncyI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdXNlX3Byb2ZpbGVfaW1hZ2Vfc2hhcGVfZW5hYmxlZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdmlkZW9faGxzX2R5bmFtaWNfbWFuaWZlc3RzXzE1MDgyIjp7ImJ1Y2tldCI6InRydWVfYml0cmF0ZSIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfbGVnYWN5X3RpbWVsaW5lX3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9mcm9udGVuZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9fQ%3D%3D&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=2084089366683541701&lang=el&origin=https%3A%2F%2Fwww.defence-point.gr%2Fnea-yorki-ipa-kosmos-to-islam-pantoy-kataktisi-vid&sessionId=b8796f682c7fd49fa857e4aa32bdc9d4c1d7ed40&siteScreenName=Defencepointgr&theme=light&widgetsVersion=6a3ad42b224df%3A1778106238597&width=550px" style="box-sizing: inherit; display: block; flex-grow: 1; height: 921px; max-width: 100%; position: static; visibility: visible; width: 550px;" title="X Post"></iframe></div><br /><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Νέα Υόρκη – ΗΠΑ – Κόσμος: Το Ισλάμ παντού, κατάκτηση .

Ισλαμιστές στη Νέα Υόρκη, στην Times Square. «Θα καταλάβουμε τη Νέα Υόρκη και μετά την υπόλοιπη Αμερική. Ένας προς έναν, δεν θα σταματήσουμε...

Διαβάστε την συνέχεια

ΗΠΑ – Κίνα, Ελλάδα – Τουρκία: Στο Αιγαίο κρίνεται το παγκόσμιο παίγνιο.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcRU-qC48QqHdlyRIrAMQviaGVeY0oF9z_-HkI3hHAciJNqXVsd0SZJnDCUf&s=10" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="384" data-original-width="768" height="100" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcRU-qC48QqHdlyRIrAMQviaGVeY0oF9z_-HkI3hHAciJNqXVsd0SZJnDCUf&s=10" width="768" /></a></div><div><br /></div>ΤΟΥ <b>ΚΩΣΤΑ ΓΡΙΒΑ</b><br />Σε προηγούμενο άρθρο είχαμε εξετάσει τη γεωιστορική δυναμική που διαμόρφωσε το Δίκαιο της Θάλασσας μέχρι σήμερα και πώς αυτό είναι ένα δυναμικό και συνεχώς εξελισσόμενο μέγεθος, το οποίο συνεχίζει να αλλάζει ανάλογα με τις διεθνείς εξελίξεις και τις μεταλλάξεις της στρατιωτικής ισχύος, ιδιαίτερα τη μονομαχία μεταξύ χερσαία εδραζόμενων συστημάτων προβολής ισχύος προς τη θάλασσα Ναυτικού “Βαθέων Κυανών Υδάτων” (Deep Blue Water Navy), βασισμένο σε εμβληματικά μεγάλα πολεμικά πλοία.<br /><br />Σήμερα, οι μεταλλάξεις στο ισοζύγιο ισχύος, όχι μόνο μεταξύ Θάλασσας και Στεριάς, αλλά μεταξύ “παραδοσιακών” πλατφορμοκεντρικών μοντέλων μάχης και και οπλικών συστημάτων χαμηλής τεχνολογίας και κόστους, μαζικής και γρήγορης παραγωγής, θέτει νέα δεδομένα στις παγκόσμιες εξελίξεις. Αυτές οι εξελίξεις αποτελούν μέρος μιας ευρύτερης μονομαχίας ιστορικών διαστάσεων, που μπορεί να οδηγήσει σε αλλαγή γεωπολιτικού παραδείγματος ως προς τη φύση των εγγύς υδάτων.<br /><br />Από τη μία έχουμε την ομάδα των χερσαίων δυνάμεων που επιδιώκουν να μετατρέψουν μεγάλα κομμάτια των εγγύς υδάτων σε γαλάζιο έδαφος και από την άλλη έχουμε τις Ναυτικές Δυνάμεις που μάχονται να επιτύχουν την ανάσχεση αυτής της γεωπολιτικής επιχωμάτωσης και να κρατήσουν τα εγγύς ύδατα κομμάτι των ωκεανών και όχι προέκταση της στεριάς.<br /><br />Και κατά την άποψη του γράφοντος αυτή η επική μονομαχία θα κριθεί, εν πολλοίς, σε δύο σημεία του πλανήτη. Το ένα είναι οι σινικές θάλασσες και οι προεκτάσεις τους στον Ειρηνικό. Και το άλλο είναι το Αιγαίο. Συγκεκριμένα, τυχόν επιτυχία της Τουρκίας να επιβάλει τη “Γαλάζια Πατρίδα”, έστω και ντε φάκτο, δια της αδράνειας και πολύ περισσότερο δια της άτυπης συνεργασίας της Ελλάδας μέσω κάποιου “συμβιβασμού”, θα αποτελέσει δυνάμει συντριπτικό πλήγμα στη γεωστρατηγική των Ναυτικών Δυνάμεων, κυρίως φυσικά των Ηνωμένων Πολιτειών, με απρόβλεπτες αρνητικές συνέπειες ως προς τη θέση και τον ρόλο της Ελλάδας στη δυτική γεωπολιτική αρχιτεκτονική.<div><br />Κινεζική κατά αμερικανικής στρατηγικής<br /><br />Αναλυτικότερα, η δημόσια συζήτηση γύρω από την άνοδο της Κίνας επικεντρώνεται σχεδόν αποκλειστικά στην ταχύτατη ανάπτυξη του Κινεζικού Ναυτικού και στην υποτιθέμενη επιδίωξη του Πεκίνου να αναλάβει τον ρόλο που διαδραμάτισαν άλλοτε η Βρετανική Αυτοκρατορία και αργότερα οι Ηνωμένες Πολιτείες ως κυρίαρχες Ναυτικές Δυνάμεις. Η ερμηνεία αυτή, όσο διαδεδομένη και αν είναι, ενδέχεται να βασίζεται σε μια λανθασμένη ιστορική αναλογία. Αντί να εξετάζεται η κινεζική στρατηγική μέσα από το δικό της γεωιστορικό πλαίσιο, ερμηνεύεται με βάση τα πρότυπα της δυτικής ναυτικής ιστορίας. <a href="https://slpress.gr/amyna/i-moira-ton-okeanon-tha-krithei-sto-aigaio/"><b>ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ</b></a></div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

ΗΠΑ – Κίνα, Ελλάδα – Τουρκία: Στο Αιγαίο κρίνεται το παγκόσμιο παίγνιο.

ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΓΡΙΒΑ Σε προηγούμενο άρθρο είχαμε εξετάσει τη γεωιστορική δυναμική που διαμόρφωσε το Δίκαιο της Θάλασσας μέχρι σήμερα και πώς αυτό...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι Τούρκοι πάνε όπου τους αρέσει! “Ακαθόριστη κυριαρχία”

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTWx_83zdULdlUzhH_1_Hbka5m8mGYtGeJYpoCp9OsEkrAQu-fgUloeUR4&s=10" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="403" data-original-width="674" height="105" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTWx_83zdULdlUzhH_1_Hbka5m8mGYtGeJYpoCp9OsEkrAQu-fgUloeUR4&s=10" width="747" /></a></div><div><br /></div>“Οι Τούρκοι ψαράδες, που αλιεύουν στο Αιγαίο Πέλαγος εντός του νομικού πλαισίου που παρέχουν τα τουρκικά χωρικά ύδατα και το διεθνές δίκαιο, βιώνουν δύσκολες στιγμές λόγω των προκλητικών ενεργειών της Ελληνικής Ακτοφυλακής, γράφει τουρκικό δημοσίευμα αμφισβητώντας τα ελληνικά χωρικά ύδατα, τονίζοντας ότι υπάρχουν νησιά στο Αιγαίο με «ακαθόριστο» καθεστώς”.<div><br />Οι Τούρκοι αμφισβητούν την ελληνική κυριαρχία<br /><br />“Μάλιστα, όπως χαρακτηριστικά σημειώνεται, οι προσπάθειες της Ελλάδας να δημιουργήσει μονομερώς αλιευτικές ζώνες με βάση νησίδες των οποίων το καθεστώς δεν καθορίζεται από συνθήκες κλιμακώνουν τις εντάσεις στην περιοχή”, αναφέρει το Βαλκανικό Περισκόπιο.<br /><br />“Προσθέτει, επίσης, ότι οι Τούρκοι ψαράδες «δραστηριοποιούνται σε νόμιμες αλιευτικές περιοχές κατά μήκος της γραμμής Διδύμων-Ντογάνμπεϊ, όπως καταγράφεται από τα κρατικά συστήματα δορυφορικής παρακολούθησης σε πραγματικό χρόνο και εντοπισμού θέσης και δεν απομακρύνονται αφού ψαρεύουν στη Γαλάζια Πατρίδα, παρά τις ραδιοφωνικές ανακοινώσεις της Ελληνικής Ακτοφυλακής.<br />1,5 μίλι από τις ακτές των νησιών…<br /><br />“Μεταξύ 15 Ιουλίου και 1ης Σεπτεμβρίου, η αλιεία σε διεθνή ύδατα 6 μίλια εκτός των τουρκικών χωρικών υδάτων και έως 1,5 μίλι από τις ακτές νησιών αβέβαιου καθεστώτος (ελληνικών δηλαδή) αποτελεί απολύτως νόμιμο δικαίωμα… Ωστόσο, ελληνικά στοιχεία επιχειρούν παράνομα να επεκτείνουν αυτό το νόμιμο όριο του 1,5 μιλίου στα 6 μίλια, επικαλούμενα αυτές τις νησίδες (ως ελληνικές) που γειτνιάζουν με τις ακτές μας.<br /><br />“Η θέση του τουρκικού αλιευτικού σκάφους «Melih Karaman», το οποίο ψάρευε στην περιοχή, διαψεύδει πλήρως τους ισχυρισμούς της ελληνικής πλευράς. Αυτή η πίεση για θαλάσσια ηγεμονία, που ασκεί η Ελλάδα εκατοντάδες χιλιόμετρα από την ηπειρωτική της χώρα, αποκαλύπτεται ξεκάθαρα από τα επίσημα δορυφορικά αρχεία του (τουρκικού) κράτους, όπως σημειώνεται”.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Οι Τούρκοι πάνε όπου τους αρέσει! “Ακαθόριστη κυριαρχία”

“Οι Τούρκοι ψαράδες, που αλιεύουν στο Αιγαίο Πέλαγος εντός του νομικού πλαισίου που παρέχουν τα τουρκικά χωρικά ύδατα και το διεθνές δίκαιο,...

Διαβάστε την συνέχεια

Ιράν: Ποιος επείγεται για συμφωνία; Ο Τραμπ ή οι Μουλάδες;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTv4SLxTTp_1EdmjypzjkKftvUyUIIvQzjR05kZuSe55A&s=10" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="414" data-original-width="738" height="75" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTv4SLxTTp_1EdmjypzjkKftvUyUIIvQzjR05kZuSe55A&s=10" width="759" /></a></div><div><br /></div><b>Ζαχαρίας Μίχας</b><br />Το ρητορικό παιχνίδι που αφορά στον πόλεμο με το Ιράν που επικεντρώνεται κυρίως στις δηλώσεις του προέδρου Τραμπ έχει καταφανώς κουράσει. Όλο διεξάγονται πολύ παραγωγικές συνομιλίες κι όλο κάτι γίνεται και γυρνάμε στο σημείο μηδέν. Τον λόγο παίρνουν ξανά τα όπλα και ξεκινούν κάποιοι στοχευμένα πλήγματα εναντίον της Ισλαμικής Δημοκρατίας. Ο Τραμπ εξαπολύει νέες απειλές ισοπέδωσης του Ιράν. Σπεύδει η διπλωματία του Πακιστάν, του Κατάρ, της Τουρκίας, κάποιο τηλέφωνο από ηγέτη μοναρχίας του Κόλπου. Κάτι όμως πάλι συμβαίνει. Και άντε πάλι από την αρχή…<br /><br />Είναι λογικό να αναρωτιέται κανείς που οδηγεί και τι σημαίνει αυτό το κακόγουστο αστείο. Ή μήπως δεν είναι και τόσο αστείο; Μήπως μπορούμε να εξάγουμε κάποια συμπεράσματα που να βγάζουν νόημα, εν μέσω μιας κατάστασης που ολοένα και περισσότερο μοιάζει παράλογη; Όσο παράλογη και να μοιάζει όμως, το ενδιαφέρον μας πρέπει να εστιάζεται στο ευρύτερο στρατηγικό παίγνιο που εξελίσσεται.<br /><br />Ποιες είναι οι επιδιώξεις των πρωταγωνιστών. Ποιο είναι το διακύβευμα της επόμενης ημέρας. Διότι αυτό καθορίζει και την προδιάθεση του Ιράν υπέρ της ανάληψης ρίσκου ή της αναζήτησης διεξόδου… Κάποια στοιχεία που αφορούν την απάντηση σε αυτά τα ερωτήματα δεν είναι καινούργια. Έχουν αναφερθεί ξανά. Με άλλες αφορμές που έδωσε ο πόλεμος στο Ιράν. Άπαξ και το καθεστώς της Τεχεράνης επέδειξε ανθεκτικότητα και δεν κατέρρευσε, το παιχνίδι άλλαξε. Και «ο βρεγμένος τη βροχή δεν τη φοβάται». Μπορεί να ισοπεδώθηκαν κρίσιμες στρατιωτικές υποδομές και να έχει υποστεί μεγάλη ζημιά οικονομία.<div><br />Η ώρα της ζυγαριάς…<br /><br />Ορθόν και προφανές. Όποιος όμως θέλει να αποφύγει να κοροϊδεύει τον εαυτό του καταναλώνοντας… αμάσητα βολικά ερμηνευτικά σχήματα, αντιλαμβάνεται ότι αυτό θα πρέπει να το ζυγίσει απέναντι στη συσπείρωση μέρους της ιρανικής κοινωνίας που δεν διάκειτο προ της επίθεσης ιδιαίτερα θετικά απέναντι στο καθεστώς γύρω από την ηγεσία. Για τον απλούστατο λόγο ότι και η στάση τους απέναντι στις ΗΠΑ δεν ήταν θετική, ενώ προφανώς δεν έβλεπαν το αμερικανικό και το ισραηλινό στρατιωτικό εργαλείο ως λύση στα προβλήματά τους.<br /><br />Επιπρόσθετα, θα πρέπει να το ζυγίσει απέναντι στον αντίκτυπο που έχει η εικόνα της επιτυχούς αντίστασης απέναντι στην πιο ισχυρή στρατιωτική μηχανή του πλανήτη, την αμερικανική, συνδυασμένη μάλιστα με αυτή μιας χώρας που παρομοιάζεται με την αρχαία Σπάρτη, το Ισραήλ. «Επιτυχής αντίσταση» υπό την έννοια της άρνησης στον αντίπαλο του -έστω ανομολόγητου- βασικού αντικειμενικού του σκοπού, την καθεστωτική αλλαγή!<br /><br />Ο αντίκτυπος αυτός είναι προς κάθε κατεύθυνση. Προς τις χώρες της ευρύτερης περιοχής που συμπεριλήφθηκαν στα αντεκδικητικά πλήγματα των Ιρανών και ματώνουν ήδη πολύ σοβαρά, χωρίς ορατό σημείο αντιστροφής της τάσης. Προς άλλες χώρες, σε άλλες γεωπολιτικές περιφέρειες του πλανήτη, με άλλες ισορροπίες, όπου βρίσκονται σύμμαχοι και αντίπαλοι των ΗΠΑ. Ένα παράδειγμα είναι η Βόρεια Κορέα. Και τελικά, στον πλανήτη ολόκληρο, αφού οι επιπτώσεις είναι παγκόσμιες!<br /><br />Θα πρέπει όμως να το ζυγίσει και απέναντι στις ίδιες τις ΗΠΑ και τις σχέσεις την επόμενη ημέρα του πολέμου. Το σημερινό μήνυμα είναι «θα σέβεστε». Είναι ότι η Ουάσινγκτον θα πρέπει να μάθει να συνυπάρχει και με χώρες που δεν ελέγχει! Είναι μήνυμα που αφορά την πεπερασμένη αξία του στρατιωτικού εργαλείου στις διεθνείς σχέσεις.<br /><br />Αυτή η αξία αμφισβητείται πλέον έμπρακτα, καθώς η εποχή του πολέμου των μη επανδρωμένων δείχνει να προσφέρει τη δυνατότητα στον πιο αδύναμο να βραχυκυκλώσει, αν μη τι άλλο, την επίτευξη των στόχων του ισχυρού στο πεδίο και να του επιβάλει σοβαρό κόστος.<br /><br />Η ανθεκτικότητα αφορά και τους ισχυρούς<br /><br />Ένα <a href="https://www.reuters.com/world/us-has-used-virtually-all-its-long-range-precision-missiles-during-iran-war-2026-08-04/">δημοσίευμα του Reuters</a> έρχεται να επιβεβαιώσει προηγούμενα που αφορούσαν το ίδιο θέμα και να αναδείξει την αμηχανία από τις επιπτώσεις της ιρανικής ανθεκτικότητας. Έρχεται επίσης να υπονομεύσει την αξιοπιστία των επαναλαμβανόμενων απειλών Τραμπ για ισοπέδωση, κυρίως όμως να εξηγήσει γιατί ο Αμερικανός πρόεδρος έχει κάνει πέντε φορές πίσω, προσποιούμενος σοβαρές διπλωματικές εξελίξεις.<br /><br />Κι όλα αυτά εν μέσω ενός σκηνικού… λογοδιάρροιας από την πλευρά της Ουάσινγκτον στο επίπεδο των δημοσίων αναφορών και στοιχειώδους παρουσίας από την ιρανική πλευρά. Εξάλλου, το πραγματικό αποτέλεσμα είναι αυτό που μετράει όχι οι περιστασιακές δηλώσεις Τραμπ που έχουν μεγιστοποιήσει την ανασφάλεια και έχουν οδηγήσει σε συμπεριφορά… ασανσέρ, τις χρηματαγορές και τις τιμές του πετρελαίου.<br /><br />Σε αυτό το σημείο που βρισκόμαστε, είναι αδύνατη η αξιολόγηση και το συμπέρασμα για το εάν η Ισλαμική Δημοκρατία επιθυμεί μια συμφωνία απεμπλοκής από τον πόλεμο με τις ΗΠΑ ή όχι, στην τρέχουσα συγκυρία! Όπως είχε επισημανθεί και στο πρόσφατο παρελθόν, με τις ενδιάμεσες εκλογές των ΗΠΑ να πλησιάζουν και την εκλογική πελατεία Τραμπ διχασμένη για το δέον γενέσθαι με το Ιράν, για να δώσει η Τεχεράνη στον Τραμπ αυτό που επιθυμεί, θα το κάνει μόνο με το κατάλληλο αντάλλαγμα. Αυτό το αντάλλαγμα, μετά βεβαιότητας δεν ταυτίζεται με τα συμφέροντα της Ιερουσαλήμ, που κάνει τους δικούς της στρατηγικούς υπολογισμούς.<br /><br />Πολλοί υποστηρίζουν ότι οι υψηλές πιθανότητες επιτυχίας που παρουσιάστηκαν στον Τραμπ αναφορικά με την προοπτική καθεστωτικής αλλαγής, έπαιξε ρόλο στην απόφαση εμπλοκής των ΗΠΑ που έλαβε. Προσθέτουν δε, ότι αυτή η απόφαση ήταν το ζητούμενο. Διότι άπαξ και ενεπλάκη μια χώρα, μόνο εύκολο δεν είναι να απεμπλακεί. Αυτό αποδεικνύεται πλέον και στην πράξη. Κι εάν δεν θέλουμε να εθελοτυφλούμε, κάποιους εξυπηρετεί και κάποιους όχι.<br /><br />Το χειρότερο είναι όμως, ότι στο διεθνές περιβάλλον είναι αρκετοί αυτοί που παρατηρούν και αναλύουν προσεκτικά την εξάντληση των πολεμικών αποθεμάτων των ΗΠΑ μετά την εμπλοκή τους στο Ιράν. Μεγάλοι και μικρότεροι. Και κάνουν τους δικούς τους πολύπλοκους υπολογισμούς.<br />Τούτων λεχθέντων και για να μην απεραντολογούμε, ποιος μοιάζει να επείγεται περισσότερο για συμφωνία; Ο Τραμπ ή οι μουλάδες; Ποιος εξυπηρετείται από το μπρος-πίσω στις δηλώσεις του Αμερικανού προέδρου; Και πόσο μπορεί να διαρκέσει ακόμα αυτό;</div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ιράν: Ποιος επείγεται για συμφωνία; Ο Τραμπ ή οι Μουλάδες;

Ζαχαρίας Μίχας Το ρητορικό παιχνίδι που αφορά στον πόλεμο με το Ιράν που επικεντρώνεται κυρίως στις δηλώσεις του προέδρου Τραμπ έχει καταφαν...

Διαβάστε την συνέχεια

“Να τα βρούμε στο Αιγαίο”: Ύπουλη τουρκική προπαγάνδα. ΜΟΛΩΝ ΛΑΒΕ .

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTQjkp5A3k0hMYNa1mMIo_OPcBRGQTA3mgN_JQPiTr3ag&s=10" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="480" data-original-width="638" height="83" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTQjkp5A3k0hMYNa1mMIo_OPcBRGQTA3mgN_JQPiTr3ag&s=10" width="774" /></a></div><div><br /></div>Αυτό είναι το μήνυμα που μου στέλνουν πολλοί Τούρκοι σχολιαστές στα βίντεο και στις δημοσιεύσεις μου στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης (ΜΚΔ). Λαμβάνω εκατοντάδες μηνύματα από Τούρκους χρήστες των ΜΚΔ πολλά από τα οποία είναι υβριστικά, άλλα τονίζουν την ισχύ της Τουρκίας έναντι της Ελλάδας όμως τα πιο ύπουλα μηνύματα είναι αυτά που μου λένε: “ελάτε να τα βρούμε στο Αιγαίο για να ζήσουμε ειρηνικά σε μια θάλασσα που μας ενώνει”.<br /><br />TOY ΑΝΓΟΥ <b>ΛΑΖΑΡΟΥ ΚΑΜΠΟΥΡΙΔΗ<br /></b><br />Ένα ύπουλο μήνυμα το οποίο δυστυχώς άρχισαν να το δέχονται πολλοί Έλληνες πολίτες και πολιτικοί. Αναζητώντας την πηγή αυτών των εκατοντάδων λογαριασμών, παρατήρησα ότι όλοι είναι ψεύτικο και κλειδωμένοι λογαριασμοί που σημαίνει ότι αυτοί έχουν μια κεντρική διαχείριση και κατεύθυνση, δηλαδή τη Διεύθυνση Επικοινωνίας της Τουρκικής Προεδρείας της Δημοκρατίας…<br /><br />Το ίδιο μου έλεγαν Τούρκοι δημοσιογράφοι και πολιτικοί στην Τουρκία όταν υπηρετούσα ως Ακόλουθος Άμυνας στην Άγκυρα (2013 – 2017. “Ελάτε να τα βρούμε στο Αιγαίο για να ζήσουμε ειρηνικά”. Η Ελλάδα δεν έχει να βρει τίποτα με τους Τούρκους στο Αιγαίο για τρεις λόγους:<br /><br />-Οι πρόγονοι μας έχυσαν το αίμα τους για κάθε πέτρα της Ιερής Ελληνικής Γης. Κανένας δεν εξουσιοδοτείται να μπει σε μια τέτοια διαπραγμάτευση με τους Τούρκους για το Αιγαίο.<br /><br />-Οι Τούρκοι έχουν μόνο να λαμβάνουν απαιτώντας ελληνικές υποχωρήσεις.<br /><br />-Οι Συμφωνίες καθορισμού των συνόρων μετά από πολέμους και το Διεθνές Δίκαιο είναι με το μέρος μας.<div><br />Η Ελλάδα θα πρέπει:<br /><br />-Να ενισχύσει τις συμμαχίες μας με την διπλωματία.<br /><br />-Να ενισχύσει τις Ένδοξες Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις και την Εθνική Άμυνα σε πλήρη συντονισμό με την Κύπρο μας.<br /><br />-Να σφυρηλατήσει το εθνικό φρόνημα του λαού.<br /><br />Και να πει: <b>Μολών Λαβέ!!!</b></div><div><br /></div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

“Να τα βρούμε στο Αιγαίο”: Ύπουλη τουρκική προπαγάνδα. ΜΟΛΩΝ ΛΑΒΕ .

Αυτό είναι το μήνυμα που μου στέλνουν πολλοί Τούρκοι σχολιαστές στα βίντεο και στις δημοσιεύσεις μου στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης (ΜΚΔ). Λα...

Διαβάστε την συνέχεια

ελεσίγραφο Γκουτέρες στην Τουρκία: Όχι στα δύο κράτη.

<img height="85" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-08/%CE%B5%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1_2026-08-04_095943760.png?itok=-IJ9YEw8" width="750" /><br /><br />Ο Γκουτέρες αποκλείει λύση δύο κρατών, απαιτεί αποχώρηση των τουρκικών στρατευμάτων και κατάργηση εγγυήσεων. Εκνευρισμός στο ψευδοκράτος και μπλόκο στους νέους όρους<br /><br />Σε κομβικό σημείο εισέρχεται η γεωστρατηγική σκακιέρα της Ανατολικής Μεσογείου, καθώς τα Ηνωμένα Έθνη τραβούν ξεκάθαρη «κόκκινη γραμμή» απέναντι στις τουρκικές μεθοδεύσεις στο Κυπριακό. Το παρασκήνιο των επαφών του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ, Αντόνιο Γκουτέρες, στη Λευκωσία αποκαλύπτει ένα αυστηρό, αδιαπραγμάτευτο πλαίσιο επτά παραμέτρων, το οποίο ακυρώνει εν τη γενέσει της τη ρητορική της Άγκυρας περί διχοτόμησης.<br /><br />Με μια κίνηση που προκαλεί ισχυρούς τριγμούς στο τουρκικό διπλωματικό αφήγημα, ο επικεφαλής του διεθνούς οργανισμού ξεκαθάρισε στους συνομιλητές του ότι η μοναδική αποδεκτή βάση συζήτησης είναι αποκλειστικά τα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας και το ευρωπαϊκό κεκτημένο. Ουσιαστικά, ο ΟΗΕ κλείνει ερμητικά την πόρτα στις εξωφρενικές τουρκικές αξιώσεις, θέτοντας ως απαράβατους όρους τον οριστικό τερματισμό του καθεστώτος των εγγυήσεων και την πλήρη αποχώρηση των ξένων στρατευμάτων από τη Μεγαλόνησο.<div><br />Το «χαστούκι» στα δύο κράτη και οι 7 παράμετροι<br /><br />Το διπλωματικό πλαίσιο του Αντόνιο Γκουτέρες, το οποίο βάζει ταφόπλακα στα σχέδια της Τουρκίας, συμπυκνώνεται σε επτά αυστηρούς άξονες:<br /><br />Ρητή απόρριψη της «κυριαρχικής ισότητας» και της λύσης των δύο κρατών.<br /><br />Επιβολή δημιουργίας ενός λειτουργικού ομοσπονδιακού κράτους.<br /><br />Πλήρης ευθυγράμμιση με το διεθνές δίκαιο και τα ψηφίσματα του ΣΑ του ΟΗΕ.<br /><br />Διασφάλιση του δόγματος των «τριών Singles»: Μία κυριαρχία, μία διεθνής προσωπικότητα, μία ιθαγένεια.<br /><br />Απόλυτη εφαρμογή του ευρωπαϊκού κεκτημένου σε ολόκληρη την κυπριακή επικράτεια.<br /><br />Οριστικός τερματισμός του αναχρονιστικού συστήματος των εγγυήσεων.<br /><br />Πλήρης απομάκρυνση των ξένων στρατευμάτων (στρατός κατοχής) από το νησί.</div><div><br />Ο εκνευρισμός του ψευδοκράτους και τα τουρκικά «τρικ»<br /><br />Η διπλωματική αυτή εξέλιξη πυροδότησε την άμεση και έντονη αντίδραση της τουρκοκυπριακής ηγεσίας. Ο Τουφάν Έρχιουρμαν εμφανίστηκε απόλυτα αρνητικός κατά τη διάρκεια των συζητήσεων, επιχειρώντας να δυναμιτίσει το κλίμα. Ενδεικτική είναι η στάση του στο κρίσιμο ζήτημα των οδοφραγμάτων, όπου επιχείρησε ωμό εκβιασμό.<br /><br />Απαντώντας στη συμβιβαστική πρόταση του ΟΗΕ για τη διάνοιξη του δρόμου Αθηένου-Πυροΐου —πρόταση την οποία έχει ήδη αποδεχθεί η Λευκωσία διά του Προέδρου Νίκου Χριστοδουλίδη— η τουρκοκυπριακή πλευρά έθεσε ως προαπαιτούμενο τον δρόμο Άρσους-Πύλας, εγείροντας τεχνητά εμπόδια. Την ίδια ώρα, η Άγκυρα επιχείρησε να μπλοκάρει τις εξελίξεις, ζητώντας να εξαρτηθεί η σύγκληση διεθνούς διάσκεψης από την προηγούμενη υλοποίηση Μέτρων Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης (ΜΟΕ). Ο Γκουτέρες απέρριψε κατηγορηματικά τους τουρκικούς τακτικισμούς, διαμηνύοντας με αυστηρότητα ότι ο ίδιος θα καθορίσει το περιεχόμενο και τον χρόνο των ανακοινώσεων για τη δρομολόγηση της διάσκεψης.</div><div><br />Η ευρωπαϊκή «τανάλια» στα σχέδια της Άγκυρας<br /><br />Ο κλοιός γύρω από την τουρκική αδιαλλαξία σφίγγει περαιτέρω με την ενεργή, πλέον, εμπλοκή της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το επίσημο έγγραφο καταγραφής συγκλίσεων και αποκλίσεων που ετοιμάζουν τα Ηνωμένα Έθνη θα τεθεί υπό το αυστηρό μικροσκόπιο των Βρυξελλών.<br /><br />Ο απεσταλμένος της ΕΕ για το Κυπριακό, Ραφαέλε Φίτο, προχωρά άμεσα στη σύσταση ειδικής ομάδας ελέγχου. Αντικειμενικός σκοπός είναι να διασφαλιστεί ότι κάθε προτεινόμενο σημείο είναι απολύτως εναρμονισμένο με το ευρωπαϊκό κεκτημένο, κόβοντας τον δρόμο σε οποιαδήποτε τουρκική «παρερμηνεία». Η επόμενη μέρα κρίνεται ιστορικής σημασίας, καθώς μένει να φανεί εάν ο ΟΗΕ θα επιβάλει στο τραπέζι τις συγκλίσεις του Κραν Μοντανά —όπως απαιτεί το εθνικό μέτωπο Αθήνας και Λευκωσίας— ή εάν η Τουρκία θα επιμείνει στην απομόνωσή της, οχυρωμένη πίσω από τις αναθεωρητικές της θέσεις.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

ελεσίγραφο Γκουτέρες στην Τουρκία: Όχι στα δύο κράτη.

Ο Γκουτέρες αποκλείει λύση δύο κρατών, απαιτεί αποχώρηση των τουρκικών στρατευμάτων και κατάργηση εγγυήσεων. Εκνευρισμός στο ψευδοκράτος και...

Διαβάστε την συνέχεια

«Το μοντέλο Αλβανίας γίνεται ευρωπαϊκή πρόταση». Η Ιταλία πιέζει για κέντρα μεταναστών στην Αφρική.

<img height="105" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/08/meloni-rama-768x622.jpg" width="755" /><br /><br /><b>Κωστας Καλλιαντερης</b><br />Η κυβέρνηση Μελόνι μεταφέρει στις Βρυξέλλες το σχέδιο εξωτερικής διαχείρισης του μεταναστευτικού, με νέους κόμβους επιστροφών σε ασφαλείς τρίτες χώρες, ενώ η Θέουτα επιταχύνει τη στροφή της ΕΕ προς αυστηρότερη πολιτική.<br /><br />Η μεταναστευτική κρίση στη Θέουτα φαίνεται να επιταχύνει τις ευρωπαϊκές εξελίξεις, με την Ιταλία να καταθέτει στο έκτακτο Συμβούλιο Υπουργών Εσωτερικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης μια πρόταση που φιλοδοξεί να αλλάξει τον τρόπο διαχείρισης των παράτυπων μεταναστευτικών ροών.<br /><br />Η κυβέρνηση της Τζόρτζια Μελόνι προτείνει τη δημιουργία κέντρων επιστροφής μεταναστών σε ασφαλείς τρίτες χώρες, ακολουθώντας το μοντέλο που ήδη εφαρμόζεται με τις δομές στην Αλβανία. Σύμφωνα με ιταλικές κυβερνητικές πηγές, η πρόταση θα παρουσιαστεί από τον υπουργό Εσωτερικών Ματέο Πιαντεντόζι, με στόχο να αποτελέσει ευρωπαϊκή πολιτική και όχι μόνο εθνική πρωτοβουλία.<div><br />Η Αφρική στο επίκεντρο του νέου σχεδίου<br /><br />Στο τραπέζι βρίσκονται διάφορες αφρικανικές χώρες ως πιθανοί εταίροι, με την Ουγκάντα να αναφέρεται ως μία από τις επικρατέστερες επιλογές για τη φιλοξενία κέντρων επαναπατρισμού.<br /><br />Το βασικό ζητούμενο παραμένει η χρηματοδότηση του σχεδίου, καθώς απαιτούνται σημαντικοί ευρωπαϊκοί πόροι για τη δημιουργία και λειτουργία των νέων δομών.<br /><br />Ο Ιταλός υπουργός Εξωτερικών Αντόνιο Ταγιάνι υποστήριξε ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να επιταχύνει την εφαρμογή του Συμφώνου για τη Μετανάστευση και το Άσυλο, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στις επιστροφές όσων δεν δικαιούνται διεθνή προστασία.<br /><br />«Χρειαζόμαστε κοινή ευρωπαϊκή στρατηγική. Πρέπει να ενεργοποιηθούν οι επιστροφές και να δημιουργηθούν νέα κέντρα, κατά το πρότυπο της Αλβανίας, στις χώρες προέλευσης και διέλευσης.» </div><div><br />Νέα σύγκρουση Ρώμης – Μαδρίτης<br /><br />Η πρωτοβουλία της Ρώμης συνοδεύεται από νέα πολιτική αντιπαράθεση με την Ισπανία, μετά τα γεγονότα στη Θέουτα.<br /><br />Ο Αντόνιο Ταγιάνι άσκησε ανοικτή κριτική στην κυβέρνηση του Πέδρο Σάντσεθ, υποστηρίζοντας ότι η ισπανική προσέγγιση λειτουργεί ως λανθασμένο μήνυμα προς τα κυκλώματα διακίνησης.<br /><br />«Η Ευρώπη δεν μπορεί να υποδέχεται τους πάντες χωρίς διακρίσεις. Η γραμμή της Ιταλίας συγκεντρώνει πλέον τη στήριξη των περισσότερων κρατών-μελών και της ίδιας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.»<br /><br />Ο επικεφαλής της ιταλικής διπλωματίας έκανε λόγο για «ιδεολογική χειραγώγηση» της μεταναστευτικής πολιτικής από τη Μαδρίτη, ζητώντας μια περισσότερο ρεαλιστική ευρωπαϊκή στρατηγική. <br /><br />Η πρόταση της Ιταλίας αποτυπώνει τη μετατόπιση του ευρωπαϊκού κέντρου βάρους προς την εξωτερικοποίηση της μεταναστευτικής διαχείρισης. Μετά το ιταλο-αλβανικό μοντέλο, αρκετές κυβερνήσεις θεωρούν πλέον ότι η δημιουργία κέντρων σε τρίτες ασφαλείς χώρες μπορεί να αποτελέσει βασικό εργαλείο αποτροπής. Η έκτακτη σύνοδος της Τρίτης αναμένεται να δείξει αν η ΕΕ θα κινηθεί προς μια κοινή αυστηρότερη πολιτική ή αν οι διαφωνίες μεταξύ κρατών-μελών, με αιχμή την Ισπανία και την Ιταλία, θα συνεχίσουν να καθυστερούν την εφαρμογή του νέου Συμφώνου για τη Μετανάστευση και το Άσυλο</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

«Το μοντέλο Αλβανίας γίνεται ευρωπαϊκή πρόταση». Η Ιταλία πιέζει για κέντρα μεταναστών στην Αφρική.

Κωστας Καλλιαντερης Η κυβέρνηση Μελόνι μεταφέρει στις Βρυξέλλες το σχέδιο εξωτερικής διαχείρισης του μεταναστευτικού, με νέους κόμβους επιστ...

Διαβάστε την συνέχεια

Το Κυπριακό δεν επιστρέφει μόνο του. Η νέα γεωπολιτική εξίσωση πίσω από την αποστολή Γκουτέρες

<img height="84" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/08/gutterres-768x432.jpg" width="756" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος </b><br />Η πρώτη επίσκεψη Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ στην Κύπρο μετά από 16 χρόνια συμπίπτει με την αναδιαμόρφωση των ισορροπιών στην Ανατολική Μεσόγειο, την ενεργειακή ασφάλεια της Ευρώπης και τις νέες σχέσεις Δύσης–Τουρκίας.<br /><br />Η επίσκεψη του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτέρες στην Κύπρο δεν αποτελεί απλώς μια ακόμη διπλωματική πρωτοβουλία για την επανέναρξη των συνομιλιών στο Κυπριακό. Είναι η πρώτη παρουσία εν ενεργεία επικεφαλής των Ηνωμένων Εθνών στο νησί μετά από περισσότερο από δεκαέξι χρόνια και πραγματοποιείται σε μια περίοδο κατά την οποία η Ανατολική Μεσόγειος μετατρέπεται σε έναν από τους σημαντικότερους γεωπολιτικούς χώρους του πλανήτη.<br /><br />Η αποστολή του Γκουτέρες έχει ως βασικό στόχο να διαπιστώσει εάν υπάρχουν οι πολιτικές προϋποθέσεις για την επανεκκίνηση της διαδικασίας υπό την αιγίδα του ΟΗΕ, σχεδόν μία δεκαετία μετά την κατάρρευση των διαπραγματεύσεων στο Κραν Μοντανά. Ωστόσο, πίσω από τη διπλωματική κινητικότητα βρίσκεται μια πολύ ευρύτερη στρατηγική πραγματικότητα.<div><br />Η Κύπρος ξανά στο επίκεντρο της διεθνούς στρατηγικής<br /><br />Η Κύπρος δεν αντιμετωπίζεται πλέον αποκλειστικά ως ένα άλυτο πολιτικό πρόβλημα της μεταπολεμικής Ευρώπης.<br /><br />Οι εξελίξεις στη Μέση Ανατολή, η αντιπαράθεση Ισραήλ–Ιράν, η ενεργειακή αναδιάταξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης μετά τη ρήξη με τη Ρωσία και η προσπάθεια της Δύσης να διατηρήσει σταθερότητα στην Ανατολική Μεσόγειο αναβαθμίζουν τον γεωπολιτικό ρόλο της Κυπριακής Δημοκρατίας.<br /><br />Η Λευκωσία βρίσκεται πλέον στο σημείο όπου συναντώνται:η ευρωπαϊκή ενεργειακή πολιτική,<br />οι αμερικανικές στρατηγικές προτεραιότητες,<br />οι σχέσεις Ευρωπαϊκής Ένωσης–Τουρκίας,<br />η ασφάλεια της Ανατολικής Μεσογείου,<br />και η νέα αρχιτεκτονική ασφαλείας της περιοχής.</div><div><br />Ο Γκουτέρες αναζητά πολιτικό έδαφος, όχι άμεση συμφωνία<br /><br />Διπλωματικές πηγές εκτιμούν ότι ο Γενικός Γραμματέας δεν μεταβαίνει στην Κύπρο με την προσδοκία μιας άμεσης συμφωνίας.<br /><br />Αντίθετα, επιδιώκει να διαπιστώσει εάν υπάρχει το ελάχιστο επίπεδο εμπιστοσύνης που θα επέτρεπε τη σύγκληση μιας νέας άτυπης πολυμερούς διάσκεψης με τη συμμετοχή:</div><div><br /></div><div>της Κυπριακής Δημοκρατίας,<br />της τουρκοκυπριακής πλευράς,<br />της Ελλάδας,<br />της Τουρκίας,<br />του Ηνωμένου Βασιλείου.<br /><br />Η επίσκεψη λειτουργεί ουσιαστικά ως πολιτικό «τεστ προθέσεων» για όλες τις εμπλεκόμενες πλευρές.<br />Η ενέργεια αλλάζει το βάρος του Κυπριακού<br /><br />Σε αντίθεση με προηγούμενες δεκαετίες, το Κυπριακό συνδέεται πλέον άμεσα με την ενεργειακή ασφάλεια της Ευρώπης.<br /><br />Η Ανατολική Μεσόγειος διαθέτει σημαντικά αποθέματα φυσικού αερίου, ενώ η Ευρωπαϊκή Ένωση αναζητά εναλλακτικές πηγές προμήθειας μετά τη δραστική μείωση της εξάρτησης από το ρωσικό φυσικό αέριο.<br /><br />Μια σταθερότερη Κύπρος θα μπορούσε να διευκολύνει:</div><div>νέους ενεργειακούς διαδρόμους,<br />επενδύσεις σε υποδομές φυσικού αερίου,<br />διασυνδέσεις ηλεκτρικής ενέργειας,<br />μεγαλύτερη συμμετοχή της Ανατολικής Μεσογείου στον ευρωπαϊκό ενεργειακό σχεδιασμό.</div><div><br />Η Τουρκία παραμένει ο κρίσιμος παράγοντας<br /><br />Παρά τη νέα κινητικότητα, οι στρατηγικές διαφορές δεν έχουν εξαφανιστεί.<br /><br />Η ελληνοκυπριακή πλευρά εξακολουθεί να υποστηρίζει τη λύση της διζωνικής, δικοινοτικής ομοσπονδίας, σύμφωνα με τα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ.<br /><br />Αντίθετα, η Άγκυρα συνεχίζει να προωθεί το μοντέλο των δύο κυρίαρχων κρατών, θέση που μέχρι σήμερα δεν έχει βρει διεθνή αποδοχή.<br /><br />Η στάση της Τουρκίας θα αποτελέσει τον καθοριστικό παράγοντα για το εάν η νέα πρωτοβουλία του ΟΗΕ μπορεί να αποκτήσει ουσιαστική δυναμική.</div><div><br />Η ευρωπαϊκή διάσταση<br /><br />Η Ευρωπαϊκή Ένωση παρακολουθεί στενά τις εξελίξεις.<br /><br />Το Κυπριακό δεν αποτελεί πλέον μόνο ζήτημα εξωτερικής πολιτικής, αλλά συνδέεται με:</div><div>τη διαχείριση των μεταναστευτικών ροών,<br />την ενεργειακή διαφοροποίηση,<br />την ασφάλεια των θαλάσσιων μεταφορών,<br />την ευρωπαϊκή άμυνα,<br />τις σχέσεις των Βρυξελλών με την Άγκυρα.<br /><br />Η παρουσία της ΕΕ στις επόμενες διπλωματικές πρωτοβουλίες αναμένεται να είναι περισσότερο ενεργή από κάθε άλλη περίοδο μετά το 2017.<br /><br />Η επίσκεψη του Αντόνιο Γκουτέρες αποκτά σημασία όχι επειδή αναμένεται να λύσει το Κυπριακό, αλλά επειδή αντανακλά μια βαθύτερη μεταβολή της διεθνούς στρατηγικής πραγματικότητας. Η Κύπρος επιστρέφει στον παγκόσμιο γεωπολιτικό χάρτη ως κόμβος ενεργειακής ασφάλειας, θαλάσσιων μεταφορών και περιφερειακής σταθερότητας.<br /><br />Το πραγματικό ερώτημα δεν είναι μόνο αν θα επανεκκινήσουν οι συνομιλίες. Είναι εάν οι νέες γεωπολιτικές ισορροπίες μπορούν να δημιουργήσουν εκείνες τις συνθήκες που δεν υπήρχαν στις προηγούμενες αποτυχημένες προσπάθειες. Για πρώτη φορά μετά από χρόνια, το μέλλον του Κυπριακού συνδέεται λιγότερο με το παρελθόν του και περισσότερο με τη νέα αρχιτεκτονική ασφαλείας που διαμορφώνεται στην Ανατολική Μεσόγειο.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το Κυπριακό δεν επιστρέφει μόνο του. Η νέα γεωπολιτική εξίσωση πίσω από την αποστολή Γκουτέρες

Βασιλης Διαμαντακος  Η πρώτη επίσκεψη Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ στην Κύπρο μετά από 16 χρόνια συμπίπτει με την αναδιαμόρφωση των ισορροπιών ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η συμφωνία που κανείς δεν θέλει να εφαρμόσει: Το αδιέξοδο Τραμπ–Ισραήλ–Χαμάς στη Γάζα

<img height="91" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/08/trump-hamas-768x512.jpg" width="750" /><br /><br />Η αμερικανική πρωτοβουλία για αφοπλισμό της Χαμάς και σταδιακή αποχώρηση του Ισραήλ δημιουργεί περισσότερο ένα πολιτικό στοίχημα παρά μια πραγματική ειρηνευτική συμφωνία. Όλοι δηλώνουν «νικητές», αλλά κανείς δεν κάνει το πρώτο βήμα.<br /><br />Η νέα αμερικανική πρωτοβουλία για τη Γάζα παρουσιάστηκε από τον Ντόναλντ Τραμπ ως πιθανή καμπή στον πόλεμο. Ωστόσο, πίσω από τους πανηγυρισμούς κρύβεται μια σκληρή πραγματικότητα: η συμφωνία βασίζεται σε προϋποθέσεις που καμία από τις δύο πλευρές δεν φαίνεται διατεθειμένη να εκπληρώσει πρώτη.<br /><br />Η Χαμάς αποδέχεται κατ’ αρχήν τον αφοπλισμό, αλλά μόνο αφού αποχωρήσουν πλήρως οι ισραηλινές δυνάμεις και σταματήσουν όλες οι στρατιωτικές επιχειρήσεις. Το Ισραήλ, από την άλλη, ξεκαθαρίζει ότι δεν πρόκειται να αποχωρήσει εάν προηγουμένως η Χαμάς δεν παραδώσει τον οπλισμό της.<br />Το αδιέξοδο της αλληλουχίας<br /><br />Το βασικό πρόβλημα της συμφωνίας είναι η σειρά εφαρμογής της.<br /><br />Η Χαμάς ζητά:<div>πλήρη αποχώρηση των ισραηλινών δυνάμεων,<br />ανεμπόδιστη ανθρωπιστική βοήθεια,<br />κατάπαυση όλων των επιχειρήσεων,<br /><br />πριν παραδώσει ούτε ένα όπλο.<br /><br />Το Ισραήλ απαντά ότι χωρίς πραγματικό αφοπλισμό δεν υπάρχει αποχώρηση.<br /><br />Έτσι δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος που διπλωματικές πηγές χαρακτηρίζουν σχεδόν αδύνατο να σπάσει.<br />Ο Τραμπ αναζητά μια διπλωματική νίκη<br /><br />Η χρονική συγκυρία μόνο τυχαία δεν θεωρείται.<br /><br />Μετά τη σύγκρουση με το Ιράν, τις αναταράξεις στα Στενά του Ορμούζ και τη συνεχιζόμενη αστάθεια στη Μέση Ανατολή, ο Αμερικανός πρόεδρος αναζητά μια σημαντική διπλωματική επιτυχία που θα αποδείξει ότι η Ουάσιγκτον εξακολουθεί να διαμορφώνει τις εξελίξεις στην περιοχή.<br /><br />Η ανακοίνωση της συμφωνίας λειτουργεί επίσης ως απάντηση στην κριτική ότι ο πόλεμος με το Ιράν «πάγωσε» κάθε σοβαρή προσπάθεια επίλυσης της κρίσης στη Γάζα. </div><div><br />Ο δύσκολος γρίφος για τον Νετανιάχου<br /><br />Ο μεγαλύτερος πολιτικός πονοκέφαλος βρίσκεται στην Ιερουσαλήμ.<br /><br />Ο Μπενιαμίν Νετανιάχου καλείται να ισορροπήσει ανάμεσα:στις πιέσεις της κυβέρνησης Τραμπ,<br />στις απαιτήσεις των ακροδεξιών κυβερνητικών εταίρων,<br />και στις επικείμενες εκλογές.<br /><br />Οποιαδήποτε συμφωνία που αφήνει τη Χαμάς πολιτικά ενεργή ή με μέρος του οπλισμού της κινδυνεύει να παρουσιαστεί στο εσωτερικό του Ισραήλ ως αποτυχία του στόχου της «ολοκληρωτικής νίκης».<br />Η διεθνής δύναμη υπάρχει… μόνο στα χαρτιά<br /><br />Κρίσιμο στοιχείο του σχεδίου αποτελεί η ανάπτυξη Διεθνούς Δύναμης Σταθεροποίησης (ISF), η οποία θα αναλάβει την επιτήρηση του αφοπλισμού και της εφαρμογής της συμφωνίας.<br /><br />Το πρόβλημα είναι ότι η δύναμη αυτή διαθέτει σήμερα μόλις περίπου 200 στρατιώτες, ενώ οι επιχειρησιακές ανάγκες εκτιμώνται σε τουλάχιστον 5.000. <br /><br />Χωρίς επαρκή διεθνή παρουσία, η εφαρμογή της συμφωνίας παραμένει εξαιρετικά αβέβαιη.<br /><br />Η νέα πρωτοβουλία θυμίζει περισσότερο πολιτικό ελιγμό παρά ολοκληρωμένη ειρηνευτική συμφωνία. Η Ουάσιγκτον επιδιώκει διπλωματικό αποτέλεσμα, η Χαμάς επιχειρεί να μεταφέρει την πίεση στο Ισραήλ, ενώ ο Νετανιάχου προσπαθεί να αποφύγει εσωτερικές πολιτικές απώλειες. Το πραγματικό τεστ θα έρθει τις επόμενες εβδομάδες, όταν θα πρέπει να αποδειχθεί αν οι ανακοινώσεις μπορούν να μετατραπούν σε πράξεις. Χωρίς σαφές χρονοδιάγραμμα, αξιόπιστο μηχανισμό επιτήρησης και πολιτική βούληση από όλες τις πλευρές, η πιθανότητα η συμφωνία να προστεθεί στη μακρά λίστα των αποτυχημένων προσπαθειών για τη Γάζα παραμένει ιδιαίτερα υψηλή.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η συμφωνία που κανείς δεν θέλει να εφαρμόσει: Το αδιέξοδο Τραμπ–Ισραήλ–Χαμάς στη Γάζα

Η αμερικανική πρωτοβουλία για αφοπλισμό της Χαμάς και σταδιακή αποχώρηση του Ισραήλ δημιουργεί περισσότερο ένα πολιτικό στοίχημα παρά μια πρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Τουρκία κάνει επιχειρησιακό bullying στο Αιγαίο

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.geostratigika.gr/wp-content/uploads/2025/02/Aigaio.jpg" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="720" data-original-width="1200" height="110" src="https://www.geostratigika.gr/wp-content/uploads/2025/02/Aigaio.jpg" width="781" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">«Αναβάθμιση της τουρκικής απειλής» οι 4.000 Τούρκοι κομάντος στην Ίμβρο</span></h3><b>Ιωάννα Γκορόγια</b><br />Ο αντιστράτηγος Λάζαρος Καμπουρίδης μίλησε στο Star Κεντρικής Ελλάδας για τα ελληνοτουρκικά, με αφορμή τις ξεκάθαρες επιθετικές κινήσεις της Τουρκίας, όπως αυτή της ενίσχυσης των ειδικών δυνάμεών της στην Ίμβρο. Παράλληλα, εξήγησε ότι η στρατηγική της Άγκυρας στο Αιγαίο υλοποιείται μέσω «επιχειρησιακού bullying», όπως το χαρακτήρισε, ενώ προέτρεψε την ελληνική κυβέρνηση να απαιτήσει από την ΕΕ να μην ενταχθεί η Τουρκία στην ευρωπαϊκή άμυνα.<br /><br />Όπως επεσήμανε ο αντιστράτηγος Καμπουρίδης, το γεγονός ότι το τουρκικά 5ο Σύνταγμα Καταδρομών της Ίμβρου αναβαθμίστηκε σε Ταξιαρχία Καταδρομών, σε συνδυασμό με το νέο Τάγμα Πεζοναυτών που ιδρύθηκε πέρυσι στο νησί, φέρνει ένα σύνολο 4.000 ανδρών των ειδικών δυνάμεων της Τουρκίας σε απόσταση βολής από τη χώρα μας, σε ένα πολύ «ευαίσθητο» σημείο στο βόρειο Αιγαίο.<br /><br />Ωστόσο, αυτό «δεν αλλάζει τις ισορροπίες, αλλά είναι σίγουρα μια αναβάθμιση της τουρκικής απειλής», εκτιμά ο αντιστράτηγος.<br /><br />Ο φάκελος και το τραπέζι της ΕΕ<br /><br />Όσο για το πώς θα πρέπει να αντιδράσει η Ελλάδα υπό το πρίσμα των συζητήσεων της ΕΕ για την ευρωπαϊκή άμυνα; Η προτροπή του Λάζαρου Καμπουρίδη είναι σαφέστατη:<br /><br />«Θα πρέπει η Ελλάδα να φτιάξει έναν φάκελο(σ.σ. με όλες τις τουρκικές παραβιάσεις και απειλές κατά Ελλάδας και Κύπρου ιδίως την τελευταία διετία) και να πάμε να χτυπήσουμε πάνω στο τραπέζι της Ευρωπαϊκής Ένωσης με δύναμη και με απαίτηση η Τουρκία να μην ενταχθεί στην ευρωπαϊκή άμυνα».<br /><br />Καμπουρίδης για διαθέσεις Τουρκίας: «Επιχειρησιακό bullying στο Αιγαίο» – Δεν βλέπει «στρατιωτική ενέργεια κατά της Ελλάδας»<br /><br />Ο αντιστράτηγος Καμπουρίδης αναφέρθηκε και στο bullying που κάνει η Τουρκία στο Αιγαίο σε βάρος της Ελλάδας, καθώς τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή, όπως εξήγησε, η Άγκυρα δεν επιδιώκει στρατιωτική ενέργεια:<br /><br />«Δεν βλέπω ότι αυτή τη χρονική στιγμή ότι η Τουρκία είναι σε θέση ή επιδιώκει να κάνει μια στρατιωτική ενέργεια κατά της Ελλάδας. Κάθε άλλο μάλιστα.<br /><br />Η Τουρκία αυτό που επιχειρεί να κάνει μέσα από ένα επιχειρησιακό bullying, με επίδειξη σημαίας στα ελληνικά χωρικά ύδατα ως καθημερινό φαινόμενο, με τον πολεμικό της στόλο σε διάφορα σημεία ενδιαφέροντος όπως η Κάσος, θέλει να μας πιέσει και να αποσπάσει αυτά που θέλει από εμάς ή να υποχωρήσουμε σε βασικές μας θέσεις. (Το bullying στο Αιγαίο) το βλέπουμε καθημερινά και με τα αλιευτικά και με τον πολεμικό της στόλο…<div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Τουρκία κάνει επιχειρησιακό bullying στο Αιγαίο

«Αναβάθμιση της τουρκικής απειλής» οι 4.000 Τούρκοι κομάντος στην Ίμβρο Ιωάννα Γκορόγια Ο αντιστράτηγος Λάζαρος Καμπουρίδης μίλησε στο Star ...

Διαβάστε την συνέχεια

Το «ρωσικό χαρτί» στις ισραηλινές εκλογές: Ο αστάθμητος παράγοντας που φοβίζει τον Νετανιάχου.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/08/Netanyahu.jpg"><img height="113" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/08/Netanyahu-1068x601.jpg" width="753" /></a><br /><br />Καθώς το Ισραήλ οδεύει προς τις κρίσιμες γενικές εκλογές της 27ης Οκτωβρίου 2026, οι οποίες καλούνται να κλείσουν την πιο επίπονη περίοδο των τελευταίων δεκαετιών, το πολιτικό σκηνικό κυριαρχείται από μια απροσδόκητη μεταβλητή. Ο μακροβιότερος πρωθυπουργός της χώρας, ο Μπενιαμίν Νετανιάχου, αντιμετωπίζει την πιο σκληρή αναμέτρηση της καριέρας του, έχοντας απέναντί του έναν καθοριστικό παράγοντα: τον τεράστιο ρωσόφωνο πληθυσμό του Ισραήλ.<br />Η σημασία αυτής της κοινότητας αναδείχθηκε με έμφαση κατά τον σύντομο πόλεμο 12 ημερών μεταξύ Ισραήλ και Ιράν τον Ιούνιο του 2025. Τότε, απαντώντας στις πιέσεις για έλλειψη άμεσης στρατιωτικής στήριξης προς την Τεχεράνη, ο Ρώσος Πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν είχε υπενθυμίσει μια στρατηγική πραγματικότητα: σχεδόν δύο εκατομμύρια άνθρωποι από την πρώην Σοβιετική Ένωση κατοικούν σήμερα στο Ισραήλ, καθιστώντας το ουσιαστικά μια ρωσόφωνη χώρα – γεγονός που η Μόσχα λαμβάνει διαρκώς υπόψη της.<br /><br />Οι ρυθμιστές των εξελίξεων σε ένα κατακερματισμένο πολιτικό σύστημα<br /><br />Στο ιδιόμορφο εκλογικό σύστημα του Ισραήλ, όπου η χώρα λειτουργεί ως ενιαία εκλογική περιφέρεια με εκλογικό όριο 3,5% για την είσοδο στην 120μελή Κνεσέτ, οι ισορροπίες είναι εξαιρετικά λεπτές. Καθώς καμία παράταξη δεν κατάφερε ποτέ να κυβερνήσει αυτοδύναμη στην ιστορία της χώρας, 5 έως 10 έδρες αρκούν για να κρίνουν τον σχηματισμό κυβέρνησης συνασπισμού.<br />Σε αυτό το πλαίσιο, οι ρωσόφωνοι μετανάστες –που αντιπροσωπεύουν το 12% έως 15% των ψηφοφόρων (περίπου 1,3 εκατομμύρια σε έναν συνολικό πληθυσμό 9,6 εκατομμυρίων)– αναδεικνύονται στον απόλυτο αστάθμητο παράγοντα (X-factor) που μπορεί είτε να εδραιώσει την επιστροφή του Νετανιάχου είτε να ματαιώσει το όνειρό του για μια έβδομη θητεία.<br /><br />Από την «Αλιά του Πούτιν» στις κάλπες του Οκτωβρίου<br /><br />Το ρωσικό εκλογικό σώμα χωρίζεται ουσιαστικά σε δύο βασικές περιόδους μετανάστευσης:<br />Το κύμα της δεκαετίας του 1990: Η μαζική έλευση εκατοντάδων χιλιάδων πολιτών μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης.<br />Η «Αλιά του Πούτιν»: Τα νέα κύματα μεταναστών που κατέφθασαν μετά την προσάρτηση της Κριμαίας το 2014 και, κυρίως, μετά τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία τον Φεβρουάριο του 2022 (περίπου 125.000 νέοι πολίτες).<br /><br />Ιστορικά, οι εν λόγω ψηφοφόροι φημίζονται για την υψηλή προσέλευση και την τάση τους να ψηφίζουν ενιαία, επηρεάζοντας περίπου 14 με 15 έδρες. Παρότι στο παρελθόν στήριξαν μαζικά δεξιους σχηματισμούς, επηρεασμένοι από την ανάγκη για ισχυρή ηγεσία, τάξη και ασφάλεια εξαιτίας των τραυματικών εμπειριών της ρωσικής κρίσης του ’90, οι τάσεις έχουν πλέον διαφοροποιηθεί ραγδαία.<br />Το πολιτικό χάσμα και η μάχη για την ψήφο τους<br /><br />Σύμφωνα με πρόσφατες μελέτες, όπως αυτή του πολιτικού ψυχολόγου Δρ. Χαγκάι Ελκαγιάμ-Σαλέμ, οι νεότεροι μετανάστες εμφανίζονται ιδιαίτερα απομακρυσμένοι από το σημερινό κυβερνητικό στρατόπεδο. Στις εκλογές του 2022, μόλις το 13% επέλεξε κόμματα του κυβερνητικού συνασπισμού, ενώ το 45% στήριξε την αντιπολίτευση, με σημαντική μερίδα να αυτοπροσδιορίζεται στο χώρο του κέντρου και της αριστεράς.<br />Γνωρίζοντας τη φθίνουσα δημοτικότητά του σε αυτό το κοινό, ο Νετανιάχου επιχειρεί να ανατρέψει το κλίμα. Ήδη από τον Απρίλιο του 2026, το προσκείμενο στην κυβέρνηση Channel 14 προχώρησε στην εξαγορά του Mignews, ενός από τα ιστορικότερα ρωσόφωνα ενημερωτικά μέσα στο Ισραήλ, επιχειρώντας να ενισχύσει την επιρροή του.<br />Την ίδια στιγμή, οι τρομοκρατικές επιθέσεις της Χαμάς στις 7 Οκτωβρίου 2023 άφησαν ανεξίτηλο αποτύπωμα. Δεδομένου ότι η ρωσόφωνη κοινότητα διατηρεί παραδοσιακά σκληρή στάση (hawkish) στα ζητήματα εθνικής ασφάλειας, η κυριαρχία των θεμάτων προστασίας και άμυνας στην προεκλογική ατζέντα ενδέχεται να λειτουργήσει ως σωσίβιο για τον Νετανιάχου, ωθώντας μέρος των ψηφοφόρων ξανά προς τα δεξιά.<div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το «ρωσικό χαρτί» στις ισραηλινές εκλογές: Ο αστάθμητος παράγοντας που φοβίζει τον Νετανιάχου.

Καθώς το Ισραήλ οδεύει προς τις κρίσιμες γενικές εκλογές της 27ης Οκτωβρίου 2026, οι οποίες καλούνται να κλείσουν την πιο επίπονη περίοδο τω...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι Τούρκοι «τρέμουν» τη συμμαχία Ισραήλ-Κύπρου και συνδέουν το Κυπριακό με τη Συρία.

<img height="90" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2024/09/CYPRUS-3-630x399.jpg" width="754" /><br /><br />Η Τουρκία επικαιροποιεί σχολαστικά τη στάση στρατιωτικής της ετοιμότητας για να διασφαλίσει την «ασφάλεια» της Τουρκίας και του αποσχιστικού ψευδοκράτους, της λεγόμενης «Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου» («ΤΔΒΚ»), σύμφωνα με δήλωση του νεο-οθωμανού Υπουργού Άμυνας Γιασάρ Γκιουλέρ, επικαλούμενος τη στενή ανάλυση της Άγκυρας για τις εξελίξεις στο νησί, συμπεριλαμβανομένων των δραστηριοτήτων του Ισραήλ στην «ελληνοκυπριακή διοίκηση» (Κυπριακή Δημοκρατία).<br /><br />Δεσμεύτηκε ότι λαμβάνεται κάθε αναγκαίο στρατιωτικό και πολιτικό μέτρο έναντι πιθανών απειλών.<br /><br />Η αποκάλυψη, σε γραπτή κοινοβουλευτική απάντηση, προσφέρει μια σπάνια επίσημη επιβεβαίωση ότι οι Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις (ΤΕΔ) αναθεωρούν τη στάση τους στην Κύπρο, καθώς η Άγκυρα παρακολουθεί τημβάθυνση της συνεργασίας ΗΠΑ-Ισραήλ-Ελλάδας-«Ελληνοκυπρίων» στην Ανατολική Μεσόγειο και αυτό που ο Γκιουλέρ χαρακτήρισε κλιμακούμενες, «παράνομες» ενέργειες του Ισραήλ στη νότια Συρία.<div><br />«Η στρατιωτική ετοιμότητα επικαιροποιείται σχολαστικά»: Γκιουλέρ<br /><br />«Φροντίζοντας να διατηρηθούν οι ευαίσθητες ισορροπίες στο νησί, η στάση στρατιωτικής μας ετοιμότητας που αποσκοπεί στη διασφάλιση της ασφάλειας της Τουρκίας και της Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου επικαιροποιείται σχολαστικά», δήλωσε ο Γκιουλέρ απαντώντας σε γραπτή ερώτηση του βουλευτή του Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος (CHP) Χασάν Οζτούρκμεν.<br /><br />Ο Οζτούρκμεν είχε ρωτήσει πώς θα απαντήσει η Τουρκία στην εξελισσόμενη αρχιτεκτονική ασφαλείας του ΝΑΤΟ, στην αυξανόμενη συνεργασία μεταξύ ΗΠΑ, Ισραήλ, Ελλάδας και Κυπριακής Δημοκρατίας στην Ανατολική Μεσόγειο, καθώς και αν έχουν εντοπιστεί ισραηλινές πρωτοβουλίες που απειλούν την εθνική ασφάλεια της Τουρκίας μέσω της Συρίας.<br /><br />Ο Γκιουλέρ δήλωσε ότι η Τουρκία αναλύει προσεκτικά τις εξελίξεις στο νησί και στην περιοχή, συμπεριλαμβανομένων των δραστηριοτήτων του Ισραήλ στην «ελληνοκυπριακή διοίκηση» και των πιθανών επιπτώσεών τους, ενώ συνεχίζουν να λαμβάνονται τα αναγκαία στρατιωτικά και πολιτικά μέτρα έναντι κάθε είδους πιθανής απειλής.</div><div><br />Υπό στενή παρακολούθηση οι κινήσεις του Ισραήλ στη νότια Συρία<br /><br />Ο Γκιουλέρ δήλωσε ότι η Τουρκία διατηρεί στενό συντονισμό και διάλογο με τη συριακή κυβέρνηση εντός ενός πλαισίου διατήρησης της εδαφικής ακεραιότητας της Συρίας και της περιφερειακής σταθερότητας.<br /><br />«Η προσέγγιση του Ισραήλ που αποσκοπεί στην κλιμάκωση της έντασης στη νότια Συρία κατά τρόπο αντίθετο προς τη Συμφωνία του 1974, καθώς και οι παράνομες ενέργειές του, παρακολουθούνται στενά, και κάθε αναγκαίο μέτρο που αφορά την ασφάλειά μας λαμβάνεται εγκαίρως και πλήρως», δήλωσε.<br />Η στροφή του ΝΑΤΟ και η Μαύρη Θάλασσα<br /><br />Αναφερόμενος στην τροχιά του ΝΑΤΟ, ο Γκιουλέρ υπενθύμισε την εστίαση της συμμαχίας μετά τον Ψυχρό Πόλεμο σε επιχειρήσεις εκτός περιοχής ευθύνης, τη διαχείριση κρίσεων και τη βασισμένη σε κανόνες διεθνή τάξη, και δήλωσε ότι η στροφή της Ουάσιγκτον προς την περιοχή Ασίας-Ειρηνικού βάσει της Στρατηγικής Εθνικής Ασφαλείας του 2025 και η μείωση των συμβατικών της δυνάμεων στην Ευρώπη απαιτούν από τους Ευρωπαίους συμμάχους και τον Καναδά να αναλάβουν μεγαλύτερη ευθύνη.<br /><br />«Η Τουρκία, στο πλαίσιο της αρχής της περιφερειακής ιδιοκτησίας, λαμβάνει όλα τα αναγκαία μέτρα μαζί με τους συμμάχους μας στο ΝΑΤΟ, Βουλγαρία και Ρουμανία, για τη διατήρηση της ασφάλειας και της σταθερότητας στη Μαύρη Θάλασσα και παρέχει κάθε δυνατή υποστήριξη για μια δίκαιη, διαρκή και έντιμη ειρήνη στην Ουκρανία μέσω ειλικρινούς διαλόγου με όλα τα μέρη», δήλωσε.<br /><br />Η απάντηση έρχεται εν μέσω αυξημένων ευαισθησιών στις θαλάσσιες περιοχές της Τουρκίας.<br /><br />Η Άγκυρα ανέλαβε αυτή την εβδομάδα την αστυνόμευση του εναέριου χώρου της Βαλτικής στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ, το Υπουργείο Άμυνας επιβεβαίωσε εκ νέου τη φόρμουλα των δύο κρατών για την Κύπρο στην εβδομαδιαία ενημέρωσή του, ενώ τουρκικών συμφερόντων ναυτιλιακά σκάφη έχουν δεχθεί επανειλημμένες επιθέσεις στη Μαύρη Θάλασσα.</div><div><br />Δεκαετιών κυπριακή διαμάχη παραμένει ανεπίλυτη<br /><br />Η Κύπρος, υποστηρίζουν τουρκικά Μέσα, παραμένει εγκλωβισμένη σε μια διαμάχη δεκαετιών μεταξύ Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων, παρά τις διπλωματικές προσπάθειες του ΟΗΕ για την επίτευξη συνολικής διευθέτησης.<br /><br />Οι εθνοτικές επιθέσεις που ξεκίνησαν στις αρχές της δεκαετίας του 1960 ανάγκασαν τους Τουρκοκύπριους να αποσυρθούν σε θύλακες για την ασφάλειά τους, λένε τα τουρκικά Μέσα.<br /><br />Το 1974, ένα ελληνοκυπριακό πραξικόπημα με στόχο την πρόσαρτηση του νησιού στην Ελλάδα οδήγησε σε στρατιωτική επέμβαση της Τουρκίας ως εγγυήτριας δύναμης για την προστασία των Τουρκοκυπρίων από διώξεις και βία, είναι η τουρκική άποψη.<br /><br />Η «Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου» («ΤΔΒΚ»), δηλαδή το ψευδοκράτος, ιδρύθηκε το 1983 ως αποτέλεσμα αυτού, επισημαίνουν οι Τούρκοι.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Οι Τούρκοι «τρέμουν» τη συμμαχία Ισραήλ-Κύπρου και συνδέουν το Κυπριακό με τη Συρία.

Η Τουρκία επικαιροποιεί σχολαστικά τη στάση στρατιωτικής της ετοιμότητας για να διασφαλίσει την «ασφάλεια» της Τουρκίας και του αποσχιστικού...

Διαβάστε την συνέχεια