Σκιές πολέμου πάνω από το Ιράν; Το περιθώριο των ολίγων μηνών και η νήσος Ντιέγκο Γκαρσία.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.naftemporiki.gr/wp-content/uploads/2024/10/iran-israel.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1097" data-original-width="1920" height="366" src="https://www.naftemporiki.gr/wp-content/uploads/2024/10/iran-israel.jpg" width="701" /></a></div><div><br /></div><b>Γιώργος Σκαφιδάς</b><br />Το 2024 ήταν μια κατά κοινή ομολογία κακή χρονιά για την Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν. Μέσα σε ολίγους μήνες, η Τεχεράνη είδε την περιφερειακή της ισχύ, την οποία έχτιζε εδώ και χρόνια μέσα από τον καλούμενο «άξονα της αντίστασης», να απομειώνεται σημαντικά και κάποιους από τους πιο σημαντικούς της πληρεξουσίους (τη Χεζμπολάχ, τον Μπασάρ αλ Άσαντ) να «αιμορραγούν».<br /><br />Παράλληλα, δέχθηκε κι ένα άνευ προηγουμένου πλήγμα στην έδρα της (με τη δολοφονία του Ισμαήλ Χανίγια στην Τεχεράνη), το οποίο ήρθε να φανερώσει κενά, αδυναμίες και τρωτότητες, τρωτότητες ακόμη μεγαλύτερες από εκείνες της ανεπάρκειας των ιρανικών πτητικών μέσων που αποκαλύφθηκαν όταν έχασαν τη ζωή τους πέρυσι σε αεροπορικό δυστύχημα οι Εμπραχίμ Ραϊσί και Χοσεΐν Αμιραμπντολαχιάν.<br /><br />Το Ιράν δέχθηκε, λοιπόν, μια σειρά από εξαιρετικά σημαντικά πλήγματα, ενώ όταν πήγε να αντεπιτεθεί τον Απρίλιο και τον Οκτώβριο του 2024 – με drones και πυραύλους ενάντια στο Ισραήλ, το αποτέλεσμα μάλλον δεν ήταν το επιθυμητό για την Τεχεράνη, αφού οι ισραηλινές αεράμυνες απέκρουσαν τη συντριπτική πλειονότητα των εισερχομένων πυρών.<br /><br />Το Ιράν εξετέθη, με άλλα λόγια, ως αποδυναμωμένο· και λαμβάνοντας ως δεδομένη αυτήν την αποδυνάμωση, το ερώτημα το οποίο ανέκυψε στην πορεία μεταξύ των αντιπάλων του Ιράν (Νετανιάχου, Τραμπ), ήταν το εξής: Τι κάνουμε τώρα; Πλήττουμε περαιτέρω τον εχθρό, τώρα που είναι πεσμένος; Ή τον αφήνουμε να σηκωθεί μεν, αλλά με την προοπτική να τον κρατήσουμε αποδυναμωμένο;<br /><br />Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου το ξεκαθάρισε, έπειτα από τις επιθέσεις της 7ης Οκτωβρίου, ότι η χώρα του πρόκειται να αλλάξει τον χάρτη της ισχύος στη Μέση Ανατολή. Στον πυρήνα ωστόσο μιας τέτοιου τύπου αναδιαμόρφωσης δεν μπορεί παρά να βρίσκεται το ίδιο το Ιράν, από το οποίο άλλωστε επί σειρά ετών αντλούσαν τεχνογνωσία και στήριξη ομάδες όπως ήταν εκείνες της Χεζμπολάχ στον Λίβανο και των Χούθι στην Υεμένη.<br /><br />Τι θα μπορούσε, όμως, να ακολουθήσει τώρα σε πρακτικό επίπεδο; Μια ανοιχτή στρατιωτική επίθεση ενάντια στο ίδιο το Ιράν, ενδεχομένως, από Ισραηλινούς και Αμερικανούς;<br /><br />Υπάρχουν Ισραηλινοί ιθύνοντες που θα έβλεπαν θετικά το ενδεχόμενο μιας τέτοιας «προληπτικής» επίθεσης, ενώ και ο ίδιος ο Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος είχε αποσύρει τις ΗΠΑ από την JCPOA κατά την πρώτη θητεία του το 2018, τώρα διαμηνύει (βλ. συνέντευξη στο δίκτυο NBC) ότι εάν το Ιράν δεν καταλήξει σε μια συμφωνία με τις Ηνωμένες Πολιτείες για το πυρηνικό του πρόγραμμα, τότε θα ακολουθήσουν βομβαρδισμοί πρωτοφανούς κλίμακας («τέτοιοι που δεν έχουν ξαναδεί οι Ιρανοί»).<br /><br />Αξίζει να σημειωθεί ότι σύμφωνα με όσα έχουν δει το φως της δημοσιότητας, ο Τραμπ παρουσιάστηκε να δίνει στο Ιράν ένα περιθώριο περίπου 60 ημερών, μέσα στο οποίο θα πρέπει να έχει σημειωθεί σημαντική πρόοδος στο μέτωπο των διαπραγματεύσεων. Επί της ουσίας ωστόσο, το διάστημα αυτό εκλαμβάνεται ως απαγορευτικά σύντομο.<br /><br />Ισραήλ αξιωματούχοι φέρονται, από την πλευρά τους, να έχουν προωθήσει, σε επαφές που είχαν με την αμερικανική πλευρά, την προοπτική πραγματοποίησης καλά στοχευμένων στρατιωτικών πληγμάτων με στόχο τις εγκαταστάσεις του ιρανικού πυρηνικού προγράμματος. Μάλιστα λέγεται ότι τέτοιου τύπου πλήγματα θα μπορούσαν να πραγματοποιηθούν τους προσεχείς μήνες, πριν από το καλοκαίρι του 2025 ή κατά τη διάρκεια αυτού.<br /><br />Σύμφωνα με όσους προκρίνουν τέτοιου τύπου δράσεις, αυτά τα επαπειλούμενα πλήγματα θα μπορούσαν να αποδυναμώσουν ακόμη περισσότερο τη διαπραγματευτική ισχύ των Ιρανών· ενώ και η τρέχουσα συγκυρία της προεδρικής θητείας Τραμπ εκλαμβάνεται ως «ευκαιρία», καθώς μερίδα Ισραηλινών θεωρεί ότι η νυν αμερικανική διοίκηση θα μπορούσε να δώσει πλήρη ελευθερία κινήσεων στην πλευρά Νετανιάχου…<br /><br />Από την άλλη πλευρά ωστόσο, τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά.<br /><br />Ο Ντόναλντ Τραμπ ήρθε στην εξουσία υποσχόμενος να δώσει τέλος στους πολέμους. Ενας πόλεμος με το Ιράν ωστόσο, θα ήταν ίσως ό,τι πιο έντονο θα είχε ζήσει η Μέση Ανατολή εδώ και δεκαετίες. Μια τέτοιου τύπου σύρραξη θα είχε διάρκεια, ένταση και ενδεχομένως απρόβλεπτες διεθνείς επιπτώσεις, ενώ παράλληλα θα άφηνε αναπάντητο και το κρίσιμο ερώτημα της «επόμενης μέρας» στο οποίο δεν μπορούν να δώσουν απαντήσεις ούτε οι Ισραηλινοί.<br /><br />Ακόμη και στην περίπτωση «προληπτικών» πληγμάτων κατά ιρανικών στόχων δε, τα αποτελέσματα θα μπορούσαν να είναι «εκρηκτικά»: η περαιτέρω ριζοσπαστικοποίηση της Τεχεράνης, η παγίωση της ιρανικής στροφής στα πυρηνικά τα οποία θα αντιμετωπίζονται πια ως ύστατο μέσο άμυνας για την ισλαμική δημοκρατία, η εξαπόλυση αντιποίνων κατά αμερικανικών δυνάμεων ευρύτερα στην περιοχή της Μέσης Ανατολής κ.ά.<br /><br />Η Τεχεράνη απαντά, από την πλευρά της, ότι δεν πρόκειται να διαπραγματευτεί με τις ΗΠΑ υπό καθεστώς εκβιαστικής πίεσης και απειλών. Στον αντίποδα, διαμηνύει ότι θα μπορούσε να διαπραγματευτεί μεν με τους Αμερικανούς, αλλά εμμέσως, μέσω Ομάν, όπως άλλωστε είχε κάνει και στο παρελθόν. Απαντώντας ωστόσο συγκεκριμένα στην απειλή Τραμπ περί «βομβαρδισμών», το Ιράν προειδοποιεί με «πυρηνικοποίηση».<br /><br />Ο Αλί Λαριτζανί, κορυφαίος σύμβουλος του αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ, υποστήριξε κατά τη διάρκεια δημόσιας παρέμβασής του, έπειτα από τις πρόσφατες απειλές Τραμπ, ότι η Τεχεράνη θα μπορούσε να επιδιώξει την ανάπτυξη πυρηνικών όπλων εάν βρεθεί με την πλάτη στον τοίχο λόγω εξωτερικών πιέσεων.<br /><br />Ο Λαριτζανί έχει όμως προφίλ μετριοπαθούς/πραγματιστή πολιτικού και το γεγονός ότι προχώρησε αυτός -κι όχι κάποιος άλλος, ακραίος- στις προαναφερθείσες προειδοποιήσεις, εκλαμβάνεται ως ειδικού βάρους μήνυμα προς την πλευρά των ΗΠΑ, αλλά και του Ισραήλ.<br /><br />Οι Αμερικανοί πάντως παρουσιάζονται να ενισχύουν επί του παρόντος την στρατιωτική τους παρουσία στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής, στέλνοντας εκεί: αεροπλανοφόρα, νέες συστοιχίες αεράμυνας Patriot και αντιπυραυλικά THAAD, μαχητικά F-35 και βομβαρδιστικά B-2. Αμερικανικά B-2 έχουν πια πάρει θέση στη νήσο Ντιέγκο Γκαρσία στον Ινδικό Ωκεανό από όπου θα μπορούσαν, όπως λέγεται, να πραγματοποιήσουν επιχειρήσεις εναντίον ιρανικών θέσεων.<br /><br />Τα εν λόγω αεροσκάφη δύνανται, ωστόσο, να μεταφέρουν βόμβες τύπου GBU-57A/B MOP, βόμβες που θα μπορούσαν δηλαδή, ως «bunker buster», να πλήξουν… υπόγειες πυρηνικές εγκαταστάσεις στο Ιράν.<br /><br />Τι θα μπορούσε να ακολουθήσει, με σημείο αναφοράς τη νήσο Ντιέγκο Γκαρσία, μένει να φανεί. Οι Αμερικανοί βομβάρδισαν μεν θέσεις των (υποστηριζόμενων από το Ιράν) Χούθι στην Υεμένη στα μέσα Μαρτίου, με το βλέμμα στραμμένο στην Τεχεράνη. Ένα πλήγμα κατά του Ιράν ωστόσο, ειδικά εντός των ιρανικών συνόρων (συγκριτικά, υπενθυμίζεται ότι τον Κασέμ Σολεϊμανί τον είχαν σκοτώσει στο Ιράκ), θα αποτελούσε άλλης κλίμακας πρόκληση…<div><br /></div><div><a href="https://www.amynanet.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Σκιές πολέμου πάνω από το Ιράν; Το περιθώριο των ολίγων μηνών και η νήσος Ντιέγκο Γκαρσία.

Γιώργος Σκαφιδάς Το 2024 ήταν μια κατά κοινή ομολογία κακή χρονιά για την Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν. Μέσα σε ολίγους μήνες, η Τεχεράνη εί...

Διαβάστε την συνέχεια

Άρχισε ο πόλεμος ΗΠΑ – Κίνας… και δεν είναι στρατιωτικός. Διέρρευσαν τα μέτρα – σοκ που ετοιμάζει το Πεκίνο κατά του Trump.

<img height="360" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/d55b0f1f59c178ea0394d5981cb538e9_XL.jpg" width="717" /><br /><br /><div>Δύο κορυφαίοι Κινέζοι μπλόγκερ διέρρευσαν ορισμένα από αυτά τα πιθανά αντίμετρα της Κίνας κατά των ΗΠΑ<br /><br />Ο πόλεμος δασμών έχει αρχίσει.<br />Αυτό δείχνουν τα μέχρι τώρα στοιχεία, με τη μεγάλη αναμέτρηση να είναι μεταξύ ΗΠΑ και Κίνας.<br />Ο Αμερικανός Πρόεδρος Donald Trump απείλησε την Κίνα με επιπρόσθετο δασμό 50% στα προϊόντα που εισάγονται στις ΗΠΑ, εάν το Πεκίνο δεν αποσύρει τον αντιδασμό του 34%.<br />Ώρες αργότερα, το υπουργείο Εμπορίου της Κίνας δεσμεύτηκε να λάβει «αντίμετρα» και είπε ότι «θα πολεμήσει μέχρι το τέλος» του εμπορικού πολέμου.<br />Μάλιστα δύο κορυφαίοι Κινέζοι μπλόγκερ διέρρευσαν ορισμένα από αυτά τα πιθανά αντίμετρα.<br /><br />Όλα στο στόχο…<br /><br />Ανάμεσα στο μπρα ντε φερ Πεκίνου και Ουάσιγκτον, δύο κορυφαίοι Κινέζοι μπλόγκερ διέρρευσαν πιθανώς τις επόμενες κινήσεις της Κίνας, οι οποίες θα μπορούσαν να στοχεύουν τα πάντα, από τα πουλερικά και τα αγροτικά προϊόντα των ΗΠΑ έως τις ταινίες του Χόλιγουντ - και ακόμη και την αναστολή της συνεργασίας Κίνας-ΗΠΑ σε θέματα που σχετίζονται με τη φαιντανύλη.<br />Το Bloomberg σημείωσε ότι ο Liu Hong, ανώτερος συντάκτης στο κινεζικό μέσο ενημέρωσης Xinhuanet, και ο Chairman Rabbit, ο χειριστής των μέσων κοινωνικής δικτύωσης για τον Ren Yi, εγγονό του πρώην επικεφαλής του κόμματος Guangdong, Ren Zhongyi, που έχει σπουδάσει στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ, κυκλοφόρησαν ένα πανομοιότυπο σύνολο αντίμετρων που έχει στα σχέδια του το Πεκίνο.<br /><br />Ειδικότερα, η Κίνα έχει προετοιμάσει τουλάχιστον έξι σημαντικά μέτρα.<br /><br />1. Σημαντική αύξηση των δασμών σε αγροτικά προϊόντα των ΗΠΑ όπως η σόγια.<br />2. Απαγόρευση της εισαγωγής κρέατος και πουλερικών των ΗΠΑ στην Κίνα.<br />3. Αναστολή της συνεργασίας Κίνας-ΗΠΑ για τη φαιντανύλη.<br />Αποκαλύφθηκε ότι η κινεζική κυβέρνηση εξετάζει το ενδεχόμενο διακοπής της συνεργασίας της για τη φαιντανύλη με τις ΗΠΑ λόγω της απειλής των ΗΠΑ να επιβάλουν ακόμη δασμούς 50%.<br />Ο λόγος είναι απλός. Οι ΗΠΑ αγνόησαν εντελώς την ανθρωπιστική βοήθεια της Κίνας, όχι μόνο δεν κατανοούν την ειλικρίνεια και την καλή θέληση της Κίνας, αλλά έχουν επίσης επιρρίψει, κατηγορήσει και μετατοπίσει την ευθύνη, γεγονός που έχει βλάψει σοβαρά τα θεμέλια της συνεργασίας Κίνας-ΗΠΑ για τη φαιντανύλη.<br />4. Αντίμετρα στον τομέα του εμπορίου υπηρεσιών.<br />Η πηγή αποκάλυψε επίσης ότι αυτό περιλαμβάνει τον περιορισμό των αμερικανικών εταιρειών από τη συμμετοχή σε προμήθειες και τον περιορισμό της επιχειρηματικής συνεργασίας, όπως η νομική συμβουλευτική.<br />Οι ΗΠΑ έχουν μακροπρόθεσμο εμπορικό πλεόνασμα στις υπηρεσίες με την Κίνα και οι λεγόμενοι «αμοιβαίοι δασμοί» της κυβέρνησης των ΗΠΑ θα φέρουν αναμφίβολα σοβαρή κρίση στις εξαγωγές υπηρεσιών των ΗΠΑ, οι οποίες σήμερα έχουν τεράστιο εμπορικό πλεόνασμα.<br />5. Απαγόρευση εισαγωγής αμερικανικών ταινιών.<br />Σύμφωνα με σχετικούς ειδικούς, εν όψει της απειλής των ΗΠΑ για κλιμάκωση των δασμών στην Κίνα, οι αρμόδιες υπηρεσίες μελετούν τη μείωση ή και την απαγόρευση της εισαγωγής αμερικανικών ταινιών.<br />6. Νομικές ενέργειες κατά αμερικανικών εταιριών γα την πνευματική ιδιοκτησία στην Κίνα.<br /><br />Δικαίωση Trump<br /><br />Πάντως ο υπουργός Οικονομικών των Ηνωμένων Πολιτειών, Scott Bessent, δήλωσε σήμερα, 8 Απριλίου 2025, ότι σικαιώνεται η εμπορική πολιτική Trump με την επιβολή ανταποδοτικών δασμών, με πολλές χώρες να εκλιπαρούν για διαπραγματεύσεις.<br />Μιλώντας στο CNBC, έδωσε κάποιες ελπίδες στις χώρες που επιδιώκουν να μειώσουν τις επιπτώσεις των δασμών, λέγοντας ότι αν υπάρχουν "στέρεες προτάσεις" στο τραπέζι, μπορούν να γίνουν συμφωνίες.<br /><br />Μεγάλο λάθος της Κίνας<br /><br />Η απόφαση της Κίνας να κλιμακώσει τον εμπορικό πόλεμο επιβάλλοντας ανταποδοτικό δασμό 34% στα αμερικανικά προϊόντα ήταν "μεγάλο λάθος", τόνισε ο υπουργός Οικονομικών των Ηνωμένων Πολιτειών, Scott Bessent.<br />"Νομίζω ότι ήταν μεγάλο λάθος, αυτή η κινεζική κλιμάκωση, επειδή παίζουν με δύο δυάρια", δήλωσε στο CNBC σε συνέντευξή του. "<br />Τι χάνουμε από την αύξηση των δασμών που μας επιβάλλουν οι Κινέζοι; Τους εξάγουμε το ένα πέμπτο από αυτά που μας εξάγουν, άρα είναι ένα χαμένο χαρτί γι' αυτούς", πρόσθεσε.<br />Η Κίνα υποσχέθηκε νωρίτερα να "πολεμήσει μέχρι τέλους" και ανακοίνωσε διάφορα μέτρα για να απαντήσει στις απειλές του Αμερικανού προέδρου Donald Trump για την επιβολή νέου εμπορικού δασμού 50% στα κινεζικά προϊόντα, επιπλέον της αμοιβαίας εισφοράς 34%, η οποία πρόκειται να τεθεί σε ισχύ από αύριο.<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Άρχισε ο πόλεμος ΗΠΑ – Κίνας… και δεν είναι στρατιωτικός. Διέρρευσαν τα μέτρα – σοκ που ετοιμάζει το Πεκίνο κατά του Trump.

Δύο κορυφαίοι Κινέζοι μπλόγκερ διέρρευσαν ορισμένα από αυτά τα πιθανά αντίμετρα της Κίνας κατά των ΗΠΑ Ο πόλεμος δασμών έχει αρχίσει. Αυτό δ...

Διαβάστε την συνέχεια

Από τη Λοριάν στον Σκαραμαγκά: Οι Γάλλοι φέρνουν τις Belharra με ελληνική υπογραφή.

<img height="372" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2025-04/BELHARRA-FDI-5.jpeg?itok=BZasQEoY" width="700" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Το γαλλικό ναυπηγικό στοίχημα και ο αμερικανικός «παράγοντας»</span></h3>Πρόταση για προμήθεια τριών νέων FDI φρεγατών, των γνωστών Belharra, που θα κατασκευαστούν στην Ελλάδα υπέβαλε στην κυβέρνηση η γαλλική Naval Group, λίγες μέρες πριν την άφιξη του Γάλλου υπουργού Άμυνας στην Αθήνα.<br /><br />Ποιος είναι ο ρόλος της ελληνικής αμυντικής βιομηχανίας στο σχεδιασμό των Γάλλων και γιατί επιλέγουν τα ναυπηγεία Σκαραμαγκά αντί της ΟΝΕΧ στην Ελευσίνα.<br /><br />Ειδικότερα, η πρόταση αφορά στη δημιουργία τοπικής γραμμής παραγωγής στα ναυπηγεία Σκαραμαγκά, με τα οποία η γαλλική κρατική εταιρεία έχει υπογράψει μνημόνιο συνεργασίας (MOU).<br /><br />Υπενθυμίζεται ότι τρεις FDI κατασκευάζονται, ήδη, σε γαλλικά ναυπηγεία στη Λοριάν, ενώ η 4η βρίσκεται υπό διαπραγμάτευση, με το σχεδιασμό να θέλει η ναυπήγησή της να γίνει και αυτή στη Γαλλία.<br /><br />Η πρόταση που φέρει γαλλική υπογραφή κατατέθηκε τις προηγούμενες μέρες και εξετάζεται από τους επιτελείς των Ενόπλων Δυνάμεων, ανεβάζοντας στις επτά τον αριθμό των φρεγατών που θα μπορούσε δυνητικά να προμηθευτεί η Αθήνα.<br /><br />Ωστόσο, για την υλοποίηση της πρότασης, σύμφωνα με καλά πληροφορημένες πηγές, απαιτείται να διευκρινιστούν κάποιες κρίσιμες πτυχές που αφορούν τη μεταφορά της γαλλικής τεχνογνωσίας στον Έλληνα ανάδοχο του έργου.<br /><br />Σε αυτό το πλαίσιο, η ΟΝΕΧ, η οποία ελέγχει πλήρως τα Ναυπηγεία Ελευσίνας από το 2024 και της Σύρου από το 2019, έχει επανειλημμένα πιέσει την ελληνική κυβέρνηση να αναλάβει την κατασκευή και συντήρηση πολεμικών πλοίων, από φρεγάτες και κορβέτες έως κανονιοφόρους και ταχέα περιπολικά κατευθυνόμενων βλημάτων (ΤΠΚ), με ενσωμάτωση αιχμής τεχνολογιών και οπλικών συστημάτων.<br /><br />Μάλιστα, ο Πάνος Ξενοκώστας, πρόεδρος της εταιρείας, μιλώντας πρόσφατα σε συνέδριο του ΕΛΙΑΜΕΠ, είχε τονίσει την ανάγκη να ενισχυθεί μέσα από τέτοιες επενδύσεις η βιομηχανία στην Ελλάδα.<br /><br />Πάρα ταύτα, η γαλλική πρόταση αφήνει εκτός «παιχνιδιού» τα Ναυπηγεία Ελευσίνας, που είχαν εκδηλώσει το έντονο ενδιαφέρον τους για τα προγράμματα του Π.Ν., προκρίνοντας τα ναυπηγεία Σκαραμαγκά, ιδιοκτησίας του γνωστού εφοπλιστή Γιώργου Προκοπίου.<br />Οι ενστάσεις των Γάλλων για τα ναυπηγεία της ΟΝΕΧ εξαιτίας της εμπλοκής του αμερικανικού παράγοντα<br /><br />Η γαλλική πλευρά προτιμά τα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά ως τον Έλληνα ανάδοχο για ενδεχόμενη συμπαραγωγή των επιπρόσθετων τριών φρεγατών FDI (Belharra) για το Πολεμικό Ναυτικό, καθώς βρίσκεται εδώ και αρκετό καιρό σε επαφές με τη νέα διοίκηση των ναυπηγείων που έχουν μπει σε φάση ανασυγκρότησης.<br /><br />Σύμφωνα με πληροφορίες του iefimerida, ανασταλτικός παράγοντας για την επιλογή της ΟΝΕΧ αντί του Σκαραμαγά από το γαλλικό κρατικό κολοσσό αποτελεί το γεγονός πως η ONEX του Πάνου Ξενοκώστα στην Ελευσίνα υποστηρίζεται από αμερικανικό κρατικό fund.<br /><br />Μάλιστα, η εμπλοκή του αμερικανικού παράγοντα στην επένδυση των ναυπηγείων που κατέχει η εταιρεία είναι αξιοσημείωτη, καθώς η ΟΝΕΧ έχει εξασφαλίσει χρηματοδότηση 125 εκατ. δολαρίων από την US International Development Finance Corporation (DFC).<br /><br />Συνεπώς, η OΝΕΧ, σύμφωνα με πηγές από το Παρίσι, θεωρείται από τους Γάλλους επιτελείς ως το χέρι των ΗΠΑ στην Ελλάδα και την Ευρώπη. Έτσι, σύμφωνα με την ανάγνωσή τους, ενέχει ρίσκο η μεταφορά κρίσιμης γαλλικής τεχνολογίας και τεχνογνωσίας σε αμερικανικά χέρια μετά τις πρόσφατες γεωπολιτικές εξελίξεις και τον σκληρό ανταγωνισμό μεταξύ της Ε.Ε. και της νέας Διοίκησης Τραμπ στους τομείς της άμυνας και της ασφάλειας.<br />Τι θα συζητήσουν ο Δένδιας με τον Γάλλο υπουργό Άμυνας<br /><br />Το σχέδιο της Naval έχει την έγκριση του Γάλλου προέδρου Εμανουέλ Μακρόν και του υπουργού Άμυνας Σεμπαστιάν Λεκορνί, ο οποίος αναμένεται στην Αθήνα στις αρχές της Μεγάλης Εβδομάδας και ως εκ τούτου η γαλλική πρόταση θα βρεθεί ψηλά στην ατζέντα των συζητήσεων των δύο ομολόγων.<br /><br />Οι δύο άνδρες θα συζητήσουν ακόμη για τις εξελίξεις στο θέμα των meteor, τις προθέσεις των Γάλλων για συνεργασία με την ελληνική αμυντική βιομηχανία και τους όρους και τις προϋποθέσεις της 4ης φρεγάτας που βρίσκεται υπό διαπραγμάτευση.<br /><br />Σύμφωνα με πληροφορίες του iefimerida, η Αθήνα περιμένει από τον Λεκορνί, σε ό,τι αφορά τη γαλλική πρόταση, να επιβεβαιώσει ότι είναι έτοιμος να προτείνει μια προνομιακή τιμή για το κόστος των φρεγατών που θα κατασκευαστούν στην Ελλάδα και να δεσμευτεί πως θα επιταχύνει τη μεταφορά τεχνολογίας και τεχνογνωσίας στα ελληνικά ναυπηγεία.<br /><br />Υπενθυμίζεται πως το κόστος μιας φρεγάτας αγγίζει το 1 δισεκατομμύριο ευρώ (εξοπλισμένη).<br /><br />Για την τέταρτη, η Γαλλία, σύμφωνα με πληροφορίες, προτείνει περίπου 850 εκατομμύρια ευρώ, με ειδικό, υψηλής τεχνολογίας, εξοπλισμό, που θα διατεθεί δωρεάν για να αντισταθμιστεί η διαφωνία σχετικά με τους Meteor.<br /><br />Μάλιστα, σύμφωνα με δημοσίευμα της γαλλικής Telegramme και του ανταποκριτή της στην Αθήνα, Φαμπιέν Περιέ, «η Ελλάδα έχει την πρόθεση να μείνει στην πρώτη γραμμή και να αποκομίσει κέρδη από αυτό, σε οικονομικό επίπεδο. Η κατασκευή μιας φρεγάτας απαιτεί περίπου 1.500 άτομα».<br />Οι κινήσεις της Naval που προμηνύουν στενή συνεργασία με την ελληνική αμυντική βιομηχανία<br /><br />Ειδικότερα, σε ό,τι αφορά τη μεταφορά τεχνογνωσίας από την υπογραφή της σύμβασης για τις φρεγάτες FDI του Πολεμικού Ναυτικού της Ελλάδας και στο πλαίσιο του προγράμματος βιομηχανικής συνεργασίας (HIP - Hellenic Participation Plan), έχουν υπογραφεί πάνω από 120 συμβάσεις με περισσότερες από 60 ελληνικές επιχειρήσεις.<br /><br />Αυτές οι επιχειρήσεις έχουν ενταχθεί στην παγκόσμια εφοδιαστική αλυσίδα της Naval Group και έχουν τη δυνατότητα να συμμετέχουν και σε άλλα προγράμματα και μελλοντικές διεθνείς προσκλήσεις υποβολής προσφορών, γεγονός που θα ενισχύσει τις δυνατότητές τους, τα οικονομικά οφέλη και την παρουσία τους στην παγκόσμια ναυτική αμυντική αγορά.<br /><br />Χαρακτηριστικό παράδειγμα η συνεργασία με την Prisma electronics που εδρεύει στον ακριτικό Έβρο.<br /><br />Στα τέλη Φεβρουαρίου, η Naval Group, σε συνεργασία με την ομάδα της PRISMA, πραγματοποίησε το Factory Acceptance Test (FAΤ) του κρίσιμου ηλεκτρονικού εξοπλισμού τού βασικού οπλικού συστήματος των φρεγατών. Στην πραγματικότητα, πρόκειται για τον ποιοτικό έλεγχο που γίνεται από τους κατασκευαστές εξοπλισμού πριν από την παράδοση των προϊόντων τους. Κατά τη διάρκεια του FAT, ο κατασκευαστής ελέγχει τον εξοπλισμό για να βεβαιωθεί ότι λειτουργεί σωστά και ότι πληροί τις συμφωνημένες προδιαγραφές. Ο εξοπλισμός αυτός θα αποσταλεί στη Γαλλία για να ενσωματωθεί στις φρεγάτες FDI.<div><br />Συνεργασία με ελληνικά πανεπιστήμια και ινστιτούτα<br /><br />Η Naval Group έχει αναπτύξει σχέσεις με φορείς έρευνας και εκπαίδευσης για την ενίσχυση των καινοτόμων δραστηριοτήτων της στην Ελλάδα και τη στήριξη της ανάπτυξης των μελλοντικών δυνατοτήτων του ναυτικού πολέμου. Όπως:<br /><br />R&D Partners Days: Διοργανώνονται κάθε χρόνο στην Αθήνα (5η διοργάνωση το 2025) για δικτύωση με σημερινούς και νέους συνεργάτες, με στόχο την εύρεση μελλοντικών ερευνητικών έργων. Αποτελέσματα:<br />20 ευρωπαϊκά έργα με 40 ελληνικούς εταίρους<br />Συμμετοχή στο πρόγραμμα USSPs (επιτήρηση θαλάσσης) με την ETME ως συντονιστή<br />Το 2024: συμμετοχή ελληνικών εταίρων στα έργα EPC2, Calipso (εναλλακτική πρόωση), Seacure (μη επανδρωμένα & βυθός), E=MCM (ναρκοπόλεμος)<br />Δύο πρωτόκολλα συνεργασίας R&D: με τη Ναυτική Ακαδημία και το Δημόκριτο (ενέργεια, κβαντική τεχνολογία)<br />Συνεργασία με ΕΜΠ, Πανεπιστήμιο Πατρών & BT Composite για σύνθετα υλικά</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Από τη Λοριάν στον Σκαραμαγκά: Οι Γάλλοι φέρνουν τις Belharra με ελληνική υπογραφή.

Το γαλλικό ναυπηγικό στοίχημα και ο αμερικανικός «παράγοντας» Πρόταση για προμήθεια τριών νέων FDI φρεγατών, των γνωστών Belharra, που θα κα...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι «κοπρίτες»…ΣΤΑΘΗΣ

<img height="378" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2025/04/STATHIS_8_4_25-930x550.png" width="701" /><br />Ήμουνα νιος και γέρασα με τους «κοπρίτες» του Δημοσίου.<br /><br />Την «ιστορία» ξεκίνησε -ποιος άλλος- η Εξουσία. Περίπου την εποχή του Σημίτη. Τότε άρχισε το «διαίρει και βασίλευε» ,αυτό που ονομάστηκε «κοινωνικός αυτοματισμός».<br /><br />Τότε οι εργαζόμενοι χωρίσθηκαν από την εξουσία σε δημόσιους και ιδιωτικούς, σαν να επρόκειτο για διαφορετικές «φυλές» (άγριες και κατώτερες και οι δύο) με συμφέροντα συγκρουόμενα μεταξύ τους -δυο κ΄όσμοι χωριστοί.<br /><br />Και δηλητηριάσθηκαν πολλά μυαλά. Για πολλά χρόνια. Παρά τον τεκμηριωμένο αντίλογο σε αυτόν τον διαχωρισμό των εργαζομένων που αδυνατίζει και τους δύο (και τους ιδιωτικούς και τους δημοσίους υπαλλήλους), αυτός ο καθορισμός έχει γίνει καθοριστικός για την χειραγώγηση και των μεν και των δε από την εξουσία. Και ευρέως αποδεκτός από το κοινό.<br /><br />Έτσι λοιπόν ο δημόσιος υπάλληλος στα μάτια πολλών είναι ένας «κοπρίτης».<br /><br />«Κοπρίτης» ο γιατρός και ο νοσηλευτής που σου σώζει τη ζωή στα χειμαζόμενα νοσοκομεία;<br /><br />«Κοπρίτης» ο εκπαιδευτικός;<br /><br />Και ο στρατιωτικός; Και ο πυροσβέστης; Και ο οδοκοθαριστής; Και ο αστρονόμος; Όλοι «κοπρίτες»;<br /><br />Βεβαίως και υπάρχουν δημόσιοι υπάλληλοι που δεν κάνουν καλά τη δουλειά τους.<br /><br />Που μπορούν (με σχετική άνεση) να σε οδηγήσουν σε εγκεφαλικό. Όμως τέτοιοι τύποι υπάρχουν παντού! Και παντού στον κόσμο! Μόνον όμως στη χώρα μας ανθεί αυτό το ανάθεμα εναντίον ενός συνόλου εργαζομένων, λες και αυτοί κάνουν τους πλειστηριασμούς, ή τα κομομάνε από την ακρίβεια στην αγορά.<br /><br />Αυτονόητα όλα αυτά, θα μου πείτε (ενδεχομένως, δεν είμαι και πολύ βέβαιος) -πλην όμως , ήμουνα νιος και γέρασα με τη βοή της κοινωνίας να αποκαλεί «κοπρίτες» τους δημόσιους υπαλλήλους.<br /><br />Πήγα λοιπόν να αποκαλέσω κι εγώ «κοπρίτη» τον γιατρό που μου έσωσε τη ζωή, για να τον ευχαριστήσω βεβαίως , αλλά την τελευταία στιγμή κρατήθηκα. Μπορώ να τον βρίσω αργότερα στις παρέες και τα κοινωνικά δίκτυα, σαν καλός νεοφιλελεύθερος ή σαν πραγματικός «κοπρίτης»….<div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Οι «κοπρίτες»…ΣΤΑΘΗΣ

Ήμουνα νιος και γέρασα με τους «κοπρίτες» του Δημοσίου. Την «ιστορία» ξεκίνησε -ποιος άλλος- η Εξουσία. Περίπου την εποχή του Σημίτη. Τότε ά...

Διαβάστε την συνέχεια

Τρόμος στην Τουρκία: Οι πύραυλοι Barak στο Αιγαίο οδηγούν τις 2 χώρες σε πύρινο όλεθρο. «Η ασπίδα του Αχιλλέα» κοιτάει στη Σμύρνη.

<img height="359" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/4d3f6a16134643a87b43a43cf1ce02ef_XL.jpg" width="707" /><br /><br />H Ελλάδα θέλει να χτίσει ένα σύστημα πολυεπίπεδο με 5 φάσεις και το πιο ισχυρό στοιχείο θα είναι οι Βarak<br /><br />Νέες απειλές από την πλευρά της Ελλάδας, βλέπουν τα τουρκικά ΜΜΕ.<br />«Οι Έλληνες θα εγκαταστήσουν ισραηλινούς πυραύλους σε Χίο, Λέσβο, Έβρο και Καστελόριζο» αναφέρουν τα τουρκικά ΜΜΕ.<br />Μάλιστα σε εκπομπή της τουρκική τηλεόρασης και συγκεκριμένα του CNN Türk αναφέρθηκε ότι οι Έλληνες "είναι κοντά μας και παραβιάζουν τις συνθήκες".<br /><br />Στην εκπομπή όπου διάφοροι σχολιαστές γεωπολιτικής και θεμάτων άμυνας παρελαύνουν κατά καιρούς για να επιτεθούν στους εξωτερικούς εχθρούς που υποσκάπτουν την ευημερία της Τουρκίας, η παρουσιάστρια του CNN Turk ανέφερε:<br />«Στις αμυντικές δαπάνες τις Ελλάδας που θα φτάσουν τα 25 δισ. ευρώ, αναμένεται πως θα έχει σημαντικό ρόλο και το Ισραήλ.<br />Το σύστημα της «Ασπίδας του Αχιλλέα» αναμένεται να εγκατασταθεί στα νησιά του Αιγαίου κοντά στα ελληνοτουρκικά σύνορα.<br />Πέντε διαφορετικοί τύποι πυραυλικών συστημάτων θα αγοραστούν από το Ισραήλ».<br />Στη συνέχεια, τον λόγο πήρε ο İbrahim Keleş, σύμβουλος αμυντικών ζητημάτων και ασφαλείας.<br />Ο Keles υποστήριξε πως «σύμφωνα με τη Συνθήκη της Λωζάννης, αυτά είναι τα νησιά που πρέπει να είναι αποστρατιωτικοποιημένα.<br />Δεν πρέπει να έχετε στρατό.<br />Όμως δυστυχώς η Ελλάδα στη Λέσβο που βρίσκεται κάτω από τη μύτη μας. Στη Χίο που βρίσκεται απέναντι από τη Σμύρνη.<br />Δυτικά υπάρχει άλλο νησί.<br />Εδώ κάτω είναι το Καστελόριζο.<br />Απέχει από την Αντίφελλο μόλις 2 χιλιόμετρα.<br />Εδώ δεν πρέπει να έχουν τίποτα εκτός από αστυνομικές δυνάμεις.<br />Όμως έχουν στρατό».<br /><br />Συνεχίζοντας την τοποθέτησή του ο Κελές είπε:<br /><br />"Την Ασπίδα του Αχιλλέα τους πυραύλους θέλουν να τους εγκαταστήσουν στα νησιά τα οποία είναι κοντά μας.<br />Επίσης, κοντά στην Αδριανούπολη και την Κεσάνη.<br />Κοντά μας.<br />Η Ελλάδα θέλει να χτίσει την αντιαεροπορική της ασπίδα με τους πυραύλους Barak και PULS.<br />H Ελλάδα θέλει να χτίσει ένα σύστημα πολυεπίπεδο με 5 φάσεις και το πιο ισχυρό στοιχείο θα είναι οι Βarak».<br />Και συμπλήρωσε πως "τους Barak θα τους εγκαταστήσουν απέναντι από τη Σμύρνη, απέναντι από τα Δαρδανέλλια, το σημείο που ανοίγονται τα Στενά στο Αιγαίο και στα χερσαία σύνορα.<br />Και η Άγκυρα θα τους υπενθυμίσει τη Συνθήκη της Λωζάννης».<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.

Τρόμος στην Τουρκία: Οι πύραυλοι Barak στο Αιγαίο οδηγούν τις 2 χώρες σε πύρινο όλεθρο. «Η ασπίδα του Αχιλλέα» κοιτάει στη Σμύρνη.

H Ελλάδα θέλει να χτίσει ένα σύστημα πολυεπίπεδο με 5 φάσεις και το πιο ισχυρό στοιχείο θα είναι οι Βarak Νέες απειλές από την πλευρά της Ελ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκικά κράτη αναγνωρίζουν την Κυπριακή Δημοκρατία «Προδομένη» αισθάνεται η Άγκυρα.

<img height="432" src="https://cdn.ethnos.gr/imgHandler/875/888264b0-9ea7-4d6d-9134-83567f75a773.jpg" width="714" /><br /><br /><b>Μαρία Ζαχαράκη</b><br />Απογοήτευση, προδοσία και γεωπολιτική μοναξιά: έτσι βιώνει η Άγκυρα και ο Τύπος της σήμερα τη σιωπηλή αποστασιοποίηση των «τουρκικών αδελφών» της, που αντί να αναγνωρίσουν το ψευδοκράτος, όπως επιδίωκε εδώ και 2 χρόνια η Τουρκία, η μία χώρα μετά την άλλη στην Κεντρική Ασία ανοίγουν πρεσβείες στην Κυπριακή Δημοκρατία.<br /><br />Τρεις από τις χώρες-μέλη του Οργανισμού Τουρκικών Κρατών, το Ουζμπεκιστάν, το Καζακστάν και το Τουρκμενιστάν επιλέγουν την επίσημα αναγνωρισμένη Λευκωσία για να ξεκινήσουν διπλωματικές επαφές, εξέλιξη που προκαλεί οξύτατες αντιδράσεις στην Τουρκία.<div><br />Οργή για την «προδοσία»<br /><br />Οι λέξεις που κυριαρχούν σήμερα στον τουρκικό τύπο μετά την είδηση ότι τρεις τουρκικές δημοκρατίες της Κεντρικής Ασίας —το Καζακστάν, το Τουρκμενιστάν και το Ουζμπεκιστάν— αναγνώρισαν επισήμως την Κυπριακή Δημοκρατία, διορίζοντας πρεσβευτές στη Λευκωσία είναι φιάσκο, απογοήτευση και εγκατάλειψη. Η είδηση αυτή δεν προκάλεσε απλώς διπλωματικό εκνευρισμό στην Άγκυρα, αλλά και επικοινωνιακή κατάρρευση στο εσωτερικό, με τα φιλο-αντιπολιτευτικά ΜΜΕ να μιλούν για «ταπείνωση» και στρατηγική αποτυχία της εξωτερικής πολιτικής του Ερντογάν.</div><div><br />«Πούλησαν την ‘ΤΔΒΚ’ για 12 δισ. ευρώ»<br /><br />Η αντιπολιτευόμενη εφημερίδα <a href="https://www.cumhuriyet.com.tr/yazarlar/mehmet-ali-guller/12-milyar-avroya-kktcyi-sattilar-2316383">Τζουμχουριέτ </a>συνοψίζει την οργή με τον χαρακτηριστικό τίτλο: «Πούλησαν την ΤΔΒΚ για 12 δισ. ευρώ». Η εφημερίδα αποδίδει την αναγνώριση της Κυπριακής Δημοκρατίας από τις τρεις τουρκογενείς δημοκρατίες σε μια συμφωνία-ανταλλαγή με την Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία υπόσχεται επενδύσεις ύψους 12 δισεκατομμυρίων ευρώ με αντάλλαγμα την αναγνώριση της Λευκωσίας. Η εφημερίδα υπονοεί ξεκάθαρα ότι επρόκειτο για μια πράξη προδοσίας έναντι της Τουρκίας και του τουρκοκυπριακού πληθυσμού.<br /><br />Η Τζουμχουριέτ καταγγέλλει ότι το φιάσκο αυτό είναι αποτέλεσμα της αποτυχημένης στρατηγικής του ΑΚΡ να επιβάλει διεθνώς την «ΤΔΒΚ» ως κρατική οντότητα μέσω του Οργανισμού Τουρκικών Κρατών, στρατηγική που, όπως φαίνεται, κατέρρευσε οριστικά μπροστά στις οικονομικές υποσχέσεις της ΕΕ.</div><div><br />«Διπλό φιάσκο σε δύο μέρες»<br /><br />Ακόμη πιο δηκτικός είναι ο τίτλος της επίσης αντιπολιτευόμενης εφημερίδας <a href="https://www.birgun.net/makale/iceride-otoriterlesme-dis-politikada-teslimiyet-2-gunde-cifte-fiyasko-613029">Μπιργκιούν</a>: «Αυταρχισμός στο εσωτερικό και παράδοση στην εξωτερική πολιτική: Διπλό φιάσκο σε δύο μέρες». Η αντιπολιτευόμενη εφημερίδα συνδέει την «πολιτική αποτυχία» στην Κύπρο με την ταυτόχρονη «στρατιωτική ήττα» της Τουρκίας στη Συρία, όπου ισραηλινή επίθεση έπληξε τουρκική βάση, χωρίς αντίδραση. Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, η αναγνώριση της Κύπρου από τα «αδελφά κράτη» είναι «μία από τις μεγαλύτερες ήττες της τουρκικής διπλωματίας των τελευταίων ετών».<br /><br />Ο Τούρκος διπλωμάτης, Αϊντίν Σελτζέν επισημαίνει στην εφημερίδα: «Αντί να αναγνωρίζεται η Βόρεια Κύπρος, γίνονται βήματα αναγνώρισης της Νότιας Κύπρου», ενώ ο καθηγητής Μπερόβα Οζντεμίρ τονίζει ότι η συγκυρία αυτή θα έχει επιπτώσεις και στις επικείμενες ψευδοεκλογές στα Κατεχόμενα.<br />«Νέα διείσδυση της Ευρώπης στην Κεντρική Ασία»<br /><br />Τα φιλο-κυβερνητικά ΜΜΕ <a href="https://www.yeniakit.com.tr/foto-galeri/rum-tarafinda-elcilik-acmislardi-kazakistan-ve-turkmenistana-turkiyeye-karsi-bakin-ne-teklif-etmisler-109777">Γενί Ακίτ</a> και το <a href="https://www.haber7.com/dunya/haber/3519405-kazakistandan-sonra-turkmenistan-da-guney-kibrisa-buyukelci-atadi">Χαμπέρ7 </a>ρίχνουν το βάρος σε αυτό που θεωρούν γεωπολιτική επιχείρηση αποδυνάμωσης του τουρκικού και ρωσικού ρόλου στην Κεντρική Ασία από την ΕΕ. Στα ρεπορτάζ τους περιγράφεται η σύνοδος κορυφής ΕΕ-Κεντρικής Ασίας στη Σαμαρκάνδη, όπου ανακοινώθηκε «πακέτο 12 δισ. ευρώ» για επενδύσεις σε στρατηγικούς τομείς, όπως ο Κεντρικός Διάδρομος (σύνδεση Κίνας-Ευρώπης μέσω Ασίας), οι πρώτες ύλες, η ψηφιακή συνδεσιμότητα και η πράσινη ενέργεια, ως «αντάλλαγμα» και «προσπάθεια εξουδετέρωσης» του Οργανισμού Τουρκικών Κρατών και κατά συνέπεια της Τουρκίας από την ΕΕ.</div><div><br />«Η Ευρώπη μιλά με χρήμα, η Τουρκία με ευχές»<br /><br />Το κοινό νήμα στα τουρκικά δημοσιεύματα είναι η αίσθηση προδοσίας και η ήττα μιας τουρκικής γεωπολιτικής φαντασίωσης: ότι τα τουρκικά κράτη της Κεντρικής Ασίας θα ακολουθούν την Άγκυρα με βάση την εθνική και πολιτισμική συγγένεια. Αντίθετα, όπως σχολιάζει δηκτικά η Μπιργκιούν, «οι χώρες της Κεντρικής Ασίας κινούνται βάσει των δικών τους συμφερόντων». Και όπως αποδεικνύεται, αυτά τα συμφέροντα εξυπηρετούνται από την ΕΕ —όχι από την Τουρκία.<br /><br />Το «τουρκικό έθνος» που ονειρεύτηκε η Άγκυρα μέσα από τον Οργανισμό Τουρκικών Κρατών, διαρρηγνύεται από το πραγματιστικό δίλημμα: επενδύσεις ή απομόνωση. Και η Λευκωσία, μέσω της ΕΕ, αποδεικνύεται εξαιρετικά ικανή στο να κεφαλαιοποιεί αυτό το δίλημμα.</div><div><br />Πατέρας «Γαλάζιας Πατρίδας»: Το χειρότερο είναι...<br /><br />Από τις αντιδράσεις η πιο ηχηρή θεωρείται εκείνη του αντιναυάρχου εν αποστρατεία Τζεμ Γκιουρντενίζ, εμπνευστή του δόγματος της «Γαλάζιας Πατρίδας». Ο Γκιουρντενίζ έκανε λόγο για «γεωπολιτική τύφλωση» και δεν έκρυψε την απογοήτευσή του για την αποτυχία της Άγκυρας να αποτρέψει τις κινήσεις των τριών κρατών.<br /><br />«Το χειρότερο», τονίζει ο Γκιουρντενίζ, «είναι ότι η Τουρκία δεν κατάφερε να εξηγήσει σε αυτά τα κράτη αυτό το μεγάλο λάθος με όρους θαλάσσιας γεωπολιτικής». Για τον ίδιο, το πρόβλημα δεν είναι μόνο διπλωματικό, αλλά αγγίζει τον πυρήνα της τουρκικής στρατηγικής στην Ανατολική Μεσόγειο. Θεωρεί ότι τα τουρκικά κράτη της Κασπίας Θάλασσας όφειλαν να κατανοήσουν τη σημασία της «ΤΔΒΚ» ως «θαλάσσιας πύλης» του τουρκικού κόσμου προς τη Μεσόγειο.<br /><br />Ο αντιναύαρχος εν αποστρατεία προειδοποίησε ότι στην ίδια κατεύθυνση ενδέχεται να κινηθεί και το Αζερμπαϊτζάν, κάτι που «θα σήμαινε την πλήρη αποτυχία της τουρκικής διπλωματίας» στον τουρκόφωνο χώρο.<br /><br />Με μια συναισθηματικά φορτισμένη ανάρτηση στον λογαριασμό του στο X ο Γκιουρντενίζ περιέγραψε το σκηνικό ως εξής: «Δύο συγγενικά κράτη, το Καζακστάν και το Τουρκμενιστάν, που έχουν πλούσιους ενεργειακούς πόρους, υπόσχονται να μην αναγνωρίσουν την ΤΔΒΚ έναντι οικονομικής βοήθειας. Είναι αδύνατο να κατανοήσει κανείς αυτή τη στάση».</div><div><br />Εξελίξεις που στριμώχνουν τον Ερντογάν: Η Κύπρος έρχεται πιο κοντά στη Συρία, χώρες ανοίγουν πρεσβείες στη Λευκωσία<br /><br />Η Άγκυρα παρακολουθεί αδρανής -μέχρι στιγμής- τις «αδελφές» τουρκικές δημοκρατίες της Κεντρικής Ασίας, στις οποίες στηρίζει την ιδεολογία του παντουρανισμού και που υποτίθεται συνιστούν το γεωπολιτικό της «τόξο», να ανοίγουν η μία μετά την άλλη πρεσβείες στην Κυπριακή Δημοκρατία και να αγνοούν πλήρως τα Κατεχόμενα, υπονομεύοντας έτσι στην πράξη και το τουρκικό αφήγημα περί «δύο κρατών» στο νησί.<br /><br />Η πολιτική ανάλυση χαρακτηρίζει τις εξελίξεις σοβαρό πλήγμα για την εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης ΑΚΡ και «διπλωματικό άδειασμα της Άγκυρας από τον ίδιο τον τουρκικό κόσμο».<br /><br />Όπως χαρακτηριστικά γράφει η ιστοσελίδα <a href="https://haber.sol.org.tr/haber/akpyi-sikistiracak-gelismeler-guney-kibris-suriyeyle-yakinlasiyor-orta-asya-ulkeleri">Sol Haber</a>, η Άγκυρα, που προσπαθεί να προβάλει τον εαυτό της ως ηγέτιδα δύναμη του «τουρκικού κόσμου», βλέπει τώρα τις ίδιες χώρες να διαμορφώνουν ανεξάρτητες διπλωματικές στρατηγικές, κόντρα στα τουρκικά γεωπολιτικά συμφέροντα.<br /><br />Η αμηχανία γίνεται ενόχληση όταν προστίθεται και η προσέγγιση της Συρίας με τη Λευκωσία. Η νέα ηγεσία της Δαμασκού ξεκίνησε επαφές με την Κυπριακή Δημοκρατία, αναγνωρίζοντας εμμέσως την κρατική της υπόσταση και ανοίγοντας δίαυλο διαλόγου.</div><div><br />Η ΕΕ στο παρασκήνιο<br /><br /></div><div>Οι χώρες της Κεντρικής Ασίας είδαν την Κύπρο ως «πύλη επαφής» με τις Βρυξέλλες. Η «φορολογική βελτιστοποίηση» και οι υποσχόμενες επενδύσεις λειτούργησαν ως επιταχυντές μιας νέας πραγματικότητας.<br /><br />Από τη μια η διπλωματική αναγνώριση από τις χώρες της Κεντρικής Ασίας και από την άλλη η εξομάλυνση των σχέσεων με τη Συρία διαμορφώνουν έναν νέο χάρτη στην Ανατολική Μεσόγειο, σύμφωνα με την τουρκική πολιτική ανάλυση.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.ethnos.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τουρκικά κράτη αναγνωρίζουν την Κυπριακή Δημοκρατία «Προδομένη» αισθάνεται η Άγκυρα.

Μαρία Ζαχαράκη Απογοήτευση, προδοσία και γεωπολιτική μοναξιά: έτσι βιώνει η Άγκυρα και ο Τύπος της σήμερα τη σιωπηλή αποστασιοποίηση των «το...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι άγνωστοι «Χ» στο νέο εξοπλιστικό πρόγραμμα!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2025/04/dendiasmitsotakis-696x464.jpg." imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="464" data-original-width="696" height="427" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2025/04/dendiasmitsotakis-696x464.jpg." width="697" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Ποιο είναι το συνολικό ύψος των πιστώσεων για τη χρηματοδότηση του ΜΠΑΕ 2024-2035. Πώς θα αξιοποιηθούν το «ReArm Europe» και το ειδικό ταμείο SAFE</span></h3>Σημεία που χρήζουν αποσαφήνισης, αλλά και σαφώς διατυπωμένες θέσεις που αντιμετωπίζουν χρόνιες παθογένειες εντοπίζει μια πρώτη ανάγνωση των βασικών κατευθύνσεων του 12ετούς Μακροπρόθεσμου Προγραμματισμού Αμυντικών Εξοπλισμών (ΜΠΑΕ), αλλά και γενικά της αμυντικής πολιτικής της κυβέρνησης, όπως παρουσιάστηκαν κατά την πρόσφατη συζήτηση στη Βουλή.Του Περικλή Ζορζοβίλη<br /><br />Το πρώτο σημείο που χρήζει αποσαφήνισης είναι το συνολικό ύψος των πιστώσεων που θα διατεθούν για τη χρηματοδότηση του ΜΠΑΕ 2024-2035. Στην ομιλία του ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης το προσδιόρισε σε 25 δισ. ευρώ, χωρίς να διευκρινίσει το ύψος των ανειλημμένων υποχρεώσεων, δηλαδή των πιστώσεων για την αποπληρωμή εξοπλιστικών προγραμμάτων που είχαν συμβασιοποιηθεί τα προηγούμενα χρόνια. Ο υπουργός Εθνικής Αμυνας Νίκος Δένδιας, στην τοποθέτηση του κατά τη λήξη της συζήτησης στη Βουλή, τις προσδιόρισε σε 11,5 δισ. ευρώ. Ομως, ταυτόχρονα, ο κ. Δένδιας, προσδιορίζοντας σε 18,9 δισ. ευρώ το κόστος του νέου εξοπλιστικού προγράμματος, αύξησε σε 30,4 δισ. ευρώ το συνολικό ύψος των πιστώσεων για τον ΜΠΑΕ 2024-2035, δηλαδή ποσό υψηλότερο κατά 20% από αυτό που είχε αναφέρει στην έναρξη της συζήτησης ο πρωθυπουργός.<br /><br />Για σύγκριση, αναφέρεται ότι την περίοδο 2014-2020 διετίθεντο ετησίως κατά μέσον όρο περί τα 550 εκατ. ευρώ για τη χρηματοδότηση εξοπλιστικών προγραμμάτων. Αντίθετα, την περίοδο 2021-2024, ο μέσος ετήσιος όρος των πιστώσεων για τα εξοπλιστικά προγράμματα υπερτετραπλασιάστηκε, ενώ το 2022 οι συνολικές πληρωμές του τακτικού Προϋπολογισμού και του προϋπολογισμού δημοσίων επενδύσεων (εθνικό και συγχρηματοδοτούμενο σκέλος) του υπουργείου Εθνικής Αμυνας ανήλθαν στο εντυπωσιακό ύψος των 7.089.447.398,64 ευρώ.<br /><br />Καθώς η διάθεση πιστώσεων για την εθνική άμυνα εξαρτάται άμεσα από την πορεία της εθνικής οικονομίας, είναι αυτονόητο ότι τα επόμενα έτη το συνολικό ποσό που θα διατεθεί θα μεταβληθεί ανάλογα. Σύμφωνα πάντως με πληροφορίες της «κυριακάτικης δημοκρατίας», το μεγαλύτερο πρόβλημα που υφίσταται σήμερα είναι η δέσμευση μεγάλου μέρους του διατιθέμενου δημοσιονομικού χώρου των επομένων ετών καθώς τα προηγούμενα χρόνια η κατανομή στα έτη των ταμειακών διαθεσίμων και του δημοσιονομικού χώρου δεν ήταν ισόρροπη.<br /><br />Το δεύτερο σημείο αφορά τον βαθμό αξιοποίησης των δυνατοτήτων του σχεδίου «ReArm Europe» (ρήτρα διαφυγής) και του χρηματοδοτικού εργαλείου SAFE. Στην ομιλία του, ο πρωθυπουργός χαρακτήρισε την ενεργοποίηση της ρήτρας διαφυγής για την επόμενη τετραετία ως την πιο σημαντική εξέλιξη, «που δίνει στην ελληνική κυβέρνηση πρόσθετο δημοσιονομικό χώρο να ενισχύσει τις επενδύσεις στην άμυνα, πρόσθετες επενδύσεις οι οποίες δεν θα συνυπολογίζονται στις οροφές δαπανών, όπως αυτές προσδιορίζονται από την Ευρωπαϊκή Ενωση». Εξίσου θετικά αναφέρθηκε και στο ύψους 150 δισ. ευρώ SAFE, λέγοντας ότι κινείται «στη σωστή κατεύθυνση». Σημείωσε επίσης «ότι το ταμείο SAFE αφορά δάνεια τα οποία μπορούν να δοθούν στα κράτη-μέλη με προνομιακούς όρους», αλλά ταυτόχρονα επεσήμανε ότι «δεν αφορά, ουσιαστικά, επιδοτήσεις. Δεν είναι δηλαδή ένα ταμείο το οποίο έχει αντίστοιχα χαρακτηριστικά με το Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας». Εκτιμάται ότι η ασάφεια σε ό,τι αφορά τον βαθμό αξιοποίησης των «ReArm Europe» και SAFE οφείλεται στο ότι την παρούσα περίοδο δεν έχουν ακόμα οριστικοποιηθεί οι λεπτομέρειες της λειτουργίας τους, αλλά και στην εκπεφρασμένη πρόθεση πρωθυπουργού και υπουργού Εθνικής Αμυνας να μην κινδυνεύσει η δημοσιονομική σταθερότητα της χώρας.<br /><br />«Ανεξαρτήτως των δημοσιονομικών δυνατοτήτων που η ελληνική κυβέρνηση έχει, ως αποτέλεσμα της ρήτρας διαφυγής, αυτή η δημοσιονομική ευελιξία σε καμία περίπτωση δεν πρέπει και δεν θα γίνει αφορμή για υπερβολές» ανέφερε ο πρωθυπουργός στην ομιλία του. Μάλιστα, στην αρχή της χαρακτήρισε το δίλημμα «κανόνια ή βούτυρο» ως «σαθρό, αλλά και επικίνδυνο, ιδίως σήμερα».<br />Οι νέες τεχνολογίες θα έχουν τον πρώτο λόγο στο θέατρο των επιχειρήσεων<br /><br />Στον αντίποδα, πρωθυπουργός και υπουργός Εθνικής Αμυνας με σαφήνεια έθεσαν ως βασική φιλοσοφία του ΜΠΑΕ 2024-2035 την ενσωμάτωση των νέων αμυντικών τεχνολογιών και «του τρόπου με τον οποίο ουσιαστικά βλέπουμε στην πράξη ότι αλλάζει το θέατρο των επιχειρήσεων».<br /><br />«Μη επανδρωμένα οχήματα, περιπλανώμενα πυρομαχικά, drone και anti-drone μέθοδοι πολέμου, συστηματικότατη αξιοποίηση της Τεχνητής Νοημοσύνης, έμφαση στην κυβερνοάμυνα αλλά και στην κυβερνοεπίθεση – όλες αυτές είναι τεχνολογίες οι οποίες πια πρέπει να ενσωματωθούν στον μακροχρόνιο σχεδιασμό των Ενόπλων Δυνάμεων» ανέφερε ο πρωθυπουργός ως παραδείγματα.<br /><br />Εξαιρετικά ενδιαφέρουσα για δύο λόγους ήταν και η πρωθυπουργική αναφορά ότι «πια, δεν αρκεί μόνο να εστιαζόμαστε στις ακριβές πλατφόρμες, στις φρεγάτες Belh@rra, στα 20+20 F-35 τα οποία η χώρα μας θα αποκτήσει». Πρώτον, γιατί, σε αντίθεση με τις φρεγάτες, όπου εκκρεμεί η λήψη της απόφασης για την προμήθεια της τέταρτης φρεγάτας του τύπου, για τα F-35 υπήρξε προσδιορισμός του αριθμού των μαχητικών που θα προμηθευτεί η χώρα. Θα μπορούσε λοιπόν να θεωρηθεί μήνυμα προς την προεδρία Τραμπ για την ελληνική πρόθεση και δέσμευση στην περαιτέρω ανάπτυξη της διμερούς σχέσης.<br /><br />Δεύτερον, γιατί μπορεί να θεωρηθεί ένδειξη εγκατάλειψης της παραδοσιακής «πλατφορμο-κεντρικής» προσέγγισης. «Αυτά είναι πολύ σημαντικά και δαπανηρά οπλικά συστήματα, πρέπει να συνοδεύονται, όμως, από επενδύσεις οι οποίες θα συμπληρώνουν αυτές τις μεγάλες πλατφόρμες με νέα, ευέλικτα οπλικά συστήματα, τα οποία μπορούν διαρκώς να προσαρμόζονται, να αναβαθμίζονται και να βελτιώνονται» σημείωσε ο πρωθυπουργός.<br />Εξίσου σαφής ήταν η κυβερνητική προσέγγιση σε ό,τι αφορά τη συνεχή υποστήριξη των συστημάτων που έχουμε ήδη προμηθευτεί. «Αν δεν έχουμε φροντίσει από τώρα για τη συντήρησή τους, δύο πράγματα μπορεί να συμβούν: είτε θα βρεθούμε μπροστά σε δυσάρεστες δημοσιονομικές εκπλήξεις στο μέλλον, κάτι το οποίο δεν είμαστε διατεθειμένοι να κάνουμε, είτε θα καταλήξουμε να έχουμε οπλικά συστήματα τα οποία θα λειτουργούν για λίγα χρόνια και μετά θα περιέρχονται σε απραξία» σημείωσε χαρακτηριστικά ο πρωθυπουργός. Τούτων λεχθέντων, φαίνεται ότι αντιστρέφεται η μέχρι σήμερα πρακτική υποχρηματοδότησης του λειτουργικού προϋπολογισμού των Ενόπλων Δυνάμεων, που περιλαμβάνει και τις δαπάνες για υποστήριξη και συντήρηση. Σύμφωνα με πληροφορίες, στον ΜΠΑΕ 2024-2035 οι πιστώσεις για συμβάσεις-εν-συνεχεία υποστήριξης (Ε-Σ-Υ) υπερβαίνουν τα 2,5 δισ. ευρώ.<div><br />Πιάνει δουλειά η ελληνική αμυντική βιομηχανία<br /><br />Η πιο σημαντική πρωθυπουργική ανακοίνωση, που σηματοδοτεί την πλήρη αντιστροφή τής μέχρι σήμερα ακολουθούμενης πρακτικής, αφορά τη συμμετοχή της ελληνικής αμυντικής βιομηχανίας σε όλα τα προγράμματα που θα δρομολογηθούν τα επόμενα χρόνια. «Είναι ένας απαράβατος όρος, προκειμένου να μπορούμε να προχωρήσουμε σε οποιαδήποτε μεγάλη αμυντική επένδυση» ανέφερε σχετικά ο πρωθυπουργός.<br /><br />Κατά την τοποθέτησή του, ο υπουργός Εθνικής Αμυνας Νίκος Δένδιας προσδιόρισε σε ανώτερο του 50% το ποσοστό του νέου εξοπλιστικού προγράμματος που μπορεί να υλοποιηθεί από την ευρωπαϊκή αμυντική βιομηχανία. «Είναι 9,4 δισ. ευρώ από τα 18,9 δισ. ευρώ και επίσης, από τα 68 προγράμματα, τα 14 μπορούν να αφορούν μόνο ελληνικές εταιρίες. Εχουν πλήρη δυνατότητα να τα εκπληρώσουν ελληνικές εταιρίες. Μιλάμε δηλαδή για άνω του 1 δισ. ευρώ» εξήγησε ο Νίκος Δένδιας. Αναμφίβολα, πρόκειται για φιλόδοξο σχέδιο, η επιτυχία του οποίου θα εξαρτηθεί από τον λεπτομερή σχεδιασμό του υπουργείου και την απρόσκοπτη συνεργασία με την εγχώρια βιομηχανική και τεχνολογική βάση.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Οι άγνωστοι «Χ» στο νέο εξοπλιστικό πρόγραμμα!

Ποιο είναι το συνολικό ύψος των πιστώσεων για τη χρηματοδότηση του ΜΠΑΕ 2024-2035. Πώς θα αξιοποιηθούν το «ReArm Europe» και το ειδικό ταμεί...

Διαβάστε την συνέχεια

Πίσω από τις «κλειστές πόρτες»: Ποιος κάνει λόμπι και ποιος χάνει έδαφος;

<img src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2025/04/TSIPRAS-4-630x390.jpg" /><br /><br /><b>Στέφανος Μυτιληναίος</b><br />Η Άγκυρα ανακάλυψε ξαφνικά… το λόμπι. Ενοχλημένη, λέει, από τις «μυστικές επαφές» του Αλέξη Τσίπρα με αμερικανικές δεξαμενές σκέψης, και εξοργισμένη επειδή ο πρώην Έλληνας πρωθυπουργός άσκησε «παρασκηνιακή» πίεση κατά της πώλησης F-35 στην Τουρκία και υπέρ του υποθαλάσσιου ηλεκτρικού άξονα Ελλάδας–Κύπρου.<br /><br />Ας μην παίζουμε με τις λέξεις. Δεν πρόκειται για σκοτεινό λόμπι, αλλά για στρατηγική διπλωματία επιρροής.<br /><br />Και μάλιστα, διπλωματία που παίζεται στο κέντρο του πλανήτη, στην Ουάσιγκτον, εκεί όπου οι αποφάσεις δεν λαμβάνονται πάντα στο φως του Καπιτωλίου, αλλά στις αίθουσες των think tanks —εκεί που φτιάχνονται πολιτικές πριν καν τις υπογράψουν οι υπουργοί.<br /><br />Η Τουρκία καταγγέλλει «κλειστές πόρτες», αλλά πίσω από αυτές βρίσκεται το δικό της γεωπολιτικό αδιέξοδο.<br /><br />Η ενεργειακή συμμαχία Ελλάδας–Κύπρου–Ισραήλ εδραιώνεται με σχέδια καλωδίων και διαδρόμων που παρακάμπτουν συστηματικά την Άγκυρα. Αυτό είναι που τους ενοχλεί. Όχι οι δηλώσεις Τσίπρα.<br /><br />Ο πρώην πρωθυπουργός δεν ήταν ποτέ τυχαίος συνομιλητής των Αμερικανών.<br /><br />Το 2015, την ώρα που η Ελλάδα έβραζε από μνημονιακή ασφυξία, εκείνος είχε ήδη στήσει διαύλους με ισχυρά αμερικανικά κέντρα.<br /><br />Τώρα, αξιοποιεί εκείνους τους δεσμούς όχι για προσωπικό όφελος, αλλά για να ενισχύσει το γεωπολιτικό αποτύπωμα της χώρας.<br /><br />Η Ελλάδα παίζει με διπλωματική ωριμότητα.<br /><br />Δεν τρέχει πίσω από συμφωνίες της τελευταίας στιγμής.<br /><br />Δεν μιλά με τυμπανοκρουσίες, αλλά με σταθερές κινήσεις.<br /><br />Και ναι, μιλά στα σωστά αυτιά —αυτά που έχουν τη δύναμη να επηρεάσουν εξοπλιστικά deals, ενεργειακές ροές, και ισορροπίες στο Αιγαίο.<br /><br />Η Τουρκία, λοιπόν, δεν χάνει από «λόμπι», αλλά από την ίδια της την υπεροψία, την επιμονή σε μία νεο-οθωμανική φαντασίωση που διαρκώς διαψεύδεται από τα γεγονότα.<br /><br />Όποιος είναι εκτός παιγνίου, βλέπει σκιές εκεί που υπάρχουν στρατηγικές.<br /><br />Στον πόλεμο των επιρροών, οι κραυγές είναι για τους ηττημένους.<br /><br />Οι νικητές αρκούνται σε ένα χαμόγελο πίσω από τις… κλειστές πόρτες.<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Πίσω από τις «κλειστές πόρτες»: Ποιος κάνει λόμπι και ποιος χάνει έδαφος;

Στέφανος Μυτιληναίος Η Άγκυρα ανακάλυψε ξαφνικά… το λόμπι. Ενοχλημένη, λέει, από τις «μυστικές επαφές» του Αλέξη Τσίπρα με αμερικανικές δεξα...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκικές πηγές υποστηρίζουν ότι η Τουρκία συζητά με το Ισραήλ μία «ζώνη αποκλιμάκωσης» στη Συρία.

<img height="400" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2025/04/TURK-SYRIA-630x400.jpg" width="711" /><br /><br />Η Τουρκία και το Ισραήλ έχουν ξεκινήσει συνομιλίες για τη δημιουργία μιας γραμμής αποκλιμάκωσης στη Συρία, με στόχο την αποτροπή άμεσων συγκρούσεων και την αποφυγή «παρεξηγήσεων» μεταξύ των στρατών τους, σύμφωνα με δύο δυτικούς αξιωματούχους που μίλησαν στο Middle East Eye (MEE).<br /><br />Οι συνομιλίες ακολουθούν μια σειρά ισραηλινών αεροπορικών επιδρομών στη Συρία την περασμένη εβδομάδα, οι οποίες στόχευσαν στρατιωτικές εγκαταστάσεις, συμπεριλαμβανομένης της Αεροπορικής Βάσης στη Χάμα και της Αεροπορικής Βάσης Τίγιας (T4) στη Χομς —λίγο πριν η Τουρκία στείλει μια τεχνική ομάδα για να επιθεωρήσει και να αξιολογήσει την T4 για ανακατασκευή.<br /><br />Οι ισραηλινές επιθέσεις προηγήθηκαν της τουρκικής ανάπτυξης στην Αεροπορική Βάση T4.<br /><br />Σύμφωνα με τους αξιωματούχους, ο Ισραηλινός Πρωθυπουργός Βενιαμίν Νετανιάχου είπε στους ομολόγους του ότι το Ισραήλ ενήργησε σε ένα περιορισμένο χρονικό παράθυρο πριν την ανάπτυξη τουρκικών δυνάμεων στην T4.<br /><br />Αναφέρθηκε ότι παραδέχτηκε πως, μόλις η Τουρκία τοποθετήσει τις δυνάμεις της στη βάση, αυτή θα καταστεί απαγορευμένη ζώνη για ισραηλινές επιχειρήσεις.<br /><br />Ο Ισραηλινός Πρωθυπουργός Βενιαμίν Νετανιάχου δήλωσε πρόσφατα τη Δευτέρα, μετά από συνομιλίες με τον Πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών Ντόναλντ Τραμπ στον Λευκό Οίκο.<br /><br />«Δεν θέλουμε να δούμε τη Συρία να χρησιμοποιείται από οποιονδήποτε, συμπεριλαμβανομένης της Τουρκίας, ως βάση για να επιτεθεί στο Ισραήλ», εν μέσω εικασιών ότι η Τουρκία και η Συρία ετοιμάζονται να υπογράψουν μια κοινή αμυντική συμφωνία, η οποία φέρεται να περιλαμβάνει συμφωνία για την ανάπτυξη τουρκικών δυνάμεων στην αεροπορική βάση T4 στην Παλμύρα της Συρίας.<br /><br />Η Τουρκία φέρεται να είχε σχεδιάσει την ανάπτυξη συστημάτων παρακολούθησης και drones στην αεροπορική βάση T4, καθώς και την εγκατάσταση αντιαεροπορικών συστημάτων τύπου Hisar.<br /><br />Η προσωρινή ανάπτυξη ρωσικών συστημάτων S-400 φέρεται επίσης να εξετάζεται μέχρι να ολοκληρωθεί η ανακατασκευή.<br /><br />Οι συνομιλίες για αποκλιμάκωση βρίσκονται σε εξέλιξη μετά την αύξηση των εντάσεων.<br /><br />Δύο δυτικές πηγές ανέφεραν ότι έχει σημειωθεί πρόοδος στις συνομιλίες.<br /><br />Μια πηγή που γνωρίζει την κατάσταση σημείωσε ότι οι διαπραγματεύσεις για μια γραμμή αποκλιμάκωσης στη Συρία ξεκίνησαν αμέσως μετά τις ισραηλινές αεροπορικές επιδρομές.<br /><br />Σημειώνεται ότι: Τα παραπάνω, περί «ζώνης αποκλιμάκωσης» στη Συρία, διαδίδονται από τουρκικές πηγές, δηλαδή από την τουρκική προπαγάνδα. Οπότε, οι εν λόγω πληροφορίες απαιτούν «διασταύρωση».<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τουρκικές πηγές υποστηρίζουν ότι η Τουρκία συζητά με το Ισραήλ μία «ζώνη αποκλιμάκωσης» στη Συρία.

Η Τουρκία και το Ισραήλ έχουν ξεκινήσει συνομιλίες για τη δημιουργία μιας γραμμής αποκλιμάκωσης στη Συρία, με στόχο την αποτροπή άμεσων συγκ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ισραηλινός Τύπος: Ο Νετανιάχου και η ομάδα του αιφνιδιάστηκαν από τον Τραμπ. Η τουρκική απειλή βασικό θέμα της συνάντησης

<img height="400" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2025/04/TRUMP-NETANYAHOU-3-630x400.jpg" width="711" /><br /><br />Η συνάντηση Τραμπ-Νετανιάχου στις 7 Απριλίου 2025 φαίνεται να ήταν μια σύνθετη και πολυδιάστατη συζήτηση που κάλυψε μια σειρά από πιεστικά ζητήματα.<br /><br />Ενώ και οι δύο ηγέτες επιδίωξαν να προβάλουν μια εικόνα ισχυρής συμμαχίας, τα δημοσιεύματα από τα ισραηλινά Μέσα ενημέρωσης υποδεικνύουν την ύπαρξη υποκείμενων εντάσεων και διαφορών που θα μπορούσαν να επηρεάσουν τη μελλοντική πορεία των σχέσεων ΗΠΑ-Ισραήλ και την ευρύτερη περιφερειακή δυναμική.<br /><br />Στις 7 Απριλίου 2025, έλαβε χώρα στην Ουάσιγκτον, D.C., μια συνάντηση μεταξύ του Προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών Ντόναλντ Τραμπ και του Πρωθυπουργού του Ισραήλ Μπενιαμίν Νετανιάχου.<br /><br />Η συνάντηση αυτή πραγματοποιήθηκε σε μια κρίσιμη συγκυρία για τις σχέσεις ΗΠΑ-Ισραήλ και την ευρύτερη γεωπολιτική κατάσταση στη Μέση Ανατολή.<br /><br />Το γεγονός ότι αυτή ήταν η δεύτερη συνάντηση μεταξύ των δύο ηγετών από την επιστροφή του Τραμπ στον Λευκό Οίκο τον Ιανουάριο του 2025 υποδηλώνει την πιθανή ύπαρξη επειγόντων ή σημαντικών θεμάτων που απαιτούν συζήτηση σε υψηλό επίπεδο.<br /><br />Επιπλέον, η χρονική στιγμή της συνάντησης τον Απρίλιο του 2025 την τοποθετεί σε ένα συγκεκριμένο γεωπολιτικό πλαίσιο, το οποίο θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη σε όλη την ανάλυση.<br /><br />Οι εξελίξεις που προηγήθηκαν του Απριλίου του 2025, τόσο στις ΗΠΑ όσο και στο Ισραήλ, καθώς και στην ευρύτερη Μέση Ανατολή, πιθανότατα διαμόρφωσαν την ατζέντα και τον τόνο των συζητήσεων.<br />Επισκόπηση των σημαντικότερων ισραηλινών Μέσων Ενημέρωσης<br />Το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα και η περιφερειακή ασφάλεια<br /><br />Ένα από τα κεντρικά θέματα που κυριάρχησαν στις συζητήσεις μεταξύ του Προέδρου Τραμπ και του Πρωθυπουργού Νετανιάχου ήταν το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα και οι ευρύτερες επιπτώσεις του στην περιφερειακή ασφάλεια.<br /><br />Σύμφωνα με δημοσίευμα στην Israel Hayom, ο Πρωθυπουργός Νετανιάχου τόνισε στον Πρόεδρο Τραμπ την ανάγκη να αποτραπεί το Ιράν από την απόκτηση πυρηνικών όπλων «με κάθε κόστος».<br /><br />Από την πλευρά του, ο Πρόεδρος Τραμπ υπογράμμισε τη σημασία της διπλωματικής οδού, αν και προηγούμενα δημοσιεύματα στην Israel Hayom είχαν αναδείξει το ιρανικό ζήτημα ως κεντρικό άξονα της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής από την επιστροφή του Τραμπ στην εξουσία, υποδηλώνοντας μια πιθανή διαφορά στην προσέγγιση μεταξύ των δύο ηγετών.<br /><br />Κατά τη διάρκεια της συνάντησης, ο Πρόεδρος Τραμπ ανακοίνωσε την έναρξη άμεσων συνομιλιών μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ιράν, οι οποίες θα ξεκινούσαν το Σάββατο, 12 Απριλίου 2025.<br /><br />Αυτή η ανακοίνωση, όπως αναφέρθηκε από το Ynet και την Israel Hayom, φάνηκε να αιφνιδιάζει τον Πρωθυπουργό Νετανιάχου και την ομάδα του.<br /><br />Ωστόσο, ιρανικές πηγές, όπως αναφέρθηκαν στην Israel Hayom και τους Times of Israel, διέψευσαν τον ισχυρισμό του Τραμπ για άμεσες συνομιλίες, τονίζοντας ότι οι συναντήσεις θα πραγματοποιηθούν στο Ομάν και θα είναι αρχικά «έμμεσες», με τη μεσολάβηση Ομανών διπλωματών.<br /><br />Αυτή η ασυμφωνία μεταξύ των δηλώσεων του Τραμπ και της επιβεβαίωσης του Ιράν υποδηλώνει πιθανές προκλήσεις επικοινωνίας ή διαφορετικές ερμηνείες της διαδικασίας διαπραγμάτευσης.<br /><br />Παρά τη διπλωματική πρωτοβουλία, ο Πρόεδρος Τραμπ, όπως αναφέρεται στην Israel Hayom, έθεσε μια προθεσμία για τις συνομιλίες με το Ιράν και δεσμεύτηκε για συνέπειες εάν αυτές αποτύχουν να οδηγήσουν σε συνεργασία, μια στάση που ενδεχομένως ευθυγραμμίζεται με τις ανησυχίες του Ισραήλ για το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα.<br /><br />Επιπλέον, το Mako ανέφερε ότι και οι δύο ηγέτες εξέφρασαν την κοινή τους δέσμευση να μην επιτρέψουν ποτέ στο Ιράν να αποκτήσει πυρηνικά όπλα.<br />Η κατάσταση στη Γάζα και οι προσπάθειες για κατάπαυση του πυρός και απελευθέρωση ομήρων<br /><br />Ένα άλλο κρίσιμο θέμα στην ατζέντα της συνάντησης ήταν η συνεχιζόμενη κατάσταση στη Λωρίδα της Γάζας και οι προσπάθειες για την επίτευξη κατάπαυσης του πυρός με τη Χαμάς, καθώς και η απελευθέρωση των Ισραηλινών ομήρων που κρατούνται στη Γάζα.<br /><br />Σύμφωνα με την Israel Hayom, το ζήτημα των ομήρων συζητήθηκε μεταξύ των δύο ηγετών.<br /><br />Ο Πρωθυπουργός Νετανιάχου, όπως αναφέρθηκε στο Ynet, δήλωσε ότι εργάζεται με τις Ηνωμένες Πολιτείες για μια νέα συμφωνία για την απελευθέρωση περισσότερων ομήρων.<br /><br />Ωστόσο, όπως σημειώνει το Times of Israel, δεν υπήρξε καμία αναφορά σε συγκεκριμένα σχέδια για την ανανέωση της κατάπαυσης του πυρός που κατέρρευσε τον προηγούμενο μήνα.<br /><br />Η σημασία της κατάστασης των ομήρων υπογραμμίστηκε από δημοσιεύματα στους Times of Israel για διαδηλώσεις οικογενειών ομήρων στην Ιερουσαλήμ και την Ουάσιγκτον, D.C., οι οποίες πραγματοποιήθηκαν την ημέρα της συνάντησης, σηματοδοτώντας ενάμιση χρόνο από την επίθεση της 7ης Οκτωβρίου 2023.<br /><br />Παρά τις συζητήσεις, το Ynet ανέφερε ότι η συνάντηση δεν κατέληξε σε κάποια συγκεκριμένη πρόοδο όσον αφορά την απελευθέρωση των ομήρων, με τον Πρόεδρο Τραμπ να αναφέρεται μόνο στην «τρομερή σκληρότητα» της μεταχείρισης των ομήρων από τη Χαμάς.<br /><br />Μια ιδιαίτερα αμφιλεγόμενη δήλωση του Προέδρου Τραμπ, που αναφέρθηκε από το CBS News και το Times of Israel, ήταν η αναφορά στη Γάζα ως «πολύ καλή ευκαιρία για ακίνητα».<br /><br />Επιπλέον, πρότεινε την ιδέα της μετακίνησης Παλαιστινίων σε άλλες χώρες, μια πρόταση που πιθανότατα θα προκαλέσει έντονες αντιδράσεις και εκτενή κάλυψη από τα ισραηλινά Μέσα ενημέρωσης λόγω των σημαντικών πολιτικών και ηθικών επιπτώσεων.<br /><br />Το Ynet ανέφερε επίσης ότι ο Πρόεδρος Τραμπ πρότεινε να μετατραπεί η περιοχή σε «ελεύθερη ζώνη» και ότι πολλές χώρες είναι πρόθυμες να δεχτούν κατοίκους της Γάζας.<br /><br />Επιπλέον, οι Times of Israel ανέφεραν ότι ο Στιβ Γουίτκοφ, ο ειδικός απεσταλμένος του Προέδρου Τραμπ για τη Μέση Ανατολή, ο οποίος είχε βοηθήσει στην προηγούμενη απελευθέρωση 25 ομήρων, συμμετείχε επίσης στις συζητήσεις και εργάζεται για μια νέα συμφωνία.<br /><br />Η συνάντηση του Πρωθυπουργού Νετανιάχου με τον κ. Γουίτκοφ είχε επιβεβαιωθεί και από το Hadashon, την ηλεκτρονική πύλη του Υπουργείου Παιδείας του Ισραήλ, υπογραμμίζοντας τον ενεργό ρόλο των ΗΠΑ στις διαπραγματεύσεις για τους ομήρους.<br />Διμερείς σχέσεις ΗΠΑ-Ισραήλ<br /><br />Καθ’ όλη τη διάρκεια της συνάντησης, και οι δύο ηγέτες τόνισαν τη δύναμη και τη σημασία της στρατηγικής συμμαχίας μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ισραήλ.<br /><br />Σύμφωνα με το Adnkronos, ο Πρωθυπουργός Νετανιάχου χαρακτήρισε τον Πρόεδρο Τραμπ ως έναν «εξαιρετικό φίλο για το Ισραήλ».<br /><br />Η Israel Hayom τόνισε την ενίσχυση της εταιρικής σχέσης μεταξύ των δύο χωρών.<br /><br />Ο Πρόεδρος Τραμπ, όπως αναφέρεται στο Mako, δήλωσε ότι θεωρεί τον εαυτό του τον «καλύτερο πρόεδρο που θα μπορούσε να ζητήσει το Ισραήλ».<br /><br />Τόσο ο Πρωθυπουργός Νετανιάχου όσο και ο Πρόεδρος Τραμπ, εξέφρασαν την αμοιβαία τους εκτίμηση και την ισχυρή δέσμευση για τη διμερή σχέση.<br /><br />Το γεγονός ότι ο Πρωθυπουργός Νετανιάχου ήταν ο πρώτος ξένος ηγέτης που επισκέφθηκε τον Λευκό Οίκο κατά τη δεύτερη θητεία του Προέδρου Τραμπ, όπως αναφέρθηκε στην Israel Hayom, υπογραμμίζει τη σημασία που αποδίδουν οι ΗΠΑ σε αυτή τη σχέση, τουλάχιστον σε συμβολικό επίπεδο.<br />Η Israel Hayom ανέφερε επίσης τη θερμή υποδοχή που επιφύλαξε ο Πρόεδρος Τραμπ στον Πρωθυπουργό Νετανιάχου κατά την άφιξή του.<div><br />Δασμοί και εμπορικές συζητήσεις<br /><br />Ένα σημαντικό μέρος των συζητήσεων επικεντρώθηκε στο θέμα των δασμών που ενδέχεται να επιβάλουν οι Ηνωμένες Πολιτείες σε ισραηλινά προϊόντα και στις προσπάθειες του Ισραήλ να εξασφαλίσει εξαιρέσεις.<br /><br />Σύμφωνα με την Israel Hayom, το Ισραήλ ζήτησε εξαίρεση από τους δασμούς.<br /><br />Ωστόσο, όπως σημειώνει η ίδια πηγή, ο Πρόεδρος Τραμπ απέφυγε συγκεκριμένες δεσμεύσεις σχετικά με τους δασμούς, παρά τη θετική ατμόσφαιρα της συνάντησης.<br /><br />Το Ynet ανέφερε ότι ο Πρόεδρος Τραμπ δεν δεσμεύτηκε να καταργήσει τους δασμούς, δηλώνοντας ότι οι ΗΠΑ «εισπράττουν δισεκατομμύρια».<br /><br />Ο Πρωθυπουργός Νετανιάχου, όπως αναφέρεται στο Maariv, είχε ως στόχο να επιτύχει αλλαγή στην απόφαση για τους δασμούς. Η Israel Hayom ανέδειξε την οικονομική τριβή που προκλήθηκε από την αιφνιδιαστική ανακοίνωση του Προέδρου Τραμπ για επιβολή δασμού 17% στις ισραηλινές εισαγωγές, σημειώνοντας ότι οι αναλυτές πίστευαν ότι αυτό το θέμα θα κυριαρχούσε στις συζητήσεις.<br /><br />Πράγματι, η Israel Hayom ανέφερε ότι ο κύριος λόγος της επίσκεψης ήταν οικονομικός – η επιδίωξη εξαίρεσης από τους δασμούς. <br /><br />Τόσο ο Πρωθυπουργός Νετανιάχου όσο και ο Πρόεδρος Τραμπ αναφέρθηκαν στο θέμα των δασμών στις δηλώσεις τους, με τον Πρωθυπουργό Νετανιάχου να δηλώνει την πρόθεση του Ισραήλ να εξαλείψει το εμπορικό έλλειμμα με τις Ηνωμένες Πολιτείες και να καταργήσει τους εμπορικούς φραγμούς.<br /><br />Ωστόσο, η Israel Hayom σημείωσε ότι ο Πρόεδρος Τραμπ δεν συμφώνησε να καταργήσει τους δασμούς, αναφέροντας τη σημαντική οικονομική βοήθεια ύψους 4 δισεκατομμυρίων δολαρίων που παρέχουν οι ΗΠΑ στο Ισραήλ.<br /><br />Οι Times of Israel επιβεβαίωσαν ότι ο Πρόεδρος Τραμπ ήταν ασαφής σχετικά με τη μείωση των νέων δασμών, ενώ το Ynet ανέφερε ότι ο Πρωθυπουργός Νετανιάχου επέστρεψε στην πατρίδα του χωρίς κάποια συμφωνία για τους δασμούς. <br /><br />Η επιβολή των νέων αμερικανικών δασμών στις ισραηλινές εισαγωγές, με συντελεστή 17%, όπως επιβεβαιώθηκε από το CBS News, επρόκειτο να τεθεί σε ισχύ την Τετάρτη, 9 Απριλίου. Αυτή η χρονική συγκυρία κατέστησε τις εμπορικές συζητήσεις ιδιαίτερα επείγουσες.<br />Ο ρόλος άλλων περιφερειακών δρώντων (π.χ. Τουρκία) και η επίπτωσή τους στην ασφάλεια του Ισραήλ<br /><br />Οι συζητήσεις επεκτάθηκαν επίσης στον ρόλο άλλων περιφερειακών δρώντων, ιδίως στην αυξανόμενη επιρροή της Τουρκίας στη Συρία και στις επιπτώσεις της στην ασφάλεια του Ισραήλ.<br /><br />Το Ynet ανέφερε ότι συζητήθηκαν τρόποι για την επίλυση προβλημάτων με την Τουρκία.<br /><br />Η Israel Hayom προσδιόρισε την τουρκική απειλή κατά μήκος των βόρειων συνόρων του Ισραήλ ως ένα από τα βασικά θέματα της συνάντησης.<br /><br />Εκφράστηκαν ανησυχίες για την προσπάθεια της Τουρκίας να εδραιώσει στρατιωτική παρουσία στη Συρία, η οποία θα μπορούσε να εμποδίσει την ελευθερία δράσης της ισραηλινής αεροπορίας στην περιοχή. <br /><br />Ο Πρόεδρος Τραμπ, όπως αναφέρεται στην Israel Hayom και στους Times of Israel, φέρεται να θεωρεί τον Τούρκο Πρόεδρο Ερντογάν φίλο, γεγονός που περιπλέκει τον ρόλο των ΗΠΑ στην αντιμετώπιση των ανησυχιών του Ισραήλ για την Τουρκία.<br /><br />Ωστόσο, ο Πρόεδρος Τραμπ προσφέρθηκε να μεσολαβήσει μεταξύ Ισραήλ και Τουρκίας , τονίζοντας την «εξαιρετική σχέση» του με τον Ερντογάν.<br /><br />Ο Πρωθυπουργός Νετανιάχου εξέφρασε τις ανησυχίες του Ισραήλ για την τουρκική επιρροή στη Συρία και πρότεινε τον Πρόεδρο Τραμπ ως πιθανό διαμεσολαβητή.</div><div><br />Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο (ΔΠΔ)<br /><br />Ένα άλλο πιθανό θέμα συζήτησης ήταν το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο (ΔΠΔ) και η έρευνά του για τις ενέργειες στα παλαιστινιακά εδάφη.<br /><br />Το Ynet ανέφερε ότι η «μάχη κατά του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου στη Χάγη» ήταν ένα από τα κορυφαία θέματα στην ατζέντα.<br /><br />Η συνάντηση μεταξύ του Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ και του Πρωθυπουργού Μπενιαμίν Νετανιάχου στις 7 Απριλίου 2025, όπως αναφέρθηκε από τα ισραηλινά Μέσα ενημέρωσης, κάλυψε ένα ευρύ φάσμα κρίσιμων ζητημάτων που επηρεάζουν τις διμερείς σχέσεις και την περιφερειακή σταθερότητα.<br /><br />Το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα, η κατάσταση στη Γάζα και οι προσπάθειες για την απελευθέρωση των ομήρων, οι εμπορικοί δασμοί, ο ρόλος της Τουρκίας στη Συρία και το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο αναδείχθηκαν ως τα κύρια θέματα συζήτησης.<br /><br />Από την ανάλυση προκύπτει μια φαινομενική σύγκλιση απόψεων σε ορισμένα θέματα, όπως η κοινή δέσμευση για την αποτροπή του Ιράν από την απόκτηση πυρηνικών όπλων και η σημασία της στρατηγικής συμμαχίας ΗΠΑ-Ισραήλ.<br /><br />Ωστόσο, υπήρξαν επίσης ενδείξεις πιθανών αποκλίσεων και προκλήσεων. Η αιφνιδιαστική ανακοίνωση του Προέδρου Τραμπ για άμεσες συνομιλίες με το Ιράν, σε αντίθεση με τις αρχικές αναφορές για έμμεσες συνομιλίες, υποδηλώνει μια πιθανή έλλειψη πλήρους συντονισμού ή διαφορετικές επικοινωνιακές στρατηγικές.<br /><br />Επιπλέον, η απροθυμία του Προέδρου Τραμπ να δεσμευτεί για την κατάργηση των νέων δασμών στις ισραηλινές εισαγωγές, παρά τις έντονες προσπάθειες του Πρωθυπουργού Νετανιάχου, αποτελεί ένα σημείο τριβής που θα μπορούσε να έχει σημαντικές οικονομικές επιπτώσεις για το Ισραήλ.<br /><br />Η κάλυψη από τα ισραηλινά Μέσα ενημέρωσης διέφερε ανάλογα με την πολιτική τους κλίση.<br /><br />Τα Μέσα με δεξιότερη κλίση, όπως η Israel Hayom, έτειναν να τονίζουν τις θετικές πτυχές της συνάντησης και την ισχυρή σχέση μεταξύ των δύο ηγετών, καθώς και την κοινή τους στάση απέναντι στο Ιράν.<br /><br />Αντίθετα, τα μέσα με αριστερότερη κλίση, όπως η Haaretz, ενδέχεται να επικεντρώθηκαν περισσότερο στην έλλειψη απτών αποτελεσμάτων όσον αφορά την κατάσταση στη Γάζα και τους ομήρους, καθώς και στις πιθανές αρνητικές συνέπειες των αμερικανικών δασμών.<br /><br />Τα κεντρώα μέσα, όπως το Times of Israel, προσπάθησαν να παρουσιάσουν μια πιο ισορροπημένη εικόνα των συζητήσεων, αναγνωρίζοντας τόσο τις περιοχές συμφωνίας όσο και τις πιθανές προκλήσεις.<br /><br />Συνολικά, η συνάντηση Τραμπ-Νετανιάχου στις 7 Απριλίου 2025 φαίνεται να ήταν μια σύνθετη και πολυδιάστατη συζήτηση που κάλυψε μια σειρά από πιεστικά ζητήματα.<br /><br />Ενώ και οι δύο ηγέτες επιδίωξαν να προβάλουν μια εικόνα ισχυρής συμμαχίας, τα δημοσιεύματα από τα ισραηλινά Μέσα ενημέρωσης υποδεικνύουν την ύπαρξη υποκείμενων εντάσεων και διαφορών που θα μπορούσαν να επηρεάσουν τη μελλοντική πορεία των σχέσεων ΗΠΑ-Ισραήλ και την ευρύτερη περιφερειακή δυναμική.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ισραηλινός Τύπος: Ο Νετανιάχου και η ομάδα του αιφνιδιάστηκαν από τον Τραμπ. Η τουρκική απειλή βασικό θέμα της συνάντησης

Η συνάντηση Τραμπ-Νετανιάχου στις 7 Απριλίου 2025 φαίνεται να ήταν μια σύνθετη και πολυδιάστατη συζήτηση που κάλυψε μια σειρά από πιεστικά ζ...

Διαβάστε την συνέχεια

Νέοι «ελιγμοί» για απόκτηση επιπλέον φρεγατών για το Πολεμικό Ναυτικό.

<img height="387" src="https://img.huffingtonpost.com/asset/67efd0a51500002f000abef6.jpg?cache=y3vxI0YSLZ&ops=scalefit_720_noupscale" width="708" /><br /><br /><div><b>Κώστας Μαυραγάνης</b><br />Νέες «κρούσεις» έχουν έρθει να προστεθούν στη συζήτηση για την ενίσχυση του Πολεμικού Ναυτικού με καινούριες κύριες μονάδες μάχης (φρεγατών, επί της προκειμένης), οι οποίες αφορούν (εν δυνάμει πάντα) τόσο σε μεταχειρισμένα, όσο και σε νέα σκάφη.<br /><br />Bergamini (FREMM)<br /><br />Η προοπτική για 2 μεταχειρισμένα σκάφη αφορά σε 2 ιταλικές φρεγάτες Bergamini: πρόκειται για πλοία της «οικογένειας» των FREMM. Οι γαλλοϊταλικές FREMM (Frégate Européenne Multi-Mission στα γαλλικά ή Fregata Europea Multi-Missione στα ιταλικά) αποτελούσαν παλιό «όνειρο» για το Πολεμικό Ναυτικό από την πρώτη δεκαετία του 2000, το οποίο δεν υλοποιήθηκε λόγω της οικονομικής κρίσης. Πληροφορίες κάνουν λόγο για αποδέσμευση δύο φρεγατών του τύπου στα τέλη της τρέχουσας δεκαετίας, εν όψει ένταξης σε υπηρεσία δύο φρεγατών της κλάσης FREMM EVO. Σημειώνεται πως, όπως ανακοινώθηκε πρόσφατα από τη Fincantieri, η τελετή κοπής μετάλλου για την πρώτη από τις δύο φρεγάτες της κλάσης έλαβε χώρα στις 3 Απριλίου: Η παράδοση της πρώτης αναμένεται το 2029 και της δεύτερης το 2030.<br /><br />Το σενάριο της απόκτησης ιταλικών Bergamini/ FREMM ενισχύθηκε από την επίσκεψη του στις 30 Μαρτίου του υπουργού Εθνικής Άμυνας, Νίκου Δένδια, με τη συνοδεία του αρχηγού ΓΕΕΘΑ στρατηγού Δημητρίου Χούπη και του αρχηγού ΓΕΝ αντιναυάρχου Δημητρίου- Ελευθερίου Κατάρα στη φρεγάτα του ιταλικού ναυτικού «Carlo Margottini» η οποία βρισκόταν στον Πειραιά. Η εν λόγω φρεγάτα ανήκει στην κλάση των Bergamini, τροφοδοτώντας τη συζήτηση περί της προοπτικής απόκτησης δύο ιταλικών πλοίων (εκτιμάται ότι θα πρόκειται για τα δύο πρώτα της κλάσης, «Carlo Bergamini» και «Virginio Fasan»)- συνολικά το ιταλικό ναυτικό διαθέτει οκτώ φρεγάτες της «οικογένειας» των FREMM, με την πρώτη να έχει ενταχθεί σε υπηρεσία το 2013).<br /><br />Στρατιωτικές πηγές υποδεικνύουν ότι είναι πάντα σε εξέλιξη η αναζήτηση για μεταχειρισμένα σκάφη που θα μπορούσαν να καλύψουν τις ανάγκες του ΠΝ, και αυτό που κάνει την ιταλική «περίπτωση» να ξεχωρίζει είναι ότι η ιταλική πλευρά έχει επιδοθεί ξανά σε «fast track» διαδικασίες για πώληση σκαφών, έχοντας πουλήσει στην Αίγυπτο δύο φρεγάτες FREMM που ναυπηγούνταν για το δικό της ναυτικό (από πριν ακόμα ολοκληρωθούν) και έχοντας κάνει κάτι ανάλογο με δύο PPA (Multipurpose Combat Ship/ PPA- θα περιγράφονταν ως ελαφρές φρεγάτες- κορβέτες) στην Ινδονησία.<br /><br />Στα «συν» μιας τέτοιας προοπτικής είναι ότι πρόκειται για σύγχρονα σκάφη (όπως προαναφέρθηκε, η πρώτη Bergamini εντάχθηκε σε υπηρεσία το 2013) και ότι το «μοντέλο» των FREMM ήταν κάτι που ενδιέφερε από παλαιότερα το ΠΝ (σημειώνεται ότι και η αμερικανική Constellation , για την οποία υπάρχει ελληνικό ενδιαφέρον, βασίζεται στο σχέδιο των FREMM)- ενώ το κόστος αναμένεται να είναι χαμηλό σε σχέση με τη ναυπήγηση νέων σκαφών. Στα αρνητικά είναι ότι δεν παύει να αποτελεί ένα πλοίο το οποίο είναι «ξένο» στο ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό, με ό,τι αυτό συνεπάγεται σε επίπεδο υποστήριξης, συντήρησης, εκπαίδευσης κλπ- και μάλιστα σε μια περίοδο που επιδιώκεται γενικότερα η μείωση της πολυτυπίας και η επίτευξη όσο το δυνατόν μεγαλύτερης ομοιογένειας σε πολλούς τομείς οπλικών συστημάτων των Ενόπλων Δυνάμεων. Επίσης, η διαθεσιμότητά τους το 2029-2030 θα μπορούσε να θεωρηθεί μειονέκτημα τη στιγμή που μιλάμε για μεταχειρισμένα σκάφη.<br /><br />Επιπλέον FDI</div><div><br /><img src="https://img.huffingtonpost.com/asset/66ec2055220000190005184f.jpg?ops=scalefit_720_noupscale" /><br /><i>Η φρεγάτα «Νέαρχος» NAVAL GROUP</i><br /><br />Το δεύτερο σενάριο είναι γαλλικής προέλευσης και περιλαμβάνει επιπλέον FDI: Πληροφορίες κάνουν λόγο για μια ιδιαίτερα «γοητευτική» πρόταση ναυπήγησης τριών επιπλέον πλοίων, που περιλαμβάνει συμμετοχή ελληνικών ναυπηγείων/ συνεργατών και μεταφορά τεχνολογίας και τεχνογνωσίας (τοπική συναρμολόγηση- παράδοση). Στα προφανή πλεονεκτήματα περιλαμβάνεται η αύξηση της ομοιογένειας του στόλου και η συμβολή στην αναβάθμιση των ναυπηγείων, με προοπτική για περαιτέρω συνεργασία στη ναυπήγηση επιπλέον FDI- ειδικά αν ληφθεί υπόψιν και το δεδομένο της πρωτοβουλίας Rearm Europe για προτεραιότητα στην ευρωπαϊκή αμυντική βιομηχανία στο πλαίσιο της μείωσης της εξάρτησης από μη ευρωπαϊκά στρατιωτικά οπλικά συστήματα.<br /><br />Ωστόσο αξίζει να σημειωθεί πως τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές δεν έχει κλείσει ακόμα το ζήτημα της απόκτησης τέταρτης φρεγάτας FDI (Belh@rra), ενώ σχετικές αναφορές πάνω σε αυτό δεν υπήρξαν κατά την πρόσφατη ομιλία του πρωθυπουργού στη Βουλή (αναφέρθηκε συγκεκριμένα σε «τρεις νέες φρεγάτες Belh@rra» που θα είναι «ενταγμένες στον ελληνικό στόλο μέχρι το τέλος του 2026») ούτε κατά την ακόλουθη αγόρευση του υπουργού Εθνικής Άμυνας, Νίκου Δένδια. Σημειώνεται πως στις 14 Απριλίου (Μεγάλη Δευτέρα) αναμένεται να επισκεφθεί την Ελλάδα ο Γάλλος υπουργός Άμυνας, Σεμπαστιάν Λεκορνί, για συνομιλίες με τον κ. Δένδια, οι οποίες αναμένεται να «πιάσουν» ένα μεγάλο εύρος θεμάτων, τα οποία εκτιμάται ότι θα περιλαμβάνουν ζητήματα όπως οι φρεγάτες FDI, η ενδεχόμενη αγορά πυραύλων Meteor από την Τουρκία, η ευρωπαϊκή άμυνα κ.α.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.huffingtonpost.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Νέοι «ελιγμοί» για απόκτηση επιπλέον φρεγατών για το Πολεμικό Ναυτικό.

Κώστας Μαυραγάνης Νέες «κρούσεις» έχουν έρθει να προστεθούν στη συζήτηση για την ενίσχυση του Πολεμικού Ναυτικού με καινούριες κύριες μονάδε...

Διαβάστε την συνέχεια

Καλώδιο ή υποταγή στην Τουρκία; Η Ελλάς ζωηρεύει.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2024/09/GREAT-SEA-INTERCONNECTOR.bmp" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="757" data-original-width="1378" height="352" src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2024/09/GREAT-SEA-INTERCONNECTOR.bmp" width="736" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Μονόδρομης πορείας είναι το καλώδιο μετά τις τακτικές εκφοβισμού της Άγκυρας: Εάν δεν προχωρήσει το έργο θα σημαίνει υποταγή στην Τουρκία.</span></h3>Του <b>ΚΩΣΤΑ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ</b><br />Θα προχωρήσει ή όχι η ηλεκτρική διασύνδεση Κρήτης- Κύπρου; Με βάση τα όσα μεταδίδονται από την Αθήνα, η ελλαδική πλευρά παρουσιάζεται αυτή τη φορά αποφασισμένη να προχωρήσει στην υλοποίηση του έργου αυτού. Στην αντίπερα όχθη, με βάση τα όσα μεταδίδονται από την Τουρκία, η κατοχική δύναμη διαμηνύει πως θα αντιδράσει, στην περίπτωση κατά την οποία θα προχωρήσει η υλοποίηση του σχεδιασμού.<br /><br />Όλα αυτά θα κριθούν στην πράξη και η κάθε πλευρά θα αξιολογηθεί με το πώς θα προχωρήσει στη συγκεκριμένη περίπτωση, που δεν είναι αποκομμένη από τα όσα διαδραματίζονται ευρύτερα στο Αιγαίο αλλά και στην Κύπρο.<br />Για την Ελλάδα προφανώς και συνιστούν μονόδρομο τα επόμενα βήματα. Είναι θέμα άσκησης των κυριαρχικών δικαιωμάτων της ενώ το έργο έχει και προδήλως οικονομική διάσταση.<br /><br />Δεν θα πρέπει, σε καμία περίπτωση, να είμαστε στο ίδιο έργο θεατές, όπως τον περασμένο Ιούλιο, όταν τα ερευνητικά σκάφη παρεμποδίστηκαν από την κατοχική δύναμη και η Αθήνα δεν αντέδρασε. Εάν επαναληφθεί σκηνικό Ιουλίου, τότε θα είναι μια επιτυχία της Άγκυρας.<br /><br />Θα είναι εν πολλοίς επανάληψη της πρακτικής της επιβολής, της πολιτικής των κανονιοφόρων, και της τουρκικής… λογικής πως «τίποτε δεν μπορεί να γίνει χωρίς τη συμμετοχή της» ή χωρίς τη δική της «άδεια».Τότε, σε αυτή την περίπτωση, τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδος θα βρεθούν στα αζήτητα και η κατοχική Τουρκία θα επιβάλλει την επεκτατική της πολιτική. Και πρόκειται για ένα ζήτημα, οικονομικής δραστηριότητας στην ανοιχτή θάλασσα.<br /><br />Είναι σαφές πως στο Great Sea Interconnector έχουν επενδυθεί πολλά και δεν είναι εύκολο να «παγώσει» το όλο έργο επειδή παρεμποδίζει η Τουρκία την υλοποίηση του. Έχουν επενδυθεί χρήματα, που είναι πολλά.<br /><br />Την ίδια ώρα, διαμορφώθηκε και ένας σχεδιασμός, ο οποίος έχει γεωπολιτικά χαρακτηριστικά, προσφέροντας με βάση όσα υποστηρίζουν αυτοί που εκπόνησαν το όλο εγχείρημα, στρατηγικό βάθος. Είναι ένα θέμα ενεργειακής ασφάλειας για τις χώρες που συμμετέχουν.<br /><br />Τακτικές εκφοβισμού<br /><br />Είναι γνωστό πως η Άγκυρα αναμένοντας τα επόμενα βήματα από ελλαδικής πλευράς έσπευσε να προλάβει εξελίξεις.<br /><br />Υιοθετώντας την πάγια τακτική του εκφοβισμού και των απειλών, η κατοχική δύναμη έστειλε, διά διαρροών σε τουρκικά ΜΜΕ, συστημένο μήνυμα προς την Αθήνα, υποστηρίζοντας ότι θα αντιδράσει σε «μονομερή βήματα (!) προκλητικά» προσθέτοντας ότι «θα προστατεύσει τα δικαιώματα της στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο».<br /><br />Προηγήθηκαν, όπως είναι γνωστό, συναντήσεις των δυο υπουργών Εξωτερικών Ελλάδος και Τουρκίας, Γιώργου Γεραπετρίτη και Χακάν Φιντάν, πλην όμως δεν φαίνεται να προέκυψε συνεννόηση επί του θέματος. Άλλωστε θα ήταν λάθος η όποια συζήτηση καθώς θα έστελνε λανθασμένα μηνύματα στην Άγκυρα, η οποία θα μπορούσε- επειδή δεν είναι καλών προθέσεων- να θεωρήσει πως εγείροντας το θέμα η Αθήνα, ζητά την «άδεια της Άγκυρας» για να προχωρήσει.<br /><br />Η ελληνική πλευρά δεν μπορεί αυτή τη φορά να κάνει πίσω. Ενδεχομένως σε αυτή τη φάση, με όσα διαδραματίζονται στην περιοχή, αλλά και στο εσωτερικό της Τουρκίας, τα δεδομένα να είναι πιο ευνοϊκά να προχωρήσει η ελληνική πλευρά.Αλλά ανεξαρτήτως των όποιων συνθηκών, γεωπολιτικών δεδομένων, για την Ελλάδα η επανέναρξη των ερευνών πρέπει να προχωρήσει χωρίς ενδοιασμούς και δεύτερες σκέψεις. Να προχωρήσει κι εάν χρειαστεί τα ερευνητικά να συνοδεύονται από σκάφη του Πολεμικού Ναυτικού.<br /><br />Και να αντιδράσει εάν η Τουρκία αποφασίσει να κάνει παράλληλες έρευνες σε θαλάσσιες περιοχές, οι οποίες επηρεάζουν τους σχεδιασμούς του έργου, Great Sea Interconnector. Το μήνυμα πρέπει να είναι ξεκάθαρο.<br /><br />Η τουρκική συμπεριφορά αποτελεί εκδήλωση ενός νέο-οθωμανικού αναθεωρητισμού. Ενός ιδεολογήματος, μεγαλεπήβολου σχεδίου, που θέλει την Τουρκία να είναι «περιφερειακή υπερδύναμη». Αυτή η συμπεριφορά δεν μπορεί να συνεχίζεται ανενόχλητα.<br /><br />Όταν η Άγκυρα εκλαμβάνει τη μη αντίδραση ως αδυναμία, τότε θα κλιμακώσει τις αμφισβητήσεις και θα προχωρήσει και στα επόμενα βήματα, μέσα από τα οποία θα υλοποιούνται οι επεκτατικοί σχεδιασμοί της. Η ακραία ρητορική της κατοχικής δύναμης, η επίδειξη ισχύος, δεν μπορεί να παραμένει αναπάντητη, τόσο από την Ελλάδα όσο και από την Κύπρο. Και από τα δυο κράτη μαζί.<div><br /></div><div><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Καλώδιο ή υποταγή στην Τουρκία; Η Ελλάς ζωηρεύει.

Μονόδρομης πορείας είναι το καλώδιο μετά τις τακτικές εκφοβισμού της Άγκυρας: Εάν δεν προχωρήσει το έργο θα σημαίνει υποταγή στην Τουρκία. Τ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ιρανική προειδοποίηση σε Ιράκ, Κουβέιτ, ΗΑΕ, Κατάρ & Τουρκία: ”Μην βοηθήσετε τις ΗΠΑ σε ενδεχόμενο επίθεσης,θα σας χτυπήσουμε!”

<img height="360" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2024/10/iran_army-1068x600.webp" width="709" /><br /><br />Το Ιράν έχει απειλήσει άλλα έθνη στη Μέση Ανατολή σχετικά με το ενδεχόμενο αμερικανικών στρατιωτικών επιδρομών κατά του προγράμματος πυρηνικών όπλων του, παρόλο που συνεχίζει να απορρίπτει τις άμεσες διαπραγματεύσεις για το εν λόγω πυρηνικό πρόγραμμα με τις ΗΠΑ, ανέφερε το Reuters.<br /><br />Ιρανός αξιωματούχος είπε στο Reuters ότι το καθεστώς θα δεχόταν μόνο έμμεσες συνομιλίες με τις ΗΠΑ αυτή τη στιγμή, δηλώνοντας: «Οι έμμεσες συνομιλίες προσφέρουν μια ευκαιρία να αξιολογηθεί η σοβαρότητα της Ουάσιγκτον για μια πολιτική λύση με το Ιράν».<br /><br />Ο αξιωματούχος δήλωσε επίσης ότι το Ιράν έχει προειδοποιήσει το Ιράκ, το Κουβέιτ, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, το Κατάρ, την Τουρκία και το Μπαχρέιν ότι θα εξετάσει οποιαδήποτε βοήθεια σε αμερικανικό χτύπημα σε ιρανικές πυρηνικές εγκαταστάσεις, όπως να επιτρέψει στα αεροσκάφη που χρησιμοποιήθηκαν σε μια τέτοια επίθεση να χρησιμοποιήσουν τον εναέριο χώρο τους, μια εχθρική ενέργεια κατά του Ιράν που «θα έχει σοβαρές συνέπειες για αυτά».<br /><br />Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ είπε την Πέμπτη σε δημοσιογράφους στο Air Force One ότι πιστεύει ότι το Ιράν θέλει να έχει απευθείας συνομιλίες με τις ΗΠΑ για το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα.<br /><br />“Είναι καλύτερα αν έχουμε απευθείας συνομιλίες. Νομίζω ότι πηγαίνει πιο γρήγορα και καταλαβαίνεις την άλλη πλευρά πολύ καλύτερα παρά αν περνάς από μεσάζοντες”, είπε ο Τραμπ.<br /><br />“Ήθελαν να χρησιμοποιήσουν διαμεσολαβητές. Δεν νομίζω ότι αυτό είναι αναγκαστικά αλήθεια πια. Νομίζω ότι ανησυχούν. Νομίζω ότι αισθάνονται ευάλωτοι και δεν θέλω να αισθάνονται έτσι”, πρόσθεσε.<br /><br />Ερωτηθείς εάν είχε στείλει άλλη επιστολή στο Ιράν, ο Πρόεδρος απάντησε: «Όχι, απλώς σας λέω, νομίζω ότι θέλουν να έχουν απευθείας συνομιλίες».<br /><br />Τα σχόλια του Τραμπ έρχονται παρά το γεγονός ότι το Ιράν απέρριψε πρόσφατα την προσφορά του για άμεσες συνομιλίες, η οποία περιγράφηκε σε επιστολή που έστειλε ο Τραμπ στον Ανώτατο Ηγέτη Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ.<br /><br />Τον περασμένο μήνα, ο Τραμπ προειδοποίησε ότι «κακά πράγματα» θα συμβούν στο Ιράν εάν δεν συμφωνήσει σε μια συμφωνία για το πυρηνικό του πρόγραμμα.<br /><br />Δύο ημέρες αργότερα, ο Πρόεδρος προειδοποίησε το Ιράν ότι «αν δεν συνάψουν συμφωνία, θα υπάρξουν βομβαρδισμοί – και θα είναι βομβαρδισμοί όπως αυτοί που δεν έχουν ξαναδεί».<br /><br />Σε απάντηση, η κρατικά ελεγχόμενη ιρανική εφημερίδα The Tehran Times έγραψε σε μια ανάρτηση στο X ότι οι πύραυλοι του Ιράν είναι «φορτωμένοι σε εκτοξευτές σε όλες τις υπόγειες πόλεις πυραύλων και είναι έτοιμοι για εκτόξευση».<div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ιρανική προειδοποίηση σε Ιράκ, Κουβέιτ, ΗΑΕ, Κατάρ & Τουρκία: ”Μην βοηθήσετε τις ΗΠΑ σε ενδεχόμενο επίθεσης,θα σας χτυπήσουμε!”

Το Ιράν έχει απειλήσει άλλα έθνη στη Μέση Ανατολή σχετικά με το ενδεχόμενο αμερικανικών στρατιωτικών επιδρομών κατά του προγράμματος πυρηνικ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ισραηλινές πηγές: ”Αυτά θα πει ο Νετανιάχου στον Τραμπ.

<img height="360" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2025/04/netanyahu-erdogan-1068x601.webp" width="712" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Το Ισραήλ θα εμποδίσει την Τουρκία να εγκαταστήσει στρατιωτική παρουσία στη Συρία-Σχέδιο για αποστρατικοποιημένη ζώνη”.</span></h3>Πολιτικές πηγές στην Ιερουσαλήμ αναφέρουν ότι ένα από τα σημαντικά ζητήματα που θα τεθούν στην προσεχή συνάντηση αυτή την εβδομάδα στον Λευκό Οίκο μεταξύ του πρωθυπουργού Μπενιαμίν Νετανιάχου και του προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ θα είναι οι ανησυχίες του Ισραήλ για την τουρκική στρατιωτική περιχαράκωση στο συριακό έδαφος.<br /><br />Ανώτερη πολιτική πηγή ισχυρίζεται ότι το Ισραήλ θα αποτρέψει τη δημιουργία «τουρκικών ναυτικών, αεροπορικών ή χερσαίων βάσεων σε όλη τη Συρία» και εξέφρασε την ανησυχία ότι η Τουρκία θα πάρει τη θέση του Ιράν στο συριακό έδαφος. “Δεν ψάχνουμε για αντιπαράθεση με την Τουρκία, υποθέτω ότι δεν θέλουν σύγκρουση με εμάς. Αλλά δεν θέλουμε τουρκική περιχαράκωση στα σύνορά μας. Πώς θα το χειριστούμε αυτό; Η νοτιοδυτική Συρία, από τη νότια Δαμασκό έως την Τζαμπάλ Ντρούζε, θα είναι αποστρατικοποιημένη ζώνη. Δεν θα μεταφερθεί στρατός εκεί”, είπε. Δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο να επιχειρήσει μια στρατιωτική δύναμη των Δρούζων στην περιοχή αυτή: «Δεν με πειράζει να υπάρχει πολιτοφυλακή Δρούζων εκεί, αλλά όχι άλλος στρατός».<br /><br />Τέσσερις πηγές δήλωσαν στο Reuters το Σαββατοκύριακο ότι Τούρκοι αξιωματούχοι επισκέφτηκαν πρόσφατα τουλάχιστον τρεις αεροπορικές βάσεις στη Συρία, πιθανώς σκοπεύοντας να σταθμεύσουν στρατεύματα εκεί ως μέρος μιας προγραμματισμένης κοινής αμυντικής συμφωνίας, προτού το Ισραήλ πραγματοποιήσει αεροπορικές επιδρομές στις τοποθεσίες την περασμένη εβδομάδα. Τα πλήγματα θα μπορούσαν να σηματοδοτήσουν μια πιθανή στρατιωτική σύγκρουση μεταξύ των δύο ισχυρών στρατιωτικών της περιοχής πάνω από τη Συρία.<br /><br />Τα ισραηλινά πλήγματα, συμπεριλαμβανομένου ενός ιδιαίτερα βαρύ το βράδυ της περασμένης Τετάρτης, στόχευσαν τις τρεις στρατιωτικές τοποθεσίες που επιθεωρεί η Τουρκία, παρόλο που η Άγκυρα προσπάθησε να καθησυχάσει την Ουάσιγκτον δηλώνοντας ότι η αυξημένη στρατιωτική της παρουσία στη Συρία δεν έχει σκοπό να απειλήσει το Ισραήλ.<br /><br />Το Ισραήλ ανησυχεί βαθιά για τους τζιχαντιστές τρομοκράτες του αλ Τζουλάνι και πιέζει τις ΗΠΑ να μειώσουν την αυξανόμενη τουρκική επιρροή στη χώρα. Η Τουρκία, επί μακρόν υποστηρικτής των δυνάμεων κατά του Άσαντ, ετοιμάζεται να παίξει κεντρικό ρόλο στην αναμόρφωση της Συρίας, συμπεριλαμβανομένης μιας πιθανής αμυντικής συμφωνίας που θα περιλαμβάνει την εγκατάσταση νέων τουρκικών βάσεων στο κέντρο της χώρας και τη χρήση του συριακού εναέριου χώρου.<br /><br />Σύμφωνα με δυτική πηγή πληροφοριών, δύο Σύροι αξιωματικοί και τουρκικές στρατιωτικές αντιπροσωπείες επισκέφθηκαν τις αεροπορικές βάσεις Τ4 και Παλμύρα στην επαρχία Χομς, καθώς και το κύριο αεροδρόμιο στην επαρχία Χάμα, τις τελευταίες εβδομάδες στο πλαίσιο των προετοιμασιών. Οι τουρκικές ομάδες εξέτασαν την κατάσταση των διαδρόμων, των υπόστεγων και άλλων υποδομών στις βάσεις. Η ανησυχία του Ισραήλ είναι ότι οι Τούρκοι θα εγκαταστήσουν προηγμένες μπαταρίες αεράμυνας σε αυτές τις βάσεις, γεγονός που θα περιόριζε σοβαρά την ελευθερία δράσης του Ισραήλ.<br /><br />Ανώτεροι αξιωματούχοι ασφαλείας λένε ότι υπό το φως των γεγονότων, δεν υπάρχει άλλη επιλογή από το να εργαστούν για την de facto διχοτόμηση της Συρίας για τη διασφάλιση των ζωτικών συμφερόντων ασφαλείας του Ισραήλ και τη δημιουργία μιας μεγάλης ζώνης ασφαλείας στη νότια Συρία για την προστασία του Ισραήλ. Αυτό είναι ένα άμεσο μάθημα από τη σφαγή στη Λωρίδα της Γάζας στις 7 Οκτωβρίου 2023.<br /><br />Σύμφωνα με αυτούς, μετά τις 7 Οκτωβρίου και την πτώση του καθεστώτος Άσαντ στη Συρία, πρέπει να επανεξεταστεί η διαίρεση της περιοχής σύμφωνα με τη Συμφωνία Sykes-Picot του 1916, η οποία έχει ήδη εξαντληθεί. Το συμφέρον ασφαλείας του Ισραήλ είναι η Συρία να διαιρεθεί, όχι να ενοποιηθεί υπό μια κεντρική τζιχαντιστική κυβέρνηση.<br /><br />Η Τουρκία έχει αντικρουόμενα συμφέροντα. Θέλει η Συρία να είναι ενωμένη. Ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν το θέλει πολύ για να μπορέσει να αναλάβει και να ιδρύσει μια νέα Οθωμανική Αυτοκρατορία.<br /><br />Όπως ίσως θυμάστε, ο πρώην υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Χένρι Κίσινγκερ είχε πει τότε ότι η Συρία είναι ένα «εργαστήριο» για ολόκληρη την περιοχή και τα αποτελέσματα του συριακού πειράματος θα επηρεάσουν ολόκληρη τη Μέση Ανατολή. Ενώ ο Μπασάρ Άσαντ είπε ότι “η Συρία βρίσκεται σε μια γραμμή τεκτονικού ρήγματος και οποιαδήποτε αλλαγή σε αυτήν θα μπορούσε να πνίξει ολόκληρη την περιοχή σε πολλές χώρες, όπως το Αφγανιστάν. Η διαίρεση της θα οδηγήσει αναπόφευκτα στη διάλυση ολόκληρης της περιοχής”.<br /><br />Εν τω μεταξύ, ο αλ Τζουλάνι αγωνίζεται να ενώσει τη Συρία υπό την κυριαρχία του. Ανώτερα πολιτικά στελέχη λένε ότι θα ήθελαν να δουν τη Συρία χωρισμένη σε καντόνια, ενώ το Ισραήλ διατηρεί στενούς δεσμούς με τους Κούρδους και τους Δρούζους και διατηρεί μια μεγάλη ζώνη ασφαλείας στη νότια Συρία.<div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ισραηλινές πηγές: ”Αυτά θα πει ο Νετανιάχου στον Τραμπ.

Το Ισραήλ θα εμποδίσει την Τουρκία να εγκαταστήσει στρατιωτική παρουσία στη Συρία-Σχέδιο για αποστρατικοποιημένη ζώνη”. Πολιτικές πηγές στην...

Διαβάστε την συνέχεια

Ξετυλίγεται το χάος… Αυτό που βλέπουμε είναι η κατάρρευση της ηγεμονίας των ΗΠΑ, πως θα είναι ο κόσμος σε λίγα χρόνια.

<img height="360" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/ae4ee5a8fe2ba1f0dbce69595a48b1bd_XL.jpg" width="710" /><br /><br /><div>Για τη γενιά που μεγάλωσε στην εποχή της απόλυτης αμερικανικής ηγεμονίας τη δεκαετία του 1990, η κατάσταση είναι εκπληκτική… οι ΗΠΑ καταρρέουν<br /><br />Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν πάψει πλέον να είναι ο παγκόσμιος αστυνομικός ή ο ηγεμόνας που καθόριζε τα πάντα.<br />Και δεν φαίνεται μόνο στο ότι προσπαθεί να αλλάξει τις παγκόσμιες εμπορικές σχέσεις, αλλά ότι δεν μπορεί να βρει διέξοδο στο μέτωπο της Ουκρανίας.<br />Οι διαπραγματεύσεις με τη Ρωσία συνεχίζονται με το μοτίβο, «ένα βήμα μπροστά, δύο βήματα πίσω».<br />Στο εσωτερικό μέτωπο, ο Πρόεδρος Donald Trump αντιμετωπίζει σκληρή εσωτερική αντίσταση.<br />Στο εξωτερικό, δεν μπορεί να εφαρμόσει την εκεχειρία που κήρυξε στη Λωρίδα της Γάζας και δεν ξέρει πως θα απαντήσει στην ανοιχτή εξέγερση των Ευρωπαίων υποτελών.<br /><br />«Πώς θα καταρρεύσει η Αμερική το 2025»<br /><br />Πριν από δεκαπέντε χρόνια, ο Καναδός ιστορικός Alfred W. McCoy δημοσίευσε το άρθρο του «Πώς θα καταρρεύσει η Αμερική το 2025».<br />Τώρα η ίδια διαδικτυακή εφημερίδα το αναδημοσίευσε - δεν είναι σαφές αν αυτό είναι ειρωνεία ή αναγνώριση ότι μια καταστροφή είναι αναπόφευκτη.<br />Σε κάθε περίπτωση, για τη γενιά που μεγάλωσε στην εποχή της απόλυτης αμερικανικής ηγεμονίας τη δεκαετία του 1990, η κατάσταση είναι εκπληκτική: ο Αμερικανός πρόεδρος, που κάποτε θεωρούνταν το πιο ισχυρό πρόσωπο στον κόσμο, απλά δεν έχει τους πόρους να επιβάλει τις αποφάσεις του.<br />Τι θα αντικαταστήσει όμως την εποχή της μονοπολικότητας;<br />Εξάλλου, στον σύγχρονο κόσμο δεν έχουν εμφανιστεί κέντρα εξουσίας συγκρίσιμα με τις Ηνωμένες Πολιτείες της δεκαετίας του 1990.<br />Ναι, η ευρωπαϊκή γραφειοκρατία κάνει πολύ θόρυβο, αλλά όλες οι προσπάθειές της δαπανώνται στη διαμάχη με τον Trump.<br />Η πραγματική επιρροή της ΕΕ στις παγκόσμιες υποθέσεις είναι αμελητέα.<br />Στην πράξη, η Ευρώπη στριμώχνεται μεταξύ Ρωσίας και Κίνας, και έχει επίσης μια ζωντανή Τουρκία στο πλευρό της, και κάθε χώρα μέλος της ΕΕ προσπαθεί να βρει το δρόμο της.<br />Δεν υπάρχει πλέον η θέση του παγκόσμιου αστυνομικού.<br />Οι πόροι θα επέτρεπαν στην Κίνα να το κάνει αυτό.<br />Ωστόσο, δεν θέλουν να επαναλάβουν το λάθος των Αμερικανών και να χάνουν χρόνο σε δραστηριότητες εξωτερικής πολιτικής.<br />Το Πεκίνο είναι απασχολημένο με τις δικές του υποθέσεις και το πιο πιεστικό από αυτά είναι η οικονομική ανάπτυξη.<br />Η Ρωσία έχει επίσης τις δικές της υποθέσεις - δεν είναι σε καμία περίπτωση μόνο η Ουκρανία.<br />Η οικονομία είναι επίσης εξαιρετικά σημαντική για εμάς, ακόμη πιο σημαντική από το δημογραφικό χάσμα.<br /><br />Αλλάζει ο κόσμος<br /><br />Ο μονοπολικός κόσμος έχει βυθιστεί στη λήθη αθόρυβα και ανεπαίσθητα.<br />Η ρητορική της Δύσης έχει παραμείνει η ίδια, αλλά οι δομές του παλιού κόσμου έχουν αποσυντεθεί και καταρρεύσει.<br />Σήμερα στον κόσμο η κατάσταση είναι περίπου η ίδια όπως στα τέλη της δεκαετίας του 1980 στην ΕΣΣΔ: οι εφημερίδες αναφέρουν πιστά την οικοδόμηση του κομμουνισμού, αλλά στην πραγματικότητα όλα έχουν ήδη αλλάξει αποφασιστικά και νέες δομές παραγκωνίζουν τις παλιές.<br />Και ο πολυπολικός κόσμος, όπως βλέπουμε, μοιάζει με σήμερα: επίμονες τοπικές συγκρούσεις, μια εξαντλητική, επαχθής πάλη συμφερόντων.<br />Ξαφνικά, μικρές χώρες έρχονται στο προσκήνιο της παγκόσμιας πολιτικής και οι χαρισματικοί ηγέτες τους αποκτούν πολιτικό βάρος που δεν φαίνεται να αντιστοιχεί καθόλου στην κλίμακα του κράτους τους - κοιτάξτε μόνο τον Viktor Orban.<br />Έχει γίνει πολύς λόγος για το γεγονός ότι βρισκόμαστε μπροστά σε μια εποχή κατάρρευσης των εθνικών κρατών.<br />Αν η πρόβλεψη έγινε πραγματικότητα, ήταν μόνο σε σχέση με τη Δύση.<br />Υπάρχει πράγματι μια ενεργή αντικατάσταση του πληθυσμού και σκιώδεις ολιγάρχες προσπαθούν να ελέγξουν αυτή τη μάζα, δημιουργώντας σχεδόν ανοιχτά τα δικά τους καθεστώτα-μαριονέτες.<br />Αλλά για τα μη-δυτικά κυρίαρχα κράτη, έχει φτάσει μια εποχή ευημερίας.<br />Ρωσία και Ινδία, Βραζιλία και Κίνα, Ινδονησία και Αιθιοπία, Τουρκία και Βιετνάμ - όλοι πάνε καλά και όλοι επικεντρώνονται στην ανεξάρτητη ανάπτυξη.<br />Μάλιστα, για πολλές χώρες σήμερα ήρθε η ώρα για μια νέα αποαποικιοποίηση – απελευθέρωση από τα δεσμά της συλλογικής Δύσης.<br />Συναγωνίζονται με τόλμη στην παγκόσμια σκηνή πρώην αποικιοκράτες και παίζουν ενεργά με τα αντικρουόμενα συμφέροντα μεγάλων χωρών.<br />Και αυτό είναι επίσης σημάδι πολυπολικότητας.<br /><br />Από τη… Δημοκρατία, στη Δικτατορία<br /><br />Θα πουν ότι το δυτικό μπλοκ προσπαθεί να διατηρήσει την ηγεμονία του περνώντας από την ποίηση της στημένης δημοκρατίας στη σκληρή πεζογραφία της δικτατορίας.<br />Και ο Trump φλερτάρει με την ιδέα μιας τρίτης θητείας και ο Macron άνοιξε ποινική υπόθεση εναντίον της βασικής υποψήφιας για την προεδρία, Marine Le Pen, και στη Ρουμανία οι εκλογές ακυρώθηκαν λόγω της νίκης ενός ανεπιθύμητου υποψηφίου.<br />Ωστόσο, αυτές οι προσπάθειες να παίξουμε δικτατορία εκφράζουν μόνο την απόγνωση για την αδυναμία να ελεγχθούν πραγματικά τις μάζες και να κατευθύνουμε τις διαδικασίες.<br />Η δίωξη του Trump οδήγησε στη νίκη του, αλλά σε τι θα οδηγήσει η ποινική δίωξη της Marine Le Pen;<br />Η Ρωσία δεν ήταν ο εμπνευστής της καταστροφής του παλιού πολιτικού μοντέλου, οι δυτικές ελίτ έκαναν τα πάντα μόνες τους.<br />Αλλά η τρέχουσα κατάσταση είναι αναμφίβολα ευεργετική για τους υπολοίπους.<br />Ο Trump είναι αξιόπιστος όσον αφορά τις μεθοδεύσεις τους, αλλά απέχει πολύ από το να είναι παντοδύναμος.<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ξετυλίγεται το χάος… Αυτό που βλέπουμε είναι η κατάρρευση της ηγεμονίας των ΗΠΑ, πως θα είναι ο κόσμος σε λίγα χρόνια.

Για τη γενιά που μεγάλωσε στην εποχή της απόλυτης αμερικανικής ηγεμονίας τη δεκαετία του 1990, η κατάσταση είναι εκπληκτική… οι ΗΠΑ καταρρέο...

Διαβάστε την συνέχεια

Μια συμμαχία για την αμφισβήτηση του Ερντογάν σχηματίζεται μεταξύ του Ισραήλ, της Αιγύπτου, της Ελλάδας, της Γαλλίας και των ΗΑΕ.

<div><img height="360" src="https://cdn-mef.meforum.org/dims4/default/bcd4c24/2147483647/strip/true/crop/2772x1561+0+156/resize/1000x563!/quality/90/?url=https%3A%2F%2Fcdn-mef.meforum.org%2F34%2F83%2Fb8662df14f9a87a7f38488faba83%2Ferdogan-speaking-hand-raised-un-2021.jpg" width="708" /></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Οι δυνάμεις που αντιτίθενται στον Ερντογάν συγκεντρώνονται, αλλά πρέπει να δράσουν και να αντιμετωπίσουν αποφασιστικά την Τουρκία.</span></h3><a href="https://www.meforum.org/amine-ayoub"><b>Αμινέ Αγιούμπ</b></a><br />Η Τουρκία υπό τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν δεν είναι πλέον σύμμαχος του ΝΑΤΟ στο πνεύμα, είναι ένα κράτος παρίας που επιδιώκει μια επεκτατική, ισλαμική ατζέντα που απειλεί τη σταθερότητα της Μέσης Ανατολής, της Μεσογείου, ακόμη και της Ευρώπης.<br /><br />Η Τουρκία υπό τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν δεν είναι πλέον σύμμαχος του ΝΑΤΟ στο πνεύμα. είναι ένα αδίστακτο κράτος που ακολουθεί μια επεκτατική, ισλαμική ατζέντα που απειλεί τη σταθερότητα της Μέσης Ανατολής, της Μεσογείου, ακόμη και της Ευρώπης.<br /><br />Υπό τον Ερντογάν, η Τουρκία έχει μετατραπεί σε περιφερειακό επιτιθέμενο, επιδιώκοντας να αναβιώσει την κυριαρχία της οθωμανικής εποχής μέσω στρατιωτικών εισβολών, πολιτικής ανατροπής και οικονομικού εκβιασμού. Έχει αξιοποιήσει το χάος της Αραβικής Άνοιξης, τον εμφύλιο πόλεμο της Συρίας και το γεωπολιτικό κενό που άφησε η δυτική αναποφασιστικότητα να εδραιώσει την τουρκική επιρροή από τη Βόρεια Αφρική μέχρι τον Καύκασο.<br /><br />Η Τουρκία έχει μετατραπεί σε περιφερειακό επιτιθέμενο, επιδιώκοντας να αναβιώσει την κυριαρχία της οθωμανικής εποχής μέσω στρατιωτικών επιδρομών, πολιτικής ανατροπής και οικονομικού εκβιασμού.<br /><br />Αυτή δεν είναι η Τουρκία του ιδρυτή Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ. Είναι μια δυναμική δύναμη αποφασισμένη να αναδιαμορφώσει τα σύνορα, να οπλοποιήσει τη μετανάστευση και να υπονομεύσει τους υποτιθέμενους δυτικούς συμμάχους της. Ο Ερντογάν παίζει και τις δύο πλευρές, εξισορροπώντας την ένταξη στο ΝΑΤΟ με τις ρωσικές στρατιωτικές αγορές, καταδικάζοντας το Ισραήλ ενώ συναλλάσσεται μαζί του και προσποιούμενος διπλωματία ενώ χρηματοδοτεί ριζοσπάστες ισλαμιστές. Ο κόσμος παρακολουθεί, αλλά ποιος είναι έτοιμος να τον σταματήσει;<br /><br />Η απάντηση δεν βρίσκεται σε ένα μόνο κράτος, αλλά σε έναν αναδυόμενο συνασπισμό δυνάμεων που συγκλίνει από ανάγκη. Η σιωπηρή συμμαχία που μπορεί να αμφισβητήσει τις φιλοδοξίες του Ερντογάν διαμορφώνεται μεταξύ του Ισραήλ, της Αιγύπτου, της Ελλάδας, της Γαλλίας και των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων - ένα μπλοκ που δεν καθοδηγείται από την ιδεολογία αλλά από την επιβίωση.<br /><br />Μια ισλαμική αναζωπύρωση<br /><br />Η Τουρκία του Ερντογάν δεν είναι ένας μεμονωμένος επιτιθέμενος. είναι το νευραλγικό κέντρο μιας ευρύτερης ισλαμικής αναζωπύρωσης. Η υποστήριξή του στη Μουσουλμανική Αδελφότητα απειλεί τις κοσμικές κυβερνήσεις σε όλο τον αραβικό κόσμο. Οι παρεμβάσεις του στη Λιβύη, τη Συρία και τον Καύκασο δεν είναι μόνο γεωπολιτικοί ελιγμοί. Πρόκειται για δηλώσεις προθέσεων, που αποδεικνύουν την προθυμία του να επανασχεδιάσει τον χάρτη με τη βία.<br /><br />Αυτό καθιστά την Αίγυπτο και τα ΗΑΕ φυσικούς αντιπάλους του. Και οι δύο έχουν κηρύξει τη Μουσουλμανική Αδελφότητα τρομοκρατική οργάνωση και αμφότερες έχουν κινηθεί επιθετικά για να αντιμετωπίσουν τις πολιτοφυλακές που υποστηρίζονται από την Τουρκία στη Λιβύη. Τα ΗΑΕ έχουν προχωρήσει περισσότερο, χρησιμοποιώντας την οικονομική και στρατιωτική επιρροή τους για να υποστηρίξουν αντιτουρκικές φατρίες σε ολόκληρη την περιοχή. Αλλά η αντιμετώπιση του Ερντογάν απαιτεί κάτι περισσότερο από μεμονωμένα μέτρα. Απαιτεί μια συγχρονισμένη στρατηγική.<br /><br />Η τουρκική ναυτική επιθετικότητα στην Ανατολική Μεσόγειο αποτελεί άμεση πρόκληση για την ελληνική κυριαρχία, με τον Ερντογάν να αμφισβητεί ανοιχτά τα χωρικά ύδατα και τα αποθέματα φυσικού αερίου.<br /><br />Μπείτε στο Ισραήλ και την Ελλάδα. Το Ισραήλ βλέπει την Τουρκία ως υπαρξιακή απειλή όχι μόνο λόγω της υποστήριξής του προς τη Χαμάς, αλλά λόγω της αυξανόμενης επιρροής της στην παλαιστινιακή πολιτική. Η Τουρκία επιδιώκει να αντικαταστήσει το Ιράν ως ηγέτη του αντι-ισραηλινού άξονα, τοποθετώντας τον εαυτό της ως πρωταθλητή της παλαιστινιακής υπόθεσης, διατηρώντας παράλληλα αρκετούς διπλωματικούς δεσμούς για να αποφύγει αντίποινα πλήρους κλίμακας. Η Ελλάδα, εν τω μεταξύ, αντιμετωπίζει έναν πιο άμεσο κίνδυνο.<br /><br />Η τουρκική ναυτική επιθετικότητα στην Ανατολική Μεσόγειο αποτελεί άμεση πρόκληση για την ελληνική κυριαρχία, με τον Ερντογάν να αμφισβητεί ανοιχτά τα χωρικά ύδατα και τα αποθέματα φυσικού αερίου. Η Αθήνα απάντησε ενισχύοντας τους στρατιωτικούς δεσμούς με τη Γαλλία, η οποία έχει τους δικούς της λόγους να αντιτίθεται στον τουρκικό επεκτατισμό. Η Γαλλία του προέδρου Εμανουέλ Μακρόν έχει αναδειχθεί ως ο πιο ηχηρός Ευρωπαίος αντίπαλος του Ερντογάν, συγκρουόμενη με την Τουρκία για τη Λιβύη, τη Συρία, ακόμη και την επιρροή της Τουρκίας στις ευρωπαϊκές μουσουλμανικές κοινότητες.<br /><br />Εάν αυτός ο συνασπισμός σταθεροποιηθεί, έχει τα μέσα να σταματήσει την προέλαση του Ερντογάν. Τα έθνη των Συμφωνιών του Αβραάμ παρέχουν οικονομική μόχλευση, αποκόπτοντας τα τουρκικά χρηματοπιστωτικά δίκτυα στον Κόλπο και την Αφρική. Η Γαλλία και η Ελλάδα μπορούν να μετατρέψουν τη Μεσόγειο σε απαγορευμένη ζώνη για τον τουρκικό ναυτικό τυχοδιωκτισμό. Οι δυνατότητες πληροφοριών του Ισραήλ μπορούν να αντιμετωπίσουν τις μυστικές επιχειρήσεις της Τουρκίας. Η Αίγυπτος, με την ισχυρή στρατιωτική και περιφερειακή επιρροή της, μπορεί να περιορίσει τους Τούρκους πληρεξούσιους στη Βόρεια Αφρική και το Λεβάντε.<br /><br />Και ο μπαλαντέρ, η Ρωσία, θα μπορούσε να αποφασίσει ότι η τακτική συμμαχία της με την Τουρκία έχει ξεπεράσει τη χρησιμότητά της, ειδικά εάν ο Ερντογάν υπερεκτιμήσει το χέρι του στον Καύκασο ή τη Μαύρη Θάλασσα.<br /><br />Πώς να αντιμετωπίσετε την τουρκική απειλή<br /><br />Ωστόσο, η αντιμετώπιση του Ερντογάν δεν αφορά μόνο τη στρατιωτική πίεση. Πρόκειται για οικονομικό και διπλωματικό πόλεμο. Η εύθραυστη οικονομία της Τουρκίας είναι η μεγαλύτερη αδυναμία της. Χρόνια απερίσκεπτων δαπανών, χειραγώγησης νομισμάτων και υπερβολικής εξάρτησης από την οικονομική υποστήριξη του Κατάρ το έχουν αφήσει ευάλωτο. Οι κυρώσεις που στοχεύουν σε βασικές τουρκικές βιομηχανίες - άμυνα, τράπεζες και ενέργεια - θα μπορούσαν να επιταχύνουν την οικονομική παρακμή της, αναγκάζοντας τον Ερντογάν σε αμυντική στάση.<br /><br />Η διακοπή των τουρκικών δικτύων επιρροής στην Ευρώπη και τη Μέση Ανατολή θα περιόριζε την ικανότητά του να χρησιμοποιεί ήπια δύναμη ως όπλο.<br /><br />Η αποκοπή των τουρκικών δικτύων επιρροής στην Ευρώπη και τη Μέση Ανατολή θα περιόριζε την ικανότητά του να χρησιμοποιεί ήπια δύναμη ως όπλο και η αποβολή του από πρωτοβουλίες υπό την ηγεσία του ΝΑΤΟ θα σηματοδοτούσε ότι η Δύση δεν ανέχεται πλέον το διπλό παιχνίδι του Ερντογάν.<br /><br />Ο καιρός του κατευνασμού έχει παρέλθει. Η ανοχή του κόσμου στην επιθετικότητα του Ερντογάν τον έχει μόνο ενθαρρύνει. Ευδοκιμεί στον δυτικό δισταγμό, χρησιμοποιώντας τον για να επεκτείνει την εμβέλειά του, διασφαλίζοντας παράλληλα ότι το κόστος της παρέμβασης παραμένει υψηλό.<br /><br />Η ιστορία έχει δείξει ότι ο ανεξέλεγκτος επεκτατισμός δεν σταματά από μόνος του. Πρέπει να αντιμετωπιστεί αποφασιστικά, με σαφή στρατηγική και βούληση να ακολουθήσει. Οι δυνάμεις που αντιτίθενται στον Ερντογάν συγκεντρώνονται, αλλά πρέπει να δράσουν πριν οι φιλοδοξίες της Τουρκίας γίνουν μη αναστρέψιμες.<div><br /></div><div><a href="https://www.meforum.org/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Μια συμμαχία για την αμφισβήτηση του Ερντογάν σχηματίζεται μεταξύ του Ισραήλ, της Αιγύπτου, της Ελλάδας, της Γαλλίας και των ΗΑΕ.

Οι δυνάμεις που αντιτίθενται στον Ερντογάν συγκεντρώνονται, αλλά πρέπει να δράσουν και να αντιμετωπίσουν αποφασιστικά την Τουρκία. Αμινέ Αγι...

Διαβάστε την συνέχεια

Αυτό που δεν ξεστόμισε ο Αρχηγός ΓΕΕΘΑ!.

<img height="445" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2025/04/xoupis-825x600.jpg" width="709" /><div><br /></div><div><b>ΜΙΧΑΣ ΖΑΧΑΡΙΑΣ</b><br />Οι απόψεις του Αρχηγού ΓΕΕΘΑ (Γενικό Επιτελείο Εθνικής Άμυνας) έχουν εξ ορισμού ενδιαφέρον. Η χθεσινή συνέντευξη του στρατηγού Δημήτριου Χούπη στον συνάδελφο Βασίλη Νέδο στην «Καθημερινή της Κυριακής» δεν θα μπορούσε να ξεφεύγει από τον κανόνα. Αποφεύγοντας τον σχολιασμό των επιχειρησιακών αναφορών του αρχηγού, θα επικεντρωθούμε αμιγώς στο ευρύτερο γεωπολιτικό πλαίσιο που περιγράφει, επιχειρηματολογώντας για ορισμένα σημεία που κρίνουμε ότι είναι προβληματικά.<br /><br />Πρόκειται για μια εξόχως πολιτική συνέντευξη. Εντυπωσιάζει το ότι η λέξη “Τουρκία” που εκπροσωπεί τη βασική απειλή εθνικής ασφαλείας δεν αναφέρεται ούτε μια φορά. Ούτε από τον δημοσιογράφο ούτε από τον συνεντευξιαζόμενο. Κι αυτό καθίσταται έτι περαιτέρω περίεργο, δοθείσης της αναφοράς στη στρατηγική συμμαχία με το Ισραήλ. Θα μπορούσε αυτό να είναι κατανοητό από έναν υπουργό Άμυνας που οφείλει να ευθυγραμμίζεται με την εξωτερική πολιτική της χώρας. Το μήνυμα που δίνει το γεγονός ότι ο Αρχηγός ΓΕΕΘΑ –προφανώς σκόπιμα– αποφεύγει να πει τη λέξη “Τουρκία”, είναι λανθασμένο. Προσπαθεί να συγκαλύψει για λόγους δήθεν πολιτικής ορθότητας το ότι η στρατηγική συμμαχία με το Ισραήλ εδράζεται ακριβώς στο γεγονός ότι η χώρα του Ερντογάν συνιστά κοινή απειλή ασφαλείας περισσότερο από ποτέ.<br /><br />Όταν ο Αρχηγός ΓΕΕΘΑ ακολουθεί συνταγές πολιτικών, μιλώντας για τον πυρήνα της αποστολής του, που είναι η αμυντική θωράκιση της χώρας, διαβιβάζει στους στρατηγικούς συμμάχους –όχι μόνο τους Ισραηλινούς– ότι η Ελλάδα συνεχίζει την πολιτική της αυτολογοκρισίας ακόμα και απέναντι στο αυτονόητο, προς χάριν των “ήρεμων υδάτων”. Αυτή όμως η στάση, ιδίως μετά την επίσκεψη Μητσοτάκη στο Ισραήλ, όπου κάποια πράγματα για πρώτη φορά ειπώθηκαν με το όνομά τους, μοιάζει να μην υιοθετεί τη νέα “γραμμή”. Εκτός κι αν ο στρατηγός Χούπης θεωρεί, ή έχει ενημερωθεί σχετικά, πως όσα ειπώθηκαν στη συνάντηση Νετανιάχου-Μητσοτάκη εντάσσονται στην “τακτική” να λέμε αυτό που θέλει να ακούσει ο εκάστοτε συνομιλητής μας!<br /><br />Περίεργη γεύση αφήνει όμως και η αναφορά του Αρχηγού ΓΕΕΘΑ στο ζήτημα της Ουκρανίας. Μιλώντας για τα διδάγματα της σύγκρουσης, αναφέρει ότι τα εδαφικά κέρδη δεν είναι εντυπωσιακά, «μετά από ένα μακρό διάστημα φθοράς». Προφανώς εάν ως μέτρο ληφθεί η συνήθης στη ρωσική ιστορία υπερφίαλη αντιμετώπιση των αντιπάλων στο αρχικό στάδιο, η αναφορά δικαιολογείται. Έκτοτε όμως, έχει κυλήσει πολύ νερό στο αυλάκι. Η επίσης συνήθης στη ρωσική ιστορία αναθεώρηση και ανασύνταξη, οδήγησε στην κατάληψη πρόσθετων πολύ οχυρωμένων ουκρανικών πόλεων και κωμοπόλεων με αποτέλεσμα σήμερα η Ρωσία να έχει καταλάβει μια περιοχή που έχει το μέγεθος της Ελλάδας. Αυτή η περιοχή, μάλιστα, περιέχει πολύ σημαντικής αξίας ορυκτούς πόρους, για κάποιους από τους οποίους έχει εκδηλώσει ενδιαφέρον η κυβέρνηση Τραμπ.<br /><br />Άλλο Αρχηγός ΓΕΕΘΑ κι άλλο πολιτικός!<br /><br />Αυτή η αναφορά του στρατηγού Χούπη έχει σημασία και ως προς τη σημειολογική της διάσταση, εάν αντιμετωπιστεί υπό το πρίσμα της ελληνικής εθνικής ασφάλειας. Το ποσοτικό κριτήριο θα έπρεπε να αποφευχθεί, καθώς ο συνυπολογισμός του θα ήταν απλώς απαράδεκτος, εάν σε μια σύρραξη καταληφθεί ένα μικρό ελληνικό νησί από τις τουρκικές δυνάμεις… Εάν μάλιστα προστεθεί σε αυτό και οι συνολικότερες συνέπειες στην Ουκρανία (δημογραφικές και οικονομικές) η εικόνα που παρουσιάζει η αναφορά του Αρχηγού ΓΕΕΘΑ είναι αποσπασματική και παραπλανητική.<br /><br />Προβληματικό είναι επίσης για την Ελλάδα και το ότι η Ουκρανία –το υποδεέστερο μέρος της εν λόγω σύρραξης σε ποσοτικούς τουλάχιστον όρους– απλά παρακολουθεί τις εξελίξεις, πειθαναγκάζεται να ακολουθήσει και αντιστέκεται για την τιμή των όπλων. Αυτά είναι παράμετροι που αν μη τι άλλο θα υπαγόρευσαν ξεκάθαρη αναφορά στην απειλή εθνικής ασφαλείας που αντιμετωπίζει η Ελλάδα και έχει όνομα: Τουρκία. Ουδείς αμφιβάλλει ότι οι απειλές είναι πολλές περισσότερες και πολυδιάστατες, όπως υπαγορεύει και η σύγχρονη θεώρηση του όρου “ασφάλεια”. Όταν όμως υπάρχει σαφής απειλή εναντίον των κυριαρχικών δικαιωμάτων και της ίδιας της κυριαρχίας της Ελλάδας και αυτή προέρχεται από την Τουρκία, ο Αρχηγός ΓΕΕΘΑ έχει την υποχρέωση να το υπενθυμίζει…<br /><br />Αντ’ αυτού, σε μια ακόμα ισχυρή δόση πολιτικής ορθότητας, ο στρατηγός Χούπης επιλέγει να μιλήσει βαθυστόχαστα για την ανάγκη αύξησης των αμυντικών δυνατοτήτων της ΕΕ εν γένει. Ακόμα και στο επίπεδο της Ένωσης, θα ήταν πολύ πιο σοβαρό μήνυμα το ξεκαθάρισμα ότι η Ελλάδα απειλείται άμεσα και μάλιστα από χώρα, με την οποία φλερτάρει η ΕΕ. Και ως εκ τούτου, η αμυντική προετοιμασία της Ελλάδας είναι εστιασμένη ξεκάθαρα σε αυτή την απειλή.<br /><br />Οι δήθεν διπλωματικές διατυπώσεις για να μη θιγεί η Άγκυρα οδηγούν σε επικίνδυνες ατραπούς, κάτι το οποίο δεν θα έπρεπε να αφήσει στην τύχη του, τουλάχιστον ο Αρχηγός ΓΕΕΘΑ. Είναι αμυντικά αυτοκαταστροφικό να παριστάνουμε ότι δεν καταλαβαίνουμε τι σημαίνει για την Ελλάδα εάν η Τουρκία αποτελέσει παράγοντα στην ευρωπαϊκή άμυνα. Η ΕΕ θα κληθεί να δώσει ανταλλάγματα στην Άγκυρα, πολλά εκ των οποίων θα περνούν μέσα από τα ελληνοτουρκικά. Εκτός αυτού, Ελλάδα και Κύπρος θα έχουν οριστικά ακυρώσει στην πράξη τα όποια πλεονεκτήματα εξασφαλίστηκαν από τη συμμετοχή των δυο ελληνικών κρατών στην ΕΕ. Η στρατιωτική ηγεσία οφείλει να είναι πιο ξεκάθαρη στο αμυντικό σκέλος, αφήνοντας στους πολιτικούς τις περίτεχνες ασαφείς διατυπώσεις που αφορούν την κινούμενη άμμο της σύγχρονης διεθνούς πολιτικής.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Αυτό που δεν ξεστόμισε ο Αρχηγός ΓΕΕΘΑ!.

ΜΙΧΑΣ ΖΑΧΑΡΙΑΣ Οι απόψεις του Αρχηγού ΓΕΕΘΑ (Γενικό Επιτελείο Εθνικής Άμυνας) έχουν εξ ορισμού ενδιαφέρον. Η χθεσινή συνέντευξη του στρατηγο...

Διαβάστε την συνέχεια

Μητσοτάκης-Μαρινάκης: «Προσδεθείτε και μην καπνίζετε, εισερχόμαστε σε περιοχή ισχυρών αναταράξεων».

<img height="378" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2025/04/mitsotakis_marinakis-930x550.jpg" width="718" /><br /><br /><br />ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ<br />Προσδεθείτε και μην καπνίζετε, εισερχόμαστε σε περιοχή ισχυρών αναταράξεων.<br /><br />Πχ τα ΜΑΤ άρχισαν πάλι περιοδείες στην περιφέρεια και ο Κυριάκος Μητσοτάκης τα συνοδεύει από κοντά.<br /><br />Αν κρίνουμε από την ανοιξιάτικη εμφάνισή τους στην Κοζάνη, δεν θα πλήξουμε.<br /><br />Αλλά τα συναρπαστικά συμβαίνουν στην πρωτεύουσα αυτές τις μέρες. Και για την ακρίβεια και για τις σχέσεις του Πρωθυπουργού με το Δημοσιογραφικό Συγκρότημα Μαρινάκη.<br /><br />Και τα μανταλάκια που κρεμάνε τις εφημερίδες στα περίπτερα της επικράτειας γνωρίζουν ότι το συγκεκριμένο Συγκρότημα υπήρξε στυλοβάτης της ηγετοποίησης του νεότερου Μητσοτάκη.<br /><br />Του άνοιξε – μετά βαΐων και κλάδων – την πόρτα της διακυβέρνησης, περισσότερο από κάθε άλλον φορέα επιρροής στη δημόσια σφαίρα. Με το δόγμα: ο Τσίπρας είναι το απόλυτο κακό, ο Μητσοτάκης είναι το απολύτως χρήσιμο και αναγκαίο.<br /><br />Τι γίνεται όμως όταν ο ιδιοκτήτης του εν λόγω μιντιακού ομίλου δηλώνει με την υπογραφή του τα χειρότερα που θα μπορούσαν να ακουστούν για Πρωθυπουργό κοινοβουλευτικής χώρας;<br /><br />Ο Βαγγέλης Μαρινάκη κατήγγειλε απερίφραστα ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκηςεπιχειρεί να τον καταστήσει όμηρό του – δια της παραπομπής του στο δικαστήριο, ως προέδρου της ΠΑΕ που του ανήκει.<br /><br />Μαζί με τα «σκανδαλωδώς ευεργετημένα» «μιντιακά δεκανίκια» του και «εργαλειοποιώντας τη Δικαιοσύνη», επιδιώκει «να πληγεί η ελευθερία του Τύπου, η ανεξαρτησία των ΜΜΕ και εντέλει η ίδια η Δημοκρατία».<br /><br />Ο λόγος είναι ότι «δεν μπορούν να γίνουν ανεκτές και δεν συγχωρούνται από το Μαξίμου» οι αποκαλύψεις «των σκανδάλων και της διαφθοράς που επικρατεί στην ηγεσία της σημερινής κυβέρνησης»<br /><br />Ο Πρωθυπουργός και η κυβέρνηση «χάνουν την εξουσία και τη λαϊκή νομιμοποίηση» και «διολισθαίνουν σε κατάσταση που θυμίζει – ολοένα και περισσότερο – ολοκληρωτικό καθεστώς».<br /><br />Κατά τον εκδότη, οι κυβερνητικές πρακτικές κατακρήμνισαν τη χώρα «στονΠαγκόσμιο Δείκτη Ελευθερίας του Τύπου» και «κλόνισαν την εμπιστοσύνη του ελληνικού λαού στον θεσμό της Δικαιοσύνης».<br /><br />Η κυβέρνηση καταστρατήγησε την ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης: «από τις υποκλοπές, μέχρι το έγκλημα των Τεμπών», «χωρίς ίχνος σεβασμού απέναντι στα θύματα και στις οικογένειές τους».<br /><br />Συμπέρασμα; Ο – διεθνής – επιχειρηματίας και μεγαλύτερος μιντιάρχης της χώραςαποδίδει προσωπικά στον Πρωθυπουργό μομφές για εκβιασμό, διαφθορά, χειραγώγηση της Δικαιοσύνης και καταλήγει: «Δεν φοβάμαι, δεν εκβιάζομαι, δεν συνδιαλέγομαι, δεν υποχωρώ, δεν υποκύπτω».<br /><br />Ενδεχομένως αναφέρεται στις πληροφορίες ότι αρνήθηκε να απομακρύνει από τα Μέσα του, πρόσωπα και εκπομπές που ενοχλούσαν το μέγαρο Μαξίμου.<br /><br />Συμπέρασμα; Ο Μητσοτάκης χάνει τον σημαντικότερο πυλώνα υποστήριξής του, στο σημείο τομής της μιντιακής και οικονομικής ισχύος. Και εδώ σε θέλω κάβουρα…<br /><br />Η συνήθης επίκληση των κυβερνήσεων για «φτωχοποίηση από τη διαπλοκή», εν προκειμένω είναι άσφαιρη: ο Μαρινάκης δεν είναι διαπλεκόμενος. Με την έννοια ότι, ως επιχειρηματίας, δεν δημιουργήθηκε και δεν επιβιώνει με κρατικό, κοινοτικό και τραπεζικό χρήμα.<br /><br />Στις μπίζνες, στα ΜΜΕ και στον αθλητισμό υπάρχει με τα δικά του λεφτά. Συνεπώς δεν εξαρτάται από τις σχέσεις του με την κυβέρνηση. Μάλλον του χρωστάνε και δεν τους χρωστάει.<br /><br />Φημολογείται ότι επίκειται ευθεία «αντίδραση πυγμής» από τον Πρωθυπουργό. Αλλά οι γνωρίζοντες λένε: θα είναι σαν αυτόν που έχει τη θηλειά στο λαιμό του και κλωτσάει μόνος του την καρέκλα.<div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Μητσοτάκης-Μαρινάκης: «Προσδεθείτε και μην καπνίζετε, εισερχόμαστε σε περιοχή ισχυρών αναταράξεων».

ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ Προσδεθείτε και μην καπνίζετε, εισερχόμαστε σε περιοχή ισχυρών αναταράξεων. Πχ τα ΜΑΤ άρχισαν πάλι περιοδείες στην περιφέ...

Διαβάστε την συνέχεια