Έλληνας αναλυτής προειδοποιεί: «Αναπόφευκτη η ελληνική αντίδραση – Η Τουρκία θα προχωρήσει σε έρευνες μεταξύ Ρόδου -Καστελόριζου»

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj01GQuHGjOCeQnPNu9WT98sk-tFRFxVC21VkvAAREOaPzKMcqg4SSKhIB9ycdobirTVHnpT-NKyMtcKsn3EPKhl8KAVByPrLDaIXYumFrJRtRor7dPHou1FfU1MI_hhFKYZdLpx4zR_GM/s1600/elliniko+plio.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="371" data-original-width="660" height="358" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj01GQuHGjOCeQnPNu9WT98sk-tFRFxVC21VkvAAREOaPzKMcqg4SSKhIB9ycdobirTVHnpT-NKyMtcKsn3EPKhl8KAVByPrLDaIXYumFrJRtRor7dPHou1FfU1MI_hhFKYZdLpx4zR_GM/s640/elliniko+plio.jpg" width="640" /></a></div> <br /> «Η Άγκυρα έχει πάρει μια κατ’ αρχήν απόφαση να προβεί σε έρευνες ανάμεσα στη Ρόδο και στο Καστελόριζο» εκτιμά ο Άγγελος Συρίγος, αν. καθηγητής διεθνούς δικαίου και εξωτερικής πολιτικής και βουλευτής της ΝΔ στην Α΄ Αθηνών, με συνέντευξη που παραχώρησε στο News24/7.<br /> <br /> «Η διαρκής επαναφορά του θέματος ερευνών νοτίως του Καστελόριζου δημιουργεί εθισμό. Συνηθίζουμε στην ιδέα ότι κάτι συμβαίνει εκεί. Πρόκειται για κλασική μέθοδο με την οποία «γκριζάρει», «αμφισβητείται» μια περιοχή», αναφέρει χαρακτηριστικά και τονίζει πως η διαρροή πως η Άγκυρα σχεδιάζει έρευνες από τα τέλη Αυγούστου νοτίως του Καστελόριζου «διερευνά τις ελληνικές αντιδράσεις».<br /> <br /> Ο Άγγελος Συρίγος ζητά να σταλούν σαφή μηνύματα από την Αθήνα στην Άγκυρα ότι δεν θα γίνουν δεκτές τέτοιες ενέργειες σε περιοχή που θεωρούμε ότι είναι δική μας υφαλοκρηπίδα: «Τα μηνύματα δεν χρειάζεται να συνοδεύονται από πολεμικές κραυγές ή απειλές. Αυτό είναι ένα πεδίο που βολεύει πρωτίστως στην Άγκυρα. Χρησιμοποιεί την ελεγχόμενη ένταση, περιλαμβανομένων και των λεκτικών προκλήσεων, για να δημιουργήσει την εντύπωση ότι υπάρχουν διαφιλονικούμενες περιοχές και γκρίζες ζώνες κυριαρχίας. Εδώ και αρκετές δεκαετίες η μόνιμη επωδός της διεθνούς κοινότητας σε εντάσεις, όχι μόνο στις ελληνοτουρκικές σχέσεις αλλά και γενικότερα, είναι «μη μαλώνετε! Συζητήστε!». Πρόκειται για την αγγλική φράση «donotfight, talk!».<br /> <br /> Επομένως, χρειάζονται καθαρά και σαφή μηνύματα και αποφυγή λεκτικών ακροτήτων. Δεν χρειάζεται να πούμε ότι θα στείλουμε πολεμικά πλοία στην περιοχή. Η Άγκυρα γνωρίζει καλά ότι θα γίνει. Εάν περάσει σαφές μήνυμα με τις κόκκινες γραμμές της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής, η Άγκυρα δεν θα τις διασχίσει. Όσο προκλητική και να είναι, η τουρκική πολιτική ηγεσία δεν επιθυμεί πόλεμο με την Ελλάδα διότι γνωρίζει ότι θα είναι καταστροφικός και για τις δύο χώρες».<br /> <br /> Ιδιαίτερο ενδιαφέρον εμφανίζει και η εκτίμηση του καθηγητή μέχρι πού μπορεί να το πάει η Τουρκία με τις γεωτρήσεις στην Κύπρο: «Οι ανακαλύψεις υδρογονανθράκων σε περιοχές της κυπριακής ΑΟΖ που ελέγχονται από την Κυπριακή Δημοκρατία απειλούν να ανατρέψουν δύο στρατηγικές επιλογές της Τουρκίας. Η πρώτη επιλογή αφορά στην δήθεν επίλυση του κυπριακού με την τουρκική εισβολή το 1974 και τη συνεχιζόμενη κατοχή. Η δεύτερη στρατηγική επιλογή είναι η μετατροπή της Τουρκίας στο μοναδικό άξονα μεταφοράς φυσικού αερίου από την Ανατολή στη νότια Ευρώπη μετά το 2000.<br /> <br /> Οι υδρογονάνθρακες θέτουν εκ νέου το Κυπριακό αποδεικνύοντας ότι δεν έχει λυθεί από το 1974. Επίσης ανοίγουν θεωρητικώς μία εναλλακτική όδευση προς την ΕΕ κατ’ ευθείαν από τη Μεσόγειο. Γι’ αυτόν τον λόγο αντιδρά τόσο έντονα η Τουρκία. Δεν είναι τυχαίο ότι έχει δαπανήσει 1 δισεκατομμύριο € τα τελευταία έξι χρόνια για να αγοράσει ή ναυπηγήσει σεισμογραφικά και γεωτρητικά σκάφη. Ο Ερντογάν είναι αποφασισμένος να κυνηγήσει τρεις στόχους. Άμεσα θέλει να εμποδίσει την εκτέλεση του ενεργειακού προγράμματος της Κυπριακής Δημοκρατίας.<br /> <br /> Μεσοπρόθεσμα θέλει να έχει άμεση εμπλοκή στον έλεγχο των ενεργειακών αποθεμάτων νοτίως της Κύπρου. Σε βάθος χρόνου και με την προϋπόθεση ότι θα βρεθούν επαρκείς ποσότητες υδρογονανθράκων, θέλει να μεταφέρει το αέριο της ευρύτερης περιοχής μέσω του εδάφους της. Κατά συνέπεια, έχει ξεκινήσει μία περίοδος εντάσεως που θα διαρκέσει αρκετό καιρό».<br /> <br /> Στην ερώτηση για το εάν τελικώς στόχος της Άγκυρας είναι να οδηγήσει Λευκωσία και Αθήνα σε έναν εφ’ όλης της ύλης διάλογο, ο Άγγελος Συρίγος εκτιμά: «Οι υδρογονάνθρακες είναι για την Τουρκία το μόνο θέμα συζητήσεως γύρω από το Κυπριακό. Ως προς την Ελλάδα πράγματι επιθυμεί έναν εφ’ όλης της ύλης διάλογο. Στον διάλογο θα πρέπει να εντάξουμε και το γεγονός ότι από το 2012 η Τουρκία θεωρεί ότι της ανήκει όλη η περιοχή ανάμεσα στη Ρόδο και στην Κύπρο. Εμφανίζεται όμως «γενναιόδωρα» να δείχνει διάθεση να συζητήσει με την Ελλάδα για το πώς θα συνεκμεταλλευθεί πιθανά ενεργειακά κοιτάσματα που βρίσκονται στις περιοχές υφαλοκρηπίδας νοτίως της Ρόδου, της Κάσου, της Καρπάθου και της Κρήτης καθώς και σε περιοχές της ΑΟΖ νοτίως της Κύπρου. Είναι καινοφανείς απόψεις που δεν έχουν καμία σχέση με το διεθνές δίκαιο της θάλασσας. Η Τουρκία δεν έχει ούτε θαλάσσιο μέτωπο προς τις συγκεκριμένες περιοχές».<br /> <br /> Ο Άγγελος Συρίγος εκτιμά επίσης ότι σε τυχόν διάλογο για το Κυπριακό οι επιδιώξεις της κάθε πλευράς απέχουν τόσο πολύ μεταξύ τους που δεν μπορεί να βρεθεί ελάχιστος κοινός τόπος: «Διάβασα μία συνέντευξη του τουρκοκύπριου διαπραγματευτή Οζερσάι. Μεταξύ άλλων αναφέρει ότι τόσες γενιές μορφωμένων ανθρώπων περνούν από την ίδια αίθουσα διαπραγματεύσεων επί 50 χρόνια χωρίς αποτέλεσμα. Και καταλήγει στο ότι πρέπει να αναρωτηθούμε γιατί. Η δική μου απάντηση είναι ότι οι επιδιώξεις της κάθε πλευράς στο Κυπριακό απέχουν τόσο πολύ μεταξύ τους που δεν μπορεί να βρεθεί ελάχιστος κοινός τόπος. Στο παρελθόν η Τουρκία είχε επιλέξει ως λύση τη «μη λύση», δηλαδή τη διαιώνιση της παρούσας καταστάσεως. Μετά την ανακάλυψη υδρογονανθράκων στο νότιο τμήμα του νησιού η Τουρκία δεν είναι πια ικανοποιημένη από τη «μη λύση». Οι υδρογονάνθρακες είναι πλέον αναπόσπαστο τμήμα των συζητήσεων για το Κυπριακό. Η συζήτηση για το αέριο, όμως, δεν οδηγεί υποχρεωτικά σε επίλυση του Κυπριακού. Μπορεί να περιοριστεί στη συμμετοχή της Τουρκίας στην εκμετάλλευση και διαχείρισή των υδρογονανθράκων. Εάν το επιτύχει, θα ξαναγυρίσει στην αντίληψη ότι λύση συνιστά η «μη λύση».<br /> <br /> Τέλος, ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει η απάντηση του Άγγελου Συρίγου πως πρέπει να κινηθεί ο Κυριάκος Μητσοτάκης έναντι της Άγκυρας: «Δυστυχώς η νέα μου ιδιότητα, του βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας, επιβάλλει ορισμένα πράγματα να μη μπορούν να λεχθούν δημοσίως. Οπωσδήποτε πάντως το όπλο που χρησιμοποίησαν όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις μετά το 1999, αυτό της ευρωπαΐκής πορείας της Τουρκίας, είναι μετά το Brexit άχρηστο. Ούτε η Τουρκία ενδιαφέρεται να μπει στην ΕΕ, ούτε και η ΕΕ θέλει να δει την Τουρκία στους κόλπους της. Επομένως χρειαζόμαστε σε αυτό το πεδίο μία καινούργια στρατηγική».<br /> <br /> Διαβάστε αναλυτικά όλα όσα είπε<br /> <br /> Οι πληροφορίες επιμένουν πως η Άγκυρα σχεδιάζει έρευνες από τα τέλη Αυγούστου νοτίως του Καστελόριζου. Τί ακριβώς συμβαίνει;<br /> <br /> Εάν διαβάσουμε προσεκτικά τη δημοσιευθείσα είδηση, θα δούμε ότι η τουρκική κρατική εταιρεία πετρελαίου, γνωστή ως «ΤΡΑΟ», ζήτησε άδεια από το τουρκικόΓενικό Επιτελείο Ναυτικού για έρευνες νοτίως του Καστελόριζου. Οι Τούρκοι δεν μας συνηθίζουν σε τέτοιου είδους προκαταρκτικές ανακοινώσεις. Συνήθως βλέπουμε κατευθείαν είτε τη NAVTEXτου τουρκικού ΓΕΝ με την οποία δεσμεύεται μια περιοχή, είτε τη δημοσίευση στην τουρκική εφημερίδα της κυβερνήσεως. Αυτό επιβεβαιώνει ότι η Άγκυρα έχει πάρει μια κατ’ αρχήν απόφαση να προβεί σε έρευνες ανάμεσα στη Ρόδο και στο Καστελόριζο. Πρόκειται για την περιοχή που «εκχώρησε» η Τουρκία στην «ΤΡΑΟ» το 2012. Από εκεί και πέρα, προχωρά προσεκτικά. Στόχος είναι να διερευνήσει ποιες θα είναι οι αντιδράσεις της Ελλάδος. Σε αυτό το πλαίσιο έχει κατά καιρούς δεσμεύσει τμήματα αυτής της περιοχής για παράνομες σεισμογραφικές έρευνες από τουρκικά ερευνητικά σκάφη. Σε πολλές περιπτώσεις οι δεσμεύσεις δεν συνοδεύθηκαν από έρευνες. Κάπου εκεί θα ενέτασσα και τη συγκεκριμένη είδηση. Διερευνά τις ελληνικές αντιδράσεις. Θα σημείωνα επιπλέον ότι η διαρκής επαναφορά του θέματος ερευνών νοτίως του Καστελόριζου δημιουργεί εθισμό. Συνηθίζουμε στην ιδέα ότι κάτι συμβαίνει εκεί. Πρόκειται για κλασική μέθοδο με την οποία «γκριζάρει», «αμφισβητείται» μια περιοχή.<br /> <br /> Η Ελλάδα πώς πρέπει να αντιδράσει;<br /> <br /> Η Τουρκία έχει ένα χαρακτηριστικό. Πρέπει να λαμβάνει σαφή και καθαρά μηνύματα. Αλλιώς δημιουργείται σύγχυση. Είναι αυτό που έχει πάθει τώρα η Άγκυρα με την Αμερική και τους ρωσικούς πυραύλους S-400. Η μη επιβολή κυρώσεων εκ μέρους του αμερικανού προέδρου Τραμπ, δίνει την εντύπωση στον Ερντογάν ότι έχει περιθώριο χειρισμό του θέματος χωρίς να υπάρχουν υποχρεωτικά επιπτώσεις στη χώρα του. Η ελληνική εξωτερική πολιτική γνωρίζει καλά αυτό το τουρκικό χαρακτηριστικό. Κατά συνέπεια, πρέπει να δοθεί και το σαφές μήνυμα ότι δεν θα γίνουν δεκτές τέτοιες ενέργειες σε περιοχή που θεωρούμε ότι είναι δική μας υφαλοκρηπίδα<br /> <br /> Δηλαδή πρέπει η Ελλάδα να χρησιμοποιήσει όλα τα μέσα που διαθέτει στη διάθεσή της, έστω και αν οδηγηθούμε σε σύγκρουση με την Τουρκία;<br /> <br /> Τα μηνύματα δεν χρειάζεται να συνοδεύονται από πολεμικές κραυγές ή απειλές. Αυτό είναι ένα πεδίο που βολεύει πρωτίστως στην Άγκυρα. Χρησιμοποιεί την ελεγχόμενη ένταση, περιλαμβανομένων και των λεκτικών προκλήσεων, για να δημιουργήσει την εντύπωση ότι υπάρχουν διαφιλονικούμενες περιοχές και γκρίζες ζώνες κυριαρχίας. Εδώ και αρκετές δεκαετίες η μόνιμη επωδός της διεθνούς κοινότητας σε εντάσεις, όχι μόνο στις ελληνοτουρκικές σχέσεις αλλά και γενικότερα, είναι «μη μαλώνετε! Συζητήστε!». Πρόκειται για την αγγλική φράση «donotfight, talk!». Επομένως, χρειάζονται καθαρά και σαφή μηνύματα και αποφυγή λεκτικών ακροτήτων. Δεν χρειάζεται να πούμε ότι θα στείλουμε πολεμικά πλοία στην περιοχή. Η Άγκυρα γνωρίζει καλά ότι θα γίνει. Εάν περάσει σαφές μήνυμα με τις κόκκινες γραμμές της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής, η Άγκυρα δεν θα τις διασχίσει. Όσο προκλητική και να είναι, η τουρκική πολιτική ηγεσία δεν επιθυμεί πόλεμο με την Ελλάδα διότι γνωρίζει ότι θα είναι καταστροφικός και για τις δύο χώρες.<br /> <br /> Στην Κύπρο, μέχρι πού εκτιμάτε ότι θα το πάει η Τουρκία για τις γεωτρήσεις;<br /> <br /> Οι ανακαλύψεις υδρογονανθράκων σε περιοχές της κυπριακής ΑΟΖ που ελέγχονται από την Κυπριακή Δημοκρατία απειλούν να ανατρέψουν δύο στρατηγικές επιλογές της Τουρκίας. Η πρώτη επιλογή αφορά στην δήθεν επίλυση του κυπριακού με την τουρκική εισβολή το 1974 και τη συνεχιζόμενη κατοχή. Η δεύτερη στρατηγική επιλογή είναι η μετατροπή της Τουρκίας στο μοναδικό άξονα μεταφοράς φυσικού αερίου από την Ανατολή στη νότια Ευρώπη μετά το 2000. Οι υδρογονάνθρακες θέτουν εκ νέου το Κυπριακό αποδεικνύοντας ότι δεν έχει λυθεί από το 1974. Επίσης ανοίγουν θεωρητικώς μία εναλλακτική όδευση προς την ΕΕ κατ’ ευθείαν από τη Μεσόγειο. Γι’ αυτόν τον λόγο αντιδρά τόσο έντονα η Τουρκία. Δεν είναι τυχαίο ότι έχει δαπανήσει 1 δισεκατομμύριο € τα τελευταία έξι χρόνια για να αγοράσει ή ναυπηγήσει σεισμογραφικά και γεωτρητικά σκάφη. Ο Ερντογάν είναι αποφασισμένος να κυνηγήσει τρεις στόχους. Άμεσα θέλει να εμποδίσει την εκτέλεση του ενεργειακού προγράμματος της Κυπριακής Δημοκρατίας. Μεσοπρόθεσμα θέλει να έχει άμεση εμπλοκή στον έλεγχο των ενεργειακών αποθεμάτων νοτίως της Κύπρου. Σε βάθος χρόνου και με την προϋπόθεση ότι θα βρεθούν επαρκείς ποσότητες υδρογονανθράκων, θέλει να μεταφέρει το αέριο της ευρύτερης περιοχής μέσω του εδάφους της. Κατά συνέπεια, έχει ξεκινήσει μία περίοδος εντάσεως που θα διαρκέσει αρκετό καιρό.<br /> <br /> Πολλοί, πάντως, εκτιμούν πως τελικός στόχος της Άγκυρας είναι να οδηγήσει τη Λευκωσία –για κάποιους και την Αθήνα- σε έναν εφ’ όλης της ύλης διάλογο. Συμφωνείτε;<br /> <br /> Οι υδρογονάνθρακες είναι για την Τουρκία το μόνο θέμα συζητήσεως γύρω από το Κυπριακό. Ως προς την Ελλάδα πράγματι επιθυμεί έναν εφ’ όλης της ύλης διάλογο. Στον διάλογο θα πρέπει να εντάξουμε και το γεγονός ότι από το 2012 η Τουρκία θεωρεί ότι της ανήκει όλη η περιοχή ανάμεσα στη Ρόδο και στην Κύπρο. Εμφανίζεται όμως «γενναιόδωρα» να δείχνει διάθεση να συζητήσει με την Ελλάδα για το πώς θα συνεκμεταλλευθεί πιθανά ενεργειακά κοιτάσματα που βρίσκονται στις περιοχές υφαλοκρηπίδας νοτίως της Ρόδου, της Κάσου, της Καρπάθου και της Κρήτης καθώς και σε περιοχές της ΑΟΖ νοτίως της Κύπρου. Είναι καινοφανείς απόψεις που δεν έχουν καμία σχέση με το διεθνές δίκαιο της θάλασσας. Η Τουρκία δεν έχει ούτε θαλάσσιο μέτωπο προς τις συγκεκριμένες περιοχές.<br /> <br /> Τελικά πόσο αντέχει, κατά την άποψή σας, το Κυπριακό, να στηρίζετε στη …μη λύση;<br /> <br /> Διάβασα μία συνέντευξη του τουρκοκύπριου διαπραγματευτή Οζερσάι. Μεταξύ άλλων αναφέρει ότι τόσες γενιές μορφωμένων ανθρώπων περνούν από την ίδια αίθουσα διαπραγματεύσεων επί 50 χρόνια χωρίς αποτέλεσμα. Και καταλήγει στο ότι πρέπει να αναρωτηθούμε γιατί. Η δική μου απάντηση είναι ότι οι επιδιώξεις της κάθε πλευράς στο Κυπριακό απέχουν τόσο πολύ μεταξύ τους που δεν μπορεί να βρεθεί ελάχιστος κοινός τόπος. Στο παρελθόν η Τουρκία είχε επιλέξει ως λύση τη «μη λύση», δηλαδή τη διαιώνιση της παρούσας καταστάσεως. Μετά την ανακάλυψη υδρογονανθράκων στο νότιο τμήμα του νησιού η Τουρκία δεν είναι πια ικανοποιημένη από τη «μη λύση». Οι υδρογονάνθρακες είναι πλέον αναπόσπαστο τμήμα των συζητήσεων για το Κυπριακό. Η συζήτηση για το αέριο, όμως, δεν οδηγεί υποχρεωτικά σε επίλυση του Κυπριακού. Μπορεί να περιοριστεί στη συμμετοχή της Τουρκίας στην εκμετάλλευση και διαχείρισή των υδρογονανθράκων. Εάν το επιτύχει, θα ξαναγυρίσει στην αντίληψη ότι λύση συνιστά η «μη λύση».<br /> <br /> Ο Κυριάκος Μητσοτάκης πώς πρέπει να κινηθεί έναντι της Άγκυρας; Και πού μπορεί, κατά τη γνώμη σας, να προσβλέπει;<br /> <br /> Δυστυχώς η νέα μου ιδιότητα, του βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας, επιβάλλει ορισμένα πράγματα να μη μπορούν να λεχθούν δημοσίως. Οπωσδήποτε πάντως το όπλο που χρησιμοποίησαν όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις μετά το 1999, αυτό της ευρωπαΐκής πορείας της Τουρκίας, είναι μετά το Brexit άχρηστο. Ούτε η Τουρκία ενδιαφέρεται να μπει στην ΕΕ, ούτε και η ΕΕ θέλει να δει την Τουρκία στους κόλπους της. Επομένως χρειαζόμαστε σε αυτό το πεδίο μία καινούργια στρατηγική.<br /> <br /> <a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Έλληνας αναλυτής προειδοποιεί: «Αναπόφευκτη η ελληνική αντίδραση – Η Τουρκία θα προχωρήσει σε έρευνες μεταξύ Ρόδου -Καστελόριζου»

«Η Άγκυρα έχει πάρει μια κατ’ αρχήν απόφαση να προβεί σε έρευνες ανάμεσα στη Ρόδο και στο Καστελόριζο» εκτιμά ο Άγγελος Συρίγος, αν. καθη...

Διαβάστε την συνέχεια

«Ο κύβος ερρίφθη» για την τουρκική εισβολή στον Ευφράτη! Έναρξη 11 Αυγούστου.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi8U4KmZgQDQuEO35FjWj__FdOuPOxN3165VHuswerHvgG1hJt9Y0syW5McUd8zKEL8K4FjOKyAmjALwhzCVzQQUg34VTTrSaAuLKErgKP69HSyGQCmSwHFW2lREI-r7w8QrY3cl-xz1pI/s1600/erdogan_koyrdoi.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="433" data-original-width="770" height="358" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi8U4KmZgQDQuEO35FjWj__FdOuPOxN3165VHuswerHvgG1hJt9Y0syW5McUd8zKEL8K4FjOKyAmjALwhzCVzQQUg34VTTrSaAuLKErgKP69HSyGQCmSwHFW2lREI-r7w8QrY3cl-xz1pI/s640/erdogan_koyrdoi.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Ο τουρκικός στρατός ετοιμάζεται να εισβάλει στη Βόρεια Συρία ανατολικά του Ευφράτη. Ο πρόεδρος Ερντογάν προήδρευσε στο Συμβούλιο Άμυνας την 1η Αυγούστου και διόρισε νέους στρατηγούς αξιωματικούς για αυτή την επιχείρηση.<br /> <br /> Στις 3 Αυγούστου 2019, η τουρκική κυβέρνηση απέρριψε την πρόταση των ΗΠΑ για κοινό έλεγχο της λεγόμενης ζώνης «Rojava», η οποία υποτίθεται ότι κυβερνάται από νεοαφιχθέντα κουρδικό πληθυσμό.<br /> <br /> Μια τουρκική στρατιωτική πηγή, σύμφωνα με τον ιστότοπο<a href="https://www.internethaber.com/turk-askeri-yetkili-firat-operasyonunun-tarihini-acikladi-2041774h.htm?utm_source=gazeteoku&utm_medium=referral">ΙΝΤΕΡΝΕΤΧΑΜΠΕΡ</a>, διέρρευσε ότι η στατριωτική επιχείρηση ανατολικά του Εφράτη θα αρχίσει αμέσως μετά την μουσουλμανική γιορτή της Θυσίας (Κουρμπάν μπαϋραμί), που αρχίζει τις 11 Αυγούστου.<br /> <br /> <img height="338" src="https://www.pentapostagma.gr/wp-content/uploads/2019/08/Capture-5.jpg" width="640" /><br /> Μια στατιωτική πηγή που θέλησε να κρατήσει την ανωνυμία της, είπε στο ρωσικό RİA Novosti ότι «Ο Τουρκικός Στρατός θα αρχίσει την επιχείρηση ανατολικά του Ευφράτη αμέσως μετά το Κουρμπάν Μπαϋραμί, δηλαδή μετά τις 11 Αυγούστου».<br /> <br /> Η δήλωση αυτή του Τούρκου αξιωματικού έρχεται μετά την ξεκάθαρη δήλωση του Τούρκου Προέδρου Ερντογάν, ότι η Τουρκία θα εισβάλει στη Β. Συρία και ότι γι’ αυτό έχει ενημερώσει τις ΗΠΑ και τη Ρωσία, ενώ υπήρχε και σχετική ανακοίνωση του τουκρικού ΥΠΕΞ για το θέμα αυτό.<br /> <br /> <img height="307" src="https://image.piri.net/resim/imagecrop/2019/08/05/10/27/resized_abc86-f9bce20cabdheyeti.jpg" width="640" /><br /> <br /> Μέχρι σήμερα έχουν γίνει πολλές υψηλού επιπέδου συναντήσεις και συζητήσεις μεταξύ αξιωματούχων ΗΠΑ και Τουρκίας για το θέμα της Ζώνης Ασφαλείας<br /> <br /> Σημειώνεται ότι χθες Δευτέρα έγινε η πρώτη συνάντηση στρατιωτικών αντιπροσωπειών των ΗΠΑ και της Τουρκίας στην Άγκυρα, με αποκλειστικό θέμα τον καθορισμό της Ζώνης Ασφαλείας κατά μήκος των τουρκσυριακών συνόρων, ενώ σήμερα αναμένεται να γίνει η δεύτερη.<br /> <br /> Από τις μέχρι τώρα διαρροές φαίνεται ότι δεν υπάρχει συμφωνία, με τις ΗΠΑ να ξεκαθαρίζουν στην Τουρκία ότι αν εισβάλουν χωρίς την άδειά τους, θα επιβάλουν ζώνη απαγόρευσης πτήσεων στη Β. Συρία, με την Τουρκία να απαντά ότι θα υποστηρίξει τις επιχειρήσεις του τουρκικού στρατού με πυρά από το έδαφος και τον εναέριο χώρο της Τουρκίας.<br /> <br /> Η απάντηση των ΗΠΑ<br /> <br /> Τα αμερικανικά και διεθνή δελτία ειδήσεων μετέδωσαν εκτάκτως την είδηση, βάζοντας ως τίτλο: «Οποιαδήποτε επιχείρηση γίνει μονομερώς στη βόρεια Συρία, είναι απαράδεκτη από τις ΗΠΑ».<br /> <br /> Ενώ συνεχίζονται οι συνομιλίες και διαπραγματεύσεις στην Άγκυρα, μεταξύ στρατιωτικών αντιπροσωπειών ΗΠΑ-Τουρκίας, ο υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ, Mark Esper, ευρισκόμενος στην Ιαπωνία, έκανε δήλωση για το ενδεχόμενο η Τουρκία να πραγματοποιήσει μονομερώς επιχείρηση εισβολής στη Β. Συρία<br /> <br /> Συγκεκριμένα ο Esper δήλωσε για το θέμα: “Οποιαδήποτε επιχείρηση γίνει μονομερώς στη βόρεια Συρία, είναι απαράδεκτη από τις ΗΠΑ. Ελπίζουμε να καταλήξουμε σε συμφωνία με την Τουρκία για το θέμα”.<br /> <br /> Όσον αφορά τις Δημοκρατικές Δυνάμεις της Συρίας, τη ραχοκοκαλιά των οποίων αποτελούν οι Κούρδοι του YPG/PYD, ο τους Κούρδους της Συρίας, ο Esper είπε: “Η δική μας δουλειά είναι να παρεμποδίσουμε μια τέτοια επιχείρηση. Εμείς, οι ΗΠΑ, θα εμποδίσουμε να υποστούν απώλειες η Τουρκία αλλά και οι Δημοκρατικές Δυνάμεις της Συρίας στην περιοχή αυτή”.<br /> <br /> Το Reuters ανέφερε ότι ο Έσπερ είπε ότι μια επιχείρηση της Τουρκίας στην περιοχή “θα επηρεάσει αρνητικά τον αγώνα των Δημοκρατικών Δυνάμεων της Συρίας εναντίον του Ι.Κ.”.<br /> <br /> Η απάντηση του Ερντογάν<br /> <br /> Ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν δήλωσε σήμερα στη ομιλία του στους πρεσβευτές, αναφερόμενος στη Συρία ότι η Τουρκία θα καταβάλει υψηλότερο τίμημα, αν δεν κάνει σήμερα αυτό που χρειάζεται στο βόρειο τμήμα της εμπόλεμης αυτής χώρας και υπογράμμισε ότι οι τουρκικές επιχειρήσεις κατά της κουρδικής πολιτοφυλακής Μονάδες Προστασίας του Λαού (YPG) θα «εισέλθουν πολύ σύντομα σε νέα φάση».<br /> <br /> Υπενθυμίζοντας ότι η Τουρκία έχει ήδη εξαπολύσει δύο επιχειρήσεις στη βόρεια Συρία από το 2016, ο Ερντογάν τόνισε: «Θεού θέλοντος, η διαδικασία που έχουμε αρχίσει (…) θα εισέλθει πολύ σύντομα σε νέα φάση».<br /> <br /> «Αν δεν κάνουμε σήμερα αυτό που χρειάζεται, θα είμαστε αναγκασμένοι να το κάνουμε αύριο καταβάλλοντας πολύ υψηλότερο τίμημα», πρόσθεσε κατά την ομιλία του αυτή, η οποία αναμεταδόθηκε από την τηλεόραση.<br /> <br /> Οι δηλώσεις αυτές γίνονται την ώρα που η Τουρκία απειλεί εδώ και αρκετές μέρες να εξαπολύσει μια νέα επιχείρηση κατά της κουρδικής πολιτοφυλακής YPG, την οποία υποστηρίζουν οι ΗΠΑ στο πλαίσιο του αγώνα τους κατά των τζιχαντιστών του Ισλαμικού Κράτους.<br /> <br /> «Η αποξήρανση του έλους της τρομοκρατίας που βρίσκεται στο βόρειο τμήμα της Συρίας είναι η βασική μας προτεραιότητα», επέμεινε ο Ερντογάν. «Έως ότου εξαφανιστούν (οι ζώνες που ελέγχουν οι YPG), η Τουρκία δεν θα αισθάνεται ασφαλής», πρόσθεσε.<br /> <br /> <a href="https://www.pentapostagma.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

«Ο κύβος ερρίφθη» για την τουρκική εισβολή στον Ευφράτη! Έναρξη 11 Αυγούστου.

Ο τουρκικός στρατός ετοιμάζεται να εισβάλει στη Βόρεια Συρία ανατολικά του Ευφράτη. Ο πρόεδρος Ερντογάν προήδρευσε στο Συμβούλιο Άμυνας τ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Τουρκία επιδιώκει να κερδίσει τον άτυπο πόλεμο με την Ελλάδα χωρίς μάχη

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjDacKrU3ZKIEfPWdNnbUhr8H7z-BjjFtI27iJHsJdyFFMy0KKmY-qFdrat2gHs864bz2Uv9npizq0OrLTwvXqKh8L0kPe1Z6ANtBa6eZ10B4aLbVjLVsmPucbbEiJj9oyf01OiHHP-ifM/s1600/Screenshot1.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="758" height="336" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjDacKrU3ZKIEfPWdNnbUhr8H7z-BjjFtI27iJHsJdyFFMy0KKmY-qFdrat2gHs864bz2Uv9npizq0OrLTwvXqKh8L0kPe1Z6ANtBa6eZ10B4aLbVjLVsmPucbbEiJj9oyf01OiHHP-ifM/s640/Screenshot1.png" width="640" /></a></div> <br /> <b>Παναγιώτης Ήφαιστος</b><br /> Το κλίμα διαρκούς σχεδόν κρίσης στις σχέσεις της Ελλάδας με την Τουρκία δεν είναι κεραυνός εν αιθρία. Απορρέει από μια μακρόχρονη αναθεωρητική απειλή, την οποία η Ελλάδα διαχειρίζεται με στρατηγικά ανορθολογικό τρόπο. Αντί συγκρότησης μιας σιδερένιας αποτρεπτικής στρατηγικής και καλλιέργειας μιας υποστηρικτικής στρατηγικής κουλτούρας, επί μακρόν, η Ελλάδα κατεύναζε εάν δεν έκλεινε τα μάτια μπροστά στις τουρκικές αναθεωρητικές απειλές. <br /> <br /> Εξάλλου, ανεύθυνα και επιπόλαια πολλοί έβαζαν στο στόχαστρο όσους υποστήριζαν την συγκρότηση μιας αξιόπιστης αποτρεπτικής στρατηγικής. Συχνά με άθλιο, ανορθολογικό, υβριστικό και λαϊκίστικο τρόπο. Μερικοί ύπουλα, ή επειδή είναι άσχετοι, ταύτιζαν την αποτρεπτική στρατηγική με εθνικισμούς, παλληκαρισμούς και πολεμοχαρή κίνητρα. Οι συνέπειες όσον αφορά την άσκηση κυριαρχίας εντός ορίων που προβλέπει η διεθνής νομιμότητα είναι μεγάλες και ίσως καταστούν αβάστακτες. Ιδιαίτερα εάν ο κατευνασμός οδηγήσει σ’ ένα πόλεμο με τουρκικούς όρους.<br /> <br /> Πρωταρχικά, χρήζει να σκιαγραφηθεί η τουρκική απειλή, η οποία σε άλλες περιπτώσεις έτυχε πιο εκτενούς και πιο ενδελεχούς διερεύνησης. Ο ακριβής ορισμός της απειλής από τους κρατικούς θεσμούς είναι απαραίτητη προϋπόθεση στρατηγικής. Η σωστή διάγνωση της απειλής συναρτάται τόσο με την συγκρότηση των αποτρεπτικών λειτουργιών της εθνικής στρατηγικής, όσο και με την δέσμευση των αναγκαίων πόρων για την αντιμετώπισή της. Συχνά πολλοί γράφουμε: «δεν ξοδεύουμε ούτε ένα ευρώ περισσότερο ούτε ένα λιγότερο από ότι απαιτεί η αποτροπή της απειλής». Η τουρκική απειλή είναι ρητά και εμπράγματα βαθύτατα αναθεωρητική.<br /> <br /> Στο Αιγαίο, στην Θράκη και στην Κύπρο η απειλή αφορά τόσο τα εδαφικά όσο και τα θαλάσσια σύνορα. Ως προς το τελευταίο η Τουρκία δεν συμμορφώνεται με την διεθνή νομιμότητα και τις ρητές πρόνοιες των Συνθηκών. Ακόμη πιο σημαντικό, η τουρκική απειλή δεν αφορά κάποιο μεμονωμένο γεγονός, αλλά αυτό που στην στρατηγική θεωρία ορίζεται ως "απέραντη απειλή". <br /> Στο στόχαστρο η Συνθήκη της Λωζάνης <br /> <br /> Για να μην ανατρέξουμε σε πολλές επίσημες δηλώσεις του παρελθόντος, όπως αυτή της Τσιλέρ για τα νησιά και τις νησίδες, μπορούμε να αναφερθούμε στην μυστήρια πρόσκληση του Ερντογάν στην Αθήνα στο τέλος του 2017, όπου προκλητικά δήλωσε: «η Συνθήκη της Λωζάνης αφορά ολόκληρη την περιοχή. Πιστεύω ότι όλες οι Συνθήκες χρειάζονται μια επικαιροποίηση. Και η Λωζάνη, με βάση τα πρόσφατα γεγονότα, χρειάζεται μια επικαιροποίηση».<br /> <br /> Και συνέχισε, «Όταν μιλάω για επικαιροποίηση, μπορούμε να συζητήσουμε τα πάντα, από το Α ως το Ω». Από το Α έως το Ω, λοιπόν, και τα σύνορα των αξιώσεων είναι θολά και ανοικτά προς διεύρυνση. Όταν κάτι τέτοιο ισχύει, σημαίνει πως σε περίπτωση σύρραξης, εάν τα στρατεύματα του κράτους που απειλεί υπερφαλαγγίσουν τον αμυνόμενο δεν υπάρχουν όρια για το που θα σταματήσουν. <br /> <br /> Όταν πάντως σταματήσουν, εκεί θα είναι περίπου και τα νέα σύνορα που θα ορίσουν τα τετελεσμένα της βίας. Τετελεσμένα, τα οποία, όπως δείχνει η εμπειρία, είναι δύσκολο ή ανέφικτο να ανατραπούν, εάν ο αμυνόμενος είναι ο λιγότερο ισχυρός. Επιπλέον, έχοντας διανύσει πολλές δεκαετίες σταθερών αναθεωρητικών τουρκικών αξιώσεων και αντίστροφα κατευναστικών ελληνικών στάσεων, το αποτέλεσμα είναι να δημιουργηθεί η ενδεχομένως λανθασμένη παράσταση ότι εάν ξεσπάσουν και κλιμακωθούν εχθροπραξίες η Ελλάδα θα είναι εύκολος στόχος. <br /> <br /> Η παράσταση που δίνουμε πάντως είναι ο κατευνασμός, το έλλειμμα υποστηρικτικής κοινωνικοπολιτικής συναίνεσης για τους σκοπούς της στρατηγικής. Οι επιπόλαιες δηλώσεις ηγετών προδίδουν άγνοια ή επιπολαιότητα (π.χ. για τα θαλάσσια σύνορα). Είναι κραυγαλέα η άγνοια αρμοδίων όσον αφορά τους όρους, τις έννοιες και τις ποικίλες πτυχές μιας εθνικής στρατηγικής. Επιπλέον, ευρέως διαδεδομένες θέσεις, αντιλήψεις και συμπεριφορές σε όλα τα επίπεδα της ελληνικής ζωής οδηγούν τους Τούρκους στο να πιστέψουν ότι χωρίς κόστος, ή με ελάχιστο κόστος, μπορούν να αλλάξουν το ισχύον εδαφικό και κυριαρχικό καθεστώς και να θέσουν πλήρως την Κύπρο στα πεδία της τουρκικής επικυριαρχίας. <br /> <br /> Η Τουρκία επιδιώκει νίκη χωρίς μάχη <br /> <br /> Εντυπωσιακή αντίθετη παράσταση βέβαια δόθηκε από το μεγαλειώδες συλλαλητήριο στο Σύνταγμα στις 4 Φεβρουαρίου του 2018, το οποίο εν τούτοις έγινε αφορμή για να εξυβριστούν οι Έλληνες που συμμετείχαν σαν «ετερόκλητος όχλος». Μια δηλαδή ξεκάθαρα αυταρχική και δεσποτική αντίληψη των σχέσεων πολίτη, κοινωνίας και εξουσίας. <br /> <br /> Οι αρνητικές παραστάσεις για την αξιοπιστία της Ελλάδας εδραιώνονται και από το γεγονός ότι οι Τούρκοι, με απειλή χρήσης βίας, ή με κρίσεις χαμηλής έντασης στο Αιγαίο και στην Κύπρο, ήδη πέτυχαν να εκπληρώσουν μια σειρά βραχυχρόνιων και μεσοπρόθεσμων σκοπών. Με άλλα λόγια ανοίγουν τον δρόμο για να κερδίσουν μακροπρόθεσμα τον πόλεμο χωρίς μάχη. <br /> <br /> Αυτό αληθεύει απόλυτα και κάθε αμφισβήτηση είναι αξιοθρήνητη: Επί σειρά δεκαετιών η Ελλάδα δεν άσκησε τα κυριαρχικά δικαιώματά της στα θαλάσσια πεδία, όπως προνοεί η διεθνής νομιμότητα, κάτι που σχεδόν θα διπλασίαζε την ελληνική επικράτεια. Παρενθετικά σημειώνεται πως όπως σωστά σημειώνει ο Hans Morgenthau στο μνημειώδες έργο του "Πολιτική μεταξύ των Εθνών", «βιώσιμο είναι ένα κράτος όταν μπορεί να εφαρμόσει τις πρόνοιες του διεθνούς δικαίου για την επικράτειά του». Διόλου τυχαία, ο κορυφαίος διεθνολόγος, που διαμόρφωσε την αμερικανική πολιτική σκέψη και που δεν πάσχει από νομικίστικες παθολογίες, ορίζει το εθνικό συμφέρον με όρους ισχύος. <br /> <br /> Η μη άσκηση των κυριαρχικών δικαιωμάτων έχει ως οδυνηρή συνέπεια η Ελλάδα να μην απολαμβάνει τον υποθαλάσσιο πλούτο της, όπως συμβαίνει ακόμη και με πολύ μικρότερα κράτη. Εδραιώνεται έτσι η εικόνα ενός αναλώσιμου και στρατηγικά αναξιόπιστου κράτους. Κι αυτό ενθαρρύνει και άλλους αναθεωρητισμούς στην περιφέρειά της. Ακόμη, το δόγμα "η Κύπρος είναι μακριά" –ένα νησί δηλαδή στο οποίο πέραν των πλουτοπαραγωγικών πόρων και της γεωπολιτικής του σημασίας ζουν εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες– σημαίνει πως εάν η Μεγαλόνησος περιπέσει στα πεδία της τουρκικής επικυριαρχίας, η στρατηγική παγίδευση της Ελλάδας θα έχει βαθύτατες προεκτάσεις.<br /> <br /> <a href="https://slpress.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Η Τουρκία επιδιώκει να κερδίσει τον άτυπο πόλεμο με την Ελλάδα χωρίς μάχη

Παναγιώτης Ήφαιστος Το κλίμα διαρκούς σχεδόν κρίσης στις σχέσεις της Ελλάδας με την Τουρκία δεν είναι κεραυνός εν αιθρία. Απορρέει από μ...

Διαβάστε την συνέχεια

Άσαντ και Τραμπ ξαναέκαναν τη Ρωσία παγκόσμια δύναμη

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgpWwJlMQgIWphXboyv3Ds8w7NKZENgYkV-BuQg9XTqpMLkUp0FduKKck50RSoNHls7rVY02lsWamZmYiTGq-wBmZgsqbrUkM_gIv2y0qWmL53MCzWKooMBESyXXPJ-w4UqOfbArPIUtHs/s1600/trump_putin_assad.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="758" height="336" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgpWwJlMQgIWphXboyv3Ds8w7NKZENgYkV-BuQg9XTqpMLkUp0FduKKck50RSoNHls7rVY02lsWamZmYiTGq-wBmZgsqbrUkM_gIv2y0qWmL53MCzWKooMBESyXXPJ-w4UqOfbArPIUtHs/s640/trump_putin_assad.png" width="640" /></a></div> <br /> <b>Γιώργος Λυκοκάπης </b><br /><i>«Αγαπητέ κύριε πρόεδρε, παρακαλώ δεχθείτε τα ειλικρινή συγχαρητήρια μου για την 75η επέτειο της σύστασης των διπλωματικών σχέσεων μεταξύ των χωρών μας».</i> Ο Ρώσος πρόεδρος Πούτιν, πάντα λακωνικός, συνεχάρη τον Σύρο ομόλογο του Άσαντ, για την 75η επέτειο από την σύναψη διπλωματικών σχέσεων Ρωσίας-Συρίας. Πράγματι οι δύο ηγέτες, οι μεγάλοι νικητές του συριακού εμφυλίου, έχουν κάθε λόγο να πανηγυρίζουν. <br /><br />Ο Σύρος ηγέτης, όχι μόνο δεν μετράει μέρες, αλλά θα έχει πρωταγωνιστικό ρόλο σε μία μεταπολεμική Συρία. Είναι φανερό πως βρίσκεται σε θέση ισχύος. Κανέναν πλέον δεν απασχολεί πως η συριακή πολεμική αεροπορία εξακολουθεί να σφυροκοπά τα υπολείμματα των αντικαθεστωτικών δυνάμεων. Προφανώς και ο Μπασάρ αλ Άσαντ γνωρίζει πως δύσκολα θα επιβίωνε το καθεστώς του, χωρίς την πολύτιμη ρωσική υποστήριξη.<br /><br />Πλέον, ουδείς μιλάει για αλλαγή καθεστώτος στην Συρία, ούτε καν οι ΗΠΑ. Επισήμως η μοναδική "κόκκινη γραμμή" της Ουάσιγκτον είναι η χρήση χημικών όπλων από την Δαμασκό. Πάντως, ούτε η κυβέρνηση Τραμπ μοιάζει διατεθειμένη να την τηρήσει. Τον περασμένο Μάιο, οι ΗΠΑ κατηγόρησαν το μπααθικό καθεστώς για χρήση χημικών στην βορειοδυτική Συρία. Και όμως η Ουάσιγκτον αρκέστηκε σε ορισμένες ρητορικές προειδοποιήσεις, αρνούμενη περαιτέρω εμπλοκή.<br /><br /><div> Διαψεύδοντας τις εκτιμήσεις της κυβέρνησης Ομπάμα, η εμπλοκή της Μόσχας στην Συρία δεν εξελίχθηκε σε νέο Αφγανιστάν. Στον αντίποδα, οι Ρώσοι θριάμβευσαν σε ένα άγριο πολεμικό μέτωπο, έχοντας ελάχιστες απώλειες. Και δεν αναφερόμαστε μόνο στην επικράτηση του Μπασάρ αλ Άσαντ. Η συριακή κρίση ήταν το έναυσμα για την δυναμική επιστροφή της Μόσχας στο γεωπολιτικό παιχνίδι της Μέσης Ανατολής.</div> <div>   <br />Business με όλους κάνει η Μόσχα <br /><br />Τα χρόνια του Ψυχρού Πολέμου η επιρροή της Μόσχας ήταν ισχυρή στον Αραβικό Κόσμο. Η τότε Σοβιετική Ένωση είχε επιλέξει να συμμαχήσει με τα λεγόμενα "προοδευτικά" αραβικά καθεστώτα. Δηλαδή καθεστώτα που εμπνέονταν από τις εκκοσμικεύμενες θεωρίες του αραβικού εθνικισμού και σοσιαλισμού και υποστήριζαν την παλαιστινιακή υπόθεση. Όμως, χώρες όπως η Σαουδική Αραβία, δεν είδαν ποτέ με καλό μάτι την επιρροή της Σοβιετικής Ένωσης.<br /><br />Είναι ο λόγος που οι σχέσεις της κομμουνιστικής Μόσχας με τις συντηρητικές μοναρχίες του Κόλπου ήταν ανοιχτά εχθρικές. Επομένως, η συμμαχία Πούτιν-Άσαντ συνεχίζει μία πάγια διπλωματική παράδοση από τα χρόνια της Σοβιετικής Ένωσης. Είδαμε πως από την έναρξη του συριακού εμφυλίου, τα αραβικά κράτη επέλεξαν να απομονώσουν το καθεστώς Άσαντ, αποβάλλοντας την Συρία από τον Αραβικό Σύνδεσμο. Ακόμα και η Χαμάς στράφηκε εναντίον του, παρόλο που η έδρα της παλαιστινιακής οργάνωσης βρίσκονταν στην Δαμασκό. <br /><br />Όμως δεν είδαμε μία αντίστοιχη απομόνωση της Ρωσίας στην Μέση Ανατολή. Στην πραγματικότητα συνέβη ακριβώς το αντίθετο. Όλα τα κράτη της Μέσης Ανατολής επιδιώκουν άριστες σχέσεις με την Ρωσία του Πούτιν, ακόμα και η Σαουδική Αραβία. Η καλή χημεία του Ρώσου προέδρου με τον πρίγκηπα-διάδοχο Σαλμάν ουδόλως διαταράχθηκε, παρόλο που οι δύο χώρες υποστήριξαν διαφορετικά στρατόπεδα στον συριακό εμφύλιο. Στην πραγματικότητα, η Ρωσία του Πούτιν επιδιώκει να κάνει business με όλους. <br /><br />Διαπραγματεύεται την πώληση μαχητικών SU-35 με το στρατιωτικό καθεστώς της Αιγύπτου. Ρυθμίζει τις τιμές του πετρελαίου στον ΟΠΕΚ από κοινού με την Σαουδική Αραβία. Συνομιλεί σε ανώτατο επίπεδο με τους Αμερικανούς και το Ισραήλ για τα φλέγοντα ζητήματα της Μέσης Ανατολής. Αυτό έδειξε η τριμερής συνάντηση των συμβούλων Εθνικής Ασφάλειας της αμερικανικής, της ρωσικής και της ισραηλινής κυβέρνησης, η οποία πραγματοποιήθηκε τον περασμένο Ιούνιο στην Ιερουσαλήμ. </div> <div> <br />Πως ο Πούτιν κέρδισε τον σεβασμό των Αράβων <br /><br />Η Μόσχα έμαθε το μάθημα της από την σοβαρή ρήξη στις σχέσεις Αιγύπτου-Σοβιετικής Ένωσης το 1973. Ο τότε Αιγύπτιος πρόεδρος Ανουάρ Σαντάτ αποφάσισε να συγκρουστεί με την ΕΣΣΔ, απελαύνοντας χιλιάδες σοβιετικούς στρατιωτικούς συμβούλους από την χώρα. Η Μόσχα, η οποία είχε προσφέρει μεγάλη οικονομική βοήθεια στην νασερική Αίγυπτο, ποτέ της δεν συγχώρεσε την "αχαριστία" του Σαντάτ. ΗΠΑ και Σαουδική Αραβία είχαν χαιρετήσει την στροφή του Αιγύπτιου προέδρου, η οποία είχε κορυφωθεί με την ιστορική συμφωνία ειρήνης που υπέγραψε με το Ισραήλ. <br /><br />Όμως, η σημερινή ρωσική εξωτερική πολιτική διαφέρει από εκείνη της Σοβιετικής Ένωσης. Με εξαίρεση τον συριακό εμφύλιο, η Ρωσία του Πούτιν αποφεύγει την εμπλοκή της στις υποθέσεις της Μέσης Ανατολής. Η Μόσχα τήρησε εξαιρετικά συγκρατημένη στάση στα γεγονότα της Αραβικής Άνοιξης, την στιγμή που η Ουάσιγκτον υποστήριξε την απομάκρυνση του Χόσνι Μουμπάρακ από την προεδρία της Αιγύπτου. Το συγκεκριμένο γεγονός είχε σοκάρει χώρες, όπως η Σαουδική Αραβία, η οποία είχε δει τους Αμερικανούς να "προδίδουν" ένα, παραδοσιακό σύμμαχό τους. Κάτι που δεν έκανε η Μόσχα στην περίπτωση του Μπασάρ αλ Άσαντ. <br /><br />Όλα τα αραβικά καθεστώτα είναι βαθύτατα διεφθαρμένα και αυταρχικά. Αυτό που τρέμει περισσότερο κάθε Άραβας ηγέτης είναι το ενδεχόμενο ανατροπής του. Ο Ρώσος πρόεδρος Πούτιν δεν φάνηκε "αχάριστος" έναντι του Άσαντ, κερδίζοντας τον σεβασμό ακόμα και των αραβικών χωρών που μεθόδευαν την ανατροπή του Σύρου ηγέτη. Φοβούμενοι μην έχουν το τέλος του Μουμπάρακ, ακόμα και οι πιο φιλοαμερικανοί Άραβες ηγέτες προσέγγισαν την Μόσχα, προκειμένου να περιορίσουν την εξάρτηση τους από την Ουάσιγκτον. <br /><br />Η πιο χαρακτηριστική περίπτωση είναι αυτή του πρίγκηπα Σαλμάν, του φιλόδοξου διαδόχου του θρόνου της Σαουδικής Αραβίας. Όπως είδαμε η φρικτή δολοφονία του Σαουδάραβα δημοσιογράφου Τζαμάλ Κασόγκι σόκαρε τις κυβερνήσεις όλου του κόσμου, εκτός της ρωσικής. Κανένας Ρώσος κυβερνητικός αξιωματούχος δεν επέρριψε την ευθύνη της δολοφονίας Κασόγκι στον πρίγκηπα Σαλμάν, κάτι που εκτίμησε σίγουρα ο φιλόδοξος διάδοχος του θρόνου. </div> <div> <br />“Βούτυρο στο ψωμί” της Μόσχας <br /><br />Όμως, η Ρωσία έχει πλέον status μιας πλανητικής δύναμης, παραδόξως χάρη και στον Ντόναλντ Τραμπ. Η Μόσχα εμφανίζεται ως ένα ιδανικό αντίβαρο έναντι του αναθεωρητισμού που επιδεικνύει ο Αμερικανός πρόεδρος στην οικονομία και στην διεθνή σκηνή. Χώρες όπως η Κίνα, το Ιράν και η Τουρκία μοιάζουν πρόθυμες να υπερβούν τους όποιος ανταγωνισμούς τους με την Μόσχα, έναντι της απειλής που ακούει στο όνομα Τραμπ. Βλέπουμε να συγκροτούνται πλέον συμμαχίες, που τα προηγούμενα χρόνια έμοιαζαν απολύτως αδιανόητες. Για παράδειγμα η άτυπη συμμαχία Ρωσίας-Τουρκίας, παρά τις επιμέρους διαφορές τους στην Συρία, δεν μοιάζει ευκαιριακή. <br /><br />Πάγιος στόχος της ρωσικής εξωτερικής πολιτικής ήταν και είναι η υπονόμευση της νοτιοανατολικής πτέρυγας του ΝΑΤΟ. Δύσκολα ο Πούτιν θα βρει καλύτερο σύμμαχο από τον Τούρκο ομόλογό του Ερντογάν, ο οποίος επέλεξε να προμηθευτεί τους ρωσικούς πυραύλους S-400, αγνοώντας τις απειλές των ΗΠΑ. Επίσης, πολύ δύσκολα θα έβρισκε πιο πρόθυμο Αμερικανό πρόεδρο να εξυπηρετήσει την ρωσική στρατηγική από τον Τραμπ, ο οποίος ακόμα σκέφτεται αν θα επιβάλει κυρώσεις στην Τουρκία για τους S-400.<br /><br /><a href="https://slpress.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

Άσαντ και Τραμπ ξαναέκαναν τη Ρωσία παγκόσμια δύναμη

Γιώργος Λυκοκάπης  «Αγαπητέ κύριε πρόεδρε, παρακαλώ δεχθείτε τα ειλικρινή συγχαρητήρια μου για την 75η επέτειο της σύστασης των διπλωματι...

Διαβάστε την συνέχεια

Με μηδενική διακλαδικότητα η Τουρκία κατά των Κούρδων, αλλά με απόκτηση πολεμικής εμπειρίας

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhN8dxNXBbwnzvAQxaZ3YEEt76Tb-6lmOKi25dNlEUtoc3zTb-p9IXfLmCMmblzD7tyPomiapFTcYTlWHRiItXc9ljQdkrwqZD1coiNZOhmeeWfJObk6sJ1BXef75dk_RREzkzd6TeyY2Y/s1600/akar-stratiotes.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="437" data-original-width="777" height="358" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhN8dxNXBbwnzvAQxaZ3YEEt76Tb-6lmOKi25dNlEUtoc3zTb-p9IXfLmCMmblzD7tyPomiapFTcYTlWHRiItXc9ljQdkrwqZD1coiNZOhmeeWfJObk6sJ1BXef75dk_RREzkzd6TeyY2Y/s640/akar-stratiotes.jpg" width="640" /></a></div> <br />Από την μια πλευρά οι Τούρκοι επιτελείς στέλνουν στα Ανατολικά σύνορα τους, κατά των Κούρδων ως «πρόβατα επί σφαγή» τακτικό στρατό, δίχως να έχουν φανεί δείγματα ουσιαστικής διακλαδικότητας, που θα μπορούσαν να επιφέρουν ουσιαστικά πλήγματα. <div> <br /></div> <div> Από την άλλη ξεκάθαρα οι γείτονες μας αποκτούν ουσιαστική πολεμική εμπειρία, με τα φέρετρα που επιστρέφουν πίσω στην Τουρκία, να μην ενδιαφέρουν τόσο πολύ την κοινή γνώμη και φυσικά να μην επηρεάζονται στελέχη και στρατεύσιμοι από τις απώλειες στην μάχη.</div> <div> <br /></div> <div>  Το τελευταίο σίγουρα δρα καταλυτικά στον τομέα των ψυχολογικών επιχειρήσεων υπέρ της Άγκυρας η οποία φροντίζει να ποτιστούν όλοι οι υπόλοιποι με το απαραίτητο μίσος που απαιτείται ώστε να συνεχιστούν οι αιματηρές επιχειρήσεις κατά των Κούρδων μαχητών. </div> <div> <br /></div> <div> Τι δείχνουν οι έως τώρα αναλύσεις που γίνονται για τις Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις Η οργάνωση που είχαν και διατηρούν οι «άτακτοι» του ανταρτοπόλεμου Κούρδοι, είχαν προκαλέσει σοβαρότατες απώλειες στον τακτικό στρατό της Τουρκίας, οι οποίες φυσικά είχαν επιδράσει στην ψυχολογία του αντιπάλου.</div> <div> <br /></div> <div>  Οι κινήσεις των Ενόπλων Δυνάμεων της Τουρκίας πολλές φορές έχουν αναλυθεί στο Ελληνικό επιτελείο και δεν είναι λίγα τα συμπεράσματα που βγαίνουν μέσα από τις δυο προηγούμενες επιχειρήσεις της γειτονικής μας χώρας κατά των Κούρδων οι οποίοι μάχονται μόνοι τους απέναντι σε μια χώρα με ισχυρή υπεροπλία στην περιοχή. </div> <div> <br /></div> <div> Στο δόγμα αντιμετώπισης ασύμμετρων απειλών είχαν φανεί πολύ σοβαρές ελλείψεις από τον τακτικό στρατό της Τουρκίας, η οποία θεωρείται μια από τις πιο σημαντικές τακτικές δυνάμεις σε επίπεδο ΝΑΤΟ. </div> <div> <br /></div> <div> Τα πλάνα από επιθέσεων που είχαν πραγματοποιήσει Κούρδοι κατά του Στρατού της Τουρκίας και είχαν δει το φως της δημοσιότητας μέσω του διαδικτύου, αναδείκνυαν ότι δεν υπήρχε συντονισμός κινήσεων, όπως στην περίπτωση πλήγματος σε άρμα μάχης της Τουρκίας, που αντί να υπάρχει ανασύνταξη δυνάμεων και κάλυψη εκείνων που είχαν δεχτεί το χτύπημα, φαίνονταν το αψυχολόγητο της στιγμής με ανούσιες κινήσεις των υπολοίπων αρμάτων μπρος ή προς τα πίσω σ’ ένα πεδίο που κανείς δεν ήξερε τι τους επιφύλασσε η επόμενη στιγμή. </div> <div> <br /></div> <div> Συμπερασματικά σε τέτοιου είδους στιγμές που δεν ήταν μια ή δυο ή μια τυχαία στιγμή, ήταν ξεκάθαρο ότι το επίπεδο εκπαίδευσης σε καταστάσεις απεμπλοκής με τον αντίπαλο, δεν ήταν ούτε καν οι στοιχειώδεις. Σε άλλη περίπτωση είχε φανεί πως η συνεργασία μηχανοκίνητου πεζικού και αρμάτων μάχης δεν υπήρχε, δρούσαν ξεχωριστά και μεμονωμένα οι δυνάμεις κι εκεί φάνηκε με τον πλέον περίτρανο τρόπο ότι στην Τουρκία δεν μετράνε καθόλου τις απώλειες που μπορεί να έχουν, στέλνοντας τακτικό στρατό ως «ώμο κρέας, προβάτων επί σφαγή.» </div> <div> <br /></div> <div> Άλλος κόσμος η Τουρκική Πολεμική Αεροπορία κι άλλος ο Στρατός Ξηράς της Τουρκίας Η έννοια της διακλαδικότητας, αν όχι και των τριών κλάδων των ΤΕΔ, δεν έχει φανεί στις δυο προηγούμενες επιχειρήσεις ούτε μεταξύ Στρατού Ξηράς και Τουρκικής Πολεμικής Αεροπορίας. Η δράση και σ’ αυτό το επίπεδο θεωρείται μεμονωμένη, π.χ., μόνο η Τουρκική Πολεμική Αεροπορία να βομβαρδίζει ορεινά σπήλαια και κρησφύγετα. Μόνο οι Ίλες των αρμάτων μάχης να προελαύνουν στο Κομπάνι. </div> <div> <br /></div> <div> Συνδυασμένη δράση, όπως νοείται κατά τα Δυτικά πρότυπα, που τόσες διασυμμαχικές ασκήσεις γίνονται για να επιτευχθεί η διαλειτουργικότητα μεταξύ δυνάμεων του ΝΑΤΟ και η διακλαδικότητα ανάμεσα στις δυνάμεις ενός κράτους μέλους της Συμμαχίας, δεν έχουν φανεί από τις Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις κατά τις δυο προγενέστερες επιχειρήσεις που είχαν κάνει οι Τούρκοι κατά των Κούρδων μαχητών. </div> <div> <br /></div> <div> Η αμυντική βιομηχανία της Τουρκίας διαφημίζεται και η πολεμική εμπειρία αποκτάται Επιπλέον με τα Τ-129, τα εγχώρια επιθετικά ελικόπτερα που διαθέτει η Τουρκία, από τη μια πλευρά- όπως και στο επίπεδο των UAV – η γειτονική χώρα έχει ξεχωρίσει πως πόνταρε και ως ένα σημείο κερδίζει στον εξοπλιστικό τομέα, αναδεικνύοντας ότι μπορεί να έχει και να στηρίζεται σε δικές της αποκλειστικά εξοπλιστικές κινήσεις. </div> <div> <br /></div> <div> Όμως μέχρι στιγμής οι πληροφορίες που συλλέγονται αναφέρουν πως δεν έχουν επιδείξει ιδιαίτερη μαχητική ικανότητα και στο κομμάτι της Αεροπορίας Στρατού. Αντιθέτως με τα Μη Επανδρωμένα Αεροσκάφη, όχι μόνο στον επιτηρητικό τομέα, αλλά και στον καθαρά επιθετικό, έχουν δείξει πως εκεί τα κατάφερε η εγχώρια πολεμική τους βιομηχανία. </div> <div> <br /></div> <div> Όλα τα προηγούμενα είναι σίγουρα στα κατά εκτός των UAV, όμως πολεμώντας μαθαίνει κανείς πως να μην επαναλαμβάνει τα ίδια λάθη, αποκτά την πολεμική εμπειρία που θέλει και πολλές φορές έχει φανεί ότι επιδιώκει. </div> <div> <br /></div> <div> Θα επαναλάβουμε κλείνοντας και μια σημαντική πληροφορία; πως οι μονάδες που αποστέλλονται στα Ανατολικά σύνορά, στη συνέχεια επιστρέφουν και ορισμένες από αυτές- κυρίως οι Αξιωματικοί με την πολεμική εμπειρία- μετατίθενται σε μονάδες στα παράλια, με ότι αυτό σημαίνει για το επιθετικό πνεύμα που επιθυμούν οι γείτονές μας να υπάρχει στο στράτευμά τους.<br /><br /><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

Με μηδενική διακλαδικότητα η Τουρκία κατά των Κούρδων, αλλά με απόκτηση πολεμικής εμπειρίας

Από την μια πλευρά οι Τούρκοι επιτελείς στέλνουν στα Ανατολικά σύνορα τους, κατά των Κούρδων ως «πρόβατα επί σφαγή» τακτικό στρατό, δίχως ...

Διαβάστε την συνέχεια

ΠΑ vs THK 2020-2030: Σύγκριση δυνάμεων κι εξαγωγή συμπερασμάτων

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjOylXwRNoAa4yHnDXLtBF37bl6HGfxLhmkXGpfNW9I72u93ShnN2NLc7dSS15pZxL1TZqOVPqT3b7Xzw8B2EzAJh7xaNf3RwFIJK8FGRJDMh4baWWgddCkh3rAA4y2heM2XI3H9gu2CCg/s1600/aeroplana-polemiki-aeroporia.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="500" data-original-width="880" height="362" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjOylXwRNoAa4yHnDXLtBF37bl6HGfxLhmkXGpfNW9I72u93ShnN2NLc7dSS15pZxL1TZqOVPqT3b7Xzw8B2EzAJh7xaNf3RwFIJK8FGRJDMh4baWWgddCkh3rAA4y2heM2XI3H9gu2CCg/s640/aeroplana-polemiki-aeroporia.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Η Ελληνική και η Τουρκική Πολεμική Αεροπορία (ΠΑ και ΤΗΚ αντίστοιχα), παρά τα όποια προβλήματα τους, είναι σύγχρονες αεροπορίες, που εφαρμόζουν εξελιγμένες τακτικές. Πρόκεται για δυνάμεις άρτια εκπαιδευμένες (σε σχέση με τον παγκόσμιο μέσο όρο), που επιπλέον ανήκουν και στο ΝΑΤΟ. <br /> <br /> Σε μια ενδεχόμενη αναμέτρηση λοιπόν των 2 Αεροποριών, αναμένεται να εκτελεστούν πολυσύνθετες αποστολές κι επιχειρήσεις μεγάλης έντασης και διάρκειας. Μάλιστα, αναμένεται να είναι τόσο αμφίρροπη κι έντονη αναμέτρηση, που όμοια της ίσως δεν έχουμε ξανασυνατήσει από την εποχή του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.<br /> <br /> Αν και η άποψη του γραφόντος είναι πως το προσωπικό της ΠΑ πετυχαίνει μακράν καλύτερες επιδοσεις από αυτό της ΤΗΚ, εντούτοις τούτο δεν θα ληφθεί υπόψιν στη συνέχεια του άρθρου, για λόγους αντικειμενικότητας. <br /> <br /> Παρακάτω θα δούμε τους πιθανούς στόλους μαχητικών Α’ Γραμμής των 2 Πολεμικών Αεροποριών ανά 5ετια (2020-2025-2030), και θα βγάλουμε ορισμένα συμπεράσματα για το «πως στέκεται» η ΠΑ σε σύγκριση με την ΤΗΚ, και πως αναμένεται να «σταθεί» το 2030. <br /> <br /> Σημειώσεις – Επεξηγήσεις <br /> Δεν έχουν ληφθεί υπόψιν τυχόν απώλειες αεροσκαφών από τυχόν πιθανά (κι απευκταία για την ΠΑ μας) ατυχήματα.<br /> Χωρίσαμε τα μαχητικά σε 4 «ποιοτικές» κατηγορίες (γενιές), για να εξεταστεί η ποιοτητα των 2 Αεροποριών. Οι κατηγορίες έχουν ως εξής:<br /> 5ης γενιάς: Μαχητικά με ιδιότητες «stealth» και προηγμένο data fusion όπως το F-35 / TF-X (υποθετικά) κοκ.<br /> 4,5 γενιάς: Μαχητικά 4ης γενιάς με ραντάρ AESA κι εξελιγμένους υπολογιστές αποστολής, όπως τα F-16 Viper.<br /> 4ης γενιάς: Εξελιγμένα αεροσκάφη 3ης γενιάς, όπως τα Mirage 2005Mk2 και τα F-16 Block 52+/Adv.<br /> 3ης γενιάς: Αεροσκάφη F-16 Block 30-50, Mirage 2000, καθώς και αναβαθμισμένα μαχητικά 2ης γενιάς (F-4 PI2000/ Terminator)<br /> Τέλος, θεωρήσαμε ως δεδομένα, την ομαλή παράδοση των αναβαθμισμένων F-16V, καθώς και την ολοκλήρωη της ανάπτυξης του TF-X το 2026-7. <br /> <br /> ΠΑ vs THK το 2020<br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiQHzjwAcQkvnASU8XpNcwMTFpu_Afm8jNoHZOQwHELTKWtPa0h7K0_vkzH6q9Yq2oGXaId7VOn_NnizGJ5oaXAX7tfLTcKtFZ_Ul9s4Fe-UEWJ4O1jiZAnl2IR3ASoawEF_ji6rm95guw/s1600/%25CE%25A0%25CE%2591+vs+THK+%25CF%2584%25CE%25BF+2020.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="720" data-original-width="1280" height="360" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiQHzjwAcQkvnASU8XpNcwMTFpu_Afm8jNoHZOQwHELTKWtPa0h7K0_vkzH6q9Yq2oGXaId7VOn_NnizGJ5oaXAX7tfLTcKtFZ_Ul9s4Fe-UEWJ4O1jiZAnl2IR3ASoawEF_ji6rm95guw/s640/%25CE%25A0%25CE%2591+vs+THK+%25CF%2584%25CE%25BF+2020.jpg" width="640" /></a></div>     <i> Σύγκριση στόλου μαχητικών Α’ Γραμμής της ΠΑ και της ΤΗΚ το 2020.</i><br /> <br /> Εδώ θα πρέπει να πούμε, πως σύμφωνα με παλαιότερες αναφορές και δηλώσεις Αξιωματούχων και Αξιωματικών του ΥΠΕΘΑ και της ΠΑ, η αναλογία δυνάμεων ανάμεσα στην ΠΑ και την ΤΗΚ πρέπει να είναι κατ’ελάχιστο 7,5:10, αλλά με Ελληνική ποιοτική υπεροχή. Κάτι που το 2020 (και σήμερα) δεν ισχύει επ’ουδενί, διότι μπορεί η ΠΑ να απολαμβάνει σχετικά καλή αναλογία στους συνολικούς αριθμούς αεροσκαφών (8,8:10), αλλά η ποιότητα έχει ανατραπεί δραματικά υπέρ της γείτονος, μετά την αναβάθμιση 197 F-16 στο επίπεδο Block50+ Adv, που είναι το ίδιο με τα δικά μας Block52+ Adv. <br /> <br /> Συνεπώς, ξεκινάμε με δεδομένο πως η αναλογία δυνάμεων δεν είναι η επιθυμητή. <br /> <br /> ΠΑ vs THK το 2025 (υπόθεση) <img height="360" src="https://defencereview.gr/wp-content/uploads/222-1.jpg" width="640" /> <i>Σύγκριση στόλου μαχητικών Α’ Γραμμής της ΠΑ και της ΤΗΚ το 2025. </i><br /> <br /> Το πιο πιθανό (αλλά όχι και σίγουρο), είναι πως μέχρι το 2025 θα συμβούν οι εξής αλλαγές: <br /> Αναβάθμιση 84 Ελληνικών F-16 στο επίπεδο Viper.<br /> Απόσυρση 34 Ελληνικών μαχητικών F-4 PI2000 και 27 Τουρκικών F-4E Terminator 2020. <br /> <br /> Εδώ βλέπουμε, πως αν και η αριθμιτική ισορροπία μειώνεται κατά 0,4 μονάδες υπέρ της ΤΗΚ, στο 8,4:10, η ΠΑ θα ανακτήσει το ποιοτικό πλεονέκτημα που έχασε μετά το 2010-12. Αυτό αποδεικνύει και τη σωστή επιλογή της ΠΑ για την αναβάθμιση των F-16 στο επίπεδο F-16V. <br /> <br /> Το παραπάνω σκεπτικό όμως προϋποθέτει και την ομαλή παράδοση των μαχητικών από την ΕΑΒ, όπου υπολογίζουμε πως μέχρι τις αρχές του 2025 θα έχουν παραδοθεί 40 αεροσκάφη. Κάτι όμως που δεν είναι και δεδομένο. <br /> <br /> ΠΑ vs THK το 2030 (υπόθεση). <img height="360" src="https://defencereview.gr/wp-content/uploads/3333-1.jpg" width="640" /> <i>Σύγκριση στόλου μαχητικών Α’ Γραμμής της ΠΑ και της ΤΗΚ το 2030. </i><br /> <br /> Οι αλλαγές που υπολογίσαμε να συμβούν μεταξύ 2025 και 2030 είναι οι εξής: <br /> Εισαγωγή μαχητικών 5ης γενιάς κι από τις 2 αεροπορίες. με την Τουρκία να έχει τα Τουρκικά TF-X.<br /> Ολοκλήρωση της αναβάθμισης των Ελληνικών F-16 στο επίπεδο Viper.<br /> Πιθανή απόσυρση των 32 Ελληνικών F-16 Block30, καθώς και των 18 Mirage 2000, διότι θα συμπληρώνουν 42 έτη χωρίς κάποια αναβάθμιση.<br /> Πιθανή αναβάθμιση των 38 Eλληνικών F-16 Βlock 50 στο επίπεδο Block52+ Adv. <br /> <br /> Σενάρια<br /> <br /> Σενάριο 1ο: Αποσυρση Μ2000 και Β30, μη αναβάθμιση Β50. <br /> <br /> Εδώ, ο συσχετισμός δυνάμεων ανατρέπεται και πάλι υπέρ της Τουρκίας, διότι μπορεί μεν η ΠΑ να έχει ποιοτική υπεροχή λόγω των αεροσκαφών 4,5 γενιάς, αλλά έχει σοβαρή αριθμιτική αδυναμία, με μόλις 6,8 μαχητικά ανά 10 Τουρκικά. <br /> <br /> Σενάριο 2ο: Απόσυρση ενός τύπου εκ των Μ2000 και Β30. <br /> <br /> Εδώ, τα πράγματα είναι σαφώς πιο καλά, αν και οριακά υπέρ της ΠΑ. Στην περίπτωση της διατήρησης μόνο των 18 Μ2000, η αριθμητική ισορροπία ανέρχεται στο 7,4:10. Ενώ στην περίπτωση διατήρησης μόνο των 32 Β30, η αριθμητική ισορροπία ανέρχεται στο 8:10. <br /> <br /> Σενάριο 3ο: Διατήρηση των Μ2000 και των Β30, αναβάθμιση των Β50. <br /> <br /> Εδώ όπως είναι φυσικό, η ΠΑ διατηρεί την ισορροπία δυνάμεων που κατάφερε να επιφέρει το 2025 με την αναβάθμιση των 84 F-16 σε Viper. <br /> <br /> Συμπεράσματα <br /> <br /> Τα συμπεράσματα που εξάγονται, είναι 2, και κάνουν ιδιαίτερο «θόρυβο». <br /> <br /> Πρώτον, η επιλογή της ΠΑ να αναβαθμίσει τα F-16 σε Viper, ήταν η μοναδική επιλογή που θα μπορούσε να γίνει. Αλλιώς ο,τι και να έκανε, δεν θα επανερχόταν η κατάσταση. <br /> <br /> Και δεύτερον ακόμα και με δεκαετή Τουρκική απραξία (μη προμήθεια άλλου μαχητικού το 2020-2025 και μη περαιτέρω αναβάθμιση των δικων της F-16), η ΠΑ θα ξεμείνει από μαχητικά το 2030. Ακόμα κι αν πάρει 40 μαχητικά 5ης γενιάς. <br /> <br /> Ο μόνος τρόπος που βλέπουμε να μην «ξεμείνει», είναι με την διατήρηση των F-16 B30 ή/και των Μ2000 σε υπηρεσία. Κι αυτό μπορεί να γίνει μόνο με (μερικό) εκσυγχρονισμό τους. <br /> <br /> Επίλογος <br /> <br /> Η υποθέσεις συνεπώς της πώλησης αριθμού F-16 B30, ή αυτής της απόσυρσης των Μ2000 είναι «αστείες». Η ΠΑ χρειάζεται και το τελευταίο μαχητικό της για να μπορεί να διατηρεί την απαιτούμενη αποτροπή. <br /> <br /> Το πως θα βρεθεί ο τρόπος να επιτευχθεί αυτό, είναι θέμα της πολιτικοστρατιωτικής ηγεσίας. Πρέπει να βρεθεί η χρυσή τομή. <br /> <br /> Πιστεύουμε κι ευχόμαστε πως τόσο η τωρινή, όσο και η όποια μελλοντική πολιτική ηγεσία, έχει τη γνώση και τη θέληση να βοηθήσουν την ΠΑ. Είμαστε σίγουροι ομως, πως οι εκάστοτε στρατιωτικές ηγεσίες της ΠΑ έχουν το σθένος της λήψης σωστών αποφάσεων, έτσι ώστε να συνεχίζει η ΠΑ να είναι πρωτοπόρος.<br /> <br /> <a href="https://defencereview.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

ΠΑ vs THK 2020-2030: Σύγκριση δυνάμεων κι εξαγωγή συμπερασμάτων

Η Ελληνική και η Τουρκική Πολεμική Αεροπορία (ΠΑ και ΤΗΚ αντίστοιχα), παρά τα όποια προβλήματα τους, είναι σύγχρονες αεροπορίες, που εφαρ...

Διαβάστε την συνέχεια

ΠΝ: Επιβεβαιώνονται οι πληροφορίες για εξοπλιστικά, FOS και πρόθεση των ΗΠΑ για λύση με νέες μονάδες επιφανείας

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjxQ_XE_4XuxsbsbW2Tm9hrav8xOvJpafG3u6jtwMvl5HTvkfOHpBuxfN1-OaxkZE9Mtx2UP_uxWzzNHGVwWQTOl6e5Hrv5E8T8SUsHgFa4qpAQaHDkJlO_7Pkr-zbcpmaMfEIS8mPBrJQ/s1600/US-FFGX-program.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="405" data-original-width="780" height="332" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjxQ_XE_4XuxsbsbW2Tm9hrav8xOvJpafG3u6jtwMvl5HTvkfOHpBuxfN1-OaxkZE9Mtx2UP_uxWzzNHGVwWQTOl6e5Hrv5E8T8SUsHgFa4qpAQaHDkJlO_7Pkr-zbcpmaMfEIS8mPBrJQ/s640/US-FFGX-program.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Επιβεβαιώνονται οι πληροφορίες για αριθμό προγραμμάτων που προωθούνται αυτήν την περίοδο για το Πολεμικό Ναυτικό, καθώς σύμφωνα με πηγές του ΥΠΕΘΑ, η επίσκεψη στην Ελλάδα του Διευθυντή Γραφείου Διεθνών προγραμμάτων του Ναυτικού των ΗΠΑ (NIPO), Υποναύαρχου (Rear Admiral) Francis D. Morley (την περίοδο 29-30 Ιουλίου), εντάσσεται ακριβώς σε αυτό το πλαίσιο. Στις συναντήσεις που έγιναν με την ηγεσία του ΠΝ και του ΥΠΕΘΑ, εξετάστηκαν όλα τα προγράμματα που αφορούν το ΠΝ ενώ υπήρξε αναφορά και για την κάλυψη αναγκών σε ό,τι αφορά την απόκτηση νέων μονάδων επιφανείας. <br /> <br /> Όπως αναφέραμε και σε πρόσφατο δημοσίευμα του «Δούρειου Ίππου», οι αποφάσεις για τα εξοπλιστικά του ΠΝ αφορούν το πρόγραμμα αναβαθμίσεως των 4 φρεγατών ΜΕΚΟ 200ΗΝ, το πρόγραμμα προμήθειας τορπιλών και αντιμέτρων υποβρυχίων και τέλος την προμήθεια 4 ελικοπτέρων ναυτικής συνεργασίας MH-60R με δικαίωμα προαιρέσεως για 3 επιπλέον. <br /> <br /> Νεότερες πληροφορίες αναφέρουν ότι οι επαφές αυτές έγιναν στο πλαίσιο «επανακαθορισμού απαιτήσεων από την Ελλάδα προς τις ΗΠΑ για υποστήριξη των συγκεκριμένων οπλικών συστημάτων, με έμφαση στην επιτάχυνση των σχετικών διαδικασιών». <br /> <br /> Παράλληλα εξετάστηκε και το χρονοδιάγραμμα αποπληρωμών που γίνεται με ιδιαίτερα ευνοϊκούς όρους -βάσει των προτάσεων της ελληνικής πλευράς- προκειμένου να καταστεί βιώσιμο το σχέδιο χρηματοδότησης και το ΠΝ να προχωρήσει άμεσα σε φάση υλοποίησης των σχετικών συμβάσεων. <br /> <br /> <img height="426" src="https://doureios.com/wp-content/uploads/2019/08/NIPO-AGEN-1024x683.jpg" width="640" /> <br /> <br /> Θυμίζουμε ότι όπως ανακοινώθηκε επίσημα και από το ΓΕΝ, ο Αμερικανός αξιωματούχος επισκέφθηκε το ΓΕΝ, όπου συναντήθηκε με τον Α/ΓΕΝ Αντιναύαρχο Νικόλαο Τσούνη ΠΝ και συζήτησε «θέματα αμοιβαίου ενδιαφέροντος και διμερούς συνεργασίας». <br /> <br /> Ακολούθως, ο Υποναύαρχος Morley συναντήθηκε με τον ΥΕΘΑ Νικόλαο Παναγιωτόπουλο, τον ΥΦΕΘΑ Αλκιβιάδη Στεφανή και στη συνέχεια με τον Α/ΓΕΕΘΑ Πτέραρχο (Ι) Χρήστο Χριστοδούλου. <br /> <br /> <img height="426" src="https://doureios.com/wp-content/uploads/2019/08/NIPO-1024x683.jpg" width="640" /> <br /> <br /> Ελικόπτερα, ΑΦΝΣ και FOS <br /> <br /> Οι επαφές αυτές σε κορυφαίο επίπεδο -σύμφωνα με τις ίδιες πηγές- μόνο τυχαίες δεν ήταν καθώς ο συγκεκριμένος αξιωματούχος με την ιδιότητα του NIPO, είναι υπεύθυνος μεταξύ άλλων για τα προγράμματα που αφορούν εναέρια μέσα και οπλικά συστήματα αμερικανικής προελεύσεως που έχουν παραγγελθεί ή επιχειρούν ήδη με το ΠΝ. <br /> <br /> Σε αυτά συμπεριλαμβάνονται τόσο τα νέα ανθυποβρυχιακά ελικόπτερα MH-60R και τα υπό εκσυγχρονισμό αεροσκάφη ανθυποβρυχιακής συνεργασίας P-3B Orion αλλά και η τεχνική υποστήριξη (FOS) των υφιστάμενων S-70B6 Aegean Hawk του ΠΝ που προωθείται εκ παραλλήλου με την προμήθεια των “Romeo”. <br /> <br /> Επιπλέον, φαίνεται ότι συζητήθηκαν ζητήματα που άπτονται της τεχνικής υποστήριξης των αντιπυραυλικών συστημάτων Phalanx που διαθέτουν όλες οι μονάδες επιφανείας της Διοίκησης Φρεγατών αλλά και των πυροβόλων 5 ιντσών των φρεγατών ΜΕΚΟ 200HN. <br /> <br /> Το γεγονός αυτό επιβεβαιώνει την ευελιξία που επιδεικνύει η αμερικανική πλευρά στην χρηματοδότηση εξοπλιστικών προγραμμάτων αλλά και σε προγράμματα FOS που είναι κρίσιμης σημασίας για την επιχειρησιακή ικανότητα των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων, καθώς η Ουάσιγκτον την συγκεκριμένη περίοδο εξετάζει ενεργά την διεύρυνση της υφιστάμενης αμυντικής συνεργασίας με τη χώρα μας. <br /> <br /> Στο σημείο αυτό να τονίσουμε ότι το πρόγραμμα των ελικοπτέρων MH-60R είναι αυτό που θα “τρέξει” πιο γρήγορα. Ο κύριος λόγος είναι ότι η αμερικανική πλευρά έχει ενημερώσει για την δυνατότητα εξασφαλίσεως εκπτώσεως της τάξεως του 20%, εφόσον όμως ανατεθεί σύμβαση μέχρι την εκπνοή του 2019. <br /> <br /> <img height="426" src="https://doureios.com/wp-content/uploads/2019/08/NIPO-3-1024x683.jpg" width="640" /> <br /> <br /> Η αναφορά για νέες φρεγάτες <br /> <br /> Σημειώνεται ότι ο Αμερικανός υποναύαρχος ήταν άριστα πληροφορημένος τόσο για τις υφιστάμενες όσο και μελλοντικές ανάγκες του ΠΝ. Ειδικότερα, σύμφωνα με πληροφορίες, έγινε αναφορά και στην πρόθεση των ΗΠΑ να καλύψουν τις ανάγκες του ΠΝ, το οποίο είναι απολύτως επιβεβλημένο να προχωρήσει στην απόκτηση νέων ναυτικών μονάδων που θα επιτρέψουν τη σταδιακή αντικατάσταση παλαιότερων φρεγατών. <br /> <br /> Μάλιστα ο Διευθυντής του Γραφείου Διεθνών Προγραμμάτων του Ναυτικού των ΗΠΑ φέρεται να πρότεινε στην ελληνική πλευρά να μην λάβει οριστικές αποφάσεις για το θέμα προτού έλθει σε επαφή με την αμερικανική πλευρά, προκειμένου να διερευνηθούν όλες οι πιθανές επιλογές. <br /> <br /> Ερμηνεύοντας την παραπάνω πληροφορία, μια πιθανή αμερικανική πρόταση θα μπορούσε ενδεχομένως να εστιάσει (εφόσον μιλάμε για πλοία νέας ναυπήγησης) στην προτεινόμενη νέα κλάση φρεγατών FFG (X) η οποία προορίζεται για το Αμερικανικό Ναυτικό και αυτή τη στιγμή βρίσκεται στην κατάρτιση τεχνικών προδιαγραφών. <br /> <br /> <img height="395" src="https://doureios.com/wp-content/uploads/2019/08/US-FFGX-program-1.jpg" width="640" /> <br /> <br /> Κύριο χαρακτηριστικό της κλάσης FFG (X) είναι η ύπαρξη κατακόρυφου εκτοξευτή VLS (χωρητικότητας 32 κελιών για βλήματα SM-2) με ικανότητα ζεύξης για συνεργατική εμπλοκή (Cooperative Engagement Capability datalink), ώστε οι νέες φρεγάτες να συνεργάζονται και να ανταλλάσσουν τακτική εικόνα και δεδομένα στοχοποίησης με άλλα πλοία και αεροσκάφη. <br /> <br /> Η απαίτηση αυτή φαίνεται να ταιριάζει «γάντι» με τις απαιτήσεις του ΠΝ για νέα πλοία με ικανότητα αεράμυνας περιοχής (AAW) κάτι που σήμερα είναι αποκλειστικό προνόμιο των αντιτορπιλικών και καταδρομικών του USN εφοδιασμένα με ραντάρ AEGIS (εφόσον μιλάμε για σχεδιάσεις πλοίων προερχόμενες από τις ΗΠΑ). <br /> <br /> Οι νέες φρεγάτες προβλέπεται ότι θα είναι εξοπλισμένες με: <br /> Nέο ραντάρ Enterprise Air Surveillance Radar (EASR) της Raytheon το οποίο θα είναι υπεύθυνο για την πρωταρχική έρευνα στόχων αέρος. <br /> «Τουλάχιστον» 32 κελιά σε εκτοξευτή Mk 41 VLS, για βλήματα SM 2 Block IIIC ή εναλλακτικά βλήματα RIM-162 ESSM καθώς και ένα υπό ανάπτυξη κάθετα εκτοξευόμενο ανθυποβρυχιακό όπλο εναντίον υποβρυχίων. <br /> Σύστημα διαχείρισης μάχης COMBATSS-21 που βασίζεται στην τεχνολογία του Aegis Combat System. <br /> Ικανότητα Συνεργατικής Εμπλοκής (Cooperative Engagement Capability). <br /> Διαμόρφωση μεταφοράς 8-16 βλημάτων επιφανείας – επιφανείας. <br /> Υποδομή υποδοχής ελικοπτέρου MH-60R Seahawk και μη επανδρωμένων ελικοπτέρων MQ-8C Firescout Unmanned Aerial Vehicle. <br /> Ανθυποβρυχιακό σύστημα AN/SQQ-89(V)15. <br /> Σόναρ μεταβλητού βάθους AN/SQS-62. <br /> Σύστημα ηλεκτρονικού πολέμου SLQ-32(V)6 SEWIP Block 2. <br /> Πρόβλεψη χώρου για τοποθέτηση όπλου τεχνολογίας laser ισχύος 150-kilowatt. <br /> <br /> <img height="361" src="https://doureios.com/wp-content/uploads/2019/08/US-FFGX-program.jpg" width="640" /> <br /> <br /> Τα προβλήματα για μια ενδεχόμενη προμήθεια από το ΠΝ <br /> <br /> Παρά τις αναμφισβήτητες ικανότητες που θα έχει η νέα κλάση FFG (X) το πρόβλημα εντοπίζεται στο κόστος ναυπήγησης που εμφανίζεται σύμφωνα με τις προκαταρκτικές εκτιμήσεις υψηλό (ακόμη και για τα δεδομένα του USN) με αποτέλεσμα η σχεδίαση να περνάει από αναθεώρηση, με στόχο να μειωθεί το κόστος ανά μονάδα. <br /> <br /> Το δεύτερο πρόβλημα είναι το χρονοδιάγραμμα παραδόσεων καθώς το USN, θα λάβει προτάσεις για τεχνικές προδιαγραφές (RPF) από τους υποψήφιους κατασκευαστές στις 26 Σεπτεμβρίου, προκειμένου με την επιλογή του επιθυμητού σχεδίου, το πρόγραμμα να χρηματοδοτηθεί στον προυπολογισμό του Οικονομικού Έτους 2020 για άμεση έναρξη ναυπήγησης 10 πλοίων (συν άλλα 10 σε δεύτερη φάση). Αυτό αφήνει μικρά περιθώρια για τυχόν εξαγωγικούς πελάτες της FFG(X) που επιθυμούν άμεση έναρξη παραδόσεων – εκτός και αν υπάρξει ειδική μέριμνα για κάτι τέτοιο. <br /> <br /> Σύμφωνα με πληροφορίες που αναφέρονται σε σχετικές αναφορές σε διεθνή δημοσιεύματα, το πρώτο πλοίο θα μπορούσε να παραδοθεί μετά από 72 μήνες (από τη στιγμή που θα υπογραφούν οι συμβάσεις με το USN) ενώ ανάμεσα στους υποψήφιους αναδόχους περιλαμβάνεται η Fincantieri Marine (η οποία κατασκευάζει τις φρεγάτες FREMM για το Ναυτικό της Ιταλίας με ικανότητα AAW) ενώ αντιθέτως η Lockheed Martin (που κατασκευάζει την έκδοση Freedom της κλάσης πλοίων παράκτιας μάχης LCS) ανακοινώθηκε ότι δεν θα συμμετέχει τελικά στο πρόγραμμα FFG(X). <br /> <br /> <img height="360" src="https://doureios.com/wp-content/uploads/2019/08/US-FFGX-program2.jpg" width="640" /> <br /> <br /> Συνεπώς μια επιλογή της FFG(X) (ή ενός παραγώγου της για το ΠΝ) φαντάζει ως μια ακριβή λύση και ενδεχομένως με χρονοδιάγραμμα παραδόσεων που δεν καλύπτει τις πιεστικές ελληνικές ανάγκες, με δεδομένο ότι τα πρώτα πλοία προορίζονται για το USN. Από την άλλη, οποιαδήποτε φρεγάτα νέας κλάσης όπως η προτεινόμενη BELH@RRA (η οποία αναπτύχθηκε με τις παρατηρήσεις και προτάσεις στελεχών του ΠΝ μετά την αρχική αξιολόγηση των FREMM το 2011) ενέχει επίσης υψηλό κόστος για την Ελλάδα, με χρονοδιάγραμμα παραδόσεων που «χάνεται» μετά τα μέσα της δεκαετίας του 2020. <br /> <br /> Εναλλακτικά, θα πρέπει να προσθέσουμε στην εξίσωση και μια τρίτη λύση (παρά τα όσα περί του αντιθέτου έχουν αναφερθεί κατά καιρούς τόσο από επίσημα χείλη όσο και από αναφορές στα ΜΜΕ), η οποία αφορά την περίπτωση απόκτησης δύο μεταχειρισμένων αντιτορπιλικών AEGIS κλάσης Arleigh Burke, που εξακολουθεί συνεχίζει να αποτελεί μια αξιόπιστη εναλλακτική λύση για το ΠΝ. <br /> <br /> Ιδιαίτερα στην περίπτωση που μια αγορά νέων φρεγατών δεν γίνει εφικτό να χρηματοδοτηθεί, τότε το ΠΝ παραμένει με το δίλημμα να αποκτήσει μεταχειρισμένα πλοία κατηγορίας φρεγάτας με περιορισμένες ικανότητες και ορίζοντα αξιοποίησης (όπως η περίπτωση των φρεγατών Adelaide από την Αυστραλία που δεν κατάφερε να προσελκύσει το ενδιαφέρον του ΓΕΝ) ή να παραμείνει με τα υφιστάμενα πλοία αντιμετωπίζοντας το φάσμα της ολοκληρωτικής τεχνολογικής και ηλικιακής απαξίωσης (κάτι που φυσικά δεν είναι επιλογή). <br /> <br /> Κατά συνέπεια υπάρχει τεράστιο ενδιαφέρον για τις επικείμενες εξελίξεις τόσο για τα προγράμματα FOS για οπλικά συστήματα και την απόκτηση MH-60R, όσο και για το ποια επιλογή θα αποφασίσει επιτέλους να ακολουθήσει το ΠΝ, προκειμένου να αντιμετωπίσει τις αυξημένες απειλές στο Αιγαίο και την Νοτιοανατολική Μεσόγειο. <br /> <br /> Το μόνο σίγουρο είναι ότι η νέα πολιτική ηγεσία του ΥΠΕΘΑ φαίνεται ότι έχει αντιληφθεί το πιεστικό πρόβλημα του υφίσταται, επιχειρώντας να δώσει λύσεις τουλάχιστον σε πρώτη φάση σε απαιτήσεις που είναι εφικτό να υλοποιηθούν άμεσα. Μεταξύ αυτών, προτεραιότητα δίνεται στον εφοδιασμό της Διοίκησης Υποβρυχίων με νέες τορπίλες, προκειμένου να ενισχυθούν με κορυφαίες επιθετικές ικανότητες τα υπερσύγχρονα υποβρύχια Τύπου 214 HN και το εκσυγχρονισμένο Τύπου 209, «ΩΚΕΑΝΟΣ» (S118).<br /> <br /> <a href="https://doureios.com/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

ΠΝ: Επιβεβαιώνονται οι πληροφορίες για εξοπλιστικά, FOS και πρόθεση των ΗΠΑ για λύση με νέες μονάδες επιφανείας

Επιβεβαιώνονται οι πληροφορίες για αριθμό προγραμμάτων που προωθούνται αυτήν την περίοδο για το Πολεμικό Ναυτικό, καθώς σύμφωνα με πηγές...

Διαβάστε την συνέχεια

Μ.Τσαβούσογλου: «Η υφαλοκρηπίδα μας φτάνει νότια της Κρήτης»!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg4iOzGpE0dGX2edDg-NaQbt5EQaoDulgjg9gw46sr3ucV6dysiUMqRI-3WTmoBDbXx4OMUHOpf5CzIM0R1EjRG9YOsRwO3Deh3ZUhIAno9aa7zpSRqJdxJyUV0YQI4FXkEEHTjSoqHsHo/s1600/tsavousoglou.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="600" data-original-width="1366" height="280" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg4iOzGpE0dGX2edDg-NaQbt5EQaoDulgjg9gw46sr3ucV6dysiUMqRI-3WTmoBDbXx4OMUHOpf5CzIM0R1EjRG9YOsRwO3Deh3ZUhIAno9aa7zpSRqJdxJyUV0YQI4FXkEEHTjSoqHsHo/s640/tsavousoglou.jpg" width="640" /></a></div> <h3> <span style="font-weight: normal;">Δήλωση a la Τ.Πάιατ: «Να μοιραστούμε τα κοιτάσματα»!</span></h3> Γράφει: <b>Θεόφραστος Ανδρεόπουλος</b><br /> H Τουρκία θα συνεχίσει να υπερασπίζεται τα συμφέροντα των Τουρκοκυπρίων στην κυπριακή ΑΟΖ μέχρι να μοιραστούν οι ενεργειακοί πόροι «δίκαια» δηλώνει ο Τούρκος ΥΠΕΞ Μεβλούτ Τσαβούσογλου από την Άγκυρα ο οποίος μάλιστα αναφέρει την κυπριακή ΑΟΖ «υφαλοκρηπίδα μας».<br /> <br /> Εκεί παρουσίασε και χάρτη στον οποίο δεν υπάρχει κυπριακή ΑΟΖ παρά μόνο τουρκική «υφαλοκρηπίδα» η οποία φτάνει μέχρι την Κρήτη. Είναι σαφές ότι η Άγκυρα θέλει να εμποδίσει και την Ελλάδα να αποκτήσει μελλοντικά οικονομική δύναμη η οποία θα την καταστήσει σε βάθος χρόνου ισχυρότερη από την Τουρκία στο γεωπολιτικό και στο στρατιωτικό πεδίο.<br /> <br /> <img height="328" src="https://www.pronews.gr/sites/default/files/styles/default-inner/public/article/2019/8/05/tsvousoglou-xartis-1.jpg?itok=EjykB5qh" width="640" /><br /> <br /> Απειλεί μάλιστα πως δεν θα επιτρέψει η Άγκυρα σε κανέναν να κάνει γεωτρήσεις στην περιοχή μετά το γεωτρύπανο Φατίχ.<br /> <br /> «Στην υφαλοκρηπίδα μας», όπως χαρακτηριστικά ανέφερε ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών «μετά το γεωτρύπανο Φατίχ, δεν θα επιτρέψουμε καμία δραστηριότητα που δεν περιλαμβάνει τα συμφέροντα των Τούρκων και των Τουρκοκυπρίων. Επιθυμία μας είναι το δίκαιο μοίρασμα του πλούτου. Δεν αποκλείουμε κανένα μοντέλο επίλυσης του Κυπριακού, όπως και δεν επιβάλουμε κανένα μοντέλο. Από την άλλη δεν θα κάτσουμε στο τραπέζι μόνο για να κάτσουμε», πρόσθεσε ο Μεβλούτ Τσαβούσογλου.<br /> <br /> «Θέλουμε να δούμε την Ελλάδα ως εταίρο για όλα τα θέματα της περιοχής στα πλαίσια του Καζάν - Καζάν, δηλαδή του win - win. Ελάτε να εργαστούμε για την ευημερία των λαών μας. Το μήνυμά μας σε όλους όσους δείχνουν ενδιαφέρον για την περιοχή είναι να συναντηθούν μαζί μας στο επίπεδο συνεργασίας για να κερδίσουν όλοι», δήλωσε χαρακτηριστικά ο Μεβλούτ Τσαβούσογλου.<br /> <br /> Υπενθυμίζεται ότι την ίδια ακριβώς δήλωση για διαμοιρασμό των κοιτασμάτων μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας, έκανε πολύ πρόσφατα μιλώντας στο Συνέδριο Αεροπορικής Ισχύος του ΓΕΑ ο Αμερικανός πρεσβευτής στην Ελλάδα Τζέφρι Πάιατ.<br /> <br /> <a href="https://www.pronews.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Μ.Τσαβούσογλου: «Η υφαλοκρηπίδα μας φτάνει νότια της Κρήτης»!

Δήλωση a la Τ.Πάιατ: «Να μοιραστούμε τα κοιτάσματα»! Γράφει: Θεόφραστος Ανδρεόπουλος H Τουρκία θα συνεχίσει να υπερασπίζεται τα συμφέρο...

Διαβάστε την συνέχεια

Αποβατική άσκηση Τουρκίας και Κατάρ στο Αιγαίο!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjjMAjvAZlRy1VOkDSYiecXcLMjIA8tPhLg503sm9jyNyggR0ZOMC-cu31LLn1Q_O7PxvxTGDtn-8xAo8uLB5l2T1ufKmPoWqnqVzW-gMkXXtkNrD2zCpBOPgwcnh8Zbdggjl412sDE2T4/s1600/apobatiki+askisi+toyrkia-katar_egeo.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="600" data-original-width="1366" height="280" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjjMAjvAZlRy1VOkDSYiecXcLMjIA8tPhLg503sm9jyNyggR0ZOMC-cu31LLn1Q_O7PxvxTGDtn-8xAo8uLB5l2T1ufKmPoWqnqVzW-gMkXXtkNrD2zCpBOPgwcnh8Zbdggjl412sDE2T4/s640/apobatiki+askisi+toyrkia-katar_egeo.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Γράφει: <b>Θεόφραστος Ανδρεόπουλος</b><br /> Eν μέσω θέρους μια αποβατική άσκηση-μήνυμα με αποδέκτη την ελληνική πλευρά πραγματοποίησαν ομάδες του Μηχανικού της τουρκικής Στρατιάς του Αιγαίου στο πλαίσιο άσκησης με μονάδα του καταριανού Στρατού.<br /> <br /> Σε μια περίοδο δηλαδή κατά την οποία υποτίθεται ότι υπάρχει μορατόριουμ ασκήσεων οι Τούρκοι προχωρούν σε κινήσεις που δείχνουν ξεκάθαρα ποιος είναι ο στόχος τους.<br /> <br /> Η άσκηση εκτέλεστηκε στις ακτές του Αιγαίου και όπως δείχνουν και οι φωτογραφίες που δημοσίευσε το τουρκικό ΥΠΑΜ επρόκειτο για μονάδες «πρώτου κύματος» για ταχεία κίνηση των αποβατικών δυνάμεων.<br /> <br /> Είναι σαφές ότι η Άγκυρα ενδιαφέρεται ιδιαίτερα για αιφνιδιαστικές ταχείες ενέργειες σε περίπτωση που επιχειρήσει να κάνει γεώτρηση νοτίως του Καστελόριζου και η Αθήνα αντιδράσει όπως πρέπει.<br /> <br /> Η στρατηγική συμμαχία Τουρκίας-Κατάρ είναι γνωστή καθώς η Άγκυρα διατηρεί την μεγαλύτερη βάση της εκτός τουρκικού εδάφους στο εμιράτο του Κατάρ, στην οποία έχουν εκγατασταθεί 3.000 στελέχη των τουρκικών ΕΔ. <br /> <br /> Η βάση αυτή ξεκίνησε την λειτουργία της τους πρώτους μήνες του 2016 και σύμφωνα με τα δημοσιεύματα η συμφωνία με την χώρα αυτή της Μέσης Ανατολή υπεγράφη με το σκεπτικό πως οι δύο χώρες αντιμετωπίζουν τις «ίδιες απειλές»<br /> <br /> Η Άγκυρα την στηρίζει την ανεξαρτησία του Κατάρ από ισχυρούς γείτονες όπως το Ιράν και η Σαουδική Αραβία.<br /> <br /> Ο ίδιος αναλυτής υπογραμμίζει πως μετά την συμφωνία των ΗΠΑ με το Ιράν για το πυρηνικό του πρόγραμμα, το Κατάρ δεν θεωρεί τις ΗΠΑ φερέγγυες και στράφηκε για αυτό τον λόγο στην Τουρκία, η επιστροφή της οποίας στην περιοχή έναν αιώνα μετά την αποχώρησή της ήταν και θέμα γοήτρου για την Άγκυρα.<br /> <br /> Όμως οι πλανητικές επιδιώξεις της Άγκυρας έχουν οδηγήσει και στο πρόγραμμα συνεργασίας με την κυβέρνηση της Σομαλίας.<br /> <br /> Το τουρκικό υπουργείο Άμυνας έδωσε στην δημοσιότητα βίντεο από την ολοκλήρωση της εκπαίδευσης Σομαλών κομάντος από τις τουρκικές ένοπλες Δυνάμεις επισημαίνοντας πως θα υπηρετήσουν την χώρα τους «παρέχοντας ασφάλεια και ειρήνη» <a href="https://www.news.gr/kosmos/article/1877648/apovatiki-askisi-ton-tourkon-mazi-me-katarianous-sto-egeo.html">όπως αναφέρει</a> ο Μαρίνος Γκασιάμης από το news.gr<br /> <br /> Η Τουρκία διαθέτει και σε αυτή την χώρα στρατιωτική βάση που μάλιστα εγκαινιάστηκε και με τις ευλογίες του ΟΗΕ. Σύμφωνα με την Daily Sabah σε αυτή θα εδρεύουν 200 τούρκοι στρατιωτικοί και σε πρώτη φάση θα εκπαιδεύσουν 10.500 Σομαλούς στρατιώτες.<br /> <br /> Η Άγκυρα παρέχει εδώ και 7 τουλάχιστον χρόνια στρατιωτική βοήθεια στη Σομαλία.<br /> <br /> Με αυτή την βάση η Τουρκία αποκτά πρόσβαση στο «κέρας» της Αφρικής. Είναι σαφές ότι επιδιώκει να βάλει «πόδι» και στις μεγάλες θαλάσσιες οδούς.<br /> <br /> Σημειώνεται η ανακοίνωση του τουρκικού υπουργού Άμυνας, ο εκπρόσωπος του οποίου έχει αναφέρει προ ημερών πως οι αντιπροσωπείες Ελλάδος και Τουρκίας κατέληξαν σε συμφωνία για τα Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης μεταξύ Αθηνών–Άγκυρας.<br /> <br /> Συγκεκριμένα, έχει αναφέρει πως οι εκπρόσωποι των δυο χωρών συμφώνησαν στην εφαρμογή συνολικά 20 μέτρων εμπιστοσύνης τόσο στο Αιγαίο, όσο και στην ανατολική Μεσόγειο.<br /> <br /> ΤΗΝ ίδια ώρα, ο εκπρόσωπος του τουρκικού ΥΠΑΜ έσπευσε να αναφέρει πως στην Ανατολική Μεσόγειο συνεχίζονται με αποφασιστικότητα οι έρευνες για υδρογονάνθρακες και φυσικό αέριο.<br /> <br /> Θέση που έχει επαναληφθεί και από την ανακοίνωση του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας της Τουρκίας, μετά την τελευταία του συνεδρίαση. Την ώρα, λοιπόν, που συμφωνήθηκαν 20 Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης, η Άγκυρα τα εξουδετερώνει όχι πριν υλοποιηθούν αλλά προτού ακόμη στεγνώσει το μελάνι από τη συμφωνία.<br /> <br /> Υπενθυμίζεται ότι σαράντα, περίπου, ναυτικά μίλια από το Καστελόριζο σχεδιάζουν να κάνουν σεισμικές έρευνες οι Τούρκοι σε χρόνο που τοποθετείται γύρω από τις 15 Αυγούστου όπως γράφει ο Κύπριος δημοσιογράφος Κώστας Βενιζέλος στον κυπριακό «Φιλελεύθερο».<br /> Είναι σχεδόν η ίδια απόσταση, σύμφωνα με τον Κ. Βενιζέλο, στην οποία στάλθηκε το τουρκικό γεωτρύπανο, «Πορθητής», δυτικά της Πάφου για γεώτρηση (36,5 ναυτικά μίλια για την ακρίβεια).<br /> Όπως έγινε ήδη γνωστό, το νέο τουρκικό ερευνητικό σκάφος, «Ορούτς Ρέις», θα σταλεί στην περιοχή του Καστελόριζου.<br /> Σύμφωνα με την «Καθημερινή», η τουρκική κρατική εταιρεία πετρελαίων «TPAO» φέρεται να έθεσε αίτημα προς το αρχηγείο του τουρκικού πολεμικού ναυτικού για να διεξαγάγει σεισμικές έρευνες.<br /> <br /> Πληροφορίες του «Φιλελεύθερου» αναφέρουν πως στην Αθήνα αξιολογούν τις πληροφορίες, ενώ το θέμα έχει συζητηθεί και κατά τη διάρκεια της επίσκεψης, την περασμένη Δευτέρα και Τρίτη, του Έλληνα Πρωθυπουργού, Κυριάκου Μητσοτάκη, στη Λευκωσία.Η ελληνική Κυβέρνηση, που δεν έχει κλείσει έναν μήνα που ανέλαβε την εξουσία, βλέπει με ανησυχία τις τουρκικές κινήσεις και είναι ένα ενδεχόμενο που δεν θα ήθελε να βιώσει στα πρώτα της βήματα (όπως ο Σημίτης τα Ίμια).<br /> Είναι σαφές, πάντως, ότι η Αθήνα δεν θα έχει άλλη επιλογή παρά να αντιδράσει και να αποτρέψει την είσοδο του τουρκικού ερευνητικού σκάφους στην ελληνική θαλάσσια περιοχή.<br /> Όπως έπραξε πέρσι όταν το «Μπαρμπαρός» επιχειρούσε να μπει σε ελληνική θάλασσα.<br /> <br /> Στην Αθήνα πολλοί πιστεύουν (και έτσι είναι) ότι η Άγκυρα θα επιχειρήσει να κάνει γεώτρηση στα ανοιχτά του Καστελόριζου. Θέλει να δει πόσο αντέχει στην «ζέστη» η Αθήνα.<br /> <br /> <a href="https://www.pronews.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Αποβατική άσκηση Τουρκίας και Κατάρ στο Αιγαίο!

Γράφει: Θεόφραστος Ανδρεόπουλος Eν μέσω θέρους μια αποβατική άσκηση-μήνυμα με αποδέκτη την ελληνική πλευρά πραγματοποίησαν ομάδες του Μη...

Διαβάστε την συνέχεια

Γιατί “εξαφανίστηκε” ο Νετανιάχου; Τι σημαίνει για την Ελλάδα, την Κύπρο και την Τουρκία;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEioEX8qRgjDLEgzxgcZnaiLBUdTlBUa-JyXh2H026wYhnVeKDjzQJ7iFeNSM_2uuKP2jVbqLh3x6FQKhLXH_ZgL5x55uCqbVgkhIpSVZBhyQOKak0SdHSW7kPYGtC5E_EQTXG9TMz9rDV0/s1600/netaniaxou.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="503" data-original-width="840" height="382" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEioEX8qRgjDLEgzxgcZnaiLBUdTlBUa-JyXh2H026wYhnVeKDjzQJ7iFeNSM_2uuKP2jVbqLh3x6FQKhLXH_ZgL5x55uCqbVgkhIpSVZBhyQOKak0SdHSW7kPYGtC5E_EQTXG9TMz9rDV0/s640/netaniaxou.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Του <b>Μιχάλη Ιγνατίου</b><br /> Στη σύγκρουση της Τουρκίας και των Ηνωμένων Πολιτειών, που δεν οφείλεται μόνο στην αγορά του ρωσικού συστήματος S-400 από την Άγκυρα, παρά τις αντιρρήσεις της Ουάσιγκτον, απουσιάζει από τον περασμένο Απρίλιο ένας πολύ ισχυρός παράγοντας, που θεωρείται ο απόλυτος εχθρός για τον Ταγίπ Ερντογάν: ο πρωθυπουργός του Ισραήλ Μπέντζαμιν Νετανιάχου. <br /> Ποικίλουν οι αναλύσεις για την απουσία αυτή, αν και σύμφωνα με τα ισραηλινά μέσα ενημέρωσης, ο κ. Νετανιάχου εργάστηκε υπόγεια για να έχει την γνωστή κατάληξη η υπόθεση των μαχητικών F-35 για την Τουρκία. Βεβαίως, η ακύρωση της πώλησης οφείλεται πρώτιστα στον 15μηνο αγώνα των μελών του Κογκρέσου, της οργάνωσης HALC, των Αρμενίων και του Εβραϊκού Λόμπι, που οδήγησαν τα πράγματα στο σημείο χωρίς επιστροφή. Δεν μπορούσε να γίνει με ένα τηλεφώνημα. <br /> Τα νομοσχέδια που ψηφίστηκαν έδεσαν τα χέρια του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος μέχρι τη σύνοδο των G20 στην Οσάκα της Ιαπωνίας αντιστεκόταν και στην ακύρωση της πώλησης των F-35. Αλλά, αποδείχθηκε πως δεν είχε άλλη επιλογή. <br /> <br /> Η αίσθηση που υπάρχει -παρά την κάθετη άρνησή του για τις κυρώσεις εναντίον της Τουρκίας- είναι ότι ο κ. Τραμπ θα αναγκαστεί εκ των πραγμάτων να συμφωνήσει για την τιμωρία της κατοχικής δύναμης. Όλες οι ενημερώσεις των μυστικών υπηρεσιών επιβεβαιώνουν τον πλήρη έλεγχο του Ταγίπ Ερντογάν από τον πρόεδρο της Ρωσίας, αλλά και τον κοινό σχεδιασμό τους για τη μελλοντική στρατιωτική συνεργασία τους, που αντιτίθεται στους κανόνες του ΝΑΤΟ. <br /> <br /> Οι πληροφορίες που διακινούνται, και δεν επιβεβαιώνονται επίσημα από την Ουάσιγκτον, είναι η απουσία εμπιστοσύνης των Αμερικανών προς τους Τούρκους, με τους οποίους δεν μοιράζονται απόρρητες πληροφορίες εκτός στο πλαίσιο της συνεργασίας για τη Συρία. <br /> <br /> Όσο και αν ακούγεται περίεργο, εκπρόσωπος του Πενταγώνου μιλώντας στο «Εθνος της Κυριακής» είπε ότι η συνεργασία μεταξύ των στρατιωτικών συνεχίζεται απρόσκοπτα. «Οι στρατιωτικές μας σχέσεις εξακολουθούν να είναι ισχυρές», τόνισε ο εκπρόσωπος και πρόσθεσε ότι η υπόθεση των S-400 είναι ένα άλλο θέμα: «Δεν θα βρεθούν ποτέ στον ίδιο χώρο (σ.σ: στην Τουρκία) με τα F-35”. <br /> <br /> Η απουσία του κ. Νετανιάχου από το σκηνικό των αμερικανοτουρκικών σχέσεων είναι παράξενη και ίσως οφείλεται σε διάφορους λόγους: <br /> Δεν εμπιστεύεται πλέον τον κ. Τραμπ, ο οποίος είναι αλλοπρόσαλλος και προβληματικός. Στο Ισραήλ πιστεύουν ότι δεν γνωρίζει τα θέματα εξωτερικής πολιτικής και ότι αδυνατεί να αντιληφθεί ότι ο επιχειρηματίας δεν μπορεί να μετατραπεί σε διπλωμάτη. Αυτό το πρόβλημα του, ότι τα πάντα είναι χρήμα, το χρησιμοποιεί με μαεστρία ο Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος στην Οσάκα τον εκβίασε ότι θα ακυρώσει την παραγγελία της Turkish Airlines των 100 πολιτικών αεροπλάνων Μπόινγκ και του τόνισε επανειλημμένα ότι τα 106 «τουρκικά F-35» θα προσφέρουν δισεκατομμύρια στην αμερικανική οικονομία. <br /> Υπάρχει και μία άλλη «σχολή» που οσμίζεται ότι πίσω από τη σιωπή του Νετανιάχου βρίσκονται οι πολεμικές προετοιμασίες εναντίον του Ιράν. Στο Ισραήλ φαίνεται ότι έχουν αποφασίσει να είναι απόλυτα προετοιμασμένοι στην περίπτωση που η Τεχεράνη τους δώσει την ευκαιρία. Δεν περιμένουν βοήθεια από την κυβέρνηση του κ. Τραμπ, ο οποίος θεωρούν ότι ήδη έχει «νερώσει» το κρασί του στο θέμα του Ιράν. <br /> <br /> Τονίζεται, πάντως, ότι η όποια πιθανότητα να έχει δημιουργηθεί υπόγειος δίαυλος επικοινωνίας με την Τουρκία αποκλείεται μετά και τη νέα επίθεση του Ερντογάν εναντίον του Εβραϊκού Κράτους, Άλλωστε, οι δημοσιεύσεις του Εβραϊκού Λόμπι για την κατοχική δύναμη χαρακτηρίζονται από έντονο και δικαιολογημένο «αντιτουρκισμό». <br /> <br /> Βεβαίως, δεν πρέπει να ξεχνά κανείς ως ένα σημαντικό παράγοντα που τον επηρεάζει, και τις δικαστικές περιπέτειες του Ισραηλινού πρωθυπουργού, ο οποίος βρίσκεται σε μία διαδικασία διευθέτησης των προβλημάτων του. Πιστεύεται επίσης ότι οι επόμενες εκλογές θα επιβεβαιώσουν την παντοδυναμία του στην εσωτερική πολιτική σκηνή του Ισραήλ. <br /> <br /> Η απουσία του κ. Νετανιάχου από το διεθνές προσκήνιο, προβληματίζει τη Λευκωσία, η οποία ανέμενε ότι μετά τις τουρκικές επιθέσεις στην κυπριακή ΑΟΖ το Ισραήλ θα έσπευσε σε (διπλωματική) βοήθεια, κάτι που δεν συνέβη. Η υποχώρηση του πρωθυπουργού του Ισραήλ -για ένα διάστημα, ελπίζουν οι Κύπριοι και Έλληνες διπλωμάτες- δεν πρέπει να σημαίνει και αλλαγή της στρατηγικής του στη Μεσόγειο, καθώς το Εβραϊκό Κράτος είναι αποφασισμένο να διατηρήσει την πρωτοκαθεδρία του στην ανατολική Μεσόγειο και γνωρίζει πως αν δημιουργηθεί κενό θα το εκμεταλλευθεί η Τουρκία με τη Ρωσία. <br /> <br /> Παρά τις καλές του σχέσεις με τον Βλαντιμίρ Πούτιν, ο Ισραηλινός πρωθυπουργός συνειδητοποίησε ότι ο πρόεδρος της Ρωσίας δεν έδειξε την ίδια εντιμότητα, αφού εκτός της Συρίας και της Τουρκίας σκέφτεται σοβαρά να εγκαταστήσει τους S-400 και στο Ιράν. <br /> Οι πληροφορίες των Ισραηλινών αναφέρουν ότι η εγκατάσταση των ρωσικών συστημάτων στην ευρύτερη γειτονιά μας, αποτελεί απειλή για το Εβραϊκό Κράτος, που θα πρέπει να επανασχεδιάσει τους κανόνες ασφάλειας και άμυνας του. <br /> <br /> Στο πλαίσιο αυτό, θα μπορούσε να προχωρήσει σε στρατιωτική συνεργασία με την Κυπριακή Δημοκρατία, που θα κάλυπτε το νησί και θα αντιμετώπιζε την τουρκική αεροπορική υπεροπλία πάνω από την Κύπρο. Σκέψεις και προτάσεις υπάρχουν πολλές, και η ψήφιση του νομοσχεδίου East Med Act των γερουσιαστών Ρόμπερτ Μενέντεζ και Μάρκο Ρούμπιο θα μπορούσε να λύσει τα χέρια των Ισραηλινών. <br /> <br /> Η Ελλάδα ήδη έχει ανέβει στο τρένο, τονίστηκε χαρακτηριστικά από ελληνική πηγή, που μας είπε ότι ο υπουργός Εξωτερικών Νίκος Δένδιας άκουσε αυτά που ήθελε να ακούσει από τους Ισραηλινούς συνομιλητές του. Είναι χαρακτηριστικό ότι το Εβραϊκό Λόμπι στην Ουάσιγκτον κινητοποίησε όλους τους μηχανισμούς για την υπερψήφιση του νομοσχεδίου. Και αυτή η κίνηση και μόνο σημαίνει πολλά…<br /> <br /> <a href="https://www.apopseis.com/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Γιατί “εξαφανίστηκε” ο Νετανιάχου; Τι σημαίνει για την Ελλάδα, την Κύπρο και την Τουρκία;

Του Μιχάλη Ιγνατίου Στη σύγκρουση της Τουρκίας και των Ηνωμένων Πολιτειών, που δεν οφείλεται μόνο στην αγορά του ρωσικού συστήματος S-40...

Διαβάστε την συνέχεια

Γιατί όλοι παίρνουν την Τουρκία στα σοβαρά; Μήπως ευθύνονται και όλοι οι Έλληνες ηγέτες;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgVTQMkvKvqh5eoYSe8JDhYH7jcQEFMl9PK58PuK5travMJYuXxfnrs3bOKStJNkIfOHRduN7ArOadgewmgUeuXTMGmjMyXXZeOb4HM2CNVMt6naY6lRdhIiURwgOJuA1fMDHAWLYsiHkc/s1600/erdogan-bartholomaios.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="437" data-original-width="777" height="358" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgVTQMkvKvqh5eoYSe8JDhYH7jcQEFMl9PK58PuK5travMJYuXxfnrs3bOKStJNkIfOHRduN7ArOadgewmgUeuXTMGmjMyXXZeOb4HM2CNVMt6naY6lRdhIiURwgOJuA1fMDHAWLYsiHkc/s640/erdogan-bartholomaios.jpg" width="640" /></a></div> <div> <br /></div> Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΧΑΡΒΑΛΙΑ <div> Μία πρώτη και πολύ εύκολη απάντηση στο ερώτημα του τίτλου είναι ότι δεν υπάρχει κανείς για να αμφισβητήσει εμπράκτως την σοβαρότητα, αλλά και την ισχύ της γειτονικής χώρας. Οι εχθροί της είναι λίγοι, μικροί και αδύναμοι, στην περίπτωση δε της Ελλάδας και κατ’εξοχήν…ασόβαροι. </div> <div> <br /></div> <div> Πώς αλλιώς μπορεί να χαρακτηριστεί κράτος που αντιμετωπίζει με όρους…lifestyle την υποχρέωση συλλογικής μνήμης για την ίδια την αιτία της ύπαρξης του; Και διορίζει πρωθιέρεια των εορτασμών για την Παλιγγενεσία μια ανέμελη κυρία του διεθνούς τζετ-σετ, που θυμίζει τον Μάικλ Τζάκσον έπειτα από τα πολλά…ρεκτιφιέ; </div> <div> <br /></div> <div> Η σοβαρότητα λοιπόν της Τουρκίας ενισχύεται, ίσως και υπερπροβάλλεται εξαιτίας της ανυπαρξίας των αντιπάλων της, αλλά και της πλήρους έλλειψης σοβαρότητας στις τάξεις των σύγχρονων Ελλήνων ηγετών. </div> <div> <br /></div> <div> Πολλοί από εμάς αναρωτιόμαστε βέβαια, με απογοήτευση, ίσως και με κάποια πικρία, γιατί ο ξένος παράγοντας αποφεύγει να «τζαρτζαριστεί» με την Τουρκία του Ερντογάν ακόμη και όταν η γειτονική χώρα τον φτύνει κατάμουτρα. </div> <div> <br /></div> <div> Η απάντηση είναι κι εδώ απλή. Από έναν τέτοιο καυγά θα φύγουν όλοι…μωλωπισμένοι. Επομένως κι οι μεγάλοι του πλανήτη τον αποφεύγουν μέχρι νεοτέρας. Οι Ευρωπαίοι δεν θίγονται άμεσα από τα «καουμπολίκια» του Ερντογάν και κάνουν τα στραβά μάτια, γιατί δεν έχουν καμία όρεξη να καθαρίσουν τη μπουγάδα στην Κύπρο, έστω και αν διακυβεύονται οικονομικά συμφέροντα εταιρειών τους. </div> <div> <br /></div> <div> Ομως οι Αμερικανοί που δεν σηκώνουν μύγα στο σπαθί τους όταν προκύπτουν ζητήματα που αφορούν την δική τους εθνική ασφάλεια πώς και κάνουν μια τέτοια κραυγαλέα εξαίρεση; Είναι μήπως θέμα Τράμπ; Αποφεύγει να φέρει τα πράγματα στα άκρα με τους Ρώσους, γιατί υπάρχει η απειλή του Ιράν; Σχεδιάζει μπίζνες δισεκατομμυρίων ο πολυπράγμων γαμπρός του με τον άλλο γαμπρό του Σουλτάνου και δεν θέλουν αχρείαστες αναταράξεις; </div> <div> <br /></div> <div> Η απάντηση κι εδώ είναι δυστυχώς πολύ πιο απλή. Και δεν έχει σχέση με πρόσωπα ή ατομικές επιδιώξεις. Οι Ευρωπαίοι και πρωτίστως οι Γερμανοί παραβλέπουν όλες τις προκλήσεις στο Αιγαίο και την Κύπρο, επειδή είναι κατά βάσιν προκατειλημμένοι υπέρ της Αγκυρας, δηλαδή παραδοσιακά φιλό-Τουρκοι και οι Αμερικανοί δεν «ακουμπιούνται» με την Τουρκία επειδή αποδίδουν σ’ αυτήν τεράστια γεωστρατηγική αξία. </div> <div> <br /></div> <div> Ισως και πολύ μεγαλύτερη από όση πραγματικά διαθέτει. Είναι βαθιά ριζωμένη πεποίθηση στην κεντρική διοίκηση, το Στέητ Ντιπάρτμεντ, το Πεντάγωνο και το Ανώτατο Συμβούλιο Ασφαλείας, ότι δεν υπάρχει τίποτε που θα μπορούσε να ισοσκελίσει μία πιθανή απώλεια της Τουρκίας από το αμερικανικό δίχτυ επιρροής. Και δευτερευόντως δεν υπάρχει υποκατάστατο της τουρκικής συνεισφοράς στην Νοτιοανατολική Πτέρυγα του ΝΑΤΟ.</div> <div> <br /></div> <div>  Δεν τα λέει ο Τράμπ αυτά. Αν ήταν στο χέρι του άλλωστε θα έστελνε το ΝΑΤΟ στα αζήτητα, γιατί ο ίδιος βλέπει την παγκόσμια απειλή στο ριζοσπαστικό Ισλάμ και όχι στην Ρωσία του Πούτιν. Αυτοί που αντιθέτως που αποθεώνουν την στρατηγική αξία της γειτονικής χώρας, είναι οι κατ’ εξοχήν Ρωσοφοβικοί της αμερικανικής πολιτικής σκηνής. Εκείνοι που υπονόμευσαν την προσέγγιση Ουάσιγκτον-Μόσχας, προσπαθώντας να βγάλουν τον Τράμπ…πεκινουά του Κρεμλίνου.</div> <div> <br /></div> <div>  Η θεωρητική σχολή της «τουρκολαγνείας», πάντα με την επίκληση του ρωσικού κινδύνου, είναι δυστυχώς εξαιρετικά διαδεδομένη στις τάξεις του αμερικανικού διπλωματικού σώματος και των ενόπλων δυνάμεων. Την εκφράζει ανάγλυφα ένας άνθρωπος της προηγούμενης φρουράς, πολύ κοντά στην οικογένεια Κλίντον, ο ναύαρχος ελληνικής καταγωγής(ο παππούς του έφυγε κυνηγημένος από την Μικρασία το 22), αλλά αποκλειστικά αμερικανικής συνείδησης, Τζέιμς Σταυρίδης που έχει εξελιχθεί στον μεγαλύτερο υμνητή της στρατηγικής αξίας της Τουρκίας. </div> <div> <br /></div> <div> Πρόσφατα, «ξαναχτύπησε» με εκτενές άρθρο στο Bloomberg, λέγοντας ούτω λίγο ούτε πολύ πώς η Αμερική είναι κατ’ ουσίαν υποχρεωμένη να ανεχτεί οποιοδήποτε καπρίτσιο του Ερντογάν γιατί απλούστατα δεν μπορεί να κάνει χωρίς την Τουρκία. Είναι πραγματικά αηδιαστική η επιχειρηματολογία του Σταυρίδη για λογαριασμό των Τούρκων, παραπέμποντας σε έμμισθο προπαγανδιστή ή σε επαγγελματία φιλόΤουρκο και δεν έχω σκοπό να σας κουράσω αναπαράγοντας τα βασικά της σημεία. </div> <div> <br /></div> <div> Είναι όμως ενδεικτικό της σοβαρότητας της Τουρκίας ότι διαθέτει φανατικούς απολογητές σε τόσο κομβικές διεθνείς θέσεις και την ίδια ώρα αποκαλυπτικό της έλλειψης σοβαρότητας, αλλά και της δουλοπρέπειας των Ελλήνων πολιτικών οι τεμενάδες, οι προσκλήσεις καθώς και το διαρκές γλείψιμο στον ίδιο Αμερικανό ναύαρχο, μόνο και μόνο επειδή έφτασε ψηλά στην ιεραρχία του αμερικανικού στόλου και τυγχάνει να φέρει ελληνικό επίθετο. </div> <div> <br /></div> <div> Όμως σε τελική ανάλυση εκείνο το στοιχείο που κάνει τους πάντες να παίρνουν σοβαρά την Τουρκία και τον Ερντογάν είναι ότι αυτά που λένε τα κάνουν και δεν χαμπαριάζουν από προειδοποιήσεις και απειλές, απ΄όσο ψηλά κι αν αυτές εκπορεύονται. Εκτός από σοβαρότητα οι γείτονες για πρώτη φορά χτίζουν και αξιοπιστία. Δεν έκαναν πίσω με τους ρωσικούς πυραύλους σε αντίθεση με την Ελλάδα που συνέστησε στη Κύπρο να παραγγείλει τους S-300 κι όταν είδε τα δύσκολα τους έστειλε για τουρισμό στη Κρήτη…<br /><br /><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div>

Γιατί όλοι παίρνουν την Τουρκία στα σοβαρά; Μήπως ευθύνονται και όλοι οι Έλληνες ηγέτες;

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΧΑΡΒΑΛΙΑ  Μία πρώτη και πολύ εύκολη απάντηση στο ερώτημα του τίτλου είναι ότι δεν υπάρχει κανείς για να αμφισβητήσει εμπράκ...

Διαβάστε την συνέχεια

Το δράμα των σύγχρονων αγνοουμένων στην Τουρκία του Ερντογάν

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjF-lRyPB05oQdSiuVYjecxaIcCKRBOq-r1TXMpp3cEkXHqFaNmZ4FMoeBMFp__8akVAD-cvUqUtIH7lWNIo9jR98dEAbZWqTf45mu6ZtHv5d94F9ZFDfgF906LVQoyXE_ARwkyezeJNes/s1600/Turkey-flag.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="720" height="354" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjF-lRyPB05oQdSiuVYjecxaIcCKRBOq-r1TXMpp3cEkXHqFaNmZ4FMoeBMFp__8akVAD-cvUqUtIH7lWNIo9jR98dEAbZWqTf45mu6ZtHv5d94F9ZFDfgF906LVQoyXE_ARwkyezeJNes/s640/Turkey-flag.jpg" width="640" /></a></div> <br /> “Δεν είναι απλώς αγνοούμενος, είναι εκτοπισμένος. Από τις 19 Φεβρουαρίου ψάχνουμε παντού για τον Μουσταφά Γιλμάζ, τον γιο μας. Δεν υπάρχει μέρος που δεν ψάξαμε. Παντού βρίσκαμε κλειστές πόρτες, μόνο πέντε βουλευτές καταδέχθηκαν να ασχοληθούν μαζί μας. Που είναι η ανθρωπιά, που είναι η ευσυνειδησία;” <br /> <br /> <a href="https://www.dw.com/el/">Deutsche Welle</a>, Χιλάλ Κοϊλού<br /> Επιμέλεια: Γιάννης Παπαδημητρίου <br /> <br /> Με αυτά τα λόγια η Νεβίν Γιλμάζ εκφράζει την αγωνία για το παιδί της. Είναι σαν να το κατάπιε η γη, λέει. Ρωτάει παντού τι έκανε το παιδί, ζητεί βοήθεια από το υπουργείο Εσωτερικών, αλλά και το υπουργείο Δικαιοσύνης. <br /> <br /> Στην Τουρκία έχουν απολυθεί εκατοντάδες χιλιάδες δημόσιοι υπάλληλοι μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα της 16ης Ιουλίου 2016. Ο Μουσταφά Γιλμάζ ήταν ένας από αυτούς. Τον περασμένο Φεβρουάριο εξαφανίστηκε. Το ίδιο έγινε με άλλους πέντε ανθρώπους: Σαλίμ Ζεϊμπέκ, Ερκάν Ιμάκ, Γιασίν Ουγκάν, Οζκιούρ Καγιά, Γκοκάν Τουρκμέν. <br /> <br /> Όλοι αυτοί έχουν να δώσουν σημεία ζωής από τον Φεβρουάριο. Οι συγγενείς τους, αλλά και κάποιες ΜΚΟ, πιστεύουν ότι οι αρχές ασφαλείας τους θεωρούν οπαδούς του ιεροκήρυκα Φετουλάχ Γκιουλέν, τον οποίο η Άγκυρα κατηγορεί ως υποκινητή του πραξικοπήματος. <br /> <br /> Αιφνιδιαστική εξαφάνιση (και επανεμφάνιση) <br /> <br /> Για περισσότερους από έξι μήνες οι συγγενείς των έξι αγνοουμένων δεν άκουσαν το παραμικρό για την τύχη των δικών τους ανθρώπων. Στα τέλη Ιουλίου τέσσερις από τις έξι οικογένειες δέχθηκαν τηλεφώνημα από την αστυνομία, στο οποίο τους ενημέρωναν ότι οι συγγενείς τους κρατούνται στην Άγκυρα και συγκεκριμένα στην αντιτρομοκρατική υπηρεσία. <br /> <br /> Παραμένει άγνωστο που βρίσκονταν τους προηγούμενους έξι μήνες, πότε θα ολοκληρωθεί η ανάκριση, πότε θα επιστρέψουν στις οικογένειές τους. Ο δικηγόρος Εμίρ Σεϊντί Καγιά, μιλώντας στη DW, λέει ότι θεωρεί “εξαιρετικά αξιοπερίεργο” το γεγονός ότι τέσσερις από τους αγνοούμενους επανεμφανίζονται από το πουθενά την ίδια στιγμή. <br /> <br /> Οι οικογένειες των αγνοουμένων προσπαθούν να ενημερώσουν την κοινή γνώμη στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Ο Ομέρ Φαρούκ Γκεργκελίογλου, βουλευτής του φιλοκουρδικού κόμματος HDP, προσπαθεί να παρέμβει στην υπόθεση. <br /> <br /> Ο ίδιος αμφιβάλλει αν ευσταθεί η πληροφορία ότι οι τέσσερις από τους έξι αγνοούμενους επανεμφανίζονται ταυτόχρονα. Το γεγονός και μόνο ότι οι άλλοι δύο εξακολουθούν να αγνοούνται δίνει την εντύπωση ότι έχουν απαχθεί, υποστηρίζει. <br /> <br /> Μιλώντας στην DW ο Γκεργκελίογλου λέει τα εξής: “Επισκέφθηκα τις οικογένειες των αγνοουμένων, καθώς και αυτόπτες μάρτυρες οι οποίοι μου είπαν ότι είχαν έρθει κάποιοι άνδρες, τους είπαν ότι είναι αστυνομικοί και απλώς τους απήγαγαν”. <br /> <br /> Η ίδια η αστυνομία διαψεύδει μετ’ επιτάσεως ότι συνέβη κάτι τέτοιο. “Ειδικές μονάδες” εντός του κράτους; Η ανθρωπιστική οργάνωση IHD, ο δικηγορικός σύλλογος της Άγκυρας καθώς και άλλες οργανώσεις υπέβαλαν επανειλλημμένα αναφορές στο τουρκικό υπουργείο Εσωτερικών, χωρίς αποτέλεσμα. <br /> <br /> “Φτάσαμε μέχρι την επιτροπή ανθρωπίνων δικαιωμάτων του Κοινοβουλίου, ζητήσαμε να παρέμβουν τα υπουργεία Εσωτερικών και Δικαιοσύνης, περιμέναμε να ολοκληρωθεί η εξέταση των σχετικών εγγράφων από την εισαγγελία της Άγκυρας, αλλά ακόμη παραμένουμε στο σκοτάδι”, λέει ο πρόεδρος της οργάνωσης IHD Οζκούρ Τουρκντογκάν. <br /> <br /> Ο ίδιος θεωρεί, μετά από τις επαφές του με κρατικούς αξιωματούχους, ότι οι αγνοούμενοι έπεσαν θύματα απαγωγής. “Είμαστε σίγουροι ότι οι απαγωγές έγιναν από ειδικές μονάδες, που φαίνεται ότι δρουν ανεξέλεγκτα στο κράτος”, επισημαίνει. <br /> <br /> Και αν ισχύει ότι οι τέσσερις αγνοούμενοι επανεμφανίστηκαν τον περασμένο Ιούλιο, που είναι οι άλλοι δύο; Οι αρχές δεν δίνουν απάντηση, γεγονός που επιτείνει την ανησυχία των συγγενών. <br /> <br /> “Είμαι απελπισμένη, είμαι σαν ζωντανή-νεκρή”, λέει η Σουμεγιέ Γιλμάζ, σύζυγος του Μουσταφά, που ακόμη αναζητείται. “Για μένα είναι όλο και πιο ξεκάθαρο ότι ο άνδρας μου έπεσε στα χέρια μία κρατικής οργάνωσης, παρακαλώ την τουρκική κυβέρνηση και όλον τον κόσμο να βοηθήσει, για να τον ξαναβρώ”, συμπληρώνει. <br /> <br /> Ο βουλευτής Γκεργκελίογλου απαιτεί να βρεθεί άλλος εισαγγελέας για τη διερεύνηση της υπόθεσης, ενώ καταγγέλλει ότι από τη δεκαετία του ’90 υπάρχει μία “σειρά ανεξιχνίαστων υποθέσεων και πρέπει να σταματήσει επιτέλους αυτό το σκάνδαλο με τις απαγωγές”. <br /> <br /> Η οργάνωση Human Rights Watch, σε έκθεσή της, απαριθμεί πολλές υποθέσεις “απαγωγών και συστηματικών βασανισμών” στην Τουρκία μετά την απόπειρα πραξικοπήματος του 2016, ενώ καλεί την τουρκική κυβέρνηση να παρέμβει για να αντικρούσει τις κατηγορίες.<br /> <br /> <a href="https://www.defence-point.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Το δράμα των σύγχρονων αγνοουμένων στην Τουρκία του Ερντογάν

“Δεν είναι απλώς αγνοούμενος, είναι εκτοπισμένος. Από τις 19 Φεβρουαρίου ψάχνουμε παντού για τον Μουσταφά Γιλμάζ, τον γιο μας. Δεν υπάρχε...

Διαβάστε την συνέχεια

ΗΠΑ-ΤΟΥΡΚΙΑ: Η ιστορική ρίζα της αρρωστημένης προσκόλλησης της Ουάσιγκτον…

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg9cFv3GBmUNWut1sM75VOyP2-XEGLvFVD0hxyLQCXC06dd0dnZBH8UG6PzxQr40wjLK-DqRbKbeHN-MA6hrhD9wvxfctl5sMOWj9QAHuwKFBf-tVQqWkHI-mXugG2iqQY945NFagyjA1U/s1600/trump_erdogan.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="541" data-original-width="963" height="358" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg9cFv3GBmUNWut1sM75VOyP2-XEGLvFVD0hxyLQCXC06dd0dnZBH8UG6PzxQr40wjLK-DqRbKbeHN-MA6hrhD9wvxfctl5sMOWj9QAHuwKFBf-tVQqWkHI-mXugG2iqQY945NFagyjA1U/s640/trump_erdogan.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Του <b>Μάριου Ευρυβιάδη</b><br /> Μετά τον Β’ Παγκοσμίου Πόλεμο κυριάρχησαν δύο σχολές σκέψης στην Ουάσινγκτον για την Τουρκία:<br /> Η μία που υποστήριζε πως η εκτελεστική εξουσία στην Ουάσινγκτον δεν κάνει αρκετά για την τόσο στρατηγικά σημαντική για τη Δύση Τουρκία και η άλλη που υποστήριζε πως πρέπει να γίνονται περισσότερα από την εκτελεστική εξουσία των ΗΠΑ για την Τουρκία. Κοινό στοιχείο και των δύο σχολών είναι πως η Τουρκία είναι μια «αδικημένη» και «παραμελημένη» από την Ουάσιγκτον και τους λοιπούς Ατλαντικούς της συμμάχους χώρα, και πως δικαιολογημένα συμπεριφέρεται και αντιδρά κατά της «αγνωμοσύνης» που εισπράττει. <br /> <br /> Αυτή είναι και η θέση που εκφράζει σήμερα ο Πρόεδρος Τραμπ με τη δημόσια εκφρασμένη στεναχώρια του, πως η προηγούμενη κυβέρνηση Ομπάμα είχε «αδικήσει» το καθεστώς Ταγίπ Ερντογάν, αρνούμενη να του πουλήσει το αντιπυραυλικό/αντιαεροπορικό σύστημα Patriot, εξαναγκάζοντάς τον έτσι να προμηθευτεί το αντίστοιχο ρωσικό σύστημα S-400. <br /> <br /> Ανάλογη υπήρξε και η θέση της κυβέρνησης Ομπάμα, έναντι της προηγούμενης κυβέρνησης Μπους του Νεότερου. Υπενθυμίζω πως η πρώτη επίσημη επίσκεψη του Ομπάμα στο εξωτερικό το 2009 ήταν στην Άγκυρα, όπου έπλεξε το εγκώμιο του Ερντογάν, της χώρας του και ευρύτερα του Ισλάμ. Η επίσκεψη Ομπάμα αποφασίσθηκε κατόπιν επισταμένων διαβουλεύσεων στη μεταβατική περίοδο της εκλογής του και με το σκεπτικό πως έπρεπε να αρθεί η «αδικία» κατά της Τουρκίας από τη σχετική διπλωματική «απομόνωση» που της είχε επιβάλει η κυβέρνηση Μπους. Η τότε περιστασιακή «απομόνωση» είχε προκύψει από την άρνηση του καθεστώτος Ερντογάν, το 2003, να επιτρέψει σε αμερικανικά στρατεύματα να ανοίξουν δεύτερο πολεμικό μέτωπο κατά του Σαντάμ του Ιράκ, μέσω Τουρκίας. <br /> <br /> Στην περίπτωση των Patriots –που οι Τούρκοι θα «αγόραζαν» με χαριστικούς οικονομικούς όρους, όπως ανέκαθεν– η Άγκυρα απαιτούσε και τα «κλειδιά» του λογισμικού τους συστήματος, μαζί με μεταφορά τεχνολογίας, κάτι που η Ουάσινγκτον και οι κατασκευαστικές εταιρείες δεν παραχωρούν σε κανένα, για ευνόητους λόγους (Οι Τούρκοι δεν πήραν ούτε από τους Ρώσους τίποτα ανάλογο). Αυτή ήταν η μεγάλη «αδικία» του Ομπάμα κατά των Τούρκων, που θέλει τώρα να θεραπεύσει ο Τραμπ. <br /> Στην περίπτωση του 2003 η «αδικία» προέκυψε από το γεγονός πως οι Τούρκοι ζήτησαν, διά στόματος του τότε Πρωθυπουργού Γκιουλ, 90 δισ. δολάρια (!) ως αποζημίωση για τις «ζημιές» τους από τον επικείμενο πόλεμο. Και οι «αγνώμονες» Αμερικανοί τούς πρόσφεραν μόνο 30(!), αλλά «και την Κύπρο υπό τη μορφή του Σχεδίου Ανάν», και την οποία τους έδωσαν, όπως κυνικά παραδέχθηκε ο τότε αξιωματούχος Daniel Fried. Ζήτησαν επιπλέον και το ελεύθερο να κινηθούν στρατιωτικά –και παράλληλα με τους Αμερικανούς– κατά των Κούρδων του Ιράκ, κάτι που οι Αμερικανοί αρνήθηκαν. Και βρέθηκαν «αδικημένοι» οι φουκαράδες οι Τούρκοι. <br /> <br /> Ακριβώς λόγω της ύπαρξης των δύο σχολών –που ανταγωνίζονταν η μια την άλλη– η Άγκυρα πείστηκε πως ήταν «αναντικατάστατη» για τους ατλαντικούς σχεδιασμούς κατά της Μόσχας, την ψυχροπολεμική περίοδο. Και απαιτούσε διαρκές χαράτσι όλων των μορφών από τη Δύση. «Πρέπει να πληρώνετε τους λογαριασμούς μας, γιατί μας έχετε ανάγκη» δήλωσε σε Αμερικανό πρώην αξιωματούχο –κατά μαρτυρία του– πρώην Τούρκος Πρωθυπουργός, πιθανότατα ο Σουλεϊμάν Ντεμιρέλ, το 1979, παραμονές του πραξικοπήματος του Εβρέν, με την οικονομία της Τουρκίας υπό κατάρρευση. Η ίδια αντίληψη συνεχίσθηκε μεταψυχροπολεμικά, αφού η κυβέρνηση Κλίντον παρουσίαζε την Τουρκία ως πιο σημαντική για την επιβίωση της Δύσης, από όσο ήταν η Δυτική Γερμανία στη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου. <br /> <br /> Μία από τις πρώτες κυνικές, άλλα ταυτόχρονα και σημαδιακές, απαιτήσεις των Τούρκων μετά το τέλος του Β´Παγκοσμίου Πολέμου ήταν η άρνησή τους να επιστρέψουν στο συμμαχικό ταμείο για επιστροφή στους δικαιούχους, το χρυσάφι των Ναζί, που οι τελευταίοι έκλεψαν από Εβραίους και άλλους, και φύλαγαν στην Τουρκία. Από τότε δημιουργήθηκε ένα προηγούμενο ως προς τις απαιτήσεις της Άγκυρας και την ικανοποίησή τους από τη Δύση. <br /> <br /> Ενώ, για παράδειγμα, η Τουρκία δεν συμμετείχε στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και δεν είχε απώλειες, αλλά πολλαπλά κέρδη στη διάρκειά του, απαίτησε και πήρε μεγάλη βοήθεια από το Σχέδιο Μάρσιαλ, παρά τις αρχικές αντιρρήσεις της Ουάσινγκτον. Οι δομές της χώρας και η οικονομία της οικοδομήθηκαν με δωρεάν βοήθεια και χαριστικά δάνεια από τη Δύση και το ΝΑΤΟ. <br /> <br /> Το ίδιο συνέβη με τις ένοπλες δυνάμεις και τις συναφείς στρατιωτικές δομές. Από το 1980 μέχρι το 1990, για παράδειγμα, η Ουάσινγκτον ξόδεψε κοντά στα 20 δισ. δολάρια σε στρατιωτικές υποδομές στην Ανατολική Τουρκία. Και με εξαίρεση τον πόλεμο του 1990-’91 για το Κουβέιτ, όπου το καθεστώς Οζάλ εισέπραξε δεκάδες δισ. δολάρια σε δωρεάν βοήθεια, χαριστικά δάνεια και μαζί την κατασκευή του αγωγού Μπακού – Τσεϊχάν, η Άγκυρα επανειλημμένα αρνήθηκε πρόσβαση στους Αμερικανούς στις βάσεις της. Αρνήθηκε το 1958 στην περίπτωση ανωμαλιών στον Λίβανο. Το 1983 αρνήθηκε τη χρήση της βάσης Ιντσιρλίκ για ανθρωπιστική βοήθεια, μετά τις τρομοκρατικές επιθέσεις κατά των Αμερικανών πεζοναυτών στον Λίβανο – ένα κενό που παρεμπιπτόντως θεράπευσε η Κύπρος μέσω Λάρνακος. Το 1989-’90 αρνήθηκε τη χρήση της βάσης για πτήσεις των U-2, χωρίς τη συναίνεση της Μόσχας. Και κατά καιρούς και για να εξασφαλίσει μικρο-απαιτήσεις, απαγόρευε ακόμη και την παροχή σκευασμάτων γάλακτος για μικρά παιδιά, σε οικογένειες Αμερικανών που υπηρετούσαν στη βάση. <br /> <br /> Είναι γεγονός πως για τρία περίπου χρόνια, από το 1975-’78, όχι η εκτελεστική εξουσία άλλα η νομοθετική, δηλ. το Κογκρέσο, επέβαλε ένα μερικό εμπάργκο όπλων στην Άγκυρα, λόγω της παράνομης χρήσης αμερικανικών όπλων στην τουρκική επιδρομή κατά της Κύπρου το 1974. «Αδικήθηκαν» τότε οι Τούρκοι, κατά τις δύο σχολές και άλλους. Τότε όμως: <br /> <br /> α) η εκτελεστική εξουσία πολέμησε με νύχια και με δόντια το μερικό εμπάργκο, <br /> <br /> β) παρείχε μέσω ΝΑΤΟϊκών χωρών, της Ιαπωνίας, της Νοτίου Κορέας και άλλων, περισσότερη στρατιώτη και οικονομική βοήθεια προς την Άγκυρα από ό,τι πριν το εμπάργκο, και <br /> <br /> γ) και πολύ πιο σημαντικό, οι πολιτικές Νίξον – Κίσινγκερ – Φορτ επέτρεψαν στην Άγκυρα να κατακτήσει τη μισή σχεδόν Κύπρο και να παραμένει εδώ ως κατοχική δύναμη από τότε. Έτσι «αδικήθηκαν» οι Τούρκοι το 1974. Αντίθετα, το 1956 ο Πρόεδρος Άιζενχαουερ εξεδίωξε τις επιδρομικές χώρες Αγγλία, Γαλλία και Ισραήλ από τα εδάφη της Αιγύπτου, τα οποία κατέκτησαν με τον τότε επιδρομικό τους πόλεμο του Σουέζ. <br /> <br /> Είναι γεγονός πως τούτη τη φορά υπάρχει σοβαρό ρήγμα και στις δύο σχολές σκέψεις. Υπάρχει σε πολιτικό επίπεδο η μετωπική σύγκρουση και αμφισβήτηση της αμερικανικής ηγεμονίας από μια ΝΑΤΟϊκή χώρα που τύγχανε προνομιακού χειρισμού μεταπολεμικά όσο καμιά άλλη. Χωρίς υπερβολή η Τουρκία υπήρξε το πιο κακομαθημένο κράτος της Ατλαντικής συμμαχίας. Και το οποίο σήμερα πρωτοστατεί στην υπόσκαψη του πιο αποτελεσματικού «μη πολεμικού» όπλου της Ουάσινγκτον, αυτού των κυρώσεων. Αν δεν επιβληθούν κυρώσεις σε μια τέτοια κατάφωρη καταπάτηση αμερικανικών συμφερόντων, η πολιτική αυτή πάει «περίπατο». Και μαζί η αξιοπιστία του ηγεμόνα. <br /> <br /> Ο πόλεμος ΗΠΑ – Ρωσίας και η Κίνα <br /> <br /> Στο δε στρατιωτικό επίπεδο μιλάμε για 5ης γενιάς σύγκρουση οπλικών συστημάτων (κομπιούτερ ηλεκτρονικού πολέμου, όπως ουσιαστικά είναι οι ρωσικοί S-400 και τα αμερικανικά F-35) μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας, αλλά και με την Κίνα στην κορνίζα. Ο Τράμπ μπορεί να ενδιαφέρεται μόνο μη χάσει την «μπίζνα» με την Τουρκία. Το Πεντάγωνο όμως ενδιαφέρεται να μην τεθεί σε κίνδυνο η ασφάλεια της χώρας με την υποκλοπή 5ης γενιάς λογισμικών οπλικών συστημάτων, τα οποία απαιτεί να έχει η Άγκυρα ώστε να τερματίσει τούς κατά τακτά διάστημα εκβιασμούς της. <br /> <br /> Προς το παρόν το ζήτημα της υποκλοπής αποκλείστηκε με την αναστολή του προγράμματος συνεργασίας ΗΠΑ – Τουρκίας. Η «αναστολή» υποδηλώνει μελλοντική συνεργασία, εφόσον η Τουρκία καταστήσει, με κάποιο τρόπο, ανενεργό το ήδη στην κατοχή της σύστημα S-400. Eδώ καλλιεργείται επισταμένα η αυταπάτη, όχι μόνο στην Ουάσιγκτον αλλά και στα λοιπά δυτικά κέντρα στο ΝΑΤΟ από τον Γραμματέα και από διάφορους κονδυλοφόρους που επιστρατεύονται σε τέτοιες περιπτώσεις –όπως τον γραφικό πλέον Ελληνοαμερικανό ναύαρχο James Stavridis– πως όλα όσα συμβαίνουν στις σχέσεις Τουρκίας και Δύσης αποτελούν πολιτικά τερτίπια του ισλαμιστή Ταγίπ Ερντογάν και πως, με το «πέρασμά» του, η Τουρκία θα «ξαναβρεί» τον δυτικο-ευρωπαϊκό της προσανατολισμό. Και εδώ εδράζεται και το όλο σκεπτικό που υποβόσκει για τη μη επιβολή κυρώσεων ώστε να μην καούν, τάχατες, οι γέφυρες. <br /> <br /> Ό,τι και να συμβεί οι δύο σχολές σκέψεις για την Τουρκία έχουν εξαντλήσει τον ρόλο τους. Ας ελπίσουμε πως μέχρι οι σχέσεις Ουάσινγκτον – Άγκυρας εκτονωθούν, θα περάσει αρκετός χρόνος ώστε η Αθήνα, κυρίως, να μπορέσει να αποκτήσει ερείσματα και να υλοποιήσει μια πολιτική που να περιορίζει, ακόμη και να ακυρώνει, τη μέχρι πρόσφατα ικανότητα της Άγκυρας να ποδηγετεί την αμερικανική πολιτική στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /> <br /> <a href="https://www.apopseis.com/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

ΗΠΑ-ΤΟΥΡΚΙΑ: Η ιστορική ρίζα της αρρωστημένης προσκόλλησης της Ουάσιγκτον…

Του Μάριου Ευρυβιάδη Μετά τον Β’ Παγκοσμίου Πόλεμο κυριάρχησαν δύο σχολές σκέψης στην Ουάσινγκτον για την Τουρκία: Η μία που υποστήριζε...

Διαβάστε την συνέχεια

Να επιζητά και να εύχεται η Ελλάδα… βελτίωση των σχέσεων των ΗΠΑ με την Τουρκία;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgWO9snwDhmoasL0-ibqCMlfcP0DynUZZx6XBezuMSplhpwMDfCtfsDt_8OD5XGAoSZs0Rn-3uEXqdlrI9RvKdva_-1BB_WJktm21SS5hSONhBVW92VywqkAPRVEYNI-DUYYS0SgTPqrIo/s1600/ellada-tourkia.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="486" data-original-width="800" height="388" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgWO9snwDhmoasL0-ibqCMlfcP0DynUZZx6XBezuMSplhpwMDfCtfsDt_8OD5XGAoSZs0Rn-3uEXqdlrI9RvKdva_-1BB_WJktm21SS5hSONhBVW92VywqkAPRVEYNI-DUYYS0SgTPqrIo/s640/ellada-tourkia.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Η αποβολή της Τουρκίας από το πρόγραμμα παραγωγής των αεροσκαφών F35, επήλθε λόγω της προμήθειας από την Άγκυρα των ρωσσικών αντιαεροπορικών πυραύλωνS400. Το τουρκικό υπουργείο εξωτερικών αντέτεινε ότι: «Αυτό το μονομερές μέτρο αντίκειται προς το πνεύμα της συμμαχίας και δεν βασίζεται σε θεμιτούς λόγους (…). Ο αποκλεισμός της Τουρκίας, ενός από τους εταίρους του προγράμματος F-35, είναι άδικος». Ο Αμερικανός Πρόεδρος Donald Trump, επίσης αναφέρθηκε στο άδικο της απόφασης και για τα δύο μέρη. Η αναγκαιότητα του συμφέροντος φαίνεται ότι επικράτησε του αμοιβαίου αισθήματος αδικίας, για τον ένοικο του Λευκού Οίκου. <br /> <br /> Γράφει ο <b>Χρήστος Ζιώγας</b><br /> <br /> Σταδιακά, αντιλαμβάνεται ο εν λόγω πολιτικός ότι η διατήρηση της αμερικανικής ηγεμονίας είναι αρκετά πιο σύνθετη υπόθεση από την, πιο οικεία για αυτόν, επιχειρησιακή διοίκηση. <br /> <br /> Η αντιπαράθεση Τουρκίας – Ηνωμένων Πολιτειών προκύπτει από την φιλοδοξία της Άγκυρας να γνωστοποιήσει προς την διεθνή κοινότητα την αξίωση προβιβασμού της στον περιφερειακό καταμερισμό ισχύος. Βέβαια, τέτοιου είδους επιδιώξεις έχουν και ανάλογο αντίτιμο, πόσο μάλλον όταν αμφισβητεί τις επιλογές και στοχεύσεις του, κυρίαρχου στην περιοχή, δυτικού συνασπισμού. <br /> <br /> Ο δυτικός ηγεμόνας άρχισε ήδη να προσδιορίζει το κόστος της τουρκικής προσπάθειας για χειραφέτηση, μέσω στρατηγικών αποτροπής. Επιθυμεί η Ουάσινγκτον να καταδείξει στην Άγκυρα ότι το κόστος της στρατηγικής απεξάρτησής της θα είναι μεγαλύτερο από το πιθανό όφελος. <br /> <br /> Ο σωφρονισμός της Τουρκίας συντελείται ήδη και σκοπό έχει την διατήρησή της στο συμμαχικό πλέγμα των Ηνωμένων Πολιτειών, το οποίο συνιστά αναπόσπαστο τμήμα της αμερικανικής ηγεμονίας. <br /> <br /> Οι ελληνοαμερικανικές σχέσεις διάγουν την καλύτερη περίοδο της μεταπολεμικής τους πορείας, όμως ακόμη απέχουν ώστε να προσδιορίζονται ως ανεξάρτητες των αμερικανοτουρκικών. <br /> <br /> Στο πεδίο των ελληνοτουρκικών σχέσεων, μετά την κρίση των Ιμίων (1996) δρομολογήθηκε η διαδικασία ένταξης της Τουρκίας στην ΕΕ, ως μία νέα στρατηγική αλλά και ως ένδειξη εγχώριας αυτοπεποίθησης για την εξομάλυνσή τους. Είναι γνωστό, πως για την εν λόγω απόφαση πρωτοστάτησε η Ουάσινγκτον, όπως επίσης ποια ήταν η τροπή των γεγονότων την εικοσαετία που μεσολάβησε. <br /> <br /> Η πρόγνωση, ότι ο εξευρωπαϊσμός της γείτονος και η «ισχύς» των νομικών μας ερεισμάτων θα επιφέρει την επίλυση των διμερών ζητημάτων, αφίσταται της διάγνωσης. Αναμφίβολα, συνιστά θετική εξέλιξη για την Ελλάδα και την Κύπρο, η επιδείνωση των αμερικανοτουρκικών σχέσεων κατά την τελευταία δεκαετία. <br /> <br /> Ταυτόχρονα, εδώ και δύο τουλάχιστον δεκαετίες, η τουρκική διπλωματία πορεύεται θεωρώντας -όχι άδικα- πως η Αθήνα έχει απολέσει την πρωτοβουλία των κινήσεων, ικανοποιημένη απλώς με την αποφυγή κάποιας νέας κρίσης και έναν πιθανό επιζήμιο συμβιβασμό. <br /> <br /> Βέβαια, με την συγκεκριμένη πρακτική η Ελλάδα απέτυχε να εξυπηρετήσει τα συμφέροντά της, προσδιορίζοντάς τα ως αναφαίρετα δικαιώματα που θα τα ασκήσει συν τω χρόνω. <br /> <br /> Οι ορθολογικές διπλωματικές πρωτοβουλίες και συνεργασίες με το Τελ Αβίβ και το Κάιρο -με την συμμέτοχη και της Λευκωσίας-, είναι προς την σωστή κατεύθυνση, αλλά δεν πρέπει να αυτοϋπονομεύονται από εμπεδωμένες πρακτικές. Η εκκωφαντική απουσία της Αθήνας από την κυπριακή ΑΟΖ, δεν συνάδει με το πνεύμα των δομών ασφαλείας που συγκροτήσαμε. <br /> <br /> Θα είναι εξόχως επιζήμιο, ως και καταστροφικό, αν τα Ισραήλ και η Αίγυπτος θεωρήσουν ότι βλέπουμε τις συγκεκριμένες στρατηγικές συμπράξεις ως μέσο «μεταφοράς βαρών» (ορολογία του John Mearsheimer) δηλαδή να επωμιστούν κυρίως τα δύο κράτη το βάρος του τουρκικού αναθεωρητισμού. <br /> <br /> Τα επιμύθια της προηγούμενης περιόδου, σχετικά με την ερμηνεία της τουρκικής εσωτερικής και εξωτερικής πολιτικής, όχι μόνο δεν εξυπηρέτησαν τα συμφέροντα της ελληνικής και κυπριακής κοινωνίας, αλλά θέτουν σε κίνδυνο την σταθερότητα στην ανατολική Μεσόγειο. <br /> <br /> Οι εταίροι και σύμμαχοί μας πιθανόν «να μακαρίζουν την αθωότητά μας» σίγουρα όμως «δε ζηλεύουν την αφροσύνη μας», σύμφωνα με την γνωστή φράση των Αθηναίων προς τους Μηλίους στον γνωστό και ιστορικά επαναλαμβανόμενο μεταξύ τους διάλογο. (Θουκυδίδου, Ιστορία, Βιβλίο Ε΄,105) <br /> <br /> Η νεοεκλεγείσα ελληνική κυβέρνηση, για να μπορέσει να εφαρμόσει της διατάξεις του δικαίου της θάλασσας ώστε να εξυπηρετήσει τα ελληνικά και κυπριακά συμφέροντα, οφείλει να τα εντάξει σ’ ένα ευρύτερο στρατηγικό πλαίσιο, στο οποίο θα εξυπηρετούνται συμφέροντα και άλλων κρατών, όχι όμως μόνο από άλλα κράτη. <br /> <br /> Η ευρύτερη αμερικανική στρατηγική στην ανατολική Μεσόγειο, προκρίνει περισσότερο την διατήρηση του υπάρχοντος status quo, το οποίο προφανώς εξυπηρετεί καλύτερα τα συμφέροντά της. <br /> <br /> Η ελληνική εξωτερική πολιτική θα ήταν επωφελέστερο να εκμεταλλευτεί την επιδείνωση των αμερικανοτουρκικών σχέσεων, παρά να επιζητά ή να εύχεται την βελτίωσή τους. <br /> <br /> Επίσης, εντός του ευρωπαϊκού πλαισίου ας αντλούμε τα οφέλη τα οποία αντικειμενικά δύναται να μας παρέχει, και να μην έχουμε αβάσιμες προσδοκίες. <br /> <br /> Οι ελληνικές και κυπριακές ζώνες κυριαρχίας και κυριαρχικών δικαιωμάτων, εκτός από διατάξεις του διεθνούς δικαίου, δύνανται να λειτουργήσουν ως μέσο παρακώλυσης ρωσικών και άλλων αναθεωρητισμών, ποσό μάλλον αν εντός τους υπάρχουν σημαντικοί ενεργειακοί πόροι. <br /> <br /> Ας αδράξουμε την ευκαιρία, διότι αν αναταχθούν οι σχέσεις Ουάσιγκτον-Άγκυρας θα διαφοροποιηθούν και τα υπόλοιπα πλαίσια άσκησης της ελληνικής και κυπριακής εξωτερικής πολιτικής. <br /> <br /> Εκτός κι αν θεωρούμε ότι αν αποκατασταθούν οι σχέσεις Ηνωμένων Πολιτειών–Τουρκίας θα μείνουν ανεπηρέαστες οι δομές ασφάλειας με το Ισραήλ και την Αίγυπτο, καθώς επίσης και η όψιμη προθυμία των εταίρων μας στην ΕΕ να επιβάλουν κυρώσεις στην Άγκυρα. <br /> <br /> Τότε πάλι, θα «δείχνουν ολοφάνερα ότι θεωρούν τα ευχάριστα έντιμα και τα συμφέροντα δίκαια» (Κατηγορία των Αθηναίων για τους Σπαρτιάτες, προσπαθώντας να πείσουν τους Μηλίους να αποδεχθούν την ηγεμονία των πρώτων, Θουκυδίδου, Ιστορία, Βιβλίο Ε΄,105) και μέρος της ελληνικής κοινωνίας θα μυκτηρίζει τον αμερικανικό παράγοντα, την ευρωπαϊκή απροθυμία και τους επιτήδειους συμμάχους.<br /> <b>HUFFINGTON POST</b><br /> <br /> <a href="https://www.defence-point.gr/" target="_blank">πηγή</a><br /> <br /> <br /> Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.

Να επιζητά και να εύχεται η Ελλάδα… βελτίωση των σχέσεων των ΗΠΑ με την Τουρκία;

Η αποβολή της Τουρκίας από το πρόγραμμα παραγωγής των αεροσκαφών F35, επήλθε λόγω της προμήθειας από την Άγκυρα των ρωσσικών αντιαεροπορι...

Διαβάστε την συνέχεια