Η μυστική συνομιλία Ερντογάν-Γκιουλέν – Οι φίλοι που έγιναν αδυσώπητοι εχθροί

<img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/10/erdogan-gulen.jpg" /><br /><br /><b>Λυγερού Νεφέλη</b><br />Ταγίπ Ερντογάν και Φεντουλάχ Γκιουλέν είχαν μια μυστική συνομιλία το Δεκέμβριο του 2013, την χρονιά που ξέσπασε η κρίση στις σχέσεις τους, την οποία και αποκάλυψε ο Τούρκος δημοσιογράφος Φεχμί Κορού, σε πρόσφατη συνέντευξή του. Από τότε μέχρι σήμερα ο αμφιλεγόμενος ιμάμης παραμένει ο μεγάλος εχθρός του Ερντογάν.<br /><br />Ο δημοσιογράφος αναφέρει ότι τότε ο Ερντογάν ήταν πρωθυπουργός και πρόεδρος της Τουρκίας ο Αμπντουλάχ Γκιούλ και το ότι έγινε διαμεσολαβητής του Ερντογάν και συναντήθηκε με τον Γκιουλέν. Συγκεκριμένα ο Κορού δήλωσε, ότι «Ο Ταγίπ Ερντογάν ξέρει ότι τους γνωρίζω και ότι έχω “παρελθόν” μαζί τους. Θεώρησε ότι ήμουν ο πιο κατάλληλος. Δεν ήθελα να δεχτώ. Πίστευα ότι δεν ήταν μία αποστολή κατάλληλη για μένα, αλλά τελικά πείστηκα… Από διευθυντής της εφημερίδας “Zaman” έγινα… διαμεσολαβητής».<br /><br />Όταν συναντήθηκε με το Γκιουλέν, αυτός του είπε «δεν χρειάζεται να κάνεις τίποτα. Θα γράψω μία επιστολή και θα την πάρεις. Δεν έμεινα καν εκεί. Μετά τη συνάντηση, πήγα στη Νέα Υόρκη. Μου έφεραν εκεί την επιστολή, την οποία και παρέδωσα στις 25 Δεκεμβρίου. Τότε άρχισε μία νέα επιχείρηση ερευνών». Το καθεστώς Ερντογάν, από τότε χρησιμοποιεί κάθε μέσο, προκειμένου να επιτύχει την έκδοση του ιμάμη, τον οποίο δημοσίως κατηγορεί ότι οργάνωσε το αποτυχημένο πραξικόπημα του Ιουλίου 2016. Στην πραγματικότητα, όταν ο Ερντογάν κατηγορεί τον Γκιουλέν, υπονοεί τη CIA. Αυτός, εξάλλου, είναι ο λόγος που οι Αμερικανοί δεν πρόκειται ποτέ να τον εκδώσουν.<br /><br />Είναι κοινό μυστικό πως ο “στρατός του ιμάμη” είναι σε πολύ μεγάλο βαθμό ελεγχόμενος από τις αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες. Ήταν βέβαια και όταν στήριζε εμπράκτως και αποτελεσματικά τη νεοοθωμανική κυβέρνηση του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης στον δεκαετή πόλεμο (2002-2012) εναντίον του μετακεμαλικού “βαθέος κράτους”. Η σύγκρουση Ερντογάν-Γκιουλέν επιβεβαιώνει το δίδαγμα της ιστορίας ότι καμία σύγκρουση δεν είναι τόσο σφοδρή όσο εκείνη μεταξύ δύο πρώην φίλων και συμμάχων. Πόσο μάλλον όταν πρόκειται για μαθητή και μέντορα. Κάποιοι άκουσαν για πρώτη φορά το όνομα του Γκιουλέν, όταν ο Ερντογάν τον κατονόμασε σαν υποκινητή του πραξικοπήματος.<br /><br />Ο ηλικιωμένος ιμάμης, όμως, δεν είναι ένας οποιοσδήποτε ιμάμης. Στο παρελθόν έχει συμπεριληφθεί στους 100 σημαντικότερους στοχαστές του κόσμου, συγκεντρώνοντας 500.000 ψήφους. Αυτό, όμως, που τον κάνει σημαντικό δεν είναι το πνευματικό έργο του, αλλά το γεγονός ότι ηγείται ενός δικτύου, το οποίο -όπως προανέφερα- έπαιξε καθοριστικό ρόλο στον πόλεμο για την εξουσία που έλαβε χώρα στην Τουρκία μετά το 2002.<br /><br />Εξόριστος σε έπαυλη με 100 φρουρούς<br /><br />Από το τέλος της δεκαετίας του 1990 και αφού το μετακεμαλικό καθεστώς του είχε ασκήσει δίωξη, ο Γκιουλέν έχει καταφύγει στην Πενσυλβάνια των ΗΠΑ. Εκεί διαμένει σε μια τεράστια αγροτική έπαυλη, μαζί με περίπου 100 οπαδούς του, που τον φρουρούν και τον φροντίζουν. Οι ακόλουθοί του είναι άνδρες όλων των ηλικιών. Η συντριπτική πλειονότητά τους έχουν σπουδάσει στα καλύτερα πανεπιστήμια της Αμερικής.<br /><br />Είναι ντυμένοι πάντα με μοντέρνα κοστούμια και γραβάτες και αποφεύγουν σαν το διάολο το λιβάνι τις παραδοσιακές τουρκικές στολές. Λατρεύουν τον πνευματικό τους ηγέτη σαν θεό και έχουν αφιερώσει τη ζωή τους σ’ αυτόν. Είναι ενδεικτικό ότι οι περισσότεροι δεν παντρεύονται. Και αν παντρευτούν, ακολουθώντας τις οδηγίες του δασκάλου τους, παντρεύονται μετά τα 50. Οι σύζυγοι που επιλέγουν ανήκουν επίσης στο περιβάλλον του Γκιουλέν και επιβάλλεται να ντύνονται με τον ισλαμικό τρόπο, όπως έχει υπαγορεύσει ο ίδιος.<br /><br />Το χιλιάδων τετραγωνικών μέτρων οίκημά του στην Πενσυλβάνια περνάει σχεδόν απαρατήρητο από τους ελάχιστους περαστικούς. Βρίσκεται, εξάλλου, κρυμμένο πίσω από μία τεράστια πόρτα ασφαλείας και ένα υψηλό τοίχο σ’ ένα δρόμο που είναι εκτός οδικού δικτύου. Ελάχιστοι δημοσιογράφοι έχουν καταφέρει όλα τα προηγούμενα χρόνια να γίνουν δεκτοί σ’ αυτό.<br /><br />Ο Γκιουλέν βγαίνει πολύ σπάνια από το σπίτι του και αυτό μόνο για ιατρικούς λόγους. Η καθημερινότητά του περιορίζεται σε προσευχές, συζητήσεις με τους ακολούθους του, γράψιμο και καθημερινή ενημέρωση για το τι γίνεται στον κόσμο. Δεν έχει παντρευτεί ποτέ, ούτε έχει αποκτήσει παιδιά. «Παιδιά μου είναι τα παιδιά όλου του κόσμου», έχει δηλώσει στο παρελθόν.<div><br />Η αναπάντεχη πρόσκληση<br /><br />Παλαιότερα επισκεπτόταν συστηματικά ιδρύματα και πανεπιστήμια για να δώσει διαλέξεις. Τώρα πια, όμως, δεν έχει τις απαιτούμενες δυνάμεις για κάτι τέτοιο, καθώς πάσχει από σοβαρές ασθένειες. Όταν ο Ερντογάν τον κατηγόρησε σαν υποκινητή του πραξικοπήματος δεκάδες δημοσιογράφοι και τηλεοπτικά συνεργεία συγκεντρώθηκαν έξω από την κατοικία του. Η προσωπική του φρουρά τους κάλεσε να εισέλθουν στο σπίτι.<br /><br />Έκπληκτοι από την αναπάντεχη πρόσκληση, προσπέρασαν μία λιμνούλα και έναν τεράστιο κήπο. «Άνθρωποι με κοστούμια ήταν διασκορπισμένοι παντού. Ένιωθες ότι παρακολουθούσαν την κάθε κίνησή σου». Μετά από 10 λεπτά βρέθηκαν σ’ ένα τεράστιο, αλλά απλό σαλόνι. Ένα τραπέζι και λίγες καρέκλες συνιστούσαν το σκηνικό. Τους προσφέρθηκε τουρκικός καφές και τσάι. «Αν κάνετε λίγη υπομονή θα μιλήσετε με τον άνθρωπο που διαχειρίζεται την επικοινωνία του Γκιουλέν, ή ακόμα και τον ίδιο. Παρ’ ότι η υγεία του δεν είναι καλή νομίζω ότι θα ήθελε να απαντήσει στις κατηγορίες που του προσάπτουν», είπε ένας μαυροφορεμένος άνδρας, προσθέτοντας: «Σχεδόν δεν εγκαταλείπει ούτε το δωμάτιό του».<br /><br />Μία ώρα αργότερα οι δημοσιογράφοι οδηγήθηκαν σ’ ένα δωμάτιο, στο οποίο ο Γκιουλέν καθόταν στη μοναδική καρέκλα που υπήρχε. Μετά από σχετική προτροπή των ανδρών που τον περιέβαλαν, έβγαλαν τα παπούτσια τους και άρχισαν τις ερωτήσεις. Κατά τη συνομιλία, ο ιμάμης απέρριψε κατηγορηματικά κάθε κατηγορία του Ερντογάν, διακήρυξε την πίστη του στη δημοκρατία και εξέφρασε την επιθυμία του να περάσει τις τελευταίες ημέρες της ζωής του στην Αμερική.<br /><br />Κάποια στιγμή έσκυψε και ψιθύρισε κάτι στον μεταφραστή και βοηθό του. Εκείνος οδήγησε τους δημοσιογράφους σ’ ένα άλλο μεγαλύτερο δωμάτιο, τον προσωπικό του χώρο που είναι διακοσμημένος με πράγματα από την Τουρκία. «Αυτός ο χώρος είναι ο πιο κοντινός στην Κωνσταντινούπολη». Οι δημοσιογράφοι απόλαυσαν παραδοσιακά τουρκικά γλυκά «για να φύγουν έχοντας γλυκιά γεύση στο στόμα τους». Με αυτά στο χέρι εγκατέλειψαν το περίεργο αυτό σπίτι-φρούριο. Από αυτήν ακριβώς τη βάση του στις ΗΠΑ, στην οποία εγκαταστάθηκε το 1998 με την πρόφαση ότι θα υποβαλλόταν σε θεραπεία για διαβήτη, ο Γκιουλέν διηύθυνε το διεθνές δίκτυό του που στην Τουρκία έχει χαρακτηριστεί «παράλληλο κράτος».</div><div><br />Ιμάμης ή πολιτικός καθοδηγητής;<br /><br />Γεννημένος στο Ερζερούμ το 1942, ο Γκιουλέν ξεκίνησε την σταδιοδρομία του ως ιμάμης. Αφού έλαβε το απαραίτητο πιστοποιητικό ιεροκήρυκα εργάστηκε πρώτα στην Αδριανούπολη και αργότερα στη Σμύρνη. Δάσκαλός του ήταν ο κουρδικής καταγωγής Σαϊντ-ι Νουρσί, ο ιδρυτής του διάσημου ισλαμικού τάγματος Νουρ. Σε αυτό βασίστηκε για να χτίσει αργότερα το δικό του τάγμα, γνωστό ως “Αποστολή”.<br /><br />Η αδελφότητα Γκιουλέν στηρίχτηκε από τις κυβερνήσεις του Οζάλ, αλλά και του Ετζεβίτ, από δημοσιογράφους και διανοούμενους. Την έχουν κατά καιρούς χρηματοδοτήσει και πολύ γνωστοί επιχειρηματίες. Αυτός και η ιδεολογία του, άλλωστε, βρήκαν από νωρίς μεγάλη απήχηση στους μικροεπιχειρηματίες της Ανατολίας και ευρύτερα στα ανερχόμενα μεσαία και ανώτερα στρώματα που προέρχονται από τη συντηρητική “βαθιά Τουρκία” και αναζητούσαν μια πιο σύγχρονη ταυτότητα.<br /><br />Το 1971, η τουρκική ασφάλεια τον συνέλαβε για μυστικές θρησκευτικές δραστηριότητες, όπως η λειτουργία παράνομων καλοκαιρινών κατασκηνώσεων με στόχο την κατήχηση των νέων. Το 1981 αποσύρθηκε από τη θέση του τοπικού ιεροκήρυκα. Το 1999 ο Γκιουλέν διώχθηκε ποινικά με αφορμή μία διάλεξή του. Τον κατηγόρησαν ότι είχε υποστηρίξει τη συνωμοτική διείσδυση των οπαδών του στους κρατικούς μηχανισμούς. του αποδίδουν την εξής φράση: «Πρέπει να κινηθείτε στις αρτηρίες του συστήματος χωρίς κανείς να καταλάβει την παρουσία σας μέχρις ότου φθάσετε σ’ όλα τα κέντρα εξουσίας».</div><div><br />Οι φίλοι που έγιναν εχθροί<br /><br />Οι αντιλήψεις του Γκιουλέν επηρέασαν βαθιά τον ιδεολογικό προσανατολισμό του ίδιου του Ερντογάν, ο οποίος τον θεωρούσε μέντορα και ιδεολογικό καθοδηγητή. Η διείσδυση της Αδελφότητας στους κρατικούς μηχανισμούς της Τουρκίας και ειδικότερα στα σώματα ασφαλείας, στις μυστικές υπηρεσίες και στη Δικαιοσύνη ήταν αδιαμφισβήτητη.<br /><br />Ο Γκιουλέν έχει οικοδομήσει ένα πολυσχιδές δίκτυο, το οποίο περιλάμβανε επιχειρήσεις, ΜΜΕ, εκδόσεις, σχολεία, πολιτιστικά κέντρα και φιλανθρωπικά ιδρύματα. Όπως προκύπτει από τα έγγραφα που αποκάλυψε το Wikileaks, ο πρώην Αμερικανός πρεσβευτής στην Άγκυρα Τζέιμς Τζέφρι θεωρούσε ότι ο Γκιουλέν υπαγόρευε σε μεγάλο βαθμό πολιτική στην κυβέρνηση Ερντογάν πριν τη μεταξύ τους ρήξη.<br /><br />Απέδιδε, μάλιστα, στη δική του επιρροή το διογκούμενο αντιεβραϊκό και αντιαμερικανικό κλίμα που επικρατεί στην τουρκική κοινή γνώμη. Ενημέρωνε, επίσης, το Στέιτ Ντηπάρτμεντ ότι η Αδελφότητα έχει διεισδύσει τόσο πολύ στα σώματα ασφαλείας, ώστε να τα ελέγχει. Σύμφωνα με αμερικανικές εκτιμήσεις, ο Γκιουλέν διαχειριζόταν περίπου 25 δισ. δολάρια τον χρόνο, με τα οποία χρηματοδοτούνται οι κάθε είδους δραστηριότητες της Αδελφότητας. Τα χρήματα προέρχονται κυρίως από χορηγίες, αλλά και από αφανείς πηγές.<br /><br />Το φθινόπωρο του 2013, η συμμαχία του τότε Τούρκου πρωθυπουργού με τον ιμάμη μετατράπηκε σε σύγκρουση μέχρι τελικής πτώσεως. Ο Ερντογάν είχε ουσιαστικά κερδίσει τον ακήρυχτο πόλεμο με την κεμαλική στρατογραφειοκρατία και είχε αρχίσει να αυτονομείται από την Ουάσιγκτον και να οικοδομεί το δικό του καθεστώς. Οι Αμερικανοί είχαν αρχίσει να ανησυχούν, γεγονός που ορισμένοι θεωρούν ότι έπαιξε ρόλο για να στραφεί η Αδελφότητα του Γκιουλέν εναντίον του άλλοτε στενού συμμάχου και μαθητή.<br /><br />Το γεγονός-καμπή ήταν η μυστική έρευνα που πραγματοποίησαν στελέχη της αστυνομίας και της Δικαιοσύνης για υποθέσεις διαφθοράς στο στενό περιβάλλον του Ερντογάν. Αυτός θεώρησε την έρευνα σαν άτυπη κήρυξη πολέμου και αντεπιτέθηκε με συστηματικούς διωγμούς εναντίον των ερεισμάτων της Αδελφότητας στους κρατικούς μηχανισμούς. Από τότε, για οτιδήποτε κακό, ο Ερντογάν κατηγορεί σαν υπεύθυνο τον Γκιουλέν. Και βέβαια τον κατηγόρησε σαν υποκινητή της απόπειρας πραξικοπήματος.</div><div><br />Η Αδελφότητα Χιζμέτ<br /><br />Η Αδελφότητα του Γκιουλέν, που φέρει το όνομα Χιζμέτ, είχε ιδρύσει και έλεγχε ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα, με σημαντικότερο το γνωστό πανεπιστήμιο Φατίχ στην Κωνσταντινούπολη. Είχε ιδρύσει και έλεγχε περισσότερα από 200 ιδιωτικά γυμνάσια και λύκεια, δεκάδες φοιτητικές εστίες και δεκάδες ιατρικά κέντρα. Επίσης, πολλά φιλανθρωπικά ιδρύματα, τα οποία έδιναν υποτροφίες και οργάνωναν πολιτιστικές εκδηλώσεις. Ένα από αυτά ήταν το Ίδρυμα Δημοσιογράφων και Συγγραφέων.<br /><br />Η Αδελφότητα είχε ως στόχο τη διαπαιδαγώγηση εφήβων μαθητών, αρκετούς από τους οποίους στη συνέχεια σπούδαζε με υποτροφίες σε πανεπιστήμια. Τους αριστούχους τους έστελνε με υποτροφίες για μεταπτυχιακές σπουδές στη Δύση. Οι φοιτητές αυτοί στη συνέχεια προωθούνταν σε σημαντικές θέσεις στους κρατικούς μηχανισμούς της Τουρκίας, αλλά και στο εξωτερικό.<br /><br />Για την ακρίβεια, είχε αναπτύξει μια ευρείας κλίμακας στρατηγική διείσδυσης στον χώρο της Κεντρικής Ασίας, των Βαλκανίων και της Αφρικής κυρίως μέσω της εκπαίδευσης. Το 2005, η Αδελφότητα ίδρυσε στη Θράκη τα πρώτα φροντιστήρια με τον τίτλο Elite, καθώς και βιβλιοπωλείο-αναγνωστήριο στην Κομοτηνή. Στα Βαλκάνια και ειδικότερα στην Αλβανία, στο Κοσσυφοπέδιο και στη Βοσνία, η παρουσία της Αδελφότητας ενισχυόταν συνεχώς.<br /><br />Στη Νοτιοανατολική Ασία και στην Αφρική ο Γκιουλέν ίδρυσε μικτά σχολεία με τη λογική της συνύπαρξης με τον άλλον. Δύο χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι το Turkish School of Tolerance στις Φιλιππίνες, όπου φοιτούν μαζί μουσουλμάνοι και χριστιανοί και το The Star International High School στο Κέιπ Τάουν της Νότιας Αφρικής με μαθητές απ’ όλες τις θρησκευτικές κοινότητες.<br />Μαζικές εκκαθαρίσεις<br /><br />Όλο αυτό το δίκτυο υπέστη σοβαρά πλήγματα από το 2013, όταν ο Ερντογάν στράφηκε εναντίον του. <a href="https://slpress.gr/news/ekatontades-syllipseis-stratiotikon-stin-toyrkia-katigoroyntai-gia-diasyndeseis-me-ton-gkioylen/">Οι μαζικές εκκαθαρίσεις</a>, όμως, πραγματοποιήθηκαν μετά την απόπειρα πραξικοπήματος στις 16 Ιουλίου του 2016. Ο Τούρκος πρόεδρος καταγγέλλει συνεχώς τον Γκιουλέν σαν υποκινητή του πραξικοπήματος και απαιτεί πιεστικά την έκδοσή του στην Τουρκία. Στην πραγματικότητα, όπως προανέφερα, με τον τρόπο αυτό εμμέσως καταγγέλλει και προσπαθεί να εκθέσει την Ουάσιγκτον.<br /><br />Είναι πολλές οι ενδείξεις ότι ο ιμάμης συνδέεται με αμερικανικές υπηρεσίες. Η μετριοπαθής εκδοχή του για το Ισλάμ είναι αυτό που χρειάζονται οι ΗΠΑ για να σερβίρουν στον μουσουλμανικό κόσμο. Δεν είναι τυχαίο ότι Αμερικανοί πολιτικοί, ακαδημαϊκοί και κάθε είδους αξιωματούχοι έχουν εκφράσει την υποστήριξή τους προς τον Γκιουλέν και την Αδελφότητά του.<br /><br />Αυτός είναι και ο λόγος που η Ουάσιγκτον αρνείται και θα συνεχίζει να αρνείται να τον εκδώσει. Δεν θα ήθελε, βέβαια, να τον δει στην τουρκική τηλεόραση να περιγράφει συνωμοσίες της CIA για την ανατροπή του καθεστώτος Ερντογάν. Αυτό, όμως, θα ήταν ό,τι θα ήθελε περισσότερο ο Τούρκος πρόεδρος, ο οποίος μέσα και από αυτή την υπόθεση επιδιώκει την πλήρη ανεξαρτησία της Τουρκίας από την αμερικανική επιρροή.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Η μυστική συνομιλία Ερντογάν-Γκιουλέν – Οι φίλοι που έγιναν αδυσώπητοι εχθροί

Λυγερού Νεφέλη Ταγίπ Ερντογάν και Φεντουλάχ Γκιουλέν είχαν μια μυστική συνομιλία το Δεκέμβριο του 2013, την χρονιά που ξέσπασε η κρίση στις ...

Διαβάστε την συνέχεια

ΥΠΕΘΑ: Όταν το “the Greek way” επικρατεί στα εξοπλιστικά… Σίριαλ για τις κορβέτες εν όψει;

<img src="https://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2021/09/YETHA-NIKOLOAOS-PANAGIOTOPOULOS-PARMENION-003-790x400.jpg" /><br /><br />Του Μιχαήλ Βασιλείου<br />Η ελληνογαλλική αμυντική και εξοπλιστική συμφωνία χαιρετίστηκε ως μια μεγάλη επιτυχία της ελληνικής διπλωματίας από τη μεγάλη πλειοψηφία των Ελλήνων πολιτών. Γραφικότητες που ακούστηκαν είτε ως αποτέλεσμα παγιωμένων ιδεοληψιών των κομματικών φορέων που τις διατύπωσαν είτε στο πλαίσιο της ανάγκης άρθρωσης αντιπολιτευτικού λόγου, δείχνουν να απομονώνονται, με τις αντιδράσεις να κυμαίνονται από την απλή θυμηδία μέχρι οργή για τα “φθηνά” κίνητρα που τις υπαγόρευσαν.<br /><br />Αυτή είναι η μία ανάγνωση της κατάστασης που βρίσκει απόλυτα σύμφωνο και το DP. Με την ανωτέρω “ανάγνωση” υπόψη, υποχώρησαν και οι πάγιες ενστάσεις που έχουν διατυπωθεί αναφορικά με τις διαδικασίες προώθησης των κρίσιμων εξοπλιστικών προγραμμάτων από την κυβέρνηση, με την αιτιολογία του επείγοντος.<br /><br />Το πρόβλημα είναι όμως, ότι σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις η ελληνική κυβέρνηση δεν αλλάζει ρότα, ώστε να αποδείξει πως αναφερόμασταν σε εξαιρέσεις που επιβεβαιώνουν τον κανόνα. Δηλαδή την ανάγκη παράκαμψης των διαδικασιών με στόχο την ταχεία ενίσχυση των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων μετά από υπερδεκαετή περίοδο εγκατάλειψης, συνεπεία της οικονομικής κρίσης.<br /><br />Ωστόσο, ακόμα και τα περί ταχύτητας είναι συζητήσιμο κατά πόσον ισχύουν, κρίνοντας εκ του αποτελέσματος τουλάχιστον στην περίπτωση του προγράμματος των νέων φρεγατών. Το πρόβλημα είναι λοιπόν, ότι διά των τοποθετήσεων αρμοδίων εκπροσώπων, η κυβέρνηση δείχνει να έχει πειστεί για την ορθότητα των διαδικασιών που ακολουθήθηκαν, διαμηνύοντας εμμέσως ότι σκοπεύει να συνεχίσει την ίδια τακτική.<br /><br />Αναρωτιέται κανείς ποιος είναι ο λόγος της προώθησης και ψήφισης από το Κοινοβούλιο -με τραγική πολυετή καθυστέρηση- ενός νέου νόμου που διέπει τα εξοπλιστικά προγράμματα, ο οποίος μάλιστα υιοθέτησε -σκόπιμα;- τις μισές από τις αλλαγές που είχαν προταθεί με σκοπό να τον καταστήσουν ευέλικτο και λειτουργικό.<br /><br />Ειπώθηκαν άραγε συνειδητά;<div><br />Η χθεσινή συνέντευξη του υπουργού Εθνικής Άμυνας, Νίκου Παναγιωτόπουλου, στην εφημερίδα “Τα ΝΕΑ Σαββατοκύριακο” είναι το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα. Υπό την προϋπόθεση ότι γίνεται αποδεκτό αξιωματικά ότι οι αναφορές του ΥΕΘΑ αποτυπώνουν την πραγματικότητα με ακρίβεια. Σε κάθε περίπτωση, διορθώσεις και διευκρινίσεις είναι καλοδεχούμενες…<br /><br />Τι μας είπε ο ΥΕΘΑ όμως; Όπως ανέφερε στο σχετικό ρεπορτάζ που συνόδευσε την αναδημοσίευση της συνέντευξης, όπως την έστειλε το γραφείο Τύπου του ΥΠΕΘΑ, έβαλε “φρένο” στην υπερβολική αισιοδοξία και τις προσδοκίες για τη λήψη σύντομης απόφαση για τις κορβέτες του Πολεμικού Ναυτικού.<br /><br />Επίσης, από τα λόγια του προκύπτει ότι η Ελλάδα δεν είναι και απόλυτα σίγουρη ότι θα προχωρήσει στην ναυπήγηση κορβετών, συνδέοντας την απόφαση με την άσκηση ή όχι του “δικαιώματος προαίρεσης” (option) για τη ναυπήγηση και τέταρτης φρεγάτας Belh@rra. Άρα εάν ασκηθεί η option δεν έχει κορβέτες!<br /><br />Κι ας υπάρχει η απαίτηση μέσα στη μελλοντική δομή δυνάμεων του Πολεμικού Ναυτικού που έχει εγκριθεί. Οπότε, αν αποφασίσει τελικά… η κυβέρνηση αν το Πολεμικό Ναυτικό χρειάζεται ή όχι κορβέτες, θα ακολουθηθεί το πρότυπο διαπραγμάτευσης της περίπτωσης των φρεγατών, με την εμπλοκή… “στρατιωτικών και οικονομικών επιτελείων, εταιρειών, κυβερνήσεων”! Όχι η κατά νόμον προβλεπόμενη διαδικασία.<br /><br />Σε κάθε περίπτωση, αυτή είναι απόφαση που “θα μας απασχολήσει στο μέλλον”, ανέφερε ο υπουργός, χωρίς να δώσει οποιοδήποτε χρονοδιάγραμμα. Μέλλον είναι όμως οι αρχές του 2022, μέλλον και… το 2026. Το ανησυχητικό είναι αυτή η “μεθοδολογία τουρλού” που ακολουθείται συνειδητά. Το “τουρλού” μπορεί να έχει υπέροχο αποτέλεσμα όταν αφορά λαχανικά και ζαρζαβατικά, δεν μοιάζει όμως κατάλληλο για τους εξοπλισμούς. Η κυβέρνηση όμως φαίνεται στην πράξη πως διαφωνεί.<br /><br />Με τα λόγια του, ο υπουργός δικαίωσε όσους πρόσεξαν ότι στις ανακοινώσεις της ελληνογαλλικής συμφωνίας δεν συμπεριλαμβάνονταν οι γαλλικές κορβέτες Gowind, παρά τις σχετικές διαρροές που είχαν προηγηθεί και αναπαραχθεί πολλά μέσα ενημέρωσης. Κατά συνέπεια, δικαιούμαστε να συμπεράνουμε, ότι αυτό καθαυτό το ζήτημα της επιλογής κορβετών είναι ανοικτό. Τόσο το αν θα προμηθευθεί κορβέτες το Πολεμικό Ναυτικό όσο και ποια θα είναι η επιλογή.<br /><br />Προτού επιχειρήσουμε μια… προβολή στο αδιευκρίνιστο μέλλον, όταν και εάν δηλαδή ανοίξει θέμα κορβετών, ας δούμε λίγο τα “απόνερα” των φρεγατών. Για τις οποίες, ας μην ξεχνάμε, υπογραφές σε συμβόλαιο δεν υπάρχουν. Υπάρχει μόνο η ανακοίνωση της επιλογής του τύπου, των γαλλικών Belh@rra της Group Naval. Θα μπορούσε να υποτεθεί ότι το αμυντικό σύμφωνο που περιέχει ρήτρα αμυντικής συνδρομής, προστατεύει… τους Γάλλους από το θεωρητικό ενδεχόμενο να μην υπάρξει συμφωνία στη διαπραγμάτευση για τη σύμβαση.<br /><br />Διότι εάν συνέβαινε αυτό, τότε θα έπρεπε να κληθούν οι εκπρόσωποι των αγνώστων νούμερο δύο και τρία “φιναλίστ” (σ.σ. όχι απαραίτητα με αυτή την κατάταξη με μοναδικό κριτήριο αξιολόγησης το επιχειρησιακό) του- αλά γκρέκα- “άτυπου ανταγωνισμού” που αποδίδει, σύμφωνα με τα λόγια του ΥΕΘΑ στην επίμαχη συνέντευξη. Ολλανδοί και Ιταλοί; Sigma και Bergamini, κατά τις διαρροές;<br /><br />Όταν το κάναμε λάστιχο… το “άτυπα”</div><div><br />Ό,τι και να ισχύει, γεγονός παραμένει σύμφωνα με τις υπάρχουσες πληροφορίες, πως οι συμμετέχοντες στην “άτυπη διαδικασία” δεν έχουν ενημερωθεί επισήμως για την κατάληξή της με κάποιο έγγραφο που θα τους ευχαριστεί για τη συμμετοχή. Πάλι καλά που παραδέχθηκε το “άτυπο” ο ΥΕΘΑ, διότι μέχρι στιγμής δινόταν από τις τοποθετήσεις η εντύπωση ότι όλα ήταν καλώς καμωμένα.<br /><br />Κι αν η απουσία επίσημης ενημέρωσης μπορεί εν μέρει να δικαιολογηθεί από την εκκρεμότητα της διαπραγμάτευσης για την υπογραφή της σύμβασης, υπάρχει κι άλλη “απρέπεια” που συνοδεύει… την “άτυπη” διαδικασία. Αφορά τις Ηνωμένες Πολιτείες. Ασχέτως πεποιθήσεων για την υποψηφιότητα -άτυπη εφόσον τέτοια ήταν η διαδικασία- των MMSC (HF2: Hellenic Future Frigate). Καλή, κακή, στραβή, ανάποδη, υπερόπλο κ.λπ…<br /><br />Η ουσία είναι ότι στο πλαίσιο της διακρατικής συμφωνίας που ΜΟΝΟ οι ΗΠΑ μέσω των προγραμμάτων FMS (Foreign Military Sales) μπορούσαν να προσφέρουν (σ.σ. όχι άτυπα, τυπικότατα), διότι με όλους τους υπόλοιπους οι υπογραφές “έπεφταν” με εταιρίες αλλά βαπτίζονταν διακρατικές, η Ελλάδα είχε στείλει Επιστολή Διατύπωσης Αιτήματος (LOR: Letter of Request) και ανέμενε απαντητική LOA (Letter of Offer and Acceptance), δηλαδή Επιστολή Προσφοράς με την προοπτική Αποδοχής.<br /><br />Πόσο “κόσμιο” ήταν να επισημοποιηθεί η ελληνική απόφαση ενώ εκκρεμούσε η αποστολή της LOA που εμείς αιτηθήκαμε και γνωρίζαμε σε πόσο καιρό έρχεται η απάντηση; Εξ όσων έχουν γίνει γνωστά, η επίσημη παράδοση της απαντητικής LOA ήταν θέμα μίας ή και δύο εβδομάδων. Εάν δεν βρισκόταν ήδη στην Αθήνα. Ή σκόπιμα επελέγη η ανακοίνωση της απόφασης προ της παράδοσής της;<br /><br />“Άτυπη” ήταν η διαδικασία θα αντιτείνουν κάποιοι, όλα επιτρέπονται. Ναι, αλλά και στον μπουφέ δεξίωσης πρεσβείας μπορείς… να “εφορμήσεις”! Δεν θα σε διώξει κανείς, θα σε κακοχαρακτηρίσουν όμως και θα συζητηθεί η συμπεριφορά σου. Θα έχει επιπτώσεις στη δημόσια εικόνα σου. Εν ολίγοις, το άτυπον της διαδικασίας, δεν αποτελεί πανάκεια, κάτι σαν “θεραπείαν διά πάσαν νόσον και πάσαν μαλακίαν”. Για να εξηγούμαστε.<br /><br />Τούτων λεχθέντων, τι μπορούμε να περιμένουμε προσεχώς βασιζόμενοι στα λόγια του υπουργού Εθνικής Άμυνας; Γιατί να μην “ανέβουν στην πίστα”, άτυπα πάντα, οι ολλανδικές, οι ιταλικές (απλή σύμπτωση η δημοσίευση από το DP του θέματος με την Fincantieri και τα Ναυπηγεία Ελευσίνας), βρετανικές, γερμανικές (σ.σ. ωραία σκαριά οι ισραηλινές Saar 6… και με γεωπολιτικό αφήγημα που αρέσει), ακόμα και ισπανικές κορβέτες;<br /><br />Και λίγη κουβέντα καφενείου</div><div><br />Υπάρχει άραγε περίπτωση τα λόγια του ΥΕΘΑ να είχαν ακριβώς αυτό τον στόχο; Να κινητοποιήσουν τους υπόλοιπους ατύπως συμμετέχοντες ώστε να εκτονωθεί και η δυσαρέσκειά τους για την ελληνική συμπεριφορά θεωρώντας πως είναι ακόμα… ζωντανοί στη σκηνή; Να πιεστούν οι Γάλλοι και να μην “εκτραχυνθούν” στις διαπραγματεύσεις;<br /><br />Επειδή κάτι ανέφερε και για “εθνικό τυφέκιο” ο ΥΕΘΑ στη συνέντευξη, μήπως να υποτεθεί πως κάπως έτσι θα προχωρήσει και αυτό το πρόγραμμα; Στις φρεγάτες, βέβαια, να υπενθυμιστεί ότι τουλάχιστον αποφεύχθηκε αυτό που δεν ήθελε το Ναυτικό. Άσχετο; Ο καιρός θα δείξει. Εξ ου και το “Greek way” του τίτλου… ότι δηλαδή έχουμε πάντα έναν δικό μας μοναδικό τρόπο να διεκπεραιώνουμε τις υποθέσεις. Κάποιος λόγος θα υπάρχει κάθε φορά.<br /><br />Τώρα μάλιστα που από beggars γίναμε choosers, φαίνεται ότι εμπνεόμαστε από το “ο πελάτης έχει πάντα δίκιο”. Προς το παρόν, ας μείνουμε στην ουσία που δεν είναι άλλη από αυτή την περίεργη νοοτροπία που αποκαλύπτουν τα πεπραγμένα μας. Το παράδειγμα για τη δεξίωση της πρεσβείας ήδη αναφέρθηκε…</div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

ΥΠΕΘΑ: Όταν το “the Greek way” επικρατεί στα εξοπλιστικά… Σίριαλ για τις κορβέτες εν όψει;

Του Μιχαήλ Βασιλείου Η ελληνογαλλική αμυντική και εξοπλιστική συμφωνία χαιρετίστηκε ως μια μεγάλη επιτυχία της ελληνικής διπλωματίας από τη ...

Διαβάστε την συνέχεια

Αμερικανικό ινστιτούτο: Τι θα θα πράξει το ΝΑΤΟ σε πιθανή ελληνοτουρκική διένεξη;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2021-10/parmenion_1.jpg?itok=EQxouRVr" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="480" data-original-width="800" height="480" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2021-10/parmenion_1.jpg?itok=EQxouRVr" width="800" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Μόνοι μας θα αντιμετωπίσουμε τον νεο-οθωμανικό στρατιωτικό επεκτατισμό σε στεριά, αέρα και θάλασσα μέχρι να παρέμβουν αργότερα Γάλλοι και ΗΠΑ.</span></h3>Πραγματικά τρομερό δίλημμα έθεσε το ινστιτούτο atlantic council, για την πιθανότητα μιας ελληνοτουρκική διένεξης σε Αιγαίο και Α.Μεσόγειο, ειδικά μετά και την τωρινή προκλητική στάση των Τούρκων στην Κύπρο, με την περικύκλωση περιοχών από τουρκικά πολεμικά πλοία. <br /><br />“Σε μια τέτοια σύγκρουση, το ΝΑΤΟ θα βρεθεί σε μια πάρα πολύ δύσκολη θέση. Αναγνωρίζοντας αυτήν την πραγματικότητα, η συμμαχία δημιούργησε αρχικά έναν μηχανισμό αποσυμπίεσης για να αποφευχθεί η έξαρση νέων εντάσεων.<br /><br />Ωστόσο, αυτός ο μηχανισμός δεν βοήθησε τις δύο χώρες να αντιμετωπίσουν τις θαλάσσιες διαφορές τους και το ΝΑΤΟ απέφυγε να πάρει οποιαδήποτε πλευρά.<br /><br />Με αυτό το ελληνογαλλικό αμυντικό σύμφωνο όμως, η Γαλλία δεσμεύεται ουσιαστικά να πάρει την πλευρά της Ελλάδος συμπεριλαμβανομένης της ένοπλης σύγκρουσης», <a href="https://www.atlanticcouncil.org/blogs/new-atlanticist/greece-and-france-give-european-strategic-autonomy-a-shot/">δηλώνει ειδικός του ινστιτούτου.</a><br /><br />Μια πιθανή σύγκρουση μεταξύ των δύο μελών της Συμμαχίας δεν είναι ένα περίεργο σενάριο, αφού η Άγκυρα έχει επανειλημμένα προειδοποιήσει ότι θα εξετάσει μια πιθανή επέκταση των χωρικών υδάτων σε βάρος της Ελλάδος.<br /><br />Τον τελευταίο καιρό, η Τουρκία έχει επίσης επεκτείνει τις αξιώσεις της με βάση το δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας» στα ελληνικά νησιά, μη αναγνωρίζοντας υφαλοκρηπίδα ή το δικαίωμα αποκλειστικής οικονομικής ζώνης (αντίθετο με το διεθνές δίκαιο όπως ορίζεται στη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το δίκαιο της θάλασσας, την οποία η Τουρκία δεν έχει υπογράψει)’, αναφέρει μεταξύ άλλων το ίδιο.<br /><br /><div>Σε μια τέτοια περίπτωση είναι όντως πιθανή η σύγκρουση Τουρκίας και Ελλάδος, με το ΝΑΤΟ να βρίσκεται σε μια πολύ δύσκολη θέση, αλλά είναι σχεδόν σίγουρο ότι δεν θα κάνει το παραμικρό επί του πεδίου, για να την σταματήσει εάν και όποτε αυτή προκληθεί από την Τουρκία.<br /><br />Την ίδια περίοδο επισημαίνονται ραγδαίες εξελίξεις και ζυμώσεις που διενεργούνται εντός του τουρκικού βαθέως κράτους για την παραμονή ή όχι της χώρας εντός του ΝΑΤΟ, το οποίο δεν εξυπηρετεί πλέον τα τουρκικά συμφέροντα και αυτό είναι πασιφανές πιο πολύ από ποτέ.<br /><br />Ο <a href="https://www.pentapostagma.gr/ethnika-themata/ellinotoyrkika/7037959_i-toyrkia-koynaei-mantili-sto-nato-toyrkos-apostratos">Τούρκος Ταξίαρχος ε.α. Nejat Eslen,</a> μέλος ενός εκ των πολλών τουρκικών THINK TANK στην χώρα αναφέρει επακριβώς την όλη διαδικασία που ξεκίνησε, ενώ τονίζει ότι η συμμαχία εξυπηρετεί πλέον χώρες σαν την Ελλάδα μόνο. <br /><br />Ο ίδιος είχε επισημάνει ότι “σήμερα, το ΝΑΤΟ είναι πιο σημαντικό για τις χώρες της Βαλτικής, την Πολωνία, τη Ρουμανία, τη Βουλγαρία, που αποτελεί το νέο μέτωπο εναντίον της Ρωσίας, και την Ελλάδα, η οποία έχει γίνει η βάση συγκέντρωσης του ΝΑΤΟ, (παρά για την Τουρκία).<br /><br />Ως εκ τούτου, μπορεί να ειπωθεί ότι σήμερα και ο πυρήνας του ΝΑΤΟ αποτελείται από τις ΗΠΑ, το Ηνωμένο Βασίλειο, τα κράτη της Βαλτικής, την Πολωνία, τη Ρουμανία, τη Βουλγαρία και την Ελλάδα.<br /><br />Στην πραγματικότητα, η συμμαχία είναι ένας από τους θεσμούς της νέας παγκόσμιας τάξης που καθιέρωσαν οι ΗΠΑ μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, ο οποίος εξυπηρετεί πρωτίστως και πρωτίστως τα συμφέροντα ασφαλείας των ΗΠΑ”.<br /><br />Η Τουρκία που προσπαθεί να αγκαλιάσει τη Ρωσία και το Ιράν είναι η ίδια που δείχνει τους νεο-Οθωμανικούς χάρτες με την “Γαλάζια Πατρίδα”, οι οποίοι φυσικά δεν γίνονται αποδεκτοί στο ΝΑΤΟ.<br /><br />Η ίδια Τουρκία που προσπαθεί να αγκαλιάσει τη Ρωσία και το Ιράν είναι η ίδια που εξακολουθεί να μιλάει για το μύθο της ένταξης στην Ευρωπαϊκή Ένωση.<br /><br />Δεν είναι σαφές πώς μια Τουρκία που έχει αυταρχικό καθεστώς και όπου δεν επιτρέπονται σχεδόν κριτικοί δημοσιογράφοι και όπου οι άνθρωποι φυλακίζονται για δεκαετίες για tweets, θα επιχειρήσει μια πιθανή ευθεία πρόκληση κατά της Ελλάδος, αλλά η όσφρηση είναι ότι ο Ερντογάν λόγω προβλημάτων θα επιχειρήσει "κάτι" μεταξύ Κρήτης και Κύπρου.<br /><br />Το ΝΑΤΟ έχει επιτρέψει ουσιαστικά στην Άγκυρα για χρόνια να γίνει πιο αυταρχική, συμπεριλαμβανομένης της δικαιολογίας της εισβολής της Άγκυρας στην Κύπρο, στην Συρία, την Λιβύη και τώρα ετοιμάζεται ίσως να κάνει το ίδιο ξανά στην κυπριακή και την ελληνική ΑΟΖ, αλλά θα βρεθεί μπροστά στις ελληνικές ένοπλες δυνάμεις που αναμένουν με καρτερία τον Τούρκο εχθρό, τόσο του ελληνισμού όσο και του ίδιου του ΝΑΤΟ.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Αμερικανικό ινστιτούτο: Τι θα θα πράξει το ΝΑΤΟ σε πιθανή ελληνοτουρκική διένεξη;

Μόνοι μας θα αντιμετωπίσουμε τον νεο-οθωμανικό στρατιωτικό επεκτατισμό σε στεριά, αέρα και θάλασσα μέχρι να παρέμβουν αργότερα Γάλλοι και ΗΠ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τούρκος ΥΠΕΞ:" Η Τουρκία θα ανακηρύξει ΑΟΖ στη ΝΑ Μεσόγειο"

<img src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2021-06/%CE%A4%CF%83%CE%B1%CE%B2%CE%BF%CF%8D%CF%83%CE%BF%CE%B3%CE%BB%CE%BF%CF%85_0.jpg?itok=qamRr4Ud" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η Τουρκία θα προβεί σε μονομερή κήρυξη ΑΟΖ τινάζοντας την ειρήνη στον αέρα</span></h3><b>Παναγιώτης Νάστος</b><br />Σε νέες προκλητικές δηλώσεις προέβη το Σάββατο ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβούσογλου, λέγοντας ότι η Άγκυρα στον θαλάσσιο χώρο της Ανατολικής Μεσογείου που αυθαιρέτως θεωρεί ότι αποτελεί δική της υφαλοκρηπίδα θα κηρύξει και ΑΟΖ για να εξυπηρετήσει τους αλιείς της.<br /><br />Υφαλοκρηπίδα <br /><br />Με τον όρο Υφαλοκρηπίδα ορίζεται ο θαλάσσιος βυθός και το υπέδαφος πέρα από τα χωρικά ύδατα. Εκτός της υφαλοκρηπίδας το παράκτιο κράτος δεν έχει πλήρη κυριαρχία, αλλά ασκεί απλά κυριαρχικά δικαιώματα. Αυτά αφορούν αποκλειστικά την εξερεύνηση της υφαλοκρηπίδας και την εκμετάλλευση των φυσικών πόρων αυτής.<br /><br />Η υφαλοκρηπίδα εκτείνεται σε απόσταση 200νμ από το σημείο που μετρώνται τα Χωρικά ύδατα (ΧΥ). Βασικό κίνητρο των διεθνών προσπαθειών οριοθέτησης της υφαλοκρηπίδας είναι η εκμετάλλευση υποθαλάσσιων πλουτοπαραγωγικών πόρων ,υδρογονανθράκων κυρίως ( πετρέλαιο-φυσικό αέριο).<br /><br />Η Ελλάδα δικαίως ισχυρίζεται με βάση το Δίκαιο της Θάλασσας, ότι τα νησιά δικαιούνται υφαλοκρηπίδας , όπως και τα ηπειρωτικά εδάφη και η οριοθέτηση πρέπει να γίνει με βάση την αρχή της μέσης γραμμής -ίσης απόστασης που λαμβάνει ως βάση μέτρησης τα νησιωτικά παράλια της Ελλάδας και τα ηπειρωτικά παράλια της Τουρκίας.<br /><br />Η Τουρκία δεν δέχεται ότι τα νησιά έχουν υφαλοκρηπίδα και η οριοθέτησή της με την Ελλάδα θα έχει ως βάση μέτρησης τα ηπειρωτικά παράλια των δύο χωρών.<br />ΑΟΖ<br /><br />Με τον όρο ΑΟΖ (Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη) εννοείται, η θαλάσσια ζώνη που περιλαμβάνει τον βυθό και το υπέδαφος του βυθού (υφαλοκρηπίδα) και την υπερκείμενη θαλάσσια στήλη σε μια απόσταση 200νμ από την ακτή.<br /><br />Μέσα στην ΑΟΖ το παράκτιο κράτος έχει αποκλειστικά δικαιώματα των πόρων του βυθού και του υπέδαφους, των αλιευμάτων που βρίσκονται στη θαλάσσια στήλη και των πηγών ενέργειας που βρίσκονται στην επιφάνεια της θάλασσας (κύματα και αέρας), όπως επίσης έχει τα δικαιώματα προστασίας του περιβάλλοντος της περιοχής.<br /><br />Το άρθρο 121 της Σύμβασης των ΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας που θεσπίστηκε το 1982 και με τον χρόνο απέκτησε και εθιμική ισχύ, προσδιορίζει με σαφήνεια το δικαίωμα των νησιών να έχουν ΑΟΖ, όπως και όλες τις υπόλοιπες θαλάσσιες ζώνες. Εξαιρούνται οι βράχοι που δεν μπορούν να έχουν δική τους οικονομική ζωή.<div><br />Η επιστολή Σινιρίογλου στον ΟΗΕ<br /><br />Υπενθυμίζουμε εδώ ότι η Τουρκία τον Μάρτιο του 2018 είχε καταθέσει στον ΟΗΕ επιστολή αναφορικά με την υφαλοκρηπίδα της χώρας του στη ΝΑ Μεσόγειο.<br /><br />Συγκεκριμένα , με ημερομηνία 27 Μαρτίου 2018, ο μόνιμος αντιπρόσωπος της Τουρκίας στα Ηνωμένα Έθνη, Φ. Σινιρίογλου, κατέθεσε επιστολή στα ΗΕ, με την οποία αμφισβητεί την αναφορά σε ύπαρξη «κοινών θαλασσίων συνόρων» μεταξύ των τριών χωρών Ελλάδας-Αιγύπτου-Κύπρου και επαναλαμβάνει τη μονομερή διεκδίκηση της χώρας του για δικαιώματά της επί όλης της υφαλοκρηπίδας της Ανατολικά της Κύπρου και μέχρι την Κρήτη και την Ρόδο.<br /><br />Οι ρηματικές διακοινώσεις της, στις οποίες παραπέμπει η Τουρκία, αναφέρονται στη μονομερή και αυθαίρετη «οριοθέτηση» της υφαλοκρηπίδας στην Ανατολική Μεσόγειο, που θεωρεί ότι πρέπει να γίνει στη βάση της μέσης γραμμής μεταξύ των τουρκικών και αιγυπτιακών ακτών, «εξαφανίζοντας» την ελληνική και κυπριακή υφαλοκρηπίδα στην Μεσόγειο, ενώ υπάρχουν παραπομπές και στην παράνομη παραχώρηση δικαιώματος ερευνών στην τουρκική εταιρία ΤΡΑΟ, σε «Οικόπεδο» το οποίο επικαλύπτει την υφαλοκρηπίδα της Ρόδου και του Καστελόριζου.<br /><br />Η τουρκική επιστολή που δημοσιεύθηκε ως επίσημο έγγραφο της Γενικής Συνέλευση (Α/72/820 6 Απριλίου 2018) αναφέρει μεταξύ άλλων τα εξής:<br /><br />"Σχετικά με την επιστολή που περιείχε την Τριμερή Διακήρυξη με ημερομηνία 13 Φεβρουαρίου 2018 εκφράζω της ενστάσεις της κυβέρνησής μου. Τα εξωτερικά όρια της τουρκικής υφαλοκρηπίδας στην Ανατολική Μεσόγειο δυτικά του μεσημβρινού 32°16''18"E εχουν καθορισθεί με τουρκικές ρηματικές διακοινώσεις και με σειρά επιστολών προς τον ΓΓ του ΟΗΕ και έχουν δημοσιευθεί στην Division for Ocean Affairs and the Law of the Sea καθώς και στο Law of the Sea Bulletin.<br /><br />Υπό το φως των ανωτέρω η αναφορά στα αποκαλούμενα «κοινά θαλάσσια σύνορα» στην προαναφερόμενη κοινή επιστολή, είναι άκυρη και αβάσιμη υπό τους ορούς του Διεθνούς Δίκαιου, περιλαμβανομένου του εθιμικού δικαίου.<br />Θα ήθελα να επαναλάβω ότι η Τουρκία έχει δεσμευθεί να προστατεύσει τα κυριαρχικά δικαιώματα της στην υφαλοκρηπίδα της".</div><div><br />Που το πάει η Τουρκία;<br /><br />Ο Τούρκος ΥΠΕΞ είπε ότι «ενώ η κήρυξη υφαλοκρηπίδας είναι αρκετή για όλα τα πλούτη κάτω από τη θάλασσα, ιδιαίτερα για τους υδρογονάνθρακες, η κήρυξη αποκλειστικής οικονομικής ζώνης είναι σημαντική για την αλιεία».<br /><br />Επισημαίνοντας ότι αυτό ισχύει ήδη στον Εύξεινο Πόντο, ο κ. Τσαβούσογλου είπε, “Μπορούμε να το δηλώσουμε και στη Μεσόγειο. Εάν η αλιεία είναι ένας σημαντικός τομέας και προτεραιότητα για εμάς στη Μεσόγειο και υπάρχει τέτοια ανάγκη, θα γίνει. Πρέπει να ληφθούν και τα απαραίτητα μέτρα για αυτό, αλλά επειδή δεν υπήρχε τέτοια ανάγκη στη Μεσόγειο, δεν έχει δηλωθεί αποκλειστική οικονομική ζώνη. Μπορεί όμως να γίνει», είπε.<br /><br />Επισημαίνουμε εδώ ότι λίγες ημέρες νωρίτερα η Ελλάδα νομοθετούσε για την παράνομη αλιεία εντός των ΧΥ της , με αφορμή το γεγονός ότι τουρκικά αλιευτικά έφθασαν να ψαρεύουν σχεδόν στις ακτές των νησιών μας.<br /><br />Τόνισε ακόμη ο Τούρκος ΥΠΕΞ ότι η Άγκυρα λαμβάνει κάθε μέτρο για την προάσπιση της υφαλοκρηπίδας της, όπως είπε ότι έκανε και προσφάτως, κατηγορώντας παράλληλα την Ελλάδα ότι εξέδωσε NAVTEX για να μπει στην τουρκική υφαλοκρηπίδα έστω για ένα χιλιόμετρο, μόνο και μόνο για να εισέλθει και όχι για να διεξαγάγει έρευνες.<br /><br />Επιπλέον ο κ. Τσαβούσογλου έκανε λόγο για μαξιμαλιστικές προσεγγίσεις από την κυπριακή κυβέρνηση και είπε ειρωνικά ότι τουλάχιστον δύο με τρεις φορές την ημέρα η Λευκωσία διαμαρτύρεται διεθνώς για την Τουρκία.<br /><br />Η Τουρκία με όλα αυτά θέλει να αποκλείσει την Ελλάδα από τα δικαιώματα της στην Α. Μεσόγειο, εγκλωβίζοντας την σε απόσταση μόλις 6νμ από τις ακτές των νησιών της. Με αυτόν τον τρόπο θέλει να κάνει την Α. Μεσόγειο, "τουρκική λίμνη" υλοποιώντας τη "Γαλάζια Πατρίδα" και το παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Τούρκος ΥΠΕΞ:" Η Τουρκία θα ανακηρύξει ΑΟΖ στη ΝΑ Μεσόγειο"

Η Τουρκία θα προβεί σε μονομερή κήρυξη ΑΟΖ τινάζοντας την ειρήνη στον αέρα Παναγιώτης Νάστος Σε νέες προκλητικές δηλώσεις προέβη το Σάββατο ...

Διαβάστε την συνέχεια

Γιατί οι Belh@rra δεν είναι το νέο “Αβέρωφ”

<img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/10/belhara_gallia_SLpress.gr_.jpg" /><br /><b><br />Μαργαρίτης Γιώργος</b><br />Η συμφωνία με την Γαλλία προκάλεσε ενθουσιασμό και έφερε έναν αέρα αυτοπεποίθησης σε πολλά επίπεδα, επίσημα ή λιγότερο επίσημα, στην χώρα μας. Ως προς το περιεχόμενο του ενθουσιασμού ο παρονομαστής παρουσιάζει ενδιαφέρον. Σε πολλά υποστηρικτικά της συμφωνίας δημοσιεύματα και τοποθετήσεις διακρινόταν η ικανοποίηση για την συγκρότηση μιας συμμαχικής σχέσης πέρα από τις ήδη υπάρχουσες στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ ή της ΕE. Είναι μια γενική έμμεση παραδοχή ότι οι υπάρχουσες συμμαχίες δεν προστατεύουν τα εθνικά συμφέροντα της Ελλάδας, ούτε προστατεύουν την επικράτεια και την κυριαρχία της.<br /><br />Ο ενθουσιασμός αυτός κάλυψε τις ενστάσεις που προκύπτουν από την ίδια την ουσία της συμφωνίας. Δεν αναφερόμαστε στα εύκολα και επικοινωνιακά, την πιθανολογούμενη αποστολή Ελλήνων στρατιωτών στο Μαλί ή στην… Πολυνησία! Δεν χρειάστηκε ιδιαίτερη συμφωνία με κανένα για να βρεθούν Έλληνες στρατιώτες στην Σαουδική Αραβία. Όταν μετέχεις στο ΝΑΤΟ και στην ΕΕ περιμένεις κάτι τέτοια να σου συμβούν.<br /><br />Η ουσία βρίσκεται στο ερώτημα εάν η συμφωνία αυτή απαντά στις ανάγκες της Ελλάδας στην συγκυρία που έχει διαμορφωθεί και στο είδος των απειλών που καλείται να αντιμετωπίσει. Να ξεκινήσουμε από τον στρατιωτικό τομέα (τον πολιτικό θα τον αφήσουμε για άλλο δημοσίευμα). Η σχέση με την Γαλλία αποτυπώθηκε σε δύο μεγάλες παραγγελίες στρατιωτικού εξοπλισμού: Δεκαοκτώ συν έξι αεροσκάφη Rafale και τρεις, ίσως και μια ακόμα, φρεγάτες Belh@rra.<br /><br />Το τελικό ύψος της παραγγελίας ως προς το κόστος της παραμένει άγνωστο. Στη Βουλή ανακοινώθηκε ότι το κόστος των 18 πρώτων Rafale (τα 12 μεταχειρισμένα) θα αγγίξει τα 2,5 δισ. ευρώ, ενώ η πρόσθεση άλλων έξι θα διαμορφώσει το αρχικό κόστος σε 3,2 με 3,5 δισ. Αυτά προστίθενται στα 1,3 δισ. που θα κοστίσει η αναβάθμιση των F-16, στα 500 εκατομμύρια που κόστισε η αγνώστου αποτελέσματος και χρησιμότητας αναβάθμιση των P-3 και άλλα παρόμοια.<div><br />Βαρύ το κόστος<br /><br />Για τις φρεγάτες δεν υπάρχει συγκεκριμένος προσδιορισμός για το κόστος, πλην όμως αναμένεται να υπερβεί το ένα δισ. για κάθε πλοίο. Το άθροισμα μας δίνει ένα σύνολο 10 ίσως δισ. Συγκριτικά πρόκειται για δύο φορές τον ετήσιο προϋπολογισμό του Υπουργείου Παιδείας, αλλά ας μην σταθούμε σε αυτό. Το γεγονός είναι ότι το κόστος αυτό “φορτώνεται” σε μια οικονομία που από καιρό βρίσκεται στα όρια της.<br /><br />Αυτό έχει γενικές και ειδικές επιπτώσεις που σχετίζονται με την άμυνα. Τα χρήματα αυτά αποσπώνται από κοινωνικές λειτουργίες και ανάγκες, αλλά και από παραγωγικές τυχόν επενδύσεις. Αυτό προκαλεί ένα έμμεσο κοινωνικό κόστος, το οποίο με τη σειρά του αυξάνει την δυσπραγία της ελληνικής κοινωνίας. Το τεράστιο δημογραφικό πρόβλημα της χώρας επιτείνεται από ετούτη την αφαίμαξη πόρων, οι Έλληνες μειώνονται, γηράσκουν και ξενιτεύονται.<br /><br />Και τα τρία αυτά, να μην προσθέσουμε την δυσπραγία, υπονομεύουν την άμυνα της χώρας, δηλαδή την διάθεση και την ικανότητα των πολιτών της να την υπερασπιστούν. Σε πιο “τεχνικό” πεδίο τα γιγαντιαία αυτά ποσά “δεσμεύουν” την χώρα, με την έννοια ότι δεν μπορούν εύκολα να επαναληφθούν. Ήδη η πρόσθεση των κορβετών που αναγγέλθηκαν, αναβλήθηκε για μετέπειτα καιρούς. Αυτό πολύ απλά σημαίνει ότι η χώρα καλύπτει συγκεκριμένες ανάγκες –την αντιαεροπορική άμυνα περιοχής– σε βάρος όμως άλλων αναγκών, μερικές από τις οποίες είναι εξαιρετικά κρίσιμες.<br /><br />Οι πρόοδοι στον τομέα της τεχνητής νοημοσύνης, λόγου χάρη, έχουν δώσει νέες διαστάσεις στο πυροβολικό ή στα μη επανδρωμένα στρατιωτικά μέσα (εναέρια, επίγεια, θαλάσσια). Για να ακολουθήσει μια χώρα τις εξελίξεις σε αυτό το πεδίο χρειάζονται, φυσικά, μεγάλες επενδύσεις. Με τις οικονομικές διαστάσεις της χώρας είναι αμφίβολο εάν στρατιωτικές δαπάνες του σημερινού ύψους μπορούν να επαναληφθούν στο ορατό μέλλον.<br /><br />Το ζήτημα της ναυτικής υπεροχής<br /><br />Ας σταθούμε, όμως, στο ζήτημα της ναυτικής υπεροχής. Η πρόσθεση των νέων φρεγατών θα γίνει στα 2025-6 όταν δηλαδή οι αρχαιότερες των ολλανδικών φρεγατών του στόλου θα έχουν πλέον ηλικία μισού αιώνα και οι νεότερες γερμανικές ΜΕΚΟ θα έχουν κλείσει τα 30 χρόνια υπηρεσίας. Σε σύντομο χρονικό ορίζοντα η σημερινή δύναμη των 13 φρεγατών θα περιοριστεί σε επτά με οκτώ, αργότερα ίσως σε τέσσερεις.<br /><br />Είναι άκρως αμφίβολο εάν η παραγγελία πλοίων που κοστίζουν περισσότερο από ένα δισ. το καθένα μπορεί να επαναληφθεί στο ορατό μέλλον. Καθώς το ίδιο πρόβλημα αφορά τα λοιπά σκάφη του στόλου, υποβρύχια, πυραυλάκατους κλπ., η επένδυση σε ακριβά πλοία τελικά θα μειώσει δραματικά τον αριθμό των μάχιμων πλοίων. Στο είδος της αναμέτρησης με την Τουρκία, ο αριθμός των πλοίων, όχι κατ’ ανάγκη η ποιότητά τους, έχει τη σημασία του.<br /><br />Η σημαντική σε αριθμούς πλοίων παρουσία του τουρκικού ναυτικού κάθε φορά που η Ελλάδα –ενίοτε μετά της Γαλλίας– ή η Κύπρος επιχειρούν σε ζώνες που η Τουρκία μονομερώς έχει “προσαρτήσει”, δεν γίνεται με πανάκριβα σκάφη, αλλά με ό,τι φθηνότερο κυκλοφόρησε στην αγορά, γαλλικές κορβέτες “Ντ’ Εστιέν ντ’ Ορβ” λόγου χάρη, μεταχειρισμένες, κατασκευής δεκαετίας 1970!<br /><br />Η τουρκική βιομηχανία και τεχνολογία είναι φυσικά σε θέση και να συντηρεί και να εκσυγχρονίζει παλιά μεταχειρισμένα πλοία, η ελληνική αντίστοιχη αναζητείται. Η συρρίκνωση του ελληνικού πολεμικού ναυτικού και η επικέντρωσή του σε ένα πυρήνα ακριβών πλοίων ενθαρρύνει την επιθετικότητα των γειτόνων και τους ανοίγει πλήθος δυνατοτήτων και ευκαιριών. Ας φανταστούμε μια κατάσταση τύπου Ιμίων, με την γείτονα να προβάλει κυριαρχία σε μικρά ελληνικά νησιά.<br /><br />Θα ήταν απλά αδιανόητο να πλησιάσει την ζώνη της κρίσης, 10-20 χλμ από τις τουρκικές ακτές, μια ελληνική φρεγάτα του κόστους της Belh@rra. Η απέναντι πλευρά θα μπορούσε να συγκεντρώσει στο σημείο πλήθος από τα “αναλώσιμης αξίας” πολεμικά της, ή εκείνο το “σύννεφο” των μικρών περιπολικών που με τόση ευκολία πλέον ναυπηγεί και εξάγει. Σε μια τέτοια περίπτωση η μόνη δυνατότητα της Ελλάδας θα ήταν η απειλή γενίκευσης του πολέμου. Στην ουσία δηλαδή η χώρα θα έχει χάσει την δυνατότητα κλιμακωτής αντίδρασης.</div><div><br />Τα “μαγικά” πλοία<br /><br />Η ιδέα των ακριβών “μαγικών” πλοίων έχει πολλές φορές γοητεύσει ναυαρχεία και κυβερνήσεις. Αυτού του είδους τα πλοία αποδείχθηκαν αναποτελεσματικό, να μην πούμε άχρηστο, όπλο. Οι στόλοι των Ντρέντνωτ πολέμησαν μόνο μια φορά σε όλον τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο και εκεί πάλι, στην Γιουτλάνδη, το κύριο μέλημα ήταν η αποφυγή της μάχης: ήταν πολύ ακριβά για να χαθούν. Το ίδιο με την κλάση Βίσμαρκ, ή με εκείνα τα τέρατα τύπου Γιαμάτο. Τα αμερικάνικα Αϊόβα τελικά χρησίμευσαν μόνο ως παράκτιες πυροβολαρχίες, αποστολή που μπορούσε επάξια να εκτελέσει το πιο γηραιό και ταλαιπωρημένο θωρηκτό του αμερικανικού οπλοστασίου.<br /><br />Οι δε Belh@rra δεν είναι ακριβώς “μαγικών δυνατοτήτων” πλοίο. Δεν έπεσε, ακόμα, στο μαγικό φίλτρο του Πανοραμίξ! Σε τελευταία ανάλυση είναι μόνο 4.500 τόνων. Τα TF-2000 της γείτονος ξεκίνησαν τον σχεδιασμό τους στους 7.000 τόνους, σήμερα βρίσκονται στους 8.500 και βαδίζουν προς τους 10.000. Θα πλέουν δε στις θάλασσες μερικούς μήνες μετά τις Belh@rra και θα είναι, ως προς τον αριθμό, οκτώ. Οι ναυτικοί ανταγωνισμοί είναι, το γνωρίζουμε, υπόθεση οικονομικών μεγεθών.<br /><br />Παρά τα πρόσφατα αιτήματα της Τουρκίας στις ΗΠΑ για απόκτηση 40 νέων F-16 της πιο εξελιγμένης εκδοχής και την αναβάθμιση άλλων 80, οι ελληνικές επενδύσεις στην αεροπορία δημιουργούν την εντύπωση, αν όχι υπεροχής, τουλάχιστον μεγάλων, συγκριτικά, δυνατοτήτων. Αλλά και σε αυτόν τον κλάδο παρατηρούμε το ίδιο πρόβλημα. Η Ελλάδα επενδύει σε “μαγικά” όπλα: στα 18+6 Rafale. Η δε Τουρκία επενδύει σε πλέγματα, σε συνδυασμό όπλων, δημιουργώντας ένα ευρύ φάσμα δυνατοτήτων.<br />Πρώτον, καλύπτει το πιθανό πεδίο αναμέτρησης, το Αιγαίο και τον μεταξύ Κύπρου και Ελλάδας χώρο, με ένα ικανό αντιαεροπορικό σύστημα, τους S-400. Με άκρως επικίνδυνη εμβέλεια των 200+ χλμ και κλιμακούμενες δυνατότητες σε μικρότερες αποστάσεις, το σύστημα αυτό δημιουργεί ζώνες υψηλού κινδύνου για οποιοδήποτε τύπο αεροπλάνου.<br />Δεύτερον, χρησιμοποιεί σε ολοένα και μεγαλύτερη κλίμακα μη επανδρωμένα οχήματα, πολλαπλασιάζοντας στόχους, απειλές και δυνατότητες κρούσης.<br />Τρίτον, αναπτύσσει βαλλιστικούς πυραύλους μεγάλης εμβέλειας, σε τρόπο ώστε να μπορεί να πλήξει στόχους, χωρίς να θέσει σε κίνδυνο τα αεροπλάνα της.<br /><br /></div><div>Τα όπλα που χρειάζονται<br /><br />Με την μεθοδικότητα που ακολουθεί στις εξοπλιστικές λογικές της, η Τουρκία έχει δυνατότητες, εκτός από την επιλογή του σημείου έντασης, της λελογισμένης κλιμάκωσης και της εκ των προτέρων ακύρωσης των αντιδράσεων του αντιπάλου. Όπως ακριβώς συμβαίνει με τις φρεγάτες Belh@rra, που είναι υποχρεωμένες να παρακολουθούν από μεγάλη απόσταση τα δρώμενα στο ανατολικό Αιγαίο (λόγου χάρη) έτσι και τα πολύ ακριβά Rafale, είναι αμφίβολο εάν μπορούν ακίνδυνα να δράσουν στις ίδιες περιοχές.<br /><br />Αντίθετα η γειτονική δύναμη μπορεί να πλήξει στόχους στρατηγικούς ή τακτικούς σχεδόν ακίνδυνα χρησιμοποιώντας, είτε μη επανδρωμένους φορείς, ή βαλλιστικούς πυραύλους. Τομείς στους οποίους η Ελλάδα απλά δεν υπάρχει. Θα το πούμε για μια ακόμα φορά. Η αντιμετώπιση των απειλών που προέρχονται από γειτονική χώρα, πολύ πιο ισχυρή δημογραφικά και οικονομικά και με γεωγραφικό επιπλέον πλεονέκτημα, δεν γίνεται με “μαγικά” πανάκριβα όπλα.<br /><br />Γίνεται με όπλα που απειλούν να προκαλέσουν πολύ μεγαλύτερο κόστος από όσο τα ίδια κοστίζουν και που αποτρέπουν την εχθρική επίθεση ακριβώς λόγω του κόστους που προκαλούν στον αντίπαλο, όταν αυτό είναι μεγαλύτερο από τα τυχόν οφέλη που αυτός θα αποκομίσει. Δεν είναι τα πανάκριβα Rafale και οι εκτός λογικής κόστους Belh@rra που θα πετύχουν αυτό το αποτέλεσμα, ακόμα και στην περίπτωση που θα βρεθεί πολιτική και στρατιωτική ηγεσία να τα “θυσιάσει” στον βωμό της υπεράσπισης επικράτειας και κυριαρχίας.</div><div><br />Η σύγκριση με το “Αβέρωφ”<br /><br />Να κλείσουμε το παρόν σημείωμα με μερικές διευκρινήσεις περί του θωρηκτού “Αβέρωφ” με το οποίο οι επιφανειακά “γνωρίζοντες” ιστορία συγκρίνουν την απόκτηση των Belh@rra. Το Αβέρωφ ήταν ένα καινούργιο πλοίο, με σημαντικό πλεονέκτημα ταχύτητας απέναντι των αντιπάλων του: 24 κόμβοι έναντι 15, των δύο μόνων αξιόμαχων τουρκικών θωρηκτών.<br /><br />Επωφελήθηκε των πολλών προβλημάτων που είχε ο οθωμανικός στόλος μετά τον ιταλο-οθωμανικό πόλεμο, τον αποκλεισμό, αλλά και τα πλήγματα που προκάλεσαν τα μικρά βουλγαρικά τορπιλοβόλα στα κύρια πλοία μάχης του οθωμανικού στόλου, καθώς αυτά προσπαθούσαν να αναχαιτίσουν την βουλγαρική προέλαση στην ανατολική Θράκη. Στις δύο ναυμαχίες έξω από τα Στενά το “Αβέρωφ” δεν είχε πρακτικά αντίπαλο.<br /><br />Τις μεγάλες όμως ζημιές και την δημιουργία επικίνδυνων τακτικών καταστάσεων δεν τις προκάλεσε ο “Αβέρωφ” στον Βαλκανικό πόλεμο. Το μικρό οθωμανικό καταδρομικό “Χαμιντιέ” τις προκάλεσε, το οποίο βύθισε σημαντικό αριθμό πλοίων, αναστάτωσε τις θαλάσσιες μεταφορές και δημιούργησε κλίμα ανασφάλειας στις θάλασσες στην θυελλώδη επιδρομή του στην Μεσόγειο, στις αρχές του 1913.<br /><br />Και φυσικά η τότε εποχή τίποτε το κοινό δεν έχει με σημερινούς συσχετισμούς και καταστάσεις. Οι τότε ελληνικές κυβερνήσεις είχαν την πρόθεση να πλεύσει ο ελληνικός στόλος πέρα από τα τρία (τότε) ή τα έξι μίλια των χωρικών υδάτων. Σήμερα;</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Γιατί οι Belh@rra δεν είναι το νέο “Αβέρωφ”

Μαργαρίτης Γιώργος Η συμφωνία με την Γαλλία προκάλεσε ενθουσιασμό και έφερε έναν αέρα αυτοπεποίθησης σε πολλά επίπεδα, επίσημα ή λιγότερο επ...

Διαβάστε την συνέχεια

Με ποιον εξοπλισμό στα νησιά του Αιγαίου αποτρέπεται ο πόλεμος

<img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/10/ellinika-nhsia.png" /><br /><br /><b>Τσιλιόπουλος Ευθύμιος</b><br />Όταν στις 13 Ιουνίου 1944 η ναζιστική Γερμανία εξαπέλυσε την πρώτη ιπτάμενη βόμβα V1 εναντίον βρετανικού εδάφους έθεσε τα θεμέλια για την αλλαγή του τρόπου διεξαγωγής του πολέμου. Η V1 ήταν ένα αργοκίνητο και μάλλον ανακριβές όπλο, το οποίο προωθείτο από αυλοαεριωθητή. Περίπου το ένα τέταρτο από αυτές τις ιπτάμενες βόμβες δεν κατάφερε καν να φτάσει τις βρετανικές αρχές, ενώ πολλές καταρρίφθηκαν.<br /><br />Έκτοτε πολύ νερό κύλησε στο αυλάκι. Οι Γερμανοί βλέποντας την χαμηλή απόδοση της V1 σχεδίασαν τον πύραυλο V2, τον πρώτο βαλλιστικό πύραυλο παγκοσμίως. Λόγω της ανόδου του πυραύλου στο διάστημα πριν αρχίσει την κάθοδο προς τον στόχο με υπερηχητικές ταχύτητες, ο V2 δεν μπορούσε να καταρριφθεί, ούτε είχε ηχητικό στίγμα, ώστε να καλυφθούν όσοι βρίσκονταν στην περιοχή του στόχου.<br /><br />Σήμερα, η τεχνολογία έχει δώσει την δυνατότητα κατασκευής πολύ πιο προηγμένων πυραύλων (ιπταμένων βομβών) με πολύ μεγαλύτερη ακρίβεια πλήγματος. Έτσι δίνεται η δυνατότητα μακρινού πλήγματος χωρίς την αναγκαία χρήση πλωτής ή εναέριας πλατφόρμας-φορέα, όπως το αεροσκάφος. Αυτό και μόνο καθιστά αυτά τα όπλα ιδανικά ως όπλα αποτροπής ιδίως αν προβλέπεται μαζική χρήση τους.<br /><br />Από τα παραπάνω μπορούμε εύκολα να συνάγουμε ότι τα όπλα αυτού του είδους μπορεί να είναι ένα πολύ ισχυρό αποτρεπτικό χαρτί στη φαρέτρα της ελληνικής άμυνας. Η τοποθέτηση τέτοιων συστημάτων σε νησιά του Αιγαίου μπορεί να μειώσει την ανάγκη για μεγαλύτερα βεληνεκή. Για παράδειγμα, η Λήμνος απέχει 230 χιλιόμετρα από την αεροπορική βάση Μπαλίκεσιρ της τουρκικής αεροπορίας.<div><br />Αβύθιστα πυραυλοφόρα<br /><br />Η τεχνολογία είναι πλέον εφικτή για την μαζική παραγωγή τέτοιων όπλων από χώρες, ακόμη και από μη-κρατικές οντότητες. Το δε κόστος έχει πλέον περιοριστεί σε μεγάλο βαθμό. Το μεγαλύτερο κόστος αποτελείται από την κατασκευή και τοποθέτηση συστημάτων πλοήγησης προς τον τελικό στόχο. Για τα περί κατασκευής και κόστους τέτοιων πυραύλων έχουμε αναφερθεί σε άλλο άρθρο.<br /><br />Η παραγωγή και τοποθέτηση πυραύλων, ή πυραύλων κρουζ σε νησιά του Αιγαίου προσφέρει την δυνατότητα –σε περίπτωση τουρκικής επίθεσης– άμεσης συντριπτικής ανταπόδοσης εναντίον στρατηγικών στόχων στο εσωτερικό της Τουρκίας, χωρίς την δυνατότητα ισοδύναμης ανταπόδοσης. Ο λόγος είναι απλός: οι στρατηγικοί στόχοι στην τουρκική επικράτεια βρίσκονται στο δυτικό τμήμα της. Αντίθετα, οι στρατηγικοί στόχοι στην ελληνική επικράτεια, τους οποίους θα ήθελαν να πλήξουν οι Τούρκοι, βρίσκονται στην ηπειρωτική Ελλάδα.<br /><br />Οι τουρκικές πολεμικές βιομηχανίες βρίσκονται στα περίχωρα της Κωνσταντινούπολης και της Σμύρνης (π.χ. τα εργοστάσια της Bayrak), ενώ άλλες βρίσκονται στη Σακάρια (Otokar) στα περίχωρα της Άγκυρας (Roketsan). Οι μεγαλύτερες αεροπορικές βάσεις στη δυτική Τουρκία είναι στο Μπαλικεσίρ και στο Εσκισεχίρ. Οι κυριότερες ναυτικές βάσεις της Τουρκίας βρίσκονται στη Θάλασσα του Μαρμαρά και στα παράλια της Μικράς Ασίας. Όλες σχεδόν οι στρατηγικής σημασίας τουρκικές στρατιωτικές εγκαταστάσεις βρίσκονται σε αποστάσεις έως 600 χλμ από τα νησιά του Αιγαίου, οι περισσότερες σε πολύ μικρότερες αποστάσεις.<br /><br /></div><div>Τι μπορεί να γίνει<br /><br />Τα πυραυλικά συστήματα που μπορούν να αναπτυχθούν μπορεί να ποικίλουν σε βεληνεκή για αντιμετώπιση διαφόρων απειλών. Επίσης, μπορεί να έχουν κινούμενες ή και σταθερές βάσεις. Η χρήση σταθερών θέσεων βολής μπορεί εκ πρώτης όψεως να φαίνεται περίεργη και ενάντια στην αρχή της κίνησης, αλλά είναι άκρως αποτελεσματική υπό ορισμένες προϋποθέσεις.<br /><br />Τα περισσότερα υπό κατασκευή παγκοσμίως πυραυλικά συστήματα είναι εποχούμενα, ώστε να μπορούν να μετακινηθούν από και προς τα σημεία εκτόξευσης. Πολλά συστήματα έχουν ελαφρώς θωρακισμένα τμήματα, όπως την καμπίνα, για να παρέχουν προστασία από πιθανά πυρά αντι-πυροβολικού. Τα εποχούμενα συστήματα, εφόσον σχεδιάζονται εξ αρχής, ή τροποποιούνται προς τούτο, μπορεί και να τοποθετηθούν σε κοντέινερ τα οποία σύρουν ελκυστήρες και τράκτορες, ακόμη και πολιτικά οχήματα.<br /><br />Τα κοντέινερ μπορεί να φέρουν πολιτική βαφή, επιγραφές και εμπορικές επωνυμίες, γεγονός που τα καθιστά δυσδιάκριτα στην εχθρική αναγνώριση. Αυτό βέβαια δεν μειώνει την ανάγκη των υπολοίπων οχημάτων μιας πυροβολαρχίας να μπορούν να συνδέονται με τους εκτοξευτές για την διεύρυνση των πυρών, την διοίκηση και τις επικοινωνίες. Η εκτόξευση από σταθερές θέσεις είναι ακόμη και σήμερα πάγια τακτική για τους διηπειρωτικούς βαλλιστικούς πυραύλους (ICBM). Οι πύραυλοι βρίσκονται σε υπόγεια βαριά θωρακισμένα σιλό με τεράστια καπάκια ώστε να αντέχουν σε οτιδήποτε εκτός από ένα άμεσο πυρηνικό πλήγμα.<br /><br />Στην ελληνική περίπτωση δεν είναι ανάγκη να είναι τόσο ακριβά και περίπλοκα. Τα νησιά του Αιγαίου έχουν άφθονες έρημες εκτάσεις, αλλά και εγκαταλελειμμένα χωριά. Σ’ αυτά τα μέρη μπορούν να χτιστούν υπόγεια σιλό μικρών διαστάσεων, ή και να τοποθετηθούν σε εγκαταλελειμμένα και κατάλληλα τροποποιημένα κτίσματα. Αν μπορούσε η Ελλάδα να χτίσει με άκρα μυστικότητα τα οχυρά της Γραμμής Μεταξά μεταξύ 1936-1940, μπορεί να κάνει πιο εύκολα κι αυτό. Χωρίς βέβαια να βλέπουμε εργάτες να βγάζουν “σέλφι” μπροστά στα έργα και να τα κοινοποιούν στις ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης!</div><div><br />Τι πυραυλικά συστήματα χρειάζονται<br /><br />Όπως αρχικά είπαμε μια μίξη διαφόρων ειδών πυραύλων με πολλαπλά βεληνεκή θα ήταν η βέλτιστη λύση. Δηλαδή πύραυλοι με βεληνεκές 40-50 χλμ μπορούν να παρέχουν αμυντική κάλυψη των νησιών, ενώ πυροβολαρχίες πυραύλων μεγαλύτερου βεληνεκούς θα αποτελούν την δύναμη αποτροπής-κρούσης κατά τουρκικών στρατηγικών στόχων, αν και κάποιοι τουρκικοί στόχοι στρατηγικής σημασίας βρίσκονται εντός της εμβέλειας των πυραύλων με μικρότερα βεληνεκή. Ταυτόχρονα, βέβαια, άλλα πυραυλικά συστήματα θα προσφέρουν αντιαεροπορική κάλυψη.<br /><br />Για να πληγούν στόχοι στο βάθος της τουρκικής ενδοχώρας απαιτούνται πυραυλικά συστήματα με βεληνεκή 600 χλμ και πάνω. Τέτοια συστήματα μπορούν να πλήξουν από τα νησιά του Αιγαίου στόχους μέχρι και την Άγκυρα. Αναγκαστικά τα συστήματα αυτά είναι αρκετά πιο ογκώδη και φθάνουν σε μήκος αρκετά μέτρα. Αν, όμως, χρησιμοποιηθούν νέες τεχνολογίες (υπερηχητικοί αυλοωθητές-scramjet, υπεραντοτικές επιφάνειες) οι διαστάσεις περιορίζονται σημαντικά, τουλάχιστον σε μήκος.<br /><br />Οι αριθμοί που χρειάζονται εξαρτώνται από τους στόχους που επιδιώκουν δυνητικά να πλήξουν οι ελληνικές ένοπλες δυνάμεις, καθώς και από την πιθανότητα κυκλικού σφάλματος (CEP), δηλαδή από την ενδεχόμενη απόκλιση του σημείου πρόσκρουσης του πυραύλου από τον στόχο. Το μέγεθος της απόκλισης αυξάνεται ή μειώνεται ανάλογα με τον τύπο κατεύθυνσης που διαθέτει το πυραυλικό σύστημα, πράγμα το οποίο εξαρτάται και από το κόστος.</div><div><br />Δεν είναι απαγορευτικό το κόστος<br /><br />Ένα πλέγμα τέτοιων συστοιχιών μπορεί να εκτοξεύσει ένα καταστροφικό μπαράζ τουλάχιστον χιλίων βλημάτων, με αποτέλεσμα ένα σημαντικό ποσοστό από τους στόχους να καταστραφούν ολοσχερώς ή να υποστούν εκτεταμένες ζημιές που θα τους καταστήσουν μη-λειτουργικoύς για σημαντικό χρονικό διάστημα.<br /><br />Μπορεί να ακούγεται ότι τέτοια πυραυλικά συστήματα σε ικανό αριθμό κοστίζουν ακριβά, αλλά ίσως δεν είναι όσο νομίζουμε. Όσο μεγαλύτερη η παραγωγή τόσο μικρότερο το κόστος ανά μονάδα. Επίσης, νέες τεχνολογικές εξελίξεις έχουν μειώσει τα κόστη κατασκευής πυραύλων ή συστημάτων κρουζ, με το ακριβότερο κομμάτι να είναι το ηλεκτρονικό σύστημα που θα κατευθύνει τον πύραυλο στον στόχο.<br /><br />Η μετατροπή των ελληνικών νησιών του Αιγαίου σε αβύθιστα πυραυλοφόρα, όπως παλαιότερα μιλούσαμε για αβύθιστα αεροπλανοφόρα, θα άλλαζε ριζικά τον συσχετισμό δυνάμεων στο ελληνοτουρκικό μέτωπο. Για την ακρίβεια, θα καθιστούσε απαγορευτική μία σύρραξη, επειδή το κόστος και για τις δύο χώρες θα ήταν εξαιρετικά υψηλό, πολλαπλάσιο από το όποιο επιδιωκόμενο κέρδος.<br /><br />Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι θα λειτουργούσε πλήρως κι αποτελεσματικά η αποτροπή. Αποτροπή όχι μόνο για έναν γενικευμένο πόλεμο, αλλά και για την πρόκληση ηθελημένου θερμού επεισοδίου, αφού σε συνθήκες ισορροπίας δυνάμεων αυτό θα μπορούσε να μετεξελιχθεί σε πολεμική σύγκρουση. Με άλλα λόγια, η πυραυλική τεχνολογία επιτρέπει πλέον τα ελληνικά νησιά, από αδύναμοι κρίκοι της ελληνικής άμυνας που ήταν παραδοσιακά, να μετατραπούν σε στρατηγικό πλεονέκτημα.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Με ποιον εξοπλισμό στα νησιά του Αιγαίου αποτρέπεται ο πόλεμος

Τσιλιόπουλος Ευθύμιος Όταν στις 13 Ιουνίου 1944 η ναζιστική Γερμανία εξαπέλυσε την πρώτη ιπτάμενη βόμβα V1 εναντίον βρετανικού εδάφους έθεσε...

Διαβάστε την συνέχεια

Ελληνογαλλική συμφωνία, μεγάλες ευκαιρίες, μεγάλες δεσμεύσεις για την άμυνα και τη διεθνή μας θέσ

<img src="https://www.ptisidiastima.com/wp-content/uploads/2021/10/ellada-gallia-simaies-696x435.jpg" /><br /><br /><b>Χρήστος Γ. Κτενάς</b><br />Για την ανάλυση της συμφωνίας αμυντικής συνεργασίας μεταξύ Ελλάδας και Γαλλίας κάναμε λίγο υπομονή μετά την αρχική ανακοίνωση της, ώστε να δούμε και τη σχετική συζήτηση στην Ελληνική Βουλή και τα επιχειρήματα που διατυπώθηκαν, ώστε να έχουμε μια πιο ολοκληρωμένη βάση συζήτησης. Έτσι μιας και η παραπάνω φάση νομικής επικύρωσης της πλέον ολοκληρώθηκε, ας εντοπίσουμε τα πιο κρίσιμα στοιχεία της, προσφέροντας όπου είναι δυνατό και τις “απαντήσεις” στα πιο βασικά ερωτήματα.<br /><br />Αρχικά λοιπόν η συμφωνία αυτή (<a href="https://www.ptisidiastima.com/wp-content/uploads/2021/10/ellinogalliki-symfonia-apospasma-pap.pdf">εδώ το πλήρες κείμενο</a>) έχει μια ιδιαιτερότητα στη διατύπωση καθώς ενώ τυπικά είναι διμερής, μεταξύ κρατών της Ευρώπης, αναφέρει σαφώς πως συγκροτείται στο πλαίσιο άλλων και πολύ ευρύτερων συμφωνιών και συνθηκών πολυμερούς ασφαλείας. Έτσι, πέρα από την αυτονόητη αναφορά στο προοίμιο της συμφωνίας, στο Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών (αυτονόητη καθώς το κείμενο αυτό αποτελεί το βασικό «σώμα» της μεταπολεμικής διεθνούς πολιτικής) τονίζεται πως Ελλάδα και Γαλλία δρουν εντός ΝΑΤΟ αλλά και Ευρωπαϊκής Ένωσης, με περιγραφή των σχετικών προβλέψεων συλλογικής αυτοάμυνας όπως βέβαια και των παλαιότερων διμερών συμφωνιών. Είναι έτσι προφανές πως η νέα συμφωνία επιδιώκει ένα πολλαπλό ρόλο: δηλαδή και να δομήσει μια αμυντική συνεργασία αλλά και να εμφανιστεί ως εφαρμοστική-εξελικτική προηγουμένων συμφωνιών ώστε να αυτοπροβληθεί ως ένα νέο -ενδιάμεσο- στάδιο προς μια νέα «μεγάλη» και ευρωπαϊκή συμφωνία ευρωπαϊκής άμυνας. Μάλιστα αυτό αναφέρεται σαφώς στο άρθρο 3 ως εξής «τα Μέρη…συνεχίζουν να ενισχύουν την Κοινή Πολιτική Ασφάλειας και Άμυνας της Ε.Ε., η οποία πρέπει να συμπεριλαμβάνει την προοδευτική διαμόρφωση μίας Πολιτικής Άμυνας της Ένωσης».<br /><br />Βλέπουμε δηλαδή πως η διμερής συμφωνία έχει εδώ έντονο το γαλλικό «αποτύπωμα» καθώς εκφράζει κυρίως την πολύχρονη στρατηγική αντίληψη του Παρισιού για την συγκρότηση (εντός ΝΑΤΟ αλλά και παράλληλα- συμπληρωματικά) μιας στρατιωτικά ανεξάρτητης Ευρώπης. Που να μπορεί δηλαδή να υπερασπιστεί και τα δικά της σύνορα, πέρα από την αμερικανική επικυριαρχία. Η θέση αυτή, που έχει τις ρίζες της στην “Γκωλική” σκέψη (του στρατηγού αρχικά και στη συνέχεια Προέδρου της Γαλλικής Δημοκρατίας Ντε Γκολ) αποτελεί τον εδώ και δεκαετίες μεγάλο στόχο της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Που ξεκίνησε μεν από μια Ευρωπαϊκή Ένωση σε θέματα οικονομίας και επιχειρεί -ακόμη χωρίς επιτυχία- να φθάσει στην συνομοσπονδιακή δομή της ηπείρου μας, ως σχεδόν ενιαίο κράτος άρα και εξ ορισμού με κοινή άμυνα.<br /><br />Να λοιπόν το πρώτο -κατά την εκτίμηση μας βέβαια- στοιχείο διαφορετικότητας και μεγάλης σημασίας της συγκεκριμένης συμφωνίας. Ότι είναι, ή πιο σωστά, ελπίζει να γίνει, μια πρακτική βάση επιτέλους υλοποίησης της κοινής ευρωπαϊκής άμυνας με πρωτοπόρο τη Γαλλία, ακόλουθο-συμπαραστάτη την Ελλάδα και στη συνέχεια με ένταξη και άλλων χωρών που θα συνυπογράψουν το ίδιο ή παρεμφερές κείμενο. Αυτή η ανάλυση λοιπόν δείχνει πως η συμφωνία τουλάχιστον από πλευράς προοπτικής είναι πολύ σημαντικότερη από την συνοδευτική αγοράς 3 φρεγατών (και κορβετών σε επόμενο χρόνο). Καθώς θίγει αλλά και θέτει επιτέλους σε εφαρμογή μια ιδέα ευρωπαϊκής συσπείρωσης στο πεδίο της πραγματικής άμυνας, εκεί δηλαδή που θα κληθεί, εφόσον χρειαστεί, η ένοπλη δύναμη κάθε χώρας να συνεισφέρει.<br /><br />Άρθρο 2, “κοινή άμυνα με όλα τα μέσα”<br /><br />Το συγκεκριμένο άρθρο είναι βέβαια ο πυρήνας της συμφωνίας καθώς εδώ προβλέπεται η στρατιωτική συνδρομή. Αξίζει να δούμε όμως τη διατύπωση του πριν το σχολιάσουμε:<br /><br />«Τα Μέρη παρέχουν το ένα στο άλλο βοήθεια και συνδρομή, με όλα τα κατάλληλα μέσα που έχουν στην διάθεσή τους, κι εφόσον υφίσταται ανάγκη με τη χρήση ένοπλης βίας, εάν διαπιστώσουν από κοινού ότι μία ένοπλη επίθεση λαμβάνει χώρα εναντίον της επικράτειας ενός από τα δύο, σύμφωνα με το Άρθρο 51 του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών.»<br /><br />Με αυτό το άρθρο δημιουργείται αμέσως σειρά ερωτημάτων τα οποία τονίστηκαν και στη Βουλή από τα κόμματα της αντιπολίτευσης: Θα μας συνδράμει δηλαδή η Γαλλία στρατιωτικά ότι και να γίνει; Και σε ποια έκταση; Και τι σημαίνει «επικράτεια»; Θα μας υπερασπίσει η Γαλλία σε μια κρίση στην Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη με την Τουρκία; Ή μόνο και αυστηρά εντός των εθνικών μας συνόρων;<br /><br />Οι απαντήσεις που μπορούμε εδώ να δώσουμε είναι οι εξής. Αρχικά, με «στενή» και αυστηρή ερμηνεία της συμφωνίας, η Γαλλική στρατιωτική βοήθεια θα γίνει εφόσον η Ελλάδα δεχθεί επίθεση εντός μόνο της εθνικής μας επικράτειας όπως αυτή ορίζεται σήμερα από τα σύνορα, ξηράς, θάλασσας και εναέρια. Δηλαδή από τα χερσαία σύνορα μας στο βορρά, στην οριογραμμή του Έβρου – εφόσον μιλάμε για Τουρκία που αποτελεί τη μόνιμη μας απειλή- και βέβαια τα θαλάσσια σύνορα μας των 6 μιλίων και τα εναέρια των 10 μιλίων. Το τελευταίο, η γνωστή δηλαδή ελληνική «ανισορροπία» θαλάσσιων και εναέριων συνόρων δεν θίγεται στη συμφωνία, οπότε έμμεσα γίνεται αποδεκτή από τη Γαλλία, που θα μπορούσε εδώ να ζητήσει μια ερμηνευτική διάταξη.<br /><br />Άρα η συμφωνία με μια πρώτη ματιά (που δεν είναι όμως η τελική) η συμφωνία είναι καθαρά αμυντική, καθώς για να ενεργοποιηθεί η στρατιωτική επέμβαση της Γαλλίας υπέρ μας, «απαιτεί» να εκπληρωθούν τρείς όροι. Πρώτον, να μας επιτεθεί η Τουρκία, δεύτερον αυτό να εκδηλωθεί εντός εθνικών ελληνικών συνόρων και τρίτον να διαπιστωθεί το όλο ζήτημα από κοινού, δηλαδή από Ελλάδα και Γαλλία μαζί.<br /><br />Ακούγεται το παραπάνω περιοριστικό έως και αμφίσημο; Ναι αλλά δεν είναι έτσι. Οι διεθνείς συμφωνίες διαθέτουν τη δική τους φόρμα διατύπωσης που οφείλει να είναι αρκετά γενική ώστε να μην γίνεται αποπνικτική (δηλαδή να μην καταλήγει σε ακύρωσης της συμφωνίας εφόσον παρουσιαστεί κάτι που δεν έχει σαφώς προβλεφθεί). Στην πιο διασταλτική-ανοιχτή λοιπόν ερμηνεία, έχουμε δύο χώρες να δεσμεύονται γενικά ότι θα βοηθήσουν η μια την άλλη στην άμυνα τους, με κάθε μέσο, και ένοπλα αν χρειαστεί. Έτσι το άρθρο 2 της συμφωνίας έχει μεγαλύτερο εύρος εφαρμογής από ότι νομίζουμε, καθώς ως επικράτεια μπορεί (αλλά όχι και υποχρεωτικά) να θεωρηθεί και ένας ελληνικός πολεμικός στολίσκος που δέχεται επίθεση στην Ανατολική Μεσόγειο, εκτός όμως των 6 μιλίων ελληνικών υδάτων. Ακόμη περισσότερο η συμφωνία εμφανίζεται θετική για εμάς, αν την ερμηνεύσουμε με βάση το προοίμιο της που κάνει αναφορά στο Δίκαιο της Θάλασσας ως εξής «….η Ελλάδα και η Γαλλία έχουν μία μακρά, στενή, και διαρκή σχέση που βασίζεται σε κοινές αξίες… συμπεριλαμβανομένης της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας». Η αναφορά αυτή στην αρχή της συμφωνίας (μόλις στη 2η παράγραφο), έχει διπλωματικά βαρύνουσα σημασία, καθώς παρατίθεται πριν καν αναφερθεί η κοινή δέσμευση των δύο χωρών σε ΝΑΤΟ και ευρωπαϊκή άμυνα.<br /><br />Τι λέει λοιπόν, εμμέσως η συμφωνία κατά την ερμηνεία μας; Πως αν η Ελλάδα ασκήσει το δικαίωμα της για εφαρμογή των 12 μιλίων χωρικών υδάτων σε όλο το Αιγαίο (με βάση τη Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας), ζήτημα που η Τουρκία έχει δηλώσει πως αποτελεί “αιτία πολέμου”, τότε η χώρα μας επεκτείνει αυτόματα τα σύνορα της (την επικράτεια της με πλήρη κυριαρχικά δικαιώματα) και μπορεί να επικαλεστεί τη Γαλλική βοήθεια σε περίπτωση επίθεσης. Και εδώ η συμφωνία δεν έχει κάποια εξαίρεση ή ειδικό όρο, άρα ευθέως υποθέτουμε πως το παραπάνω έχει την επιδοκιμασία της Γαλλίας: που ξέρει πολύ καλά πως η Ελλάδα και θέλει να πάει στα 12 μίλια και ήδη το έχει κάνει πρόσφατα στο Ιόνιο Πέλαγος. Θα ήταν λοιπόν αδιανόητο για τη Γαλλική διπλωματία να μην ζητούσε μια ειδική διατύπωση εξαίρεσης, αν φοβόταν ότι η Ελλάδα θα «εκμεταλλευόταν» τη συγκεκριμένη συμφωνία για προεκτείνει τα θαλάσσια σύνορα της. Το ότι δεν το έχει κάνει αυτό η Γαλλία και αποδέχεται αυτή τη γενική διατύπωση περί επικράτειας, είναι στη διπλωματική λογική μια έμμεση αλλά διαυγής αποδοχή. Κάτι που ίσως να μπορεί να επεκταθεί και για υπεράσπιση της ελληνικής ΑΟΖ, εφόσον όμως αυτή σαφώς οριστεί από την Ελλάδα, κάτι που ακόμη δεν έχουμε πράξει σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο…<br /><br />Κοινή εξωτερική πολιτική, το βασικό πρόκριμα<br /><br />Τι σημαίνει όμως το παραπάνω; Πως η Ελλάδα μπορεί «αύριο το πρωί» να ανακοινώσει 12 μίλια σε όλο το Αιγαίο για να «εξαργυρώσει» επιτόπου τη συγκεκριμένη συμφωνία; Όχι είναι η εκτίμηση μας. Καθώς κάθε τέτοια διμερής προσέγγιση και συναίνεση, ειδικά όταν γίνεται μεταξύ μη συγκρίσιμων χωρών από πλευράς μεγέθους και κύρους (η Γαλλία ως Μεγάλη Δύναμη, η Ελλάδα ως μικρή χρεωμένη χώρα) προϋποθέτει κάθε κίνηση να γίνεται μετά από αμοιβαία συζήτηση και συμφωνία. Η Ελλάδα λοιπόν, υπογράφοντας τη συμφωνία με τη Γαλλία πλέον δεσμεύεται να έχει μιλήσει με το Παρίσι πριν κάνει «μεγάλες» και δυναμικές κινήσεις έναντι της Τουρκίας αλλά και γενικότερα στην εξωτερική της πολιτική. Να λοιπόν το νέο και πολύ διαφορετικό και κρίσιμο νέο στοιχείο. Οι δύο χώρες συμφωνούν να προχωρήσουν σε όσο το δυνατόν πιο συντονισμένη και ιδανική κοινή εξωτερική πολιτική!<br /><br />Μάλιστα το παραπάνω τονίζεται και περιγράφεται και στη συμφωνία σε πολλά σημεία:<br />Στο άρθρο 1 «τα Μέρη διαβουλεύονται σε τακτική βάση επί όλων των θεμάτων άμυνας και ασφάλειας κοινού ενδιαφέροντος»,<br />Στο άρθρο 4 «Οι Υπουργοί Εθνικής Άμυνας και Εξωτερικών της Ελλάδας και της Γαλλίας διαβουλεύονται σε τακτική βάση και όταν καθίσταται αναγκαίο»,<br />Στο άρθρο 6 «Οι διαβουλεύσεις καλύπτουν τα θέματα κοινού ενδιαφέροντος, όπως το παγκόσμιο στρατηγικό περιβάλλον, τα περιφερειακά ζητήματα (κυρίως στις περιοχές της Μεσογείου, της Μέσης Ανατολής, της Αφρικής και των Βαλκανίων)»,<br />Ακόμη πιο έντονα σε όλο το δεύτερο μέρος της συμφωνίας που περιλαμβάνει τα άρθρα 10 έως 14, με κύριο το άρθρο 10: «Τα Μέρη εμβαθύνουν τη συνεργασία τους σε θέματα εξωτερικής πολιτικής ενώ ταυτόχρονα θα επιδιώκουν να ενισχύσουν τον ρόλο της Ευρώπης στον κόσμο. Διαβουλεύονται μεταξύ τους, σε όλα τα επίπεδα, με σκοπό τον καθορισμό κοινών θέσεων σε όλες τις σημαντικές αποφάσεις που επηρεάζουν τα κοινά τους συμφέροντα και την από κοινού δράση όποτε είναι δυνατό».<br /><br />Η αποτρεπτική σημασία της συμφωνίας<br /><br />Κάτι ακόμη που δεν έχει τονιστεί σημαντικά κατά την άποψη μας είναι αυτό: Η συγκεκριμένη συμφωνία έχει μεγάλη αποτρεπτική αξία έναντι της Τουρκίας. Αυτό που στην Ελλάδα προβάλλεται ως έλλειμμα, δηλαδή ότι δεν προβλέπει την «αυτόματη», «άμεση», «ολοκληρωτική» ένοπλη συμπαράταξη της Γαλλίας υπέρ μας, διεθνώς ερμηνεύεται και αλλιώς. Το να σε συνδράμει ένοπλα μια Μεγάλη Δύναμη, ακριβώς χωρίς να έχουν τεθεί όρια (ούτε πάνω ούτε κάτω) δρα ως μεγάλη αποτροπή από κάθε τρίτη χώρα που μας επιβουλεύεται. Αν η Ελλάδα δεν έχει εξασφαλίσει «μέτρημα» του πόσα π.χ. πυρομαχικά ή αεροσκάφη θα «λάβει», το ίδιο και ακόμη λιγότερο γνωρίζει η Τουρκία. Που πλέον θα πρέπει να συμπεριλάβει στις δικές της στρατηγικές αναλύσεις για επίθεση στην Ελλάδα, που τα σενάρια τους τα βλέπουμε να διαρρέουν συνεχώς, το τι άγνωστο θα βρει μπροστά της, τόσο από Αθήνα όσο και από Παρίσι.<br /><br />Προσοχή: Προφανώς δεν ισχυριζόμαστε εδώ ότι η Γαλλία θα επιστρατεύσει έως και τα πυρηνικά της όπλα να μας υπερασπίσει! Ούτε προσδοκούμε ούτε πιστεύουμε πως σε μια πιθανή ελληνοτουρκική σύρραξη θα γεμίσουν ξαφνικά τα αεροδρόμια μας με γαλλικά Rafale και οι θάλασσες μας με γαλλικές φρεγάτες που θα εξαπολύουν φράγμα πυρός. Όχι, αυτά είναι κατά πάσα πιθανότητα μέρος του ελληνικού φαντασιακού (και κακώς προβλήθηκαν έτσι από κάποια κυβερνητικά στελέχη στον… ενθουσιασμό τους). Η γαλλική συνδρομή, εάν απαιτηθεί κατά πάσα πιθανότητα θα είναι ενισχυτική και κατευναστική, πιθανά ως ανοιχτή πηγή όπλων-ανταλλακτικών-εφοδίων, ως απειλητική με παρουσία σε θάλασσες, ως «απαγορευτική» με περιπολίες σε κρίσιμες ζώνες. Ναι, κατά πάσα πιθανότητα θα πολεμήσουμε μόνοι μας, αλλά η κρίσιμη ροή όπλων και η στρατηγική και διπλωματική πίεση που μπορεί να ασκήσει η Γαλλία μπορεί να είναι αποφασιστική.<br /><br />Θα τηρήσει η Γαλλία την υπόσχεση της;<br /><br />Ακόμη ένα ερώτημα που τέθηκε στη Βουλή αλλά και γενικότερα στο δημόσιο διάλογο: «Πως μπορούμε να είμαστε σίγουροι ότι η Γαλλία θα μας στηρίξει ένοπλα;». Η απάντηση εδώ δεν υπάρχει, τουλάχιστον άμεσα. Μια διμερής συνθήκη έχει από μόνη της μια μεγάλη αξία κύρους, την οποία δύσκολα η Γαλλία θα αποσείσει ρισκάροντας το διεθνή της ευτελισμό. Στην ουσία τώρα: Οι διεθνείς συνθήκες και συμφωνίες τηρούνται, ή θεωρείται σίγουρο ότι θα τηρηθούν γιατί αποτελεί βασικό γεωπολιτικό συμφέρον των μερών τους να το πράξουν. Αυτό είναι και μοναδικό κριτήριο στο «τέλος της ημέρας». Όσο λοιπόν η Γαλλία θεωρεί πως τα δικά της συμφέροντα απειλούνται από μια εξωστρεφή, αναθεωρητική Τουρκία, που παρεμβαίνει σε Λιβύη και Συρία (και σε άλλα σημεία ενδιαφέροντος της Γαλλίας), όσο το καθεστώς Ερντογάν χτίζει οικοδόμημα ισλαμικού φονταμενταλισμού, κάτι το οποίο τρομοκρατεί το Παρίσι που έχει την εμπειρία των πολύνεκρων τρομοκρατικών επιθέσεων των περασμένων ετών, όσο η Τουρκία παραμένει «φίλος» της Ρωσίας, διαμεσολαβητής των Ταλιμπάν, εχθρός των Κούρδων (μεγάλο λόμπι τους ιστορικά στη Γαλλία), εξοπλίζεται και διεκδικεί ρόλο επιβλητικό στην Μεσόγειο, τόσο η Γαλλία θα συμπαρατάσσεται μαζί μας. Τόσο ψυχρά και κυνικά.<br /><br />Στη συνέχεια: Οι διμερείς και διεθνείς συνθήκες έχουν από μόνες τους τάση αυτοεπιβεβαίωσης και αυτοενίσχυσης. Η συμφωνία που υπογράφηκε προβλέπει βιομηχανική, εξοπλιστική, αμυντική, πολιτική συνεργασία, προβλέπει συνεδριάσεις επιτροπών (μέρη 3 και 4 στο κείμενο της), προβλέπει μια διαρκή επαφή και συντονισμό. Αυτά σε βάθος χρόνου, εφόσον τηρηθούν παράγουν συνθήκες σύσφιξης, επικοινωνίας, συναντίληψης. Και έτσι σταδιακά η συμφωνία μπορεί, χωρίς όμως «εγγυήσεις», να δημιουργήσει ένα μεγαλύτερο πεδίο ελληνογαλλικής προσέγγισης. Θα το πράξει η Ελλάδα αυτό; Θα είναι συνεπής και απαιτητική και ενεργή σε αυτά τα φόρουμ; Ή θα κάνει αυτό που δυστυχώς κάνει σε πολλές διεθνείς συνθήκες και συσκέψεις, δηλαδή μένοντας στη γωνία ομφαλοσκοπώντας και «σηκώνοντας το κεφάλι» μόνο όταν ακουστεί κάποιο θέμα-τοτέμ για εμάς;<br /><br />Σαχέλ, το μεγάλο στοίχημα και η υποχρέωση<br /><br />Φτάνουμε εδώ σε ένα βασικό σημείο που η αξιωματική (κυρίως) αντιπολίτευση, επέμενε στο να απορρίψει τη συμφωνία στη Βουλή. Η πρόβλεψη στο άρθρο 18 περί πιθανής συμμετοχής της Ελλάδας σε γαλλικές επιχειρήσεις στο Σαχέλ. Πρέπει αρχικά να αναγνωρίσουμε κάτι: Η αναφορά στη συμφωνία της συγκεκριμένης γεωγραφικής περιοχής, που είναι ένα σύνολο χωρών της Υποσαχάριας Αφρικής (Νίγηρας, Μάλι, Μαυριτανία, Τσαντ, Σουδάν, Νότιο Σουδάν, κ.α.) περιοχής με έντονο γαλλικό ενδιαφέρον καθώς εκεί υπήρχαν γαλλικές αποικίες και παραμένουν πολλά οικονομικά συμφέροντα, δείχνει πως το Παρίσι «μελέτησε» τη συμφωνία πολύ καλά. Ίσως και καλύτερα από εμάς και ενσωμάτωσε σε αυτή δικές του κρίσιμες ανάγκες.<br /><br />Τι λέει λοιπόν η αντίρρηση σε αυτό το άρθρο: Πως η συμφωνία επιβάλλει στην Ελλάδα να στείλει στρατιώτες της σε ένα «πόλεμο πολύ μακριά, που δεν μας ανήκει». Η κριτική είναι σωστή. Αλλά θέλει ανάλυση η προσέγγιση αυτή. Είπαμε προηγουμένως πως οι διεθνείς συμφωνίες «χτίζονται» και «σταθεροποιούνται» και «θεμελιώνονται» ακριβώς από την τήρηση και συντήρηση των επιμέρους στοιχείων τους. Άρα, ενώ μέχρι τώρα αναλύαμε τη συμφωνία ελληνοκεντρικά (δηλαδή τι θα μας ωφελήσει εμάς), καιρός είναι να την δούμε και γαλλοκεντρικά. Και ναι, η Γαλλία έχει εδώ και χρόνια μεγάλη παρουσία στην περιοχή αυτή, είναι ουσιαστική η δεύτερη δύναμη μετά τις ΗΠΑ, σε μόνιμη στρατιωτική επέμβαση στην Αφρική. Και συνολικά δεκάδες χώρες έχουν στείλει στρατεύματα στην Μαύρη Ήπειρο, μαύρη όμως από πλευράς φτώχιας, αναταραχών, φυλετικών συγκρούσεων και πείνας.<br /><br />Το να ισχυρίζεται λοιπόν η Ελλάδα πως όλα αυτά δεν την αφορούν είναι μια εγωκεντρική στάση. Το να διαμαρτυρόμαστε ως χώρα ότι χιλιάδες ανέλπιδοι Αφρικανοί μετανάστες και πρόσφυγες φτάνουν στα σύνορα μας, χωρίς να κοιτάμε τι φρίκη και εγκατάλειψη τους ώθησε να ρισκάρουν να πνίγονται με καρυδότσουφλα στο Λιβυκό πέλαγος είναι αφελές. Το να φοβόμαστε την ισλαμική τρομοκρατία και να μην θέλουμε να βλέπουμε το πως αυτή θεριεύει στο Σαχέλ και εκεί την αντιμάχονται ήδη πολλές ευρωπαϊκές χώρες είναι έως και παράδοξο. Το απαιτούμε τελικά μια συμφωνία με μια μεγάλη χώρα, και να μην προσφέρουμε τίποτα σε αυτή, είναι έως και εξωφρενικό.<br /><br />Έχει λοιπόν κίνδυνο να στείλει στρατεύματα η Ελλάδα στο Σαχέλ και μάλιστα σε ενεργό ρόλο; Ναι, ευθέως. Αυτό όμως είναι το κυνικό αντίτιμο μιας διεθνούς συγκυρίας, την οποία δύσκολα θα αποφεύγαμε ακόμη και να μην υπήρχε η ελληνογαλλική συμφωνία. Γιατί η Ελλάδα, από μόνη της είχε μετέχει και συνεχίζει να μετέχει στις ναυτικές επιχειρήσεις «Σοφία» και «Ειρήνη» της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τον έλεγχο της μετανάστευσης στη Μεσόγειο ανοιχτά της Αφρικής. Γιατί η χώρα μας είχε μετέχει ενεργά στις περιπολίες ανοιχτά της Σομαλίας για την αντιμετώπιση του πειρατικού φαινόμενου. Γιατί είχαμε στείλει λόχο Μηχανικού στο Αφγανιστάν βοηθώντας, έστω συμβολικά, στην ανοικοδόμηση της χώρας. Γιατί απαιτούμε ο ΟΗΕ να ανανεώνει κάθε χρόνο την εντολή της ειρηνευτικής δύναμης στην Κύπρο.<br /><br />Να λοιπόν το μέτρημα της συμφωνίας συνολικά: Μας προσφέρει μια ασαφή μεν, αλλά ορατή προστασία στην σύγκρουση μας με την Τουρκία. Μας δίνει ευκαιρίες, αλλά απαιτεί να τις καλλιεργήσουμε. Δεν μας ενισχύει οικονομικά και στην αμυντική μας βιομηχανία (άλλο ένα σωστό σημείο κριτικής) αλλά αυτό είναι δική μας υποχρέωση. Μας ζητά να ρισκάρουμε στρατιωτικές μας δυνάμεις σε «τόπο μακρινό» αλλά και τόσο κοντινό σε εμάς πολιτικά και αμυντικά. Μας βάζει σε ένα τραπέζι φαινομενικά ισότιμους με τη Γαλλία, αναμένοντας να φερθούμε με την ανάλογη πειθώ. Τελικά μας δίνει μια σημαντική ευκαιρία ενίσχυσης μας, και με στρατηγική προοπτική, αλλά εντός μη αυστηρά προκαθορισμένων ορίων που οφείλουμε να αναζητήσουμε τη διαμόρφωση τους. Τελικά δεν είναι «πανάκεια» αλλά σαφώς δεν είναι εις βάρος μας.<div><br /></div><div><a href="https://www.ptisidiastima.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Ελληνογαλλική συμφωνία, μεγάλες ευκαιρίες, μεγάλες δεσμεύσεις για την άμυνα και τη διεθνή μας θέσ

Χρήστος Γ. Κτενάς Για την ανάλυση της συμφωνίας αμυντικής συνεργασίας μεταξύ Ελλάδας και Γαλλίας κάναμε λίγο υπομονή μετά την αρχική ανακοίν...

Διαβάστε την συνέχεια

Διχογνωμίες στις ΗΠΑ για την τουρκική παραγγελία των F-16: Έντονο παρασκήνιο με διαβουλεύσεις και «παράθυρα»…

<img src="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2021/10/211008233000_TuAF.jpg" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Δεν είναι λίγοι οι Αμερικανοί Αξιωματούχοι που επιμένουν ότι ο αεροπορικός στόλος της Τουρκίας πρέπει να καθηλωθεί όσο ο Ταγίπ Ερντογάν επιμένει να διατηρεί τους S-400.</span></h3>Το θέμα της νέας παραγγελίας των τουρκικών F-16 φαίνεται ότι θ’ απασχολήσει ιδιαίτερα τις Ηνωμένες Πολιτείες αλλά και θα φανεί το κατά πόσο οι κυρώσεις που έχουν επιβληθεί θα ισχύσουν και για την έκδοση VIPER του πιο εμπορικού μοντέλου που έχει κατασκευαστεί ποτέ από την Αμερικανική αεροπορική βιομηχανία.<br /><br />Σύμφωνα με πληροφορίες η κίνηση που δείχνει «κάτι» είναι ότι το Τουρκικό επίσημο έγγραφο (LOR) με το οποίο εκφράστηκε η πρόθεση αγοράς 40 νέων F-16 και αναβάθμιση 80 παλαιότερων στο ίδιο επίπεδο, διαβιβάστηκε από το Αμερικανικό υπουργείο Άμυνας στην κατασκευάστρια εταιρεία Lockheed Martin.<br /><br />Άνθρωποι που έχουν γνώση των Αμερικανικών κινήσεων σημειώνουν ότι αυτό έγινε ώστε ο κατασκευαστής, δηλαδή η LM, να λάβει γνώση του τι ζητά ο πελάτης, αλλά και για να εργαστεί πάνω στην προπαρασκευή μιας μελέτης που είναι απαραίτητη και χρονοβόρα, ώστε εφόσον δοθεί το πράσινο φως από την κυβέρνηση, να συνταχθεί η απάντηση (LOA).<div><br />Το αν θα ταξιδέψει από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού η αποδοχή εκδήλωσης ενδιαφέροντος της Άγκυρας, κανείς δεν μπορεί να απαντήσει αυτή τη στιγμή με σιγουριά καθώς ήδη οι αντιδράσεις σ’ αυτή την επιχειρούμενη «τρίπλα» της Τουρκίας είναι αρκετές και εστιάζουν στο γεγονός της απειθαρχίας της γείτονος να παραμείνει πιστή στο Δυτικό άρμα, προμηθευόμενη τους S-400.<br /><br />Την ίδια στιγμή το «παράθυρο» που φαίνεται ότι αφήνει ανοιχτό η Αμερική της μη επιβολής νέων μέτρων στην Τουρκία ώστε να μην υπάρξουν επιπλέον περιορισμοί για το γεγονός ότι στρατολογούσε παιδιά στρατιώτες, όπως έχει καταγραφεί σε έκθεση του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, (σ.σ. Human Trafficking Report) αφήνει και ανοιχτό το ενδεχόμενο προμήθειας νέου στρατιωτικού υλικού…<br /><br />Το Ανατολίτικο παζάρι<br /><br />Και είναι σαφές ότι οι ενδιαφερόμενοι, Ηνωμένες Πολιτείες, Τουρκία, Lockheed Martin αλλά και η Ελληνική Πολεμική Αεροπορία, στρέφουν το βλέμμα και περιμένουν τι πρόκειται να διαμειφθεί στα τέλη Οκτωβρίου, στο επερχόμενο τετ α τετ του Μπαϊντεν- Ερντογάν. Ο Τούρκος πρόεδρος θεωρείται δεδομένο πως δεν θα χάσει την ευκαιρία αναφοράς στην προμήθεια «μαμούθ» για τα σημερινά οικονομικά δεδομένα της Τουρκίας, των νέων F-16 Viper και την αναβάθμιση μέρους του αεροπορικού στόλου της TuAF.</div><div><br />Δεν αποκλείεται μάλιστα ο Ταγίπ Ερντογάν να μετατρέψει αυτό το αίτημα σ’ ένα Ανατολίτικο παζάρι, διεκδικώντας ένα μέρος των δισεκατομμυρίων να προέρχονται από τα χρήματα που είχε δώσει η Τουρκία ως συμπαραγωγός χώρα του F-35, από το οποίο βεβαίως έχει αποβληθεί ελέω της εμμονής του Ερντογάν να βρεθεί σε δυο βάρκες, της Δύσης και της Ρωσίας με την προμήθεια των S-400. Υπενθυμίζεται ότι πολλές φορές ο Ταγίπ Ερντογάν έχει αναφερθεί στα δις που έχει δαπανήσει η Τουρκία για το μαχητικό 5ης γενιάς, λέγοντας ότι «ούτε F-35 πήραμε, ούτε μας επεστράφησαν τα χρήματα που δώσαμε».<br /><br />Παράλληλα αυτό το παζάρι έχει κι άλλη ανάγνωση, διότι θεωρείται βέβαιο πως ο Τούρκος πρόεδρος θα χρησιμοποιήσει την παραγγελία των F-16 και την αναβάθμιση, ως διαπραγματευτικό «άσσο»- εκβιασμό για να παραμείνει στο Δυτικό αεροπορικό μοντέλο και να μην «αναγκαστεί» να περάσει είτε σε ανάδοχο της Ευρώπης ή ακόμη και στα Ρωσικά μαχητικά. Μια τέτοια στροφή εκτός του μεγάλου ρίσκου που θ’ αναλάβει η Τουρκία, θα διαταράξει και τους κόλπους της Βορειοατλαντικής συμμαχίας ενώ από τις βολές του «κατηγορώ» δεν θα ξεφύγουν οι ΗΠΑ.</div><div><br />Το φρένο Μενέντεζ<br /><br />Στις ΗΠΑ φαίνεται ότι διχάζονται με φόντο την Τουρκική παραγγελία των F-16 ενώ ισχυρή αντίσταση αναμένεται από τον Γερουσιαστή Μπομπ Μενέντεζ ο οποίος πρώτος έχει σηκώσει τη σημαία κατά των προκλήσεων διαρκείας της Τουρκίας και τον αναθεωρητισμό της στην ευρύτερη περιοχή της Αν. Μεσογείου.<br /><br />Την ίδια στιγμή Τούρκοι αναλυτές κάνουν λόγω για πλήρη καθήλωση του αεροπορικού στόλου της Τουρκίας μέσα στα επόμενα οκτώ χρόνια λόγω του ότι η κάνουλα των ανταλλακτικών για τα F-16 κλείνει διαρκώς γι’ αυτήν. Και αυτό το είχε παραδεχτεί δημόσια ο Ταγίπ Εντογάν ενώ υπενθυμίζουμε γι’ ακόμη μια φορά την παραδοχή Ακάρ πως αεροπόροι και μηχανικοί στην TuAF είναι στο 20%, αφού το υπόλοιπο 80% παραμένει φυλακισμένο.</div><div><br /></div><div><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Διχογνωμίες στις ΗΠΑ για την τουρκική παραγγελία των F-16: Έντονο παρασκήνιο με διαβουλεύσεις και «παράθυρα»…

Δεν είναι λίγοι οι Αμερικανοί Αξιωματούχοι που επιμένουν ότι ο αεροπορικός στόλος της Τουρκίας πρέπει να καθηλωθεί όσο ο Ταγίπ Ερντογάν επιμ...

Διαβάστε την συνέχεια

” Είναι η ώρα να σκεφτούμε σοβαρά την επέκταση της αιγιαλίτιδας ζώνης στα 12 νμ ”

<a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2019/04/10/polemiko_nautiko_01.jpg"><img src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2019/04/10/polemiko_nautiko_01-696x522.jpg" /></a><br /><br />Γράφει ο <b>Γιώργος Σπ. Τσιτσιλιάνος</b><br />Παρακολουθήσαμε την συζήτηση των πολιτικών αρχηγών των κομμάτων στη συνεδρίαση της βουλής για την κύρωση της εταιρικής στρατηγικής αμυντικής συμφωνίας μεταξύ της Ελλάδας και της Γαλλίας.<br /><br />Είναι μία σύμβαση ωφέλιμη για τη χώρα,λόγω του ότι κλειδώνει την αποτρεπτική μας αποτελεσματικότητα ,στη περίπτωση που ο “καλός γείτονας” προσπαθήσει να επιβάλει τετελεσμένα.Ήταν κάτι που φωνάζαμε εδώ και πολύ καιρό,που όμως η φωνή της λογικής είχε χαθεί για λόγους που τις λεπτομέρειες γνωρίζει ο κ. Μητσοτάκης .Υποθέτω, ότι λόγω της συμφωνίας AUKUS,τελικά οι ΗΠΑ έδωσαν ένα αντισταθμιστικό οικονομικό δώρο στη Γαλλία με τις φρεγάτες Belharra που μας ωφελεί ,έφυγαν οι αγκυλώσεις που πιθανόν δέσμευσαν τον κ. Μητσοτάκη,και με ” καραμπόλα ” φτάσαμε στην ελληνογαλλική αμυντική συμφωνία,που είναι κέρδος για τη χώρα μας.<br /><br />Το άρθρο 2 της συμφωνίας αναφέρει για ρήτρα στρατιωτικής συνδρομής σε όλη την επικράτεια που περιλαμβάνει Στεριά , θαλάσσια χωρικά ύδατα μέχρι 6 νμ και αέρα μέχρι τα 10 νμ.<br /><br />Είναι γεγονός,ότι μία αμυντική συμφωνία λογικά δεν είναι δυνατόν να προβλέπει επιπλέον απαιτήσεις ενός κυρίαρχου κράτους ,καθόσον οι επιθυμίες μεταβάλλονται και δεν μπορούν να συμπεριληφθούν στην εκάστοτε σύμβαση. Ωστόσο, κάτω από το τραπέζι πολλά μπορούν να ειπωθούν και να συμφωνηθούν μεταξύ των ηγετών των δύο χωρών ,εφόσον υφίστανται οι καλές σχέσεις και ιδιαίτερα όταν τα συμφέροντα είναι εφαπτόμενα. Και αυτό συμβαίνει τουλάχιστον στη παρούσα περίοδο και στο βάθος του χρόνου μεταξύ της Γαλλίας και της Ελλάδας.Άλλωστε όταν πραγματικά θέλεις να βοηθήσεις υπάρχουν πολλές λογικές/δικαιολογίες για να το πετύχεις ή να συμβεί και το αντίθετο ,δηλαδή να έχεις υπογράψει μία αμυντική συμφωνία και για κάποιους λόγους να μην μπορείς να την ικανοποιήσεις.Συνεπώς η μη κύρωση της συμφωνίας από τον ΣΥΡΙΖΑ, έστω και αν αυτή ήρθε πολύ καθυστερημένα, και δεδομένου της άμεσης απειλής, θεωρώ ότι δεν συνάδει με την λογική η αντιμετώπιση του θέματος από τον κ. Τσίπρα, και δίνει το δικαίωμα στην απέναντι όχθη να πανηγυρίζει για την μη λήψη ομοφωνίας στην κύρωση της σύμβασης.Αντιθέτως, το Κίνημα Αλλαγής έχοντας έντονα χαρακτηριστικά του αισθήματος ευθύνης κύρωσε τη συμφωνία.<br /><br />Όπως έχετε αντιληφθεί η Τουρκία έχει σταδιακά με επιχειρήματα αντιστρέψει κάθε είδους λογική για το Αιγαίο και την Κύπρο με αυτά που επικαλείται καθημερινά, και με αυτά που έχει υποβάλει πρόσφατα στον ΟΗΕ. Διαστρεβλώνει συνειδητά βήμα- βήμα την πραγματικότητα ,με την ανοχή που έχουμε επιδείξει κατά καιρούς, τόσο με τα περσινά καλοκαιρινά γεγονότα στο Αιγαίο και Κύπρο ,όσο και στις διαδοχικές συνόδους κορυφής της ΕΕ .Με την αναθεωρητική λογική που βαδίζει η Άγκυρα ,όλα πλέον τα ενδεχόμενα είναι ανοιχτά.Οι πρόσφατες δηλώσεις του κ. Δένδια στη βουλή είναι ενδεικτικές για το κλίμα που επικρατεί και ποιες είναι οι πραγματικές βουλές της Τουρκίας για το καθεστώς στο Αιγαίο και στη Κύπρο.<br /><br />Αφού δημιουργήθηκε τόσος θόρυβος για το επίμαχο άρθρο 2 στη βουλή για το θέμα πέρα των 6 νμ, τότε γιατί παίζουμε το κρυφτούλι μεταξύ μας και δεν επεκτείνουμε την αιγιαλίτιδα ζώνη μας στα 12 νμ ;Αν όχι σε όλη την θαλάσσια περιοχή μας, γιατί όχι τουλάχιστον σε πρώτη φάση νότια και ανατολικά της Κρήτης ,όπως άλλωστε είχε υποσχεθεί ο κ. Δένδιας όταν είχαμε επεκτείνει δυτικά τα χωρικά μας ύδατα στα 12 νμ ; Ώστε να εμβολίσουμε την τουρκολιβυκή συμφωνία και παράλληλα αυτός ο θαλάσσιος χώρος να συμπεριληφθεί αυτομάτως στην ελληνογαλλική συμφωνία; Η γνωστή απάντηση που θα δοθεί είναι ότι αυτό θεωρείται Casus Belli για την Τουρκία και θα μπλέξουμε σε περιπέτειες, και ενδεχομένως θα ακούσουμε ότι δεν είμαστε ακόμη έτοιμοι να αντιμετωπίσουμε μία τέτοια κατάσταση,που είναι μία σεβαστή άποψη.<br /><br />Ωστόσο, είναι ένα θέμα που η κυβέρνηση και όλα τα κοινοβουλευτικά κόμματα οφείλουν να το δουν με σοβαρότητα ,να μετρήσουν όλες τις θετικές και αρνητικές παραμέτρους του προβλήματος ,να εξετάσουν τι θα προκύψει αν συνεχιστεί αυτή η κατάσταση χωρίς να την αγγίζουμε με τη λογική της υποχωρητικότητας ,να διερευνήσουν τι μας προσφέρει η συμφωνία με τη Γαλλία και πως θα την εκμεταλλευτούμε, και τι θα μας προσφέρει η αναμενόμενη πενταετής συμφωνία με τις ΗΠΑ.Και επιπλέον μέχρι πότε είμαστε διατεθειμένοι να κάνουμε υπομονή και να καταπίνουμε τις Τουρκικές ενέργειες και αξιώσεις σε βάρος των κυριαρχικών δικαιωμάτων της πατρίδα μας ,όταν είναι μαθηματικά βέβαιο ότι η κατάσταση με την Τουρκία θα οξυνθεί περαιτέρω στο επόμενο χρονικό διάστημα.<br /><br />Ή μήπως περιμένουμε ότι οι ΗΠΑ θα τραβήξουν ” το αυτί του Ερντογάν” μετά την υπογραφή της πενταετούς σύμβασης μαζί τους; <br /><br />Μια που το θέμα αυτό το έβαλα στο τραπέζι, ας χειριστή το θέμα κατάλληλα η κυβέρνηση, ώστε να προστατέψει τα κυριαρχικά μας δικαιώματα και ας συζητήσει τη περίπτωση επέκτασης των 12 νμ με τις ΗΠΑ, δηλαδή αν με την υπογραφή της σύμβασης θα έχουμε την κατάλληλη αντιμετώπιση σε αυτό το θέμα. Ξέρετε κάτι; Δεν γίνεται να υπογράφουμε μία σύμβαση μεγάλης διάρκειας να διευκολύνουμε τους φίλους και συμμάχους μας να εξυπηρετήσουν με το καλύτερο τρόπο τα δικά τους συμφέροντα στη περιοχή μας ( εμείς δεν έχουμε τίποτα να χωρίσουμε με τη Ρωσία),χωρίς να υπάρχουν οι ανάλογες προϋποθέσεις προστασίας των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων και χωρίς τα κατάλληλα οικονομικά ανταλλάγματα.<br /><br />Εκτιμώ, ότι είναι η κατάλληλη ώρα και πριν προηγηθεί η υπογραφή της νέας αμυντικής σύμβασης με τις φίλες Ηνωμένες Πολιτείες ,να τεθούν όλα τα ζητήματα στη δέουσα ρεαλιστική διάσταση συμπεριλαμβανομένης και της επέκτασης των χωρικών μας υδάτων στα 12 νμ.<div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

” Είναι η ώρα να σκεφτούμε σοβαρά την επέκταση της αιγιαλίτιδας ζώνης στα 12 νμ ”

Γράφει ο Γιώργος Σπ. Τσιτσιλιάνος Παρακολουθήσαμε την συζήτηση των πολιτικών αρχηγών των κομμάτων στη συνεδρίαση της βουλής για την κύρωση...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Τουρκία αλωνίζει και η κυβέρνηση περιμένει «το γαλλικό στρατό»

<img height="125" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2021/10/aoz_28os.png" width="756" /><br /><br />Της <b>Κύρας Αδάμ</b><br />Αστραπιαία, αμέσως μετά την κύρωση στη Βουλή της Αμυντικής Συμφωνίας, η Τουρκία εξαπέλυσε μπαράζ διεθνών αγγελιών για ασκήσεις στο Αιγαίο, που όχι μόνον καλύπτουν εθνική κυριαρχία, αλλά προχωρούν ΔΥΤΙΚΑ του 25ου μεσημβρινού, αγγίζοντας τον Παγασητικό και Ευβοϊκό κόλπο.<br /><br />Το πρωτόγνωρο στοιχείο των τουρκικών ασκήσεων αυτών είναι ότι πρόκειται « για Αποστολές Περιβαντολλογικών Ερευνών και Θαλάσσιας Έρευνας και Διάσωσης στο Αιγαίο».<br /><br />Ομοίως , μέχρι τις 21 Οκτωβρίου η Τουρκία εκτελεί επιστημονικές έρευνες με δύο πλοία BILIM-2 και YUNUS-S ανατολικά του 28ου μεσημβρινού μεταξύ Ρόδου- Καστελόριζου και νοτίως κι ανατολικά προς την Κύπρο.( βλέπε χάρτη)<br /><br />Σύμφωνα με τις δηλώσεις- ερμηνείες του πρωθυπουργού Κ Μητσοτάκη στη Βουλή για την Αμυντική Συνεργασία Ελλάδας- Γαλλίας, η κυβέρνηση είναι υποχρεωμένη να κινηθεί ταχύτατα και μαζί «με το γαλλικό στρατό» όπως υποστηρίζει, να εκδιώξει από την ελληνική κυριαρχία τα τουρκικά αεροσκάφη και τα δύο ερευνητικά πλοία από την περιοχή της ελληνικής ΑΟΖ.<br /><br />Επιπροσθέτως , με βάση τις πρωθυπουργικές ερμηνευτικές δηλώσεις Μητσοτάκη για την Αμυντική Συμφωνία , η κυβέρνηση είναι υποχρεωμένη, την επαύριον της κύρωσης της Συμφωνίας να καταρρίπτει πάραυτα:<br /><br />-οποιοδήποτε τουρκικό μαχητικό περάσει «κοκορέτσι» τα ελληνικά νησιά και οποιοδήποτε τουρκικό αεροσκάφος παραβιάσει τα 10νμ εναερίου χώρου, (επιθετική ενέργεια στην ελληνική επικράτεια), <br /><br />-οποιοδήποτε τουρκικό μαχητικό παρενοχλήσει πχ το ραντάρ της Λήμνου, ή οποιοδήποτε τουρκικό πλοίο κινηθεί προς την κατεύθυνση ελληνικού πλοίου στην ευρύτερη περιοχή,( απειλητική ενέργεια σε στρατιωτική μονάδα).<br /><br />Στην περίπτωση που δεν το πράξει, η κυβέρνηση, σύμφωνα με τις δηλώσεις Μητσοτάκη στη Βουλή, καθίσταται το ολιγότερο αναξιόπιστη .<br /><br />Και τούτο διότι ο κ Μητσοτάκης ανέφερε μεταξύ άλλων στη Βουλή:<br />Η Συμφωνία «…διατυπώνει ρητά την πρόβλεψη αμοιβαίας ένοπλης συνδρομής αν απειληθεί η ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑ ενός από τους δύο συμβαλλόμενους. Κάτι που σημαίνει ότι σε περίπτωση επίθεσης η χώρα μας θα έχει στο πλευρό της τον ΙΣΧΥΡΟΤΕΡΟ ΣΤΡΑΤΟ της ηπείρου μας..»<br /><br />Δηλαδή ο κ Μητσοτάκης συμφωνεί ότι η Αμυντική Συμφωνία έχει ισχύ στην ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑ της Ελλάδας,( δηλαδή έδαφος, χωρικά ύδατα εθνικός εναέριος χώρος),αλλά σπεύδει αχρείαστα και ψευδώς να προσθέσει το βαρύγδουπο, ότι θα έχει στο πλευρό του «τον ισχυρότερο ευρωπαϊκό στρατό», χωρίς να διευκρινίζει ως όφειλε ότι η «παρουσία του γαλλικού στρατού» δεν είναι άλλη από την παροχή γαλλικού εξοπλισμού, μέσα στα όρια της Συμφωνίας, προς τις ελληνικές ΕΔ σε περίπτωση πολέμου.<br />«..Το Διεθνές Δικαστήριο έχει αποδεχθεί ότι ένοπλη επίθεση συνιστά όχι μόνο η εισβολή αλλά και κάθε περιστατικό χρήσης βίας έναντι στρατιωτικών μονάδων άλλου κράτους ακόμα και εκτός της stricto census Επικράτειας. Γι’ αυτό άλλωστε και σε καμμία αμυντική συμφωνία στον κόσμο δεν γίνεται αναφορά σε ΑΟΖ και Υφαλοκρηπίδα…»<br /><br />Έτσι ο πρωθυπουργός ενώ αρχικώς αποδέχεται ότι η Συμφωνία ισχύει και εφαρμόζεται μόνον στην Επικράτεια, ξαφνικά, δηλώνει ότι η Συμφωνία εφαρμόζεται και εκτός Επικράτειας , ( δηλαδή και στην ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ ),επικαλούμενος κάποια απόφαση, κάποιου «Διεθνούς Δικαστηρίου», το οποίο επιτρέπει την χρήση βίας και έναντι στρατιωτικών μονάδων σε περιοχή εκτός Επικράτειας , δηλαδή στην περιοχή κυριαρχικών δικαιωμάτων όπως η ΑΟΖ και η Υφαλοκρηπίδα. Και μάλιστα, υποστηρίζει ο κ Μητσοτάκης , με την συνδρομή « του γαλλικού στρατού», ενώ η Συμφωνία αναφέρεται σε συνεχή γαλλικό εξοπλισμό των ελληνικών ΕΔ σε περίπτωση πολέμου.<br /><br />Με τις ασαφείς και έωλες «ερμηνευτικές δηλώσεις» για τη Συμφωνία ο κ Μητσοτάκης προφανώς θεώρησε ότι «κατατρόπωσε» τον ΣΥΡΙΖΑ, με μοναδικό αποτέλεσμα να παραμορφώσει και να απομειώσει ό ίδιος την καλή Αμυντική Συμφωνία με τη Γαλλία.<br /><br />Τόσο η κυβέρνηση όσο και η Αξιωματική Αντιπολίτευση θεώρησαν από κοινού ότι θα αποκομίσει ο καθείς το μέγιστο κομματικό όφελος, αν συγκρουστούν» για την κάλυψη των κυριαρχικών δικαιωμάτων ( ΑΟΖ /ΥΦ) από τη Συμφωνία.<br /><br />Όμως και η ΝΔ και ο ΣΥΡΙΖΑ επιχείρησαν να παραπλανήσουν , ακόμα και να εξαπατήσουν την ελληνική κοινή γνώμη, διότι η περιοχή της ελληνικής ΑΟΖ/ΥΦ παραμένει μέχρι στιγμής ανύπαρκτη, διότι ποτέ και καμμία ελληνική κυβέρνηση δεν τις οριοθέτησε, ούτε καν υπέβαλε τις συντεταγμένες ΑΟΖ/ΥΦ στον ΟΗΕ ως διεκδίκηση ( Claim), που αποτελεί απλή και πάγια διαδικασία των χωρών για την προστασία των κυριαρχικών τους δικαιωμάτων. <br /><br />Έτσι ούτε ο κ Μητσοτάκης έχει το δικαίωμα να ισχυρίζεται με ερμηνείες δικές του ότι η Αμυντική Συμφωνία και «ο γαλλικός στρατός» καλύπτει Υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ, αλλά ούτε και ο ΣΥΡΙΖΑ έχει δικαίωμα να εγκαλεί την κυβέρνηση και να καταψηφίζει τη Συμφωνία, γιατί η κυβέρνηση δεν περιέλαβε ευθύς εξ αρχής την ΑΟΖ/ΥΦ, την οποία ούτε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ τόλμησε ποτέ να οριοθετήσει.<br /><br />Η μόνη ψύχραιμη φωνή για την Αμυντική Συμφωνία την προηγουμένη της συζήτησης στη Βουλή, ήρθε από το ΥΠΕΞ της Γαλλίας το οποίο σε λιτή γραπτή δήλωση του ανέφερε ότι<br /><br />«Αυτή η Συμφωνία..αφορά στην ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑ των δυο κρατών»…» προκειμένου να οριοθετήσει τη θέση της Γαλλίας, ίσως και να «προφυλάξει» τον Έλληνα πρωθυπουργό από αχρείαστες μεγαλοστομίες.<br />Σε ότι αφορά στην εμμονική αναφορά της Αμυντικής Συμφωνίας στο ΝΑΤΟ, ο κ Μητσοτάκης οφείλει να ενθυμείται ότι το ΝΑΤΟ δέχεται και εφαρμόζει μόνον ό,τι θέλει η Τουρκία στο Αιγαίο, ( ελληνικός εναέριος χώρος μόνον 6νμ, μη κατάθεση σχεδίων πτήσης, περιοχή Έρευνας και Διάσωσης κλπ.)<div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><div><br /></div><div>Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div></div>

Η Τουρκία αλωνίζει και η κυβέρνηση περιμένει «το γαλλικό στρατό»

Της Κύρας Αδάμ Αστραπιαία, αμέσως μετά την κύρωση στη Βουλή της Αμυντικής Συμφωνίας, η Τουρκία εξαπέλυσε μπαράζ διεθνών αγγελιών για ασκήσει...

Διαβάστε την συνέχεια

Τούρκος ειδικός: “Στην Μικρά Ασία ζουν σήμερα χιλιάδες Έλληνες”-Ο Ερντογάν και η θεωρία των παιγνίων οδηγεί σε όλεθρο

<a href="https://iskra.gr/wp-content/uploads/2021/07/aigaio-ellada-toyrkia-834x500.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="286" data-original-width="650" height="307" src="https://iskra.gr/wp-content/uploads/2021/07/aigaio-ellada-toyrkia-834x500.jpg" width="734" /></a><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η αλήθεια για την φασιστική πολιτική του Ερντογάν μέσα από την επιστολή ενός Τούρκου διάσημου οικονομολόγου και ειδικού.</span></h3>Ο Τούρκος οικονομικός εμπειρογνώμονας Ege Cansen, ρίχνει “βόμβα” στα θεμέλια του καθεστώτος Ερντογάν με ένα κείμενο κόλαφος με το οποίο αποδεικνύει ότι χιλιάδες Έλληνες ζουν και σήμερα στην Μικρά Ασία ( θυμηθήκαμε την ιστορία με τα τεστ DNA και το πως Τούρκοι διαπιστώνουν ότι είναι ελληνικής καταγωγής) , ενώ στηλιτεύει το ΑΚΡ για άσκηση πολιτικής βάσει της θεωρίας των παιγνίων, η οποία οδηγεί την χώρα στο γκρεμό στην κυριολεξία. <br /><br />Ο ίδιος αναφέρει χαρακτηριστικά: <i>“η Ελλάδα δεν είναι εχθρός, είναι γείτονας. Δεν πιστεύω ότι η συνεχής επανάληψη του μύθου ότι νικήσαμε το Βυζάντιο στο Μαντζικέρτ πριν από χίλια χρόνια και ότι ρίξαμε τους Έλληνες στη θάλασσα πριν από έναν αιώνα, θα ωφελήσει στο ελάχιστο τη σημερινή Τουρκία.<br /><br />Αντίθετα, πιστεύω ότι αυτές οι ενθουσιώδεις τελετές περιορίζουν την ικανότητά μας να επιλύουμε εσωτερικά και εξωτερικά προβλήματα. Η άνοδο στην εξουσία του AKP δημιούργησε μια μπαγιάτικη και επιζήμια τουρκική φυλή «εθνικιστών», μεταξύ των υποστηρικτών του AKP και του CHP.<br /><br />Σε αυτήν την φυλή συμμετέχουν και όσοι αγαπούν τον Κεμάλ, ο οποίος κήρυξε την αρχή της «Ειρήνης στο εσωτερικό, της ειρήνης στον κόσμο και στην πολιτική.<br /><br />Ο Πρόεδρος Ερντογάν βρίσκεται τώρα στη γωνία, λόγω της ασκήσεως μιας πολιτικής βασισμένη στην περιβόητη “θεωρία των παιγνίων”, η οποία είναι το τέλειο παράδειγμα για το πώς η "αντιδραστική συμπεριφορά δεν εξυπηρετεί κανένα σκοπό", παρασύροντας την Τουρκία στην "γωνία" και χάνοντας πάρα πολλά.<br /><br />Παρεμπιπτόντως, θα ήθελα να επαναλάβω τη συμβουλή του Süleyman Demirel, «Μην μετατρέπετε σε μίσος την ιστορία. Η ειρήνη δεν είναι δωρεάν. Όσοι αποφεύγουν να πληρώσουν το τίμημα της ειρήνης αναγκάζονται να αναλάβουν το κόστος ενός πολέμου".<br /><br />Τονίζω επίσης ότι όταν ήρθαν οι Τούρκοι στην Ανατολία, αυτά τα εδάφη δεν ήταν άδεια, αφού εδώ ζούσαν Αρμένιοι, Έλληνες, Κούρδοι, Άραβες και άλλοι λαοί.<br /><br />Τους πολεμήσαμε, τους νικήσαμε και δημιουργήσαμε την δική μας κυριαρχία. Αλλά αυτοί οι άνθρωποι ( Έλληνες, Αρμένιοι, Άραβες, Κούρδοι) δεν εξαφανίστηκαν. Αναδύθηκε ένα μεγάλο πολυεθνικό έθνος. Για αιώνες ζήσαμε μαζί, δίπλα δίπλα, αλλά βάσει του νόμου της φυσικής, η επαφή δημιουργεί τριβές, ενώ απελευθερώνεται θερμική ενέργεια κατά την τριβή.<br /><br />Η τριβή αυτή υπάρχει επίσης στην κοινωνική και πολιτική ζωή και αφορά όλα τα έμβια όντα, τα οποία άλλα ωφελούνται το ένα από το άλλο και άλλα βλάπτουν το ένα τον άλλο στην ίδια διαδικασία. Αυτό είναι επίσης γεγονός της ζωής.<br /><br />Οι Ευρωπαίοι κατέκτησαν τις ηπείρους της Αμερικής και της Αυστραλίας, αποίκισαν την Αφρική και την Ινδοκίνα. Οι Ρώσοι κυριάρχησαν σε μια έκταση 20 εκατομμυρίων τετραγωνικών χιλιομέτρων. Τα παραδείγματα είναι άπειρα, αλλά αυτά συνέβησαν στο παρελθόν και αφορούν επιχειρήσεις «κατάκτησης και κατοχής».<br /><br />Η Ελλάδα είναι μπροστινός κήπος μας και καλό είναι να τον κρατήσουμε καθαρό χωρίς εντάσεις.<br />Για παράδειγμα, γιατί μέχρι στιγμής δεν έχει υπάρξει κρίση μεταξύ Τουρκίας και Χιλής; Αυτό σημαίνει ότι Τούρκοι και Χιλιανοί είναι φίλοι;<br /><br />Η τριβή μεταξύ Ελλήνων και Τούρκων δεν τελείωσε ποτέ λόγω γεωγραφίας. Αυτό σημαίνει ότι Τούρκοι και Έλληνες είναι εχθροί μεταξύ τους; Οχι! Αυτό σημαίνει ότι η Τουρκία και η Ελλάδα είναι γείτονες, αυτό είναι όλο.<br /><br />Έχουν γίνει δεκάδες πόλεμοι μεταξύ Γερμανίας και Γαλλίας στο παρελθόν, διότι είναι γειτονικά έθνη, αλλά οι δύο χώρες έμαθαν και έδωσαν τα χέρια τους για να ιδρύσουν την ΕΕ.<br /><br />Ρωτάω (τους αξιωματούχους μας), “θα μπορούσε η Ελλάδα, με πληθυσμό 10 εκατομμυρίων, και εξοπλισμένα με οπλικά συστήματα στα νησιά του Αιγαίου, να προετοιμάζεται για εισβολή στην Τουρκία;<br /><br />Σας παρακαλώ μην είσαστε ανόητοι. Ο λόγος που το πράττουν αυτό οι Έλληνες είναι πιθανώς επειδή φοβούνται μήπως εισβάλλουμε εμείς σε αυτά τα νησιά.<br /><br />Το εξωτερικό πρόβλημα που μπορεί εύκολα να λύσει η Τουρκία είναι η ανούσια ένταση με την Ελλάδα. Η καθοδήγηση της ειρήνης είναι επίσης ευθύνη των ισχυρών”</i>, καταλήγει ο ίδιος αποδεικνύοντας ότι υπάρχουν και σκεπτόμενοι Τούρκοι σε αυτήν την χώρα που τρώνε αμάσητο το σανό που σερβίρει ο Ερντογάν.<br /><br />Η αλήθεια όμως είναι ότι η πλειοψηφία των σημερινών Τούρκων κατηγορεί την χώρα μας, ενώ σε περίπτωση κρίσης θα εκτελέσει τις εντολές του καθεστώτος Ερντογάν μέχρι κεραίας.<div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br />

Τούρκος ειδικός: “Στην Μικρά Ασία ζουν σήμερα χιλιάδες Έλληνες”-Ο Ερντογάν και η θεωρία των παιγνίων οδηγεί σε όλεθρο

Η αλήθεια για την φασιστική πολιτική του Ερντογάν μέσα από την επιστολή ενός Τούρκου διάσημου οικονομολόγου και ειδικού. Ο Τούρκος οικονομικ...

Διαβάστε την συνέχεια

Πούτιν σε Ερντογάν: "Πάρε το στρατό σου από το Ιντλίμπ τώρα"- Πώς επηρεάζονται τα ελληνοτουρκικά.

<img height="384" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/main/public/2021-10/2020-10-15-eu-rat-en_5960251764855347755_original_0_0.jpg?itok=PLwI3Dh0" width="728" /><br /><b><br /></b><div><b>Παναγιώτης Νάστος</b><br />Ρωσία και ΗΠΑ τα έχουν "βρεί" στο θέμα της Συρίας του Άσαντ και των Κούρδων του YPG, αφήνοντας στο περιθώριο την Τουρκία<br /><br />ΟΡώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν έστειλε τελεσίγραφο στον Τούρκο πρόεδρο Ρετζέπ Ερντογάν, απαιτώντας την άμεση απόσυρση των τουρκικών στρατευμάτων από την Ιντλίμπ, αλλιώς αυτές θα καταστραφούν από επιθέσεις της ρωσικής πολεμικής αεροπορίας και του συριακού στρατού.<br />Η κατάσταση που επικρατεί στις τουρκικές στρατιωτικές δυνάμεις που βρίσκονται στην περιοχή του Ιντλίμπ, αναλύεται στο "Al-Monitor" και έναν αριθμό αραβικών μέσων μαζικής ενημέρωσης.<br /><br />Σύμφωνα με το δημοσίευμα του "Al-Monitor", η κατάσταση για τις τουρκικές ένοπλες δυνάμεις είναι τόσο άσχημη που πέντε στρατηγοί και περίπου 600 αξιωματικοί αποφάσισαν να εγκαταλείψουν την υπηρεσία στον στρατό, εφόσον αυτή τη στιγμή η Ρωσία επιδιώκει ειρηνική αποχώρηση της Τουρκίας από τη Συρία.<br /><br />«Οι υψηλόβαθμοι στρατηγοί που είναι υπεύθυνοι για τις στρατιωτικές επιχειρήσεις της Τουρκίας στη Συρία ζητούν την παραίτησή τους εν μέσω κλιμάκωσης των εντάσεων στο Ιντλίμπ, γεγονός που εγείρει ερωτήματα σχετικά με την πολιτική της Άγκυρας στη Συρία. Η κατάσταση στο Ιντλίμπ επιδεινώθηκε σημαντικά τις τελευταίες εβδομάδες. Τα γεγονότα στην περιοχή δείχνουν ότι τα χιλιάδες τουρκικά στρατεύματα που βρίσκονται σε περισσότερες από 30 στρατιωτικές θέσεις στο Ιντλίμπ δυσκολεύονται όλο και περισσότερο να διατηρήσουν τις θέσεις τους. Οι έντονες αεροπορικές επιδρομές ρωσικών και συριακών πολεμικών αεροσκαφών, καθώς και η συνεχιζόμενη συριακή στρατιωτική ενίσχυση γύρω από το Σαράκιμπ, κατέστησαν σχεδόν αδύνατο την παραμονή των τουρκικών στρατευμάτων στην περιοχή".<br /><br />Σύμφωνα με Άραβες δημοσιογράφους, το ζήτημα της απόσυρσης των τουρκικών στρατευμάτων από την Ιντλίμπ τέθηκε κατά τη διάρκεια συνάντησης μεταξύ των προέδρων της Ρωσίας και της Τουρκίας στα τέλη Σεπτεμβρίου, ενώ, προφανώς, η τουρκική πλευρά κλήθηκε να το κάνει όσο το δυνατόν αθόρυβα.<br /><br />«Οι τουρκο-ρωσικές συμφωνίες για την Ιντλίμπ έχουν επιτρέψει μέχρι στιγμής στην Τουρκία να διατηρήσει στρατιωτική παρουσία στην περιοχή. Λειτούργησε ουσιαστικά ως εμπόδιο σε επιθετικές επιχειρήσεις μεγάλης κλίμακας από τις συριακές κυβερνητικές δυνάμεις για την ανακατάληψη της επαρχίας. Αυτή τη φορά, η Ρωσία απαιτεί την εκκένωση έξι τουρκικών στρατιωτικών θέσεων στην περιοχή μεταξύ Ιντλίμπ και Σαρακίμπ στα ανατολικά, ανοίγοντας το δρόμο για τις δυνάμεις της συριακής κυβέρνησης να βαδίσουν προς την Ιντλίμπ από ανατολικά και βορειοανατολικά . Μια τέτοια κίνηση σημαίνει ότι η Μόσχα δεν βλέπει πλέον την ανάγκη να συνεργάζεται με την Τουρκία στο Ιντλίμπ και θα περιορίσει τη στρατιωτική παρουσία της Τουρκίας βόρεια της Ιντλίμπ.", αναφέρει το δημοσίευμα του "Al -Monitor ".<br /><br />Ορισμένες πηγές μάλιστα λένε ότι μιλάμε για να δώσουμε λίγο χρόνο στον Ερντογάν να αποσύρει τα τουρκικά στρατεύματα, διαφορετικά οι θέσεις του τουρκικού στρατού θα προσβληθούν.<br /><br />"Μετά τα λόγια του Πούτιν στον Ερντογάν, η Ρωσία υπέβαλε τελεσίγραφο στην Τουρκία, ότι είτε η τουρκική πλευρά θα παραδώσει έξι βάσεις της στο Ιντλίμπ στον συριακό στρατό, είτε οι βάσεις αυτές θα δεχθούν επίθεση".<br /><br />Η Ρωσία υποστηρίζει στρατιωτικά τους Κούρδους YPG στη Συρία <br /><br />Η Ρωσία αποφάσισε να υποστηρίξει τους Κούρδους στον αγώνα κατά του τουρκικού στρατού και των τζιχαντιστών.<br /><br />Με βάση προηγούμενες πληροφορίες ότι η Δαμασκός και οι Κούρδοι της Συρίας άρχισαν να διαπραγματεύονται με τη μεσολάβηση της Ρωσίας για πιθανή παραχώρηση αυτονομίας στους Κούρδους στα βόρεια της αραβικής δημοκρατίας με αντάλλαγμα την παροχή πρόσβασης στις συριακές αρχές στα βόρεια εδάφη, έγινε γνωστό ότι η Ρωσία άρχισε να υποστηρίζει τους κουρδικούς στρατιωτικούς σχηματισμούς με επιδρομές στις περιοχές όπου βρίσκεται ο τουρκικός στρατός και οι φιλότουρκοι τζιχατζιστές μισθοφόροι, στην εδαφική περιοχή της στρατιωτικής επιχείρησης της Άγκυρας "Olive Branch".<br /><br />Είναι γνωστό ότι πριν από περίπου μία ημέρα, ρωσικά μαχητικά και βομβαρδιστικά εμφανίστηκαν στον ουρανό πάνω από τη Συριακή επαρχία Χαλέπι, το βόρειο τμήμα της οποίας είναι στην πραγματικότητα κατεχόμενο από την Τουρκία, πλήττοντας την περιοχή του χωριού Tuweis και πραγματοποιώντας εναέριες περιπολίες .<br /><br />Η εμφάνιση ρωσικών στρατιωτικών αεροσκαφών σε αυτήν την περιοχή είναι κάτι παραπάνω από ασυνήθιστη, ωστόσο , είναι προφανές ότι η ρωσική πλευρά στέλνει μήνυμα στον Ερντογάν, ότι εάν η Άγκυρα δεν υπακούσει και δεν αποσύρει τα στρατεύματά της από την Ιντλίμπ και δεν σταματήσει να υποστηρίζει τους τζιχατζιστές μαχητές, η Ρωσία είναι έτοιμη να βάλει τέλος στις τουρκικές στρατιωτικές φιλοδοξίες. στη Συρία.<br /><br />«Κρίνοντας από το γεγονός ότι οι η εμφάνιση της ρωσικής αεροπορίας δεν ήταν μαζική , αυτό μπορεί να θεωρηθεί ως σήμα προς την Τουρκία, ότι εάν κριθεί απαραίτητο, η Ρωσία μπορεί όχι μόνο να εντείνει τις επιθέσεις στη ζώνη της τουρκικής στρατιωτικής επιχείρησης, αλλά και να αρχίσει να χρησιμοποιεί τακτικά όπλα , πυραυλικά συστήματα και ακόμη και βομβαρδιστικά Tu -22M3 μεγάλου βεληνεκούς», τονίζει Ρώσος ειδικός.<br /><br />Λίγες εβδομάδες νωρίτερα, η Ρωσία είχε ήδη βομβαρδίσει τη βόρεια Συρία στη ζώνη της στρατιωτικής επιχείρησης «Κλαδί Ελιάς», γεγονός που προκάλεσε τον θυμό της Άγκυρας.<br /><br />Πως οι εξελίξεις στη Συρία επηρεάζουν τα ελληνοτουρκικά;<br /><br />Μετά από τα χαστούκια του Πούτιν προς τον Ερντογάν στη Συρία, ο Τούρκος Πρόεδρος "θυμήθηκε" τις ΗΠΑ, τις οποίες προσπαθεί να δελεάσει ζητώντας την αγορά 40 νέων F-16 Block 70 και την αναβάθμιση παλαιοτέρων δικών της F-16 σε έκδοση Viper, προκειμένου να δείξει μεταμέλεια και σταδιακή επιστροφή στη Δύση.<br /><br />Δυστυχώς για τον Ερντογάν Ρωσία και ΗΠΑ τα έχουν βρεί στη Συρία, η οποία με συναίνεση των 2 υπερδυνάμεων θα μετασχηματιστεί σε ένα Ομόσπονδο κράτος που θα εμπεριέχει ένα ημιαυτόνομο κουρδικό κρατίδιο στα ΒΑ της χώρας.<br /><br />Έτσι θα εξυπηρετηθούν τα συμφέροντα ΗΠΑ και Ρωσίας, αφήνοντας στο περιθώριο την Τουρκία.<br /><br />Αυτό προκαλεί νευρικότητα στον Ερντογάν που χάνει το παιγνίδι στην Συρία και συνεπώς αναμένεται να αυξήσει την επιθετικότητα της Τουρκίας στην Ανατολική Μεσόγειο και στο Αιγαίο<br /><br />Ωστόσο θερμό επεισόδιο στην παρούσα φάση δεν αναμένω, αφού η Άγκυρα δεν μπορεί να αναπτύξει στο έδαφός της τους S-400 , αφού κάτι τέτοιο θα προκαλούσε το μένος των ΗΠΑ εναντίον της και θα ακύρωνε την προσπάθεια εξευμενισμού των ΗΠΑ από τον Ερντογάν με δέλεαρ την αγορά των παραπάνω οπλικών συστημάτων.<br /><br />Άλλωστε σε στρατιωτικό επίπεδο, θα ήταν τεράστιο λάθος για την Τουρκία να προκαλέσει θερμό επεισόδιο με την Ελλάδα, χωρίς να έχει τάξει τους S-400 της νωρίτερα, αφού δεν γνωρίζει πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα.<br /><br />Επισημαίνουμε τέλος κάτι άκρως σημαντικό για τα Ελληνοτουρκικά. Οι Τούρκοι μέσα από την επιθετικότητα τους σε βάρος μας προσπαθούν να κρύψουν τις τρομερές αδυναμίες τους.<br /><br />Το στράτευμα τους δεν έχει συνοχή και δεν υπάρχει εμπιστοσύνη μεταξύ των Στελεχών του, που είναι χωρισμένοι σε παραγκωνισμένους Κεμαλιστές, σε φυλακισμένους Γκιουλενιστές και σε ανερχόμενους στην Ιεραραρχία ελέω Ερντογάν Ισλαμιστές.<br /><br />Το στράτευμα τους είναι καταδικασμένο σε ήττα και αυτό το ξέρουν οι Τούρκοι.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Πούτιν σε Ερντογάν: "Πάρε το στρατό σου από το Ιντλίμπ τώρα"- Πώς επηρεάζονται τα ελληνοτουρκικά.

Παναγιώτης Νάστος Ρωσία και ΗΠΑ τα έχουν "βρεί" στο θέμα της Συρίας του Άσαντ και των Κούρδων του YPG, αφήνοντας στο περιθώριο την...

Διαβάστε την συνέχεια

Λιβύη: Το μετέωρο βήμα προς το χάος

<img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/10/libya-ekloges.jpg" /><br /><br /><b>Τσιλιόπουλος Ευθύμιος</b><br />Οι βουλευτικές εκλογές στη Λιβύη αναβλήθηκαν για τον Ιανουάριο, δήλωσε το Κοινοβούλιο της χώρας, αντί να διεξαχθούν στις 24 Δεκεμβρίου όπως είχε προγραμματιστεί. Οι εκλογές για τα μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων θα πραγματοποιηθούν 30 ημέρες μετά τις προεδρικές εκλογές, που παραμένουν προγραμματισμένες για τις 24 Δεκεμβρίου. Όμως, ο οδικός χάρτης του Λιβυκού Φόρουμ Πολιτικού Διαλόγου (LPDF) που συμφωνήθηκε στη Γενεύη τον Νοέμβριο του 2020 αναφέρει ότι οι εκλογές διεξάγονται ταυτόχρονα, δηλαδή κοινοβουλευτικές και προεδρικές την ίδια ημέρα.<br /><br />Κάθε υποχώρηση από αυτή τη δέσμευση θα δώσει πατήματα στα άλλα κόμματα να αθετήσουν τις υποσχέσεις τους, γεγονός που μπορεί να εμποδίσει την ολοκλήρωση των εκλογών την προγραμματισμένη ημερομηνία 24 Δεκεμβρίου 2021. Για τους αισιόδοξους, η διεξαγωγή βουλευτικών εκλογών θα διασφάλιζε το τέλος του ρόλου του Ύπατου Συμβουλίου και το τέλος του πολιτικού διχασμού. Η παράταση της Βουλής των Αντιπροσώπων μετά τον ερχόμενο Δεκέμβριο θα δικαιολογήσει τη συνέχιση του διχασμού και την επιβίωση του Ύπατου Συμβουλίου ως παράλληλου θεσμού με τη νομοθετική αρχή. Στην πραγματικότητα, πρόκειται για ένα συμβουλευτικό όργανο που δημιουργήθηκε σύμφωνα με τους όρους της πολιτικής συμφωνίας της Λιβύης που υπογράφηκε στις 17 Δεκεμβρίου 2015.<br /><br />Η συμφωνία προέκυψε από τις ειρηνευτικές συνομιλίες που υποστηρίχθηκαν από τον ΟΗΕ και εγκρίθηκε ομόφωνα από το Συμβούλιο Ασφαλείας. Το ύπατο Συμβούλιο θεσμοθετήθηκε ως συμβουλευτικό όργανο της προσωρινής κυβέρνησης και τη Βουλής, που εδρεύει επί του παρόντος στο Τομπρούκ και μπορεί να εκφράσει δεσμευτική γνώμη γι’ αυτούς τους φορείς υπό όρους.<br /><br />Σε περίπτωση που οι προεδρικές εκλογές κριθούν στον πρώτο γύρο, ένα από τα απλά ερωτήματα που τίθενται είναι ενώπιον ποιου θα ορκιστεί ο νεοεκλεγείς πρόεδρος; Μια ομάδα πολιτικών κομμάτων κατήγγειλε μονομερώς τον νόμο για τις βουλευτικές εκλογές που εκδόθηκε τη Δευτέρα από το Ύπατο Συμβούλιο, λέγοντας ότι αγνόησε τον ρόλο των κομμάτων που βοηθά στην ανάδειξη ιδεών και έργων για μια καλύτερη δημόσια ζωή. Τα κόμματα κάλεσαν το Ύπατο Συμβούλιο να εγκρίνει ένα εκλογικό σύστημα που να δίνει τουλάχιστον το 70% των εδρών του Κοινοβουλίου στα κόμματα.<div><br />Άρση εμπιστοσύνης στο Ντμπεϊμπά<br /><br />Η τροπή αυτή, που απειλεί να τορπιλίσει τις όποιες προσπάθειες για εξομάλυνση της πολιτικής ζωής στη Λιβύη, έρχεται μετά από την άρση εμπιστοσύνη στη μεταβατική κυβέρνηση που ψήφισε το Κοινοβούλιο τον Σεπτέμβριο. Ο Ντμπεϊμπά δήλωσε ότι η κυβέρνησή του θα προωθήσει σχέδια για εκλογές στα τέλη Δεκεμβρίου. Αν και το Κοινοβούλιο που εδρεύει στο Τομπρούκ, είπε ότι η κυβέρνηση Ντμπεϊμπά θα παρέμενε ως υπηρεσιακή κυβέρνηση, δεν έδωσε χρονοδιάγραμμα για το διορισμό μιας άλλης κυβέρνησης τρεις μήνες πριν από τις βουλευτικές και προεδρικές εκλογές που τότε ακόμη προγραμματίζονταν για τις 24 Δεκεμβρίου.<br /><br />Ο Ντμπεϊμπά είχε πει τότε ότι η κυβέρνησή του θα ολοκληρώσει «αυτό που ξεκίνησε για να σώσει το έθνος και ελπίζουμε να το ενώσει». Ταυτόχρονα όμως έδωσε ένα διχαστικό στίγμα μη συνεργασίας με ορισμένα κόμματα, δηλώνοντας ότι «δεν θα υποστηρίξουμε κανένα κόμμα που θέλει να αποσπάσει την προσοχή και να καταστρέψει αυτό το έθνος». Η αποστολή του ΟΗΕ για την Λιβύη εξέφρασε ανησυχίες για την άρση εμπιστοσύνης, λέγοντας ότι η κυβέρνηση «παραμένει η νόμιμη κυβέρνηση μέχρι να αντικατασταθεί από άλλη κυβέρνηση μέσω τακτικής διαδικασίας, μετά τις εκλογές».<br /><br />Ο ΟΗΕ προέτρεψε τους βουλευτές να επικεντρωθούν στη θέσπιση νόμου για τις βουλευτικές εκλογές και κάλεσε την προεδρία του Κοινοβουλίου να «προωθήσει τις προσπάθειες για την οικοδόμηση ευρείας συναίνεσης σχετικά με το αναδυόμενο εκλογικό νομοθετικό πλαίσιο». Η δήλωση προφανώς αναφερόταν στον πρόεδρο του Κοινοβουλίου Αγκίλα Σάλεχ, με τον οποίο η Αθήνα διατηρεί σχέσεις.</div><div><br />Προς Άγκυρα και Ντόχα<br /><br />Άσχετα με την μετάθεση των εκλογών, ο Ντμπεϊμπά προσπαθεί να χαράξει την δική του πορεία προς τη πρωθυπουργία, ενάντια στον εκλεκτό της Άγκυρας και του Κατάρ Φατίχ Μπασάγκα. Έτσι, στη πρόσφατη επίσκεψή του στην Ντόχα προσπάθησε να εκμεταλλευτεί αυτό που πολλοί αναλυτές βλέπουν σαν ρήγματα στη σχέση του αντιπάλου του με την Τουρκία και το Κατάρ.<br /><br />Αν και μέχρι πρόσφατα ο Μπασάγκα θεωρείτο το πουλέν της Άγκυρας στην Λιβύη, οι γέφυρες που έριξε προς Ουάσιγκτον και άλλες δυτικές πρωτεύουσες θεωρήθηκαν ότι τον φέρνουν σε διάσταση με τους έως πρότινος υποστηρικτές του. Ο Ντμπεϊμπά διατηρεί στενές σχέσεις με πολιτοφυλακές και φυλές της Δυτικής Λιβύης, οι οποίες συνεχίζουν να έχουν στενούς δεσμούς με Άγκυρα και Ντόχα.<br /><br />Υπενθυμίζουμε ότι ενώ το δίδυμο Μπαγκάσα-Σάλεχ φαινόταν ότι θα κέρδιζε την πρωθυπουργία όταν γινόντουσαν οι διαβουλεύσεις του Φόρουμ Πολιτικού Διαλόγου, την κέρδισε τελικά ο Ντμπεϊμπά με δωροδοκίες μελών του Φόρουμ που διέθεσε. Σύμφωνα με καταγγελίες, τα χρήματα διέθεσε απλόχερα ο ξάδελφος του Αλί Ντμπεϊμπά. Ένα μεγάλο μέρος των συνομιλιών του στη Ντόχα, στις οποίες ήταν παρόντες ο υπουργός Οικονομικών και ο κεντρικός τραπεζίτης της Λιβύης, είχε να κάνει με την οικονομική στήριξη του Κατάρ προς την κεντρική τράπεζα, ώστε ο Ντμπεϊμπά να αντλήσει χρήματα για επιδοτήσεις, με τις οποίες θα μπορέσει να προσελκύσει ψηφοφόρους.<br /><br />Εν τω μεταξύ, ενώ δημοσίως ο Ντμπεϊμπά εμμένει στην ιδέα ότι οι εκλογές πρέπει να γίνουν στον προκαθορισμένο χρόνο, κατ’ ιδία έχει επανειλημμένως πει ότι πρέπει να αναβληθούν. Ίσως έχει στο μυαλό του ότι υπό τις παρούσες συμφωνίες δεν θα μπορεί να λάβει μέρος, ως μέλος προηγουμένων κυβερνήσεων. Η αναβολή των εκλογών, πάντως, είναι κάτι που διαφαινόταν εδώ και μήνες.<br /><br /></div><div>Αναβολή των εκλογών στη Λιβύη<br /><br />Τον Αύγουστο, οι ΗΠΑ είχαν διατυπώσει πρόταση που είναι αντίθετη με τη διεξαγωγή εκλογών στις 24 Δεκεμβρίου. Πρότειναν ότι μετά τον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών, οι υποψήφιοι που θα αποσπάσουν τουλάχιστον το 10% των ψήφων στον πρώτο γύρο, θα έπρεπε να δεσμευτούν σε μηνιαία τηλεοπτικά ντιμπέιτ (πράγμα που από μόνο του δείχνει πολύμηνη τουλάχιστον καθυστέρηση) σε θέματα για την οικονομία, την πανδημία και άλλες προκλήσεις που δέχεται η Λιβύη.<br /><br />Οι ΗΠΑ πρότειναν ακόμα να επιτραπεί στον Ντμπεϊμπά να συμμετάσχει στις εκλογές, αλλά ότι αυτός και οποιοσδήποτε άλλος κάτοχος αξιώματος θα πρέπει να παραιτηθεί από την θέση του εάν περάσει στον δεύτερο γύρο. Το Κοινοβούλιο θα είχε στη συνέχεια ένα μήνα για να αποφασίσει για ένα νέο προσωρινό πρωθυπουργό. Πρότειναν επίσης εκλογές στις 22 Σεπτεμβρίου για τη δεύτερη Βουλή (κάτι σαν Γερουσία) και συνταγματικό δημοψήφισμα μέχρι το τέλος του 2022.<br /><br />Η πρόταση αυτή βρήκε σθεναρή αντίσταση από πολλές χώρες, συμπεριλαμβανομένης της Γαλλίας, η οποία επιμένει στις ταυτόχρονες εκλογές στις 24 Δεκεμβρίου. Η Αίγυπτος θα ήθελε επίσης να γίνουν εκλογές εγκαίρως, εν μέρει επειδή πιστεύει ότι οι ισλαμιστές θα έχαναν περισσότερα εάν στήνονταν τώρα κάλπες. Παρά τις κατηγορίες μεταξύ των Ντεϊμπά, Χαφτάρ και Σάλεχ, και οι τρεις θα επωφεληθούν από την αναβολή των εκλογών. Κι αυτό παρόλο που ο Χαφτάρ έχει υπονοήσει ότι η αναβολή των εκλογών θα μπορούσε να οδηγήσει σε επανάληψη του εμφυλίου.<br /><br />Ενώ ορισμένοι στη δυτική Λιβύη υποστηρίζουν ότι εκλογές σύντομα θα μπορούσε να φέρει στην εξουσία τον Χάφταρ ή τον γιο του Μουαμάρ Καντάφι, τον Σαΐφ αλ-Ισλάμ αλ-Καντάφι, ο Χαφτάρ εξακολουθεί να κερδίζει από το status quo, όπως και ο Σάλεχ. Τόσο ο Σάλεχ όσο και ο Χαφτάρ επέμειναν στις εκλογές και είναι πιθανώς προεδρικοί υποψήφιοι, αλλά ένας εκλογικός νόμος θα μπορούσε να απαγορεύσει τη συμμετοχή στρατιωτικών, όπως ο Χάφταρ, ο δε Σάλεχ κινδυνεύει και να μην εκλεγεί πρόεδρος και να χάσει την προεδρία του Κοινοβουλίου. Υπό αυτές τις συνθήκες, η λύση στη Λιβύη φαίνεται να απομακρύνεται έτι περαιτέρω και το χάος να καραδοκεί στην γωνία.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Λιβύη: Το μετέωρο βήμα προς το χάος

Τσιλιόπουλος Ευθύμιος Οι βουλευτικές εκλογές στη Λιβύη αναβλήθηκαν για τον Ιανουάριο, δήλωσε το Κοινοβούλιο της χώρας, αντί να διεξαχθούν στ...

Διαβάστε την συνέχεια

ΗΠΑ: “Ολίγον έγκυος” η Τουρκία για τα παιδιά-στρατιώτες!

<img height="338" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2021/10/paidia-stratiotes-2.png" width="756" /><br /><br />Τον περασμένο Ιούλιο το State Department είχε κατατάξει την Τουρκία στην λίστα των χωρών που χρησιμοποιεί παιδιά-στρατιώτες, με τους “καλοκάγαθους” γείτονες μας να έχουν την τιμή(!) να αποτελούν την πρώτη χώρα-μέλος του NATO που καταφεύγει σε τέτοιες αποκρουστικές πρακτικές, οι οποίες θυμίζουν μαύρα καθεστώτα.<br /><br />Όμως, πριν αλέκτωρ φωνήσαι τρις, η Ουάσιγκτον εξαίρεσε την Τουρκία από την επιβολή των κυρώσεων που προβλέπει η αμερικανική νομοθεσία γι’ αυτή την περίπτωση. Και βέβαια, τί νομίζετε ότι επικαλέστηκε το State Department: το «εθνικό συμφέρον των ΗΠΑ». Για να μην βάλει τα “κλάματα” το αδελφό κράτος των Τούρκων (μιλάμε για το Πακιστάν) οι Αμερικανοί φρόντισαν να το εξαιρέσουν κι αυτό από τις σχετικές κυρώσεις.<br /><br />Τώρα, πώς υπηρετείται το αμερικανικό εθνικό συμφέρον από την εξαίρεση της Τουρκίας μόνο οι γραφειοκράτες στην Ουάσινγκτον μπορούν να μας πουν. Γιατί δεν το λέτε απλά βρε παιδιά; «Δεν θέλουμε να ζορίσουμε την Τουρκία, γιατί ελπίζουμε πως κάποια στιγμή θα επιστρέψει στο “μαντρί”». Τώρα αν αυτό είναι πολιτική αρχών, μην με ρωτάτε, γιατί οι ίδιοι οι Αμερικανοί το έχουν ήδη απαντήσει.<br /><br />Οι ίδιοι μας διαβεβαιώνουν πως η Τουρκία στρατολογεί παιδιά, μέσω των τζιχαντιστικών οργανώσεων στη Συρία που χρηματοδοτεί υποστηρίζει και εξοπλίζει. Και οι ίδιοι την εξαιρούν! Και να σκεφτεί κανείς ότι μερικές ώρες πριν ο Μπάιντεν βγήκε “λάβρος” κατά της Τουρκίας για τον ρόλο της στην Συρία, την οποία κατηγόρησε ότι «υπονομεύει τον αγώνα κατά του Ισλαμικού Κράτους».<br /><br />Πως να μην τον υπονομεύει, αφού οι Τούρκοι συνεργάστηκαν στενά με το Ισλαμικό Κράτος, ο γιος του Ερντογάν, ο Μπιλάλ, έκανε για χρόνια λαθρεμπόριο πετρελαίου με τους τζιχαντιστές. Και τώρα δεν υποστηρίζει το Ισλαμικό Κράτος, αλλά το τοπικό παράρτημα της Αλ Κάιντα! Και άμα χρειαστεί φροντίζει να αλλάζουν στολές! Τουλάχιστον ο Αμερικανός πρόεδρος εμφανίστηκε να εμμένει στην υποστήριξη των Κούρδων μαχητών του YPG, τους οποίους ο Ερντογάν (αν μπορούσε) θα εκτελούσε με τα ίδια του τα χέρια!<br /><br />Διεθνή και έγκυρα Μίντια συνδέουν την αλλαγή στάσης των ΗΠΑ με το πρόσφατο αίτημα της Άγκυρας να θέλει να αγοράσει 40 καινούργια F-16 και να αναβαθμίσει 80 από τα παλαιότερα F-16. “Βρήκαν το ευαίσθητο σημείο τους και αυτό είναι μείον τους” που θα έλεγε και ο Πανταζής!<br /><br />Αχ τα κακόμοιρα τα αμερικανικά ανθρωπιστικά ιδεώδη, όταν χρειάζεται υποτάσσονται στις γεωπολιτικές σκοπιμότητες και στην πώληση όπλων! Είπαμε να μιλάνε για ηθική, αλλά όχι και να χαλάνε χοντρέ μπίζνες, ειδικά όταν έχουν και γεωπολιτικό συμφέρον. Γιατί τα έφτιαξαν τα σχετικά “παραθυράκια” στη νομοθεσία τους. Αλλά πως να το κάνουμε: ή στρατολογείς παιδιά ή δεν στρατολογείς. “Ολίγον έγκυος” δεν γίνεται!<div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

ΗΠΑ: “Ολίγον έγκυος” η Τουρκία για τα παιδιά-στρατιώτες!

Τον περασμένο Ιούλιο το State Department είχε κατατάξει την Τουρκία στην λίστα των χωρών που χρησιμοποιεί παιδιά-στρατιώτες, με τους “καλοκά...

Διαβάστε την συνέχεια