Το Ελληνικό παρακράτος της οικογενειοκρατίας!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgh8uyonsQwtsbJeNJTbQjYuXkCxW99WHJ0GvHwiBQvxln71JvnDFHDhRs98w8jr9jIYm7QfBi0tq8xTW9caczO_fBE4xoNMHTLv2MAqGBHW5lKaP0BPkNsdQg80nSr2qbxnOuxd3tVsMY/s1600/to+elliniko+parakratos+tis+oikogenokrateias.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgh8uyonsQwtsbJeNJTbQjYuXkCxW99WHJ0GvHwiBQvxln71JvnDFHDhRs98w8jr9jIYm7QfBi0tq8xTW9caczO_fBE4xoNMHTLv2MAqGBHW5lKaP0BPkNsdQg80nSr2qbxnOuxd3tVsMY/s1600/to+elliniko+parakratos+tis+oikogenokrateias.jpg" /></a></div> <br /> Mε αφορμή την εκλογή προέδρου στην ΝΔ, και το δημοσίευμα ότι τόσο ο Κυριάκος Μητσοτάκης όσο και ο ανιψιός του Κώστακη του Καραμανλή θα θέσουν υποψηφιότητα για το χρίσμα, μας προκαλoύν για μια αναδρομή στις διασημότερες πολιτικές οικογένειες που μονοπωλούν τα βουλευτικά έδρανα και τους υπουργικούς θώκους για περισσότερα από 80 χρόνια τώρα.<br /> <a href="https://www.blogger.com/null" name="more"></a><br /> Λόγω του μεγάλου όγκου και των πολλών οικογενειών που λυμαίνονται τον πολιτικό βίο, θα κάνουμε αυτό το άρθρο τριλογία, σαν τον Νονό του Φράνσις Φορντ Κόπολα. Άλλωστε είναι παράλληλοι οι βίοι και τεράστιες οι ομοιότητες μεταξύ τους.<br /> <b><br /> Κυρίες και κύριοι, η Αγία Ελληνική Οικογένεια.</b><br /> <br /> Γιατί σε αυτόν τον τόπο κανείς δεν πάει χαμένος αν έχει το σωστό επίθετο.<br /> <br /> Πάρτε βαθιά ανάσα.<br /> Ξεκινάμε.<br /> <br /> <div style="text-align: center;"> <b><span style="font-size: medium;">Βαρβιτσιωτέικο</span></b></div> <div style="text-align: center;"> <b>Πάλια πολιτική οικογένεια εκ Λακωνίας ορμώμενη. </b></div> <br /> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj3QIL1EIxTH9n-XT0d80nHo30mi9oOVhH68vkYMPawIRMq8f42T3dLIQv_ZodCcyHuAHXzFuaUU-wAU9QpJloKnqEkD0ZZGicvLueoVBz-aZrGRVx3hrh1tUV2I84zirG9XEzijq0C6fE/s1600/10816202_382523021905517_956596407_n.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj3QIL1EIxTH9n-XT0d80nHo30mi9oOVhH68vkYMPawIRMq8f42T3dLIQv_ZodCcyHuAHXzFuaUU-wAU9QpJloKnqEkD0ZZGicvLueoVBz-aZrGRVx3hrh1tUV2I84zirG9XEzijq0C6fE/s1600/10816202_382523021905517_956596407_n.jpg" style="border-image: none; border: 1px solid rgb(238, 238, 238); box-shadow: 1px 1px 5px rgba(0,0,0,0.098039); padding: 5px; position: relative;" width="273" /></a>Ο συνονόματος παππούς του σημερινού υπουργού Ναυτιλίας, <b>Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης</b>, υπήρξε ο δικηγόρος των δωσίλογων και συγκεκριμένα του κατοχικού πρωθυπουργού <b>Ιωάννη Ράλλη</b>, μετά την Απελευθέρωση της Ελλάδας από τον ναζιστικό ζυγό. Η υπεράσπιση και ο ζήλος του γενάρχη Βαρβιτσιώτη συν την αλλαγή των συσχετισμών στις συμμαχίες των Άγγλων με τους πρώην συνεργάτες των Ναζί, ώστε από κοινού να εξοντώσουν τον «κομμουνιστικό κίνδυνο» του ΕΑΜ και του ΕΛΑΣ, πέτυχαν την αθώωση του 90% των κατηγορουμένων για δωσιλογισμό. Μετά την απελευθέρωση, ο Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης ανταμείφθηκε για τις υπηρεσίες του όντας βουλευτής (1946-1950) του Λαϊκού Κόμματος του <b>Κωνσταντίνου Τσαλδάρη</b>, το οποίο συγχωνεύτηκε το 1958 με την Ε.Ρ.Ε. (Εθνική Ριζοσπαστική Ένωση) του <b>Κωνσταντίνου Καραμανλή</b>. Απεβίωσε το 1960.<br /> <br /> Ο υιός του Μιλτιάδη Βαρβιτσιώτη και πατέρας του σημερινού βουλευτή και υπουργού Μίλτου,<b>Ιωάννης Μ. Βαρβιτσιώτης</b>, υπήρξε για χρόνια φίλος και συνεργάτης του <b>Κωνσταντίνου Καραμανλή</b>, εξελέγη με την πρώτη υποψηφιότητά του το 1961 βουλευτής με την Ε.Ρ.Ε. (επανεκλεγείς στις εκλογές του 1963 και 1964 αλλά και στις υπόλοιπες που ακολούθησαν), με την βοήθεια του φίλου του, <b>Γεωργίου Ράλλη</b>, μετέπειτα αρχηγού της Νέας Δημοκρατίας και πρωθυπουργού καθώς επίσης και  υιού του κατοχικού πρωθυπουργού Ιωάννη Ράλλη, εμπνευστή και ιδρυτή των δωσιλογικών <b>Ταγμάτων Ασφαλείας</b>.<br /> <br /> Η λίστα ειναι μεγάλη: Υφυπουργός Εξωτερικών (1974-1975), υπουργός Εμπορίου (1975-1977), υπουργός Εθνικής Παιδείας (1977-1980), υπουργός Εθνικής Άμυνας (1989-1993), υπουργός Δικαιοσύνης (1992), αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (1985-1996) και αντιπρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας (1994-1997).<br /> <br /> Από τον Ιανουάριο του 1998 μέχρι και τον Αύγουστο του 2010 διετέλεσε πρόεδρος του «Ινστιτούτου Κ. Καραμανλής» ενώ ένα χρόνο πριν, τον Μάιο του 2009, εγκατέλειψε την πολιτική μετά από 48 χρόνια πολιτικής καριέρας.<br /> <br /> Ο γιος του Ιωάννη Βαρβιτσιώτη, Μιλτιάδης Ι. Βαρβιτσιώτης, εξελέγη πρώτη φορά βουλευτής στη Β’ Περιφέρεια Αθηνών στις εκλογές του 2000 με το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας και επανεξελέγη ομοίως σε όλες τις επόμενες εκλογικές αναμετρήσεις (2004, 2007, 2009, 2012). Υφυπουργός Εξωτερικών το 2009, υπουργός Ναυτιλίας και Αιγαίου Ελλάδος από τις 25 Ιουνίου του 2013 μέχρι σήμερα.<br /> <br /> <div style="text-align: center;"> <span style="font-size: medium;"><b>Κεφαλογιαννέικο</b></span></div> <div style="text-align: center;"> <b>Παλιό «τζάκι» από τα Ανώγεια Ρεθύμνου, ενεργό πολιτικά από 1856(!!!).</b></div> <b><br /> </b>Ο πατριάρχης <b>Γιάννης Κεφαλογιάννης</b> (1933-2012), ιατρός στο επάγγελμα, πτυχιούχος της Ιατρικής σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών το 1958, εξελέγη την ίδια χρόνια για πρώτη  φορά βουλευτής Ρεθύμνου με την υποστήριξη της Ε.Ρ.Ε. και επανεξελέγη στη συνέχεια, το 1961 και το 1963, στην ίδια περιφέρεια. Ακολούθησε η συμμετοχή του στις εκλογές του 1974, όπου και εξελέγη με το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας και από τότε εκλεγόταν αδιαλείπτως έως το 2004, δύο φορές υφυπουργός (Κοινωνικών Υπηρεσιών ’76-’77 και Εσωτερικών ’80-’81) και 5 φορές υπουργός από το 1989 μέχρι το 1993 (Δημοσίας Τάξης, Μεταφορών, Τουρισμού, Επικρατείας, Εσωτερικών). Το 1993 διεκδίκησε την προεδρία της Νέας Δημοκρατίας αλλά έχασε από τον <b>Μιλτιάδη Έβερτ</b>, γιο του διοικητή της <b>Αστυνομίας Πόλεων της Αθήνας</b> κατά την διάρκεια της Κατοχής Άγγελου Έβερτ. (Παντρεμένος με την Ελένη Βαρδινογιάννη, μέλος της γνωστής επιχειρηματικής οικογένειας.) Τελευταία φορά εξελέγη βουλευτής Ρεθύμνου στις εκλογές του 2007 με την υποστήριξη της Ν.Δ. Απεβίωσε το 2012.<br /> <br /> Η <b>Όλγα Κεφαλογιάννη</b> είναι μία εκ των τριών θυγατέρων του Γιάννη Κεφαλογιάννη. Γεννηθείσα το 1975 και απόφοιτος της Νομικής σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, εξελέγη πρώτη φορά βουλευτής στις εκλογές του 2007 όπως επίσης και το 2009 αλλά και στις δύο εκλογικές αναμετρήσεις του 2012, όπου ήταν πρώτη μάλιστα σε σταυρούς βουλευτής της Α΄ Αθηνών, σε αντίθεση με τις εκλογές του 2007 όπου, ούσα υποψήφια στην γενέτειρα του Κεφαλογιαννέικου Ρέθυμνο, κέρδισε τον μοναδικό βουλευτικό θώκο του νομού για 39 μόλις ψήφους από τον δεύτερο σε σταυρούς υποψήφιο με την Νέα Δημοκρατία, <b>Κωστή Σχοινά</b>, παρόλο που ο ίδιος μέχρι το τέλος αλλά και στα προεκλογικά γκάλοπ προηγούταν. Την κατηγόρησε για νοθεία με τα περιβόητα πια «ατσαλάκωτα ψηφοδέλτια» και με σύνθημα <b>«Κάτω οι πάτρωνες»</b>. Η αλλαγή εκλογικής έδρας αποσόβησε την επανάληψη παρόμοιου περιστατικού.<br /> <br /> Τομεάρχης τουριστικής ανάπτυξης της Νέας Δημοκρατίας από τον Δεκέμβρη του 2009, διορίστηκε στις 21 Ιουνίου του 2012 υπουργός Τουρισμού στην τωρινή κυβέρνηση δημιουργώντας επιτυχημένες τουριστικές καμπάνιες, διαφημίζοντας τις όμορφες ακρογιαλιές της Αυστραλίας .<br /> <br /> Ο εξάδερφος της Όλγας, <b>Μανώλης Κεφαλογιάννης</b> πήρε την σκυτάλη της βουλευτικής θέσης από τον θείο του και εξάδερφό του Γιάννη Κεφαλογιάννη, <b>Μανόλη Κεφαλογιάννη</b>, ο οποίος καταγόταν επίσης από τα Ανώγεια Ρεθύμνου. Παρόλα αυτά, μετά την συμβουλή του <b>Τσαλδάρη</b> να μην πολιτευτεί στο Ρέθυμνο γιατί θα ήταν επικίνδυνο για έναν δηλωμένο Δεξιό να κυκλοφορεί στο Ρέθυμνο, κατέβηκε υποψήφιος με το Λαϊκό Κόμμα στο Ηράκλειο.<br /> <br /> Έτσι δημιουργήθηκε το «παράρτημα» Κεφαλογιάννη στο Ηράκλειο, αφού «ο θείος» Μανόλης εκλεγόταν από το 1950 και έπειτα βουλευτής Ηρακλείου μέχρι και το 1989, παράδοση που τιμάει πιστά και ο ανιψιός από το 1993 και μετά. Από το Μάρτιο του 2004 έως το Σεπτέμβριο του 2007, διετέλεσε Υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας (επί θητείας του το λιμάνι του Πειραιά ξεπουλήθηκε στην Κινέζικη Cosco). Από το 2007 εκπροσωπεί την Ελλάδα στη διακοινοβουλευτική διάσκεψη του Συμβουλίου της Ευρώπης και είναι Πρόεδρος της Επιτροπής Ελληνοαραβικής φιλίας. Στις επαναληπτικές εκλογές όμως του 2012 δεν εξελέγη, κάτι το οποίο αποδείχτηκε ελάσσονος σημασίας, εφόσον τοποθετήθηκε από τον Αντώνη Σαμαρά επικεφαλής του ψηφοδελτίου στις Ευρωεκλογές του 2014 όπου και εξελέγη ευρωβουλευτής, γεγονός που εμφανώς αποδεικνύει ότι οι ικανοί και οι Κεφαλογιάννηδες δεν πάνε ποτέ χαμένοι.<br /> <br /> <div style="text-align: center;"> <b style="line-height: 15.18px;"><span style="font-size: medium;">Μητσοτακέϊκο</span></b></div> <div style="text-align: center;"> Η «κορυφαία» πολιτική οικογένεια που έβγαλε ποτέ η λεβεντομάνα Κρήτη.</div> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhuIi943-1bItJ6_Y2XDGS-Yue1fmzotuHUmFsbGnUI3F-2k-tnspb-wv8SuMeQVFXv2wvoHwfU_I0yCeeo3EF8f8hEuA1BKdb-L4kGofHZuoZOcVJUnxfsn8qEV9cJN7V619xurjNmYpo/s1600/10845991_386170131540806_5662709739897891577_n.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="425" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhuIi943-1bItJ6_Y2XDGS-Yue1fmzotuHUmFsbGnUI3F-2k-tnspb-wv8SuMeQVFXv2wvoHwfU_I0yCeeo3EF8f8hEuA1BKdb-L4kGofHZuoZOcVJUnxfsn8qEV9cJN7V619xurjNmYpo/s640/10845991_386170131540806_5662709739897891577_n.jpg" style="border-image: none; border: 1px solid rgb(238, 238, 238); box-shadow: 1px 1px 5px rgba(0,0,0,0.098039); padding: 5px; position: relative;" width="640" /></a></div> <div> <div dir="ltr" trbidi="on"> <br /> Η εξιστόρηση θα έπρεπε να αρχίσει κανονικά από τον «Επίτιμο» και πατριάρχη της οικογένειας<b>Κωνσταντίνο Μητσοτάκη</b>, όμως ο «Παπα-Στρούμφ», όπως πια τον αποκαλούν χαιδεϋτικά τα υπόλοιπα μέλη της φαμίλιας, συνέχισε απλά την οικογενειακή παράδοση η όποια ξεκίνησε από τον συνονόματο παππού του, <b>Κωστή Μητσοτάκη</b>. Οπότε ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.<br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhqk3FBh6WIl_lXYjl0leL99VVuN004k9esQdFlY4K3Mb85_QNY2O_hmK5AyoPe0GRJS3gkb1-8Y-IBaDDboWNo1lqfGsz3TBQd4N359wvurjB-QMGUypVDhZ43v4LjAUwz4w6gfAM9_Yk/s1600/1.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="640" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhqk3FBh6WIl_lXYjl0leL99VVuN004k9esQdFlY4K3Mb85_QNY2O_hmK5AyoPe0GRJS3gkb1-8Y-IBaDDboWNo1lqfGsz3TBQd4N359wvurjB-QMGUypVDhZ43v4LjAUwz4w6gfAM9_Yk/s640/1.JPG" width="570" /></a></div> <br /> <b>Κωστής Μητσοτάκης</b> ο παππούς (1845-1898)<br /> <br /> Γεννηθείς το 1845, πολιτικός και δημοσιογράφος από τα Χανιά, ο Κωστής ίδρυσε το «<i>Κόμμα των Ξυπόλητων</i>», κόμμα το οποίο παρέλαβε ο<i> </i><b>Ελευθέριος Βενιζέλος</b>, καθότι η αδερφή του <b>Κατίγκω Βενιζέλου, </b>ήταν η γυναίκα του παππού Κωστή.<br /> <br /> <b>Αριστομένης Μητσοτάκης </b>ο θείος (1884-1941)<br /> <br /> Δευτερότοκος γιος του Κωστή Μητσοτάκη ο οποίος εκλεγόταν <i>βουλευτής </i>Χανίων για πολλά συναπτά έτη. Διετέλεσε <i>υπουργός </i>Εθνικής Οικονομίας στην κυβέρνηση Παπαναστασίου καθώς και<i>αντιπρόεδρος</i> της Βουλής.<br /> <br /> <b>Κυριάκος Μητσοτάκης</b> ο μπαμπάς (1883-1944)<br /> <br /> Πρωτότοκος γιος του Κωστή και πατέρας του Κωνσταντίνου γεννήθηκε και αυτός στα Χανιά και εκλεγόταν <i>βουλευτής Χανίων</i> για πολλά χρόνια.<br /> <br /> <b>Κωνσταντίνος Μητσοτάκης</b> ο Επίτιμος (1918- )<br /> <br /> Στις 18 Οκτωβρίου του 1918 λοιπόν έρχεται στον κόσμο το ένα εκ των πέντε τέκνων του Κυριάκου και της <b>Σταυρούλας Πλουμιδάκη</b> (κόρη του <i>βουλευτή</i> της κρητικής Βουλής, δημάρχου Χανίων αλλά και <i>βουλευτή </i>της Περιφέρειας Χανίων μετά την ένωση του νησιού με την Ελλάδα, <b>Χαράλαμπου Πλουμιδάκη</b>).<br /> Γεννιέται στην συνοικία Χαλέπα, στο σπίτι που υπογράφτηκε η Συνθήκη της Χαλέπας όπου έδινε τα πρώτα δικαιώματα στους Κρητικούς.<br /> <br /> Οι συγγένειες του εκλεκτές. Γιος και ανιψιός  βουλευτή, ανιψιός του τότε πρωθυπουργού Ελευθέριου Βενιζέλου, σπουδάζει νομικά, πολιτικές και οικονομικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Αθηνών με δαπάνες από κληροδότημα που είχε ορίσει για τις σπουδές του ο Ελευθέριος Βενιζέλος.<br /> <br /> Εκλέχτηκε πρώτη φορά βουλευτής το 1946, αμέσως μετά την λήξη του Β΄ Π.Π., σε ηλικία μόλις 28 χρονών με το Κόμμα των Φιλελεύθερων. Το 1951 αναλαμβάνει πρώτη φορά <b>υφυπουργός</b>Οικονομικών στην κυβέρνηση του ξαδέρφου του και γιου του Ελ. Βενιζέλου, <b>Σοφοκλή Βενιζέλου</b> και στον ανασχηματισμό της ίδιας χρονιάς αναλαμβάνει <i>υπουργός </i>Συγκοινωνιών και Δημοσίων Έργων. Το 1961 συμμετέχει στην Ένωση Κέντρου του <b>Γεωργίου Παπανδρέου</b> και του Σοφοκλή Βενιζέλου και το 1963 διετέλεσε <i>υπουργός </i>Οικονομικών.<br /> <br /> Πρωτοκλασάτο στέλεχος στην Ένωση Κέντρου, θεωρείται από όλον τον πολιτικό κόσμο της εποχής διάδοχος στην ηγεσία του κόμματος, τα σχέδια του όμως ανατρέπονται με την συμμετοχή στην κυβέρνηση του γιου του Γεώργιου Παπανδρέου, <b>Ανδρέα</b>.<br /> <br /> Πρωταγωνιστής των  Ιουλιανών του 1965 και «αποστάτης», συμμετέχει στην κυβέρνηση<b>Αθανασιάδη-Νόβα</b> και <b>Στεφανόπουλου</b> ως <i>υπουργός </i>Συντονισμού.<br /> <br /> Μετά την πτώση της χούντας δεν συμπεριλαμβάνεται στην κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας του Κωνσταντίνου Καραμανλή και δεν εκλέγεται βουλευτής (πρώτη φορά μετά το 1946). Στις 6 Σεπτεμβρίου του 1977 ιδρύει το «Κόμμα Νεοφιλελεύθερων» και στις εκλογές του Νοεμβρίου του ίδιου έτους παίρνει στις εκλογές 1,09% και εκλέγεται <i>βουλευτής</i> μαζί με τον <b>Παύλο Βαρδινογιάννη</b>, της γνωστής οικογένειας επιχειρηματιών από το Ρέθυμνο της Κρήτης και αδερφού της γυναίκας του <b>Γιάννη Κεφαλογιάννη</b>, όπως είδαμε στον προηγούμενο άρθρο.<br /> <br /> Το 1978 προσχωρεί στην Νέα Δημοκρατία. Υπουργός Συντονισμού το ίδιο έτος, υπουργός Εξωτερικών το 1980 επί κυβερνήσεως Γεωργίου Ράλλη (γιου του κατοχικού πρωθυπουργού Ιωάννη Ράλλη). Την 1η Σεπτεμβρίου του 1984 εκλέγεται πρόεδρος του κόμματος της Νέας Δημοκρατίας, διαδεχόμενος τον Ευάγγελο Αβέρωφ (γόνο της γνωστής οικογένειας των επιχειρηματιών από το Μέτσοβο). Στις εσωκομματικές προστριβές που δημιουργήθηκαν μετά την ήττα της Ν.Δ. στις εκλογές του 1985, κερδίζει εκ νέου την προεδρία του κόμματος από τον δεύτερο υποψήφιο και μετέπειτα Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κωστή Στεφανόπουλο, γιο του Δημήτριου Στεφανόπουλου ο οποίος ήταν υπουργός Αγορανομίας και Εφοδιασμού στην κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Τσαλδάρη που με την σειρά του ήταν τέκνο του πρωθυπουργού και αρχηγού του Λαϊκού Κόμματος Παναγή Τσαλδάρη.<br /> <br /> Μετά την συμμετοχή της Νέας Δημοκρατίας στην Οικουμενική Κυβέρνηση του ακαδημαϊκού<b>Ξενοφώντος Ζολώτα</b>, ο Κων/νος Μητσοτάκης εκλέγεται <i>πρωθυπουργός</i> στις εκλογές του 1990 και διατηρεί το αξίωμα αυτό μέχρι τις 13 Οκτωβρίου του 1993, αφού έχει προηγηθεί η αποχώρηση του υπουργού Εξωτερικών και σημερινού πρωθυπουργού <b>Αντώνη Σαμαρά</b> (ανιψιός του βουλευτή Μεσσηνίας, με το κόμμα της Ε.Ρ.Ε. του Κωνσταντίνου Καραμανλή, <b>Γεώργιου Σαμαρά</b>)  και την ίδρυση του νέου του κόμματος της «Πολιτικής Άνοιξης» στις 30 Ιουνίου. Το Σεπτέμβριο του ίδιου έτους ο Σαμαράς προτρέπει τους βουλευτές της Ν.Δ. που πρόσκεινται σε αυτόν να ανεξαρτητοποιηθούν και ακολουθεί η «αποστασία» του <b>Στ. Στεφανόπουλου</b> (ανιψιού του<b>Στέφανου Στεφανόπουλου</b> που είχε διατελέσει πρωθυπουργός «αποστασίας» από ’65 έως το ‘66 που ο Μητσοτάκης είχε συμμετάσχει ως <i>υπουργός </i>Συντονισμού) και του περιβόητου πια, τότε βουλευτή, <b>Γιώργου Συμπιλίδη</b>.<br /> <br /> Μετά την ήττα της Ν.Δ. στις εκλογές του 1993 από το ΠΑΣΟΚ του γιου του Γεώργιου Παπανδρέου, Ανδρέα, ο Μητσοτάκης παραιτείται από αρχηγός του κόμματος, όπου και αναλαμβάνει ο <b>Μιλτιάδης Έβερτ</b>, γιος και αυτός του αρχηγού της Αστυνομίας Πόλεων επί Κατοχής, <b>Άγγελου Έβερτ</b>.<br /> <br /> Μέχρι το 2004 συνεχίζει να εκλέγεται <i>βουλευτής</i> με την Ν.Δ. και φέρει πια τον τίτλο του <i>επίτιμου αρχηγού του κόμματος</i>. Ιδιωτεύει πια και έχοντας ιδρύσει το <b>«Ιστορικό Αρχείο Κ. Μητσοτάκη»</b>, παρακολουθεί με καμάρι την ένδοξη πορεία των απόγονων του στην πολιτική σκηνή της <i>Ελληνικής Μπασταρδοκρατίας</i>, όπως θα παρακολουθήσουμε παρακάτω.<br /> <br /> <b>Κυριάκος Κ. Μητσοτάκης </b>ο γιος, ο Βενιαμίν της φαμίλιας.<br /> <br /> Γεννηθείς στην Αθήνα το 1968, ο υιός Μητσοτάκης αποφοιτά το 1986 από το Κολλέγιο Αθηνών και συνεχίζει τις σπουδές στο Πανεπιστήμιο του <span lang="EN-US" style="line-height: 15.18px;">Harvard</span><span lang="EN-US" style="line-height: 15.18px;"> </span>και στο <span lang="EN-US" style="line-height: 15.18px;">Stanford</span><span lang="EN-US" style="line-height: 15.18px;"> </span>σπουδάζοντας κοινωνικές επιστήμες. Στις εκλογές του 2004 αλλά και του 2007 εξελέγη <i>βουλευτής</i>,  πρώτος μάλιστα σε σταυρούς στη Β΄ Αθηνών με το κόμμα της Νέα Δημοκρατίας. Στις 25 Ιουνίου 2013 ανέλαβε τη θέση του <i>υπουργού</i> Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης στην Κυβέρνηση Σαμαρά, μετά τον πρώτο ανασχηματισμό, θέση που διατήρησε και κατά τον δεύτερο ανασχηματισμό τον Ιούνιο του 2014 την οποία κατέχει μέχρι και σήμερα.<br /> <br /> <b>Ντόρα (Θεοδώρα) Μπακογιάννη-Μητσοτάκη </b>η θυγατέρα.<br /> <br /> Η πρωτότοκη  του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη και της Μαρίκας Γιαννούκου.<br /> Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 6 Μαίου του 1954. Αποφοιτεί από την Γερμανική Σχολή Αθηνών και σπουδάζει Πολιτικές Επιστήμες και Επικοινωνία στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου. Συνεχίζει τις σπουδές της στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών.<br /> <br /> Από το 1984 έως το 1989 ήταν υπεύθυνη του πολιτικού γραφείου του τότε Προέδρου της Νέας Δημοκρατίας (και πατέρα της), Κωνσταντίνο Μητσοτάκη.<br /> <br /> Παντρεμένη με τον <b>Παύλο Μπακογιάννη</b> (που είχε γνωρίσει όταν σπούδαζε στο Μόναχο), εκλέγεται πρώτη φορά <i>βουλευτής</i> στις επαναληπτικές εκλογές του 1989 που διεξήχθησαν στις  5 Νοεμβρίου, στην μονοεδρική περιφέρεια του νομού Ευρυτανίας, θέση που είχε ο Μπακογιάννης στις πρώτες εκλογές του 1989 στις 18 Ιουνίου, αλλά είχε δολοφονηθεί από την <b>17 Νοέμβρη</b> στις 26 Σεπτέμβρη του ίδιου έτους. Ουσιαστικά η πρώτη εισαγωγή της Μπακογιάννη στο Ελληνικό Κοινοβούλιο γίνεται με αυτόματη διαδοχή του άντρα της.<br /> <br /> Αμέσως τοποθετείται υφυπουργός παρά τον πρωθυπουργό (του πατέρα της δηλαδή) και το 1992 αναλαμβάνει το υπουργείο Πολιτισμού σε ηλικία 38 χρονών. Το 1994 εξελέγη στην Κεντρική Επιτροπή της Νέας Δημοκρατίας και αργότερα ορίστηκε υπεύθυνη του τομέα Ανάπτυξης και του τομέα Εξωτερικών Υποθέσεων και Άμυνας της Νέας Δημοκρατίας. Στις 20 Οκτωβρίου του 2002 εκλέγεται <i>Δήμαρχος Αθηναίων</i>, θέση που παράτησε πρόωρα ώστε να αναλάβει το <i>υπουργείο</i>Εξωτερικών στην κυβέρνηση του <b>Κώστα Καραμανλή</b> (ανιψιού του πρώην πρωθυπουργού και προέδρου της Δημοκρατίας Κωνσταντίνου Καραμανλή).<br /> <br /> Στις εσωκομματικές εκλογές του 2010 για την ανάδειξη νέου αρχηγού της Ν.Δ., μετά την συντριπτική ήττα του κυβερνώντος κόμματος από το ΠΑΣΟΚ του Γιώργου Παπανδρέου (εγγονού και γιου των πρώην πρωθυπουργών Γεωργίου και Αντρέα), ηττάται από τον σημερινό πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά και αποχωρεί από την Ν.Δ. δημιουργώντας το κόμμα της Δημοκρατικής Συμμαχίας.<br /> <br /> Στις εκλογές του 2012 η ΔΗ.ΣΥ. δεν καταφέρνει να μπει στην βουλή στις πρώτες εκλογές του 2012, κάτι που δεν πτοεί την Μπακογιάννη, που επιστρέφει στην Ν.Δ. και τίθεται <i>επικεφαλής του ψηφοδελτίου Επικρατείας</i> και έτσι στις επαναληπτικές εκλογές του Ιούνη του 2012 ξαναγίνεται<i>βουλευτής</i>, επιβεβαιώνοντας την ρήση του Αβέρωφ «<i>Ότι όποιος φεύγει από το μαντρί τον τρώνε οι λύκοι</i>» εκτός και αν έχεις το σωστό επίθετο οπότε σε εκείνη την περίπτωση είσαι ο λύκος και οι ψηφοφόροι σου τα πρόβατα.<br /> <br /> <b>Κώστας Μπακογιάννης </b>υιός Ντόρας.<br /> <br /> Στις 16 Μαρτίου του 1978 έρχεται στην ζωή ο γιός του Παύλου Μπακογιάννη και της Ντόρας Μπακογιάννη, <b>Κώστας Μπακογιάννης</b>.<br /> <br /> Αφού τελειώνει τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο <span lang="EN-US" style="line-height: 15.18px;">Brown</span><span lang="EN-US" style="line-height: 15.18px;"> </span>στις Η.Π.Α. στο τμήμα Ιστορίας και Διεθνών Σχέσεων, συνεχίζει στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ ολοκληρώνοντας το μεταπτυχιακό του στον τομέα της Δημόσιας Διοίκησης και Πολιτικών Επιστημών.<br /> <br /> Μετά το πέρας των σπουδών του εργάζεται ως <i>κοινοβουλευτικός βοηθός ευρωβουλευτή</i> στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στην Παγκόσμια Τράπεζα με έδρα το Κόσσοβο, ως στέλεχος της ομάδας που συνεπικουρούσε στην υλοποίηση τριών έργων της Τράπεζας στον τομέα της Ενέργειας και της Μεταλλευτικής Βιομηχανίας. Παραιτείτε από την θέση το 2006 προκειμένου να εργαστεί στο <i>υπουργείο</i> Εξωτερικών ως <i>ειδικός συνεργάτης</i> με αντικείμενο την προεργασία και προετοιμασία των δημοσίων τοποθετήσεων της υπουργού, δηλαδή της μητέρας του όταν αυτή εκτελούσε χρέη <i>υπουργού </i>Εξωτερικών.<br /> <br /> Στις Δημοτικές εκλογές του 2010 και σε ηλικία μόλις 32 ετών εκλέγεται <i>δήμαρχος</i> Καρπενησίου Ευρυτανίας, δηλαδή στην γενέτειρα και εκλογική έδρα του πατέρα του Παύλου και πρώτη εκλογική περιφέρεια της μητέρας του Ντόρα, συνεχίζοντας επάξια την διαδοχή.<br /> Στις Δημοτικές και Περιφερειακές εκλογές του 2014, εκλέγεται <i>περιφερειάρχης</i> Στερεάς Ελλάδος.<br /> Έτσι απλά. Γιατί τίποτα δεν μπορεί να σταθεί εμπόδιο όταν είσαι απόγονος Μητσοτάκη.<br /> <br /> <b>Λοιποί παρατρεχάμενοι της φαμίλιας του Μητσοτακέικου</b><br /> <b><br /> </b>Ο <b>Κυριάκος Βιρβιδάκης</b> εκλέχτηκε <i>βουλευτής</i> Χανίων στις εκλογές του 1989, 1990 και 2012. Το 2013 διετέλεσε και Υφυπουργός Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας, Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων αρμόδιος για το ΕΣΠΑ.<br /> <br /> Την περίοδο όπου δεν είχε εκλεγεί βουλευτής δεν άφησε τον χρόνο να πάει χαμένος αφού από το 2003 μέχρι το 2010 ήταν <i>δήμαρχος</i> Χανίων.<br /> <br /> Υποθέτουμε το ότι είναι ανιψιός του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη (γιος της αδερφής του «Επίτιμου», Αικατερίνης) είναι καθαρά συμπτωματικό.<br /> <b><br /> </b>Το ίδιο βέβαια θα υποθέσουμε και για την <i>καθηγήτρια </i>οικονομικών στο Τμήμα Οικονομικής και Περιφερειακής Ανάπτυξης του Παντείου Πανεπιστημίου, πρώην <i>αντιπροέδρου</i> και <i>υποψήφια βουλευτής</i> του κόμματος της «<b>Δράσης</b>», του πρώην υπουργού Εθνικής Οικονομίας της κυβέρνησης Μητσοτάκη, Στέφανου Μάνου, <b>Αντιγόνη Λυμπεράκη</b>, η οποία τυγχάνει να είναι και αυτή ανιψιά του Μητσοτάκη, αφού είναι κόρη της αδερφής του «Επίτιμου», <b>Αρτεμισίας</b>.<br /> <br /> Η μετακίνηση της στο νεοϊδρυθέν κόμμα του <b>Σταύρου Θεοδωράκη</b>, «Ποτάμι», είμαστε σίγουροι πως θα φέρει έναν νέο αέρα στην πολιτική σκηνή, απαλλαγμένο από τα στοιχεία της φαυλοκρατίας και της οικογενειοκρατίας.<br /> <br /> Άλλωστε κάθε κόμμα που σέβεται τον εαυτό του χρειάζεται έναν Μητσοτάκη. Έτσι για το γούρι…<br /> <br /> <b>Επίλογος του δράματος</b><br /> <b><br /> </b>Αντιγράφουμε ένα απόσπασμα από το βιβλίο του Κώστα Κωστή (καθηγητής Οικονομικής και Κοινωνικής Ιστορίας στο Τμήμα Οικονομικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Αθηνών), «Τα κακομαθημένα παιδιά της Ιστορίας» των εκδόσεων «Πόλις».<br /> <blockquote class="tr_bq"> «<i>Οι εκλογές που πραγματοποιήθηκαν το 1990, για Τρίτη συνεχόμενη φορά δεν ανέδειξαν νικητή. Η Νέα Δημοκρατία συγκέντρωσε 150 έδρες, πέτυχε, ωστόσο, να προσεταιριστεί τον μοναδικό βουλευτή ενός μικρού συντηρητικού κόμματος και να αποκτήσει την κοινοβουλευτική πλειοψηφία που χρειαζόταν για να μπορέσει να σχηματίσει κυβέρνηση, Η επιτυχία του <b>Κ. Μητσοτάκη</b> οφειλόταν με μεγάλο βαθμό στην προσπάθεια του να ανατρέψει την συντηρητική εικόνα της Ν.Δ. και την ταύτισή της με την προδικτατορική δεξιά. Για τον λόγο αυτόν προέβαλε τον φιλελευθερισμό ως θεμελιώδη ιδεολογικό άξονα του κόμματος , και προώθησε στελέχη από τον χώρο αυτό</i>.»</blockquote> Άξιοι απόγονοι του νεοφιλελευθερισμού που εισήγαγε στον ελληνικό δημόσιο λόγο πρώτος ο  Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, ώστε να θολώσει τα νερά και να κοροϊδέψει τους ψηφοφόρους ότι αποτίναξε τον συντηρητισμό, τα τέκνα του Μητσοτάκη σήμερα όντας στελέχη της κυβέρνησης Σαμαρά σε νευραλγικές θέσεις του δημοσίου, θερμοί υποστηρικτές των ιδιωτικοποιήσεων, καταγγέλλουν το σπάταλο κράτος και τους ανεύθυνους πολίτες, αυτούς δηλαδή που έναν αιώνα τώρα τους θρέφουν και μεγαλώνουν γενιές και γενιές Μητσοτάκηδων, που αποτελεί την επιτομή της πολιτικής οικογένειας με όρους Μαφίας. Μιας Κόζα Νόστρα δημοσίου.<br /> <br /> Για τις οικογένειες που ακολουθούν περαιτέρω συστάσεις δε χρειάζονται.<br /> <br /> Για μια τελευταία φορά ας πάρουμε βαθιά ανάσα και ας βουτήξουμε στον πιο απεχθή και δύσοσμο βόθρο, ευελπιστώντας να βγούμε ζωντανοί και αρτιμελείς. Εξαιτίας του όγκου αυτών των δύο πολιτικών «κολοσσών» της Ψαροκώσταινας θα χωρίσουμε αναπόφευκτα την ιστορία μας σε δύο μέρη, ώστε να κρατήσουμε και την αγωνία στα ύψη. Κυρίες και κύριοι, σας παρουσιάζω το Παπανδρέικο και το Καραμανλέικο.</div> <div dir="ltr" trbidi="on"> <br /></div> <div dir="ltr" trbidi="on"> <div dir="ltr" trbidi="on"> <div> <div style="text-align: center;"> <span style="font-size: medium;"><b>Το Παπανδρέικο</b></span></div> <b>Γεώργιος Παπανδρέου ή «Γέρος».</b><br /> <br /> Ως γενάρχη της οικογένειας αυτής, που είναι και η μοναδική που έχει κάνει το τρία στα τρία στους πρωθυπουργούς, βάζοντας τα γυαλιά στους προηγούμενους και θέτοντας ψηλά τον πήχη για τους επόμενους, θα ορίσουμε τον Γεώργιο Παπανδρέου, γνωστός και ως «Γέρος» ή «Ανένδοτος» ή «Τσιράκι των Άγγλων».<br /> <br /> Γεννηθείς στις 13 Φεβρουαρίου του 1888, στο Καλέντζι Αχαΐας, ήταν το τρίτο παιδί του Πρωτοπρεσβύτερου, <b>Ανδρέα Σταυρόπουλου</b> και της συζύγου του, Παγώνας.</div> <br /> <div> Μετακομίζει στην Πάτρα για να φοιτήσει στο Β´ Γυμνάσιο Πατρών και σε ηλικία 19 χρονών αποφασίζει μαζί με τον αδερφό του Νίκο να αλλάξουν επίθετο προκειμένου να κάνουν καριέρα στο πάλκο. Έτσι μετονομάζεται σε Παπανδρέου, συνδυάζοντας την επαγγελματική δραστηριότητα με το όνομα του πατρός τους, ένα όνομα που στιγμάτισε σαν χαρακιά το κορμί κάθε Έλληνα.<br /> <br /> Σπουδάζει στην Αθήνα και το Βερολίνο νομικά, όπου και γνωρίζει τον <b>Ελευθέριο Βενιζέλο</b> (θείο του<b>Κων/νου Μητσοτάκη</b> όπως είδαμε στο προηγούμενο επεισόδιο).</div> <br /> <div> Ο Βενιζέλος εντυπωσιάζεται από τον νεαρό Παπανδρέου, ο οποίος αποδεικνύεται μανούλα στο γλείψιμο, προσόν που στο μέλλον θα αποδειχτεί πολύτιμο εργαλείο για τον «Γέρο».<br /> <br /> Έτσι, ο Βενιζέλος διορίζει τον Παπανδρέου, αρχικά ως <i>διευθυντή του Πολιτικού του Γραφείου</i> και αργότερα, την ίδια χρονιά, ως <i>νομάρχη</i> στη Λέσβο. Την περίοδο 1917-1920 διατελεί <i>Γενικός Διευθυντής Νήσων Αιγαίου</i>, με ουσιαστικές αρμοδιότητες <i>Υπουργού</i>.<br /> <br /> Όλα αυτά σε ηλικία μόλις 29 ετών.<br /> <br /> Οι υπουργικές θέσεις διαδέχονται η μία την άλλη. Εκλεγμένος πλέον <i>βουλευτής</i> το 1923 με το κόμμα των Φιλελευθέρων του Ελ. Βενιζέλου, διορίζεται <i>υπουργός</i> <i>Εσωτερικών</i> στην επαναστατική κυβέρνηση Πλαστήρα<span lang="SV">-</span>Γονατά, <i>υπουργός Εθνικής Οικονομίας</i> στην κυβέρνηση Μιχαλακόπουλου (1924-1925), <i>υπουργός Εθνικής Παιδείας</i> από τον Βενιζέλο (1930-1932) και <i>υπουργός Συγκοινωνιών</i>το 1933.</div> <div> <br /></div> <div> Το 1935 ιδρύει το πρώτο κόμμα του Παπανδρέικου (<b>Δημοκρατικό Σοσιαλιστικό Κόμμα</b>), δείχνοντας τον δρόμο στους απογόνους του και την τέχνη του πώς να χρησιμοποιούν και να βιάζουν για σχεδόν έναν αιώνα τον όρο «<b>σοσιαλισμός</b>».<br /> <br /> Το 1943 και ενώ η χώρα βρίσκεται κατεχόμενη από τα ναζιστικά στρατεύματα, ο Παπανδρέου καταλαβαίνει πού έχει «ψωμί να φάει» και στέλνει μήνυμα στο Στρατηγείο Μέσης Ανατολής λέγοντας<span lang="SV">:</span> «<i>Η ταυτότης συμφερόντων Ελλάδος και Αγγλίας για πρώτη φορά στην ιστορία είναι απόλυτος».</i></div> <br /> <div class="MsoNormalCxSpMiddle" style="margin-bottom: 0pt;"> Έτσι, το μέλλον διαγράφεται λαμπρό και ελπιδοφόρο για τον νέο αυτόν πολιτικό  ο οποίος, με εντολή από το αυτοεξόριστο βασιλιά Παύλο, διορίζεται στη θέση του <b>Σοφοκλή Βενιζέλου</b> (γιου του μέντορά του, Ελ. Βενιζέλου) με την ευθύνη να σχηματίσει <i>κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας</i>, μιας και στην Ελλάδα το Ε.Α.Μ. τους έχει προλάβει, έχοντας ήδη εκλέξει «την Κυβέρνηση του Βουνού», ΠΕΕΑ (Πολιτική Επιτροπή Εθνικής Απελευθέρωσης).</div> <div class="MsoNormalCxSpMiddle" style="margin-bottom: 0pt;"> <br /> Τον Οκτώβριο του 1944, η Ελλάδα απελευθερώνεται από τα ναζιστικά στρατεύματα και ο Παπανδρέου επιστρέφει ώστε να αναλάβει την ηγεσία της μεταπολεμικής Ελλάδας. Το πρόβλημα είναι όμως διπλό. Η εξουσία του δεν νομιμοποιείται από πουθενά αφού πρώτον, είναι διορισμένος από τον φυγά και αντιπαθή στον ελληνικό λαό βασιλιά Παύλο, και δεύτερον, αποτελεί το τέλειο φερέφωνο των αγγλικών συμφερόντων και του ίδιου του Τσώ<a href="https://www.blogger.com/null" name="_GoBack" style="color: #888888; text-decoration: none;"></a>ρτσιλ.<br /> <br /> Μαζί με τον <b>Παναγιώτη Κανελλόπουλο</b> <i>(«Ιδού ο στρατός, στρατηγέ μου»</i> απευθυνόμενος στον βρετανό στρατηγό <b>Σκόμπι</b>) εξυπηρετεί μέχρι κεραίας τα βρετανικά στρατεύματα στην Ελλάδα και προσπαθεί με μανία να εξοντώσει τον αντιστασιακό στρατό του ΕΛΑΣ. Ο ρόλος του εξαιρετικά σκοτεινός εκείνη την  περίοδο, εξυπηρετεί ομολογουμένως άριστα τους σκοπούς του Τσώρτσιλ όσον αφορά στη διαδοχή της κατοχής από τα ναζιστικά στα αγγλικά στρατεύματα.<br /> <br /> Από το 1946 και μετά δε λείπει από καμία βουλή εφόσον εκλέγεται συνεχόμενα <i>βουλευτής Αχαίας</i>(προπολεμικά εκλεγόταν στη Μυτιλήνη, όπου είχε διοριστεί <i>Νομάρχης</i> από τον Βενιζέλο) και συμμετέχει σχεδόν σε όλες τις κυβερνήσεις ως <i>Υπουργός Εθνικής Οικονομίας, Εφοδιασμού, Εργασίας, Παιδείας, Δημόσιας Τάξης και Συντονισμού</i> στις κυβερνήσεις των ετών 1946-1952.<br /> <br /> Συνεργάζεται με τον <b>Ελληνικό Συναγερμό</b> του στρατάρχη <b>Παπάγου</b> και, μαζί με τον παλιό του φίλο Σοφοκλή Βενιζέλο, καταφέρνουν να χαντακώσουν τον «κεντρώο» χώρο και να αναδείξουν την αριστερή ΕΔΑ ως δεύτερο κόμμα, πίσω από την ΕΡΕ του  <b>Καραμανλή</b>.</div> <br /> <div> Αυτό βέβαια ήταν ανεπίτρεπτο και έτσι το 1961 ιδρύει την «<b>Ένωση Κέντρου</b>», έναν συνασπισμό αμετανόητων βενιζελικών και απογοητευμένων συντηρητικών, με σκοπό την αποτροπή της περαιτέρω ενίσχυσης της ΕΔΑ.<br /> <br /> Η περίοδος όμως δεν είναι ευνοϊκή για τον «χαϊδεμένο» Παπανδρέου, αφού ένας νέος σχετικά πολιτικός από την Πρώτη Σερρών, ο <b>Κων/νος Καραμανλής</b>, εξυπηρετεί καλύτερα τα συμφέροντα του παλατιού και των Αμερικάνων.<br /> <br /> Οι εκλογές «βίας και νοθείας» του 1961 καταφέρνουν να «ξεπλύνουν» το αμαρτωλό παρελθόν του «Γέρου» και ο «Ανένδοτος», όπως κηρύσσει τον αγώνα του για τη Δημοκρατία, σώνει δια παντός την υστεροφημία του Παπανδρέου στη συνείδηση του κόσμου.</div> <div class="MsoNormalCxSpMiddle" style="margin-bottom: 0pt;"> <br /> Το 1963 κερδίζει τις εκλογές και γίνεται <i>πρωθυπουργός</i>. Η χαρά του Γεωργίου δεν θα κρατήσει για πολύ και τα γεγονότα της «Αποστασίας» θα σημαδέψουν την εποχή, εφόσον μια άλλη «κορυφαία» πολιτική οικογένεια (βλ. στο δεύτερο επεισόδιο της «<b>Μπασταρδοκρατίας</b>» για τον λατρεμένο<b>Κων/νο</b> <b>Μητσοτάκη</b>), δεν μπορεί να χωνέψει την πιθανή διαδοχή του Γεώργιου από τον γιο του<b>Ανδρέα</b> (καρπός του έρωτα του Γεωργίου με την κόρη Πολωνού μεγαλοεπιχειρηματία, <b>Σοφία Μινέικο</b>).<br /> <br /> Ο «Γέρος» πεθαίνει την 1^η Νοεμβρίου του 1968 (ένα χρόνο μετά το πραξικόπημα των συνταγματαρχών), αφού προηγουμένως είχε τεθεί σε κατ<span lang="SV">’</span> οίκον περιορισμό από τους χουντικούς στο Καστρί.<br /> <br /> Έτσι ανοίγει διάπλατα ο δρόμος για τον διάδοχο της Δυναστείας από το Καλέντζι Αχαίας, <b>Ανδρέα Παπανδρέου</b>, ο οποίος αναλαμβάνει τον «θρόνο» της Ελληνικής Μπασταρδοκρατίας το 1981, λίγα χρόνια μετά την πτώση της Χούντας.<br /> <br /> <b>Ανδρέας Παπανδρέου ή αλλιώς «ο γκόμενος της Λιάνης»</b><br /> <br /> Η περιβόητη «Αλλαγή» δεν επετεύχθη τελικά, αλλά πέτυχε άψογα η αλλαγή στον θώκο της εξουσίας. Και επειδή η εξουσία είναι σαν μια γκόμενα που δεν πρέπει να βγει από την παρέα, έτσι και το Παπανδρέικο έκανε τα πάντα ώστε να την κρατήσει ερωμένη του. Και αν μιλάμε για ερωμένες, εραστές, σεξ και βία, τότε πρέπει να μιλήσουμε για τον «εραστή» (ή καλύτερα βιαστή όλων των Ελλήνων), τον έναν και μοναδικό <b>Ανδρέα Παπανδρέου</b> ή «Ζιβάγκος», ή «Λαοπλάνο», ή «Οδοστρωτήρα».<br /> <br /> Γεννήθηκε στη Χίο <span lang="SV">(</span>5 Φεβρουαρίου του 1919), όπου είχε διοριστεί ο πατέρας του, Γεώργιος, ως<i>Γενικός Διοικητής Αιγαίου</i>. Φοιτά στο Κολέγιο Αθηνών και το 1937 εισέρχεται στη Νομική Αθηνών, την οποία όμως εγκαταλείπει επί της δικτατορίας Μεταξά, 2 χρόνια αργότερα.</div> <o:p></o:p><br /> Συνεχίζει τις σπουδές του στις Η.Π.Α. όπου και εκπονεί, το 1943, το διδακτορικό του στα Οικονομικά και τη Φιλοσοφία στο πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ. Παντρεύεται τη <b>Μαργαρίτα Τσαντ</b>, με την όποια αποκτά 4 παιδιά (<b>τον Γιώργο, τη Σοφία, τον Νίκο και τον Αντρίκο</b>), εμπλουτίζοντας με απογόνους τη δυναστεία των πρωθυπουργών.<br /> <o:p></o:p><br /> Στις 16 Ιανουαρίου του 1961, μετά από προτροπή του Κωνσταντίνου Καραμανλή, επιστρέφει στην Ελλάδα και αναλαμβάνει <i>Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου και Επιστημονικός Διευθυντής του νεοσύστατου Κέντρου Προγραμματισμού και Οικονομικών Ερευνών (ΚΕΠΕ)</i>, καθώς και <i>Σύμβουλος της Τράπεζας της Ελλάδος.</i><br /> <br /> Στις εκλογές του 1964 εκλέγεται για πρώτη φορά <i>βουλευτής</i> με την «<b>Ένωση Κέντρου</b>» του πατέρα του, Γεωργίου. Αρχικά συμμετέχει στην κυβέρνηση ως <i>υπουργός  Προεδρίας</i> και λίγο αργότερα ως<i>αναπληρωτής Υπουργός Συντονισμού</i>. Παραιτήθηκε λίγο αργότερα, μετά από πολλές πιέσεις άλλων τάσεων μέσα στο κόμμα, συσπειρώνοντας γύρω του τη λεγόμενη κεντροαριστερή πτέρυγα της Ένωσης Κέντρου. Στις 25 Απριλίου του 1965 γίνεται ξανά <i>αναπληρωτής Υπουργός Συντονισμού</i>, ενώ ένα μήνα αργότερα κατηγορείται ως εμπνευστής και αρχηγός της μυστικής οργάνωσης αξιωματικών, «ΑΣΠΙΔΑ».<br /> <o:p></o:p><br /> Συλλαμβάνεται στις  21 Απριλίου του 1967, από την χούντα των συνταγματαρχών, αλλά μετά την μεσολάβηση των φίλων του από την Αμερική απελευθερώνεται και συνεχίζει τον αντιστασιακό του αγώνα από το Παρίσι μαζί με τη Μελίνα, αφήνοντας πίσω τον πραγματικό ήρωα Παναγούλη να προσπαθεί να βγάλει το φίδι από την «γύψινη» τρύπα του <b>Παπαδόπουλου</b>.<br /> <div> <br /> Μετά τη φοβερή ιστορική συγκυρία της ξελάσπωσης του Γεωργίου Παπανδρέου, ο οποίος όντας ένας εξαιρετικά τυχερός άνθρωπος αφήνοντας την τελευταία του πνοή ακριβώς τη στιγμή που ο κόσμος είχε ανάγκη από ήρωες, ο Ανδρέας επιστρέφει στην Ελλάδα μετά την πτώση της χούντας και αναλαμβάνει να συνεχίσει το θεάρεστο έργο του πατρός του, με μια δόση σοσιαλισμού και μπόλικα συνθήματα εμπνευσμένα από την αριστερά και το ΕΑΜ.</div> <div> <br /> Στις <b>3 Σεπτεμβρίου του 1974</b>, στον ημιώροφο του <span lang="EN-US">King</span><span lang="EN-US"> </span><span lang="EN-US">Palace</span>, <span lang="EN-US">o</span> Ανδρέας μετεξελίσσει την οργάνωση που είχε ιδρύσει κατά της περίοδο της Χούντας, το ΠΑΚ (<b>Πανελλήνιο Απελευθερωτικό Κίνημα</b>), στο φοβερό και τρομερό <b>ΠΑΣΟΚ</b> (<b>Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό  Κίνημα</b>), του οποίου τέθηκε αυτοσκοπός η εγκαθίδρυση του <b>σοσιαλισμού</b> στην Ελλάδα, για χίλια χρόνια. Τελικά, τον βόλεψε το <b>ΔΝΤ</b> που κάνει και αυτό φιλότιμες προσπάθειες να εγκατασταθεί στο σβέρκο μας για 2000 χρόνια.</div> <br /> <div> Στις εκλογές της 17ης Νοεμβρίου του 1974, το ΠΑΣΟΚ λαμβάνει το 13,58% των ψήφων και εκλέγει <i>12 βουλευτές</i>. Στις επόμενες εκλογές, στις 20 Δεκεμβρίου του 1977, ο Ανδρέας, ως ηγετικός χαρακτήρας πια (με εδραιωμένη την εξουσία του στο ΠΑΣΟΚ διαγράφοντας από το κόμμα όποιον διαφωνούσε), λαμβάνει το 25,34% και εκλέγει <i>93 βουλευτές</i>, κάνοντας την ΠΑΣΟΚάρα <i>αξιωματική αντιπολίτευση</i>.<br /> <br /> Το 1981, το ΠΑΣΟΚ κερδίζει θριαμβευτικά τις εκλογές με το συντριπτικό ποσοστό του 48,1% και ο <b>Ανδρέας των Ελλήνων</b> πια, γίνεται για πρώτη φορά <i>πρωθυπουργός</i>, αλλάζοντας εκ θεμελίων τον ρου της ιστορίας.<br /> <br /> Διατελεί πρωθυπουργός και την επόμενη την εκλογική περίοδο, ’85 με ΄89. Ακολουθεί ο άσπονδος<b>Μητσοτάκης</b>, ο οποίος έχοντας προσπαθήσει να πουλήσει ακόμα και τα αμμοχάλικα της χώρας, παραδίδει τον πρωθυπουργικό θώκο ξανά στον Αντρέα, ο οποίος επιστρέφει το 1993, έχοντας θυσιάσει τον Κουτσόγιωργα, ο οποίος «δε δύναται» να ξεπλύνει τα «πάμπερς» του Κοσκωτά. Παραμένει στην πρωθυπουργία μέχρι το  1996, όπου ο Γιακούμπ από τη μία και η αγάπη της Μιμής από την άλλη δεν καταφέρνουν τελικά να τον κρατήσουν στην ζωή.</div> <div class="MsoNormalCxSpMiddle" style="text-align: justify;"> </div> <div> <br /> Διάδοχός του ο <b>Κώστας ο Σημίτης</b>, εμβόλιμος στη δυναστεία Παπανδρέου του <b>ΠΑΣΟΚ</b>, προλειαίνει το έδαφος για τον γιο του Ανδρέα, <b>Γιωργάκη</b>, ενώ κάπου ενδιάμεσα παρεμβάλεται και ο ανιψιός του <b>Κων/νου Καραμανλή</b> (που θα αναλύσουμε στο δεύτερο μέρος του 3^ου και τελευταίου κεφαλαίου), <b>ο Κωστάκης ο Αδιάφορος</b>, εγκαινιάζοντας  μια νέα εποχή πρωθυπουργών στους οποίους προσδίδεται το υποκοριστικό <span lang="SV">-</span>ακης, επισημαίνοντας το μέγεθος του πολιτικού τους εκτοπίσματος και θυμίζοντάς μας ποιων γιοι είναι.<br /> <br /> <b>Γιωργάκης Παπανδρέου ο Εναλλακτικός.</b><br /> <br /> Ο τρίτος πρωταγωνιστής, της όχι και τόσο μικρής μας ιστορίας, γεννήθηκε στις 16 Ιουνίου του 1952 στο <span lang="EN-US">St</span>. <span lang="EN-US">Paul</span> της Μινεσότα των ΗΠΑ και πολιτογραφήθηκε ως <b>George Jeffrey Papandreou</b><i>. </i>Την περίοδο εκείνη, ο πατέρας του και μετέπειτα πρωθυπουργός, Ανδρέας Παπανδρέου, κατείχε πανεπιστημιακή έδρα στο Πανεπιστήμιο της Μινεσότα (University of Minnesota). Μητέρα του είναι η Μαργαρίτα Τσαντ, από το Έλμχερστ (Elmhurst) του Ιλινόις των ΗΠΑ.<br /> <br /> Την περίοδο 1970-1975, σπούδασε κοινωνιολογία στο Amherst College, στη Μασαχουσέτη των ΗΠΑ. Αμέσως μετά παρακολούθησε μεταπτυχιακές σπουδές στην κοινωνιολογία της ανάπτυξης στο London School of Economics του Ηνωμένου Βασιλείου, λαμβάνοντας τελικά το πτυχίο του το 1977. Ακολούθως, πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στη Στοκχόλμη και παρακολούθησε μεταπτυχιακά μαθήματα στο Κέντρο Διεθνών Σχέσεων στο αμερικανικό πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ.<span lang="EN-US"><br /> <br /> To</span> 1981, κοντά στον βασιλικό Ανδρέα, ποτίστηκε και η γλάστρα, Γιωργάκης, ο οποίος και εκλέγεται πρώτη φορά <i>βουλευτής Αχαΐας </i>και θα συνεχίσει να εκλέγεται μέχρι το 1996, ποτίζοντας για πάντα ΠΑΣΟΚίλα τα πατρινά χώματα. Μετά το 1996 συνεχίζει να εκλέγεται <i>βουλευτής στην Α΄ Αθηνών</i> ενώ ως <b><i>αρχηγός του ΠΑΣΟΚ</i></b> πια, στην Α΄ Θεσσαλονίκης και στο νομό Αχαίας. <span lang="EN-US">O</span>ι κυβερνητικές θέσεις που ανέλαβε, καθότι γιος του πατέρα του, πολλές:</div> <ul> <li><span style="text-indent: -18pt;">Υφυπουργός Πολιτισμού (Ιούλιος  - Φεβρουάριος 1987),</span></li> <li>Υπουργός Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων (1988- 1989),</li> <li>Υφυπουργός Εξωτερικών (Οκτώβριος 1993 - Ιούλιος 1994),</li> <li>Υπουργός Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων (Ιούλιος 1994 - Σεπτέμβριος 1996),</li> <li>Αναπληρωτής Υπουργός Εξωτερικών (Σεπτέμβριος 1996 - Φεβρουάριος 1999),</li> <li>Υπουργός Εξωτερικών (Φεβρουάριος 1999 - Φεβρουάριος 2004, Οκτώβριος 2009 - Σεπτέμβριος 2010)</li> </ul> <div> <i><o:p></o:p></i></div> <div> Στις 8 φεβρουαρίου του 2004, εκλέγεται θριαμβευτικά (χωρίς άλλον υποψήφιο) <b><i>πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ</i></b>. Και αφού οι κόποι τόσων χρόνων τού αναγνωρίζονται από την ελληνική κοινωνία και ενώ πλέον ο απερχόμενος πρωθυπουργός <b>Κωστάκης ο Αδιάφορος ο Καραμανλής</b>, κλείνεται στη Ραφήνα και σφραγίζει πόρτες και παράθυρα με τούβλο μπατικό για να μην τον ενοχλούν στο τουρνουά <span lang="EN-US">Pro</span> που παίζει επί 5 συναπτά έτη, στις 6 Οκτωβρίου του 2009, εκλέγεται <b>11^οςπρωθυπουργός της Γ’ Ελληνικής Δημοκρατίας</b>.<br /> <br /> Ξαφνικά διαπιστώνει ότι λεφτά δεν υπάρχουν και σπεύδει να τα ζητήσει από το φιλαράκι του στη Σοσιαλιστική Διεθνή (στην οποία είχε εκλεγεί πρόεδρος χωρίς άλλον υποψήφιο αντίπαλο ΠΑΛΙ), Ντομινίκ Στρός Καν, ο οποίος τυγχάνει τότε να είναι επικεφαλής του <b>Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου</b>.<br /> <br /> Αλλά το <b>ΔΝΤ</b> για να βοηθήσει τον Γιωργάκη ζητάει αίμα. Και ο αγαπημένος μας τότε πρωθυπουργός το δίνει. Μόνο που δεν είναι το δικό του αλλά το δικό μας.</div> <div> <br /> Παραιτείται στις  11 Νοεμβρίου του 2011 υπέρ του τραπεζίτη Λουκά Παπαδήμου, εκλεκτού της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ο οποίος είχε διατελέσει αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής  Κεντρικής Τράπεζας  στο παρελθόν.<br /> <br /> Και τα υπόλοιπα είναι ιστορία…<br /> <br /> Βολοδέρνει στον κόσμο βγάζοντας λόγους για το πόσο επιτυχημένα κατέστρεψε μιαν ολόκληρη χώρα και όταν κουράζεται να γυρνάει, επιστρέφει στον τόπο του εγκλήματος, εντυπωσιάζοντας άπαντες, δημιουργώντας στις 3 Ιανουαρίου του 2015, λίγες μέρες πριν τις εκλογές, χωρίς καμία ντροπή, φόβο ή πάθος, ένα νέο κόμμα, το «<b>Κίνημα Δημοκρατών Σοσιαλιστών</b>». Γιατί αν δεν έχει κάπου μέσα την λέξη σοσιαλισμό δεν φουσκώνει το κέικ.<br /> <br /> Μάλιστα προσπαθεί να συνεχίσει τη διαδοχή τόσων χρόνων και βάζει υποψήφιο Αχαίας τον γιο του,<b>Αντρίκο Παπανδρέου</b>. </div> <br /> <div> Όμως, έστω και καθυστερημένα, ο λαός αποφασίζει να κόψει τον ομφάλιο λώρο αυτού του αίσχους και 92 χρόνια μετά, αποφασίζει να μην εκλέξει έναν Παπανδρέου στο Ελληνικό Κοινοβούλιο.<br /> <br /> Θα μου πείτε του πήρε 92 χρόνια για να καταλάβει αυτό το σφάλμα. Δυστυχώς όμως, αυτή η έκλαμψη αποφασιστικότητας του ελληνικού λαού δεν επεκτάθηκε στην οικογένεια <b>Καραμανλή</b>, της οποίας τα μέλη διπλασιάστηκαν, με εκλεχθέντες στη νέα Βουλή τον τέως πρωθυπουργό, Κωστάκη Αδιάφορο Καραμανλή καθώς και τον υιό του αδερφού του Κωνσταντίνου (ή Εθνάρχη ή Σκατόψυχου), Κώστακη Καραμανλή Τζούνιορ.<br /> <br /> Περαιτέρω ανατριχιαστικές λεπτομέρειες στο δεύτερο μέρος αυτού του έπους της πρωθυπουργικής κληρονομικότητας.</div> <div> <br /></div> <div> <div> </div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgXfaNwZ8-zRU7UK5MvC5oX-N32U6_WDABtws8CdYX0KDI1ueZ7BYwoBCjSXwb6BELzZWmPFsE5mQWAffT7EZTY8ar7flmOXswwBzfW_1CFjxz-9_wSWY9c7LT69DkBLh281-8hv5130t0/s1600/11292676_460252947465857_359895095_n.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; color: #888888; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em; text-decoration: none;"><img border="0" height="201" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgXfaNwZ8-zRU7UK5MvC5oX-N32U6_WDABtws8CdYX0KDI1ueZ7BYwoBCjSXwb6BELzZWmPFsE5mQWAffT7EZTY8ar7flmOXswwBzfW_1CFjxz-9_wSWY9c7LT69DkBLh281-8hv5130t0/s320/11292676_460252947465857_359895095_n.jpg" style="border-image: none; border: 1px solid rgb(238, 238, 238); box-shadow: 1px 1px 5px rgba(0,0,0,0.098039); padding: 5px; position: relative;" width="320" /></a></div> Πώς θα μπορούσε να κλείσει το μικρό μας ταξίδι στη χώρα της Μπασταρδοκρατίας, αν δεν αφηγηθούμε την ιστορία της οικογένειας που χάρισε στην δύσμοιρη αυτή χώρα, δύο πρωθυπουργούς, έναν Πρόεδρο της Δημοκρατίας, έναν πιο χαζό κι από νούφαρο υπουργό (τον οποίο τον τσάκισε και αυτόν η κρίση και μια γκόμενα στη Μαλαισία και κυκλοφορούσε με πλαστές πινακίδες), μια Αθήνα πνιγμένη στο μπετό, έναν Εθνάρχη από τα Lidl, ένα μνημόνιο, μια μερίδα κοντοσούβλι και ένα βουλευτή στο σημερινό κοινοβούλιο, που εξελέγη επειδή απλά είχε το κατάλληλο όνομα;<br /> <a href="https://www.blogger.com/null" name="more" style="line-height: 18.48px;"></a><br /> Πώς θα μπορούσε αυτή η μελέτη στα πιο σκοτεινά μονοπάτια του νεποτισμού στην ελληνική επικράτεια να είναι ολοκληρωμένη χωρίς να αφηγηθούμε το παραμύθι μιας οικογένειας που ξεκίνησε από την Πρώτη Σερρών, με σκοπό να κατακτήσει  για αρχή την Ελλάδα και γιατί όχι τον κόσμο όλο;<br /> <br /> Και επειδή οι 2 θείοι του νεοεισερχόμενου στην Ελληνική βουλή, Kωνσταντίνου Καραμανλή (του Αχιλλέως βεβαίως, βεβαίως) δεν κατάφεραν  να κατακτήσουν τον Γαλαξία, είναι η σειρά του ανιψιού που επιλέχθηκε από τον ελληνικό λαό (όχι λόγω ονόματος είμαστε σίγουροι) να ολοκληρώσει το θεάρεστο αυτό κληρονομικό δικαίωμα.<br /> Πάμε στοίχημα ότι σε λίγο καιρό ο ανιψιός θα πάρει τα ηνία του κόμματος της Νέας Δημοκρατίας, όπως άλλωστε οφείλει να κάνει, ώστε να κατακτήσει και πάλι το τσιφλίκι των Καραμανλήδων που κάποτε λεγόταν Ελλάδα, αλλά τώρα πια αποκαλείτε Ελληνική Μπασταρδοκρατία των Νότιων Βαλκανίων.<br /> <br /> Κυρίες και κύριοι, φορέστε τα καλά σας, όπως θα προτιμούσε το πιο πλούσιο και γνωστό «φρύδι» της πολιτικής και ακολουθήστε μας σε μια τελευταία βόλτα, στην ξενάγηση άλλης μιας οικογένειας, που ηγεμόνευσε σε τούτα εδώ τα μάρμαρα που κακιά σκουριά δεν πιάνουν παρά μόνο πουρί καραμανλικό που δεν βγαίνει με τίποτα μέχρι να τα καταστρέψει όλα.<br /> <br /> <div style="text-align: center;"> <b><span style="font-size: medium;">Το Καραμανλέικο</span></b></div> <br /> <b>Κωνσταντίνος Καραμανλής ή Τριανταφυλλίδης  ή Εθνάρχης ή Σκατόψυχος.</b><br /> <br /> Ο «εθνάρχης» μας, γενάρχης του Καραμανλέϊκου, γεννιέται στην τουρκοκρατούμενη ακόμα Πρώτη Σερρών το 1907.<br /> <br /> Πρωτότοκος γιός του δημοδιδάσκαλου και πολεμιστή του Μακεδονικού Αγώνα, Γεώργιου Καραμανλή (ο οποίος διαφωνούσε κάθετα με την ενασχόληση του υιού του με την πολιτική, αλλά για κακή μας τύχη δεν εισακούστηκε η γνώμη του) και της Φωτεινής Δόλογλου.<br /> <br /> Καθότι καρπερός ο πατήρ Γεώργιος, ο Κωνσταντίνος είχε τρείς αδερφούς και τρείς αδερφές.<br /> <br /> Φοίτησε στο δημοτικό σχολείο της Πρώτης Σερρών, έπειτα στο ημιγυμνάσιο της Νέας Ζίχνης και το 1920 περνά στο Γυμνάσιο Σερρών. Το 1923 μετακομίζει στην Αθήνα και, πολύ πριν την καταστρέψει όντας υπουργός Δημοσίων Έργων και χτίσει ότι μπορούσε να χτιστεί, αποφοιτά από το 8ο Γυμνάσιο Αθηνών στην Κυψέλη.<br /> <br /> Στις 13 Δεκέμβρη του 1929, παίρνει πτυχίο από τη Νομική σχολή Αθηνών και αφού υπηρετεί 4μηνη θητεία λόγω πολυτεκνίας, ασκεί τη δικηγορία στις Σέρρες από το 1930 έως το 1935.<br /> Στις εκλογές για τη Συντακτική συνέλευση του 1935, σε ηλικία 28 ετών, εξελέγη πληρεξούσιος Σερρών με το Λαϊκό Κόμμα. Το 1936 εξελέγη βουλευτής για την Γ’ Αναθεωρητική Βουλή του Ιανουαρίου του 1936.<br /> <br /> Από την δικτατορία της 4ης Αυγούστου του 1936 μέχρι το 1941, σταματάει την ενασχόληση του με την πολιτική, επανερχόμενος στις Σέρρες. Κατά τη διάρκεια της Κατοχής μένει στην Αθήνα χωρίς να αναμιχτεί ενεργά με την πολιτική.<br /> <br /> (Βέβαια μετά την Απελευθέρωση κυκλοφορούν φωτογραφίες οι οποίες δείχνουν έναν νέο, ο οποίος μοιάζει εκπληκτικά στον Καραμανλή, να ποζάρει καμαρωτός μπροστά σε κομμένα κεφάλια ανταρτών. Επιπλέον κατηγορείται για συμμετοχή στα Τάγματα Ασφαλείας της Βορείου Ελλάδος. Ο Καραμανλής δεν απάντησε ποτέ σε αυτές τις κατηγορίες, όπως και σε καμιά άλλη κατηγορία που προέκυψε κατά την πρωθυπουργική του θητεία, δείχνοντας σε όλον τον ελληνικό λαό πόσο ανώτερος άνθρωπος είναι ή πόσο πολύ ήταν βουτηγμένος μέσα στα σκατά).<br /> <br /> Την ώρα που ο ΕΛΑΣ πολεμά στα βουνά και το ΕΑΜ προσπαθεί να σώσει τον κόσμο από την πείνα στις πόλεις, ο Καραμανλής προβληματίζεται με άλλους μεγαλοαστούς και πολιτικούς, ενός think tank της εποχής, στο οποίο συμμετέχουν ο μετέπειτα Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Κων/νος Τσάτσος, οι επαγγελματίες πολιτικοί, Μαύρος και Γαρουφαλιάς (μετέπειτα γνωστός υπουργός της Αποστασίας), ο αδερφός των βιομηχάνων της Χαλυβουργικής και Διοικητής της Εθνικής Τραπέζης, Άγγελος Αγγελόπουλος και ο μετέπειτα πρωθυπουργός και Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος, Ξενοφών Ζολώτας.<br /> <br /> Ήταν τόσο χρήσιμη η λειτουργία του συγκεκριμένου think tank, κατά την περίοδο της Κατοχής, που μέχρι και ο Καραμανλής εκ των υστέρων την απαξίωσε, λέγοντας ότι ο προβληματισμός της δεν ήταν καν πολιτικής φύσεως αλλά μάλλον ακαδημαϊκά προσανατολισμένος. Αγωνιστής, λοιπόν, για την ελευθερία του τόπου, ο Καραμανλής αποδεικνύει τη χρησιμότητα προηγούμενης πολεμικής δράσης για τους Προέδρους της Δημοκρατίας που θα ακολουθήσουν, με φωτεινό παράδειγμα τον Κάρολο Παπούλια, ο οποίος πολέμησε στο αντάρτικο στην τρυφερή ηλικία των 16 χρονών.<br /> <br /> Μετά τον εξοντωτικό αυτόν αγώνα ενάντια στον κατακτητή, ο Καραμανλής μυρίζεται κρέας στην εξόριστη νέα κυβέρνηση της Μέσης Ανατολής υπό τον μετέπειτα πολιτικό του εχθρό και τότε πουλέν του παλατιού, Γεώργιο Παπανδρέου (περισσότερες λεπτομέρειες <a href="http://thethreemooges.blogspot.gr/2015/02/elliniki-mpartardokratia-vol-3a.html" style="color: #888888; text-decoration: none;" target="_blank"><span style="color: blue;">εδώ</span></a>) και προσπαθεί να διαφύγει από την κατεχόμενη Ελλάδα και να μεταβεί το καλοκαίρι του 1944 στη Μέση Ανατολή, ώστε να τσιμπήσει και αυτός κανά υπουργείο που μοίραζε αβέρτα ο Παπανδρέου. Παρότι ζαλισμένος από τα ποτά που τον  πότιζε ο Γαρουφαλιάς στο μαχητικό think tank, το οποίο προαναφέραμε, καταφέρνει να φτάσει στο Κάϊρο τον Οκτώβρη του ίδιου έτους.<br /> <br /> Το πρόβλημα όμως, είναι ότι η Ελλάδα έχει ήδη απελευθερωθεί και η εξόριστη κυβέρνηση επιστρέφει στην  Αθήνα για να ετοιμάσει μαζί με τον Σκόμπι τη σφαγή των ανταρτών του ΕΛΑΣ και την παράνομη κατάληψη της εξουσίας από μια μη εκλεγμένη κυβέρνηση ανδρείκελων.<br /> <br /> Αφού τελικά έχασε το τραίνο της υπουργοποίησης, εκλέγεται για άλλη μια φορά βουλευτής Σερρών με το Λαϊκό Κόμμα κατά τη Δ’ Αναθεωρητική Βουλή.<br /> <br /> Στις κυβερνήσεις Τσαλδάρη και Μάξιμου, γίνεται για πρώτη φορά υπουργός Εργασίας, από τον Νοέμβριο του 1946 έως τον Φεβρουάριο του 1947 και Μεταφορών από τον Μάιο  έως τον Νοέμβριο του 1948. Ακολούθως, έως τον Ιανουάριο του 1950, αναλαμβάνει το υπουργείο Κοινωνικής Πρόνοιας. Σε αυτό ακριβώς το υπουργείο άρχισε να λάμπει το άστρο του Καραμανλή εφόσον επικεντρώθηκε στη διαχείριση της εγκατάστασης των εσωτερικών προσφύγων από την ύπαιθρο στα αστικά κέντρα, όντας η «μαμή» της αστυφιλίας που χτύπησε τη χώρα αμείλικτα τα επόμενα χρόνια, ερημώνοντας τα χωριά και στοιβάζοντας τους Έλληνες στις πόλεις, με απώτερο σκοπό να στερήσει ‘’ανθρώπινο δυναμικό’’ από το Δημοκρατικό Στρατό Ελλάδος (ΔΣΕ), ενώ ακόμα μαινόταν ο Εμφύλιος πόλεμος.<br /> <br /> Στις εκλογές του 1950 επανεκλέγεται βουλευτής Σερρών. Αποχωρεί από το Λαϊκό Κόμμα, το οποίο είχε ηττηθεί, αναλαμβάνει ακολούθως το υπουργείο Εθνικής Άμυνας στη βραχύβια νέα κυβέρνηση συνασπισμού Λαικών-Φιλελεύθερων και μετά από ένα μικρό σχετικά διάλλειμα προς αναζήτηση κομματικής στέγης, προσχωρεί τον Αύγουστο του 1951 στο κόμμα του Παπάγου. Ο Συναγερμός  επικρατεί με συντριπτική πλειοψηφία στις εκλογές του Νοεμβρίου του 1952, οπότε και ο Καραμανλής επανεκλέγεται βουλευτής.<br /> <br /> Μάλιστα, πιο πριν, είχε προσπαθήσει να πρωταγωνιστήσει στην πολιτική σκηνή της χώρας όταν μαζί με τον Στέφανο Στεφανόπουλο και τον Παναγιώτη Κανελλόπουλο είχαν ιδρύσει το Λαϊκό Ενωτικό Κόμμα, το οποίο όμως πήγε άκλαφτο.<br /> <br /> Καθότι κανένας Καραμανλής δεν πάει χαμένος, το 1952, ο Κωνσταντίνος αναλαμβάνει το υπουργείο, αυτό που θα τον κάνει γνωστό και στο τελευταίο ημιυπόγειο στα Πατήσια, που θα χτιστεί επί υπουργίας του. Το υπουργείο Δημοσίων Έργων. Ακριβώς έτσι, η πολιτική του καριέρα απογειώνεται όσο η Αθήνα και οι άλλες πόλεις της Ελλάδας πνίγονται κάτω από το βάρος εκατομμυρίων τόνων μπετόν αρμέ.<br /> <br /> Από τον Δεκέμβριο του 1952 μέχρι και τον Οκτώβρη του 1955, ο Καραμανλής χτίζει τα πάντα. Και όταν λέμε τα πάντα εννοούμε ΤΑ ΠΑΝΤΑ.<br /> <br /> Η Αθήνα που ξέρουμε σήμερα, αυτό το τσιμεντοχτισμένο έκτρωμα που καλύπτει την Αττική γη από άκρη σε άκρη, θεμελιώθηκε επί Κωνσταντίνου Καραμανλή. Η αντιπαροχή κυριάρχησε και οι 10 εργολάβοι οικοδομών, που ήταν φίλα προσκείμενοι στον υπουργό, έκαναν χρυσές δουλειές.<br /> <br /> Στις 5 Οκτωβρίου του 1955, ο στρατάρχης και πρωθυπουργός, Αλέξανδρος Παπάγος, πεθαίνει και προς έκπληξη όλων ο βασιλιάς Παύλος  διορίζει πρωθυπουργό τον Καραμανλή. Αυτή η ενέργεια προξένησε τεράστια εντύπωση στον πολιτικό και μη κόσμο της εποχής, καθότι ο μελλοντικός «εθνάρχης» μας δεν ήταν καν δελφίνος στο κόμμα του Ελληνικού Συναγερμού.<br /> <br /> Φαβορί για την διαδοχή στην αρχηγία του κόμματος ήταν οι 2 αντιπρόεδροι, ο Στέφανος Στεφανόπουλος και ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος («στρατηγέ, ιδού ο στρατός σας» είχε αναφωνήσει ο «Νέστορας» της πολιτικής στον Βρετανό στρατηγό  Σκόμπι, δείχνοντας το άγημα που υποδεχόταν τον στρατηγό κατά την έλευσή του στον Πειραιά).<br /> <br /> Για προφανείς λόγους, κανένας από τους δύο δεν ήταν αγαπητοί στον λαό, οπότε ο Παύλος (ή κατά πάσα πιθανότητα η Φρειδερίκη που πραγματικά διοικούσε) διάλεξε τον Καραμανλή (φήμες της εποχής θέλουν ζευγάρι τον Κωνσταντίνο και την Φρειδερίκη), προκειμένου να αποφευχθεί η όποια εσωκομματική διάσπαση, με την ΕΔΑ να καιροφυλακτεί και το Κέντρο να παραπαίει μεταξύ των αλλεπάλληλων διασπάσεών του.<br /> <br /> Δεν είχε έρθει ακόμα η ώρα του Παπανδρέου.<br /> Είχε έρθει όμως η ώρα (η πρώτη από τις πολλές) του Καραμανλή.<br /> <br /> Οι Αμερικάνοι λοιπόν ευχαριστήθηκαν, το παλάτι ευχαριστήθηκε, κάποιο κομμάτι του λαού ευχαριστήθηκε που τα «κομμούνια» θα κάτσουν στα μετόπισθεν και ο Καραμανλής εκλέγεται πρωθυπουργός στις εκλογές του 1956 επίσημα πια και μετονομάζει το κόμμα του Παπάγου σε «Εθνική Ριζοσπαστική  Ένωσις» (ΕΡΕ). Πράγματι ήταν τρομερά ριζοσπαστικό το πόσα σκάνδαλα «έσκασαν» τα επόμενα χρόνια με τον Καραμανλή στο τιμόνι. Δυστυχώς δεν είναι αρκετός ο χώρος στο παρόν κείμενο για να τα αφηγηθούμε όλα αλλά ας αναφερθούμε επιγραμματικά:<br /> <ul> <li>Σκάνδαλο  ΟΤΕ-SIEMENS (από τότε έκανε κουμάντο η γερμανική SIEMENS)</li> <li>Σκάνδαλο του Σισμανογλείου</li> <li>Σκάνδαλο Μοντ-Παρνές</li> <li>Σκάνδαλο της ΔΕΗ (ήρθε στην επιφάνεια το 1964 αλλά αφορούσε την εποχή της πρωθυπουργίας Καραμανλή)</li> <li>Σκάνδαλο Μαξ Μέρτεν (το φάντασμα του ναζισμού δεν σταμάτησε να κυνηγά τον Καραμανλή)</li> <li>Κυπριακό</li> <li>Εκλογές βίας και νοθείας του 1961 με το περιβόητο «σχέδιο Περικλή».</li> </ul> Το σωτήριο έτος του 1961 και ενώ η αριστερή ΕΔΑ έχει αναδειχθεί από το 1958 σε αξιωματική αντιπολίτευση, στις εκλογές εκείνης της χρονιάς, που ψηφίζουν νεκροί, δέντρα, νταλίκες και ξυλοδαρμένοι πολίτες που αρνήθηκαν να στηρίξουν ΕΡΕ, ο Καραμανλής κερδίζει και ο Παπανδρέου κηρύττει τον «Ανένδοτο».<br /> <br /> Οπότε και φτάνουμε στο 1963 και ο Καραμανλής, ενώ αναρωτιέται, μετά τη δολοφονία του βουλευτή της ΕΔΑ και βαλκανιονίκη, Γρηγόρη Λαμπράκη, «ποιός επιτέλους κυβερνά αυτόν τον τόπο», κοιτιέται στον καθρέφτη και ανακαλύπτει ότι το παρακράτος, που ο ίδιος και το παλάτι έχουν εκθρέψει, διοικεί αυτό το ακρωτήρι της Ευρώπης, χάνει από τον Γεώργιο Παπανδρέου και αποφασίζει να φύγει σαν κλέφτης από την χώρα, που θα τον καλέσει λίγα χρόνια μετά σαν «εθνάρχη».<br /> <br /> Και όταν λέμε σαν κλέφτης κυριολεκτούμε, καθότι αναχωρεί για το μαγευτικό Παρίσι με το ψευδώνυμο «Τριανταφυλλίδης».<br /> <br /> Για τα επόμενα 11 χρόνια ο Καραμανλής περνάει τον χρόνο του ανάμεσα σε γαλλικά μπιστρό, σε συνεντεύξεις επί παντός επιστητού και σε ανταλλαγή αλληλογραφίας με το δικτατορικό καθεστώς των συνταγματαρχών της οργάνωσης «ΙΔΕΑ», που ο ίδιος κάλυπτε και χρησιμοποιούσε.<br /> <br /> Ο καιρός φέρνει τα λάχανα, ο καιρός φέρνει και τα παραπούλια λέει ο θυμόσοφος λαός και αφού οι «πατριώτες» πραξικοπηματίες τα κάνουν όλα μαντάρα και χάνουν μισό νησί (δίνοντας οριστική λύση στο κυπριακό πρόβλημα που ο Καραμανλής τόσα χρόνια απέφευγε να δώσει), ο επίσημα πια «εθνάρχης» καλείται εσπευσμένα να σώσει την παρτίδα και την πατρίδα.<br /> <br /> Στις 24 Ιουλίου του 1974, η Γ’ Ελληνική Δημοκρατία, γιορτάζει την έλευση του σωτήρα της και ο Καραμανλής, βουτώντας στην κολυμπήθρα του Σιλωάμ, διαγράφει όλες τις αμαρτίες του παρελθόντος. Έτοιμος σαν από παλιά να δημιουργήσει καινούριες και να μας θυμίσει (σε περίπτωση που δεν το χαμε καταλάβει), ως πρωθυπουργός από το 1974 έως το 1980 και ως πρόεδρος Δημοκρατίας από το 1980 έως το 1985 και από 1990 έως το 1995, ότι η Ελλάδα είναι ένα απέραντο φρενοκομείο.<br /> <br /> Ερχόμαστε, λοιπόν, να προσθέσουμε ακόμα μια φυσιογνωμία στη Μπασταρδοκρατία μας, που κάνει πρωθυπουργό έναν άνθρωπο με μοναδική του ιδιότητα την συγγένειά του με τον «εθνάρχη».<br /> <br /> Και έτσι ας αφηγηθούμε την ιστορία του ανιψιού, Κώστα Καραμανλή.<br /> <br /> <b>Κώστας Καρανανλής ή Κωστάκης ή Χοντρός ή Βούδας της Ραφήνας ή Κουρασμένος Πρωθυπουργός.</b><br /> <br /> Η Ιστορία είναι ένας σκληρός αφηγητής. Λέει τα πράγματα όπως έχουν (τουλάχιστον κάποιες φορές), αλλά πρέπει να περάσουν πρώτα μερικά χρόνια ώστε να πεθάνουν οι πρωταγωνιστές της εκάστοτε εποχής που θέλει να αφηγηθεί, ώστε να είναι, όσο αυτό καθίσταται δυνατό, αντικειμενική.<br /> <br /> Είμαστε πεπεισμένοι ότι ανεξάρτητα του ιστορικού του μέλλοντος και της σκοπιάς που θα αφηγηθεί την ιστορία του πολιτικού ανδρός που θα εξιστορήσουμε παρακάτω, η ιστορική απόφαση θα είναι μια και τελεσίδικη.<br /> <br /> Ο Κωστάκης ο Καραμανλής, διετέλεσε πρωθυπουργός επί 5 συναπτά έτη, στην γλυκιά μας Ελληνική Μπασταρδοκρατία, για έναν και μόνο λόγο:<br /> <br /> Είχε το ίδιο ονοματεπώνυμο με τον «εθνάρχη» μας, Κωνσταντίνο Καραμανλή και ήταν ανιψιός του.<br /> Άλλος λόγος δεν υπήρξε και ούτε θα υπάρξει ποτέ.<br /> <br /> Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.<br /> <br /> Γεννήθηκε στην Αθήνα, στις 14 Σεπτεμβρίου του 1956. Γιός του αδερφού του Κων/νου Καραμανλή, Αλέκου, και της Αλίκης Γεωργούλη. (Το γεγονός ότι ο Αλέκος Καραμανλής είχε εταιρεία χωματουργικών εργασιών ενώ ο αδερφός του Κων/νος έχτιζε τα πάντα και τους πάντες, θα υποθέσουμε ότι ήταν και αυτό τυχαίο). Επίσης, έχει έναν μεγαλύτερο αδερφό, τον Γεώργιο, ο οποίος (παραδόξως) δεν έχει διατελέσει πρωθυπουργός ακόμα.<br /> <br /> Αποφοιτά το 1974 από το Πειραματικό Σχολείο του Πανεπιστημίου Αθηνών και φοιτά στη Νομική Αθηνών.<br /> <br /> Υπήρξε μέλος της ΟΝΝΕΔ από το 1974 έως το 1979 και από το 1984 έως το 1989 (υποθέτουμε ότι από το ’79 έως το ΄84, που πρόεδροι της ΝΔ ήταν ο Ράλλης και ο Αβέρωφ, ο Καραμανλής δεν ήθελε παρτίδες με το κόμμα του θείου του). Στα φοιτητικά του χρόνια βέβαια ήταν μέλος της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ και λογικά οργάνωνε από τότε εκδρομές Αράχοβα και Μύκονο και έκλεινε πρώτο τραπέζι πίστα στον Αντύπα και τον Πανταζή, δείχνοντας τον δρόμο της βαθιάς κουλτούρας που διακατέχει πια την φοιτητική αυτή παράταξη.<br /> <br /> Είναι μέλος της Εταιρίας Μακεδονικών Σπουδών και ισόβιο μέλος – σύμβουλος του Ιδρύματος, «Κωνσταντίνος Γ. Καραμανλής», ενώ έχει συγγράψει και ένα βιβλίο το θηρίο, που μάλλον ούτε ο ίδιος δεν το θυμάται. Για 2 ολόκληρα χρόνια άσκησε τη δικηγορία και αφού μόχθησε στην Ευελπίδων, αποφάσισε ότι ήρθε και αυτού του Καραμανλή η ώρα.<br /> <br /> Το σωτήριο λοιπόν έτος του «βρώμικου» 1989, ο Κωστάκης μας θα εκλεγεί πρώτη φορά βουλευτής στην Α’ εκλογική περιφέρεια Θεσσαλονίκης, όπου εκλέγεται μέχρι σήμερα (με μοναδική εξαίρεση το 2004 που εκλέχθηκε στον νομό Λάρισας).<br /> <br /> Έχει διατελέσει γραμματέας του προεδρείου της Βουλής το 1989 και γραμματέας Πολιτικού Σχεδιασμού της Νέας Δημοκρατίας. Το 1995 εξελέγη μέλος της Κεντρικής Επιτροπής της Νέας Δημοκρατίας.<br /> <br /> Αυτά.<br /> <br /> Και στις 21 Μαρτίου του 1997, μετά το φιάσκο που ακούει στο όνομα Μιλτιάδης Έβερτ (γιός του Άγγελου Έβερτ, διοικητή της Αστυνομίας Πόλεων επί Κατοχής και Δεκεμβριανών), ο Κώστας ο Καραμανλής εκλέγεται Πρόεδρος του κόμματος που ίδρυσε κάτι χρόνια πριν ο θείος του, μπας και μπερδευτεί καμιά γιαγιά και το ρίξει Καραμανλή, νομίζοντας ότι ψηφίζει τον «εθνάρχη» μας.<br /> <br /> Από τότε και μέχρι το 2004, ο Κωστάκης μας αράζει, περιμένει απλά να τα κάνει μαντάρα ο Σημίτης και επιτέλους ο κόσμος να σιχαθεί το ΠΑΣΟΚ και τον Λαλιώτη.<br /> Στις εκλογές του 2000, η Ελλάδα κοιμάται με πρωθυπουργό Καραμανλή αλλά η μοίρα κάνει το χατίρι στον Κώστα, οπότε ξυπνάμε και πάλι με Σημίτη.<br /> <br /> Και ο Καραμανλής αράζει και πάλι.<br /> <br /> Στις 7 Μαρτίου του 2004, δυστυχώς το πράγμα στραβώνει και ο κόσμος μην αντέχοντας άλλο Πάχτα και Τσοχατζόπουλο, εκλέγει για πρωθυπουργό τον Κωστάκη μας.<br /> <br /> Και αυτός απτόητος, αράζει και πάλι.<br /> <br /> Ο πρωθυπουργός που έβλεπε τα χρόνια, τα γουρουνόπουλα και τα σκάνδαλα να περνούν, κλείνεται στο σπίτι του στη Ραφήνα για τα επόμενα 5 χρόνια και ανάμεσα σε ατελείωτα παιχνίδια Pro Evolution soccer και αραλίκι με τους «κύκλους» του, που θα πρωταγωνιστήσουν τα μετέπειτα χρόνια, ψελλίζει κάτι για «νταβατζήδες» και «βασικούς μετόχους», οπότε και κρίνοντας ότι αυτό έφτανε για έναν πρωθυπουργό, δεν κάνει απολύτως τίποτα και προσπαθεί να ξεφύγει από τα σκάνδαλα που μπουμπουνίζουν τριγύρω του σαν νάρκες.<br /> <br /> Ενδεικτικά ας αναφέρουμε μερικά:<br /> <ul> <li>Προσλήψεις εκτός ΑΣΕΠ (ας είναι καλά ο σημερινός ΠτΔ, Προκόπης Παυλόπουλος)</li> <li>Απαγωγές Πακιστανών</li> <li>Τα καρτέλ του γάλακτος</li> <li>Παραδικαστικό κύκλωμα</li> <li>Υποκλοπές Vodafone</li> <li>Ξυλοδαρμοί φοιτητών, πλήρης ατιμωρησία και αυξημένη αστυνομική αυθαιρεσία</li> <li>Υπόθεση «Ζαρντινιέρα» και ξυλοδαρμός Κύπριου φοιτητή</li> <li>«Τοξικά» ομόλογα</li> <li>Πυρκαγιές Πελοππονήσου</li> <li>Το θρυλικό «αναψυκτήριο» του Μαγγίνα</li> <li>Το αυθαίρετο του Σουφλιά</li> <li>Σκάνδαλο Siemens</li> <li>Σκάνδαλο Μονής Βατοπεδίου και Ρουσόπουλος</li> <li>Σκάνδαλο Βουλγαράκη και οι offshore του.</li> <li>Δολοφονία από αστυνομικό του Αλέξη Γρηγορόπουλου.</li> </ul> Αφήσαμε και πολλά ακόμα εκτός γιατί θα κατέρρεε το διαδίκτυο με τόση πληροφορία.<br /> <br /> Το 2007 ο Καραμανλής εκλέγεται ξανά πρωθυπουργός και κάνα χρόνο μετά, έχοντας ο καημένος απηυδήσει με την τόση απραγία, δηλώνει στους «κύκλους του» ότι κουράστηκε, οπότε το 2009, βλέποντας την ελληνική οικονομία να καταρρέει ενώ παράλληλα ορκίζεται για το πόσο θωρακισμένη είναι η ελληνική οικονομία απέναντι στην κρίση που έχει ξεσπάσει παγκόσμια, τα παρατάει όλα και χαρίζει στην Ελλάδα το μεγαλύτερό του σφάλμα, τον γιο του Ανδρέα Παπανδρέου, Γιωργάκη, ο οποίος εκλέγεται στις 4 Οκτωβρίου και αποφασίζει ότι «ή αλλάζουμε ή βουλιάζουμε». Και τελικά βουλιάζει το πλοίο που λέγεται Ελλάς αύτανδρο στην αγκαλιά του ΔΝΤ.<br /> <br /> Από το 2009 και μετά ο Καραμανλής (μαντέψτε) αράζει ενώ ταυτόχρονα εκλέγεται βουλευτής ασταμάτητα και αραιά και που δηλώνει από τους κύκλους του πόσο δυσαρεστημένος είναι.<br /> <br /> Και αράζει για λίγο ακόμα…<br /> <br /> <b>Κώστας Καραμανλής ο Γ’ (του Αχιλλέα)</b><br /> <br /> Tι να πρωτοπούμε για αυτόν τον τιτάνα της πολιτικής πέρα από το να σας εξηγήσουμε πως μπορείτε (αν το έχετε μαράζι που εσείς δεν το καταφέρατε) να ρίξετε στα βαθιά νερά της πολιτικής τον μονάκριβο γιό σας.<br /> <br /> Παίρνετε από το χέρι το καμάρι σας και πηγαίνετε στο ληξιαρχείο. Αλλάζετε το επίθετο του τέκνου σε «Καραμανλής» ενώ έχετε φροντίσει από πριν να τον βαφτίσετε Κωνσταντίνο. Μετακομίζετε εις τα Σέρρας και μεταφέρετε εκεί τα εκλογικά σας δικαιώματα. Περιμένετε λίγα χρόνια ώστε να μεγαλώσει ο κανακάρης σας και παράλληλα βεβαιώνεστε ότι δεν θα κάνει τίποτα απολύτως χρήσιμο στη ζωή του, ο οποίος και θα κατέβει στην εκλογική περιφέρεια Σερρών, υποψήφιος σε κάποια μελλοντική εκλογική αναμέτρηση.<br /> <br /> Αυτό ήταν.<br /> <br /> Με χαρακτηριστική άνεση ο γιόκας σας είναι βουλευτής γιατί πολύ απλά έχει το κατάλληλο όνομα.<br /> Όπως άλλωστε έκανε και ο Κώστας ο Καραμανλής ο Γ’, ο οποίος στις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου του 2015 εξελέγη βουλευτής Σερρών χωρίς να τον ξέρει ούτε η μάνα του, αλλά τον ήξερε ο θείος του, πράγμα εξαιρετικά χρήσιμο αν θες να ξεκινήσεις πολιτική καριέρα στην Ελληνική μας Μπασταρδοκρατία.<br /> <br /> <b>Αχιλλέας Καραμανλής ή ο αδερφός του Σκατόψυχου ή ο «όχι ο Κωνσταντίνος, ο άλλος ο μικρός»</b><br /> <br /> Ο μικρότερος αδερφός του «εθνάρχη» μας γεννιέται στις 27 Δεκεμβρίου του 1929 (που αλλού;) στην Πρώτη Σερρων.<br /> Σπουδάζει Νομικά και αυτός αλλά στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, στην Πάντειο και το Κέιμπριτζ.<br /> <br /> Το 1963 και το 1964 εκλέγεται και αυτός (αλίμονο) βουλευτής Σερρών, ενώ από το 1956 έχει διατελέσει διευθυντής του ιδιαίτερου γραφείου του αδερφού του, Κων/νου.<br /> Το 1963 ακολουθεί τον μεγάλο αδερφό στα Παρίσια (είχε άραγε χρησιμοποιήσει το ίδιο ψευδώνυμο;) και γυρνάει μαζί του το 1974 στην Αθήνα, όπου και ιδρύουν μαζί το κόμμα της καρδιάς μας, τη Νέα Δημοκρατία.<br /> <br /> Όπως σωστά υποθέτετε, ήταν βουλευτής Σερρών από το 1974 έως το 2007 ασταμάτητα.<br /> Έχει διατελέσει σε κυβερνητικές θέσεις ως Υφυπουργός Παρά τω Πρωθυπουργώ (21/11/1974 – 2/1/1975), Υφυπουργός Προεδρίας [αρμόδιος για θέματα Αθλητισμού] (2/1/1975 – 17/9/1981), Αναπληρωτής Υπουργός Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων (11/4/1990 – 8/8/1991) και Υπουργός Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων (8/8/1991 – 13/10/1993).<br /> Είναι Αντιπρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του Ιδρύματος «Κωνσταντίνος Γ. Καραμανλής».<br /> <br /> Γιατί πολύ απλά μπορεί.<br /> <br /> <b>Μιχάλης Λιάπης ή «ο ξάδερφος» ή ο «με έχει και μένα τσακίσει η κρίση» ή «το εξυπνοπούλι»</b><br /> <br /> Το πιο σπινθηροβόλο βλέμμα της ελληνικής πολιτικής σκηνής, γεννιέται το 1951.<br /> Σπουδάζει και αυτός με την σειρά του Νομικά στην Αθήνα και κάνει μεταπτυχιακό στο Παρίσι.<br /> Από τους ιδρυτές της ΟΝΝΕΔ, αποκτά τη δικηγορική άδεια το 1976 και τον αμέσως επόμενο χρόνο προσλαμβάνεται ως ειδικός (!!!) συνεργάτης επί θεμάτων επικοινωνίας και δημοσίων σχέσεων στο γραφείο του τότε πρωθυπουργού, Κων/νου Καραμανλή. Εργάζεται εκεί μέχρι το 1980, έτος κατά το οποίο ο Καραμανλής εκλέγεται Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Ο Λιάπης τον ακολουθεί κατά πόδας και διορίζεται διευθυντής  του ιδιαίτερού του γραφείου, όπου και παραμένει μέχρι το 1985.<br /> <br /> Είτε το πιστεύετε είτε όχι, εκείνη τη χρονιά εκλέγεται για πρώτη φορά βουλευτής στη Β’ Περιφέρεια Αθηνών και έκτοτε επανεκλέγεται συνεχώς μέχρι το 2007.<br /> Διατελεί Υφυπουργός Εμπορίου στην κυβέρνηση Μητσοτάκη, υπουργός Μεταφορών και Επικοινωνιών από το 2004 μέχρι το 2007 και τέλος υπουργός Πολιτισμού μέχρι το 2009.<br /> <br /> Στις εκλογές του 2009 ανακοινώνει την απόφαση του να μην είναι υποψήφιος και το πανελλήνιο παγώνει.<br /> <br /> Αφήνει όμως παρακαταθήκη στην πατρίδα την εμπλοκή του ονόματός του στο σκάνδαλο της Siemens (του πλήρωνε τα ταξίδια η γερμανική εταιρεία και ο ίδιος όντας υπουργός  Μεταφορών και Επικοινωνιών της έδινε απευθείας αναθέσεις έργων στον ΟΤΕ, στον ΟΣΕ και στον Προαστιακό Σιδηρόδρομο, ζημιώνοντας με εκατομμύρια ευρώ το ελληνικό δημόσιο).<br /> <br /> Ο κολοφώνας της δόξας του λατρεμένου μας υπουργού όμως θα είναι η σύλληψη του από την Ελληνική Αστυνομία, στις 17 Δεκεμβρίου του 2013, για παραβίαση πινακίδας STOP.<br /> Κατά τη διάρκεια της εξακρίβωσης στοιχείων από την Τροχαία διαπιστώθηκε ότι ο Λιάπης δεν είχε καν δίπλωμα οδήγησης και ότι το όχημα που οδηγούσε έφερε πλαστές πινακίδες.<br /> Ο ίδιος δήλωσε θύμα της κρίσης και δεν παρέστη καν στην δίκη, διότι είχε ήδη αναχωρήσει για Κουάλα Λουμπούρ ώστε, όπως δήλωσε κατά την επιστροφή του, να «εκτονωθεί ψυχικά».<br /> Στις 30 Δεκεμβρίου του 2013, ο Μιχάλης Λιάπης καταδικάστηκε σε φυλάκιση 4 ετών με την ποινή να είναι εξαγοράσιμη προς 50 Ευρώ ημερησίως. Για δεύτερη συνεχόμενη φορά ο πρώην υπουργός επέλεξε να μην εμφανιστεί στη δίκη παρόλο που λίγες ημέρες πριν είχε δηλώσει ότι θα παραστεί.<br /> <br /> Όλα αυτά εξηγούνται πολύ εύκολα, αν συμπληρώσουμε στην αφήγηση μας ένα στοιχείο που σκόπιμα αποκρύψαμε.<br /> <br /> Μητέρα του Μιχαλάκη μας ήταν η αδερφή του «εθνάρχη» μας, Αντιγόνη. Οπότε, ο γλυκός ανιψιός του Κων/νου και ξάδερφος του Κώστα Καραμανλή, δεν θεώρησε σκόπιμο να απολογηθεί για όλα αυτά που του καταλογίζουν.<br /> <br /> Γιατί εδώ είναι Μπασταρδοκρατία και λογαριασμό δίνουμε μόνο στον Θεό και... στις Σέρρες.<br /> <br /> <b>Αντί επιλόγου:</b><br /> <br /> Το μικρό μας παραμύθι έφτασε στο τέλος του.<br /> <br /> Πέντε πολιτικές οικογένειες μπήκαν στο μικροσκόπιο και ενώσαμε τις κουκκίδες της διαπλοκής και της οικογενειοκρατίας που βιάζει επί δεκαετίες τώρα τη μικρή μας χώρα.<br /> <br /> Θα κυκλοφορήσουν και extras με μικρότερες οικογένειες, που και αυτές άφησαν το στίγμα τους πάνω μας.<br /> <br /> <a href="http://thethreemooges.blogspot.gr/">Χάρης Ζάβαλος</a><br /> <br /> <a href="http://www.logiosermis.net/" target="_blank">πηγή</a></div> </div> </div> </div>

Το Ελληνικό παρακράτος της οικογενειοκρατίας!

Mε αφορμή την εκλογή προέδρου στην ΝΔ, και το δημοσίευμα ότι τόσο ο Κυριάκος Μητσοτάκης όσο και ο ανιψιός του Κώστακη του Καραμανλή θα θέ...

Διαβάστε την συνέχεια

Οργιάζει στην Τουρκία η καπηλεία της Ελληνική Μικρασιατικής Ιστορίας

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgH_H9KaZ4HZKn0WeQe6BsGqcd7aMLi6w6uoV7PGmSvgb5H_8vwq04TdJ7db6LKsrY4J3AOHa7UC9mX_W3FdzEeAnWoiMzw4NmdLNFPzz2PKuWx2XXkbukjrUbOT1xk1PvhW1yPtjUDCi8/s1600/kaphleia+tis+mikrasiatikis+ellinikis+istorias+apo+tin+toyrkia.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgH_H9KaZ4HZKn0WeQe6BsGqcd7aMLi6w6uoV7PGmSvgb5H_8vwq04TdJ7db6LKsrY4J3AOHa7UC9mX_W3FdzEeAnWoiMzw4NmdLNFPzz2PKuWx2XXkbukjrUbOT1xk1PvhW1yPtjUDCi8/s1600/kaphleia+tis+mikrasiatikis+ellinikis+istorias+apo+tin+toyrkia.jpg" /></a></div> <br /> <em><strong>Η απόλυτη καπηλεία της ελληνικής Ιστορίας συμβαίνει στην Τουρκία. Όντας απόγονοι των Ούννων της στέπας (κυριολεκτικά, χωρίς ίχνος «ρατσιστικής» πρόθεσης), μη έχοντας κάτι ανάλογο να επιδείξουν, προβάλουν τα αρχαία ελληνικά των ελληνικών ακτών της Μικράς Ασίας, από τη δεύτερη χιλιετία π.Χ., εκμεταλλευόμενοι, με τον πιο άθλιο τρόπο, την ελληνική κληρονομιά, χάρη στην οποία εκατομμύρια τουριστών συρρέουν κάθε χρόνο στην Τουρκία και της αφήνουν πολύτιμο συνάλλαγμα. </strong></em><br /> <strong>Του ΠΑΝΤΕΛΗ ΚΑΡΥΚΑ</strong><br /> Στην κατηγορία των ελεεινών προπαγανδιστών ανήκει, από ότι φαίνεται και η Τουρκάλα δημοσιογράφος Σιμπέλ Χουρτάς, η οποία, ούτε λίγο ούτε πολύ, αποφάσισε να ασχοληθεί με την αρχαία Μίλητο, παραλείποντας τη μικρή λεπτομέρεια, ότι η Μίλητος ήταν ελληνική και μάλιστα η μεγαλύτερη και ισχυρότερη πόλη της αρχαίας ελληνικής Ιωνίας, μέχρι την άλωση της από τους Πέρσες.<br /> <strong>Η δε Μίλητος δεν είναι απλώς μια αρχαία ελληνική πόλη. Είναι μια πανάρχαια ελληνική πόλη, η οποία αναφέρεται, ως «Μιλαβάντα», σε επιστολή Χετταίου ηγεμόνα προς τον ηγεμόνα των «Αχιγιάβα» (Αχαιών) «Αταρισίγια» (Ατρέα;), τον 13ο, τουλάχιστον, αι. π.Χ. Στην επιστολή αυτή ο Χετταίος ηγεμόνας παραδέχεται ότι η Μίλητος ήταν υπό τη διοίκηση του ηγεμόνα των Αχαιών, από τότε και αναφέρεται σε ένα επεισόδιο που είχε διαταράξει τις σχέσεις των δύο τότε αυτοκρατοριών.</strong><br /> <strong></strong><br /> Η Μίλητος υπήρξε το κέντρο των Ιώνων και από εκεί ξεκίνησε η Ιωνική Επανάσταση κατά των Περσών, το 499-493 π.Χ. με τους Αθηναίους και τους Ερετριείς να αποστέλλουν βοήθεια. Όταν δε οι Πέρσες κυρίευσαν και ισοπέδωσαν τη Μίλητο, την τελευταία πόλη που τους αντιστεκόταν, στην Αθήνα, την Ιωνική μητρόπολη, κηρύχτηκε πένθος και ο τραγικός Φρύνιχος παρουσίασε την τραγωδία «Μιλήτου Άλωσις».<br /> <strong>Η Τουρκάλα δημοσιογράφος όμως, σε άρθρο της στο «al Monitor», τα ξεχνά όλα αυτά. Αναφέρεται εκτεταμένα στον ναό του Απόλλωνα στη Μίλητο, ή κατ’ αυτήν, στην αιγιακή τουρκική επαρχία Ντιντίμ, τα αρχαία ελληνικά Δίδυμα, όπου υπήρχε μαντείο του Απόλλωνα από τον 7ο αι. π.Χ. τουλάχιστον.</strong><br /> <a href="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2015/09/Sibel_Hurtas.jpeg" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="" class="alignright size-medium wp-image-137628" height="250" src="http://www.defence-point.gr/news/wp-content/uploads/2015/09/Sibel_Hurtas-300x300.jpg" title="Sibel_Hurtas" width="250" /></a>Η Χουρτάς αναφέρεται, αορίστως, σε κάποιον Ιωνικό πολιτισμό, αγνώστων λοιπών στοιχείων, που υπήρξε εκεί, ο οποίος προφανώς φύτρωσε, εντελώς ξαφνικά. Αν και αναφέρει όλους τους θεούς των αρχαίων Ελλήνων, εξακολουθεί να αναφέρει πουθενά ποιοι, τέλος πάντως, λάτρευαν αυτούς τους θεούς. Αν και αναφέρεται στον Αλέξανδρο τον Μέγα επίσης και αυτός δεν έχει, κατ’ αυτήν, καμία εθνικότητα.<br /> <!-- /metas --> <br /> <strong>Η τουρκική προπαγάνδα οργιάζει σε κάθε επίπεδο, ακόμα και στο πολιτιστικό. Και όχι μόνο οργιάζει, αλλά και θριαμβεύει, ελλείψει οποιασδήποτε ελληνικής αντίδρασης, γενικώς… και δυστυχώς. Θα στείλει κάποιος εγνωσμένης επιστημονικής αξίας Έλληνας καθηγητής απάντηση στο ψευδές και παραπλανητικό άρθρο της Τουρκάλας δημοσιογράφου;</strong><br /> <a href="http://www.defence-point.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Οργιάζει στην Τουρκία η καπηλεία της Ελληνική Μικρασιατικής Ιστορίας

Η απόλυτη καπηλεία της ελληνικής Ιστορίας συμβαίνει στην Τουρκία. Όντας απόγονοι των Ούννων της στέπας (κυριολεκτικά, χωρίς ίχνος «ρατσισ...

Διαβάστε την συνέχεια

Νέα δεδομένα στο συριακό εμφύλιο

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgiqywm0C8BQSgXatDzkU2wf5YzcuMsTBZcpw_zxKFt0O7YB4MHJYzA_4FE0cC_iOHSR_ZVNj6awJs2dLtmnE7tt_E3tt3UIVsdmDA3gcm_nO866eBQVxVwJxaHWJ7tDSWP-gTdPZk7VG0/s1600/nea+dedomena+ston+syriako+polemo.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgiqywm0C8BQSgXatDzkU2wf5YzcuMsTBZcpw_zxKFt0O7YB4MHJYzA_4FE0cC_iOHSR_ZVNj6awJs2dLtmnE7tt_E3tt3UIVsdmDA3gcm_nO866eBQVxVwJxaHWJ7tDSWP-gTdPZk7VG0/s1600/nea+dedomena+ston+syriako+polemo.jpg" /></a></div> <br /><br /> Καθώς ο συριακός εμφύλιος οδεύει από το κακό στο χειρότερο, έχοντας προκαλέσει <strong>περισσότερους από 250.000 νεκρούς</strong>, επιδείνωση της συγκρουσιακής κατάστασης σε τοπικό και περιφερειακό επίπεδο, αλλά και εκατομμύρια προσφύγων που κατευθύνονται στις γειτονικές χώρες και τη γηραιά ήπειρο, <strong>η Μόσχα έρχεται να αλλάξει τα δεδομένα της στρατιωτικής και πολιτικής κατάστασης. </strong><strong>Ανάπτυξη ρωσικών δυνάμεων</strong><br /><br /><strong>Βασίλης Γιαννακόπουλος</strong><br />γεωστρατηγικός αναλυτής<br /> <br /> Το πρώτο δεκαήμερο του Σεπτεμβρίου, τα διεθνή ΜΜΕ δημοσίευσαν πληροφορίες, σύμφωνα με τις οποίες η Ρωσία μετέφερε στρατιωτικό υλικό και στρατιωτικούς συμβούλους στη Συρία, για περαιτέρω ενίσχυση του Assad. Από την πλευρά της, η Μόσχα έκανε λόγο για αποστολή ανθρωπιστικής βοήθειας. Ωστόσο, η ανάλυση δορυφορικών εικόνων έδειξε ότι η συγκέντρωση των ρωσικών στρατιωτικών δυνάμεων στη Συρία ξεκίνησε τον Ιούλιο του 2015 και επιταχύνθηκε σημαντικά στα τέλη Αυγούστου και τις αρχές του Σεπτεμβρίου. <br />Στα τέλη Αυγούστου, το ρωσικό αποβατικό <strong>Nikolay Fichenkov</strong> μετέφερε Τεθωρακισμένα Οχήματα Μεταφοράς Προσωπικού (ΤΟΜΠ) <strong>BTR-82A </strong>στην επαρχία της Λαττάκειας. Λίγες ημέρες αργότερα, η συριακή φιλοκυβερνητική εφημερίδα <strong>Al-Watan</strong> αποκάλυψε ότι η Ρωσία ξεκίνησε αφενός την <strong>παροχή δορυφορικών εικόνων</strong> προς τις δυνάμεις του Assad, αφετέρου τη δημιουργία μιας νέας στρατιωτικής βάσης στην <strong>Jableh</strong>, νότια της Λαττάκειας. Στη συνέχεια, σύμφωνα με πληροφορίες των αμερικανικών υπηρεσιών πληροφοριών, ακολούθησε έντονη δραστηριότητα στο διεθνές αεροδρόμιο Bassel al-Assad νοτιοανατολικά της Λαττάκειας, όπου ρωσικά μεταφορικά αεροσκάφη μετέφεραν προκατασκευασμένα οικήματα για στρατιωτικό προσωπικό περίπου 1.000 ανδρών, καθώς και έναν κινητό πύργο εναέριας κυκλοφορίας.<br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://www.geostrategy.gr/images/maps/Syria%2020150916_595.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://www.geostrategy.gr/images/maps/Syria%2020150916_595.png" /></a></div> <br />Μέχρι τις 14 Σεπτεμβρίου, είχαν αφιχθεί περίπου <strong>200 Ρώσοι στρατιώτες της 810ης και της 336ης ρωσικής ταξιαρχίας πεζοναυτών</strong>, τουλάχιστον έξι προηγμένα άρματα μάχης Τ-90, 15 πυροβόλα howitzers, 35 ΤΟΜΠ, δύο ελικόπτερα Mi-24 (Hind) και δύο Mi-17 (Hip), αρκετά φορτηγά, καθώς και προκατασκευασμένες κατοικίες για τουλάχιστον επιπλέον 500 στρατιώτες. Εντωμεταξύ, συνεχίσθηκε η μεταφορά στρατιωτικού εξοπλισμού προς το αεροδρόμιο Bassel al-Assad με ρωσικά μεταφορικά αεροσκάφη IL-76 και AN-124 (κατά μέσο όρο δύο αφίξεις ημερησίως), ενώ ρωσικά πολεμικά πλοία του στόλου της Μαύρης Θάλασσας διεξήγαγαν προγραμματισμένες ασκήσεις ανοικτά των συριακών ακτών, οι οποίες αναμένεται να διαρκέσουν μέχρι τις 7 Οκτωβρίου. Η ρωσική δραστηριότητα δεν περιορίσθηκε μόνο στην επαρχία της Λαττάκειας. Ρωσικές δυνάμεις ξεκίνησαν επίσης την επέκταση του αγροτικού αεροδρομίου Hamidiyah, στο νότιο τμήμα της επαρχίας Ταρτούς, ενώ Ρώσοι στρατιωτικοί σύμβουλοι αναπτύχθηκαν στις πόλεις Homs και Slinfah.<br />Σχεδόν ταυτόχρονα με τη στρατιωτική υποστήριξη της Μόσχας, η Τεχεράνη έστειλε στη Συρία περίπου 1.000 πεζοναύτες και στρατιώτες των Φρουρών της Ιρανικής Επανάστασης (Iranian Revolutionary Guards Corps - IRGC), οι οποίοι ενώθηκαν με τους Ρώσους πεζοναύτες στην <strong>Jablah</strong>. Ήδη, στα συρο-λιβανικά σύνορα και σε βάθος αρκετών χιλιομέτρων εντός του συριακού εδάφους, είχε αναπτυχθεί και σημαντική δύναμη της στρατιωτικής πτέρυγας της Hezbollah. Συνεπώς, η περιοχή της Λαττάκειας είχε μετατραπεί σε έναν ισχυρό στρατιωτικό θύλακα, ικανό να φιλοξενήσει τον Assad και άλλους Σύριους αξιωματούχους, αν αναγκαζόταν να εγκαταλείψουν τη Δαμασκό.<br />Η ανάπτυξη του ρωσικού στρατιωτικού εξοπλισμού και προσωπικού στη Συρία καταδεικνύει ότι η Μόσχα προτίθεται όχι μόνο να υπερασπιστεί τις στρατιωτικές βάσεις της στη Λαττάκεια και στην Ταρτούς, αλλά και να διεξάγει επιθετικές-εκκαθαριστικές επιχειρήσεις ανατολικότερα. Μάλιστα, η ταυτόχρονη διεξαγωγή στρατιωτικών ασκήσεων ανάπτυξης αερομεταφερόμενων δυνάμεων στο εσωτερικό της Ρωσίας καταδεικνύει την πρόθεση της Μόσχας για αποστολή επιπρόσθετων δυνάμεων στο εσωτερικό της Συρίας. <br />Πέραν αυτών, ο Putin εξετάζει την αποστολή και ανάπτυξη ρωσικών στρατευμάτων κατά μήκος των νότιων συνόρων του Τατζικιστάν, καθώς η συνδεδεμένη με το Ισλαμικό Κράτος τζιχαντιστική οργάνωση «Ισλαμικό Κίνημα του Ουζμπεκιστάν» (Islamic Movement of Uzbekistan - IMU) δραστηριοποιείται στη γειτονική επαρχία Kunduz του Αφγανιστάν. Επιπρόσθετα, το Κρεμλίνο ανακοίνωσε πρόσφατα την ανάπτυξη δύναμης Ρώσων αλεξιπτωτιστών στην Αίγυπτο, προκειμένου να συμμετάσχουν σε κοινή ρωσο-αιγυπτιακή αντιτρομοκρατική άσκηση. <br /><strong>Επιδιώξεις της Μόσχας</strong><br /> Είναι προφανές ότι ο Ρώσος πρόεδρος Vladimir Putin αναζητεί τρόπους προκειμένου να στηρίξει το καθεστώς Assad, να αποτρέψει τη δημιουργία ζώνης ασφαλείας από τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Τουρκία στα συρο-τουρκικά σύνορα, αλλά και να δημιουργήσει ένα νέο στρατιωτικό αντι-τζιχαντιστικό συνασπισμό υπό ρωσική διοίκηση. Ένα συνασπισμό δυνάμεων, ο οποίος σε πρώτη φάση θα περιλαμβάνει τη Ρωσία, το Ιράν, τη Hezbollah και το συριακό καθεστώς. Στο σημείο αυτό θα πρέπει να αναφέρουμε ότι η Μόσχα είχε αρνηθεί να ενταχθεί στον υπό αμερικανική διοίκηση διεθνή στρατιωτικό αντι-τζιχαντιστικό συνασπισμό, υποστηρίζοντας ότι θα έπρεπε να είχε ζητηθεί η έγκριση της συριακής κυβέρνησης και του ΟΗΕ, πριν την έναρξη της διεξαγωγής της επιχείρησης που έλαβε την ονομασία «Εγγενής Αποφασιστικότητα» (Operation Inherent Resolve - OIR).<br /> <br /><strong>Οι στόχοι της ρωσικής εμπλοκής στη Συρία είναι πολλαπλοί:</strong><br /><br /> <ul> <li><strong>Πρώτον</strong>, παρέχει σημαντική υποστήριξη στο εξασθενημένο συριακό καθεστώς, που συνιστά το μοναδικό σύμμαχο της Ρωσίας στον αραβικό κόσμο. </li> <li><strong>Δεύτερον</strong>, εξασφαλίζει τη διατήρηση της μοναδικής ρωσικής ναυτικής βάσης στην Ανατολική Μεσόγειο, τον λιμένα της Ταρτούς. </li> <li><strong>Τρίτον,</strong> με τη συμμετοχή των ρωσικών δυνάμεων στις αντι-τζιχαντιστικές εκκαθαριστικές επιχειρήσεις, επιχειρεί να αποτρέψει την <a href="http://www.onalert.gr/tags/"></a> επιστροφή στη Ρωσία των περίπου 2.000 ρωσόφωνων τζιχαντιστών, οι οποίοι αγωνίζονται κατά του Assad. Στο σημείο αυτό, να επισημάνουμε ότι, στις 23 Ιουνίου 2015, το λεγόμενο «Βιλαέτι του Ισλαμικού Κράτους στον Καύκασο» ανέλαβε την ευθύνη για την πρώτη επίθεσή του κατά ρωσικής στρατιωτικής βάσης, στο Magharamakint του νότιου Νταγκεστάν, προκαλώντας το θάνατο και τον τραυματισμό ενός αριθμού Ρώσων στρατιωτών. </li> <li><strong>Τέταρτον</strong>, να αποκομίσει οικονομικά οφέλη από την εκμετάλλευση των πιθανών σημαντικών κοιτασμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου, κατά μήκος των ακτών της Συρίας. </li> </ul> Ως γνωστόν, οι συριακές δυνάμεις απώλεσαν τον έλεγχο σημαντικών εδαφών στην επαρχία Hama και ανατολικά της Λαττάκειας, όπου ζει η πλειοψηφία των αλεβιτών. Το Μάρτιο του 2015, η τζιχαντιστική οργάνωση Jabhat al-Nusra (JN), θυγατρική της Αλ-Κάιντα, κατέλαβε τη βορειοδυτική επαρχία Idlib και εκδίωξε σχεδόν το σύνολο του συριακού στρατού. Αυτές οι προωθήσεις των αντικαθεστωτικών δυνάμεων στη βορειοδυτική Συρία τους δίνουν το πλεονέκτημα να σχεδιάσουν και να διεξάγουν καίριες επιθετικές ενέργειες στην καρδιά του αλαουιτικού πληθυσμού. Ήδη, έχουν αναγκάσει το καθεστώς Assad να περιορισθεί περίπου στο 30% των κατοικήσιμων εδαφών της Συρίας. <br /><strong>Η εμπλοκή της Ρωσίας είναι πιθανόν να υποστηρίξει και να προστατεύσει το καθεστώς Assad από μια ταχεία κατάρρευση</strong>, αλλά είναι επίσης πιθανόν να προκαλέσει περαιτέρω επιδείνωση της συγκρουσιακής κατάστασης στο εσωτερικό της Συρίας, αλλά και περιφερειακά. Ίσως ακόμη, σε δεύτερο χρόνο, να προκαλέσει την ενοποίηση των σουνιτικών δυνάμεων (al-Nusrah, Ισλαμικό Κράτος και μετριοπαθείς δυνάμεις της συριακής αντιπολίτευσης). Σε κάθε περίπτωση, είναι σίγουρο ότι δημιουργούνται νέα δεδομένα, τα οποία αναμένεται να αλλάξουν την πορεία του συριακού εμφύλιου, τόσο σε στρατιωτικό όσο και σε διπλωματικό επίπεδο, καθώς η ανάπτυξη ρωσικών δυνάμεων στη Συρία λειτουργεί ως μοχλός πίεσης για την έναρξη νέων διαπραγματεύσεων και την εξεύρεση πολιτικής λύσης. <br /><strong>Η αντίδραση της Δύσης</strong><br /> Σε μια προσπάθεια εκμετάλλευσης της μαζικής προσφυγικής ροής προς την Ευρώπη, ο Ρώσος πρόεδρος επιδίωξε να αλλάξει τα δεδομένα του συριακού εμφύλιου και πρότεινε τη συγκρότηση διεθνούς συνασπισμού, για την αντιμετώπιση του σουνιτικού εξτρεμισμού. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, ευελπιστούσε πως τη δεδομένη χρονική στιγμή, κατά την οποία η Ευρώπη αδυνατούσε να διαχειρισθεί τα πολυάριθμα προσφυγικά ρεύματα που από τη Συρία, μέσω της Τουρκίας και της Ελλάδας κατευθύνονταν στην Ευρώπη, θα κατάφερνε να πείσει τη διεθνή κοινότητα, και κυρίως τους Ευρωπαίους, ότι η συνεργασία τους με τη Ρωσία και το συριακό καθεστώς ήταν επιβεβλημένη, προκειμένου να αντιμετωπισθεί ο σουνιτικός εξτρεμισμός του Ισλαμικού Κράτους και της Αλ-Κάιντα. Πέραν αυτών, ο Ρώσος πρόεδρος υποστήριξε ότι «ο Bashar al-Assad είναι έτοιμος να προκηρύξει πρόωρες βουλευτικές εκλογές και να μοιραστεί την εξουσία με την υγιή αντιπολίτευση».<br />Όπως αναμενόταν, τουλάχιστον αρχικά, η αντίδραση του Λευκού Οίκου ήταν αρνητική στα ρωσικά σχέδια, καθότι η αμερικανική υψηλή στρατηγική για τη Συρία, μεταξύ άλλων, προβλέπει την απομάκρυνση Assad από την εξουσία και τη συνεργασία με τις συριακές μετριοπαθείς σουνιτικές δυνάμεις. Όμως, η συνεχιζόμενη προσφυγική κρίση στην Ευρώπη λειτούργησε θετικά για τα σχέδια της Μόσχας, καθώς μερικοί Ευρωπαίοι αξιωματούχοι έκριναν ότι η ρωσική πρόταση για τη Συρία θα μπορούσε τουλάχιστον να συζητηθεί. Όπως για παράδειγμα ο Αυστριακός υπουργός Εξωτερικών Sebastian Kurz, ο οποίος δήλωσε ότι «η Δύση πρέπει να συμπεριλάβει το Σύρο πρόεδρο Bashar al-Assad στη μάχη κατά του Ισλαμικού Κράτους». Ουσιαστικά, ο Sebastian Kurz, όπως αργότερα και η Angela Merkel, δεν δήλωσε τίποτε περισσότερο από αυτά που ανεπίσημα συζητούσαν μεταξύ τους οι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι, εδώ και μήνες. <br /><strong>Οι ανησυχίες των Αμερικανών κορυφώθηκαν, καθώς στις 18 Σεπτεμβρίου, για πρώτη φορά η Ρωσία ανέπτυξε στη Συρία τέσσερα μαχητικά αεροσκάφη Su-30SM</strong> Flankers, τα οποία μάλιστα έχουν τη δυνατότητα να φέρουν βλήματα αέρος-αέρος. Δηλαδή, διαθέτουν δυνατότητες κατά αεροπορικών απειλών, όπως για παράδειγμα τα μαχητικά αεροσκάφη των χωρών που ανήκουν στον υπό αμερικανική διοίκηση αντι-τζιχαντιστικό στρατιωτικό συνασπισμό.<br /><br />Η ρωσική παρουσία στη Μέση Ανατολή δεν θα έπρεπε να εκληφθεί ως άμεση απειλή για τα ευρωπαϊκά συμφέροντα. Μέχρι στιγμής, η στάση της Μόσχας χαρακτηρίζεται περισσότερο ως αμυντική, παρά ως επιθετική. Οι ρωσικές αρχές σπάνια προσπάθησαν να χρησιμοποιήσουν τη Μέση Ανατολή κατά της Δύσης. Στις περισσότερες των περιπτώσεων, το Κρεμλίνο αφενός διαθέτει περιορισμένη ικανότητα να ενεργεί στον αραβικό κόσμο, αφετέρου επικεντρώνεται στη διατήρηση των δεσμών του με τις χώρες της Μέσης Ανατολής και στη διασφάλιση των οικονομικών του συμφερόντων. Ωστόσο, στην παρούσα φάση, η Ευρώπη βρίσκεται προ ενός διλήμματος. Αν συνεργασθεί με τη Ρωσία και το συριακό καθεστώς κατά του Ισλαμικού Κράτους και των υπόλοιπων τζιχαντιστών, τότε η προσφυγική κρίση ίσως αντιμετωπισθεί ως ένα βαθμό. Προηγουμένως όμως, θα πρέπει με κάποιο τρόπο να συναινέσει και η Ουάσιγκτον. Πολύ πιθανόν, οι κύριοι δρώντες στη συριακή κρίση να αποκαλύψουν μέρος των προθέσεών τους κατά τη διάρκεια της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ, στις 28 Σεπτεμβρίου 2015.<br /><strong><br /></strong><br /> <a href="http://www.geostrategy.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Νέα δεδομένα στο συριακό εμφύλιο

Καθώς ο συριακός εμφύλιος οδεύει από το κακό στο χειρότερο, έχοντας προκαλέσει περισσότερους από 250.000 νεκρούς , επιδείνωση της συγκρου...

Διαβάστε την συνέχεια

Γιατί το σκάνδαλο της Volkswagen είναι ο χειρότερος εφιάλτης της Μέρκελ και της Γερμανίας

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhDRcPJ_H26pDoNLJQzQi9BhMN3EExfxfXueXP6tGBzzbo-ayD4lEOIPxYUDuGcNzF6d2J5L_aihq51hXS5aGpgxmREnVFhVMQyvJvDVe7IYNnimbyUgQr91fSFOLBpdjy_zYJ_uIWvczk/s1600/to+skandalo+tis+Volkswagen.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhDRcPJ_H26pDoNLJQzQi9BhMN3EExfxfXueXP6tGBzzbo-ayD4lEOIPxYUDuGcNzF6d2J5L_aihq51hXS5aGpgxmREnVFhVMQyvJvDVe7IYNnimbyUgQr91fSFOLBpdjy_zYJ_uIWvczk/s1600/to+skandalo+tis+Volkswagen.jpg" /></a></div> <br /> Από όλες τις κρίσεις που έχουν φτάσει στο τραπέζι της Άγγελα Μέρκελ τα τελευταία χρόνια -ξεκινώντας από την κρίση του χρέους και φτάνοντας στην προσφυγική κρίση-, καμιά δεν συνιστά τόσο μεγάλη πρόκληση για τη Γερμανίδα καγκελάριο όσο το σκάνδαλο της Volkswagen.<br /> <br /> Του <strong>Μάθιου Κάρνιτσνιγκ*</strong><br /> <strong><br /></strong> <strong>«Εδώ κινδυνεύει ολόκληρη η αυτοκινητοβιομηχανία της Γερμανίας», έγραψε η εφημερίδα του Βερολίνου «Τάγκεσπιλ» (Tagesspiegel). «Κι όταν κινδυνεύει η αυτοκινητοβιομηχανία, κινδυνεύουν σχεδόν τα πάντα».</strong><br /> <br /> Ο εξαναγκασμός του προέδρου της VW, Μάρτιν Βίντερκορν σε παραίτηση δεν πρόκειται να οδηγήσει σε εκτόνωση του σκανδάλου.<br /> Δεδομένης της σημασίας της βιομηχανίας αυτής για την οικονομία -μερικοί οικονομολόγοι υποστηρίζουν ότι αντιστοιχεί στο ένα τέταρτο της γερμανικής παραγωγής-, ο πανικός που έχει προκληθεί είναι δικαιολογημένος. Για πρώτη φορά, η Γερμανία δεν αποτελεί τη λύση στο πρόβλημα: ΕΙΝΑΙ το πρόβλημα.<br /> <br /> Οι επιπτώσεις αυτής της δυναμικής εκτείνονται πέρα από την αυτοκινητοβιομηχανία και περιπλέκουν τις προσπάθειες του Βερολίνου να επιλύσει τις άλλες κρίσεις στην Ευρώπη, είτε είναι οικονομικές είτε πολιτικές.<br /> <strong>Με λίγα λόγια, η Γερμανία έχει χάσει το πλεονέκτημα.</strong><br /> Για πολλά χρόνια, η Μέρκελ, όπως και οι προκάτοχοί της, αγωνίστηκε να προστατεύσει την αυτοκινητοβιομηχανία της χώρας της από τους ελέγχους. Καθώς οι Γερμανοί αυτοκινητοβιομήχανοι ειδικεύονται σε βαριές λιμουζίνες, η προσπάθεια ήταν κατά συνέπεια να αποτραπούν τα όρια στις εκπομπές ρύπων.<br /> Όταν η Ευρώπη ήταν έτοιμη να αποφασίσει αυστηρότερες προδιαγραφές, πριν από δύο χρόνια, το Βερολίνο παρενέβη την τελευταία στιγμή και απαίτησε τα μέτρα να είναι πιο χαλαρά.<br /> <br /> Ο Ματίας Βίσμαν, υπουργός Μεταφορών επί καγκελαρίου Χέλμουτ Κολ και τώρα επικεφαλής του λόμπι των αυτοκινητοβιομηχάνων, έγραψε τότε στη Μέρκελ και της ζήτησε να παρέμβει. «Τα αυθαιρέτως καθοριζόμενα όρια θέτουν σε κίνδυνο το 60% των θέσεων εργασίας στην αυτοκινητοβιομηχανία της Γερμανίας» της έγραψε, αποκαλώντας την, «αγαπητή Άγγελα».<br /> <br /> Στο τέλος, οι αυτοκινητοβιομήχανοι νίκησαν.<br /> <br /> Δεν υπάρχει βέβαια τίποτα το μεμπτό στην προσπάθεια μιας χώρας να προστατεύσει μια βασική βιομηχανία της. Το πρόβλημα είναι ότι την ίδια ώρα που προσπαθούσε να μετριάσει τα όρια, η Γερμανία πίεζε άλλες χώρες να εγκαταλείψουν την πυρηνική ενέργεια και να ακολουθήσουν τη δική της «Energiewende», δηλαδή τη στροφή στην πράσινη ενέργεια.<br /> <br /> Ενώ το Βερολίνο καταγγέλλει άλλες χώρες για την ποιότητα του αέρα, επιδοτεί στο δικό του έδαφος το ντίζελ, ευνοώντας την αποτελεσματικότητα αυτού του καυσίμου έναντι της ποιότητας του αέρα. Και όλα αυτά, προς το συμφέρον της VW και άλλων γερμανικών αυτοκινητοβιομηχανιών.<br /> Πίσω από όλα αυτά, λένε οι επικριτές της Μέρκελ, βρίσκεται η στενή σχέση ανάμεσα στους πολιτικούς της Γερμανίας και την αυτοκινητοβιομηχανία.<br /> <br /> «Οι αυτοκινητοβιομηχανίες νομίζουν πως μπορούν να κάνουν ό,τι θέλουν» λέει ο Μίχαελ Κράμερ, ευρωβουλευτής με τους Πράσινους που ειδικεύεται σε θέματα μεταφορών.<br /> Είναι αδύνατο να αρνηθεί κανείς τη στενή σχέση μεταξύ της πολιτικής και της αυτοκινητοβιομηχανίας στη Γερμανία. Στη διάρκεια της εβδομάδας, η περιοχή του Βερολίνου με τα κυβερνητικά κτίρια είναι γεμάτη με μαύρα Mercedes, BMW και Audi. Η βιομηχανία προμηθεύει την κυβέρνηση με τα ακριβά της μοντέλα σε ειδικές τιμές. Η Μέρκελ, που είναι γνωστή για τα απλά της γούστα, δεν κρύβει ότι της αρέσει το Α8 της Audi.<br /> <br /> Ο αντικαγκελάριος Ζίγκμαρ Γκάμπριελ ήταν μέλος του διοικητικού συμβουλίου της VW για πολλά χρόνια όταν ήταν πρωθυπουργός της Κάτω Σαξονίας. Το κρατίδιο, όπου βρίσκεται η έδρα της εταιρείας, είναι και ο μεγαλύτερος μέτοχός της. Πάνω από 100.000 άνθρωποι εργάζονται στην εταιρεία στην Κάτω Σαξονία, γεγονός που καθιστά την VW τον μεγαλύτερο εργοδότη στην περιοχή.<br /> <br /> Αλλά και όταν αποχώρησε από τη θέση του, το 2003, ο Γκάμπριελ συνέχισε να εργάζεται στην εταιρεία ως σύμβουλος.<br /> Στο παρελθόν, οι Γερμανοί δεν έδιναν μεγάλη προσοχή στη σχέση της βιομηχανίας με τους πολιτικούς. Σε μια χώρα που δεν έχει πολλά εθνικά σύμβολα, το όνομα VW ήταν πάντα συνδεδεμένο με την εθνική υπερηφάνεια. Ίσως τώρα αυτό να αρχίσει να αλλάζει.<br /> <br /> <b>Politico.eu</b><br /> <br /> * Ο Μάθιου Κάρνιτσνιγκ είναι αρθρογράφος του ιστότοπου Politico<br /> <a href="http://www.onalert.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Γιατί το σκάνδαλο της Volkswagen είναι ο χειρότερος εφιάλτης της Μέρκελ και της Γερμανίας

Από όλες τις κρίσεις που έχουν φτάσει στο τραπέζι της Άγγελα Μέρκελ τα τελευταία χρόνια -ξεκινώντας από την κρίση του χρέους και φτάνοντα...

Διαβάστε την συνέχεια

Η ακτινογραφία των ρωσικών στρατιωτικών δυνάμων στη Συρία σε εικόνες υψηλής ανάλυσης

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhLY3Zjgyco2GVK_FYyPz0w388wtra5hUnaIF_6hKVaQFA_GLyUl5S5pFvD4jI1gaBHJzP9IlpYt-9F_fJ3rYv4fMcN9oMlrSC2YpM6XVj5Sgu70l3CMYNfX0cRWZiaItDzQ9hyphenhyphenOY4FWSM/s1600/h+aktinografia+twn+rwsikwn+dynamewn+stin+syria.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhLY3Zjgyco2GVK_FYyPz0w388wtra5hUnaIF_6hKVaQFA_GLyUl5S5pFvD4jI1gaBHJzP9IlpYt-9F_fJ3rYv4fMcN9oMlrSC2YpM6XVj5Sgu70l3CMYNfX0cRWZiaItDzQ9hyphenhyphenOY4FWSM/s1600/h+aktinografia+twn+rwsikwn+dynamewn+stin+syria.jpg" /></a></div> <br /> Η στρατιωτική εμπλοκή της Ρωσίας στη Συρία κλιμακώθηκε και αυτή η κλιμάκωση αποτυπώνεται με τον καλύτερο τρόπο στις δορυφορικές φωτογραφίες από την αεροπορική βάση <a href="http://www.onalert.gr/tags/"></a> Bassel Al Assad στη Συρία.Το Stratfor συνεργαζόμενο με τους αναλυτές εικόνων προχώρησε ακόμη περισσότερο και “ακτινογραφούν” τις ρωσικές αεροπορικές -κι όχι μόνο- δυνάμεις που έχουν μετασταθεμεύσει στη Συρία.<br /> <br /> Οι εικόνες υψηλής ανάλυσης δείχνουν ξεκάθαρα οτι οι δυνάμεις έχουν αναπτυχθεί σε μια αμυντική στάση, διασκορπισμένες σε ολόκληρη την αεροπορική βάση. Οι ειδικοί της εταιρείας AllSource που ανέλαβαν την ανάλυση ήταν σε θέση να εντοπίσουν επτά άρματα μάχης, πιθανότατα ρωσικά Τ-90.  Ένας μεγάλος αριθμός οχημάτων βρίσκονται κοντά σε προκατασκευασμένες οικιστικές μονάδες .<br /> <br /> <img alt="" height="622" src="http://www.onalert.gr/files/Image/ONALERTPHOTOS/WORLD/MIDDLEEAST/SYRIA/RUSSIAN/SSyria-Latakia-Airbase-Satellite-VEHICLES-Sept-23-092415.jpg" width="600" /><br /> <br /> Υπάρχουν BTR-80 τεθωρακισμένα οχήματα μεταφοράς προσωπικού, που πιθανότατα συνοδεύονται από τις μονάδες πεζικού που επίσης είναι διασκορπισμένες σε αμυντικές θέσεις.<br /> <br /> Πολλά αεροσκάφη διαφορετικών τύπων έχουν επίσης εντοπιστεί, κατά μήκος του κεντρικού διαδρόμου και κρύβονται από δίχτυα παραλλαγής.<br /> Μεταξύ των αερισκαφών και <a href="http://www.onalert.gr/tags/"></a> Su-30 πολλαπλού ρόλου μαχητικά.Επίσης υπάρχουν συστήματα αεράμυνας.<br /> <br /> <img alt="" height="506" src="http://www.onalert.gr/files/Image/ONALERTPHOTOS/WORLD/MIDDLEEAST/SYRIA/RUSSIAN/Mi-24-Attack-Helicopters-Latakia-Air-Base.jpg" width="600" /><br /> <br /> Οι εικόνες δείχνουν ότι και ελικόπτερα έχουν αναπτυχθεί στη βορειοανατολική γωνία του διαδρόμου. Οι αναλυτές εικόνων εντόπισαν τουλάχιστον 12 Mi-24 επιθετικά ελικόπτερα , όλα καλυμμένα με δίχτυ καμουφλάζ. <br /> <br /> <img alt="" height="597" src="http://www.onalert.gr/files/Image/ONALERTPHOTOS/WORLD/MIDDLEEAST/SYRIA/RUSSIAN/Syria-Latakia-Airbase-Satellite-AIRCRAFT-Sept-23-092415%20(1).jpg" width="600" /><br /> <br /> <a href="http://www.onalert.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Η ακτινογραφία των ρωσικών στρατιωτικών δυνάμων στη Συρία σε εικόνες υψηλής ανάλυσης

Η στρατιωτική εμπλοκή της Ρωσίας στη Συρία κλιμακώθηκε και αυτή η κλιμάκωση αποτυπώνεται με τον καλύτερο τρόπο στις δορυφορικές φωτογραφί...

Διαβάστε την συνέχεια

Γερμανία: Ο μέγιστος απατεώνας...

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj_dU2uPCVfH80TXutUc7MqWB1lyRgIcVxUuoWrRJMmfLeYEbtdztj7ovIl9-iiV2STUP3JV5vRrwACkroRogHi_C39-B3DdSZ9sO3PHv8LxQw47Gipsnw_qholTum-VtjEuptPp5oJHbM/s1600/germania.+o+megistos+apatewnas.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj_dU2uPCVfH80TXutUc7MqWB1lyRgIcVxUuoWrRJMmfLeYEbtdztj7ovIl9-iiV2STUP3JV5vRrwACkroRogHi_C39-B3DdSZ9sO3PHv8LxQw47Gipsnw_qholTum-VtjEuptPp5oJHbM/s1600/germania.+o+megistos+apatewnas.jpg" /></a></div> <br /> Πολλοί αναρωτιούνται εάν η Γερμανία είναι η πιο διεφθαρμένη χώρα του πλανήτη, μετά τις αποκαλύψεις για την παραποίηση των εκπομπών καυσαερίου από τη VW – οι οποίες θα διευκολύνουν τον εκβιασμό της ΕΕ, στο θέμα του οικονομικού ΝΑΤΟ <br /> <a href="https://www.blogger.com/null" name="more"></a><br /> <blockquote class="tr_bq"> «Πολύ συχνά, αυτοί που κατηγορούν τους άλλους για «παραβατικές συμπεριφορές», όπως είναι η διαφθορά, η φοροδιαφυγή, η εξαπάτηση κοκ., είναι οι ίδιοι δράστες – κρίνοντας «εξ ιδίων τα αλλότρια», όπως πολύ σωστά περιγράφεται η συγκεκριμένη πράξη τους. </blockquote> <blockquote class="tr_bq"> Ακριβώς αυτό συμβαίνει με τη Γερμανία, την πλέον διεφθαρμένη χώρα του πλανήτη – η οποία έχει το υποκριτικό θράσος να κατηγορεί την Ελλάδα για παραβάσεις, στις οποίες η ίδια κατέχει τα σκήπτρα».</blockquote> <b>Άρθρο</b><br /> <br /> Είναι προφανές πως η «σύλληψη» της γερμανικής αυτοκινητοβιομηχανίας για απάτη, αποτελεί μόνο την κορυφή του παγόβουνου, όσον αφορά τη διαφθορά στη χώρα – την οποία έχουμε επισημάνει πολλές φορές, τόσο σε σχέση με τον Οργανισμό Διεθνούς Διαφάνειας που εδρεύει στο Βερολίνο, έχοντας ως μέλη του τους μεγαλύτερους διαφθορείς σε παγκόσμιο επίπεδο (<a href="http://www.analyst.gr/2014/11/08/diethneis-diafania-ae/">ανάλυση</a>), όσο και στο θέμα της οργανωμένης φοροδιαφυγής (<a href="http://viliardos.analyst.gr/?p=1267">άρθρο</a>).<br /> <br /> Ειδικά όσον αφορά την αυτοκινητοβιομηχανία (Volkswagen ή VW), είναι εύλογο πως κανένας δεν εγκαθιστά κατά λάθος ένα τόσο έξυπνο λογισμικό, το οποίο χρησιμεύει για να παραπλανήσει τις εποπτικές Αρχές. Το γεγονός δε ότι, η VW προσπάθησε ανεπιτυχώς να υποβαθμίσει την παράβαση της, είναι ακόμη πιο εγκληματικό – αφού έχει τεκμηριωθεί πως τα δηλητηριώδη καυσαέρια προκαλούν αναπνευστικά προβλήματα, ενώ αυξάνουν το ποσοστό θνησιμότητας, λόγω καρδιακών ή πνευμονικών παθήσεων.<br /> <br /> Εν τούτοις, η συστηματική απάτη της VW δεν μπορεί να θεωρηθεί ως μία εντυπωσιακή αποκάλυψη των αμερικανικών Αρχών – αφού αποτελεί κοινό μυστικό το ότι, όλοι οι Γερμανοί κατασκευαστές αυτοκινήτων εξαπατούν σε σταθερή βάση τους καταναλωτές, αφενός μεν όσον αφορά το ύψος της κατανάλωσης καυσίμων, αφετέρου τις εκπομπές καυσαερίων.<br /> <br /> Αυτό τουλάχιστον συμπεραίνεται από μία έρευνα του 2014 (<a href="http://www.theicct.org/sites/default/files/publications/ICCT_PEMS-study_diesel-cars_20141013.pdf">πηγή</a>), σύμφωνα με την οποία οι πραγματικές εκπομπές καυσαερίων των σύγχρονων πετρελαιοκίνητων αυτοκινήτων (Euro-6-Diesel), είναι κατά μέσον όρο επταπλάσιες, από όσο επιτρέπει η νομοθεσία. Ως εκ τούτου, τα συγκεκριμένα αυτοκίνητα πωλούνται παράνομα ακόμη και εντός της Ευρώπης – κάτι που θα έλθει στην επιφάνεια πολύ σύντομα.<br /> <br /> Εκτός αυτού, η εν λόγω απάτη των κατασκευαστών αποτελεί ταυτόχρονα μία γιγαντιαία φορολογική απάτη – επειδή ο συντελεστής, με τον οποίο υπολογίζεται η φορολογία των αυτοκινήτων (εκπομπή διοξειδίου του άνθρακος), μειώνεται τεχνητά με τη βοήθεια παραποιημένων αλγορίθμων που επηρεάζουν τον έλεγχο των μηχανών στα τεστ, με τα οποία καθορίζεται (<a href="http://www.nachdenkseiten.de/upload/podcast/150922_Systematischer_Betrug_NDS.mp3">πηγή</a>).<br /> <br /> Όσον αφορά τώρα την επίσημη κατανάλωση καυσίμων, όπως αυτή αναφέρεται από τους κατασκευαστές τους,πρόκειται στην καλύτερη περίπτωση για μία περίπου προσέγγιση της πραγματικής κατανάλωσης – η οποία είναι συνήθως κατά πολύ υψηλότερη, σε ποσοστό που υπερβαίνει το 25% (για τα πετρελαιοκίνητα το ποσοστό είναι ακόμη μεγαλύτερο, αφού υποχρεώνονται να τηρούν περιβαλλοντικούς κανόνες που την αυξάνουν).<br /> <br /> Πολλοί πείθονται βέβαια πως ο τρόπος οδήγησης τους είναι υπεύθυνος για τη μεγαλύτερη κατανάλωση βενζίνης ή πετρελαίου – κάτι που δεν συμβαίνει, αφού οφείλεται στα διάφορα τρικ που χρησιμοποιούν οι κατασκευαστές, τα οποία μπορεί να διαπιστώσει κανείς από ένα έντυπο που εξέδωσε μία γερμανική περιβαλλοντική οργάνωση (<a href="http://www.duh.de/uploads/tx_duhdownloads/Hintergrund_MehrverbrauchPKW.pdf">πηγή</a>).<br /> <br /> Συνεχίζοντας στο θέμα των καυσαερίων, η γερμανική ICCT εξέτασε το 2014 δεκαπέντε διαφορετικά μοντέλα της γενιάς «Euro-6-Diesel», έξι διαφορετικών κατασκευαστών, σε συνθήκες φυσιολογικής κυκλοφορίας – από τα οποία μόνο το ένα ήταν σύμφωνο με τις προϋποθέσεις της νομοθεσίας.<br /> <br /> Τα υπόλοιπα 14 αυτοκίνητα εμφάνισαν τρομακτικές αποκλίσεις, έως και 25πλάσιες από τις επιτρεπόμενες – γεγονός που σημαίνει πως, εάν το συγκεκριμένο «δείγμα» ήταν αντιπροσωπευτικό, τότε το 20% των πετρελαιοκίνητων αυτοκινήτων δεν θα επιτρεπόταν να πουληθούν ούτε πριν από 22 χρόνια, με την τότε νομοθεσία. Επομένως, δεν θα έπρεπε να εντυπωσιάζεται κανείς με την αποκάλυψη της αμερικανικής EPA – σύμφωνα με την οποία τα αυτοκίνητα της VW που ελέγχθηκαν υπερβαίνουν τα ανώτατα όρια εκπομπών καυσαερίων έως και 40 φορές (4.000%).<br /> <br /> <b>Το βρώμικο μυστικό</b><br /> <br /> Περαιτέρω, στους κύκλους της γερμανικής αυτοκινητοβιομηχανίας είναι κοινό μυστικό το ότι, οι σύγχρονες παραλλαγές των λογισμικών που αφορούν τον έλεγχο των μηχανών εμπεριέχουν ένα «ειδικό σύστημα», το οποίο αναγνωρίζει ένα όχημα που «τεστάρεται» – κάτι για το οποίο κατηγορήθηκε η BMW από ένα εξειδικευμένο περιοδικό (<a href="http://www.motorradonline.de/motorraeder/technik-abgasreinigung/105838">πηγή</a>).<br /> <br /> Αν και επρόκειτο δε για μία μοτοσυκλέτα, θεωρείται απίθανο να μην χρησιμοποιείται και για τα αυτοκίνητα της βιομηχανίας – ενώ το ειδικό αυτό σύστημα ενεργοποιεί ένα λογισμικό που τροποποιεί τον ψεκασμό με καύσιμα, έτσι ώστε να μειώνονται οι εκπομπές καυσαερίων κατά τη διάρκεια ελέγχων (τεστ) από τις Αρχές.<br /> <br /> Το συγκεκριμένο σύστημα δεν είναι βέβαια κατάλληλο για την κανονική λειτουργία του αυτοκινήτου – αφού πρόκειται για κάτι που χρησιμεύει μόνο για την παραποίηση των στοιχείων, κατά τη διάρκεια των ελέγχων καταλληλότητας των αυτοκινήτων. Χωρίς αυτό το σύστημα τώρα, τα αυτοκίνητα της παραπάνω σειράς δεν θα επιτρεπόταν να κυκλοφορήσουν ούτε στην Ευρώπη, ούτε στις Η.Π.Α.<br /> <br /> Είναι αφελές λοιπόν να αναρωτιέται κανείς εάν η συγκεκριμένη παράβαση αφορά μόνο τη VW, αποκλειστικά για τα αυτοκίνητα της που κυκλοφορούν στις Η.Π.Α. Αντίθετα, αφορά πολλές αυτοκινητοβιομηχανίες, εάν όχι όλες, οι οποίες αδιαφορούν για τους κανόνες που έχει υιοθετήσει η Ευρώπη, καθώς επίσης οι Η.Π.Α., όσον αφορά το περιβάλλον και την υγεία των ανθρώπων – είτε παραποιώντας τα στοιχεία και εξαπατώντας τις Αρχές, είτε με τα «λόμπι» τους στην πολιτική, είτε χρηματίζοντας αυτούς που πρέπει.<br /> <br /> Φυσικά κανένας δεν περιμένει πως θα τιμωρηθούν οι γερμανικές αυτοκινητοβιομηχανίες από την προστάτιδα τους – από την καγκελάριο της χώρας η οποία, αντίθετα, επιμένει στην παραδειγματική τιμωρία της δήθεν διεφθαρμένης Ελλάδας. Προφανώς λοιπόν δεν πρόκειται να αποκαλυφθεί αυτή η συστηματική απάτη από τη γερμανική πολιτική – ενώ η VW θα παρουσιασθεί ως ο μετανοιωμένος παραβάτης, ο οποίος είναι πρόθυμος να πληρώσει για το σφάλμα του.<br /> <br /> <div style="text-align: center;"> <img height="494" src="http://www.analyst.gr/wp-content/uploads/2015/09/ICON-%CE%9C%CE%AD%CF%81%CE%BA%CE%B5%CE%BB.jpg" width="640" /></div> <br /> <br /> Όσον αφορά τη φοροδιαφυγή που συντελείται ταυτόχρονα, μέσω της παραποίησης των στοιχείων, η οποία υπολογίζεται στα 200 εκ. ετησίως (<a href="https://www.vcd.org/service/presse/pressemitteilungen/autohersteller-betruegen-bei-abgastests-vw-ist-nur-spitze-des-eisbergs/">πηγή</a>), δεν πρόκειται να αναφερθεί πουθενά – αφού στην ουσία αποτελεί μία καλυμμένη επιδότηση της γερμανικής αυτοκινητοβιομηχανίας, η οποία φυσικά δεν υπόκειται στις απαγορεύσεις που ισχύουν για τις υπόλοιπες χώρες της ΕΕ.<br /> <br /> Εκτός από τα παραπάνω, η γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία κατηγορείται για πολλές άλλες παραβάσεις, οι οποίες ποτέ δεν βλέπουν τα φώτα της δημοσιότητας – όπως στο παράδειγμα της Porsche Cayene Turbo Diesel (4,1 λίτρα με 385 ίππους), όπου φυσικά κανένας δεν πιστεύει πως εκπέμπει μόνο 209 γραμμάρια CO2 ανά χιλιόμετρο.<br /> <br /> Εύλογα λοιπόν αναρωτιέται κανείς εάν η Γερμανία είναι η πλέον διεφθαρμένη χώρα του πλανήτη – ειδικά από το παράδειγμα της VW, το οποίο θεωρείται από τόσους πολλούς ως η κορυφή του παγόβουνου, χωρίς όμως ποτέ να αναφερθεί από τα γερμανικά ή, έστω, από τα ευρωπαϊκά ΜΜΕ. Εάν δεν πρόκειται λοιπόν για ένα<a href="http://www.analyst.gr/2010/08/15/1668/">καρτέλ</a>, για μία οργάνωση όπως η Μαφία που αποσιωπά τα πάντα, πως αλλιώς άραγε θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί;<br /> <br /> <b>Η εντιμότατη εταίρος μας</b><br /> <br /> Προφανώς, η γερμανική κυβέρνηση έχει τη δυνατότητα να εκβιάζει τους πάντες, προωθώντας μόνο τα δικά της εθνικά συμφέροντα, ακόμη και όταν πρόκειται για το περιβάλλον – κάτι που έχουμε διαπιστώσει πολλές φορές στην <a href="http://www.analyst.gr/2015/08/13/politiki-mastropeia/">Οικονομία</a>, όπου απομυζεί συστηματικά όλους τους εταίρους της, με υποχείριο την ΕΚΤ (<a href="http://www.analyst.gr/2015/06/14/to-vromiko-pistiko/">ανάλυση</a>).<br /> <br /> Ειδικότερα, στο παράδειγμα της ευρωπαϊκής κρίσης χρέους, ο βασικός κατηγορούμενος για όλα τα δεινά της Ευρώπης ήταν η Ελλάδα – ενώ ποτέ δεν ακούστηκε κάτι για την εγκληματική συμπεριφορά των τραπεζών, οι οποίες διασώθηκαν με τα χρήματα των φορολογουμένων.<br /> <br /> Παρά το ότι δε στις Η.Π.Α. η Bank of America τιμωρήθηκε με το ποσόν των 17 δις $ για τις ατασθαλίες της, η Deutsche Bank, η οποία «συνελήφθη» για πολύ περισσότερες και μεγαλύτερες παραβάσεις, δεν τιμωρήθηκε ανάλογα ποτέ και από κανέναν.<br /> <br /> Δύο μέτρα και δύο σταθμά χρησιμοποιεί λοιπόν η εντιμότατη εταίρος μας, η ηθικότατη καγκελάριος, απέναντι στην οποία υποκλίνεται η Κομισιόν, καθώς επίσης ο εύθικτος πρόεδρος της – ο οποίος δήθεν ανησυχεί για τη Δημοκρατία στην Ευρώπη, κατηγορώντας τη συμπεριφορά των Ευρωπαίων απέναντι στους πρόσφυγες.<br /> <br /> Ξεχνάει βέβαια πως, πριν από μερικούς μήνες, στραγγάλισε από κοινού με τους υπόλοιπους την Ελλάδα, εκβιάζοντας την κυβέρνηση της να υπογράψει ένα <a href="http://www.analyst.gr/2015/08/27/i-tripli-pagida/">θανατηφόρο μνημόνιο</a> – μέσω του οποίου θα λεηλατηθεί τόσο η δημόσια, όσο και η ιδιωτική περιουσία των Ελλήνων.<br /> <br /> <b>Η γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία</b><br /> <br /> Είναι γνωστό πως πρόκειται για έναν από τους σημαντικότερους κλάδους της χώρας, ειδικά όσον αφορά τις εξαγωγές – γεγονός που επεξηγεί τις προσπάθειες συγκάλυψης του σκανδάλου της VW, τόσο από την πολιτική, όσο και από αρκετά ΜΜΕ. Ειδικότερα (<a href="http://www.zerohedge.com/news/2015-09-22/why-volkswagen-systematically-important-germany-and-europe">πηγή</a>) τα εξής:<br /> <br /> (α) Το 2013 παράχθηκαν περί τα 13 εκ. οχήματα, τα οποία αντιστοιχούν στο 17% περίπου της παγκόσμιας παραγωγής – ενώ οι 21 από τους 100 κορυφαίους προμηθευτές της αυτοκινητοβιομηχανίας, προέρχονται από τη Γερμανία. Το 2014, ο τζίρος της βιομηχανίας αυτοκινήτων υπολογίσθηκε στα 384 δις €, αποτελώντας το 20% των συνολικών γερμανικών βιομηχανικών εσόδων ή το 2,7% του ΑΕΠ της χώρας.<br /> <br /> (β) Το 20% των γερμανικών εξαγωγών αφορά αυτοκίνητα και ανταλλακτικά – ενώ η Γερμανία είναι η νούμερο ένα αγορά της Ευρώπης στον τομέα των αυτοκινήτων. Το 20% των αυτοκινήτων παγκοσμίως έχει γερμανικό όνομα – ενώ το 77% των αυτοκινήτων που παράχθηκαν στη Γερμανία το 2014 προοριζόταν για τις διεθνείς αγορές.<br /> <br /> (γ) Καμία άλλη χώρα παγκοσμίως δεν χαρακτηρίζεται από μία τόσο μεγάλη συγκέντρωση επιχειρήσεων που σχετίζονται με το αυτοκίνητο – όπως φαίνεται από το γράφημα που ακολουθεί.<br /> <div> <br /> <div style="text-align: center;"> <a href="http://www.analyst.gr/wp-content/uploads/2015/09/%CE%93%CE%A1%CE%91%CE%A6%CE%97%CE%9C%CE%91-Volkswagen-%CE%93%CE%B5%CF%81%CE%BC%CE%B1%CE%BD%CE%AF%CE%B1.jpg"><img src="http://www.analyst.gr/wp-content/uploads/2015/09/%CE%93%CE%A1%CE%91%CE%A6%CE%97%CE%9C%CE%91-Volkswagen-%CE%93%CE%B5%CF%81%CE%BC%CE%B1%CE%BD%CE%AF%CE%B1.jpg" /></a></div> <div style="text-align: center;"> <br /></div> Περαιτέρω, ειδικά όσον αφορά τη VW, κατέχει το 10% των παγκοσμίων πωλήσεων αυτοκινήτων, με τζίρο που υπερβαίνει τα 200 δις € ετησίως (υψηλότερος από το ελληνικό ΑΕΠ) – ενώ το 70% των οχημάτων της πωλείται εκτός Γερμανίας. Απασχολεί περί τα 600.000 άτομα διεθνώς και περισσότερο από το 1/3 των ανθρώπων που εργάζονται στη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία εντός της χώρας (775.000).<br /> <br /> Ολοκληρώνοντας, ενώ ο χρηματοπιστωτικός τομέας είναι η κινητήρια δύναμη της αμερικανικής οικονομίας, η αυτοκινητοβιομηχανία είναι η αντίστοιχη της Γερμανίας – ειδικά όσον αφορά τις εξαγωγές, οι οποίες υπολογίζονται στο 40% του συνολικού γερμανικού ΑΕΠ. Επομένως, το πλήγμα θα είναι πολύ σοβαρό για τη χώρα – εάν φυσικά δεν ελαφρυνθεί από τις Η.Π.Α., έναντι ανίερων ανταλλαγμάτων.<br /> <br /> <b>Τα αμερικανικά πρόστιμα</b><br /> <br /> Η VW έχει παραβεί τον αμερικανικό νόμο «Clean Air Act», ο οποίος ισχύει από το 1963, γεγονός που σημαίνει ότι απειλείται με πρόστιμο ύψους 18 δις $ – έχοντας εν πρώτοις δημιουργήσει αποθεματικά 6,5 δις € για τα απαραίτητα μέτρα που θα ληφθούν, όσον αφορά τα «παράνομα» αυτοκίνητα που κυκλοφορούν ήδη στις Η.Π.Α. Αποθεματικά για τις κυρώσεις δεν έχουν ακόμη δημιουργηθεί.<br /> <br /> Εκτός από τους υπεύθυνους manager της εταιρείας, οι οποίοι θα τιμωρηθούν, με την ποινή για το αδίκημα της απάτης να συμπεριλαμβάνει χρηματική αποζημίωση, καθώς επίσης φυλάκιση έως πέντε έτη, το νομικό πρόσωπο, η επιχείρηση δηλαδή, είναι επίσης υπεύθυνη.<br /> <br /> <div style="text-align: center;"> <img height="399" src="http://www.analyst.gr/wp-content/uploads/2015/09/EXTRA-Volkswagen.jpg" width="640" /></div> <br /> Ειδικότερα, για κάθε μία επί μέρους παράβαση (εν προκειμένω πρόκειται για εκατομμύρια παραβάσεις), τα αμερικανικά δικαστήρια μπορούν να επιβάλλουν πρόστιμα έως και 10 εκ. € – ενώ ανάλογες τιμωρίες έχουν επιβληθεί σε γερμανικές επιχειρήσεις στο παρελθόν όπως στη Mercedes, στη Siemens, στην MAN και στη Ferrostaal, ορισμένες από τις οποίες είναι γνωστές για παγκόσμια σκάνδαλα δωροδοκιών, όπως συνέβη και στην Ελλάδα.<br /> <br /> Εν τούτοις, θεωρείται βέβαιο πως θα αναζητηθεί πολιτική λύση, αφού τα πρόστιμα θα μπορούσαν να ανέλθουν σε εκατοντάδες δισεκατομμύρια € (<a href="http://www.wiwo.de/unternehmen/auto/die-wichtigsten-antworten-zum-vw-skandal-experte-befuerchtet-dreistellige-milliardenstrafe/12347274.html">πηγή</a>), ενώ ίσως χρησιμοποιηθεί το σκάνδαλο για τον εκβιασμό της Γερμανίας στο θέμα της TISA/TTIP (<a href="http://www.analyst.gr/2015/05/16/ta-mistika-sxedia-tis-elite/">ανάλυση</a>) – ευρύτερα, για την προώθηση του οικονομικού ΝΑΤΟ (<a href="http://www.analyst.gr/2015/05/29/to-oikonomiko-nato/">ανάλυση</a>).<br /> <br /> Ως εκ τούτου, ο κίνδυνος να εκβιαστεί ολόκληρη η ΕΕ, λόγω της γερμανικής διαφθοράς, είναι εξαιρετικά μεγάλος – γεγονός που θα διαπιστωθεί πολύ σύντομα.<br /> <br /> <b>Επίλογος</b><br /> <br /> Χωρίς καμία αμφιβολία, η τελευταία χώρα που θα μπορούσε ποτέ να κατηγορήσει την Ελλάδα για φοροδιαφυγή, για διαφθορά ή για διαπλοκή είναι η Γερμανία – επίσης, η τελευταία που έχει δικαίωμα να της αρνηθεί τη <a href="http://www.dimotikoradiofono.gr/%CE%BF-%CE%BF%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CE%BD%CE%BF%CE%BC%CE%BF%CE%BB%CF%8C%CE%B3%CE%BF%CF%82-%CE%B2-%CE%B2%CE%B9%CE%BB%CE%B9%CE%AC%CF%81%CE%B4%CE%BF%CF%82-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%B5%CF%80/">διαγραφή</a> μέρους του χρέους, με τους όρους που εγκρίθηκαν στην ίδια το 1953.<br /> <br /> Δυστυχώς όμως, οι ελληνικές κυβερνήσεις δεν είχαν ποτέ το θάρρος να το επιδιώξουν (<a href="http://www.analyst.gr/2015/02/14/riziki-lisi-i-xreokopia/">ανάλυση</a>), υποκλινόμενες ανέκαθεν στη γερμανίδα καγκελάριο – ενώ φαίνεται πως καμία δεν ήταν και δεν είναι σε θέση να κατανοήσει πως η Ελλάδα οδηγείται στο γκρεμό, με αποκλειστικά δική τους υπευθυνότητα.<br /> <br /> Ακόμη δε και ο σημερινός πρωθυπουργός δεν δίστασε να κατηγορήσει τους Έλληνες, απευθυνόμενος στη διεθνή κοινότητα – ενώ επιβραβεύθηκε με μία <a href="http://www.analyst.gr/2015/09/21/i-defteri-efkairia/">δεύτερη ευκαιρία</a>, παρά τις κατηγορίες, καθώς επίσης τα απίστευτα λάθη του στο επτάμηνο που πέρασε. Ίσως όμως η κοινή γνώμη να είναι περισσότερο σοφή από εμάς, οπότε να έχει δίκιο, όσον αφορά τις κομματικές επιλογές της – κάτι που ευχόμαστε και ελπίζουμε φυσικά, θεωρώντας πως οι ατομικές απόψεις είναι πολύ λιγότερο ορθολογικές, σε σχέση με τις συλλογικές.<br /> <br /> Μέλει βέβαια να αποδειχθεί στους επόμενους μήνες – ενώ ασφαλώς η συγκυρία, το σκάνδαλο της VW δηλαδή, είναι εξαιρετικά θετική για την πατρίδα μας, αρκεί να χρησιμοποιηθεί σωστά από την πολιτική της ηγεσία. Σε κάθε περίπτωση, η Ελλάδα έχει την <a href="http://viliardos.analyst.gr/?p=1292">τρίτη και τελευταία</a> της ευκαιρία να ξεφύγει από την ολοκληρωτική καταστροφή – κάτι που ασφαλώς συνειδητοποιούν όλοι.</div> <br /> <a href="http://www.analyst.gr/author/vasilis-viliardos/"><b><span style="color: #990000;">Βασίλης Βιλιάρδος</span></b></a><br /> <a href="http://www.logiosermis.net/" target="_blank">πηγή</a>

Γερμανία: Ο μέγιστος απατεώνας...

Πολλοί αναρωτιούνται εάν η Γερμανία είναι η πιο διεφθαρμένη χώρα του πλανήτη, μετά τις αποκαλύψεις για την παραποίηση των εκπομπών καυσαε...

Διαβάστε την συνέχεια

Μια… εναλλακτική γεωπολιτική ερμηνεία για τη Συρία

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEijb2YDVQTW7G8MXjmoEL8woGQGUVUJcfxFYtt8yMo52spqgFApxIzc1wvZQP0z0VndoGK9qSstu9B7Yp7KUZVGPDdHz17nK-P0PRzHQllUGeSWJ5TtZRwju4aOu6dVMK5i0rlDh4hSqO4/s1600/toyrkia%252C+syria.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEijb2YDVQTW7G8MXjmoEL8woGQGUVUJcfxFYtt8yMo52spqgFApxIzc1wvZQP0z0VndoGK9qSstu9B7Yp7KUZVGPDdHz17nK-P0PRzHQllUGeSWJ5TtZRwju4aOu6dVMK5i0rlDh4hSqO4/s1600/toyrkia%252C+syria.jpg" /></a></div> <br /> <strong>Στο διάστημα 2011-14, στην Τουρκία συνέρευσαν 1,5 εκατ. Σύροι μετανάστες. Τον Οκτώβριο άλλες 40.000 μετανάστες πήγαν στην Τουρκία. «Γιατί όμως όλοι αυτοί οι άνθρωποι αποφάσισαν ξαφνικά να φύγουν από την Τουρκία και να μεταβούν στην Ευρώπη και όχι στις πλούσιες πετρελαιοπαραγωγές χώρες του Κόλπου ή το Ιράν;», αναφέρει πορτογαλικό μέσο.</strong><br /> Από το 2011 Τουρκία, Σαουδική Αραβία και Κατάρ, μη όντας ικανές, έκαστη με τις δικές της δυνάμεις, να ανατρέψει το καθεστώς Άσαντ, προσπάθησαν να πείσουν τον Αμερικανό πρόεδρο Ομπάμα για την ανάγκη ανατροπής του Σύρου προέδρου.<br /> <br /> <strong>Σύμφωνα με τον Έντουαρντ Σνόουντεν, το Ισλαμικό Κράτος είναι πνευματικό τέκνο της CIA, της Μοσάντ και της βρετανικής ΜΙ6. Η Χίλαρι Κλίντον είχε επανειλημμένα αναφέρει ότι το ΙΚ ελάμβανε οικονομική βοήθεια από Άραβες σεΐχηδες που επιδίωκαν την πτώση του Άσαντ.</strong><br /> Την ίδια ώρα το δίκτυο Al Jazeera του Κατάρ, παρουσίαζε εικόνες αναπήρων, καταστροφών και βιασμών. Ωστόσο, ο Αμερικανός πρόεδρος δεν απάντησε στις εκκλήσεις τους. Όλα αυτά άλλαξαν μετά την υπογραφή για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν, η οποία άλλαξε δραματικά την κατάσταση στη Μέση Ανατολή.<br /> <br /> <strong>Η ισορροπία δυνάμεων στην περιοχή που ήταν υπέρ του Ισραήλ, της Τουρκίας και της Σαουδικής Αραβίας, στην περιοχή, ανατράπηκε. Το Ιράν κατάφερε να αποφύγει την στρατιωτική αντιπαράθεση με τις ΗΠΑ και κατάφερε να πείσει την κυβέρνηση Ομπάμα να αποφύγει μια στρατιωτική επέμβαση στην Συρία.</strong><br /> Μετά την άνοδο στον θρόνο του νέου Σαουδάραβα βασιλιά Σαλμάν, ο φόβος ότι το Ιράν, με την υποστήριξη των ΗΠΑ, θα καταστεί και πάλι ο «κυρίαρχος» του Κόλπου και θα αποκτήσει κυρίαρχο ρόλο στην αγορά πετρελαίου, κυριάρχησε στο Ριάντ. Αυτός είναι και ο λόγος που οι Σαουδάραβες προσπαθούν να κρατήσουν χαμηλά τις τιμές του πετρελαίου.<br /> <br /> <strong>Επίσης, κατά τη διάρκεια της συνάντησης του Σαουδάραβα βασιλιά με τον Αμερικανό πρόεδρο, στο κοινό ανακοινωθέν δεν υπάρχει η παραμικρή αναφορά για το Ιράν και τις φιλοδοξίες του στην Συρία και την Υεμένη. Τον περασμένο Μάιο ΗΠΑ και Τουρκία συμφώνησαν τη δημιουργία μιας ζώνης ασφαλείας στο συριακό έδαφος, υποτίθεται για την προστασία των προσφύγων.</strong><br /> <strong><br /></strong> Ο Αμερικανός αντιπρόεδρος Μπάιντεν είχε άλλα σχέδια, όμως, προτείνοντας τη «βαλκανοποίηση» της Συρίας σε Αλεβιτική, Κουρδική και σουνιτικη ζώνη. Στο πλαίσιο αυτό του λεγόμενου «ελεγχόμενου χάους» της Μέσης Ανατολής, το Πεντάγωνο αναζητά τρόπους να κόψει την οδό του μεταξιού της Κίνας, ενώ ο Τούρκος πρόεδρος Ερντογάν αγωνίζεται να αποτρέψει το όνειρο των Κούρδων της Συρίας να δημιουργήσουν αυτόνομο μόρφωμα στη βόρεια Συρία.<br /> <br /> <!-- /metas --> <br /> <strong>Χρησιμοποιώντας την εκστρατεία των διεθνών μέσων ενημέρωσης υπέρ των προσφύγων, ο Ερντογάν προσπαθεί, απλώς, να απαλλαγεί από τους Κούρδους, ιδίως αυτούς στη χώρα του… καταλήγει η πορτογαλική ιστοσελίδα Publico.</strong><br /> <a href="http://www.defence-point.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Μια… εναλλακτική γεωπολιτική ερμηνεία για τη Συρία

Στο διάστημα 2011-14, στην Τουρκία συνέρευσαν 1,5 εκατ. Σύροι μετανάστες. Τον Οκτώβριο άλλες 40.000 μετανάστες πήγαν στην Τουρκία. «Γιατί...

Διαβάστε την συνέχεια

Παγίδα η συνεννόηση ΕΕ – Τουρκίας για το μεταναστευτικό;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjyz6cHVCSdRLypi7592ycpd0fuypFo-PhhHqjEa3nFBVlA-pDOzsiqIc6vdzA_YCTCdITyYj8sGC6VITNSZMgVFe0dBKzMizY2uRxaSSvj24oRZb0g1W4c-h1TfqO5WxAAKdJOH1s76zo/s1600/tsipras+merkel.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjyz6cHVCSdRLypi7592ycpd0fuypFo-PhhHqjEa3nFBVlA-pDOzsiqIc6vdzA_YCTCdITyYj8sGC6VITNSZMgVFe0dBKzMizY2uRxaSSvj24oRZb0g1W4c-h1TfqO5WxAAKdJOH1s76zo/s1600/tsipras+merkel.jpg" /></a></div> <br /> <blockquote class="tr_bq"> <b><i>Στην ειδησεογραφία της χθεσινής ημέρας, σημαντική θέση είχε το ταξίδι του πρωθυπουργού, Αλέξη Τσίπρα, στις Βρυξέλλες, με αφορμή τη διεξαγωγή της Συνόδου Κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το μεταναστευτικό, που εξελίσσεται στο κορυφαίο ζήτημα ασφαλείας της Ένωσης, καθώς την απειλεί με… ανεξέλεγκτη οπισθοδρόμηση, αφού οι συνθήκες που έχουν ψηφιστεί και ισχύουν, φαίνεται πως δεν λάμβαναν υπόψη μια προβλέψιμη πραγματικότητα, προτιμώντας την αντίστοιχη για την περίοδο διαπραγμάτευσης… εικονική. </i></b></blockquote> <strong>Του ΜΙΧΑΗΛ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ</strong><br /> «Είναι πολύ σημαντικό να υπάρξει συνεννόηση με τις χώρες διέλευσης και κυρίως με την Τουρκία», τόνισε ο Έλληνας πρωθυπουργός στις δηλώσεις του, ενώ η Γερμανίδα καγκελάριος, Άγκελα Μέρκελ, πρόσθεσε πως «χωρίς συνεννόηση με την Τουρκία, δεν μπορεί η ΕΕ να λύσει το πρόβλημα, μόνη της».<br /> <strong>Πολλοί έσπευσαν να εκφράσουν ικανοποίηση για την επίθεση που δέχθηκε η χώρα μας από τον ιδιόρρυθμο ηγέτη της Ουγγαρίας, ο οποίος κατηγόρησε τη χώρα μας ότι δεν είναι σε θέση να φυλάξει τα σύνορά της, προτείνοντας με επαρκή… φορτικότητα, την αποστολή «ευρωπαϊκών δυνάμεων» για να πετύχουν τον σκοπό αυτόν.</strong><br /> Ο πρωθυπουργός, Αλέξης Τσίπρας, τάχθηκε υπέρ της συνεννόησης «με τις χώρες διέλευσης και κυρίως με την Τουρκία» έτσι ώστε να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις περιορισμού των θυμάτων στο Αιγαίο και στη Μεσόγειο. Πρόκειται για μια – καταρχήν – πολιτικώς ορθή στάση, η οποία όμως θα πρέπει να προσεχθεί και να γίνει η απαραίτητη προετοιμασία από τα υπουργεία Εξωτερικών και Άμυνας, αφού εγκυμονεί κινδύνους, όπως δείχνει η Ιστορία της εμπλοκής ισχυρών παραγόντων-παικτών του διεθνούς συστήματος στην περιοχή…<br /> <br /> <strong>Αυτό που εννοούμε είναι σαφέστατο. Η Ιστορία των ελληνοτουρκικών σχέσεων υποδεικνύει, πως το ότι εμείς οι Έλληνες αντιμετωπίζουμε προβλήματα στις διμερείς μας σχέσεις με την Τουρκία (βλ. τουρκικός αναθεωρητισμός, για να μην παρεξηγηθούμε), δεν αφορά και πολύ τους υπόλοιπους, οι οποίοι και παγίως επιλέγουν μια «ισορροπημένη προσέγγιση», η οποία ρίχνει νερό στον μύλο των τουρκικών αναθεωρητικών σχεδιασμών, καθότι η ελληνική πλευρά είναι παγίως υπερασπιστής του status quo.</strong><br /> Εάν χαράξεις όμως μια «μέση γραμμή» ανάμεσα σε όσα η Τουρκία διεκδικεί (με τον γνωστό… «διπλωματικό» τρόπο) και στην καθεστηκυία τάξη που υπερασπίζει η Ελλάδα, αναγκαστικά, ένα μέρος των τουρκικών διεκδικήσεων νομιμοποιείται εμμέσως. Εάν δε συνυπολογίσουμε και το δεδομένο της υιοθέτησης μαξιμαλιστικών θέσεων προσβλέποντας σε μια διαδικασία διαπραγμάτευσης, τότε η Τουρκία πετυχαίνει «αναίμακτα» να συμπεριλαμβάνονται στη δική της πλευρά της μέσης γραμμής του διεθνούς παράγοντα, πολύ περισσότερα από το ελάχιστα αποδεκτό σενάριό της.<br /> <strong>Η ανωτέρω σχηματική περιγραφή της πραγματικότητας που βιώνει η Ελλάδα τις τελευταίες δεκαετίες, στόχο έχει να καταδείξει, ότι η όποια εμπλοκή ξένου παράγοντα στην περιοχή, ανεξαρτήτως του πόσο «αγνά» και «ανιδιοτελή» μπορεί να είναι τα κίνητρα (που δεν είναι…), μπορεί να δημιουργήσει σημαντικά προβλήματα και να οδηγήσει σε τετελεσμένα, εάν η ετοιμότητα και η εν γένει στάση της ελληνικής πλευράς δεν είναι αρκούντως προσεκτική.</strong><br /> Η αναφορά της Μέρκελ στην εκ των ων ουκ άνευ προϋπόθεση συνεννόησης με την Τουρκία, φροντίζοντας να προσθέσει ότι διαφορετικά η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν μπορεί να επιλύσει το ζήτημα, είναι αρκούντως «ύποπτη». Διότι δεν νοείται τέτοια επίδειξη ηττοπάθειας και εξάρτησης από την οποιαδήποτε χώρα, εκ μέρους της ισχυρότερης ηγεσίας χώρας-μέλους της Ένωσης, δηλαδή της γερμανικής.<br /> <div style="text-align: left;"> <strong><i>Εάν η Γερμανία όντως πιστεύει ότι το πρόβλημα δεν επιλύεται, ούτε δια της μεθόδου που προκρίνουν – προτείνουν οι Ούγγροι, με την παρουσία δηλαδή ευρωπαϊκών δυνάμεων στα εξωτερικά σύνορα της Ένωσης στο Αιγαίο, τότε υφίσταται ζήτημα με την πραγματική γεωπολιτική εμβέλεια του ευρωπαϊκού εγχειρήματος και όσοι σέβονται την εθνική τους κυριαρχία οφείλουν να προβούν σε αναθεωρήσεις. </i></strong></div> <!-- /metas --> <br /> Υπάρχει όμως και το ενδεχόμενο η διατύπωση της Μέρκελ να έχει άλλους στόχους, δηλαδή <strong>την αφορμή έναρξης μιας διαδικασίας που θα οδηγήσει σε ένα κάποιο «κλείσιμο» του ελληνοτουρκικού μετώπου,</strong> καθώς η περιοχή έχει και ενεργειακό ενδιαφέρον προσεχώς. Σε αυτό το σημείο όμως, επανερχόμαστε στα σε όσα αναφέρθηκαν παραπάνω…<br /> <a href="http://www.defence-point.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Παγίδα η συνεννόηση ΕΕ – Τουρκίας για το μεταναστευτικό;

Στην ειδησεογραφία της χθεσινής ημέρας, σημαντική θέση είχε το ταξίδι του πρωθυπουργού, Αλέξη Τσίπρα, στις Βρυξέλλες, με αφορμή τη διεξα...

Διαβάστε την συνέχεια

Volkswagen: Μία ακόμη μάχη στον αδυσώπητο πόλεμο ΗΠΑ-Γερμανίας ο οποίος μας αφορά

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgqsjkOiQ6wp0sr31mljwzsOijilfkEu5Tzj1dYrnVoMJ2WVlAtKF94kwuBzyeR-JkMvMRhN3JocP7wiXEkMcPhORtkIaaJcNFv4SkEJ70xQjj8xAbRgLKQVauM0XnfGf_MHESs5DYryoE/s1600/o+polemos+germanias+usa.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgqsjkOiQ6wp0sr31mljwzsOijilfkEu5Tzj1dYrnVoMJ2WVlAtKF94kwuBzyeR-JkMvMRhN3JocP7wiXEkMcPhORtkIaaJcNFv4SkEJ70xQjj8xAbRgLKQVauM0XnfGf_MHESs5DYryoE/s1600/o+polemos+germanias+usa.jpg" /></a></div> <br /> Ο πόλεμος μοιάζει αδυσώπητος. Και είναι μεταξύ της υπερδύναμης και του “καλού παιδιού” της το οποίο δεκαετίες τώρα είναι το πιο “έμπιστο” . Η υπόθεση του τεράστιου σκανδάλου της <strong>Volkswagen</strong>, δεν ειναι το πρώτο πλήγμα των ΗΠΑ κατά της “γερμανικής οικονομικής αυτοκρατορίας”. Τους τελευταίους μήνες έχουν προηγηθεί κι άλλες “επιθέσεις” της αμερικανικής υπερδύναμης στο Βερολίνο που σε πολλές περιπτώσεις έχει δείξει ότι θέλει να ξεφύγει από τον “έλεγχο” της Ουάσινγκτον. <br /> <br /> Την περασμένη άνοιξη οι αμερικανικές αρχές άρχισαν νέα έρευνα σε βάρος της γερμανικής τράπεζας <strong>Deutsche Bank</strong> για νομιμοποίηση εσόδων από εγκληματική δραστηριότητα από τη Ρωσία, μετά την απόπειρα χρηματισμού ενός χρηματομεσίτη στη Μόσχα.<br /> <br /> Τον Μάρτιο έγινε γνωστό ότι η <strong>“αμερικανική” Deutsche Bank</strong> απέτυχε παταγωδώς να περάσει τα “τέστ αντοχής” της Ομοσπονδιακής Τράπεζας των ΗΠΑ ,τα οποία έδειξαν ότι κινείται στο “κόκκινο” και θα είναι αδύνατον να αντέξει ενδεχόμενη νέα χρηματοπιστωτική κρίση.<br /> <br /> Η γερμανική τράπεζα δεν διαθέτει κανέναν μηχανισμό αντιμετώπισης έκτακτης κρίσης είπαν οι αμερικανοί.<br /> <br /> Οι αμερικανικές αρχές την ελέγχουν ακόμη για χειραγώγηση επιτοκίων, φορολογικές παραβάσεις και προβλήματα με υποθήκες!<br /> <br /> Η αμερικανική θυγατρική της Deutsche Bank ,θα χρειαστεί τουλάχιστον 1 δις δολάρια για την “εξυγίανσή” της,είχαν καταλήξει οι αμερικανικές αρχές.<br /> <strong><br /> Τον Απρίλιο, η Deutsche Bank </strong>συμφώνησε να καταβάλει πρόστιμο ύψους 2,5 δισεκ. δολαρίων για το σκάνδαλο χειραγώγησης του επιτοκίου διατραπεζικών χορηγήσεων Libor.<br /> <br /> Η σειρά σκανδάλων στην οποία έχει εμπλακεί η τράπεζα, όπως και τα δυσμενή οικονομικά αποτελέσματα της, οδήγησαν στην παραίτηση, τον Ιούνιο, των δύο συνδιευθυνόντων συμβούλων της Deutsche Bank.<br /> <br /> Σ΄ αυτά βέβαια προστίθεται η υπόθεση της Siemens που επίσης από τις ΗΠΑ ξεκίνησε . Και τώρα έρχεται και η απίστευτη αποκάλυψη για την Volkswagen .<br /> <br /> Οι Γερμανοί είναι γεγονός ότι δεν τα πηγαίνουν καθόλου καλά με την νομιμότητα. Εδώ στην Ελλάδα το ξέρουμε καλά. Ωστόσο το γεγονός ότι όλες οι μεγάλες αποκαλύψεις για τα γερμανικά σκάνδαλα ξεκινούν από τις ΗΠΑ, δεν μπορεί να είναι σύμπτωση.<br /> <br /> <strong>Γιατί οι αμερικανοί τράβανε τα “γερμανικά αυτιά”;</strong><br /> <br /> Η Γερμανία ήταν και είναι η χώρα βραχίονας των ΗΠΑ. Η χώρα που η Ουάσινγκτον …άφηνε στο πόδι της κάθε φορά που τα ενδιαφέροντά της την κρατούσαν απασχολημένη σ΄ άλλες γωνιές του πλανήτη. Οι δυο τους συνεργάστηκαν άψογα στη διάλυση χωρων , όπως η Γιουγκοσλαβία.<br /> <br /> Μόνο που η Γερμανία όλο και συχνότερα έδινε την εντύπωση ότι επιχειρεί την “αυτονόμησή” της. Στην περίπτωση της ελληνικής κρίσης δεν μπόρεσε πολλές φορές να κρύψει αυτή τη προσπάθεια . Όπως και η Ουάσινγκτον δεν μπόρεσε να κρύψει τη δυσαρέσκειά της. <strong>Η περιοδεία της Α.Μέρκελ στα Βαλκάνια</strong> ,οι υποσχέσεις ότι θα μεριμνήσει για να μπουν όλοι στην ΕΕ, τα “χάδια” και τα χαμόγελα έρχονται σε αντιπαράθεση με τις αμερικανικές δημόσιες παρεμβάσεις και νουθεσίες προς το Βερολίνο, να αλλάξει πολιτική στην Ευρώπη.<br /> <br /> Ίσως αποκορύφωμα της γερμανικής αλαζονείας να ήταν η προσπάθεια να υποθηκεύσει τα ελληνικά ενεργειακά αποθέματα στο Αιγαίο,μέσω του περίφημου ταμείου υποθηκών. Ακόμη και ο βρετανικός Guardian έγραψε ότι οι υποθήκες 50 δις που απαιτούν Μέρκελ και Σόϊμπλε δεν μπορεί παρά να αφορούν στους ελληνικούς υδρογονάνθρακες.<br /> <strong><br /> Ο πόλεμος ΗΠΑ-Γερμανίας θα μας απασχολήσει σύντομα. </strong>Το “πεδίο μάχης” δεν αποκλείεται να μεταφερθεί εντός ελληνικών συνόρων. Και ένα από τα σημεία αντιπαράθεσης θα είναι οι ελληνικοί εξοπλισμοί. Από την εποχή του Σημίτη η Ελλάδα στράφηκε σχεδόν ολοκληρωτικά προς το Βερολίνο. Το οποιο κάνει ότι περνά από το χέρι του για να μην χάσει την προνομιακή μετεχείριση που έχει στην Ελλάδα. Με οποιοδήποτε κόστος για την ελληνική αμυντική βιομηχανία, την καταστροφή της οποίας πολλές φορές δειχνει ότι επιθυμεί.<br /> <br /> Ωστόσο από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού φαίνεται ότι δεν είναι διατεθειμένοι να ανεχτούν περισσότερη “γερμανική αλαζονεία”. <br /> <br /> Ελπίζουμε να κατορθώσουμε να επωφεληθούμε από την κόντρα και να μην γίνουμε πάλι τα …μυρμήγκια που πάντα την πληρώνουν όταν οι ελέφαντες τσακώνονται.<br /> <br /> <a href="http://www.onalert.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Volkswagen: Μία ακόμη μάχη στον αδυσώπητο πόλεμο ΗΠΑ-Γερμανίας ο οποίος μας αφορά

Ο πόλεμος μοιάζει αδυσώπητος. Και είναι μεταξύ της υπερδύναμης και του “καλού παιδιού” της το οποίο δεκαετίες τώρα είναι το πιο “έμπιστο”...

Διαβάστε την συνέχεια

Έτσι έφτασαν τα ρωσικά μαχητικά (σχεδόν) απαρατήρητα στη Συρία

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh4ZeZhXaFp7zbjXBf8jQvykf2fskpGlSZkcwjlHXP9HRxxAwmCzpPl45A6Ao5V2DMuwk9py1SKCJ7ENtnRah05xmw2FqCNYfcsAE_Zs6P580UKyLn5AD1mkm0h0MGBs4gX5iKxocqgmhY/s1600/28+rwsika+aeroplana+stin+syria.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="214" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh4ZeZhXaFp7zbjXBf8jQvykf2fskpGlSZkcwjlHXP9HRxxAwmCzpPl45A6Ao5V2DMuwk9py1SKCJ7ENtnRah05xmw2FqCNYfcsAE_Zs6P580UKyLn5AD1mkm0h0MGBs4gX5iKxocqgmhY/s640/28+rwsika+aeroplana+stin+syria.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Δορυφορικές φωτογραφίες που κυκλοφόρησαν τις τελευταίες δυο μέρες δείχνουν 28 ρωσικά αεροσκάφη στην αεροπορική βάση al-Assad στη Λατάκια, στη δυτική Συρία.<br /> <br /> Ενώ οι δορυφορικές φωτογραφίες που κυκλοφόρησαν μας έδωσαν αρκετές λεπτομέρειες για τον εξοπλισμό των ρώσων στη Συρία προφανώς δεν βοηθησαν να απαντήσουν σε ενα βασικό ερώτημα: <strong>πώς κατάφεραν 28 μαχητικά αεροσκάφη να φτάσουν στη Συρία απαρατήρητα;</strong><br /> <strong><br /></strong> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://theaviationist.com/wp-content/uploads/2015/09/IAF-G550-961-2015-09-20_09_27-706x685.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://theaviationist.com/wp-content/uploads/2015/09/IAF-G550-961-2015-09-20_09_27-706x685.png" /></a></div> <br /> Σύμφωνα με μια πηγή (που επιθυμεί να διατηρήσει την ανωνυμία της), τα ρωσικά μαχητικά αεροσκάφη αναπτύχθηκαν στη Λατάκια κατα πάσα πιθανότητα πετώντας πολύ κοντά σε μεταγωγικα αεροσκάφη τα οποία εντοπίστηκαν να πηγαινοέρχονται στη Συρία απο το Flightradar24.com, κάτι που προτείνουν διάφοροι αναλυτές.<br /> <br /> Κάποιοι πιστεύουν ότι κατά τη διάρκεια της πτήσης τους, κάποια αν όχι όλα τα αεροσκάφη του σχηματισμού (ο σχηματισμός συμπεριλάμβανε ενα μεταγωγικό αεροσκάφος και τέσσερα μαχητικά), πιθανόν να έκαναν μια στάση στο Ιράν πριν εκπληρώσουν το τελευταίο σκέλος της διαδρομής προς τη Λατάκια. Αυτό θα μπορούσε να εξηγήσει επίσης γιατί κάποιοι παρατήρησαν μερικά Il-76s (που εχουν την δυνατότητα να να πετάξουν από τη Ρωσία στην Λατάκια ασταμάτητα) να σταματάνε στο Χαμαντάν στις 18 - 19 Σεπτεμβρίου, λίγο πριν αρχίσουν να εμφανίζοντα τα Sukhois στη βάση στη Λατάκια.<br /> <br /> Επίσης ενδιαφέρουσα είναι η δραστηριότητα αρκετών ισραηλινών αεροσκαφών, συμπεριλαμβανομένου ενός G550 "Nachshon Aitam,”ένα είδος μίνι-AWACS εξοπλισμένό με 2 κεραίες L-band, και στις δύο πλευρές της ατράκτου, και 2 κεραίες S-band, στη μύτη και στην ουρά του αεροσκάφους.<br /> Το G550, το λεγόμενο CAEW (Conformal Airborne Early Warning), ηταν σε αποστολή πάνω από την ανατολική Μεσόγειο στα ανοικτά του Λιβάνου στις 20 Σεπτεμβρίου (όπως φαίνεται στο Flightradar24.com ...). Τυχαίο;<br /> <br /> <a href="http://www.onalert.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Έτσι έφτασαν τα ρωσικά μαχητικά (σχεδόν) απαρατήρητα στη Συρία

Δορυφορικές φωτογραφίες που κυκλοφόρησαν τις τελευταίες δυο μέρες δείχνουν 28 ρωσικά αεροσκάφη στην αεροπορική βάση al-Assad στη Λατάκια,...

Διαβάστε την συνέχεια

Ορμπάν: Να δώσει η Ελλάδα τον έλεγχο των συνόρων της σε άλλες χώρες για να τα φυλάξουν

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiAjt4ho29VYNSMfiyqn8diTnSVbgu8B5KbiHOCgr4R-c41EO7hnj4R6wZhyBg8dr_bZDp5MOUBOqNITKPBhyorGc_sQC6fExw1Mb_x-RrgnG1_2XUzUTFvvKCYgUs5pXvDaifOm6zWjHo/s1600/o+oygkros+orban.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiAjt4ho29VYNSMfiyqn8diTnSVbgu8B5KbiHOCgr4R-c41EO7hnj4R6wZhyBg8dr_bZDp5MOUBOqNITKPBhyorGc_sQC6fExw1Mb_x-RrgnG1_2XUzUTFvvKCYgUs5pXvDaifOm6zWjHo/s1600/o+oygkros+orban.jpg" /></a></div> <br /> <b>Ο Ούγγρος πρωθυπουργός Βίκτορ Ορμπάν επιτίθεται για μια ακόμη φορά στην Ελλάδα, ζητώντας την παραχώρηση των ελληνικών συνόρων σε όποιες ευρωπαϊκές χώρες θα ήθελαν να αναλάβουν τη φύλαξή τους.</b><br /><br />Ο Ορμπάν ο οποίος έχει δεχθεί τις επικρίσεις της πλειονότητας των ευρωπαϊκών χωρών για τη στάση του στο προσφυγικό ζήτημα προτίθεται μάλιστα να παρουσιάσει την πρότασή του στην αποψινή Σύνοδο Κορυφής για το προσφυγικό.<br /><br />Όπως είπε μιλώντας σε δημοσιογράφους «Δεν αμφισβητώ το δικαίωμα της Γερμανίας να ορίζει τις ηθικές απαιτήσεις της, κυρίως όσον αφορά την ίδια. Και αν ληφθεί η απόφαση να τους αφήσουν να περάσουν όλοι (οι πρόσφυγες) ή να μην δεχτούν κανένα, εμείς θα δεχτούμε την απόφαση αυτή ως μια απόφαση της Γερμανίας». Όμως, διευκρίνησε όποια απόφαση κι αν λάβει η Γερμανία, αυτή θα πρέπει να ισχύει μόνο για αυτήν, αυτό ζητάω. Δεν μπορούμε να βλέπουμε τον υπόλοιπο κόσμο με τη ματιά της Γερμανίας, κατέληξε.<br /><br />Ο Ορμπάν είπε ότι στην αποψινή έκτακτη σύνοδο κορυφής της ΕΕ σκοπεύει να καταθέσει έξι προτάσεις για την επίλυση της μεταναστευτικής κρίσης στην Ευρώπη. Μεταξύ άλλων θα εισηγηθεί να προταθεί στην Ελλάδα η δυνατότητα να παραχωρήσει τον έλεγχο των συνόρων της στις ευρωπαϊκές χώρες που θα ήθελαν να αναλάβουν ένα τέτοιο έργο. Παράλληλα, προτείνει να δημιουργηθεί ένα ευρωπαϊκό ταμείο με πόρους 3 δισεκ. ευρώ για να στηριχθούν οι χώρες που γειτονεύουν με τη Συρία.<br /><br /><a href="http://www.newsbomb.gr/">πηγή</a>

Ορμπάν: Να δώσει η Ελλάδα τον έλεγχο των συνόρων της σε άλλες χώρες για να τα φυλάξουν

Ο Ούγγρος πρωθυπουργός Βίκτορ Ορμπάν επιτίθεται για μια ακόμη φορά στην Ελλάδα, ζητώντας την παραχώρηση των ελληνικών συνόρων σε όποιες ε...

Διαβάστε την συνέχεια

Λεβέντης στα λόγια

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjwV-MwkgHmOo27_ci9-VCIkX1gGi6UL0VFWbNDqZKzfkls_myvxPzgEnYb79aCRlQd805VHDHmkrMiHSdrW5wkvjF1cN6_L-VAFug4InWww2fgZByhOKuinkGkl9pwa-PMkipka5BPw3w/s1600/lebentis+sta+logia.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjwV-MwkgHmOo27_ci9-VCIkX1gGi6UL0VFWbNDqZKzfkls_myvxPzgEnYb79aCRlQd805VHDHmkrMiHSdrW5wkvjF1cN6_L-VAFug4InWww2fgZByhOKuinkGkl9pwa-PMkipka5BPw3w/s1600/lebentis+sta+logia.jpg" /></a></div> <br /> <strong>Ο φανατικός πολέμιος της οικογενειοκρατίας έδωσε έδρα στον θετό γιο του Μ. Γεωργιάδη</strong><br /> <br /> Νίκος Σταυρουλάκης<br /> <br /> Από την πρώτη μέρα άρχισε να διαψεύδεται ο πρόεδρος της Ενωσης Κεντρώων Βασίλης Λεβέντης. Ενώ έως την Κυριακή δήλωνε ότι οι βουλευτές του κόμματός του θα παραδώσουν (ανεξαιρέτως) τις έδρες τους στους επόμενους της λίστας του ψηφοδελτίου μετά τους πρώτους έξι μήνες, χθες «έκλεισε το μάτι» στους πιο στενούς συνεργάτες του. Σε συνέντευξή του είπε ότι η εναλλαγή των βουλευτών κάθε εξάμηνο θα τηρηθεί, εκτός εξαιρέσεων, καθώς «οι βουλευτές θα αξιολογηθούν για το έργο τους»...<br /> <br /> Πάντως, οι έδρες έχουν κλειδώσει και η Ε.Κ. εκπροσωπείται στη Βουλή με εννέα βουλευτές. Μεταξύ αυτών, στην Α' Αθηνών είναι και ο θετός γιος του Μάριος Γεωργιάδης (γιος της γυναίκας του από προηγούμενο γάμο της), παρότι ο κ. Λεβέντης είχε διαβεβαιώσει ότι δεν θα εκλεγούν συγγενείς του! Και να σκεφτεί κανείς ότι όλα αυτά τα χρόνια που πάλευε να μπει στη Βουλή είχε μόνιμα στο στόχαστρό του την... οικογενειοκρατία!<br /> <br /> Τις άλλες έδρες καταλαμβάνουν οι εξής: Στη Β' Αθηνών ο ίδιος ο κ. Λεβέντης και ο δικηγόρος Γιώργος Καρράς. Στη λίστα τρίτος είναι ο Νίκος Χατζηαθανασίου, που θα εκλεγεί μόνο αν ο Βασίλης Λεβέντης επιλέξει τελικά την Α' Θεσσαλονίκης. Στη Β' Πειραιώς η επιχειρηματίας Θεοδώρα Μεγαλοοικονόμου και στην Αττικής ο Δημήτριος Καβαδέλλας.<br /> Στην Α' Θεσσαλονίκης μετά τον κ. Λεβέντη ακολουθεί ο Γιάννης Σαρίδης και στη Β' Θεσσαλονίκης εκλέγεται ο Αριστείδης Φωκάς. Τις άλλες δύο έδρες καταλαμβάνουν στις Σέρρες ο Αναστάσιος Μεγαλομύστακας και στην Πέλλα ο Δημήτρης Δουλκερίδης.<br /> <strong>Ενωση Κεντρώων: Την προσγείωσε η Θεσσαλονίκη!</strong><br /> Προέβλεπε ότι θα πετύχει διψήφια εκλογικά ποσοστά και ζητούσε από τους πολίτες να τον ψηφίσουν, προκειμένου να εκλέξει τρεις βουλευτές στη Θεσσαλονίκη! Ολο το προηγούμενο διάστημα έκανε τα πάντα για να ανεβάσει τα ποσοστά του στη συμπρωτεύουσα, από εμφανίσεις μετά... δακρύων μέχρι ποιητικές υποσχέσεις για μετονομασία της πόλης.<br /> <br /> Τελικά, η Θεσσαλονίκη μπορεί να ενίσχυσε την Ενωση Κεντρώων, αλλά μάλλον δεν εκπλήρωσε τις μεγάλες προσδοκίες του Βασίλη Λεβέντη. Παρά τις τυμπανοκρουσίες, η συμπρωτεύουσα έδωσε ποσοστό 6,77% στην Ενωση Κεντρώων στην Α' Θεσσαλονίκης, μάλλον «προσγειώνοντας» τον αειθαλή πολιτικό. Αυτό δείχνουν και τα νούμερα: η Ενωση Κεντρώων έλαβε στην Α' Θεσσαλονίκης 6,77%, από 5,12% τον Ιανουάριο, ενώ στη Β' Θεσσαλονίκης συγκέντρωσε 6,01%, από 4,05% στις προηγούμενες εκλογές, εκλέγοντας τελικά δύο βουλευτές - έναν σε κάθε εκλογική περιφέρεια.<br /> <strong>Προβληματισμός</strong><br /> Βέβαια, η επιτυχία να βρεθεί τελικά -έπειτα από πολλές δεκαετίες στο περιθώριο- η Ενωση Κεντρώων στο ελληνικό Κοινοβούλιο έχει σκεπάσει τον όποιον προβληματισμό προκάλεσαν μετεκλογικά τα νούμερα στην Α' Θεσσαλονίκης, όπου μάλιστα ήταν πρώτος στη λίστα ο πρόεδρος.<br /> «Η Θεσσαλονίκη είναι η πατρίδα μου - το λέω με συγκίνηση» είπε ο Βασίλης Λεβέντης σε μία από τις συνεντεύξεις του την τελευταία εβδομάδα πριν από τις εκλογές, ξεσπώντας στον «αέρα» σε λυγμούς και πρόσθεσε: «Υποσχέθηκα να την ονομάσω "ιερά πόλη της Θεσσαλονίκης", γιατί σήκωσε ένα παιδί από τα αζήτητα, το ύψωσε και τώρα υποχρεώνεται όλη η Ελλάδα να τον έχει στην κεντρική πολιτική σκηνή, τον Βασίλη Λεβέντη. Για τη Θεσσαλονίκη επιφυλάσσομαι για πολλά πράγματα».<br /> <br /> <a href="http://www.dimokratianews.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Λεβέντης στα λόγια

Ο φανατικός πολέμιος της οικογενειοκρατίας έδωσε έδρα στον θετό γιο του Μ. Γεωργιάδη Νίκος Σταυρουλάκης Από την πρώτη μέρα άρχισε να ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ροδόπη: Έμεινε χωρίς Χριστιανό βουλευτή

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhF8swnIOaqb0sL1I_eNPK89u5eXc7v0QVO0MVScJkAW44aMvYl2PReOv69hiSzoqmCLoHKWEoxBiD0M9zgAK8F0000KOVUnIHmF5jREBmXyAKZiAIam8ru8qK8erwKFZaEnCajI-dE55M/s1600/h+rodopi+xwris+xristiano+boyleyti.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhF8swnIOaqb0sL1I_eNPK89u5eXc7v0QVO0MVScJkAW44aMvYl2PReOv69hiSzoqmCLoHKWEoxBiD0M9zgAK8F0000KOVUnIHmF5jREBmXyAKZiAIam8ru8qK8erwKFZaEnCajI-dE55M/s1600/h+rodopi+xwris+xristiano+boyleyti.jpg" /></a></div> <br /> <strong>Πρωτοφανές! Η πλέον ευαίσθητη (!) περιοχή της χώρας θα εκπροσωπείται από τρεις ύποπτους Μουσουλμάνους</strong><br /> Του Ανδρέα Καψαμπέλη<br /> Χωρίς χριστιανό βουλευτή μένει η πιο ευαίσθητη -από εθνικής πλευράς- περιοχή της χώρας, η Ροδόπη, εξαιτίας των άδικων ρυθμίσεων του εκλογικού νόμου. Αντίθετα, και οι τρεις βουλευτές του νομού (δύο του ΣΥΡΙΖΑ και ένας από το Ποτάμι) είναι μουσουλμάνοι, με αποτέλεσμα, εκτός των άλλων, η οριακή πλειοψηφία (155 έδρες) της νέας κυβέρνησης να εξαρτάται σε ειδικές περιπτώσεις από αυτούς!<br /> <br /> Σύμφωνα με τα τελικά αποτελέσματα, ο ΣΥΡΙΖΑ ήρθε πρώτος στη Ροδόπη με 39,51% και εξέλεξε τους Μουσταφά Μουσταφά και Αϊχάν Καραγιουσούφ. Ομως, αν και η Ν.Δ. ήρθε δεύτερο κόμμα με 22,67%, δεν εκλέγεται βουλευτής ο Ευριπίδης Στυλιανίδης. Την άλλη έδρα παίρνει -μολονότι είναι τρίτο κόμμα, με 16,91%- το Ποτάμι, εκλέγοντας τον Ιλχάν Αχμέτ.<br /> Αυτή η στρέβλωση οφείλεται στους μηχανισμούς εξομάλυνσης που προβλέπει το εκλογικό σύστημα για την κατανομή των εδρών ανά την Ελλάδα. Ανάλογες αδικίες παρατηρούνται και σε άλλες περιοχές, όπου συμβαίνει να εκλέγουν βουλευτές κόμματα με ελάχιστη δύναμη, ενώ, αντιθέτως, μένουν δίχως εκπροσώπηση άλλα με υψηλότερο ποσοστό.<br /> <br /> <strong>Η Αγκυρα</strong><br /> Η περίπτωση της Ροδόπης, όμως, είναι πολύ ιδιαίτερη λόγω των πληθυσμιακών συνθηκών στην περιοχή και της προσπάθειας της Αγκυρας να χρησιμοποιήσει τους Ελληνες μουσουλμάνους για τα ύπουλα παιχνίδια της εις βάρος της χώρας μας. Μάλιστα, είναι η πρώτη φορά που η Ροδόπη μένει δίχως χριστιανό βουλευτή από κανένα κόμμα! Ακόμα μεγαλύτερη είναι η ειρωνεία της (εκλογικής) τύχης, διότι στις τριεδρικές προβλέπεται ότι η κατανομή των εδρών γίνεται αναλογικά, με βάση τη δύναμη των κομμάτων εντός του νομού, πλην ακραίων εξαιρέσεων, όταν δεν συμπληρώνεται το μπόνους για το πρώτο κόμμα. Μια τέτοια εξαίρεση προέκυψε τώρα, κι έτσι ο Αϊχάν Καραγιουσούφ «έκλεψε» την έδρα από τον Ευριπίδη Στυλιανίδη.<br /> <br /> Πέρα από τις ανισορροπίες του εκλογικού συστήματος, η περίπτωση της Ροδόπης συνοδεύεται και από ένα σοβαρό παρασκήνιο. Στις εκλογές του Ιανουαρίου, ο ΣΥΡΙΖΑ -στην προσπάθειά του να έρθει πρώτο κόμμα- ανέτρεψε την πάγια τακτική όλων των κομμάτων να συμπεριλαμβάνουν το πολύ έναν «ισχυρό» μουσουλμάνο υποψήφιο στους νομούς με έντονο μειονοτικό στοιχείο. Ετσι, στη Ροδόπη, εκτός από τον Αϊχάν Καραγιουσούφ, που ήταν ήδη βουλευτής, συμπεριέλαβε και τον Μουσταφά Μουσταφά. Την ίδια ώρα, είχαν αποκλειστεί τοπικά στελέχη που διακρίνονταν για τις πατριωτικές απόψεις τους, προκαλώντας την αντίδραση ακόμη και του (μετέπειτα υπουργού Εξωτερικών) Νίκου Κοτζιά! Τόσο ο Καραγιουσούφ όσο και Μουσταφά είναι γνωστοί για την ευθυγράμμισή τους με την Αγκυρα και τις στενές σχέσεις τους με το τουρκικό προξενείο, καθώς και για τη στήριξη που είχαν προσφέρει στις ευρωεκλογές στο τουρκόφιλο κόμμα DEB, που ξεπέρασε στη Ροδόπη το 42%.<br /> <br /> Οσο για τον Ιλχάν Αχμέτ, κινείται και αυτός στο ίδιο μήκος κύματος. Από τη Ν.Δ. κατά το παρελθόν είχε μεταπηδήσει στη Δημοκρατική Συμμαχία της Ντόρας Μπακογιάννη, στη συνέχεια δοκίμασε την τύχη του με τη ΔΗΜ.ΑΡ. του Φώτη Κουβέλη και, όταν απέτυχε κι εκεί, βρήκε στέγη στο Ποτάμι του Σταύρου Θεοδωράκη. Τον Ιανουάριο δεν κατάφερε να εκλεγεί βουλευτής, αλλά τώρα η πτώση των ποσοστών του κόμματος τον ευνόησε, καθώς αυτός αύξησε τις ψήφους του στον μουσουλμανικό πληθυσμό.<br /> <br /> <strong>Ο Στυλιανίδης</strong><br /> Από την πλευρά του, ο κ. Στυλιανίδης εξέφρασε την ανησυχία του για το γεγονός ότι ο εκλογικός νόμος «στέρησε την έδρα από τη Ροδόπη, ακυρώνοντας τη δίκαιη και ισόρροπη εκπροσώπηση χριστιανών και μουσουλμάνων, που επί χρόνια με επίμονους αγώνες κατοχύρωνα» και σεβόμενος το εκλογικό αποτέλεσμα διατύπωσε την ευχή «η τοπική κοινωνία και η πατρίδα να μην πληρώσουν ακριβότερα το τίμημα εσφαλμένων επιλογών και κακών εκλογικών συστημάτων».<br /> <br /> <a href="http://www.dimokratianews.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Ροδόπη: Έμεινε χωρίς Χριστιανό βουλευτή

Πρωτοφανές! Η πλέον ευαίσθητη (!) περιοχή της χώρας θα εκπροσωπείται από τρεις ύποπτους Μουσουλμάνους Του Ανδρέα Καψαμπέλη Χωρίς χριστι...

Διαβάστε την συνέχεια