Η επαναπροσέγγιση αλλάζει τα ενεργειακά δεδομένα σε βάρος της Ελλάδας;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhD2AAYWlFu6f4XLfFYXjARaFTfOXyLXrkNphLk_VnlJbzb3qEJRbT5WLMNVFBW4CX6k1hKgAZv1BBYRHSE9ZcU8C09r_E2Zeo7-yX68mPoi01GvoFV4tFsLPxr8QJ9i84D-ExU44yxDh0/s1600/international++gas+pipeline+projects.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhD2AAYWlFu6f4XLfFYXjARaFTfOXyLXrkNphLk_VnlJbzb3qEJRbT5WLMNVFBW4CX6k1hKgAZv1BBYRHSE9ZcU8C09r_E2Zeo7-yX68mPoi01GvoFV4tFsLPxr8QJ9i84D-ExU44yxDh0/s1600/international++gas+pipeline+projects.jpg" /></a></div> <br /> <br /> Όπως φαίνεται η ελληνική πλευρά θα πρέπει να μειώσει δραματικά τις όποιες ελπίδες είχε μέχρι τώρα για μια ενεργειακή συνεργασία με το Ισραήλ και για την κατασκευή ενός ενεργειακού αγωγού που θα μετέφερνε το φυσικό αέριο της ισραηλινής ΑΟΖ μέσω Κύπρου και Ελλάδας προς την Δύση.<br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://nikosxeiladakis.gr/wp-content/uploads/2015/12/foto-2.jpg?737278" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://nikosxeiladakis.gr/wp-content/uploads/2015/12/foto-2.jpg?737278" /></a></div> <br /> Όλα αυτά τα σχέδια είναι υπό κατάρρευση μετά την ταχύτατη επαναπροσέγγιση Τουρκίας Ισραήλ, με τις αμερικανικές ευλογίες και με βασικό αντικείμενο τα κοιτάσματα φυσικού αερίου στην περιοχή Λεβιάθαν της ισραηλινής ΑΟΖ. Σύμφωνα με τις δημοσιογραφικές πληροφορίες από τουρκικής πλευράς, θα επισπευστούν οι εργασίες της κατασκευής του ενεργειακού αγωγού Ισραήλ – Τουρκίας που θα μεταφέρει τεράστιες ποσότητες φυσικού αερίου στην Τουρκία. Η επίσπευση αυτή καθώς και η επαναπροσέγγιση των δυο χωρών επιβλήθηκε μετά την κρίση Τουρκίας Ρωσίας και την κρεμάμενη απειλή να μείνει η Τουρκία χωρίς καύσιμα από τυχόν νέες ρωσικές κυρώσεις σε βάρος τη Τουρκίας.<br /> <br /> Εδώ φάνηκε για άλλη μια φορά το πόσο μας υπολόγιζαν στο Τελ Αβίβ, παρά τις επανειλημμένες επισκέψεις Ελλήνων κυβερνητικών παραγόντων στο Ισραήλ για μια στερέωση της ενεργειακής συνεργασίας των δυο χωρών, (ποιος θα υπολογίσει σοβαρά μια χώρα που βρίσκεται στην ουσία υπό κατοχή ?). Η άμεση προτεραιότητα των Ισραηλινών ήταν η επαναπροσέγγιση με την Άγκυρα, καθώς το περιβάλλον τους γίνεται όλο και πιο «καυτό» και οι Ισραηλινοί αισθάνονται να ξεπερνιούνται συχνά από τις εξελίξεις.<br /> <br /> Όπως αναφέρεται, μέσα στο 2016 θα υπογραφούν όλες οι συμφωνίες για την ενεργειακή συνεργασία Τουρκίας Ισραήλ με τις τουρκικές προσδοκίες να έρθουν στην Τουρκία περί τα 250 εκατομμύρια κυβικά φυσικού αερίου από τα ισραηλινά κοιτάσματα. Ο ενεργειακός αγωγός υπολογίζεται να έχει μήκος 475 χιλιόμετρα και θα συνδέει άμεσα ενεργειακά το Ισραήλ με την Τουρκία. Στην Άγκυρα προσδοκούν ότι το ισραηλινό αέριο θα μπορέσει να λύσει τα όποια προβλήματα τυχόν παρουσιαστούν από την πιθανή έλλειψη του ρωσικού φυσικού αερίου. Ήδη οι ενεργειακοί προσανατολισμοί της Τουρκίας στρέφονται προς τον νότο, αντί του βορρά, (Ρωσίας ) και τη ανατολής, (Ιράν).<br /> <br /> Από εδώ και πέρα γεννούνται πολλά ερωτήματα που θα πρέπει να μας απασχολήσουν άμεσα. Και πρώτο και κυριότερο τι θα γίνει με την υπόθεση της ελληνικής ΑΟΖ μετά τις υπογραφείσες συμφωνίες συνεργασίας Ελλάδας -Κυπριακής Δημοκρατίας –Αιγύπτου ? Δεύτερο ερώτημα τι προεκτάσεις στο στρατηγικό πεδίο θα έχει η επαναπροσέγγιση Τουρκίας Ισραήλ και πως θα επηρεάσει τις εξελίξεις στην Συρία με την ολοένα και μεγαλύτερη ρωσική στρατιωτική παρουσία.<br /> <br /> Υπάρχει και το ερώτημα που επίσης θα πρέπει να λάβουμε υπόψη, το κατά πόσο θα προχωρήσει αυτή η επαναπροσέγγιση. Ήδη από τουρκικής πλευράς υπάρχουν πολλές αντιδράσεις καθώς η εικόνα του μεγάλου «σουλτάνου» Ερντογάν προστάτη των Παλαιστινίων, καταρρέει με πάταγο!<br /> <br /> Όλα αυτά είναι εν εξέλιξη και θα πρέπει να τα παρακολουθούμε συνεχώς. Αλλά ποιοι θα τα παρακολουθούν και ποιοι θα μπορέσουν να αρθρώσουν ουσιαστικό λόγο από ελληνικής πλευράς ;<br /> <br /> ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ<br /> <br /> <a href="http://nikosxeiladakis.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Η επαναπροσέγγιση αλλάζει τα ενεργειακά δεδομένα σε βάρος της Ελλάδας;

Όπως φαίνεται η ελληνική πλευρά θα πρέπει να μειώσει δραματικά τις όποιες ελπίδες είχε μέχρι τώρα για μια ενεργειακή συνεργασία με το Ισ...

Διαβάστε την συνέχεια

Επαναπροσέγγιση Τουρκίας - Ισραήλ και η Ελλάδα που βρίσκεται;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEirfcFJ4KjRvPRGOxMXM9KfDBL-2OnxgSSkdpuoJdguUiykIKClXsxghCcUlN8ZHIAGv4LA8helRQAj6cGIAvK7O3nFYPuVox6f26APWAsBBSyrRhD_moj79bO4ac0HtJmzmb5Z1ZBQuCw/s1600/epanaproseggisi+toyrkias+israil.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEirfcFJ4KjRvPRGOxMXM9KfDBL-2OnxgSSkdpuoJdguUiykIKClXsxghCcUlN8ZHIAGv4LA8helRQAj6cGIAvK7O3nFYPuVox6f26APWAsBBSyrRhD_moj79bO4ac0HtJmzmb5Z1ZBQuCw/s1600/epanaproseggisi+toyrkias+israil.jpg" /></a></div> <br /> <br /> Εδώ και καιρό είχαμε μηνύματα για επικείμενη επαναπροσέγγιση της Τουρκίας με το Ισραήλ, αλλά κάνεις δεν τα έδινε σημασία παρά του ότι μια τέτοια επαναπροσέγγιση επηρεάζει άμεσα όλα τα στρατηγικά σχέδια της Ελλάδας για πολύ σημαντικά θέματα όπως η ΑΟΖ, το ενεργειακό, το κυπριακό, το προσφυγικό, αλλά και τις πολύ λεπτές γεωστρατηγικές ισορροπίες στην περιοχή.<br /> <br /> Σημαντικό είναι να τονίσουμε πως σύμφωνα με την φιλοκυβερνητική τουρκική εφημερίδα Yeni Şafak, την επαναπροσέγγιση επιτάχυνε και η τελευταία σύσκεψη στην Αθήνα μεταξύ Ελλάδας, Κύπρου και Αιγύπτου, για την εκμετάλλευση των ενεργειακών κοιτασμάτων στην Α. Μεσόγειο.<br /> <br /> Γεγονός είναι πως η Τουρκία σε μια βεβιασμένη προσπάθεια να ξεπεράσει την μεγάλη απομόνωση που έχει οδηγήσει η πολιτική του Ερντογάν και κυρίως να λύσει το ακανθώδες ενεργειακό της πρόβλημα που όλο και μεγαλώνει και απειλεί με πλήρη κατάρρευση την τουρκική οικονομία, επιχειρεί μια σημαντική στροφή στην εξωτερική της πολιτική παρά τις κατά καιρούς σφοδρές επικρίσεις του ίδιου του Ερντογάν στην πολιτική του Ισραήλ έναντι της Γάζας και των Παλαιστινίων.<br /> <br /> Όπως αναφέρει το παρασκήνιο της τουρκικής πρωτεύσας, εδώ και καιρό διεξάγονταν υπό έντονη αμερικανική πίεση μυστικές συνομιλίες μεταξύ της ΜΙΤ και της MOSSAD με αντικείμενο την αποκατάσταση των σχέσεων των δυο χωρών μετά την κρίση που είχε προκληθεί πριν από λίγα χρόνια με την υπόθεση του πλοίου Mavi Marmara.<br /> <br /> Σημαντικό βήμα προς την κατεύθυνση της εξομάλυνσης των σχέσεων ήταν η για πρώτη φορά συνέντευξη που έδωσε ο Ερντογάν όταν βρέθηκε στο Παρίσι για την παγκόσμια συνδιάσκεψη για το Κλίμα, στο ισραηλινό ραδιόφωνο Kol İsrael, όπου δήλωσε ότι θα πρέπει να εξομαλυνθούν οι σχέσεις των δυο χωρών.<br /> <br /> Στις δηλώσεις αυτές προηγήθηκαν δηλώσεις του Ισραηλινού προέδρου, Βενιαμίν Νετανιάχου στις 9 Δεκεμβρίου όπου ανέφερε ότι το Ισραήλ είναι πρόθυμο να συνεργαστεί με την Τουρκία στην εξόρυξη του φυσικού αερίου στην Α. Μεσόγειο και στην παροχή μεγάλων ποσοτήτων στην τουρκική αγορά.<br /> <br /> Επίσης σημαντικό βήμα προς την επαναπροσέγγιση ήταν και η πρόσφατη εκλογή του νέου αρχηγού της Mossad, του Yossi Cohen, ο οποίος είναι υποστηρικτής της αποκατάστασης των σχέσεων Τουρκιάς Ισραήλ και την διεύρυνσης της συνεργασίας εν όψει σημαντικών εξελίξεων στην περιοχή.<br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://nikosxeiladakis.gr/wp-content/uploads/2015/12/foto2-2.jpg?737278" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://nikosxeiladakis.gr/wp-content/uploads/2015/12/foto2-2.jpg?737278" /></a></div> <br /> Βέβαια θα πρέπει να τονιστεί πως δεν είναι σίγουρο πως θα εξελιχτεί αυτή η προσπάθεια επαναπροσέγγισης και σαν αντιστάθμισμα στην ολοένα και μεγαλύτερη διείσδυση της Ρωσίας στην περιοχή και δεν είναι σίγουρο πως ξεπεράστηκαν όλα τα εμπόδια για την πλήρη αποκατάσταση των σχέσεων και πολύ περισσότερο για την ανοικοδόμηση του άξονα Τουρκίας Ισραήλ που είχε κυριαρχήσει τις προηγούμενες δεκαετίες στην περιοχή.<br /> <br /> Όπως τονίζεται μια αποκατάσταση των σχέσεων της Τουρκίας με το Ισραήλ θα εκθέσει τον Ερντογάν στο εσωτερικό της Τουρκίας καθώς εδώ και χρόνια προβάλλεται σαν ο ηγέτης του μουσουλμανικού κόσμου και παράλληλα θα προκαλέσει έντονες αντιδράσεις μέσα στο κόμμα του από πολλά στελέχη που αντιτίθενται σφοδρά σε οποιοδήποτε προσέγγιση με το Ισραήλ ενώ προβλέπονται έντονες και οι αντιδράσεις της παλαιστινιακής Χαμάς.<br /> <br /> Το πολύ άσχημο είναι πως η Ελλάδα παρακολουθεί όλες αυτές τις εξελίξεις σαν απλός θεατής, βυθισμένη στην μνημονιακή της μιζέρια.<br /> <br /> Ως πότε ?<br /> <br /> ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ<br /> <a href="http://nikosxeiladakis.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Επαναπροσέγγιση Τουρκίας - Ισραήλ και η Ελλάδα που βρίσκεται;

Εδώ και καιρό είχαμε μηνύματα για επικείμενη επαναπροσέγγιση της Τουρκίας με το Ισραήλ, αλλά κάνεις δεν τα έδινε σημασία παρά του ότι μι...

Διαβάστε την συνέχεια

Τεκτονικές αλλαγές με αφορμή την Συρία.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgjO1PLiFOAsffFq75sFtDi8chRixObqjLdADpv6u8qf8Kypdy9duRhaYJt6wkZLz5sQZJgZ08Ucud3hdn503w-sYTYorvVOw9M1Q2iGEMOLsmNctDaITyQt5fWgCvWbp60NQDrfbZuFtw/s1600/synthiki+sebrwn.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgjO1PLiFOAsffFq75sFtDi8chRixObqjLdADpv6u8qf8Kypdy9duRhaYJt6wkZLz5sQZJgZ08Ucud3hdn503w-sYTYorvVOw9M1Q2iGEMOLsmNctDaITyQt5fWgCvWbp60NQDrfbZuFtw/s1600/synthiki+sebrwn.jpg" /></a></div> <br /> <br /> Τελικά η «αραβική άνοιξη», που ξεκίνησε στη Συρία σχεδόν πριν από πέντε χρόνια, προκάλεσε έναν γεωπολιτικό σεισμό, ο οποίος επιφέρει τεκτονικές αλλαγές στα σύνορα και γενικώς στην αρχιτεκτονική επιρροών και ασφάλειας στη Μέση Ανατολή, στη Μεσόγειο και την Τουρκία.<br /> Η αρχιτεκτονική αυτή, τα θεμέλια της οποίας μπήκαν το 1916, με την υπογραφή της μυστικής συμφωνίας μεταξύ Ηνωμένου Βασιλείου και Γαλλίας, που έμεινε γνωστή στην ιστορία ως Συμφωνία Sykes - Picot, από τα ονόματα των δύο διαπραγματευτών, σε γενικές γραμμές διατηρήθηκε επί έναν αιώνα και, κατά τα φαινόμενα, το 2016, 100 χρόνια μετά την υπογραφή της, θα αλλάξει. <br /> <a href="https://www.blogger.com/null" name="more"></a><br /> Για να κατανοήσουμε καλύτερα αυτά που συμβαίνουν στη Συρία, στο Ιράκ και στην ευρύτερη περιοχή, θα πρέπει να «ανοίξουμε τον φακό μας» και να λάβουμε υπ' όψιν μας ότι στην ουσία η επέμβαση στην εν λόγω περιοχή ξεκίνησε όταν άλλαξε η αρχιτεκτονική ασφάλειας και ισορροπιών του κόσμου και εννοούμε την κατάρρευση της Σοβιετικής Ενωσης και του ανατολικού μπλοκ, στα τέλη της δεκαετίας του 1980, μια αρχιτεκτονική που είχε «χτιστεί» μετά το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Γιατί συνέβη αυτό και πώς συνδέουμε τις δύο πραγματικά κοσμοϊστορικές εξελίξεις; Από την αρχιτεκτονική της Μέσης Ανατολής, που «χτίστηκε» με το πέρας του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, ήταν απούσες οι ΗΠΑ και η Ρωσία. Οι ΗΠΑ, αμέσως μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ενωσης, η πρώτη μεγάλη επέμβαση που έκαναν ήταν αυτή στο Ιράκ, με την επιχείρηση «Καταιγίδα της Ερήμου» (1990-91), με την οποία πέτυχαν να εγκατασταθούν στρατιωτικά σε μόνιμη βάση στην περιοχή της Αραβικής Χερσονήσου και της Μέσης Ανατολής, με ό,τι αυτό συνεπάγεται στην άσκηση στρατηγικής επιρροής.<br /> <br /> Τότε μπήκαν και τα θεμέλια του πρώτου κουρδικού κράτους, στο βόρειο Ιράκ, το οποίο από το 2005 έχει συνταγματικά κατοχυρωμένη αυτονομία.<br /> <br /> Οι επιχειρήσεις στη Συρία στην ουσία αποτελούν συνέχεια της «Καταιγίδας της Ερήμου» και έχουν ως στόχο την επέκταση της επιρροής των ΗΠΑ και στη Συρία, στην οποία, παρεμπιπτόντως, είχε αποκτήσει επιρροή η Ρωσία εις βάρος της Γαλλίας κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου.<br /> <br /> Τα πέντε χρόνια που βρίσκεται σε εξέλιξη η επιχείρηση καταστροφής του κράτους της Συρίας, γιατί αυτό είναι στην πραγματικότητα, η Ρωσία στήριξε σε πολιτικό επίπεδο τον Μπασάρ Ασαντ, νόμιμο πρόεδρο της Συρίας, πλην όμως απέφευγε να επέμβει στρατιωτικά, κάτι που έγινε πρώτη φορά τις 30 Σεπτεμβρίου, οπότε και έγιναν οι πρώτοι αεροπορικοί βομβαρδισμοί εναντίον στόχων του Ι.Κ. και άλλων ένοπλων ομάδων που δρουν στη Συρία, μεταξύ των οποίων και η Αλ Νόσρα, παρακλάδι της Αλ Κάιντα.<br /> <br /> Η στρατιωτική εμπλοκή της Ρωσίας, που. κατά την άποψή μας. είναι σχεδόν αδύνατον να έγινε χωρίς προηγούμενη συνεννόηση και συμφωνία σε ανώτατο επίπεδο μεταξύ Ρωσίας - ΗΠΑ, με βάση και όσα αναφέρθηκαν παραπάνω, μας δίνει το δικαίωμα να υποθέσουμε ότι έχουν γίνει -ίσως συνεχίζουν να γίνονται- και κάποιες... ασκήσεις επί χάρτου για την αρχιτεκτονική ασφάλειας, επιρροών και συνόρων της Συρίας, του Ιράκ, ίσως και της Τουρκίας.<br /> <br /> Τα στοιχεία που έχουμε στα χέρια μας για το όλο θέμα, που δικαιολογούν την παραπάνω σκέψη, θα τα παραθέσουμε με υπευθυνότητα στο άρθρο μας της Κυριακής.<br /> <br /> Προς το παρόν ενημερώνουμε τους αναγνώστες μας ότι πολιτικοί και στρατιωτικοί επιτελείς στην Αγκυρα έχουν κατεβάσει τους τόμους της Ιστορίας και τους χάρτες της Συνθήκης των Σεβρών, γιατί οι εξελίξεις οδηγούν με διαβολική ακρίβεια στο ίδιο αποτέλεσμα, τουλάχιστον στο τμήμα της τουρκικής επικράτειας που συνορεύει με τη Συρία.<br /> <br /> Τέλος, αισθανόμαστε την ανάγκη να επισημάνουμε ότι αποτελεί θεία τύχη το γεγονός ότι τη φορά αυτή η Ελλάδα είναι έξω από αυτό το επικίνδυνο παιχνίδι.<br /> <i><b>Σάββας Καλεντερίδης</b> </i><br /> <br /> <a href="http://infognomonpolitics.blogspot.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Τεκτονικές αλλαγές με αφορμή την Συρία.

Τελικά η «αραβική άνοιξη», που ξεκίνησε στη Συρία σχεδόν πριν από πέντε χρόνια, προκάλεσε έναν γεωπολιτικό σεισμό, ο οποίος επιφέρει τ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκία + Ισραήλ

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhgQECdUIEnhzS836BFAi9xtblYp5w_EPSG6hDX1wgfr_KXCkW7mdHuX6IxkW567KC923yfXcWoTaQaxQAUSB99kpYBb8fUGMF50QGwCe1PuJ__JC0i8XXn9QxEUQKfoyhGu7DIrQ4lrGg/s1600/mavi%252Cmarmara.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhgQECdUIEnhzS836BFAi9xtblYp5w_EPSG6hDX1wgfr_KXCkW7mdHuX6IxkW567KC923yfXcWoTaQaxQAUSB99kpYBb8fUGMF50QGwCe1PuJ__JC0i8XXn9QxEUQKfoyhGu7DIrQ4lrGg/s1600/mavi%252Cmarmara.jpg" /></a></div> <br /> <br /> Η παλιότερη εφημερίδα του Ισραήλ, η <a href="http://www.haaretz.com/israel-news/1.692478?utm_content=Five+years+after+Gaza+flotilla+raid%2C+Israel+and+Turkey+agree+on+reconciliation+pact&utm_medium=HDC+DIPLOMACY+%26+DEFENSE&utm_source=email&utm_campaign=newsletter"><b>Haaretz</b></a>, γράφει ότι η Τουρκία και το Ισραήλ βρίσκονται κοντά στο να συμφωνήσουν σε έναν τρόπο που θα επιτρέψει την εξομάλυνση των διπλωματικών τους σχέσεων. Το Ισραήλ θα δώσει στην Τουρκία 20 εκ δολάρια, τα οποία η Τουρκία θα δώσει στις οικογένειες όσων έχασαν την ζωή τους στον στολίσκο με το Μαβί Μαρμαρά, όταν προσπάθησαν να σπάσουν τον ναυτικό αποκλεισμό της Γάζας το 2010. Το άρθρο γράφει ότι απομένουν κάποιες λεπτομέρειες, που αν λυθούν θα επιτρέψουν την λειτουργία της Ισραηλινής πρεσβείας στην Τουρκία και αντίστροφα, κάτι που θα ανοίξει τον δρόμο για την συνεργασία της Τουρκίας και του Ισραήλ στον τομέα του φυσικού αερίου.<br /> <br /> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjQ_02PQu5jZYUQ18aA-2oUT9dg18OAYNpPG-O5IypyJrCkcT_6OiFCadcj0FiBT-FxjRDhVmr7lAMu_tSOQvQ-3_uYmJTIXNxUrjGVH5K4hzvChRlIiFVzQRaqYimzCvtgoQQsDOb1TSM/s1600/%25CE%2595%25CE%25B3%25CE%25BA%25CE%25B1%25CF%2584%25CE%25B1%25CF%2583%25CF%2584%25CE%25AC%25CF%2583%25CE%25B5%25CE%25B9%25CF%2582+LNG+%25CE%2591%25CE%25BD%25CE%25B1%25CF%2584%25CE%25BF%25CE%25BB%25CE%25B9%25CE%25BA%25CE%25AE%25CF%2582+%25CE%259C%25CE%25B5%25CF%2583%25CE%25BF%25CE%25B3%25CE%25B5%25CE%25AF%25CE%25BF%25CF%2585.JPG"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjQ_02PQu5jZYUQ18aA-2oUT9dg18OAYNpPG-O5IypyJrCkcT_6OiFCadcj0FiBT-FxjRDhVmr7lAMu_tSOQvQ-3_uYmJTIXNxUrjGVH5K4hzvChRlIiFVzQRaqYimzCvtgoQQsDOb1TSM/s1600/%25CE%2595%25CE%25B3%25CE%25BA%25CE%25B1%25CF%2584%25CE%25B1%25CF%2583%25CF%2584%25CE%25AC%25CF%2583%25CE%25B5%25CE%25B9%25CF%2582+LNG+%25CE%2591%25CE%25BD%25CE%25B1%25CF%2584%25CE%25BF%25CE%25BB%25CE%25B9%25CE%25BA%25CE%25AE%25CF%2582+%25CE%259C%25CE%25B5%25CF%2583%25CE%25BF%25CE%25B3%25CE%25B5%25CE%25AF%25CE%25BF%25CF%2585.JPG" /></a><br /> <br /> Η κόντρα Ρωσίας-Τουρκίας κάνει το φυσικό αέριο του Ισραήλ πολύ πιο δελεαστικό για την Τουρκία, αλλά η Τουρκία θα πρέπει να τα βρει και με την Κύπρο, γιατί μόνο μέσα από την Κυπριακή ΑΟΖ μπορεί να φτάσει το φυσικό αέριο του Ισραήλ στην Τουρκία. Ένας αγωγός Ισραήλ-Κύπρου-Τουρκίας θίγει πάρα πολύ την Ρωσία που προμηθεύει την Τουρκία με τα 30 από τα 50, και το Ιράν που προμηθεύει την Τουρκία με τα 10 από τα 50 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα φυσικού αερίου που η Τουρκία καταναλώνει ετησίως. Θίγει όμως και το Κατάρ και την Αγλερία, που προμηθεύουν κυρίως την Τουρκία με την υπόλοιπη ποσότητα. Η χώρα όμως που κυρίως θίγεται είναι η Ρωσία, γιατί το Ρωσικό αέριο είναι που θέλει να αντικαταστήσει η Τουρκία, ώστε να τιμωρήσει την Ρωσία, αλλά και να μειώσει την εξάρτηση της από την Τουρκία, κάτι που η Τουρκία είχε επιχειρήσει και το 2009 με τον αγωγό Κατάρ-Τουρκία, τον οποίο δεν είχε επιτρέψει ο Άσαντ στην Συρία.<br /> <br /> Έχει ενδιαφέρον να δούμε πως θα αντιδράσει η Ρωσία, που είναι βασικός σύμμαχος της Κύπρου. Η Ρωσία έχει επίσης πολύ βελτιωμένες σχέσεις με το Ισραήλ τα τελευταία χρόνια, με βασικό κοινό σημείο την κόντρα Ρωσίας και Ισραήλ με την Τουρκία. Έχω ξαναπεί βέβαια ότι οι Ισραηλινοί έχουν δώσει ένα μεγάλο ποσοστό του δεύτερου μεγαλύτερου κοιτάσματος τους στην Ρωσία, του Ταμάρ, και συζητάνε να δώσουν και ένα μεγάλο μέρος του μεγαλύτερου κοιτάσματος τους στην Ρωσία, του Leviathan. Αλλά αυτό ήταν σημαντικό για την Ρωσία όταν το Ισραήλ και η Κύπρος σκόπευαν να εξάγουν το φυσικό τους αέριο στην Αίγυπτο, όπως ήταν αρχικά το σχέδιο, πριν ανακαλυφθεί το Αιγυπτιακό κοίτασμα Zohr από την ENI τον Αύγουστο του 2015. Η ανακάλυψη του Zohr νομίζω ότι ανέτρεψε τα πάντα, όπως βλέπουμε τώρα, γιατί εκτός από την προσέγγιση Ισραήλ-Τουρκίας παρατηρούμε και ένα ζόρι στις σχέσεις Ισραήλ-Αιγύπτου.<br /> <br /> Η Ρωσία δεν εξάγει φυσικό αέριο στην Αίγυπτο, και η παρουσία της στα Ισραηλινά κοιτάσματα, εκτός από τις όποιες προμήθειες, θα τις εξασφάλιζε και αυξημένη γεωπολιτική επιρροή επί της Αιγύπτου. Δεν νομίζω όμως ότι η παρουσία τους στα κοιτάσματα του Ισραήλ είναι ιδιαίτερα σημαντική για τους Ρώσους όταν το θέμα είναι η εξαγωγή αυτών των κοιτασμάτων στην Τουρκία. Να θυμίσω ότι η Αίγυπτος, μετά την ανοχή που έδειξαν οι ΗΠΑ στους Ισλαμιστές που πήραν την εξουσία στην Αίγυπτο το 2012, με την υποστήριξη της Τουρκίας και του Κατάρ, μετακινήθηκε από τους Αιγύπτιους σοσιαλιστές στο πλευρό της Ρωσίας, μόλις οι Αιγύπτιοι σοσιαλιστές ανέτρεψαν τον Ισλαμιστή εκλεκτό της Τουρκίας και του Κατάρ, τον Μοχάμεντ Μόρσι.<br /> <br /> Η Τουρκία για να δεχθεί να εξομαλύνει τις σχέσεις της με το Ισραήλ ζητούσε να άρουν οι Ισραηλινοί τον ναυτικό αποκλεισμό της Γάζας, κάτι που οι Ισραηλινοί δεν μπορούσαν να δεχτούν, αφού κάτι τέτοιο θα επέτρεπε των αποστολή πυραύλων στην Γάζα από το Κατάρ και το Ιράν. Το άρθρο δεν γράφει όμως τίποτα για τον ναυτικό αποκλεισμό της Γάζας, άρα η Τουρκία ίσως να απέσυρε αυτό το αίτημα, υπό την πίεση της κόντρας της με την Ρωσία.<br /> <br /> Φαντάζομαι ότι αν οι Ισραηλινοί προχωρήσουν σε μία συμφωνία με την Τουρκία, οι Ρώσοι θα απαντήσουν με μεγάλη υποστήριξη της Χεζμπολάχ στον Νότιο Λίβανο, και αυτό θα είναι τεράστιο πρόβλημα για τους Ισραηλινούς. Επίσης οι Ρώσοι θα χτυπάνε τα αεροπλάνα των Ισραηλινών στην Συρία, όταν οι Ισραηλινοί θα επιτίθενται στα φορτία που θα μεταφέρουν όπλα από το Ιράν στην Χεζμπολάχ στον Νότιο Λίβανο. Και αυτό τεράστιο πρόβλημα για τους Ισραηλινούς. Από την άλλη πλευρά οι Ισραηλινοί θα βρεθούν στο πλευρό των παραδοσιακών συμμάχων τους στην περιοχή, των ΗΠΑ και της Τουρκίας δηλαδή, με τους οποίος έχουν τραυματίσει πάρα πολύ τις σχέσεις τους τα τελευταία χρόνια.<br /> <br /> Μεγάλο ενδιαφέρον έχει να δούμε και πως θα χειριστεί το θέμα η Κύπρος, αφού η Κύπρος έχει πολύ καλές σχέσεις με την Ρωσία, και η Τουρκία θα πρέπει να τις δώσει πολύ μεγάλα ανταλλάγματα στο Κυπριακό για να την ψήσει. Εκτός βέβαια από τα ανταλλάγματα στο Κυπριακό, η Κύπρος θα έχει και το όφελος να εξάγει στην Τουρκία τα 150 περίπου δις κυβικά μέτρα φυσικού αερίου που διαθέτει, αλλά και κοιτασμάτων που ενδεχομένως να βρεθούν στο μέλλον. Αλλά νομίζω ότι η Κύπρος θα χαλάσει τις σχέσεις της με την Ρωσία αν συνεργαστεί με την Τουρκία. Έτσι φαντάζομαι δηλαδή. Δεν βλέπω πως μπορούν οι Ισραηλινοί και οι Κύπριοι, ειδικά στην παρούσα φάση, να συνεργαστούν με την Τουρκία χωρίς να εξαγριώσουν την Ρωσία.<br /> <br /> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiqrxoQEVHo4wkf41D1icjuCQnkPiv4bPxsk4KW5uQjUHiKv2JBW0GHmmQGZ3OM9MXEeN6r4Bv0dumvqDcidPGyPsdDcHJhTXR_ZsRppeR1jC5RPIEG14D1zrRSNnVL0WnWxYy-si-Ee4U/s1600/Egypt+Israel.JPG"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiqrxoQEVHo4wkf41D1icjuCQnkPiv4bPxsk4KW5uQjUHiKv2JBW0GHmmQGZ3OM9MXEeN6r4Bv0dumvqDcidPGyPsdDcHJhTXR_ZsRppeR1jC5RPIEG14D1zrRSNnVL0WnWxYy-si-Ee4U/s640/Egypt+Israel.JPG" /></a><br /> <br /> <a href="http://iakovosal.blogspot.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Τουρκία + Ισραήλ

Η παλιότερη εφημερίδα του Ισραήλ, η Haaretz , γράφει ότι η Τουρκία και το Ισραήλ βρίσκονται κοντά στο να συμφωνήσουν σε έναν τρόπο που θ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η «αφυδάτωση» του Σκοπιανού και η αφωνία της Αθήνας

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiXYiKQHY_fPWm5jIIUx_Un1MWGCZtAqoUU87vQMkCGDHk-xz0WhwhNnxaUe-luD9vEIPmnYGDzRY2a2vMEkTGiYh48sgg135WorN6ency5cNYY26y8brG4wG5ZaQ9fay6N2Z4i2jiE_uU/s1600/kotzias%252C+skopiano.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiXYiKQHY_fPWm5jIIUx_Un1MWGCZtAqoUU87vQMkCGDHk-xz0WhwhNnxaUe-luD9vEIPmnYGDzRY2a2vMEkTGiYh48sgg135WorN6ency5cNYY26y8brG4wG5ZaQ9fay6N2Z4i2jiE_uU/s1600/kotzias%252C+skopiano.jpg" /></a></div> <blockquote class="tr_bq"> <i><b>Σχεδόν 13 χρόνια μετά την τελευταία επίσημη επίσκεψη Σκοπιανού υπουργού εξωτερικών στην Ελλάδα, ο Nikola Poposki δοκίμασε τις αντοχές της Αθήνας. Και αποδείχθηκαν αρκετά χαλαρές.<br />Στο υπουργείο Εξωτερικών ο κ. Poposki, αν και αγγλομαθής, χρησιμοποίησε τη «μακεδονική» γλώσσα, ενώ λίγη ώρα αργότερα υποχρέωσε τον συνήθως λαλίστατο Πρόεδρο της Δημοκρατίας Προκοπή Παυλόπουλο να επιτρέψει από τη συνάντηση τους μόνο τη λήψη πλάνων από το συνεργείο της ΕΡΤ, χωρίς να υπάρξει ο συνήθης διάλογος μπροστά στις κάμερες.</b></i></blockquote> <strong>Σιωπή από τη μία...</strong><br /> <strong><br /></strong> Ο κ. Παυλόπουλος μόλις πριν δυο ημέρες είχε εξαπολύσει λιβέλους εναντίον των Σκοπίων, από τη Σόφια που ήταν για επίσημη επίσκεψη, αλλά απέφυγε να εκμεταλλευθεί την ευκαιρία να τα πει απευθείας στον υπουργό εξωτερικών της πΓΔΜ (πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας). Φοβούμενη η Προεδρία της Δημοκρατίας ότι θα υπήρχε προφανής αντίλογος από τον κ. Poposki, προτίμησε την απόλυτη σιωπή.<br /> Ο Νίκος Κοτζιάς δεν έχει κρύψει την επιθυμία του να ξαναπιάσει από την αρχή το αφήγημα της «βαλκανικής διείσδυσης» της χώρας, που καταρρέει όχι μόνο λόγω των γεωπολιτικών αλλαγών που επήλθαν τα τελευταία χρόνια, αλλά και λόγω της κατάρρευσης της ελληνικής οικονομίας. Στην πολιτική αυτή κρίσιμο κεφάλαιο είναι η επίλυση του θέματος της ονομασίας ή έστω η... παράκαμψη του και η αποκατάσταση των διμερών σχέσεων.<br /> Οι δυο υπουργοί συναντήθηκαν κατ' ιδίαν και ακολούθησε η συνάντηση των δυο αντιπροσωπειών. Και στις δηλώσεις του ο κ. Poposki εξήγησε πολύ απλά ότι όσα Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης (ΜΟΕ) και να αποφασίσουν, όσο κι αν προχωρήσουν οι σχέσεις των δυο χωρών, το θέμα της ονομασίας είναι το «Βουνό» που πρέπει να ανέβουμε ή να μετακινήσουμε…<br /> <br /> <strong>...σκληρή γραμμή από την άλλη</strong><br /> <strong><br /></strong> Την ώρα όμως που ο Νίκος Κοτζιάς αισθάνονταν την ανάγκη να κάνει μόνο μια αναφορά για «έντιμο συμβιβασμό» που θα αντιμετωπίζει τον αλυτρωτισμό και τους ακραίους εθνικιστές και από τις… δυο πλευρές, ο κ. Poposki διατύπωνε τη σκληρή γραμμή που ακολουθεί η κυβέρνηση του, λέγοντας ότι υπάρχουν σημαντικές διαφορές και ότι δεν θα δεχθεί η χωρά του λύση που θα απειλεί το «Σύνταγμα και τα εθνικά χαρακτηριστικά», εκτός εάν τέτοια λύση εγκριθεί με δημοψήφισμα.<br /> Λύση όμως η οποία θα δέχεται τα «συνταγματικά εθνικά χαρακτηριστικά» δεν μπορεί να υπάρξει, καθώς ουσιαστικά θα πρόκειται για πλήρη διπλωματική και πολιτική άνευ ορών συνθηκολόγηση της Ελλάδας.<br /> Η ελληνική κυβέρνηση, που αντιμετωπίζει τα γνωστά προβλήματα με τη συνοχή της να κλονίζεται για το Σύμφωνο Συμβίωσης, είναι μάλλον δύσκολο να επιχειρήσει την υπέρβαση και την επιδίωξη λύσης στο θέμα της ονομασίας, καθώς ο πρόεδρος των Ανεξαρτήτων Ελλήνων, Π. Καμμένος είναι ίσως εύκολο να αποδεχθεί ένα Μνημόνιο, αλλά η προσυπογραφή μιας συμφωνίας που θα αποδέχεται τουλάχιστον σε μεγάλο μέρος της τη σκοπιανή επιχειρηματολογία είναι βαρύ φορτίο ακόμη και για τους ΑΝΕΛ.<br /> Στις συνομιλίες που είχε ο κ. Poposki στην Αθήνα διατυπώθηκε και από τις δυο πλευρές η βούληση για διεύρυνση των διμερών σχέσεων, και, παρά την οικονομική κρίση, δεν θα πρέπει να υποτιμηθεί το γεγονός ότι για τα Σκόπια είναι ζωτικής σημασίας η σχέση με την Ελλάδα, καθώς από τη Θεσσαλονίκη γίνεται η τροφοδοσία της χώρας σε εμπορεύματα αλλά και καύσιμα. Συγχρόνως η Ελλάδα παραμένει η χώρα με τις μεγαλύτερες επενδύσεις στα Σκόπια, ενώ ήδη έχει εκδηλωθεί ενδιαφέρον από τα Σκόπια για τη διασύνδεση τους με το ενεργειακό δίκτυο της Ελλάδας. Για την ελληνική πλευρά αυτή η προοπτική είναι ιδιαίτερα σημαντική, καθώς, μετά τη Βουλγαρία, και στα Σκόπια, θα μπορέσουν να διασυνδεθούν με το ελληνικό δίκτυο φυσικού αερίου, μετατρέποντας έτσι τη χώρα μας σε κρίσιμο κόμβο για την ενεργειακή ασφάλεια των Βαλκανίων και της Κεντρικής –Ανατολικής Ευρώπης.<br /> <br /> <strong>Στο ράφι η ονομασία</strong><br /> <strong><br /></strong> Το πάγωμα και η παράκαμψη της διαφοράς για το όνομα αποτελεί μια επιλογή η οποία όμως ουσιαστικά διευκολύνει τη σκοπιανή πλευρά. Καθώς, εκμεταλλευόμενη την ανάγκη της Αθήνας για διατήρηση των οικονομικών και εμπορικών σχέσεων και της εξασφάλισης της έξωθεν καλής μαρτυρίας, βάζει στο ράφι το θέμα της ονομασίας και συνεπώς τόσο στην Ε.Ε. όσο και στο ΝΑΤΟ θα είναι πλέον αποδεκτά τα επιχειρήματα του Σκοπιανού πρωθυπουργού, κ. Nikola Gruevski, ότι το θέμα του ονόματος δεν επηρεάζει την ανάπτυξη των καλών διμερών σχέσεων.<br /> Έτσι, όσο αναπτύσσονται οι σχέσεις μεταξύ των δυο χωρών, θα «αφυδατώνεται» η διάφορα για το όνομα. Ίσως τελικά αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίο η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ –ΑΝΕΛ φιλοδοξούν να θάψουν τη διαφορά για το όνομα της πΓΔΜ… Με τρόπο που θα αποτελεί δικαίωση του «Μακεδονισμού» και με την ελπίδα ότι τότε κανείς δεν θα ενδιαφέρεται για το Σκοπιανό...<br /> <br /> <a href="http://www.liberal.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Η «αφυδάτωση» του Σκοπιανού και η αφωνία της Αθήνας

Σχεδόν 13 χρόνια μετά την τελευταία επίσημη επίσκεψη Σκοπιανού υπουργού εξωτερικών στην Ελλάδα, ο Nikola Poposki δοκίμασε τις αντοχές της...

Διαβάστε την συνέχεια

ΑΟΖ και Ελλάδα: Μύθοι και Πραγματικότητα

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi7Kt7ATOVvi-P8m7hoHvoGHkLKiAxnuK_uIENXthoP46c839OIybxX2-7Cs5UskHRnTaaHvQjmQSeQ5Oi2Qr87sZ6o0EaapnrK0XZiYTfJr387qz5WHvKK7rdEGbX_T71qSKK-oM866oI/s1600/aoz+ellados.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi7Kt7ATOVvi-P8m7hoHvoGHkLKiAxnuK_uIENXthoP46c839OIybxX2-7Cs5UskHRnTaaHvQjmQSeQ5Oi2Qr87sZ6o0EaapnrK0XZiYTfJr387qz5WHvKK7rdEGbX_T71qSKK-oM866oI/s1600/aoz+ellados.jpg" /></a></div> <br /> <strong>Του Γεωργίου Κ. Φίλη Ph.D.*</strong><br /> <div style="text-align: justify;"> Η πρόσφατη τριμερής διάσκεψη μεταξύ Ελλάδας – Κύπρου - Αιγύπτου αποτέλεσε για ακόμα μία φορά την αφορμή για την αναζωπύρωση στη χώρα μας της περίφημης «ΑΟΖολογίας», όπως αυτή έχει (μετ)εξελιχθεί τα τελευταία πέντε περίπου έτη και η οποία έχει αποτελέσει το απόλυτο εργαλείο πολιτικής «σπέκουλας» στα χέρια των εκάστοτε κυβερνήσεων και αντιπολιτεύσεων.</div> <div style="text-align: justify;"> Ο «αστικός μύθος» που έχει δημιουργηθεί στη χώρα μας αναφορικά με το θέμα έχει να κάνει με την απόλυτη σύνδεση της έννοιας της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) με την έρευνα και την εξόρυξη υδρογονανθράκων. Επιπροσθέτως, στην ΑΟΖ έχουν αποδοθεί «μυστικιστικές» ιδιότητες περί της άμεσης συμβολής της στην οικονομική ανάπτυξη της χώρας, στο ξεπέρασμα της κρίσης ακόμα στην αποκατάσταση της ρευστότητας των ασφαλιστικών ταμείων.</div> <div style="text-align: justify;"> Με άλλα λόγια, στην Ελλάδα η ΑΟΖ δεν συνδέεται με τίποτα άλλο πέραν του οξύτατου οικονομικού θέματος που αντιμετωπίζουμε, ενώ δίδεται η εντύπωση πως η χώρα μας μετά την ανακήρυξη της ΑΟΖ θα μετατραπεί με κάποιον θαυμαστό τρόπο σε ένα ενεργειακό «Ελ Ντοράντο» το οποίο θα της δώσει την ευκαιρία να ξεφύγει από τις διαχρονικές της παθογένειες και την οικονομική της καχεξία.</div> <div style="text-align: justify;"> Η παρούσα σύντομη ανάλυση προσπαθεί να δώσει μία άλλη οπτική αναφορικά με τη σημασία της ΑΟΖ, η οποία, κατά την άποψη του γράφοντος, είναι πολύ πιο σημαντική από την κατά τα άλλα κοινωνικά θελκτική και πολιτικά χειριστική σύνδεση του θέματος αυτού με την οικονομία και την ανάπτυξη.</div> <div style="text-align: justify;"> Έτσι, το πρώτο θέμα προς διευκρίνιση έχει να κάνει με την πραγματική φύση της σύνδεσης της ΑΟΖ με την έρευνα και την εξόρυξη των υδρογονανθράκων. Το δεύτερο σημείο προς έρευνα συνδέεται με την έννοια της οικονομικής ανάπτυξης και της συμβολής της ΑΟΖ στην ανασυγκρότηση της οικονομικής και κοινωνικής βάσης και ιστού της χώρας. Τα τρίτο θέμα προς συζήτηση έχει να κάνει με την παράμετρο της ΑΟΖ, την οποία οι διάφοροι επαΐοντες δεν έχουν αντιληφθεί ή υποβαθμίζουν σκοπίμως.<br /> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> <strong>Άλλο ΑΟΖ, άλλο υδρογονάνθρακες</strong><br /> <strong><br /></strong></div> <div style="text-align: justify;"> Αναφορικά με το πρώτο ζήτημα θα πρέπει να επισημανθούν τα εξής. Οι περισσότεροι έως σήμερα «αναλυτές» (με ή χωρίς εισαγωγικά) συνδέουν άμεσα με νομικούς σχεδόν όρους την ανακήρυξη ΑΟΖ με τη δυνατότητα ενός κράτους να προχωρήσει σε έρευνα για την εξόρυξη υδρογονανθράκων. Η προσέγγιση αυτή δεν είναι ακριβής για τον πολύ απλό λόγο πως έρευνα και εξόρυξη υδρογονανθράκων λαμβάνει χώρα στις θαλάσσιες περιοχές του πλανήτη πολύ πριν τη δημιουργία και εμπέδωση της έννοιας της ΑΟΖ. Πολύ απλά, οι υποθαλάσσιες ενεργειακές πηγές συνδέονται με την έννοια της υφαλοκρηπίδας και όχι με την ΑΟΖ. Με άλλα λόγια, η χώρα μας έχει το δικαίωμα να προχωρήσει σε έρευνες για υδρογονάνθρακες χωρίς να ανακηρύξει ΑΟΖ.</div> <div style="text-align: justify;"> Το ερώτημα που ανακύπτει είναι φυσικά το γιατί η σύνδεση της ΑΟΖ με την έρευνα υδρογονανθράκων έχει γίνει ένα και το αυτό. Η απάντηση είναι πως με την ανακήρυξη της ΑΟΖ δημιουργείται ένα διεθνές νομικό πλαίσιο πολιτικής και επενδυτικής σταθερότητας το οποίο κάνει ξεκάθαρο στον δυνητικό επενδυτή– δηλαδή την εταιρεία η οποία θα προχωρήσει σε μία επένδυση εκατοντάδων εκατομμυρίων σε μία συγκεκριμένη θαλάσσια περιοχή– πως δεν πρόκειται να αντιμετωπίσει προβλήματα από κάποια γειτονική χώρα η οποία θα προβάλει αντιρρήσεις για τη νομιμότητα της επένδυσης επί τη βάση διεκδικήσεως των συγκεκριμένων θαλάσσιων περιοχών. Με άλλα λόγια, η ΑΟΖ δεν αποτελεί την ικανή –η οποία για την περίπτωση είναι η οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας– αλλά την αναγκαία συνθήκη με την οποία μπορεί ένα κράτος να προχωρήσει χωρίς κάποια εξωτερική παρέμβαση στο πρόγραμμα εκμετάλλευσης των δυνητικών ενεργειακών του πηγών.<br /> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> <strong>Η ΑΟΖ δεν λύνει αυτόματα τα οικονομικά μας προβλήματα</strong><br /> <strong><br /></strong></div> <div style="text-align: justify;"> Προχωρώντας στο δεύτερο ζήτημα το οποίο έχει να κάνει με τη σύνδεση της ΑΟΖ με την οικονομική ανάπτυξη της χώρας θα πρέπει να διευκρινιστεί πως η ύπαρξη ΑΟΖ αποτελεί μία αναγκαία συνθήκη, οι ικανές όμως συνθήκες έχουν να κάνουν με άλλα θέματα. Για παράδειγμα, με το νομοθετικό επενδυτικό πλαίσιο το οποίο θα λειτουργήσει ως όχημα προσέλκυσης επενδύσεων. Το είδος της συμφωνίας η οποία πρόκειται να επιτευχθεί μεταξύ του κράτους και της/των εταιρειας/ών. Τον τρόπο διαχείρισης των κερδών από τη συγκεκριμένη δραστηριότητα (π.χ. εάν και πώς θα επαν-επενδυθούν τα χρήματα ώστε να λειτουργήσουν ως πολλαπλασιαστές ισχύος της οικονομίας, εάν και πώς θα επιδιωχθεί η μεταφορά τεχνογνωσίας στο εσωτερικό της χώρας σε έναν τόσο κομβικής σημασίας τομέα, εάν και πώς θα σχεδιαστεί η δημιουργία νέων θέσεων εργασίας –άμεσες και έμμεσες, εάν και πώς θα κατανεμηθούν τα κονδύλια –σε αναδιανεμητικούς σκοπούς ή σε αναπτυξιακούς τομείς).</div> <div style="text-align: justify;"> Με άλλα λόγια, η ύπαρξη της ΑΟΖ δεν μας λύνει αυτομάτως τα τεράστια προβλήματα αναφορικά με τη λειτουργία του κράτους και των σχέσεών του με τον ιδιωτικό τομέα αλλά και τους πολίτες. Διεθνώς έχουμε αρκετά παραδείγματα χωρών για τις οποίες ο ορυκτός πλούτος έχει λειτουργήσει ως «κατάρα» δημιουργώντας τους τόσο εξωτερικά προβλήματα όσο και εσωτερικά ζητήματα έλλειψης δημοκρατίας αλλά και ακραίας φτώχειας (π.χ. Νιγηρία, Βενεζουέλα), ενώ υπάρχουν παραδείγματα χωρών των οποίων η μοίρα άλλαξε προς το καλύτερο (π.χ. Νορβηγία). Η Νορβηγία δηλαδή δεν «σώθηκε» από την ΑΟΖ, αλλά από τον τρόπο με τον οποίο η χώρα διαχειρίστηκε αυτό το Θείο δώρο που ανακαλύφθηκε στη Βόρεια Θάλασσα και φυσικά προϋπήρξε της ΑΟΖ.</div> <div style="text-align: justify;"> Λαμβάνοντας υπόψη τις παραπάνω σύντομες επισημάνσεις, θα μπορούσε να αναρωτηθεί κάποιος κατά πόσον τελικά η ΑΟΖ είναι ένα ήσσονος σημασίας ζήτημα το οποίο διογκώθηκε στο συλλογικό υποσυνείδητο του έθνους και αποτέλεσε αντικείμενο πολιτικής εκμετάλλευσης.<br /> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> <strong>Η ΑΟΖ ύψιστης σημασίας γεωπολιτικό εργαλείο</strong><br /> <strong><br /></strong></div> <div style="text-align: justify;"> Η απάντηση στο ερώτημα αυτό συνδέεται με την τρίτη υπό εξέταση παράμετρο της συζήτησης. Πράγματι, η ανακήρυξη της ΑΟΖ δεν είναι ένα μικρής σημασίας ζήτημα και άπτεται των ζωτικών συμφερόντων του έθνος μας, ο λόγος όμως για τον οποίο συνηγορούμε προς τη συγκεκριμένη άποψη είναι άλλος από εκείνον που προβάλλεται συνήθως στην κοινή γνώμη της χώρας μας.</div> <div style="text-align: justify;"> Ο λόγος της σημασίας της ΑΟΖ δεν έχει να κάνει τόσο με την έννοια της ενεργειακής εκμετάλλευσης, όσο με μία άλλη παράμετρο η οποία προϋπάρχει κάθε άλλης στρατηγικής αναφορικά με τον υποθαλάσσιο πλούτο του πλανήτη μας. Η ΑΟΖ είναι ένα υψίστης σημασίας γεωπολιτικό εργαλείο στα χέρια κάθε κρατικού δρώντος, επειδή δίνει τη δυνατότητα σε κάθε παράκτια χώρα να ελέγξει –γενικά και ειδικά– έναν τεράστιο θαλάσσιο χώρο.</div> <div style="text-align: justify;"> Όπως μπορεί να γίνει αντιληπτό, η αρχετυπική επιδίωξη του ανθρώπινου είδους, αλλά και κάθε άλλου ζώντος οργανισμού στον πλανήτη, είναι ο έλεγχος του χώρου στον οποίο διαβιεί. Από τη στιγμή που ο πρώτος πρόγονός μας σκέφτηκε να οριοθετήσει την περιοχή του και να δηλώσει προς τους γείτονές του πως «αυτή η περιοχή είναι δικιά μου» έως τη δημιουργία της έννοιας της ΑΟΖ έχουν περάσει χιλιάδες χρόνια, η ουσία όμως των πραγμάτων παραμένει η ίδια: Με την κύρωση από την πλευρά του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών μέσω της UNCLOS (United Nations Convention on the Law of the Sea – Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θαλάσσης) στα παράκτια έθνη του δικαιώματος εξασκήσεως κυριαρχικών δικαιωμάτων στην ΑΟΖ τους –εάν και εφόσον την ανακηρύξουν– συνεπάγεται πως στη θαλάσσια περιοχή ελέγχου κάθε κράτους δύναται να υπάρξουν συγκεκριμένοι κανόνες λειτουργίας –συμβατοί με την ανωτέρω συνθήκη– οι οποίοι θα τίθενται από το παράκτιο κράτος και θα πρέπει να ακολουθούνται από τους υπολοίπους.</div> <div style="text-align: justify;"> Προσοχή, στο σημείο αυτό θα πρέπει να γίνει διαχωρισμός της έννοιας των «κυριαρχικών δικαιωμάτων» (sovereign rights) όπως αυτά ορίζονται στην UNCLOS και της έννοιας της «εθνικής κυριαρχίας» (national sovereignty). Στην περιοχή της ΑΟΖ το παράκτιο κράτος δεν εξασκεί εθνική κυριαρχία όπως αυτή εμπεδώνεται στα εθνικά χωρικά ύδατα, αλλά ο διεθνής νομοθέτης προβλέπει πως το παράκτιο κράτος μπορεί να θέσει κάποιους κανόνες συμπεριφοράς ακόμα και σε στρατιωτικές αεροναυτικές μονάδες ξένων κρατών.</div> <div style="text-align: justify;"> Με άλλα λόγια, ακόμα και εάν αυτήν τη στιγμή υπάρχει μία ολόκληρη συζήτηση και βιβλιογραφία αναφορικά με την ερμηνεία των σχετικών άρθρων του UNCLOS, δηλαδή στο κατά πόσο χώρες που ανακηρύσσουν ΑΟΖ μπορούν να επιβάλλουν κανόνες σε σκάφη ξένων ναυτικών δυνάμεων που κινούνται σε διεθνή ύδατα, η ουσία είναι πως ακόμα και εάν το θέμα αυτό είναι αμφισβητήσιμο, έχει πλέον τεθεί στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Επιπροσθέτως, υπάρχουν χώρες (π.χ. στην νοτιοανατολική Ασία) οι οποίες έχουν ανακηρύξει ΑΟΖ και έχουν επιβάλει δεσμευτικούς κανόνες για τη συμπεριφορά ναυτικών δυνάμεων άλλων χωρών στην περιοχή ευθύνη τους, και ως γνωστόν το εθιμικό δίκαιο που δημιουργείται στον συγκεκριμένο τομέα είναι ένα γεγονός τεράστιας σημασίας.</div> <div style="text-align: justify;"> Τι σημαίνει η συγκεκριμένη παρατήρηση για την Ελλάδα και την Κύπρο; Η απάντηση ίσως να έχει καταστεί προφανής: H ανακήρυξη ΑΟΖ από την πλευρά της Ελλάδας θα δυσκολέψει και ίσως –υπό ορισμένες συνθήκες– θα εξουδετερώσει την αναθεωρητική και επεκτατική πολιτική της νεοθωμανικής Τουρκίας, η οποία στηρίζεται κατά βάση στην ανάπτυξη αεροναυτικών δυνατοτήτων με στόχο την κατίσχυση στον υδάτινο άξονα Μαύρη Θάλασσα – Στενά – Αιγαίο - Ανατολική Μεσόγειος.</div> <div style="text-align: justify;"> Η Αθήνα με την ανακήρυξη ΑΟΖ και σε συνδυασμό με τη σφυρηλάτηση του άξονα Ελλάδα – Κύπρος – Ισραήλ - Αίγυπτος θα μπορούσε να θέσει συγκεκριμένους κανόνες συμπεριφοράς των ναυτικών δυνάμεων της Τουρκίας, κάτι το οποίο θα έκοβε στην κυριολεξία τα φτερά των αναθεωρητών της Άγκυρας, και θα τους έφερνε μπροστά σε ένα τεράστιο νομικό, εθιμικό αλλά και πρακτικό εμπόδιο το οποίο θα έπρεπε να υπερπηδήσουν και δίλημμα στο οποίο θα έπρεπε να απαντήσουν, ειδικά μία εποχή πολύ δύσκολη για τους ίδιους.<br /> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> <strong>Συμπεράσματα</strong><br /> <strong><br /></strong></div> <div style="text-align: justify;"> (ι) Η ανακήρυξη ΑΟΖ από την πλευρά της Ελλάδας δεν αποτελεί την ικανή συνθήκη για την ανάπτυξη της ενεργειακής της στρατηγικής. Αυτή μπορεί να επιτευχθεί με την κατάσταση ως έχει τουλάχιστον στο Ιόνιο και το Λιβυκό πέλαγος.</div> <div style="text-align: justify;"> (ιι) Η ανακήρυξη ΑΟΖ από την πλευρά της Ελλάδας δεν αποτελεί την ικανή συνθήκη για την ανάπτυξη της οικονομίας της και της ενδυνάμωσης του κοινωνικού ιστού. Κάτι τέτοιο μπορεί να επιτευχθεί με τις κατάλληλες πολιτικές και νομοθετικές πρωτοβουλίες στον τομέα της προσέλκυσης Ξένων Άμεσων Επενδύσεων και στη βέλτιστη και ισορροπημένη αξιοποίηση των δυνητικών κερδών από τη συγκεκριμένη δραστηριότητα.</div> <div style="text-align: justify;"> (ιιι) Η ανακήρυξη ΑΟΖ από την πλευρά της Ελλάδας αποτελεί όμως την ικανή συνθήκη για τον έλεγχο του χώρου ιστορικής ευθύνης του Ελληνισμού, κατά συνέπεια κάτι τέτοιο σημαίνει την άρνηση του συγκεκριμένου χώρου σε μία αναθεωρητική και άκρως επιθετική περιφερειακή δύναμη. Η αναγκαία συνθήκη πριν - μετά - και κατά τη διάρκεια της διαδικασίας οριοθέτησης της Ελληνικής ΑΟΖ είναι η επίδειξη αποφασιστικότητας αλλά και η ισχυροποίηση του άξονα με την Αίγυπτο και το Ισραήλ.</div> <div style="text-align: justify;"> Με άλλα λόγια, ακόμα και εάν δεν υπήρχε μία σταγόνα πετρέλαιο ή ένα κυβικό μέτρο φυσικό αέριο στην Ανατολική Μεσόγειο, ο Ελληνισμός έχει ιερή υποχρέωση προς τον εαυτό του, τα συμφέροντά του, τις μέλλουσες γενεές των Ελλήνων, αλλά και προς χάριν της διεθνούς ειρήνης και έννομης τάξης να ανακηρύξει, να εμπεδώσει και να εκμεταλλευτεί την ΑΟΖ του.<br /> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> <em><strong>*Ο κ. Γεώργιος Φίλης είναι διδάκτωρ Γεωπολιτικής (Durham University, UK), Επισκέπτης καθηγητής Ευρωπαϊκών Υποθέσεων στο τμήμα Διεθνών Επιχειρήσεων του DEREE – The American College of Greece και μέλος του Institute of Diplomacy & Global Affairs (DEREE) καθώς και του Ινστιτούτου Αναλύσεων Ασφάλειας & Άμυνας</strong></em><br /> <br /> <a href="http://www.liberal.gr/" target="_blank">πηγή</a></div>

ΑΟΖ και Ελλάδα: Μύθοι και Πραγματικότητα

Του Γεωργίου Κ. Φίλη Ph.D.* Η πρόσφατη τριμερής διάσκεψη μεταξύ Ελλάδας – Κύπρου - Αιγύπτου αποτέλεσε για ακόμα μία φορά την αφορμή για...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο στρατός της Συρίας είναι έτοιμος να ακυρώσει το σχεδιασμό της Τουρκίας

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj5tv1_BbtGuNU2yIJTVobAwSo3R_FGMGnq5wDe5aUub8VGYH_gBECnviYKj3JRPaeBtQH9LVfJQ054zUJiWeSZ8udO2uuRO9Bu1Zm0_yjjvE4ljOLcOVm4YgvnH4T3q4vpVoX5YlOilRw/s1600/h+poreia+twn+maxwn+stin+syria.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="375" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj5tv1_BbtGuNU2yIJTVobAwSo3R_FGMGnq5wDe5aUub8VGYH_gBECnviYKj3JRPaeBtQH9LVfJQ054zUJiWeSZ8udO2uuRO9Bu1Zm0_yjjvE4ljOLcOVm4YgvnH4T3q4vpVoX5YlOilRw/s400/h+poreia+twn+maxwn+stin+syria.jpg" width="400" /></a></div> <span style="font-size: large;"><br /></span> <span style="font-family: Times, Times New Roman, serif; font-size: large;">Ο στρατός της Συρίας είναι έτοιμος να ακυρώσει το σχεδιασμό της Τουρκίας</span><br /> <span style="font-family: Times, Times New Roman, serif;"><b><i>Η πορεία των μαχών στο συριακό πόλεμο</i></b></span><br /> <span style="font-family: Times, Times New Roman, serif;"><b><br /></b></span> <span style="font-family: Times, Times New Roman, serif;">του <b>Γιεβγένι Κρούτικωφ</b></span><br /> <div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0cm; text-align: justify;"> <span style="font-family: Times, Times New Roman, serif;"><span style="font-family: "Verdana","sans-serif";">Οι ένοπλες δυνάμεις της Συρίας απέκτησαν τον έλεγχο σε όλα τα στρατηγικά υψώματα γύρω από την πόλη </span><b><span lang="EN-US" style="font-family: "Verdana","sans-serif"; mso-ansi-language: EN-US;">Salma</span></b><span style="font-family: "Verdana","sans-serif";"> στην επαρχία της Λαττάκειας, δημιουργώντας τις προϋποθέσεις για την πρόσβαση στα τουρκικά σύνορα. Ταυτοχρόνως, συνεχίζεται η επίθεση στην περιοχή του <b>Χαλεπιού</b> σε δύο μέτωπα, γεγονός που μας δίνει τη δυνατότητα να μιλήσουμε για την εφαρμογή ενός στρατηγικού σχεδίου με μακροπρόθεσμες συνέπειες. <o:p></o:p></span></span></div> <div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0cm; text-align: justify;"> <span style="font-family: Times, Times New Roman, serif;">Υπάρχει πλέον λόγος να υποθέσουμε ότι, το Γενικό Επιτελείο των Ενόπλων Δυνάμεων της Συρίας επιτέλους καθόρισε τους βασικούς στόχους των επιθετικών του ενεργειών. Κι αυτό το σχέδιο φαίνεται εξαιρετικά συνετό και πρακτικό από στρατιωτικής απόψεως, αν και είναι πιθανό να δεχθεί την κριτική των «δυτικών μας εταίρων» εξ απόψεως πολιτικής.  Το γεγονός είναι ότι οι συριακές κυβερνητικές δυνάμεις άρχισαν σταθερά να προωθούνται προς τα τουρκικά σύνορα, εκμεταλλευόμενες την υφιστάμενη «αλληλοεπικάλυψη». <o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0cm; text-align: justify;"> <span style="font-family: Times, Times New Roman, serif;"><span style="font-family: "Verdana","sans-serif";">Η αποκατάσταση του ανεφοδιασμού και της απευθείας σύνδεσης με την περιοχή του Χαλεπιού επέτρεψε την ενίσχυση των εκεί δυνάμεων (περιλαμβάνουν και ιρανικές δυνάμεις, που ενεργούν δραστήρια και με αυτοθυσία), τον σχεδιασμό και την έναρξη δύο ταυτόχρονων επιθετικών επιχειρήσεων, που δεν συνδέονται γεωγραφικά μεταξύ τους. Προηγουμένως, τέτοιοι πειραματισμοί δεν είχαν καλό τέλος, και αυτή ακριβώς η «διασπορά δυνάμεων» και η αναποτελεσματικότητα της τακτικής της συριακής διοίκησης είχαν γίνει στόχος κριτικής. Τώρα, προστίθεται και ένας επιπλέον παράγοντας η αποκατάσταση της επαφής με την αεροπορική βάση </span><b><span lang="EN-US" style="font-family: "Verdana","sans-serif"; mso-ansi-language: EN-US;">Kweires</span></b><span style="font-family: "Verdana","sans-serif";">, η οποία για πρώτη φορά τα τελευταία δύο χρόνια χρησιμοποιείται ως τέτοια. Τη Τετάρτη πέταξαν από εκεί συριακά ελικόπτερα, κάτι που διευκολύνει πολύ και το έργο της ρωσικής αεροπορίας.<o:p></o:p></span></span></div> <div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0cm; text-align: justify;"> <span style="font-family: Times, Times New Roman, serif;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0cm; text-align: justify;"> <b><span style="font-family: Times, Times New Roman, serif;">ΧΑΛΕΠΙ- ΝΟΤΙΟΔΥΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ<o:p></o:p></span></b></div> <div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0cm; text-align: justify;"> <span style="font-family: Times, Times New Roman, serif;"><span style="font-family: "Verdana","sans-serif";">Το ένα μέτωπο βρίσκεται στα νοτιο-δυτικά της περιοχής του Χαλεπιού, και κατευθύνεται προς την πόλη </span><b><span lang="EN-US" style="font-family: "Verdana","sans-serif"; mso-ansi-language: EN-US;">Idlib</span></b><span style="font-family: "Verdana","sans-serif";">, πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας. Ωστόσο, δεν είναι η Ιντλίμπ, που σταθερά εμφανίζεται στις επιχειρησιακές αναφορές, που αποτελεί τον πρωταρχικό στόχο. Όπως και η απελευθερωμένη αεροπορική βάση, δύο πληθυσμιακά κέντρα με πλειοψηφία αλαουιτικού και χριστιανικού πληθυσμού –η <b>Kaf</b></span><b><span lang="EN-US" style="font-family: "Verdana","sans-serif"; mso-ansi-language: EN-US;">a</span></b><b><span style="font-family: "Verdana","sans-serif";">rya </span></b><span style="font-family: "Verdana","sans-serif";"> και η </span><b><span lang="EN-US" style="font-family: "Verdana","sans-serif"; mso-ansi-language: EN-US;">Al</span></b><b><span lang="EN-US" style="font-family: "Verdana","sans-serif";"> </span></b><b><span lang="EN-US" style="font-family: "Verdana","sans-serif"; mso-ansi-language: EN-US;">Fu</span></b><b><span style="font-family: "Verdana","sans-serif";">’</span></b><b><span lang="EN-US" style="font-family: "Verdana","sans-serif"; mso-ansi-language: EN-US;">ah</span></b><span style="font-family: "Verdana","sans-serif";">, που βρίσκονται σε απόσταση 30-50 χλμ. από την Ιντλίμπ- ήδη για σχεδόν δύο χρόνια υπερασπίζονται αποκλεισμένα τα εδάφη τους από την «Ντζεμπχάτ αλ-Νούσρα» και τις άλλες οργανώσεις σαν κι αυτήν. Από τη σημερινή γραμμή του μετώπου μέχρι τις πόλεις αυτές η απόσταση είναι αρκετά μακριά, αλλά η αποκατάσταση της επικοινωνίας με αυτούς τους θύλακες δεν είναι μόνον θέμα πολιτικής και ιδεολογικής αρχής, αλλά και ανάγκη για μια σοβαρή στρατιωτική επιτυχία, που θα διασπάσει το ενιαίο μέτωπο των τζιχαντιστών προς αυτήν την κατεύθυνση, που θεωρείτο ως τώρα το πιο ισχυρό, σταθερό και καλά υπερασπιζόμενο.</span></span></div> <span style="font-family: Times, Times New Roman, serif;"><a href="https://www.blogger.com/null" name="more"></a>       <o:p></o:p></span><br /> <div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0cm; text-align: justify;"> <span style="font-family: Times, Times New Roman, serif;"><span style="font-family: "Verdana","sans-serif";">Έπειτα από την αποκατάσταση της επικοινωνίας και της πρόσβασης εφοδιασμού του Χαλεπιού από την δευτερεύουσα εθνική οδό η ονομαζόμενη μάχη του αυτοκινητόδρομου –σύγκρουση για τον έλεγχο τις κύριες οδικές αρτηρίες της χώρας- έχασε τη σημασία της. Η επίθεση από το Χαλέπι στα νοτιο-δυτικά για την απελευθέρωση του αλαουιτικο-χριστιανικού θύλακα στην επαρχία Ιντλίμπ αν και οδηγεί στην παλιά οδό που συνδέει <b>Χαμά-Μααράτ-Νουμάν</b>-Χαλέπι, δεν κάνει βασικό στόχο αυτό το τμήμα της ασφάλτου. Η επίθεση προς αυτή την κατεύθυνση διεξάγεται ήδη δύο μήνες, στην πορεία της οποίας τα κυβερνητικά στρατεύματα αργά αλλά σταθερά, απελευθερώνουν κατοικημένες περιοχές, που ποικίλουν σε στρατιωτική σημασία. Αλλά εάν πριν από δύο εβδομάδες οι μάχες για την </span><b><span lang="EN-US" style="font-family: "Verdana","sans-serif"; mso-ansi-language: EN-US;">Al</span></b><b><span style="font-family: "Verdana","sans-serif";">-</span></b><b><span lang="EN-US" style="font-family: "Verdana","sans-serif"; mso-ansi-language: EN-US;">Hander</span></b><span lang="EN-US" style="font-family: "Verdana","sans-serif";"> </span><span style="font-family: "Verdana","sans-serif";">θεωρείτο ως βασικότατη (η πόλη αυτή βρίσκεται σε κομβικό σημείο διασταύρωσης οδικών αξόνων και είναι κέντρο εφοδιασμού), τώρα τέτοιου τύπου οικισμοί θεωρούνται μόνον ως ένα βήμα για την προώθηση στο εσωτερικό της επαρχίας. Νωρίτερα ανάλογο στρατηγικό σχέδιο φαινόταν αδύνατο να πραγματοποιηθεί. Η κυριότερη δυσκολία του βρίσκεται στο ότι οι τζιχαντιστές των διαφόρων οργανώσεων επικεντρώθηκαν ακριβώς σε αυτόν τον τομέα και διαθέτουν πολύ ισχυρές ομάδες, και γι’ αυτό το λόγο οι συγκρούσεις αποκτούν ολοένα και πιο άγριο χαρακτήρα.  <o:p></o:p></span></span></div> <div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0cm; text-align: justify;"> <span style="font-family: Times, Times New Roman, serif;">Τα τελευταία εικοσιτετράωρα, προς αυτήν την κατεύθυνση απελευθερώθηκαν ακόμη εννέα κατοικημένες περιοχές, και συνολικά ο αριθμός τους φθάνει ήδη σε εκατοντάδες. Αλλά πρέπει να καταλάβουμε ότι αυτές οι μάχες γίνονται στα πλέον πυκνοκατοικημένα τμήματα της Συρίας, έτσι ώστε αυτοί οι αριθμοί είναι εύλογοι. Γενικά ο κυβερνητικός στρατός έθεσε υπό τον έλεγχό του σημαντικό έδαφος, προωθούμενος προς την Ιντλίμπ βορείως του Χάντερ, αλλά νοτίως τα πράγματα είναι δυσκολότερα.  <o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0cm; text-align: justify;"> <span style="font-family: Times, Times New Roman, serif;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0cm; text-align: justify;"> <b><span style="font-family: Times, Times New Roman, serif;">ΠΟΛΗ ΤΟΥ ΧΑΛΕΠΙΟΥ <o:p></o:p></span></b></div> <div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0cm; text-align: justify;"> <span style="font-family: Times, Times New Roman, serif;"><span style="font-family: "Verdana","sans-serif";">Οι τζιχαντιστές τυπικά συνεχίζουν να κρατούν μια σειρά από προάστια του Χαλεπιού, αλλά το μέτωπό τους στένεψε σαν «δάκτυλο» γύρω από την πόλη, έτσι ώστε μπορεί να κοπεί στη βάση του στη «πρώτη φάλαγγα». Αλλά σε αυτή την κυρτή λωρίδα, που αποτελεί ταυτόχρονα και την πρώην βιομηχανική ζώνη (χημικό εργοστάσιο, τσιμεντοποιία, διυλιστήρια πετρελαίου) οι ομάδες των τζιχαντιστών έχουν συγκεντρώσει πολλούς μαχητές, και προφανώς, αντιαρματικά όπλα.  Το νέο σχέδιο δράσης συνίσταται στο «κόψιμο του δακτύλου», κατά την παραλλαγή του Ντεμπάλτσεβο (στμ. <i>τη μάχη που κέρδισαν οι αυτονομιστές του Ντονμπάς στην Ουκρανία τον Φεβρουάριο 2015</i>) και την εξόντωση αυτών που δεν παραδοθούν. Τώρα η συμμετοχή στις επιχειρήσεις έχει πάρει άλλη τροπή, καθώς η κρατική αεροπορία εδρεύει στο<b> </b></span><span lang="EN-US" style="font-family: "Verdana","sans-serif"; mso-ansi-language: EN-US;">Kweires</span><span style="font-family: "Verdana","sans-serif";">, και η ρωσική αεροπορία μπορεί να επικεντρωθεί περισσότερο στο νοτιο-δυτικό μέτωπο, αν και κτυπά και στα βορειο-ανατολικά. </span><span lang="EN-US" style="font-family: "Verdana","sans-serif"; mso-ansi-language: EN-US;"><o:p></o:p></span></span></div> <div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0cm; text-align: justify;"> <span style="font-family: Times, Times New Roman, serif;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0cm; text-align: justify;"> <b><span style="font-family: Times, Times New Roman, serif;">ΧΑΛΕΠΙ –ΒΟΡΕΙΟΔΥΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ<o:p></o:p></span></b></div> <div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0cm; text-align: justify;"> <span style="font-family: Times, Times New Roman, serif;"><span style="font-family: "Verdana","sans-serif";">Αφήνοντας στα μετόπισθεν τις περικυκλωμένες δυνάμεις των τζιχαντιστών στο Χαλέπι, ο στρατός αναμένεται να αρχίσει να κινείται βορειο-δυτικά. Εκεί υπάρχει ο πολιορκημένος αλαουίτικος θύλακας </span><b><span lang="EN-US" style="font-family: "Verdana","sans-serif"; mso-ansi-language: EN-US;">Nubl</span></b><span lang="EN-US" style="font-family: "Verdana","sans-serif";"> </span><span style="font-family: "Verdana","sans-serif";">και </span><b><span lang="EN-US" style="font-family: "Verdana","sans-serif"; mso-ansi-language: EN-US;">Zahraa</span></b><span style="font-family: "Verdana","sans-serif";">. Πίσω του βρίσκεται η κατεχόμενη από το «Ισλαμικό Κράτος» περιοχή έως και τα τουρκικά σύνορα. Όπως και στην προηγούμενη περίπτωση, η αποκατάσταση της επικοινωνίας με τον πολιορκημένο θύλακα δεν είναι αυτοσκοπός. Το κύριο είναι αυτή επιχείρηση να αποκόψει παντελώς όλες τις δυνάμεις των τζιχαντιστών, ανεξάρτητα από την πολιτική ή θρησκευτική τους ταυτότητα, από τον ανεφοδιασμό. Έμμεσα θα αποδυναμωθούν και οι επαρχίες Χάμα και Ιντλίμπ, καθώς σε αυτή την περίπτωση ο εφοδιασμός από την Τουρκία, ακόμη κι αν δεν διακοπεί πλήρως, θα μειώνεται μέρα με την ημέρα.          <o:p></o:p></span></span></div> <div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0cm; text-align: justify;"> <span style="font-family: Times, Times New Roman, serif;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0cm; text-align: justify;"> <b><span style="font-family: Times, Times New Roman, serif;">ΧΑΜΑ<o:p></o:p></span></b></div> <div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0cm; text-align: justify;"> <span style="font-family: Times, Times New Roman, serif;"><span style="font-family: "Verdana","sans-serif";">Στην ίδια την επαρχία Χάμα οι μάχες είναι σκληρές και ο βαθμός επιτυχίας κυμαίνεται. Οι δυνάμεις του κυβερνητικού στρατού δεν επαρκούν, και έπειτα από την αποστολή στο Χαλέπι ενισχύσεων από το δευτερεύουσας σημασίας μέτωπο της Χάμα δεν έχουν σημειωθεί νίκες άξιες λόγου. Αυτές βέβαια υπάρχουν, η προώθηση από την παλαιά γραμμή το μετώπου είναι υπαρκτή, ιδιαίτερα λόγω της υποστήριξης της ρωσικής αεροπορίας, και περισσότερο των ελικοπτέρων. Παρ’ όλα αυτά η χριστιανική πόλη </span><b><span lang="EN-US" style="font-family: "Verdana","sans-serif"; mso-ansi-language: EN-US;">Morek</span></b><span style="font-family: "Verdana","sans-serif";"> ήδη για τρίτη φορά αλλάζει χέρια, και σε μερικά σημεία του μετώπου άρχισαν μάχες εκ του συστάδην. Η αλήθεια είναι ότι τα δύο τελευταία εικοσιτετράωρα στην περιοχή της πόλης </span><b><span lang="EN-US" style="font-family: "Verdana","sans-serif"; mso-ansi-language: EN-US;">Maan</span></b><span lang="EN-US" style="font-family: "Verdana","sans-serif";"> </span><span style="font-family: "Verdana","sans-serif";">κατέφθασαν ενισχύσεις της συριακής λαϊκής πολιτοφυλακής με την ενεργό υποστήριξη της ρωσικής αεροπορίας. Ως αποτέλεσμα η κατάσταση γέρνει προς όφελος του κυβερνητικού στρατού. <o:p></o:p></span></span></div> <div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0cm; text-align: justify;"> <span style="font-family: Times, Times New Roman, serif;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0cm; text-align: justify;"> <b><span style="font-family: Times, Times New Roman, serif;">ΛΑΤΤΑΚΕΙΑ -ΤΟΥΡΚΟΜΑΝΟΙ<o:p></o:p></span></b></div> <div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0cm; text-align: justify;"> <span style="font-family: Times, Times New Roman, serif;"><span style="font-family: "Verdana","sans-serif";">Στην επαρχία της Λαττάκειας το παρόν σχέδιο επίθεσης περιλαμβάνει διαδοχικά κτυπήματα, ενδεχομένως, προς πέντε κατευθύνσεις στην ορεινή ζώνη από τις δύο πλευρές του αυτοκινητόδρομου Μ4, με σκοπό την εξουδετέρωση της λεγόμενης «τουρκομανικής σφήνας» και να τεθούν υπό πλήρη έλεγχο τα σύνορα με τη Τουρκία και την περιβόητη επαρχία <b>Χατάι</b>, όπου κτυπήθηκε από τους Τούρκους το ρωσικό αεροσκάφος. Οι μάχες σ’ αυτήν την περιοχή πήραν τον χαρακτήρα σφαγής, και λυσσαλέες συγκρούσεις λαμβάνουν χώρα για την κατάκτηση κάθε λόφου, και γι’ αυτό οι πληροφορίες για την κατάληψη από τον κυβερνητικό στρατό των υψωμάτων γύρω από την </span><span lang="EN-US" style="font-family: Verdana, sans-serif;">Σάλμα</span><span style="font-family: "Verdana","sans-serif";">, με την άμεση υποστήριξη της ρωσικής αεροπορίας, να γνωρίζουμε ότι έχουν μεγάλο κόστος. Είναι πολύ δύσκολη –και γεωγραφικά και σε σπατάλη πόρων- επιχείρηση, αλλά φαίνεται πλέον απόλυτα εφικτή η επιτυχία της, κάτι που δεν ήταν πριν από ένα μήνα, όταν ο συνεχής βομβαρδισμός της Σάλμα φαινόταν ως περιττή σπατάλη πόρων από τις ρωσικές δυνάμεις. <o:p></o:p></span></span></div> <div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0cm; text-align: justify;"> <span style="font-family: Times, Times New Roman, serif;"><span style="font-family: "Verdana","sans-serif";">Η τουρκική διοίκηση αντιλαμβάνεται την επικινδυνότητα της κατάστασης. Εάν η ορεινή ζώνη των φυλών στο </span><b><span lang="EN-US" style="font-family: "Verdana","sans-serif"; mso-ansi-language: EN-US;">Jabal</span></b><b><span lang="EN-US" style="font-family: "Verdana","sans-serif";"> </span></b><b><span lang="EN-US" style="font-family: "Verdana","sans-serif"; mso-ansi-language: EN-US;">al</span></b><b><span lang="EN-US" style="font-family: "Verdana","sans-serif";"> </span></b><b><span lang="EN-US" style="font-family: "Verdana","sans-serif"; mso-ansi-language: EN-US;">Turkman</span></b><span lang="EN-US" style="font-family: "Verdana","sans-serif";"> </span><span style="font-family: "Verdana","sans-serif";">επιστρέψει στον έλεγχο της κυβέρνησης <b>Άσαντ</b>, όλες οι φιλοδοξίες της Τουρκίας για την «πίσω αυλή» της, όπως θεωρεί ότι είναι η βόρεια Συρία, θα καταρρεύσουν. Μπορούμε να υποθέσουμε ότι και η επίθεση στο ρωσικό βομβαρδιστικό προκλήθηκε ακριβώς από τον φόβο να χαθεί, χωρίς επιστροφή, ο έλεγχος σε αυτή την περιοχή. Το δυναμικό των χωριών των Τουρκομάνων και των «ομάδων αυτοάμυνας» έχει ήδη διαρραγεί –η δολοφονία του Ρώσου πιλότου δεν έμεινε χωρίς πληρωμή. Άλλο ζήτημα ότι, εξαιτίας του ανάγλυφου της εδάφους, το μέτωπο εκεί κινείται αργά, όμως κινείται. Σε κάποια τμήματα (όπως στο </span><span lang="EN-US" style="font-family: "Verdana","sans-serif"; mso-ansi-language: EN-US;">Jabal</span><span lang="EN-US" style="font-family: "Verdana","sans-serif";"> </span><span lang="EN-US" style="font-family: "Verdana","sans-serif"; mso-ansi-language: EN-US;">al</span><span lang="EN-US" style="font-family: "Verdana","sans-serif";"> </span><span lang="EN-US" style="font-family: "Verdana","sans-serif"; mso-ansi-language: EN-US;">Turkman</span><span lang="EN-US" style="font-family: "Verdana","sans-serif";"> </span><span style="font-family: "Verdana","sans-serif";">έτσι και στην οροσειρά </span><b><span lang="EN-US" style="font-family: "Verdana","sans-serif"; mso-ansi-language: EN-US;">Jabal</span></b><b><span lang="EN-US" style="font-family: "Verdana","sans-serif";"> </span></b><b><span lang="EN-US" style="font-family: "Verdana","sans-serif"; mso-ansi-language: EN-US;">al</span></b><b><span lang="EN-US" style="font-family: "Verdana","sans-serif";"> </span></b><b><span lang="EN-US" style="font-family: "Verdana","sans-serif"; mso-ansi-language: EN-US;">Akrad</span></b><span style="font-family: "Verdana","sans-serif";">) τα κυβερνητικά στρατεύματα έχουν φθάσει ήδη σε τέτοιο σημείο που πλέον η συνέχεια είναι πολύ πιο εύκολη.             <o:p></o:p></span></span></div> <div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0cm; text-align: justify;"> <span style="font-family: Times, Times New Roman, serif;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0cm; text-align: justify;"> <b><span style="font-family: Times, Times New Roman, serif;">ΠΑΛΜΥΡΑ – ΡΑΚΚΑ - ΔΑΜΑΣΚΟΣ<o:p></o:p></span></b></div> <div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0cm; text-align: justify;"> <span style="font-family: Times, Times New Roman, serif;">Όπως γίνεται κατανοητό, όλο το ως άνω εκτεθέν σχέδιο επίθεσης δεν έχει άμεση σχέση με την επιχείρηση κυρίως εναντίον του Ισλαμικού Κράτους, κάτι που δίνει το έδαφος για κριτική από την πλευρά της Δύσης. Ωστόσο την τελευταία εβδομάδα οι ισορροπίες στο εσωτερικό της, ονομαζόμενης, συριακής αντιπολίτευσης άλλαξε. Η Δαμασκός κατάφερε να βρει πεδίο συνεννόησης (με τη βοήθεια της ρωσικής πλευράς) με κάποιες «μετριοπαθείς ομάδες». Και εάν πριν αυτές οι ομάδες (ο αριθμός τους στην περιοχή φθάνει τις 150) έκλιναν περισσότερο προς το ΙΚ παρά προς τον Άσαντ, τώρα οι πιο ισχυρές από αυτές είναι έτοιμες να αναλάβουν την ευθύνη για σημαντικά τμήματα του μετώπου εναντίον των ισλαμιστών, σταματώντας τον πόλεμο με τις κυβερνητικές δυνάμεις. Τέτοιες συμφωνίες με τη συμμετοχή της Ρωσίας έχουν ήδη μαζικό χαρακτήρα, κάτι που επέτρεψε να δημιουργηθούν από τους μετριοπαθείς ολόκληρες μονάδες ενάντια στο ΙΚ και πλέον να λογίζονται ως σύμμαχοι.  <o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0cm; text-align: justify;"> <span style="font-family: Times, Times New Roman, serif;"><span style="font-family: "Verdana","sans-serif";">Έτσι στην περιοχή της <b>Παλμύρας</b> οι ρωσικές δυνάμεις και τα κυβερνητικά στρατεύματα συνδράμουν τις τοπικές οργανώσεις «</span><span lang="EN-US" style="font-family: "Verdana","sans-serif"; mso-ansi-language: EN-US;">Desert</span><span lang="EN-US" style="font-family: "Verdana","sans-serif";"> </span><span lang="EN-US" style="font-family: "Verdana","sans-serif"; mso-ansi-language: EN-US;">Lions</span><span style="font-family: "Verdana","sans-serif";">» και «</span><span lang="EN-US" style="font-family: "Verdana","sans-serif"; mso-ansi-language: EN-US;">Kalamun</span><span style="font-family: "Verdana","sans-serif";">». Στην περιοχή της <b>Ράκκα</b>  εναντίον του ΙΚ πολεμούν αποσπάσματα της «</span><span lang="EN-US" style="font-family: "Verdana","sans-serif"; mso-ansi-language: EN-US;">Ganim</span><span style="font-family: "Verdana","sans-serif";">» και τμήματα των «Δημοκρατικών Δυνάμεων». Αυτό με τη σειρά του επέτρεψε στο κυβερνητικό στρατό να ενισχύσει τις επιδρομές στα ανατολικά προάστια της <b>Δαμασκού</b>, όπου είναι οχυρωμένοι οι ισλαμιστές, αλλά εντελώς περικυκλωμένοι. Τώρα είναι απλώς θέμα χρόνου. <o:p></o:p></span></span></div> <div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0cm; text-align: justify;"> <span style="font-family: Times, Times New Roman, serif;">Άλλο ζήτημα για το πόσο χρόνο. Όλο το παραπάνω σχέδιο δεν μπορεί να διαρκέσει επ’ αόριστον. Είναι προφανές ότι όσο περισσότερο καθυστερεί η προώθηση του συριακού στρατού, τόσο πιο αποτελεσματική θα γίνεται η άμυνα των τζιχαντιστών, ιδιαίτερα στην περιοχή της Λαττάκειας που έχουν την άμεση υποστήριξη της Τουρκίας. Και πάλι, επομένως, όλα εξαρτώνται από την μαχητικότητα και το ηθικό των κυβερνητικών δυνάμεων, όπως επίσης από την ικανότητα του Γενιού Επιτελείου στη Δαμασκό να κατανείμει ορθά τις υπάρχουσες δυνάμεις μεταξύ των διαφόρων μετώπων και να τις διαχειριστεί κατάλληλα στο πεδίο της μάχης.   <o:p></o:p></span></div> <div class="MsoNormal"> <b><span style="color: #990000;"><br /></span></b></div> <div class="MsoNormal"> <span style="font-family: "Verdana","sans-serif";"><span style="color: #990000; font-family: Times, Times New Roman, serif;"><b> http://www.vz.ru/world/2015/12/17/784255.html</b></span><span style="font-family: verdana, sans-serif;"><o:p></o:p></span></span></div> <a href="http://sotiriosdemopoulos.blogspot.com.cy/" target="_blank">πηγή</a>

Ο στρατός της Συρίας είναι έτοιμος να ακυρώσει το σχεδιασμό της Τουρκίας

Ο στρατός της Συρίας είναι έτοιμος να ακυρώσει το σχεδιασμό της Τουρκίας Η πορεία των μαχών στο συριακό πόλεμο του Γιεβγένι Κρούτικωφ ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ερντογάν: Ισότητα… που δε δίνει “σπίτι” του ζητά στην Κύπρο

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhNPk4fhjb-w5kmFxvg1jeHZYt4BalHgibYomP_Z5Ol4LypdN7ScifV7JvUzj9JUSSLi_qsLMjzP4H89q4xN7Nf1-ApvUadxGG6NmTcoEiOFFrUgu_aMzJwlGWEYi6dWow8C2j1e8QUz60/s1600/erdogan%252Cantits.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhNPk4fhjb-w5kmFxvg1jeHZYt4BalHgibYomP_Z5Ol4LypdN7ScifV7JvUzj9JUSSLi_qsLMjzP4H89q4xN7Nf1-ApvUadxGG6NmTcoEiOFFrUgu_aMzJwlGWEYi6dWow8C2j1e8QUz60/s1600/erdogan%252Cantits.jpg" /></a></div> <blockquote class="tr_bq"> <span style="color: #003366;"><strong><i>Πώς μπορεί να εξηγήσει στον κόσμο την απαίτησή της για πολιτική ισότητα για τους Τουρκοκύπριους η τουρκική κυβέρνηση, η οποία εγκληματεί κατά των μειονοτήτων στην Τουρκία, τις διώχνει από τους τόπους τους και καίει τα σπίτια τους;</i></strong></span></blockquote> <span style="color: maroon;"><strong>Του Σενέρ Λεβέντ</strong></span><br /> Δεν θα τη ρωτήσουν γι’ αυτό; «Δεν δίνεις καν αυτονομία σε είκοσι εκατομμύρια Κούρδους και δολοφονείς όσους ζητούν αυτονομία χωρίς να ξεχωρίσεις γυναίκες και παιδιά. Πώς απαιτείς πολιτική ισότητα για μια κοινότητα που αποτελεί το ένα τέταρτο του πληθυσμού της Κύπρου;». Δεν ξέρω αν ανάμεσα στον εξαρτημένο Τύπο που κυριαρχεί στον κόσμο θα υπάρξει κάποιος ανεξάρτητος δημοσιογράφος που θα τολμήσει να υποβάλει αυτό το ερώτημα. Και ειδικά στην τωρινή Ευρώπη.<br /> <strong>Σκεφτείτε, ενώ η Τουρκία προβαίνει σχεδόν σε γενοκτονία των Κούρδων, η ΕΕ ακόμα κάνει λόγο για άνοιγμα διαπραγματευτικών κεφαλαίων! Κλείνει τα μάτια στο έγκλημα. Γιατί; Διότι έχει προσλάβει την Τουρκία ως σκυλί-φύλακα. Θα προστατεύσει τα συμφέροντά της! Δεν θα αφήσει τους εξαθλιωμένους Σύρους πρόσφυγες να πλησιάσουν τις πόρτες της! </strong><br /> Όπως καταλαβαίνετε, ο Ταγίπ Ερντογάν τώρα έχει πάρει στα χέρια του το καταλληλότερο έδαφος για να κάνει ό,τι θέλει. Θα λιώσει τους Κούρδους. Θα χώσει στη φυλακή όλους τους αντιπολιτευόμενους συγγραφείς και δημοσιογράφους. Και εκείνοι που θεωρούν τον εαυτό τους ως τους μεγαλύτερους υποστηρικτές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων θα κάνουν τα στραβά μάτια σε αυτό.<br /> <br /> <strong>Είναι ο νέος Σαντάμ της Μέσης Ανατολής ο Ταγίπ Ερντογάν. Και εσείς νομίζετε ότι θα μας φέρει τη λύση και την ειρήνη στην Κύπρο. Είστε πολύ αφελείς. Σαστίζω για τις τόσο υψηλές προσδοκίες για λύση και ειρήνη από έναν άνθρωπο ο οποίος κάνει όλους να σιωπούν για κάθε κακό που διαπράττει και άδραξε την ευκαιρία να διαμορφώσει τα πάντα όπως επιθυμεί.</strong><br /> Δεν σας λένε την αλήθεια όλοι οι υπόλοιποι πολιτικοί μας και κυρίως ο Μουσταφά Ακιντζί. Λένε κάθε λίγο ότι «η Τουρκία θέλει λύση στο νησί». Λένε ψέματα. Η Τουρκία απλώς προσπαθεί να επιβάλει τους δικούς της όρους στους Ελληνοκύπριους μέσω του Ακιντζί. Και ο Ακιντζί, όπως οι ηγέτες που προηγήθηκαν, ανέλαβε την αποστολή να επιβάλει στους Ελληνοκύπριους τους όρους της Τουρκίας.<br /> <strong>Όπως έκαναν και οι προηγούμενοι, προσπαθεί και αυτός να μας πείσει ότι εμείς έχουμε την πρωτοβουλία και όχι η Τουρκία. Και εκείνος κινείται στο πνεύμα ότι «δεν αναμιγνύεται η Τουρκία, εμείς κάνουμε τα πάντα». Κοιτάξτε πόσο γρήγορα ξέχασε ακόμα και τη σημαντικότερη υπόσχεση που έδωσε προεκλογικά.</strong><br /> Μιλούσε συνεχώς για το Βαρώσι. Μετά την εκλογή του, το Βαρώσι εξαφανίστηκε από το λεξιλόγιό του. Δεν βγαίνει καν η λέξη Βαρώσι από το στόμα του. Έκοψε τη φωνή του για το Βαρώσι ο Ταγίπ Ερντογάν μετά που βρυχήθηκε τις πρώτες μέρες. Και πλέον έγινε και γι’ αυτόν μέρος της συνολικής λύσης το Βαρώσι. Και καυχιέται λέγοντας ότι «κάναμε σε πέντε μήνες όσα δεν κατέστη δυνατόν να γίνουν μέσα σε 47 χρόνια».<br /> <strong>Να μας πει τι έκανε. Μήπως θέλει να πει ότι επιβάλαμε ακόμα λίγο τους όρους της Τουρκίας στους Ελληνοκύπριους; Μήπως ανεβάσαμε στο 33% τα δικαιώματά μας; Εξασφαλίσαμε την εκ περιτροπής προεδρία; Μήπως πήραμε το δικαίωμα να μείνει στο νησί με άδεια εργασίας και διαμονής και ο υπόλοιπος πληθυσμός από την Τουρκία, από τον οποίο τουλάχιστον τις εκατό χιλιάδες επιβάλαμε ως πολίτες του νέου κράτους; Μήπως αυτά έγιναν; Αν έχει κάτι να πει, ας μας πει το εξής: Από ποιαν κόκκινη γραμμή της υποχώρησε η Τουρκία; Και αν τολμά, ας θέσει στο τραπέζι τον αφοπλισμό και την αποστρατικοποίηση.</strong><br /> <!-- /metas --> <br /> Η αρθρογράφος της διαδικτυακής εφημερίδας «Cyprus Reporter» Sarah Fenwick λέει ότι «και ο Μουσταφά Ακιντζί έγινε μαριονέτα της Τουρκίας όπως οι προηγούμενοι Τουρκοκύπριοι ηγέτες». Αλλά, κατά τη γνώμη μου, οι σχέσεις του με την Αμερική είναι πιο ισχυρές από τις σχέσεις του με την Άγκυρα. Εσείς τις σχέσεις του με την Αμερική και την Αγγλία να κοιτάτε, όχι με την Άγκυρα. Κάποτε ο πιο πιστός άνθρωπος των χωρών αυτών στην Κύπρο ήταν ο Ραούφ Ντενκτάς. Τώρα νομίζω ότι ο πιο ευνοούμενος είναι ο Ακιντζί. Μακάρι να μην γινόταν ποτέ πρόεδρος και να έμενε πάντα αντιπολιτευόμενος.<br /> <a href="http://www.defence-point.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Ερντογάν: Ισότητα… που δε δίνει “σπίτι” του ζητά στην Κύπρο

Πώς μπορεί να εξηγήσει στον κόσμο την απαίτησή της για πολιτική ισότητα για τους Τουρκοκύπριους η τουρκική κυβέρνηση, η οποία εγκληματεί ...

Διαβάστε την συνέχεια

Αγριότητες του τουρκικού στρατού κατά Κούρδων με ευλογίες Ευρωπαίων! Φωτό και βίντεο

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh4G8lO-tWt8QumoEKFwkrketUFPz3EMa0wW4eIDIzq1ja36ksgC72mXQXaH4OaMDaVRtFlqtj2Ft_wuBFH0CLwajTEJQIRDG1YHygI4pQVfDrVoYUUf3mjMAKCrB3KOa9Fo86TPtR-5_s/s1600/agriotites+stis+koyrdikes+poleis+stin+toyrkia+me+tis+eylogies+tis+EE.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh4G8lO-tWt8QumoEKFwkrketUFPz3EMa0wW4eIDIzq1ja36ksgC72mXQXaH4OaMDaVRtFlqtj2Ft_wuBFH0CLwajTEJQIRDG1YHygI4pQVfDrVoYUUf3mjMAKCrB3KOa9Fo86TPtR-5_s/s1600/agriotites+stis+koyrdikes+poleis+stin+toyrkia+me+tis+eylogies+tis+EE.jpg" /></a></div> <br /> Ο τουρκικός στρατός εισβάλει σε σπίτια πολιτών στις πόλεις Σιλόπι και Σίσρε της νοτιοανατολικής Τουρκίας,κάνοντας αγριότητες. Από το βράδυ της Δευτέρας ο τουρκικός στρατός έχει επιβάλει απαγόρευση κυκλοφορίας και οι στρατιώτες εισβάλουν σε σπίτια συλλαμβάνουν και δολοφονούν! 23 πολίτες είναι νεκροί ,μέλη του Εργατικού Κόμματος του Κουρδιστάν (PKK). <br /> <br /> Όλα αυτά οι Ευρωπαίοι κάνουν πως δεν τα βλέπουν,δεν τα ξέρουν και δεν τα ακούν από πουθενά. Αντιθέτως “χαϊδεύουν κι αγκαλιάζουν” το ηγετικό δίδυμο Ερντογάν-Νταβούτογλου οι οποίοι θα μείνουν στην ιστορία της Τουρκίας ως οι ηγέτες που έχουν κατορθώσει να ανοίξουν εχθρικά μέτωπα με τους πάντες. <br /> <br /> Οι φωτογραφίες που δημοσιεύθηκαν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης από το Λαϊκό Δημοκρατικό Κόμμα (HDP) είναι ενδεικτικές για το τι συμβαίνει αυτές τις ώρες στην νοτιοανατολική Τουρκία.<br /> <br /> <br /> <img alt="" height="357" src="http://www.onalert.gr/files/Image/ONALERTPHOTOS/TOYRKIA/KOURDOI_PKK/SILOPI/turkish_armypkk1.jpg" width="560" /><br /> <br /> <br /> <img alt="" height="297" src="http://www.onalert.gr/files/Image/ONALERTPHOTOS/TOYRKIA/KOURDOI_PKK/SILOPI/turkish_army2.jpg" width="600" /><br /> <br /> <br /> <img alt="" height="291" src="http://www.onalert.gr/files/Image/ONALERTPHOTOS/TOYRKIA/KOURDOI_PKK/SILOPI/turkish_armypkk3.jpg" width="585" /><br /> <br /> <br /> <img alt="" height="330" src="http://www.onalert.gr/files/Image/ONALERTPHOTOS/TOYRKIA/KOURDOI_PKK/SILOPI/turkish_armypkk4.jpg" width="600" /><br /> <br /> <br /> <img alt="" height="309" src="http://www.onalert.gr/files/Image/ONALERTPHOTOS/TOYRKIA/KOURDOI_PKK/SILOPI/turkish_armypkk5.jpg" width="600" /><br /> <br /> <br /> <br /> <br type="_moz" /> <iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="https://www.youtube.com/embed/NrqbhU6HgFU" width="560"></iframe> <br /> <div> <br /> <iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="https://www.youtube.com/embed/9UQ3m3g5hSc" width="560"></iframe> </div> <br /> <a href="http://www.onalert.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Αγριότητες του τουρκικού στρατού κατά Κούρδων με ευλογίες Ευρωπαίων! Φωτό και βίντεο

Ο τουρκικός στρατός εισβάλει σε σπίτια πολιτών στις πόλεις Σιλόπι και Σίσρε της νοτιοανατολικής Τουρκίας,κάνοντας αγριότητες. Από το βράδ...

Διαβάστε την συνέχεια

Σε βάρος της Ελλάδας η προστασία της Ευρώπης στο προσφυγικό

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjIIVLWuzZT5_LxhUfKqWwba-IEHA88ykLCLfohk713o5Mi80FbaWqv1rX2U0rFLVRLla9MJUexNIQhyphenhyphen8puleBQj7OQ5RL63TJBU3BuBqKGar1KbLQE1rxg1Us4td22rXskdndwp_eGbnU/s1600/limeniko+skafos.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjIIVLWuzZT5_LxhUfKqWwba-IEHA88ykLCLfohk713o5Mi80FbaWqv1rX2U0rFLVRLla9MJUexNIQhyphenhyphen8puleBQj7OQ5RL63TJBU3BuBqKGar1KbLQE1rxg1Us4td22rXskdndwp_eGbnU/s1600/limeniko+skafos.jpg" /></a></div> <br /> Οι τελευταίες πληροφορίες από τις Βρυξέλλες επιμένουν ότι οι εταίροι και κυρίως το Βερολίνο είναι κάθετοι στην ανάγκη ενίσχυσης της φύλαξης των «εξωτερικών συνόρων της ΕΕ», αφού, αυτή την στιγμή, ελάχιστα μπορούν να πιέσουν την Άγκυρα, που ανοιγοκλείνει κατά πως θέλει την κάνουλα των μεταναστευτικών -και όχι μόνον προσφυγικών- ροών προς την Ευρώπη.<br /> <br /> Της <b>Κύρας Αδάμ</b><br /> <div> <br /> Μέσα σε αυτό το ασφυκτικό πλαίσιο που διαμορφώνεται, είναι εξαιρετικά δύσκολο για την ελληνική κυβέρνηση να προβάλει τις «ενστάσεις της» για την παραχώρηση της εθνικής κυριαρχίας της στην ευρωπαϊκή Υπηρεσία Συνοριοφυλακής και Ακτοφυλακής και την υποχρεωτική συνεργασία της με τρίτες χώρες, όπως η Τουρκία, στη διαχείριση συνόρων.<br /> <br /> Ωστόσο, όλο το προηγούμενο διάστημα, η συμμετοχή της Αθήνας στη διαμόρφωση της πολιτικής για το προσφυγικό σε επίπεδο ευρωπαϊκών οργάνων και αποφάσεων, ήταν μηδαμινή αν όχι εντελώς απούσα, με αποτέλεσμα να έχει συμφωνήσει εκ των προτέρων σχεδόν σε όλα για τα οποία σήμερα διαμαρτύρεται.<br /> <br /> Και το κυριότερο, να έχει de facto αποδεχτεί μονομερώς τον καθορισμό και περιορισμό των ελληνικών θαλασσίων συνόρων με την Τουρκία στα 6 ναυτικά μίλια, ενώ αυτά ουδέποτε έχουν καθοριστεί και συμφωνηθεί με την Άγκυρα, ύστερα από διαπραγματεύσεις, όπως ορίζει το Διεθνές Δίκαιο.<br /> <br /> Πιο συγκεκριμένα:<br /> <br /> Στο Ανακοινωθέν του Συμβουλίου Πολιτικών Αρχηγών, στο τέλος Νοεμβρίου, ομοφώνως οι πολιτικοί αρχηγοί κατέληξαν ότι:<br /> <br /> (η Ευρωπαϊκή Ένωση οφείλει να αναγνωρίσει) «...ταυτοχρόνως ότι τα σύνορα της Ελλάδας είναι και σύνορα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Τα σύνορα αυτά καθορίζονται κυριάρχως από την Ελλάδα και φυλάσσονται κυριαρχως από την Ελλάδα. Άρα, οιαδήποτε συνεργασία κατά τη φύλαξη των ευρωπαϊκών συνόρων νοείται μόνον μεταξύ Ελλάδας και Ευρωπαϊκής Ένωσης, αποκλειομένων κοινών περιπολιών με την Τουρκία υφ οιανδήποτε μορφή. Μια τέτοια συνεργασία μεταξύ Ελλάδας και ΕΕ προϋποθέτει την ουσιαστική υποβοήθηση των ελληνικών αρχών από την FRONTEX, η οποία πρέπει να μετατραπεί σε πραγματική Ευρωπαϊκή Ακτοφυλακή...»<br /> <br /> Ξαφνικά, λοιπόν, και σε ανώτατο πολιτικό επίπεδο «ξεπήδησαν» μονομερώς ελληνικά θαλάσσια σύνορα με την Τουρκία<br /> <br /> Η φράση αυτή ανατρέπει απολύτως τα μέχρι τώρα ισχύοντα στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, καθώς από το 1950 μέχρι πρότινος είναι επισήμως και διεθνώς γνωστό ότι ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΘΟΡΙΣΜΕΝΑ ΚΑΙ ΣΥΜΦΩΝΗΜΕΝΑ θαλάσσια σύνορα με την Τουρκία, (πλην ενός σημείου στις εκβολές του Έβρου, ενός σημείου ΒΑ στο Καστελόριζο και στην περιοχή των Δωδεκανησίων με βάση τη Συνθήκη του 1947),καθώς ουδέποτε οι δύο χώρες άνοιξαν διαπραγματεύσεις για το θέμα αυτό..<br /> <br /> (Ο μη καθορισμός κοινών ελληνοτούρκικων συνόρων αναφέρεται σε πολλαπλά επίσημα κρατικά έγραφα και των δύο πλευρών<br /> <br /> Ενδεικτικώς αναφέρεται το ελληνικό έγγραφο στο ΝΑΤΟ 3 Αυγούστου1990 στο οποίο επισημαίνεται ότι δεν υπάρχουν θαλάσσια ελληνοτουρκικά σύνορα, αλλά και το ελληνικό άγραφο (Φεβρουάριος 2011) προς τον ΟΗΕ ότι δεν υπάρχουν θαλάσσια Ε/Τ σύνορα, αλλά και η τουρκική ΝΟΤΑΜ Α240 με την οποία η Άγκυρα δηλώνει ότι δεν υπάρχουν θαλάσσια σύνορα με την Ελλάδα, αλλά και το επίσημο τουρκικό εγχειρίδιο Αεροπορικών Πληροφοριών, σύμφωνα με το οποίο δεν υπάρχει κανένα είδος θαλασσίων συνόρων με την Ελλάδα.)<br /> <br /> Αλλά σε ποια ακριβώς «σύνορα» αναφέρονται οι πολιτικοί αρχηγοί;<br /> <br /> Η απάντηση ανιχνεύεται στη Σύνοδο Κορυφής της 15ης Οκτωβρίου, όπου επισημοποιήθηκε το Σχέδιο Δράσης ΕΕ- Τουρκίας χωρίς καμία αντίρρηση της ελληνικής κυβέρνησης.<br /> <br /> Στα συμπεράσματα της Συνόδου Κορυφής γίνεται σαφής αναφορά στην «Ενίσχυση της προστασίας των εξωτερικών συνόρων» (μεταξύ άλλων) «...με πλήρη σεβασμό στις ΕΘΝΙΚΕΣ ΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΕΣ των κρατών μελών... (και)... με την ενίσχυση των συζητήσεων για την ανάπτυξη ενός ευρωπαϊκού συστήματος συνόρων και ακτοφυλακής...»<br /> <br /> Ο όρος «εθνικές αρμοδιότητες» στην περίπτωση των ελληνικών νήσων αναφέρεται στις αρμοδιότητες της ελληνικής ακτοφυλακής, η οποία επιχειρεί φύλαξη, μέσα στα όρια των σημερινών ελληνικών χωρικών υδάτων, δηλαδή στα 6νμ.<br /> <br /> Όμως τα σημερινά ελληνικά χωρικά ύδατα των 6νμ σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να συμπίπτουν με τα θαλάσσια ελληνοτουρκικά σύνορα, τα οποία δεν έχουν συμφωνηθεί ούτε καν χαραχθεί.<br /> <br /> Επομένως, η «ταύτιση» των ευρωπαϊκών εξωτερικών θαλασσίων συνόρων με τα όρια άσκησης των ελληνικών εθνικών αρμοδιοτήτων, δηλαδή τα χωρικά ύδατα των 6νμ σημαίνει ότι εμμέσως και σιωπηλώς η Ελλάδα αποδέχεται μονομερώς ότι τα θαλάσσια σύνορα της με την Τουρκία είναι 6νμ, προκειμένου να «εξυπηρετηθούν» οι απολύτως πιεστικοί έναντι της Ελλάδας, αλλά έντρομοι πλέον εταίροι και κυρίως το Βερολίνο, απέναντι στην προσφυγική κρίση, καθώς δεν ελέγχουν τις προσφυγικές κάνουλες του κ Ερντογάν.<br /> <br /> Αυτή η μονομερής ελληνική αποδοχή για τα εξωτερικά σύνορα συμπεριλαμβάνεται στο κείμενο της Κομισιόν για την ευρωπαϊκή Υπηρεσία Ακτοφυλακής και Συνόρων, που θα αποφασιστεί σήμερα στη Σύνοδο Κορυφής.<br /> <br /> Ο μονομερής περιορισμός των ελληνικών θαλασσίων συνόρων στα 6νμ για τους σκοπούς της εξυπηρέτησης των προσφυγικών μηχανισμών «των ευρωπαϊκών εξωτερικών συνόρων», στην πράξη σημαίνει την κατάργηση της μέσης γραμμής στον καθορισμό των ελληνοτουρκικών θαλασσίων συνόρων ανάμεσα στην Ελλάδα και την Τουρκία με απρόβλεπτες επιπτώσεις στην εθνική κυριαρχία, είτε αυτές αφορούν στο εύρος του FIR Αθηνών, αλλά και της περιοχής έρευνας και διάσωσης, στον καθορισμό της ΑΟΖ, αλλά ακόμα και στο δικαίωμα επέκτασης των χωρικών υδάτων στα 12νμ.<br /> <br /> Εξ άλλου, ο οικειοθελής περιορισμός των ελληνικών θαλασσίων συνόρων στα 6νμ, (όσα δηλαδή και τα σημερινά χωρικά ύδατα της χώρας) και η εγκατάλειψη της μέσης γραμμής για τον υπολογισμό των κοινών ελληνοτουρκικών συνόρων, επί της ουσίας. .πριμοδοτεί την Άγκυρα με αύξηση των χωρικών υδάτων της σε βάρος της Ελλάδας και φυσικά οδηγεί σε περιορισμούς και παραχωρήσεις στην ελληνική εθνική κυριαρχία.<br /> <br /> Μια πρώτη πρόγευση, όμως είχε ήδη η Αθήνα από τις αρχές Οκτωβρίου όταν παρουσιάστηκε από τους κκ Γιούνκερ και Ερντογάν το Σχέδιο Δράσης ΕΕ- Τουρκίας. <br /> <br /> Σε αυτό το σχέδιο, με πονηρό τρόπο, η Άγκυρα αποκτούσε ξαφνικά το δικαίωμα να κάνει επιχειρήσεις έρευνας και διάσωσης σε απροσδιόριστη περιοχή «στη Θάλασσα του Αιγαίου»,(;) ενώ η σχετική αρμοδιότητα για SAR μέχρι τώρα έχει εκχωρηθεί διεθνώς στην Ελλάδα μέχρι τα ανατολικά όρια του FIR Αθηνών.<br /> <br /> Επιπροσθέτως, το Σχέδιο Δράσης ΕΕ- Τουρκίας αναφέρεται σαφώς στην δέσμευση για « αναβάθμιση της συνεργασίας μεταξύ της τουρκικής και ελληνικής ακτοφυλακής» (το ίδιο ακριβώς είχε αναφέρει και ο πρωθυπουργός της Τουρκίας κ Νταβούτογλου στην κοινή συνέντευξη τύπου στην Άγκυρα με τον Έλληνα πρωθυπουργό Α. Τσίπρα).<br /> <br /> Και όμως η ελληνική πλευρά ουδόλως αντέδρασε στο Σχέδιο Δράσης ΕΕ Τουρκίας, το οποίο υπερψήφισε μάλιστα στη Σύνοδο Κορυφής του Οκτωβρίου, στην οποία έδινε «αγώνα» μόνον για τα hot spot και την εγκατάσταση 50.000 προσφύγων στην Ελλάδα.<br /> <br /> Είναι άγνωστο ακόμα, πως η Αθήνα, χωρίς ενδελεχείς διαβουλεύσεις με τις Βρυξέλλες, και ορατά, για την ώρα ανταλλάγματα, συναίνεσε τόσο γρήγορα και απλά στον καθορισμό των «εξωτερικών συνόρων της ΕΕ» σε βάρος της εθνικής κυριαρχίας της χωρίς να εξεταστούν προηγουμένως και άλλες, πιο «απλές» εναλλακτικές λύσεις.<br /> <br /> Όπως για παράδειγμα, η ευρωπαϊκή Υπηρεσία Συνόρων να επιχειρεί στα εξωτερικά όρια των τουρκικών χωρικών υδάτων, ώστε να περιορίζει τις βάρκες των λαθρεμπόρων και επομένως και τους αριθμούς προσφύγων προς τις ελληνικές – ευρωπαϊκές ακτές...<br /> <div> <br /> <a href="http://www.liberal.gr/" target="_blank">πηγή</a></div> </div>

Σε βάρος της Ελλάδας η προστασία της Ευρώπης στο προσφυγικό

Οι τελευταίες πληροφορίες από τις Βρυξέλλες επιμένουν ότι οι εταίροι και κυρίως το Βερολίνο είναι κάθετοι στην ανάγκη ενίσχυσης της φύλαξ...

Διαβάστε την συνέχεια

Το Ισραήλ «άσος στο μανίκι» Ερντογάν με τη Ρωσία;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> </div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiKzYmoATP_c-J3dtnqtj3Q7D6nZi7nJqqU22rFO1R4t7tK8KehZTwd21fLYnzvSgi_yWX_wwjwpRS5r8TgzJ1RKYfCgvpBJI5sM1hBgUaKDAZiSRvQTHRXIvlKEsVj6s1tfls7AZUQ7Xk/s1600/erdogan.+ta+paizei+ola+gia+ola.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiKzYmoATP_c-J3dtnqtj3Q7D6nZi7nJqqU22rFO1R4t7tK8KehZTwd21fLYnzvSgi_yWX_wwjwpRS5r8TgzJ1RKYfCgvpBJI5sM1hBgUaKDAZiSRvQTHRXIvlKEsVj6s1tfls7AZUQ7Xk/s1600/erdogan.+ta+paizei+ola+gia+ola.jpg" /></a></div> <br /> Του Ζαχαρία Μίχα*<br /> <br />Μπορεί ο Τούρκος Πρόεδρος, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, να πιέζεται ασφυκτικά από τη Ρωσία, όμως η «ανάγνωση» της μεγάλης εικόνας των εξελίξεων στην περιοχή δείχνει ένα σκηνικό για την τουρκική πλευρά το οποίο μπορεί να εξακολουθεί να είναι απόλυτα ρευστό, αφήνει όμως περιθώρια ελιγμών που θα μπορούσαν υπό προϋποθέσεις να φέρουν αποτελέσματα που θα οδηγήσουν σε σταδιακή αλλαγής του σκηνικού. Η νέα «παράμετρος στη γεωπολιτική εξίσωση» εισήχθη από τον ίδιο τον Ερντογάν, ο οποίος, σε δηλώσεις προς τους δημοσιογράφους με την επιστροφή του από το Τουρκμενιστάν, θυμήθηκε την πάλαι ποτέ «στρατηγική συμμαχία» με το Ισραήλ.<br /><br />Σύμφωνα με σχετικό ρεπορτάζ που φιλοξένησε η φιλοκυβερνητική «Yeni Safak», ο Ερντογάν είπε ότι η εξομάλυνση των σχέσεων με το εβραϊκό κράτος είναι πιθανή και από μια τέτοια ενδεχόμενη εξέλιξη ωφελημένη θα βγει ολόκληρη η περιοχή. Επανέλαβε βέβαια τις προϋποθέσεις που έχουν τεθεί από τουρκικής πλευράς, δηλαδή την άρση του αποκλεισμού της Γάζας, τη συμφωνία Άγκυρας – Τελ Αβίβ για την αποζημίωση των θυμάτων και τη δημόσια απολογία των Ισραηλινών.<br /><br />Τα παραπάνω αφήνουν μεγάλα περιθώρια διπλωματικών ελιγμών. Για παράδειγμα, η προσέγγιση των δυο πλευρών στο θέμα της αποζημίωσης είχε φέρει τις δυο πλευρές πολύ κοντά σε συμφωνία. Η «απολογία» είναι επίσης ένα θέμα που εναπόκειται στη διπλωματία να βρει την κατάλληλη διατύπωση, ενώ και το περίφημο εμπάργκο στη Γάζα θα μπορούσε να επιλυθεί με κάποια φόρμουλα.<br /><br />Προϋπόθεση όμως σε όλα τα ανωτέρω είναι η ύπαρξη πολιτικής βούλησης και αυτό σε τελική ανάλυση είναι το ζητούμενο. Διότι, μέχρι τώρα, η συμπεριφορά της τουρκικής πλευράς και του Ερντογάν προσωπικά δεν πρόδιδαν ιδιαίτερη επιθυμία εξομάλυνσης των σχέσεων, με κύριο χαρακτηριστικό τις εμπρηστικές δηλώσεις σε κάθε ευκαιρία, ιδίως στις προεκλογικές περιόδους με στόχο το εσωτερικό εκλογικό ακροατήριο και στις οποίες απαντούσαν οι Ισραηλινοί σε ιδιαίτερα υψηλούς τόνους.<br /><br /><b>Στροφή Ερντογάν...</b><br /><br />Η αλλαγή στάσης του Ερντογάν εξηγείται υπό το φως της επιδείνωσης των σχέσεων με τη Ρωσία. Αφενός, στο εμπορικό επίπεδο και παρά τις τεταμένες σχέσεις, το Ισραήλ είναι στην πρώτη δεκάδα των εμπορικών εταίρων της Τουρκίας. Ενδεχομένως, την περαιτέρω ανάπτυξη του αμοιβαία επικερδούς διμερούς εμπορίου ο Ερντογάν να την αντιμετωπίζει πλέον ως μέρος των κινήσεων αναπλήρωσης των απωλειών από τη ρωσική αγορά, έστω κι αν αυτό δεν επεκταθεί εκ νέου σε «στρατηγικούς τομείς», όπως οι εξοπλισμοί. Ωστόσο, οι δυσκολίες που αντιμετωπίζει τα τελευταία χρόνια η ισραηλινή αμυντική βιομηχανία δεν θα πρέπει να οδηγήσει στον πρόωρο αποκλεισμό δυνητικών εξελίξεων στο προσεχές μέλλον.<br /><br />Ωστόσο, σε πρώτη τουλάχιστον φάση, πιο πειστική μοιάζει η ερμηνεία ότι ενδεχόμενη απόπειρα προσεταιρισμού των Ισραηλινών από τουρκικής πλευράς κύριο στόχο θα έχει την αντιμετώπιση του προβλήματος ασφαλείας που αντιμετωπίζει η Τουρκία, λόγω της κάθετης κλιμάκωσης της έντασης με τη Ρωσία. Εν ολίγοις, η αποκλιμάκωση και εξομάλυνση σε ένα μέτωπο που δυσαρεστούσε τις Ηνωμένες Πολιτείες θα επιχειρηθεί από την Άγκυρα να αποτελέσει αποδεικτικό στοιχείο ότι η Τουρκία παραμένει πιστό μέλος της «Δυτικής οικογένειας» και προώθησης της εικόνας της ως θεματοφύλακα των συμφερόντων της στην περιοχή...<br /><br /><b>...με το μάτι στους υδρογονάνθρακες</b><br /><br />Στο ενδεχόμενο της εξομάλυνσης των σχέσεων με τους Ισραηλινούς, οι Τούρκοι θα αύξαναν τις πιθανότητες να πλασαριστούν με πιο «φυσιολογικό» –από την επίδειξη στρατιωτικής ισχύος– τρόπο στις διευθετήσεις που βρίσκονται σε εξέλιξη ανάμεσα στις εμπλεκόμενες χώρες, με στόχο την έναρξη αξιοποίησης των κοιτασμάτων υδρογονανθράκων στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου. Η Τουρκία θα διεκδικήσει συμμετοχή στη νομή του πλούτου, αλλά και να προκριθεί τελικά ως η καταλληλότερη από οικονομική και γεωστρατηγική άποψη οδός διέλευσης προς τις δυτικές αγορές. Σε τελική ανάλυση, θα συμβάλει στην αντιμετώπιση της δυσάρεστης για την Τουρκία εικόνα του ανεξέλεγκτου περιφερειακού δρώντα που αποτελεί μέρος του προβλήματος της περιοχής και όχι κάποιας λύσης.<br /><br />Όλα αυτά είναι όμως θεωρητικά, αφού τα προβλήματα που θα αντιμετωπίσει ο εκτιμώμενος τουρκικός σχεδιασμός είναι πολλά, καθώς οι εμπλεκόμενες πλευρές, με τους Ισραηλινούς πρώτους και καλύτερους, έχουν και αυτές να συνυπολογίσουν το δικό τους περιοριστικό πλαίσιο και τα δικά τους συμφέροντα, προασπίζοντας όσα έχουν πετύχει στις διμερείς τους σχέσεις...<br /><br />Η Τουρκία δεν έχει κανέναν λόγο να επιδεινώσει τις σχέσεις της με τη Ρωσία, ιδίως όταν φαίνεται ότι έχει εξευρεθεί «γλώσσα συνεννόησης» στο πρόβλημα της Συρίας, ώστε οι επιδιώξεις των δυο πλευρών να μην οδηγήσουν σε εμπλοκή των ενόπλων δυνάμεων και ανεπιθύμητες ανεξέλεγκτες καταστάσεις. Η Συρία δεν είναι όμως το μοναδικό κίνητρο των Ισραηλινών για την ανάπτυξη των σχέσεων με τη Μόσχα.<br /><br /><b>Το μέτωπο του Ιράν</b><br /><br />Ένα ακόμα σημαντικό μέτωπο για την ισραηλινή διπλωματία είναι αυτό του Ιράν, μια χώρα στην οποία η Ρωσία ασκεί σημαντική επιρροή και αξιοποιεί τη σχέση της με την Τεχεράνη, αναλόγως της πορείας των σχέσεων Μόσχας - Ουάσιγκτον. Τα συμφέροντα Μόσχας - Τεχεράνης είναι αποκλίνοντα σε πολλά μέτωπα, όμως σε τακτικό επίπεδο συνεργάζονται έναντι του κοινού γεωπολιτικού αντιπάλου, των Ηνωμένων Πολιτειών, με τη Ρωσία να χρησιμοποιεί τις σχέσεις της με την Τεχεράνη για να πιέζει την Ουάσιγκτον, με άξονα το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν. Κατά συνέπεια, οι δίαυλοι επικοινωνίας Ισραήλ-Ρωσίας θεωρούνται ζωτικής σημασίας για τους Ισραηλινούς. Η Μόσχα θεωρείται στο Τελ Αβίβ ως παράγοντας που μπορεί να βοηθήσει στον έλεγχο της συμπεριφοράς της σιιτικής Χεζμπολάχ του Λιβάνου, η οποία στο παρελθόν έχει απειλήσει με στρατιωτικό πλήγμα πλατφόρμες άντλησης υδρογονανθράκων, κάτι που αποτελεί ένα ακόμα κίνητρο διατήρησης καλών σχέσεων ανάμεσα στο Ισραήλ και τη Ρωσία.<br /><br /><b>Η Αίγυπτος</b><br /><br />Πρόβλημα θα μπορούσε να δημιουργηθεί και με την Αίγυπτο, καθώς το Κάιρο, υπό την ηγεσία του Αμπντέλ Φατάχ Αλ Σίσι, εξακολουθεί να τηρεί σκληρή στάση απέναντι στην Τουρκία του Ερντογάν, εκτιμάται όμως ότι οι ενέργειες Ερντογάν στην προώθηση των στόχων της Μουσουλμανικής Αδελφότητας, σε συνδυασμό με την ιμπεριαλιστική της οπτική για τον χώρο της Ανατολικής Μεσογείου, βαρύνει περισσότερο ως απειλή εθνικής –και στη μία περίπτωση ιδιοτελώς πολιτικής– ασφαλείας στη σκέψη του Αιγύπτιου ηγέτη.<br /><br />Η τρέχουσα διένεξη Ισραήλ - Αιγύπτου αφορά την καταδίκη της δεύτερης στην καταβολή αποζημίωσης ύψους 1,7 δισεκατομμυρίων δολαρίων από το Διεθνές Διαιτητικό Δικαστήριο για την αθέτηση των όρων διμερούς συμβολαίου του 2012 που αφορούσε στην προμήθεια του εβραϊκού κράτους με φυσικό αέριο και στα αντίποινα από αιγυπτιακής πλευράς με την αναστολή των διαπραγματεύσεων για την προμήθεια της Αιγύπτου με ισραηλινό φυσικό αέριο σε προνομιακές τιμές από τα νέα κοιτάσματα, εξαιτίας της ανακοίνωσης της ισραηλινής εταιρείας (IEC: Israel Electric Corp.) ότι θα προχωρήσει στην είσπραξη του ποσού.<br /><br /><b>Η Κύπρος</b><br /><br />Το εβραϊκό κράτος επενδύει πλέον σημαντικά στον ρόλο της Κυπριακής Δημοκρατίας στον ευρύτερο αμυντικό του σχεδιασμό και ακούει με προσοχή μέχρι στιγμής όσα έχει να διατυπώσει η νόμιμη κυπριακή ηγεσία, με ένα ενδεχόμενο άνοιγμα Ερντογάν να θέτει μια δύσκολη εξίσωση πολιτικής εξισορρόπησης για το Ισραήλ. Όλα αυτά ασφαλώς ισχύουν για όσο διάστημα βρίσκεται στην εξουσία η κυβέρνηση Νετανιάχου, αφού ενδεχόμενη πολιτική αλλαγή στο Ισραήλ θα μπορούσε να επιφέρει αλλαγή δεδομένων και στην εξωτερική πολιτική.<br /><br />Όπως προκύπτει από τα προαναφερθέντα, η εξομάλυνση των σχέσεων ανάμεσα στην Τουρκία και το Ισραήλ δεν θα επέλθει εύκολα, καθώς κάθε πρόβλημα που βαίνει προς επίλυση θα επηρεάζει άλλα μέτωπα. Η εξισορρόπηση των συμφερόντων των χωρών της περιοχής κάθε άλλο παρά εύκολη υπόθεση θα πρέπει να θεωρηθεί. Και μόνο όμως η έναρξη μιας διαδικασίας με στόχο την εξομάλυνση των σχέσεων Τουρκίας - Ισραήλ θα αποτελέσει μια σημαντική εξέλιξη, αφού θα αξιοποιηθεί από την πλευρά της τουρκικής ηγεσίας, τόσο για την ενίσχυση της ΝΑΤΟϊκής δέσμευσης στην ασφάλεια της Τουρκίας, ενώ θα θέσει σε κίνηση διπλωματικές διαδικασίες που θα ανακατέψουν την «τράπουλα» σε μια εξαιρετικά ευαίσθητη περιοχή.<div> <br /><div style="text-align: justify;"> <em><strong>* Ο Ζαχαρίας Μίχας είναι Διευθυντής Μελετών στο Ινστιτούτο Αναλύσεων Ασφάλειας και Άμυνας (ΙΑΑΑ-ISDA)</strong></em></div> <a href="http://www.liberal.gr/" target="_blank">πηγή</a></div>

Το Ισραήλ «άσος στο μανίκι» Ερντογάν με τη Ρωσία;

Του Ζαχαρία Μίχα* Μπορεί ο Τούρκος Πρόεδρος, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, να πιέζεται ασφυκτικά από τη Ρωσία, όμως η «ανάγνωση» της μεγάλης ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Θέση της Τουρκίας την Επόμενη Μέρα: Μεταξύ Λωζάννης και Σεβρών

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhLCXzEwM16vF7mW3TnR73ABEvqkkRYCJ5C25sXYvwDwkH74l4S2U21jVqsWUFWoUTPxMXw9sdCYMvb22tdPIiND6RGmhzgHlyy7JBm2MWMBk5nq-UYyIFOI_4VGqMrhRnoUAX3j2ZbUEE/s1600/toyrkia+map.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhLCXzEwM16vF7mW3TnR73ABEvqkkRYCJ5C25sXYvwDwkH74l4S2U21jVqsWUFWoUTPxMXw9sdCYMvb22tdPIiND6RGmhzgHlyy7JBm2MWMBk5nq-UYyIFOI_4VGqMrhRnoUAX3j2ZbUEE/s1600/toyrkia+map.jpg" /></a></div> <br /> <br /> To άρθρο που ακολουθεί δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «Άμυνα και Διπλωματία», τον Απρίλιο του 2003, λίγο μετά την έναρξη της επιχείρησης ανατροπής του Σαντάμ από τις ΗΠΑ και τη Μεγάλη Βρετανία. Νομίζουμε ότι αξίζει τον κόπο να ξαναδιαβαστεί δέκα χρόνια μετά, μια που αποτελεί στρατηγική πρόβλεψη αυτών που είναι σε εξέλιξη σήμερα στην Τουρκία!!!<br /> <br /> <span style="font-style: italic;">του <b>Σάββα Καλεντερίδη</b></span><br /> <span style="font-weight: bold;">Ιστορικό Πλαίσιο</span><br /> <a href="https://www.blogger.com/null" name="more"></a>Η <span style="font-weight: bold;"><a href="http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A3%CF%85%CE%BD%CE%B8%CE%AE%CE%BA%CE%B7_%CF%84%CE%BF%CF%85_%CE%9A%CE%AC%CF%81%CE%BB%CE%BF%CE%B2%CE%B9%CF%84%CF%82">Συνθήκη του Κάρλοβιτς</a></span> (26 Ιανουαρίου 1699) αποτελεί για την τουρκική εθνικιστική πολιτική διανόηση το σημείο καμπής για τον τουρκισμό, αφού τότε αρχίζει για πρώτη φορά η καθοδική πορεία και η απώλεια εδαφών για την Οθωμανική Αυτοκρατορία και τους Τούρκους, μετά τη θυελώδη εμφάνιση τους στα εδάφη της Ανατολίας το 1071 (Μάχη του Ματζικέρτ). Μετά τη Συνθήκη του Κάρλοβιτς, η Οθωμανική Αυτοκρατορία οδηγείται από περιπέτεια σε περιπέτεια και από ήττα σε ήττα, ενώ... <span class="fullpost">κατά το χρονικό διάστημα που μεσολαβεί από την έναρξη της Ελληνικής Επανάστασης (1821) και μέχρι το τέλος των Βαλκανικών Πολέμων (1913), υποχρεώνεται να εγκαταλείψει το σύνολο σχεδόν των εδαφών που είχε καταλάβει από το 14ο αιώνα στην Ευρωπαϊκή Ήπειρο.</span><br /> <span class="fullpost"><br /> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjXEoRY7dPVA0nMyoPDwRZYK0O0VsG4mizDEf_YedOI7ivYAMh0Zv7WRKlaBjbOg2LbKDc2Q-XdTDylkogV58fkI5_eQsEd8jf-K8OXnqhc2OTTmljk13Q5w5NLtL9zjv81QrbkLaKkNFA/s1600-h/Ottoman+Empire,+peak.gif"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5286760942169278338" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjXEoRY7dPVA0nMyoPDwRZYK0O0VsG4mizDEf_YedOI7ivYAMh0Zv7WRKlaBjbOg2LbKDc2Q-XdTDylkogV58fkI5_eQsEd8jf-K8OXnqhc2OTTmljk13Q5w5NLtL9zjv81QrbkLaKkNFA/s400/Ottoman+Empire,+peak.gif" style="cursor: pointer; display: block; height: 286px; margin: 0px auto 10px; text-align: center; width: 400px;" /></a><span style="font-style: italic;">H άνοδος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας σταμάτησε με την υπογραφή της Συνθήκης του Κάρλοβιτς</span><br /> <br /> Ο Α' Παγκόσμιος Πόλεμος, που αποτέλεσε την τελευταία μεγάλη περιπέτεια των Οθωμανών, υποχρέωσε την Οθωμανική Αυτοκρατορία μετά τα βαλκανικά εδάφη να απωλέσει και τα λεγόμενα αραβικά εδάφη και να τοποθετηθεί στην «<span style="font-weight: bold;">Κλίνη του Προκρούστη</span>», στην οποία έμελλε να καθοριστεί η τύχη και ιστορική παρουσία στην Ανατολία των Τούρκων και των λοιπών μουσουλμανικών ετερογενών πληθυσμών, υπολειμμάτων της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας που κατοικούσαν στα εδάφη της υπό ίδρυση Τουρκικής Δημοκρατίας.<br /> <br /> <span style="font-weight: bold;">Η "κλίνη του προκρούστη"</span><br /> Η Μυστική Συμφωνία του Λονδίνου ή «Σάικς-Πικώ» (<span style="font-weight: bold;"><a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Sykes-Picot_Agreement">Sykes - Picot</a></span>, 16 Μαΐου 1916), με την οποία Αγγλία και Γαλλία χώρισαν σε ζώνες επιρροής την ευρύτερη περιοχή της Παλαιστίνης και της Χάιφας, της Ιορδανίας, της Συρίας και της Μοσούλης-Βαγδάτης-Βασόρας (περιοχή που είναι και το επίδικο της υπό εξέλιξη στρατιωτικής επιχείρησης των ΗΠΑ-Αγγλίας στην περιοχή), η <span style="font-weight: bold;"><a href="http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&artid=152780&ct=82">Συνδιάσκεψη Ειρήνης των Παρισίων</a></span> (18 Ιανουαρίου-12 Μαΐου 1919) όπου το Ανώτατο Συμβούλιο των Συμμάχων αποφασίζει τη διάλυση και το μοίρασμα των εδαφών της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και η <span style="font-weight: bold;"><a href="http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A3%CF%85%CE%BD%CE%B8%CE%AE%CE%BA%CE%B7_%CF%84%CF%89%CE%BD_%CE%A3%CE%B5%CE%B2%CF%81%CF%8E%CE%BD">Συνθήκη των Σεβρών</a></span> (10 Αυγούστου 1920) με την οποία οι Τούρκοι περιορίζονται από τους Συμμάχους στα οροπέδια της Κεντρικής Ανατολίας, αποτελούν την «Κλίνη του Προκρούστη» για τα υπολείματα της άλλοτε κραταιάς Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.<br /> <br /> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjqk0EkbqQuoUd1IVL5OXppmehKLPpEL1hdIq_TVR-b3_KPL6fTHfB7GDe8FUzp6jr0e8aDRZPs9eLQ65JPKwT8MaLG2jvsRaSuzVTIbcUivGM9_KpxT-yl87fLO2DCbWhYk0JhYzX-HDA/s1600-h/Ottoman+Empire,+decline.gif"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5286761397009691442" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjqk0EkbqQuoUd1IVL5OXppmehKLPpEL1hdIq_TVR-b3_KPL6fTHfB7GDe8FUzp6jr0e8aDRZPs9eLQ65JPKwT8MaLG2jvsRaSuzVTIbcUivGM9_KpxT-yl87fLO2DCbWhYk0JhYzX-HDA/s400/Ottoman+Empire,+decline.gif" style="cursor: pointer; display: block; height: 278px; margin: 0px auto 10px; text-align: center; width: 400px;" /></a><span style="font-style: italic;">Ενώ η άνοδος της Οθωμανικής αυτοκρατορίας σταμάτησε το 1699, η πτώση μπορούμε να πούμε ότι άρχισε με την απώλεια της Βεσσαραβίας, το 1812 και ολοκληρώθηκε με τη συνθήκη της Λοζάνης, το 1923</span><br /> <br /> Ειδικότερα με τη Συνθήκη των Σεβρών αποδιδόταν ιστορική δικαιοσύνη και αφαιρούνταν το βάρος της περίπου χιλιόχρονης επιβολής και καταπίεσης που άσκησαν οι τουρκομανικοί και τουρκικοί πληθυσμοί, επί των Ελλήνων, Αρμενίων, Κούρδων και λοιπών αυτοχθόνων εθνοτήτων της περιοχής της Ανατολίας.<br /> Ο Πρέσβης <span style="font-weight: bold;">Γ. Χριστόπουλος</span> αναφερόμενος στη Συνθήκη των Σεβρών, γράφει:<br /> «<span style="font-style: italic;">Η Συνθήκη των Σεβρών ήτο έργον ηθικής αποκαταστάσεως και πολιτικής σκοπιμότητος. Οι νικηταί του 1918 ηδυνήθησαν να επανορθώσουν τα αμαρτήματα της Ευρώπης, που είχε θυσιάσει τον Ελληνισμόν και τον Χριστιανισμόν επί σειρά αιώνων. Η Συνθήκη περισσότερον από οιανδήποτε άλλην εμφανιζόταν, από γενικωτέρας απόψεως, ως πρώτη σοβαρά εκδήλωσις της Ευρωπαϊκής και Χριστιανικής συνειδήσεως και αλληλεγγύης. Απεδείκνυε συγχρόνως την πολιτική ωφελιμότητα της. Διότι, πιστώς εφαρμοζόμενη, έθετε τέρμα εις τους μακρούς απελευθερωτικούς πολέμους της Βαλκανικής, που επανειλημμένως επροκάλεσαν διεθνείς περιπλοκάς και τελικώς τον Παγκόσμιον Πόλεμον.</span>»<br /> <br /> <span style="font-weight: bold;">Η Συνθήκη της Λωζάννης ή άλλως η «Επιθετική Επιστροφή των Τούρκων»</span><br /> Η Συνθήκη των Σεβρών δεν εφαρμόστηκε ποτέ, κυρίως λόγω αδυναμίας των συμμαχικών χωρών που την υπέγραψαν να συνεννοηθούν και να ομονοήσουν σε θέματα που αφορούσαν διάφορες πτυχές του Ανατολικού Ζητήματος και της περιοχής. Από την άλλη πλευρά η Συνθήκη αυτή αποτέλεσε την κύρια αιτία της Μικρασιατικής Εκστρατείας που κατέληξε στη γνωστή τραγωδία για την Ελλάδα και τον Ελληνισμό. Ενώ η Τουρκία, που ήταν με την πλευρά των ηττημένων στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, μετά την ήττα των Ελλήνων στη Μικρά Ασία βρέθηκε να διαπραγματεύεται περίπου ως νικητής την παρουσία της στη Μικρασιατική Χερσόνησο με την Αγγλία, Γαλλία, Ιταλία, Ιαπωνία, Ελλάδα, Ρουμανία και Σερβία.<br /> Η <span style="font-weight: bold;"><a href="http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A3%CF%85%CE%BD%CE%B8%CE%AE%CE%BA%CE%B7_%CF%84%CE%B7%CF%82_%CE%9B%CF%89%CE%B6%CE%AC%CE%BD%CE%B7%CF%82">Συνθήκη της Λωζάννης</a></span> που αναθεωρεί τη θνησιγενή Συνθήκη των Σεβρών αποτελεί και τον τερματικό σταθμό της μακροχρόνιας πορείας της διάλυσης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας που όπως προαναφέρθηκε άρχισε με τη Συνθήκη του Κάρλοβιτς (1699).<br /> Με την υπογραφή της Συνθήκης της Λωζάννης, που κατά τους Τούρκους αποτελεί τη συμβολαιογραφική πράξη γέννησης της Τουρκικής Δημοκρατίας, οι Τούρκοι και ο ηγέτης τους Μουσταφά Κεμάλ, υπό το πέπλο του νομιμοποιημένου κοσμικού και μόνο φαινομενικά δυτικότροπου καθεστώτος, εγκαθιστούν ένα <span style="font-weight: bold;">ρατσιστικό μονοκομματικό πολιτικό σύστημα</span>, το οποίο αναλαμβάνει τη διαχείρηση της τύχης των χριστιανικών και μουσουλμανικών πληθυσμών που κατοικούσαν στην επικράτεια της νεότευκτης χώρας.<br /> <br /> <span style="font-weight: bold;">Η Ανατολική Πολιτική των ΗΠΑ και η Συνθήκη της Λωζάννης</span><br /> Οι ΗΠΑ, από το δεύτερο μισό του 19ου αιώνα, είχαν δείξει έντονο ενδιαφέρον για την περιοχή της Ανατολίας και πέρα από τις παραδοσιακές διπλωματικές σχέσεις, ανέπτυξαν έντονη εκπαιδευτική και ιεραποστολική δραστηριότητα στην Κωνσταντινούπολη, τη Σμύρνη, τη Μερζιφούντα, την Καισαρεία, το Βαν, το Χαρπούτ, το Ντιγιάρμπακιρ και διάφορες περιοχές της μικρασιατικής χερσονήσου. Μάλιστα το Σεπτέμβριο του 1919 στο Συνέδριο της Σεβάστειας, οι ΗΠΑ, δια του <span style="font-weight: bold;">στρατηγού Χάρμπορ</span>, πρότειναν στους συνέδρους και τον ίδιο τον Μουσταφά Κεμάλ την ίδρυση ένα αμερικανικού προτεκτοράτου στα εδάφη της Κεντρικής Ανατολίας, πρόταση που απορρίφθηκε από την πτέρυγα του Μουσταφά Κεμάλ.<br /> Από στοιχεία που βλέπουν το φως της δημοσιότητας τους τελευταίους δώδεκα μήνες, διάστημα που παρατηρείται και οι <span style="font-weight: bold;">βαθειά σύγκρουση των τουρκοαμερικανικων σχέσεων με αφορμή την πολιτική των ΗΠΑ στο Βόρειο Ιράκ και το Κουρδικό</span>, προκύπτει ότι οι ΗΠΑ ενοχλήθηκαν από το γεωπολιτικό τους αποκλεισμό από την περιοχή της Μέσης Ανατολής και της Ανατολίας μετά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, αποκλεισμός που επικυρώθηκε με τη Συνθήκη της Λοζάννης. Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο οι ΗΠΑ δεν επικύρωσαν ποτέ ούτε την Συνθήκη της Λοζάννης, αλλά ούτε και την κατάργηση των διομολογήσεων, ενώ ο πρώτος πρέσβυς των ΗΠΑ τοποθετήθηκε στην Άγκυρα μόλις το 1927. Τον Ιανουάριο του 1927, κατά τη διάρκεια των ομιλιών που πραγματοποιόντουσαν στην Βουλή των Αντιπροσώπων, ο <span style="font-weight: bold;">Upshow </span>αναφερόμενος στη Συνθήκη της Λοζάννης είχε δηλώσει τα εξής:<br /> <span style="font-weight: bold;"><span style="font-style: italic;">"Η συμφωνία αυτή είναι αποτέλεσμα μιας πολιτικής την οποία με μεγάλη εξυπνάδα ακολουθεί ένας δικτάτορας, ο οποίος είναι βάρβαρος όσο ο Ταμερλάνος, δόλιος όσο και ο Τρελός Ίβαν και πονηρός όπως ο Τζενγκίζ Χάν, ο οποίος κάθεται πάνω σε πυραμίδα από νεκροκεφαλές των θυμάτων του. Αυτό το τέρας επέβαλε στον υπόλοιπο κόσμο, ο οποίος ήταν κουρασμένος από τους συνεχιζόμενους πολέμους, μια διπλωματική συμφωνία η οποία υποτίμησε ολόκληρο τον πολιτισμένο κόσμο. Σε κάθε σημείο του κόσμου αποκάλεσαν το γεγονός αυτό ως τουρκική νίκη. Και αφού επέβαλαν στα κοινοβούλια των χωρών του Παλαιού Κόσμου να αποδεχθούν την συνθήκη αυτή, στη συνέχεια, οι μεγάλες ομάδες του κεφαλαίου, ο ψυχρός και απολίτικος κόσμος του εμπορίου, ακόμη και ορισμένοι εκπρόσωποι της θρησκείας ανύψωσαν την Τουρκία στο τραπέζι των σύγχρονων και πολιτισμένων εθνών".</span></span><br /> Από την άλλη ο γερουσιαστής <span style="font-weight: bold;">King </span>δήλωνε πως "<span style="font-weight: bold;"><span style="font-style: italic;">οι Τούρκοι είναι άνθρωποι αγράμματοι, φανατικοί και γεμάτοι μίσος</span></span>" ενώ ο <span style="font-weight: bold;">Hart</span>, ο οποίος ήταν επιστήμονας και καθηγητής στο τμήμα των πολιτικών επιστημών του Πανεπιστημίου Ηarvard θα έφερε στο προσκήνιο την άποψη του ότι "<span style="font-weight: bold;"><span style="font-style: italic;">οι Τούρκοι δεν έχουν θέση στην Ευρώπη και στο περιβάλλον των πολιτισμένων χωρών</span></span>".<br /> <br /> <span style="font-weight: bold;">Η Επιχείρηση στο Ιράκ, ο Κεμαλισμός και η "Επόμενη Μέρα"</span><br /> Η Τουρκία και το μονοκομματικό κεμαλικό καθεστώς, παίζοντας καλά το διπλωματικό παιχνίδι και εκμεταλλευόμενο τις συγκυρίες της περιόδου του Μεσοπολέμου και του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, και ενώ συνέχισε τις σκληρές αφομοιωτικές πολιτικές εναντίον χριστιανικών (Αρμένιοι, Έλληνες, Ασσύριοι) αλλά και μουσουλμανικών (Κούρδοι, Λαζοί, Τσερκέζοι, Άραβες κλπ) πληθυσμών, κατόρθωσε να διατηρηθεί μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 40, κερδίζοντας μάλιστα τον τίτλο του "Επιτήδειου Ουδέτερου". Η ανατολή της δεκαετίας του '50 και ο "κομμουνιστικός κίνδυνος" του Ανατολικού Μπλοκ λειτούργησαν ως σωσσίβιο για τον κεμαλισμό. Έτσι παρά το πέρασμα στο πολυκομματικό σύστημα, ο κεμαλισμός και οι ολοκληρωτικές νοοτροπίες και πρακτικές συνέχισαν να κυριαρχούν στο πολιτικό σύστημα της γειτονικής χώρας, με ότι επιπτώσεις είχε και συνεχίζει να έχει το γεγονός αυτό στους ετερογενείς αλλόθρησκους και αλλόφυλους πληθυσμούς της Τουρκίας, αλλά και στις σχέσεις της Τουρκίας με τις γειτονικές χώρες.<br /> <span style="font-weight: bold;">Ο κεμαλισμός, τρέφοντας έναν ορθόδοξο ρατσιστικό εθνικισμό στις αναλφάβητες και απαίδευτες πολιτικά λαϊκές μάζες στην Τουρκία, από τη μια πλευρά προσπάθησε να ολοκληρώσει το αφομοιωτικό έργο της οθωμανικής περιόδου και από την άλλη λειτούργησε σαν το κύριο ιδεολογικό βάθρο του νέου οθωμανικού οράματος, που ήθελε την επιθετική επιστροφή των Τούρκων στην Αλεξανδρέττα, την Κύπρο, τα Βαλκάνια, τον Καύκασο, τη Θράκη, το Αιγαίο, το Κιρκούκ και τη Μοσούλη....το Σινικό Τείχος</span>!!!!<br /> Η επιχείρηση των ΗΠΑ στο Ιράκ, κατά την άποψη μας, -πέραν των άλλων διαστάσεων που ασφαλώς υπάρχουν- αποτελεί την <span style="font-weight: bold;">αρχή μιας ετεροχρονισμένης διορθωτικής παρέμβασης στο γεωπολιτικό αποκλεισμό που υπέστη η Αμερική στην περιοχή της Μέσης Ανατολής και της Μικράς Ασίας τη δεύτερη δεκαετία<br /> του 20ου αιώνα</span>.<br /> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjD3gKqZ-l7E2pUCGR1MEB08mlPD0JT2hLpiRkYcd7Czg7T7x16p8exbbdFgU0ncPa9lgKAxvuHF-cjHm-3l17xJio6LPT-483RLYf-yU2M6-HZ1RMt5_5lrQR5tMYIZXIH8LPBBGBKIQc/s1600-h/kurdistan+map.jpg"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5286763021288982130" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjD3gKqZ-l7E2pUCGR1MEB08mlPD0JT2hLpiRkYcd7Czg7T7x16p8exbbdFgU0ncPa9lgKAxvuHF-cjHm-3l17xJio6LPT-483RLYf-yU2M6-HZ1RMt5_5lrQR5tMYIZXIH8LPBBGBKIQc/s400/kurdistan+map.jpg" style="cursor: pointer; display: block; height: 292px; margin: 0px auto 10px; text-align: center; width: 400px;" /></a><span style="font-style: italic;">Η επιχείρηση των ΗΠΑ στο Ιράκ, το 2003, έχει δρομολογήσει εξελίξεις οι οποίες θα θέσουν σε αμφισβήτηση ακόμα και αυτή την ηγεμονία των Τούρκων στην Ανατολία τον 21ο αιώνα, με τον κουρδικό παράγοντα να διεκδικεί την πρωτοκαθεδρία, λόγω ομοιογένειας και γενετικού δυναμισμού των κουρδικών πληθυσμών</span> <br /> Η επιχείρηση στο Ιράκ, πέρα από τις τραγικές συνέπειες που θα έχει για τους λαούς της περιοχής, για τη διεθνή νομιμότητα, για τα συμφέροντα της ΕΕ και για μια σειρά από άλλα πολύ σοβαρά θέματα για την περιοχή και για το σύνολο της ανθρωπότητας, συνέπειες που δεν μπορεί να παραβλέψει κανείς, θα έχει και δύο σοβαρότατες συνέπειες και για την ίδια την Τουρκία. <span style="font-weight: bold;">Την ανάδειξη του Κουρδικού και την «άρση εμπιστοσύνης και της ασυλίας» που πρόσφερε στη διάρκεια του 20ου αιώνα η διεθνής κοινότητα και οι ΗΠΑ προς τους κεμαλιστές</span>.<br /> Με την αυτονόμηση του Βορείου Ιράκ ή Νοτίου Κουρδιστάν θα αναδειχθεί διεθνώς πλέον το Κουρδικό Ζήτημα, εξέλιξη που θα φέρει την Τουρκία αντιμέτωπη με εντελώς καινούργιες καταστάσεις για την αντιμετώπιση του Κουρδικού και των λοιπών εθνοτικών προβλημάτων, που αποτελεί μακράν το σοβαρότερο ζήτημα για την Άγκυρα.<br /> Την ίδια στιγμή, η άρση της «εμπιστοσύνης και της ασυλίας» προς τους κεμαλιστές και το στρατό, φέρνει την Τουρκία και τον τουρκισμό προ του φάσματος της μεγάλης αλλαγής.<br /> Η Τουρκία την επόμενη μέρα καλείται να αλλάξει.<br /> <span style="font-weight: bold;">-Να αλλάξει την πολιτική της και τη στάση της προς τους "άλλους" που κατοικούν στα εδάφη της Ανατολίας, όλους εκείνους που υπέστησαν τις γνωστές αφομοιωτικές πολιτικές και επί οθωμανικής περιόδου, αλλά και κατά την περίοδο της «Δημοκρατίας».<br /> -Να αλλάξει την πολιτική της και τη στάση της προς τη διεθνή κοινότητα και το διεθνές δίκαιο.<br /> -Να αλλάξει τη στάση της και τις πολιτικές της προς τις γειτονικές της χώρες.<br /> -Να αναγνωρίσει τις μαύρες σελίδες της ιστορίας της.<br /> Η θέση της Τουρκίας την Επόμενη μέρα θα είναι κάπου μεταξύ "Λωζάννης και Σεβρών".</span></span><br /> <br /> <a href="http://infognomonpolitics.blogspot.gr/" target="_blank">πηγή</a>

Η Θέση της Τουρκίας την Επόμενη Μέρα: Μεταξύ Λωζάννης και Σεβρών

To άρθρο που ακολουθεί δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «Άμυνα και Διπλωματία», τον Απρίλιο του 2003, λίγο μετά την έναρξη της επιχείρησης ανα...

Διαβάστε την συνέχεια