Κάποιοι στην Αθήνα δεν βάζουν μυαλό

<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhEkfoFX1SUdKrdjpK6OaMGojnK1PY93ePYqZ8wckw8lCSl1wwRaUssB477LSYPlGCXRzxcGneCdebFiHjZjaoBNRkyWs5XGK7hts_-K-VXjmhSDCSxZv3EsqxpdTCWvbWGlmzJ57Cw8U4/s400/filesstratiotes.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="234" data-original-width="400" height="374" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhEkfoFX1SUdKrdjpK6OaMGojnK1PY93ePYqZ8wckw8lCSl1wwRaUssB477LSYPlGCXRzxcGneCdebFiHjZjaoBNRkyWs5XGK7hts_-K-VXjmhSDCSxZv3EsqxpdTCWvbWGlmzJ57Cw8U4/w640-h374/filesstratiotes.jpg" width="640" /></a><br /><b><br /></b><div><b>Σάββας Καλεντερίδης</b><br style="color: #333333; font-family: Georgia, Utopia, "Palatino Linotype", Palatino, serif; font-size: 18px;" />Καθημερινά με θλίψη διαπιστώνει κανείς ότι η γνωστή ομάδα πολιτικών, ακαδημαϊκών, δημοσιογράφων και δημοσιολογούντων συνεχίζει να εξαπατά την ελληνική κοινή γνώμη, σχετικά με τις πραγματικές προθέσεις και σχέδια της Τουρκίας για την Κύπρο και την Ελλάδα.<br /><br />Είναι αυτοί που επηρέασαν την ελληνική κυβέρνηση, και παρά τις επανειλημμένες εκκλήσεις μας δεν έκλεινε τα σύνορα μπροστά στη μείζονα απειλή που συνιστά το Μεταναστευτικό, το οποίο είναι γνωστό στο ελληνικό κράτος –από το 2015– ότι έχει ενσωματωθεί στα σχέδια επιχειρήσεων των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων.<br /><br />Τελικά η κυβέρνηση, που δεν έκλεινε τα σύνορα όσο απειλούνταν η πατρίδα, τα έκλεισε όταν απειλήθηκε η ίδια και το σύνολο του πολιτικού συστήματος, μετά την επιχείρηση κατάλυσης και κατάληψης των ελληνικών συνόρων και στη συνέχεια εισβολής εκατοντάδων χιλιάδων αλλοδαπών, με βάση σχέδιο του τουρκικού κράτους.<br /><br />Έκτοτε, σε μεγάλο βαθμό τα σύνορα φυλάσσονται, με τις ροές να είναι περιορισμένες σχετικά με το ξέφραγο αμπέλι που ήταν η Ελλάδα, μέχρι την Καθαρά Δευτέρα του 2020.<br /><br />Είναι αυτοί που έπεισαν την κυβέρνηση μόλις πριν από έναν χρόνο να υποβάλει προς ψήφιση στη Βουλή των Ελλήνων έναν προϋπολογισμό για την Εθνική Άμυνα μειωμένο σε σχέση με το 2019, ειδικά σε θέματα εξοπλισμών.<br /><br />Δηλαδή,<br />ενώ η Άγκυρα συνέχιζε τη φρενίτιδα των εξοπλισμών,<br />ενώ η Τουρκία παραβίαζε βάναυσα την κυπριακή ΑΟΖ,<br />ενώ υπέγραφε το μνημόνιο με τη Λιβύη, που αποτελεί μείζονα απειλή για την Ελλάδα,<br />ενώ είχε εξαγγείλει μήνες πριν το δόγμα της Γαλάζιας Πατρίδας,<br />ενώ προετοίμαζε τις NAVTEX για παραβίαση των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων στην Αν. Μεσόγειο,<br /><br />ενώ συνέβαιναν όλα αυτά και άλλα που δεν είναι δημοσίως γνωστά, εις βάρος των εθνικών μας συμφερόντων, όλοι αυτοί που αναφέραμε στην αρχή του άρθρου μας εξαπατούσαν τον ελληνικό λαό και οδήγησαν την κυβέρνηση στη μείωση του προϋπολογισμού και των δαπανών για την εθνική μας άμυνα.<br /><br />Και όταν βγήκε το «Oruç Reis» στην Αν. Μεσόγειο, μαζί με το σύνολο του τουρκικού στόλου, και εκτός από τα κυριαρχικά μας δικαιώματα κινδύνεψε και η ίδια η κυβέρνηση, τότε, κυριολεκτικά τρέχοντας πίσω από τις εξελίξεις, χωρίς να έχει προηγηθεί η εκτίμηση απειλής και οι προβλεπόμενες μελέτες και υπηρεσιακές διαδικασίες, αποφασίστηκε η αγορά των Rafale και η προμήθεια φρεγατών, καθώς και η επιτάχυνση διαδικασιών για την προμήθεια άλλων συστημάτων για τις ένοπλες δυνάμεις μας.<br /><br />Δηλαδή, ενώ η απειλή ήταν εκεί και μας έλεγε «έρχομαι», όλοι αυτοί οι «εθνικοί απατεώνες», αντί να ενημερώσουν τις κατά νόμο αρμόδιες Αρχές και την ελληνική κοινή γνώμη για τα επερχόμενα, διοργάνωναν εκδηλώσεις στο ξενοδοχείο Μεγάλη Βρετανία, και μάλιστα με παρουσία του Τούρκου πρέσβη, «για την ειρήνη και τη σταθερότητα στην Ανατολική Μεσόγειο», στημένη εκδήλωση με τον απαράδεκτο από κάθε άποψη τίτλο «Μας συμφέρει η Χάγη;», με δοτούς ομιλητές, και δεν φρόντισαν να διοργανώσουν έστω μία εκδήλωση για τα σχέδια της Τουρκίας σε Κύπρο - Ανατολική Μεσόγειο - Αιγαίο - Θράκη - Μεταναστευτικό, στην οποία θα αναδεικνυόταν το μέγεθος της τουρκικής απειλής.<br /><br />Και όταν δεν το κάνεις στη χώρα σου αυτό, όταν δεν αναδεικνύεις το μέγεθος της τουρκικής απειλής, μετά δεν μπορείς να πας στην Ευρώπη και να την επικαλείσαι, ζητώντας κυρώσεις.<br /><br />Έχεις ήδη αυτοϋπονομευτεί από τη γνωστή και μη εξαιρετέα ομάδα, που είναι ίδια με όλες τις κυβερνήσεις. Κάτι σαν την «ιερή αγελάδα». Δεν την αγγίζει κανείς, δεν την καθίζει κανείς στο σκαμνί για τον καταστροφικό της ρόλο στην πορεία των εθνικών μας θεμάτων.<br /><br />Αυτή η ομάδα καθοδήγησε την κυβέρνηση να μην προετοιμάσει κατάλληλα, προβάλλοντας με αξιοπιστία τις ελληνικές θέσεις για τον αποσταθεροποιητικό ρόλο της Τουρκίας και την ανάγκη επιβολής κυρώσεων, την ευρωπαϊκή κοινή γνώμη αλλά και τις κυβερνήσεις της ΕΕ.<br /><br />Αυτή η ομάδα λοιδορεί την –προδομένη διπλά από την Αθήνα– Κύπρο, με αθλιότατα ψεύδη, ότι δήθεν οι πολιτικές της Λευκωσίας στα ενεργειακά και το υπερήφανο ΟΧΙ των Ελλήνων της Κύπρου στο Σχέδιο Ανάν, φταίνε για την τουρκική επιθετικότητα!<br /><br />Για να πεις κάτι τέτοιο πρέπει να έχεις απωλέσει κάθε αίσθηση δικαίου, ηθικής και εντιμότητας, όταν ακόμα και οι πέτρες γνωρίζουν ότι η τουρκική επιθετικότητα αποτελεί προϊόν στρατηγικού σχεδιασμού δεκαετιών!<br /><br />Ακόμα και αν δεν μπορούσαν να το συνάγουν ως εκτίμηση, μας το λένε καθημερινά δεκάδες Τούρκοι αναλυτές, φερέφωνα του τουρκικού κράτους. «Ό,τι κάνουμε στο Κουρδικό, στο Ιράκ, τη Συρία, τη Λιβύη, την Κύπρο, την Ανατολική Μεσόγειο, το Αιγαίο, τη Θράκη, είναι αποτέλεσμα στρατηγικού σχεδιασμού τουλάχιστον τριάντα ετών!».<br /><br />Δεν θέλω να υπεισέλθω στο τι έγινε στην Ανατολική Μεσόγειο με το «Oruç Reis», απλώς θα υπογραμμίσω ότι στο παρελθόν δύο φορές φθάσαμε στα πρόθυρα του πολέμου με την Τουρκία, απλώς και μόνο επειδή ανακοίνωσε ότι θα βγάλει για έρευνες στα διεθνή ύδατα του Αιγαίου το «Χόρα» και το «Σισμίκ».<br /><br />Τότε οι κυβερνήσεις αντέδρασαν και τα ερευνητικά σκάφη δεν βγήκαν για έρευνες. Φυσικά ακολούθησε το Πρωτόκολλο της Βέρνης και το Νταβός, αλλά τα ερευνητικά σκάφη δεν βγήκαν.<br /><br />Τώρα το «Oruç Reis» όχι μόνο βγήκε, αλλά επί έναν μήνα ανενόχλητο έκανε... βόλτες στην Ανατολική Μεσόγειο, διανύοντας 3.500 χιλιόμετρα. Λέω «βόλτες», γιατί η επίσημη θέση της Ελλάδας είναι ότι έρευνες δεν έγιναν.<br /><br />Τέλος, για να δούμε το βεληνεκές των εκτιμήσεων αυτής της ομάδας, μόλις λίγα εικοσιτετράωρα μετά την υπαναχώρηση της ελληνικής πλευράς από την επιβολή κυρώσεων, η Τουρκία προελαύνει στην αλυσοδεμένη Αμμόχωστο με τον Αττίλα-3, και δεσμεύει με δύο NAVTEX την «καρδιά» του Αιγαίου και τεράστια περιοχή μεταξύ Καστελόριζου και Ρόδου για ασκήσεις την ημέρα της Εθνικής μας Επετείου, στις 28 Οκτωβρίου.<br /><br />Τότε που η Ελλάδα είπε το ΟΧΙ και οι πρόγονοί μας πολέμησαν για να μην περάσουν οι Ιταλοί, για να μην παραβιάσουν τα σύνορά μας, που τα αφήσαμε έκθετα στους αλλοδαπούς που χρησιμοποιούνται ως ταξιαρχίες αόπλων από την Τουρκία.<br /><br />Να είστε δε σίγουροι ότι αυτή η ομάδα, που καταδυναστεύει την Ελλάδα δεκαετίες τώρα, όπως λοιδορεί διά της Επιτροπής «Ελλάδα 2021» τους ήρωες και την Επανάσταση του 1821, είναι έτοιμη να κατηγορήσει και τον Μεταξά γιατί είπε το ΟΧΙ, και τους Έλληνες γιατί πολέμησαν στην Πίνδο και τα βουνά της Ηπείρου.<br /><br />Συμπέρασμα: Όποιος πρωθυπουργός αποφασίσει να καθαρίσει την «κόπρο του Αυγείου», θα προσφέρει μέγιστες υπηρεσίες στην πατρίδα και θα γραφτεί στην ιστορία.<div><br /></div><div><a href="http://www.pontos-news.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br /></div>

Κάποιοι στην Αθήνα δεν βάζουν μυαλό

Σάββας Καλεντερίδης Καθημερινά με θλίψη διαπιστώνει κανείς ότι η γνωστή ομάδα πολιτικών, ακαδημαϊκών, δημοσιογράφων και δημοσιολογούντων συν...

Διαβάστε την συνέχεια

“Βόμβα” Ακιντζί στο παραπέντε: Δέχθηκε απειλές από τον Ερντογάν για να μην είναι υποψήφιος

<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgZ-N7KBdrUDh0hgpyAFJ6FobeyZvPwTtUVyphvfDfpyDzCcPIfvJrDyOF0YfimdzY6J23fDxdCuWyKMx7s3eaxG_Hy70OLcSrUOIhyoBU_BDfrEnRUDYZN9v60kEM4iaaKXi9W4xPTGSU/s1024/moustafa-akintzi.webp" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="682" data-original-width="1024" height="426" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgZ-N7KBdrUDh0hgpyAFJ6FobeyZvPwTtUVyphvfDfpyDzCcPIfvJrDyOF0YfimdzY6J23fDxdCuWyKMx7s3eaxG_Hy70OLcSrUOIhyoBU_BDfrEnRUDYZN9v60kEM4iaaKXi9W4xPTGSU/w640-h426/moustafa-akintzi.webp" width="640" /></a><br /><br />Απειλές δέχθηκε από κρατική υπηρεσία της Τουρκίας που υπάγεται στον πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν για να μην είναι υποψήφιος στις παράνομες ψευδο-“εκλογές” που θα γίνουν αύριο, Κυριακή, στην κατεχόμενη Κύπρο ο Μουσταφά Ακιντζί.<br /><br />Σύμφωνα με τον ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟ / philenews.com την καταγγελία έκανε ο ίδιος ο Μουσταφά Ακιντζί, σε τηλεοπτική εκπομπή τουρκοκυπριακού σταθμού στα κατεχόμενα, στην οποία συμμετείχε ενόψει των ψευδο-“εκλογών”.<br /><br />«Ξέρετε υπάρχουν υπηρεσίες στην Τουρκία που υπάγονται στον πρόεδρο» είπε ο Ακιντζί και συμπλήρωσε «μου μεταφέρθηκε δυστυχώς μέσω του διευθυντή του γραφείου μου το μήνυμα ότι “θα ήταν καλύτερα για εσένα, την οικογένειά σου και τους δικούς σου να μην είσαι υποψήφιος”», αναφέρεται στο δημοσίευμα.<br /><br /><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="background-color: white; box-sizing: border-box; color: #212529; display: flex; font-family: Roboto; font-size: 19px; letter-spacing: -0.475px; margin-bottom: 10px; margin-top: 10px; max-width: 550px; width: 550px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="1314625279667712002" frameborder="0" id="twitter-widget-0" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/index.html?creatorScreenName=HellasJournal&dnt=false&embedId=twitter-widget-0&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=1314625279667712002&lang=en&origin=https%3A%2F%2Fhellasjournal.com%2F2020%2F10%2Fvomva-akintzi-sto-parapente-dechthike-apiles-apo-ton-erntogan-gia-na-min-ine-ipopsifios%2F&siteScreenName=HellasJournal&theme=light&widgetsVersion=ed20a2b%3A1601588405575&width=550px" style="box-sizing: border-box; display: block; flex-grow: 1; height: 674px; position: static; visibility: visible; width: 550px;" title="Twitter Tweet"></iframe></div><br />Μετά το επεισόδιο αυτό, ο Τουρκοκύπριος πολιτικός διευκρίνισε ότι κάλεσε για εξηγήσεις τον ψευδο-πρέσβη της Τουρκίας στη Λευκωσία, ωστόσο αυτός δεν ανταποκρίθηκε στην πρόσκληση. Από την πλευρά της, η ψευδο-πρεσβεία της Τουρκίας στα κατεχόμενα διέψευσε όσα υποστηρίζει ο κατοχικός ηγέτης.<div><br /></div><div><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div>Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br />

“Βόμβα” Ακιντζί στο παραπέντε: Δέχθηκε απειλές από τον Ερντογάν για να μην είναι υποψήφιος

Απειλές δέχθηκε από κρατική υπηρεσία της Τουρκίας που υπάγεται στον πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν για να μην είναι υποψήφιος στις παράνομες ...

Διαβάστε την συνέχεια

“Όλοι θεωρούν την Ελλάδα ως τον αδύναμο κρίκο”! Ο Παν. Σγουρίδης λέει αλήθειες για ελληνοτουρκικά και Θράκη

<iframe allow="accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="345" src="https://www.youtube.com/embed/e3zO0dgGc9c" width="680"></iframe><div><br /></div>Το Oruc Reis έφυγε το Barbaros παραμένει στην κυπριακή ΑΟΖ, ο Τσαβούσογλου περιφέρει χάρτες του Αιγαίου και ο Ερντογάν δεν σταματά να προκαλεί. Ποτέ, σε καμία περίοδο ελληνοτουρκικής κρίσης η Τουρκία δεν ήταν τόσο αλαζονική έναντι της Ελλάδας και η Ελλάδα δεν ήταν ποτέ τόσο αβοήθητη. Μπορεί οι “αποφάσεις” των Ευρωπαίων να εμφανίζονται ως “μεγάλες επιτυχίες”, αλλά είναι καιρός να πάψουμε να κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλο μας… Αν δεν αλλάξουμε κάτι στη στάση μας τίποτα και κανείς δεν πρόκειται να “φρενάρει” την Τουρκία.<br /><br />Ο Παναγιώτης Σγουρίδης, αντιπρόεδρος των ΑΝΕΛ σήμερα, πρώην αντιπρόεδρος της Βουλής και επί 20 χρόνια βουλευτής στη Θράκη δεν μασά τα λόγια του. Στη συνέντευξη του στο Militaire.gr υποστηρίζει ότι μας έχουν δώσει το ρόλο του αδύναμου κρίκου στην περιοχή .”Αν θες να περάσεις κάτι στην περιοχή ,πίεσε τους Έλληνες, λένε όλοι οι “μεγάλοι”, λέει ο Παναγιώτης Σγουρίδης.<br /><br />Ο κ.Σγουρίδης μιλά για την έλλειψη στρατηγικής που έχουμε σ΄ όλα τα θέματα και φυσικά μιλά για τη Θράκη και όσα γίνονται εκεί χρόνια τώρα: “Κάποιοι πουλάνε τη Θράκη για μια χούφτα ψήφους”…<div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

“Όλοι θεωρούν την Ελλάδα ως τον αδύναμο κρίκο”! Ο Παν. Σγουρίδης λέει αλήθειες για ελληνοτουρκικά και Θράκη

Το Oruc Reis έφυγε το Barbaros παραμένει στην κυπριακή ΑΟΖ, ο Τσαβούσογλου περιφέρει χάρτες του Αιγαίου και ο Ερντογάν δεν σταματά να προκαλ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκία: Άγαλμα Τούρκου ποδοπατάει Έλληνα σε πλατεία στο Αφιόν Καραχισάρ (φώτο)

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhL9uluo4TjSo9wvpnnuwrgJRDyTcE8slBSg9qkMPuAz6Z26wduOuq8zaWfJ_A4n_9OtvGO46hsOoFXNIyZHV1wY2494HSAYkL03F-J3XkPubJx5DUxSyGti-Dn9oXGKJFiB4r-c1ojUTQ/s1366/agalma-tourkos2.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="600" data-original-width="1366" height="282" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhL9uluo4TjSo9wvpnnuwrgJRDyTcE8slBSg9qkMPuAz6Z26wduOuq8zaWfJ_A4n_9OtvGO46hsOoFXNIyZHV1wY2494HSAYkL03F-J3XkPubJx5DUxSyGti-Dn9oXGKJFiB4r-c1ojUTQ/w640-h282/agalma-tourkos2.jpg" width="640" /></a></div><br /><div>Η Ελλάδα ετοιμάζεται να ξεκινήσει επαφές με την Τουρκία, όμως στην αντίπερα όχθη η προκλητικότητα δεν έχει τελειωμό.</div><br />Στο σύμπλεγμα αυτό μπορούμε να αναγνωρίσουμε την ασιατική βαρβαρότητα σε όλο της το μεγαλείο. Οι Τούρκοι το ανήγειραν στον τόπο της ομώνυμης μάχης στο Αφιόν Καραχισάρ.<br /><br />Την φωτογραφία του συμπλέγματος, μας την έστειλε ο κ. Πρόδρομος Εμφιετζόγλου, την οποία συνοδεύει με την παρακάτω λιτή, πλην εύστοχη επιστολή:<br /><br /><i>«Αγαπητή Εστία,<br /><br />Ύστερα από 100 περίπου χρόνια κοσμεί την κεντρική πλατεία του Αφιόν Καραχισάρ ένα μπρούντζινο σύμπλεγμα μοναδικής αισθητικής, που απεικονίζει τον ευγενή Τούρκο νικητή και τον αδύναμο Έλληνα στρατιώτη στο έδαφος.Το αφιερώνω σε όλους τους Έλληνες, που ύστερα από τόσα δεν έχουν μάθει τι θα πει Τούρκος. Το αφιερώνω ακόμα και στην κα Μέρκελ για να θυμάται ποιοι δίδαξαν στους Τούρκους πρώτοι τη Γενοκτονία και ποιοι την εφήρμοσαν στη συνέχεια.<br /><br />Πρόδρομος Εμφιετζόγλου».</i><div><br /></div><div><img height="480" src="https://www.pronews.gr/sites/default/files/styles/default-inner/public/article/2020/10/10/agalma-tourkos.jpg?itok=Vljn1dRL" width="640" /></div><div><br /></div><div><a href="https://www.pronews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Τουρκία: Άγαλμα Τούρκου ποδοπατάει Έλληνα σε πλατεία στο Αφιόν Καραχισάρ (φώτο)

Η Ελλάδα ετοιμάζεται να ξεκινήσει επαφές με την Τουρκία, όμως στην αντίπερα όχθη η προκλητικότητα δεν έχει τελειωμό. Στο σύμπλεγμα αυτό μπορ...

Διαβάστε την συνέχεια

Γκριζάρει ο "λευκός καπνός" στη Μόσχα για το Ναγκόρνο-Καραμπάχ;

<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgwiIzP-BEjUSFl9PGUYYUHkYnK3JyJZRO8l3koptLH-OgWHqrY0UChyphenhyphenDD1GmESCsRD-afuurKRe8Xh6dIzT4Bgq2ZIrCsYTxL6rYuazhdOgNbQsMdxpVFgtcssiuXEzqIq7veV6Fk0kdY/s758/nagorno.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="758" height="338" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgwiIzP-BEjUSFl9PGUYYUHkYnK3JyJZRO8l3koptLH-OgWHqrY0UChyphenhyphenDD1GmESCsRD-afuurKRe8Xh6dIzT4Bgq2ZIrCsYTxL6rYuazhdOgNbQsMdxpVFgtcssiuXEzqIq7veV6Fk0kdY/w640-h338/nagorno.jpg" width="640" /></a><br /><br /><b>Σαρακινός Βαγγέλης</b><br />Μέχρι πριν λίγες ώρες υπήρχαν ελπίδες για εκεχειρία στο Ναγκόρνο Καραμπάχ λόγω τη συνάντησης των υπουργών Εξωτερικών Αρμενίας και Αζερμπαϊτζάν στη Μόσχα κατόπιν πρόσκλησης Πούτιν. Φαίνεται όμως ότι οι δηλώσεις της Άγκυρας που προεξοφλούσε ότι κάθε προσπάθεια της "ομάδας του Μινσκ" είναι καταδικασμένη να αποτύχει, αν δεν συνοδεύεται από την αποχώρηση των αρμενικών δυνάμεων από τον θύλακο, να επαληθεύονται μερικώς!<br /><br />Λίγα λεπτά μετά την ισχύ της συμφωνίας για κατάπαυση του πυρός στο Ναγκόρνο Καραμπάχ, Αρμενία και Αζερμπαϊτζάν αλληλοκατηγορούνται για νέες επιθέσεις σε κατοικημένες ζώνες. Μετά την έναρξη της εκεχειρίας που είχε οριστεί για το μεσημέρι, τοπική ώρα (11.00 ώρα Ελλάδας), το υπουργείο Άμυνας της Αρμενίας ανακοίνωσε ότι «Οι δυνάμεις του Αζερμπαϊτζάν εξαπέλυσαν επίθεση στις 12.05». «Ο εχθρός βομβαρδίζει κατοικημένες ζώνες», ανέφερε από την πλευρά του το υπουργείο Άμυνας του Αζερμπαϊτζάν.<br /><br />Εκπρόσωπος του υπουργείου Άμυνας της Αρμενίας, ο Αρτσρούν Χοβχανισιάν, ανέφερε στο Facebook ότι οι αζερικές ένοπλες δυνάμεις δεν έπληξαν την πόλη Καπάν, όπως είχε ανακοινωθεί νωρίτερα, αλλά άλλες, όμορες κοινότητες, όπως το χωριό Αρτσβανίκ. Έκανε μάλιστα λόγο για ένα νεκρό, σύμφωνα με το πρακτορείο Tass.<br /><br />Σχεδόν αμέσως, το Μπακού διέψευσε την πληροφορία, χαρακτηρίζοντας «προβοκάτσια του εχθρού» τις καταγγελίες της Αρμενίας. Αντιθέτως, υποστήριξε ότι οι αρμενικές δυνάμεις εξαπέλυσαν πυραυλικές επιθέσεις στον οικισμό Χαντρούτ, στα βόρεια της πόλης Τζεϊραγίλ. Η περιοχή, νοτίως της πρωτεύουσας του Ναγκόρνο Καραμπάχ, δηλαδή της Στεπανακέρτ, ελεγχόταν από Αρμενίους αλλά ίσως καταλήφθηκε από Αζέρους τις τελευταίες εβδομάδες.<div><br />Τι είχε προηγηθεί<br /><br />Οι συνομιλίες στη Μόσχα έγιναν ανάμεσα στον Λαβρόφ και τους ομολόγους του της Αρμενίας και του Αζερμπαϊτζάν, Ζογκράμπ Μνατσακανιάν και Τζεϊχούν Μπαϊράμοφ. Ήταν, άλλωστε, αποτέλεσμα μαραθώνιων τηλεφωνικών επικοινωνιών που είχε ο Ρώσος υπουργός με τους ομολόγους του των δύο χωρών.<br /><br />Καθοριστικό ρόλο στην πραγματοποίηση της συνάντησης έπαιξε, ωστόσο, η παρέμβαση και η πρόσκληση που απηύθυνε ο ίδιος ο Πούτιν. Ο Ρώσος πρόεδρος είχε, από το ξέσπασμα των συγκρούσεων, τουλάχιστον τρεις φορές τηλεφωνική επικοινωνία με τον πρωθυπουργό της Αρμενίας Πασινιάν, οι οποίες έγιναν με πρωτοβουλία της αρμενικής πλευράς. Πριν κλείσει όμως η συνάντηση των υπουργών στη Μόσχα, ο Πούτιν επικοινώνησε και με τον πρόεδρο του Αζερμπαϊτζάν Αλίεφ, αυτή τη φορά με πρωτοβουλία της Μόσχας.</div><div><br />Κρίσιμη συνάντηση για το Ναγκόρνο Καραμπάχ <br /><br />Η συνάντηση των υπουργών Εξωτερικών Αρμενίας και Αζερμπαϊτζάν δεν ήταν εύκολη υπόθεση, μετά την κατακόρυφη αύξηση της έντασης των δύο χωρών που επέφεραν οι συγκρούσεις στο Ναγκόρνο Καραμπάχ. Με δεδομένες τις διαφορές των δύο χωρών, αλλά και την εμπλοκή στη διένεξη εξωτερικών παραγόντων, όπως η Τουρκία, που υπονομεύει μια ειρηνευτική διαδικασία, έπρεπε να καθοριστεί μια στοιχειώδης ατζέντα.<br /><br />Το ίδιο το Κρεμλίνο άλλωστε στη ανακοίνωσή του για την συνάντηση ανέφερε ότι σκοπός των συνομιλιών είναι «να σταματήσουν οι μάχες» και να υπάρξει ανταλλαγή αιχμαλώτων και των πτωμάτων των στρατιωτών που έχουν σκοτωθεί. Έβαζε δηλαδή ως στόχο την επίτευξη εκεχειρίας και δεν εξέφραζε καμία φιλοδοξία, άκαιρη εξάλλου αυτή τη στιγμή, να προχωρήσει σε μια σε βάθος συζήτηση για μια συνολική επίλυση της κρίσης στο Ναγκόρνο Καραμπάχ.<br /><br />Την θέση αυτή υποστήριξε και το υπουργείο Εξωτερικών της Αρμενίας, λίγες ώρες πριν τη συνάντηση των δύο υπουργών, τονίζοντας ότι οι συνομιλίες θα αφορούν αποκλειστικά τον τερματισμό των εχθροπραξιών στο Ναγκόρνο Καραμπάχ και ζητήματα ανθρωπιστικού χαρακτήρα, όπως η ανταλλαγή νεκρών και αιχμαλώτων.<br /><br />Η συνάντηση των υπουργών εξωτερικών των δύο αντιμαχόμενων χωρών στη Μόσχα, η οποία αποτελεί παραδοσιακά τον ρυθμιστή των διενέξεων στην περιοχή του Καυκάσου, είναι πάντως από μόνη της ένα βήμα. Ειδικά, όταν την προηγούμενη ημέρα, την Πέμπτη, στην συνάντηση που οργάνωσε η “ομάδα του Μισνκ” του ΟΑΣΕ, στη Γενεύη, το Ερεβάν απέκλεισε οποιαδήποτε συνάντηση Αζέρων και Αρμένιων υπουργών, ενόσω συνεχίζεται η αζέρικη επίθεση στο Ναγκόρνο Καραμπάχ.</div><div><br />Γαλλικές ελπίδες <br /><br />Θέμα συνάντησης των υπουργών Εξωτερικών της Ρωσίας, της Αρμενίας και του Αζερμπαϊτζάν με την συμμετοχή των συμπροεδρευόντων της Ομάδας του Μίνσκ (ΗΠΑ, Ρωσία, Γαλλία) τέθηκε και στη Μόσχα και σύμφωνα με το ρωσικό υπουργείο Εξωτερικών εξετάζεται. «Εξετάζονται διάφορα σχήματα ενεργειών» είπε η Ζαχάροβα, προσθέτοντας ότι «μεταξύ άλλων μας προτάθηκε να φιλοξενήσουμε στην Μόσχα την συνάντηση των υπουργών Εξωτερικών της Ρωσίας, της Αρμενίας και του Αζερμπαϊτζάν».<br /><br />Η Μόσχα δεν προχώρησε πάντως σε καμία εκτίμηση για το αποτέλεσμα της συνάντησης. Αντιθέτως, η γαλλική προεδρία εμφανίζεται περισσότερο αισιόδοξη, καθώς ανακοίνωσε ότι η Αρμενία και το Αζερμπαϊτζάν ενδέχεται να συνάψουν συμφωνία εκεχειρίας απόψε ή αύριο, Σάββατο. «Προσανατολιζόμαστε προς μια εκεχειρία απόψε ή αύριο, αλλά είναι ακόμη εύθραυστη» ανακοινώθηκε από το προεδρικό μέγαρο, μετά τις τηλεφωνικές επικοινωνίες του Μακρόν με τον Αρμένιο πρωθυπουργό και τον Αζέρο πρόεδρο.<br /><br />Την ώρα πάντως που η Ρωσία φιλοξενεί την συνάντηση των υπουργών Εξωτερικών της Αρμενίας και τους Αζερμπαϊτζάν και η Γαλλία ελπίζει σε ένα αποτέλεσμα, η Τουρκία υπονομεύει τη διαδικασία εν τη γενέσει της. Η Άγκυρα, και προσωπικά ο Ερντογάν, έχει επενδύσει, άλλωστε, στην διένεξη για το Ναγκόρνο Καραμπάχ.</div><div><br />Υπονομεύει η Τουρκία<br /><br />Στηρίζοντας πολιτικά και στρατιωτικά το τουρκόφωνο Μπακού, ο Τούρκος πρόεδρος, πέρα από ένα χτύπημα στην Αρμενία, επιδιώκει να καταστεί ρυθμιστής της κατάστασης και τουλάχιστον ισότιμος συνομιλητής με την “ομάδα του Μινσκ”. Έχει επικρίνει, εξάλλου, πολλές φορές τις προσπάθειες της, κάτι που επανέλαβε και ε την έναρξη των εχθροπραξιών, τονίζοντας ότι δεν έχει κάνει τίποτε, εδώ και 30 χρόνια, για την επίλυση της κρίσης στο Ναγκόρνο Καραμπάχ.<br /><br />Σχολιάζοντας την σημερινή συνάντηση, αλλά και συνολικά τις πρωτοβουλίες της Γαλλίας, των ΗΠΑ και της Ρωσίας, ο εκπρόσωπος του Ερντογάν δήλωσε ότι είναι καταδικασμένες σε αποτυχία, εάν δεν εξασφαλίζουν την αποχώρηση των αρμενικών δυνάμεων από τον θύλακο. «Είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα αποτύχουν, αν δεν περιλαμβάνουν επίσης ένα λεπτομερές σχέδιο για να τερματισθεί η κατοχή» είπε, χρησιμοποιώντας την ορολογία της Άγκυρας για το Ναγκόρνο-Καραμπάχ. Σημειώνεται ότι ο θύλακος ανήκει στο Αζερμπαϊτζάν σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, κυβερνάται όμως από Αρμενίους, οι οποίοι αποτελούν την συντριπτική πλειονότητα των κατοίκων του.<br /><br />Ο πρόεδρος του Αζερμπαϊτζάν, Ιλχάμ Αλίεφ, δήλωσε ότι οι αρχές που πρότεινε η “Ομάδα του Μινσκ” θα πρέπει να αποτελέσουν τη βάση για μια διευθέτηση του ζητήματος του Ναγκόρνο Καραμπάχ. Ο Αλίεφ αναφερόταν στην ειρηνευτική πρωτοβουλία που παρουσιάστηκε την Πέμπτη στη Γενεύη, οι λεπτομέρειες της οποίας δεν έχουν δοθεί στη δημοσιότητα. Υποτίθεται ότι η δήλωση του Αζέρου προέδρου είναι ένα σημαντικό βήμα που θα οδηγούσε τελικά στο να βγει απόψε “λευκός καπνός” στη συνάντηση της Μόσχας.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br />

Γκριζάρει ο "λευκός καπνός" στη Μόσχα για το Ναγκόρνο-Καραμπάχ;

Σαρακινός Βαγγέλης Μέχρι πριν λίγες ώρες υπήρχαν ελπίδες για εκεχειρία στο Ναγκόρνο Καραμπάχ λόγω τη συνάντησης των υπουργών Εξωτερικών Αρμε...

Διαβάστε την συνέχεια

Εξοπλιστικός πυρετός: Kαμία έκπτωση στην επιχειρησιακή ετοιμότητα των Ενόπλων Δυνάμεων

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhnarD85XFcy-EYxYSqPO0eNwpgIFY7rUCejNJmKzxluG_dcX8Wxi3IC-dR3LpPeZ3SOQXuJCeel3O-xAEHzUkzcY5y8YmqWAFx8YJDR4mWYjX0_e0KU8YYmNLAprp2jyMFvBbmKz-HXQA/s1600/%25CF%2583%25CF%2584%25CE%25BF%25CE%25BB%25CE%25BF%25CF%2582.webp" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1067" data-original-width="1600" height="426" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhnarD85XFcy-EYxYSqPO0eNwpgIFY7rUCejNJmKzxluG_dcX8Wxi3IC-dR3LpPeZ3SOQXuJCeel3O-xAEHzUkzcY5y8YmqWAFx8YJDR4mWYjX0_e0KU8YYmNLAprp2jyMFvBbmKz-HXQA/w640-h426/%25CF%2583%25CF%2584%25CE%25BF%25CE%25BB%25CE%25BF%25CF%2582.webp" width="640" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Δεν υπάρχει άπλετος χρόνος και πρέπει να παρουσιάσουμε τις αποφάσεις για τα εξοπλιστικά ολοκληρωμένες στην πολιτική ηγεσία σημειώνουν ανώτατες πηγές</span></h3>Σε τρεις πυλώνες φαίνεται ότι κινείται το Επιτελείο, μετά τους δυο μήνες της πλήρους επιχειρησιακής ετοιμότητας. Αφού τα στελέχη σε όλη την επικράτεια πήραν λίγες ανάσες, η σκληρή δουλειά αποτελεί το βασικό μέλημα ώστε όλα τα μέσα να βρίσκονται σε ακόμη καλύτερη κατάσταση από εκείνη όταν ξέσπασε τον Ιούλιο η Ελληνοτουρκική κρίση.<br /><br />Τα αποτελέσματα της σκληρής δουλειάς για την επαρκή συντήρηση των υλικών φάνηκε αυτούς τους δυο μήνες, μέσα από χειροπιαστά αποτελέσματα επιχειρησιακών επιτυχιών που έγιναν στο πραγματικό πεδίο.<br /><br />Η πληροφορία που κάνει τη διαφορά…<br /><br />Ο πρώτος και βασικότερος πυλώνας είναι οι πληροφορίες και η παρατήρηση κάθε κίνησης που κάνει η Άγκυρα τόσο σε πολιτικό όσο και σε τακτικό επίπεδο.<br /><br />Για παράδειγμα οι τελευταίες navtex που εξέδωσε και είναι για ασκήσεις στον κόλπο της Σμύρνης αφορούν την άσκηση της Στρατιάς του Αιγαίου, του σχηματισμού που δημιουργήθηκε για ν’ απειλεί πάντοτε τ’ ακριτικά νησιά του Αν. Αιγαίου.<br /><br />Εκεί κάποιοι έχουν στραμμένο το βλέμμα τους και βλέπουν όλο αυτό το διάστημα τι κάνουν οι Τούρκοι στη φετινή άσκηση EFES ενώ απ’ εκεί προκύπτουν και συμπεράσματα για την επιχειρησιακή ετοιμότητα.<br /><br />Μέχρι στιγμής το Επιτελείο έχει φανεί ότι διαθέτει όλες εκείνες τις πρωτογενείς πηγές που θα τους μεταφέρουν την σαφή εικόνα των προθέσεων της Άγκυρας και με αυτό τον τρόπο υπάρχει ο χρόνος της αντίδρασης και της αναδιάταξης του σχεδιασμού.<br />Είναι χαρακτηριστικό ότι την πρώτη φορά που εξήλθε ο Τουρκικός στόλος στο Αιγαίο την 21η Ιουλίου και αναπτύχτηκαν τα Ελληνικά πολεμικά πλοία απέναντί τους, πριν τον απόπλου του ερευνητικού- όπου τελικά δεν βγήκε ποτέ σ’ ένδειξη …καλής θέλησης από τον Τούρκο πρόεδρο- η φρεγάτα ΚΑΝΑΡΗΣ που έπλεε ήδη στην Αν. Μεσόγειο, έλαβε την εντολή να μεταβεί στο σημείο της παράνομης navtex για σεισμικές έρευνες της Τουρκίας.<br /><br />Δηλαδή το Ελληνικό πολεμικό πλοίο βρίσκονταν στην «hot» περιοχή, όχι μόνο του, κι έκανε επίδειξη σημαίας εντός της Ελληνικής υφαλοκρηπίδας αναμένοντας τις επόμενες εντολές αλλά και τυχόν τουρκικές κινήσεις, οι οποίες όμως δεν ήρθαν ή καλύτερα καθυστέρησαν περίπου ένα 15θημερο!<br /><br />Αυτό είναι μόνο ένα από τα πολλά παραδείγματα πληροφοριών διότι αν ανατρέξουμε πιο πίσω στον χρόνο θα δούμε ότι τα έργα υποδομής και η αυξημένη παρουσία Ενόπλων Δυνάμεων στον Έβρο είχαν ξεκινήσει αρκετό χρονικό διάστημα πριν το ξέσπασμα της ασύμμετρης απειλής.<br /><br />Και το σημαντικό είναι ότι οι πληροφορίες αυτές έφταναν πριν καν ξεκινήσει η εμπρηστική απειλητική ρητορική των Τούρκων αξιωματούχων για τα συγκεκριμένα καθοδηγούμενα από την Άγκυρα περιστατικά .<div><br />Η Επιχειρησιακή εκπαίδευση και ετοιμότητα<br /><br />Εκπτώσεις στην επιχειρησιακή εκπαίδευση και ετοιμότητα δεν γίνονται, αυτό είναι ένα μήνυμα που ξεκινά από την πυραμίδα των Ενόπλων Δυνάμεων, δηλαδή από τον ίδιο τον Αρχηγ’ο ΓΕΕΘΑ και φτάνει στα Επιτελεία μέσω των Αρχηγών και του κλάδου εκπαίδευσης.<br /><br />Μπορεί ο Covid-19 να έκανε την κυβέρνηση να λάβει την απόφαση της ματαίωσης της παρέλασης της 28ης Οκτωβρίου ωστόσο η επιχειρησιακή ετοιμότητα και εκπαίδευση δεν σταματά, όπως και τα προληπτικά μέτρα για τον κορωνοϊό στις Ένοπλες Δυνάμεις. Μάλιστα δεν είναι ψέμα ότι από την ώρα που έχει ξεσπάσει η πανδημία έως σήμερα στη χώρα μας, ο Covid-19, σ’ έναν οργανισμό χιλιάδων στελεχών, δεν περνά εύκολα τις πύλες των Ενόπλων Δυνάμεων.<br /><br />Χαρακτηριστικές πάντως είναι οι εικόνες που είχαμε δημοσιεύσει προ ημερών από την άσκηση ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ του Πολεμικού Ναυτικού αλλά και τη ΛΟΓΧΗ, μέσα από την οποία και πάλι τα πληρώματα του Π.Ν. κλήθηκαν να επαναπιστοποιήσουν τις γνώσεις που έχουν αποκτήσει τόσα χρόνια πάνω σε όλα τα σενάρια ναυτικού πολέμου.<br /><br />Παράλληλα η επιχειρησιακή ετοιμότητα είναι και πάλι αυξημένη καθώς όλες οι κινήσεις οι οποίες γίνονται από πλευράς Τουρκίας μαρτυρούν ότι δεν πρόκειται να κάτσει σε κανένα τραπέζι διερευνητικού διαλόγου αν πρόκειται να «χάσει».<br /><br />Αυτό σημειώνουν ανώτατες πηγές και εξηγούν πως όσο η Αθήνα διατηρεί την ίδια στάση, δηλαδή συζητήσεις μόνο για οριοθέτηση της ΑΟΖ και της υφαλοκρηπίδας, τόσο η Άγκυρα θα προκαλεί ώστε να τινάξει αυτό τον διάλογο στον αέρα.</div><div><br />Εξοπλιστικός πυρετός…<br /><br />Δεν υπάρχει άπλετος χρόνος και πρέπει να παρουσιάσουμε τις αποφάσεις για τα εξοπλιστικά ολοκληρωμένες στην πολιτική ηγεσία σημειώνουν ανώτατες πηγές και γι’ αυτό όπως λέγεται σχεδόν κάθε Αξιωματικός που κινείται στο Επιτελείο, είναι επιφορτισμένος και σε μια επιτροπή η οποία ασχολείται με τα εξοπλιστικά. Είτε αυτά είναι της Πολεμικής Αεροπορίας, είτε του Πολεμικού Ναυτικού, είτε του Στρατού Ξηράς.<br /><br />Αλλά και ο Αρχηγός ΓΕΕΘΑ, Στρατηγός Κωνσταντίνος Φλώρος εκείνο που θέλει από τα Επιτελεία, είναι να ξεπερνιούνται οι «παραδοσιακές» γραφειοκρατικές διαδικασίες και τα πάντα να κινούνται σε ρυθμούς σπριντ. Δηλαδή να γίνονται όλες οι διαδικασίες αν είναι εφικτό και την ίδια μέρα τηρουμένων πάντοτε των προβλεπόμενων αλλά όχι σε ρυθμούς που στο παρελθόν έχουν στοιχίσει κυρίως σε χρόνο.<br /><br />Το ζήτημα των Rafale προχωρά σημαντικά ενώ το επόμενο ιδιαίτερα μεγάλο στοίχημα είναι το πλοίο που θα φέρει την μεγάλη αλλαγή σελίδας στο Πολεμικό Ναυτικό και ταυτόχρονα θα συμβαδίζει με στρατηγικές συμφωνίες που αφορούν την αναπτυξιακή πορεία της χώρας στο ναυπηγοεπισκευαστικό τομέα και όχι μόνο.</div><div><br /></div><div><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Εξοπλιστικός πυρετός: Kαμία έκπτωση στην επιχειρησιακή ετοιμότητα των Ενόπλων Δυνάμεων

Δεν υπάρχει άπλετος χρόνος και πρέπει να παρουσιάσουμε τις αποφάσεις για τα εξοπλιστικά ολοκληρωμένες στην πολιτική ηγεσία σημειώνουν ανώτατ...

Διαβάστε την συνέχεια

Το “δάσος”, ο πόλεμος στον Καύκασο και η στρατηγική της Τουρκίας

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhA-SH7C9oWBlAdOBY22P3q7bfj8hNCnPQdMZLr4VCS7e3CvO125r2Qs8F3lykiU4T7aM4Wa0kPkQB03z8ppEk55QKZtQRo7VoBsMqTSKo-zawJx00DweLYbjbyF_ip1oRtdcIAEMhXucA/s696/erdogan_turkey.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="418" data-original-width="696" height="384" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhA-SH7C9oWBlAdOBY22P3q7bfj8hNCnPQdMZLr4VCS7e3CvO125r2Qs8F3lykiU4T7aM4Wa0kPkQB03z8ppEk55QKZtQRo7VoBsMqTSKo-zawJx00DweLYbjbyF_ip1oRtdcIAEMhXucA/w640-h384/erdogan_turkey.jpg" width="640" /></a></div><div><br /></div>Γράφει ο<b> ΓΙΑΝΝΗΣ ΧΟΥΒΑΡΔΑΣ</b><br />PhD© Διεθνολόγος-Πολιτικός Επιστήμονας<br /><br />Η περίοδος που διανύουμε χαρακτηρίζεται από την επικίνδυνη όξυνση των διακρατικών ανταγωνισμών στην περιοχή που οριοθετούν Βαλκάνια-Αν. Ευρώπη-Καύκασος-Π. Κόλπος-Β. Αφρική, στο κέντρο της οποίας βρίσκονται Αν. Μεσόγειος-Μ. Ανατολή. Η συγκεκριμένη διαδικασία απορρέει:<br /><br />Από την κλιμάκωση των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών μεταξύ των παγκόσμιων δυνάμεων (ΗΠΑ-ΕΕ-Κίνα-Ρωσία) για τη θωράκιση-βελτίωση της θέσης τους στην κορυφή του διεθνούς ιμπεριαλιστικού συστήματος, γεγονός που εκφράζεται με την ένταση των αντιπαραθέσεων τους σε διάφορες περιφέρειες του πλανήτη, για τον έλεγχο των στρατηγικών χώρων-περασμάτων, των πλουτοπαραγωγικών πηγών, των αγορών, των εμπορικών και ενεργειακών οδών, των διαδρόμων μετακίνησης ανθρώπων κ.α.<br /><br />Από την εκδήλωση αντίστοιχων ιμπεριαλιστικών αντιπαραθέσεων ανάμεσα σε περιφερειακές δυνάμεις (π.χ. Τουρκία, Ιράν, Σαουδική Αραβία), οι οποίες επίσης αποπειρώνται να εδραιώσουν-αναβαθμίσουν τη θέση τους στο διεθνές ιμπεριαλιστικό σύστημα, εκμεταλλευόμενες των ανταγωνισμό των “μεγάλων” δυνάμεων.<br />Από την εκδήλωση της νέας καπιταλιστικής κρίσης, η οποία υποκινεί τα κράτη να δράσουν εντονότερα για την ενίσχυση-θωράκιση της θέσης τους στο διεθνές ιμπεριαλιστικό σύστημα, ώστε να συντηρήσουν-διευρύνουν τα μερίδια των “εθνικών” τους μονοπωλίων στην εσωτερική και διεθνή αγορά, αλλά και να εκτονώσουν τη συντελούμενη όξυνση των εσωτερικών κοινωνικών αντιθέσεων προς το εξωτερικό.<br /><br />Την ίδια ώρα στο ευρύτερο “κάδρο” της περιοχής αυτή την περίοδο ξεχωρίζουν:<br /><br />Η προσπάθεια των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ να περιορίσουν την επιρροή Ρωσίας-Κίνας-Ιράν. Κεντρικό στοιχείο αυτής της πολιτικής είναι η απόπειρα συμβιβασμού των ανταγωνιστικών συμφερόντων των συμμάχων τους, ώστε να συγκροτηθούν περιφερειακά μέτωπα ανάσχεσης των παραπάνω δυνάμεων. Σε αυτά τα πλαίσια, παράλληλα με την κριτική-πίεση που ασκούν σε Μόσχα-Πεκίνο-Τεχεράνη με αφορμή τη δηλητηρίαση του φιλοδυτικού Ρώσου πολιτικού Navalny, τις αντικυβερνητικές διαδηλώσεις στη Λευκορωσία (σύμμαχος της Μόσχας), την επιχείρηση εγκατάστασης του κινεζικού δικτύου 5G στην Ευρώπη, την αρχή της επαναποδοχης του καθεστώτος Assad από τη «διεθνή κοινότητα», την εδραίωση της Ιρανικής παρουσίας σε Συρία-Ιράκ και την απροθυμία των ισχυρών φίλο-Ιρανικών οργανώσεων σε Λίβανο-Ιράκ να αποδεχθούν την Ευρωατλαντικη απαίτηση για μείωση της Ιρανικής παρεμβατικότητας στις δύο χώρες, προωθούν: Α) Την ομαλοποίηση των σχέσεων Σερβίας-Κοσσόβου, Ελλαδας-Τουρκιας, Τουρκίας-Αιγύπτου, Τουρκίας-Ισραήλ και Ισραήλ-Αραβικών μοναρχιών (ΗΑΕ, Μπαχρέιν). Β) Τη συνεννόηση των φίλο-δυτικών συμμάχων των GNA (Τουρκία-Κατάρ) – LNA (Αίγυπτος, ΗΑΕ) για τη σταθεροποίηση της Λιβύης. Γ) Τη διευθέτηση του Κυπριακού Δ) Την οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών στην Αν. Μεσόγειο, ιδιαίτερα μεταξύ Ελλάδας-Τουρκίας και Λιβάνου-Ισραήλ. Όλες οι παραπάνω διευθετήσεις προωθούνται στα πλαίσια μιας απόπειρας πλήρους ενσωμάτωσης της περιοχής στις Ευρωατλαντικες δομές, για την αποδοχή της οποίας προσφέρεται ως «τυρί» στις αστικές τάξεις και το αστικό πολιτικό προσωπικό των χωρών τους η συνεκμετάλλευση των πλουτοπαραγωγικών της πηγών και η περιφερειακή οικονομική συνεργασία με Ευρωατλαντικα κεφάλαια και καθοδήγηση, ενώ ζητείται η απομόνωση Μόσχας-Τεχεράνης-Πεκινου.<br /><br />Η περεταίρω ανάπτυξη της συνεργασίας Ρωσίας-Ιράν και Κίνας-Ιράν. Η τελευταία δρομολογείται με τις ανακοινώσεις περί αναβάθμισης της συμφωνίας Ρωσίας-Ιράν του 2001, με ιδιαίτερη αναφορά στο στρατιωτικό τομέα και μάλιστα με ανοιχτό το ενδεχόμενο εγκατάστασης τριών Ρωσικών βάσεων στον Π. Κόλπο, αλλά και με την επιβεβαίωση της πρόθεσης Πεκίνου-Τεχεράνης να συνάψουν μια κολοσσιαία συμφωνία, με έμφαση στην προώθηση της Κινεζικής “Πρωτοβουλίας Belt & Road (BRI)”, τις εξαγωγές Ιρανικών υδρογονανθράκων στην Κινεζική αγορά και την ενίσχυση των στρατιωτικών τους δεσμών. Όλα αυτά σε μία περίοδο όπου οι στοχεύσεις και η συνεργασία των 3 Ευρασιατικών δυνάμεων στη Μ. Ανατολή, εξυπηρετούνται από γεγονότα όπως: Α) Ο πειρασμός που νιώθουν πολλές χώρες της Μ. Ανατολής να συνάψουν μεγάλες συμφωνίες με την Κίνα, με την οποία άλλωστε οι περισσότερες έχουν ήδη ισχυρότατους οικονομικούς δεσμούς. Β) Η “ρυμούλκηση” του Ιράκ προς τη Ρωσία, με μοχλό τις επενδύσεις της Μόσχας στον ενεργειακό τομέα της Βαγδάτης, η ισχυροποίηση της θέσης της Ρωσίας έναντι του συμμάχου της Haftar-LNA στη Λιβυή ως αποτέλεσμα της ήττας του τελευταίου στην Τρίπολη, αλλά και οι Ρωσικές επιτυχίες σχετικά με τη σταθεροποίηση της Συρίας, μέσω της επανέναρξης των εργασιών της “Συνταγματικής επιτροπής” για την εκπόνηση νέου συντάγματος, αλλά και της έντασης των συνομιλιών μεταξύ του καθεστώτος και πολιτικών παραγόντων από την περιοχή ελέγχου των Κούρδων, οι οποίες καθιστούν δυσκολότερη την παραμονή των Αμερικανικών δυνάμεων στη χώρα. Γ) Οι διαδικασίες αποκλιμάκωσης του ανταγωνισμού ανάμεσα στο Ιράν και τις μοναρχίες του Π. Κόλπου.<br /><br />Η αναγνώριση της Τουρκίας από ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ ως σύμμαχο «κλειδί» για να «ξεκλειδώσει» η «πόρτα» της συνεκμετάλλευσης και να «κλειδώσει» η πόρτα για την επιρροή των Ρωσία-Κίνα-Ιράν στην περιοχή. Συνακόλουθα διευκολύνουν την Τουρκία στην αντιπαράθεση της με τη Ρωσία σε Συρία-Λιβύη, ανέχονται την επιθετική της ρητορική ή και τις επιθετικές της ενέργειες απέναντι σε άλλους συμμάχους τους (Ελλάδα, Κύπρο, Ισραήλ, Αίγυπτο) και εμφανίζονται πρόθυμοι να τη «δωροδοκήσουν», «σπρώχνοντας» προς αυτή μεγαλύτερο «μερίδιο» από μια ενδεχόμενη συνεκμετάλλευση του πλούτου της περιοχής, αλλά και αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο να της επιτρέψουν να καταστεί κύριος ή συνδιαχειριστής σε ζώνες κυριαρχίας-κυριαρχικών δικαιωμάτων άλλων χωρών. Παράλληλα μέσω της καταδίκης τους προς την υποστήριξη της σε Ισλαμικές οργανώσεις, όπως η Hamas, της στήριξης τους σε σχήματα περιφερειακής συνεργασίας που απαρτίζονται από ανταγωνιστικές προς αυτήν χώρες και στα οποία η ιδία δε μετέχει (π.χ. Ελλάδα-Κύπρος-Ισραήλ), της συμμετοχής των εταιρειών τους στην εκμετάλλευση του ενεργειακού πλούτου αντίστοιχων χωρών, της καταφατικής στάσης τους στο ενδεχόμενο υλοποίησης αγωγών (π.χ. East Med) που παρακάμπτουν την επικράτεια της και την απειλή επιβολής κυρώσεων σε αυτήν στην περίπτωση ενεργοποίησης των S-400 ή περιοριστικών μέτρων στην περίπτωση συνέχισης των ερευνητικων-γεωτρητικων της δραστηριοτήτων σε μη οριοθετημένες περιοχές της Αν. Μεσογείου, επιχειρούν να την «πείσουν» να διευκολύνει τους σχεδιασμούς τους.<br /><br />Η προθυμία των Ρωσία-Κίνα-Ιράν να αξιοποιήσουν την Τουρκία για να προωθήσουν τους σχεδιασμούς τους, παρά τις σημαντικότατα διαφορετικές προσεγγίσεις τους σε ζητήματα, όπως είναι για τη Ρωσία, η Ουκρανία, η Συρία και η Λιβυή, για το Ιράν η Συρία και η Υεμένη, αλλά και για την Κίνα οι τουρκόφωνοι-Μουσουλμάνοι Ουιγούροι στη δυτική επαρχία της Xinjiang. Η πρόσφατη επίτευξη εκεχειρίας στη Λιβύη, την οποία ακολούθησε η επανεκκίνηση του πολιτικού διαλόγου για τη διευθέτηση της σύγκρουσης στη χώρα, όπως και η ηρεμία που επικρατεί στην επαρχία Idlib της Συρίας, η οποία επέτρεψε τη συνέχιση των εργασιών της “Συνταγματικής Επιτροπής”, αποτελούν προϊόν κυρίως της ρωσοτουρκικής συνεργασίας και ομολογούν ότι η Μόσχα εξακολουθεί να αποδέχεται-προτιμά την Άγκυρα ως ανταγωνιστή-συνομιλητή της σε μια σειρά από περιοχές που βρίσκονται στο πεδίο του ενδιαφέροντος της. Αντίστοιχα η Τουρκία φαίνεται να έχει περίοπτη θέση στην Κινεζική BRI, μιας και ο σιδηρόδρομος Kars-Tbilisi (Τιφλίδα)-Baku επιδιώκεται να λειτουργήσει ως το τελευταίο τμήμα της χερσαίας διαδρομής της πριν την έξοδο της στη Μεσόγειο, αλλά και στο σχέδιο εξάπλωσης των Κινεζικών εταιρειών υψηλής τεχνολογίας στην περιοχή, αξιοποιώντας τα διερευνόμενα μερίδια τους στην Τουρκική αγορά. Συνακόλουθα δεν είναι τυχαίες οι διευκολύνσεις στην πρόσβαση σε ρευστότητα που δέχεται η εξασθενημένη Τουρκική οικονομία από την Κίνα, ούτε οι επενδύσεις της τελευταίας στις διαμετακομιστικές υποδομές της Τουρκίας. Τέλος η πρόσφατη συμφωνία Ιράν-Τουρκίας για τον πολλαπλασιασμό του μεταξύ τους εμπορίου, η εχθρική ρητορική της Τουρκίας προς το Ισραήλ και η επιθετική συμπεριφορά της προς την προοπτική ισχυροποίησης του Κουρδικού παράγοντα στην περιοχή, διευκολύνουν το Ιράν να αντέξει στην πίεση που του ασκούν οι ΗΠΑ, η προσέγγιση Ισραήλ-Αραβικών μοναρχιών και το αποσχιστικό Κουρδικό κίνημα.<br /><br />Η απόπειρα της Τουρκίας να εδραιωθεί ως περιφερειακός ηγεμόνας και να αναδυθεί σε παγκόσμια δύναμη, εκμεταλλευόμενη τον ανταγωνισμό των ΗΠΑ, ΝΑΤΟ, ΕΕ-Ρωσία, Κίνα, Ιράν. Γι’ αυτό το λόγο η Άγκυρα αξιοποιεί τους πολιτιστικούς δεσμούς της με τους τουρκόφωνους και τους τουρανικούς λαούς, για να αποκτήσει επιρροή σε χώρες και περιοχές που εκτείνονται από την Κασπία Θάλασσα έως την Κίνα και τη Σιβηρία. Αντίστοιχα χρησιμοποιεί την κληρονομιά της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και τη στρατιωτική της ισχύ (Συρία, Ιράκ, Λιβύη, Κύπρος, Αιγαίο, Αν. Μεσόγειος) για να εδραιώσει μία δική της σφαίρα επιρροής στα πρώην εδάφη της. Τέλος εργαλειοποιεί την Ισλαμική θρησκεία στα πλαίσια της απόπειρας της να δημιουργήσει μία συμμαχία κρατών με δυνατότητες προβολής παγκόσμιας ισχύος, απευθυνόμενη στο Πακιστάν, τη Μαλαισία, την Ινδονησία, χώρες της Δυτ. Αφρικής και Αραβικές χώρες που παρεκκλίνουν από τις επιλογές της Σαουδικής Αραβίας και των ΗΑΕ, στην οποία φιλοδοξεί να έχει πρωταγωνιστικό ρόλο. Συνακόλουθα επιχειρεί να επανασυστηθεί σε ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ ως ισότιμος πλέον εταίρος-μέλος, ο οποίος μπορεί να προσφέρει υπηρεσίες στη συμμαχία αλλά με τρόπο που δε θα ακυρώνονται τα δικά του συμφέροντα. Ως τέτοιες θα μπορούσαν να προβληθούν μία ενδεχόμενη σημαντική συμβολή της στη συγκράτηση των διαδικασιών περιφερειακής ολοκλήρωσης στην Κεντρική Ασία, στον περιορισμό της Κίνας στην νοτιοανατολική Ασία και της Ρωσίας στα Βαλκάνια, στο μετριασμό του αποτυπώματος των ΗΠΑ-Κίνα-Ιράν στη Μ. Ανατολή και την Αφρική, αλλά και στη διατήρηση ισχυρού ρόλου για ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ σε όλες αυτές τις περιοχές. Αντίστοιχα παρουσιάζεται σε Κίνα-Ιράν-Ρωσία ως Νατοϊκός παράγοντας που δε μπορεί να αγνοηθεί, αλλά ταυτόχρονα είναι ικανός να απαλείψει σημαντικές ανησυχίες τους. Σε αυτές θα μπορούσαν να συμπεριληφθούν η εξάλειψη του κινδύνου απομόνωσης τους στη Μ. Ανατολή, η θωράκιση της παρουσίας τους στην Αφρική, η απομάκρυνση του κινδύνου περικύκλωσης τους και για την Κίνα ο περιορισμός της Ινδίας. Τέλος προβάλλεται στη “διεθνή κοινότητα” ως εξισορροπητής που μπορεί να αποτρέψει μια γενικευμένη σύγκρουση στην Ευρασία και να συμβάλλει στην προώθηση της περιφερειακής συνεργασίας.<br /><br />Σε αυτά τα πλαίσια στα τέλη Σεπτέμβρη υπήρξε αναζωπύρωση της σύγκρουσης στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ μεταξύ των Αζερικών ενόπλων δυνάμεων και αυτών της Αρμενίας, καθώς οι τελευταίες συνδράμουν τις προσπάθειες των δυνάμεων της, αποσχισθείσας από το Baku και μη αναγνωρισμένης διεθνώς (ούτε από την Αρμενία), “Δημοκρατίας του Αρτσάχ” να αποκρούσουν την Αζερική επίθεση. Από τη μέχρι τώρα εξέλιξη των επιχειρήσεων προκύπτει ότι η επίθεση του Αζερμπαϊτζάν στοχεύει στην ανακατάληψη εδαφών που έχασε στη σύγκρουση στις αρχές της δεκαετίας του ’90 και όχι απλά στην ενίσχυση της θέσης του στην περίπτωση επανεκκίνησης των διαπραγματεύσεων για τη διευθέτηση του status quo της περιοχής. Για την ώρα φαίνεται ότι στόχος του είναι η ανακατάληψη περιοχών όπου κατοικούσαν ή κατοικούν πληθυσμοί Αζέρων και οι οποίες δεν περιλαμβάνονται στο παραδοσιακό Ναγκόρνο-Καραμπάχ. Ταυτόχρονα διακρίνεται η διάθεση της Τουρκίας να βοηθήσει ποικιλόμορφα το Baku στις προσπάθειες του, ενώ ούτε ο Ευρωατλαντικός παράγοντας, ούτε η Ρωσία εμφανίζονται διατεθειμένοι να αναλάβουν κάποιες δυναμικότερες πρωτοβουλίες για τον τερματισμό της σύγκρουσης, πέραν των «άσφαιρων» εκκλήσεων τους για ειρήνη και διάλογο. Ως εκ τούτου ο στρατός του Αζερμπαϊτζάν και με τη βοήθεια της Άγκυρας φαίνεται να καταγράφει πλέον διακριτές επιτυχίες.<br /><br />Παράλληλα γίνεται ορατό ότι οι εξελίξεις συμβαδίζουν (χωρίς να είναι γνωστό αν είναι υποκινούμενες) με τις κεντρικές πολιτικές επιλογές του Ευρωατλαντικού συνασπισμού και της Ρωσίας στην περιοχή. ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ παρατηρούν να πολλαπλασιάζονται οι πιέσεις προς τη Ρωσία και μάλιστα στο μαλακό της υπογάστριο, δίχως ο ίδιοι να φανούν (σε αντίθεση με τη Λευκορωσία) ως υπαίτιοι της κατάστασης. Αντίστοιχα η Μόσχα παρακολουθεί την κυβέρνηση της Αρμενίας, η οποία έκανε σημαντική προσπάθεια το προηγούμενο διάστημα να μεταβάλλει το γεωπολιτικό προσανατολισμό της χώρας προς τη “Δύση”, να αναγκάζεται να προσέλθει σε αυτή για βοήθεια. Μάλιστα το Κρεμλίνο δεν είναι υποχρεωμένο να συνδράμει στρατιωτικά το Erevan και να απωλέσει το ρόλο του ανεξάρτητου διαμεσολαβητή στη σύγκρουση, μιας και αυτή δε διεξάγεται στο έδαφος της Αρμενίας και έτσι δε το δεσμεύει η συμμετοχή των δύο χωρών στο στρατιωτικό “Οργανισμό για τη Συλλογική Ασφάλεια”. Πρόσθετα οι ζημιές που θα μπορούσε να υποστεί η Ρωσία από μια ορισμένη υποχώρηση της Αρμενίας στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ θα μπορούσαν να αναπληρωθούν από μια ενδεχόμενη εμβάθυνση της ρωσοτουρκικής συνεργασίας στον Καύκασο.<br /><br />Ως εκ τούτων προκύπτουν σημαντικά περιθώρια “δράσης” για την Τουρκία, η οποία εξυπηρετώντας, δια της αποσταθεροποίησης στην παρούσα συγκυρία, τους δύο πιο ισχυρούς παράγοντες, αποκτά την αποδοχή τους στις τρέχουσες στοχεύσεις της. Οι τελευταίες αφορούν την αύξηση της επιρροής της στο τουρκόφωνο Αζερμπαϊτζάν, διαφημίζοντας παράλληλα τις στρατιωτικές υπηρεσίες που του προσφέρει στα άλλα τουρκόφωνα κράτη.<br /><br />Πρόσθετα η επιρροή της Άγκυρας στο Μπακού μπορεί να παίξει καταλυτικό ρόλο, ώστε το τελευταίο να περιορίσει τις επιχειρήσεις του σε πλαίσια που δεν ενοχλούν Ουάσιγκτον-Βρυξέλες-Μόσχα, διευκολύνοντας την Τουρκία να παρουσιάσει μία διπλωματική επιτυχία την κατάλληλη χρονική στιγμή. Σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο η Άγκυρα θα επιβεβαίωνε τον ισχυρισμό της προς τη “διεθνή κοινότητα” ότι λειτουργεί ως σταθεροποιητικός παράγοντας, διεκδικώντας με αξιώσεις μία θέση στο Προεδρείο της “διαδικασίας του Μίνσκ”, η οποία είναι επιφορτισμένη με τη διευθέτηση του Ναγκόρνο-Καραμπάχ. Συνακόλουθα δεν αποκλείεται από ένα σημείο και έπειτα η Τουρκία να κινηθεί προς αυτή την κατεύθυνση.<div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Το “δάσος”, ο πόλεμος στον Καύκασο και η στρατηγική της Τουρκίας

Γράφει ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΧΟΥΒΑΡΔΑΣ PhD© Διεθνολόγος-Πολιτικός Επιστήμονας Η περίοδος που διανύουμε χαρακτηρίζεται από την επικίνδυνη όξυνση των δια...

Διαβάστε την συνέχεια

“Ο πέμπτος πόλεμος του Ερντογάν θα βρει την Τουρκία ηττημένη”

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjmn0gSUiQaeHw_n8TU5j4t4ftvEqi9Fu10GEHoXRnOmleffLJS5_ZpvfCUtfn7pVCaffYW97lSbZPW6SdAfcVv_9NnnQc7DR69LdlLKbGvDqI-bb_C_FvU5AO-cuJ5cC53gM3mZCaSY1k/s696/erdogan_niki.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="391" data-original-width="696" height="360" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjmn0gSUiQaeHw_n8TU5j4t4ftvEqi9Fu10GEHoXRnOmleffLJS5_ZpvfCUtfn7pVCaffYW97lSbZPW6SdAfcVv_9NnnQc7DR69LdlLKbGvDqI-bb_C_FvU5AO-cuJ5cC53gM3mZCaSY1k/w640-h360/erdogan_niki.jpg" width="640" /></a></div><div><br /></div>Του <b>Burak Bekdil*</b><br />από το <a href="https://el.gatestoneinstitute.org/">Gatestone Intitute</a><br /><br />Κατά τον 20ό αιώνα, οι Τούρκοι και οι παραδοσιακοί αντίπαλοί τους στο Αιγαίο, οι Έλληνες, πολέμησαν σε τέσσερις συμβατικούς πολέμους: στον πρώτο Βαλκανικό Πόλεμο (1912-1913), στον πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο (1914-1918), στον Ελληνοτουρκικό πόλεμο (1919-1922) και στον πόλεμο της Κύπρου (1974). Δεν είναι λοιπόν η πρώτη φορά κατά τη διάρκεια μιας ειρηνικής περιόδου που οι εφημερίδες σε ολόκληρο τον κόσμο λένε στους αναγνώστες τους ότι το Αιγαίο πέλαγος βρίσκεται στα πρόθυρα του πολέμου. Η «ειρήνη» στο Αιγαίο ήταν πάντα εύθραυστη ―έως πολύ εύθραυστη― εκτός από σύντομες περιόδους σχετικής ύφεσης. Φαίνεται λες και οι Τούρκοι και οι Έλληνες ζουν σε γειτονικά σπίτια χτισμένα πάνω σε μια βεντέτα που διαρκεί αιώνες.<br /><br />Ο Charles King, στο βιβλίο του Midnight at the Pera Palace: The Birth of Modern Istanbul, έγραψε για τα πρώτα μετα-οθωμανικά χρόνια της Κωνσταντινούπολης και τις προσπάθειες οικοδόμησης του έθνους της νεοσύστατης Δημοκρατίας της Τουρκίας:<br /><br />«Οι μη μουσουλμανικές μειονότητες της Κωνσταντινούπολης μειώθηκαν από 56% το 1900 σε 35% στα τέλη της δεκαετίας του 1920. Άλλες πόλεις είχαν πιο δραματικές μειώσεις. Το Izmir, η πρώην Σμύρνη, από 62% μη μουσουλμανική έγινε κατά 14% μη μουσουλμανική… Αλλά η δημογραφική επανάσταση άλλαξε σχεδόν τα πάντα στις παλιές μειονοτικές γειτονιές της Κωνσταντινούπολης. Πάνω στη βιασύνη τους να φύγουν, Έλληνες, Αρμένιοι και Εβραίοι εγκατέλειψαν το περιεχόμενο των σπιτιών και των διαμερισμάτων τους στα παλιατζίδικα, ελπίζοντας να πάρουν τουλάχιστον λίγα μετρητά πριν επιβιβαστούν σε κάποιο πλοίο ή τρένο…<br /><br />Η Τουρκία στο σύνολό της έγινε πιο μουσουλμανική και πιο τουρκική, πιο ομοιογενής και πιο αγροτική από ποτέ ―λόγω της φυγής των μη μουσουλμανικών μειονοτήτων από τις πόλεις. Κάποιες οικογένειες που θα γίνονταν στήριγμα της οικονομίας της Κωνσταντινούπολης ανέβηκαν στην επιφάνεια… έχοντας στον νου να αλλάξουν μοίρα και να μετατρέψουν τις πολιτικές διασυνδέσεις τους σε οικονομικό πλεονέκτημα όταν οι ελληνικές και άλλες μειονοτικές επιχειρήσεις πωλήθηκαν. Δεν υπήρχε τίποτα απαραιτήτως ανέντιμο στις συναλλαγές τους, αλλά στηρίχθηκαν σε μια μαζική μεταφορά πλούτου του οποίου η προέλευση έγκειται στην προτίμηση της δημοκρατίας για εθνική αγνότητα έναντι του παλαιού κοσμοπολιτισμού της αυτοκρατορικής πρωτεύουσας».<br /><br />Μετά από τρεις πολέμους στις αρχές του αιώνα, οι Τουρκοελληνικές εντάσεις θα εκραγούν στη συνέχεια στην Κύπρο, όπου οι Τουρκοκύπριοι και οι Ελληνοκύπριοι ζούσαν δίπλα-δίπλα και ειρηνικά μέχρι τη δεκαετία του 1950, όταν άρχισαν να αλληλοσφάζονται. Οι εθνικές διαμάχες οδήγησαν στην τουρκική στρατιωτική επιχείρηση τον Ιούλιο του 1974 που είχε ως κατάληξη την κατοχή του ενός τρίτου του νησιού στα βόρεια. Η Κύπρος έκτοτε παραμένει διαιρεμένη με εθνικές γραμμές.<br /><br />Το 1996, ο τουρκικός και ο ελληνικός στρατός κόντεψαν να εμπλακούν σε θερμό στρατιωτικό επεισόδιο για τα κυριαρχικά δικαιώματα ενός μικροσκοπικού νησιού στο νότιο Αιγαίο. Λίγα χρόνια μετά την επιτυχή διαμεσολάβηση των ΗΠΑ που απέτρεψε τον πόλεμο, λίγοι Τούρκοι ή Έλληνες θυμούνται το όνομα αυτού του νησιού έκτασης 40 στρεμμάτων: Ίμια (Kardak στα Τουρκικά).<br /><br />Οι σημερινές εντάσεις, που εκτείνονται από το Αιγαίο έως την Ανατολική Μεσόγειο, φαίνονται πιο σοβαρές από τη διεκδίκηση ενός βράχου από δύο έφηβους.<br /><br />Όταν ο επικεφαλής της ισραηλινής Μοσάντ, Yossi Cohen, φέρεται να δήλωσε τον Αύγουστο ότι «η εξουσία του Ιράν είναι πιο εύθραυστη, αλλά η πραγματική απειλή έρχεται από την Τουρκία», είχε δίκιο. Αυτές τις ημέρες, η Τουρκία εκτοξεύει πρωτοφανή μεγάλο αριθμό απειλών.<br /><br />Σε πρόσφατη <a href="https://www.yenisafak.com/gundem/aci-tecrubeyle-anlayacaklar-haritalari-yirtip-atacagiz-3556040">ομιλία</a> του στην Κωνσταντινούπολη, ο ισλαμιστής πρόεδρος της Τουρκίας, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, έκανε όχι και τόσο λεπτούς υπαινιγμούς σχετικά με τις αλυτρωτικές απόψεις του, με ιδιαίτερη αναφορά στη Συνθήκη των Σεβρών του 1923, η οποία, μαζί με άλλες συνθήκες, καθόρισε τα σύνορα της σύγχρονης Τουρκίας:<br /><br />«Θα καταλάβουν ότι η Τουρκία έχει την πολιτική, οικονομική και στρατιωτική δύναμη να σχίσει ανήθικους χάρτες και έγγραφα που της επιβλήθηκαν. Είτε θα το καταλάβουν αυτό με τη γλώσσα της πολιτικής και της διπλωματίας είτε θα το υποστούν με οδυνηρό τρόπο στο πεδίο της μάχης… Πριν από έναν αιώνα, άλλους τους θάψαμε στη γη και άλλους τους πετάξαμε στη θάλασσα. Ελπίζω να μην πληρώσουν με τον ίδιο τρόπο τώρα».<br /><br />Ο Robert Ellis, ο οποίος γράφει για την Τουρκία, υπενθύμισε στο κοινό τι είχε δηλώσει ο Abdullatif Şener, ένθερμος σύμμαχος του Ερντογάν κάποτε και τώρα βουλευτής της αντιπολίτευσης, σε μια συνέντευξη πριν από έξι χρόνια: ο Ερντογάν θα μπορούσε μέχρι και να σύρει την Τουρκία σε εμφύλιο πόλεμο για να παραμείνει στην εξουσία.<br /><br />Ο Metin Külünk, πρώην βουλευτής του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης του Ερντογάν, στις 28 Αυγούστου δημοσίευσε έναν χάρτη της «Μεγαλύτερης Τουρκίας», στον οποίο απεικονίζεται η έκταση των ρεβιζιονιστικών φιλοδοξιών της Τουρκίας. Περιλαμβάνει περιοχές της Ελλάδας, της Βουλγαρίας, της Κύπρου, της Συρίας, του Ιράκ, της Γεωργίας και της Αρμενίας.<br /><br />Σε μια παρόμοια απειλητική δήλωση, ο Τούρκος υπουργός Άμυνας Hulusi Akar συμβούλεψε με προκλητικό τρόπο την Ελλάδα να παραμείνει σιωπηλή «ώστε να μην γίνει μεζές στα συμφέροντα άλλων».<br /><br />Όλη αυτή η εμπρηστική συζήτηση περί πολέμου έστειλε πολλά μηνύματα σε διαφορετικά μήκη κύματος στη δυτική πλευρά του Αιγαίου και πέρα από αυτήν. Η Ελλάδα δήλωσε ότι ενισχύει το στρατιωτικό της οπλοστάσιο και τα στρατεύματά της ώστε να είναι προετοιμασμένη για ανοιχτή σύγκρουση με την Τουρκία. Στις 13 Σεπτεμβρίου, ο Έλληνας πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης δήλωσε ότι η Ελλάδα θα αγοράσει 18 νέα γαλλικά μαχητικά Rafale για να αντικαταστήσει τα παλιά μαχητικά Mirage 2000, θα αγοράσει τέσσερα ναυτικά ελικόπτερα και τέσσερις νέες φρεγάτες, και θα ανακαινίσει άλλες τέσσερις φρεγάτες. Ο Μητσοτάκης δήλωσε επίσης ότι η κυβέρνησή του σκοπεύει να παρατείνει την υποχρεωτική στρατιωτική θητεία στους 12 μήνες από τους εννέα μήνες που ισχύουν μέχρι σήμερα.<br /><br />Μια ανοιχτή σύγκρουση εντός και γύρω από το Αιγαίο είναι ενάντια στα δυτικά συμφέροντα. Τα δυτικά κράτη, ωστόσο, έχουν δίκιο όταν δεν παραμένουν αδιάφορα ή υποτακτικά στις τουρκικές απειλές. Την 1ηΣεπτεμβρίου, η Ουάσινγκτον ανακοίνωσε ότι άρει μερικώς ένα 33χρονο εμπάργκο όπλων στην (Ελληνική) Κυπριακή Δημοκρατία, μια κίνηση που καταδικάστηκε αμέσως από την Τουρκία. Σε σχετική κίνηση, ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Mike Pompeo ταξίδεψε στην Κύπρο στις 12 Σεπτεμβρίου σε μια προσπάθεια μεσολάβησης για την εξεύρεση ειρηνικής λύσης στις εντάσεις με την Τουρκία στην ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />«Μας ανησυχούν βαθιά οι συνεχιζόμενες έρευνες της Τουρκίας για φυσικούς πόρους σε περιοχές ελληνικής και κυπριακής δικαιοδοσίας στην ανατολική Μεσόγειο», δήλωσε στους δημοσιογράφους ο Pompeo στη Λευκωσία. Κατά τη διάρκεια της επίσκεψής του, οι κυβερνήσεις των ΗΠΑ και της Κύπρου υπέγραψαν ένα μνημόνιο συμφωνίας το οποίο κατήγγειλε αδικαιολόγητα η Άγκυρα, ισχυριζόμενη ότι ενδεχομένως θα βλάψει την ειρήνη και τη σταθερότητα στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Η σύγκρουση στο Αιγαίο και οι επιπτώσεις της αφορούν επίσης την Ευρωπαϊκή Ένωση. Η σύνοδος κορυφής των χωρών του νότου της Ευρωπαϊκής Ένωσης (MED7), που διοργανώθηκε στις 10 Σεπτεμβρίου από τη Γαλλία, εξέφρασε την πλήρη υποστήριξη και την αλληλεγγύη της προς την Ελλάδα και την Κύπρο σχετικά με τις επανειλημμένες παραβιάσεις των κυριαρχικών δικαιωμάτων τους από την Τουρκία. Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο θα συνεδριάσει στις 24-25 Σεπτεμβρίου για να συζητήσει εάν θα επιβληθούν κυρώσεις στην Τουρκία.<br /><br />Η Ελλάδα έχει επίσης την υποστήριξη δύο άλλων ισχυρών χωρών της Μεσογείου, της Αιγύπτου και του Ισραήλ, καθώς επίσης και την υποστήριξη της Σαουδικής Αραβίας, των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων και της Ιορδανίας.<br /><br />Ο Ερντογάν μπορεί να κερδίσει τον πέμπτο πόλεμο μόνο μέσα στη χώρα του. Εάν αποφύγει μια στρατιωτική σύγκρουση, θα έχει αποτρέψει έναν χαμένο πόλεμο για την Τουρκία. Μέσα στη χώρα του, η αποφασιστική εξωτερική πολιτική του, οι σκληροπυρηνικοί τρόποι και η ρητορική πρόκλησης προς πάσα κατεύθυνση ενδεχομένως να του φέρουν μερικές ακόμη ψήφους και επιπλέον δημοτικότητα. Ο πέμπτος πόλεμος του Ερντογάν δεν θα έχει νικητές. Ωστόσο, η Τουρκία του Ερντογάν θα είναι η μεγάλη ηττημένη.<br /><br /><b><i>*Ο Burak Bekdil, ένας από τους κορυφαίους δημοσιογράφους της Τουρκίας, πρόσφατα απολύθηκε από την πιο γνωστή εφημερίδα της χώρας μετά από 29 χρόνια, επειδή έγραψε στο Gatestone τι συμβαίνει στην Τουρκία. Είναι μέλος του Middle East Forum.</i></b><div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

“Ο πέμπτος πόλεμος του Ερντογάν θα βρει την Τουρκία ηττημένη”

Του Burak Bekdil* από το Gatestone Intitute Κατά τον 20ό αιώνα, οι Τούρκοι και οι παραδοσιακοί αντίπαλοί τους στο Αιγαίο, οι Έλληνες, πολέμη...

Διαβάστε την συνέχεια

Τι γύρευε ο Ερντογάν στο Κουβέιτ

<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjhh7ujMp3QJs1at_-2vm7nswHeEeAHvzmf8LBXAe_gmqWL9OKOicTtUtJL8YLu3_ycUCn1akefUMjysb9yj2ggZpLT7YnUg5x1BwvqYjREyJiRpsopFsfhGMGO-HlGYsicgUAXeoblpSg/s758/kuwait.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="758" height="338" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjhh7ujMp3QJs1at_-2vm7nswHeEeAHvzmf8LBXAe_gmqWL9OKOicTtUtJL8YLu3_ycUCn1akefUMjysb9yj2ggZpLT7YnUg5x1BwvqYjREyJiRpsopFsfhGMGO-HlGYsicgUAXeoblpSg/w640-h338/kuwait.jpg" width="640" /></a><br /><br /><div><b>Λυκοκάπης Γιώργος</b><br />Την ίδια στιγμή που Τουρκία και Αζερμπαϊτζάν βομβαρδίζουν από κοινού το Ναγκόρνο Καραμπάχ, ο πρόεδρος Ερντογάν ξεκίνησε μία μίνι περιοδεία στον Κόλπο, που δεν περιλάμβανε μόνο την αναμενόμενη επίσκεψη του στο Κατάρ, που ως γνωστόν είναι σθεναρός υποστηρικτής της νεοοθωμανικής του ατζέντας στην Λιβύη και την Συρία, αλλά και μία επίσκεψη-αστραπή στο Κουβέιτ.<br /><br />Επισήμως η επίσκεψη πραγματοποιήθηκε προκειμένου ο Τούρκος πρόεδρος να συλλυπηθεί για τον θάνατο του εμίρη του Κουβέιτ, Αλ Άχμαντ Αλ Τζαμπέρ Αλ Σαμπάχ. Τον Ερντογάν υποδέχτηκε στο αεροδρόμιο ο διάδοχος του θρόνου, σεΐχης Ναουάφ Αλ Άχμαντ Αλ Τζαμπέρ Αλ Σαμπάχ, ετεροθαλής αδελφός του θανόντος εμίρη. Μετά το πέρας της επίσκεψης, ο Τούρκος πρόεδρος επισκέφτηκε το Κατάρ, το οποίο φέρεται ως ο βασικός χρηματοδότης των τουρκικών βάσεων που σχεδιάζει στην Λιβύη.<br /><br /><br />Ο Ερντογάν, όπως είχε δηλώσει σε συνέντευξη του σε αραβόφωνο τηλεοπτικό δίκτυο το 2017, οραματίζονταν μία «ζώνη ελεύθερων συναλλαγών» με τις χώρες του Κόλπου, στην οποία περίοπτη θέση θα είχε το εμιράτο του Κουβέιτ, που έχει στενές οικονομικές σχέσεις με την Τουρκία. Η τουρκική εταιρεία Limak Holding είχε αναλάβει τότε την επέκταση του κεντρικού αεροδρομίου του εμιράτου, που αποτέλεσε το μεγαλύτερο συμβόλαιο που έκλεισε τουρκική εταιρεία στο Κουβέιτ.<br /><br />Οι ισορροπημένες σχέσεις Κουβέιτ-Ιράν<br /><br />Όμως αντί για την ζώνη ελεύθερων συναλλαγών που προσδοκούσε ο Ερντογάν, η Τουρκία βρίσκεται αντιμέτωπη με το γενικευμένο μποϋκοτάζ της Σαουδικής Αραβίας στα τουρκικά προϊόντα, μποϋκοτάζ που υποστηρίζει ένθερμα ο μόνιμος "πονοκέφαλος" του Ερντογάν στην Μέση Ανατολή, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Αυτό που επιδιώκει ο Ερντογάν είναι να καλλιεργήσει διαύλους επικοινωνίας με την νέα ηγεσία του Κουβέιτ, την στιγμή που θεωρείται "παρίας" στον Περσικό Κόλπο, εφάμιλλος με το σιϊτικό Ιράν.<br /><br />Πέραν όμως των στενών οικονομικών δεσμών Τουρκίας και Κουβέιτ, ο Ερντογάν βλέπει στο εμιράτο και έναν εν δυνάμει σύμμαχο της μεσανατολικής του πολιτικής, που τον έχει φέρει σε απομόνωση στον αραβικό κόσμο. Υπενθυμίζουμε πως το Κουβέιτ δεν είχε υποστηρίξει τον οικονομικό αποκλεισμό του Κατάρ, που επέβαλαν το καλοκαίρι του 2017 η Σαουδική Αραβία και η Αίγυπτος, είχε μάλιστα αναλάβει τον ρόλο του μεσολαβητή των αντιμαχόμενων πλευρών.<br /><br />Το 2013 το Κουβέιτ ήταν η μόνη χώρα του Κόλπου (μαζί με το Κατάρ) που είχαν χαιρετήσει την ιστορική συμφωνία της κυβέρνησης Ομπάμα για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν, συμφωνία που αποτέλεσε "casus belli" για την ηγέτιδα δύναμη του Κόλπου, την Σαουδική Αραβία. Μάλιστα τον Φεβρουάριο του 2017, ο Ιρανός πρόεδρος Χασάν Ρουχανί είχε πραγματοποιήσει επίσημη επίσκεψη στο Κουβέιτ, ενώ ο Τραμπ διακήρυττε την πολιτική «μέγιστης πίεσης» εις βάρος της Τεχεράνης.<br />Κοινός τόπος το Παλαιστινιακό<br /><br />Εκεί όμως που υπάρχει κοινός τόπος στις θέσεις Ερντογάν και Κουβέιτ είναι στο Παλαιστινιακό. Την στιγμή που θεωρείται θέμα χρόνου να ακολουθήσουν και άλλες αραβικές χώρες τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και το Μπαχρέιν στην εξομάλυνση των σχέσεων τους με το Ισραήλ, το Κουβέιτ είχε ανακοινώσει πως «θα είμαστε οι τελευταίοι που θα εξομαλύνουμε τις σχέσεις μας με το Ισραήλ». Μία δήλωση που ήχησε ως "μουσική στα αυτιά" του Τούρκου προέδρου.<br /><br />Το Παλαιστινιακό εξακολουθεί να κατέχει σημαίνουσα θέση στη κουβεϊτιανή εξωτερική πολιτική, παρά την "πισώπλατη μαχαιριά" που είχε δεχτεί η βασιλική οικογένεια από τον Γιασέρ Αραφάτ. Ο Παλαιστίνιος ηγέτης είχε υποστηρίξει την εισβολή του Σαντάμ Χουσείν στο Κουβέιτ το 1990, χαρακτηρίζοντας το «απελευθερωμένη επαρχία του Ιράκ». Ως απάντηση το Κουβέιτ απέλασε 400.000 χιλιάδες Παλαιστίνιους που ζούσαν στο εμιράτο, ενώ δεν άμβλυνε την σκληρή του στάση ούτε μετά την ιστορική «συγνώμη» του Μαχμούτ Αμπάς, διαδόχου του Αραφάτ, το 2014.<br /><br />Είναι ακριβώς η νεότερη ιστορία του εμιράτου, που είχε αποτελέσει το πεδίο για έναν από τους μεγάλους πολέμους στην ιστορία της Μέσης Ανατολής, που κάνουν την Σαουδική Αραβία να το θεωρεί ως μία "ειδική περίπτωση" στον Περσικό Κόλπο. Δεν αποκλείεται πάντως ο Ερντογάν να προσδοκά σε έναν μεσολαβητικό ρόλο του Κουβέιτ, καθώς κρατά ασυνήθιστα χαμηλούς τόνους στον οικονομικό πόλεμο που ξεκίνησε εναντίον του η Σαουδική Αραβία. Θεωρούμε πως ματαιοπονεί, καθώς η νεοοθωμανική του πολιτική έχει ξυπνήσει αρνητικά ιστορικά αντανακλαστικά στους Άραβες, τα οποία δύσκολα θα αμβλύνουν τα "παζάρια" και τα "ανατολίτικα" κόλπα του νεοσουλτάνου.<div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br /></div>

Τι γύρευε ο Ερντογάν στο Κουβέιτ

Λυκοκάπης Γιώργος Την ίδια στιγμή που Τουρκία και Αζερμπαϊτζάν βομβαρδίζουν από κοινού το Ναγκόρνο Καραμπάχ, ο πρόεδρος Ερντογάν ξεκίνησε μί...

Διαβάστε την συνέχεια

Γιατί η υπό κατάρρευση τουρκική οικονομία δεν καταρρέει

<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiLuiiH3YFs8BGBCxzo993AG8kut2y_zhjsn2tHGXeqGOv_YCUWnrRL3Xc1_Jsq1iVtOygi_Lie2u04Gh1Rn1nUZ8YrghgwskuB1OQm4mHp1KTEakzryMVz1IBP9wdcDCk41G6XB-eqIfU/s758/erdogan-ploia.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="758" height="338" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiLuiiH3YFs8BGBCxzo993AG8kut2y_zhjsn2tHGXeqGOv_YCUWnrRL3Xc1_Jsq1iVtOygi_Lie2u04Gh1Rn1nUZ8YrghgwskuB1OQm4mHp1KTEakzryMVz1IBP9wdcDCk41G6XB-eqIfU/w640-h338/erdogan-ploia.jpg" width="640" /></a><br /><br /><div><b>Μελάς Κώστας</b><br />Στο δημόσιο διάλογο όλο και πιο συχνά εμφανίζονται απόψεις οι οποίες πιστοποιούν με βεβαιότητα την επικείμενη "κατάρρευση" της τουρκικής οικονομίας. Το βασικό επιχείρημα εδράζεται στη σημαντική υποτίμηση του τουρκικού νομίσματος έναντι των νομισμάτων των βασικών εμπορικών εταίρων της Τουρκίας και κυρίως του αμερικανικού δολαρίου και του ευρώ, που έχει παρατηρηθεί ειδικά μετά το 2018. Αξίζει να σημειωθεί ότι από την 1η Ιανουαρίου 2005 που εισήχθη η νέα τουρκική λίρα με ισοτιμία έναντι του δολαρίου ίση με 1,325,7 καθ΄ όλη τη διάρκεια της διακυβέρνησης Ερντογάν το τουρκικό νόμισμα συνεχώς διολίσθαινε.<br /><br />Ο βασικός λόγος μπορεί να αναζητηθεί στην συνεχή ελλειμματικότητα του τουρκικού ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών η αναχρηματοδότηση, όμως του οποίου, με συνεχή εισροή πόρων από το εξωτερικό, καθιστούσε ελεγχόμενη σε σχετικό βαθμό τη διολίσθηση του νομίσματος. Είναι δεδομένο ότι η νομισματική αυτή διολίσθηση είχε ενταχθεί οργανικά στην χάραξη και άσκηση της οικονομικής πολιτικής της Τουρκίας με όλες τις αρνητικές αλλά και θετικές επενέργειες που αυτό συνεπάγεται.<br /><br />Οι εξελίξεις ως προς τη συνεχή διολίσθηση του νομίσματος είναι κάτι το συνηθισμένο σε χώρες με ελλειμματικό ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών στην προσπάθειά τους να καλύψουν μέρος της απώλειας ανταγωνιστικότητας της οικονομίας τους. Μη ξεχνάμε ότι η δραχμή διολίσθαινε συνεχώς την περίοδο 1974-2000. Συγκεκριμένα, η ισοτιμία έναντι του δολαρίου ήταν το 1974 30 δρχ. ενώ το 2000 όταν εισήλθε στο ευρώ ήταν 365,6 δρχ.<br /><br />Τα πράγματα στην Τουρκία αλλάζουν μετά το πραξικόπημα του Ιουλίου 2016. Την τελευταία τριετία οι εισροές πόρων από το εξωτερικό έχουν μειωθεί δραματικά με αποτέλεσμα να υπάρχει όλο και μεγαλύτερη στενότητα συναλλάγματος για να αναχρηματοδοτηθούν οι υφιστάμενες υποχρεώσεις (μακροχρόνιες και βραχυχρόνιες) του ελλειμματικού ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών. Οι δύο βασικές αιτίες αυτής της κατάστασης είναι: τα γεωπολιτικά παιχνίδια και η ασκούμενη οικονομική πολιτική του προέδρου Ερντογάν.<div><br />To πρώτο μέλημα<br /><br />Μια σειρά εξελίξεων στην τουρκική πολιτική έχουν προκαλέσει ανησυχία και αβεβαιότητα στους επενδυτές με αποτέλεσμα να αποσύρουν τα κεφάλαιά τους από την χώρα. Οι εξελίξεις αυτές είναι:<br /><br />Η απομάκρυνση του Ερντογάν από τις "πολιτικές αρχές" της Δύσης,<br />Η εγκατάλειψη κάθε σκέψης ένταξης στην ΕΕ με την παράλληλη ανάδειξη από τμήμα του πολιτικού κατεστημένου της ασιατικής προοπτικής της χώρας,<br />Οι απειλές που εκστομίζει ο Ερντογάν σε όποιον διαφωνεί με τις απόψεις του, η στρατηγική προσέγγιση με Ρωσία και Ιράν και τελευταία με Κίνα,<br />Η εμπλοκή σε πολεμικές διαμάχες με στόχο την κατάκτηση εδαφών (Συρία) ή αποικιοποίηση χωρών (Λιβύη) ως κλασικός ευρωπαίος ιμπεριαλιστής πριν το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, και γενικότερα η ανάμειξή του σε όλο το φάσμα των προβλημάτων που αφορούν στον αραβικό κόσμο<br /><br />Συγχρόνως η ασκούμενη οικονομική πολιτική, δείχνει να είναι στον αντίποδα αυτής που θα έπρεπε να ασκείται στο συγκεκριμένο παγκοσμιοποιημένο περιβάλλον που εξακολουθεί να λειτουργεί η τουρκική οικονομία. Η άσκηση αυτού του είδους της οικονομικής πολιτικής συνέβαλε παράλληλα και περισσότερο στην απόσυρση ξένων κεφαλαίων από την χώρα.<br />Ο Ερντογάν πιστεύει, απλά, ότι ο μόνος τρόπος να γίνει υπέρβαση των δυσκολιών είναι η συνεχής μεγέθυνση του ΑΕΠ, έστω και αν αυτό επιφέρει πρόσκαιρες δυσκολίες στην συναλλαγματική ισοτιμία του νομίσματος και όχι μόνο.<br /><br />Φαίνεται ότι η μεγέθυνση του εγχώριου (πραγματικού) τομέα ήταν πάντοτε το πρώτο μέλημα και ο παράγοντας που εξασφάλιζε σε βάθος χρόνου την επίλυση των προβλημάτων που γεννιούνται στο νομισματικό τομέα της οικονομίας. Η μεγέθυνση του ΑΕΠ θεωρητικά αποτελεί κριτήριο για την εισροή κεφαλαίων, δεδομένου ότι σε οικονομία με υψηλό και αυξανόμενο εισόδημα ασκεί θετικό κίνητρο για άμεσες και άλλου είδους επενδύσεις από το εξωτερικό. Θεωρεί, δηλαδή, ότι κλείνοντας τα μάτια στα υπαρκτά προβλήματα (συσσώρευση εξωτερικού χρέους, υποτίμηση του νομίσματος, αδυναμία ή δυσκολία αναχρηματοδότησης του χρέους) η μεγέθυνση του ΑΕΠ θα τα καλύψει. Έτσι, θα επανέλθει η ανθηρή περίοδος της πρώτης δεκαετίας της διακυβέρνησης του κόμματος Δημοκρατίας και Ανάπτυξης.</div><div><br />Στην κόψη του ξυραφιού<br /><br />Η συγκεκριμένη επιλογή θέτει την πορεία της τουρκικής οικονομίας στην κόψη του ξυραφιού, με την έννοια ότι η κρίση ρευστότητας συναλλάγματος κινδυνεύει να μετατραπεί σε κρίση φερεγγυότητας που σημαίνει πλήρη αποκοπή από τις χρηματοπιστωτικές αγορές. Μέχρι σήμερα αυτό δεν έχει συμβεί. Επίσης λόγω της ολιγαρχικής φύσης του καθεστώτος η κυβέρνηση μπορεί να επεμβαίνει με αυταρχικά διοικητικό τρόπο στην οικονομία προκειμένου να αποκομίσει τους απαιτούμενους πόρους για την αναχρηματοδότηση των υποχρεώσεών της.<br /><br />Τα μέτρα αυτά, ως γνωστόν, είναι τα ακόλουθα: δάνεια από φιλικές χώρες, πράξεις ανταλλαγής νομισμάτων επίσης με φιλικές χώρες, δάνεια σε συνάλλαγμα της Κεντρικής Τράπεζας από τις ιδιωτικές τουρκικές τράπεζες, αγορά όλης της παραγωγής χρυσού της χώρας, υποθήκευση μελλοντικών στοιχείων του ενεργητικού (κυρίως υποδομές) του τουρκικού κράτους, αλλά και στοιχείων του ενεργητικού κρατικών και ιδιωτικών επιχειρήσεων σε ξένα κράτη (Κατάρ, Κίνα κτλ). Η έμμεση και άμεση πώληση των στοιχείων ενεργητικού του τουρκικού κράτους είναι σχεδόν βέβαιον ότι δεν αποτελεί μακροχρόνια λύση.<br /><br />Βέβαια αυτή η πολιτική έχει τα όρια της. Όμως χρονικά δεν μπορούμε να πούμε πότε θα φθάσει σε αυτά τα όρια και αν θα φθάσει καθώς οι μελλοντικές εξελίξεις είναι ανοικτές και απρόβλεπτες και μάλιστα με πρόεδρο τον Ερντογάν.</div><div><br />Γιατί ο Ερντογάν αγνοεί τους οίκους<br /><br />Γιατί, λοιπόν, ο Ερντογάν, παρά τις πολλαπλές παρατηρήσεις και προειδοποιήσεις των οίκων αξιολόγησης και των διεθνών αναλυτών ότι η ασκούμενη οικονομική πολιτική βρίσκεται στον αντίποδα αυτής που θα έπρεπε να ασκείται σύμφωνα με τα εγχειρίδια της οικονομικής θεωρίας, επιμένει να τους αγνοεί;<br /><br />Το κρίσιμο σημείο που ίσως αποτελεί ένα είδους απάντησης στο έμμεσο ερώτημα της παραπάνω παραγράφου θα μπορούσε να είναι το ακόλουθο: το ασκούμενο μείγμα οικονομικής πολιτικής από την τουρκική κυβέρνηση συνάδει με τη γενικότερη γεωστρατηγική προσπάθεια του Ερντογάν να καταστήσει την Τουρκία περιφερειακή δύναμη. Όπως καταβάλλει προσπάθειες αυτονόμησης στη γεωπολιτική σκακιέρα από τις μεγάλες δυνάμεις με στόχο να καταστήσει την Τουρκία ισότιμο συνομιλητή μαζί τους, έτσι επιχειρεί και στην οικονομική πολιτική. Δηλαδή, αποσκοπεί στο να απεγκλωβιστεί από τους περιορισμούς που επιβάλλονται από το διεθνές περιβάλλον στο οποίο ως γνωστόν κυριαρχούν οι μεγάλες δυτικές οικονομίες.<br /><br />Όμως, μία "φιλελεύθερη", στο πλαίσιο των δυτικών προτύπων, Τουρκία, θα μπορούσε εύκολα να αλλάξει οικονομική πολιτική όπως της δείχνουν όλοι οι δυτικότροποι πολυμερείς θεσμοί της παγκοσμιοποίησης. Όμως, αυτό θα σήμαινε, κατά τον Ερντογάν και την κυρίαρχη ομάδα του, ότι η Τουρκία θα βολοδέρνει ανάμεσα στη Σκύλα και στην Χάρυβδη των οικονομικών δεσμών που έχουν επιβάλει οι δυτικές ιμπεριαλιστικές δυνάμεις. Το έχει δηλώσει άλλωστε επανειλημμένως: περιφερειακή δύναμη χωρίς βαθμούς ελευθερίας και δυνατότητα άσκησης αυτόνομης οικονομικής πολιτικής δεν νοείται.<br /><br />Από το 2002 μέχρι και το 2015-6, ο Ερντογάν εκμεταλλεύτηκε στο έπακρο όλες περιστάσεις που του παρουσιάστηκαν, στο πλαίσιο του παγκοσμιοποιημένου καπιταλισμού, και με τη αμέριστη βοήθεια των δυτικών επιχειρήσεων κατάφερε να μεγεθύνει το ΑΕΠ της χώρας περίπου κατά 4 φορές (από 220 σε 850 δισ. δολάρια) με ότι αυτό συνεπάγεται για την γενικότερη ευημερία του τουρκικού λαού. Δηλαδή, το κατά κεφαλή ΑΕΠ σε όρους αγοραστική δύναμης το 2019 ήταν 28.167 από 15.469 το 2002. Ειρήσθω εν παρόδω το αντίστοιχο ελληνικό το 2019 ήταν 30.314 από 31.502 το 2002!</div><div><br />Τουρκική οικονομία και σκληρή ισχύς<br /><br />Όμως, παράλληλα, η Τουρκία ακολούθησε με επιμέλεια την μετατροπή της οικονομικής της μεγέθυνσης σε υλικούς παράγοντες σκληρής ισχύος. Το δείχνουν δύο στοιχεία:<br />Το πρώτο είναι η ανάπτυξη της τουρκικής αμυντικής τεχνολογίας και βιομηχανίας τα τελευταία περίπου 20 χρόνια, η οποία τελικά φαίνεται ότι έχει αποδώσει καρπούς. Αν και ο συγκεκριμένος τομέας δεν έχει αναπτυχθεί στον βαθμό που τον παρουσιάζει το τουρκικό κατεστημένο, ωστόσο είναι σε τέτοιο επίπεδο ώστε να ενδυναμώνει την ισχύ του στρατού και να προκαλέσει πολλαπλασιαστικά αποτελέσματα στην οικονομία. Εξάλλου, η συνεχής αύξηση των αμυντικών δαπανών και ιδιαίτερα την περίοδο μετά την απόπειρα πραξικοπήματος το 2016, γέμισε τα βιβλία παραγγελιών και των τουρκικών επιχειρήσεων ενεργοποιώντας την τουρκική οικονομία.<br />Το δεύτερο είναι η συνεχής αύξηση των αμυντικών δαπανών και ιδιαίτερα την περίοδο μετά την απόπειρα πραξικοπήματος το 2016, όπως φαίνεται από τα υπάρχοντα στοιχεία : από 13,0 το 2010 σε 22,0 δις δολάρια ΗΠΑ.<br /><br />Δεν πρέπει να θεωρούμε ότι η Τουρκία έχει αποκτήσει αυτονομία στην παραγωγή οπλικών συστημάτων, δεδομένου ότι μεγάλο μέρος της χρησιμοποιούμενης τεχνολογίας είναι εισαγόμενη (η προστιθέμενη αξία δεν πρέπει να υπερβαίνει το 40,0%) και επίσης εισαγόμενες είναι οι απαιτούμενες πρώτες ύλες, τα ημικατεργασμένα, και σειρά από προϊόντα απαραίτητα για τη δημιουργία των τελικών προϊόντων.<br /><br />Το ίδιο συμβαίνει και με την οικονομική της εξάρτηση από τη Δύση, την Κίνα και τη Ρωσία. Η Τουρκία εξάγει το 59,0% των αγαθών στις χώρες της Ευρώπης, το 25,0% στις χώρες της Ασίας, το 7,8% στις αφρικανικές χώρες και το 7,6% στις χώρες της Αμερικής. Αντίστοιχα εισάγει το 53,0% του συνόλου από τις ευρωπαϊκές χώρες, το 33,0% από τις χώρες της Ασίας και το 11,0% από τις χώρες της Αμερικής.<br /><br />Με την Ευρώπη το ισοζύγιο αγαθών το 2019 είναι πλεονασματικό, σε αντίθεση με την Κίνα και τη Ρωσία που είναι καθαρά ελλειμματικό (περίπου 19 δις δολάρια και με τις δύο χώρες το 2018). Όμως δεν πρέπει να λησμονούμε ότι μεγάλο μέρος των εξαγομένων βιομηχανικών αγαθών προς την Ευρώπη οφείλεται ουσιαστικά στις ευρωπαϊκές επιχειρήσεις που βρίσκονται εγκαταστημένες στην χώρα. Επίσης μεγάλο μέρος των λεγόμενων στρατηγικών αγαθών (τεχνολογία και πρώτες ύλες) εισάγονται από τη Δύση και τελευταία από την Κίνα. Η γεωοικονομική στροφή (;) που επιχειρεί η Τουρκία με τις Κίνα και Ρωσία ουσιαστικά μεγαλώνει την οικονομική της εξάρτηση με τις δύο αυτές χώρες.</div><div><br />Μετέωρο βήμα<br /><br />Η έντονη αύξηση της σκληρής ισχύος, την οποία επιχειρεί να χρησιμοποιήσει ο Ερντογάν, όπως οι παλιές ιμπεριαλιστικές δυνάμεις, προκειμένου να αποκομίσει οφέλη (διπλωματικά, γεωπολιτικά και οικονομικά) σε μια απέλπιδα προσπάθεια να υπερβεί τις σημερινές του πάσης φύσεως δυσκολίες, κινδυνεύει να αποδειχθεί φενάκη και παράλληλα να επιβαρύνει τη σημερινές οικονομικές δυσκολίες. Όσο περισσότερο προσπαθεί η Τουρκία να μεγαλώσει την παραγωγική ικανότητα της βαριάς και σχετικής με την αμυντική βιομηχανία της, προετοιμαζόμενη για την επεκτατική πολιτική της τόσο περισσότερο θα εξαρτάται από την παγκόσμια αγορά και τις εισαγωγές πρώτων υλών και τεχνολογίας.<br /><br />Πρόκειται για ένα μετέωρο βήμα που οι πιθανότητες να πέσει στο κενό είναι πολύ μεγάλες, δεδομένου ότι η δύναμη ισχύος της (πολιτικής και οικονομικής) εξακολουθεί, παρά τις προόδους, να υπολείπεται κατά πολύ των δυτικών αναπτυγμένων χωρών. Όμως, έχω τη γνώμη ότι όλα τα παραπάνω ερμηνεύουν το πως πολιτεύεται ο Ερντογάν στην οικονομία την τελευταία περίοδο.<br /><br />Όλες οι αναλύσεις που στηρίζονται στην αυτονόμηση της Οικονομίας από την Πολιτική – κάτι αδύνατον εν τοις πράγμασι που αποτελεί μια παλαιά φιλελεύθερη προσέγγιση που δυστυχώς κυριαρχεί και σήμερα στην οικονομική σκέψη– επικεντρωμένες στους χρηματιστηριακού δείκτες, δεν μπορούν να ερμηνεύσουν την οικονομική πολιτική του Ερντογάν, εκτός του αν νομίζουν ότι ο Ερντογάν δεν ξέρει τι κάνει και βαδίζει στα τυφλά.<br /><br />Η πολιτική έκφραση των οικονομικών και βιομηχανικών συμφερόντων, αλληλένδετων με άλλους, μη οικονομικούς παράγοντες, αντανακλά την τεράστια δυναμική του παγκοσμιοποιημένου καπιταλισμού, η οποία υπερβαίνει τον απλουστευτικό αναγωγισμό όσων επιχειρούν να διαχωρίσουν τους πολιτικούς από τους οικονομικούς παράγοντες, και φανερώνει τη σφαιρική λειτουργία του καπιταλιστικού συστήματος.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br /></div>

Γιατί η υπό κατάρρευση τουρκική οικονομία δεν καταρρέει

Μελάς Κώστας Στο δημόσιο διάλογο όλο και πιο συχνά εμφανίζονται απόψεις οι οποίες πιστοποιούν με βεβαιότητα την επικείμενη "κατάρρευση...

Διαβάστε την συνέχεια

Haaretz: Περίεργη συμμαχία Ισραήλ και Τουρκίας στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiSx1_2llE-Yt6wIVQ02xQSVgIBlWbc4mklP7Bfz-Q-q3rGAettJ3QLu5aXRjCnK1VXTxeXUEyEbaJUo70NZEp2rvX8U4bSg4N7P8MVwdI0u4Kxpq2cFhR_mi_g6aYXaUNIXppVkg9XyFE/s400/3965146827.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="232" data-original-width="400" height="372" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiSx1_2llE-Yt6wIVQ02xQSVgIBlWbc4mklP7Bfz-Q-q3rGAettJ3QLu5aXRjCnK1VXTxeXUEyEbaJUo70NZEp2rvX8U4bSg4N7P8MVwdI0u4Kxpq2cFhR_mi_g6aYXaUNIXppVkg9XyFE/w640-h372/3965146827.jpg" width="640" /></a></div><div><br /></div><b>Anshel Pfeffer</b>, Haaretz,<div>Μετάφραση: Μιχαήλ Στυλιανού <br />Τα φορτηγά αεροσκάφη του Αζερμπαϊτζάν που προσγειώνονται σε βάσεις της ισραηλινής πολεμικής αεροπορίας στη Νεγκέβ είναι ένα σχετικά συχνό θέαμα, επιβεβαιώνοντας τις εκτεταμένες συμφωνίες αγοράς όπλων μεταξύ των δύο χωρών. Ωστόσο, η συχνότητα των αφίξεων και ο χρόνος των φορτηγών Ilyushin Il-76 – δύο από τα οποία προσγειώθηκαν στην Uvda την περασμένη Πέμπτη, μόλις δύο ημέρες πριν από μια σημαντική κλιμάκωση της συνεχιζόμενης σύγκρουσης μεταξύ Αζερμπαϊτζάν και Αρμενίας, ακολουθούμενες από δύο ακόμη την Τρίτη και την Τετάρτη – υποδηλώνουν τόσο την προετοιμασία όσο και την αναπλήρωση των δυνάμεων του Αζερμπαϊτζάν για την επομένη φάση των μαχών γύρω από τον θύλακα του Ναγκόρνο-Καραμπάχ, τώρα στην τέταρτη ημέρα του πολέμου. </div><div><br />Η ισραηλινή κυβέρνηση απέφυγε να προβεί σε δηλώσεις σχετικά με την κατάσταση στον Νότιο Καύκασο. Επισήμως δεν παίρνει θέση, και έχει επίσης διπλωματικές σχέσεις με την Αρμενία, η οποία μόλις πριν από δύο εβδομάδες άνοιξε την πρώτη πρεσβεία της στο Τελ Αβίβ. Ισραηλινοί αξιωματούχοι τονίζουν χαμηλόφωνα πως "έχουμε συμφέροντα και από τις δύο πλευρές," και το Ισραήλ σίγουρα δεν θα αψηφήσει ανοιχτά τη ρωσική κυβέρνηση, η οποία είναι ένας από τους προστάτες της Αρμενίας (αν και αυτή επίσης πωλεί όπλα στο Αζερμπαϊτζάν). </div><div><br />Δεν είναι μόνο οι προσοδοφόρες συμφωνίες όπλων, οι οποίες φέρεται να περιλαμβάνουν μη επανδρωμένα αεροσκάφη, πυραύλους και συστήματα ραντάρ. Το Ισραήλ θεωρεί το Αζερμπαϊτζάν στρατηγικό σύμμαχο. Η κλεπτοκρατία στην Κασπία είναι πηγή ενός μεγάλου μέρους του πετρελαίου που αγοράζει το Ισραήλ και, λόγω της γεωγραφικής του θέσης, το Αζερμπαϊτζάν είναι μια εξαιρετικά χρήσιμη "κερκόπορτα" προς το γειτονικό του Ιράν για πληροφορίες και άλλους μυστικούς σκοπούς - ειδικά δεδομένου ότι αυτή η σιιτική κατά πλειοψηφία χώρα είναι επίσης αποφασιστικά κοσμική και έχει από καιρό υποψιαστεί τις επαναστατικές φιλοδοξίες της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν στον νότο της. </div><div><br />Ωστόσο, οι εθνικοί δεσμοί του Αζερμπαϊτζάν είναι πολύ ισχυρότεροι με μια άλλη περιφερειακή δύναμη, την Τουρκία – η οποία, σύμφωνα με αναφορές από το Ναγκόρνο-Καραμπάχ, κυρίως από αρμενικές πηγές, εμπλέκεται πολύ περισσότερο σε αυτή την τρέχουσα κλιμάκωση από ό,τι σε προηγούμενες. Οι Αρμένιοι ισχυρίζονται ότι χρησιμοποιούνται τουρκικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη, ότι ένα τουρκικό μαχητικό αεροσκάφος F-16 κατέρριψε ένα από τα αεροσκάφη τους και ακόμη και ότι εκεί έχουν αναπτυχθεί από την Τουρκία δυνάμεις των Τζιχαντιστών ανταρτών από την Συρία . Η Τουρκία έχει διαψεύδει πληροφορίες ότι εμπλέκεται στρατιωτικά, αλλά υποστηρίζει σθεναρά το Αζερμπαϊτζάν. </div><div><br />Για πρώτη φορά εδώ και πολύ καιρό, το Ισραήλ φαίνεται να είναι στην ίδια πλευρά με την Τουρκία. <br />Είναι αυτό ένα προσωρινό και συμπτωματικό κοινό συμφέρον, ή ένα σημάδι ότι ορισμένα στοιχεία της παλιάς συμμαχίας Ισραήλ-Τουρκίας εξακολουθούν να υφίστανται; <br />Τα τελευταία 12 χρόνια, από την έναρξη της επιχείρησης του Ισραήλ στη Γάζα, οι σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών βρίσκονται σε σταθερή καθοδική πορεία. Τα πρώτα χρόνια, υπήρχαν εκείνοι που εξακολουθούσαν να πιστεύουν ότι επρόκειτο για προσωρινή κατάσταση, λόγω των προσπαθειών του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν να ενισχύσει τη θέση του στην περιοχή. </div><div><br />Σήμερα, όμως στο ισραηλινό σύστημα ασφάλειας και πληροφοριών επικρατεί η διάγνωση ότι ο ολοένα και πιο αυταρχικός Ερντογάν είναι ένας ανίατος αντισημίτης και ότι όσο είναι ηγέτης της Τουρκίας, δεν υπάρχει προοπτική για πραγματική βελτίωση σε αυτούς τους δεσμούς. <br />Παρά το γεγονός ότι η ίδια η Τουρκία εξακολουθεί να διατηρεί χαμηλού επιπέδου διπλωματικούς δεσμούς και εκτεταμένες εμπορικές σχέσεις με το Ισραήλ, ο Ερντογάν καταδίκασε έντονα την πρόσφατη "εξομάλυνση" των σχέσεων και των συμφωνιών μεταξύ Ισραήλ και Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων και Μπαχρέιν. Τα τελευταία χρόνια, η Τουρκία έχει αρχίσει να φιλοξενεί βασικούς ηγέτες της Χαμάς, επιτρέποντάς τους να ιδρύσουν γραφεία στην Κωνσταντινούπολη και δίνοντας μάλιστα σε ορισμένους από αυτούς τουρκική υπηκοότητα. Αυτό οφείλεται εν μέρει στην επιθυμία του Ερντογάν να παρουσιάσει τον εαυτό του ως προστάτη των Παλαιστινίων και την προσωπική του συγγένεια με το κίνημα των Αδελφών Μουσουλμάνων, το οποίο έχασε την αρχική του βάση στην Αίγυπτο μετά το πραξικόπημα του 2013 εναντίον του τότε προέδρου Μοχάμεντ Μόρσι. </div><div><br />Η συζήτηση εντός της ισραηλινής κοινότητας πληροφοριών για το αν η ρήξη με την Τουρκία είναι προσωρινή και οφείλεται μόνο στον Ερντογάν ή αν αντιπροσωπεύει βαθύτερη αλλαγή εξακολουθεί να βρίσκεται σε εξέλιξη. Σε μεγάλο βαθμό, εξαρτάται από τις προσωπικές σχέσεις που είχε κάθε συγκεκριμένος αξιωματούχος με Τούρκους συγχρόνους του στο παρελθόν. Για παράδειγμα, ανώτερος αξιωματικός της Πολεμικής Αεροπορίας του Ισραήλ, ο οποίος πριν από λίγο περισσότερο από μια δεκαετία εξακολουθούσε να εκπαιδεύεται στον εναέριο χώρο της Τουρκίας και συνέχισε να διατηρεί δεσμούς με Τούρκους συγχρόνους του μέσω διαφόρων φόρουμ του ΝΑΤΟ, δήλωσε πέρυσι ότι είναι πεπεισμένος ότι "η Τουρκία δεν είναι εχθρός και θα είναι στενός σύμμαχος και πάλι μόλις φύγει ο Ερντογάν". </div><div><br />Από την άλλη, αξιωματούχοι των υπηρεσιών πληροφοριών που έχουν δει πώς οι επιχειρήσεις της Χαμάς στη Δυτική Όχθη κατευθύνονται όλο και περισσότερο από την Κωνσταντινούπολη – και πώς η τουρκική υπηρεσία πληροφοριών ΜΙΤ έχει τεθεί υπό τον έλεγχο των έμπιστων του Ερντογάν που έχουν την τάση να συνεργάζονται στενά με το Ιράν – είναι πεπεισμένοι ότι ακόμη και αν ο Ερντογάν αναγκαστεί να παραιτηθεί ή πεθάνει, οι διάδοχοί του μπορεί κάλλιστα να συνεχίσουν τις πολιτικές του. <br />"Σίγουρα θα χρειαστούν χρόνια για τη σχέση που κάποτε πρέπει να αποκατασταθεί", δήλωσε ένας αναλυτής πληροφοριών. "Η ένδειξη θα είναι εάν τα γραφεία της Χαμάς (στην Κωνσταντινούπολη) θα κλείσουν". <br />Περισσότερο από οτιδήποτε άλλο, εξαρτάται από το Ιράν – το οποίο μας φέρνει πίσω στο Ναγκόρνο Καραμπάχ. </div><div><br />Παρά τα ανοίγματα και από τις δύο πλευρές, η ιστορική εχθρότητα μεταξύ των Οθωμανών και των Περσών, και η αντιπαλότητα για τον έλεγχο σε διάφορα καυτά σημεία σε ολόκληρη την περιοχή, καθιστούν δύσκολο για την Τουρκία και το Ιράν να δημιουργήσουν μια μόνιμη συμμαχία. <br />Το Ιράν υπήρξε ένας από τους κύριους υποστηρικτές της Αρμενίας στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ, δημιουργώντας για το Ισραήλ μιαν ευκαιρία για διάλογο με την Τουρκία του Ερντογάν και ελπίζουμε να διευρύνει το χάσμα μεταξύ Άγκυρας και Τεχεράνης. </div><div><br />Για δεκαετίες, σύμμαχοι του Ισραήλ στην περιοχή ήταν οι μη αραβικές δυνάμεις, η Τουρκία και το Ιράν, οι οποίες εντάχθηκαν με το Ισραήλ στην ανεπίσημη "συμμαχία της περιφέρειας", η οποία αποδεκατίστηκε πρώτα από την ισλαμική επανάσταση του Ιράν το 1979 και στη συνέχεια από την άνοδο του Ερντογάν από το 2003 και μετά. Τώρα, το Ισραήλ είναι πιο κοντά από ποτέ στο φιλοδυτικό μπλοκ των αραβικών εθνών που περιλαμβάνουν τα ΗΑΕ, τη Σαουδική Αραβία και την Αίγυπτο, τα οποία μοιράζονται την εχθρότητα του Ισραήλ προς το Ιράν και την Τουρκία, και συναγωνίζεται μαζί τους για περιφερειακή κυριαρχία σε μια σειρά συγκρούσεων μεσολάβησης στη Συρία, την Υεμένη, τον Λίβανο και τη Λιβύη. </div><div><br />Οι αποστολές όπλων στο Αζερμπαϊτζάν και η έκρηξη στο Ναγκόρνο Καραμπάχ είναι μια υπόμνηση ότι η συμμαχία της περιφέρειας μπορεί να μην είναι εντελώς νεκρή.<br /><br /><a href="https://www.blogger.com/#">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Haaretz: Περίεργη συμμαχία Ισραήλ και Τουρκίας στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ

Anshel Pfeffer , Haaretz, Μετάφραση: Μιχαήλ Στυλιανού Τα φορτηγά αεροσκάφη του Αζερμπαϊτζάν που προσγειώνονται σε βάσεις της ισραηλινής πολε...

Διαβάστε την συνέχεια

Πως ελίσσεται και ευθυγραμμίζεται η βρετανική πολιτική με την τουρκική πολιτική στο Κυπριακό/θέμα Αμμοχώστου

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgKlN9sW3VPW1tgLpTxE8IbV_-z4SbYhirVi6iNQYguYoayJUtWbAiqvcUbDD3IMnmv2WcYGqupWI5t1Iwm_sZ3DwHtH00WZX48rG95GnUfE_HSaXHADgOsSdD0196Y8b93PX2fEnywKiU/s2048/AMMOKhOSTOS.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1353" data-original-width="2048" height="422" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgKlN9sW3VPW1tgLpTxE8IbV_-z4SbYhirVi6iNQYguYoayJUtWbAiqvcUbDD3IMnmv2WcYGqupWI5t1Iwm_sZ3DwHtH00WZX48rG95GnUfE_HSaXHADgOsSdD0196Y8b93PX2fEnywKiU/w640-h422/AMMOKhOSTOS.jpg" width="640" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η θέση των Βρετανών που καταγράφτηκε στα βρετανικά αρχεία, και η οποία όπως και εκείνη του 1976 δεν άλλαξαν ούτε ένα γράμμα μέχρι σήμερα.</span></h3><div><b>Φανούλα Αργυρού</b></div><div><span style="color: #231f20; font-family: PF Document, serif;"><span style="font-size: 19.55px; letter-spacing: 0.5px;"><b><br /></b></span></span>Ψηφίσματα Συμβουλίου Ασφαλείας 541/1983 και 550/1984<br /><br />Καταρχήν να κάνω μια μικρή εισαγωγή. Αμφότερα τα ψηφίσματα 541/1983 και 550/1984 εκδόθηκαν επί πρωθυπουργίας Margaret Thatcher και γράφτηκαν από τους ίδιους τους Βρετανούς. Όπως όλα τα περί Κύπρου ψηφίσματα. Αυτοί είναι οι λεγόμενοι «penholders» των. Με γνώμονα τα βρετανικά συμφέροντα σε σχέση με τις βρετανικές στρατιωτικές βάσεις στο νησί και δεύτερον να φαίνονται ότι σέβονται τις υποχρεώσεις των έναντι της Κυπριακής Δημοκρατίας σε σχέση με τις Συνθήκες που υπέγραψαν το 1960 άσχετα από την στάση της Εργατικής βρετανικής κυβέρνησης το 1974.<br /><br />Από το 1976 στο Φόρειν ΄Οφις (Βρετανικό Υπ. Εξωτερικών και Κοινοπολιτείας) είχαν αποφασίσει ότι δεν επρόκειτο να αναγνωρίσουν το «Τουρκοκυπριακό Ομόσπονδο Κράτος στην Κύπρο» όπως το είχε ονομάσει ο Ραούφ Ντενκτάς τότε. Η πολιτική αυτή είχαν γράψει, θα συνεχιζόταν μέχρι να βρεθεί λύση εφόσον αυτός είναι ο μόνος τρόπος να νομιμοποιηθεί. Δηλαδή μέχρι να το… αναγνωρίσουμε εμείς οι ίδιοι!<br /><br />Μετά την απόρριψη του «Σχεδίου Ανάν» (βλέπε βρετανικό σχέδιο), βρίσκουμε ότι η βρετανική θέση όπως διαμορφώθηκε στο ψήφισμα 550/1984 άρχισε να διαφοροποιείται ανοικτά και να αποστασιοποιείται από το κείμενο του ψηφίσματός τους.<br /><br />Ο Δρ. Γιάννος Χαραλαμπίδης τον Φεβρουάριο του 2020 από το πρόγραμμα «Μεσημέρι και Κάτι» του «Σίγμα», είχε αναφέρει ότι από το 2011 οι Τούρκοι έχουν σχέδια για την Αμμόχωστο και ροκάνιζαν τον χρόνο στις διαπραγματεύσεις…<br /><br /><b>«<a href="https://www.blogger.com/#">Τα μέχρι στιγμής δεδομένα για το «άνοιγμα» της Αμμοχώστου και τι προηγήθηκε</a>»</b> 7.10.2020 Simerini online<br /><br />Πολύ λίγο αργότερα το βρετανικό Υπουργείο Εξωτερικών και Κοινοπολιτείας διαφοροποίησε την θέση του έναντι του θέματος της Αμμοχώστου από τα δικά του ψηφίσματα (541/83 και 550/84) όταν σε απαντητική επιστολή του ημερ. 29.6.2012 προς τον Συντηρητικό Βουλευτή τότε David Burrowes ο τότε Βρετανός Πρωθυπουργός David Cameron έγραψε ότι το θέμα της Αμμοχώστου μπορεί να διευθετηθεί οριστικά μέσω μιας συνολικής λύσης του κυπριακού προβλήματος.<br /><br />«Παραμένει πεποίθηση μου (έγραψε) ότι μια συνολική λύση συνεχίζει να αποτελεί την καλύτερη ελπίδα για διευθέτηση του θέματος (των Βαρωσίων)».<br /><br />Επισημάνθηκε τότε από πολιτικούς αναλυτές ότι η αναφορά εκείνη αποτελούσε «παρασπονδία» από το περιεχόμενο του ψηφίσματος 550/84 και 789/92.<br /><br />Είχε προηγηθεί ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ<br /><br />Οι ίδιοι αναλυτές τότε, είπαν ότι σε πρόσφατη δημοσιογραφική διάσκεψη του, ο τότε Πρόεδρος της Δημοκρατίας (μ. Δημήτρης Χριστόφιας 28 February 2008 – 28 February 2013) είχε αποκαλύψει ότι παρόμοια ήταν και η θέση του Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών, ο οποίος σε επιστολή του είχε αναφέρει ότι το θέμα της Αμμοχώστου θα διευθετηθεί με τη συνολική διευθέτηση του κυπριακού προβλήματος. ΓΓ τότε ήταν ο νοτιο-κορεάτης Ban Ki-moon (2007 - 2016).<br /><br />Όμως οι εν λόγω αναλυτές δεν είχαν μελετήσει σωστά και δεν είχαν εντοπίσει προφανώς τις παγίδες σε παραγράφους του 789/92 το οποίο εκδόθηκε επί Γιώργου Βασιλείου που είχε προβεί σε απαράδεκτες παραχωρήσεις αποδεχόμενος σχεδόν όλες τις τουρκικές απαιτήσεις.<br /><br />«Η βιασύνη για το 649/90 - «<b><a href="https://www.blogger.com/#">Νομιμότητα» στις κατευθυντήριες</a>!</b>» «Σημερινή» 13.9.2020 Φανούλας Αργυρού<br /><br />Στο άρθρο του « Η μαύρη βίβλος» της Αμμοχώστου και της Καρπασίας» δε, στις 15 Σεπτεμβρίου 2019 στη «Σημερινή», ο Δρ. Χαραλαμπίδης είχε γράψει ότι «ήταν καλά οργανωμένο το πολιτικό παιχνίδι των Τούρκων από το 2015 εν μέσω συνομιλιών αφού προσδοκά στην ενταφίαση της επιστροφής της πόλης και της ευρύτερης περιοχής στους νόμιμους κατοίκους της ενώ ταυτόχρονα ενισχύει τη χωριστή κρατική συνείδηση…»<br /><br />Philip Hammond<br /><br />Παράλληλα τον ίδιο χρόνο (2015) όταν ο κ. Φίλιπ Χάμοντ (Philip Hammond) Βρετανός Υπουργός Εξωτερικών και Κοινοπολιτείας, μίλησε στις 10 Απριλίου 2015 σε προεκλογική συγκέντρωση των «Συντηρητικών φίλων της Κύπρου» στην Ελληνική Κυπριακή Αδελφότητα στο βόρειο Λονδίνο, ερωτηθείς τι γίνεται με την επιστροφή της Αμμοχώστου, απάντησε:<br /><br />«Στις συζητήσεις μου με τον Πρόεδρο Αναστασιάδη είδα ένα άτομο που είναι δεσμευμένο να φέρει εις πέρας τη δουλειά... Αυτό είναι κάτι που παρατράβηξε, νομίζω υπάρχει η θέληση απ' όλες τις πλευρές να πάνε το επιπλέον μίλι για μια ολοκληρωμένη διευθέτηση, η οποία να επιλαμβάνεται και του ειδικού θέματος που αναφέρατε, της Αμμοχώστου, ως μέρος μιας συνολικής διευθέτησης. Νομίζω σ’ αυτήν τη φάση της διαδικασίας των Ηνωμένων Εθνών θα είναι πολύ δύσκολο να πάρει κανείς ένα συγκεκριμένο θέμα έξω από τη διαδικασία και να το χειριστεί ξεχωριστά...». Ακολούθησαν οι διαπραγματεύσεις στο Μον Πελεράν και Κράν Μοντάνα «επί κεφαλής» των οποίων ήταν αξιωματούχοι (ομάδα άνω των 30) του βρετανικού Υπουργείου Εξωτερικών και Κοινοπολιτείας προεξάρχοντος τότε του Sir Alan Duncan…<br /><br />Πρόσφατη βρετανική θέση<br /><br />Στις 25 Σεπτεμβρίου 2020, το Υπουργείο Εξωτερικών, Κοινοπολιτείας και Ανάπτυξης, όπως μετονομάστηκε από τον Σεπτέμβριο του 2020, δια της Υφυπουργού του Για την Ευρωπαϊκή Γειτονία και Βόρεια και Νότια Αμερική, κα Wendy Morton, η οποία απαντούσε επιστολή του βουλευτή Sir Roger Gale για την Κύπρο και τα Βαρώσια, απάντησε στην ίδια διαφοροποιημένη και παραπλανητική γραμμή ως εξής. Γνωρίζοντας ότι οι συγγραφείς των περί Κύπρου ψηφισμάτων στο Συμβούλιο Ασφαλείας είναι οι ίδιοι! :<br /><br />«Το Ηνωμένο Βασίλειο υποστηρίζει τα σχετικά ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας σχετικά με τα Βαρώσια, περιλαμβανομένων των ψηφισμάτων 550 και 789….Όπως τονίζετε στην επιστολή σας, στοιχεία των σχετικών ψηφισμάτων κάνουν ξεκάθαρο ότι «απόπειρες για εγκατάσταση μέρος των Βαρωσίων από ανθρώπους άλλους από τους κατοίκους του δεν είναι αποδεκτό και καλούν την επιστροφή της περιοχής αυτής στην διοίκηση των Ηνωμένων Εθνών». Αυτό τονίστηκε πολύ πρόσφατα στο ψήφισμα 2537 (2020) το οποίο περιέχει απευθείας αναφορά στα ψηφίσματα 550 και 789. Συζήτησα την κατάσταση με τον Υπουργό Εξωτερικών Χριστοδουλίδη κατά την τηλεφωνική μας επαφή στις 21 Αυγούστου και θα συνεχίσουμε να παρακολουθούμε την κατάσταση με ανησυχία.<br /><br />Η Βρετανική Κυβέρνηση συνεχίζει να υποστηρίζει έντονα μια συνολική, δίκαιη και διαρκή διευθέτηση του κυπριακού προβλήματος… Παραμένουμε πεπεισμένοι ότι, τελικά, μια διαρκής τακτοποίηση είναι η καλύτερη ευκαιρία για διευθέτηση περίπλοκων θεμάτων, περιλαμβανομένης και της κατάστασης στα Βαρώσια».<br /><br />Οι παγίδες στο ψήφισμα 789<br /><br />Όσον αφορά το ψήφισμα 789 (14.9.1992) και την σωστή του ερμηνεία και σε σχέση με την Αμμόχωστο, παραπέμπω στο αξιόλογο και αποκαλυπτικό άρθρο του Δρ. Κλέαρχου Α. Κυριακίδη στην «Σημερινή» 4.10.2020, «Τα Βαρώσια και οι «τοξίνες» ανάμεσα στη… «ζάχαρη» στο Ψήφισμα 789». Στο οποίο αποκαλύπτει ο Καθηγητές, τις παγίδες που βρίσκονται σε παραγράφους του ψηφίσματος 789 και εξηγεί ότι ίσως χωρίς να το παίρνουν χαμπάρι, όταν εκτοπισμένοι Αμμοχωστιανοί απαιτούν την εφαρμογή του Ψηφίσματος 789, ουσιαστικά επιθυμούν τη νομιμοποιημένη τουρκοποίηση του 55 τοις εκατόν των ακτών του προτεινόμενου σχεδίου ΔΔΟ. Και διερωτάται κατά πόσο «αυτό είναι σωστό; Είναι λογικό; Είναι δίκαιο; Οι στόχοι είναι ασυμβίβαστοι. Όταν εκτοπισμένοι Αμμοχωστιανοί απαιτούν την ταυτόχρονη εφαρμογή των Ψηφισμάτων 550 και 789, επιθυμούν την… επίτευξη του ακατόρθωτου!» έγραψε.<br /><br />Και προσθέτει ότι «τα Ψηφίσματα 750, 774 και 789 του 1992 αποτελούν ύπουλα κατορθώματα της πονηρής διπλωματίας του Sir David Hannay, που διετέλεσε Μόνιμος Αντιπρόσωπος του ΗΒ στον ΟΗΕ από το 1990 έως το 1995. Σε αυτόν τον ρόλο, απεικόνισε την ουσία της βρετανικής διπλωματίας».<br /><br />Συμπληρώνω ότι ο Sir David Hannay το 1990 αντικατέστησε τον Sir Crispin Tickell o οποίος τον Ιανουάριο του 1964 είχε ξεκινήσει τα σχέδια ανασύστασης της ΚΔ σε δύο συνιστώντα κράτη. Ο δε Sir David Hannay αντικαταστάθηκε το 1995 από τον Sir John Weston, επίσης ανώτερο στέλεχος της βρετανικής διπλωματίας που υπηρέτησε και κατά σειρά ετών στο Φόρειν ΄Οφις.<br /><br />1979/80<br /><br />Όταν λοιπόν το 1979/80 οι Αμερικανοί υποστήριζαν το θέμα της Αμμοχώστου/Βαρωσίων, σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές της 19ης Μαΐου 1979 μεταξύ Σπύρου Κυπριανού/Ραούφ Ντενκτάς, έπρεπε να ξεκαθαρίσει ξεχωριστά, ο τότε Βρετανός ΥΠΕΞ David Owen διαφώνησε. Υποστήριξε ότι έπρεπε να περιλαμβάνεται σε λύση πακέτο, ταυτισμένη πολιτική με εκείνη των Τούρκων. Εφόσον τον ίδιο καιρό 1980, οι Τούρκοι ξεκαθάρισαν ότι η περιοχή θα μπορεί ναξαναχρησιμοποιηθεί ως τουριστική περιοχή με υπεύθυνούς τους Τουρκοκύπριους και την κατοχική δύναμη. Παράλληλα και ο τότε μόνιμος εκπρόσωπος του ΓΓ του ΟΗΕ Αργεντινός Ο. Γκόμπι (Hugo Gobbi), τους είπε (Βρετανούς) ότι ουσιαστικά το Βαρώσι θα διατηρείτο στα χέρια των Τουρκοκυπρίων και του τουρκικού στρατού.<br /><br />Κλείνω με την πιο πάνω θέση των Βρετανών που καταγράφτηκε στα βρετανικά αρχεία, και η οποία όπως και εκείνη του 1976 δεν άλλαξαν ούτε ένα γράμμα μέχρι σήμερα. <br /><br />«<a href="https://simerini.sigmalive.com/article/2019/6/30/o-kleidomenos-khartes-kai-e-koroidia-tou-barosiou/"><b>Ο κλειδωμένος χάρτης, η κοροϊδία του Βαρωσιού και οι επιστολές που δεν δημοσιοποιούνται</b></a>» «Σημερινή» 30/6/2019 Φ.Α.<br /><br />Η μόνη διαφορά και εμπόδιο γι΄ αυτούς να προβούν σε αναγνώριση προκειμένου και αποφασίσουν, βρέθηκαν μπροστά τους από το 2010 δύο δικαστικές αποφάσεις μία του Ανωτάτου Δικαστηρίου και μία του Εφετείου με τρείς Δικαστές η τελευταία, οι οποίοι αποφάνθηκαν ως παράνομη τέτοια αναγνώριση. Εξ αιτίας λοιπόν στην έντονη επιμονή των Τούρκων και Τουρκοκυπρίων να εξασφαλίσουν απευθείας πτήσεις άρα και αναγνώριση του κατοχικού εκτρώματός τους, είχαν κινήσει αγωγή του τότε Βρετανού Υπουργού Μεταφορών. Αμφότερα τα δικαστήρια απέκλεισαν τέτοιο ενδεχόμενο ως παράνομο που θα παραβίαζε τόσο τις βρετανικές υποχρεώσεις έναντι της Κυπριακής Δημοκρατίας που υπέγραψε το Ηνωμένο Βασίλειο το 1960 όσο και διεθνείς συμφωνίες…<br /><br />Η μόνη περίπτωση αναγνώρισης, όπως είχαν αποφασίσει και οι Βρετανοί στο Φόρειν ΄Οφις το 1976, τόσο για την νομιμοποίηση του κατοχικού εκτρώματος όσο και του κατεχόμενου αεροδρομίου της Τύμπου, βρίσκονται στα χέρια των ιδίων των θυμάτων, Ελληνοκυπρίων και της Κυπριακής Δημοκρατίας.<br /><br />«<a href="https://www.blogger.com/#"><b>Αίτημα Τ/κ σε Η.Β για απευθείας πτήσεις από Τύμπου και 2 δικαστικές αποφάσεις</b></a>» «Sigmalive» 28.09.2020 Φ.Α.<br /><br /><b><i>*Ερευνήτρια/δημοσιογράφος</i></b><div><br /></div><div>πηγή<div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div>Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. </div></div></div>

Πως ελίσσεται και ευθυγραμμίζεται η βρετανική πολιτική με την τουρκική πολιτική στο Κυπριακό/θέμα Αμμοχώστου

Η θέση των Βρετανών που καταγράφτηκε στα βρετανικά αρχεία, και η οποία όπως και εκείνη του 1976 δεν άλλαξαν ούτε ένα γράμμα μέχρι σήμερα. Φα...

Διαβάστε την συνέχεια

Η σύγκρουση στον Καύκασο και το δόγμα του παντουρκισμού

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgVH-udMw0bfz1scZunrw46JgApFnAzm6LAMP3O1LUHGS96Pe1T4QwEF1qwxeG2OND_gfddQ5h34YmubDt98-xtaoWbjuvxWqY00-m9UGePtQM1T8lALNGfvgBPotkXD-tgYCg6ktYCSuM/s630/6698741000.jpeg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="420" data-original-width="630" height="426" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgVH-udMw0bfz1scZunrw46JgApFnAzm6LAMP3O1LUHGS96Pe1T4QwEF1qwxeG2OND_gfddQ5h34YmubDt98-xtaoWbjuvxWqY00-m9UGePtQM1T8lALNGfvgBPotkXD-tgYCg6ktYCSuM/w640-h426/6698741000.jpeg" width="640" /></a></div><br /><div>Αρωγός της Τουρκίας στο δόγμα του παντουρκισμού το Αζερμπαϊτζάν ή πώς η χώρα που επιθυμεί την αναβίωση του Οθωμανικού παρελθόντος ενισχύει με κάθε μέσο την σύγκρουση στη περιοχή του Καυκάσου.</div><br /><b>Γιώτα Χουλιάρα </b>Δημοσιογράφος - Συγγραφέας<br /><br />Μέχρι και 1.000 μαχητές από την Κεντρική Ασία και ειδικά από το Πακιστάν, που έχει στενούς στρατηγικούς δεσμούς με την Τουρκία, πρόκειται να μεταφερθούν στη ζώνη σύγκρουσης στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ για να συμμετάσχουν σε μάχες στο πλάι των Ενόπλων Δυνάμεων του Αζερμπαϊτζάν. Την αποκάλυψη αυτή έκανε προ ημερών, επικαλούμενος τουρκικές πηγές, ο γνωστός Ρώσος ανταποκριτής πολέμου Semyon Pegov. <br /><br />Νωρίτερα, είχαν υπάρξει άλλες δυο επιβεβαιώσεις της συγκεκριμένης κίνησης της Τουρκίας η μια από το γερμανικό Spiegel και η άλλη από τον διευθυντή των ρωσικών μυστικών υπηρεσιών (SVR), Sergei Naryshkin, δήλωσε ότι σημαντικές δυνάμεις τζιχαντιστών φθάνουν από τη Συρία στο Καραμπάχ.<br /><br />Τα παραπάνω αποτελούν την επιβεβαίωση των άριστων σχέσεων των δυο χωρών οι οποίες αλληλοστηρίζονται κάτι που αποδεικνύεται και από τη σημερινή επίσκεψη του Τούρκου υπουργού εξωτερικών Mevlut Çavuşoglu στο Μπακού όπου και συναντήθηκε με τον Αζέρο ομόλογό του, Jeyhun Bayramov.<br /><br />Μια επίσκεψη μεσουσών των πολεμικών αντιπαραθέσεων και ενώ η Γαλλία, η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες, που συμπροεδρεύουν στην Ομάδα του Μινσκ (OSCE Minsk Group - η οποία ιδρύθηκε το 1992 και έχει ως σκοπό να ενθαρρύνει μια ειρηνική επίλυση της σύγκρουσης μεταξύ του Αζερμπαϊτζάν και της Αρμενίας), έχουν απευθύνει έκκληση για κατάπαυση του πυρός. Απέναντι στις διεθνείς εκκλήσεις η Τουρκία απαντά με προκλητικότητα και καλώντας τη διεθνή κοινότητα να σταθεί στο πλευρό των Αζέρων, οι οποίοι αποτελούν ένα μόνο κομμάτι του ευρύτερου σχεδίου της. Ένα σχέδιο που έχει αποκαλυφθεί στο βιβλίο του πρώην Υπουργού Εξωτερικών και συνεργάτη του Ερντογάν- νυν πολιτικού του αντιπάλου, Αχμέτ Νταβούτογλουμε τίτλο «Στρατηγικό βάθος- Η διεθνής θέση της Τουρκίας».<br /><br />Στο συγκεκριμένο βιβλίο το οποίο δημοσιεύτηκε το 2001, ο Νταβούτογλου αναφέρει χαρακτηριστικά: <i>«Όσο δεν αποκτά μια σταθερή και ισχυρή περιφερειακή θέση το Αζερμπαϊτζάν στον Καύκασο και η Αλβανία στα Βαλκάνια, δεν θα είναι εφικτό για την Τουρκία ούτε να αυξήσει την βαρύτητά της στις δύο αυτές περιοχές αλλά ούτε να αναπτύξει πολιτικές προς την Αδριατική και την Κασπία, που βρίσκονται στην εγγύτερή της θαλάσσια περιοχή και εντός της σφαίρας επιρροής της.»</i><br /><br />Ουσιαστικά μέσα από τις σελίδες του ο πρώην ΥΠΕΞ και πρωθυπουργός της Τουρκίας μας παρουσιάζει την πολιτική του νεο-οθωμανισμού, η οποία δεν είναι τίποτε άλλο παρά μια μοντέρνα εκδοχή του δόγματος του παντουρκισμού. Όπως αναφέρει ο καθηγητής στο Εβραϊκό Πανεπιστήμιο της Ιερουσαλήμ (The Hebrew University of Jerusalem), Τζέικομπ Λαντάου, στο βιβλίο του με τίτλο: «Παντουρκισμός- το δόγμα του τουρκικού επεκτατισμού » το συγκεκριμένο δόγμα γεννήθηκε τον περασμένο αιώνα στους τουρκόφωνους λαούς που ζούσαν στην Τσαρική Ρωσία, και εν συνεχεία αναπτύχθηκε στον χώρο της Μικράς Ασίας. <br /><br />Η βάση της παντουρκικής ιδεολογίας είναι ο αλυτρωτισμός, με στόχους την ανεξαρτησία και ακολούθως την Ένωση με την ”Μητέρα Τουρκία”, όλων των τουρκόφωνων ομάδων που ζουν σε χώρες/περιοχές της διασποράς, όπως Κριμαία, Αζερμπαϊτζάν, Καύκασο, Τουρκεστάν, Καζακστάν, Ουζμπεκιστάν, Δυτική Κίνα, Κιργισία, Ταταριστάν, Σιβηρία, Αφγανιστάν, Ιράν, Ιράκ, Συρία, Βουλγαρία, Γιουγκοσλαβία, στην περιοχή της Θράκης και στην Κύπρο, για να δημιουργηθεί ένα μεγάλο Τουρκικό Κράτος άνω των 100 εκατομμυρίων κατοίκων.<br /><br />Το ξερίζωμα του μικρασιατικού ελληνισμού το 1922, η γενοκτονία των Αρμενίων το 1915-18, ο διωγμός των Ελλήνων της Κωνσταντινουπόλεως το 1955, η εισβολή στην Κύπρο το 1974 και στις μέρες μας η στήριξη στη Μουσουλμανική Αδελφότητα, η εισβολή στη Βόρεια Συρία, η εμπλοκή στον εμφύλιο της Λιβύης, οι μεταναστευτικές απειλές προς Ελλάδα και Ευρώπη και ο πόλεμος στον Καύκασο σε συνδυασμό με τον διωγμό των Κούρδων δεν είναι τίποτε άλλο από τα αποτελέσματα της επιρροής του παντουρκικού δόγματος στην επεκτατική πολιτική της Τουρκίας.<br /><br />Η ιδεολογία αποτέλεσε την βάση πάνω στην οποία στηρίχθηκε η κεμαλική πολιτική σκηνή προκειμένου να οικοδομήσουν τη μεγάλη Τουρκία. Στις μέρες μας, ο Ερντογάν μέσα από το δόγμα Νταβούτογλου ο οποίος υποστηρίζει ότι είναι αδύνατον για την Τουρκία να σχεδιάσει την εξωτερική της πολιτική στο πλαίσιο των σύγχρονων συνόρων της λόγω της Οθωμανικής της κληρονομιάς, προσπαθεί να τοποθετήσει τον εαυτό του στο τουρκικό πάνθεον όχι αποδομώντας τον Μουσταφά Κεμάλ αλλά συμπληρώνοντας και ολοκληρώνοντας το έργο και το δόγμα του για μια μεγάλη Τουρκία. <br /><br />Στο σημερινό πολυπολικό κόσμο, όπου η Δύση έχει χάσει τις αξίες της και η Ανατολή διεκδικεί τον κατακτητικό της ιστορικό ρόλο, την ώρα που οι παραδοσιακά μεγάλοι παίκτες στη διεθνή σκακιέρα έχουν να αντιμετωπίσουν τα δικά τους εσωτερικά προβλήματα, ο Ερντογάν τοποθετεί τη δυναμική της θρησκείας επάνω στο δόγμα Νταβούτογλου προκειμένου να δημιουργήσει μια μεγάλη μουσουλμανική μάζα. Και η μάχη στον Καύκασο, την ώρα που καμία μεγάλη δύναμη δεν στέκεται στο πλευρό των Αζέρων, είναι μια ακόμη ευκαιρία για να απλωθεί στην περιοχή. <div><br /></div><div><a href="https://www.huffingtonpost.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Η σύγκρουση στον Καύκασο και το δόγμα του παντουρκισμού

Αρωγός της Τουρκίας στο δόγμα του παντουρκισμού το Αζερμπαϊτζάν ή πώς η χώρα που επιθυμεί την αναβίωση του Οθωμανικού παρελθόντος ενισχύει μ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Τουρκία είναι το νέο Ιράν στην πιο χειρότερή του μορφή: Δυστυχώς οι Αμερικανοί και οι Ευρωπαίοι τον φοβούνται…

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjztopzdxdzGzmCDJ8O1tCbeSLpAgFedAvNrSs1ev5MfBO_h3kMLUDtWg2QtbMOsKjPkMJKTwmkFlqgwVpiekOfkT5-zWut89kIhmaDSFKk4Ul3c2gZsn2PceXEhklc7_q2_kIuqIGjWCs/s1409/ERDOGAN-KATAR.webp" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="945" data-original-width="1409" height="430" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjztopzdxdzGzmCDJ8O1tCbeSLpAgFedAvNrSs1ev5MfBO_h3kMLUDtWg2QtbMOsKjPkMJKTwmkFlqgwVpiekOfkT5-zWut89kIhmaDSFKk4Ul3c2gZsn2PceXEhklc7_q2_kIuqIGjWCs/w640-h430/ERDOGAN-KATAR.webp" width="640" /></a></div><br /><div>Του <b>ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ</b></div>Στο ίδιο έργο θεατές. Ξανά και ξανά. Σαράντα έξι χρόνια τώρα. Εισέβαλε στην Κύπρο η Τουρκία, μετά το προδοτικό πραξικόπημα της χούντας. Κατέχει το 40% της Κύπρου. Και όμως… Δεν ευθύνεται και επιβραβεύεται.<br /><br />Εισέβαλε στη Συρία, στο Ιράκ, στη Λιβύη. Σκοτώνει τους Κούρδους. Ξεκίνησε νέο πόλεμο στον Καύκασο. Πάλι δεν τρέχει τίποτα. Την επιβραβεύουν.<br /><br />Απειλεί την Ελλάδα στον Έβρο και στο Αιγαίο. Συνεχίζει την τρίτη εισβολή στην κυπριακή ΑΟΖ. Οι Ευρωπαίοι εταίροι μας και οι Αμερικανοί σύμμαχοι μας, ξεσκίστηκαν στις …φωνές και τις απειλές για να διασώσουν την κατοχική δύναμη από τις κυρώσεις.<br /><br />Και αφού ο Ερντογάν έδωσε κάλπικες υποσχέσεις ότι θα σταματήσει να απειλεί και να παραβιάζει το Διεθνές Δίκαιο, ήρθε η απόφαση για την Αμμόχωστο. Και ξαφνικά, σημειώθηκε «παγκόσμια κατακραυγή». Εκνευρίστηκε, λένε, η Καγκελάριος Άγγελα Μέρκελ. Ε και… Και επειδή αντιδρούν όλοι, ο ένας μετά τον άλλο, ίδρωσε το αυτί του Ταγίπ Ερντογάν;<br /><br />Ναι, ναι, δεν θα κοιμηθεί απόψε από τον …καημό του. Ούτε θα φάει το φαγητό του… Κούνια που σας κούναγε όλους… Ευρωπαίους, Αμερικανούς, και ειδικά τους Γερμανούς. Οι οποίοι είναι πρώτα Γερμανοί και μετά Ευρωπαίοι βεβαίως.<br /><br />Ο ισλαμιστής πρόεδρος της Τουρκίας τους εξευτέλισε ομαδικά όλους αυτούς. Και καλά τους έκανε. Αλλά εξευτέλισε και τους δικούς μας, που πίστεψαν την Άγγελα Μέρκελ και δεν επέμεναν να επιβληθούν κυρώσεις. Ή τουλάχιστον να αποφασιστούν, να μπουν στο «ψυγείο» και να υπάρχουν ως απειλή. Διότι αν είχε συμβεί αυτό, ο Ερντογάν θα το ξανασκεφτόταν πριν κάνει την επόμενη παρανομία. Το πιστεύω.<br /><br />Δυστυχώς, δεν είχαν το σθένος να αντιμετωπίσουν την κυρία Καγκελάριο. Και τώρα τι; Τρέχουν στα Ηνωμένα Έθνη, και τηλεφωνούν πάλι στη θεία Μέρκελ, η οποία έφαγε μπάτσο από τον Ταγίπ, που ήταν όλος δικός της. Έβαλε τα στήθη της μπροστά για να τον σώσει από τις κυρώσεις και ο Ερντογάν της επιφύλαξε τον ύπατο εξευτελισμό.<br />Η Τουρκία δεν φοβάται ούτε τους Αμερικανούς, ούτε τους Ευρωπαίους ούτε τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών, διότι υποκύπτουν στις απειλές και στο μπούλιγκ που ασκεί, ως ψυχολογική βία. Άρα δεν υπάρχει περίπτωση να ακούσει καμία συμβουλή.<br /><br />Η Τουρκία φοβάται μόνο την επίθεση στην οικονομία της μέσω κυρώσεων. Μία φορά το επιχείρησε η Αμερική με χλιαρές μάλιστα κυρώσεις, και είδαμε αμέσως τα αποτελέσματα. Άρα, όσες ανακοινώσεις και να εκδοθούν δεν θα αλλάξει τίποτα. Ο Τούρκος πρόεδρος θα τους περιπαίζει όλους και με το δίκιο του. Διότι, σου λέει, αυτοί οι τύποι με φοβούνται…<br /><br />Και επειδή μιλάμε για κυρώσεις, οι Αμερικανοί επανήλθαν στο θέμα του ρωσικού συστήματος S-400 απαντώντας σε σχετική ερώτηση της ιστοσελίδας μας Hellas Journal και του καναλιού Open.<br /><br />Συνεχίζουμε να αντιδρούμε με σφοδρότητα, μας είπε εκπρόσωπος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, στην αγορά του ρωσικού συστήματος S-400 από την Τουρκία και ανησυχούμε βαθιά για τις αναφορές ότι η Άγκυρα συνεχίζει τις προσπάθειές της για να θέσει σε λειτουργία τους S-400.<br /><br />Έφτασε η ώρα των κυρώσεων και οι Αμερικανοί δεν έχουν πλέον καμία, μα καμία δικαιολογία. Άργησαν ήδη πάρα πολύ και βοήθησαν να «ανδρωθεί» ακόμα περισσότερο το τουρκικό θηρίο. Η Τουρκία είναι το νέο Ιράν αλλά στην πιο χειρότερή του μορφή. Διότι είναι μέλος του αμαρτωλού ΝΑΤΟ και μπορεί εκ των έσω να εμβολίσει τη Δύση, και επειδή οι Αμερικανοί και οι Ευρωπαίοι τελικά τον φοβούνται. Αυτή είναι η πικρή αλήθεια…<br /><br />Είναι ορθό αυτό που λένε οι Αμερικανοί ότι «η αναστολή της Τουρκίας από το πρόγραμμα των F-35, ως απάντηση στην εξαγορά των S-400, σηματοδότησε τη σοβαρότητα με την οποία η (αμερικανική) κυβέρνηση προσεγγίζει αυτό το ζήτημα». Όμως, απαιτείται να φτάσουν μέχρι το τέλος. Τώρα είναι η ώρα, διότι είμαι από αυτούς που πιστεύουν ότι η Τουρκία ενεργοποίησε στους S-400 (έστω και δοκιμαστικά) τον περασμένο Αύγουστο, όπως έγραψε η Καθημερινή.<br />Η Κυπριακή Δημοκρατία είναι πάλι μόνη της. Έχει καταθέσει προσφυγή στο Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών, ενώ παραμένει σε συνεχή επαφή με τα πέντε μόνιμα μέλη του Σ.Α. του ΟΗΕ.<br /><br />Του Σ.Α. προεδρεύει η Ρωσία, η οποία -ανεξάρτητα από τη σχέση της με την Τουρκία- βοηθά την Κύπρο στα Ηνωμένα Έθνη. Αυτό πρέπει να λέγεται…<br /><br />Σύμφωνα με πηγές στη Νέα Υόρκη, η ρωσική προεδρία του Συμβουλίου Ασφαλείας θα φέρει σε συζήτηση τη νέα πρόκληση της Τουρκίας στην Αμμόχωστο την Παρασκευή. Θα διεξαχθούν αρχικά ανεπίσημες διαβουλεύσεις για να αποφασιστεί πως θα αντιδράσει το Συμβούλιο Ασφαλείας.<br /><br />Πάντα υπάρχει ο κίνδυνος να μην πάρει η Κύπρος αυτό που επιθυμεί, διότι επικρατεί ένα φιλοτουρκικό κλίμα στη Γραμματεία των Ηνωμένων Εθνών.<br /><br />Και να δώσω ένα παράδειγμα:<br /><br />Ο Γενικός Γραμματέας, ο Αντόνιο Γκουτέρες, ζήτησε την αποφυγή μονομερών ενεργειών που θα μπορούσαν να προκαλέσουν εντάσεις στην Κύπρο και να υπονομεύσουν την επιστροφή στον διάλογο ή τη μελλοντική επιτυχία των συνομιλιών, αλλά δεν αναφέρει ποιος έκανε τη μονομερή ενέργεια. Ως να έγινε μόνη της αυτή η μονομερής ενέργεια!<br /><br />Αυτός ο γενικός γραμματέας, έχει άποψη για όλα τα θέματα, αλλά όταν πρόκειται για την Τουρκία, δείχνει τρομοκρατημένος. Δεν έχει κάνει ποτέ την παραμικρή κριτική στην κατοχική δύναμη, άστε που στο Κυπριακό έχει θέσει το θύτη, που είναι η Τουρκία, πάνω από το θύμα που είναι η Κύπρος.<br />Ο Γενικός Γραμματέας, λοιπόν, …ανησυχεί για την ανακοίνωση που έγινε σχετικά με το άνοιγμα της παραλίας και της ακτογραμμής των Βαρωσίων. Και υπενθυμίζει ότι η θέση των Ηνωμένων Εθνών για τα Βαρώσια παραμένει αμετάβλητη και καθοδηγείται από τις σχετικές αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας».<br /><br />Μέχρι εκεί. Η Λευκωσία, αλλά περισσότερο η Αθήνα, πρέπει να αναλάβουν τις ευθύνες τους. Ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης κακώς εμπιστεύθηκε την Άγγελα Μέρκελ. Πούλησε και αυτόν, και τον Νίκο Αναστασιάδη, σε τιμή ευκαιρίας…<br /><br />Μα το θεό που πιστεύουν… Δεν τους κάνει εντύπωση ότι όταν συναντά τον Ερντογάν κάθεται σαν ερωτοκτυπημένο κοριτσάκι και παρακολουθεί το ίνδαλμά της;<div><br /></div><div><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /><br /><br />Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.</div>

Η Τουρκία είναι το νέο Ιράν στην πιο χειρότερή του μορφή: Δυστυχώς οι Αμερικανοί και οι Ευρωπαίοι τον φοβούνται…

Του ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ Στο ίδιο έργο θεατές. Ξανά και ξανά. Σαράντα έξι χρόνια τώρα. Εισέβαλε στην Κύπρο η Τουρκία, μετά το προδοτικό πραξικόπη...

Διαβάστε την συνέχεια