του Κώστα Σαρικά
Η έγκριση από τη Βουλή της απόκτησης 36 συστημάτων πυραυλικού πυροβολικού PULS δεν ήταν απλώς ένα ακόμη εξοπλιστικό πρόγραμμα. Ήταν το πρώτο, απτό βήμα μιας ευρύτερης αρχιτεκτονικής αποτροπής που «κουμπώνει» σε ένα νέο δόγμα ισχύος, με ισραηλινή τεχνολογία, διαλειτουργικότητα και διαρκή συνεκπαίδευση ως βάση.
Kυρίως έχει σαφή πολιτικοστρατηγικό προσανατολισμό, καθώς η Ελλάδα επενδύει σε δυνατότητες που αυξάνουν το κόστος για όποιον επιχειρεί να αμφισβητήσει κυριαρχία και κυριαρχικά δικαιώματα στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, με την Τουρκία να βρίσκεται στον ορίζοντα της απειλής, ακόμη κι όταν δεν κατονομάζεται.
Η συνάντηση του Νίκου Δένδια με τον Ισραηλινό ομόλογό του Ίσραελ Κατζ στην Αθήνα, με έμφαση σε συνεργασία για anti-drone δυνατότητες και κυβερνοασφάλεια, επιβεβαίωσε ότι η σχέση περνά σε νέα φάση, όπου δεν κυριαρχούν μόνο οι προμήθειες, αλλά ένα πλέγμα τεχνογνωσίας, επιχειρησιακών διαδικασιών και κοινών δραστηριοτήτων.
Η έγκριση από τη Βουλή της απόκτησης 36 συστημάτων πυραυλικού πυροβολικού PULS δεν ήταν απλώς ένα ακόμη εξοπλιστικό πρόγραμμα. Ήταν το πρώτο, απτό βήμα μιας ευρύτερης αρχιτεκτονικής αποτροπής που «κουμπώνει» σε ένα νέο δόγμα ισχύος, με ισραηλινή τεχνολογία, διαλειτουργικότητα και διαρκή συνεκπαίδευση ως βάση.
Kυρίως έχει σαφή πολιτικοστρατηγικό προσανατολισμό, καθώς η Ελλάδα επενδύει σε δυνατότητες που αυξάνουν το κόστος για όποιον επιχειρεί να αμφισβητήσει κυριαρχία και κυριαρχικά δικαιώματα στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, με την Τουρκία να βρίσκεται στον ορίζοντα της απειλής, ακόμη κι όταν δεν κατονομάζεται.
Η συνάντηση του Νίκου Δένδια με τον Ισραηλινό ομόλογό του Ίσραελ Κατζ στην Αθήνα, με έμφαση σε συνεργασία για anti-drone δυνατότητες και κυβερνοασφάλεια, επιβεβαίωσε ότι η σχέση περνά σε νέα φάση, όπου δεν κυριαρχούν μόνο οι προμήθειες, αλλά ένα πλέγμα τεχνογνωσίας, επιχειρησιακών διαδικασιών και κοινών δραστηριοτήτων.
Από τη «Σάρισα» του Πυροβολικού στην «Ασπίδα του Αχιλλέα»
Οι PULS, που εγκρίθηκαν σε κλειστή συνεδρίαση της αρμόδιας επιτροπής της Βουλής στις αρχές Δεκεμβρίου 2025, με κόστος που κινείται περί τα 650 εκατ. ευρώ, αποτελούν την «αιχμή» της βαθιάς κρούσης για τον Ελληνικό Στρατό, με δυνατότητα ενίσχυσης της αποτροπής σε Έβρο και νησιωτικό χώρο.
Το κρίσιμο στοιχείο δεν είναι μόνο το μέγιστο βεληνεκές που αποδίδεται στο σύστημα, αλλά η συνολική λογική: μαζική ισχύς πυρός, ποικιλία πυρομαχικών, ταχύτητα σχεδίασης και εκτέλεσης πυρών, και ένα μήνυμα ότι η Ελλάδα δεν περιορίζεται στην άμυνα σημείου, αλλά αποκτά δυνατότητα επιβολής κόστους σε βάθος.
Αυτό το πρώτο σκέλος οδηγεί ευθέως στο δεύτερο και ασύγκριτα μεγαλύτερο που αφορά την αντιαεροπορική και αντιπυραυλική «ομπρέλα» ισραηλινής σχεδίασης, τον λεγόμενο «θόλο», που συζητείται ως πακέτο της τάξης των 3 δισ. ευρώ και αποτελεί τον κορμό της στρατηγικής «Ασπίδα του Αχιλλέα».
Οι επιτροπές, το δίκτυο και η φιλοσοφία αποτροπής
Σύμφωνα με πληροφορίες, μετά την ολοκλήρωση της διαδικασίας των PULS, έχουν ήδη ενεργοποιηθεί παράλληλες τεχνικές και επιχειρησιακές γραμμές εργασίας για τα βασικά υποσυστήματα του «θόλου»: Barak, Spyder, David’s Sling και ραντάρ.
Ο στόχος είναι να μεταφραστεί η «αρχιτεκτονική» σε συγκεκριμένες διαμορφώσεις, αριθμούς, χρονοδιάγραμμα και, κυρίως, σε κανόνες εμπλοκής και διασύνδεση με το εθνικό σύστημα διοίκησης και ελέγχου.
Εδώ βρίσκεται η ουσία της διευρυμένης συνεργασίας Ελλάδας – Ισραήλ. Δεν πρόκειται για μια απλή αγορά οπλικών συστημάτων που θα σταθούν αυτόνομα σε ελληνικό έδαφος. Η ισραηλινή προσέγγιση, δοκιμασμένη σε πραγματικές συνθήκες υψηλής έντασης, στηρίζεται σε δικτυοκεντρική λογική δηλαδή σε αισθητήρες, C2, εκτοξευτές και αναχαιτιστές που λειτουργούν ως ενιαίο σύστημα, με ανταλλαγή δεδομένων σε πραγματικό χρόνο. ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ
πηγή
Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.
Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.
Δημοσίευση σχολίου