GuidePedia

0









Καλημέρα αγαπημένοι μου αναγνώστες, αυτή την ηλιόλουστη Κυριακή τα μέσα του Μαΐου, επομένη του 70ου διαγωνισμού τραγουδιού της Eurovision, όπου η Ελλάδα κατέκτησε τη 10η θέση για τρίτη φορά στην ιστορία του θεσμού, και τελευταία ημέρα του 16ου Συνεδρίου της Νέας Δημοκρατίας. Όπου μέχρι στιγμής έχουν καταγραφεί ο πολιτικά και επικοινωνιακά δεξιοτεχνικός «υπερκερωτικός» ελιγμός του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη που… αφομοίωσε την «Ατζέντα 2030» του υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Δένδια στη συνολική κυβερνητική ατζέντα για το 2030 και η «αντεπίθεση» του δεύτερου που στόχευσε συγκεκριμένα «κέντρα βαρύτητας». Αναμένονται με ενδιαφέρον οι επόμενες κινήσεις τους.

Ο «ΚΑΤΑΔΕΙΚΤΗΣ», σε όσους εξορμήσετε για να απολαύσετε την ημέρα σας εύχεται ολόψυχα να περάσετε καλά, αλλά δυστυχώς ο ίδιος και το Κέντρο Επιχειρήσεων – «ΚΑΤΑΔΕΙΚΤΗ» (ΚΕΠΙΧ-Κ) είναι υποχρεωμένοι να «πιάσουν τον κασμά» (κυριολεκτικά και μεταφορικά), καθώς όλες οι πληροφορίες επιβεβαιώνουν ότι αύριο, Δευτέρα 18 Μαΐου, έχει προγραμματιστεί συνεδρίαση του Κυβερνητικού Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας (ΚΥΣΕΑ). Ενδιαφέρουσα σύμπτωση αποτελεί ότι το βράδυ της ίδιας ημέρας η πρεσβεία του Ισραήλ στην Αθήνα διοργανώνει τελετή για τον εορτασμό της 78ης επετείου της ημέρας ανεξαρτησίας του κράτους του Ισραήλ.

Όπως ίσως θα ενθυμούνται οι συστηματικοί αναγνώστες, στις 18 Απριλίου το DP, με δημοσίευμα, είχε δημοσιοποιήσει την αποστολή στο υπουργείο Άμυνας του Ισραήλ (SIBAT) του ελληνικού επίσημου αιτήματος για υποβολή προσφοράς (RFP: Request for Proposal) για τον «θόλο», και ταυτόχρονα προαναγγείλει τη συνεδρίαση του ΚΥΣΕΑ για την τελική έγκριση για τις 15 Μαΐου, ώστε η διακρατική συμφωνία να υπογραφεί μέχρι τα τέλη του Ιουνίου, όπως προέβλεπε το αρχικό χρονοδιάγραμμα.

‘Όμως ένα δημοσίευμα με τίτλο «Η “Ασπίδα του Αχιλλέα” κινητοποιεί ελληνικούς και ξένους ομίλους – Το επιχειρηματικό παρασκήνιο του νέου αμυντικού προγράμματος», που το Αθηναϊκό – Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων διένειμε στους συνδρομητές του στις 08.00 το πρωί (!) του Σαββάτου 16 Μαΐου 2026, ενώ όλοι ανέμεναν να απολαύσουν τον Ακύλα στον τελικό της Eurovision το ίδιο βράδυ, εγείρει πολλά ερωτήματα λόγω του χρονοδιαγράμματος και μιας αναφοράς που περιλαμβάνει:

«Τελευταίες πληροφορίες αναφέρουν ότι το πρόγραμμα επρόκειτο να εισαχθεί προς τελική έγκριση στο ΚΥΣΕΑ εντός του 2026, ώστε να ξεκινήσουν οι οριστικές συμβατικές διαπραγματεύσεις με τους υποψήφιους αναδόχους. Παράλληλα, τεχνικά και νομικά κλιμάκια των ενδιαφερόμενων εταιρειών βρίσκονται ήδη σε επαφή με την ελληνική πλευρά για τη διαμόρφωση του τελικού μοντέλου συνεργασίας. Με βάση το υφιστάμενο χρονοδιάγραμμα, οι δεσμευτικές προσφορές και η οριστικοποίηση των βασικών συμφωνιών εκτιμάται ότι θα ολοκληρωθούν εντός του 2026 ή στις αρχές του 2027. Εφόσον δεν υπάρξουν καθυστερήσεις, η σταδιακή παράδοση των πρώτων συστημάτων θα μπορούσε να ξεκινήσει από το 2027 και να εξελιχθεί σε πολλαπλές φάσεις μέχρι το τέλος της δεκαετίας».

Λαμβανομένου υπόψιν ότι η προσφορά – απάντηση στο επίσημο ελληνικό RFP έχει παραληφθεί και φυλάσσεται ως κόρη οφθαλμού, όχι όμως από την αρμόδια υπηρεσία του υπουργείου Εθνικής Άμυνας (ΓΔΑΕΕ) αλλά από το ΓΕΕΘΑ (!), οι αναφορές του δημοσιεύματος για «τελική έγκριση στο ΚΥΣΕΑ εντός του 2026» και «δεσμευτικές προσφορές και η οριστικοποίηση των βασικών συμφωνιών [που] εκτιμάται ότι θα ολοκληρωθούν εντός του 2026 ή στις αρχές του 2027», δεν αποτελούν άραγε ένα είδος ΝΟΤΑΜ για κάθε ενδιαφερόμενο, εντός (εξ ου και η ονομαστική αναφορά ελληνικών εταιριών, ζήτημα που παρουσιάζει ενδιαφέρουσα σημειολογία) και εκτός χώρας;

Διότι πώς αλλιώς μπορεί να ερμηνευθεί η σαββατιάτικη… ζέση του κρατικού ΑΠΕ-ΜΠΕ να ενημερώσει για το χρονοδιάγραμμα υλοποίησης των προγραμμάτων του θόλου; Παρά μόνο με σκοπό για να προϊδεάσει το… φιλοθεάμον κοινό (του ΚΕΠΙΧ-Κ συμπεριλαμβανομένου); Επίσης, ενδιαφέρουσες ερμηνείες επιδέχεται και η αναφορά του δημοσιεύματος ότι «οι δεσμευτικές προσφορές και η οριστικοποίηση των βασικών συμφωνιών εκτιμάται ότι θα ολοκληρωθούν εντός του 2026 ή στις αρχές του 2027».

Μετά την απομάκρυνση εκ του ταμείου…

Άραγε αποτελεί την επιβεβαίωση πληροφοριών που είχαν περιέλθει σε γνώση του ΚΕΠΙΧ-Κ, ότι περί τα τέλη Απριλίου, ο Αρχηγός ΓΕΕΘΑ έδωσε εντολή στον Γενικό Διευθυντή της ΓΔΑΕΕ να ενημερώσει την ισραηλινή πλευρά ότι προαπαιτούμενο για την υπογραφή της διακρατικής σύμβασης για τα συστήματα του «θόλου», είναι οι ανάδοχες ισραηλινές εταιρίες να συνάψουν συμβάσεις με τις ελληνικές εταιρίες για το έργο που θα τους αναθέσουν και το οποίο δε θα πρέπει να υπολείπεται ως ποσοστό το 25%; Όπως δηλαδή είχε προτείνει το DP σε δημοσίευμα στις 27 Απριλίου, με τίτλο «ΜΕΝΕΙ ΕΚΤΟΣ του “θόλου” η ελληνική αμυντική βιομηχανία;», όπου παρέθετε αδιάσειστα στοιχεία για την επιτυχία της συγκεκριμένης προσέγγισης κατά την εφαρμογή της στο παρελθόν.

Προσοχή, όχι ο υπουργός Εθνικής Άμυνας, που ως ο Έχων την Οικονομική Εξουσία (ΕΟΕ) θα υπογράψει την κατακυρωτική και ως ο πολιτικός προϊστάμενος την αρμοδιότητα να διασφαλίσει την εφαρμογή του Υπηρεσιακού Σημειώματος 455 που εκδόθηκε κατ’ εντολή του για την επίτευξη ποσοστού τουλάχιστον 25%. Ας μην ξεχνάμε ότι οι προβλέψεις του Άρθρου 86 του Συντάγματος αφορούν τους υπουργούς και όχι τους υπηρεσιακούς παράγοντες που εφόσον δεν επιτευχθεί ποσοστό 25% ενδέχεται να αντιμετωπίσουν μεταξύ άλλων και ποινικές ευθύνες.

Και επειδή μέχρι σήμερα που το ενδιαφέρον του υπουργείου Εθνικής Άμυνας για τη συμμετοχή της εγχώριας βιομηχανίας περιοριζόταν αποκλειστικά σε γενικόλογες πολιτικές διακηρύξεις για ποσοστό 25%, μήπως η κατάρτιση και υπογραφή των συμβάσεων για την εγχώρια βιομηχανική συμμετοχή είναι ο κύριος λόγος για τη μετατόπιση του χρονοδιαγράμματος;

Σε κάθε περίπτωση εντός 24 ωρών, θα γίνουμε όλοι σοφότεροι για το ζήτημα, και θα διαπιστώσουμε εάν η Ελληνική Δημοκρατία δωρίσει τη διακρατική συμφωνία για τον θόλο, ανήμερα της επετείου της ανεξαρτησίας του Ισραήλ ή με κάποια χρονική υστέρηση.

πηγή


Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.

Δημοσίευση σχολίου

 
Top