Παρά τις διαβεβαιώσεις της Ουάσινγκτον ότι το ιρανικό πυραυλικό πρόγραμμα έχει «σχεδόν εξουδετερωθεί», η πραγματική εικόνα που μεταφέρουν οι αναλύσεις της Wall Street Journal είναι πιο σύνθετη και λιγότερο καθησυχαστική: το Ιράν παραμένει στρατιωτικά επικίνδυνος παίκτης, με σημαντική ικανότητα ανασυγκρότησης.
Σύμφωνα με αμερικανικές και ισραηλινές εκτιμήσεις πληροφοριών, η Τεχεράνη εξακολουθεί να διαθέτει χιλιάδες βαλλιστικούς πυραύλους μικρού και μεσαίου βεληνεκούς, παρά τις εκτεταμένες αεροπορικές επιθέσεις. Αν και περίπου οι μισοί εκτοξευτές έχουν καταστραφεί ή τεθεί εκτός λειτουργίας, πολλοί βρίσκονται θαμμένοι σε υπόγεια συγκροτήματα και μπορούν να ανακτηθούν ή να επισκευαστούν. Αυτό σημαίνει ότι η ιρανική ισχύς δεν έχει εξαλειφθεί, αλλά έχει προσωρινά περιοριστεί.
Σύμφωνα με αμερικανικές και ισραηλινές εκτιμήσεις πληροφοριών, η Τεχεράνη εξακολουθεί να διαθέτει χιλιάδες βαλλιστικούς πυραύλους μικρού και μεσαίου βεληνεκούς, παρά τις εκτεταμένες αεροπορικές επιθέσεις. Αν και περίπου οι μισοί εκτοξευτές έχουν καταστραφεί ή τεθεί εκτός λειτουργίας, πολλοί βρίσκονται θαμμένοι σε υπόγεια συγκροτήματα και μπορούν να ανακτηθούν ή να επισκευαστούν. Αυτό σημαίνει ότι η ιρανική ισχύς δεν έχει εξαλειφθεί, αλλά έχει προσωρινά περιοριστεί.
Οι δηλώσεις και το ρεπορτάζ
Η αντίφαση είναι εμφανής. Ο υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ Πήτερ Χέγκσεθ μίλησε για ένα πρόγραμμα «λειτουργικά κατεστραμμένο», ενώ οι ίδιες οι υπηρεσίες πληροφοριών εκτιμούν ότι η χώρα μπορεί να επαναφέρει μέρος των δυνατοτήτων της. Η πραγματικότητα βρίσκεται κάπου στη μέση: η στρατιωτική εκστρατεία ΗΠΑ–Ισραήλ πέτυχε να μειώσει σημαντικά την ικανότητα μαζικών επιθέσεων, αλλά όχι να την εξαλείψει.
Ακόμη πιο κρίσιμο είναι το γεγονός ότι το Ιράν έχει διατηρήσει τη δυνατότητα ταχείας ανασυγκρότησης. Όπως σημειώνεται, πρόκειται για έναν αντίπαλο με αξιοσημείωτη ικανότητα προσαρμογής και καινοτομίας. Η εμπειρία των τελευταίων ετών δείχνει ότι η Τεχεράνη μπορεί να αναπληρώνει απώλειες με σχετικά χαμηλό κόστος, ιδίως σε drones και πυραυλικά συστήματα.
Στο πεδίο των drones, η εικόνα είναι μικτή. Το Ιράν έχει χάσει μεγάλο μέρος του αρχικού του αποθέματος, όμως μπορεί να το αναπληρώσει είτε μέσω εγχώριας παραγωγής είτε μέσω συνεργασίας με τη Ρωσία. Αντίστοιχα, διατηρεί και περιορισμένο αλλά επιχειρησιακό απόθεμα cruise missiles, ικανό να απειλήσει πλοία στον Περσικό Κόλπο ή αμερικανικές δυνάμεις.
Τα όρια της δυτικής στρατιωτικής ισχύος
Η ίδια η στρατηγική των επιθέσεων αποκαλύπτει τα όρια της δυτικής στρατιωτικής ισχύος. Οι ΗΠΑ και το Ισραήλ βασίστηκαν σχεδόν αποκλειστικά σε αεροπορικά πλήγματα, στοχεύοντας υποδομές και σήραγγες εκτόξευσης. Ωστόσο, πολλά ιρανικά συστήματα είναι εγκατεστημένα βαθιά μέσα σε ορεινά συγκροτήματα, καθιστώντας τα δύσκολα στην πλήρη καταστροφή. Το αποτέλεσμα ήταν η μείωση -όχι η εξάλειψη- της απειλής: από δεκάδες πυραύλους ημερησίως στην αρχή του πολέμου, σε περίπου 10–15 κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης.
Παράλληλα, το μέλλον του ιρανικού προγράμματος εξαρτάται από εξωτερικούς παράγοντες. Η ικανότητα ανασυγκρότησης θα επηρεαστεί από τη στήριξη που μπορεί να λάβει από χώρες όπως η Ρωσία ή η Κίνα, αλλά και από το καθεστώς κυρώσεων. Δεν είναι τυχαίο ότι η άρση των κυρώσεων αποτελεί βασική απαίτηση της Τεχεράνης στις διαπραγματεύσεις.
Ο στρατιωτικός έλεγχος
Το κρίσιμο συμπέρασμα των αναλύσεων είναι ότι η στρατιωτική επιτυχία της Δύσης δεν μεταφράζεται αυτόματα σε στρατηγικό έλεγχο. Ακόμη και με μειωμένες δυνατότητες, το Ιράν παραμένει σε θέση να επηρεάζει την ασφάλεια στον Κόλπο. Η γεωγραφία και η δυνατότητα ελέγχου κρίσιμων θαλάσσιων διαδρόμων, όπως τα Στενά του Ορμούζ, του προσδίδουν διαρκή μοχλό πίεσης.
Σε αυτό το πλαίσιο, οι διαπραγματεύσεις αποκτούν ιδιαίτερη σημασία. Η Ουάσιγκτον επιδιώκει να «κλειδώσει» τα στρατιωτικά της κέρδη μέσω συμφωνίας, πριν το Ιράν προλάβει να ανασυγκροτήσει τις δυνάμεις του. Από την άλλη πλευρά, η Τεχεράνη γνωρίζει ότι ο χρόνος λειτουργεί υπέρ της: όσο δεν ηττάται πλήρως, διατηρεί διαπραγματευτική ισχύ.
Συνολικά, η εικόνα που αναδύεται είναι αυτή ενός πολέμου όπου η ισορροπία δεν κρίνεται από την απόλυτη καταστροφή του αντιπάλου, αλλά από την ικανότητα επιβίωσης και επαναφοράς. Και σε αυτό το πεδίο, το Ιράν δείχνει ότι παραμένει ένας ανθεκτικός και υπολογίσιμος αντίπαλος.
πηγή
Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.
Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.
Δημοσίευση σχολίου