“Ο υπουργός σάς εύχεται χρόνια πολλά…”

Δεν υπάρχει πιό γελοίο και βαθιά ανειλικρινές από τις μαζικές “προσωπικές” ευχές υπουργών και βουλευτών για το νέο έτος (άλλοτε για την ονομαστική σας εορτή) μέσω… αντιπροσώπου. Συνήθως μια γραμματεύς, μεσ’ την τυποποιημένη χαρά, ξεφυλλίζει τον τηλεφωνικό κατάλογο του πολιτικού Γραφείου και …ντρινννν: «Καλησπέρα σας, ο υπουργός κύριος Ψευτίδης σάς εύχεται χρόνια πολλά, αισιόδοξο και ευτυχές το νέο έτος». Κλικ. Επόμενος.

Εδώ, Κυρίες και Κύριοι, δεν πρόκειται για ανθρώπινη επικοινωνία. Πρόκειται για διοικητική πράξη. Μια μαζική “προσωπική” ευχή μέσω mailing list, απλώς με φωνή. Ο υπουργός δεν ξέρει ποιος είστε, δεν θυμάται αν μιλήσατε ποτέ, αλλά σας εύχεται “εγκάρδια”. Όχι τόσο εγκάρδια ώστε να σηκώσει ο ίδιος το τηλέφωνο – μην υπερβάλλουμε. Η εγκάρδια ευχή έχει κι αυτή ιεραρχία. Συνήθως προσδιορίζεται από τη “θέση” στο πολιτικο-κοινωνικό σύστημα, όχι από την αξιολόγηση της προσωπικότητας…

Και εδώ ακριβώς βρίσκεται η αμηχανία — και η υποκρισία. Διότι η ευχή υποτίθεται ότι είναι προσωπική πράξη. Όταν γίνεται μαζικά, κατ’ ανάθεση και με σενάριο, παύει να είναι ευχή και μετατρέπεται σε υπενθύμιση ισχύος: «υπάρχω, σε έχω καταγράψει, “σε θυμάμαι”, θυμήσου με κι εσύ». Δεν είναι ευχή. Είναι θλιβερό απομεινάρι παλιομοδίτικου πολιτικαντισμού.

Το πολιτικό σύστημα δυσκολεύεται να καταλάβει κάτι απλό: καλύτερα καμία ευχή, παρά μια ψεύτικη. Ο κόσμος δεν ζητά τηλεφωνήματα-καρμπόν. Ζητά σοβαρότητα, ευπρέπεια και τουλάχιστον την ευγένεια της σιωπής.

Μέχρι τότε, καλή χρονιά Κύριοι υπουργοί! Εις το επανειδείν, στις κάλπες…

πηγή


Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.