Η δικαστική απόφαση που ακυρώνει το συνέδριο του CHP του 2023 και επαναφέρει προσωρινά τον Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου* στην ηγεσία του κόμματος δεν αντιμετωπίζεται πλέον απλώς ως μια εσωκομματική υπόθεση της τουρκικής αντιπολίτευσης. Στα διεθνή μέσα και στους αναλυτές κυριαρχεί η εκτίμηση ότι η Τουρκία εισέρχεται σε μια νέα περίοδο θεσμικής και πολιτικής αστάθειας, ίσως τη σοβαρότερη μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα του 2016.
Το Reuters δίνει ιδιαίτερη έμφαση στον κίνδυνο βαθύτερης κρίσης εμπιστοσύνης προς τους θεσμούς και τη Δικαιοσύνη, καθώς για πρώτη φορά στη σύγχρονη τουρκική πολιτική ιστορία ένα δικαστήριο ουσιαστικά παρεμβαίνει άμεσα στη διαμόρφωση της ηγεσίας ενός μεγάλου κόμματος εξουσίας. Αναλυτές που φιλοξενούνται στο διεθνές πρακτορείο μιλούν ανοιχτά για «δοκιμασία της δημοκρατικής αντοχής» της χώρας.
Σταδιακή στρατηγική πολιτικού ελέγχου
Η Deutsche Welle εστιάζει περισσότερο στη στρατηγική διάσταση των κινήσεων Ερντογάν. Σύμφωνα με γερμανικές αναλύσεις, το βασικό ερώτημα δεν είναι μόνο η τύχη του CHP αλλά αν η Άγκυρα προετοιμάζει το πολιτικό έδαφος για πρόωρες εκλογές μέσα σε κλίμα ελεγχόμενης αποδυνάμωσης της αντιπολίτευσης. Η υπόθεση Ιμάμογλου, οι συνεχείς διώξεις στελεχών του CHP και τώρα η δικαστική ανατροπή της ηγεσίας του κόμματος συνθέτουν –κατά πολλούς ευρωπαίους αναλυτές– μια σταδιακή στρατηγική πολιτικού ελέγχου.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει και η αντίδραση των αγορών. Παρά τη σχετική ψυχραιμία της Παρασκευής, η τουρκική λίρα κατέγραψε νέα ιστορικά χαμηλά, ενώ η Κεντρική Τράπεζα φέρεται να παρενέβη επιθετικά για να περιορίσει τη φυγή κεφαλαίων. Διεθνείς οίκοι εκτιμούν ότι εάν η πολιτική κρίση παραταθεί, η Άγκυρα ίσως υποχρεωθεί ξανά σε αυξήσεις επιτοκίων, παρά την προσπάθεια σταθεροποίησης του πληθωρισμού.
Η μετάβαση της Τουρκίας στον ολοκληρωτισμό
Το μεγαλύτερο ζήτημα, ωστόσο, είναι πολιτικό. Η αντιπολίτευση εμφανίζεται διχασμένη ανάμεσα σε όσους ζητούν σκληρή σύγκρουση με το καθεστώς και σε όσους φοβούνται ότι η ένταση μπορεί να οδηγήσει σε ακόμη μεγαλύτερη κρατική καταστολή. Ταυτόχρονα, ο Ερντογάν δείχνει να επιχειρεί κάτι ευρύτερο: να ελέγξει όχι μόνο το αποτέλεσμα των εκλογών αλλά και το ίδιο το πεδίο μέσα στο οποίο διεξάγεται ο πολιτικός ανταγωνισμός.
Αυτός είναι και ο λόγος που πολλοί δυτικοί αναλυτές μιλούν πλέον όχι απλώς για πολιτική κρίση, αλλά για μια πιθανή μετάβαση της Τουρκίας σε ένα πιο συγκεντρωτικό και θεσμικά ελεγχόμενο μοντέλο εξουσίας, με απρόβλεπτες συνέπειες τόσο για την οικονομία όσο και για τις σχέσεις της χώρας με τη Δύση.
πηγή
Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.
Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.
Δημοσίευση σχολίου