Ο Ντόναλντ Τραμπ ανακοίνωσε την παράταση της εκεχειρίας μεταξύ Ισραήλ και Λιβάνου για τρεις εβδομάδες. Η απόφαση λήφθηκε μετά από συνάντηση εκπροσώπων των δύο χωρών στον Λευκό Οίκο, όπου οι ΗΠΑ δεσμεύτηκαν να βοηθήσουν τον Λίβανο να προστατευτεί από τη Χεζμπολάχ.
Η εικόνα πάντως που μεταφέρουν τα μεγάλα αμερικανικά μέσα -όπως The New York Times, The Wall Street Journal και Reuters– είναι πιο σύνθετη και λιγότερο «αισιόδοξη» από τη δημόσια ρητορική του Ντόναλντ Τραμπ.
Πρώτον, η παράταση της εκεχειρίας ερμηνεύεται κυρίως ως τακτική ανάσα και όχι στρατηγική πρόοδος. Αμερικανοί αξιωματούχοι που επικαλούνται τα δίκτυα αυτά σημειώνουν ότι η Ουάσινγκτον επιδιώκει να «παγώσει» την κλιμάκωση στα βόρεια σύνορα του Ισραήλ, ώστε να επικεντρωθεί σε δύο παράλληλα μέτωπα: (α) τη διαχείριση της κρίσης με το Ιράν και (β) τη διατήρηση της ναυσιπλοΐας και της ασφάλειας στην Ανατολική Μεσόγειο και τα Στενά του Ορμούζ. Με άλλα λόγια, η εκεχειρία λειτουργεί ως εργαλείο αποσυμπίεσης ενός ευρύτερου γεωπολιτικού ρίσκου.
Δεύτερον, υπάρχει σαφής αμερικανική γραμμή που, όπως αποτυπώνεται και στις δηλώσεις του Mάρκο Ρούμπιο, μετατοπίζει το επίκεντρο από το διμερές Ισραήλ-Λίβανος στο ζήτημα της Χεζμπολάχ. Στα ρεπορτάζ των WSJ και Reuters, η Χεζμπολάχ περιγράφεται ως ο «κρίσιμος αποσταθεροποιητικός παράγοντας», με την Ουάσινγκτον να εξετάζει σενάρια ενίσχυσης του λιβανικού κράτους (στρατός, επιτήρηση συνόρων) ώστε να περιοριστεί η επιρροή της. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι οι ΗΠΑ δεν βλέπουν την εκεχειρία ως τελικό στόχο, αλλά ως ενδιάμεσο βήμα για αλλαγή ισορροπιών εντός Λιβάνου.
Τρίτον, τα αμερικανικά μέσα είναι πιο επιφυλακτικά για την προοπτική «ιστορικής συμφωνίας». Οι New York Times επισημαίνει ότι δεν υπάρχουν ακόμη ενδείξεις ότι ο Λίβανος –λόγω εσωτερικών πολιτικών και θεσμικών περιορισμών– μπορεί να δεσμευτεί σε μια πλήρη ειρηνευτική συμφωνία με το Ισραήλ. Αντίστοιχα,η Wall Street Journal τονίζει ότι το Ισραήλ παραμένει επιφυλακτικό και διατηρεί «κανόνες εμπλοκής» που επιτρέπουν προληπτικά πλήγματα αν θεωρήσει ότι η Χεζμπολάχ ανασυντάσσεται.
Τέταρτον, ιδιαίτερη σημασία δίνεται στο timing της επίθεσης της Χετζμπολάχ εναντίον του Ισραήλ με ρουκέτες. Για τα αμερικανικά δίκτυα, η κίνηση αυτή, λίγο πριν τις συνομιλίες στην Ουάσινγκτον, δεν είναι τυχαία: αποτελεί μήνυμα ότι διατηρεί επιχειρησιακή αυτονομία και ικανότητα κλιμάκωσης, άρα καμία συμφωνία δεν μπορεί να θεωρηθεί ασφαλής χωρίς τη δική της έμμεση συμμετοχή.
Συνολικά, η αμερικανική ανάγνωση συγκλίνει σε ένα βασικό συμπέρασμα: η παράταση της εκεχειρίας είναι θετική εξέλιξη, αλλά εντάσσεται σε ένα πλαίσιο «διαχείρισης κρίσης» και όχι επίλυσης. Η Ουάσινγκτον επιχειρεί να αγοράσει χρόνο, να περιορίσει τη Χεζμπολάχ και να κρατήσει ανοικτό το παράθυρο διπλωματίας, γνωρίζοντας ότι το ρίσκο επανέναρξης της σύγκρουσης παραμένει υψηλό.
πηγή
Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.
Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.
Δημοσίευση σχολίου