Από την επώδυνη εμπειρία της διετούς σύγκρουσης του 2025, στην οποία το Ιράν υπέστη βαριές απώλειες στον εξοπλισμό και την αμυντική του υποδομή, η Τεχεράνη φαίνεται να έχει επανασχεδιάσει ριζικά την στρατηγική της για αντεκδίκηση. Αντί για τα μεγάλης κλίμακας, θεαματικά πυραυλικά πλήγματα που χαρακτήρισαν τις προηγούμενες φάσεις της σύγκρουσης, πλέον οι ιρανικές δυνάμεις υιοθετούν ένα μοντέλο προϊούσας φθοράς και σταδιακής πίεσης.
Η νέα δογματική προσέγγιση στοχεύει στη συνέχιση του πολέμου δια μέσου πολλαπλών «μικρότερων κυμάτων» επιθέσεων με πυραύλους και μη επανδρωμένα αεροσκάφη, με στόχο να εξαντλήσει τα αντιπυραυλικά αποθέματα και τις δυνατότητες αντίδρασης τόσο του Ισραήλ όσο και των αμερικανικών και συμμαχικών δυνάμεων στον Κόλπο. Η ιρανική ηγεσία επιδιώκει να καταστήσει τις αεράμυνες αντιπάλων όχι απλώς λειτουργικές, αλλά υπερβολικά επιβαρυμένες από το συνεχή ρυθμό των βολών.
Παρά τις εκτεταμένες προσπάθειες αναχαίτισης από προηγμένα συστήματα, όπως τα THAAD, Arrow και David’s Sling, αρκετές ρουκέτες και drones κατάφεραν να διαπεράσουν τις άμυνες, προκαλώντας θανάτους και υλικές ζημιές σε αστικές περιοχές όπως το Τελ Αβίβ, αλλά και σε στρατιωτικές υποδομές, όπως η ναυτική βάση των ΗΠΑ στο Μπαχρέιν.
Η νέα στρατηγική του Ιράν
Αναλυτές επισημαίνουν δύο βασικές αρχές που διέπουν τη νέα στρατηγική του Ιράν: πρώτον, η εκκαθάριση παλαιότερων, λιγότερο πολύτιμων όπλων σε πρώιμο στάδιο, αφήνοντας τα πιο εξελιγμένα και ακριβότερα για μεταγενέστερες φάσεις. Και δεύτερον, η πνευματική και ψυχολογική κόπωση του αντιπάλου. Πέρα από τον υλικό εξοπλισμό, η Ισλαμική Δημοκρατία επιδιώκει να καλλιεργήσει ένα σταθερό αίσθημα «ανασφάλειας» και αβεβαιότητας στις κοινωνίες και τις στρατιωτικές δομές των αντιπάλων, μέσω σταθερής πίεσης και συχνότητας επιθέσεων.
Από την άλλη πλευρά, οι ισραηλινές και αμερικανικές επιθέσεις έχουν επικεντρωθεί στην καταστροφή εκτοξευτών και υποδομών εκτόξευσης, με αξιώσεις ότι έχουν αχρηστεύσει σημαντικό ποσοστό του ιρανικού πυραυλικού δυναμικού – εκτιμήσεις που, ωστόσο, δεν μπορούν να επαληθευθούν ανεξάρτητα.
Σε αυτό το νέο περιβάλλον, η σύγκρουση μετατρέπεται ολοένα και περισσότερο σε παρατεταμένη στρατηγική φθοράς, όπου κάθε πλευρά μετρά πόρους, αντοχή και την ικανότητα να διατηρήσει την μαχητική της ικανότητα σε βάθος χρόνου. Η ιρανική στρατηγική αντεκδίκησης, όπως διαμορφώνεται, υπογραμμίζει αυτή την τάση ενός εξαντλητικού, όχι απαραιτήτως γρήγορου πολέμου.
πηγή
Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.
Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.
Δημοσίευση σχολίου