Η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία εισέρχεται στο πέμπτο έτος της, έχοντας ήδη διαρκέσει περισσότερο από ολόκληρη τη μάχη στο ανατολικό μέτωπο του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Ενώ το 1944-45 οι Σοβιετικοί προέλασαν από το Λένινγκραντ στο Βερολίνο σε 15 μήνες, σήμερα, σύμφωνα με το Κέντρο Στρατηγικών και Διεθνών Μελετών (CSIS), ο ρυθμός της ρωσικής προέλασης στο Ποκρόβσκ είναι μόλις 70 μέτρα την ημέρα και στο Κουπιάνσκ 23 μέτρα.
Παρά το αφήγημα του Κρεμλίνου περί επικείμενης κατάρρευσης της Ουκρανίας, τα εδαφικά κέρδη της Ρωσίας το 2025 ανήλθαν σε 1.865 τετραγωνικά μίλια (περίπου 0,8% της χώρας). Η Christina Harward του Ινστιτούτου για τη Μελέτη του Πολέμου (ISW) χαρακτηρίζει τους ισχυρισμούς περί κατάρρευσης ως «εντελώς ψευδείς», επισημαίνοντας ότι η Ουκρανία πραγματοποιεί απελευθερώσεις μικρής κλίμακας, εκμεταλλευόμενη τον χειμώνα και τον αποκλεισμό του συστήματος Starlink για τους Ρώσους στρατιώτες.
Στο εσωτερικό μέτωπο, ο νέος υπουργός Άμυνας, Mykhailo Fedorov, στοχεύει στην εξουδετέρωση 50.000 Ρώσων στρατιωτών μηνιαίως, ώστε να αναγκάσει τη Μόσχα σε μια πολιτικά ριψοκίνδυνη επιστράτευση. Ωστόσο, η Ουκρανία αντιμετωπίζει τη δική της κόπωση, με 200.000 στρατιώτες να απουσιάζουν χωρίς άδεια (AWOL). Η Jade McGlynn από το King’s College εκφράζει φόβους ότι οι σύμμαχοι δεν έχουν αξιόπιστο σχέδιο για την επιβολή κατάπαυσης του πυρός σε μια σύγκρουση που βρίσκεται σε αδιέξοδο.
Η αλλαγή της παγκόσμιας πραγματικότητας με τέσσερις τρόπουςΗ επανάσταση των Drones
Η σύγκρουση άλλαξε μόνιμα τη φύση του πολέμου. Για πρώτη φορά, τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη (UAVs) έγιναν κυρίαρχη δύναμη. Η χρήση αναγνωριστικών μέσων, όπλων καμικάζι και drones με οπτικές ίνες σημαίνει ότι οι μελλοντικοί στρατοί θα χτίζονται γύρω από σμήνη drones και όχι γύρω από τις μαζικές σχηματισμούς του 20ού αιώνα. Σύμφωνα με αναλύσεις, το 80% των απωλειών προκαλείται πλέον από drones, εμποδίζοντας τη συγκέντρωση στρατιωτών.
Η αδυναμία των Διεθνών Οργανισμών
Ο πόλεμος στην Ουκρανία εξέθεσε τα όρια του ΟΗΕ. Ως μόνιμο μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας, η Ρωσία χρησιμοποίησε επανειλημμένα το βέτο της για να μπλοκάρει ψηφίσματα κατάπαυσης του πυρός. Η αποτυχία αυτή ανάγκασε το διεθνές σώμα να στρέψει την προσοχή του αλλού, όπως στον πόλεμο Ισραήλ-Χαμάς, χωρίς όμως ούτε εκεί να επιφέρει αλλαγή. Επιπλέον, ο πόλεμος επιτάχυνε τον κατακερματισμό του κόσμου σε αντίπαλα μπλοκ, με τις χώρες BRICS (Βραζιλία, Κίνα, Ινδία) να αρνούνται να απομονώσουν τη Μόσχα.
Εξοπλιστικά προγράμματα και πυρηνική απειλή
Οι χώρες που συνορεύουν με την Ουκρανία, όπως η Πολωνία και η Μολδαβία, αύξησαν τις αμυντικές τους δαπάνες, παίρνοντας μαθήματα από την Κριμαία και τη Γεωργία. Ο πόλεμος αποκάλυψε πόσο «κούφιες» ήταν οι υποθέσεις της Δύσης για τα αποθέματα πυρομαχικών, καθώς η κατανάλωση βλημάτων θυμίζει τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Παράλληλα, οι επανειλημμένες αναφορές του Πούτιν στο πυρηνικό οπλοστάσιο λειτούργησαν ως ασπίδα για τη διεξαγωγή συμβατικής επίθεσης με ατιμωρησία. Σύμφωνα με ανάλυση του Ινστιτούτου Επιστήμης και Διεθνούς Ασφάλειας, το ποσοστό επιτυχίας των οπλισμένων Shahed αυξήθηκε από 6% τον Ιανουάριο του ’25 σε 29% τον Δεκέμβριο, λόγω της έλλειψης δυτικών πυραύλων αεράμυνας.
Το μάθημα της Ευρώπης για αυτονομία
Η Ευρώπη συνειδητοποίησε ότι οι αμερικανικές εγγυήσεις δεν επαρκούν. Η Γερμανία εγκατέλειψε τον πασιφισμό δεκαετιών και επανεξοπλίστηκε, ενώ η Φινλανδία και η Σουηδία εντάχθηκαν στο ΝΑΤΟ. Παρά το γεγονός ότι ο Ντόναλντ Τραμπ και ο Ζελένσκι διαφώνησαν ανοιχτά στο παρελθόν και υπήρχε φόβος για διακοπή της στήριξης, η Orysia Lutsevych του Chatham House σημειώνει ότι οι ΗΠΑ συνεχίζουν να προμηθεύουν όπλα και πληροφορίες, αρνούμενες να αναγκάσουν το Κίεβο σε υποχωρήσεις.
Η ανθρωπιστική τραγωδία: Kholodomor
Στο πεδίο των υποδομών, η κατάσταση στην Ουκρανία είναι καταστροφική. Η συστηματική ρωσική εκστρατεία βομβαρδισμών, που περιγράφεται ως «Kholodomor» (θάνατος από το κρύο), άφησε πάνω από ένα εκατομμύριο Ουκρανούς χωρίς ρεύμα και νερό. Στο Κίεβο, 2.600 κτίρια είναι χωρίς θέρμανση, με τις εσωτερικές θερμοκρασίες να πέφτουν στους 5°C.
Παρά την εξάντληση, δεν υπάρχει επιθυμία υποταγής στη ρωσική κυριαρχία. Η ρωσική στρατηγική επιθέσεων κατά αμάχων έχει αποφέρει ελάχιστα στρατηγικά κέρδη, παρά τον ισχυρισμό του Πούτιν ότι οι δύο λαοί είναι «ένας λαός». Η διπλωματική παραπλάνηση της Ρωσίας, όπως οι ισχυρισμοί του Σεργκέι Λαβρόφ για συμφωνίες στο Άνκορατζ περί παράδοσης του Ντονέτσκ, αναδεικνύει την κακή απόδοση του ρωσικού στρατού, ο οποίος, σύμφωνα με το ΝΑΤΟ, θα χρειαζόταν τουλάχιστον 18 μήνες και 600.000 απώλειες για να καταλάβει την περιοχή.
πηγή
Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.
Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.
Δημοσίευση σχολίου