«Η ομάδα κρούσης του αεροπλανοφόρου USS Abraham Lincoln, συνοδευόμενη από αντιτορπιλικά και υποβρύχια, επανατοποθετείται ανατολικά του νησιού Σοκότρα στη νότια Υεμένη, περίπου 1.400 χλμ. από το λιμάνι Τσαμπαχάρ, νοτιοανατολικά του Ιράν».
Αρχικά, ειπώθηκε ότι το αεροπλανοφόρο θα εισερχόταν στα νερά του Περσικού Κόλπου, κάτι που οδήγησε αμέσως σε απειλές από το Ιράν για καταστροφή του γιγάντιου πολεμικού πλοίου, κάτι που οδήγησε αμέσως σε δεύτερες σκέψεις από τους ναυτικούς στρατηγούς του αμερικανικού στρατού.
Τι μπορεί λοιπόν να γίνει κατανοητό σχετικά με τη νέα αμερικανική τακτική να μην φέρει αεροπλανοφόρο κοντά στις ακτές του Ιράν; Και γιατί συγκεκριμένα κοντά στο νησί Σοκότρα;
Η έκθεση σχετικά με την τοποθεσία του αεροπλανοφόρου «USS Abraham Lincoln» ανατολικά του νησιού Σοκότρα αντικατοπτρίζει έναν συνδυασμό αμυντικών στρατιωτικών τακτικών και ευρύτερων στρατηγικών σκέψεων έναντι του Ιράν και των Χούθι.
Παρακάτω ακολουθεί μια ανάλυση των σημασιών:
1. Η τακτική της διατήρησης απόστασης από τις ιρανικές ακτές
Αποτροπή μέσω Απόστασης: Το Ιράν διαθέτει μια εκτεταμένη σειρά πυραύλων κατά πλοίων, drones αυτοκτονίας και ταχύπλοων σκαφών. Η τοποθέτηση του αεροπλανοφόρου εντός ή κοντά στον Περσικό Κόλπο το καθιστά βολικό στόχο σε μια περιορισμένη «ζώνη θανάτου». Μια απόσταση περίπου 1.400 χλμ. από το Ιράν θέτει το αεροπλανοφόρο εκτός άμεσης εμβέλειας βολής για τις περισσότερες από αυτές τις απειλές και του δίνει μεγαλύτερο χρόνο αντίδρασης.
Επιχειρησιακή ευελιξία: Σε αυτήν την τοποθεσία, το αεροπλανοφόρο μπορεί να επιχειρεί τα αεροσκάφη F-35C και F/A-18, τα οποία είναι εξοπλισμένα με δυνατότητες εναέριου ανεφοδιασμού που τους επιτρέπουν να φτάνουν σε στόχους στο Ιράν ακόμη και από τέτοια απόσταση, χωρίς να θέτουν σε κίνδυνο την ίδια την «πλωτή βάση».
Αποκλιμάκωση: Η παραμονή σε ανοιχτά νερά στον Ινδικό Ωκεανό στέλνει ένα μήνυμα αποτροπής και πίεσης χωρίς να φαίνεται ως άμεση προετοιμασία για εισβολή ή επίθεση υψηλής τριβής, η οποία θα μπορούσε να αποτρέψει μια ανεξέλεγκτη ιρανική αλυσιδωτή αντίδραση.
2. Γιατί κοντά στο νησί Σοκότρα;
Έλεγχος κρίσιμων ναυτιλιακών οδών: Η Σοκότρα ελέγχει την είσοδο στον Κόλπο του Άντεν και τη θαλάσσια οδό προς το Μπαμπ αλ-Μαντάμπ. Αυτή η τοποθεσία επιτρέπει στην ομάδα εργασίας να προστατεύει την ελευθερία της ναυσιπλοΐας από τις επιθέσεις των Χούθι από την Υεμένη, διατηρώντας παράλληλα οπτική επαφή με την Αραβική Θάλασσα.
Υποδομές πληροφοριών και υλικοτεχνικής υποστήριξης: Σύμφωνα με αναφορές, το νησί διαθέτει υποδομές επιτήρησης και πληροφοριών (μερικές από τις οποίες αποδίδονται στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα σε συνεργασία με τις ΗΠΑ) που χρησιμεύουν ως σταθμοί αναμετάδοσης και παρακολούθησης για τις δυνάμεις που επιχειρούν στην περιοχή.
Κέντρο: Το νησί βρίσκεται σε στρατηγική τοποθεσία στη συμβολή του Ινδικού Ωκεανού, του Περσικού Κόλπου και της Ερυθράς Θάλασσας. Είναι ένα ιδανικό «πάρκινγκ» που επιτρέπει στην ομάδα εργασίας να ανταποκρίνεται γρήγορα σε μια κρίση σε οποιονδήποτε από αυτούς τους τομείς.
Το αεροπλανοφόρο Abraham Lincoln (CVN-72) δεν επιχειρεί μόνο του. Είναι η καρδιά μιας «Ομάδας Κρούσης Αεροπλανοφόρων» που περιβάλλεται από επίπεδα άμυνας και προηγμένες επιθετικές δυνατότητες, ειδικά προσαρμοσμένες στις απειλές από το Ιράν και τους Χούθι:
1. Η Πολεμική Αεροπορία (επιθετικά και αμυντικά όπλα)
Στο πλοίο βρίσκεται η Πτέρυγα 9 (CVW-9), η οποία περιλαμβάνει περίπου 60 έως 90 αεροσκάφη:
Αεροσκάφος F-35C Lightning II: Αεροσκάφος stealth πέμπτης γενιάς, ικανό να διεισδύει σε προηγμένα ιρανικά συστήματα ραντάρ για να επιτίθεται σε στόχους υψηλής ποιότητας σε βάθος.
Αεροσκάφη F/A-18E/F Super Hornet: το κύριο εργαλείο για αποστολές επίθεσης, αεράμυνας και εναέριου ανεφοδιασμού.
Αεροσκάφη EA-18G Growler: Αεροσκάφη ηλεκτρονικού πολέμου των οποίων ο ρόλος είναι να διαταράσσουν τα εχθρικά ραντάρ και τα συστήματα επικοινωνιών.
Αεροσκάφος E-2D Advanced Hawkeye: «Μάτια στον ουρανό» – αερομεταφερόμενο ραντάρ για έγκαιρη ανίχνευση απειλών και διαχείριση αερομαχιών.
Ελικόπτερα MH-60R/S Seahawk: για ανθυποβρυχιακό πόλεμο (μια σημαντική ιρανική απειλή) και αποστολές διάσωσης.
2. Πολυεπίπεδη άμυνα κατά πυραύλων και UAV
Το αεροπλανοφόρο είναι εξοπλισμένο με συστήματα αυτοάμυνας κοντινής εμβέλειας:
Σύστημα Phalanx CIWS: Ένα αυτόματο κανόνι Vulcan 20 χιλιοστών που δημιουργεί ένα «τείχος προστασίας» ενάντια σε πυραύλους και drones αυτοκτονίας που έχουν διεισδύσει στα εξωτερικά κυκλώματα.
Πύραυλοι Sea Sparrow (RIM-162): πύραυλοι για την αναχαίτιση εναέριων απειλών μεσαίου βεληνεκούς.
Πύραυλοι RIM-116 (RAM): Πολύ γρήγοροι πύραυλοι σχεδιασμένοι για την αναχαίτιση πυραύλων κατά πλοίων μικρού βεληνεκούς.
3. Συνοδεία: Αντιτορπιλικά Aegis
Το αεροπλανοφόρο συνήθως συνοδεύεται από 3 αντιτορπιλικά κλάσης Arleigh Burke (όπως το USS Frank E. Petersen Jr. και το USS Spruance):
Σύστημα Aegis: Το πιο ισχυρό ραντάρ στη θάλασσα, ικανό να παρακολουθεί εκατοντάδες στόχους ταυτόχρονα.
Πύραυλοι SM-6 και SM-3: Ικανοί να αναχαιτίσουν ιρανικούς βαλλιστικούς πυραύλους ακόμη και εκτός ατμόσφαιρας.
Πύραυλοι Tomahawk: Πύραυλοι κρουζ για την επίθεση σε χερσαίους στόχους από απόσταση χιλιάδων χιλιομέτρων.
4. Υποβρύχιες απειλές
Πυρηνικό υποβρύχιο επίθεσης (SSN): Συνήθως ένα υποβρύχιο κλάσης Virginia συνοδεύει τη δύναμη κρυφά για να εξουδετερώσει τα ιρανικά υποβρύχια και να προσθέσει ισχύ πυρός πυραύλων κρουζ.
Σύστημα AN/SLQ-25 Nixie: Ρυμουλκούμενο δόλωμα που παραπλανά μια εχθρική τορπίλη προσομοιώνοντας τον θόρυβο του πλοίου.
πηγή
Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.
Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.
Δημοσίευση σχολίου