Προφανώς πρόκειται για μια εξέλιξη με χαρακτηριστικά «game changing». Δηλαδή, πρόκειται για ένα οπλικό σύστημα που δυνητικά αλλάζει τους κανόνες του παιχνιδιού. Εντάσσει βέβαια εντός βεληνεκούς, περιοχές που έχουν τις δικές τους γεωπολιτικές ισορροπίες. Η ανάδειξη της Τουρκίας σε μια δύναμη που κατέχει βαλλιστικούς πυραύλους με τέτοιο βεληνεκές και πιθανότατα, προσεχώς, εάν δεν εμποδιστεί πυρηνικό οπλοστάσιο, ανακατεύει βίαια την τράπουλα και θα φέρει σεισμικές ανακατατάξεις. Σε ισορροπίες και συμμαχίες…
Πρόκειται για μια εξέλιξη που αφορά και την Ελλάδα. Δεν είναι τυχαίο ότι χώρες όπως η Ινδία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα (ΗΑΕ), επιδιώκουν ενεργητικά να συσφίξουν τις σχέσεις με την Ελλάδα. Αντιστρόφως, η Τουρκία, αναπτύσσοντας δυνατότητες να πλήξουν σε τέτοιες αποστάσεις, καταφανώς επιδιώκει να αποκτήσει δυνατότητα επηρεασμού και τελικά «ρύθμισης» της συμπεριφοράς τέτοιων χωρών.
Κι όταν στην εξίσωση μπαίνει η Ινδία, η απειλή εξ αντικειμένου αφορά και το Ντιέγκο Γκαρσία που χρησιμοποιούν οι Αμερικανοί στο Ινδικό ωκεανό. Μαζί με την εύσχημη δυνατότητα άρνησης (plausible deniability) ότι υπήρξε ποτέ κάτι τέτοιο στο τουρκικό μυαλό. Αλίμονο. Κλασική θρασύδειλη πρακτική, αλλά αυτό είναι ήσσονος σημασίας. Για να μη βάλουμε στην εξίσωση και το στρατηγικής σημασίας εμπορικό-οικονομικό διάδρομο IMEC (India-Middle East-Europe Economic Corridor) που την παρακάμπτει. Είναι ανάθεμα για τον τουρκική γεωστρατηγικό οραματισμό, που θέλει την Τουρκία να καταστεί κόμβος κάθε είδους… διακίνησης από την Ανατολή. Προφανώς πέραν όσων ελέγχει ήδη, νόμιμων και παράνομων «αγαθών».
Κι αν αυτό ισχύει για την Ινδία και τα ΗΑΕ, πόσο περισσότερο ισχύει για το Ισραήλ που βρίσκεται στη γειτονιά. Όλως… τυχαίως, αμφότερες οι χώρες εμβαθύνουν διαρκώς τις σχέσεις τους, με ισραηλινή οπλική τεχνολογία. Σε μια ακόμα άτυπη «τριμερή» που εκτείνεται σε πολύ πιο μακρινές αποστάσεις με γεωγραφικούς όρους. Πάντα σε σύγκριση με τη λογική των τριμερών σχημάτων στην άμεση γεωπολιτική περιοχή Ελλάδας και Κύπρου, με Ισραήλ, Αίγυπτο και Ιορδανία.
Άρα, δε χρειάζεται ιδιαίτερη φιλοσοφία για να διακρίνει κανείς την ευθεία εμπλοκή (σ.σ. απειλή) της ελληνικής εθνικής ασφάλειας. Με τη διαφορά ότι ο Yildirimhan αφορά το μέλλον, με τους βαλλιστικούς πυραύλους της Τουρκίας να αυξάνουν σταδιακά το βεληνεκές και την επιχειρησιακή αξιοπιστία τους. Ο άμεσος γεωπολιτικός περίγυρος, με Ελλάδα και Ισραήλ σε περίοπτη θέση, «ρυθμίζεται» με τους Tayfun, των οποίων η ανάπτυξη βρίσκεται πολύ πιο μπροστά.
Το παιχνίδι τώρα ξεκινά…
Όσον αφορά τη… ρυθμιστική δυνατότητα τέτοιων πυραύλων είναι εξόχως ισχυρή. Παρόλο που διαφέρει από χώρα σε χώρα, αφού ρόλο παίζουν η στρατηγική κουλτούρα, η διάθεση αντίστασης και η στρατιωτική-τεχνολογική ισχύς. Ας αναλογιστεί κανείς το πως επιμερίζεται αυτό στις περιπτώσεις των προαναφερθέντων χωρών. Τα συμπεράσματα είναι διαφωτιστικά.
Σε μεταβατικές γεωπολιτικά περιόδους οι αναταράξεις είναι πολύ ισχυρές και οι φιλόδοξοι δρώντες παίζουν τα ρέστα τους, με στόχο η επόμενη ημέρα να τους βρει σε καλύτερη θέση. Να έχει αναγνωριστεί η γεωπολιτική βαρύτητα και ο ρόλος τους. Μέχρι να υπάρξει μια νέα ισορροπία, η οποία λίγο-πολύ θα γίνεται σεβαστή, για να μην ερεθιστούν τα αντανακλαστικά των μεγάλων δυνάμεων και επιχειρήσουν να αποκαταστήσουν τη «συμφωνηθείσα τάξη».
Προβολή ισχύος, λοιπόν, έναντι όλων. Προσδεθείτε. Και γρηγορείτε… Εντύπωση προκαλεί, καταληκτικά, η χθεσινοβραδινή εκπομπή του φίλου στρατιωτικού αναλυτή Ιωάννη Θεοδωράτου για το θέμα. Εκπλήσσει όσους δε γνωρίζουν, η ταχύτητα με την οποία αντιδρά στην εξέλιξη που είχε συμβεί πριν από λίγες ώρες.
Κι όμως, στις αρχές της προηγούμενης δεκαετίας και από τις σελίδες του περιοδικού «Στρατιωτική Ισορροπία και Γεωπολιτική» (προδρόμου του DP) είχε αρθρογραφήσει εκτεταμένα για τα πυραυλικά προγράμματα της Τουρκίας. Τότε, πολλοί μας έλεγαν ότι υπερβάλουμε. Ήταν η εποχή που όποιος δεν αγόραζε το κυρίαρχο αφήγημα, ήταν εθνικιστής και πολεμοκάπηλος. Βρε πώς αλλάζουν οι καιροί…
πηγή
Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.
Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.
Δημοσίευση σχολίου