Τα σχόλια του Ντμίτρι Πεσκόφ αμφισβητούν τον προηγούμενο ισχυρισμό του Τραμπ ότι ο Πούτιν ήταν ανοιχτός σε μια ειρηνευτική αποστολή υπό ευρωπαϊκή ηγεσία.
Ενώ ο Βλαντιμίρ Πούτιν δήλωσε ότι “νομίζει” πως η σύγκρουση με την Ουκρανία φτάνει στο τέλος της”, τα διεθνή μέσα τον αντιμετωπίζουν με έντονη επιφυλακτικότητα. Και εντάσσουν τη δήλωσή του αυτή περισσότερο σε ένα πλαίσιο πολιτικο-διπλωματικής πίεσης παρά ως ένδειξη άμεσου τέλους του πολέμου. Η βασική εικόνα που μεταδίδεται είναι ότι βρισκόμαστε ίσως σε μια φάση «διερευνητικής αποκλιμάκωσης», αλλά όχι ακόμη σε πραγματική ειρηνευτική συμφωνία.
Το Reuters σημειώνει ότι ο Πούτιν εμφανίστηκε για πρώτη φορά να μιλά τόσο ανοιχτά για «τέλος της σύγκρουσης», συνδέοντας τις δηλώσεις του με την προσωρινή τριήμερη εκεχειρία και την ανταλλαγή αιχμαλώτων που προωθεί η αμερικανική πλευρά. Ωστόσο, το ίδιο το Κρεμλίνο δηλώνει παράλληλα ότι «η ειρήνη παραμένει πολύ μακριά», αναγνωρίζοντας ότι τα βασικά ζητήματα παραμένουν άλυτα.
Οι Financial Times εστιάζουν κυρίως στο γεγονός ότι στις Βρυξέλλες και σε ευρωπαϊκές πρωτεύουσες εξετάζεται πλέον σοβαρά το ενδεχόμενο επανέναρξης επαφών με τη Μόσχα, καθώς υπάρχει αυξανόμενη ανησυχία ότι ο πόλεμος έχει εισέλθει σε φάση στρατηγικής κόπωσης χωρίς καθαρό νικητή.
Σκληρές «κόκκινες γραμμές»
Την ίδια ώρα, διεθνείς αναλυτές επισημαίνουν ότι οι ρωσικές δηλώσεις συνοδεύονται από πολύ σκληρές «κόκκινες γραμμές»: η Μόσχα εξακολουθεί να ζητά ουσιαστικά εδαφικές παραχωρήσεις στο Ντονμπάς, αναγνώριση των τετελεσμένων και αποκλεισμό δυτικών στρατιωτικών εγγυήσεων για την Ουκρανία. Αυτό εξηγεί γιατί το Κίεβο αντιμετωπίζει με καχυποψία τις ρωσικές αναφορές περί ειρήνης.
Το Bloomberg και άλλα διεθνή μέσα συνδέουν επίσης τη ρητορική Πούτιν με τρεις παράγοντες:την αυξανόμενη οικονομική πίεση στη ρωσική οικονομία,
τη φθορά του πολέμου στο εσωτερικό της Ρωσίας,
και την επιθυμία της Ουάσιγκτον να εμφανίσει μια διπλωματική επιτυχία πριν από τις αμερικανικές πολιτικές εξελίξεις.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον προκαλεί και η αναφορά του Πούτιν στον Γκερχαρντ Σρόντερ ως συνομιλητή που εμπιστεύεται, κάτι που γερμανικά μέσα ερμηνεύουν ως προσπάθεια επαναφοράς ενός διαύλου με τμήματα της παλιάς ευρωπαϊκής πολιτικής ελίτ που διατηρούσαν στενές σχέσεις με τη Μόσχα.
Η συνολική εικόνα που μεταδίδεται διεθνώς είναι ότι ίσως ανοίγει ένα «παράθυρο διαπραγμάτευσης», αλλά όχι ακόμη ένα αξιόπιστο παράθυρο ειρήνης.
Ενώ ο Βλαντιμίρ Πούτιν δήλωσε ότι “νομίζει” πως η σύγκρουση με την Ουκρανία φτάνει στο τέλος της”, τα διεθνή μέσα τον αντιμετωπίζουν με έντονη επιφυλακτικότητα. Και εντάσσουν τη δήλωσή του αυτή περισσότερο σε ένα πλαίσιο πολιτικο-διπλωματικής πίεσης παρά ως ένδειξη άμεσου τέλους του πολέμου. Η βασική εικόνα που μεταδίδεται είναι ότι βρισκόμαστε ίσως σε μια φάση «διερευνητικής αποκλιμάκωσης», αλλά όχι ακόμη σε πραγματική ειρηνευτική συμφωνία.
Το Reuters σημειώνει ότι ο Πούτιν εμφανίστηκε για πρώτη φορά να μιλά τόσο ανοιχτά για «τέλος της σύγκρουσης», συνδέοντας τις δηλώσεις του με την προσωρινή τριήμερη εκεχειρία και την ανταλλαγή αιχμαλώτων που προωθεί η αμερικανική πλευρά. Ωστόσο, το ίδιο το Κρεμλίνο δηλώνει παράλληλα ότι «η ειρήνη παραμένει πολύ μακριά», αναγνωρίζοντας ότι τα βασικά ζητήματα παραμένουν άλυτα.
Οι Financial Times εστιάζουν κυρίως στο γεγονός ότι στις Βρυξέλλες και σε ευρωπαϊκές πρωτεύουσες εξετάζεται πλέον σοβαρά το ενδεχόμενο επανέναρξης επαφών με τη Μόσχα, καθώς υπάρχει αυξανόμενη ανησυχία ότι ο πόλεμος έχει εισέλθει σε φάση στρατηγικής κόπωσης χωρίς καθαρό νικητή.
Σκληρές «κόκκινες γραμμές»
Την ίδια ώρα, διεθνείς αναλυτές επισημαίνουν ότι οι ρωσικές δηλώσεις συνοδεύονται από πολύ σκληρές «κόκκινες γραμμές»: η Μόσχα εξακολουθεί να ζητά ουσιαστικά εδαφικές παραχωρήσεις στο Ντονμπάς, αναγνώριση των τετελεσμένων και αποκλεισμό δυτικών στρατιωτικών εγγυήσεων για την Ουκρανία. Αυτό εξηγεί γιατί το Κίεβο αντιμετωπίζει με καχυποψία τις ρωσικές αναφορές περί ειρήνης.
Το Bloomberg και άλλα διεθνή μέσα συνδέουν επίσης τη ρητορική Πούτιν με τρεις παράγοντες:την αυξανόμενη οικονομική πίεση στη ρωσική οικονομία,
τη φθορά του πολέμου στο εσωτερικό της Ρωσίας,
και την επιθυμία της Ουάσιγκτον να εμφανίσει μια διπλωματική επιτυχία πριν από τις αμερικανικές πολιτικές εξελίξεις.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον προκαλεί και η αναφορά του Πούτιν στον Γκερχαρντ Σρόντερ ως συνομιλητή που εμπιστεύεται, κάτι που γερμανικά μέσα ερμηνεύουν ως προσπάθεια επαναφοράς ενός διαύλου με τμήματα της παλιάς ευρωπαϊκής πολιτικής ελίτ που διατηρούσαν στενές σχέσεις με τη Μόσχα.
Η συνολική εικόνα που μεταδίδεται διεθνώς είναι ότι ίσως ανοίγει ένα «παράθυρο διαπραγμάτευσης», αλλά όχι ακόμη ένα αξιόπιστο παράθυρο ειρήνης.
πηγή
Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.
Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.
Δημοσίευση σχολίου