Του Σωτήρη Σιδέρη
Η Γερμανία κατά κύριο λόγο, αλλά και άλλες χώρες , θέλουν να δώσουν ώθηση στην διεύρυνση της ΕΕ προωθώντας επί ελληνικής προεδρίας το δεύτερο εξάμηνο του 2027, την ενταξιακή πορεία των Δυτικών Βαλκανίων, την επίλυση της διένεξης Σερβίας -Κοσόβου και την αναγνώριση του Κοσσυφοπεδίου από την Αθήνα. Ταυτόχρονα όμως , αν και βρίσκεται σε προνομιακή θέση σε σχέση με τις άλλες υποψήφιες προς ένταξη χώρες, η Αλβανία είναι ανήσυχη, γιατί μπορεί μια άλλη ελληνική κυβέρνηση ή η διαμόρφωση αρνητικού κλίματος να επηρεάσει τις αποφάσεις για την ένταξή της, που υπολογίζεται τα επόμενα 3-5 χρόνια.
Γι αυτό, ο Έντι Ράμα και Αλβανοί αξιωματούχοι με δηλώσεις τους κάνουν λόγο για έναρξη συνομιλιών με την Ελλάδα, με στόχο την υπογραφή συνυποσχετικού και την παραπομπή στο Δικαστήριο της Χάγης, για την οριοθέτηση της ΑΟΖ μεταξύ των δύο χωρών και μάλιστα μέχρι το τέλος του έτους. ...
Είναι όμως ειλικρινής ο Αλβανός πρωθυπουργός; η απάντηση είναι όχι. Ο Ράμα, κάνει έναν ελιγμό και μάλιστα επικίνδυνο , γιατί θέλει απλά να παραπλανήσει την Αθήνα και άλλες ευρωπαικές χώρες και να πετύχει τον στόχο της ένταξης και ενώ οι δύο χώρες θα συζητούν στο διηνεκές, αν συζητούν, το συνυποσχετικό. Αλλά ταυτόχρονα, πλήθος ερωτηματικών προκαλεί και το ελληνικό ΥΠΕΞ.
Η Γερμανία κατά κύριο λόγο, αλλά και άλλες χώρες , θέλουν να δώσουν ώθηση στην διεύρυνση της ΕΕ προωθώντας επί ελληνικής προεδρίας το δεύτερο εξάμηνο του 2027, την ενταξιακή πορεία των Δυτικών Βαλκανίων, την επίλυση της διένεξης Σερβίας -Κοσόβου και την αναγνώριση του Κοσσυφοπεδίου από την Αθήνα. Ταυτόχρονα όμως , αν και βρίσκεται σε προνομιακή θέση σε σχέση με τις άλλες υποψήφιες προς ένταξη χώρες, η Αλβανία είναι ανήσυχη, γιατί μπορεί μια άλλη ελληνική κυβέρνηση ή η διαμόρφωση αρνητικού κλίματος να επηρεάσει τις αποφάσεις για την ένταξή της, που υπολογίζεται τα επόμενα 3-5 χρόνια.
Γι αυτό, ο Έντι Ράμα και Αλβανοί αξιωματούχοι με δηλώσεις τους κάνουν λόγο για έναρξη συνομιλιών με την Ελλάδα, με στόχο την υπογραφή συνυποσχετικού και την παραπομπή στο Δικαστήριο της Χάγης, για την οριοθέτηση της ΑΟΖ μεταξύ των δύο χωρών και μάλιστα μέχρι το τέλος του έτους. ...
Είναι όμως ειλικρινής ο Αλβανός πρωθυπουργός; η απάντηση είναι όχι. Ο Ράμα, κάνει έναν ελιγμό και μάλιστα επικίνδυνο , γιατί θέλει απλά να παραπλανήσει την Αθήνα και άλλες ευρωπαικές χώρες και να πετύχει τον στόχο της ένταξης και ενώ οι δύο χώρες θα συζητούν στο διηνεκές, αν συζητούν, το συνυποσχετικό. Αλλά ταυτόχρονα, πλήθος ερωτηματικών προκαλεί και το ελληνικό ΥΠΕΞ.
Τακτικισμοί Ράμα. Η Αθήνα χωρίς οδικό χάρτη
Η σχετική συζήτηση αναζωπυρώθηκε, κατά την πρόσφατη συνάντηση του Ράμα με τον Κυριάκο Μητσοτάκη στο Μέγαρο Μαξίμου. Ήδη έχουμε επισημάνει την αρνητική αντίδραση του ελληνικού ΥΠΕΞ στα περί Χάγης, το οποίο απάντησε ότι δεν υφίσταται τέτοια εξέλιξη αυτή την στιγμή και το κυριότερο: διοχέτευσε τον ισχυρισμό, ότι η Ελλάδα δεν είναι επισπεύδουσα για την οριοθέτηση της ΑΟΖ ή για τη Χάγη, καθώς έχει επεκτείνει τα χωρικά ύδατα στο Ιόνιο , οπότε και δεν επείγεται. Πρόκειται για μια αντίδραση που καμία σοβαρή χώρα στον κόσμο δεν θα την έκανε. Πέραν αυτού, πότε και πού ελήφθη τέτοια απόφαση; από πότε η Ελλάδα έχει παραιτηθεί από την πάγια θέση της, τουλάχιστον ως προς την Αλβανία; περίεργα , αλλά εξηγήσιμα ζητήματα εγείρονται..
Η συζήτηση όμως άνοιξε και ο Έντι Ράμα έχει σχέδιο, η Αθήνα αναζητείται... Επειδή η ΝΔ του Κυριάκου Μητσοτάκη ακύρωσε όλους τους όρους και τις προυποθέσεις που είχαν τεθεί, επί ΣΥΡΙΖΑ και αρχικά και από τον Κυριάκο Μητσοτάκη, ο Ράμα φοβάται ότι μια νέα προοδευτική ίσως κυβέρνηση, ακόμη και μια κυβέρνηση συνεργασίας χωρίς τον Μητσοτάκη πρωθυπουργό, θα επαναφέρει τους όρους. Και θα ζητήσει οριοθέτηση ή παραπομπή στη Χάγη, πριν η Αθήνα επικυρώσει την ένταξη της Αλβανίας στην ΕΕ. Φοβάται δηλαδή ότι η Αθήνα μπορεί να θέσει ως όρο την οριοθέτηση της ΑΟΖ πριν την ένταξη της Αλβανίας υπό την απειλή βέτο. Να υπενθυμίσουμε, ότι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ είχε θέσει ως όρο και πέτυχε την αλλαγή του συντάγματος της Βόρειας Μακεδονίας και μετά να ενταχθεί στην ΕΕ και το ΝΑΤΟ. Μια αντίστοιχη εξέλιξη φοβάται ο Ράμα και μετά από πολύχρονη αδράνεια , αδιαφορία και περιφρόνηση προς την Ελλάδα, αναλαμβάνει να θολώσει τα νερά μέσω συνομιλιών. Είναι μήπως “εταίρος” σε αυτή τη μπλόφα και το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών;…
Το “ανυποψίαστο” ΥΠΕΞ
Σήμερα η κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν θέτει κανέναν όρο, δεν έχει κανέναν οδικό χάρτη δεν έχει καν στοιχειώδες πολιτικό σχέδιο. Χαρακτηριστική της απόλυτης ακινησίας είναι η (μη) απάντηση της εκπροσώπου του ΥΠΕΞ Λένας Ζωχιού στον Σπύρο Σουρμελίδη στις 7 Μαίου.
Σ. ΣΟΥΡΜΕΛΙΔΗΣ: Επειδή η αλβανική ηγεσία με δύο διαφορετικούς τρόπους, χρονικά τουλάχιστον, αναφέρεται στο θέμα ΑΟΖ και προσφυγή στη Χάγη, πού βρισκόμαστε στο ζήτημα αυτό;
Λ. ΖΩΧΙΟΥ: Η συζήτηση με την αλβανική κυβέρνηση σχετικά με την παραπομπή του ζητήματος της οριοθέτησης έχει εκκινήσει προ ετών. Διακόπηκε μετά από την αρνητική απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου της Αλβανίας. Εφόσον λοιπόν ξεπεραστούν συγκεκριμένα προσκόμματα, παραμένει ως επιλογή. Όμως, για την ώρα, δεν προκύπτει ότι είμαστε κοντά σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο.
Σ. ΣΟΥΡΜΕΛΙΔΗΣ: Επειδή η Αλβανία και το Μαυροβούνιο εμφανίζονται να είναι και λίγο πιο ώριμες από τις υπόλοιπες χώρες σε ό,τι αφορά την ευρωπαϊκή τους πορεία, δεν είναι αυτό ένα επείγον θέμα, καθώς και το θέμα της ελληνικής μειονότητας;
Λ. ΖΩΧΙΟΥ: Υπάρχουν συγκεκριμένες προϋποθέσεις για την ένταξη κάθε εταίρου των Δυτικών Βαλκανίων στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Για την Αλβανία, οι προϋποθέσεις είναι ο σεβασμός της γηγενούς Ελληνικής Εθνικής Μειονότητας και θέματα που άπτονται του Κράτους Δικαίου και των σχέσεων καλής γειτονίας.
Γιατί μόνο αυτά; που πήγε η οριοθέτηση της ΑΟΖ; πέραν αυτού.
Πρώτον. Δεν διακόπηκαν οι συνομιλίες μετά την απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου της Αλβανίας. Οι συνομιλίες είχαν ολοκληρωθεί και το 2009 υπογράφηκε συμφωνία οριοθέτησης μεταξύ των δύο χωρών, αλλά η τότε αντιπολίτευση του Ράμα , υπό την πίεση της Τουρκίας με κραυγές περί προδοσίας κατά του Μπερίσα, ηγήθηκε του αγώνα κατά της συμφωνίας η οποία ακυρώθηκε τελικά από το Συνταγματικό Δικαστήριο. Η τότε κυβέρνηση Καραμανλή με την Ντόρα Μπακογιάννη στο ΥΠΕΞ, υποκύπτοντας στις πιέσεις των ΗΠΑ, δεν έφερε στη βουλή τη συμφωνία και την ψηφίσει , ώστε η Αθήνα να έχει ένα εργαλείο στα χέρια της.
Η εκπρόσωπος του ΥΠΕΞ λέει παραδοξότητες, πέραν του ότι η απάντησή της προδίδει την ανυπαρξία πολιτικού σχεδιασμού. Εφόσον, όπως λέει, τα προσκόμματα για την προσφυγή στη Χάγη είναι συγκεκριμένα γιατί δεν τα απαριθμεί;
Αυτή είναι η μία πλευρά. Γιατί το χειρότερο είναι ότι η εκπρόσωπος του ΥΠΕΞ δέχεται ερώτηση για τη Χάγη “που παραμένει ως επιλογή”, “Όμως, για την ώρα, δεν προκύπτει ότι είμαστε κοντά σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο”. Γιατί τι έχει συμβεί; συζητήσεις δεν υπάρχουν. Για διαπραγμάτευση ούτε λόγος. Αν παραμένει επιλογή και ο Ράμα μιλάει για Χάγη, γιατί το υπουργείο Εξωτεριών δεν ζητάει επίσημη έναρξη διαπραγματεύσεων; Άρα τι συμβαίνει;
Το περίπλοκο συνυποσχετικό, ο οδικός χάρτης και η ελληνική προεδρία
Σύμφωνα με διπλωματικές πηγές η Γερμανία, η Ιταλία , η Αυστρία και άλλες χώρες θέλουν να δώσουν μια πνοή στην ΕΕ που βρίσκεται υπό πολιτικές, οικονομικές και γεωπολιτικές πιέσεις και θέλουν να το πετύχουν μέσω μιας νέας πολιτικής διεύρυνσης, καθώς το πείραμα μιας γρήγορης ένταξης της Ουκρανίας δεν περπατά. Το Βερολίνο που έχει υποχωρήσει δραματικά στο διεθνές σκηνικό, επενδύει στη διεύρυνση με την ένταξη ή μια αναβαθμισμένη σχέση με τα δυτικά βαλκάνια. Δεν είναι όμως εύκολο θέμα γιατί καμία από τις χώρες της περιοχής δεν έχει εκπληρώσει τα βασικά κριτήρια για ένταξη, ενώ η Αλβανία ουσιαστικά στηρίζεται με πολιτικούς όρους και όχι με οικονομικά κριτήρια. Και αυτό είναι επίτευγμα του Έντι Ράμα που αγνόησε την Ελλάδα και έχει αποσπάσει την στήριξη της Ιταλίας, της Αυστρίας και της Γερμανίας , αλλά και άλλων χωρών.
Θεωρείται λοιπόν πολύ πιθανό, το δεύτερο εξάμηνο του επομένου έτους να δοθεί ώθηση με μια νέα διακήρυξη που θα ανανεώνει την διακήρυξη του 2003 που υπογράφηκε επί ελληνικής προεδρίας με τον Σημίτη πρωθυπουργό και θεωρείται ακόμη η σημαντικότερη εξέλιξη στις σχέσεις ΕΕ -δυτικών βαλκανίων
Ως προς το συνυποσχετικό, πρέπει να τονιστεί ότι μέχρι στιγμής δεν υφίσταται κανένας διάλογος μεταξύ Ελλάδας -Αλβανίας, ενώ οι όροι που είχαν τεθεί στα Τίρανα έχουν αποσυρθεί από τον Κυριάκο Μητσοτάκη, ο οποίος ακολουθεί προσωπική πολιτική έναντι της Αλβανίας, κάτι που έγινε εμφανές και στην υπόθεση Μπελέρη.
Το συνυποσχετικό είναι μια εξαιρετική δύσκολη και περίπλοκη διαδικασία που απαιτεί πολύ υψηλού επιπέδου επιστήμονες. Στην Ελλάδα μόνο οι καθηγητές Πέτρος Λιάκουρας και Χρήστος Ροζάκης μπορούν να στηρίξουν μια τέτοια διαπραγμάτευση. Αλλά για να υπάρξει αποτέλεσμα, απαιτείται μια στιβαρή κυβέρνηση που θα ξέρει τι στόχους θέτει, που θα συμβιβαστεί, που θα είναι άκαμπτη και που θα υποχωρήσει. Όλα αυτά τα στοιχεία δεν υφίστανται καν, γιατί δεν υπάρχει πολιτικός σχεδιασμός. Δεν πρέπει να διαφύγει επίσης το γεγονός η σημαντική επιρροή που ασκεί η Τουρκία στην Αλβανία και τον Έντι Ράμα προσωπικά. Είναι δεδομένο ότι η Άγκυρα δεν θέλει να υπάρξει προηγούμενο παραπομπής στη Χάγη.
Η κυβέρνηση ακολουθεί μια πολιτική χωρίς αρχές, χωρίς συζήτηση, χωρίς σχέδιο και η οποία θα αποβεί εις βάρος των εθνικών συμφερόντων, όσο ο πρωθυπουργός αρνείται να δει τις εξελίξεις και να δράσει αποφασιστικά προς την κατεύθυνση της οριοθέτησης ΑΟΖ με την Αλβανία. Ακολουθεί προσωπική πολιτική με τον Έντι Ράμα που κανείς δεν γνωρίζει, ίσως κάποιοι επιχειρηματίες. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, επί 7 χρόνια δεν κάνει απολύτως τίποτα και τώρα που φαίνεται ότι διαμορφώνεται νέο σκηνικό, δεν είναι έτοιμος για τίποτα.
πηγή
Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.
Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.
Δημοσίευση σχολίου