Ο Ισραηλινός αναλυτής Shay Gal αναφέρει ότι το Ισραήλ βλέπει τις κινήσεις της Τουρκίας ως ένα ενιαίο, διευρυνόμενο στρατηγικό σχέδιο
Ο Ισραηλινός ανώτερος σύμβουλος στρατηγικής Shay Gal θεωρεί το Αιγαίο όχι ως απλή ελληνοτουρκική διαφορά, αλλά ως μέρος μιας ευρύτερης στρατηγικής αρχιτεκτονικής ισχύος που παρακολουθείται στενά από το Ισραήλ.
Σύμφωνα με τον Shay Gal, από την Ιερουσαλήμ το Αιγαίο «αξιολογείται ως θέατρο πίεσης», όπου «τα μοτίβα κλιμάκωσης χαρτογραφούνται» και «τα όρια αντίδρασης δοκιμάζονται», με έμφαση όχι στο έδαφος αλλά στη σχέση μεταξύ δικαίου και ισχύος.
Η απόφαση της Τουρκίας να μην προσχωρήσει στη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS) θεωρείται από τον Shay Gal στρατηγική κίνηση και όχι διαδικαστική.
Σε ανάλυσή του στην Israel Hayom, ο Ισραηλινός ανώτερος σύμβουλος στρατηγικής και αναλυτής Shay Gal προσεγγίζει το Αιγαίο όχι ως μια διμερή ελληνοτουρκική διαφορά, αλλά ως τμήμα μιας ευρύτερης στρατηγικής αρχιτεκτονικής ισχύος που, όπως υποστηρίζει, παρακολουθείται στενά από το Ισραήλ.
«Από την Ιερουσαλήμ, το Αιγαίο δεν ταξινομείται ως διαφορά. Αξιολογείται ως θέατρο πίεσης. Τα μοτίβα κλιμάκωσης χαρτογραφούνται. Τα όρια αντίδρασης δοκιμάζονται. Αυτό που εμφανίζεται ως διαμάχη σε ένα νησί λειτουργεί ως πεδίο πρόβας. Το ζήτημα δεν είναι το έδαφος. Είναι αν το δίκαιο περιορίζει την ισχύ ή αν η βαθμονομημένη ισχύς ξαναγράφει το δίκαιο» σημειώνει ο Shay Gal.
Αναφερόμενος στην απόφαση της Τουρκίας να μην προσχωρήσει στη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS), σημειώνει ότι δεν επρόκειτο για διαδικαστική κίνηση, αλλά στρατηγική.
«Παραμένοντας εκτός του πλαισίου της Συνθήκης, ενώ ταυτόχρονα αμφισβητεί την ερμηνεία της, η Άγκυρα εξασφάλισε μέγιστη ευελιξία κινήσεων. Στο Αιγαίο, αυτό εκδηλώνεται ως προσπάθεια αποτροπής της Ελλάδας από την άσκηση ενός δικαιώματος που αναγνωρίζεται από την UNCLOS: την επέκταση των χωρικών υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια. Η δήλωση της τουρκικής Εθνοσυνέλευσης το 1995 ότι μια τέτοια κίνηση θα συνιστούσε casus belli παραμένει σε ισχύ. Ο διάλογος συνεχίζεται. Η απειλή πολέμου παραμένει. Αυτή η δυαδικότητα δεν είναι αντίφαση. Είναι σχεδιασμένη» σημειώνει.
Συνεχίζοντας ο Shay Gal αναφέρει ότι «η μέθοδος επαναλαμβάνεται. Εκδόσεις NAVTEX χωρίς ημερομηνία λήξης, που καλύπτουν αμφισβητούμενα ύδατα για απροσδιόριστη διάρκεια. Ερευνητικά σκάφη με συνοδεία. Χαρτογραφικές επικαλύψεις πάνω σε αναγνωρισμένες δικαιοδοσίες, συμπεριλαμβανομένων υποστηριζόμενων από το κράτος χαρτών θαλάσσιου χωροταξικού σχεδιασμού που αποδίδουν θαλάσσιες ζώνες πέραν των αναγνωρισμένων ορίων. Ενστάσεις κατατεθειμένες πριν από κυριαρχικές πράξεις. Κάθε κίνηση παρουσιάζεται ως τεχνική ή αμυντική. Συλλογικά, αναπροσαρμόζουν την κανονικότητα στη θάλασσα. Θαλάσσια πάρκα, οριοθετήσεις ΑΟΖ, υποθαλάσσια καλώδια και ερευνητικά τεμάχια νότια της Κρήτης και της Κύπρου παύουν να αποτελούν περιβαλλοντικές ή εμπορικές πρωτοβουλίες. Γίνονται σημεία πίεσης, που διαχειρίζονται περιπολικά σκάφη και ανακοινώσεις, ενταγμένες στο δόγμα της “Γαλάζιας Πατρίδας”».
«Η Κύπρος παραμένει το πιο ώριμο πεδίο δοκιμής. Η Άγκυρα απορρίπτει τις θαλάσσιες συμφωνίες της Δημοκρατίας της Κύπρου χωρίς τη συναίνεση των Τουρκοκυπρίων, αμφισβητεί δραστηριότητες γεώτρησης και αντιδρά δυναμικά σε αμυντικές προμήθειες στη Λευκωσία. Το νησί αντιμετωπίζεται όχι ως ένα εδραιωμένο ευρωπαϊκό κράτος, αλλά ως μια υπό όρους οντότητα της οποίας το καθεστώς διατηρείται μόνιμα υπό όρους. Η πίεση ασκείται κάτω από το κατώφλι ρήξης, βαθμονομημένη ώστε να διατηρεί την αβεβαιότητα. Η διατηρούμενη αβεβαιότητα είναι μοχλός πίεσης» γράφει.
πηγή
Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.
Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.
Δημοσίευση σχολίου