Το αποκαλυπτικό ρεπορτάζ που δημοσιεύει σήμερα η Washington Post φωτίζει το παρασκήνιο της απόφασης του Ντόναλντ Τραμπ για την αναστολή αμερικανικών αεροπορικών πληγμάτων κατά του Ιράν (ΣΣ: τις συνθήκες που οδήγησαν στην απόφαση αυτή σας είχε περιγράψει το economico, με συνεχείς αναλύσεις του, στις 15,16 και 17 Ιανουαρίου)
Το σκηνικό πριν την αναδίπλωση
Σύμφωνα με την εφημερίδα, το πρωί της Τετάρτης όλα τα «σήματα» έδειχναν κλιμάκωση:Το αντιτορπιλικό USS Roosevelt είχε εισέλθει στον Περσικό Κόλπο.
Σύμμαχοι των ΗΠΑ είχαν ενημερωθεί για πιθανή επίθεση.
Προσωπικό στη βάση al-Udeid στο Κατάρ είχε λάβει οδηγίες εκκένωσης.
Ο Τραμπ είχε απευθύνει δημόσιο μήνυμα στήριξης στους Ιρανούς διαδηλωτές («η βοήθεια έρχεται»).
Η αίσθηση, όπως καταγράφει η Washington Post, ήταν ότι η Ουάσινγκτον βρισκόταν ένα βήμα πριν από μια νέα επίδειξη ισχύος, ανάλογη –αλλά πολύ πιο ριψοκίνδυνη– από την επιχείρηση σύλληψης του Nicolás Maduro στη Βενεζουέλα.
Το σημείο καμπής
Η πρώτη ρωγμή στο σενάριο επίθεσης ήρθε όταν ο Steve Witkoff ενημέρωσε τον Τραμπ ότι η Τεχεράνη ακύρωσε τις προγραμματισμένες εκτελέσεις περίπου 800 κρατουμένων – πληροφορία που επιβεβαιώθηκε αργότερα από τις αμερικανικές υπηρεσίες πληροφοριών.
Από εκείνο το σημείο και μετά, σύμφωνα με 12 νυν και πρώην Αμερικανούς και περιφερειακούς αξιωματούχους, άρχισε μια ταχεία «ανάλυση κόστους–οφέλους». Το συμπέρασμα ήταν σαφές:ο κίνδυνος ανεξέλεγκτης αποσταθεροποίησης της Μέσης Ανατολής,
οι πιθανές οικονομικές αναταράξεις (ενέργεια, αγορές),
και η έκθεση περίπου 30.000 Αμερικανών στρατιωτών στην περιοχή
υπερέβαιναν τα πιθανά οφέλη μιας τιμωρητικής επίθεσης.
Το σκηνικό πριν την αναδίπλωση
Σύμφωνα με την εφημερίδα, το πρωί της Τετάρτης όλα τα «σήματα» έδειχναν κλιμάκωση:Το αντιτορπιλικό USS Roosevelt είχε εισέλθει στον Περσικό Κόλπο.
Σύμμαχοι των ΗΠΑ είχαν ενημερωθεί για πιθανή επίθεση.
Προσωπικό στη βάση al-Udeid στο Κατάρ είχε λάβει οδηγίες εκκένωσης.
Ο Τραμπ είχε απευθύνει δημόσιο μήνυμα στήριξης στους Ιρανούς διαδηλωτές («η βοήθεια έρχεται»).
Η αίσθηση, όπως καταγράφει η Washington Post, ήταν ότι η Ουάσινγκτον βρισκόταν ένα βήμα πριν από μια νέα επίδειξη ισχύος, ανάλογη –αλλά πολύ πιο ριψοκίνδυνη– από την επιχείρηση σύλληψης του Nicolás Maduro στη Βενεζουέλα.
Το σημείο καμπής
Η πρώτη ρωγμή στο σενάριο επίθεσης ήρθε όταν ο Steve Witkoff ενημέρωσε τον Τραμπ ότι η Τεχεράνη ακύρωσε τις προγραμματισμένες εκτελέσεις περίπου 800 κρατουμένων – πληροφορία που επιβεβαιώθηκε αργότερα από τις αμερικανικές υπηρεσίες πληροφοριών.
Από εκείνο το σημείο και μετά, σύμφωνα με 12 νυν και πρώην Αμερικανούς και περιφερειακούς αξιωματούχους, άρχισε μια ταχεία «ανάλυση κόστους–οφέλους». Το συμπέρασμα ήταν σαφές:ο κίνδυνος ανεξέλεγκτης αποσταθεροποίησης της Μέσης Ανατολής,
οι πιθανές οικονομικές αναταράξεις (ενέργεια, αγορές),
και η έκθεση περίπου 30.000 Αμερικανών στρατιωτών στην περιοχή
υπερέβαιναν τα πιθανά οφέλη μιας τιμωρητικής επίθεσης.
Τα στρατόπεδα στον Λευκό Οίκο
Το ρεπορτάζ χαρτογραφεί καθαρά τις εσωτερικές γραμμές:Ο JD Vance αρχικά τάχθηκε υπέρ πλήγματος, επικαλούμενος την ανάγκη επιβολής της «κόκκινης γραμμής» Τραμπ.
Ο διευθυντής της CIA John Ratcliffe πίεσε σκληρά, προβάλλοντας βίντεο καταστολής διαδηλωτών.
Αντίθετα, ο Witkoff και η προσωπάρχης Susie Wiles ζήτησαν αυτοσυγκράτηση.
Ο υπουργός Οικονομικών Scott Bessent υποστήριξε ότι οι κυρώσεις πρέπει να «δουλέψουν».
Η τελική κρίση του Τραμπ, όπως αποτυπώνεται στο δημοσίευμα, ήταν ότι καμία στρατιωτική επιλογή δεν εγγυόταν αποφασιστικό αποτέλεσμα ή αλλαγή καθεστώτος.
Η διπλωματία των Αράβων και το Ισραήλ
Καθοριστικό ρόλο έπαιξαν οι παρεμβάσεις αραβικών κρατών: Σαουδική Αραβία, Κατάρ, Ομάν, ΗΑΕ και Αίγυπτος προειδοποίησαν για ευρύτερη αστάθεια. Υπήρξε, μάλιστα, άμεση επικοινωνία του Mohammed bin Salman με τον Τραμπ.
Παράλληλα, σύμφωνα με τη Washington Post, ακόμη και το Ισραήλ εμφανίστηκε επιφυλακτικό: ο Benjamin Netanyahu φέρεται να ζήτησε καθυστέρηση, λόγω ανεπαρκούς προετοιμασίας άμυνας χωρίς ισχυρή αμερικανική ναυτική παρουσία.
Τι προσθέτει σήμερα ο διεθνής ΤύποςReuters: επιβεβαιώνει ότι η στρατιωτική ετοιμότητα των ΗΠΑ παραμένει σε υψηλό επίπεδο, με την Κεντρική Διοίκηση (CENTCOM) σε καθεστώς 24ωρης ενισχυμένης στελέχωσης για εβδομάδες.
Financial Times: τονίζει τον φόβο των αγορών ενέργειας για νέο «premium πολέμου» στο πετρέλαιο, εάν υπάρξει έστω περιορισμένο πλήγμα.
Politico: επισημαίνει ότι ο Τραμπ κερδίζει χρόνο μέχρι να φτάσει πλήρως στην περιοχή το αεροπλανοφόρο USS Abraham Lincoln, διατηρώντας όλες τις επιλογές ανοιχτές.
Al Jazeera: μεταφέρει τις ανησυχίες του Κόλπου ότι μια νέα σύγκρουση θα μπορούσε να προκαλέσει ασύμμετρη ιρανική αντίδραση μέσω πληρεξουσίων (Χεζμπολάχ, πολιτοφυλακές).
Σύμφωνα με τους αναλυτές αυτών των μέσων, η απόφαση Τραμπ δεν ήταν στροφή ειρήνης, αλλά αποτέλεσμα ψυχρής αποτίμησης ρίσκου. Το παράθυρο στρατιωτικής δράσης παραμένει ανοιχτό, όμως η διπλωματία –και ο φόβος ανεξέλεγκτης κλιμάκωσης– κέρδισαν, προς το παρόν, χρόνο. Το επίπεδο απειλής δεν έχει υποχωρήσει, απλώς μετατέθηκε.
πηγή
Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.
Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.
Δημοσίευση σχολίου