Η διεθνής πολιτική σκηνή και οι παγκόσμιες αγορές ενέργειας βρίσκονται αντιμέτωπες με ένα φαινόμενο που πολλοί αναλυτές χαρακτηρίζουν πλέον ως τη «μεγάλη μπλόφα» της δεκαετίας. Ο Ντόναλντ Τραμπ, σε μια επίδειξη απόλυτου πολιτικού κυνισμού, φαίνεται να χρησιμοποιεί την ένταση του πολέμου με το Ιράν όχι ως ένα καθαρά στρατηγικό ζήτημα εθνικής ασφάλειας, αλλά ως έναν μοχλό πίεσης για τον έλεγχο των τιμών του πετρελαίου και τη διασφάλιση της επανεκλογής του.
Το μοτίβο του Σαββατοκύριακου
Οι επενδυτές στη Wall Street και οι traders ενέργειας στο Λονδίνο έχουν πλέον αποκωδικοποιήσει το «παιχνίδι» του Λευκού Οίκου. Το μοτίβο είναι σχεδόν μαθηματικά επαναλαμβανόμενο: Κάθε Παρασκευή βράδυ ή Σάββατο, όταν οι αγορές πετρελαίου παγκοσμίως είναι κλειστές, ο Τραμπ εξαπολύει τις πιο ακραίες απειλές του. Μέσα από το Truth Social, κάνει λόγο για «ισοπέδωση» των ιρανικών υποδομών και «εξάλειψη» του τρομοκρατικού καθεστώτος.
Ωστόσο, μόλις ξημερώσει Δευτέρα και οι οθόνες των χρηματιστηρίων αρχίσουν να «κοκκινίζουν» από την άνοδο του αργού πετρελαίου, ο τόνος αλλάζει άρδην. Ο ίδιος άνθρωπος που υποσχόταν φωτιά και σίδερο, αρχίζει να αφήνει αιχμές για «εξαιρετική πρόοδο στις διαπραγματεύσεις» και «πιθανή ειρήνη σύντομα». Αυτή η ρητορική «ασανσέρ» δεν είναι τυχαία· είναι μια ενορχηστρωμένη προσπάθεια να τρομοκρατηθεί ο γεωπολιτικός αντίπαλος χωρίς όμως να προκληθεί οικονομική ασφυξία στον Αμερικανό καταναλωτή.
Ο τρόμος των 4 Δολαρίων
Στο επίκεντρο αυτής της στρατηγικής βρίσκεται ένας αριθμός-φάντασμα: τα 4 δολάρια ανά γαλόνι βενζίνης. Για τον Ντόναλντ Τραμπ, η τιμή στην αντλία δεν είναι απλώς ένας οικονομικός δείκτης, αλλά ο απόλυτος «πολιτικός δολοφόνος». Με τις ενδιάμεσες εκλογές να πλησιάζουν, ο Λευκός Οίκος γνωρίζει καλά ότι ο Αμερικανός ψηφοφόρος μπορεί να συγχωρήσει έναν πόλεμο, αλλά σπάνια συγχωρεί την αδυναμία να γεμίσει το ρεζερβουάρ του.
«Είναι σαφές ότι ο Τραμπ φοβάται τις υψηλές τιμές», εξηγεί ο Jorge Montepeque, κορυφαίος αναλυτής της Onyx Capital Group. «Από τη μία πλευρά είναι ο εγωισμός του, η ανάγκη να φαίνεται ως ο ισχυρός άνδρας που δεν χάνει. Από την άλλη, είναι η ψυχρή λογική της κάλπης. Όταν το πετρέλαιο πλησιάζει τα 100 δολάρια το βαρέλι, ο εγωισμός υποχωρεί μπροστά στον τρόμο της ήττας».
Η χειραγώγηση των ομολόγων
Η κατάσταση έχει γίνει τόσο προβλέψιμη που μεγάλοι τραπεζικοί κολοσσοί, όπως η Deutsche Bank, έχουν αναπτύξει ειδικούς «δείκτες πίεσης». Αυτά τα εργαλεία παρακολουθούν τέσσερις μεταβλητές: τη δημοτικότητα του Τραμπ, τις προσδοκίες για τον πληθωρισμό, την πορεία του S&P 500 και τις αποδόσεις των ομολόγων.
Ιδιαίτερα στο θέμα των ομολόγων, η ευαισθησία του Προέδρου έχει χτυπήσει «κόκκινο». Καθώς το κόστος δανεισμού των ΗΠΑ ανεβαίνει λόγω του ακριβού πετρελαίου, η κυβέρνηση δείχνει σημάδια έντονου εκνευρισμού. Μόλις το δεκαετές ομόλογο πλησιάσει το 4,5%, η Ουάσινγκτον ενεργοποιεί τη «μηχανή της αποκλιμάκωσης», φοβούμενη ότι μια κατάρρευση των ομολόγων θα παρέσυρε μαζί της ολόκληρη την αμερικανική οικονομία.
Παρά τις διαβεβαιώσεις του εκπροσώπου του Λευκού Οίκου, Taylor Rogers, ότι ο Πρόεδρος ενεργεί με πλήρη διαφάνεια για την εξάλειψη της ιρανικής απειλής, οι επαγγελματίες των αγορών παραμένουν δύσπιστοι. Η «λεκτική χειραγώγηση» (jawboning) έχει φτάσει σε τέτοια επίπεδα που πολλοί traders επιλέγουν πλέον την αποχή.
«Δεν μπορείς να ποντάρεις εναντίον του πετρελαίου γιατί ο πόλεμος μπορεί να κλιμακωθεί σε δευτερόλεπτα, αλλά δεν μπορείς και να αγοράσεις, γιατί ένα post στο Truth Social μπορεί να γκρεμίσει την τιμή κατά 10 δολάρια μέσα σε μια ώρα», δηλώνει στέλεχος μεγάλου hedge fund. Η αβεβαιότητα αυτή έχει δημιουργήσει μια παράδοξη ισορροπία τρόμου, όπου η φυσική έλλειψη πετρελαίου παραμονεύει, αλλά η τιμή συγκρατείται τεχνητά από τις προεδρικές παρεμβάσεις.
πηγή
Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.
Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.
Δημοσίευση σχολίου