Του Σωτήρη Σιδέρη
Αρχίζουν και ξεφεύγουν από κάθε δημοκρατικό πλαίσιο. Για τον Πλεύρη το δίλημμα -παραλήρημα, που υιοθέτησε όλη η κυβέρνηση, είναι “με το Λιμενικό ή με τους διακινητές”. Για την Μαρία Καρυστιανού το πρόβλημα είναι το κράτος που “δεν διαθέτει όσα πρέπει και δεν πράττει όσα μπορεί, για την αποτροπή των παράνομων εισβολών...”. Προφανώς οι καθοδηγητές της, δεν της είπαν ότι είναι παγκοσμίως νόμιμο το δικαίωμα του ασύλου και διέπεται από πλήθος νόμων και συμβάσεων, ευρωπαικών και ελληνικών. Ο πόνος της μάνας που έχασε το παιδί της στο Αιγαίο ή τη Μεσόγειο δεν μετράει όσο ο δικός της πόνος; ας απαντήσει η ίδια.
Όσοι χειραγωγούν την Καρυστιανού πιστεύουν μήπως ότι μπορεί να ηγηθεί μιας “σοβαρής Χρυσής Αυγής”; που είναι ο πόθος των Ελλήνων ακροδεξιών; σύντομα θα φανεί και ίσως σύντομα να υπάρξουν εξελίξεις.
Και μέσα στην αναμπουμπούλα, ο Ανδρέας Δρυμιώτης ξαναχτύπησε, σε ρόλο στρατοδίκη της χούντας. Είναι ανθέλληνες ή δεν είναι καν Έλληνες, όσοι κρίνουν το Λιμενικό, όσοι είναι Αριστεροί. Ως Κύπριος όμως ο Δρυμιώτης οφείλει να γνωρίζει ότι, την Κύπρο, δεν την πρόδωσαν οι Αριστεροί, αλλά οι χουντικοί στους οποίους μοιάζει. ... Το δικαίωμά του στο μίσος άλλωστε το στηρίζει ο ίδιος ο πρωθυπουργός και τα ΜΜΕ…
Ακροδεξιά λαίλαπα
Η ακροδεξιά έχει ήδη διαβρώσει τον πολιτικό λόγο , την τακτική και το κυρίαρχο αφήγημα της ΝΔ. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης επιδίωξε από το 2018, από την Συμφωνία των Πρεσπών να ενσωματώσει την ακροδεξιά στη ΝΔ. Τα κατάφερε, αλλά τελικά η ακροδεξιά ελέγχει πλέον την πολιτική του και όχι η παραδοσιακή ΝΔ που δεν υπάρχει πια. Το πλήγμα που έχει δεχθεί η ΝΔ είναι αντίστοιχης αξίας με το πλήγμα που δέχθηκαν οι Ρεμπουμπλικάνοι από την αμερικανική ακροδεξιά με επικεφαλής των Τραμπ. Και τώρα οδεύει προς την πλήρη μετάλλαξή της που θα γίνει πιο ορατή ενόψει των εκλογών.
Ήδη είναι μια πραγματικότητα ότι στην Ελλάδα του Κυριάκου Μητσοτάκη , οι έρευνες, τα επιστημονικά πορίσματα δεν έχουν ιδιαίτερη αξία. Το δίκιο, το σωστό , το λάθος ή το έγκλημα είναι δουλειά του Μεγάρου Μαξίμου και των ακροδεξιών “μισθοφόρων” τους, τα ΜΜΕ και διάφοροι αχαλίνωτοι φασίστες που όχι μόνο προβάλλονται ιδιαίτερα από τηλεοπτικούς σταθμούς, αλλά προσπαθούν να αλλάξουν όλο το αφήγημα της μεταπολίτευσης.
Κατά την μεταπολίτευση οι ιδεολογικές διαφορές , οι οξύτητες και οι αντιπαραθέσεις είχαν ένα όριο. Ότι δεν έπρεπε κανείς να ξύνει πληγές του εμφυλίου, ότι η δημοκρατία ήταν υπεράνω όλων. Και αυτό το αφήγημα αφού διαβρώθηκε πολιτικά και ιδεολογικά από τη σύμφυση ΝΔ -ακροδεξιών , τώρα περνά στην επόμενη φάση , στον δρόμο δηλαδή που ανοίγει ο νοσηρός Ανδρέας Δρυμιώτης και διαδίδεται από τους Πλεύρη , Γεωργιάδη , πέραν της ΝΔ τον Βελόπουλο, την Λατινοπούλου και τα υπολείμματα της Χρυσής Αυγής, τη Νίκη και τους Σπαρτιάτες. Η κανονικοποίηση του ακροδεξιού λόγου περνά μέσα από την καθόλου ευκαταφρόνητη προβολή τους από τα ΜΜΕ και την άρνηση του συστήματος Μητσοτάκη να αντιπαρατεθεί μαζί τους.
Οι Αριστεροί, είναι ανθέλληνες ή δεν είναι καν Έλληνες. Όποιος δεν είναι με το Λιμενικό και θέλει έρευνα για τους 15 νεκρούς δεν μπορεί να λέγεται Έλληνας. Το έλεγε ο Δρυμιώτης στον εμβρόντητο Κώστα Ζαχαριάδη του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος παρά την αντίδρασή του, δεν κατάφερε να του βάλει φρένο. Τα ΜΜΕ όμως με την διαρκή παρουσία του Δρυμιώτη κανονικοποιούν τον φασιστικό και διχαστικό λόγο του. Και το κάνουν συνειδητά...
Η δημοκρατία δέχεται επίθεση κατά μέτωπο. Με επικεφαλής τον Κυριάκο Μητσοτάκη εξαπολύεται ένας ωμός ιδεολογικός αγώνας με ορολογία εμφυλίου πολέμου κατά της Αριστεράς και κάθε προοδευτικού πολιτικού . Το διεθνές κλίμα που διαμορφώνεται από την πολιτική Τραμπ, ευνοεί την εμφάνιση όλων αυτών των μισαλλόδοξων που βρίσκουν πολύ χρόνο στα ΜΜΕ, να προκαλούν και να διχάζουν και αρχίζουν να γίνονται αχαλίνωτοι και επικίνδυνοι.
Η νέα Χρυσή Αυγή
Είναι δύσκολο να παρακολουθήσει κάποιος την ραγδαία μεταμόρφωση της Μαρίας Καρυστιανού. Ο αγώνας της να τιμωρηθούν οι ένοχοι της τραγωδίας των Τεμπών, φαντάζει ανάμνηση, την οποία η ίδια να τσαλακώνει. Ο νέος λόγος της προκαλεί από αμηχανία μέχρι οργή. Ιδιαίτερα οι δηλώσεις της παραπέμπουν όχι απλά σε ακροδεξιό λαικισμό, αλλά σε σκοτεινές εποχές. Όπως και οι απόψεις της για τις αμβλώσεις, για το μεταναστευτικό και για την εξωτερική πολιτική . Και ακόμη δεν έχει κάνει κόμμα...
Η Μαρία Καρυστιανού φαίνεται ότι χειραγωγείται από παράγοντες της εκκλησίας και της ακροδεξιάς. Η προσπάθεια κάποιων κύκλων να ιδρυθεί “μια σοβαρή Χρυσή Αυγή” και ένας καλύτερος Κασιδιάρης, δικαιώνεται με την ώθηση που δίνουν στην Μαρία Καρυστιανού; ίσως.
Όμως δεν είναι μόνο η Καρυστιανού. Ένα ολόκληρο τάγμα ακροδεξιών που κερδίζει έδαφος και μέσα στην κυβέρνηση, από τον Πλεύρη , τον Γεωργιάδη, τον εξαφανισμένο Βορίδη που θα εμφανιστεί μόλις οι συνθήκες του ΟΠΕΚΕΠΕ το επιτρέψουν, τον Σαμαρά , βουλευτές της ΝΔ και παράγοντες της Νίκης, των Σπαρτιατών και της εκκλησίας , μιλούν με την ίδια γλώσσα και διακατέχονται από την ίδια νοοτροπία. Αν η Μαρία Καρυστιανού μπορεί να συσπειρώσει διάσπαρτες δυνάμεις από τη ΝΔ μέχρι τη φασιστική Χρυσή Αυγή, θα δείξει σύντομα. Η αντίδραση της Αριστεράς αργεί..
Μέτωπο Δεξιάς -Ακροδεξιάς κατά Αριστεράς
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει την απόλυτη εξουσία εντός της ΝΔ, αλλά δεν είναι ο ιδεολογικός ηγέτης της. Σύρεται πλέον από το κλίμα τραμπισμού που κυριαρχεί. Η τάση αυτή, ενισχύεται συνεχώς και προσπαθεί να ομογενοποιήσει την ιδεολογικά κατακερματισμένη δεξιά -ακροδεξιά. Γιατί τώρα, τάσεις και ομάδες μπορεί να έχουν διαφορετικούς στόχους, αλλά έχουν τον ίδιο παρανομαστή. Το μίσος για την Αριστερά που φέρνει νέο διχασμό, πρωτοφανή στην μεταπολίτευση. Η κυριαρχία της ακροδεξιάς ρητορικής αρχίζει να γίνεται εμφανής. Ο Μητσοτάκης θα κινηθεί πιο δεξιά με στόχο να αποδυναμώσει ή να ενσωματώσει τμήματα της ακροδεξιάς μέχρι ένα τμήμα του ΠΑΣΟΚ. Ο Μητσοτάκης είναι καιροσκόπος. Αν αποφασίσει να πάει και με το διάβολο για να κάνει κυβέρνηση ή θα αποστασιοποιηθεί ή θα υπάρξει αλλαγή ηγεσίας της ΝΔ θα διαφανεί τους επόμενους μήνες. .
Η ρευστότητα αφορά εννοείται και την Αριστερά. Από το ΠΑΣΟΚ μέχρι το ΣΥΡΙΖΑ, τη Νέα Αριστερά ,και τον Αλέξη Τσίπρα και εκ των πραγμάτων, διευκολύνει τα σχέδια της ακροδεξιάς. Ωστόσο για τη ΝΔ, η μεγάλη απειλή είναι η Αριστερά και το ενδεχόμενο συνένωσής της ενόψει των εκλογών. Η διακυβέρνηση της χώρας τα τελευταία χρόνια δημιούργησε ένα παράλληλο κράτος συμφερόντων που διαπλέκεται με πυλώνες της δικαιοσύνης, τους θεσμούς και το πελατειακό σύστημα και είναι πανίσχυρο.
Αυτό το καθεστώς που στηρίζεται και από τους ολιγάρχες και από άλλα ισχυρά οικονομικά συμφέροντα , θα δώσει σκληρή μάχη για να υπερασπιστούν τα “κεκτημένα” τους. Όλοι αυτοί, όχι μόνο ανέχονται , αλλά “σπρώχνουν” τον αχαλίνωτο και με νοοτροπία Χίτη Ανδρέα Δρυμιώτη στα ΜΜΕ για να κάνει τα εμετικά σχόλιά του.
Πέρα από τα προβλήματα και τις διαφορές, είναι αναγκαίο το μέτωπο κατά του νεοφασισμού που αναδύεται ως σοβαρή απειλή για την δημοκρατία , την κοινωνική ειρήνη και το μέλλον της χώρας.
Είτε με τον Τσίπρα, είτε χωρίς αυτόν, η στιγμή είναι αυτή...
Αρχίζουν και ξεφεύγουν από κάθε δημοκρατικό πλαίσιο. Για τον Πλεύρη το δίλημμα -παραλήρημα, που υιοθέτησε όλη η κυβέρνηση, είναι “με το Λιμενικό ή με τους διακινητές”. Για την Μαρία Καρυστιανού το πρόβλημα είναι το κράτος που “δεν διαθέτει όσα πρέπει και δεν πράττει όσα μπορεί, για την αποτροπή των παράνομων εισβολών...”. Προφανώς οι καθοδηγητές της, δεν της είπαν ότι είναι παγκοσμίως νόμιμο το δικαίωμα του ασύλου και διέπεται από πλήθος νόμων και συμβάσεων, ευρωπαικών και ελληνικών. Ο πόνος της μάνας που έχασε το παιδί της στο Αιγαίο ή τη Μεσόγειο δεν μετράει όσο ο δικός της πόνος; ας απαντήσει η ίδια.
Όσοι χειραγωγούν την Καρυστιανού πιστεύουν μήπως ότι μπορεί να ηγηθεί μιας “σοβαρής Χρυσής Αυγής”; που είναι ο πόθος των Ελλήνων ακροδεξιών; σύντομα θα φανεί και ίσως σύντομα να υπάρξουν εξελίξεις.
Και μέσα στην αναμπουμπούλα, ο Ανδρέας Δρυμιώτης ξαναχτύπησε, σε ρόλο στρατοδίκη της χούντας. Είναι ανθέλληνες ή δεν είναι καν Έλληνες, όσοι κρίνουν το Λιμενικό, όσοι είναι Αριστεροί. Ως Κύπριος όμως ο Δρυμιώτης οφείλει να γνωρίζει ότι, την Κύπρο, δεν την πρόδωσαν οι Αριστεροί, αλλά οι χουντικοί στους οποίους μοιάζει. ... Το δικαίωμά του στο μίσος άλλωστε το στηρίζει ο ίδιος ο πρωθυπουργός και τα ΜΜΕ…
Ακροδεξιά λαίλαπα
Η ακροδεξιά έχει ήδη διαβρώσει τον πολιτικό λόγο , την τακτική και το κυρίαρχο αφήγημα της ΝΔ. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης επιδίωξε από το 2018, από την Συμφωνία των Πρεσπών να ενσωματώσει την ακροδεξιά στη ΝΔ. Τα κατάφερε, αλλά τελικά η ακροδεξιά ελέγχει πλέον την πολιτική του και όχι η παραδοσιακή ΝΔ που δεν υπάρχει πια. Το πλήγμα που έχει δεχθεί η ΝΔ είναι αντίστοιχης αξίας με το πλήγμα που δέχθηκαν οι Ρεμπουμπλικάνοι από την αμερικανική ακροδεξιά με επικεφαλής των Τραμπ. Και τώρα οδεύει προς την πλήρη μετάλλαξή της που θα γίνει πιο ορατή ενόψει των εκλογών.
Ήδη είναι μια πραγματικότητα ότι στην Ελλάδα του Κυριάκου Μητσοτάκη , οι έρευνες, τα επιστημονικά πορίσματα δεν έχουν ιδιαίτερη αξία. Το δίκιο, το σωστό , το λάθος ή το έγκλημα είναι δουλειά του Μεγάρου Μαξίμου και των ακροδεξιών “μισθοφόρων” τους, τα ΜΜΕ και διάφοροι αχαλίνωτοι φασίστες που όχι μόνο προβάλλονται ιδιαίτερα από τηλεοπτικούς σταθμούς, αλλά προσπαθούν να αλλάξουν όλο το αφήγημα της μεταπολίτευσης.
Κατά την μεταπολίτευση οι ιδεολογικές διαφορές , οι οξύτητες και οι αντιπαραθέσεις είχαν ένα όριο. Ότι δεν έπρεπε κανείς να ξύνει πληγές του εμφυλίου, ότι η δημοκρατία ήταν υπεράνω όλων. Και αυτό το αφήγημα αφού διαβρώθηκε πολιτικά και ιδεολογικά από τη σύμφυση ΝΔ -ακροδεξιών , τώρα περνά στην επόμενη φάση , στον δρόμο δηλαδή που ανοίγει ο νοσηρός Ανδρέας Δρυμιώτης και διαδίδεται από τους Πλεύρη , Γεωργιάδη , πέραν της ΝΔ τον Βελόπουλο, την Λατινοπούλου και τα υπολείμματα της Χρυσής Αυγής, τη Νίκη και τους Σπαρτιάτες. Η κανονικοποίηση του ακροδεξιού λόγου περνά μέσα από την καθόλου ευκαταφρόνητη προβολή τους από τα ΜΜΕ και την άρνηση του συστήματος Μητσοτάκη να αντιπαρατεθεί μαζί τους.
Οι Αριστεροί, είναι ανθέλληνες ή δεν είναι καν Έλληνες. Όποιος δεν είναι με το Λιμενικό και θέλει έρευνα για τους 15 νεκρούς δεν μπορεί να λέγεται Έλληνας. Το έλεγε ο Δρυμιώτης στον εμβρόντητο Κώστα Ζαχαριάδη του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος παρά την αντίδρασή του, δεν κατάφερε να του βάλει φρένο. Τα ΜΜΕ όμως με την διαρκή παρουσία του Δρυμιώτη κανονικοποιούν τον φασιστικό και διχαστικό λόγο του. Και το κάνουν συνειδητά...
Η δημοκρατία δέχεται επίθεση κατά μέτωπο. Με επικεφαλής τον Κυριάκο Μητσοτάκη εξαπολύεται ένας ωμός ιδεολογικός αγώνας με ορολογία εμφυλίου πολέμου κατά της Αριστεράς και κάθε προοδευτικού πολιτικού . Το διεθνές κλίμα που διαμορφώνεται από την πολιτική Τραμπ, ευνοεί την εμφάνιση όλων αυτών των μισαλλόδοξων που βρίσκουν πολύ χρόνο στα ΜΜΕ, να προκαλούν και να διχάζουν και αρχίζουν να γίνονται αχαλίνωτοι και επικίνδυνοι.
Η νέα Χρυσή Αυγή
Είναι δύσκολο να παρακολουθήσει κάποιος την ραγδαία μεταμόρφωση της Μαρίας Καρυστιανού. Ο αγώνας της να τιμωρηθούν οι ένοχοι της τραγωδίας των Τεμπών, φαντάζει ανάμνηση, την οποία η ίδια να τσαλακώνει. Ο νέος λόγος της προκαλεί από αμηχανία μέχρι οργή. Ιδιαίτερα οι δηλώσεις της παραπέμπουν όχι απλά σε ακροδεξιό λαικισμό, αλλά σε σκοτεινές εποχές. Όπως και οι απόψεις της για τις αμβλώσεις, για το μεταναστευτικό και για την εξωτερική πολιτική . Και ακόμη δεν έχει κάνει κόμμα...
Η Μαρία Καρυστιανού φαίνεται ότι χειραγωγείται από παράγοντες της εκκλησίας και της ακροδεξιάς. Η προσπάθεια κάποιων κύκλων να ιδρυθεί “μια σοβαρή Χρυσή Αυγή” και ένας καλύτερος Κασιδιάρης, δικαιώνεται με την ώθηση που δίνουν στην Μαρία Καρυστιανού; ίσως.
Όμως δεν είναι μόνο η Καρυστιανού. Ένα ολόκληρο τάγμα ακροδεξιών που κερδίζει έδαφος και μέσα στην κυβέρνηση, από τον Πλεύρη , τον Γεωργιάδη, τον εξαφανισμένο Βορίδη που θα εμφανιστεί μόλις οι συνθήκες του ΟΠΕΚΕΠΕ το επιτρέψουν, τον Σαμαρά , βουλευτές της ΝΔ και παράγοντες της Νίκης, των Σπαρτιατών και της εκκλησίας , μιλούν με την ίδια γλώσσα και διακατέχονται από την ίδια νοοτροπία. Αν η Μαρία Καρυστιανού μπορεί να συσπειρώσει διάσπαρτες δυνάμεις από τη ΝΔ μέχρι τη φασιστική Χρυσή Αυγή, θα δείξει σύντομα. Η αντίδραση της Αριστεράς αργεί..
Μέτωπο Δεξιάς -Ακροδεξιάς κατά Αριστεράς
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει την απόλυτη εξουσία εντός της ΝΔ, αλλά δεν είναι ο ιδεολογικός ηγέτης της. Σύρεται πλέον από το κλίμα τραμπισμού που κυριαρχεί. Η τάση αυτή, ενισχύεται συνεχώς και προσπαθεί να ομογενοποιήσει την ιδεολογικά κατακερματισμένη δεξιά -ακροδεξιά. Γιατί τώρα, τάσεις και ομάδες μπορεί να έχουν διαφορετικούς στόχους, αλλά έχουν τον ίδιο παρανομαστή. Το μίσος για την Αριστερά που φέρνει νέο διχασμό, πρωτοφανή στην μεταπολίτευση. Η κυριαρχία της ακροδεξιάς ρητορικής αρχίζει να γίνεται εμφανής. Ο Μητσοτάκης θα κινηθεί πιο δεξιά με στόχο να αποδυναμώσει ή να ενσωματώσει τμήματα της ακροδεξιάς μέχρι ένα τμήμα του ΠΑΣΟΚ. Ο Μητσοτάκης είναι καιροσκόπος. Αν αποφασίσει να πάει και με το διάβολο για να κάνει κυβέρνηση ή θα αποστασιοποιηθεί ή θα υπάρξει αλλαγή ηγεσίας της ΝΔ θα διαφανεί τους επόμενους μήνες. .
Η ρευστότητα αφορά εννοείται και την Αριστερά. Από το ΠΑΣΟΚ μέχρι το ΣΥΡΙΖΑ, τη Νέα Αριστερά ,και τον Αλέξη Τσίπρα και εκ των πραγμάτων, διευκολύνει τα σχέδια της ακροδεξιάς. Ωστόσο για τη ΝΔ, η μεγάλη απειλή είναι η Αριστερά και το ενδεχόμενο συνένωσής της ενόψει των εκλογών. Η διακυβέρνηση της χώρας τα τελευταία χρόνια δημιούργησε ένα παράλληλο κράτος συμφερόντων που διαπλέκεται με πυλώνες της δικαιοσύνης, τους θεσμούς και το πελατειακό σύστημα και είναι πανίσχυρο.
Αυτό το καθεστώς που στηρίζεται και από τους ολιγάρχες και από άλλα ισχυρά οικονομικά συμφέροντα , θα δώσει σκληρή μάχη για να υπερασπιστούν τα “κεκτημένα” τους. Όλοι αυτοί, όχι μόνο ανέχονται , αλλά “σπρώχνουν” τον αχαλίνωτο και με νοοτροπία Χίτη Ανδρέα Δρυμιώτη στα ΜΜΕ για να κάνει τα εμετικά σχόλιά του.
Πέρα από τα προβλήματα και τις διαφορές, είναι αναγκαίο το μέτωπο κατά του νεοφασισμού που αναδύεται ως σοβαρή απειλή για την δημοκρατία , την κοινωνική ειρήνη και το μέλλον της χώρας.
Είτε με τον Τσίπρα, είτε χωρίς αυτόν, η στιγμή είναι αυτή...
πηγή
Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.
Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.
Δημοσίευση σχολίου