Μετά την πτώση του Άσαντ, η Τουρκία οικοδομεί αθόρυβα μια νέα σφαίρα επιρροής σε ολόκληρη τη Συρία. Η κατάρρευση του καθεστώτος Άσαντ τον Δεκέμβριο του 2024 ερμηνεύτηκε ευρέως ως στρατηγική ήττα για τον υπό την καθοδήγηση του Ιράν «Άξονα της Αντίστασης» και ως μια αντίστοιχη νίκη για τη Δύση και τους περιφερειακούς εταίρους της.
Αυτή η ερμηνεία δεν είναι λανθασμένη. Είναι, ωστόσο, ελλιπής.
Αυτό που ακολούθησε την πτώση του Άσαντ δεν είναι η σταθεροποίηση που ήλπιζε η Ουάσιγκτον, αλλά η ραγδαία εδραίωση της τουρκικής ηγεμονίας σε ολόκληρο το βόρειο Λεβάντε.
Αυτή υλοποιείται μέσω ενός συνδυασμού οικοδόμησης ισλαμιστικών δικτύων, οικονομικού μονοπωλίου και μιας αναδυόμενης υποδομής μη επανδρωμένων αεροσκαφών (drones), στοιχεία που συλλογικά αντιπροσωπεύουν την πιο εξελιγμένη διεκδίκηση περιφερειακής κυριαρχίας που έχει γνωρίσει η Μέση Ανατολή από την αποχώρηση των Οθωμανών πριν από έναν αιώνα.
Η Άγκυρα συναρμολογεί την αρχιτεκτονική μιας μόνιμης περιφερειακής ισχύος, και το πράττει αρκετά αθόρυβα, ώστε οι κώδωνες του κινδύνου να μην έχουν ηχήσει ακόμη στις περισσότερες δυτικές πρωτεύουσες. ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΝ ΠΗΓΗ
πηγή
Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.
Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.
Δημοσίευση σχολίου