Τι αναφέρει τουρκικό ΜΜΕ:
”Η αυξανόμενη στρατιωτική συσσώρευση στην Ανατολική Μεσόγειο επηρεάζει φυσικά τις περιφερειακές ισορροπίες δυνάμεων. Ένα σημαντικό μέρος της στρατιωτικής δραστηριότητας στην Ανατολική Μεσόγειο ενορχηστρώνεται μέσω της Κυπριακής Δημοκρατίας. Το γεγονός ότι η Κυπριακή Δημοκρατία έχει γίνει ένας υλικοτεχνικός και στρατιωτικός κόμβος για τις ευρωπαϊκές δυνάμεις ενισχύει τη στρατηγική σημασία του νησιού.
Ο καθηγητής Soyalp Tamçelik, μέλος ΔΕΠ στο Τμήμα Διεθνών Σχέσεων του Πανεπιστημίου Hacı Bayram Veli της Άγκυρας, έγραψε ένα άρθρο για την AA Analysis σχετικά με τη σημασία της αυξημένης στρατιωτικής δραστηριότητας στην Ανατολική Μεσόγειο μετά τη σύγκρουση ΗΠΑ-Ισραήλ-Ιράν.
Οι στρατιωτικές επιθέσεις που εξαπέλυσαν οι ΗΠΑ και το Ισραήλ εναντίον του Ιράν εξαπλώθηκαν γρήγορα πέρα από τη Μέση Ανατολή, δημιουργώντας ένα νέο κύμα ανασφάλειας στην Ανατολική Μεσόγειο. Μία από τις σημαντικές περιφερειακές επιπτώσεις αυτού του πολέμου ήταν η αυξημένη στρατιωτική παρουσία και η ανάπτυξη ναυτικών και αεροπορικών μέσων από τις ευρωπαϊκές χώρες στην Ανατολική Μεσόγειο.
Όλες αυτές οι εξελίξεις έχουν οδηγήσει σε μια νέα στρατιωτική συσσώρευση στην περιοχή. Είναι δυνατόν να ερμηνευθούν αυτές οι εξελίξεις στην περιοχή ως αποτέλεσμα της επιθυμίας των Δυτικών δυνάμεων να ενισχύσουν τη στρατηγική τους θέση στην Ανατολική Μεσόγειο και να αναδιαμορφώσουν τις στρατηγικές ασφαλείας τους.
Η ΑΠΕΙΛΗ ΕΧΕΙ ΕΞΑΠΛΩΘΕΙ ΣΤΗΝ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΜΕΣΟΓΕΙΟ.
Η σφοδρή αντίδραση του Ιράν στις επιθέσεις των ΗΠΑ και του Ισραήλ δείχνει περιφερειακές επιπτώσεις. Ένα από τα πρώτα σημάδια αυτής της εξάπλωσης στην Ανατολική Μεσόγειο ήταν η επίθεση με μη επανδρωμένα αεροσκάφη στις βρετανικές αεροπορικές βάσεις στο νησί. Μετά από αυτήν την επίθεση, οι ευρωπαϊκές χώρες έλαβαν γρήγορα στρατιωτικά μέτρα.
Για παράδειγμα, η Βρετανία ανέπτυξε νέα μαχητικά αεροσκάφη στο νησί, συμπεριλαμβανομένου ενός αντιτορπιλικού με δυνατότητες αντιπυραυλικής άμυνας και μαχητικών αεροσκαφών F-35 Lightning II, εκτός από τα αεροσκάφη Eurofighter Typhoon.
Η Γαλλία, κατόπιν εντολής του Προέδρου Εμανουέλ Μακρόν, ανέπτυξε το πυρηνικό αεροπλανοφόρο Charles de Gaulle στην Ανατολική Μεσόγειο. Έτσι, η στρατιωτική ικανότητα της Γαλλίας στην περιοχή, μαζί με τα στοιχεία αεράμυνάς της, αυξήθηκε σημαντικά. Η κυβέρνηση του Παρισιού δήλωσε ότι ο κύριος σκοπός αυτής της κίνησης ήταν η προστασία των συμμάχων και η διασφάλιση της ασφάλειας των εμπορικών θαλάσσιων διαδρόμων.
Η ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ.
Ομοίως, η Ελλάδα έστειλε τέσσερα μαχητικά αεροσκάφη F-16 Fighting Falcon και δύο φρεγάτες στην Ελληνοκυπριακή Διοίκηση (GCA). Η Ολλανδία κατέβαλε επίσης προσπάθειες για την αποστολή ναυτικής δύναμης.
Προφανώς, η στρατηγική στρατιωτικής ανάπτυξης των μερών στην Ανατολική Μεσόγειο βασίζεται σε τρεις κύριους άξονες. Συνεπώς, ο Βόρειος Άξονας περιλαμβάνει τις τουρκικές ακτές, την Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου και τις περιοχές όπου το τουρκικό ναυτικό περιπολεί την Ανατολική Μεσόγειο. Ο Κεντρικός Άξονας περιλαμβάνει το νησί της Κύπρου, τις βρετανικές βάσεις (Ακρωτήρι και Δεκέλεια) και τις περιοχές όπου βρίσκονται ευρωπαϊκά αεροπορικά και ναυτικά στοιχεία. Και ο Νότιος Άξονας καλύπτει τις ισραηλινές ακτές, τη λεκάνη του Λεβάντε και τις περιοχές όπου αναπτύσσονται ναυτικά στοιχεία των ΗΠΑ και των συμμάχων.
Με αυτή τη στρατηγική, το νησί της Κύπρου έχει γίνει «γεωστρατηγικός κόμβος».
ΠΡΟΩΘΗΜΕΝΗ ΓΡΑΜΜΗ ΑΜΥΝΑΣ
Υπάρχουν τέσσερις κύριοι λόγοι για τους οποίους η στρατιωτική παρουσία της Ευρώπης στην Ανατολική Μεσόγειο έχει αυξηθεί ως αποτέλεσμα των επιθέσεων ΗΠΑ-Ισραήλ και των ιρανικών αντιποίνων.
Πρώτον, υπάρχει η ασφάλεια των ενεργειακών και εμπορικών οδών. Οι πιθανές ενέργειες του Ιράν που στοχεύουν το Στενό του Ορμούζ και τις περιφερειακές θαλάσσιες οδούς ενέχουν κινδύνους που θα μπορούσαν να επηρεάσουν άμεσα την ευρωπαϊκή οικονομία. Ως εκ τούτου, οι ευρωπαϊκές χώρες θεωρούν την Ανατολική Μεσόγειο ως μια προηγμένη γραμμή άμυνας για την ασφάλεια των αλυσίδων ενεργειακού εφοδιασμού.
Δεύτερον, υπάρχει η προστασία των συμμάχων. Το γεγονός ότι η Κυπριακή Δημοκρατία είναι μέλος της ΕΕ σημαίνει ότι οι ευρωπαϊκές χώρες θεωρούν τυχόν πιθανές επιθέσεις στο νησί ως απειλή για την ευρωπαϊκή ασφάλεια. Ως εκ τούτου, οι ευρωπαϊκές χώρες θέλουν να αυξήσουν τη στρατιωτική τους παρουσία γύρω από την Κύπρο για να βελτιώσουν την αποτροπή και να ενεργοποιήσουν τον κοινό αμυντικό μηχανισμό της ΕΕ.
ΕΜΜΕΣΗ ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΤΟΥ ΙΣΡΑΗΛ
Τρίτον, υπάρχει η έμμεση ασφάλεια του Ισραήλ. Ενώ τα ευρωπαϊκά κράτη δεν δηλώνουν ρητά ότι ο στόχος τους είναι να υπερασπιστούν άμεσα το Ισραήλ, είναι σαφές ότι τα ναυτικά και αεροπορικά μέσα που αναπτύσσονται στην Ανατολική Μεσόγειο παρέχουν την ικανότητα ανίχνευσης και αναχαίτισης επιθέσεων με πυραύλους και μη επανδρωμένα αεροσκάφη εναντίον του Ισραήλ σε πρώιμο στάδιο. Επομένως, η στρατιωτική παρουσία της Ευρώπης αποτελεί μια έμμεση ομπρέλα ασφαλείας για το Ισραήλ.
Τέταρτον, οι στρατιωτικές ενέργειες των ευρωπαϊκών χωρών περιπλέκουν τον στρατηγικό συντονισμό εντός του ΝΑΤΟ. Ενώ ο συντονισμός με τις ΗΠΑ συνεχίζεται, αφενός, τα ευρωπαϊκά κράτη αποφεύγουν να εμπλακούν άμεσα στην κρίση. Επομένως, οι στρατιωτικές δραστηριότητες της Ευρώπης είναι γενικά «αμυντικές». Έτσι, παράλληλα με τις στρατιωτικές επιχειρήσεις των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή, οι ευρωπαϊκές χώρες θέλουν επίσης να αναλάβουν ρόλο διαχείρισης κρίσεων εντός του ΝΑΤΟ.
Η ΑΜΥΝΙΚΗ ΠΛΑΤΦΟΡΜΑ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ
Η αυξανόμενη στρατιωτική συγκέντρωση στην Ανατολική Μεσόγειο επηρεάζει φυσικά τις περιφερειακές ισορροπίες δυνάμεων. Ένα σημαντικό μέρος της στρατιωτικής δραστηριότητας στην Ανατολική Μεσόγειο επικεντρώνεται γύρω από την Κυπριακή Δημοκρατία (ΚΔ). Ο μετασχηματισμός της ΚΔ σε υλικοτεχνικό και στρατιωτικό κόμβο για τις ευρωπαϊκές δυνάμεις ενισχύει τη στρατηγική σημασία του νησιού. Το νησί και η Ανατολική Μεσόγειος έχουν γίνει ένα υλικοτεχνικό και προηγμένο κέντρο στρατιωτικών επιχειρήσεων για τις ευρωπαϊκές χώρες. Αυτή η κατάσταση υποδηλώνει τη διαμόρφωση ενός νέου γεωπολιτικού άξονα στην ισορροπία δυνάμεων στην Ανατολική Μεσόγειο. Το νησί της Κύπρου δεν αποτελεί πλέον απλώς μια ενεργειακή ή διπλωματική αρένα, αλλά θεωρείται επίσης μια πλατφόρμα άμυνας για την Ευρώπη σε περιόδους κρίσης.
Ένας σημαντικός λόγος για στρατιωτική δραστηριότητα στην Ανατολική Μεσόγειο είναι η ανάγκη της Ευρώπης να προστατεύσει την εμπορική διαδρομή Σουέζ-Ανατολικής Μεσογείου, τα ενεργειακά έργα Ισραήλ-Ευρώπης και τις οδούς παράδοσης ΥΦΑ στην Ανατολική Μεσόγειο. Αυτές οι οδοί είναι κρίσιμης σημασίας για την Ευρώπη. Επομένως, οι στρατιωτικές αναπτύξεις στην περιοχή θεωρούνται όχι μόνο ως συνέπεια του πολέμου, αλλά και ως μέρος μιας στρατηγικής ενεργειακής ασφάλειας. Όλα αυτά αυξάνουν τον κίνδυνο κλιμάκωσης της κρίσης σε περιφερειακή σύγκρουση.
ΠΡΟΛΗΠΤΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΤΔΒΚ
Οι τρέχουσες εξελίξεις θέτουν σημαντικούς κινδύνους ασφαλείας τόσο για την Τουρκία όσο και για την Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου (ΤΔΒΚ). Σε αυτό το πλαίσιο, τα προληπτικά μέτρα που μπορούν να λάβουν η Τουρκία και η ΤΔΒΚ είναι μεγάλης σημασίας.
Πρώτον, η Τουρκία πρέπει να αυξήσει τις δυνατότητες θαλάσσιας και αεροπορικής επιτήρησης στην Ανατολική Μεσόγειο και να ενισχύσει τα συστήματα έγκαιρης προειδοποίησης και άμυνας. Επιπλέον, θα πρέπει να δημιουργηθεί ενοποίηση ασφαλείας μεταξύ των νότιων ακτών της Ανατολίας και των βόρειων ακτών της Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου (ΤΔΒΚ), και να ενισχυθούν τα συστήματα αεράμυνας στην ΤΔΒΚ. Σε αυτό το πλαίσιο, έχουν αναπτυχθεί μαχητικά αεροσκάφη F-16 στο νησί.
Δεύτερον, είναι σημαντικό για την Άγκυρα να αυξήσει τον συντονισμό εντός του ΝΑΤΟ μέσω διπλωματικών διαύλων και να ακολουθήσει μια πολιτική ισορροπίας για να διασφαλίσει ότι οι περιφερειακές εντάσεις δεν θα βλάψουν την ασφάλεια της Τουρκίας και της ΤΔΒΚ. Τρίτον, η στρατιωτική και η ασφαλιστική συνεργασία μεταξύ Τουρκίας και ΤΔΒΚ πρέπει να ενισχυθεί. Νέες ρυθμίσεις, ιδίως στους τομείς της αεράμυνας και της θαλάσσιας ασφάλειας, πρέπει να εφαρμοστούν επειγόντως.
ΕΤΟΙΜΟΣ ΝΑ ΜΕΤΑΤΡΑΠΕΙ ΣΕ ΖΩΝΗ ΚΡΙΣΗΣ
Συμπερασματικά, οι επιθέσεις ΗΠΑ-Ισραήλ και τα ιρανικά αντίποινα έχουν μετατρέψει την Ανατολική Μεσόγειο σε μια κρίση ασφαλείας που επηρεάζει άμεσα, όχι έμμεσα, την περιοχή. Οι στρατιωτικοί ελιγμοί και η αυξημένη παρουσία των ευρωπαϊκών χωρών στην Ανατολική Μεσόγειο πηγάζουν από την επιθυμία τους να αναλάβουν έναν ανεξάρτητο ρόλο ασφαλείας στη νοτιοανατολική πλευρά του ΝΑΤΟ, ξεχωριστά από τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Ενώ η αυξημένη στρατιωτική παρουσία των ευρωπαϊκών χωρών μπορεί να προσφέρει αποτροπή βραχυπρόθεσμα, αναμφίβολα θα εμβαθύνει τον γεωπολιτικό ανταγωνισμό στην περιοχή μακροπρόθεσμα. Επομένως, η Ανατολική Μεσόγειος είναι πιθανό να γίνει μια περιοχή κρίσης την επόμενη περίοδο, όπου ο ενεργειακός ανταγωνισμός καθώς και οι στρατηγικές ασφαλείας των μεγάλων δυνάμεων τέμνονται.
πηγή
Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.
Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.
Δημοσίευση σχολίου