Απόστολος Αποστολόπουλος
Η αλλαγή συνόρων στην Ευρώπη δεν είναι πια ταμπού. Η αρχή έγινε με τη διάλυση της Γιουγκοσλαυίας. Συνεχίστηκε (ή μάλλον συνεχίζεται) με το Ουκρανικό ενώ σταθερά τα τελευταία χρόνια αιωρείται η απειλή της Τουρκίας για τα σύνορά μας.
Μια άλλη μορφή-απειλή αλλαγής συνόρων είναι η απαίτηση ανεξαρτησίας περιοχών όπως η Σκωτία και η Καταλονία. Με επιχείρημα την αυτοδιάθεση των λαών. Η επιχείρηση «αλλαγή συνόρων» έχει πάρει εξοντωτικές μορφές στη Μ. Ανατολή, μετά τη σχετική αποτυχία της αμερικανόπνευστης «Αραβικής Άνοιξης», ιδίως στην Αίγυπτο, χώρα κλειδί για τον έλεγχο της περιοχής.
Η κινδυνολογία είναι κακός σύμβουλος αλλά δεν μπορούμε και να αγνοούμε το ότι ο πόλεμος έχει ζώσει την περιοχή μας, η Ουκρανία από τη μια πλευρά η Μ. Ανατολή από την άλλη, έγραφα προ ημερών («Θέλω να δω τον Πάπα») εδώ στην Ίσκρα. Ρωσικές πηγές υποστηρίζουν πως ο πόλεμος θα επεκταθεί αργά ή γρήγορα από την Ουκρανία και θα συμπεριλάβει, με κάποια αφορμή, τη χώρα μας.  
Ο πρωθυπουργός προ ολίγων ημερών δήλωσε κοφτά στους βουλευτές του ότι αποκλείεται να γίνουν πρόωρες εκλογές. Ο Βορίδης, υπουργός Υγείας, (και ο Τζιτζικώστας) τον αγνόησαν επιδεικτικά και ξανάνοιξαν το θέμα. Επανήλθε (Τζιτζικώστας) η ιδέα κυβέρνησης ενότητας, εθνικής ή όπως αλλιώς ονομαστεί-χωρίς Σαμαρά. Στην Αριστερά πιστεύουν ότι όλα αυτά έχουν στόχο να αποτρέψουν τις αλλαγές που υπόσχεται, προγραμματικά τουλάχιστον, ο ΣΥΡΙΖΑ. Ασφαλώς οι κατεστημένες – αμαρτωλές, κλεπτοκρατικές οικονομικές και ιδίως πολιτικές- δυνάμεις έχουν σοβαρό λόγο να ανησυχούν. Νίκη του ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να προκαλέσει απροσδόκητο –και για πολλούς ανέλπιστο-λαϊκό ρεύμα πίεσης για την πάταξη της διαφθοράς και των διεφθαρμένων-ποτέ δεν ξέρεις τι δυνάμεις μπορεί να απελευθερωθούν ξαφνικά. Η κοινωνία δεν εκδηλώνεται αλλά βράζει και μπορεί να ξεσπάσει ανά πάσα στιγμή ακόμα και για ασήμαντη αφορμή.
Ωστόσο, στο προαναφερόμενο άρθρο για τη συνάντηση Πάπα-Τσίπρα, έγραφα ότι η εσωτερική κατάσταση δεν είναι η μόνη πηγή κινδύνων. Πχ η Μέρκελ το μεσοκαλόκαιρο και άνευ εξηγήσεων συγκάλεσε σύσκεψη των χωρών των Δυτικών Βαλκανίων χωρίς συμμετοχή της Ελλάδας. Η μόνη γνωστή σοβαρή εκκρεμότητα στην περιοχή είναι το Σκοπιανό. Το ΝΑΤΟ πιέζει αφόρητα να λυθεί το θέμα ώστε στη Σύνοδο της Συμμαχίας τον Δεκέμβριο τα Σκόπια να γίνουν κανονικά μέλος με ένα αποδεκτό από όλους επίσημο όνομα. Το μεσοκαλόκαιρο επίσης ο γγ του ΝΑΤΟ Ράσμουσεν επισκέφθηκε την Αθήνα και, κατά πληροφορίες, «ενημέρωσε» την πολιτική ηγεσία (δεν είδε τον Τσίπρα) ότι η Τουρκία θεωρεί πως η αλλαγή συνόρων στην Ευρώπη δεν είναι πλέον ταμπού και συνεπώς η Συμμαχία δεν πρέπει να ενοχληθεί ούτε να αντιδράσει στην περίπτωση που η Άγκυρα τις επιδιώξει έμπρακτα, εναντίον μας. Ο Ράσμουσεν, κατά τις ίδιες πληροφορίες, ένιψε τας χείρας του και αποχώρησε. Έκτοτε πλήθος τέτοιου είδους πληροφορίες φθάνουν στους θεσμικά υπεύθυνους της πολιτικής ζωής της χώρας μας, όπως πχ ότι η Τουρκία έχει συγκροτήσει «λόμπι» στις ΗΠΑ με επικεφαλής ισχυρή προσωπικότητα πρώην, υψηλού επιπέδου, αξιωματούχο της αμερικανικής πολιτικής ζωής ώστε να αποσπάσει την ουδετερότητα και των αμερικανών αν κάποια κατάλληλη στιγμή επιχειρήσει να άρει τη συνοριακή ανωμαλία που θεωρεί ότι υφίσταται σήμερα με τη χώρα μας. Τέλος ορισμένοι παρατηρητές εκτιμούν ότι αυτός ο συνεχής (από τα ΜΜΕ) θόρυβος περί Τζιχαντιστών στην Αθήνα, στα νησιά και γενικώς κάπου στην Ελλάδα, δεν είναι απλώς ανόητος αλλά τείνει να δημιουργήσει, με ή χωρίς πρόθεση, κλίμα  ότι εκτός από εξωτερικούς κινδύνους μπορεί να αντιμετωπίσουμε και εσωτερικά προβλήματα…. αν πχ η Ελλάδα επιδείξει εμμονή και «αδιαλλαξία» στο θέμα των Σκοπίων ή σε άλλα ζητήματα που ενδιαφέρουν τη Συμμαχία.
Αν όλα αυτά είναι απλώς απειλές και πιέσεις ή αν   μπορεί να μετατραπούν σε πραγματικότητα μόνο οι θεσμικά αρμόδιοι μπορούν να εκτιμήσουν-όποιος έχει τα γένια έχει και τα χτένια. Πάντως εξορκισμοί κατά του διαβολικού ιμπεριαλισμού και του Νατοϊκού εκπροσώπου του επί της γης δεν αρκούν.
Σε ένα τέτοιο ζοφερό κλίμα γίνεται λόγος για εκλογές. Ο Σαμαράς δεν μίλησε, λένε, μόνο για τα Οικονομικά στη Μέρκελ αλλά και, μάλλον κυρίως, για το Σκοπιανό και την απαίτηση του ΝΑΤΟ να λυθεί ως τον Δεκέμβριο. Μπορεί να ενδώσει, δεν θα είναι δα η πρώτη φορά, και από ανένδοτος «εθνικιστής» να ξεχάσει ότι για το Σκοπιανό έριξε την κυβέρνηση Μητσοτάκη. Τα ίδια έκανε με το Μνημόνιο. Μπορεί να κάνει ή να οδηγηθεί σε εκλογές, δεν εξαρτάται απολύτως από αυτόν όπως δείχνει η παρέμβαση Βορίδη. Είπαμε και παλιότερα ότι ισχύει για όλους πως με τα Εθνικά θέματα ίσως δεν κερδίζεις  εκλογές αλλά αυτά μπορεί να γίνουν ο νεκροθάφτης σου. Κάτι που ισχύει απολύτως για τον Κ. Καραμανλή μιας και το «βέτο» του Βουκουρεστίου τον υποχρεώνει να «μιλήσει», έτσι ή αλλιώς, αποκαλύπτοντας το πραγματικό του μέγεθος.
 Η Αριστερά δεν μπορεί να λησμονεί ότι η κυβέρνηση Σημίτη πέρασε κυριολεκτικά δια πυρός και σιδήρου με την υπόθεση των Ιμίων, πριν καν πάρει ψήφο εμπιστοσύνης. Εκείνη η κυβέρνηση είχε επικεφαλής ένα δεδομένο φίλο της Γερμανίας αλλά βρέθηκε να ευχαριστεί τις ΗΠΑ. Στις μέρες μας ποιος είναι φίλος και ποιος όχι, τρέχα γύρευε. Άλλωστε το γνωστό άσμα «με προδώσαν οι φίλοι μου» έχει διαχρονική αξία.

πηγή


Manlio DiNucci Mondialisation (Καναδάς) (μτφ. Κριστιάν)

Διαμορφώθηκε ένα «underground» τα τελευταία δύο χρόνια, εκμεταλλευόμενο το «χάος του εμφυλίου πολέμου στη Συρία»: έτσι εξηγείται πώς ο Πρόεδρος Ομπάμα ανακατασκεύασε σε μια συνέντευξη αλά "60 Λεπτά" τη γένεση του ΙΚ (Ισλαμικό Κράτος), λέγοντας ότι το «υποτίμησε» και «υπερεκτίμησε» την ικανότητα του ιρακινού στρατού για την καταπολέμηση του.

Να γιατί οι Ηνωμένες Πολιτείες «αναγνωρίζουν ότι η λύση πρέπει να γίνει στρατιωτική».
Ο Ομπάμα πιάνει έτσι με ένα σμπάρο δυο τρυγόνια:

από τη μία πλευρά, αναλαμβάνει το ψευδές λάθος ότι υποτίμησε το ΙΚ, αλλά όχι το πραγματικό, ήτοι ότι διευκόλυνε την ανάπτυξη του με τον εξοπλισμό και την διείσδυση ισλαμιστικών ομάδων στη Συρία και το Ιράκ,
και από την άλλη, παρουσιάζει την εικόνα μιας κυβέρνησης με καθαρά χέρια που είναι τώρα υποχρεωμένη να χρησιμοποιήσει στρατιωτική δύναμη για να προστατεύσει τους άμαχους πληθυσμούς της Συρίας, του Ιράκ και των κουρδικών περιοχών.

Οι αμερικανικές επιθέσεις επικεντρώνονται στα πετρελαϊκά κοιτάσματα της Συρίας, με το πρόσχημα ότι εκμεταλλεύονται από το ΙΚ: σίγουρα το σχέδιο είναι να κατεδαφίσουν το σύνολο του δικτύου βιομηχανιών και λοιπών υποδομών της Συρίας για να καταρρεύσει η κυβέρνηση στη Δαμασκό.
Τα κοιτάσματα αυτά δεν βομβαρδίζονται μόνο από τον αέρα, αλλά και από τη θάλασσα: δύο αμερικανικά πολεμικά πλοία, το USS Arleigh Burke Uss Philippine Sea εκτοξεύουν από την Ερυθρά Θάλασσα και το Περσικό Κόλπο εκατοντάδες πυραύλους Κρουζ προς τις συριακές περιοχές.

Την ίδια στιγμή, και ενώ εξοπλίζονται και εκπαιδεύονται «μέτριοι Σύροι αντάρτες», ετοιμάζονται οι χερσαίες επιχειρήσεις υπό την ονομασία ομπρέλα «σχέδιο Ερντογάν».

Το σχέδιο, που προτείνεται επίσημα από τον Τούρκο Πρόεδρο, προβλέπει τη δημιουργία μιας «νεκρής ζώνης» σε συριακό έδαφος κατά μήκος των συνόρων με την Τουρκία, ενισχυμένη με μια «ζώνη απαγόρευσης πτήσεων» επάνω από τη βορειοανατολική Συρία, επίσημα για να προστατέψει τους αμάχους από τις επιθέσεις των κυβερνητικών πολεμικών αεροσκαφών της Συρίας (τα οποία σήμερα ήδη δεν μπορούν να πετάξουν πάνω από την περιοχή, αφού κυριαρχείται από τη Πολεμική Αεροπορία των Ηνωμένων Πολιτειών).

Το σχέδιο είναι στην πραγματικότητα το προϊόν της στρατηγικής ΗΠΑ / ΝΑΤΟ:

όπως το επιβεβαίωσαν ο υπουργός Άμυνας Χάγκελ και ο Στρατηγός Dempsey, η υψηλότερη αμερικανική στρατιωτική αρχή, οι οποίοι δήλωσαν ότι ήταν «διαθέσιμοι για να εξετάσουν το αίτημα του προέδρου Ερντογάν».

Η δημιουργία μιας ουδέτερης ζώνης έγινε «μια πιθανότητα», δήλωσε ο Dempsey, προσθέτοντας ότι θα απαιτηθούν «αεροπορικές επιθέσεις για να καταστηθεί άχρηστο το σύστημα αεράμυνας της συριακής κυβέρνησης» (The New York Times , 27 Σεπτεμβρίου).



Η Τουρκία βρίσκεται στην πρώτη γραμμή της στρατιωτικής επιχείρησης κατά της Συρίας: το ΝΑΤΟ διαθέτει σ’ αυτή τη χώρα πάνω από είκοσι αεροπορικές, ναυτικές βάσεις και ηλεκτρονικής κατασκοπείας, που ενισχύθηκαν το 2013 με έξι συστοιχίες αμερικανών, γερμανικών και ολλανδικών πυραύλων Patriot, που μπορούν να καταρρίπτουν ιπτάμενα αντικείμενα στο εναέριο χώρο της Συρίας.
Επιπρόσθετα, πλέον από αυτές τις βάσεις, προστέθηκε ένα από τα σημαντικότερα επιτελεία της Συμμαχίας: η Landcom, υπεύθυνη για όλες τις χερσαίες δυνάμεις των 28 χωρών-μελών που εδρεύει στη Σμύρνη (βλέπε il μανιφέστο της 16ης Ιουλίου 2013) [1].

Η μεταφορά του Επιτελείου των συμμαχικών χερσαίων δυνάμεων από την Ευρώπη στην Τουρκία -που γειτνιάζει με τη Μέση Ανατολή (ιδιαίτερα τη Συρία, το Ιράκ και το Ιράν) και τη Κασπία- δείχνει ότι στα σχέδια των ΗΠΑ / ΝΑΤΟ προβλέπεται να χρησιμοποιηθούν επίσης χερσαίες δυνάμεις σε εκείνη την περιοχή πρώτης στρατηγικής σημασίας.

Η Landcom, κάτω από τις διαταγές του Αμερικανού Στρατηγού Hodges, αποτελεί μέρος της Jfc Νάπολης, Κοινής Συμμαχικής Δύναμης της οποίας η έδρα είναι στο Lago Patria, υπό των διαταγών του Αμερικανού Ναύαρχου Ferguson: ο τελευταίος είναι επίσης Διοικητής της Κοινής Συμμαχικής Δύναμης , των αμερικανικών Ναυτικών Δυνάμεων της Ευρώπης και των Ναυτικών Δυνάμεων του στρατηγείου Afrika.

Ένα στρατηγικό παιχνίδι τριών χαρτιών που επιτρέπει στο Πεντάγωνο πάντα να κρατήσει το πάνω χέρι.

Όπως μας ενημερώνουν επίσης οι έρευνες της New York Times και του Guardian στις τουρκικές επαρχίες των Αδάνων και Χατάι στα σύνορα με τη Συρία, η CIA έχει ανοίξει κέντρα στρατιωτικής εκπαίδευσης για μαχητές που θα διεισδύουν στη Συρία, όπου εκπαιδευτήκαν ισλαμιστικές ομάδες (που αρχικά ονομάζονταν τρομοκράτες από την Ουάσιγκτον) από το Αφγανιστάν, τη Βοσνία, την Τσετσενία, τη Λιβύη και άλλες χώρες.

Τα όπλα προέρχονται κυρίως από τη Σαουδική Αραβία και το Κατάρ.

Μέσα σε πλοία του ΝΑΤΟ στο λιμάνι της Αλεξανδρέττας βρίσκεται το στρατηγείο των επιχειρήσεων.
Το στρατηγείο που προετοιμάζει το «σχέδιο Ερντογάν».

Manlio DiNucci
Γεωγράφος και δημοσιογράφος

Έκδοση Τρίτης 30ης Σεπτεμβρίου 2014 από το il μανιφέστο
Μετάφραση από τα ιταλικά στα γαλλικά από την Marie-Ange Patrizio
[1] «Το ΝΑΤΟ σε κατάσταση stand-by, έτοιμο να επιτεθεί», http://www.mondialisation.ca/lotan-σε-αναμονή-έτοιμα-a-lattaque/5342941

http://www.mondialisation.ca/lotan-derriere-le-plan-erdogan/5405244

πηγή

Οι μεγάλες ανακατατάξεις στην Παγκόσμια ισορροπία δυνάμεων, τόσο στην Ανατολική Ευρώπη όσο και στη Μέση Ανατολή, πρέπει οπωσδήποτε να λαμβάνουν υπ’ όψιν τους την Τουρκία, χωρίς την όποια η εφαρμογή οποιασδήποτε πολιτικής γίνεται δύσκολη αν όχι αδύνατη.

Το απώτερο σχέδιο της Δύσης είναι να περικυκλώσει την Ρωσία με μια αλυσίδα κρατών που θα αρχίζει από την Φινλανδία και τις Βαλτικές Χώρες στην Ευρώπη και θα προχωρεί μέσω Γεωργίας και Καυκάσου στην Ασία. Αυτή είναι η περίφημη στρατηγική του Intermarium ,της ξηράς μεταξύ των δυο θαλασσών, της Βαλτικής και του Ευξείνου Πόντου, η όποια θα επεκτείνεται και μέχρι την Κασπία, πάντα με σκοπό κυκλώσεως της Ρωσίας.
Αυτό αναπτύσσει ο Στρατηγικός Γκουρού των ΗΠΑ George Friedman εδώ και αρκετό καιρό και οι πράξεις μέχρι τώρα τον επιβεβαιώνουν.
Ο Friedman θεωρεί ότι η περιοχή από την Ουκρανία ,την Γεωργία και το Αζερμπαϊτζάν έως την Συρία και το Ιράκ, ως ένα, ενιαίο θέατρο επιχειρήσεων με κέντρο τον Εύξεινο Πόντο.
Αναγνωρίζει δυο κυρία σημεία πίεσης της Ρωσίας, την Ουκρανία και την περιοχή της Τσετσενίας και του γειτονικού Νταγκεστάν, περιοχή Νότιο-Δυτικά εφαπτόμενη της Κασπίας.
Θεωρεί ότι η Τσετσενία ,της οποίας πολίτες μάχονται με το Ισλαμικό Κράτος, έχει δυνατότητες ισχυρής παρενόχλησης της Ρωσίας στο μέλλον και ότι τελικά το Ισλαμικό Κράτος θα είναι εχθρός της Ρωσίας.
Η Ουκρανία, παρ’ όλες τις πρόσφατες προσπάθειες ειρήνευσης θα είναι ισχυρό σημείο πίεσης, τουλάχιστον μέσω της Δυτικής Ουκρανίας ,αν βέβαια η χώρα αυτή επιβιώσει πολιτικά και κυρίως οικονομικά.

ΤΟΥΡΚΙΑ ΚΑΙ ΕΥΞΕΙΝΟΣ ΠΟΝΤΟΣ

Ο ακρογωνιαίος λίθος, χωρίς τον όποιον η πολιτική αυτή είναι ευάλωτη, είναι η Τουρκία.
Η Τουρκία είναι η μεγάλη Δύναμη στον Εύξεινο Πόντο μετά την Ρωσία ,επίσης είναι η χώρα από την όποια διέρχεται ο ομφάλιος λώρος που τροφοδοτεί το Ισλαμικό Κράτος με μαχητές και εφόδια και ταυτόχρονα είναι η χώρα που στηρίζει το Ιρακινό Κουρδιστάν.
Η κυριαρχία Δυτικών Δυνάμεων στον Εύξεινο Πόντο είναι αδύνατη. Οι μόνες χώρες που είναι φιλικές προς τις ΗΠΑ είναι η Ρουμανία και η Γεωργία διότι η Βουλγαρία που ελπίζει στον South Stream και εξαρτάται κατά 100% από το ρωσικό Φυσικό Αέριο δεν πρόκειται βέβαια να αντιπαρατεθεί με την Μόσχα.
Και η μεν Γεωργία, που έχασε την Οσσετία σαν αποτέλεσμα της πολιτικοστρατιωτικής της ελαφρότητας στο να αντιπαρατεθεί με την Μόσχα, δεν έχει ούτε τα μέσα ούτε την πρόθεση να αποτολμήσει να ξαναενοχλήσει την Ρωσία όταν οι αγωγοί πετρελαίου και αερίου στο έδαφος της είναι εντός βολής Ρωσικού πυροβολικού. Η δε Ρουμανία διαθέτει μερικές υπερήλικες Φρεγάτες που δεν επιβιώνουν ούτε δεκάλεπτο από την Ρωσική Αεροπορία. Το μόνο που μπορεί να παράσχει η Ρουμανία είναι βάσεις του ΝΑΤΟ το οποίο και πιθανώς θα συμβεί αν δεν γίνει σεβαστό το πνεύμα της συμφωνίας Ρωσίας-ΝΑΤΟ όπως ζητά η κ. Μέρκελ.
Η είσοδος ξένων ναυτικών δυνάμεων ελέγχεται από την συνθήκη του Μοντρέ και η Τουρκία δεν θα κάνει το λάθος να αφήσει να περάσουν από τα Στενά ξένοι στόλοι χωρίς και υψηλές εγγυήσεις προστασίας της και πολύ υψηλό αντίτιμο, αδύνατα και τα δυο τώρα.
Συνεπώς η όποια πρόθεση για περιπέτειες στον Εύξεινο Πόντο προϋποθέτει την συναίνεση της Τουρκίας που είναι μάλλον αδύνατη, γιατί η γειτνίαση με την Ρωσία είναι για την Τουρκία μόνιμη, ενώ η σύνταξη με άλλα κράτη περιστασιακή.
Η παρενόχληση της Ρωσίας στον Καύκασο προϋποθέτει την συνεργασία του Αζερμπαϊτζάν. Με την Αρμενία εξοπλισμένη από την Ρωσία και έτοιμη για νέες επιχειρήσεις εναντίον του Αζερμπαϊτζάν και το Σιϊτικό Ιράν έτοιμο να δράσει στο Σιϊτικό Αζερμπαϊτζάν αν εμφανιστούν Σουνίτες Τσετσένοι, η επιχείρηση αυτή είναι δύσκολη, πολύ δε περισσότερο γιατί οι διελεύσεις Τσετσένων πρέπει να γίνουν μέσω Τουρκίας, η όποια δεν έχει κανένα λόγο να διαταράξει την κατάσταση στον Καύκασο και στην Κασπία όταν οι αγωγοί αυτής της περιοχής διέρχονται από Τουρκικά εδάφη και της εξασφαλίζουν την ενέργεια μαζί με εισοδήματα ,τώρα μάλιστα που προσπαθεί να αυξήσει τον αριθμό τους με τον μεγάλο αγωγό ΤΑΝΑΡ και όταν όλες οι χώρες της περιοχής είναι σπουδαίοι πελάτες της Τουρκικής Οικονομίας .
Για να ολοκληρώσουμε την θεώρηση της Τουρκίας και του Intermarium θα πρέπει να παρατηρήσουμε ότι η Ρωσία είναι κύριος προμηθευτής Ενέργειας της Τουρκίας αλλά και κύριος πελάτης της σε σειρά προϊόντων, Βιομηχανικών, Αγροτικών και Τουριστικών. Η Τουρκία επ’ ουδενί επιθυμεί να διαταράξει αυτή τη σχέση που έγινε ακόμη πιο κερδοφόρα μετά τις Αντικυρώσεις της Ρωσίας, που κατέστησαν την Τουρκία προνομιούχο προμηθευτή της σε μεγάλη γκάμα προϊόντων που υποκατέστησαν τα Ευρωπαϊκά και Αμερικάνικα.

ΤΟΥΡΚΙΑ ΚΑΙ ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ

Ερχόμενα λοιπόν τώρα στην περιοχή όπου παραδοσιακά η Τουρκία διαδραματίζει μείζονα ρόλο από τον 14ο Αιώνα, την Μέση Ανατολή.
Εκεί η σύμπλευση της Τουρκίας με τις ΗΠΑ είναι απολύτως επιλεκτική. Η Τουρκία συνορεύει με την Συρία, το Ιρακινό Κουρδιστάν και το Ιράν.
Στην αντιπαράθεση της με την Συρία, σύμμαχο του Ιράν, επέτρεψε στους Τζιχαντιστές και στα τεράστια εφόδια τους να περνούν από τα εδάφη της, να εκπαιδεύονται σε στρατόπεδα της επικράτειας της και να νοσηλεύονται στις δικές της παραμεθόριες πόλεις, υπάρχουν δε ενδιαφέρουσες φήμες που φέρουν την επιμελητεία του Ισλαμικού Κράτους αν όχι και την Διοίκηση να ασκείται από κτήρια της Άγκυρας.
Η στήριξη που έδωσε η Τουρκία για την δημιουργία του Ανταρτοπόλεμου στη Συρία, την γιγάντωση του και την επιτυχή επιχειρησιακή λειτουργία του Ισλαμικού Κράτους υπήρξε καθοριστική. Βέβαια με πολύ υψηλό υλικό αζημίωτο.
Αυτό όπως είναι φυσικό ενόχλησε πολύ την Συρία, πράγμα που δεν ενδιαφέρει τους Τούρκους αλλά και το Ιράν, που τους ενδιαφέρει πάρα πολύ.
Επειδή όμως στην Ανατολή, εχθρός και φίλος είναι ασαφείς έννοιες, τίποτε δεν εμποδίζει τους Ιρανούς να συνεργάζονται οικονομικά με τους Τούρκους, πουλώντας τους, μεταξύ άλλων, αρκετά δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα Φυσικού Αερίου κάθε χρόνο.
Ταυτόχρονα οι Τούρκοι εξυπηρετούν τους Ιρανούς στην παράκαμψη των κυρώσεων και επίσης τους παραδίδουν σχεδόν όλη την παραγωγή χρυσού της Τουρκίας ύψους 4 δις δολαρίων ετησίως ,σε αντάλλαγμα Αερίου και πετρελαίου, πράγμα που επιτρέπει στους Ιρανούς να παρακάμπτουν το Τραπεζικό εμπάργκο στις συναλλαγές τους με την Ινδία.
Οι Ιρανοί γνωρίζουν ότι με την άρση των Κυρώσεων οι αγωγοί Αερίου θα περάσουν από την Τουρκία και οι δυο χώρες προσβλέπουν σε ιδιαιτέρως επωφελή συνεργασία στον τομέα αυτό.
Για κανένα λοιπόν λόγο η Τουρκία θα ήταν διατεθειμένη να ανταγωνιστεί ανοικτά το Ιράν, τώρα μάλιστα που αυτό ξανά φτιάχνει τις γέφυρες του με τη Δύση ενώ το Ισλαμικό Κράτος αρχίζει να ενοχλεί την ίδια την Τουρκία.
Το παιχνίδι της Τουρκίας με το Ισλαμικό Κράτος και το Ιρακινό Κουρδιστάν είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρον.
Η Τουρκία υπήρξε κομβικός παράγων στη γένεση και εξάπλωση του Ισλαμικού Κράτους και ταυτόχρονα εξέπληξε τους πάντες πρωτοστατώντας στις προσπάθειες του Ιρακινού Κουρδιστάν για αναβάθμιση και αυτονόμηση.
Το Ιρακινό Κουρδιστάν εξάγει το πετρέλαιο του μέσω Τουρκίας, η όποια επίσης αγοράζει πετρέλαιο από τις πετρελαιοπηγές που έχει καταλάβει το Ισλαμικό Κράτος, το οποίο έχει ταυτόχρονα ομήρους 49 Τούρκους διπλωμάτες και τις οικογένειες τους.
Αυτό βέβαια είναι η χρυσή δικαιολογία για τους λόγους για τους οποίους φέρεται με το γάντι στο Ισλαμικό Κράτος, αντιλαμβανόμενη ότι εξέθρεψε ένα τέρας στα σύνορα της.
Η αλήθεια είναι πιο σύνθετη. Η Τουρκία επιχειρεί να κάνει ένα παιχνίδι δύσκολου ισορροπισμού με την ίδια επικυρίαρχο μεταξύ Σουνιτών και Σιϊτών, Κούρδων και Ιρακινών, Ιρανών και Αμερικανών.
Στο παιχνίδι αυτό που ασκούν έμπειροι Τούρκοι διπλωμάτες με ικανότατη ηγεσία και βοήθεια από την ΜΙΤ, είναι τουλάχιστον αφελές να πιστεύεται ότι αυτό μπορεί να επηρεαστεί από την Αμερικανική Διπλωματία των υποσχέσεων.
Σε αυτό τον πόλεμο δι’ αντιπροσώπων που εξελίσσεται, η Τουρκία δεν έχει κανένα συμφέρον να γίνει άλλος ένας αντιπρόσωπος, διότι επιθυμεί να παίξει ως κύριος παράγων.
Η Τουρκική Εξωτερική Πολιτική εφαρμόζει πάντα επιτυχώς αυτό που στην διπλωματία λέγεται “αρχή της πόρνης”, δηλαδή ότι το τίμημα της πράξεως προεισπράττεται.
Το τίμημα για να συγκρουστεί η Τουρκία με την Ρωσία είναι απλησίαστο. Το τμήμα για να συγκρουστεί η Τουρκία είτε με την Συρία είτε με το Ισλαμικό Κράτος είναι σημαντικά εδάφη.
Σημειώνεται ότι η περιοχή της Αλεξανδρέττας ήτο Συριακή μέχρι το 1936 οπότε οι Γάλλοι την παραχώρησαν στην Τουρκία για να συνταχθεί μαζί τους στον επερχόμενο Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.
Οι Τούρκοι εισέπραξαν την Αλεξανδρέττα αλλά δεν μπήκαν στον Πόλεμο.
Τι τμήμα πρέπει να τους δοθεί τώρα για να αντιπαρατεθούν είτε με το Σουνιτικό είτε με το Σιϊτικό κατεστημένο;
Και τεράστιο πρέπει να είναι και είναι αμφίβολο εάν η Τουρκία, αφού το εισπράξει, θα το τιμήσει.
Το Intermarium σαν σχέδιο των ΗΠΑ τελειώνει στην Τουρκία.

πηγή

Δίνουν το όνομα της Μακεδονίας στα Σκόπια παρά τα συγκλονιστικά ευρήματα της Αμφίπολης.Στην ΄ΚΑΤΩ' ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ο τάφος και στην 'ΑΝΩ' οι ΜΑΚΕΔΟΝΕΣ ιδιοκτήτες του! 

Αμεση αποπομπή του Βενιζέλου ζητά η Παγκόσμια Επιτροπή Μακεδονικού Αγώνα.

Πίσω από τα συγκλονιστικά ευρήματα του μεγαλειώδους Τάφου της Αμφίπολης που εντυπωσιάζουν ολόκληρο τον πλανήτη, οι "Κάσσανδροι" εξακολουθούν να υπάρχουν, να δρουν, να "δολοφονούν" και να προδίδουν στο παρασκήνιο για άλλη μια φορά τον Μέγα Αλέξανδρο και τους Μακεδόνες, παραδίδοντας με απίστευτη ωμότητα και ανανδρία το ιερό ελληνικό όνομα της Μακεδονίας στα Σκόπια!


Στην πρόσφατη συνάντηση του θλιβερού ΥΠΕΞ κ. Βενιζέλου με τον σφετεριστή ΥΠΕΞ των Σκοπίων κ. Πόποσκι στον ΟΗΕ (27-9-2014), η Αθήνα ανέφερε ρητά ότι εξακολουθεί να προσφέρει στους πλαστογράφους το όνομα της Μακεδονίας με γεωγραφικό προσδιορισμό, όπως πιστοποιεί άθελά της επίσημη, γραπτή Ανακοίνωση του Ελληνικού Υπουργείου Εξωτερικών, απαντώντας σε σχετικές δηλώσεις του Σκοπιανού ΥΠΕΞ!
Συγκεκριμένα η ελληνική ανακοίνωση αναφέρει:
" Ο κ. Βενιζέλος επανέλαβε (σ.σ. στον κ. Πόποσκι) ότι η Ελλάδα έχει κάνει ήδη πολύ σημαντικά βήματα προς την κατεύθυνση μιας κοινά αποδέκτης σύνθετης ονομασίας με γεωγραφικό προσδιορισμό, μιας όμως ονομασίας για κάθε χρήση, εσωτερική και διεθνή (erga omnes). Αυτό που, συνεπώς, αναμένεται είναι η υπεύθυνη στάση και η ανταπόκριση της άλλης πλευράς"!


Αυτό σημαίνει πως η Αθήνα - αντί να εκμεταλλευθεί το τεράστιο διεθνές ενδιαφέρον που προκάλεσε η Αμφίπολη και να επαναφέρει άμεσα την ορθή εθνική θέση "όχι όνομα, σύμβολα και παράγωγα" - δίνει στα Σκόπια μια ονομασία "Άνω ή Βόρεια Μακεδονία", που κατοικείται από δήθεν "εθνικά Μακεδόνες", με αποτέλεσμα τα ευρήματα του λόφου Καστά, οι Σφίγγες, οι εντυπωσιακές Καρυάτιδες, ο ταφικός θάλαμος, να βρεθούν ξαφνικά στην "Κάτω ή Νότια Μακεδονία", που κατοικείται από ...εθνικά Έλληνες "κατακτητές" της δήθεν "αλύτρωτης Μακεδονίας του Αιγαίου", όπου ακουμπά και η Αμφίπολη...





Η Παγκόσμια Επιτροπή Μακεδονικού Αγώνα, εκφράζει την απόλυτη αποστροφή της για τους αδίστακτους και ασυγκίνητους "Κάσσανδρους" της πολιτικής και καλεί ολόκληρο τον Ελληνισμό να σταθεί αποφασιστικά στο πλευρό του Μεγάλου Αλεξάνδρου, της νομιμότητας και της απέραντης κληρονομιάς και προσφοράς του, συνεχίζοντας έμπρακτα το μεγάλο "ΟΧΙ" τόσο προς τους ξένους πλαστογράφους, όσο και προς τους ντόπιους σφετεριστές της φωνής και της αδούλωτης και ασυμβίβαστης ελληνικής ψυχής των Μακεδόνων!
ΖΗΤΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟ κύριο Σαμαρά, την άμεση αποπομπή του Υπουργού Εξωτερικών, που προσβάλει την Ελλάδα, τις Ανασκαφές, την Ιστορία και την Αλήθεια!

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ
3.500.000 αληθινοί Μακεδόνες του Κόσμου
Ασυμβίβαστα για το Όνομα και την Ελληνικότητα της Ιστορίας μας

πηγή

Μια απίστευτη έρευνα που λέει τα πράγματα με το όνομά τους!

Ποιοι και πως οργάνωσαν το έγκλημα κατά της χώρας μας!Φανταστείτε μια πολεμική ενέργεια! Μια δολιοφθορά στις γραμμές του «εχθρού»! Μια πολεμική σύρραξη ανάμεσα σε δύο στρατούς! Ποια είναι τα «εργαλεία» που χρειάζεται ένας επιτιθέμενος; Σίγουρα, …… τα πυρομαχικά και σίγουρα ένα σχέδιο δράσης εναντίον του αμυνόμενου!

Στην περίπτωση της επίθεσης στην Ελλάδα, ποια ήταν τα εργαλεία της κρίσης; Ποια ήταν τα όπλα στη φαρέτρα του «εχθρού» και ποιο ήταν το σχέδιό του;Σε αυτό το ερώτημα θα προσπαθήσω να απαντήσω σήμερα, όσο το δυνατόν πιο απλά, χωρίς περιττούς οικονομικούς όρους αλλά πάνω απ όλα με ονόματα! Τόσο προσώπων όσο και εταιριών!
Διότι εδώ και δύο χρόνια που ο Ελληνικός λαός δέχεται μια πολεμικού τύπου επίθεση, κάποιοι στην Ελλάδα, εξακολουθούν να κρύβουν από τους Ελληνες ακόμη και το όνομα του «εχθρού»! Αντίθετα σε γειτονικές χώρες, γνωρίζουν πολύ καλά ποιοι είναι οι επιτιθέμενοι και ποιο είναι το σχέδιο τους!
Εδώ, εξακολουθούμε να τους ονομάζουμε γενικά κι αόριστα … ως «αγορές» διότι η διαπλοκή των πολιτικών με τον δημοσιογραφικό κόσμο, μέσω της διαφημιστικής πίτας, δεν επιτρέπει ούτε καν το όνομα τους να αναφερθεί!!!
Και ναι μεν η Ευρώπη είναι συνένοχη και συμμέτοχη στο έγκλημα κατά της χώρας μας, στην Ελλάδα, με μεγάλη ευκολία αναφερόμαστε στον … «εχθρό» όταν είναι made in USA αλλά με μεγάλη δυσκολία αναφερόμαστε στον εχθρό όταν είναι … ευρωπαίος και μοιράζει διαφημίσεις στα κανάλια και στις εφημερίδες!!
Μάλιστα στις 3 Μαρτίου 2010, το Υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ κατηγόρησε επίσημα, τους Τζορτζ Σόρος, Τζον Πόλσον, Στίβεν Κοέν και Ντέιβιντ Αϊχορν, διότι σχεδίασαν την επίθεση στο ευρώ και κατ επέκταση και την επίθεση στην Ελλάδα!
Και ενώ θα περίμενε κανείς ότι στην Ευρώπη και συνεπώς στην Ελλάδα, θα εξαντλούσαν κάθε νομική δραστηριότητα εναντίον τους, εντούτοις, ουδείς άδραξε αυτή την μοναδική ευκαιρία και στη Γηραιά Ηπειρο δεν κουνήθηκε φύλο!!!
Το ποιοι είναι αυτοί οι κύριοι θα το δείτε παρακάτω και θα αντιληφθείτε το ΓΙΑΤΙ !Πάμε όμως να εξετάσουμε τα πράγματα με ψυχραιμία!
ΤΑ ΕΡΓΑΛΕΙΑ ΤΗΣ ΚΡΊΣΗΣ
CDS – Ασφάλιστρα κινδύνου

Εξι ήταν τα εργαλεία με τα οποία κατασκευάστηκε … εργαστηριακά η κρίση και ο ιός απελευθερώθηκε στην Ευρώπη ! Επιλογή; Τα «κράτη-γουρούνια» (PIGS, από τα αρχικά των λέξεων, Portugal Ireland, Greek, Spain) είχαν προεπιλεγεί και στα «εργαστήρια» των τοκογλύφων είχαν γίνει οι απαραίτητες «προσομοιώσεις» με αποτέλεσμα να επιλεγεί ως καλύτερος στόχος, η Ελλάδα, για την τελική επίθεση κατά του Ευρώ, η οποία δεν έχει γίνει ακόμη! Ποια ήταν λοιπόν τα εργαλεία αυτά;
Το πρώτο εργαλείο ήταν τα «ασφάλιστρα κινδύνου (CDS) που ενώ σχεδιάστηκε για την ασφάλεια των ομολόγων, εντούτοις χρησιμοποιήθηκε ανεξέλεγκτα και χωρίς εποπτικό μηχανισμό, Πουθενά! Υποτίθεται ότι τα CDS διασφαλίζουν τους κατόχους ομολόγων έναντι της χρεοκοπίας του εκδότη τους! Με δεδομένο όμως ότι επέτρεψαν να κατέχουν ασφάλιστρα κινδύνου (CDS) ακόμη κι άτομα που δεν έχουν αγοράσει ομόλογα μιας χώρας, επέτρεψαν το σπεκουλάρισμα των τζογαδόρων. Κάποτε είχα γράψει ότι όταν κατέχει CDS, ένας μη κάτοχος ομολόγων, είναι σα να επιτρέπουν οι τράπεζες που δίνουν δάνεια, να αγοράζονται ασφάλειες επί των κατοικιών, και από όσους δεν έχουν σχέση με το εκάστοτε σπίτι!
Δηλαδή, φανταστείτε τι μπορεί να συμβεί, αν πάρετε ένα στεγαστικό δάνειο, και ο γείτονας σας, μπορεί να αγοράζει και να πουλά την ασφάλιση του σπιτιού που αγοράσατε. Κάποια στιγμή, αν το ασφάλιστρο πάει στα ύψη, τότε, τι πιο φυσικό, να βάλει φωτιά στο σπίτι σας, προκειμένου να εισπράξει το υψηλότατο ασφάλιστρο, που κάποτε το είχε αγοράσει πάμφθηνα!!!
Πέραν των Cds, ΤΑ ΕΡΓΑΛΕΙΑ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗΣ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ ήταν τρεις επενδυτικές τράπεζες και τρεις οίκοι αξιολόγησης.

Τράπεζες – Επενδ. Εταιρίες:

GOLDMAN SACHS
NEUBERGER BERMAN (συμφερόντων Rotschild)
BLACKROCK, U.K.(συμφερόντων Rotschild)
Οίκοι Πιστοληπτικής Αξιολόγησης:
FITCH
MOODY’s
STANDARD & POOR (S&P)
Χρονικά, η κρίση είχε αρχίσει να σχεδιάζεται, πριν καν τυπωθεί το πρώτο χαρτονόμισμα του Ευρώ. Στην Ελλάδα η Goldman Sachs είχε αλλωσει το κράτος από τους πρώτους μήνες διακυβέρνησης του Κώστα Σημίτη και μεγαλούργησε επί ημερών Γιάννου Παπαντωνίου!


Σταχυολογούμε χρονικά, μερικές κινήσεις των «εργαλείων» αυτών στην Ελλάδα για να μπορέσουμε να κατανοήσουμε τον ρόλο τους καλύτερα:
2000: Η Goldman Sachs εκπονεί το Πρόγραμμα ΑΡΙΑΔΝΗ το οποίο δεν είναι τίποτε άλλο παρά ένα πρόγραμμα χρηματιστηριακής δανειοδότησης που παρουσιαζόταν ως … πώληση, ώστε να ικανοποιηθούν τα κριτήρια του Μάαστριχτ και να πανηγυρίζει η κυβέρνηση Σημίτη!
2002: Η Goldman Sachs εκπονεί το Πρόγραμμα ΑΙΟΛΟΣ, με αντάλλαγμα την παραχώρηση δικαιωμάτων χρήσης αεροδρομίων και τυχερών παιχνιδιών.
2005: Η Goldman Sachs πουλάει αυτό το χρηματιστηριακό «προϊόν» στην Εθνική Τράπεζα, η οποία το κράτησε μέχρι το 2008.
Με τη βοήθεια της Goldman Sachs ιδρύεται η εταιρεία ΤΙΤΛΟΣ στην οποία μεταφέρεται το «προϊόν».
Η Εθνική Τράπεζα εξασφαλίζει τα ομόλογα της εταιρείας ΤΙΤΛΟΣ και τα παραχωρεί στην Κεντρική Ευρωπαϊκή Τράπεζα (ΚΤΕ), παίρνοντας δανειακά κεφάλαια.
2009 (Οκτώβριος): Έρχεται στην Ελλάδα κλιμάκιο αξιωματούχων της Goldman Sachs και προτείνει τη χρήση ενός νέου χρηματιστηριακού «προϊόντος» για την κάλυψη των αναγκών της χώρας για το 2009 και 2010. Η πρόταση δεν βρήκε ανταπόκριση.
Λίγες μέρες αργότερα: ο οίκος Fitch υποβαθμίζει την Ελλάδα, από Α σε Α-. Σημειώνεται πτώση της μετοχής της ΕΤΕ στο Χρηματιστήριο της Ν.Υ.
2009 (αρχές Νοεμβρίου): Έρχεται στην Ελλάδα δεύτερο κλιμάκιο αξιωματούχων της Goldman Sachs για να μεταπείσει τους Έλληνες ιθύνοντες.
● Κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων:
Στο Χρηματιστήριο της Ν.Υ.: οι τιμές της μετοχής της ΕΤΕ αυξάνονται. Στο Χρηματιστήριο Αθηνών: σημειώνεται άνοδος, και
oι πιέσεις στην αγορά ομολόγων και CDS σταματούν.
● Μετά το ναυάγιο των διαπραγματεύσεων,
Στο Χρηματιστήριο Ν.Υ.:
(α) Σημειώνονται αθρόες πωλήσεις μετοχών της Εθνικής και στο ΧΑ μετοχών όλου του τραπεζικού τομέα, Εθνική, Alpha, Eurobank, κ.α.
(β) Οι τιμές των ελληνικών ομολόγων πέφτουν.
(γ) Τα επιτόκια δανεισμού αυξάνονται.
2009 (12 Δεκεμβρίου): Ο οίκος Fitch ανακοινώνει νέα υποβάθμιση της πιστοληπτικής ικανότητας της Ελλάδας (στην κατηγορία ΒΒΒ+), πετώντας την έξω από την αγορά ομολόγων.
2009 (μέσα Δεκεμβρίου): Οι οίκοι Moody’s και S&P μπαίνουν στο παιχνίδι, υποβαθμίζουν κι αυτοί την Ελλάδα, προκαλώντας γενικό ξεπούλημα των ομολόγων της και απογείωση του κόστους δανεισμού της.
2010 (Απρίλιος): Ο οίκος Fitch υποβαθμίζει ξανά την Ελλάδα (σε ΒΒΒ-) σηματοδοτώντας και τυπικά την χρηματοπιστωτική πτώχευση της Ελλάδας και εκεί αρχίζει να γίνεται ορατό στους Ελληνες το δράμα που θα ζήσουν.
Ποιοι είναι όμως πίσω από τις αοριστολογίες των δημοσιογράφων που αποκαλούν τον εχθρό μας ως … αγορές;


ΤΟ WHO IS WHO ΤΩΝ ΕΡΓΑΛΕΙΩΝ ΚΑΙ Η ΘΕΣΗ ΤΟΥΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ


NEUBERGER BERMAN
Έχει θέσεις στην Τράπεζα Ελλάδας, Εθνική, Eurobank Ergasias, Εμπορική
Είναι ο 1ος μεγαλύτερος διεθνής επενδυτής στο Χρηματιστήριο Αθηνών.
Είναι ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ και μεγαλομέτοχος στη Goldman Sachs
Είναι ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ και μεγαλομέτοχος στον οίκο πιστοληπτικής αξιολόγησης Fitch
BLACKROCK, HNΩΜΕΝΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ
Έχει θέσεις στην Τράπεζα Ελλάδας, Εθνική, Eurobank Ergasias, Εμπορική
Είναι ο 2ος μεγαλύτερος διεθνής επενδυτής στο Χρηματιστήριο Αθηνών.
Είναι μεγαλομέτοχος στη Goldman Sachs
Είναι μεγαλομέτοχος στους οίκους Moody’s και S & P
NEUBERGER BERMAN
Κανείς σήμερα δεν θυμάται ότι η NEUBERGER BERMAN είναι μία από τις εταιρίες που πρωτοστάτησαν στην επίθεση και στην πτώση του Χρηματιστηρίου Αθηνών, πουλώντας μέσα στο τελευταίο τρίμηνο του 2009, (κρατηθείτε) 1.700.000 μετοχές της Εθνικής Τράπεζας.
Ιδρύθηκε από μέλος της οικογένειας Ρόθτσάιλντ, της μεγαλύτερης τραπεζικής δυναστείας του κόσμου, που δανείζει τη χώρα μας από το 1823 !!!
Ο νυν πρόεδρος της Neuberger Berman ήταν:
● Πρώην πρόεδρος του επενδυτικού τμήματος της αμαρτωλής Lehman Brothers που αποτέλεσε ένα άλλο πείραμα των διεθνών τοκογλύφων .
● Πρώην συνεταίρος και πρόεδρος του επενδυτικού τμήματος της Goldman Sachs.
● Στενός συγγενής του τέως προέδρου Τζορτζ Μπους.
Και φτάνω στο σημείο απ όπου ξεκινήσαμε!
Για να αντιληφθείτε, γιατί ουδείς στην Ευρώπη και στην Ελλάδα, δεν έκανε το παραμικρό όταν στις 3 Μαρτίου 2010, το Υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ κατηγόρησε, τους Τζορτζ Σόρος, Τζον Πόλσον, Στίβεν Κοέν και Ν.Αϊχορν για την επίθεση στο Ευρώ.

Ποιοι είναι αλήθεια αυτοί οι άνθρωποι που εδώ στην Ελλάδα, όταν έρχεται η στιγμή να πουμε το όνομά τους, κάποιοι δαγκώνουν την γλώσα τους;
Τζόρτζ Σόρος
Διεθνής επενδυτής και μέγας κερδοσκόπος που είχε πρωτοστατήσει στην επίθεση κατά της Στερλίνας.
● Στενότατος συνεργάτης των Ρόθτσάιλντ σε πλήθος επενδυτικών δραστηριοτήτων. Υπάρχουν πάνω από πέντε εταιρίες, στις οποίες μέλη των Διοικητικών Συμβουλίων εταιρειών του Σόρος ήταν μέλη των Δ.Σ. εταιρειών των Ρόθτσάιλντ , αλλά και αντίστροφα.
● Στο Δ.Σ. της κύριας επενδυτικής εταιρείας του Σόρος που ονομάζεται Quantum Fund, συμμετέχει ο Ρίτσαρντ Κατζ, ο οποίος είναι πρώην πρόεδρος της Rothschild Italia S.p.A. και μέλος της Επιτροπής Εμπορικών Τραπεζών της!
● Ο Τζορτζ Σόρος, και ο τραπεζίτης Τζέϊκομπ Ρόθτσάιλντ είναι συνεταίροι σε εταιρεία επενδύσεων στην Αφρική και ποιον λέτε να έχουν συνέταιρο; Την γνωστή «ανθέλληνα» που όλοι μας την βρίζαμε για όσα έκανε κατά της χώρας μας, τέως υπουργό των ΗΠΑ,Μαντλίν Ολμπράϊτ.
Τζον Πόλσον
Ο 50ος πλουσιότερος άνθρωπος στον κόσμο. Διεθνής κερδοσκόπος και διαχειριστής του μεγάλου hedge funds «Paulson & Co». Ο Πόλσον και ο Ναθάνιελ Ρόθτσάιλντ είναι βασικοί μέτοχοι της Rusal, της μεγαλύτερης εταιρείας παραγωγής αλουμίνιου στον κόσμο.
Στίβεν Κοέν O 27ος πλουσιότερος άνθρωπος στον κόσμο. Ο Κοέν μαζί με την Atticus Capital της οικογένειας Ρόθτσάιλντ είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος μέτοχος του οίκου δημοπρασιών Sotheby’s (που είναι εισηγμένος στο χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης).
Ντέιβιντ Αϊνχορν
Διεθνής κερδοσκόπος, διαχειριστής του μεγάλου hedge funds Greenlight Capital, ο οποίος «έβγαλε» 1,7 δισ. δολάρια σορτάροντας τη μετοχή της Lehman Βrothers,


H ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΤΡΑΠΕΖΙΚΗ ΔΥΝΑΣΤΕΙΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ
Ποιοι είναι αλήθεια αυτοί οι Ρόθτσάιλντ;
● Ελέγχουν το μεγαλύτερο διεθνές δίκτυο εξόρυξης και εμπορίας διαμαντιών, πολύτιμων λίθων και μετάλλων, μέσα από εταιρείες τους όπως η Barick Gold, η Gold Fields, η De Beers, η Rio Tinto, κ.α.
● Είναι από τις μεγαλύτερες οικογένειες της βιομηχανίας πετρελαίου.
● Ο Ναθάνιελ Ρόθτσάιλντ και ο Τζον Πόλσον (50ος πλουσιότερος άνθρωπος στον κόσμο) είναι βασικοί μέτοχοι της Rusal, της μεγαλύτερης εταιρείας παραγωγής αλουμίνιου στον κόσμο.


ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΡΟΛΟΣ ΤΩΝ ΡΟΘΤΣΑΪΛΝΤ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ;

● Ήταν από τους πρώτους δανειστές της Ελλάδας. Τα δάνεια από τους Ρόθτσάιλντ ήταν τα πρώτα και από τα μεγαλύτερα που έλαβε η Ελλάδα το 1823. Από τότε μας δανείζουν και ρουφούν το αίμα των Ελλήνων!
● Ήταν οι δημιουργοί του σύγχρονου τραπεζικού και νομισματικού συστήματος της Ελλάδας.
● Ήταν βασικοί χρηματοδότες, συνιδρυτές και μεγαλομέτοχοι της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδας (ΕΤΕ).
● Εξέδιδαν δάνεια για τη δημιουργία έργων υποδομής και δανειοδότησαν εκατοντάδες ελληνικές επιχειρήσεις και βιομηχανίες. Έχοντας το νομισματικό έλεγχο και τον έλεγχο της παραγωγής χρήματος στην Ελλάδα, έπαιξαν σε βάθος χρόνου και στα δυο επίπεδα.
● Παρέμειναν βασικοί μέτοχοι της ΕΤΕ μέσω πολλών εταιρειών (όπως Neuberger Berman).
● Είναι μεγαλομέτοχοι της Τράπεζας της Ελλάδας, η οποία πήρε τον ρόλο της Κεντρικής Τράπεζας της Ελλάδας από την Εθνική Τράπεζα, και μόνο κατ όνομα είναι… Ελληνική αφού μόνο ένα πολύ μικρό μέρος των κεφαλαίων της είναι Ελληνικό.
● Η N. M. Rothschild & Sons ήταν μέχρι πρόσφατα σύμβουλος του Ελληνικού Κράτους για ιδιωτικοποιήσεις , όπως της ΔΕΗ και της Δημόσιας Επιχείρησης Αερίου και σύμβουλος δεκάδων τραπεζών και εταιρειών στην Ελλάδα όπως η Cosmote, ΕΛΠΕ, Τράπεζα Εγνατία, Γενική Τράπεζα, Μυτιληναίος, Eurobank, και ένα σωρό άλλες.

Ο σκοτεινός κύριος Ακερμαν
Πολλές φορές, θα ακούσετε στις «ειδήσεις» για τον σκοτεινό ρόλο του κυρίου Τζόζεφ Ακερμαν, ο οποίος είναι διοικητής της Deutsche Bank ! Κανείς δεν λέει όμως, τι ακριβώς δουλειά κάνει ο Ακερμαν και πως σχετίζεται με τα προηγούμενα κοράκια των «αόρατων» κατά τα άλλα αγορών! Και που να δείτε, τι έκανε η Ελλάδα για να επιβραβεύσει τον φοβερό και τρομερό ρόλο του!
Ο Τζόσεφ Ακερμαν είναι:Διοικητής της Deutsche Bank. Γνωρίζετε ότι η D.B. είναι σύμβουλος του γερμανικού κράτους για τη διαχείριση της Ελληνικής και Ευρωπαϊκής χρηματιστηριακής κρίσης;
Είναι υψηλόβαθμο στέλεχος της Siemens από το 2003 και Β” αναπληρωτής πρόεδρος του Εποπτικού Συμβουλίου της Siemens σήμερα. Μήπως καταλάβατε τώρα γιατί έκλεισε η υπόθεση με τα 200 ψωρο-εκατομμύρια που προσέφεραν, ενώ οι μίζες ήταν δις;
Μέλος του Εποπτικού Συμβουλίου της Vodafone !!!
Μη-εκτελεστικός διευθυντής της Royal Dutch Shell, πετρελαϊκής εταιρείας συμφερόντων Ρόθτσάιλντ. Καταλάβατε τώρα γιατί μόλις έβγαλε πετρέλαιο η Κύπρος, πήγε η Shell στα Κατεχόμενα να κάνει το ίδιο; Καταλάβατε τώρα γιατί φωνάζει όλος ο πλανήτης «Ελληνες χαράξτε ΑΟΖ», κι εμείς δεν το κάνουμε; 

Καταλάβατε μήπως γιατί στις αρχές του 2009, SHELL και BP πούλησαν τα πρατήρια τους στην ΕΛΛΑΔΑ;;; Όχι απλά γιατί γνώριζαν για την κρίση αλλά γιατί την είχαν σχεδιάσει οι ίδιοι!!!

Αντιπρόεδρος της ασφαλιστικής εταιρείας Zurich Financial Services (η οποία, μεταξύ άλλων, παρέχει ασφαλιστικά προϊόντα για την προστασία από το πιστωτικό και το πολιτικό ρίσκο). Μήπως καταλάβατε τώρα γιατί ξεκίνησα την περιγραφή μου με τον ρόλο του εργαλείου που ονομάζεται CDS;
Πρόκειται για ένα άτομο με αρκετές δεκάδες ρόλους, και είναι ν απορεί κανείς πως καταφέρνει να εργάζεται με επιτυχία σε τόσες πολλές δύσκολες θέσεις! Αντιλαμβάνεστε λοιπόν ότι το μόνο που κάνει είναι η υπογραφή του σε κάποιες αποφάσεις που άλλοι σχεδιάζουν κι αυτός εκτελεί!
Οσο για εμάς; Εμείς οι Ελληνες λοιπόν, λίγο πριν ξεκινήσει «φανερά» η κρίση, αντί για να τον απελάσουμε από τη χώρα τον βραβεύσαμε κι από πάνω! Ετσι τον Σεπτέμβριο του 2009 ο κ. Τζότζεφ Ακερμαν αναγορεύεται επίτιμος διδάκτορας στο Τμήμα Διεθνών Οικονομικών και Ανάπτυξης του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης!!!
Ετσι λειτουργεί το σύστημα εδώ στην Ελλάδα!Βραβεύουμε τους νεκροθάφτες της χώρας μας !Αν πάλι δεν μπορούμε να τους βραβεύσουμε, τότε τους καθιστούμε ισότιμους συνομιλητές με τους Πρωθυπουργούς μας! Όπως τον κ. Τ.Σόρος για παράδειγμα, του οποίου τα γεύματα με τον ΤΕΩΣ Πρωθυπουργό Γ.Παπανδρέου, τα πληρώσαμε χρυσάφι!!!
Την επόμενη φορά που θα ακούσετε λοιπόν για «αγορές» και «τοκογλύφους» και «οικονομικούς δολοφόνους» θα ξέρετε!
Βάλτε αυτό το άρθρο στα «αγαπημένα» του υπολογιστή σας, γιατί θα σας χρειαστεί άπειρες φορές, όταν κάποιοι, θα εξακολουθούν να προκαλούν συσκότιση στον λαό, με αόριστες αναφορές, φτάνοντας στο σημείο τον Ελληνα πολίτη να αναρωτιέται «ΜΑ ΠΟΙΟΣ είναι ο ΕΧΘΡΟΣ»
Τώρα , γνωρίζετε τον εχθρό! Τουλάχιστον, γνωρίζετε τον εχθρό εκτός των τειχών!
Για τους υπόλοιπους, τους εντός, έχουμε καιρό να ασχοληθούμε!!!

Πηγές:
Τα στοιχεία για την συμμετοχή των πολυεθνικών στην Ελληνική οικονομία είναι από το βιβλίο του Πάνου Παναγιώτου: «Ελληνική Κρίση: Περίεργες συμπτώσεις», εκδόσεις Λιβάνη, το οποίο αξίζει να το διαβάσετε.

πηγή

Άρθρο-κόλαφος με τίτλο "Η Τουρκία είναι μια μεγάλη απογοήτευση" φιλοξενεί η γερμανική συντηρητική εφημερίδα "Die Welt" στην κυριακάτικη ηλεκτρονική έκδοσή της. Για τον Ερντογάν. Για την ίδια την Τουρκία.

Ο Ερντογάν θα μπορούσε να ενσωματώσει με επιτυχία τη χώρα του στη Δύση. Δεν ήθελε. Σήμερα είναι περισσότερο εχθρική προς την Ευρώπη και την Αμερική από ό, τι ποτέ πριν. Τι άλλο απομένει εκτός από την δυσπιστία;

Μερικές φορές είσαι ερωτευμένος με κάποιον και νομίζεις ότι ξέρεις ακριβώς τι είδους άνθρωπος είναι. Και εν τέλει μένει κανείς έκπληκτος και απογοητευμένος, αν αυτό δεν είναι η αλήθεια. Έτσι είναι με την Τουρκία. Σπάνια μια χώρα και την κυβέρνησή της - εκείνη του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν - επαινέθηκε με διθύραμβους τόσο από τους πολιτικούς όσο και τα μέσα ενημέρωσης: ένα σύγχρονο κόμμα, ο ηγέτης ένας πραγματικός δημοκράτης (Ερντογάν), ένας μεταρρυθμιστής. Εδώ ήταν, ειπώθηκε από τις ΜΚΟ, τους Πράσινους, SPD, και σε πολλά μέρη της CDU, και στην Δύση από την Αμερική έως την Ολλανδία, μια κοσμοπολίτικη δύναμη πάνω στο έργο, που είχε τη δυνατότητα να μετατρέψει το σύνολο του μουσουλμανικού κόσμου. Για να τον κάνει δυτικότερο, δημοκρατικό, ελεύθερο, φιλελεύθερο, με τη θρησκεία ως ακίνδυνο διακόσμημα. Ο Ομπάμα μίλησε για ένα μοντέλο για τις Ηνωμένες Πολιτείες. Η ΕΕ της δώρισε την υποψηφιότητα.

Σήμερα όλα είναι διαφορετικά. Όταν ο Ερντογάν μιλούσε ενώπιον της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη, του χασμουρήθηκε ένας μεγάλος σχεδόν κενός χώρος. Κανείς δεν νοιάζεται άλλο για το τι έχει να πει, εκτός και εάν πρόκειται να αναγνωρίσει τα σήματα κινδύνου σε αυτόν. Θα καλέσει ο Ερντογάν στο σπίτι και πάλι την δημοκρατική αντιπολίτευση "άθεους και τρομοκράτες," την Δύση "ατιμωτική" και "ρατσιστική"; Και θα πει και πάλι ότι δεν υπάρχει το ριζοσπαστικό Ισλάμ, αλλά μόνο το "Ισλάμ"; Το 2004, όταν η Τουρκία έγινε υποψήφια χώρα της ΕΕ, στην καρδιά του δημοκρατικού κόσμου βίωνε μια βαθιά λαχτάρα για ένα "καλό Ισλάμ". Το σοκ μετά την επίθεση στο Παγκόσμιο Κέντρο Εμπορίου έκατσε βαθιά, και η αμηχανία ήταν μεγάλη. Πώς θα μπορούσε να καταπολεμήσει τον κίνδυνο, χωρίς να δείνχει ισλαμοφοβική - ή ακόμα και εχθρική προς τους ξένους; Καλά τότε που υπήρχε η Τουρκία.

Αν και υπήρχαν εδώ και εκεί ανησυχίες: Μήπως οι ηγέτες του AKP, υπό την ηγεσία του Ερντογάν, δεν ξεκίνησαν ως εύγλωττοι, αντιευρωπαϊκοί και αντιαμερικανικοί φανατικοί μουσουλμάνοι την πολιτική τους σταδιοδρομία; Ξαφνικά ήταν αρκετά ήμεροι και μέτριοι και ήταν τα αγγελούδια του ελεύθερου κόσμου. Και επειδή απελευθέρωσε τη χώρα από την κηδεμονία του στρατού, την οικονομία, το επίπεδο ζωής βελτιώθηκε, όλα έδειχναν μια χαρά.
Ο θανάσιμος κίνδυνος, ωστόσο, κατά του οποίου η Τουρκία θα έπρεπε να είναι ένα αντίδοτο, είναι τώρα μεγαλύτερος από ποτέ. Επειδή η Τουρκία δεν τον έχει καταπολεμήσει, αλλά τον έχει ενισχύσει. Προφορικά, διανοητικά και στην πράξη. Εκτός από τους μαζικούς δολοφόνους του Ισλαμικού Κράτους, κανείς σήμερα δεν καταφέρνει τόσο μιντιακά να ανυψώνει εχθρικά την Δύση σαν τον Ερντογάν. Οι λεκτικές γκάφες του κατά της Αμερικής, της Ευρώπης και του Ισραήλ συχνά απορρίφθηκαν ως ακίνδυνες: αυτές υποτίθονταν ότι προορίζονταν μόνο για το εγχώριο κοινό.

Στο ίδιο επίπεδο με τον Αχμαντινετζάντ
Από την αποχώρηση του Ιρανού Αχμαντινετζάντ, είναι ο μόνος μουσουλμάνος κυβερνήτης που στρατεύεται εναντίον της "άδικης παγκόσμιας τάξης" της Δύσης και στηλιτεύει το Ισραήλ ως "μαζικό δολοφόνο", "χειρότερα από ό, τι ο Χίτλερ". Τα λόγια του μαστιγώνουν εκείνους τους μουσουλμάνους για τους οποίους, όπως ήλπιζαν κάποτε, θα έπρεπε να είναι ένας πολιτικός του μέτρου. Φυσικά και τα λόγια του ριζοσπαστικοποιούν στην Ευρώπη τους Τούρκους και τους Μουσουλμάνους.

Η δημοτικότητα του Ερντογάν ως ένα δημοκράτης μεταρρυθμιστής ήταν τεράστια για τα έτη 2004-2007. Θα μπορούσε να οδηγήσει την Τουρκία προς την Δύση με επιτυχία. Αλλά δεν ήθελε. Σήμερα, η Τουρκία είναι μια βαθιά αντιδυτική χώρα. Η αργή, σταθερή ισλαμιστική πολιτική του AKP, οι νέοι χώροι ξεδίπλωσης για τα ισλαμικά θρησκευτικά σχολεία, η κυβερνητικές οργανώσεις που συνδέονται με το στρατευμένο Ισλάμ, όλα αυτά δημιούργησαν ένα γόνιμο έδαφος για τον ισλαμικό εξτρεμισμό στην ίδια την Τουρκία.

Και έτσι οι Τούρκοι σήμερα αποτελούν ίσως τη δεύτερη ισχυρότερη "ποσόστωση ξένων" στο Ισλαμικό Κράτος. Αυτό αντιστοιχεί στον τουρκικό λογισμό στον εμφύλιο πόλεμο της Συρίας και του Ιράκ. Επί μακρόν η Άγκυρα ενίσχυσε τους ισλαμιστές εξτρεμιστές και δεν εμπόδισε την ροή προς τους μαχητές του Ισλαμικού Κράτους. Ο στόχος ήταν και είναι να συνεχιστεί ο εμφύλιος πόλεμος στη Συρία μέχρι την τελευταία σταγόνα αίματος. Στη συνέχεια, η Δύση θα πρέπει να πεισθεί να ανατρέψει τον κοσμικό δικτάτορα αλ-Ασαντ, και εν τέλει να οικοδομήσει την τουρκική εξουσία στην διαλυμένη περιοχή.

Πριν από δέκα χρόνια, ελπίδα και ευχή των Αμερικανών και των Ευρωπαίων ήταν ότι η Τουρκία θα μπορούσε να είναι ουσιαστικά σαν κι αυτούς. Σήμερα, κανείς δεν σκέφτεται αυτό. Σήμερα ελπίζει κανείς ειλικρινά ότι η χώρα δεν θα γίνει ένας πραγματικός εχθρός. Γι 'αυτό και συνεχίζεται η συνεργασία με την Τουρκία, διότι δεν υπάρχει άλλος τρόπος. Αλλά χωρίς καμία εμπιστοσύνη. Αυτό είναι θανατηφόρο.
πηγή

Πολλά έχουν δει τα μάτια μας, αλλά τόσο συνεργάσιμη τρομοκρατική οργάνωση, αποκλείεται να ξαναβρεθεί, ειδικά μια ημέρα πριν το τουρκικό κοινοβούλιο αποφασίσει να εξουσιοδοτήσει τον Τουρκικό στρατό να εισβάλει, ουσιαστικά, σε Ιράκ και Συρία… Κι εδώ έρχεται η σειρά του άκρως πρόθυμου και συνεργάσιμου Ισλαμικού Κράτους, οι μαχητές του οποίου, προφανώς εντελώς τυχαία, αποφάσισαν να πολιορκήσουν τον τάφο του γενάρχη των Οθωμανών Σουλεϊμάν χαν, ο οποίος, εδώ και αιώνες απολαμβάνει τα πιλάφια του και τις θωπείες των ουρί στη Συρία.
Του ΠΑΝΤΕΛΗ ΚΑΡΥΚΑ
Ο τάφος του Σουλεϊμάν, τον οποίο η Τουρκία θεωρεί εθνικό της έδαφος και στον οποίο έχει εγκαταστήσει φρουρά, έχει αποτελέσει πρόσχημα, εδώ και καιρό για τους Τούρκους για να εισβάλουν στην Συρία. Τότε οι συνθήκες δεν τους το επέτρεψαν. Τώρα όμως το Ισλαμικό Κράτος «συνεργάστηκε» άψογα μαζί τους.
Σύμφωνα με δήλωση του αντιπροέδρου της τουρκικής κυβέρνησης Μπουλέντ Αρίντς περίπου 1.100 μαχητές του ΙΚ έχουν περικυκλώσει τον τάφο, παρέχοντας στην Τουρκία το πρόσχημα που χρειάζεται. «Είναι αλήθεια ότι ο τάφος του Σουλεϊμάν έχει περικυκλωθεί από 1.100 ενόπλους του ΙΚ και μια επίθεση κατά της τουρκικής διμοιρίας που τον φρουρεί είναι πιθανή», είπε ο Αρίντς, αφήνοντας όλα τα ενδεχόμενα ανοιχτά.

Εμείς δεν έχουμε να κάνουμε κανένα σχόλιο. Απλώς θα θυμίσουμε πως την 31η Αυγούστου 1939 «Πολωνοί» εισέβαλαν στο γερμανικό έδαφος, παρέχοντας την αφορμή που επιθυμούσε ο Χίτλερ για να εισβάλει στην Πολωνία, ξεκινώντας, με τον τρόπο αυτό τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Οι εισβάλοντες «Πολωνοί» ήταν στην πραγματικότητα Γερμανοί κατάδικοι, οι οποίο ντύθηκαν με πολωνικές στολές και δολοφονήθηκαν από τους συμπατριώτες τους, ώστε να φανεί πως ήταν πράγματι Πολωνοί. Μήπως οι Τούρκοι, όπως όλα δείχνουν, αποδεικνύονται απλώς κακοί αντιγραφείς;
Εντολή λοιπόν από το κοινοβούλιο θα ζητήσει σήμερα η τουρκική κυβέρνηση, προκειμένου να διατάξει την αποστολή τουρκικών δυνάμεων στο Ιράκ και την Συρία, για να αντιμετωπιστεί, υποτίθεται, η απειλή των τζιχαντιστών, τους οποίους πολλοί υποστηρίζουν, ότι εξακολουθεί να ενισχύει… Παράλληλα θα ζητηθεί η άδεια του κοινοβουλίου για να ανοίξουν οι τουρκικές βάσεις στις συμμαχικές δυνάμεις που συμμετέχουν στον πόλεμο κατά του Ισλαμικού Κράτους.
«Η εντολή που αναμένεται να δοθεί από το κοινοβούλιο θα έχει στόχο την αντιμετώπιση των σημερινών, αλλά και των μελλοντικών απειλών», είπε ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Μπουλέντ Αρίντς, αφήνοντας, με τον τρόπο αυτό, ανοικτό κάθε ενδεχόμενο.

«Είμαστε μια κυβέρνηση με αποφασιστικότητα. Γνωρίζουμε απολύτως τι συμβαίνει εντός και εκτός Τουρκίας. Το ζήτημα της εγκατάστασης ζώνης ασφαλείας και τα λοιπά σχετικά ζητήματα έχουν διπλωματικές και στρατιωτικές αντανακλάσεις», είπε ο Αρίντς. «Σκοπεύουμε να επεκτείνουμε τη χρονική ισχύ της παλαιότερα δοθείσας εντολής για το Ιράκ και την Συρία, που εκπνέει τον Οκτώβριο», κατέληξε ο Αρίντς, ο οποίος αρνήθηκε να δώσει οποιαδήποτε άλλη διευκρίνιση.
πηγή

Το αφήγημα του πρωθυπουργού για το τέλος του μνημονίου και της τρόικας στηρίζεται στη δυνατότητα κάλυψης των χρηματοδοτικών αναγκών από τις αγορές που, όμως, δεν είναι τόσο φιλικές όσο θα απαιτούνταν για να εκπληρωθεί η εξαγγελία της απεμπλοκής από το ΔΝΤ. Αντίθετα, η απόδοση του δεκαετούς ομολόγου έχει πάει στα ύψη και αυτό δείχνει ότι η χώρα δεν μπορεί να απαλλαγεί τόσο εύκολα από την δανειακή εξάρτησή της από τους θεσμικούς πιστωτές.

Δεν είναι αυτό το μοναδικό εμπόδιο για τον κυβερνητικό σχεδιασμό. Στο Μέγαρο Μαξίμου και στη Χαριλάου Τρικούπη δυσκολεύονται να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα της καθημερινότητας και να ελέγξουν τα ξεσπάσματα υπουργών, βουλευτών και κομματικών στελεχών. Ο γαλάζιος αντάρτης περιφερειάρχης Κεντρικής Μακεδονίας Απ. Τζιτζικώστας πρότεινε την παραίτηση του πρωθυπουργού για να σχηματιστεί κυβέρνηση εθνικής ενότητας.

Δεν είναι ο μόνος που βλέπει θετικά τέτοια σενάρια και στην πορεία αναμένεται να εκφραστούν και από άλλες πλευρές τέτοιες σκέψεις. Ο υπουργός Υποδομών Μ. Χρυσοχοίδης επαναφέρει διαρκώς την πρότασή του για συμφωνία κομμάτων σε ημερομηνία εκλογών έξι μήνες πριν από τη λήξη της κυβερνητικής θητείας και συναινετική προεδρική εκλογή τώρα. Η Ντόρα Μπακογιάννη δεν χάνει ευκαιρία να μιλά για την ανάγκη εθνικής συνεννόησης και επικοινωνίας μεταξύ Α. Σαμαρά και Α. Τσίπρα, ενώ ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Θ. Μωραίτης έγινε ο πρώτος βουλευτής της συμπολίτευσης που δήλωσε ότι η ψήφος του για την προεδρική εκλογή δεν είναι δεδομένη.

Ποια θα είναι η επόμενη δυσάρεστη έκπληξη για το Μέγαρο Μαξίμου και τη Χαριλάου Τρικούπη; Δεν μπορούν να προβλέψουν και σίγουρα δεν μπορούν να αποκλείσουν τίποτα.

Στο μεταξύ εντείνονται οι αρρυθμίες στις σχέσεις ΝΔ-ΠΑΣΟΚ. Η προσπάθεια του Α. Σαμαρά να οικειοποιηθεί τον όρο Δημοκρατική Παράταξη για τον δικό του πολιτικό χώρο έγινε αιτία έντασης μεταξύ των δύο κυβερνητικών εταίρων. Ο Ευ. Βενιζέλος θεωρεί δική του τη Δημοκρατική Παράταξη, τόσο που προγραμματίζει και ιδρυτικό συνέδριο στο οποίο δεν προβλέπεται εκλογή ηγεσίας. Παρόλο, όμως, που δεν προβλέπεται εκλογή ηγεσίας, υπάρχουν ισχυρές πιθανότητες να τεθεί επιτακτικά θέμα ηγεσίας ανεξαρτήτως διαδικασιών. Και αυτή είναι μια προοπτική δύσκολα διαχειρίσιμη από την Χαριλάου Τρικούπη.

Το Μέγαρο Μαξίμου διαβεβαιώνει ότι δεν θα γίνουν πρόωρες εκλογές, αλλά όλα κινούνται σε προεκλογικό ρυθμό. Οι κόντρες υπουργών (Μητσοτάκης -Ντινόπουλος), ο εκνευρισμός στις σχέσεις ΝΔ - ΠΑΣΟΚ, το άγχος των βουλευτών, η πόλωση που καλλιεργείται, είναι συμπτώματα προεκλογικού πυρετού, για τον οποίο η κυβέρνηση δεν βρίσκει φάρμακο.
* Η γελοιογραφία είναι του Πέτρου Ζερβού από την Εφημερίδα των Συντακτών
πηγή



Πως οι Γερμανοί δάνειζαν τον Σημίτη για να πληρώνει τους Γερμανούς.
Οδηγός για την έξοδο από το μνημόνιο και για τους μικροομολογιούχους που είδαν τις αποταμιεύσεις τους να ληστεύονται.
Πολλές φορές έχουμε ακούσει τον όρο “απεχθές και επονείδιστο χρέος” που θα μπορούσε να χαρακτηρίσει το δημόσιο χρέος της Ελλάδας και να χρησιμοποιηθεί ως ασπίδα σε μία νομική διαμάχη για την διαγραφή του. Είναι άραγε πραγματικότητα ή αστικός μύθος; Μπορεί η Ελλάδα να τον επικαλεσθεί ή είναι ένα λαϊκίστικο επιχείρημα όσων διαφωνούν με το μνημόνιο χωρίς καμμία πρακτική εφαρμογή;
Σήμερα το Ολυμπία με απλά λόγια, έγγραφα και ιστορικά ντοκουμέντα αποδεικνύει το απεχθές και επονείδιστο του Ελληνικου χρέους, που καλά θα κάνουν να το διαβάσουν όσοι πραγματικά ενδιαφέρονται για την σωτηρία της χώρας και όχι την συνδιαλλαγή της εξουσίας.
Τι σημαίνει “απεχθές και επονείδιστο χρέος”;
Το “απεχθές χρέος” αναφέρεται λοιπόν σε χώρες με αρχηγούς κρατών ή κυβερνήσεων που κατακλέβοντας το κράτος, διαθέτουν ποσά σε ξένες τράπεζες. Κύρια λοιπόν προϋπόθεση για την ύπαρξη του απεχθούς χρέους είναι η χρήση των δανείων της χώρας για προσωπικούς σκοπούς.
“Επονείδιστο” θεωρείται το χρέος, το οποίο προκύπτει από όρους υπερβολικούς, ληστρικούς, όντας λοιπόν το προϊόν μιας λεοντείου συμφωνίας με δυσμενέστατες επιπτώσεις στο δανειζόμενο κράτος, μέσω Μνημονίων κ.λπ. (Καθ. Μάρδας)
Ας δούμε λοιπόν την εφαρμογή τους στην Ελληνική πραγματικότητα:
Αύγουστος 2012. Η Deutsche Bank στέλνει επιστολή στο υπουργείο οικονομικών σχετικά με την πληρωμή των τόκων (!) ενός ομολόγου που κατέχει (φωτό). Δηλαδή, την ίδια στιγμή που ομολογιούχοι, ασφαλιστικά ταμεία, τράπεζες και ΝΠΔΔ έχουν καταστραφεί, η Γερμανική τράπεζα παραμένει αλώβητη, όπως και το χρέος της Ελλάδας προς αυτή. Μα πως προέκυψε το συγκεκριμένο “ανεγγιχτο” ομόλογο;

Εδώ ακριβώς είναι η εξήγηση της κατάρρευσης και η δολιότητα της υπερχρέωσης. Το συγκεκριμένο ομόλογο της Deutsche Bank, είναι δάνειο της κυβέρνησης Σημίτη το 1997. Με ημερομηνία λήξης το 2017, μετά από 20 χρόνια δηλαδή. Η κυβέρνηση Σημίτη λοιπόν, πήρε ένα χρηματικό ποσό από την Γερμανική τράπεζα το οποίο διαχειρίστηκε στο ακέραιο, αλλά “χρέωσε” την αποπληρωμή του στην επόμενη γενιά.
Τι έγινε αυτό το δάνειο;

Tον Δεκέμβρη του 1997, ο Τάσος Μαντέλης υπογράφει την ανάθεση έργων ύψους 150 δισ. στη Siemens. Την επονομαζόμενη και ως σύμβαση της ντροπής.
Αμέσως μετά, (εάν δεχτούμε τους ισχυρισμούς του ίδιου του Μαντέλη) αρχίζουν και πέφτουν οι μίζες στους λογαριασμούς του. Υπάρχει βέβαια και ο “ανώνυμος πληροφοριοδότης” που υποστήριξε ότι και το 1997 (πριν την υπογραφή) έπεφταν οι μίζες ύψους μάλιστα 10 εκατομυρίων. Αυτό όμως ο αξιότιμος κύριος Μαντέλης το διαψεύδει.


ΔΗΛΑΔΗ: Η κυβέρνηση Σημίτη δανείζεται το 1997, από Γερμανική τράπεζα το ποσό των 352 εκ. Ευρώ, για να πληρώσει Γερμανική εταιρεία το ποσό των 400+εκ. Ευρώ. Ο Μαντέλης αποδεικνύεται πως έλαβε προμήθεια από την Γερμανική εταιρεία τον καιρό της επίμαχης συναλλαγής.
Η ευκολία με την οποία έγινε ο δανεισμός και οι όροι της σημερινής “διαπροσωπικής” συναλλαγής εκτός αγορών που προκύπτει από την επιστολή του 2012, πληρεί όλους τους όρους του “Απεχθούς” χρέους. Όπως επίσης και η απόδειξη χρηματισμού πολιτικών προσώπων ως απόρροια της όλης συναλλαγής, από τα ελάχιστα βεβαίως που γνωρίζουμε.
Η Λεόντειος συμφωνία που καταστρατηγεί κάθε έννοια ελεύθερης οικονομίας προκύπτει από το γεγονός ότι το συγκεκριμένο ομόλογο παραμένει αλώβητο, σε αντίθεση με τα ομόλογα των τιμίων επενδυτών που αποκτήθηκαν μέσω ελεύθερης αγοράς. Τα οποία βεβαίως απαξιώθηκαν με το PSI. Άρα το συγκεκριμένο χρέος είναι και “Επονείδιστο”.


Το ίδιο συμβαίνει με τα ποσά δανεισμού που χρησιμοποιήθηκαν για τα υποβρύχια, αφού όπως προκύπτει και από την Γερμανική και την Ελληνική δικαιοσύνη είναι αποτελεσμα χρηματισμού υπουργών και κρατικών λειτουργών (πάλι από τα λίγα που γνωρίζουμε). Εκεί ακριβώς έγκειται και η απέλπιδα προσπάθεια Βενιζέλου να απαλλάξει τις Γερμανικές εταιρείες από τις υποχρεώσεις τους αλλά και της κυβέρνησης Σαμαρά να αποτρέψει την διενέργεια εξεταστικής. Ταυτόσημη περίπτωση δηλαδή με την Siemens, όπου ο Σημίτης υπέγραφε, ο Σαμαράς συγκαλύπτει και αποπληρώνει.
Αυτός ο χαρακτηρισμός διέπει και το χρέος που προέκυψε από τις λοιπές συμφωνίες, της ΜΑΝ, της Daimler, της Hoechtief, των δημοσίων έργων που υπερκοστολογήθηκαν ή ακόμα δεν έχουν παραδοθεί ενώ έχουν εξοφληθεί κλπ κλπ.
Συμπερασματικά, όσοι υποστηρίζουν πως μέρος του Ελληνικού χρέους είναι απεχθές και επονείδιστο έχουν απόλυτο δίκιο. Ένας έλεγχος στην μυστική αλληλογραφία του υπουργείου οικονομικών είναι βέβαιο πως θα φέρει στην επιφάνεια δεκάδες παρόμοιες επιστολές. Χωρίς απαραίτητα να χρειάζονται τέτοιες αποδείξεις, αφού η μαθηματική απόδειξη προκύπτει με ένα απλό ισοζύγιο δανείων / παράνομως συμβάσεων και του κόστους δανεισμού που επιφέρει η αποπληρωμή τους.

πηγή


του Θανάση Μανουσάκη*

Μικρασιατική καταστροφή, 92 χρόνια μετά: Οι ψυχές των 1.500.000 Ελλήνων Μικρασιατών ζητούν την δικαίωση τους για τα δεινά τα οποία υπέστησαν από τις τουρκικές κεμαλικές ορδές. Μια γενοκτονία που ασφαλώς δεν αφορά μόνο τους Έλληνες της Μικράς Ασίας, αλλά και ολόκληρο τον ελληνικό χριστιανικό πληθυσμό (Θράκες και Πόντιοι) της Ανατολής, που, μαζί με τους Αρμένιους, υπέφεραν τα πάνδεινα από τις διώξεις του βάρβαρου κεμαλικού καθεστώτος. Σκοπός του άρθρου αυτού δεν είναι να αναλύσει τα ιστορικά γεγονότα των γενοκτονιών, που λίγο πολύ είναι γνωστά, αλλά την προκλητική στάση της Τουρκίας απέναντι στις γενοκτονίες των Ελλήνων της Ανατολής, με την μη-αναγνώριση των εγκλημάτων που διαπράχθηκαν, σε συνδυασμό με την γενικότερη εξωτερική πολιτική που ακολουθεί έναντι της χώρας μας.
Αυτό γιατί η Τουρκία, παρότι είναι και ιστορικά αποδεδειγμένο μέσα από έρευνες και επιστημονικά ότι έχει διαπράξει τις συγκεκριμένες γενοκτονίες, όχι μόνο αρνείται να τις αναγνωρίσει, αλλά προκαλεί και τους ίδιους ακόμα των συγγενείς των θυμάτων, έχοντας θεσπίσει ακόμα και επίσημες ημέρες εορτασμού της απόβασης του «πατέρα» της «σύγχρονης» «δημοκρατίας» τους, Κεμάλ Ατατούρκ. Ειδικότερα σε ότι αφορά τις διπλωματικές σχέσεις με την χώρα μας, η σημερινή, αλλά και οι προηγούμενες τουρκικές κυβερνήσεις, έχουν φτάσει στο προκλητικό, αλλά πολύ περισσότερο απαράδεκτο γεγονός να διαμαρτύρονται και επίσημα με ανακοίνωση του τουρκικού Υπουργείου Εξωτερικών, για τις επίσημες εκδηλώσεις εθνικής μνήμης και τιμής, όπως εκείνη για την ημέρα μνήμης και τιμής της Ποντιακής Γενοκτονίας, που πραγματοποιείται κάθε 19η Μαΐου, αλλά και της ημέρας μνήμης και τιμής της γενοκτονίας του Μικρασιατικού Ελληνισμού στις 14 Σεπτεμβρίου. Ημέρες μνήμης και τιμής που έχουν ψηφιστεί και θεσπιστεί με ομόφωνες αποφάσεις της Βουλής των Ελλήνων από το 1994, όπου έστω και αργά η ελληνική πολιτεία αποφάσισε να τιμήσει την μνήμη των θυμάτων αυτών των αποτρόπαιων αυτών τουρκικών γενοκτονιών.
Όμως αυτή η τουρκική θρασύτητα και προκλητικότητα στο θέμα των γενοκτονιών του ελληνικού πληθυσμού της Ανατολής, συμπεριλαμβανομένου και του κυπριακού προβλήματος, οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στην υποχωρητικότητα έναντι της Άγκυρας που έδειξαν οι κυβερνήσεις ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, ειδικά των τελευταίων σχεδόν 20 ετών μετά την κρίση στα Ίμια το 1996. Έτσι φτάσαμε σε σημείο ως χώρα το 2001 επί κυβέρνησης Κώστα Σημίτη με υπουργό Εξωτερικών τον Γιώργο Παπανδρέου, και υπουργό Εξωτερικών της τότε τουρκικής κυβέρνησης τον εκλιπόντα Ισμαήλ Τζεμ, να συζητείται θέμα αναθεώρησης των σχολικών βιβλίων Ελλάδας και Τουρκίας, με το σκεπτικό ότι δεν πρέπει να υποδαυλίζεται μίσος και διχόνοια ανάμεσα στους δύο λαούς. Για να μην αναφερθώ σε «κουμπαριές» επί κυβέρνησης Κώστα Καραμανλή και την λανθασμένη εμμονή για ένταξη της γείτονας χώρας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, χωρίς ποτέ η Τουρκία να αναγνωρίσει και να ζητήσει συγνώμη για τις γενοκτονίες των ελληνικών πληθυσμών της Ανατολής, πέρα από τα ήδη γνωστά προβλήματα των ελληνοτουρκικών σχέσεων σε Αιγαίο, Θράκη και την συνεχιζόμενη εισβολή και κατοχή στην Κύπρο, από τον Ιούλιο του 1974.
Γι’ αυτό και δεν μου προξένησε καμία εντύπωση το γεγονός ότι ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν εξέφρασε στον Έλληνα πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά, κατά την συνάντηση που είχαν στο περιθώριο της πρόσφατης συνόδου κορυφής του ΝΑΤΟ, την «ανησυχία» του για την επιπτώσεις στις ελληνοτουρκικές σχέσεις επειδή στο λεγόμενο «αντιρατσιστικό» νομοσχέδιο που ψηφίστηκε στην Βουλή, συμπεριλήφθηκε η αναφορά στην ιστορική μνήμη της γενοκτονίας των Ελλήνων χριστιανών της Ανατολής. Για να απαντήσει, αντιδρώντας χλιαρά η ελληνική πλευρά σε αυτή την τουρκική πρόκληση, πως πρόκειται για πράξη εναρμόνισης με το διεθνές δίκαιο και τις ευρωπαϊκές αποφάσεις και αποτελεί ιστορικού χαρακτήρα παρέμβαση που αφορά την μνήμη των θυμάτων και όχι τις σχέσεις της Ελλάδας με την σημερινή Τουρκία. Όλα τα παραπάνω αναδεικνύουν μια ακόμη πτυχή των προβληματικών ούτως ή άλλως ελληνοτουρκικών σχέσεων, όσο και να προσπαθούν να παρουσιάσουν κάποιοι να παρουσιάσουν μια διαφορετική εικόνα, την προκλητική μη-αναγνώριση των γενοκτονιών των Ελλήνων χριστιανών της Ανατολής.
Γι’ αυτό η ελληνική εξωτερική πολιτική θα πρέπει να αλλάξει ρότα, όσον αφορά τις σχέσεις με την Τουρκία και αυτό, όχι μόνο για την δικαίωση της μνήμης των θυμάτων και της ιστορικής μνήμης των νεότερων γενιών, αλλά και για να δείξει η χώρα μας επιτέλους ένα μήνυμα αποφασιστικότητας απέναντι στην γείτονα χώρα για την προάσπιση των ελληνικών συμφερόντων. Γιατί πέρα από τα ιστορικά γεγονότα, τα γεωπολιτικά δεδομένα το απαιτούν, η ίδια η πραγματικότητα των ελληνοτουρκικών σχέσεων να υπάρξει αυτή η αλλαγή πλεύσης. Ας ελπίσουμε οι έχοντες την ευθύνη να αναλογιστούν την βαριά ιστορική, και όχι μόνο, ευθύνη και να πράξουν τα δέοντα....
πηγή


1-10-2014
Αύριο Πέμπτη θα συζητηθούν στο τουρκικό κοινοβούλιο οι δύο εξουσιοδοτήσεις (σ.σ. έγγραφα Teskere) για την αποστολή στρατευμάτων σε Ιράκ και Συρία δήλωσε ο Πρόεδρος της Βουλής, κ. Τζεμίλ Τσιτσέκ. Την ίδια στιγμή τουρκικά τεθωρακισμένα έχουν πάρει θέση στα τουρκοσυριακά σύνορα με τις κάννες στραμμένες προς την πλευρά της Συρίας. Πάντως όλες οι διατυπώσεις αξιωματούχων της Τουρκίας και τα σχετικά δημοσιεύματα τείνουν να διαμορφώσουν την πεποίθηση ότι οι επιχειρήσεις που πιθανόν εμπλακεί η Τουρκία δεν θα είναι αγώνας κατά του ISIL αλλά προστασία των συνόρων της και μόνο (διασυνοριακές επιχειρήσεις) ώστε να αποτρέψει μια πιθανή απόπειρα του ISIL να μεταφέρει τον πόλεμο σε τουρκικό έδαφος.  Αναλυτές λένε ότι , είναι ενδεχόμενη και η παρουσία της σε μια δημιουργούμενη ''ουδέτερη ζώνη'' εντός της Συρίας που την επιδιώκει εδώ και εβδομάδες διότι εξυπηρετεί άλλο - αμιγώς εθνικό - σκοπό... Για όλα αυτά τα θέματα είναι σε εξέλιξη συνεχείς συσκέψεις και στο τουρκικό Γενικό Επιτελείο.

Ο Τούρκος Πρόεδρος κ. Τ.Ερντογάν έχει δηλώσει ότι δεν είναι δυνατόν να τερματιστεί η δράση του ISIL μόνο με αεροπορικές επιδρομές- σ.σ. εννοεί των ΗΠΑ. «Οι αεροπορικές επιδρομές είναι άχρηστες χωρίς χερσαίες επιχειρήσεις», πρόσθεσε και η εφημερίδα Vatan σχολίασε ότι, σύμφωνα με τον κ.Ερντογάν, οι θέσεις της Τουρκίας ως προς την τρομοκρατική οργάνωση άλλαξαν έπειτα από την απελευθέρωση των 49 ομήρων. Ο κ.Ερντογάν δήλωσε ότι Τουρκία θα συμμετάσχει σε μια πιθανή χερσαία επιχείρηση του ΝΑΤΟ εναντίον του ISIL, γράφει η Hurriyet. «Κάθε χώρα έχει υποχρεώσεις και η Τουρκία θα εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της>> είπε ,αλλά έσπευσε να προσθέσει:<<. Θα πρέπει να προστατεύσουμε τα σύνορά μας». Σε άλλη δήλωση ήταν ακόμα πιο σαφής: δήλωσε ότι η Τουρκία θα εξαπολύσει στρατιωτικές επιχειρήσεις «σε περίπτωση που κινδυνεύσουν τα σύνορά» της. Όπως τόνισε: «Χρειαζόμαστε τον τουρκικό στρατό για τέτοιες περιπτώσεις».

Ανεχόταν την άνοδο και τώρα...
Μάλιστα η Milliyet έσπευσε να ξεκαθαρίσει ότι ο τουρκικός στρατός δεν θα διεξάγει επιχειρήσεις αλλά θα παρέμβει μόνο ως απάντηση σε επιθέσεις του ISIL στον τουρκικό στρατό ή σε πολίτες της χώρας.Είναι χαρακτηριστική η επισήμανση του  SPIEGEL ότι εδώ και χρόνια η Τουρκία ανεχόταν την άνοδο των ιδεών του εξτρεμιστικού Ισλαμικού Χαλιφάτου (ΙSIL) και τώρα  που οι τζιχαντιστές καταλαμβάνουν περιοχές δίπλα στα τουρκικά σύνορα, στη βόρεια Συρία έχει προκληθεί έντονη ανησυχία μήπως οι τρομοκράτες του Χαλιφάτου ISIL  απειλήσουν και την 'ίδια την Τουρκία.

Σύμφωνα με τον τουρκικό τυπο τα ''κυβερνητικά έγγραφα'' Teskere- που ετοιμάζονται σε συσκέψεις - θα περιλαμβάνουν την δυνατότητα δημιουργίας μιας ουδέτερης ζώνης στα σύνορα με τη Συρία και το Ιράκ. Σύμφωνα με, διπλωματικές πηγές, τα Teskere δεν θα δώσουν το πράσινο φως για την παρουσία ξένων στρατευμάτων στην επικράτεια της Τουρκίας και δεν θα επιτρέψουν την χρησιμοποίηση της βάσης του Ιντζιρλίκ  στις επιχειρήσεις εναντίον του ISIL( Vatan). Παρόλα αυτά, προστίθεται,η θέση για το ζήτημα της βάσης του Ιντζιρλίκ ενδέχεται να αναθεωρηθεί- προφανώς θα γίνει ...παζάρι.Για το θέμα αυτό το παζάρι - εκβιασμό στην ουσία- ο Ερντογάν τον κάνει με τον Αμερικανο αντιπρόεδρο και τον ίδιο τον Ομπάμα...

Έκτακτη  Σύνοδος με στρατηγούς για την Ασφάλεια

Στο μεταξύ έκτακτη συνάντηση τετ α τετ πραγματοποίησαν αργά χθες τα μεσάνυχτα, ο Τουρκος Πρόεδρος Ερντογάν με τον Πρωθυπουργό Νταβούτογλου. Η συνάντηση διήρκεσε 40 λεπτά και οι δύο άνδρες φέρεται ότι συζήτησαν το περιεχόμενο των κυβερνητικών εγγράφων που θα συζητηθούν στο Κοινοβούλιο. Σύμφωνα με τις πληροφορίες διεξάγονται εργασίες ώστε θα κατατεθεί στη Βουλή όχι δυο αλλά μια εντολή Teskere.Το κείμενο αναμένεται να προωθηθεί στο Κοινοβούλιο, μετά τη σημερινή συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου.

Σήμερα πραγματοποιείται συνεδρίαση του Υπουργικού Συμβουλίου.Μετά από ενημερωτική σύσκεψη κατά την οποία ο Αρχηγός του τουρκικύ Γενικού Επιτελείου , στρατηγός Οζέλ έδωσε πληροφορίες στα μέλη του Υπουργικού Συμβουλίου, διοργανώθηκε μια Ειδική Σύσκεψη Ασφάλειας υπό τον Πρωθυπουργό.Η σύσκεψη του Υπουργικού Συμβουλίου που συγκλήθηκε υπό την προεδρία του κ. Αχμέτ Νταβούτογλου διακόπηκε λόγω της Ειδικής Σύσκεψης Ασφαλείας.
Στη συγκεκριμένη σύσκεψη παρέστησαν ο αρχηγός του Γενικού Επιτελείου στρατηγός Νετζντέτ Οζέλ, ο Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης Μπουλέντ Αρίντς, ο υπουργός Εσωτερικών Εφκάν Άλα, ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Ισμέτ Γιλμάζ, ο διοικητής του Στρατού Ξηράς στρατηγός Χουλουσί Ακάρ,  ο Αρχηγός Πολεμικής Αεροπορίας Ακίν Οζτούρκ,ο Υπαρχηγός  του Γενικού Επιτελείου, Γιασάρ Γκιουλέρ και ο Διευθυντής Διεύθυνσης Επιχειρήσεων του Γενικού Επιτελείου Ερντάλ Οζτούρκ. ο γενικός γραμματέας του Υπουργείου Εξωτερικών Φεριντούν Σινιρλίογλου καθώς και ο επικεφαλής της Υπηρεσίας Πληροφοριών MİT Χακάν Φιντάν.

Επίσκεψη Ντεμίρτας στο Κομπάνι Συρίας

Εξάλλου έπειτα από την επίσκεψή του στη συριακή κουρδική πόλη Κομπάνι- που είναι στόχος του ISIL - ο αρχηγός του κουρδικού κόμματος HDP, κ. Σελαχατίν Ντεμίρτας κάλεσε την τουρκική κυβέρνηση να υποστηρίξει τον αγώνα των Κούρδων της Συρίας για την καταπολέμηση του ISIL δηλώνοντας ότι τώρα ήρθε η ώρα για την διαδικασία επίλυσης του Κουρδικού να  περάσει στο επόμενο βήμα. Ο κ. Ντεμίρτας δήλωσε ότι η Τουρκία θα πρέπει να παράσχει νερό, φαγητό και αντίσκηνα στα άτομα που συρρέουν στα σύνορά της προκειμένου να γλιτώσουν από την επέλαση του ISIL. Τόνισε ότι η τουρκική κυβέρνηση θα πρέπει να έρθει σε επικοινωνία με την οργάνωση των Κουρδων στην Συρία PYD προκειμένου να συντονίσει τις προσπάθειές της για την καταπολέμηση της τρομοκρατικής οργάνωσης. Να σημειωθεί ότι ο κ. Ντεμίρτας αναμένεται να συναντηθεί με τον Τούρκο Πρωθυπουργό Νταβούτογλου.

Τουρκικές στρατιωτικές μονάδες με τεθωρακισμένα οχήματα έχουν ήδη πάρει θέσεις στη μεθοριακή γραμμή και παρακολουθούν από κοντά τις μάχες που μαίνονται σε απόσταση λίγων χιλιομέτρων με τους τζιχαντιστές να πολιορκούν την κατοικημένη κυρίως από κούρδους, συριακή πόλη Κόμπανι.Τουλάχιστον δύο οβίδες έχουν ήδη πλήξει τουρκικό έδαφος και έτσι αυξάνεται η ανησυχία των κατοίκων της περιοχής, όπως μεταδίδει ο ανταποκριτής του Reuters.Ένα βλήμα όλμου που έπληξε τουρκική κατοικία στις 28 Σεπτεμβρίου, στην μεθοριακή περιοχή, είχε αποτέλεσμα να τραυματισθούν τρεις ένοικοι. Κατά το Ρόυτερ  γύρω στα 15 τανκς ήταν κοντα στα σύνορα ,μερικά από τα οποία είχαν ήδη στραμμένα τα πυροβόλα τους προς τη Συρία.

Το συριακό Παρατηρητήριο για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, υποστηρίζει πως οι τζιχαντιστές του Ισλαμικού Χαλιφάτου, έχουν προωθηθεί σε απόσταση πέντε χιλιομέτρων από το Κομπάνι. Στο μέτωπο του Ιράκ μεταδίδεται πως οι ιρακινές δυνάμεις με τη βοήθεια των αεροπορικών επιδρομών φαίνεται να έχουν αναχαιτίσει -προς το παρόν τουλάχιστον- τους μαχητές του ΙSIL  προς την ιρακινή πρωτεύουσα.Πιέζουν όμως άλλες πόλεις.

Οι εντολές σχετικά με το Ιράκ και Συρία στην ατζέντα του Υπουργικού Συμβουλίου

Έντονη κινητικότητα επικρατεί στην τουρκική πρωτεύουσα ενόψει της κατάθεση των εντολών για διοργάνωση επιχειρήσεων σε Ιράκ και Συρία, στην Μεγάλη Εθνοσυνέλευση της Τουρκίας.

Στο επίκεντρο της κινητικότητας στην Ankara υπάρχουν οι εξελίξεις στα σύνορα και οι εντολές για διοργάνωση επιχειρήσεων σε Ιράκ και Συρία.

Μετά την ολοκλήρωση της σύσκεψη του Υπουργικού Συμβουλίου, ο Πρωθυπουργός Νταβούτογλου θα προεδρεύσει και στη σύσκεψη της Κεντρικής Εκτελεστικής Επιτροπής του Κόμματος ΑΚ.
πηγή

Νικολάι Λιτόβκιν

Κοινή πεποίθηση είναι ότι ο νέος γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ θα συνεχίσει στην τροχιά της αντιρωσικής πολιτικής, που βρίσκεται σε έξαρση, με αφορμή την ουκρανική κρίση. Προκειμένου, μάλιστα, να δικαιολογήσει την ύπαρξή του, το ΝΑΤΟ αναζητάει “εχθρό”. Τη Ρωσία.

Ο νέος γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ, Γενς Στόλτενμπεργκ, αναλαμβάνει τα καθήκοντά του την 1η Οκτωβρίου. Η έλευσή του δεν αναμένεται να οδηγήσει σε βελτίωση των σχέσεων με τη Ρωσία και η πολιτική της Βορειοατλαντικής συμμαχίας θα παραμείνει αμετάβλητη, καθώς εξαρτάται από την πολιτική των ισχυρότερων μελών του μπλοκ.

Ιδού, όμως, πως βλέπουν πολλοί αναλυτές τις εξελίξεις στο ΝΑΤΟ:

Αλεξέι Αρμπάτοφ. Πολιτικός επιστήμων, διευθυντής του Κέντρου Διεθνούς Ασφάλειας του Ινστιτούτου Παγκόσμιας Οικονομίας και Διεθνών Σχέσεων της Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών:
Η συνεργασία της Ρωσίας με το ΝΑΤΟ ελάχιστα εξαρτάται από το πρόσωπο του νέου γενικού γραμματέα. Οι σχέσεις μας βρίσκονται σήμερα σε βαθιά κρίση, η οποία οφείλεται σε αντικειμενικούς λόγους. Οι αιτίες αυτές είναι σύνθετες και πολύμορφες. Είναι η ιστορία των σχέσεων των τελευταίων 20 ετών, η διεύρυνση του ΝΑΤΟ προς Ανατολάς, η επίθεση της Συμμαχίας κατά της Γιουγκοσλαβίας. Γεγονότα, δηλαδή, που ψύχραναν τις σχέσεις μας με τον Οργανισμό.

Απομακρύνεται η Ρωσία από τη Δύση;

Μια άλλα πηγή έντασης, είναι η αλλαγή πλεύσης της Μόσχας στον τομέα της εξωτερικής και εσωτερικής πολιτικής της, που απομακρύνει τη Ρωσία από την πορεία της ευρωπαϊκής επιλογής, την οποία ακολουθούσε τα τελευταία 20 χρόνια. Η αμοιβαία αποξένωσή μας ήταν και πριν αισθητή, αλλά τα γεγονότα στην Ουκρανία -το τελικό μήλο της Έριδος- μας χώρισε τόσο, ώστε αμέσως δημιουργήθηκαν συνειρμοί για έναρξη μιας νέας εποχής Ψυχρού πολέμου.

Ο νέος γ.γ., όποιος και αν ήταν, θα κάνει πολύ λίγα. Οι σχέσεις Ρωσίας - ΝΑΤΟ εξαρτώνται από τον τρόπο με τον οποίο θα βγούμε από την ουκρανική κρίση, από το πώς η Μόσχα θα καταφέρει να τα βγάλει πέρα με τα εσωτερικά οικονομικά και πολιτικά προβλήματά της, και το εάν θα επιστρέψει στην ευρωπαϊκή πορεία της. Τονίζω, ότι η Ρωσία είναι μια ευρωπαϊκή δύναμη. Για το θέμα αυτό έχουν ειπωθεί πάρα πολλά και έχουν γραφτεί βιβλία που θα μπορούσαν να γεμίσουν ολόκληρες βιβλιοθήκες, μεταξύ άλλων και στο υψηλότερο πολιτικό επίπεδο.

Το μέλλον της συνεργασίας μας εξαρτάται επίσης και από το κατά πόσο η Δύση θα βγάλει τα συμπεράσματά της από τα λάθη και τις αστοχίες της στις σχέσεις με τη Μόσχα. Και το σημαντικότερο, σε ποιο βαθμό οι ισχυρότεροι ηγέτες του κόσμου θα μπορέσουν να υπερβούν τα όρια που έχουν θέσει στον εαυτό τους, προκειμένου ν’ αρχίσουν ξανά να οικοδομούν τις σχέσεις με τη Ρωσία, πάνω σε νέες αρχές πλέον.

Με γνώμωνα το άρθρο 5

Αλεξάντρ Κονοβάλοφ. Πρόεδρος του Ινστιτούτου Στρατηγικών Μελετών:

Το ΝΑΤΟ πρόσφατα αποφάσισε να ενισχύσει περαιτέρω τις στρατιωτικές δυνάμεις του, και να δημιουργήσει δύναμη ταχείας αντίδρασης στα σύνορα με τη Ρωσία. Ο νέος γ.γ. θα συνεχίσει σε αυτή τη γραμμή και δεν θα εισάγει ουσιαστικές αλλαγές. Επίσης, ο στρατιωτικός Οργανισμός θα εξακολουθήσει να δηλώνει προς τις χώρες της Ανατολικής και Κεντρικής Ευρώπης την αποφασιστικότητά του να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις του στα πλαισίου του άρθρου 5 της Συνθήκης της Ουάσιγκτον, η ουσία του οποίου είναι ότι «η επίθεση σε έναν, ισοδυναμεί με επίθεση προς όλους».

Η κατάσταση που διαμορφώθηκε είναι ουσιαστικά βούτυρο στο ψωμί όλων εκείνων των χωρών-μελών του ΝΑΤΟ, που επί σειρά ετών πίεζαν για να αποσπάσουν περισσότερα χρήματα, και ισχυρίζονταν ότι χρειάζεται μια πιο αποφασιστική στάση, επειδή η Ρωσία είναι πολύ πιο επικίνδυνη απ’ όσο φαίνεται, κ.λ.π.. Σήμερα, λοιπόν, είναι η ιδανική στιγμή, την οποία χώρες-μέλη του ΝΑΤΟ της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης θα εκμεταλλευτούν στο έπακρο, αποσπώντας από την γηραιά Ευρώπη και τις ΗΠΑ όσο γίνεται περισσότερες υποσχέσεις και πραγματικά ανταλλάγματα, όπως υποστηρίζουν, για την ασφάλειά τους. Πάντως, η περαιτέρω εξέλιξη των σχέσεων Ρωσίας - ΝΑΤΟ θα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό από τα βήματα που θα κάνει η Μόσχα.

Το ΝΑΤΟ ψάχνει για “εχθρούς”

Βίκτορ Λιτόβκιν. Ανεξάρτητος αμυντικός αναλυτής:

Η τελευταία Σύνοδος Κορυφής του ΝΑΤΟ στην Ουαλία μπήκε στην ιστορία της Βορειοατλαντικής Συμμαχίας ως η πιο αντιρωσική τα τελευταία 20 χρόνια. Σε πρώτο πλάνο στις συναντήσεις κορυφής βρέθηκε η κατάσταση στην Ουκρανία και τα σχέδια αντιμετώπισης της Ρωσίας, την οποία θεωρούν επιθετική.

Ο πρώην γ.γ. του ΝΑΤΟ, Άντερς Φογκ Ράσμουσεν, στη διάρκεια αυτής της Συνόδου αποκάλεσε τη Ρωσία μαζί με το Ισλαμικό Κράτος «βασικούς εχθρούς» της Συμμαχίας. Η κατάσταση είναι απόλυτα σαφής. Η περίοδος του φλερτ της ΒΑ Συμμαχίας με τη Ρωσία έχει τελειώσει και ο ερχομός του νέου γ.γ., στο πρόσωπο του Γενς Στόλτενμπεργκ, δεν θα μεταβάλλει την ήδη οριοθετημένη πολιτική του μπλοκ που αναζητάει «εχθρούς» προκειμένου να δικαιολογήσει τη συνέχιση της ύπαρξή του.

Οι μάσκες στις Βρυξέλλες έπεσαν. Η λογική του ΝΑΤΟ, το οποίο είχε δημιουργηθεί για την ανάσχεση της Σοβιετικής Ένωσης και σήμερα της Ρωσίας, είναι πλέον ολοφάνερη. Το ΝΑΤΟ ήθελε μια Ρωσία έτοιμη να ακολουθεί τις «υποδείξεις» του Λευκού Οίκου και του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, και όχι ένα ισχυρό κράτος ικανό να περιφρουρεί τα εθνικά του συμφέροντα με πολιτικά και με στρατιωτικά μέσα. Γι’ αυτό και κατηγόρησαν τη Μόσχα για όλες τις πιθανές και απίθανες αμαρτίες, περιλαμβανομένης και της αεροπορικής τραγωδίας του μαλαισιανού Boeing 777 στον εναέριο χώρο της Ανατολικής Ουκρανίας.

Πρόκειται για μια αντίδραση, συνολικά απέναντι στην ανεξάρτητη πολιτική που ακολουθεί η Ρωσία. Κάτι που επιβεβαιώνει και το νέο σχέδιο ετοιμότητας για δράση (Readiness Action Plan – RAP) που εγκρίθηκε στη Σύνοδο Κορυφής της Ουαλίας. Αυτό προβλέπει την ανάπτυξη στο έδαφος των Ανατολικών χωρών-μελών του ΝΑΤΟ μιας δύναμης ταχείας αντίδρασης αποτελούμενης από 7 χιλιάδες άντρες. Δηλαδή, εκστρατευτικών δυνάμεων σε προκεχωρημένες θέσεις (Joint Expeditionary Force – JEF), αλλά και πρόσθετων στρατιωτικών υποδομών. Μια άλλη πηγή ανησυχίας είναι οι συστηματικές ασκήσεις των στρατευμάτων της Συμμαχίας κοντά στα ρωσικά σύνορα, καθώς και η παρουσία πολεμικών πλοίων του ΝΑΤΟ στη Μαύρη θάλασσα και στη Βαλτική.

Η Σύγχρονη Ρωσία

πηγή

Οι αποκαλύψεις για τις σχέσεις της Τουρκίας, αλλά και για τον συνεχιζόμενο ρόλο της στην στήριξη των εγκληματιών εξτρεμιστών ισλαμιστών του τζιχάντ, είναι συνεχείς, ενώ θεωρείται δεδομένο πως σε βάθος χρόνου θα υπάρξει σωρεία αποκαλύψεων για την συνέργεια της Άγκυρας σε μία πολλαπλή γενοκτονία που υλοποιείται τα τελευταία 2 χρόνια στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής.
Το τραγικό για την Τουρκία είναι πως το μεγαλύτερο μέρος των (μέχρι σήμερα) αποκαλύψεων προέρχεται από τα "σπλάχνα" της, δηλαδή από τον τουρκικό Τύπο που όσο και αν προσπαθεί δεν μπορεί να συγκαλύψει το σύνολο των εγκλημάτων που πραγματοποιούνται σε καθημερινή βάση.

Ιντεπέντεντ: Η Τουρκία μόλις την περασμένη εβδομάδα επέτρεψε σε μέλη της ΙΚΙΛ να περάσουν τα σύνορα

Ο Πάτρικ Κόκμπουρν-έμπειρος ανταποκριτής της εφημερίδας Ιντεπέντεντ, έγραψε πως η Τουρκία ακόμη και την περασμένη εβδομάδα επέτρεψε σε μέλη των συμμοριών της ΙΚΙΛ να περάσουν τα σύνορα προς την Συρία. Ο Κόκμπουρν έγραψε πως πίσω από την ¨καθυστέρηση¨ της αμερικανικής βοήθειας προς το Κομπάνε που τελεί υπό τον αποκλεισμό της ΙΚΙΛ, βρίσκεται η πίεση της Τουρκίας

Ο Κοκμπούρν στο άρθρο του που έχει τίτλο ¨Οι αεροπορικές επιθέσεις δεν αρκούν για να σταματήσουν την ΙΚΙΛ¨, σχολιάζει την απόφαση του βρετανικού κοινοβουλίου να μετάσχουν στις επιθέσεις.

Στο άρθρο του αναφέρει μεταξύ άλλων τα εξής:

¨ΟΙ ΗΠΑ ΠΟΥ ΕΣΩΣΑΝ ΤΟ ΧΙΟΥΛΕΡ ΓΙΑΤΙ ΠΑΡΕΜΕΙΝΑΝ ΣΙΩΠΗΛΕΣ ΣΤΟ ΚΟΜΠΑΝΕ;¨

Π.χ. δείτε την επίθεση της ΙΚΙΛ στον κουρδικό οικισμό Κομπάνε στην βόρεια Συρία. Εδώ περίπου 300 χιλιάδες Κούρδοι αγωνίζονται ενάντια στην καλύτερα εξοπλισμένη ΙΚΙΛ σε ένα συρρικνούμενο πεδίο. Περίπου 200 χιλιάδες Κούρδοι της Συρίας πέρασαν στην τουρκική πλευρά των συνόρων. Η αμερικανική αεροπορική ισχύς θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί εδώ περισσότερο από παντού. Οι αμερικανικές αεροπορικές επιθέσεις βοήθησαν στην διάσωση της πρωτεύουσας των Κούρδων του Ιράκ Χιούλερ (Έρμπιλ), γιατί δεν γίνεται το ίδιο στο Κομπάνε;

ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΑΝΗΣΥΧΗΣΕΙ Η ΤΟΥΡΚΙΑ

Κατά ένα περίεργο τρόπο, μέχρι χτες η αμερικανική αεροπορική ισχύς, χρησιμοποιήθηκε σε κάθε περιοχή που βρισκόταν η ΙΚΙΛ στην Συρία, πλην όμως του Κομπάνε. Η οργάνωση εδώ με την βοήθεια αρμάτων μάχης και πυροβολικού που πήρε από τους στρατούς του Ιράκ και της Συρίας κατέλαβε 64 χωριά. Για ποιο λόγο παρέμειναν σιωπηλοί οι Αμερικανοί ; Πίσω από αυτό φαίνεται πως υπάρχει η βούληση τους να μην ανησυχήσουν την Τουρκία η οποία δεν υπολογίζει καθόλου το ημιανεξάρτητο καντόνι που από το 2011 φιλοξενεί περίπου 2,5 εκ. Κούρδους της Συρίας.

ΙΣΧΥΡΗ ΑΠΟΔΕΙΞΗ ΕΙΝΑΙ Η ΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ ΝΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΕΙ ΤΗΝ ΙΚΙΛ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΚΟΥΡΔΩΝ

Η στάση της Άγκυρας δείχνει πως βλέπει ισχυρά οφέλη στην χρησιμοποίηση της ΙΚΙΛ κατά των Κούρδων. Ανταποκριτές από τα σύνορα μεταδίδουν πως αντίθετα με τους Κούρδους της Τουρκίας που δεν τους επιτρέπεται, οι μαχητές της ΙΚΙΛ ακόμη και την περασμένη εβδομάδα πέρασαν εύκολα τα σύνορα προς την Συρία. Παρατηρητής στην Τουρκία θέτει το εξής ερώτημα : Αφού οι γιατροί οι οποίοι περιέθαλψαν διαδηλωτές στην περίοδο του πάρκου Γκεζί δικάζονται για ¨συνέργεια σε τρομοκρατία¨, τότε για ποιο λόγο οι μαχητές της ΙΚΙΛ που τραυματίζονται στις συρράξεις, μεταφέρονται στην Τουρκία για περίθαλψη ;¨

Ακόμη και η στάση της αστυνομίας είναι επαρκής απόδειξη

Παρά τις δηλώσεις κατά της ΙΚΙΛ που έκανε στην Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ ο πρόεδρος της Τουρκίας Ερντογάν, οι μαχητές της ΙΚΙΛ έχουν σαφή ανοχή από το τουρκικό κράτος. Φωτογραφίες από δύο απανωτές διαδηλώσεις που έγιναν στην λεωφόρο Ιστικλάλ στην Κωνσταντινούπολη, το έδειξαν αυτό ξεκάθαρα. Στην πρώτη φωτογραφία υποστηρικτές της ΙΚΙΛ έφεραν ένα μεγάλο λευκό πανό, κάτι που δεν ενόχλησε τους αστυνομικούς. Το δεύτερο καρέ δείχνει ομάδα διαδηλωτών οι οποίοι όταν διαδήλωσαν στο ίδιο μέρος, στην ίδια οδό την αντίθεση τους στην θρησκευτική εκπαίδευση, εδάρησαν από τα ΜΑΤ.

Δεν λέω ότι η τουρκική κυβέρνηση και η ΙΚΙΛ είναι φίλοι. Αλλά προφανώς η τουρκική κυβέρνηση για να απαλλαγεί από τον Σύρο πρόεδρο Άσαντ και για να μειώσει την δύναμη των Κούρδων, τους χρησιμοποιεί. Παραβλέποντας αυτή την κατάσταση οι ΗΠΑ, κάνουν το ίδιο λάθος που έκαναν το 2001 όταν δεν αντέδρασαν στην κρυφή αλλά ουσιαστική στήριξη που παρείχε το Πακιστάν στους Ταλιμπάν του Αφγανιστάν. Σύμφωνα με κάποιους Αμερικανούς διπλωμάτες, αυτό υπήρξε ένα τεράστιο λάθος που έκαναν από την αρχή οι ΗΠΑ και η Αγγλία στην επέμβαση τους στο Αφγανιστάν.

Την ώρα που η Βρετανία στο Ιράκ αρχίζει τις επεμβάσεις της που έχουν μεγάλο βαθμό συμβολισμού, πρέπει να ληφθεί υπόψη πως οι επιτυχίες που θα επιτευχθούν μέσω στρατιωτικών οδών, είναι περιορισμένες".

Αυτά γράφει η εφημερίδα Ταράφ στο φύλλο της 28/9/2014, ενώ τρεις ημέρες νωρίτερα, η ίδια τουρκική εφημερίδα αποκαλύπτει τις σχέσεις τουρκικών κρατικών φορέων με τουρκικές οργανώσεις οι οποίες λειτουργούσαν ως "συλλέκτες" τζιχαντιστών, τους οποίους αφού ανακάλυπταν στη συνέχεια τους μετέφεραν στο Βόρειο Ιράκ ή την Συρία.

Στην βουλή οι ισχυρισμοί σκάνδαλο περί στήριξης της ΙΚΙΛ

Στην βουλή τέθηκαν οι ειδήσεις πως φορείς που στηρίζονταν από στο Κόσσοβο από το υπαγόμενο στην πρωθυπουργία ΤΙΚΑ, έκλεισαν λόγω στήριξης που παρείχαν στις οργανώσεις ΙΚΙΛ και Ελ Νούσρα. Ο βουλευτής του CHP Ντιμπέκ με ερώτηση του στον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης Κουρτουλμούς ρωτά "Ποιοι είναι οι φορείς-σύλλογοι που ενισχύονται στο Κόσσοβο από το ΤΙΚΑ και από το ίδρυμα Γιουνούς Εμρέ ; Μεταξύ αυτών περιλαμβάνεται και ο σύλλογος ΑΚΕΑ που τον έκλεισαν λόγω στήριξης που παρείχε στις οργανώσεις ΙΚΙΛ και Ελ Νούσρα;"

Η επερώτηση που κατέθεσε στην προεδρία της βουλής, ο βουλευτής Ανδριανούπολης του CHP Τουργκούτ Ντιμπέκ και με την οποία ζητά απάντηση από τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης Κουρτουλμούς, έχει ως εξής:

¨Σύμφωνα με ειδήσεις που δημοσιεύτηκαν στον τύπο, σύλλογοι οι οποίοι ενισχύονταν από το Πρακτορείο Τουρκικής Συνεργασίας και Συντονισμού (ΤΙΚΑ), υποχρεώθηκαν να κλείσουν λόγω συνεργασίας που παρείχαν στις οργανώσεις ΙΚΙΛ και Ελ Νούσρα. Η αστυνομία του Κοσσόβου πριν από λίγες μέρες στα πλαίσια επιχείρησης κατά εξτρεμιστικών ισλαμικών στοιχείων, συνέλαβε 30 ιμάμηδες που φέρεται να έστελναν μαχητές για τη τζιχάντ σε Συρία και Ιράκ. Εξ αυτών οι περισσότεροι προφυλακίστηκαν. Επίσης έκλεισαν 16 σύλλογοι και ιδρύματα επειδή ενίσχυαν στοιχεί των οργανώσεων ΙΚΙΛ, Ελ Νούσρα και Αλ Κάιντα. Μεταξύ αυτών που προφυλακίστηκαν με την κατηγορία για ενίσχυση της ΙΚΙΛ και της Ελ Νούσρα, είναι και ένα άτομο-κλειδί, ο ιμάμης Σεφτσέτ Κράνιτς του τζαμιού Σουλτάνου Μωάμεθ του Πορθητή που βρίσκεται στην Πρίστινα και το οποίο το είχε επισκευάσει η ΤΙΚΑ.

Μεταξύ των συλληφθέντων υπάρχουν και άλλοι ιμάμηδες που υπηρετούσαν σε τζαμιά που επισκεύασε η ΤΙΚΑ. Ο μεγαλύτερος σύλλογος που έκλεισε είναι ο Association for Culture, Education and School (AKEA) για τον οποίο μάλιστα είχε ενδιαφερθεί ιδιαίτερα και ο νυν πρωθυπουργός και τότε υπουργός Εξωτερικών Αχμέτ Νταβούτογλου. Ο Ιλίρ Γκάσι που είναι το σημαντικό όνομα του ΑΚΕΑ είχε δηλώσει στις 16/8/2012 πως «Ασκούμε τις κοινές μας δραστηριότητες κυρίως με τους φορείς ΤΙΚΑ και ΙΗΗ. Συνεργαστήκαμε και συνεργαζόμαστε με το ΤΙΚΑ στις πολιτιστικές δραστηριότητες και με το ΙΗΗ στις ανθρωπιστικές. Μεταξύ αυτών που ευρισκόμενοι στο Κόσσοβο για επίσημες επαφές επισκέφτηκαν τον σύλλογο μας και είχαμε την τιμή να συναντηθούμε, σημαντικές προσωπικότητες όπως ο υπουργός Εξωτερικών της T.C. Αχμέτ Νταβούτογλου, ο Μουσταφά Οζέλ, ο Μουσταφά Ισλάμογλου, ο Αμπντουλλάχ Γιλντίζ και μεγάλος αριθμός από επιστήμονες, δημοσιογράφους και διοικήσεις δήμων». Το επίσημο κρατικό ίδρυμα της Τουρκίας το Ινστιτούτο Γιουνούς Εμρέ στην ιστοσελίδα του περιγράφει ξεκάθαρα τις σχέσεις του με τον σύλλογο ΑΚΕΑ. Επίσης μεταξύ των άλλων 16 ιδρυμάτων και συλλόγων υπάρχει και το Ίδρυμα Κωνσταντινούπολης¨.

Όπως έχει χαρακτηριστικά αναφέρει ο αείμνηστος καθηγητής Νεοκλής Σαρρής, "η Τουρκία είναι ένα κράτος που δεν έχει ιστορία, αλλά ποινικό μητρώο". Και φαίνεται πως αυτή ακριβώς την ρήση ο τούρκος Πρόεδρος Ταγίπ Ερντογάν θέλει να την επιβεβαιώσει μέχρι κεραίας, επαναλαμβάνοντας την εγκληματική μορφή - ιδιοσυγκρασία της Τουρκίας.

Πληροφορίες από "Τουρκικά Νέα" 

πηγή

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος

Το άγχος του διαμελισμού της Τουρκίας επανέρχεται όπως φαίνεται σε όλο του το μεγαλείο. Έτσι, άλλο ένα επώνυμο και πολύ γνωστό πρόσωπο στην Τουρκία βγήκε δημόσια να διακηρύξει ότι η χώρα του αναμένεται να διασπαστεί τα επόμενα χρόνια με όλες τις φοβερές συνέπειες μιας τέτοιας εξέλιξης. Πρόκειται για τον πολύ γνωστό και παλαίμαχο Τούρκο δημοσιογράφο, Fatih Altaylı, της εφημερίδας Habertürk, ο οποίος εκτός από την αρθογραφία του στην εφημερίδα έχει και πολιτική τηλεοπτική εκπομπή στο ομώνυμο ειδησεογραφικό τουρκικό τηλεοπτικό κανάλι.

Ο Fatih Altaylı σε ένα καινούργιο άρθρο του «φωτιά», υποστηρίζει ότι έχουν αρχίσει οι διαδικασίες διάσπασης και διαμελισμού της Τουρκίας, στην αρχή το λιγότερο σε δυο κομμάτια. Η αρχή αυτής της διαδικασίας που μπορεί να διαρκέσει έως και δέκα χρόνια, όπως υποστήριξε ο Τούρκος αρθρογράφος, έγινε με την ντεφάκτο δημιουργία ανεξαρτήτου κουρδικού κράτους το οποίο είναι μια από τις «παράπλευρες επιπτώσεις» των πολεμικών συγκρούσεων με τους Τζιχαντιστές.

Αλλά ο Fatih Altaylı δεν είναι ο πρώτος επώνυμος Τούρκος που το τελευταίο χρονικό διάστημα προβλέπει με τον ένα ή τον άλλο τρόπο την διάσπαση της Τουρκίας. Να θυμίσουμε ότι τον περασμένο Μάρτιο ο πολύ γνωστός Τούρκος ιστορικός, Halık İnalcık, είχε δηλώσει ότι η επαναφορά της χερσονήσου της Κριμαίας στην Ρωσία μετά την γνωστή κρίση που ξέσπασε στην Ουκρανία, είναι το πρώτο σημαντικό βήμα για την αναμενομένη κάθοδο και κατάληψη από τους Ρώσους του Βοσπόρου και στη συνέχεια των στενών του Ελλησπόντου, γεγονότα που θα έχουν σαν συνέπεια την διάλυση της Τουρκίας.
Ο Halık İnalcık επισήμανε τον μεγάλο κίνδυνο που διατρέχει η Τουρκία από αυτές τις εξελίξεις και ισχυρίστηκε ότι η ουκρανική κρίση έχει σαν βασικό στόχο την ίδια την Τουρκία και την παρουσία της Τουρκίας στην Μαύρη Θάλασσα και κυρίως στην τουρκική κυριαρχία των Στενών και του Βοσπόρου. Όπως τόνισε στις δηλώσεις του, ο βασικός στόχος των Ρώσων είναι η Κωνσταντινούπολη, η τσαρίδα των πόλεων και ο Βόσπορος, το παλιό όνειρο των Ρώσων από την εποχή των Τσάρων.
Ο Τούρκος ιστορικός έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου για την Τουρκία, καταλήγοντας πως η ουκρανική κρίση θα έχει σαν μεγαλύτερο θύμα όχι κανένα άλλο, αλλά την ίδια την Τουρκία, μια Τουρκία που σήμερα σπαράσσεται από έντονες εσωτερικές και διασπαστικές διαμάχες οι οποίες κλυδωνίζουν αυτό το ίδιο το οικοδόμημα της Τουρκικής Δημοκρατίας.
Οι εξελίξεις μάλιστα, όπως υποστήριξε, θα είναι ραγδαίες μέσα στο επόμενο χρονικό διάστημα και θα οδηγήσουν στην διάσπαση της χώρας.
Παράλληλα ένας άλλος γνωστός Τούρκος δημοσιογράφος, ο Ruşen Çakir, της τουρκικής εφημερίδας Vatan, είχε γράψει πριν από λίγους μήνες ένα άρθρο με τον πολύ χαρακτηριστικό τίτλο, «Korkutan Senaryo», δηλαδή, «Τρομακτικό Σενάριο», που αναδημοσιεύτηκε και στην εφημερίδα MilliGazete.
Στο άρθρο αυτό ο αρθογράφος υποστήριξε ότι η Τουρκία οδηγείται σε μια πολύ σκληρή σύγκρουση που μπορεί να καταλήξει ακόμα και σε πολυδιάσπαση, με απρόβλεπτες συνέπειες για την ευρύτερη περιοχή ενώ είναι σε εξέλιξη πολύ σημαντικά ζητήματα.

Εκτός όμως από αυτές τις εσωτερικές προβλέψεις για διάσπαση της Τουρκίας, είχαμε τους τελευταίους μήνες και ανάλογες «εξωτερικές» εκτιμήσεις. Σε μια πρόσφατη έκθεση προς την αμερικανική προεδρία για την Τουρκία, που συνέταξαν οι πρώην πρέσβεις των ΗΠΑ στην Τουρκία, Morton Abramowıtz και Eric Edelman (οι όποιοι θεωρούνται στις ΗΠΑ σαν οι πιο άριστα ενημερωμένοι για τα τουρκικά πράγματα), προβλέπεται, σύμφωνα με ένα σχετικό και αποκαλυπτικό δημοσίευμα της τουρκικής εφημερίδας, Cumhurriyet, ότι ο Ερντογάν, που τον αποκάλεσαν σαν ένα «Ισλαμιστή Φράνκο» (πρώην δικτάτορας της Ισπανίας), θα είναι ο μοιραίος ηγέτης της Τουρκίας που θα οδηγήσει την χώρα του στην οριστική διάσπαση.

Στο ίδιο μήκος κύματος ήταν και οι εκτιμήσεις του Michael Rubin, κορυφαίου στελέχους του αμερικανικού πανίσχυρου, CFR, «Συμβούλιου Εξωτερικών Σχέσεων». Ο Michael Rubin έκανε την εκτίμηση ότι ο Ταΐπ Ερντογάν θα είναι ο μοιραίος ιστορικά άνθρωπος που θα διαλύσει την Τουρκία. Να σημειωθεί ότι ο Michael Rubin εκτός από του ότι είναι κορυφαίο μέλος του «Συμβουλίου Εξωτερικών Σχέσεων» των ΗΠΑ, ένας πανίσχυρος παράγοντας διαμόρφωσης της εξωτερικής πολιτικής των Ηνωμένων Πολιτειών, διατέλεσε βασικός σύμβουλος του αμερικανικού υπουργείου Εξωτερικών και του υπουργείου Άμυνας, ενώ ήταν μέλος της πρώτης συμβουλευτικής κυβέρνησης του Ιράκ μετά την αμερικανική εισβολή.
Για όλα αυτά οι απόψεις του θεωρούνται κάτι παραπάνω από σοβαρές και προβληματίζουν έντονα την τουρκική επικαιρότητα.

Το ερώτημα βέβαια είναι το πώς θα επηρεάσουν την δική μας χώρα οι πιθανές διαγραφόμενες εξελίξεις μιας αποσταθεροποίησης, μέχρι και διάλυσης της σύγχρονης Τουρκίας.
Εκείνο που σίγουρα θα μας προβληματίσει, είναι κυρίως ποιοι παράγοντες θα παίξουν βασικό ρόλο σε μια τέτοια διαδικασία.
Το πρόβλημα μας όμως είναι ότι τα τελευταία χρόνια έχουμε μια ξενόδουλη κυβέρνηση που δεν εκπροσωπεί τα ελληνικά συμφέροντα, αλλά τα συμφέροντα των ξένων αφεντάδων της ενώ δεν είναι σε θέση να παρακολουθήσει και πολύ περισσότερο να εκτιμήσει τις εξελίξεις.
Αυτό είναι ότι πιο άσχημο αλλά και επικίνδυνο για την Ελλάδα σε μια τέτοια περίοδο πολύ σημαντικών και ιστορικών εξελίξεων στην ευρύτερη περιοχή μας.
Τα γεγονότα τρέχουν και εμείς ή παραμένουμε παθητικοί θεατές, ή το πιο χειρότερο, συντασσόμαστε με τους δυνάστες μας που κατέστρεψαν την Ελλάδα.

Ξυπνήστε Ρε!

πηγή