Επικυρώθηκε η συμφωνία σύνδεσης Ουκρανίας – ΕΕ

Το ουκρανικό κοινοβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο επικύρωσαν ταυτόχρονα σήμερα τη συμφωνία σύνδεσης της Ουκρανίας με την Ευρωπαϊκή Ένωση, μια «ιστορική» ενέργεια για τους Ευρωπαίους η οποία αποτελεί «ένα πρώτο βήμα» προς την ένταξη της Ουκρανίας στην ΕΕ, σύμφωνα με το Κίεβο.
«Ποιος θα αντιταχθεί στην προοπτική ένταξης στην ΕΕ προς την οποία κάνουμε σήμερα ένα πρώτο, αποφασιστικό βήμα;», διερωτήθηκε ο ουκρανός πρόεδρος Πέτρο Ποροσένκο ενώπιον των βουλευτών λίγα λεπτά πριν από την ψηφοφορία.
Στο Στρασβούργο, ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Μάρτιν Σουλτς χαρακτήρισε «ιστορική» τη στιγμή, υπογραμμίζοντας ότι «δεν έχει υπάρξει ποτέ μια ταυτόχρονη ψηφοφορία δύο κοινοβουλίων που καλούνται να επικυρώσουν μαζί μια συμφωνία σύνδεσης».
«Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο υπερασπιζόταν πάντα την ακεραιτότητα και την κυριαρχία της Ουκρανίας και θα συνεχίσει να δρα προς αυτή την κατεύθυνση», πρόσθεσε ο Σουλτς.
Ο πρόεδρος Ποροσένκο απέτισε επίσης φόρο τιμής στους Ουκρανούς που σκοτώθηκαν στη διάρκεια των φιλοευρωπαϊκών διαδηλώσεων τον χειμώνα στην πλατεία Μαϊντάν του Κιέβου, αλλά και στους περισσότερους από 800 ουκρανούς στρατιώτες που έχουν χάσει τη ζωή τους στις μάχες εναντίον των φιλορώσων αυτονομιστών ανταρτών στην ανατολική Ουκρανία.
«Μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο κανένα κράτος δεν έχει πληρώσει ένα τόσο υψηλό τίμημα για το δικαίωμά του να βρίσκεται στην Ευρώπη», είπε χαρακτηριστικά. «Ποιος μετά από όλα αυτά θα τολμήσει να κλείσει την πόρτα της Ευρώπης στην Ουκρανία;», συνέχισε.
«Αντισταθήκαμε στην ισχυρή πίεση (της Ρωσίας). Δεν υποκύψαμε στους εκβιασμούς. Καμία λέξη, κανένα θέμα, κανένα κόμμα της συμφωνίας δεν τροποποιήθηκε», υπογράμμισε ο Ποροσένκο.
Παρόλα αυτά η Ευρωπαϊκή Ένωση και η Ουκρανία συμφώνησαν την προηγούμενη Παρασκευή να καθυστερήσουν την εφαρμογή της συμφωνίας ελεύθερου εμπορίου μετά το τέλος του 2015, κάνοντας μια υποχώρηση στη Ρωσία.
Η Μόσχα, η οποία επισημαίνει ότι η οικονομία της θα πληγεί από την ξαφνική εισροή ευρωπαϊκών προϊόντων χωρίς δασμούς στην αγορά της μέσω της Ουκρανίας, έχει απειλήσει να επιβάλει δασμούς στα ουκρανικά προϊόντα που εισάγει από την 1η Νοεμβρίου.
Βάσει της συμφωνίας, η Ουκρανία θα εξακολουθεί να έχει προνομιακή πρόσβαση στην αγορά της ΕΕ μέχρι την 1η Ιανουαρίου 2016, όμως θα παραμείνουν οι φόροι στα προϊόντα που εισάγονται από την ΕΕ. Το Κίεβο ανησυχεί ότι αν εισάγει πιο φθηνά προϊόντα από την ΕΕ, θα πληγεί η αγορά των τοπικών προϊόντων.
Αναφερόμενος στο χρονικό αυτό περιθώριο ο ουκρανός πρόεδρος επεσήμανε: «Η εθνική οικονομία έχει ενάμιση χρόνο για να γίνει ανταγωνιστική και να προετοιμαστεί για τον ανταγωνισμό με τις ευρωπαϊκές αγορές».
«Ευρώπη, σε ευχαριστούμε για αυτό το μπόνους των πολλών δισεκατομμυρίων!», συνέχισε.
REUTERS, AFP, APE-MPE

πηγή



"Every map of the Kurdish peoples differs from the others. This one offers an estimate of their geographic extent, including a corridor to the Mediterranean Sea."


Ο γνωστός ιστορικός Daniel Pipes, ίσως η πλέον εμβληματική προσωπικότητα της εβραϊκής κοινότητας των ΗΠΑ, με ένα άρθρο – βόμβα (δείτε παρακάτω) καλεί την Δύση να στηρίξει την δημιουργία ενός μεγάλου Κουρδιστάν με κατακερματισμό της Τουρκίας.

Και η κίνηση αυτή μόνον αμελητέα δεν είναι. Ο επιφανής σιωνιστής ιστορικός έχει καταφέρει με τις παρεμβάσεις του να ανατρέψει ακόμα και ειλημμένες αποφάσεις της κυβέρνησης των Ηνωμένων Πολιτειών, με χαρακτηριστικότερη την “ακύρωση” της… στρατιωτικής επέμβασης κατά του προέδρου Ασάντ στην Συρία.

Ήταν τότε που τα τύμπανα του πολέμου ηχούσαν και αχυράνθρωποι πολιτικοί τύπου Βενιζέλου είχαν προαναγγείλει νατοϊκούς βομβαρδισμούς προκειμένου να πέσει “το καθεστώς Άσαντ”.
Τότε, με ένα λιτό άρθρο που συμπυκνώνεται στις δυο λέξεις του τίτλου, “Support Assad” (Στηρίξτε τον Άσαντ), προκάλεσε την ακύρωση του δόλιου εγχειρήματος.

Ακολούθησαν οι παρεμβάσεις του με μία έντονη αντιτουρκική ρητορική και με αποκορύφωμα την επίσκεψη του στην Κύπρο, όπου και κατήγγειλε ανοιχτά την κατοχή και την εθνοκάθαρση.

Κατά πολλούς, ο Pipes είτε χαράσσει την επίσημη Ισραηλινή πολιτική είτε την προαναγγέλει, ακόμα και αν αυτή συγκρούεται με τα συμφέροντα των διάφορων εβραϊκών λόμπις εντός των ΗΠΑ και αλλού.

Τώρα, για πρώτη φορά στην Αμερική δημοσιεύεται χάρτης του μεγάλου Κουρδιστάν, που συμπεριλαμβάνει ένα τεράστιο κομμάτι της Τουρκίας, βγαίνει στην Μεσόγειο, ακυρώνει τον Τουρκικό κίνδυνο για την Αρμενία δίνοντας της την δυνατότητα να διαλύσει τους τουρκόφρονες Αζέρους αλλά εξυπηρετεί και τους Ρωσικους σχεδιασμούς.

Πρωτίστως όμως υπηρετεί το αίσθημα δικαίου για τον υπόδουλο Κουρδικό λαό, ακυρώνοντας την προδοτική δράση του Μπαρζανί που θα ήθελε ένα “μικρό Κουρδιστάν” εντός του Ιράκ σαν προσωπικό του μαγαζάκι, για να εξυπηρετεί τα συμφέροντα των Τούρκων.

Αντίθετα, ο Pipes καλεί ευθέως τους Κούρδους τεσσάρων χωρών να συνασπισθούν και να απαιτήσουν το αυτονόητο, χαρακτηρίζοντας το “μεγάλο Κουρδιστάν” ως μοναδικό αγωγό δημοκρατίας και προκοπής για την πολύπαθη περιοχή.< Μένει να δούμε αν για ακόμα μία φορά, δικαιωθεί.
πηγή
ΣΤΕΝΑ

Και η ζωή συνεχίζεται ¨εν μέσω θλίψεων πολλών ¨ για να φωνάξουμε μια μέρα …

Απομένει να μας πουν ¨ώρα¨ σύγκρουσης στην Συρία για να περιμένουμε και τα άλλα;

10 Σεπτεμβρίου 2014
«Έχω καταστήσει σαφές ότι θα κυνηγήσουμε τους τρομοκράτες που απειλούν τη χώρα μας, όπου κι αν αυτοί βρίσκονται», δήλωσε ο Ομπάμα κατά τη διάρκεια της σχεδόν δεκαπεντάλεπτης ομιλίας του από το Λευκό Οίκο.
Αυτό σημαίνει ότι δεν θα διστάσω να αναλάβω δράση εναντίον του Ισλαμικού Κράτους στη Συρία, καθώς και στο Ιράκ» ΠΗΓΗ: REUTERS, ANA-MPA, AFP

13 Σεπτεβρίου 2014 – Παραμονή του ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ.
Ο Ποντίφικας δήλωσε ότι “ ο πόλεμος είναι κάτι το παρανοϊκό “ και επεσήμανε ότι ίσως βρισκόμαστε μπροστά στον τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο. http://gr.euronews.com/news/world/

14 Σεπτεμβρίου 2014- Ανήμερα του ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ
«Όχι δεν θα συντονίσουμε (την αεροπορική εκστρατεία) με τη Συρία. Σίγουρα θα εξασφαλίσουμε ότι θα αποφευχθούν οι παρεμβάσεις και ότι θα μας διαβεβαιώσουν ότι Σύροι δεν θα κάνουν κάτι για το οποίο θα μετανιώσουν ακόμα περισσότερο» δήλωσε ο Κέρι σε μια συνέντευξη που παραχώρησε στην εκπομπή Face The Nation του αμερικανικού τηλεοπτικού δίκτυου CBS, η οποία μαγνητοσκοπήθηκε στο Κάιρο. http://livester.gr/

15 Σεπτεμβρίου 2014
«Η Ρωσία παρέχει στρατιωτική βοήθεια προς τη Συρία, το Ιράκ και σε άλλες χώρες της περιοχής για να τους βοηθήσει να πολεμήσουν εναντία στην τρομοκρατική απειλή»
«Μιλήσαμε για τη συμβολή μας στην υποστήριξη της ιρακινής κυβέρνησης, η οποία έχει ως στόχο να διαφοροποιήσει τις επιλογές της για την καταπολέμηση των τρομοκρατών και την ασφάλεια του κράτους. Παρέχουμε στρατιωτική βοήθεια προς το Ιράκ, προκειμένου να αυξήσουμε την ασφάλεια στη χώρα. Δρούμε με τον ίδιο τρόπο στην περίπτωση της Συρίας και σε άλλες χώρες που αντιμετωπίζουν τέτοιου είδους προβλήματα», δήλωσε ο Λαβρόφ στο περιθώριο της διεθνούς διάσκεψης για την κατάσταση στο Ιράκ, που πραγματοποιήθηκε στη γαλλική πρωτεύουσα. http://www.hellasforce.com/

ΑΞΟΝΑΣ ΓΕΩΣΤΡΑΤΗΓΙΚΩΝ ΕΞΕΛΙΞΕΩΝ
Αρκτική- Βαλτική- Ουκρανία- Μαύρη Θάλασσα- Στενά Βοσπόρου- Συρία- Ιράκ- Μ. Ανατολή- Διώρυγα του Σουέζ.
ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΕΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ
Κασπία- Ιράν- Σ. Αραβία- Κατάρ – Περσικός Κόλπος- Στενά Ορμούζ
ΣΗΜΕΙΟΝ ΕΝΑΡΞΗΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ
Μεσοποταμία ..¨εκεί που χύνονται τα νερά¨ …ΠΑΤΡΟ ΚΟΣΜΑΣ
ΣΤΟΧΟΣ
Το κράτος του Λεβάντε ή η ISIS, ο βρικόλακας που πίνει αίμα χριστιανών και μουσουλμάνων, το τελειότερο επίτευγμα για την επίτευξη γεωπολιτικών απαλλοτριώσεων με το αζημίωτο μέσω μισθοφορικού συνονθυλεύματος διεστραμμένων.
ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΕΣ ΧΑΜΗΛΟΥ ΚΟΣΤΟΥΣ
Οι μεγάλοι ¨καθαρίζουν ¨σε πρώτη φάση όχι με δικό τους ανθρώπινο στρατιωτικό δυναμικό αλλά στηρίζουν τις επιχειρήσεις τους από αέρος με την βοήθεια τοπικών στρατών βλ. Κούρδοι για τους Νατοϊκούς και Σύριοι για τους Ρώσους.
ΤΟ ΔΩΡΟ ΤΩΝ ΚΟΥΡΔΩΝ
¨ Ο γνωστός ιστορικός Daniel Pipes, ίσως η πλέον εμβληματική προσωπικότητα της εβραϊκής κοινότητας των ΗΠΑ, με ένα άρθρο – βόμβα καλεί την Δύση να στηρίξει την δημιουργία ενός μεγάλου Κουρδιστάν με κατακερματισμό της Τουρκίας.
Τώρα, για πρώτη φορά στην Αμερική δημοσιεύεται χάρτης του μεγάλου Κουρδιστάν, που συμπεριλαμβάνει ένα τεράστιο κομμάτι της Τουρκίας, βγαίνει στην Μεσόγειο, ακυρώνει τον Τουρκικό κίνδυνο για την Αρμενία δίνοντας της την δυνατότητα να διαλύσει τους τουρκόφρονες Αζέρους αλλά εξυπηρετεί και τους Ρωσικους σχεδιασμούς.¨ http://olympia.gr/ 15 Σεπτεμβρίου 2014
ΓΙΑΤΙ ¨ ΕΡΕΘΙΖΟΥΝ¨ τους Τούρκους;
Γιατί η Τουρκία αποτελεί στόχο κατασκοπίας των γερμανικών μυστικών υπηρεσιών, εξηγεί το γερμανικό περιοδικό Spiegel.
Σύμφωνα με στέλεχος της ομοσπονδιακής υπηρεσίας πληροφοριών το οποίο μίλησε στο περιοδικό η Τουρκία θεωρείται για τη Γερμανία στόχος όχι μόνο από την ίδια τη Γερμανία αλλά και από άλλες υπηρεσίες δυτικών χωρών γιατί θεωρούν ότι η Άγκυρα στηρίζει τους τζιχαντιστές που δρουν στη Συρία και το Ιράκ. http://www.imerisia.gr/ΗΜΕΡΗΣΙΑ On Line»Η» Online 17/8 22:05
ΤΟ ΟΜΟΛΟΓΟΥΝ ΟΙ ΙΔΙΟΙ
¨ότι η αλεπού θα πιαστεί στα τέσσερα ποδάρια της¨
Σύμφωνα με το ειδησεογραφικό IRNA , ο Mehmet Ali Ediboglu του κόμματος CHP (πρόκειται για το κόμμα της κεμαλικής αντιπολίτευσης) κάνοντας τις δηλώσεις από την Άγκυρα, πρόσθεσε ότι από την αρχή των συγκρούσεων η ISIS χρησιμοποιούσε την Τουρκία ως ένα «ξενοδοχείο που τους πρόσφερε κάθε λογιστική και εξοπλιστική υποστήριξη αλλά και
όποιες απαιτήσεις είχαν σε ανθρώπινο δυναμικό και ότι αυτό το γνωρίζουν οι πάντες».
ΠΟΥ ΘΑ ΣΤΡΑΦΟΥΝ οι Τούρκοι για να αποφύγουν την παγίδα;
¨ Όταν θέλεις να σβήσεις μια φωτιά ανάβεις μια άλλη φωτιά¨
Το τι θα κάνουν οι Τούρκοι μας το υποδεικνύουν οι κινήσεις των Ρώσων τις τελευταίες ημέρες που δεν θέλουν να βρεθούν εξ απήνης στο Αιγαίο και στα Στενά του Βοσπόρου.
Όπως μετέδωσε στις 8 Σεπτεμβρίου το πρακτορείο «interfax» η ναυαρχίδα του στόλου της Μαύρης Θάλασσας πέρασε τα Στενά και κατευθύνθηκε προς την ανατολική Μεσόγειο.
Γιατί οι Ρώσοι βγάζουν για δεύτερη φορά από τα Στενά την ναυαρχίδα της Μαύρης Θάλασσας ,το Καταδρομικό κατευθυνόμενων πυραύλων Moskva;
Πέρσι είχαμε πάλι τα ίδια δηλ «πριν από ένα χρόνο, και στην περίοδο της οξύτατης πολιτικο-στρατιωτικής κρίσης για το θέμα της Συρίας, το πλοίο είχε αναλάβει εποπτεία στη Μεσόγειο»
Όμως φέτος τα πράγματα είναι διαφορετικά γιατί μεσολάβησαν τα Γεωπολιτικά της Ουκρανίας και ανέμεναν τα νέα δρώμενα στην Συρία-Ιράκ.
Δεν πέρασαν παρά ελάχιστες μέρες και ¨ Σε μία κίνηση που σηματοδοτεί πολλά για την εξέλιξη των πραγμάτων, η ρωσική Αεροπορία προχώρησε στην ανάπτυξη μία Μοίρας μαχητικών αεροσκαφών Sukhoi Su-30 (μάλλον της έκδοσης πολλαπλού ρόλου «SM») στην αεροπορική βάση Μπελμπέκ στην Κριμαία, κοντά στη Σεβαστούπολη, όπως μετέδωσε το ειδησεογραφικό πρακτορείο RIA Novosti.¨ ¨defencenet.gr 15/09/2014
Καλημέρα ΕΛΛΑΔΑ
Καλημέρα ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ
¨ η Πόλη θα γίνει Ελληνική¨ Γέροντας Παίσιος
Κωνσταντίνος Βαρδάκας
ΥΓ Κανείς δεν θέλει πόλεμο αλλά τον¨ πόλεμο¨ τον ξεκίνησαν ήδη παίζοντας με τις ζωές μας ¨κορώνα- γράμμα¨ και αλλού παίζουν με τα κεφάλια των ανθρώπων μπάλα. Το κακό αυτό πρέπει να σταματήσει.

πηγή
Έντονο παρασκήνιο για την ελληνική κρίση. Μένει ή φεύγει το ΔΝΤ;

Του Σταύρου Μονεμβασιώτη

Ένα παρασκήνιο σκληρών διαπραγματεύσεων και μυστικών συναντήσεων βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη αυτήν την περίοδο, στη «σκιά» της επικείμενης αξιολόγησης της ελληνικής οικονομίας από την τρόικα, αλλά και της δύσκολης συζήτησης για την ελάφρυνση του ελληνικού χρέους. Στελέχη του ΔΝΤ από τη μια πλευρά και ευρωπαίοι αξιωματούχοι από την άλλη, προσπαθούν να καταλήξουν στο τι θα γίνει με την περίπτωση της Ελλάδας, μετά το τέλος του 2014, οπότε το βάρος όλο πέφτει αποκλειστικά στο ΔΝΤ. Το ερώτημα που προσπαθούν να απαντήσουν φλέγον και για την Αθήνα και για τις Βρυξέλλες: Μένει ή φεύγει το ΔΝΤ;

Ενώ στην Ελλάδα τη συζήτηση μονοπωλούν οι φοροελεφαρύνσεις και η προσπάθεια της κυβέρνησης να πείσει την τρόικα να «χαλαρώσει» το pressing σε μισθωτούς, συνταξιούχους και ελεύθερους επαγγελματίες, σε διεθνές επίπεδο αναπτύσσεται μια «υπόγεια» οικονομική διπλωματία και ένα «μπρα ντε φερ» μεταξύ Ευρωπαϊκής Ένωσης και ΔΝΤ. Δεν ήταν λίγοι, μάλιστα, εκείνοι που σχολίασαν την προσπάθεια της Ευρώπης να «πάρει κεφάλι» στη συζήτηση για την Ελλάδα, επισημαίνοντας τις δημόσιες τοποθετήσεις του εκπροσώπου της Κομισιόν κατά τις πρόσφατες άτυπες, προπαρασκευαστικές διαπραγματεύσεις στο Παρίσι.

Σύμφωνα με πληροφορίες της «Het Podium» ένα από τα σενάρια που συζητείται στο παρασκήνιο προβλέπει μια διπλή λύση: Ελάφρυνση χρέους με επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής και μείωση των επιτοκίων από τη μια πλευρά, και εξαγορά… από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας (ESM) των δανείων που έχει χορηγήσει στην Ελλάδα το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, προκειμένου να απεμπλακεί από την υπόθεση της Ελλάδας η οποία πλέον θα παραμείνει αποκλειστικά ευρωπαϊκή υπόθεση. Κοινοτικές πηγές αναφέρουν ότι «το σενάριο αυτό αντιμετωπίζεται θετικά από την πλευρά του κ.Σόιμπλε, αλλά και από την πλευρά του κ.Ρέγκλινγκ», κάνοντας σαφές ότι Γερμανία και ΕΜΣ βρίσκονται σε κοινή γραμμή πλεύσης σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο.

Η ριζοσπαστική αυτή η λύση μπήκε στο τραπέζι μετά την επιμονή του ΔΝΤ να εγγυηθεί η Ευρωζώνη τη χρηματοδότηση της Ελλάδας ως προϋπόθεση για να συνεχιστούν ο πληρωμές από το Ταμείο και μετά τις πιέσεις που ασκεί για ένα νέο «κούρεμα» του ελληνικού χρέους, κάτι που μπορεί να ακούγεται ευχάριστα στην Αθήνα, δεν ακούγεται καθόλου ευχάριστα όμως στην Ευρώπη, που τάσσεται περισσότερο υπέρ μιας ήπιας λύσης με επιμήκυνση των δανείων και μείωση των επιτοκίων.

Η αποχώρηση του ΔΝΤ από το ελληνικό πρόγραμμα θα μπορούσε να μεταφραστεί ως μια νίκη της Ευρώπης, η οποία θα αναλάμβανε πλέον μόνη, τα του οίκου της. Παράλληλα, θα ενισχυόταν ο ρόλος του ΕΜΣ ο οποίος υπό την καθοδήγηση του κ.Ρέγκλινγκ θα μπορούσε να μετατραπεί σε ένα νέο… Ευρωπαϊκό Νομισματικό Ταμείο, με στόχο τη στήριξη κρατών μελών της ΕΕ που θα βρεθούν μελλοντικά σε αντίστοιχο «κίνδυνο». Θετικά στη συζήτηση αυτή λειτουργεί και η πρόθεση της Ιρλανδίας να βγει στις αγορές και να αναχρηματοδοτήσει δάνεια που της έχει χορηγήσει το ΔΝΤ και μάλιστα με χαμηλότερο επιτόκιο.

Το «λάθος» της Γερμανίας

Η τελική απόφαση δεν θα είναι εύκολο να ληφθεί πριν τις αρχές του ερχόμενου έτους και ο ρόλος της Γερμανίας θα είναι καταλυτικός. Όπως αναφέρουν οι ίδιες κοινοτικές πηγές η Γερμανία ήταν αυτή που είχε ζητήσει επίμονα τη συμμετοχή του ΔΝΤ στην επίλυση του ελληνικού προγράμματος, μια ενέργεια που από κάποιους χαρακτηρίστηκε γερμανικό «λάθος», αφού έβαλε το ΔΝΤ για τα καλά στα ευρωπαϊκά πράγματα, δίνοντας του τη δυνατότητα ακόμη να ασκεί βέτο επηρεάζοντας τις αποφάσεις ευρωπαϊκών μηχανισμών όπως είναι το Eurogroup. Το μέγεθος του «λάθους» είναι δύσκολο να προσμετρηθεί αν υπολογίσει κανείς ότι με την αρχική Γερμανική στάση άνοιξε ο δρόμος σε χώρες όπως οι ΗΠΑ, η Ρωσία, η Κίνα και η Βραζιλία να έχουν λόγο για όσα συμβαίνουν στην Ευρώπη και μάλιστα με την κρίση στην Ουκρανία να βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη…

«Θα κερδίσουμε το στοίχημα…»

Την ίδια ώρα, προσκλητήριο σε ξένους επενδυτές να εμπιστευτούν την Ελλάδα και να τοποθετήσουν κεφάλαια στην ελληνική αγορά, απηύθυνε ο υπουργός Οικονομικών Γκίκας Χαρδούβελης μιλώντας στο CNBC. «Η οικονομία έχει σταθεροποιηθεί έπειτα από μια μακρά περίοδο ύφεσης έξι χρόνων, οι επενδυτές βλέπουν πως το στοίχημα θα κερδηθεί», σημείωσε ο Έλληνας υπουργός Οικονομικών για να συμπληρώσει: «Η Ελλάδα χρειάζεται χρήματα από το εξωτερικό και ένας τρόπος να το πετύχεις είναι οι ιδιωτικοποιήσεις. Υπάρχει μεγάλο ενδιαφέρον για τα ελληνικά λιμάνια, υπάρχει ενδιαφέρον από πολλούς επενδυτές. Αυτό συμβαίνει γιατί οι επενδυτές βλέπουν τις προοπτικές ανάπτυξης».

Αναφερόμενος στο πρόγραμμα προσαρμογής της ελληνικής οικονομίας ο κ.Χαρδούβελης δήλωσε ότι το «πρόγραμμα είχε κάποια πλεονεκτήματα, οι δανειστές υποχρέωσαν τη χώρα να κάνει κάποιες δομικές μεταρρυθμίσεις, για δύο-τρία χρόνια είμαστε πρώτοι στη λίστα του ΟΑΣΕ για τις μεταρρυθμίσεις. Για εμένα οι μεταρρυθμίσεις πρέπει να είναι προσεκτικές και ο πληθυσμός να έχει την ιδιοκτησία τους. Για να συμβεί αυτό πρέπει ο κόσμος να δει λεφτά στην τσέπη του. Πρέπει να συνδέσει τις μεταρρυθμίσεις με τα πλεονεκτήματα της επικείμενης οικονομικής επέκτασης».

Όσον αφορά στην πίεση που υπέστησαν οι Έλληνες πολίτες όλα αυτά τα χρόνια της σκληρής προσαρμογής ο κ.Χαρδούβελης σημείωσε: «Ειλικρινά οι Έλληνες ωρίμασαν ως άτομα. Συνέδεσαν τις δημόσιες δαπάνες για συντάξεις και άλλες παροχές με τη φορολογία τους. Πλέον ξέρουν πως αυτοί πρέπει να πληρώνουν για τις κρατικές δαπάνες. Αυτό είναι ένα δείγμα μεγάλης ωριμότητας για έναν πληθυσμό που υποφέρει.

Επενδυτές, στη σειρά…

Την ίδια ώρα ιδιαίτερη αίσθηση προκαλεί το ενδιαφέρον που εκδηλώνεται για την ελληνική οικονομία από ξένους επενδυτές, στο πλαίσιο του 9ο Ετήσιου Roadshow που διοργανώνει το Χρηματιστήριο Αθηνών στο Λονδίνο, από τις 17 έως τις 19 Σεπτεμβρίου.

Οι εκπρόσωποι των ελληνικών εισηγμένων επιχειρήσεων έχουν κλείσει πάνω από… 1000 ραντεβού (!) με κορυφαία funds του εξωτερικού, που εστιάζουν το στόχαστρο τους στις μετοχές των τραπεζών και στον ΟΠΑΠ.

Αξίζει να σημειωθεί ότι στο Λονδίνο θα βρεθούν περισσότεροι από 160 fund managers από τουλάχιστον 100 ξένες εταιρείες. Ανάμεσα τους: JP Morgan, Capital York, Marathon, Centaurus, East Capital, Wellington, Hermitage Capital, Orange Capital, Millenium, Argonaut, Spinnaker Capital, Stone Lion Capital, UBS, Perry Capital, Renaissance AM.

Το «στίγμα» της κυβερνητικής πολιτικής στον τομέα των επενδύσεων θα δώσουν ομιλίες τους προς τα ξένα funds ο υπουργός Οικονομικών Γκίκας Χαρδούβελης, ο υφυπουργάς Ανάπτυξης Νότη Μηταράκη και ο πρόεδρος της Ελληνικής Ενωσης Τραπεζών, Γιώργος Ζανιάς.

Η «τσέπη» του Έλληνα

Ενόψει της άφιξης της τρόικα στην Αθήνα, την ερχόμενη εβδομάδα, στο ελληνικό προσκήνιο παραμένει το θέμα των σταδιακών μειώσεων των φόρων, που η κυβέρνηση θα προσπαθήσει να περάσει στο προσχέδιο του προϋπολογισμού που θα καταθέσει στη Βουλή στις 6 Οκτωβρίου.

· Μετά το «όχι» της τρόικα στην κατάργηση ή στο κούρεμα κατά 50% της Ειδικής Εισφοράς Αλληλεγγύης, η κυβέρνηση εξετάζει τώρα τη μείωση της κατά 30%, σε συνδυασμό με την αύξηση του εισοδηματικού ορίου πάνω από το οποίο επιβάλλεται (σήμερα είναι τα 12.000€).


  • · Μελετάται επίσης η μείωση του Τέλους επιτηδεύματος, από 650€ σε 500€.

  • · Η μείωση των φορολογικών συντελεστών για μισθωτούς και συνταξιούχους, σταδιακά από το 2015. (π.χ. Μείωση του ανώτατου συντελεστή από 42% σε 32%).

  • · Η σταδιακή μείωση των φορολογικών συντελεστών για επιχειρήσεις, αρχικά στο 20% και στη συνέχεια στο 15%. (από 26% και 33% σήμερα).

  • · Η σταδιακή μείωση, μέχρι την πλήρη κατάργηση των τεκμηρίων διαβίωσης.

  • · Η μείωση του ΕΦΚ στο πετρέλαιο θέρμανσης από φέτος τον Οκτώβριο.

  • · Η αύξηση των δόσεων για ληξιπρόθεσμα χρέη προς το Δημόσιο σε 72 δόσεις ή 100 δόσεις.

πηγή

Το Κατάρ επισκέπτεται επισήμως ο Τούρκος πρόεδρος Ερντογάν, συνοδευόμενος από τον υπουργό Ενέργειας Τανέρ Γιλντίζ, αλλά και τον επικεφαλής της ΜΙΤ Χακάν Φιντάν. Στο εμιράτο ο Ερντογάν συναντήθηκε με τον ηγέτη της χώρας αλ Θάνι με τον οποίο συζήτησαν τις διμερείς σχέσεις. Η επίσημη δικαιολογία για το ταξίδι του Ερντογάν είναι η υπογραφή ενεργειακής συμφωνίας, μεταξύ των δύο χωρών.
Των Μιχαήλ Βασιλείου και Παντελή Καρύκα
Η Τουρκία θέλει να αγοράσει 1,2 δισ. κυβικά μέτρα φυσικού αερίου από το Κατάρ. Ωστόσο η παρουσία του επικεφαλής της ΜΙΤ προδιαθέτει και για άλλου είδους επαφές. Ο Ερντογάν, ερωτηθείς σχετικά, είπε μόνο ότι συζητήθηκαν και τα φλέγοντα περιφερειακά ζητήματα.
Το ταξίδι του Τούρκου προέδρου όμως, συμπίπτει με την απέλαση μελών της Μουσουλμανικής Αδελφότητας, την οποία υποστηρίζει με κάθε τρόπο το Κατάρ, ερχόμενη σε μετωπική σύγκρουση με την Αίγυπτο, που αντιμετωπίζει παρόμοια στάση και από την πλευρά της Τουρκίας.
Για να εκδιώκονται μέλη της Μουσουλμανικής Αδελφότητας, σημαίνει πολύ απλά, ότι τα περιθώρια στένεψαν επικίνδυνα για το Εμιράτο και τη δυνατότητά του να ασκήσει εξωτερική πολιτική κατά το δοκούν, έχοντας καταστρέψει σχεδόν πολυετείς ευαίσθητες ισορροπίες στην περιοχή και θίγοντας ζωτικά συμφέροντα ακόμα και των Ηνωμένων Πολιτειών.

Το Συμβούλιο Συνεργασίας του Κόλπου (GCC) έχει διχαστεί εξαιτίας των Καταριανών, με τις σχέσεις της πλειοψηφίας των υπολοίπων με το Κατάρ να έχουν λάβει ψυχροπολεμική τροπή. Δεν αποκλείεται, η «χειρονομία» του Κατάρ, να έγινε μετά από ευθεία απειλή από μέρους των ΗΠΑ για αποχώρηση των δυνάμεων από το έδαφός του, καθώς επίσης και του υπερσύγχρονου κέντρου διοίκησης και ελέγχου που διαθέτουν για την επιτήρηση ολόκληρης της περιοχής.
Κι όλα αυτά, παρά τα εξοπλιστικά συμβόλαια ύψους 11 δισεκατομμυρίων δολαρίων που ανατέθηκαν προσφάτως σε αμερικανικές αμυντικές βιομηχανίες. Όταν θίγονται γεωπολιτικές ισορροπίες που απειλούν να προκαλέσουν τεράστια ζημία στα συμφέροντα των ισχυρών, ούτε τέτοια ιλιγγιώδη ποσά μπορούν να εξασφαλίσουν την ανοχή
Κατά συνέπεια, η επίσκεψη του Ερντογάν στο Κατάρ, θα μπορούσε να θεωρηθεί και ως «σύνοδος κορυφής» των υποστηρικτών της Μουσουλμανικής Αδελφότητας, η οποία αποτελεί μεγάλη απειλή για τις μοναρχίες του Κόλπου. Σε αυτό το σημείο ο ρόλος της Τουρκίας την έχει καταστήσει μέρος του προβλήματος και όχι της λύσης του…

Εάν συνυπολογιστεί ότι οι ΗΠΑ έδειχναν να στηρίζουν διακριτικά τη Μουσουλμανική Αδελφότητα, φθάνοντας σε σημείο να καταστρέψουν τις σχέσεις τους με την Αίγυπτο, χώρα αποδέκτη κολοσσιαίας αμερικανικής στρατιωτικής βοήθειας, γίνεται εμφανές ότι έχουμε εισέλθει σε φάση προσαρμογής της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής, σε μια προσπάθεια να προλάβουν τα χειρότερα.
πηγή


Σε όλη την Τουρκία έχει εξαπλωθεί, σύμφωνα με ρεπορτάζ της τουρκικής εφημερίδας Ταράφ, το Ισλαμικό Κράτος (ΙΚ). Σύμφωνα με την εφημερίδα ενεργοί πυρήνες της οργάνωσης υπάρχουν, σήμερα, στην Κωνσταντινούπολη, στην Άγκυρα και στο Ικόνιο.
Οι πυρήνες αυτοί είναι έτοιμοι για διεξαγωγή επιθέσεων, όπως αποκάλυψαν στην εφημερίδα Αμερικανοί ειδικοί στην αντιμετώπιση της τρομοκρατίας. Οι ίδιοι Αμερικανοί είχαν ενημερώσει, επισήμως, την Τουρκία, κατά τη διάρκεια της πρόσφατης συνόδου του ΝΑΤΟ στην Ουαλία.
Οι Αμερικανοί ενημέρωσαν σχετικά την τουρκική αντιπροσωπεία, επικεφαλής της οποία ήταν ο πρόεδρος Ερντογάν. Είπαν επίσης, ότι πιθανότατα υπάρχουν ενεργοί πυρήνες του ΙΚ και στις περιοχές του Βαν, του Ντιγιαρμπακίρ, του Χατάι, του Γκαζιαντέπ και της Ουρφά, δηλαδή σε όλη τη νοτιοανατολική Τουρκία και μάλιστα στις κουρδικές περιοχές.
Παρόλα αυτά, η Τουρκία εξακολουθεί να ακολουθεί μια περίεργη πολιτική έναντι του ΙΚ, το οποίο άλλωστε υποστήριζε οικονομικά και στρατιωτικά. Σύμφωνα με την τουρκική εφημερίδα πάντως οι Αμερικανοί προειδοποίησαν και άλλες συμμάχους χώρες, σε Ευρώπη και Ασία, για πιθανή ύπαρξη ενεργών πυρήνων του ΙΚ στο έδαφός τους, χωρίς όμως να κατονομάζει τις χώρες αυτές.
Η τουρκική εφημερίδα αναφέρει επίσης, ότι τελικά η Τουρκία θα συμμετάσχει στις επιχειρήσεις κατά του ΙΚ, αλλά μυστικά. Το κατά πόσον φυσικά κάτι τέτοιο είναι εφικτό, είναι συζητήσιμο, αφού όπως έχει αποδειχθεί σε πολλαπλές περιπτώσεις, τίποτα πλέον δεν μπορεί να μείνει κρυφό…

Ωστόσο, είναι δεδομένο, ότι ακόμα και αν ήθελε ο Ερντογάν να συμμετάσχει, η τουρκική κοινή γνώμη και ειδικά οι ισλαμιστές ψηφοφόροι του, αλλά και τα στελέχη του κόμματός του, δεν θα δουν ευχάριστα την Τουρκία να πολέμα κατά των «αδελφών» σουνιτών. Μεγάλο μέρος τους τουλάχιστον…
πηγή

Το πρώτο μέρος εδώ
Σαν συνέχεια του προηγούμενου άρθρου, που αποτελούσε μια σύνοψη της κατάστασης σε Συρία και Ιράκ, παραθέτουμε μια γεωπολιτική ανάλυση, που επεξηγεί γιατί έλαβαν χώρα τα γεγονότα σε Μέση Ανατολή. Τρεις παράμετροι φαίνεται να έχουν διαμορφώσει τις εξελίξεις που οδήγησαν στον Συριακό εμφύλιο πόλεμο που καταστρέφει την χώρα και αλλάζει τον χάρτη της Μέσης Ανατολής:
του Ιωάννη Κωνσταντόπουλου
Πρώτον, οι σχετικά πρόσφατες έρευνες δυο Νορβηγικών εταιριών απέδειξαν ότι ο θαλάσσιος/off-shore χώρος της Συρίας (αλλά και χερσαίος χώρος/on-shore) είναι ίσως η πλουσιότερη περιοχή σε πετρέλαιο και φυσικό αέριο της ευρύτερης Αν. Μεσογείου. Οι δυο αυτές εταιρίες εξαγοράστηκαν από την εταιρία γεωφυσικών ερευνών CGGVeritas, και οι πληροφορίες που η Γαλλο-αμερικανική εταιρεία πλέον διαθέτει, εξηγούν σε μεγάλο βαθμό τα αίτια της σύγκρουσης στη Συρία. Δεύτερον, συμφέρει κάποιες Μεγάλες Δυνάμεις να αφήσουν τη Συρία να συνεχίσει να καταστρέφεται από τον εμφύλιο, ώστε να παραμένουν οι τιμές του φυσικού αερίου σε υψηλά επίπεδα.
Τα υψηλά επίπεδα τιμών του Ισραηλινού (όταν αυτό εξαχθεί) και Ρωσικού φυσικού αερίου θα παραμείνουν όσο καιρό το αέριο της Συρίας δεν θα είναι εκμεταλλεύσιμο, καθώς και όσο καιρό παραμένει εκτός διαθεσιμότητας το Ιρανικό αέριο, την στιγμή που οι πόροι του Κατάρ και της Σαουδικής Αραβίας δεν παραδίδεται στη Μεσόγειο Θάλασσα. Εδώ κρίσιμο ρολό θα παίξει το γεγονός τυχόν συμφωνίας μεταξύ Ρωσίας, Ευρώπης και ΗΠΑ για την τιμή πώλησης του φυσικού αερίου. Τρίτον, έχουμε να κάνουμε με τον τρόπο διάθεσης του φυσικού αερίου του Κατάρ και του Ιράν, από μια υπεράκτια τοποθεσία στον Περσικό Κόλπο στα υδάτινα σύνορα των δύο χωρών. Οι αντίστοιχοι αγωγοί που θα μετέφεραν αυτό το αέριο στη Δύση, πρέπει να ακολουθήσουν μια διαδρομή που περνά από τη Συρία!

Το Κατάρ σκόπευε να περάσει τον αγωγό του από το έδαφος της Συρίας, αλλά τελικά το πρόλαβε το Ιράν με την συμφωνία που υπεγράφη τον Αύγουστο του 2011 μεταξύ του Ιράν, του Ιράκ και της Συρίας. Έτσι θα λυνόταν το πρόβλημα της δρομολόγησης του Ιρανικού φυσικού αερίου προς τη Μεσόγειο Θάλασσα, χωρίς όμως να λυθεί το πρόβλημα της δρομολόγησης του Καταριανού αερίου. Ειδικά η τελευταία παράμετρος θα άλλαζε ολόκληρη την ενεργειακή σταθερά στην Μέση Ανατολή, αφού για πρώτη φορά οι Ιρανοί θα απεξαρτούσαν από τον Περσικό Κόλπο τις εξαγωγές φυσικού αερίου της χώρας τους, ενώ η συμφωνία που υπέγραψε η Ιρακινή κυβέρνηση (που ελέγχεται από τους Σιίτες που αποτελούν την πλειοψηφία στην χώρα), το Σιιτικό Ιράν και η Συρία, στενή σύμμαχος της Τεχεράνης, έπληξαν τα συμφέροντα του Κατάρ, σημαντικού συμμάχου της Δύσης στη Μέση Ανατολή.

Η συμφωνία προέβλεπε την κατασκευή ενός αγωγού μεταφοράς φυσικού αερίου μήκους 1500 χλμ, ο οποίος θα ξεκινούσε από τερματικό σταθμό στις ακτές του Ιράν στον Κόλπο, όπου και καταλήγουν οι αγωγοί από τις εξέδρες του Ιρανικού κοιτάσματος South Pars, και την μεταφορά του αερίου μέσω Ιράκ στην Συρία, με το τελικό κόστος της επένδυσης να είναι περί τα 10 δισεκατομμύρια δολάρια! Στην Συρία το φυσικό αέριο επρόκειτο να υγροποιηθεί σε παράκτιο τερματικό σταθμό και να μεταφερθεί με πλοία στις αγορές της Ευρώπης, μέσω σταθμών αποθήκευσης που θα ελέγχονταν από Ρώσους αλλά και Γάλλους. Σύμφωνα με εκτιμήσεις Δυτικών κύκλων, είναι πολύ πιθανό τα σχέδια των αγωγών να καρποφορήσουν, αλλά το φυσικό αέριο δεν θα προέρχεται από το Ιράν, αλλά από το Κατάρ, σε περίπτωση που νικούσαν οι Ισλαμιστές αντάρτες στον Συριακό εμφύλιο. Με αυτόν τον τρόπο, θα μειωνόταν η σημασία της δια θαλάσσης μεταφοράς πετρελαίου στον Κόλπο και θα αποτρεπόταν η απειλή του Ιράν, περί μπλοκαρίσματος της ελεύθερης διέλευσης πλοίων μέσω των Στενών του Ορμούζ.

Όμως η ενεργειακή διάσταση είναι απλά η κορυφή του παγόβουνου. Αποκωδικοποιώντας τα συμφέροντα πίσω από τον πόλεμο, αυτό που συνέβη είναι ένα οργανωμένο, εξοπλισμένο και χρηματοδοτημένο αντάρτικο, από την Δύση και τους τοπικούς συμμάχους της στην Μέση Ανατολή (Κατάρ, Σαουδική Αραβία, Τουρκία), με διττό σκοπό: Πρώτον, να ακυρωθούν τα σχέδια της ενεργειακής σύνδεσης Ιράν-Ιράκ-Συρίας, που θα χαλύβδωναν τον Σιιτικό άξονα Τεχεράνης-Βαγδάτης-Δαμασκού, ενώ θα αδρανοποιούσαν τον Λίβανο, θέτοντάς τον υπό πλήρη Σιιτική επιρροή. Δεύτερον, να γίνει δυνατή η απρόσκοπτη εξαγωγή των υδρογονανθράκων του Κατάρ, καθώς και η μεταφορά, με την μεσολάβηση της Τουρκίας και των Κούρδων του Βορείου Ιράκ, του πετρελαίου της Μοσούλης στα Τουρκικά λιμάνια της Ανατολικής Μεσογείου και από εκεί στο Ισραήλ και τις Ευρωπαϊκές αγορές, μέσω Αμερικανικών πετρελαϊκών εταιριών, αποκλείοντας το Ιράν. Ας μην παραβλέπουμε, ότι μια Συρία που θα μπορούσε να αξιοποιήσει τους δικούς της υδρογονάνθρακες, θα γινόταν δυσανάλογα ισχυρή, κάτι που θα απειλούσε την επιβίωση του Ισραήλ. Ωστόσο η ανατροπή του Άσαντ είναι μέρος του γενικότερου γεωστρατηγικού σχεδιασμού της προσπάθειας διάσπασης του Σιιτικού άξονα και της απομόνωσης/περιορισμού του Σιιτικού (μη Αραβικού) Ιράν, μιας χώρας που διεκδικεί την ηγεμονία του Μουσουλμανικού κόσμου και που συν τοις άλλοις επιθυμεί να γίνει πυρηνική δύναμη, διαταράσσοντας τελείως την ισορροπία δυνάμεων στην Μέση Ανατολή. Φυσικά οι Αμερικανοί επένδυαν και στην απομάκρυνση των Ρώσων από την Συρία, όπου έχουν την ναυτική βάση της Ταρτούς, τη μοναδική βάση που έχει πια η Μόσχα στην Μέση Ανατολή.

Πάντως με την συνέχιση των σφοδρών μαχών και την ανάδυση των φανατικών Ισλαμιστών-Τζιχαντιστών στην Μέση Ανατολή, προχωρεί και το σχέδιο για την άμεση πλαγιοκόπηση της Ρωσίας (που έχει συμπαγείς Μουσουλμανικούς πληθυσμούς στο έδαφος της), η οποία ως κύριος προμηθευτής της Ευρώπης σε φυσικό αέριο, έχει καταφέρει την άμεση εξάρτηση της ηπείρου στην Μόσχα, κάτι που ενοχλεί τους Αγγλοσάξονες. Άλλωστε ας μην ξεχνάμε ότι μετά την Μέση Ανατολή, σειρά θα έχει λογικά ο Καύκασος. Τέλος πρέπει να ειπωθεί, πως η καταστροφή και ο διαμελισμός της Συρίας, η οσονούπω δημιουργία Κουρδιστάν, ακόμα και οι εμφύλιες συγκρούσεις στην Λιβύη, κα.), είναι βήματα προς την αναδιαμόρφωση της Ευρύτερης Μέσης Ανατολής, με τη διαίρεση της περιοχής σε πολλά εθνικά ομοιογενή κρατίδια, εύκολα διαχειρίσιμα από τις ΗΠΑ, κάτι που θα αναλυθεί παρακάτω.

Όμως ο Άσαντ κατάφερε να επιβιώσει, ενώ ο Συριακός πόλεμος είχε και σχετικά ανεπιθύμητα αποτελέσματα, με την ραγδαία μη ελέγξιμη άνοδο του Ισλαμικού Κράτους σε Ιράκ, Συρία και Κουρδικές περιοχές. Όλα όσα παρατέθηκαν αναδεικνύουν το παράδοξο αδιέξοδο του πολέμου στην Συρία. Τελικά στην πράξη αποδείχθηκε: ότι οι προσπάθειες καταστροφής της Συρίας και ανάσχεσης του Ιράν, όπως σχεδιάστηκαν από τους Δυτικούς, είχαν μάλλον περιορισμένα αποτελέσματα, ότι τα φανατικά Ισλαμικά στοιχεία δεν μπορούν να ελεγχθούν αποτελεσματικά, ενώ τώρα η Δύση είναι αναγκασμένη να αντιμετωπίσει το τέρας που εξέθρεψε με σκοπό να πολεμήσει τους εχθρούς της (Συρία και Ιράν), ότι τα καθεστώτα του Άσαντ και των Αγιατολαχ του Ιράν είναι τώρα αναγκαία στην προσπάθεια αναχαίτισης των φανατικών του Ισλαμικού Κράτους, και τέλος ότι το γενικότερο σχέδιο χειραγώγησης του Ισλαμικού κόσμου, μέσω του ήπιου Ισλάμ, δεν είναι εύκολα επιτεύξιμο.

Η ξαφνική κατάρρευση του Ιρακινού κράτους, που παρουσιάζεται από τον διεθνή Τύπο ως αποτέλεσμα της επίθεσης της τρομοκρατικής οργάνωσης Ισλαμικό Κράτος, δεν θα πρέπει να ξαφνιάζει, αφού κατά την γνώμη του γράφοντος ήταν μέρος του ''Σχεδίου της Διευρυμένης Μέσης Ανατολής''. Σύμφωνα με το σχέδιο αυτό, η κατάργηση της υπάρχουσας οριοθέτησης και η αντικατάστασή της με νέα, θα μπορούσε να προσφέρει μόνιμη λύση στα προβλήματα της σεχταριστικής βίας και του θρησκευτικού φανατισμού, που πυροδοτεί ο λανθασμένος τρόπος χάραξης συνόρων, κατάλοιπο της αποικιοκρατικής εποχής, εξυπηρετώντας έτσι τα συμφέροντα της Ουάσιγκτον. Έτσι μια τριχοτόμηση του Ιράκ (σε Σιιτικό, Σουνιτικό και Κουρδικό κράτος) θα βόλευε την Δύση, απλά ο τρόπος δεν έγινε όπως ακριβώς σχεδιάστηκε, διότι Κουρδικές πετρελαιοφόρες περιοχές καταλείφθηκαν από το Ισλαμικό Κράτος. Άλλωστε οι σκέψεις για κατάτμηση της Μέσης Ανατολής, δεν είναι κάτι το καινούργιο. Ένας χάρτης της περιοχής μετασχηματισμένης κατά τέτοιο τρόπο, δημοσιεύθηκε τον Ιούλιο του 2006, στο Armed Forces Journal, από τον Συνταγματάρχη Ralph Peters, μαζί με ένα άρθρο με τίτλο: Blood borders - How a better Middle East would look. Στον χάρτη και στο άρθρο, περιγράφεται ο πυρήνας της Μέσης Ανατολής με εντελώς διαφορετικά σύνορα και με τα όρια του Ιράκ και της Συρίας, να προσμοιάζουν περίπου την τωρινή κατάσταση.

Συνεπώς αποκαλύπτεται ότι από την αρχή της προηγούμενης δεκαετίας, το Αμερικανικό Γενικό Επιτελείο προσπαθεί να σπάσει την Ευρύτερη Μέση Ανατολή σε ένα πλήθος από μικρά εθνικά ομοιογενή κράτη. Το άρθρο και ο χάρτης, είναι μια γεωπολιτική ανάλυση, φανερά επεξεργασμένη από έναν ειδικό, με αντικειμενικό σκοπό την δημιουργία μιας Μέσης Ανατολής εύκολα διαχωρίσιμης. Κατά τον Συνταγματάρχη Peters, τα πιο αυθαίρετα και στρεβλωμένα σύνορα στον κόσμο βρίσκονται στην Αφρική και τη Μέση Ανατολή. Σχεδιασμένα από ιδιοτελείς Ευρωπαίους τον προηγούμενο αιώνα, τα σημερινά όρια μεταξύ κρατών δημιουργούν περισσότερα προβλήματα από όσα μπορούν να απορροφούνται τοπικά. Η πηγή αποτυχίας της περιοχής, δεν είναι το Ισλάμ, αλλά τα δυσλειτουργικά διεθνή σύνορα, που με τις τεχνητές παραμορφώσεις θα συνεχίσουν να παράγουν μίσος και βία μέχρι να διορθωθούν.

Επίσης ο Συνταγματάρχης Peters επικεντρώνεται στους αδικημένους Κούρδους, πιστεύοντας ότι μπορούν να συμβάλουν καθοριστικά στην αναδιάρθρωση της Μέσης Ανατολής, χαρακτηρίζοντάς τους ως την μεγαλύτερη εθνοτική ομάδα στον κόσμο χωρίς δικό της κράτος. Για τον Peters, ήταν μέγα λάθος ότι οι Κούρδοι του Ιράκ δεν απέκτησαν το δικό τους κράτος, μετά την πτώση του Σαντάμ. Ακόμα καταγράφει την τραγική κατάσταση των Κούρδων της Τουρκίας, διαπιστώνοντας: αφενός μεν, ότι έχουν υπομείνει δεκαετίες βίαιης καταπίεσης, όντας υποβιβασμένοι σε "βουνήσιους Τούρκους", σε μια προσπάθεια της Άγκυρας να εξαλείψει την ταυτότητά τους, αφετέρου δε, ότι το ανατολικό (Κουρδικό) κομμάτι της Τουρκίας, ουσιαστικά είναι κατεχόμενη επικράτεια! Όσο για τους Κούρδους της Συρίας και του Ιράν, θα βιάζονταν να ενταχθούν σε ένα ανεξάρτητο Κουρδιστάν, αν μπορούσαν. Γενικά ένα ελεύθερο Μεγάλο Κουρδιστάν, εκτεινόμενο από το Ντιγιαρμπακίρ (Diyarbakir) της Τουρκίας, μέχρι την Ταυρίδα (Tabriz) του Ιράν, θα είναι το πιο φιλοδυτικό κράτος στο Ευρασιατικό χερσαίο πεδίο, μεταξύ της Βουλγαρίας και της Ιαπωνίας.

Τέλος ο Peters, προβλέπει τη διαίρεση του Ιράκ σε τρία εθνικά κράτη, την δημιουργία Ελεύθερου (Μεγάλου) Κουρδιστάν σε βάρος των Ιράν, Ιράκ, Συρίας και φυσικά Τουρκίας, προτείνει ένα ντόμινο αλλαγών συνόρων από την Αραβική Χερσόνησο ως το Πακιστάν, αλλά και ένα Ισραήλ στα σύνορα πριν το 1967! Το ''Σχέδιο της Διευρυμένης Μέσης Ανατολής'' με τον κατακερματισμό της ευρύτερης περιοχής (Greater Middle East) εξυπηρετεί τα συμφέροντα των ΗΠΑ που θέλουν να αποδεσμευτούν από το συγκεκριμένο πεδίο, έχοντάς το όμως ακόμα εξαρτημένο από αυτές, ώστε να επικεντρωθούν στον περιορισμό της Ρωσίας (από κοινού με την ΕΕ στο μέτωπο Ουκρανίας και θέατρο Ανατολικής Ευρώπης) και της Κίνας (θέατρο Ειρηνικού). Βέβαια η κατάσταση έχει ξεφύγει από αυτήν που οι στρατηγιστές της κυβέρνησης Ομπάμα, είχαν ανοήτως σχεδιάσει. Μπορεί το Ισλαμικό Κράτος να κατέκτησε την περιοχή που προβλέπεται να γίνει ένα Σουνιτικό εμιράτο, όμως κατέλαβε και αρκετές Κουρδικές περιοχές.

Από το άρθρο του Peters, γίνεται κατανοητή η σπουδαιότητα των Κούρδων για τους Αμερικανούς, όποτε δεν θα πρέπει να εκπλήσσουν οι βομβαρδισμοί της αεροπορίας των ΗΠΑ εναντίον του Ισλαμικού Κράτους (που οι Σουνίτες Άραβες σύμμαχοι της Δύσης, βοήθησαν να εδραιωθεί). Η Ουάσινγκτον δεν θα μπορούσε να προδώσει τους Κούρδους για δεύτερη φορά, αφήνοντάς τους ανυπεράσπιστους στις θηριωδίες των Τζιχαντιστών, όπως έκαναν μετά τον πρώτο πόλεμο του Κόλπου, όταν αφού τους ξεσήκωσαν, τους άφησαν στο έλεος του Σαντάμ. Όμως είναι δύσκολο οι βομβαρδισμοί να έχουν αποτέλεσμα, αφού ο μόνος τρόπος για να καταστραφεί το καρκίνωμα του Ισλαμικού κράτους είναι μια χερσαία επέμβαση, κάτι που σε καμία περίπτωση δεν θέλει η κυβέρνηση Ομπάμα. Επιπλέον δεν υπάρχει ξεκάθαρη στρατηγική αντιμετώπισης της κατάστασης, από την διεθνή κοινότητα, ενώ είναι αμφίβολο εάν οι Αμερικανοί θέλουν πραγματικά να εξολοθρεύσουν ολοκληρωτικά το Ισλαμικό Κράτος, αφήνοντας την περιοχή σε μια ισορροπία τρόμου και αίματος. Έτσι η κρίση στην Συρία δημιούργησε ένα spillover effect στο γειτονικό Ιράκ, το οποίο με την σειρά του μετατράπηκε σε reverse spillover, με την επέκταση του Ισλαμικού Κράτους από το Ιράκ στη Συρία.

Σε αυτό το χάος πρέπει να προστεθεί και ο παράγοντας Ιράν. Το μοναδικό θετικό για την Δύση, στην ανεξέλεγκτη κατάσταση που έχει διαμορφωθεί στην Μέση Ανατολή, είναι η τάση που διαμορφώνεται στην Τεχεράνη για συνδιαλλαγή με τις ΗΠΑ, καθώς και η επανεξέταση του πυρηνικού της προγράμματος. Οι περιστάσεις αναγκάζουν ΗΠΑ και Ιράν, να συνεργαστούν κατά του Ισλαμικού Κράτους, αφού η επέλαση των Τζιχαντιστών και κυρίως το ζήτημα της διατήρησης της ακεραιότητάς του Ιράκ, έχουν φέρει Ουάσινγκτον και Τεχεράνη πιο κοντά. Οι Ιρανοί φοβούνται ότι με το Ισλαμικό Κράτος στο Ιράκ, θα μπορούσε να επαναληφθεί ένας πόλεμος τύπου Ιράν-Ιράκ, όταν την δεκαετία του '80, ο Σουνίτης Σαντάμ Χουσεΐν επιτέθηκε στο Σιιτικό κράτος, ενώ δεν επιθυμούν την ύπαρξη Κουρδικού κράτους, γιατί στην Ιρανική επικράτεια ζουν εκατομμύρια Κούρδοι, που θα μπορούσαν να ζητήσουν απόσχιση. Αν και υπάρχει αμοιβαία καχυποψία που υπονομεύει την συνεργασία αυτή, καθώς ΗΠΑ και Ιράν είναι εχθροί τα τελευταία 35 χρόνια, ξεκίνησαν μυστικές έως τώρα διαπραγματεύσεις μεταξύ Ουάσινγκτον και Τεχεράνης, οι οποίες διεξήχθησαν στο Ομάν μετά την κατάρρευση του Ιρακινού στρατού από την επίθεση των Τζιχαντιστών. Εκεί αποφάσισαν από κοινού: την αποπομπή του Νούρι αλ-Μαλίκι από την πρωθυπουργία του Ιράκ και να εργαστούν για να αμβλύνουν τις διαφορές μεταξύ Σουνιτών και Σιιτών στο Ιράκ, αλλά και τις διαφορές των Ιρακινών με τους Κούρδους. Για να αντιμετωπιστεί η απειλή του Ισλαμικού Κράτους χρειάζεται συντονισμένη δράση και υποστήριξη Ιρακινών και Κούρδων από τις ΗΠΑ και το Ιράν, με άμεση στρατιωτική εμπλοκή τους. Έτσι δεν εκπλήσσει το γεγονός, ότι Αμερικανικά αεροσκάφη υποστηρίζουν τα Ιρανικά χερσαία τμήματα, που μάχονται εναντίον των Τζιχαντιστών. Άλλωστε τα προβλήματα μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ιράν έχουν βάση την γεωπολιτική και όχι την ιδεολογία.

Το Ιράν αποτελεί μόνο μια περιορισμένη γεωπολιτική απειλή για τα συμφέροντα των ΗΠΑ, που περισσότερο φοβούνται την Ρωσία. Η Μόσχα είναι μια σοβαρή απειλή, για τα παγκόσμια Αμερικανικά συμφέροντα, αλλά και το Αμερικανικό έδαφος (λόγω του Ρωσικού συμβατικού και πυρηνικού οπλοστασίου). Ουσιαστικά τα προβλήματα μεταξύ των ΗΠΑ και της Ρωσίας, υπερτερούν κατά πολύ των προβλημάτων μεταξύ των ΗΠΑ και του Ιράν. Μια συμμαχία δεν θα ήταν αδύνατο να διαμορφωθεί μεταξύ τους, από φόβο μιας αναδυόμενης Ρωσίας και πάντα με προϋπόθεση την ακύρωση του πυρηνικού προγράμματος της Τεχεράνης (και ίσως κάποια εξομάλυνση σχέσεων με το Τελ-Αβίβ)!!!! Όμως ας μην ξεχνάμε ότι η Ρωσία είναι από τα λίγα στηρίγματα του Ιράν παγκοσμίως (πχ. η Ρωσία έχει ασκήσει βέτο σε καταδικαστικές αποφάσεις για το Ιράν στον ΟΗΕ), ενώ είναι διαρκής η αντίδραση της Μόσχας στην επιθετική πολιτική εναντίον του Σιιτικού άξονα, που εκτείνεται από το Ιράν μέχρι και τον Λίβανο (Χεζμπολάχ) και προστατεύει το μαλακό υπογάστριο της Ρωσίας, τον Καύκασο.

Με δεδομένη την πρόθεση των ΗΠΑ να υποστηρίξουν μελλοντικά την ανεξαρτησία των Κούρδων του Ιράκ, κάτι που θα προκαλέσει αλυσιδωτές αντιδράσεις στην Μέση Ανατολή, είναι σίγουρο πως θα υπονομευτεί η περαιτέρω προσέγγιση ΗΠΑ-Ιράν. Επίσης άποψη του γράφοντος είναι, ότι στην Δύση επιθυμούν την συνέχιση της ύπαρξης του Ισλαμικού Κράτους, όμως όχι ιδιαίτερα ισχυρού. Ένα Χαλιφάτο με μετρημένη ισχύ, θα είναι μια ικανή βάση για επιχειρήσεις εναντίον: της Συριακής κυβέρνησης, της Χεσμπολάχ, της κυβέρνησης του Ιράκ, καθώς και του Ιράν, όταν κρίνεται σκόπιμο πως οι Σιίτες θα πρέπει να ''πιεστούν''.

Βέβαια έτσι η κατάσταση στο μέλλον μπορεί να ξεφύγει από κάθε έλεγχο, ειδικά από την στιγμή που το Ισλαμικό Κράτος άρχισε να απειλεί και την Ρωσία. Πρόσφατα σε
νέο βίντεο-μήνυμα, οι Τζιχαντιστές απείλησαν προσωπικά τον Ρώσο Πρόεδρο Πούτιν (σύμμαχο του Πρόεδρου Άσαντ), τονίζοντας πως θα μεταφέρουν τον πόλεμο στην Τσετσενία και τον Καύκασο! (κάτι που η Ουάσινγκτον επιθυμεί σφοδρά). Χαρακτηριστικά αναφέρουν: ''...θα ελευθερώσουμε με την βοήθεια του Αλλάχ την Τσετσενία και τον Καύκασο. Ο θρόνος σου (σ.σ. Πούτιν) απειλείται από εμάς'', προϊδεάζοντάς μας για το μέλλον. Επίσης το υπάρχων χάος, μπορεί να εξελιχθεί σε έναν γενικευμένο πόλεμο Σιιτών-Σουνιτών (κάτι βολικό για την επιβίωση του Ισραήλ), την στιγμή που οι βασικοί σχεδιασμοί της Δύσης δεν δείχνουν να αλλάζουν και τα Αραβικά καθεστώτα δεν σταματούν την ροή χρηματοδότησης στους Τζιχαντιστές. Η σημερινή ανατροπή του Ιρακινού κράτους, ωφελεί τη Σαουδική Αραβία, ενώ ας μην ξεχνάμε ότι η πλειοψηφία των ξένων μαχητών του Χαλιφάτου είναι Σαουδάραβες, οι οποίοι αν επιστρέψουν στη χώρα τους, υπάρχει ο κίνδυνος να στραφούν εναντίον του καθεστώτος στο Ριάντ. Τέλος το μόνο σίγουρο για το μέλλον της Μέσης Ανατολής, είναι πως πολλά σύνορα θα αλλάξουν, με την υπάρχουσα οριοθέτηση της βρετανογαλλικής Συμφωνίας Σάικς - Πικό του 1916, να καταλήγει στον κάλαθο των αχρήστων της Ιστορίας. Ήδη στην θέση της Συρίας και του Ιράκ, έχουμε ένα αλεβιτικό κράτος, μια ριζοσπαστική Σουνιτική κοινότητα στην ανατολική Συρία και το δυτικό Ιράκ, ενώ μελλοντικά θα υπάρξει ένα ανεξάρτητο Κουρδιστάν.

Αυτή είναι η χαώδης νέα γεωπολιτική της Μέσης Ανατολής, όπου φαίνεται να ισχύουν τα διαχρονικά αξιώματα: ''ο εχθρός του εχθρού μου, είναι φίλος μου'', αλλά και ''δεν υπάρχουν μόνιμες σχέσεις φιλίας, μόνο μόνιμα συμφέροντα'' (ιστορική ρήση του Λόρδου Πάλμερστον).

πηγή

του Σταύρου Καρκαλέτση*
Έφτασαν στα Φόκλαντς και έκαναν πόλεμο για να υπερασπίσουν την αυτοδιάθεση 2.500 ομοεθνών τους. Όταν όμως πιό πριν, 450.000 Έλληνες της Κύπρου ζήτησαν τη δική τους αυτοδιάθεση και ένωση με την Ελλάδα, έστησαν κρεμάλες και μας χάρισαν Αυξεντίου και Παλληκαρίδηδες. Κι έβαλαν τους Τούρκους, κι έγινε αυτό που έγινε. Η ζωή όμως παίζει περίεργα παιχνίδια, κοι οι Άγγλοι, μετρ του ''διαίρει και βασίλευε'', είναι τώρα οι ίδιοι θύματα και όχι θύτες, της τακτικής που επί αιώνες και ανά την υφήλιο εφάρμοζαν. Η Σκωτία, ένας αρχαίος περήφανος κελτικός λαός, θέλει να αποδράσει από την "φυλακή" του Ηνωμένου Βασιλείου, και το δημοψήφισμα σε λίγες ώρες θα κρίνει πολλά, πάρα πολλά....
Θυμίζω, ως ιστορικός, πως οι Σκωτσέζοι είναι λαός καθαρά κελτικής καταγωγής, αντίθετα με τους Άγγλους που αποτελούν ένα κράμα τευτονοσαξονικού με κελτικό αίμα. Η κέλτικη διάλεκτός των Σκωτσέζων, στηρίζεται στην αρχαία γαελική, η οποία συνδέεται με την αρχαία κελτική γλώσσα. Η οποία χαλαρή σχέση έχει με τη σημερινή αγγλική.
Το 1707, αγγλικές απειλές και εκβιασμοί οδήγησαν στην υπογραφή της Ενωτικής Πράξης του 1707 μεταξύ των κυβερνήσεων των δυο κρατών και στη δημιουργία του Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας. Το 1745 οι Σκωτσέζοι Highlanders επαναστάτησαν διεκδικώντας την ανεξαρτησία τους.

Σήμερα, λίγο πριν το δημοψήφισμα των Σκωτσέζων για ανεξαρτησία, οι Άγγλοι επιστρατεύουν απειλές με όχημα κορυφαίες τράπεζες, όπως η Barclay's, η Deutsche Bank, η Societe Generale και η JP Morgan. Το μήνυμα είναι: Αν οι Σκωτσέζοι ψηφίσετε υπέρ της απόσχισης, τότε αυτό θα σημάνει την οικονομική σας καταστροφή. Τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα επισημαίνουν μάλιστα ότι, αμέσως μετά τις πρώτες δημοσκοπήσεις που έδειξαν ότι μπορεί να επικρατήσει το "ναι" στην απόσχιση την ημέρα της κάλπης, πολλοί ήταν αυτοί που απέσυραν τα χρήματά τους από βρετανικές εταιρείες. Από την πλευρά της, η γαλλική επενδυτική τράπεζα, Societe Generale, προέβλεψε πως , εάν τελικά οι Σκωτσέζοι ψηφίσουν υπέρ της ανεξαρτητοποίησης, τότε η στερλίνα θα μπορούσε να κατρακυλήσει ακόμα και 5% έναντι του δολαρίου.

Η πιθανότητα να ψηφίσουν οι Σκωτσέζοι την ανεξαρτησία τους είναι βέβαια οριακή. Όμως το ρεύμα του "ναι" αυξήθηκε εντυπωσιακά τους τελευταίους δύο μήνες, και όλοι γνωρίζουν ότι οι αναποφάσιστοι, επιλέγουν στο τέλος με βάση το ρεύμα του νικητή. Θα επισημάνω όμως, πως πρόκειται για μια ξεκάθαρα διαφορετική εθνότητα που δεν αφομοιώθηκε ποτέ από την αγγλική κηδεμονία, και τώρα νιώθει αρκετά δυνατή να σταθεί στα πόδια της ακολουθώντας τον δικό της δρόμο. Μην ξεχνάμε ότι τα πετρέλαια που δίνουν την ενεργειακή ανεξαρτησία στην Αγγλία, ανήκουν στην σκωτσέζικη ΑΟΖ της Βόρειας Θάλασσας.

Προσωπικά δεν θα λυπηθώ αν νιώσουν οι οι Άγγλοι τι σημαίνει διχοτόμηση, διαίρεση του κράτους, ανεξαρτητοποίηση μέρους του. Εάν φύγουν οι Σκωτσέζοι η Αγγλία θα πέσει θύμα, για πρώτη φορά στην ιστορία της, του δικού της δόγματος, του "διαίρει και βασίλευε". Οι αγχόνες των αγωνιστών της ΕΟΚΑ, οι Ιρλανδοί αγωνιστές του IRA που πέθαιναν για ελευθερία, τα θύματα της βρετανικής αποικιοκρατίας, εκδικούνται, έστω δια της ιστορικής τεθλασμένης.
ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ: Κάθε φορά που βλέπω την αυτοκρατορική μούμια (βασίλισσα Ελισάβετ), θυμάμαι πως η εν λόγω κυρία αρνήθηκε να υπογράψει χάρη στον μόλις 18 χρονών Ευαγόρα Παλληκαρίδη, παρά την παγκόσμια τότε κατακραυγή. Ο Ευαγόρας απαγχονίστηκε από τους Άγγλους, μένει αθάνατος μέσα από το θάνατό του. Έφυγε στα 18 του, την ώρα που το κινητό μαυσωλείο της αυτής μεγαλειότητας κοντεύει τα 100. Όμως η ιστορία έχει το δικό της τρόπο να επιστρέφει. Κι αν περάσει το ΝΑΙ των Σκωτσέζων, ας ετοιμάζονται οι Άγγλοι για μια όχι και τόσο ''Μεγάλη'' Βρετανία...

* Ιστορικός, πρόεδρος ΕΛ.Κ.Ε.Δ.Α.
πηγή


 ΑΜΠΕΡΝΤΙΝ. Με «διαζύγιο γεμάτο πόνο» παρομοίωσε ο Βρετανός πρωθυπουργός Κάμερον το ενδεχόμενο απόσχισης της Σκωτίας, υποσχόμενος στους Σκωτσέζους ότι, αν ψηφίσουν «όχι» στην ανεξαρτησία, δεν θα επιστρέψουν στο status quo, αλλά θα ανταμειφθούν «με ένα μεγάλο, άνευ προηγουμένου πρόγραμμα μετάθεσης συμπληρωματικών εξουσιών στο σκωτσέζικο Κοινοβούλιο». Νωρίτερα, η βασίλισσα Ελισάβετ είχε καλέσει τους Σκωτσέζους «να σκεφθούν καλά προτού αποφασίσουν».
Δύο ημέρες πριν από το δημοψήφισμα της Πέμπτης και ενώ οι δημοσκοπήσεις δίνουν αντικρουόμενα αποτελέσματα, ο Βρετανός πρωθυπουργός πραγματοποίησε χθες ένα ακόμη ταξίδι στη Σκωτία προκειμένου να υποστηρίξει την ενότητα της χώρας. Το γεγονός ότι οι μετακινήσεις του Βρετανού πρωθυπουργού στη Σκωτία διαρκούν λίγες ώρες, χωρίς να ανακοινωθεί το πρόγραμμά του και ελαχιστοποιώντας τις επαφές με τον απλό κόσμο, είναι ένδειξη της χαμηλής δημοτικότητας του Βρετανού πρωθυπουργού βορείως των συνόρων.
Μέσα από δραματικές τηλεοπτικές εκκλήσεις, ο Κάμερον εκφράζει την αγάπη του για τη Σκωτία προειδοποιώντας ταυτόχρονα για τις συνέπειες της απόσχισης. «Αν αυτό συμβεί, δεν υπάρχει επιστροφή. Είναι μια απόφαση που θα ισχύει για πάντα. Με το μυαλό, με την καρδιά και την ψυχή μας σας ζητάμε να παραμείνετε».
Ο πρωθυπουργός της Σκωτίας και επικεφαλής της εκστρατείας για την ανεξαρτησία, Αλεξ Σάλμοντ, δήλωσε ότι το επόμενο ταξίδι του Κάμερον στη Σκωτία «δεν θα γίνει για να μας βομβαρδίσει με αγάπη ή να μας απειλήσει, αλλά για τις σοβαρές διαπραγματεύσεις που θα ακολουθήσουν το δημοψήφισμα». Σε περίπτωση νίκης του «ναι», θα ακολουθήσουν κοπιώδεις διαπραγματεύσεις σχετικά με τον χωρισμό των περιουσιακών στοιχείων και την επίλυση πλείστων εκκρεμών ζητημάτων, μέχρι την επίσημη ανακήρυξη της σκωτσέζικης ανεξαρτησίας, πιθανώς το 2015.
Ενα από τα ζητήματα αυτά είναι η έξωση των βρετανικών πυρηνικών υποβρυχίων Trident από τη Σκωτία, σύμφωνα με τις επιθυμίες των Σκωτσέζων εθνικιστών. Τα υποβρύχια αυτά είναι τμήμα της συλλογικής δύναμης αποτροπής του ΝΑΤΟ και αποτελούν στήριγμα της διπλωματικής και στρατιωτικής ισχύος του Λονδίνου.
Μαζί με την έξοδο από τη Βρετανία, οι Σκωτσέζοι πρέπει να ετοιμάζονται και για έξοδο από το ΝΑΤΟ, κάτι που δεν δείχνει να απασχολεί τους ψηφοφόρους. Χθες ο γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ Αντερς Φογκ Ράσμουσεν είπε ότι μία ανεξάρτητη Σκωτία θα χρειαστεί να θέσει ξανά υποψηφιότητα για να ενταχθεί στο ΝΑΤΟ. Αντίστοιχη είναι η θέση της Ευρωπαϊκής Ενωσης, ενώ τόσο για την ένταξη στο ΝΑΤΟ όσο και στην Ε.Ε. απαιτείται ομοφωνία των μελών τους – δηλαδή συμφωνία του εναπομείναντος τμήματος του Ηνωμένου Βασιλείου και άλλων χωρών με αυτονομιστικά κινήματα.
Σε περίπτωση απόσχισης, αυτό που θα μείνει ίδιο, σε πρώτη φάση τουλάχιστον, είναι η αρχηγός του κράτους, η βασίλισσα Ελισάβετ. Οι Σκωτσέζοι είναι κατά πλειοψηφία υποστηρικτές της μοναρχίας, αν και με μικρότερο ενθουσιασμό από τους υπόλοιπους κατοίκους του Ηνωμένου Βασιλείου.
Παρότι η έκταση του βασιλείου της θα παραμείνει ίδια, η Ελισάβετ έχει, σύμφωνα με δημοσιεύματα, «τρομοκρατηθεί» από το ενδεχόμενο διάσπασης. Σύμφωνα με αυτήκοους μάρτυρες στα σκωτσέζικα ανάκτορα του Μπαλμόραλ, η Ελισάβετ είπε την Κυριακή, εξερχόμενη από την εκκλησία: «Eλπίζω ο κόσμος να σκεφτεί πολύ προσεκτικά το μέλλον», φράση που ερμηνεύθηκε από τους υπερμάχους του «όχι» ως υποστήριξη της ενότητας της χώρας.
Ομως, για τους κατοίκους υποβαθμισμένων περιοχών, όπως το Ντραμτσάπελ της Γλασκώβης, η απόσχιση είναι ένα βήμα έξω από την απελπισία του παρόντος. «Ολα τα χρήματα πηγαίνουν στο Γουέστμινστερ, δίνουν στους εαυτούς τους αύξηση 11%, για όνομα του Θεού, κι εμείς πεθαίνουμε της πείνας», είπε η Λίντα Γουίδερ. «Αυτό δεν είναι σωστό».

πηγή
Image


16-9-2014

Σχέδια για τη δημιουργία μιας «νεκρής ζώνης» στα σύνορα στο νότιο τμήμα της Τουρκίας φαίνεται πως ετοιμάζει ο στρατός της χώρας, όπου είναι αισθητή η απειλή από την εξτρεμιστική οργάνωση Ισλαμικό Κράτος στο Ιράκ και τη Συρία, μετέδωσαν τη Δευτέρα τουρκικά μέσα ενημέρωσης επικαλούμενα δηλώσεις του προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.

Η κυβέρνηση αναμένεται να αξιολογήσει τα σχέδια αυτά και να αποφασίσει κατά πόσον μια τέτοια κίνηση είναι απαραίτητη, μετέδωσαν τηλεοπτικοί σταθμοί της χώρας, επικαλούμενοι δηλώσεις που παραχώρησε ο Ερντογάν σε δημοσιογράφους κατά τη διάρκεια της πτήσης από το Κατάρ στην Τουρκία.
Κυβερνητικός αξιωματούχος επιβεβαίωσε τις δηλώσεις αυτές του Ερντογάν, ωστόσο δεν διευκρίνισε το σημείο όπου θα μπορούσε να δημιουργηθεί μια τέτοια ζώνη και δεν παρείχε περαιτέρω λεπτομέρειες.

Η Τουρκία, μέλος της στρατιωτικής συμμαχίας του ΝΑΤΟ, έχει καταστήσει σαφές ότι δεν σκοπεύει να παίξει πρωταρχικό ρόλο στην πρωτοβουλία των ΗΠΑ για τη δημιουργία μίας συμμαχίας, σκοπός της οποίας θα είναι η αντιμετώπιση της απειλής που προβάλει το Ισλαμικό Κράτος.

Κυβερνητικοί αξιωματούχοι δήλωσαν ότι η Τουρκία είναι δέσμια αφού 46 Τούρκοι κρατούνται όμηροι, συμπεριλαμβανομένων διπλωματών, στρατιωτών και παιδιών, οι οποίοι απήχθησαν τον Ιούνιο από το τουρκικό προξενείο στην πόλη Μοσούλη του Ιράκ. Ωστόσο, η Άγκυρα δέχεται πιέσεις προκειμένου να ανακόψει τη ροή ξένων μαχητών που διασχίζουν τα σύνορά της με σκοπό να ενταχθούν στην εξτρεμιστική ομάδα.

Αμερικανοί αξιωματούχοι έχουν δηλώσει ότι αρκετές αραβικές χώρες έχουν συμφωνήσει στο να συμμετάσχουν σε αεροπορικές επιδρομές κατά του ΙΚ, ωστόσο αρνήθηκαν να αποκαλύψουν ποιες είναι ακριβώς αυτές οι χώρες. Δέκα αραβικά κράτη συμφώνησαν την περασμένη εβδομάδα στην στρατιωτική συμμαχία που έχουν προτείνει οι ΗΠΑ, χωρίς όμως να διευκρινίσουν ποια θα είναι τα μέτρα που σκοπεύουν να λάβουν. Η Τουρκία δεν έχει, μέχρι στιγμής, υπογράψει το τελικό ανακοινωθέν.
πηγή

Το ιδεολόγημα «εκδημοκρατισμού» του ισλαμικού χώρου απέτυχε οικτρά

Θεωρητικώς με την κρατούσα συγκυρία, η Ελλάς θα ήταν δυνατόν να αποτελεί το προκεχωρημένο φυλάκιο στης Δύσεως στην Ανατολή. Ας μην αυταπατώμεθα καλλιεργώντας ψευδαισθήσεις, όμως, διότι από άποψη υλική, κοινωνικής δυναμικής, η χώρα είναι απαράσκευος. Πέραν τούτου, ακόμη και όταν το έθνος έσφυζε κυριολεκτικώς από ζωή, ουδέποτε κατέστη δυνατόν να αναδειχθεί σε «πρότυπον Βασίλειο της Δύσεως εις την Ανατολή.» Ούτε ποτέ, οι παλαιότερες ή οι σημερινές Μεγάλες Δυνάμεις ενεπιστεύθησαν αυτόν τον ρόλο στη χώρα μας. Απομένει, λοιπόν, η δυνατότητα θεωρήσεως των εξελίξεων.Στις 3 Φεβρουαρίου 1960, ο τότε Συντηρητικός πρωθυπουργός της Βρετανίας, Χάρολντ Μακμίλαν, σε ομιλία του ενώπιον της Βουλής της Νοτίου Αφρικής στο Κέιπ Τάουν προέβαινε σε μία δραματική ομολογία, «Ανεμος αλλαγής πνέει σε όλη την ήπειρο. Είτε το θέλουμε είτε όχι η ανάπτυξη της εθνικής συνειδήσεως είναι πλέον πολιτικό γεγονός». Το σύνθημα της διαλύσεως των ευρωπαϊκών αυτοκρατοριών ανά τον κόσμο είχε αμετάκλητα διατυπωθεί.

Κάτι ανάλογο, όχι ταυτόσημο βεβαίως, συμβαίνει σήμερα στις ΗΠΑ επί της προεδρίας του κ. Μπαράκ Ομπάμα. Η συντριβή μπααθικών καθεστώτων -οποιασδήποτε παραλλαγής- στο Ιράκ και στη Λιβύη, η υπονόμευση του καθεστώτος Μπασάρ αλ Ασαντ στη Συρία, η ανατροπή του Χόσνι Μουμπάρακ στην Αίγυπτο ανέδειξαν δυνάμεις ισλαμικές και ριζοσπαστικότατες εκτός κάθε ελέγχου. Το ιδεολόγημα «εκδημοκρατισμού» του ισλαμικού χώρου απέτυχε οικτρά. Αλλα τα δεδομένα που ισχύουν στην Ανατολή και άλλα στο Μανχάταν.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν σαφώς συντριπτική στρατιωτική υπεροχή σε επίπεδο παγκόσμιο, μπορούν να πλήξουν στόχους με απόλυτη ακρίβεια και δύναμη πυρός μοναδική στην ιστορία της ανθρωπότητος. Αλλά επί του εδάφους υστερούν δραματικά· μπορεί να συντρίψουν τον αντίπαλο στην κυριολεξία, δεν είναι δυνατόν να δημιουργήσουν νέα τάξη. Είναι εξόχως ελλειμματικές σε σύγκριση με τις αυτοκρατορίες του παρελθόντος, τις υπεράκτιες και ευρωπαϊκές -Αψβούργων, Ρώσων και Οθωμανών.

Είναι κατά συνέπεια αναγκασμένη η Ουάσιγκτον να στηριχθεί σε περιφερειακές δυνάμεις, με τις οποίες από ετών ή πρόσφατα διατηρεί σχέση αντιπαλότητος ή αμηχανίας. Με άλλα λόγια την Τουρκία του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, το θεοκρατικό Ιράν, τον Οίκο των Σαούδ. Προκύπτει συνεπώς η ανάγκη επαναφοράς στο καθεστώς της «ισορροπίας δυνάμεων», στην περιοχή - αντίληψη αναιρετική της «μονοκρατορίας», την αφελώς προβληθείσα και ανεπιτυχώς εφαρμοσθείσα μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ενώσεως. Είναι ενδιαφέρον, όμως, ότι προβάλλεται από κορυφαίους αναλυτές των ΗΠΑ.

Ο κ. Ερντογάν και ο στενός του συνεργάτης, κ. Αχμέτ Νταβούτογλου, ορθώς διείδαν το αδιέξοδο της πολιτικής των ΗΠΑ και των άλλων δυτικών δυνάμεων. Απέτυχαν όμως στην πράξη.

Βεβαίως καμία από τις τρεις αναδυόμενες περιφερειακές δυνάμεις, που το ειδικό τους βάρος αυξάνεται σημαντικά λόγω της συγκυρίας, δεν πρόκειται να ενεργήσει ως όργανο εκτελεστικό της πολιτικής των ΗΠΑ και γενικότερα της Δύσεως. Θα αξιοποιήσουν πιθανότατα την αδυναμία διαχειρίσεως του χάους από τις μεγάλες δυνάμεις του «πολιτισμένου κόσμου», δίχως να είναι βέβαιο ότι μία στοιχειώδης τάξη μπορεί να επιβληθεί. Εδώ εις την Αθήνα θα παρακολουθούμε απλώς την αύξηση ισχύος της γείτονος Τουρκίας, αφού η ανάμειξή μας στα τεκταινόμενα εις την περιοχή θα είναι απλώς ολέθρια.

ΚΩΣΤΑΣ ΙΟΡΔΑΝΙΔΗΣ

πηγή

Του Ραφαήλ Α. Καλυβιώτη*
Μεταξύ του 1922 και σήμερα το ελληνικό κράτος έχει λειτουργήσει ως ο ιδανικός αυτόχειρας σε μία δέσμη ζητημάτων που άπτονται των εθνικών  του συμφερόντων. Πουθενά αλλού όμως δεν έχει απογυμνωθεί τόσο η ανεπάρκεια και η υποχωρητικότητα των πολιτικών που έχουν εφαρμοσθεί από τις ελληνικές κυβερνήσεις όσο στην περίπτωση της Θράκης.
Μάλιστα, όσο τείνουμε να  προσφωνούμε το φαινόμενο με τον όρο «Θρακικό» τόσο το αυτονομούμε στη συνείδησή μας ως κάτι το οποίο είναι «διεκδικήσιμο». Η εξελικτική πορεία των λαθών που έχουν συντελεστεί στο διάβα της σύγχρονής μας ιστορίας ενέχει μία τραγικότητα η οποία όμως με τα κατάλληλα μέτρα ακόμα και τώρα είναι δυνατόν να αναστραφεί.

Το πρώτο (και διαχρονικό) λάθος έγκειται στην αδικαιολόγητη παρουσία του τουρκικού προξενείου στην περιοχή. Στα σύγχρονα έθνη – κράτη «λαός» είναι αυτός που δύναται χωρίς κανένα περιορισμό να ασκεί τα πολιτικά του δικαιώματα και να συν – αποφασίζει για τη μοίρα του έθνους. Οι μουσουλμάνοι της Θράκης χαίρουν όλων αυτών των δικαιωμάτων αφού είναι Έλληνες πολίτες και καμμία διάκριση δεν υφίσταται μεταξύ αυτών και των χριστιανών Ελλήνων πολιτών. Έλληνες χριστιανοί και Έλληνες μουσουλμάνοι έχουν τα ίδια δικαιώματα και τις ίδιες υποχρεώσεις. Αιτήματα ειδικής μεταχείρισης λοιπόν, λειτουργούν προς την κατεύθυνση της αυτονόμησης πέραν των προβλεπόμενων από το νόμο διατάξεων περί τοπικής αυτοδιοίκησης και στρέφονται κατά της εθνικής κυριαρχίας. Έτσι, ουδεμία παρέμβαση του τουρκικού προξενείου στην Κομοτηνή και ουδεμία ανάμειξη της Τουρκίας στα θέματα των μουσουλμάνων της ελληνικής Θράκης δεν νοείται.

Το δεύτερο λάθος συνετελέσθη όταν το ήμισυ των χριστιανών προσφύγων απεχώρησε από τη Θράκη αντί να καατσκευασθούν για αυτούς νέες εστίες από το Ελληνικό Κράτος. Η μεγαλύτερη παρουσία Χριστιανών στην περιοχή θα καταδείκνυε το κοινό στοιχείο που θα ένωνε τους πληθυσμούς της περιοχής, ήτοι την Ελληνικότητα. Αντίθετα, όταν αφήνεται εις το διηνεκές μία περιοχή να εμφορείται από διακριτά χαρακτηριστικά σε συνδυασμό με τη γεωγραφική εγγύτητα στην Τουρκία είναι και πιο εύκολο να δημιουργήσει μία νέα ταυτότητα.

Το τρίτο λάθος που διαπράχθηκε ήταν η εσφαλμένη αντίληψη από τις ελληνικές κυβερνήσεις ότι δήθεν έπρεπε να υπάρξει διάκριση εντός του ελληνικού μουσουλμανικού πληθυσμού ανάλογη με τους εσωτερικούς διαχωρισμούς στην Τουρκία. Επιχειρήθηκε εκ μέρους των Ελληνικών Κυβερνήσεων δηλαδή η ενίσχυση του «Κεμαλικού Πνεύματος» εντός του μουσουλμανικού πληθυσμού της Θράκης έναντι του Ισλαμιστικού – Θεοκρατικού ρεύματος στα πλαίσια των «καλών διακρατικών σχέσεων με την Τουρκία» αφού προκρίθηκε ότι ο Κεμαλικός παράγων στην γείτονα είναι πιο «ορθολογικός και νεωτερικός».

Δεν είμαι από τους θιασώτες εκείνους που υποστηρίζουν ότι με την απαρχή των βίαιων γεγονότων που συνέβησαν στην Πόλη θα έπρεπε η Ελληνική Κυβέρνηση να προχωρήσει σε άμεσα αντίποινα. Όμως δεν μπορεί να παραγνωρισθεί ότι το τέταρτο λάθος των Ελληνικών Κυβερνήσεων (που συνδέεται με το τρίτο) ήταν η επίσημη ανοχή στις συντονισμένες προσπάθειες του Τουρκικού Κράτους σε αγαστή συνεργασία με το Τουρκικό Προξενείο να εκτουρκίσουν τους μουσουλμανικούς πληθυσμούς. Ο εκτουρκισμός των μουσουλμάνων της Θράκης εκκινά αμέσως μετά τη σύναψη της συνθήκης της Λωζάννης όπου εκδιώκονται παλαιομουσουλμάνοι για να ευνοηθεί όπως πρανεφέρθη η «κεμαλική συνιστώσα».
Το χαρακτηριστικότερο εκ των τερατουργημάτων όμως αποτελεί η αντιμετώπιση από τις Ελληνικές Κυβερνήσεις των Πομάκων και των Ρωμά. Στο πλαίσιο της αντικομμουνιστικής υστερίας οι Πομάκοι θεωρήθηκαν εν δυνάμει Βούλγαροι και επειδή η Τουρκία ήταν μαζί με τη χώρα μας μέλη του ΝΑΤΟ θεωρήθηκε προτιμότερο να ενταχθούν στην τουρκική σφαίρα επιρροής αφού η Βουλγαρία αποτελούσε εκείνη την εποχή δήθεν ισχυρότερο κίνδυνο. Η λανθασμένη εκείνη λογική οδήγησε στην υπογραφή των αυτοκτονικών μορφωτικών πρωτοκόλλων του 1951 και του 1968 με τα οποία διεπράχθη εκτουρκισμός των Πομάκων από το ίδιο το Ελληνικό Κράτος!

Ούτε οι Ρωμά βέβαια  δεν γλύτωσαν από την «ελληνοτουρκική φιλία».  Έτσι, το πάγιο αίτημα της Τουρκίας για γλωσσικό εκτουρκισμό έγινε επί της ουσίας δεκτό κατά τη δεκαετία του 1950 όταν Τούρκοι δάσκαλοι εγκαταστάθηκαν στην Θράκη για να διδάξουν στα μειονοτικά σχολεία. Τα αλλεπάλληλα αιτήματα των Πομάκων για Ελληνική δημόσια παιδεία προσέκρουαν πάντα στο αδιάφορο και φοβικό Ελληνικό Κράτος. Αντίθετα, ο τουρκικός μηχανισμός λειτουργούσε με αποτελεσματικότητα αφού κατασκεύαζε νέες πολιτισμικές οντότητες εντός των πεδινών χωριών μέσω των μικτών οικισμών. Η τουρκική πολιτική στην περιοχή λειτουργούσε με τρομοκρατικό τρόπο: επέβαλλε εμμέσως την αποποίηση της ταυτότητας του Πομάκου και του Ρωμά έναντι της τουρκικής, για να ανέλθει κάποιος κοινωνικο – οικονομικά. Όσοι δε από τους πρώτους τολμούσαν να διατηρήσουν την ιδιοπροσωπεία τους τέθηκαν στο περιθώριο.

Από τη δεκαετία του 1990 και εντεύθεν, η τουρκική πολιτική όχι μόνον δεν υποχώρησε αλλά εντάθηκε. Η δε Ελληνική πολιτεία ήδη από τη δεκαετία του 1980 είχε προσχωρήσει στη λογική του «πολιτικού κόστους».  Το τουρκικό προξενείο πλέον προσκαλείτο επισήμως να παρευρίσκεται  σε δημόσιες εκδηλώσεις από τους ίδιους τους Έλληνες δημοτικούς και περιφερειακούς άρχοντες την ίδια στιγμή που συνέχιζε τη διαδικασία εκτουρκισμού. Μία από τις πλέον προσφιλείς μεθόδους του ήταν (και εξακολουθεί να είναι) η χρηματική αρωγή στους  Μουσουλμανικούς πληθυσμούς ούτως ώστε να εγκαταστήσουν στις οικίες τους δορυφορικά πιάτα μέσω των οποίων η τουρκική γλώσσα και ιδεολογία προπαγανδίζονται σε καθημερινή βάση. Οι τουρκόφωνες εφημερίδες δίχως καμία πρόφαση προπαγάνδιζαν το σύνθημα «όποιος δηλώνει Πομάκος ή Ρωμά θα…εκχριστιανισθεί».  Οι δε πρόσφατες εκλογές μας δείχνουν ότι τα φαινόμενα απόσχισης εντείνονται.

Κατά αυτόν τον τρόπο, τα όσα συμβαίνουν στη Θράκη πρέπει να τα εξετάσει κανείς κάτω από το πρίσμα της Ελληνικής Εξωτερικής Πολιτικής. Το Ελληνικό Κράτος από τις διαπραγματεύσεις του Ελευθερίου Βενιζέλου - Κεμάλ και επέκεινα υιοθέτησε το καλούμενο «αποτρεπτικό» δόγμα με διάφορες διακυμάνσεις. Οι μικρές αλλαγές που έχουν επιχειρηθεί στο διάβα του χρόνου όπως η πιθανή αποδοχή της Τουρκίας εκ μέρους της Ελλάδος στην Ευρωπαϊκή Ένωση για να πιστοποιηθεί στη χώρα μας ο ρόλος του σταθεροποιητή στον Νοτιοανατολικό τομέα φυσικά και δεν καταδεικνύουν οργανωτικό συντονισμό και προσαρμοστικότητα εν αναλογία των διεθνών εξελίξεων.

Υπό αυτήν την έννοια, θα έπρεπε να είχε προβληματίσει χρόνια τώρα τους ιθύνοντες στο Υπουργείο Εξωτερικών η απαρχή ενός διαλυτικού φαινομένου. Και αυτό δεν είναι άλλο από την ανεξαρτητοποίηση του Κοσσυφοπεδίου. Η εφαρμογή της αρχής της αυτοδιάθεσης σε μικρές πληθυσμιακές ομάδες εντός των εθνικών κρατών δημιούργησε ένα προηγούμενο. Παρόμοιες υπεραπλουστεύσεις δεν χωρούν στο Ουκρανικό ζήτημα, αλλά πάντως, την αρχή της αυτοδιάθεσης επικαλούνται εκείνοι που θέλουν να αποσχισθούν. Με επιφύλαξη, ο αναλυτής πρέπει να το κατατάξει ως ένα δεύτερο ορόσημο. Κοινή συνισταμένη και των δύο δε, αποτελεί η προϋπόθεση εξωτερικής επέμβασης από ένα ισχυρότερο κράτος.

Το νεορεαλιστικό υπόδειγμα δεν υπόκειται σε ιδεολογήματα ουτοπιστικά. Περιγράφει ότι τα έθνη - κράτη, οι ανεξάρτητες οντότητες δηλαδή, έχουν συμφέροντα, έχουν αξιώσεις. Έθνη που δεν διεκδικούν τίποτα λοιπόν όπως το δικό μας αναπόδραστα θα περιφεριοποιηθούν, ήτοι οι επιλογές τους δεν θα συναρτώνται μόνον από τις μεγάλες δυνάμεις αλλά και από χώρες οι οποίες είναι περιφερειακές δυνάμεις όπως η Τουρκία.

          Η Ελλάδα εάν θέλει να επιβιώσει ως δρώντας που έχει ανεξαρτησία στις επιλογές του οφείλει να οργανώσει μια πολύ σημαντική task force αποκλειστικά ελληνικής εποπτείας, με την αξιοποίηση Ελλήνων και ξένων έμπειρων ειδικών για την οργάνωση Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας ή την πλήρη αναδιοργάνωση της ΕΥΠ και των υπηρεσιών ασφαλείας των Ενόπλων Δυνάμεων. Ετσι ώστε να δοθούν εγγυημένες λύσεις στη δραστηριότητα ξένων μυστικών υπηρεσιών, ειδικά της Τουρκίας στη Θράκη, αλλά και σε ολόκληρη την Επικράτεια. Οι Πομάκοι και οι Ρωμά πρέπει να επιδοτηθούν με τη δημιουργία σχολείων που θα διδάσκουν καθαρά την ελληνική γλώσσα. Η Θράκη μας καλεί και δεν χωρά άλλη αναβολή. Ας το καταλάβουμε.

*Ο Ραφαήλ Α. Καλυβιώτης είναι Πολιτικός Επιστήμονας και ιδρυτικό μέλος του Δικτύου Ελλήνων Συντηρητικών (www.syntiritikoi.gr)
πηγή
χαρτης

¨ το τρελοκομείο της Μέσης Ανατολής άνοιξε και μας περιμένει¨
ΠΟΛΕΜΙΚΟΣ ΧΑΡΤΗΣ ΤΗΣ ΣΥΡΙΑΣ

Μετά την δολοφονία του Βρετανού δημοσιογράφου ο πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου διαμήνυσε ότι η ISIS δεν είναι μουσουλμάνοι αλλά τέρατα και ότι η χώρα του συμμετέχει ενεργά στον συνασπισμό των χωρών εναντίων της ISIS.
¨Άργησε λίγο αλλά το κατάλαβε ότι έχει να κάνει με βρικόλακες που φτιάχτηκαν σε Ευρωπαϊκά εργαστήρια πνευματικής διαστροφής¨
Το πιο σημαντικό του χάρτη αυτού είναι ότι δείχνει τα πιθανά μέρη που θα βομβαρδίσουν οι συμμαχικές δυνάμεις τις επόμενες ώρες δηλ τις θέσεις της ISIS μέσα στην Συρία.
Άραγε θα περιοριστούν μόνο εκεί;
Ένα άλλο χαρακτηριστικό στο χάρτη αυτό είναι οι Θύλακες της ISIS που βρίσκονται βορειοδυτικά – βόρεια και έχουν κοινά σύνορα με την Τουρκία.
Από εκεί γύρω ξαφνικά και από το πουθενά ξεκινάει την δράση της η ISIS τον περασμένο Μάρτιο και έχουμε τις πρώτες αναφορές της σχετικά με το ενδιαφέρον κτήσης σε ένα τουρκικό τάφο – μνημείο.
Διαβάζουμε…
¨Ένα εθνικό μνημείο που βρίσκεται εκτός των τουρκικών συνόρων, είναι ο τάφος του Σουλεϊμάν Σαχ, που βρίσκεται στην περιοχή του Χαλεπίου της Συρίας, και τώρα απειλείται με καταστροφή από επίθεση.
Ο τάφος βρίσκεται σε μια αμφισβητούμενη τοποθεσία, στο έδαφος της Συρίας, για την οποία τοποθεσία υπάρχει έντονη διαμάχη για τον έλεγχό της από τον Ελεύθερο Συριακό Στρατό και από την ισλαμική ομάδα «Κράτος του Ιράκ και του Λεβάντε». Τον επόμενο μήνα μετονομάσθηκε από IKIL σε ISIS.
Για τους Τούρκους ο τάφος του Σουλεϊμάν Σάχ, είναι ιερός, αφού είναι ο ιδρυτής της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας , ο Σουλεϊμάν Σαχ ήταν ένας από τους εγγονούς του Οσμάν Γαζή, που διασχίζοντας το 1086 τον ποταμό Ευφράτη, μαζί με δύο στρατιώτες, σκοτώθηκε και ενταφιάστηκε εκεί.¨ http://www.echedoros-a.gr/ Μάρτιος 14, 2014
Ένας τάφος ενώνει λοιπόν το ενδιαφέρον της Τουρκίας με αυτό της ISIS.
Λέτε να τους πάρει όλους μέσα ο τάφος;
Σύμφωνα και με το ΑΡΘΡΟ βόμβα της WSJ, που ζητά εγκατάλειψη της Τουρκίας και συμμαχία με τους Κούρδους! Προαναγγέλλοντας έτσι την διάλυση της Τουρκίας. http://olympia.gr
Όλη η κοινή αυτή συνοριακή γραμμή αποτελεί σημείο εφοδιασμού και λαθρεμπορίου για την ISIS.
Τώρα που θα αρχίσουν τα χειρουργικά πλήγματα των συμμάχων εναντίων της ISIS θα ήταν ενδιαφέρον να δούμε αν κτυπηθούν και αυτοί οι θύλακες με την κοινή συνοριακή γραμμή ή θα αφεθούν στο απυρόβλητο για να καταφύγουν τα ποντίκια της ISIS μέσω αυτών στην Τουρκία;
Ουσιαστικά ο δεύτερος γύρος που πάει να ανοίξει στην Συρία με δικαιολογία την ISIS ανοίγει την πόρτα του τρελοκομείου και αφήνει ανοικτό το ενδεχόμενο να επέμβει και η Ρωσία. Άγνωστο πώς; Σύμφωνα με προχθεσινές δηλώσεις του Ρώσου ΥΠΕΞ.

  • Με το Ροζ είναι η περιοχή που ελέγχει ο κυβερνητικός Στρατός της Συρίας.
  • Με το κίτρινο είναι η περιοχή που ελέγχουν Κούρδοι της Συρίας.
  • Με το GREY είναι η περιοχή μέσα στην οποία ενεργεί η ISIS στην Συρία ( το πρώην Ισλαμικό κράτος του Ιράκ του Λεβάντε).
  • Με το GREEN είναι οι θύλακες στους οποίους δραστηριοποιούνται οι τζιχαντιστές παλαιάς κοπής ή λεγόμενη από τους δυτικούς αξιωματική αντιπολίτευση και άλλες αμφιλεγόμενες ισλαμικές ομάδες.
Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας

πηγή
χάος
«Την ευθύνη των επαναστάσεων φέρουσι ουχί οι εκτελούντες αλλά οι καταστήσαντες αυτάς αναποδράστους.»
Χαρ. Τρικούπης

ΗΛΙΑ Α. ΣΤΑΜΑΤΟΠΟΥΛΟΥ
ΔΗΜΟΣΙΟΛΟΓΟΥ – ΑΝΑΛΥΤΟΥ

Η Διατεταγμένη «Υπηρεσία» των Εντολοδόχων – Υποτελών, κομματικών Ηγετίσκων για την ΕΚΧΩΡΗΣΗ ΕΘΝΙΚΗΣ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑΣ εν όλω ή εν μέρει, αποτελεί ΚΟΡΥΦΑΙΑ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΗ ΕΚΤΡΟΠΗ. ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΗ ΕΚΤΡΟΠΗ με ό,τι αυτό συνεπάγεται ήτοι: Πολιτική – Οικονομική – Ηθική και Ψυχολογική Υποδούλωση και Εξαθλίωση ενός ολόκληρου Λαού. Αποτελεί με άλλους λόγους καραμπινάτο Φασιστικό ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ. Το ΣΥΝΤΑΓΜΑ έχει κυριολεκτικά κονιορτοποιηθεί και απαιτείται Άμεση και Καθοριστική Επανασύνταξή του.
Κατά συνέπεια, μη Υπάρχοντος Συνταγματικού χάρτη, το εν λόγω φασιστικό και Δουλοπρεπές Υποταγμένο σε ψευδοεταίρους Καθεστώς, πρέπει Άμεσα να ΑΝΑΤΡΑΠΕΙ, από τις Υπάρχουσες Εν υπνώσει ΕΘΝΙΚΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ. Από ΥΓΙΕΙΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ. Από ΔΥΝΑΜΕΙΣ που Μάχονται «Υπέρ βωμών και Εστιών». Το Ελληνικό Κράτος έχει ήδη καταρρεύσει και ευρίσκεται σε κωματώδη κατάσταση Έρμαιο όλων των ΔΙΕΘΝΩΣ ΣΥΝΩΜΟΤΩΝ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗΣ και των Υποκατάστατων αυτής (Ε.Ε., ΔΝΤ, Ε.Κ.Τ.). ΟΙ ΕΝΤΟΛΟΔΟΧΕΣ ΚΑΙ ΥΠΟΤΕΛΕΙΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ «ΗΓΕΣΙΕΣ» ΑΝΑΞΙΕΣ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΗΣ ΤΩΝ, ΤΟ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΚΑΙ ΤΡΕΜΟΥΝ ΤΗΝ ΩΡΑ ΤΗΣ ΚΡΙΣΕΩΣ. ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ ΤΗΝ ΝΟΜΟΤΕΛΕΙΑΚΗ ΕΘΝΙΚΗ ΝΕΜΕΣΗ. Η ΕΚΧΩΡΗΣΗ ΕΘΝΙΚΗΣ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑΣ Εν Καιρώ Ειρήνης και Άνευ τινός πολεμικής ήττας.
Αποτελεί ΕΘΝΙΚΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ και Επισύρει την Εσχάτη των ποινών. Οι Συνεχείς και Απαράδεκτες απαιτήσεις των Διεθνών Εκβιαστών – Τοκογλύφων, προς τους Υποτελείς «Κυβερνώντες» που γίνονται αυτόχρημα αποδεκτές, επιδιώκουν και στοχεύουν στον οικονομικό «στραγγαλισμό» και των Ενόπλων Δυνάμεων, αλλά και μέσω αυτού, στην απόλυτη κυριαρχία.
Η Ηγεσία των Εθνικών Ενόπλων Δυνάμεων της χώρας, με επικεφαλής τον αρχηγό ΓΕΕΘΑ, οφείλει να επισημάνει, δι” υπομνήματος, στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας (ο οποίος συνταγματικά άρχει αυτών), την μεγίστη εθνική του αποστολή.
ΕΘΝΙΚΗ ΑΠΟΣΤΟΛΗ, η οποία συνίσταται στην προάσπιση και υπεράσπιση, μέχρι «τελευταίας ρανίδος», της Εθνικής Ανεξαρτησίας, Εθνικής κυριαρχίας και Εθνικής ακεραιότητας της χώρας.
Κατά συνέπεια η Εθνική άμυνα και Ασφάλεια της χώρας με σκοπό τη σωτηρία αυτής, έναντι οιουδήποτε εξωτερικού ή εσωτερικού επιβολέως, αποτελεί ΕΘΝΙΚΗ ΕΠΙΤΑΓΗ ΚΑΙ ΥΠΕΡΤΑΤΟ ΝΟΜΟ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ.
Αποτελεί υπέρτατο καθήκον και υποχρέωση της Ηγεσίας των Ενόπλων Δυνάμεων, να επισημάνει με ιδιαίτερη έμφαση στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, τις εξ” αυτών απορρέουσες προσωπικές του ευθύνες ως Αρχηγού του Ελληνικού Κράτους, – ανεξάρτητα από τυπολατρικές υπάρχουσες ή μη αρμοδιότητες- στις σημερινές λίαν οικτρές, ζοφερές, και σκοτεινές συνθήκες, που στραγγαλίζουν επικίνδυνα την ΕΘΝΙΚΗ ΟΝΤΟΤΗΤΑ της χώρας μας.
Η Οικονομική Υποδούλωση του έθνους, από τους Διεθνείς συνωμότες της παγκοσμιοποίησης, συνεπάγεται κατά τα σχεδιαζόμενα τεκταινόμενα, τόσο τη κοινωνική κατάρρευση, όσο κυρίως και την εθνική υποταγή της χώρας, στους Δόλιους και Σατανικούς εγκεφάλους του Διεθνούς παρασκηνιακού ΚΕΝΤΡΟΥ.
ΚΕΝΤΡΟΥ που επιβουλεύεται άμεσα πλέον την διάλυση του ελληνικού Έθνους, αλλά βεβαίως και όσων εθνών – κρατών αντιστρατεύονται και αντιστέκονται στην φασιστική επικράτηση των παγκοσμιοποιητών.
Μια τέτοια πρωτοβουλία λοιπόν της ηγεσίας των Ενόπλων Δυνάμεων, προς τον Αρχηγό του Κράτους, δεν αποτελεί ουδεμιάς μορφής εκτροπή, από τα καθήκοντα τους, αλλά αντιθέτως αποτελεί εθνικό καθήκον, κρούοντας τον κώδωνα των επερχόμενων Εθνικών περιπετειών, στον πολιτειακό τους προϊστάμενο.
Το αντίθετο της απόλυτης σιωπής και, αποστασιοποίησης από τα εθνικά δρώμενα, θα τους καθιστούσε επίορκους της υψηλοτάτης εθνικής τους αποστολής, -όπως προαναφέραμε- με βάση τον όρκο που έδωσαν στην Πατρίδα όταν απεφοίτησαν από τις Στρατιωτικές Σχολές Ευελπίδων – Δοκίμων και Ικάρων, ως μόνιμοι Αξιωματικοί των Ενόπλων Δυνάμεων της χώρας.
Μετά ταύτα, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας καλείται να αναλάβει ουσιαστικές πρωτοβουλίες και όχι απλά να περιορίζεται, σε κοινότυπα ευχολόγια, αόριστες και γενικευμένες συμβουλές και άκριτες συγκατανεύσεις στους πολιτικούς αρχηγούς, οι οποίοι αυτοί και όλοι οι προηγούμενοι, ΕΥΘΥΝΟΝΤΑΙ τα ΜΕΓΙΣΤΑ για τη σημερινή δεινή και οικτρή κατάσταση του Έθνους.
Ως Δημοσιολόγος ασχολούμενος με την Διερεύνηση και Ανάλυση των Εθνικών Ζητημάτων, επί 35 συναπτά έτη και με παράλληλη προϋπηρεσία στο ΥΕΘΑ, Θεωρώ ότι η αναφορά σε θέματα Ενόπλων Δυνάμεων, είναι μείζονος Εθνικής σημασίας.
Οι συνεχείς και Απαράδεκτες απαιτήσεις των Διεθνών Εκβιαστών – Τοκογλύφων της παγκοσμιοποίησης, γίνονται αυτόματα αποδεκτές από τους Υποτελείς Υπηρέτες, στοχεύουν άμεσα στον οικονομικό στραγγαλισμό και των Ενόπλων Δυνάμεων, αλλά και μέσω αυτού, στην απόλυτη κυριαρχία.
Οι Οικονομικοί «Δολοφόνοι» κατά την περιγραφή του «John Perkins» της Σχολής του Σικάγο, σχεδιάζουν, καραδοκούν και επιτίθενται αναλόγως, των αντιδράσεων. Και αναντίρρητα εξ” αυτών των λόγων τραυματίζεται το σθεναρό και υψηλό επίπεδο του Αξιόμαχου των Ε.Δ., στον καθαρά Επιχειρησιακό Τομέα. Και επιπλέον Υποσκάπτεται
βαθύτατα το Ηθικό, το φρόνημα και η Πίστη, λόγω μη αναγνωρίσεως από την πολιτεία οι Ύψιστες Εθνικές Υπηρεσίες που προσφέρουν, για την Εθνική Άμυνα και Ασφάλεια.
Και τέλος Αρχηγός Κράτους ο οποίος βάσει συντάγματος θεωρείται ( έστω και τύποις) να Άρχει των Ενόπλων Δυνάμεων, έχει πιστεύουμε ΥΨΙΣΤΗ ΕΘΝΙΚΗ ΚΑΙ ΗΘΙΚΗ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ να προστατεύσει με το κύρος και την θεσμική του ιδιότητα τον ΕΘΝΙΚΟ ΣΤΡΑΤΟ.
Με το ύστατο δικαίωμα που διαθέτει της μη υπογραφής, όλων των σχετικών φασιστικών και αντισυνταγματικών Νόμων και Διαταγμάτων τα οποία, σχεδιάζονται και εκπορεύονται, από τους Διεθνείς συνωμότες και Διεθνείς οικονομικούς δολοφόνους, των σατανικών εγκεφάλων, που ευαγγελίζονται την Διάλυση και Αφανισμό , όλων των ΕΘΝΩΝ – ΚΡΑΤΩΝ.
Παρά ταύτα οι Ανάξιοι και Υποτελείς Δούλοι πολιτικάντηδες και ψευτο «Ηγέτες» επιλέγουν να τον Απαξιώνουν ΕΘΝΙΚΑ – ΗΘΙΚΑ – ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ.
Η δε Φυσική Ηγεσία του ΕΘΝΙΚΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ, Α/ΓΕΕΘΑ, Α/ΓΕΣ, Α/ΓΕΝ και Α/ΓΕΑ Υποκρίνονται ότι δεν αντιλαμβάνονται τον καταεξευτελισμό των Ενόπλων Δυνάμεων της χώρας και παραμένουν Επικινδύνως Απαθείς, σιωπηλοί υποτακτικοί, Άτολμοι και εν πολλοίς Αδρανείς και περιφρονημένοι.
Ας αντιληφθούν ότι φέρουν με τα σημερινά – ΕΘΝΙΚΑ ΙΣΧΥΟΝΤΑ ΚΑΙ ΔΕΔΟΜΕΝΑ – τεράστια ευθύνη και καθίστανται επίορκοι της Εθνικής τους Αποστολής.
Και στο σημείο αυτό, θέτω υπ” όψιν των αναγνωστών, ότι του «Στρατιωτικού Συνδέσμου» το σωτήριο έτος 1909, επικεφαλής της επανάστασης στο Γουδί ήταν ο Ήρωας Συντ/ρχης Νικόλαος Ζορμπάς, ο οποίος έθεσε τέρμα στην τότε άναρχη και λίαν τεταραγμένη, ΗΘΙΚΑ και ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ πολιτική κατάσταση.
Είναι αυτός ο οποίος εδημιούργησε ΝΕΕΣ, ΚΑΙΝΟΤΟΜΕΣ ΚΑΙ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΕΣ Ιστορικές αφετηρίες δια το Ελληνικό Έθνος.
Είναι αυτός ο οποίος έφερε από την Κρήτη, στο «κεντρικό» πολιτικό Γίγνεσθαι, τον μετέπειτα Εθνάρχη πολιτικό Ελευθέριο Βενιζέλο.
ΕΠΙΛΟΓΟΣ
Παραθέτω κατωτέρω απόσπασμα του προλόγου, από τον Α” τόμο του πονήματος της Διευθ. Ιστορίας Στρατού, του ΓΕΣ «Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΣΤΡΑΤΟΣ ΚΑΤΑ ΤΟΥΣ ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΥΣ ΠΟΛΕΜΟΥΣ 1912-13» του Δ/ντού Αντ/γου «Γρηγ. Μούργελα¨.
«Από το 1900 και εντεύθεν άρχισε να αναλαμβάνεται κάποια προσπάθεια για την αναδιοργάνωση του Ελληνικού Στρατού και τον εφοδιασμό του, σε υλικά και μέσα, όπου και συστηματοποιήθηκε, κατά τα έτη 1904-1908. Αλλά αυτή η προσπάθεια κορυφώθηκε με τα μέτρα που έλαβε, η Επανάσταση του 1909, και υλοποίησε αποτελεσματικά από το 1910, η πολιτική κυβέρνηση του μεγαλόπνοου πολιτικού και Εθνάρχη Ελευθ. Βενιζέλου. Στον τιτάνιο αυτό αγώνα, είχε ένθερμο συμπαραστάτη ο-λόκληρο το Ελληνικό Έθνος. Λαός και Στρατός άρρηκτα ενωμένοι και πειθαρχημένοι, ανέλαβαν την μεγάλη αυτή εξόρμηση και έγραψαν ανεξίτηλες σελίδες δόξας και μεγαλείου».
Εν συμπεράσματι η Γνώση της Αδέκαστης Ιστορικής Αλήθειας Διδάσκει, Μορφώνει και Παραδειγματίζει για το Εθνικό Μέλλον.
Η ΔΙΣ/ΓΕΣ, έχει αναλάβει, Μέγιστο Εθνωφελές Έργο, με την Αναγραφή και Παρουσίαση όλων των ΕΘΝΙΚΩΝ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΚΩΝ Περιόδων του Ελληνικού Έθνους. Κυρίως όμως εξιστορεί με απόλυτη και Υπεύθυνη Τεκμηρίωση ολόκληρη την Στρατιωτική μας Ιστορία, της Μακραίωνης και ένδοξης Εθνικής μας Διαδρομής.

πηγή

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης

Όσο και αν αυτό ακούγεται εκπληκτικό, κυρίως για τους διάφορους θλιβερούς τουρκολάγνους εδώ στην Ελλάδα και όμως είναι αλήθεια ότι στην σημερινή Σμύρνη έγινε… τελετή από Τούρκους για την μεγάλη πυρκαγιά και την σφαγή των χριστιανών κατά τα γεγονότα της άτακτης εισόδου των κεμαλικών στην πόλη εκείνες τις μέρες, 13-18 Σεπτεμβρίου του 1922. Μάλιστα γα την επέτειο της καταστροφής της ελληνικότατης Σμύρνης το 1922, έγινε και προβολή αυτής της τελετής με την χαρακτηριστική ονομασία, «Büyük İzmir Yangını», δηλαδή, « Η Μεγάλη Πυρκαγιά της Σμύρνης».

Όπως αναφέρεται σε ένα πραγματικά εκπληκτικό δημοσίευμα της μεγαλύτερης κυκλοφορίας τουρκικής εφημερίδας, Zaman, έγινε στην Σμύρνη, (ακούστε κύριοι τουρκολάγνοι), τελετή για τα θύματα της μεγάλης πυρκαγιάς και της σφαγής των χριστιανών της ιστορικής ελληνικής πόλης κατά τα γεγονότα του 1922!
Το πιο εντυπωσιακό στην τελετή αυτή, είναι ότι αναρτήθηκε και πανό το οποίο έγραφε στα τουρκικά, «13-18 Σεπτεμβρίου 1922. Τιμούμε την μνήμη των απολεσθέντων συντρόφων μας κατά την πυρκαγιά της Σμύρνης».
Η τελετή μνήμης των θυμάτων της καταστροφής της Σμύρνης και της απώλειας των χριστιανών κατοίκων της, που πέρασαν τα χίλια μύρια από την μεγάλη σφαγή και την γενοκτονία του ελληνισμού της Ανατολής, έγινε στον ιστορικό σταθμό Basmane της πόλης, ενώ ένα γκρουπ από αυτούς που τίμησαν την μνήμη των θυμάτων της σφαγής, έκαναν και μια μικρή πορεία με το πανό που αναφέραμε παραπάνω.
Οι τιμώντες την μνήμη των θυμάτων, αναφέρεται ότι θεώρησαν υποχρέωση και καθήκον τους τνα κάνουν μια μικρή έστω τελετή για να τιμήσουν τα θύματα της μεγάλης πυρκαγιάς που κατέστρεψε την παλιά Σμύρνη, όπου ζούσαν και οι χριστιανοί κάτοικοι, δηλαδή οι Έλληνες που εξοντωθήκαν από την μεγάλη σφαγή και την γενοκτονία των χριστιανών της Ανατολής. Πρόσθεσαν δε το εντυπωσιακό για Τούρκους, πως τις μέρες αυτές δεν πρέπει μόνο να κάνουμε λαμπρές τελετές για την επέλαση του κεμαλικού στρατού προς την Σμύρνη, αλλά να θυμόμαστε και τα θύματα που επισώρευσε αυτή η επέλαση.
Με λίγα λόγια να τιμήσουμε τα θύματα της μεγάλης σφαγής της Σμύρνης.

Αλλά αυτό το πραγματικά εκπληκτικό γεγονός δεν είναι το πρώτο της κίνησης στην άλλη πλευρά του Αιγαίου για την ανάδειξη της γενοκτονίας των Ελλήνων της Ανατολής. Στις 16 Νοεμβρίου του 2008, για πρώτη φορά Τούρκος καθηγητής της ιστορίας παραδέχτηκε δημόσια και αυτό είναι το εντυπωσιακό, ότι στην διάρκεια της μικρασιατικής καταστροφής περίπου 200.000 Ρωμιοί έχασαν την ζωή τους από τα τουρκικά στρατεύματα.
Συγκεκριμένα ο καθηγητής της ιστορίας, Ονούρ Γιλντιρίμ, σε μια σημαντικότατη συνέντευξη που έδωσε στην τουρκική εφημερίδα, Σαμπάχ, για πρώτη φορά παραδέχτηκε σε επίσημο πλαίσιο ότι έγινε μια μορφή γενοκτονίας σε βάρος των Ρωμιών της Ανατολίας την περίοδο του 1922.
Ο Τούρκος καθηγητής, που έχει σπουδάσει και έχει ζήσει επί πολλά χρόνια στις ΗΠΑ, ανέφερε στις ερωτήσεις που του έκανε ο δημοσιογράφος της Σαμπάχ, πως πράγματι την περίοδο εκείνη οι Ρωμιοί της Μικράς Ασίας έζησαν ένα μεγάλο δράμα καθώς ξεσπιτώθηκαν και πολλοί από αυτούς έχασαν την ζωή τους.
Βέβαια ο Τούρκος καθηγητής υπολόγισε τους φονευθέντες σε 200.000, ένα μικρό νούμερο που φυσικά δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα της μεγάλης γενοκτονίας των Ελλήνων της Μικράς Ασίας, της Θράκης και του Πόντου, ήταν όμως μια πρωτοφανής ομολογία Τούρκου επιστήμονα της ιστορίας για πρώτη φορά στα τουρκικά χρονικά και για τον λόγο αυτό αποκτούσε μεγάλη ιστορική αλλά και πολιτική αξία.
Στην ίδια συνέντευξη ο Ονούρ Γιλντιρίμ υπαινίχτηκε για εθνοκάθαρση που έγινε στην Μικρά Ασία και που φυσικά την πλήρωσαν με βαρύ φόρο αίματος οι χριστιανοί, ενώ στην ουσία παραδέχτηκε πως η ανταλλαγή των πληθυσμών έφερε το τελειωτικό χτύπημα και προκάλεσε τον θάνατο σε πολλές χιλιάδες χριστιανών της Μικράς Ασίας καθώς εγκατέλειπαν την από αιώνων εστίες τους.

Όλα αυτά ας προβληματίσουν τους διάφορους ανίδεους και ανεύθυνους τουρκολάγνους που τα τελευταία χρόνια «κλέβουν» συχνά την δημοσιότητα με στημένες εκπομπές όπου προβάλουν τις ανιστόρητες τοποθετήσεις τους, ότι δήθεν δεν έγινε ουσιαστικά τίποτα σχετικά με την εξαφάνιση του ελληνορθόδοξου πληθυσμού της Ανατολής και ότι δεν έγινε καμία γενοκτονία. Του χαρίζουμε τις ίδιες τις ομολογίες των Τούρκων απογόνων εκείνης της ταραγμένης εποχής. Και αυτό είναι μόνο η αρχή!
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος
πηγή
Η Σκώτια δείχνει το δρόμο

του Γιώργου Δελαστίκ
Θα εκµεταλλευθούν οι Σκωτσέζοι την ευκαιρία που τους έδωσαν οι Άγγλοι να ψηφίσουν υπέρ της ανεξαρτησίας της πατρίδας τους, δίνοντας τέλος στην υποτέλεια τριών αιώνων; Ή µήπως θα αποδειχθούν δουλόφρονες, εθισµένοι πλέον στην υποταγή, αρνούµενοι την ανεξαρτησία και ψηφίζοντας υπέρ της παραµονής τους υπό τον αγγλικό ζυγό; Την Πέµπτη το βράδυ θα έχουµε την απάντηση του λαού της Σκωτίας. Μια απάντηση που θα επηρεάσει το µέλλον των εθνών σε όλη την Ευρώπη. Αν ψηφίσουν υπέρ της ανεξαρτησίας, θα δώσουν φτερά σε όλα τα κινήµατα εθνικής ανεξαρτησίας στα ευρωπαϊκά κράτη που υπάρχουν ανάλογα ζητήµατα.
∆εν υπάρχει η παραµικρή ταλάντευση ή αµφιβολία ότι όλοι οι προοδευτικοί άνθρωποι ελπίζουν και εύχονται οι Σκωτσέζοι να ψηφίσουν υπέρ της ανεξαρτησίας της χώρας τους. ∆εν αγνοούν φυσικά ότι ενδεχόµενη ανεξαρτησία της Σκωτίας θα επιχειρηθεί να γίνει αντικείµενο εκµετάλλευσης από τις µεγάλες ιµπεριαλιστικές δυνάµεις, αλλά µήπως έτσι δεν γινόταν πάντα; Αλίµονο αν ποτέ η Αριστερά εγκλωβιζόταν στο δίληµµα ποια ιµπεριαλιστική χώρα κερδίζει από την ανεξαρτητοποίηση ενός έθνους και αυτό την οδηγούσε να τάσσεται υπέρ ή κατά της ανεξαρτησίας ενός λαού, µε γνώµονα ποιος ιµπεριαλισµός κερδίζει και ποιος χάνει! Να τάσσεται δηλαδή υπέρ της ανεξαρτησίας εκείνων των λαών που η δηµιουργία των χωρών τους θα ενισχύει τον… «λιγότερο κίνδυνο», τον «υποδεέστερο» ιµπεριαλισµό! ∆εν συζητάµε γενικά και αόριστα και δεν κάνουµε γενικά αυτή την επισήµανση. Αφορά ευθέως τη Σκωτία, γιατί η ανεξαρτησία της, αν επιτευχθεί, σαφώς και ενισχύει αντικειµενικά τη Γερµανία. Κι όχι µόνο έµµεσα διά της αποδυνάµωσης του βρετανικού ιµπεριαλισµού, άρα και του αµερικάνικου, αφού η Αγγλία είναι ο ισχυρότερος και απόλυτα αφοσιωµένος σύµµαχος των ΗΠΑ στην ευρωπαϊκή ήπειρο, µε αποτέλεσµα το Λονδίνο διαρκώς να αντιστέκεται στην πολιτική του Βερολίνου στην ΕΕ και διαρκώς να ηττάται για να περιθωριοποιείται.
Η Γερµανία, η οποία δεν έχει κανένα εθνικοαποσχιστικό κίνηµα στους κόλπους της, τάσσεται αναφανδόν υπέρ της ανεξαρτησίας της Σκοτίας για έναν απλούστατο λόγο: Όλα τα µέχρι τώρα βρετανικά πετρέλαια της Βόρειας Θάλασσας θα ανήκουν αποκλειστικά στη Σκωτία, αν αυτή αποφασίσει την ανεξαρτησία της! Για την ακρίβεια, στη Σκωτία ανήκει το 96% των βρετανικών κοιτασµάτων. Αν η Σκωτία φύγει, το Ηνωµένο Βασίλειο θα χάσει το ένα τρίτο της εδαφικής του έκτασης, που σήµερα ανέρχεται σε 244.755 τ. χλµ., εκ των οποίων στη Σκοτία ανήκουν τα 78.750. Ελάχιστοι έχουν συνειδητοποιήσει ότι η καθαυτό Αγγλία είναι σε έκταση µικρότερη από την… Ελλάδα! Όντως, έχει έκταση 130.360 τ. χλµ. έναντι των 131.985 τ. χλµ. της χώρας µας, στα οποία προστίθενται τα 20.760 τ. χλµ. της Ουαλίας και τα 14.150 τ. χλµ. της Βόρειας Ιρλανδίας. Από πληθυσµιακής πλευράς η Βρετανία θα έχανε µόλις το 8% του πληθυσµού της – οι Σκοτσέζοι είναι µόνο 5,3 εκατ. έναντι 53,9 εκατ. Άγγλων, ενώ 3 εκατ. είναι οι Ουαλοί και 1,8 εκατ. οι Βορειοϊρλανδοί. Το Ηνωµένο Βασίλειο θα έχανε το 9% του ΑΕΠ του και το εµπορικό του ισοζύγιο θα επιδεινωνόταν σοβαρά, τουλάχιστον σε αρχική φάση. Αυτά είναι όµως ασήµαντες, τελικά, λεπτοµέρειες. Η ουσία είναι ότι η Γερµανία θα προτιµούσε χίλιες φορές να αγοράζει πετρέλαιο από µια χώρα µικρή, όπως θα είναι η υποτιθέµενη ανεξάρτητη Σκωτία µε τα µόλις 5,3 εκατ. κατοίκους της, την οποία το Βερολίνο θα µπορούσε να εξαρτήσει µε χίλια νήµατα, παρά µε την απείρως ισχυρότερη Βρετανία, η οποία έχει πίσω της και την πείρα µιας ολόκληρης αυτοκρατορίας, µαζί φυσικά µε την αµέριστη υποστήριξη των ΗΠΑ.
Η αγγλική πολιτική ηγεσία αφενός εκβιάζει ωµά τους Σκωτσέζους µέσω των τραπεζών και αφετέρου προσπαθεί να εξαγοράσει την ψήφο τους µέσω παροχών. Η Τράπεζα της Αγγλίας και οι ηγεσίες των Συντηρητικών, των Εργατικών και των Φιλελεύθερων απέρριψαν τη χρήση της λίρας ως νοµίσµατος µιας ανεξάρτητης Σκωτίας, µε στόχο να τροµοκρατήσουν τους σκωτσέζους ψηφοφόρους. Θα ήταν πολύ διασκεδαστικό να υλοποιήσουν την απειλή τους, αν την Πέµπτη η Σκωτία αποφασίσει ότι θέλει την ανεξαρτησία. Θα έστελναν έτσι τη Σκωτία κατευθείαν στα νύχια της Γερµανίας, υποχρεώνοντας πιθανότατα τους Σκωτσέζους να ενταχθούν αµέσως στην ευρωζώνη! Θα αποδεικνύονταν απίστευτα ηλίθιοι οι Άγγλοι, αν όντως έκαναν κάτι τέτοιο – και µόνο ηλίθιοι δεν είναι πολιτικά! Προφανώς, µπλοφάρουν. Αποµένει να δούµε αν οι Σκωτσέζοι την Πέµπτη θα δείξουν ότι «φτύνουν» τους σκωτσέζους τραπεζίτες, τους οποίους οι πανικόβλητοι Άγγλοι έβαλαν να βγουν και να απειλήσουν δηµοσίως τους ψηφοφόρους ότι αν ψηφίσουν «Ναι» στην ανεξαρτησία θα πάρουν τις τράπεζές τους και θα τις µεταφέρουν στο Λονδίνο! Ακόµη και οι Αµερικανοί, η επιρροή των οποίων στην Ευρώπη µέσω Αγγλίας θα υποστεί πλήγµα, αν ανεξαρτητοποιηθεί η Σκοτία, τάσσονται τελικά υπέρ της σκοτσέζικης ανεξαρτησίας. Σε µια ανεξάρτητη Σκωτία θα µπουν πολύ ευκολότερα οι αµερικανικές εταιρίες πετρελαίου από όσο µπορούν να διεισδύσουν σήµερα στη βρετανική Σκωτία.
Άλλωστε, όποια χώρα υποδούλωσαν οι Αµερικανοί, όπως το Ιράκ και τη Λιβύη, την έκαναν κοµµάτια, γιατί έτσι υπηρετούνται καλύτερα τα συµφέροντα των αµερικανικών επιχειρήσεων του καπιταλισµού της εποχής µας. Γενικότερα, οι µεγάλες επιχειρήσεις είναι εδώ και δεκαετίες πολύ µεγάλες πια για να ανέχονται τους περιορισµούς που βάζει αντικειµενικά η ίδια η ύπαρξη εθνικών κρατών και τώρα έχουν τη δυνατότητα να διαλύουν σε κοµµάτια τις πιο αδύναµες χώρες. Άλλο ζήτηµα βέβαια αν εξακολουθούν να υφίστανται σήµερα οι λόγοι που είχαν οδηγήσει στη δηµιουργία των εθνικών κρατών. Αυτό όµως είναι θέµα µιας άλλης συζήτησης.
πηγή

Γράφει ο Παναγιώτης Αποστόλου

Οι τελευταίες εξελίξεις στην Ουκρανία, παράλληλα με τις εξελίξεις στη Συρία, όπου η Ρωσία έβαλε προς το παρόν φρένο στα διαλυτικά πολιτικά σχέδια των ΗΠΑ στην ευρύτερη περιοχή, αποτρέποντας την στρατιωτική επέμβασή τους και για κάθε ενδεχόμενο ξεκάθαρα ενισχύει οικονομικά τον Άσαντ, αλλά και με βαρύ οπλισμό, καθιστά τη Ρωσία κυρίαρχη παγκόσμια δύναμη.
Αυτή η κυριαρχία διαπιστώνεται και από τις οικονομικές κυρώσεις που επέβαλε ο Πούτιν στην Ευρώπη – συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδος – και οι οποίες γονάτισαν την Γηραιά Ήπειρο, ως αντίμετρα των οικονομικών κυρώσεων που επέβαλε η Δύση στην Ρωσία και με τις οποίες γέλασε όλη η παγκόσμια ανθρωπότητα. Και αυτό γιατί οι πάντες γνωρίζουν πως η Ρωσία είναι η πλέον, αυτάρκης χώρα στον Πλανήτη.

Οσονούπω, ο Βλαδιμίρ Πούτιν δεν θα έχει καμιά μα καμιά δυσκολία να αποδεχθεί μια νέα εποχή “Ψυχρού Πολέμου” με τη Δύση. Ως γνωστόν ο «Ψυχρός Πόλεμος» ήταν ο γεωπολιτικός, ιδεολογικός και οικονομικός αγώνας μεταξύ των δυο υπερδυνάμεων, ΗΠΑ και ΕΣΣΔ μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και κράτησε από το 1947, μέχρι την πτώση του τείχους του Βερολίνου στις 11 Νοεμβρίου 1989. Και τούτο γιατί με την προσάρτηση της Αυτόνομης Δημοκρατίας της Κριμαίας στη Ρωσική Ομοσπονδία, έστειλε στους Δυτικούς σαφές μήνυμα: «Δεν θα αποδεχθώ ποτέ η Ουκρανία να γίνει μέλος του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, γιατί τότε θα επιτρέψω στα χεράκια μου να βγάλουν τα ματάκια μου».

Ωστόσο, οι Δυτικοί “σύμμαχοί μας” με την αλαζονική συμπεριφορά τους στο πλαίσιο του παραλογισμού τους, για την εγκαθίδρυση στον Πλανήτη της Παγκόσμιας κυβέρνησης, έδωσαν στο Βλαδιμίρ Πούτιν, χρυσή ευκαιρία για να πραγματοποιήσει αυτό που είχε πάντα στο μυαλό του. Δηλαδή, να διορθώσει το «λάθος» που έκανε το 1954 ο ηγέτης της τότε Σοβιετικής Ένωσης, Νικήτας Χρουστσόφ, όταν και παραχώρησε στην Ουκρανία, την Χερσόνησο της Κριμαίας, που ήταν επίσης, μέλος της ΕΣΣΔ. Μια κίνηση που πραγματοποίησε ο Χρουστσόφ, όχι όμως για πολιτικούς λόγους αλλά για καθαρά οικονομικούς. Δεν αρκούσε λοιπόν, στον Πούτιν το γεγονός της ύπαρξης της Ρωσικής βάσης στην Κριμαία, η οποία αποτελεί τη βάση του ρωσικού Πολεμικού Ναυτικού στη Μαύρη Θάλασσα με την διέξοδο της Ρωσίας στη Μεσόγειο, αλλά ήθελε να έχει τον απόλυτο έλεγχο της χερσονήσου, από τη στιγμή που το 58,5% των κατοίκων της Κριμαίας είναι Ρώσοι και ένα μεγάλο από το υπόλοιπο ποσοστό είναι φιλικά προσκείμενο στη Ρωσία, κάτι που αποδείχτηκε και από το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος.

Αυτή λοιπόν, την παγκόσμια δύναμη της ομόδοξης και ομόθρησκης Ρωσίας, οι κυβερνήσεις της Μεταπολιτεύσεως στην πατρίδα μας, την έχουν τοποθετήσει στη γωνία, εγκλωβισμένοι στη ρήση υποταγής που ξεστόμισε στις 11 Δεκεμβρίου 1974 ο Κωνσταντίνος Καραμανλής από του βήματος της Bουλής, όταν είπε: «H Ελλάς ανήκει εις τον δυτικόν κόσμο». Τότε που του απάντησε ο Ανδρέας Παπανδρέου: «Προτιμούμε να ανήκουμε εις τους Έλληνας». Αυτή τη φτωχή και επικίνδυνη φράση, «Ανήκομεν εις την Δύσιν», επανέλαβε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής στην Ελληνική Βουλή στις 12 Ιουνίου 1976.

Δυστυχώς όμως, και ο Ανδρέας Παπανδρέου, όταν έγινε κυβέρνηση το ΠΑΣΟΚ τον Οκτώβριο του 1981, ξέχασε σε σύντομο χρονικό διάστημα τα κυρίαρχα προεκλογικά του συνθήματα, όπως: «ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο Συνδικάτο», «ΕΟΚ, ο λάκκος των λεόντων», «Έξω οι βάσεις του θανάτου» και συνέχισε την πολιτική της απόλυτης υποταγής στη Δύση.

Άλλωστε, αυτή η απόλυτη πολιτική συμπόρευση με τους Δυτικούς «συμμάχους μας» θα ήταν κατανοητή λόγω της αποτροπής του Σοβιετικού κινδύνου, μέχρι την πτώση του υπαρκτού σοσιαλισμού της ΕΣΣΔ. Αλλ΄ όμως, από εκεί και μετά, και κυρίως κατά την εποχή Πούτιν, γιατί η εξωτερική μας πολιτική εξακολουθεί να είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τη Δύση από τη στιγμή που αυτοί οι Δυτικοί «σύμμαχοί μας», μας ασκούν αφόρητες πιέσεις, συνεπικουρούμενοι από τους δικούς μας Εθνοπροδότες, προκειμένου:
  • Να εφαρμοστεί το προδοτικό σχέδιο Ανάν 2 στην Κύπρο, με αποτέλεσμα να νομιμοποιηθεί και να αναγνωρισθεί η κατοχή των Τούρκων στη Βόρεια Κύπρο! Να γίνει η Τουρκία ισότιμο μέλος της ΕΕ, παρ΄ ότι προ ημερών ο Ταγίπ Ερντογάν, σε ένα Συνέδριο στην Πολωνία ισχυρίσθηκε ότι «δεν υπάρχει χώρα που ονομάζεται Κύπρος» και πως «η ελληνοκυπριακή διοίκηση είχε γίνει δεκτή στην Ευρωπαϊκή Ένωση για πολιτικούς λόγους και όχι επειδή ήταν εναρμονισμένη με τους ευρωπαϊκούς νόμους»! 
  • Να αποδεχτούμε de jure τη σύνθετη ονομασία που θα εμπεριέχει τον όρο «Μακεδονία» στη διένεξη που έχει δημιουργήσει η ΠΓΔΜ με την Ελλάδα! Και στο πλαίσιο αυτών των πιέσεων ήταν η προσφώνηση, από τον Βρετανό αξιωματούχο, του υπουργού Εξωτερικών της ΠΓΔΜ ως “υπουργού Εξωτερικών της Μακεδονίας”, στη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ στο Newport της Ουαλίας! 
Επιπλέον, οι Δυτικοί «σύμμαχοί μας»:
  • Δέχονται ανερυθρίαστα την πολεμική της Τουρκίας στη Θράκη μας, όπου δρουν ανενόχλητες οι τούρκικες μυστικές υπηρεσίες μέσω του Προξενείου της Κομοτηνής, κατά παράβαση των Διεθνών Συνθηκών και έτσι ενισχύουν τον αλυτρωτισμό των Τούρκων! 
  • Κάτι που κάνουν και με τους Αλβανούς στην εδαφική διεκδίκηση της Θεσπρωτίας μέσω εγέρσεως του ανύπαρκτου ζητήματος της «Τσαμουριάς», από τη στιγμή που έχει καταπατηθεί από την Αλβανία το “Πρωτόκολλο της Κέρκυρας” - δεν υπάρχει καμιά άλλη διεθνής πράξη από τότε για την Αυτονομία της Βορείου Ηπείρου – το οποίο είχαν υπογράψει ως εγγυήτριες δυνάμεις ! 
  • Δεν αποδέχονται πως τα σύνορα της Ελλάδος, είναι και σύνορα της Ευρώπης και ενθαρρύνουν έτσι, τους Τούρκους στην διατήρηση του casus belli; 
Αντίθετα, η Ρωσία του Πούτιν ασκεί εξωτερική πολιτική προσέγγισης χωρών της Κεντρικής Ασίας, της Άπω Ανατολής, αλλά και της Μεσογείου. Μια από αυτές τις χώρες είναι και η Ελλάδα. Η Ρωσία του Πούτιν επανειλημμένως έχει προσπαθήσει να προσεγγίσει την Ελλάδα και οι δικοί μας πολιτικοί της έχουν γυρίσει τα νότα τους, με πιο συγκεκριμένη περίπτωση, την ακύρωση από την κυβέρνηση Γιώργου Παπανδρέου των δυο διακρατικών ενεργειακών συμφωνιών, που είχε συνάψει η κυβέρνηση Κώστα Καραμανλή με τον Πούτιν το 2007. Δηλαδή, της κατασκευής του διαβαλκανικού αγωγού μεταφοράς αργού πετρελαίου από το Βουλγαρικό λιμάνι του Μπουργκάς στην Αλεξανδρούπολη και την κατασκευή και εκμετάλλευση του αγωγού φυσικού αερίου South Stream. Αυτές οι συμφωνίες ήταν ένα τεράστιο βήμα οικονομικής ανάπτυξης για την Ελλάδα, από τη στιγμή που αποτελούσαν τότε τα μεγαλύτερα αναπτυξιακά έργα της Νότιας και Κεντρικής Ευρώπης και τορπιλίστηκαν από τους Δυτικούς «συμμάχους μας».

Προσωπικά συντάσσομαι με όσα αναφέρει στο βιβλίο «Ξενοκρατία, Μισελληνισμός και Υποτέλεια», ο Έλληνας ιστορικός συγγραφέας, Κυριάκος Σιμόπουλος: «Ο Ελληνισμός αγωνίζεται επί δύο χιλιετίες σε έναν εχθρικό κόσμο υπό συνεχή απειλή ολοκληρωτικού αφανισμού…ο βασικός εχθρός του Ελληνα δεν είναι ο Τούρκος, αλλά η Δύση. Αυτή τον απειλεί με ολοκληρωτικό αφανισμό...».

Βέβαια, θα μπορούσαν κάποιοι να ισχυρισθούν πως η Ρωσία δεν ήταν εκείνη που την εποχή των «Ορλωφικών» μας εγκατέλειψε και έτσι οι Αλβανοί με εντολή των Τούρκων, αιματοκύλισαν τον Ελληνισμό; Ή επί το νεότερο, η Ρωσία δεν αναγνώρισε τη γειτονική χώρα με το συνταγματικό της όνομα «Δημοκρατία της Μακεδονίας»;

Θα συμφωνήσω απόλυτα με μια τέτοια διατύπωση, όμως θα δηλώσω επίσης, πως προσωπικά δεν ζητώ την αλλαγή της εξωτερικής μας πολιτικής από τη Δύση προς τη Ρωσία, άνευ ουσιαστικότατων στρατηγικών, γεωπολιτικών και οικονομικών όρων. Ζητώ να σταματήσει επιτέλους, η υποτέλειά μας στην πολιτική των Μνημονίων των Δυτικών «συμμάχων μας». Θα πρέπει να “γλυκοκοιτάξουμε” και προς την πλευρά της Ρωσίας, από τη στιγμή που οι τελευταίες εξελίξεις την καθιστούν οδηγό στο παγκόσμιο παιχνίδι. Από τη στιγμή που ενδεχομένως να οδηγηθεί η ανθρωπότητα σε ένα νέο Παγκόσμιο πόλεμο. Έναν πόλεμο που θα κατακερματίσει ασθενείς πολεμικά χώρες και θα έχει ως αποτέλεσμα την αναδιανομή της πίτας στους ισχυρούς. Σε αυτή την αποφευκτή από όλους μας οδυνηρή εξέλιξη, η Ελλάδα θα πρέπει να κρατήσει τις ισορροπίες προς μια χώρα που μας συνδράμει με τον τουρισμό χιλιάδων πολιτών - μοναδική πραγματική επένδυση στην οικονομία μας – και απορροφά πολύ μεγάλο μέρος προϊόντων μας!

Συνεπώς, θα πρέπει να καταλάβουμε πως πρέπει να ανήκουμε εκεί όπου είναι το συμφέρον της πατρίδος μας. Και συμφέρον της Ελλάδος ετούτη τη στιγμή είναι η δημιουργία άριστων διακρατικών σχέσεων με την ομόδοξη και ομόθρησκη Ρωσία του Βλαδιμίρ Πούτιν. 
πηγή