Το μόνο που δεν μας είπε είναι να…παραδοθούμε!

Το παραμύθι τους κατέρρευσε – Όχι στο NATO δεν μπορούμε να στηριχθούμε στα δύσκολα ας το πάρουμε απόφαση – Τι μας είπε ο νέος Γενικός Γραμματέας του NATO Γενς Στόλτενμεπργκ για την απαράδεκτη συμπεριφορά ενός κράτους μέλους της όπως η Τουρκία…
Και αναφερόμαστε μόνο σ΄ όσα εξόφθαλμα παράνομα κάνει στην Κύπρο κι όχι όσα κάνει στο Αιγαίο. Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε πολλές…
ελληνικές εκφράσεις: “Άρες μάρες κουκουνάρες”, “άλλα λόγια να αγαπιόμαστε” και πάει λέγοντας. Το μόνο που δεν μας είπε είναι να…παραδοθούμε!
Κάλεσε όλες τις πλευρές να δείξουν αυτοσυγκράτηση! Η Κύπρος και η Ελλάδα δείχνουν ψυχραιμία και αυτοσυγκράτηση μέχρι παρεξηγήσεως!
Δεν είναι κάτι νέο,ούτε κάτι που πρέπει να μας εκπλήσσει . Το NATO όταν πρόκειται για την Ελλάδα και την Τουρκία κάνει πάντα ένα πράγμα. Νίπτει τας χείρας του. Μόνο που το νερό που ρέει κυλά στον μύλο της Άγκυρας .
Τι άλλο πρέπει να γίνει για να “τραβήξει” έστω ελαφρά το αυτί της Άγκυρας το NATO; Θα πείτε οι παλιότεροι δεν κούνησε το δαχτυλάκι του σ΄ ολόκληρο Αττίλα, τώρα θα κουνηθεί;
Κι όπως προκύπτει και από τις δηλώσεις του νέου ΓΓ του NATO δεν θέλει να κακοκαρδίσει την Άγκυρα. Μας είπε ο κ.Στόλντεμπεργκ ότι όλοι μας πρέπει να επικεντρωθούμε στον κοινό εχθρό, δείχνοντας τους τζιχαντιστές. Η Τουρκία παζαρεύει σκληρά, κλείνοντας το μάτι στους τζιχαντιστές και κλείνοντας τα μάτια στα εγκλήματά τους. Θα “πουλήσει” πολύ ακριβά και την παραμικρή διευκόλυνση.
Αλλά κ.Στόλντεμπεργκ και η Ελλάδα μαζί σας είναι και χωρίς να κάνει “κόλπα”. Ότι της ζητάτε το δίνει και όπως φαίνεται χωρίς διαπραγμάτευση.
Δεν μπορούμε να στηριχθούμε σε καμία περίπτωση στο ΝΑΤΟ. Ειδικά στις δύσκολες περιπτώσεις που έρχονται όπως όλα δείχνουν. Οι συμβουλές αυτοσυγκράτησης δεν μας χρειάζονται. Ασκήσεις θάρρους θέλουμε και καλό παζάρεμα σ΄ ότι μας ζητούν. Και μας ζητούν πολλά…
πηγή


Δήλωση Αντιπροέδρου της Ρωσικής Κυβέρνησης

Μόσχα,30-10-2014 Με τον ανωτέρω τίτλο, το ρωσικό ενημερωτικό Δελτίο Russia Insider δημοσιεύει το ακόλουθο απόσπασμα συνέντευξης που έδωσε ο Αμερικανός πολιτικός επιστήμονας Νικολάϊ Πέτρο, σχετικά με δηλώσεις του Αντιπροέδρου της Ρωσικής κυβέρνησης, υπεύθυνου για την Οικονομία, Ιγκόρ Σουβαλώφ, την περασμένη βδομάδα στο Σόχι:
« Ο κ. Σουβαλώφ ανέπτυξε τη θέση ότι οι Δυτικές κυρώσεις, εάν συνεχισθούν αρκετά, θα αποτελέσουν ώθηση στον εκσυγχρονισμό της ρωσικής οικονομίας.

Το χειρότερο που θα μπορούσε να κάνει τώρα η Δύση για τη Ρωσία θα ήταν να άρει τις κυρώσεις γρήγορα. Αυτό θα είχε σαν βραχυπρόθεσμο αποτέλεσμα να επιτρέψει στους κρατικούς λειτουργούς και τους υπευθύνους των κρατικών επιχειρήσεων να μην επιζητήσουν αλλαγές.

Η Ρωσία θα αντιμετώπιζε σοβαρότερη στενότητα ρευστότητας, εν αναμονή του τερματισμού των κυρώσεων στη πράξη, αλλά και τότε ακόμη δεν θα μπορούσε να εξασφαλίσει πιστώσεις φθηνά και γρήγορα. Κατά συνέπεια- τόνισε ο Σουβάλωφ- «όσο συντομότερα λήξουν οι κυρώσεις, τόσο χειρότερο θα είναι για τον ρωσικό εκσυγχρονισμό»

Συνεχίζοντας ο κ. Σουβαλώφ ανέπτυξε τους λόγους γιατί οι σημερινές συνθήκες είναι ιδανικές για τον εκσυγχρονισμό της ρωσικής οικονομίας: Η πτώση της τιμής των καυσίμων υποχρεώνουν τους Ρώσους παραγωγούς να βελτιώσουν την απόδοση τους, οι κυρώσεις αναγκάζουν τις ρωσικές επιχειρήσεις να αναζητήσουν νέες διεθνείς πηγές χρηματοδότησης σε εποχή όπου οι αναπτυσσόμενες οικονομίες διαθέτουν μεγαλύτερη χρηματική ρευστότητα από τις Δυτικές, το χαμηλό χρέος και τα μεγάλα συναλλαγματικά αποθεματικά της Ρωσίας σημαίνουν ότι τα ρωσικά προγράμματα επενδύσεων μπορούν να συνεχισθούν χωρίς εξωτερικό δανεισμό- το πολύ, είπε, εάν επιβληθούν και άλλες κυρώσεις, η Ρωσία θα καθυστερήσει την πλήρη εφαρμογή των τρεχόντων επενδυτικών προγραμμάτων για δύο χρόνια.

Υπενθύμισε ότι και στο τρέχον έτος η ρωσική κυβέρνηση αναμένει να μην έχει έλλειμμα στον προϋπολογισμό της. Και τέλος, η εκπληκτική δημοτικότητα του προέδρου Πούτιν σημαίνει ότι υπάρχει ένα παράθυρο ευκαιρίας για την εφαρμογή αντιδημοτικών οικονομικών μεταρρυθμίσεων.

Ο αντιπρόεδρος της Ρωσικής Κυβέρνησης τερμάτισε με την αφήγηση μιας συνομιλίας που είχε ο Πρόεδρος Πούτιν με τον Αμερικανό Αντιπρόεδρο Τζο Μπάϊντεν, πριν μερικά χρόνια. Φαίνεται ότι ο Μπάϊντεν μόλις είχε πει στον Πούτιν ότι η Ρωσία απλώς δεν διέθετε την ισχύ για να διεκδικήσει τη παγκόσμια ηγεσία.

Ο Πούτιν απάντησε ότι ενώ η Ρωσία μπορεί να μην ήταν αρκετά ισχυρή για να ανταγωνισθεί για την παγκόσμια ηγεσία, ο Μπάϊντεν θα πρέπει να αναλογισθεί πως ωστόσο η Ρωσία είναι αρκετά ισχυρή για να καθορίσει το ποιος θα είναι ο ηγέτης.

πηγή
Μενέντεζ στον Μπάιντεν: Αρκετά, να συνετίσετε τον Ερντογάν

ΟΥΑΣΙΓΚΤΟΝ.- Την βαθύτατή του ανησυχία για την παράνομη εισβολή της Τουρκίας στην Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ) της Κύπρου, εκφράζει ο Πρόεδρος της Επιτροπής Διεθνών Σχέσεων της Γερουσίας Ρόμπερτ Μενέντεζ (φωτογραφία), με επιστολή που έστειλε χθες το βράδυ στον αντιπρόεδρο Τζόζεφ Μπάιντεν και στον υπουργό Εξωτερικών Τζον Κέρι.
Σύμφωνα με πληροφορίες της ιστοσελίδας μας (www.mignatiou.com), ο Αμερικανός αντιπρόεδρος, που θα επισκεφθεί την Τουρκία στις 20 Νοεμβρίου για να συναντηθεί με τον Πρόεδρο Ταγίπ Ερντογάν και τον πρωθυπουργό Αχμέτ Νταβούτογλου, είχε και τηλεφωνική συνομιλία με τον Δημοκρατικό Γερουσιαστή και αποκλειστικό θέμα συζήτησης αποτέλεσε η προκλητική στάση της Αγκυρας εναντίον της Κύπρου.
Ο κ. Μενέντεζ κάλεσε τον κ. Μπάιντεν να θέσει το θέμα των παραβιάσεων της κυπριακής ΑΟΖ στους συνομιλητές του στην Αγκυρα. Η κίνηση του επικεφαλής της Επιτροπής Διεθνών Σχέσεων χαρακτηρίζεται στην Ουάσιγκτον εξαιρετικά σημαντική, καθώς εκφράζει μεγάλο αριθμό συναδέλφων του.
«Η συνεχιζόμενη και δραματική κλιμάκωση των γεγονότων από την Τουρκία», γράφει ο κ. Μενέντεζ στους κ. Μπάιντεν και Κέρι, «απαιτεί άμεση απάντηση». Επίσης τους καλεί να ζητήσουν από τον Πρόεδρο της Τουρκίας «την άμεση απόσυρση (των τουρκικών πλοίων) από την κυπριακή ΑΟΖ».
Σε άλλο σημείο της επιστολής, ο Αμερικανός γερουσιαστής γράφει στον αντιπρόεδρο Μπάιντεν:
«Οι Κύπριοι χρειάζονται τη σθεναρή φωνή σας για το θέμα αυτό, για να προτρέψετε τον πρόεδρο Ερντογάν να αποσυρθεί από την ΑΟΖ της Κύπρου, έτσι ώστε οι συνομιλίες για την επανένωση να επαναληφθούν. Η ενεργός συμμετοχή σας στο κυπριακό δημιούργησε νέες ελπίδες για τις συνομιλίες, οι οποίες τίθενται σε κίνδυνο από τις παράνομες προκλήσεις της Τουρκίας στην Κύπρο».
Ο κ. Μενέντεζ δικαιολογεί την απόφαση του Προέδρου της Κύπρου Νίκου Αναστασιάδη να αποσυρθεί από τις συνομιλίες για επίλυση του Κυπριακού, η οποία οφείλεται αποκλειστικά στις τουρκικές παράνομες ενέργειες. Γράφει σχετικά:
«Όπως γνωρίζετε, η Τουρκία κατέχει το βόρειο τμήμα της Κύπρος για 40 χρόνια, κατά παράβαση του διεθνούς δικαίου, έχοντας παρεμποδίσει ενεργά στο διάστημα αυτό τα δικαιώματα του κυπριακού λαού να επωφεληθεί από τους φυσικούς πόρους της χώρας του, και έχει παρατείνει την ταλαιπωρία του, με την υποστήριξη της αδιαλλαξίας των τουρκοκυπριακών θέσεων, σ’ όλες τις προηγούμενες ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις».
Αφού καταγράφει ότι η Ευρωπαϊκή Ενωση και τα Ηνωμένα Εθνη έχουν καταδικάσει δημόσια τις παράνομες και προκλητικές ενέργειες της Αγκυρας, ο κ. Μενέντεζ υπογραμμίζει στον κ. Μπάιντεν ότι «οι ΗΠΑ πρέπει να συνταχθούν με τη διεθνή κοινότητα καλώντας την Τουρκία να αποσυρθεί άμεσα από την διεθνώς αναγνωρισμένη ΑΟΖ της Κύπρου και να συμφωνήσει να εργαστεί για μία τουρκοκυπριακή θέση που θα επιδιώκει τη δημιουργία διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας με πολιτική ισότητα, όπως συμφωνήθηκε στο Κοινό Ανακοινωθέν του Φεβρουαρίου».
Ο Αμερικανός γερουσιαστής υπενθυμίζει στον αντιπρόεδρο των ΗΠΑ ότι «δεσμεύθηκε να υποστηρίξει τους Ελληνοκύπριους και του Τουρκοκύπριους στις προσπάθειές τους να επιτύχουν αυτό το στόχο» και εκφράζει την πεποίθηση ότι ο κ. Μπάιντεν «θα μεταφέρει το μήνυμα αυτό στον Ταγίπ Ερντογάν, ώστε να μπορέσουν οι δύο πλευρές να εμπλακούν ξανά σε έντιμες και παραγωγικές διαπραγματεύσεις».
Σήμερα το μεσημέρι (ώρα Ουάσιγκτον) έχει προγραμματιστεί τηλεφωνική επικοινωνία του αντιπροέδρου Τζο Μπάιντεν με τον πρόεδρο Νίκο Αναστασιάδη.
BIDEN-ANASTASIADIS04-22MAY2014

Η επιστολή του κ. Μενέντεζ (στα αγγλικά) ακολουθεί:
Vice President Joseph Biden
The White House
1600 Pennsylvania Avenue NW
Washington, D.C. 20500

Dear Vice President Biden:
I write to express my grave concern over the Republic of Turkey’s illegal incursion into Cyprus’ Exclusive Economic Zone (EEZ). This continuing and dramatic escalation of events by Turkey requires an immediate response. I ask that you raise this blatant violation with President Erdogan during your upcoming visit to the Republic of Turkey and request that he immediately withdraw from the island’s exclusive economic zone.
The Cypriot people need your strong voice on this issue to urge President Erdogan to withdraw from Cyprus’ EEZ so that reunification talks can resume. Your active engagement on the Cyprus issue has engendered new hope for the talks, which Turkey’s illegal provocations in Cyprus have endangered.
Earlier this month, Turkey sent a research vessel accompanied by several support and warships into Cyprus’ EEZ for the purpose of conducting a seismic survey where ENI/KOGAS is already exploring for natural gas at the request of the Cypriot government. In response to Turkey’s provocation, Cypriot President Nicos Anastasiades promptly suspended Greek Cypriot participation in the peace negotiations with the Turkish Cypriots. As you know, Turkey has occupied the northern part of Cyprus for 40 years in violation of international law, during which time it has actively obstructed the rights of the Cypriot people to benefit from their country’s natural resources, and it has prolonged their suffering by supporting the intransigence of the Turkish Cypriot position during all prior peace negotiations.
The European Union and the United Nations have publicly condemned Turkey’s actions. The United States must join the international community in calling on Turkey to immediately withdraw from Cyprus’ internationally recognized EEZ, and agree to work toward a Turkish Cypriot position that seeks to establish the “bi-communal, bi-zonal federation with political equality” that was agreed to in February’s Joint Statement. Given your commitment to supporting both the Greek and Turkish Cypriots in their efforts to achieve this objective, I believe you are in a unique position to deliver this message to President Erdogan so that both sides can reengage in honest and productive negotiations.

Sincerely,
Chairman Robert Menendez

πηγή

Η Τουρκία θα προστατεύσει με αποφασιστικότητα τα συμφέροντά της εντός της υφαλοκρηπίδας της και τις περιοχές που την εξουσιοδότησε το ψευδοκράτος για να διεξάγει έρευνες φυσικού αερίου, αναφέρεται στην ανακοίνωση του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας (ΣΕΑ) της Τουρκίας χθες το βράδυ, σύμφωνα με την Αννα Ανδρέου, ανταποκρίτρια του ΚΥΠΕ-CNA.
 “Συζήτησαν τις εξελίξεις στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο. Την περίοδο που ακολουθεί η Τουρκία θα λάβει με αποφασιστικότητα κάθε αναγκαίο μέτρο για την προστασία των συμφερόντων και των δικαιωμάτων της εντός της δικής της υφαλοκρηπίδας και ως εγγυήτρια δύναμη στις περιοχές που η `ΤΔΒΚ` την εξουσιοδότησε”, αναφέρεται συγκεκριμένα στην ανακοίνωση.
Πρόκειται για την μεγαλύτερη σύνοδο του Συμβουλίου Ασφαλείας στην ιστορία της Τουρκίας η οποία χαρακτηρίζεται από τα τουρκικά μέσα ενημέρωσης ως `ιστορικό ρεκόρ`. Κράτησε 10 ώρες και 20 λεπτά παρόλο που συνήθως οι συνεδρίες του ΣΕΑ κρατούν τέσσερις με πέντε ώρες.  Μέχρι σήμερα η μεγαλύτερη ήταν της 28ης Φεβρουαρίου του 1997, γνωστή και ως ημέρα που έγινε το μεταμοντέρνο πραξικόπημα και είχε διαρκέσει εννέα ώρες.
Η χθεσινή συνεδρία έγινε για πρώτη φορά υπό την προεδρία του Τούρκου Προέδρου Ταγίπ Ερντογάν. Ο Αχμέτ Νταβούτογλου ο οποίος συμμετείχε μέχρι σήμερα ως Υπουργός Εξωτερικών, χθες για πρώτη φορά συμμετείχε ως Πρωθυπουργός.
Στην ανακοίνωση του ΣΕΑ το πρώτο θέμα στο οποίο γίνεται αναφορά είναι η παράλληλη δομή, δηλαδή η κοινότητα Φετουλάχ Γκιουλέν. Αναφέρεται συγκεκριμένα ότι επιβεβαιώθηκε ότι θα συνεχιστεί ο αγώνας με την παράλληλη δομή.
Το δεύτερο θέμα στο οποίο γίνεται αναφορά είναι η δράση του PKK στην Τουρκία. Συγκεκριμένα αναφέρεται ότι συζητήθηκε  η διαδικασία επίλυσης του κουρδικού και επιβεβαιώθηκε “η αποφασιστικότητα για την διαφύλαξη της δημόσιας τάξης και της ασφάλειας ενάντια στα προβοκατόρικα γεγονότα τα οποία καταστρέφουν την θετική ατμόσφαιρα της διαδικασίας επίλυσης του κουρδικού και την ηρεμία”.
Η αναφορά στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο που αφορά την Κύπρο είναι το τρίτο θέμα στην ανακοίνωση.
Στη συνέχεια αναφέρεται ότι συζητήθηκαν οι εξελίξεις στην Συρία, ο αγώνας κατά του Ισλαμικού Κράτους και των άλλων τρομοκρατικών οργανώσεων στο Ιράκ και τη Συρία, η θέση της Τουρκίας στην διεθνή συμμαχία κατά των οργανώσεων αυτών και η ανθρωπιστική βοήθεια στην μετριοπαθή αντιπολίτευση της Συρίας. Συζητήθηκαν επίσης οι εξελίξεις στο Ισραήλ και την Παλαιστίνη, την Λιβύη, την Υεμένη και το Αφγανιστάν. Συζητήθηκαν και οι εκλογές στην Ουκρανία και την Τυνησία.
πηγή

Η Τουρκία επιδιώκει πλήρη συμμετοχή στις έρευνες

Λευκωσία: Ο σκοπος της Τουρκίας, εκμεταλλευόμενη και τα πολιτικά δεδομένα του διεθνούς περιβάλλοντος τώρα, να αποκτήσει «πλήρη συμμετοχή σε όλες τις φάσεις των ερευνών» για πετρέλαιο και υδρογονάνθρακες στην κυπριακή ΑΟΖ πιστεύει πως εξηγεί τις πρόσφατες επιθετικές ενέργειές της στη θαλάσσια περιοχή νότια της Κύπρου ο πρόεδρος του Διοικητικού Δικαστηρίου του Συμβουλίου της Ευρώπης και ομότιμος καθηγητής  Διεθνούς Δικαίου του Πανεπιστημίου Αθηνών, Χρήστος Ροζάκης. Θεωρεί όμως σημαντική την καταδίκη/προειδοποίηση που απηύθυναν προς την Άγκυρα οι ηγέτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατά την πρόσφατη Σύνοδο Κορυφής των Βρυξελλών και πιστεύει πως η τριμερής Ελλάδος-Κύπρου-Αιγύπτου μπορεί να φέρει σε ακόμα πιο δύσκολη θέση την Τουρκία.
Δεν βλέπει οριοθέτηση ΑΟΖ μεταξύ Κύπρου και Ελλάδος ο Χρ.Ροζάκης
Σε συνέντευξή του στο Κυπριακό Πρακτορείο, με αφορμή και την κυκλοφορία στην Αθήνα του νέου βιβλίου του «Η Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη και το Διεθνές Δίκαιο», ο κ. Ροζάκης αναφέρθηκε στις τελευταίες προκλήσεις της Τουρκίας στα ανοικτά της Κύπρου και υπενθυμίζει ότι από πολύ παλαιότερα «οι Τούρκοι ισχυρίζονται ότι εκτός από το να μοιραστούν και οι Τουρκοκύπριοι τον υποθαλάσσιο πλούτο της Κύπρου, θέλουν να έχουν και αυτοί συμμετοχή και στις έρευνες».

Και επειδή, κατά τον καθηγητή Διεθνούς Δικαίου, η κυπριακή Κυβέρνηση, μολονότι τους έχει διαβεβαιώσει ότι ο υποθαλάσσιος πλούτος της Κύπρου θα μοιραστεί και στις δύο κοινότητες όταν λυθεί το Κυπριακό, «εν τούτοις δεν τους έδωσε κανένα δικαίωμα συμμετοχής στις έρευνες και έτσι φαίνεται πως αποφάσισαν να το πάρουν μόνοι τους και να κάνουν τις έρευνες που αυτοί θέλουν να κάνουν».

Σχετικά με τη συμφωνία Ελλάδας-Κύπρου για έρευνα και διάσωση, με κοινή οριοθέτηση πλέον του θαλάσσιου χώρου μεταξύ Κύπρου και Ελλάδας, ο κ. Ροζάκης δεν βλέπει να έχει «προς το παρόν άλλες προεκτάσεις», αλλά βλέπει «να ανοίγει ίσως ένας ορίζοντας για την Ελλάδα, με το σκεπτικό ότι μπορεί αυτή η οριοθετική γραμμή να επεκταθεί αργότερα και στην ελληνική ΑΟΖ».

Υπενθυμίζει δε ότι «μένει να δούμε εάν η Τουρκία θα αποδεχτεί αυτήν την οριοθέτηση μεταξύ Ελλάδος και Κύπρου, στο θέμα των ερευνών και της διάσωσης», και τονίζει ότι πιθανή επέκταση της οριοθέτησης αυτής μπορεί να περιπλέξει τα πράγματα «διότι εκεί υπάρχει και η Αίγυπτος, η οποία και θα διεκδικήσει κομμάτι της περιοχής».

Δεν θα ισχύει μετά τη λύση εκτός εάν...

Ο Χρήστος Ροζάκης ρωτήθηκε από το Κυπριακό Πρακτορείο κατά πόσον εάν γίνουν έρευνες στη βόρεια πλευρά της Κύπρου, από τους Τούρκους, αυτό παραβιάζει κυριαρχικά δικαιώματα της Κυπριακής Δημοκρατίας.

«Ε, βέβαια. Ήδη η συμφωνία που έγινε μεταξύ "ΤΔΒΚ" και Τουρκίας παραβιάζει τα δικαιώματα της Κυπριακής Δημοκρατίας. Φυσικά, εάν υποθέσουμε ότι γίνει η επανασυγκόλληση των δύο μερών με μία λύση στο Κυπριακό, η συμφωνία της ενιαίας πια Κύπρου με την Τουρκία θα πρέπει να αναθεωρηθεί. Δεν αποκλείεται όμως σε μία ενδεχόμενη συμφωνία να δούμε κάποια ρήτρα που να λέει ότι οι διεθνείς συμφωνίες που έχουν συνάψει τα δύο συνιστώντα μέρη θα πρέπει να συνεχίσουν να υπάρχουν. Αυτό θα εξαρτηθεί από τους συσχετισμούς των δυνάμεων».

Το ΕΔΑΔ στην άρνηση της Τουρκίας να συμμορφωθεί

Έχοντας αναγάγει σε όλα τα επίπεδα της εξωτερικής της πολιτικής, αναφορικά με την Κύπρο, τη μη αναγνώριση ακόμα και της ύπαρξης της Κυπριακής Δημοκρατίας, η Άγκυρα έχει φτάσει μέχρι και του σημείου, χωρίς επιπτώσεις ως τώρα, να περιφρονήσει ως και απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων να πληρώσει πρόστιμο 90 εκατ. ευρώ για πράξεις παραβίασης ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην εισβολή του 1974. Κατά τον Χρήστο Ροζάκη, πρώην Αντιπρόεδρο του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, το ΕΔΑΔ μπορεί να αντιδράσει σε αυτήν την άρνηση της Τουρκίας. Κατ’ αρχάς, λέει, το ότι Κύπρος και Τουρκία είναι δύο κράτη μέλη του Συμβουλίου της Ευρώπης δεν σημαίνει ότι επειδή η Άγκυρα δεν αναγνωρίζει την Κύπρο ως κράτος, μπορεί και να μη την αποζημιώσει. «Έχει υποχρέωση να αποζημιώσει», τονίζει.

Σε ερώτηση «πώς μπορεί να γίνει αυτό, εάν η μία πλευρά πεισματικά αρνείται;», ο κ. Ροζάκης απαντά ότι το Συμβούλιο της Ευρώπης θα πρέπει να βρει τον τρόπο εκείνον που θα διευκολύνει την Τουρκία να πληρώσει.
«Λόγου χάριν, να δώσει τα χρήματα η Τουρκία στο Γενικό Γραμματέα του Συμβουλίου, και αυτός να τα δώσει στην Κύπρο. Ένας τρόπος είναι και αυτός. Δεν είναι ανάγκη να δοθούν τα χρήματα χέρι με χέρι. Μπορεί να δοθούν και μέσω τρίτου», εξήγησε.

Σε ερώτηση εάν θα υπάρξουν επιπτώσεις στην Τουρκία, εάν τελικά δεν τα δώσει, απάντησε: «Βεβαίως. Μακροχρόνια, εάν δεν συμμορφωθεί, υπάρχει περίπτωση αποβολής από το Συμβούλιο της Ευρώπης».

Σε άλλη ερώτηση για το χρονικό περιθώριο, σημείωσε ότι «Δυστυχώς το Συμβούλιο της Ευρώπης είναι πολύ αργό σε τέτοια θέματα».

Κατά την επερχόμενη, στις αρχές Νοεμβρίου, Τριμερή Συνάντηση Κορυφής στο Κάιρο του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκου Αναστασιάδη, του Πρωθυπουργού της Ελλάδας Αντώνη Σαμαρά και του Προέδρου της Αιγύπτου Αμπντέλ Φατάχ ελ-Σισί, ο κ. Ροζάκης εκτιμά ότι αναμένεται να τεθεί εκεί και το θέμα εάν η Αίγυπτος δέχεται να οριοθετήσει με την Ελλάδα, αφού με την Κύπρο ήδη έχει τη μεταξύ τους ΑΟΖ.

Στο βιβλίο του γράφει ότι μέχρι τώρα η Αίγυπτος ήταν επιφυλακτική ως προς το να κάνει αυτό το βήμα, οριοθέτησης της ΑΟΖ με την Ελλάδα, «διότι έχει απέναντί της την Τουρκία και βεβαίως η Τουρκία, κατά την πάγια τακτική, έχει εγείρει σειρά διεκδικήσεων στην περιοχή».

πηγή

Μπορεί η φρασεολογία που χρησιμοποιήθηκε στην ανακοίνωση του τουρκικού Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας να είναι σκληρή, ωστόσο, η τοποθέτηση του θέματος της δράσης του «Μπάρμπαρος» στην κυπριακή ΑΟΖ στον… πάτο της ανακοίνωσης, έχει και αυτό τη δική του σημασία.
Η ανακοίνωση του Συμβουλίου Ασφαλείας, αναφέρει ότι η Τουρκία θα προστατεύσει με αποφασιστικότητα τα συμφέροντά της εντός της υφαλοκρηπίδας της και τις περιοχές που την εξουσιοδότησε το ψευδοκράτος για να διεξάγει έρευνες φυσικού αερίου.
Δηλαδή, μια οντότητα αναγνωρισμένη κατ’ ουσίαν μόνο από την Τουρκία, εξουσιοδοτεί τη χώρα να διενεργήσει έρευνες στο σπίτι ενός άλλου που δεν είναι διεθνώς παράνομος. Σα να εξουσιοδοτεί η ανεξάρτητη… Καλαβρία τη σικελική μαφία να μπει μέσα στα σπίτια των Ναπολιτάνων και να σκάβει, μήπως βρει χρυσό. Και όποιος πρόλαβε να πει ότι το ανωτέρω είναι απλώς «κουλό» ως παράδειγμα, αυτός ήταν ο στόχος του. Να δείξει το πόσο παρανοϊκή και εκτός πραγματικότητα είναι η στάση της Τουρκίας.
Σε μεγάλο βαθμό ακολουθεί τη λογική των ελληνικών μέσων ενημέρωσης, που ενώ το θέμα έχει καταστεί πλέον αντικείμενο συζήτησης στο καφενείο και τη γειτονιά, «παίζει» ως ένα από τα τελευταία στα περισσότερα τηλεοπτικά και ραδιοφωνικά δίκτυα.

Σε μια φυσιολογική και οργανωμένη χώρα, αυτό θα αποτελούσε σκόπιμη ενέργεια, σε μια προσπάθεια να αποφευχθεί η κλιμάκωση. Στην Τουρκία είναι προφανές ότι στην ατζέντα υπάρχουν άλλα θέματα που βαραίνουν στη διαδικασία λήψης απόφασης, καθότι όλα τα «μέτωπα» συνδέονται σε διάφορα επίπεδα μεταξύ τους.
Στην Ελλάδα, η υποβάθμιση του ζητήματος μάλλον θα πρέπει να αναζητηθεί στη συνήθη απάθεια και ελαφρότητα με την οποία αντιμετωπίζονται τα ζητήματα της άμυνας και των διεθνών σχέσεων της χώρας, τα οποία αναδεικνύονται στην πρώτη γραμμή της επικαιρότητας την τελευταία στιγμή, με αποτέλεσμα ο αιφνιδιασμός της κοινής γνώμης και η «πεπατημένη» του εντυπωσιασμού προς άγραν θεαματικότητας από την πλευρά των καναλιών, τελικώς να οδηγούν σε κλιμάκωση, αυτό δηλαδή που υποτίθεται πως θέλουμε να αποτρέψουμε…

Για την ιστορία, η διάρκειας 10 ωρών συνεδρίαση του τουρκικού Συμβουλίου Ασφαλείας, είχε ως κεντρικό θέμα τη σύγκρουση με το «παράλληλο κράτος» των οπαδών του Φετουλάχ Γκιουλέν, δηλαδή τον ισλαμιστικό εμφύλιο. Το άλλο θέμα, αυτονόητα, ήταν η κατάσταση στα σύνορα με τη Συρία και η δράση των Κούρδων και του Ισλαμικού Κράτους.
πηγή

Σάββας Καλεντερίδης
Χωρίς δόση υπερβολής, η Τουρκία βρίσκεται σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι, τη στιγμή, μάλιστα, που διακατέχεται από σύγχυση στρατηγικής. Το γιατί θα προσπαθήσουμε να το εξηγήσουμε παρακάτω.Η τουρκική κυβέρνηση κατέστρωσε μια στρατηγική, η οποία, αν υλοποιηθεί, με βάση τον σχεδιασμό, το 2023 η Τουρκία θα είναι έκτη ή έβδομη οικονομική δύναμη στον κόσμο και θα έχει τέτοια γεωπολιτική βαρύτητα, που δεν θα λαμβάνεται καμία απόφαση παγκοσμίως χωρίς τη συναίνεσή της.

Οι επιτελείς και τα στρατηγικά μυαλά της Αγκυρας κατέληξαν στον συγκεκριμένο σχεδιασμό, στηριζόμενοι στο στρατηγικό βάθος που -θεωρούν ότι- έχει η Τουρκία, ως βασική κληρονόμος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, στην υπόθεση ότι η Τουρκία θα καταφέρει να γίνει και πάλι ηγέτιδα δύναμη στον μουσουλμανικό κόσμο και στην κρίσιμης σημασίας γεωπολιτική και γεωστρατηγική θέση της χώρας.

Ομως όλοι αυτοί και κυρίως το δίδυμο Ερντογάν - Νταβούτογλου έκαναν ένα λάθος που κάνουν κλασικά όσοι νομίζουν ότι είναι περισσότερο μεγάλοι και δυνατοί από όσο είναι στην πραγματικότητα.

Ποιο είναι το λάθος;

Υπολόγισαν μόνο τα δυνατά χαρτιά που -θεωρούν ότι- έχει η Τουρκία και δεν έλαβαν υπ' όψιν τους καθόλου τις σοβαρότατες αδυναμίες της, οι οποίες τόσα χρόνια δεν έπαιρναν τις διαστάσεις που μπορούν να αποκτήσουν αντικειμενικά, λόγω της συνεχούς στήριξης που είχαν από τη Δύση και τις ΗΠΑ όλες οι τουρκικές κυβερνήσεις από το 1950 και εντεύθεν, στήριξη που έγινε ακόμα πιο ισχυρή μετά την επικράτηση της ισλαμικής επανάστασης στο Ιράν, το 1979.

Αυτή η στήριξη ήταν που έκανε την Τουρκία να νομίσει ότι μπορεί να κάνει σχέδια για να καταστεί παγκόσμια δύναμη και μάλιστα χωρίς κόστος.

Αυτή η εντύπωση, σε συνδυασμό με την τύφλωση του ισλαμικού και σοβινιστικού φανατισμού από τον οποίο διακατέχονται αμφότεροι, ήταν που έκανε το δίδυμο Ερντογάν - Νταβούτογλου να κάνει σοβαρότατα λάθη σε μια σειρά από τομείς της εξωτερικής της πολιτικής, αρχίζοντας από τις σχέσεις με το Ισραήλ και την Αίγυπτο και φθάνοντας ως την απροκάλυπτη στήριξη που συνεχίζουν να παρέχουν, ως τις στιγμές που γράφονται αυτές οι γραμμές, στους ομοϊδεάτες και φυσικούς τους συμμάχους τζιχαντιστές του Ισλαμικού Κράτους, ακόμα και σε εκείνους που πολιορκούν την Κομπάνι.

Ομως, όλα τα παραπάνω, σε συνδυασμό με μια σειρά από παραμέτρους που εμφανίστηκαν στην περιοχή της Μεσοποταμίας, κυρίως λόγω της ηρωικής άμυνας των υπερασπιστών της πόλης Κομπάνι και του κακοφορμισμού του Ι.Κ., οδήγησαν τις ΗΠΑ σε δραματική αλλαγή της πολιτικής τους στο Κουρδικό, με την Ουάσινγκτον να παίρνει επισήμως θέση υπέρ των Κούρδων της Τουρκίας και να έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την πολιτική που ακολουθεί η Αγκυρα.

Αυτά που συνέβησαν τις προηγούμενες ημέρες είναι πρωτάκουστα. Ο Ερντογάν καταδικάζει την αποστολή όπλων και πολεμοφοδίων από πλευράς των ΗΠΑ στο Κόμμα Δημοκρατικής Ενότητας (PYD) του Δυτικού Κουρδιστάν, το οποίο καταγγέλλει ως τρομοκρατική οργάνωση-παράρτημα του ΡΚΚ, και οι ΗΠΑ ανακοινώνουν ότι αποτελούν επίσημη κρατική πολιτική η υποστήριξη στο PYD και η συνεργασία μαζί του εναντίον του Ι.Κ.

Στην ουσία η Τουρκία νιώθει για πρώτη φορά τα τελευταία 40 χρόνια την πικρή γεύση και πώς είναι να θεωρείς ότι έχεις δίκιο -που δεν έχει- και να βλέπεις να σε «αδειάζει» η Ουάσινγκτον.

Περίπου ίδια είναι η στάση της Ουάσινγκτον και στο ζήτημα της εκμετάλλευσης των αποθεμάτων της ΑΟΖ από τη νόμιμη κυβέρνηση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Η Τουρκία και στο ζήτημα αυτό νιώθει απολύτως μόνη, γι' αυτό και οι προκλητικές, πειρατικές της ενέργειες στην ΑΟΖ της Κύπρου, αποστερούμενη για πρώτη φορά τη στήριξη που είχε επί δεκαετίες από την Ουάσινγκτον. Εμείς οι Ελληνες της Κύπρου και της Ελλάδας ξέρουμε πολύ καλά τι σημαίνει αυτό και από την καλή και -κυρίως- από την ανάποδη.

Η δήλωση των ΗΠΑ ότι η Κύπρος έχει κάθε δικαίωμα να εκμεταλλεύεται την ΑΟΖ της είναι σημαντική. Η θέση της Ουάσινγκτον ότι τα έσοδα πρέπει να μοιραστούν ακριβοδίκαια μπορεί να γίνει ο κύριος μοχλός για δίκαιη λύση του Κυπριακού, ακυρώνοντας στην ουσία το πλεονέκτημα που έχει η Τουρκία, που κατέχει το 37% της Κύπρου. Απλά χρειάζεται πολιτική οξυδέρκεια από πλευράς Λευκωσίας και Αθήνας.

Γενικώς ζούμε ιστορικές στιγμές στην περιοχή και είμαστε υποχρεωμένοι να παρακολουθούμε με προσοχή τα τεκταινόμενα. Ομως αυτό από μόνο του δεν αρκεί. Πρέπει να έχουμε τη δυνατότητα να τα ερμηνεύουμε και, το κυριότερο, να τα μεταφράζουμε σε εθνωφελείς πολιτικές.

Καλή Κυριακή, Ελληνες.

πηγή
Φωτογραφία του 2011, από συνάντηση εργασίας στο ξενοδοχείο «Ουόλντορφ» της Νέας Υόρκης μεταξύ Ομπάμα και Ερντογάν.

Η ολοένα και πιο έντονη διάσταση απόψεων μεταξύ Τουρκίας και ΗΠΑ αναφορικά με τη Συρία δοκιμάζει σε τέτοιο βαθμό τις αντοχές του 60χρονου γεωπολιτικού τους συνασπισμού, κάνοντας πολλούς να αναρωτιούνται αν οι δύο χώρες μπορούν πλέον να θεωρούνται σύμμαχοι, έγραψε σε μία ενδιαφέρουσα ανάλυσή της η Λιζ Σλάι στην εφημερίδα «Ουάσιγκτον Ποστ».

Η τουρκική άρνηση στο αμερικανικό αίτημα για χρήση των βάσεων των ΗΠΑ για επιθέσεις εναντίον του «Ισλαμικού Κράτους», οι έριδες σχετικά με τη διαχείριση των μαχών που μαίνονται στο Κομπάνι και η σκληρή αντιαμερικανική ρητορική ανώτατων αξιωματούχων της τουρκικής κυβέρνησης, αποκαλύπτουν το βαθύ ρήγμα μεταξύ των δύο χωρών.

Η ένταση στις αμερικανοτουρκικές σχέσεις απειλεί πλέον άμεσα την πολιτική και αμυντική τους συμμαχία, που οικοδομήθηκε μέσα στον Ψυχρό Πόλεμο. «Αν η Τουρκία πάψει να είναι σύμμαχός μας, τότε και εμείς και η Τουρκία έχουμε σοβαρό πρόβλημα. Πρόκειται ίσως για τον σημαντικότερό μας σύμμαχο», λέει ο Φρανκ Ριτσιαρντόνε, που υπηρέτησε ως πρεσβευτής των ΗΠΑ στην Αγκυρα, μέχρι την παραίτησή του αυτό το καλοκαίρι.

Η από αέρος ρίψη όπλων την περασμένη εβδομάδα σε κουρδικές ανταρτικές οργανώσεις, τις οποίες η Αγκυρα χαρακτηρίζει τρομοκρατικές, οριστικοποίησε το διαζύγιο. Ο πρόεδρος Ερντογάν δεν απέκρυψε την οργή του, ενώ ο Αμερικανός ομόλογός του ενημέρωσε την Τουρκία για τη ρίψη, μόλις μία ώρα πριν πραγματοποιηθεί και λίγο αφότου ο Ερντογάν είχε δηλώσει σε συνέντευξη Τύπου ότι η χώρα του δεν θα επέτρεπε την παροχή τέτοιου είδους βοήθειας. Κατά τη διάρκεια περιοδείας του σε χώρες της Βαλτικής την περασμένη εβδομάδα, ο Τούρκος πρόεδρος δεν έπαψε να κατακεραυνώνει τον Ομπάμα.

Βαθύτερα αίτια

Η διπλωματική αντιπαράθεση γύρω από το Κομπάνι έχει τις ρίζες της σε βαθύτερα αίτια. «Η συριακή κρίση έφερε στην επιφάνεια δυσάρεστες αλήθειες γύρω από τη σχέση ΗΠΑ - Τουρκίας, τις οποίες και οι δύο πλευρές προτιμούσαν να ξεχνούν», λέει ο Μπουλέντ Αλιριζά, αναλυτής του Ινστιτούτου CSIS στην Ουάσιγκτον.

Τα περιστατικά έντασης στις σχέσεις μεταξύ των δύο κρατών δεν είναι, ωστόσο, πρωτοφανή. Η Ουάσιγκτον επέβαλε, άλλωστε, εμπάργκο στις πωλήσεις όπλων στην Αγκυρα μετά την εισβολή στην Κύπρο το 1974. Το 2003, η απόφαση της τουρκικής εθνοσυνέλευσης να απαγορεύσει τη διέλευση αμερικανικών στρατευμάτων από το έδαφός της προς τα πεδία πολέμου στο Ιράκ, οδήγησε σε ένταση των σχέσεων που διατηρήθηκε μέχρι σήμερα.

Τούρκοι αξιωματούχοι ενοχλούνται όταν αφήνεται να εννοηθεί ότι η Αγκυρα αντιμετωπίζει φιλικά το «Ισλαμικό Κράτος». Οι αξιωματούχοι αυτοί υπογραμμίζουν ότι η Τουρκία –και όχι οι ΗΠΑ– είναι αναγκασμένη να μοιράζεται τα σύνορά της με τους τζιχαντιστές και ότι η Αγκυρα αποτελεί ήδη στόχο του «Ισλαμικού Κράτους». Την ίδια ώρα, η τουρκική κοινή γνώμη δεν κρύβει την αγανάκτησή της για την κοντόφθαλμη και καιροσκοπική, όπως την χαρακτηρίζει, αμερικανική πολιτική στην περιοχή, υπογραμμίζοντας τον κίνδυνο περιφερειακής ανάφλεξης.

Η Τουρκία εκτιμά ότι ο Σύρος πρόεδρος Ασαντ αποτελεί το πραγματικό αίτιο της αστάθειας, που γέννησε το φαινόμενο του «Ισλαμικού Κράτους». Το μόνο που θα πετύχει η δυτική ανοχή στον Μπασάρ αλ Ασαντ στην εξουσία, υποστηρίζει η Τουρκία, θα είναι να διαιωνίσει τον αιματηρό πόλεμο στη χώρα και την αστάθεια στην ευρύτερη ευαίσθητη περιοχή.

«Για την ώρα, η συμμαχία Αγκυρας - Ουάσιγκτον αποτελεί αναπόδραστο μονόδρομο για τις δύο πλευρές. Η Τουρκία όμως έχει αλλάξει και η σχέση αυτή δεν θα κρατήσει πολύ», λέει Τούρκος αναλυτής στην «Ουάσιγκτον Ποστ».

πηγή
Image

31-10-2014
Του ΠΑΡΙ ΚΑΡΒΟΥΝΟΠΟΥΛΟΥ

Τι μας είπε ο νέος Γενικός Γραμματέας του NATO Γενς Στόλτενμεπργκ για την απαράδεκτη συμπεριφορά ενός κράτους μέλους της όπως η Τουρκία . Και αναφερόμαστε μόνο σ΄ όσα εξόφθαλμα παράνομα κάνει στην Κύπρο κι όχι όσα κάνει στο Αιγαίο. Μπορούμε να χρησιμιποιήσουμε πολλές ελληνικές εκφράσεις: “Άρες μάρες κουκουνάρες”, “άλλα λόγια να αγαπιόμαστε” και πάει λέγοντας. Το μόνο που δεν μας είπε είναι να…παραδοθούμε!

Κάλεσε όλες τις πλευρές να δείξουν αυτοσυγκράτηση! Η Κύπρος και η Ελλάδα δείχνουν ψυχραιμία και αυτοσυγκράτηση μέχρι παρεξηγήσεως!
Τα είπε και στην αποκλειστική συνέντευξη που έδωσε στον Νίκο Ευαγγελάτο.


Δεν είναι κάτι νέο,ούτε κάτι που πρέπει να μας εκπλήσσει . Το NATO όταν πρόκειται για την Ελλάδα και την Τουρκία κάνει πάντα ένα πράγμα. Νίπτει τας χείρας του. Μόνο που το νερό που ρέει κυλά στον μύλο της Άγκυρας .
Τι άλλο πρέπει να γίνει για να “τραβήξει” έστω ελαφρά το αυτί της Άγκυρας το NATO; Θα πείτε οι παλιότεροι δεν κούνησε το δαχτυλάκι του σ΄ ολόκληρο Αττίλα, τώρα θα κουνηθεί;

Κι όπως προκύπτει και από τις δηλώσεις του νέου ΓΓ του NATO δεν θέλει να κακοκαρδίσει την Άγκυρα. Μας είπε ο κ.Στόλντεμπεργκ ότι όλοι μας πρέπει να επικεντρωθούμε στον κοινό εχθρό, δείχνοντας τους τζιχαντιστές. Η Τουρκία παζαρεύει σκληρά, κλείνοντας το μάτι στους τζιχαντιστές και κλείνοντας τα μάτια στα εγκλήματά τους. Θα “πουλήσει” πολύ ακριβά και την παραμικρή διευκόλυνση.

Αλλά κ.Στόλντεμπεργκ και η Ελλάδα μαζί σας είναι και χωρίς να κάνει “κόλπα”. Ότι της ζητάτε το δίνει και όπως φαίνεται χωρίς διαπραγμάτευση.

Όχι δεν είναι λύση να βγούμε από το NATO. Δεν υποστηρίζουμε κάτι τέτοιο. Αλλά δεν μπορούμε να στηριχθούμε σε καμία περίπτωση σ΄ αυτό. Ειδικά στις δύσκολες περιπτώσεις που έρχονται όπως όλα δείχνουν. Οι συμβουλές αυτοσυγκράτησης δεν μας χρειάζονται. Ασκήσεις θάρρους θέλουμε και καλό παζάρεμα σ΄ ότι μας ζητούν. Και μας ζητούν πολλά...

πηγή

Τις θέσεις της σημερινής Ρωσίας για την αποφυγή επικίνδυνης τροπής των διεθνών αναταράξεων στη τρέχουσα περίοδο μετάβασης από την ισχύουσα «παγκόσμια τάξη» σε ρευστότητα, ανέπτυξε ο Πρόεδρος Πούτιν σε μια πολύ διαφωτιστική ομιλία του, ενώπιον 180 πολιτικών, δημοσιολόγων, επιχειρηματιών και δημοσιογράφων, στην 11η σύνοδο των «Διεθνών Συνομιλιών Βαλντάϊ, στο Σόχι, στη 24 Οκτωβρίου.
Ο Ρώσος ηγέτης περιέγραψε το ιδεώδες της ειρηνικής διεθνούς συνεργασίας που υπηρέτησε η χώρα του από το 1990, την αδιαφορία και περιφρόνηση με την οποία αντιμετωπίσθηκαν οι
ρωσικές απόψεις από τη Δύση, την συνεχή διάβρωση του μεταπολεμικού διεθνούς συστήματος προστασίας της ειρήνης, του Διεθνούς Δικαίου και της εθνικής κυριαρχίας των κρατών και επεσήμανε ότι χωρίς την αναστύλωση και τον εκσυγχρονισμό αυτών των θεσμών, σε μια νέα παγκόσμια τάξη, ο κόσμος θα κατρακυλήσει σε ανεξέλεγκτη ωμή βία.

Τα δυτικά συστημικά ΜΜΕ αντιπαρήλθαν αυτή την σημαντική ομιλία ηγέτη μεγάλης δύναμης, με φειδωλές περιλήψεις και περίσσευμα κακοπιστίας. Σοβαρές αναλύσεις και σχολιασμός από έγκυρους δημοσιολόγους προσφέρονται μόνο από τα μέσα «παράλληλης ενημέρωσης» της κοινωνίας των πολιτών. Μεταξύ αυτών, ο Αμερικανός καθηγητής Πωλ Γκραιγκ Ρόμπερτς εδημοσίευσε στην προσωπική του Ιστοσελίδα ολόκληρο το κείμενο της ομιλίας του προέδρου Πούτιν, με εγκωμιαστικό εισαγωγικό σχόλιο, με τίτλο « Ο Βλαδίμηρος Πούτιν είναι ο ηγέτης του Κόσμου της Ηθικής».
Ο καθηγητής και πρώην υπουργός γράφει, μεταξύ πολλών άλλων, ότι το κείμενα αυτό αναδεικνύει τον πρόεδρο Πούτιν ως «ένα ανθρωπιστή πολιτικό ηγέτη, όμοιο του οποίου ο κόσμος δεν έχει δει κατά τη διάρκεια του βίου μου.»

Ο συντάκτης αυτού του κειμένου είναι πεπεισμένος για τη μέγιστη χρησιμότητα δημοσίευσης της ομιλίας ως εργαλείου ενημέρωσης όσων στον τόπο αυτό έχουν την υποχρέωση ή απλώς το ενδιαφέρον να είναι ενήμεροι για τον προσανατολισμό της πολιτικής μιας γειτονικής μεγάλης δύναμης. Αλλά το κείμενο της ομιλίας είναι μεγάλο (17 δακτυλογραφημένες σελίδες, 5.900 λέξεις στην αγγλική), δραστική περίληψη θα υποβίβαζε δραστικά την ενημερωτική σε βάθος αξία του και οι σύγχρονοι Ρωμιοί έχουν χάσει την υπομονή για το διάβασμα -και των μνημονίων ακόμη. Τι πρακτέον, επομένως;
πηγή
aeroporia

Ένα γράμμα-κατάθεση ψυχής, αλλά και οργής και περιφρόνησης για όλους όσοι αποφασίζουν τη μείωση των …
αποδοχών των πιλότων της Πολεμικής Αεροπορίας, έφθασε πριν από καιρό στο e-mail μου.
Αποστολέας ένας πιλότος με το συμβολικό όνομα «Γιώργος Θαλάσσης», ένας από τους «αετούς του Αιγαίου» -ένας από τα παιδιά αυτά που προστατεύουν την εθνική μας κυριαρχία παίζοντας τη ζωή τους κορώνα-γράμματα, κυνηγώντας Τούρκους εισβολείς.
«Όσο κι αν προσπαθήσουν να μικρύνουν αυτό που κάνουμε μέσα στο αεροπλάνο, όσο κι αν παλέψουν να μας παρουσιάσουν σαν μία επαγγελματική κατηγορία ενστόλων που πρέπει να μας κόψουν 100 ή 200 ευρώ το μήνα, να τους πεις κύριε Χαρδαβέλλα ότι δεν θα μπορέσουν να μας στερήσουν ποτέ το δικό μας γαλάζιο ουρανό της Ελλάδος, που είναι το σπίτι μας και δεν θα συρρικνώσουν την αγάπη που έχουμε για την πατρίδα.
Τους χαρίζουμε και τα 100 και τα 200 ευρώ κι όλο μας το μισθό, αν χρειάζεται αυτό για τη σωτηρία της χώρας. Όταν εγώ πιάνω στα ψαλίδια τον Τούρκο εισβολέα και λοκάρω το δικό του αεροπλάνο στους δικούς μου πυραύλους, τότε βλέπω σαν μυρμήγκια τους 300 στη Βουλή που θα αποφασίσουν αν αυτό που κάνω αξίζει περισσότερα ή λιγότερα από 100 ευρώ το μήνα.
Όταν φωνάζω στο κέντρο επιχειρήσεων καθώς κυνηγάω τον Τούρκο «Fox-1» (δηλαδή είμαι σε θέση εικονικής βολής με πύραυλο Sparrow) και μετά «Fox-2» (για βολή με AIM-9) είναι σαν να αγκαλιάζω για να την προστατεύσω, όπως το μωρό που απέκτησα πριν από δύο μήνες. Τους τα χαρίζω όλα αν έτσι θα σωθεί η Ελλάδα.
Δεν τους χαρίζω ποτέ την τιμή μου, την περηφάνια μου και αυτό το απέραντο γαλάζιο πάνω από το Αιγαίο που εκεί συναντάω το δικό μας ήρωα, τον Κώστα Ηλιάκη, να μου χαμογελάει από μια γωνιά και να με καθοδηγεί».



πηγή

 Εμπλοκή ρωσικών και τουρκικών πολεμικών αεροσκαφών.

Μπορεί εδώ στην πατρίδα μας να ασχολούμαστε και ορθώς πράττουμε με τις τουρκικές προκλήσεις στην Κύπρο, αλλά την ίδια στιγμή η κατάσταση ασφαλείας στην Ευρώπη, μεταξύ του ΝΑΤΟ και της Ρωσίας, βαίνει διαρκώς κλιμακούμενη, σύμφωνα με πληροφορίες του Pentapostagma.gr.
Μάλιστα είχαμε εμπλοκή, μετά από πολύ καιρό τουρκικών μαχητικών αεροσκαφών και ρωσικών στα τουρκικά παράλια , σε ένα σαφέστατο μήνυμα του Κρεμλίνου στον Ερντογάν, για τα τεκταινόμενα στην Κύπρο. Άλλωστε όλα οι δηλώσεις επίσημες και ανεπίσημες της ρωσικής πολιτικής ηγεσίας για την Κύπρο «εκπέμπουν» θετικότατα μηνύματα.
Συγκεκριμένα τα νατοϊκά ραντάρ σε Πολωνία και Γερμανία , ανίχνευσαν εντελώς αιφνιδιαστικά, τέσσερις ομάδες ρωσικών  μαχητικών αεροσκαφών, να εκτελούν πτήση στον ευρωπαϊκό εναέριο χώρο, πάνω από τη Βαλτική Θάλασσα, την Βόρεια Θάλασσα,  τον Ατλαντικό Ωκεανό, και την Μαύρη Θάλασσα στις 28 και 29 Οκτωβρίου 2014. Αυτές οι ευμεγέθεις ρωσικές αεροπορικές παρουσίες,  αντιπροσωπεύουν ένα ασυνήθιστο μεγάλο επίπεδο στρατιωτικής  δραστηριότητας πάνω τον ευρωπαϊκό εναέριο χώρο, αναφέρει η επίσημη ιστοσελίδα του ΝΑΤΟ(atlanticcouncil.org).
Συγκεκριμένα  στις  3 π.μ. ώρα Κεντρικής Ευρώπης στις 29 Οκτωβρίου, τα ραντάρ του ΝΑΤΟ ανίχνευσαν  και παρακολούθησαν  οκτώ ρωσικά μαχητικά αεροσκάφη, που πετούσαν σε σχηματισμό πάνω από τη Βόρεια Θάλασσα.
Αμέσως σμήνος με μαχητικά F-16 της  Νορβηγικής Πολεμικής Αεροπορίας πέταξε στην περιοχή , αναγνώρισε και αναχαίτισε το ρωσικό σμήνος σύμφωνα με το ΝΑΤΟ. Στα ρωσικά αεροσκάφη υπήρχαν και τέσσερα βομβαρδιστικά μακράς εμβέλειας Tu-95 bear, καθώς και τέσσερα   αεροσκάφη εναέριου εφοδιασμού Il-78.
Ο σχηματισμός αφού πέταξε πάνω από την ηπειρωτική Ρωσία στην συνέχεια κατευθύνθηκε  πάνω από τη θάλασσα της Νορβηγίας στον διεθνή εναέριο χώρο. Έξι ρωσικά αεροσκάφη στην συνέχεια πήραν πορεία προς τα βόρεια-ανατολικά και την  Ρωσία, ενώ δύο βομβαρδιστικά Tu-95 συνέχισαν την πορεία τους νοτιο-δυτικά, παράλληλα με τις  νορβηγικές ακτές.
Τα ρωσικά  βομβαρδιστικά Tu-95 συνέχισαν πάνω από τη Βόρεια Θάλασσα, ενώ την ίδια στιγμή βρετανικά αεροσκάφη  Typhoon, τα παρακολουθούσαν από κοντά. Τα ρωσικά αεροσκάφη πέταξαν  πάνω από τον Ατλαντικό Ωκεανό στα δυτικά της Πορτογαλίας, όπου αναγνωρίσθηκαν και αναχαιτίσθηκαν από  μαχητικά F-16 της Πολεμικής Αεροπορίας της Πορτογαλίας. Τα ρωσικά αεροσκάφη στην συνέχεια κατευθύνθηκαν βόρεια-ανατολικά, προς τα δυτικά του Ηνωμένου Βασιλείου.
Σύμφωνα με ανακοίνωση του ΝΑΤΟ , τα ρωσικά βομβαρδιστικά δεν είχαν  υποβάλει σχέδια πτήσης ή διατήρηση επαφής μέσω ασυρμάτου με τις πολιτικές αρχές ελέγχου της εναέριας κυκλοφορίας, και δεν χρησιμοποιούσαν τους αναμεταδότες επί του σκάφους. Αυτό δημιουργεί ένα μεγάλο δυνητικό κίνδυνο για την πολιτική αεροπορία, όπως είναι ο πολιτικός έλεγχος της εναέριας κυκλοφορίας , με κίνδυνο να πραγματοποιηθεί κάποιο ατύχημα, αναφέρει η ανακοίνωση του ΝΑΤΟ.
Επίσης το απόγευμα της 29ης Οκτωβρίου, τα ραντάρ του ΝΑΤΟ ανίχνευσαν τέσσερα ρωσικά αεροσκάφη να  πετούν πάνω από τη Μαύρη Θάλασσα στο διεθνή εναέριο χώρο, συμπεριλαμβανομένων δύο βομβαρδιστικών Tu-95 συνοδευόμενα από δύο μαχητικά Su-27 Flanker.
Μαχητικά αεροσκάφη της τουρκικής αεροπορίας  αναχαίτισαν τα ρωσικά αεροσκάφη , ενώ το   ΝΑΤΟ συνέχιζε  να τα παρακολουθεί στον διεθνή εναέριο χώρο. Έως τις 16:00 CET το ρωσικό σμήνος  ήταν ακόμα στον αέρα, στην ίδια περιοχή. Δηλαδή είχαμε σαφή αποστολή «μηνύματος» στην Τουρκία.
Επίσης το απόγευμα της 29ης Οκτωβρίου, τα ραντάρ του ΝΑΤΟ ανίχνευσαν ρωσικό σμήνος να πετά  πάνω από τη Βαλτική Θάλασσα, στο διεθνή εναέριο χώρο, αποτελούμενο από δύο υποστρατηγικά αεροσκάφη  MiG-31 Foxhound, δύο Su-34 Fullback, ένα μαχητικό αεροσκάφος Su-27 Flanker και δύο Su-24. Αμέσως πορτογαλικά μαχητικά F-16 , τα οποία περιπολούσαν στην εν λόγω περιοχή , πέταξαν και πραγματοποίησαν αναγνώριση .
Κατά το απόγευμα της 28ης Οκτωβρίου, τα ραντάρ του ΝΑΤΟ ανίχνευσαν επίσης επτά ρωσικά μαχητικά αεροσκάφη, να  πετούν στον διεθνή εναέριο χώρο πάνω από τη Βαλτική Θάλασσα. Το αεροσκάφη εντοπίστηκαν περίπου στις 2:30 μ.μ. ώρα Κεντρικής Ευρώπης στις 28 Οκτωβρίου, και αποτελούνταν από δύο μαχητικά MiG-31 Foxhound, δύο μαχητικά πολλαπλών αποστολών Su-34 Fullback, ένα Su-27 Flanker και δύο μαχητικά  Su-24 .
Τα ρωσικά αεροσκάφη πετούσαν στον Κόλπο της Φινλανδίας και αναχαιτίστηκαν από γερμανικά μαχητικά Typhoon, που πραγματοποιούσαν περιπολία στην περιοχή της βαλτικής θάλασσας  . Τα ρωσικά μαχητικά συνέχισαν την  πορεία τους προς το  Καλίνινγκραντ. Τα ρωσικά αεροσκάφη είχαν καταθέσει σχέδιο πτήσης με τις αρχές ελέγχου της εναέριας κυκλοφορίας, χρησιμοποιούσαν τους  αναμεταδότες τους , αλλά δεν διατηρούσαν επαφή  μέσω ασυρμάτου με τον πολιτικό έλεγχο της εναέριας κυκλοφορίας, όπως προβλέπεται σε αυτές τις περιπτώσεις..
Το ΝΑΤΟ έχει πραγματοποιήσει πάνω από 100 παρακολουθήσεις ρωσικών αεροσκαφών το 2014 μέχρι σήμερα, οι οποίες σημειωτών  είναι περίπου τρεις φορές περισσότερες από ό, τι διεξήχθησαν το 2013.
Όπως  λοιπόν γίνεται κατανοητό η Ρωσία «δείχνει» τα δόντια της στο ΝΑΤΟ, με μία πρωτοφανή επίδειξη δύναμης, αποδεικνύοντας εμπράκτως ότι η Ρωσία δύναται να πραγματοποιεί  πολεμικές αποστολές, σε πολλά διαφορετικά σημεία της ευρωπαϊκής ηπείρου.
Σύμφωνα με την στρατιωτική ορολογία είχαμε πτήσεις ρωσικών πολεμικών αεροσκαφών σε σχηματισμό COMAO, δηλαδή συνδυασμένες πτήσεις αεροσκαφών που περιλάμβαναν διαφορετικούς τύπους αεροσκαφών, σε μια πρωτοφανή για τα ευρωπαϊκά δεδομένα επίδειξη δύναμης της ρωσικής πολεμικής αεροπορίας.
Επισημαίνουμε στο Pentapostagma.gr., εδώ και καιρό με σειρά άρθρων μας, ότι η ρωσική πολεμική βιομηχανία «πίσω» από τα Ουράλια όρη, εργάζεται πυρετωδώς και μέσα στο 2014 έχει παραδώσει πάνω 100 μαχητικά αεροσκάφη όλων των τύπων. Ο τρίτος παγκόσμιος πόλεμος έχει ήδη ξεκινήσει

πηγή

Ποιος μπορεί πλέον να μην παραδεχτεί πως η Τουρκία παίζει το δικό της, αυτόνομο και βρώμικο συνάμα παιχνίδι στη Μέση Ανατολή;
Ποιος μπορεί να μην βλέπει πως οι νεοθωμανοί της Άγκυρας ελέγχονται όλο και λιγότερο από τις ΗΠΑ, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την ελληνική ασφάλεια από τον Έβρο μέχρι την Κύπρο;
Ποιος δύναται να ισχυριστεί ακόμη, βλέποντας τους τουρκικούς τραμπουκισμούς στην κυπριακή ΑΟΖ, ότι η αφελής ελληνική εξωτερική πολιτική «εξημέρωσης του θηρίου» πέτυχε;

Σήμερα τα πράγματα είναι άσχημα όσο ποτέ για Αθήνα και Λευκωσία, όχι από πλευράς δικαίου ή διεθνούς έννομης τάξης, αλλά από πλευράς ισοζυγίου ισχύος. Η Τουρκία, παρά τα προβλήματά της, εξελίσσεται σε ισχυρή οικονομία, ιδίως στην εξοπλιστική της διάσταση. Κι όσοι (έχουμε στην Ελλάδα αρκετούς…) υποστηρίζουν εδώ και δεκαετίες ότι το τουρκικό κράτος «διαλύεται», «διαμελίζεται» και άλλα φαιδρά, θα πρέπει να δουν την αλήθεια κατάματα: δεν διαλύεται η Τουρκία, η Ελλάδα διαλύεται, οικονομικά και κοινωνικά. Η Ελλάδα (μαζί της και η Κύπρος) είναι παραδομένη στα δηλητηριώδη άγκιστρα των Μνημονίων, εξαρτημένη όσο ποτέ. Την ώρα που η Τουρκία απεξαρτάται γοργά και δυναμικά…

Τα εγκλήματα της Δύσης
Η Δύση, με πρώτες τις ΗΠΑ, φέρει ευθύνες για το «ξεσάλωμα» αυτό των Τούρκων. Οι αποδείξεις δεκάδες: θυμίζουμε την άκρως σημαντική έκθεση (13 Σεπτεμβρίου 2013) του Kiplinger Letter, στηριζόμενη σε ανάλυση εξειδικευμένων συμβούλων στα κέντρα εξουσίας στην Ουάσιγκτον. Το Kiplinger Letter παραδεχόταν ανοιχτά ότι η CIA εξόπλιζε από καιρό τους τζιχαντιστές στη Συρία, με την ελπίδα να πέσει το καθεστώς Άσαντ.

Αν θέλουμε να έρθουμε στις ημέρες μας, ας δούμε τι δήλωσε προ ολίγων μόνο ημερών η Claudia Roth, αντιπρόεδρος του γερμανικού Κοινοβουλίου: «Το ΝΑΤΟ πρέπει να εξαναγκάσει την Τουρκία να σταματήσει επιτέλους την υποστήριξη προς το «Ισλαμικό Κράτος». Δεν μπορούσα να πιστέψω ότι η Τουρκία φιλοξενεί στρατόπεδο εκπαίδευσης για το ISIS στην Κωνσταντινούπολη. Οι σχέσεις του Ερντογάν με το «Ισλαμικό Κράτος» είναι απαράδεκτες και ο Πρόεδρος της Τουρκίας επιδιώκει μία αληθινά σκοτεινή πολιτική στη Συρία».

Ακόμα πιο σκληρά εκφράζονται έγκυροι αναλυτές, όπως ο Ivan Rioufol στη Le Figaro: «Όσοι εξήραν τον υποτιθέμενο μετριοπαθή ισλαμισμό του Ερντογάν αποδεικνύουν την ανόητη αφέλειά τους. Το μαρτύριο που υφίσταται η πόλη Κομπάνι, κάτω από τα απαθή βλέμματα των Τούρκων που εμποδίζουν τις ενισχύσεις και απαγορεύουν τη χρήση των αεροπορικών βάσεών τους, είναι ενδεικτικό της δυτικής ανικανότητας. Είναι καιρός να απαιτήσουμε λογοδοσία από την Τουρκία του Ερντογάν». Και συνεχίζει ο Γάλλος δημοσιογράφος με τα εξής αποστομωτικά: «Η εξισλαμισμένη Τουρκία, δεν αξίζει πλέον να παραμείνει στο ΝΑΤΟ, ούτε βεβαίως, να ενταχθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση».

Όμως και στις ΗΠΑ η καχυποψία αυξάνεται: «Μήπως είναι ώρα να πετάξουμε την Τουρκία από το ΝΑΤΟ;» διερωτώνται όλο και περισσότεροι, με τελευταίο τον Jonathan Schanzer, αναλυτή με προσβάσεις στο «σύστημα Ομπάμα», που γράφει μεταξύ άλλων: «Η θέση της Τουρκίας ως συμμάχου της Δύσης είναι πλέον στον αέρα, αφού πεισματικά αρνείται να ενταχθεί στη συμμαχία κατά των Ισλαμιστών, απαιτώντας αυτή η συμμαχία να στραφεί και κατά του καθεστώτος Άσαντ. Τα πάνω από διακόσια τουρκικά F-16 στέκουν ακίνητα καθώς οι ισλαμιστές κερδίζουν επικίνδυνα έδαφος σε Ιράκ και Συρία».

Ο «επιτήδειος ουδέτερος» φέρνει σε δύσκολη θέση τους φίλους του
Τα παραπάνω είναι, βέβαια, η μισή αλήθεια, σε μία γενικότερη προσπάθεια των ΗΠΑ να αποκρύψουν τον βρώμικο ρόλο Τουρκίας, Κατάρ και Σαουδικής Αραβίας. Αυτών, δηλαδή, που χρηματοδότησαν και δημιούργησαν το τέρας ISIS, το βασίλειο του τρόμου στη Μέση Ανατολή που αποκεφαλίζει, εκτελεί, βιάζει και καταστρέφει αδιακρίτως, χωρίς μικρογραμμάριο ελέους.

Η Τουρκία διαχρονικά κινείται ως ο «επιτήδειος ουδέτερος», για να θυμηθούμε τον τίτλο του γνωστού βιβλίου που την αφορά. Τα ίδια έκανε το 2001, όταν αρνήθηκε να ενισχύσει τη δυτική συμμαχία στον πόλεμο κατά των Ταλιμπάν στο Αφγανιστάν, τα ίδια και το 2003 στο Ιράκ, κατά παράβαση του άρθρου 5 του καταστατικού του ΝΑΤΟ που βρισκόταν σε εμπόλεμη κατάσταση με το καθεστώς του Σαντάμ Χουσεΐν. Και στις νατοϊκές επιχειρήσεις στη Λιβύη συνέπραξε μόνο υπό τους όρους που έθεσε και που επέβαλε στη συμμαχία ο Ερντογάν. Γιατί στη Λιβύη οι Τούρκοι νεοϊσλαμιστές φλέγονταν να δουν στην εξουσία τους Αδελφούς (τους) Μουσουλμάνους.

Μόνο που τώρα Ερντογάν και Νταβούτογλου το παράκαναν. Τόσο που ακόμα και τα πλέον τουρκολάγνα δυτικά κέντρα δυσκολεύονται να υποστηρίξουν την υποκριτική Άγκυρα στους τυχοδιωκτισμούς της. Η Τουρκία δεν πολεμά την ισλαμική τρομοκρατία. Απεναντίας, συμπράττει στη χρηματοδότηση των τρομοκρατικών οργανώσεων. Μέχρι πρότινος δεν είχε καν αναγνωρίσει ως τρομοκρατική οργάνωση την Αλ Νούσρα. Στα λόγια, Τούρκοι και Σαουδάραβες, ραπίζουν το ISIS, στην πράξη το στηρίζουν. Αυτοί είναι οι υπαίτιοι της τραγωδίας στη Συρία, αυτοί είναι οι ηθικοί αυτουργοί των φρικτών εγκλημάτων που διαπράττονται στη σπαρασσόμενη χώρα.

Κανείς πια δεν πιστεύει τους νεοπασάδες της Άγκυρας. Ταυτόχρονα, όλο και λιγότεροι πιστεύουν ότι όσα μηρυκάζει η Ουάσιγκτον. Γιατί οι αμερικανοί έχουν τις δικές τους, κορυφαίες ευθύνες. Το ISIS εξυπηρετεί τις ΗΠΑ, οι οποίες το στήριξαν, ενώ τώρα εξασφαλίζουν ένα βολικότατο άλλοθι για την αμερικανική επιστροφή στη Μέση Ανατολή.

Οι αμερικανοί θέλουν σε πρώτη φάση να διχάσουν τον μουσουλμανικό κόσμο με την εν εξελίξει σύγκρουση σιιτών – σουνιτών. Με τις ορδές των τζιχαντιστών να καταστρέφουν τη Μέση Ανατολή, οι ΗΠΑ επιδιώκουν μεσοπρόσθεσμα να ελέγξουν πληρέστερα την περιοχή, αφού θα έχουν βρει άλλοθι για συνεχείς επεμβάσεις κι αφού θα διασπαστούν τα σουνιτικά κράτη, με πρώτο στη λίστα το Ιράκ. Δια της δημιουργίας γενικευμένου χάους, θα συνεχίσουν να ελέγχουν την ενεργειακή καρδιά του πλανήτη, προωθώντας εντέλει το χάος αυτό μέχρι τον ρωσικό Καύκασο, όπου ζουν μεγάλοι αριθμοί σουνιτικών μουσουλμανικών πληθυσμών. Οι «ιέρακες» της Ουάσιγκτον θα θελήσουν έτσι να χτυπήσουν τη Ρωσία και τον Πούτιν, και από τα νότια, την ώρα που δυτικά έχουν ήδη ανοίξει την πληγή της Ουκρανίας.

Είναι, βεβαίως, πολιτικά ερμαφρόδιτο να κερδίζουν έδαφος στη Δύση θεωρήσεις που ζητούν «ξωπέταγμα» των Τούρκων και στην ίδια την Ελλάδα και την Κύπρο –διαχρονικούς αποδέκτες του τουρκικού αναθεωρητισμού- να τηρούνται με ευλάβεια τα ψοφοδεή περί ευρωπαϊκής προοπτικής της Τουρκίας.

Κόντρα στην τουρκοφοβική θεώρηση της Αθήνας και πηγαίνοντας κόντρα στην πολιτική ορθότητα του μικροελλαδικού αθηναϊσμού, θα διατυπώσω το αντίθετο: τον Ελληνισμό τον συμφέρει να δίνει χρόνια στον Ερντογάν ο Αλλάχ! Για να κάνει την Τουρκία «Βόρεια Κορέα» και να την απομονώσει τελείως από τη Δύση. Και τότε, ως δια μαγείας όλοι θα «ανακαλύψουν» τα δίκια της Ελλάδας στο Αιγαίο και την κατοχή της Κύπρου. Μόνο που μέχρι τότε η εξωτερική πολιτική της χώρας μας δεν έχει την πολυτέλεια να κοιμάται, ρυμουλκούμενη από δυσμάς, όπως συμβαίνει τώρα…

πηγή
“Εχθροί” πλέον ο Νετανιάχου με τον Ομπάμα

Η προσβλητική έκφραση που χρησιμοποίησε ένας μη κατονομαζόμενος αξιωματούχος των ΗΠΑ αναφερόμενος στον Ισραηλινό πρωθυπουργό Μπενιαμίν Νετανιάχου —τον περιέγραψε ως έναν «δειλό» πολιτικό— προκάλεσε σήμερα την έντονη αντίδραση του επικεφαλής της κυβέρνησης του Ισραήλ, ο οποίος είναι μάλλον συνηθισμένος στις διενέξεις με την κυβέρνηση του Αμερικανού προέδρου Μπαράκ Ομπάμα, αναφέρουν το Πρακτορείο REUTERS, το Γαλλικό Πρακτορείο (AFP) και το Αθηναϊκό Πρακτορείο (www.amna.gr).
Η δήλωση αυτή, την οποία έκανε ο Αμερικανός αξιωματούχος σε έναν δημοσιογράφο του περιοδικού The Atlantic, ακολούθησε έναν μήνα έντονων αντεγκλήσεων ανάμεσα στην κυβέρνηση Νετανιάχου και την Ουάσινγκτον με αφορμή ιδίως την επέκταση των εποικισμών στην κατεχόμενη Ανατολική Ιερουσαλήμ, την οποία οι Παλαιστίνιοι επιδιώκουν να ορίσουν ως την πρωτεύουσα του μελλοντικού τους κράτους που θα συμπεριλαμβάνει τη Δυτική Όχθη και τη Λωρίδα της Γάζας.
«Το θέμα με τον Μπίμπι είναι πως είναι δειλός», δήλωσε ο μη κατονομαζόμενος αξιωματούχος της κυβέρνησης των ΗΠΑ, χρησιμοποιώντας το προσωνύμιο του Νετανιάχου και μια προσβολή που είναι βέβαιο ότι θα κάνει τον πρώην καταδρομέα, που έχει σπουδάσει στην Αμερική, να κοκκινίσει ως τα αυτιά.
«Το καλό με τον Νετανιάχου είναι πως φοβάται να εξαπολύσει πολέμους», είπε ο μη κατονομαζόμενος Αμερικανός αξιωματούχος, προφανώς αναφερόμενος στα υπονοούμενα που είχε αφήσει στο παρελθόν το Ισραήλ για το ενδεχόμενο να προχωρήσει σε μια στρατιωτική επιχείρηση για την καταστροφή των πυρηνικών εγκαταστάσεων του Ιράν. «Το άσχημο είναι ότι δεν θα κάνει απολύτως τίποτε για να φθάσει σε μια διευθέτηση με τους Παλαιστίνιους ή με τα σουνιτικά αραβικά κράτη», συνέχισε.
Ο Νετανιάχου, φέρεται να είπε ο ίδιος Αμερικανός αξιωματούχος, ενδιαφέρεται μόνο να «προστατεύεται ο ίδιος από πολιτικές ήττες… δεν έχει θάρρος».
Οι Ισραηλινοί ηγέτες δεν συνηθίζουν να απαντούν σε σχόλια τα οποία αποδίδονται σε μη κατονομαζόμενους αξιωματούχους. Αλλά ο Νετανιάχου αναφέρθηκε άμεσα σε αυτά τα σχόλια, σε μια συνεδρίαση του κοινοβουλίου του Ισραήλ αφιερωμένη στην επέτειο της δολοφονίας ενός Ισραηλινού κυβερνητικού υπουργού από έναν Παλαιστίνιο το 2001.
«Τα ύψιστα συμφέροντά μας, κυρίως η ασφάλεια και η ενότητα της Ιερουσαλήμ, δεν είναι η βασική ανησυχία των ανώνυμων αυτών αξιωματούχων που επιτίθενται εναντίον μας και εναντίον εμού προσωπικά», είπε ο Νετανιάχου και πρόσθεσε πως «η επίθεση εναντίον μου διαπράττεται μόνον διότι υπερασπίζομαι το κράτος του Ισραήλ».
«Παρ’ όλες τις επιθέσεις που υφίσταμαι, θα συνεχίσω να υπερασπίζομαι τη χώρα μας. Θα συνεχίσω να υπερασπίζομαι τους πολίτες του Ισραήλ», πρόσθεσε ο Νετανιάχου.
Οι δηλώσεις αυτού του είδους από μέρους του Νετανιάχου έχουν απήχηση στους Ισραηλινούς ψηφοφόρους, παρά τους φόβους που έχουν διατυπωθεί σχετικά με το ότι η ένταση στις σχέσεις του ιδίου με την κυβέρνηση του προέδρου Μπαράκ Ομπάμα θα μπορούσαν εντέλει να αποδυναμώσουν την παραδοσιακά σθεναρή υποστήριξη της Ουάσινγκτον. Οι ΗΠΑ είναι ο βασικός προμηθευτής όπλων και στρατιωτικού εξοπλισμού του Ισραήλ.
Πάντως ο Άλιστερ Μπάσκι, εκπρόσωπος του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας της αμερικανικής προεδρίας, διαβεβαίωσε απόψε ότι «οι δηλώσεις αυτές» του μη κατονομαζόμενου αξιωματούχου «ασφαλώς δεν αντανακλούν τη θέση της κυβέρνησης», ενώ τις χαρακτήρισε «άτοπες και αντιπαραγωγικές».
«Ο πρωθυπουργός Νετανιάχου και ο πρόεδρος [των ΗΠΑ] έχουν οικοδομήσει μια αποτελεσματική συνεργασία και συνδιαλλάσσονται στενά και τακτικά», πρόσθεσε ο Μπάσκι, επικαλούμενος τη συνάντηση που είχαν οι δύο ηγέτες στις αρχές του Οκτωβρίου στον Λευκό Οίκο.
«Φυσικά, παρά τις εξαιρετικά στενές σχέσεις ανάμεσα στις ΗΠΑ και το Ισραήλ, δεν συμφωνούμε σε όλα τα θέματα», πρόσθεσε ο ίδιος.
Ορισμένοι αναλυτές προβλέπουν ότι θα διεξαχθούν πρόωρες εκλογές στο Ισραήλ το 2015—δύο χρόνια νωρίτερα από το κανονικό. Τη σεναριολογία αυτή κατά τα φαινόμενα τροφοδοτεί η απουσία ισχυρού αντιπάλου του κόμματος Λικούντ, αλλά και οι επικρίσεις της πολιτικής του Νετανιάχου από υπουργούς δεξιά και αριστερά του στην κυβέρνηση συμμαχίας της οποίας ηγείται.
Ο υπουργός Οικονομίας του Ισραήλ Νάφταλι Μπένετ, το υπερεθνικιστικό κόμμα του οποίου, η Εβραϊκή Εστία, συμμετέχει στον κυβερνητικό συνασπισμό, υπερασπίστηκε τον Νετανιάχου με μια ανάρτησή του στον ιστότοπο κοινωνικής δικτύωσης Facebook, παρά τη δύσκολη σχέση των δύο ανδρών.
«Ο πρωθυπουργός του Ισραήλ δεν είναι απλώς ένας ιδιώτης. Είναι ο ηγέτης του Εβραϊκού κράτους και ολόκληρου του Εβραϊκού λαού. Το να υβρίζεται ο πρωθυπουργός και να του προσάπτονται μειωτικοί χαρακτηρισμοί είναι μια προσβολή όχι μόνον σε εκείνον, αλλά στα εκατομμύρια των Ισραηλινών πολιτών και τον Εβραίων σε ολόκληρη την υφήλιο», έγραψε ο Μπένετ.
Αλλά ο ηγέτης της ισραηλινής αντιπολίτευσης Ιτζχάκ Χέρτσογκ τήρησε μια πολύ πιο επικριτική στάση έναντι του Νετανιάχου, δηλώνοντας ότι ο πρωθυπουργός της χώρας «ενεργεί σαν πολιτικός πυρομανής, και έχει οδηγήσει τις σχέσεις μας με τις Ηνωμένες Πολιτείες σε μια υποτίμηση δίχως προηγούμενο», μιλώντας σε ισραηλινό τηλεοπτικό σταθμό.
Σε μια σειρά τοποθετήσεων και ομιλιών του στο Ισραήλ οι οποίες γενικά ερμηνεύθηκαν ως το προοίμιο για την κήρυξη πρόωρων εκλογών, ο Νετανιάχου έχει αναφερθεί σε κινδύνους για την ασφάλεια της χώρας, αναφερόμενος τόσο στη σύρραξη με τη Χαμάς τον Ιούλιο και τον Αύγουστο στη Λωρίδα της Γάζας, όσο και στην αναταραχή στην περιοχή—ιδίως τη δράση των τζιχαντιστών που πλέον έχουν φθάσει ως τα βόρεια σύνορα του Ισραήλ με τη Συρία. Ο Νετανιάχου έχει επίσης εκφράσει ανησυχίες για μια ενδεχόμενη συμφωνία με το Ιράν που προβλέπει ανεπαρκείς, κατά τον ίδιο, εγγυήσεις όσον αφορά το πυρηνικό πρόγραμμα της Ισλαμικής Δημοκρατίας στις συνομιλίες που διεξάγει η Τεχεράνη με μεγάλες δυνάμεις. Η προθεσμία για την ολοκλήρωση αυτών των συνομιλιών τυπικά είναι η 24η Νοεμβρίου.
Εξάλλου εντείνονται οι φόβοι για μια ακόμη Ιντιφάντα (εξέγερση) των Παλαιστίνων καθώς πλέον είναι καθημερινά τα βίαια επεισόδια στην Ιερουσαλήμ, εν μέσω των ανησυχιών πως το Ισραήλ θα τερματίσει μονομερώς τη de facto απαγόρευση των εκδηλώσεων λατρείας στο κτιριακό συγκρότημα αλ Άκσα. Ο Νετανιάχου έχει δεσμευθεί να διατηρήσει το status quo εκεί, αλλά οι Παλαιστίνιοι αντιμετωπίζουν με ιδιαίτερη καχυποψία τις δεσμεύσεις του.
Επιπλέον, προκαλώντας οργή στις τάξεις των Παλαιστινίων και κατηγορίες από μέρους του Στέιτ Ντιπάρτμεντ ότι απομακρύνεται ακόμη περισσότερο από την ειρηνευτική διαδικασία, ο Νετανιάχου δεσμεύθηκε προχθές Δευτέρα να επιταχύνει τα σχέδια για την ανοικοδόμηση άλλων 1.000 κατοικιών για εποίκους στην κατεχόμενη Ανατολική Ιερουσαλήμ.
Ο Νετανιάχου απέρριψε τις επικρίσεις στην πολιτική του, χαρακτηρίζοντάς τις «εκτός πραγματικότητας» και υποστηρίζοντας ότι οι Εβραίοι έχουν το δικαίωμα να ζουν οπουδήποτε επιθυμούν στην Ιερουσαλήμ, που η κυβέρνησή του θεωρεί ενιαία και αδιαίρετη πρωτεύουσα της χώρας, κάτι που η διεθνής κοινότητα δεν αναγνωρίζει.
Οι περισσότερες χώρες παγκοσμίως αλλά και το Διεθνές Δικαστήριο θεωρούν ότι οι εποικισμοί που έχει ανεγείρει το Ισραήλ σε περιοχές που κατέλαβε στον πόλεμο του 1967 είναι παράνομοι. Το Ισραήλ το αμφισβητεί και έχει ήδη εποικίσει την Ανατολική Ιερουσαλήμ και τη Δυτική Όχθη, όπου πλέον ζουν 500.000 Ισραηλινοί ανάμεσα σε περίπου 2,4 εκατ. Παλαιστίνιους.

πηγή

Στην εφημερίδα WASHINGTON POST, ανταπόκριση του Associated Press με τίτλο «Iraqi Kurds to join fight in Cobani» από την κουρδική πρωτεύουσα Αρμπίλ, υπογραμμίζει την θριαμβευτική χτεσινή έναρξη της στρατιωτικής Κουρδικής αποστολής από το αυτόνομο Κουρδιστάν στο Ιράκ για στήριξη των μαχητών της πολιορκημένης πόλης Κομπάνι – όπου χιλιάδες πολιτών στο αεροδρόμιο ζητωκραύγαζαν και εμψύχωναν τους 150 πρώτους Peshmerga που θα πολεμήσουν τους ισλαμιστές στη Συρία.
Υπογραμμίζεται η διστακτική στάση της Τουρκίας με τον πρωθυπουργό Ahmet Davutoglu να επαναλαμβάνει ότι δεν πρόκειται να αποσταλούν τούρκοι στρατιώτες κατά του Ισλαμικού Κράτους.
Εκτός από τους 150 κούρδους μαχητές που πήγαν αεροπορικώς στην Τουρκία πριν περάσουν στο Κομπάνι ένα ολόκληρο κομβόι με στρατιωτικά οχήματα που μεταφέρουν βαρύ οπλισμό και ρουκέτες ξεκίνησε οδικώς με τον ίδιο προορισμό μέσα στις επόμενες μέρες, παίρνοντας από τις κουρδικές περιοχές της νοτιοανατολικής Τουρκίας και προκαλώντας ενθουσιασμό και συγκίνηση στις πολυάριθμες κουρδικές κοινότητες.
http://www.washingtonpost.com/world/middle_east/iraqi-kurdish-fighters-to-head-to-syria/2014/10/28/62355b8c-5e9b-11e4-827b-2d813561bdfd_story.html
* Εξ άλλου στην ιστοσελίδα της LOS ANGELES TIMES σχετική ανταπόκριση των Glen Johnson και Nabih Bulos από την Urfa της νοτιοανατολικής Τουρκίας με τίτλο «Iraqi Kurds move to join fight against Islamic State in Cobani» αναφέρεται στην επίσημη έναρξη της κουρδικής αποστολής στο Κομπάνι, όπου οι 150 πρώτοι μαχητές έφτασαν στο αεροδρόμιο της Urfa και έγιναν δεκτοί με ενθουσιασμό από τους κατοίκους.
Μεταξύ άλλων υπογραμμίζεται ότι η Άγκυρα έχει επιλέξει μια ιδιαίτερα αμφιλεγόμενη τακτική απέναντι στο Ισλαμικό Κράτος αρνούμενη να στηρίξει ενεργά τις συμμαχικές δυνάμεις – ενώ πολλές καταγγελίες από τη κουρδική πλευρά υποστηρίζουν πως στη πραγματικότητα η τουρκική κυβέρνηση στηρίζει τους ισλαμιστές.
http://www.latimes.com/world/middleeast/la-fg-turkey-peshmerga-kobani-20141029-story.html
ΣΤΗΝ ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΣΚΟΠΙΜΟΤΗΤΕΣ ΚΑΙ ΧΑΟΣ
Με τίτλο «A strategy still in progress» άρθρο του David Ignatius στην WASHINGTON POST αναλύει το γενικότερο κλίμα χάους στη Μέση Ανατολή, όπου οι πολίτες έχουν την αίσθηση μιας γενικής κατάρρευσης και διάλυσης, ενώ το σχέδιο στρατηγικής των ΗΠΑ προς το παρόν είναι ασαφές, γενικόλογο και ουσιαστικά έρμαιο των εξελίξεων.
Ειδικότερα υπογραμμίζει τον δισταγμό του αμερικανικού Πενταγώνου να εμπλακούν οι ΗΠΑ σε ουσιαστικότερες επιχειρήσεις, όπως με συμμετοχή επίγειων δυνάμεων τους για την ανακατάληψη της Μοσούλης – παρά τις σχετικές εκτιμήσεις από αμερικανούς ανώτερους αξιωματικούς που ήδη βρίσκονται στο Ιράκ και θεωρούν ότι μια δυναμική στρατιωτική παρέμβαση θα δημιουργήσει μεγάλα προβλήματα στον ISIS – ενώ έχει επιλεγεί η «προτιμητέα» λύση της εκπαίδευσης περίπου 5.000 μετριοπαθών σουνιτών του Ιράκ. Αν και είναι καθολική η πεποίθηση πως οι ισλαμιστές δεν πρόκειται να αντιμετωπιστούν νικηφόρα χωρίς την ενεργή συμμετοχή μάχιμων αμερικανικών δυνάμεων.
http://www.washingtonpost.com/opinions/david-ignatius-an-army-at-dawn-in-the-middle-east/2014/10/28/289b0846-5e36-11e4-9f3a-7e28799e0549_story.html
* Επίσης το κύριο άρθρο γνώμης στην WASHINGTON POST με τίτλο «Glossing over repression» και υπότιτλο «The Obama administration courts the Sisi regime in Egypt as it cracks down» καταφέρεται με ιδιαίτερα έντονο τρόπο κατά της «υπερβολικά καταπιεστικής» κυβέρνησης του Mohamed Sisi στην Αίγυπτο ενώ υπογραμμίζεται πως οι τρομοκρατικοί   κίνδυνοι στη περιοχή αυξάνουν παρά το γεγονός ότι βρίσκονται φυλακή τουλάχιστον 16.000 στελέχη της Μουσουλμανικής Αδελφότητας.
Μεταξύ άλλων γίνεται αναφορά στη μεγάλη έκρηξη της Παρασκευής στη Χερσόνησο του Σινά όπου σκοτώθηκαν 30 στρατιώτες και στους «περιορισμούς της ελευθερίας έκφρασης» που επεβλήθησαν αμέσως μετά ενώ υπογραμμίζεται ότι με αυτό τον τρόπο εμποδίζονται οι «μετριοπαθείς ισλαμιστές» να εκφραστούν και επομένως στρέφονται αναγκαστικό προς τα άκρα. Και εκτιμάται πως η ανεκτική «πολιτική φιλίας» της αμερικανικής κυβέρνησης με το αιγυπτιακό καθεστώς είναι λανθασμένη – και κατ’ επέκταση σωστή η απόφαση της ρεπουμπλικανικής πλειοψηφίας του Κογκρέσσου να συνδεθεί η συνέχιση της αμερικανικής στρατιωτικής βοήθειας προς την Αίγυπτο με σαφή μέτρα επιστροφής στις δημοκρατικές διαδικασίες.
http://www.washingtonpost.com/opinions/stop-us-support-for-the-repressive-regime-in-egypt/2014/10/28/0c871dca-5ebd-11e4-8b9e-2ccdac31a031_story.html
* Στην WASHINGTON TIMES άρθρο του Clifford May με τίτλο «Israel and the war of words» και υπότιτλο «How the Jewish state is being demonized» εκτιμά ότι τα τρομοκρατικά χτυπήματα στη Δύση αυξάνονται με μαθηματική πρόοδο ενώ η Δύση ακολουθεί μια ήπια και ανεκτική στάση απέναντι στη Χαμάς, αφήνοντας το Ισραήλ ανυπεράσπιστο και εκτεθειμένο.
Μεταξύ άλλων το κείμενο αναφέρεται στις σχετικές απόψεις του στελέχους στο Johns Hopkins School of Advanced Studies Joshua Muravchik – όπως τις διατύπωσε και σε τελευταίο βιβλίο του, αναπτύσσοντας τη θέση πως το Ισραήλ απώλεσε τη διεθνή στήριξη μετά τον πόλεμο του 1967 καθώς η σύρραξη απέκτησε τη περιορισμένη έννοια της ισραηλο-παλαιστινιακής διαμάχης και όχι ενός σοβαρότερου και ευρύτερου αραβο-ισραηλινού ζητήματος.
http://www.washingtontimes.com/news/2014/oct/28/may-israel-and-the-war-of-words/ 
* Εξ άλλου στο νέο τεύχος Νοεμβρίου του περιοδικού WASHINGTON DIPLOMAT εκτενέστατο κείμενο του Larry Luxner με τίτλο «After Gaza, what’s next?» αναλύει τις ιστορικές πλευρές του Παλαιστινιακού ζητήματος και παραθέτει στοιχεία των εξελίξεων των τελευταίων δεκαετιών – ενώ παρουσιάζονται οι απόψεις του Εκπρόσωπου της Παλαιστινιακής Αρχής στη Ουάσινγκτον Maen Rashid Areikat, που δεν χάνει την ευκαιρία να υπογραμμίσει το αδιέξοδο της ισραηλινής πολιτικής αλλά και τη σημασία στήριξης με κάθε τρόπο της Παλαιστινιακής Αρχής και της κυβέρνησης του Abu Abbas που εκφράζουν την πλειοψηφία του παλαιστινιακού λαού.
Μεταξύ άλλων αναλύεται το «κέρδος» της κίνησης της Παλαιστινιακής Αρχής για συμμετοχή στον ΟΗΕ σαν παρατηρητής αλλά και η ενδυνάμωση της Χαμάς που εκμεταλλεύεται στο έπακρο την απογοήτευση και το αδιέξοδο των πολιτών ενώ υπογραμμίζεται η άποψη του Areikat πως εάν το Ισραήλ συνεχίσει ανεμπόδιστα τους εποικισμούς – υπό τη συνεχή παρουσία και «προστασία» του ισραηλινού στρατού – στα παλαιστινιακά εδάφη θα τιναχθεί οριστικά στον αέρα κάθε ελπίδα συναινετικής λύσης, κάτι που επιζητούν οι πολίτες και των δύο πλευρών όμως η σχετική προοπτική απομακρύνεται εξαιτίας των ακραίων σκληροπυρηνικών  που βρίσκονται πίσω από την σημερινή κυβέρνηση στο Τελ Αβίβ.

πηγή

Του ΚΩΣΤΑ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ
Η τριμερής συνεργασία Κύπρου, Ελλάδος και Αιγύπτου διαμορφώνει μια νέα πραγματικότητα στην περιοχή, έχοντας τις δυνατότητες να αναβαθμιστεί και να διευρυνθεί, με τη συμμετοχή και άλλων χωρών. Ήδη η Λευκωσία, που καλείται να παίξει ένα συντονιστικό ρόλο μαζί με την Αθήνα, προβαίνει σε ανοίγματα και προς άλλες χώρες, την ώρα που οι γέφυρες με το Ισραήλ υπάρχουν και τα κανάλια επικοινωνίας είναι ανοικτά.
Οι Υπουργοί Εξωτερικών της Κύπρου, της Ελλάδας και της Αιγύπτου, οι οποίοι συναντήθηκαν χθες στη Λευκωσία, έστειλαν ένα σαφές μήνυμα προς την Τουρκία για να σταματήσει τις προκλήσεις εντός της κυπριακής ΑΟΖ. Η καταγραφή των υποδείξεων αυτών προς την Άγκυρα, σε κοινό ανακοινωθέν που συμφωνήθηκε, θεωρείται κίνηση στήριξης στη Λευκωσία, η οποία αναζητεί τέτοιες τοποθετήσεις, θεωρώντας παράλληλά πως θα λειτουργήσουν αποτρεπτικά για την Άγκυρα. Το Κάιρο παρουσιάζεται αποφασισμένο να μην αφήσει σε «χλωρό κλαδί» την Άγκυρα, υποστηρίζοντας πως λειτουργεί εχθρικά προς την Αίγυπτο. Η απόφαση του Καίρου να προκαλεί συνεχώς με αποφάσεις του οικονομικό κόστος την Τουρκία δείχνει τις προθέσεις της αιγυπτιακής κυβέρνησης έναντι του ιδίου του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.
Παράλληλα, οι τρεις υπουργοί Εξωτερικών, Ευάγγελος Βενιζέλος, Sameh Hassan Shoukry και Ιωάννης Κασουλίδης, καθόρισαν τα επόμενα βήματα, τα οποία δεν θα αφορούν μόνο τη συνεργασία στα θέματα των υδρογονανθράκων, αλλά σε μια σειρά ζητήματα, αμοιβαίου ενδιαφέροντος, όπως είναι μεταξύ άλλων, τα πεδία της ασφάλειας, του τουρισμού και της οικονομίας.
Οι μεγάλες αποφάσεις αναμένεται να ληφθούν κατά την τριμερή συνάντηση κορυφής που θα πραγματοποιηθεί στις 8 Νοεμβρίου στο Κάιρο,με οικοδεσπότη τον Πρόεδρο της Αιγύπτου Abdel Fattah el-Sisi και προσκεκλημένους τον Έλληνα Πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά και τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας, Νίκο Αναστασιάδη. Άλλωστε η χθεσινή συνάντηση των υπουργών Εξωτερικών, είχε και χαρακτήρα προετοιμασίας της συνόδου κορυφής. Όπως αναφέρουν ενημερωμένες πηγές, όλα τα θέματα θα βρίσκονται προς συζήτηση στο τραπέζι των συνομιλιών στην αιγυπτιακή πρωτεύουσα και σε τεχνοκρατικό επίπεδο συνεχίζουν τις συνεννοήσεις. Μεταξύ των θεμάτων, όπως αναφέρουν ενημερωμένες πηγές στη Λευκωσία, θα είναι και το ενδεχόμενο ένα ποσοστό του κυπριακού φυσικού αερίου από το Αφροδίτη να διοχετευτεί σε τερματικό της Αιγύπτου.
ΔΙΕΡΓΑΣΙΕΣ ΜΕ ΙΣΡΑΗΛ
Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ Αναστασιάδης αναμένεται να πραγματοποιήσει επίσκεψη στο Ισραήλ εντός των επόμενων εβδομάδων, κατά πάσα πιθανότητα στις αρχές Δεκεμβρίου. Στην Κύπρο θα φθάσει 5 – 6 Νοεμβρίου και ο Υπουργός Εξωτερικών του Ισραήλ Άβιγκντορ Λίμπερμαν . Εντός Νοεμβρίου αναμένεται να έρθει στην Κύπρο ο διάδοχος του θρόνου του Άμπου Ντάμπι. Όπως είναι γνωστό, στις 27 Ιανουαρίου ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Νίκος Αναστασιάδης θα επισκεφθεί το Μπαχρέιν.
ΕΠΑΝΟΔΟΣ ΜΕ ΠΡΟΥΠΟΘΕΣΕΙΣ
Η ΛΕΥΚΩΣΙΑ θα επιστρέψει στις συνομιλίες μόνο όταν υπάρξει αποκατάσταση της διεθνούς νομιμότητας και τερματισμός των παράνομων ενεργειών εντός της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης της Κυπριακής Δημοκρατίας. Αυτό ανέφερε ενημερωμένη πηγή, η οποία στέλνει το μήνυμα προς όσους θα επιχειρήσουν να πιέσουν τη Λευκωσία. Οι ίδιες πηγές σημείωσε ότι η Λευκωσία συνεχίζει τις διπλωματικές προσπάθειες της για το θέμα και έχει νομικά όπλα στη διάθεσή της για τα οποία επιφυλάσσεται.
ΣΥΣΦΙΞΗ ΣΧΕΣΕΩΝ
ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ με τον Πρόεδρο Αναστασιάδη είχε ο Αιγύπτιος ΥΠΕΞ, ο οποίος μετέφερε τους χαιρετισμούς και την προσδοκία του Προέδρου της Αιγύπτου Abdel Fattah el-Sisi για την τριμερή συνάντηση μεταξύ των ηγετών των Κυβερνήσεων Ελλάδας-Κύπρου-Αιγύπτου στις 8 Νοεμβρίου στο Κάϊρο. Ο Αιγύπτιος ΥΠΕΞ εξέφρασε την επιθυμία για περαιτέρω σύσφιξη των σχέσεων Κύπρου-Αιγύπτου καθώς και επέκταση της τριμερούς συνεργασίας Ελλάδας-Κύπρου-Αιγύπτου. Πρόσθεσε ότι μεγάλο μέρος της συζήτησης αναλώθηκε στους τρόπους ενδυνάμωσης των οικονομικών σχέσεων.
ΥΠΕΞ: Καταλύτης οι υδρογονάνθρακες
ΥΠΑΡΧΕΙ η κοινή αντίληψη ότι η ανακάλυψη σημαντικών αποθεμάτων υδρογονανθράκων στην Ανατολική Μεσόγειο μπορεί και πρέπει να λειτουργήσει ως καταλύτης για ευρύτερη συνεργασία στο περιφερειακό επίπεδο, συμβάλλοντας έτσι στην ειρήνη και σταθερότητα της περιοχής. Αυτό ανέφερε ο Κύπριος ΥΠΕΞ, Ιωάννης Κασουλίδης σημειώνοντας ότι οι τρεις πλευρές εξέτασαν την πρόοδο των τριμερών πολιτικών διαβουλεύσεων και εξέφρασαν την άποψη ότι θα μπορούσαν να λειτουργήσουν ως πρότυπο περιφερειακού διαλόγου και συνεργασίας, συμβάλλοντας στη σταθεροποίηση της ειρήνης, της σταθερότητας στην Ανατολική Μεσόγειο.
Στις δηλώσεις του ο κ. Βενιζέλος είπε ότι το τριμερές σχήμα έχει αποκτήσει πλέον και ουσιαστικό περιεχόμενο και σημείωσε ότι η επικείμενη πρώτη  τριμερής συνάντηση κορυφής στέλλει μήνυμα πολιτικής αναβάθμισης της συνεργασίας αυτής. Σημείωσε ότι η Αίγυπτος είναι η χώρα κλειδί για όλες τις θετικές εξελίξεις στην περιοχή λόγω του μεγέθους και της ιστορίας της, ενώ Κύπρος και Ελλάδα, ως μέλη της ΕΕ, είναι και χώρες μεσογειακές και πολύ κοντά στην περιοχή της κρίσης, γεγονός που δημιουργεί `ένα  τρίγωνο με προστιθέμενη αξία, όχι μόνο  για τις τρεις χώρες αλλά και για την ΕΕ και την ευρωμεσογειακή συνεργασία γενικότερ.
Ο Υπουργός Εξωτερικών της Αιγύπτου είπε ότι η συνεργασία αποβλέπει στην προώθηση των κοινών αξιών που μοιράζονται οι τρεις χώρες και της κοινής αντίληψης για σταθερότητα και ειρήνη στην περιοχή. Απαντώντας σε ερώτηση, ο Αιγύπτιος ΥΠΕΞ είπε ότι δεν έχει αλλάξει οτιδήποτε σε σχέση με τη συνεργασία μεταξύ της χώρας του και της Κύπρου και πρόσθεσε ότι η συνεργασία που υπάρχει και τα νομικά εργαλεία που συμφωνήθηκαν μεταξύ των δύο χωρών θα εφαρμοστούν με καλή πίστη και στο πνεύμα συνεργασίας που ήδη υπάρχει μεταξύ τους στο πλαίσιο του διεθνούς δικαίου που καθορίζει όλα τα θέματα του Δικαίου της Θάλασσας.
Τι αναφέρει το κοινό ανακοινωθέν
ΣΤΕΝΗ και σε διάφορα επίπεδα συμφώνησαν να προωθήσουν οι ΥΠΕΞ Κύπρου, Ελλάδος και Αιγύπτου, που συναντήθηκαν χθες στη Λευκωσία. Ένας από τους βασικούς σκοπούς της συνάντησης ήταν η προετοιμασία της τριμερούς Συνόδου Κύπρου, Αιγύπτου και Ελλάδας σε επίπεδο Αρχηγών Κρατών/Κυβερνήσεων, που θα πραγματοποιηθεί στο Κάιρο στις 8 Νοεμβρίου 2014, αναφέρει το κοινό ανακοινωθέν, το οποίο μεταξύ άλλων, περιλαμβάνει και τα εξής:
* Οι Υπουργοί εξέτασαν την πρόοδο του υφιστάμενου μηχανισμού τριμερών πολιτικών διαβουλεύσεων και εξέφρασαν την άποψη ότι μπορεί να χρησιμεύσει ως πρότυπο περιφερειακού διαλόγου και συνεργασίας, συμβάλλοντας στην εδραίωση της ειρήνης, σταθερότητας και ευημερίας στην Ανατολική Μεσόγειο.
* Συμφώνησαν επίσης να διευρύνουν το διάλογο και σε άλλα επίπεδα. * Οι Υπουργοί αποδοκίμασαν τις παράνομες ενέργειες της Τουρκίας  στην ΑΟΖ της Κύπρου, καθώς και τις χωρίς άδεια σεισμικές έρευνες που πραγματοποιούνται σε αυτήν. Υπογράμμισαν ότι τέτοιες μονομερείς ενέργειες που δυστυχώς συνεχίζουν αμείωτες υπονομεύουν περαιτέρω τη σταθερότητα και την ασφάλεια στην ήδη ταραχώδη περιοχή της Ανατολικής Μεσόγειου και της Μέσης Ανατολής.
* Κάλεσαν τη Τουρκία να σεβαστεί τα κυριαρχικά  δικαιώματα  και τη δικαιοδοσία της Κυπριακής Δημοκρατίας στην Αποκλειστική Οικονομική της Ζώνη, καθώς και να σταματήσει όλες τις σεισμικές έρευνες στις θαλάσσιες περιοχές της Κύπρου και να αποφύγει παρόμοιες ενέργειες στο μέλλον.
* Υπογράμμισαν επίσης τη δέσμευση και σεβασμό των Κυβερνήσεών τους στο διεθνές δίκαιο, περιλαμβανομένης της Σύμβασης του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας, της οποίας και οι τρεις χώρες είναι συμβαλλόμενα μέρη. Σε σχέση με αυτό, εξέφρασαν  τη θέση ότι η περιφερειακή ασφάλεια, σταθερότητα και ευημερία προς όφελος των λαών της περιοχής, εξυπηρετείται καλύτερα μέσω της τήρησης  των καθιερωμένων αρχών του διεθνούς δικαίου από όλες τις ενδιαφερόμενες χώρες.
* Οι τρεις Υπουργοί επανέλαβαν την κοινή πεποίθησή τους ότι η ανακάλυψη σημαντικών αποθεμάτων υδρογονανθράκων στην Ανατολική Μεσόγειο μπορεί και πρέπει να λειτουργήσει ως καταλύτης για μια ευρύτερη συνεργασία σε περιφερειακό επίπεδο, συμβάλλοντας έτσι στην ειρήνη και σταθερότητα στην περιοχή.
* Υπογραμμίζοντας την περιφερειακή σημασία της συνεργασίας στον τομέα της ενέργειας και την εντατικοποίηση των δραστηριοτήτων εξερεύνησης στην ανατολική Μεσόγειο, εξέφρασαν την προθυμία τους να εργαστούν από κοινού για την προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος της Μεσογείου από τη ρύπανση που προκαλείται από τις δραστηριότητες υδρογονανθράκων.
* Αναγνωρίζοντας ότι ο τουρισμός είναι μια συνιστώσα ζωτικής σημασίας των οικονομιών των τριών χωρών, συμφώνησαν να συνεργαστούν στενά, με σκοπό την ενίσχυση της τουριστικής συνεργασίας.

πηγή
Γιατί ξύπνησε και πάλι ο αλβανικός εθνικισμός

Του Σταύρου Λυγερού
Το τηλεκατευθυνόμενο ελικοπτεράκι με τη σημαία της “μεγάλης Αλβανίας” στον ποδοσφαιρικό αγώνας Σερβίας-Αλβανίας πριν μερικές ημέρες θα μπορούσε να είναι μία χωρίς πολιτικό βάρος πρόκληση θερμοκέφαλων Αλβανών εθνικιστών. Αυτό που της προσδίδει ιδιαίτερο πολιτικό βάρος είναι ο τρόπος που την αγκάλιασε όχι μόνο ο Αλβανός πρωθυπουργός Έντι Ράμα, αλλά σύσσωμο σχεδόν το πολιτικό σύστημα των Τιράνων.
Ο αλβανικός μεγαλοϊδεατισμός συντηρήθηκε σε χαμηλή ένταση από το καθεστώς του Χότζα και αναζωπυρώθηκε όταν η Αλβανία εισήλθε στην μεταψυχροπολεμική εποχή. Η ευκαιρία, όμως, δόθηκε όταν στη δεκαετία του 1990 το καθεστώς Μιλόσεβιτς έγινε το μαύρο πρόβατο για τη Δύση. Ο περιβόητος αλβανικός UCK άρχισε τον ανταρτοπόλεμο στο Κοσσυφοπέδιο, γεγονός που έδωσε το πρόσχημα στη Δύση να επέμβει στρατιωτικά.
Το αποτέλεσμα ήταν η de facto απόσχιση του Κοσσυφοπεδίου από τη Σερβία και μετά από αρκετά χρόνια η αναγνώρισή του ως ανεξάρτητο κράτος. Η εξέλιξη εκείνη τροφοδότησε τον αλβανικό εθνικισμό και του προσέδωσε μία επιθετικότητα. Οι Αλβανοί θεώρησαν τότε ότι ήταν η ώρα να διεκδικήσουν και να αποσπάσουν όσα περισσότερα μπορούσαν από τις γειτονικές χώρες.
Ο τότε πρωθυπουργός της Αλβανίας Μάϊκο είχε δηλώσει με νόημα ότι οι εκτός Αλβανίας Αλβανοί έχουν δικαίωμα στη συλλογική αυτοάμυνα! Ουσιαστικά, δεν έκανε τίποτα λιγότερο από το να περιγράψει εμμέσως τον αλβανικό μεγαλοϊδεατισμό, ο οποίος, αν και απουσίαζε από την επίσημη διπλωματική ρητορική, βρισκόταν στο επίκεντρο όλων των άτυπων συζητήσεων. Είναι ενδεικτικό ότι ο τότε πρόεδρος της Αλβανίας Μεϊντάνι είχε αρνηθεί να απαντήσει σε ερώτηση που του έγινε στο φόρουμ του Νταβός εάν στόχος της χώρας του είναι η δημιουργία της “μεγάλης Αλβανίας”.
Η απόσχιση του Κοσσυφοπεδίου από τη Σερβία θεωρήθηκε το πρώτο και μεγάλο βήμα για τη “μεγάλη Αλβανία”. Από τη στιγμή που αυτός ο κρίκος έσπασε ήταν αναπόφευκτο ο αλβανικός εθνικισμός να επιδιώξει το σπάσιμο και των υπόλοιπων κρίκων με την ίδια μέθοδο. Έτσι ξεκίνησαν αντάρτικες επιθέσεις στη νότια Σερβία (στο τρίγωνο Πρέσεβο-Μπουγιάνοβατς-Μεντβέντια), όπου υπάρχει μεγάλη αλβανική μειονότητα.
Μετά την πτώση του καθεστώτος Μιλόσεβιτς, όμως, η Ουάσιγκτον δεν ήταν διατεθειμένη να συνεχίσει να παίζει το παιχνίδι του αλβανικού εθνικισμού. Και τότε, όμως, τον χρησιμοποίησε σαν μοχλό πίεσης εναντίον του Βελιγραδίου. Όταν η κυβέρνηση Κοστούνιτσα αρνήθηκε να παραδώσει τον Μιλόσεβιτς στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, οι αλβανικές επιθέσεις στη νότια Σερβία κλιμακώθηκαν!
Αν και το κλίμα δεν ήταν πια τόσο ευνοϊκό για τον αλβανικό εθνικισμό, η αμερικανική ανοχή τον ώθησε να βάλει φωτιά και στη FYROM. Παραλλήλως με τις πολιτικές διεκδικήσεις των αλβανικών κομμάτων, παρακλάδι του UCK άρχισε τις ένοπλες επιθέσεις εναντίον αστυνομικών στόχων. Σκοπός του ήταν να αμφισβητήσει εμπράκτως την κυριαρχία των Σλαβομακεδόνων κυρίως στη συνορεύουσα με το Κοσσυφοπέδιο βορειοδυτική περιοχή του Τέτοβο, όπου κυριαρχεί το αλβανικό στοιχείο.
Δεδομένου ότι η Δύση υποστήριζε την ακεραιότητα της FYROM, οι εθνοτικές συγκρούσεις δεν μπορούσαν να έχουν την κατάληξη που είχαν στο Κοσσυφοπέδιο. Έτσι φθάσαμε στη συμφωνία της Αχρίδας (αρχές της δεκαετίας του 2000), με την οποία το αλβανικό στοιχείο κατοχύρωσε διευρυμένα δικαιώματα, χωρίς, ωστόσο, να επιτύχει την ομοσπονδοποίηση του νεοπαγούς κράτους.
Με τη συμφωνία της Αχρίδας κλείνει και ο κύκλος της χρήσης βίας για την προώθηση του οράματος της “μεγάλης Αλβανίας”. Από τότε έχουμε διάφορους λεονταρισμούς, αλλά τίποτα περισσότερο. Από αυτούς τους λεονταρισμούς δεν εξαιρέθηκε και η Ελλάδα.
Στα τέλη του 2003 το κατά τα άλλα σοβαρό γερμανικό περιοδικό Σπίγκελ δημοσίευσε άρθρο με αλβανικές απειλές ότι ο “Απελευθερωτικό Στρατός της Τσαμουριάς” θα πραγματοποιήσει ένοπλες επιθέσεις στην Ελλάδα. Στις ελληνικές αρχές έχουν κατά καιρούς περιέλθει πληροφορίες για σχετικές κινήσεις στους κόλπους των εδώ Αλβανών μεταναστών, οι οποίες, όμως, ποτέ δεν κατάφεραν να υλοποιηθούν.
Η Ελλάδα διαφέρει ποιοτικά από το Κοσσυφοπέδιο, τη νότια Σερβία και τη FYROM. Μπορεί να φιλοξενεί πολλούς Αλβανούς μετανάστες, αλλά δεν έχει γηγενή αλβανική μειονότητα. Το γεγονός αυτό δεν εμποδίζει, βεβαίως, τους Αλβανούς εθνικιστές να θέτουν τα νότια σύνορα της “μεγάλης Αλβανίας” στον Αμβρακικό κόλπο! Σχετικοί χάρτες κυκλοφορούν εδώ και χρόνια στα Τίρανα, στην Πρίστινα και στο Τέτοβο. Οι εθνικιστικές αυτές φαντασιώσεις είναι τόσο παράλογες, που δεν θα άξιζε τον κόπο να αναφέρεται κανείς σ’ αυτές. Ο αλβανικός εθνικισμός, όμως, έχει αποδείξει ότι ρέπει στον τυχοδιωκτισμό.
Μετά τις αιματηρές συγκρούσεις που προκάλεσε η διάλυση της Γιουγκοσλαβίας στη δεκαετία του 1990 στα Βαλκάνια έχει επέλθει μία ισορροπία. Ο μεγάλος κερδισμένος από τις ανακατατάξεις είναι ο αλβανικός εθνικισμός. Παρόλα αυτά, δεν κρύβει πως θεωρεί τη σημερινή ισορροπία προσωρινή. Οι φαντασιώσεις για τη “μεγάλη Αλβανία” τροφοδοτούν τον αναθεωρητισμό, την αλλαγή των υφιστάμενων συνόρων.
Η προβοκάτσια στο Βελιγράδι δεν ήταν τίποτα περισσότερο από μία προσπάθεια να αναζωπυρωθούν και να επανέλθουν στη δημοσιότητα αυτές οι αλβανικές εθνικιστικές διεκδικήσεις. Το περιστατικό προκάλεσε τη σερβική κοινή γνώμη, αλλά αυτό που σε πολιτικό επίπεδο μέτρησε αρνητικά ήταν ο τρόπος που αντέδρασαν τα Τίρανα, το γεγονός ότι έριξαν λάδι στη φωτιά. Αποδεικνύεται ότι οι εν λόγω διεκδικήσεις δεν είναι μόνο φαντασιώσεις κάποιων φανατικών, αλλά εμμέσως πλην σαφώς το υπόστρωμα της επίσημης αλβανικής πολιτικής.
Από την εποχή που ήταν δήμαρχος Τιράνων, ο Ράμα είχε καλλιεργήσει για τον εαυτό του την εικόνα ενός διανοούμενου ευρωπαϊστή πολιτικού, ο οποίος δεν διστάζει να συγκρούεται με οργανωμένα συμφέροντα. Ως αρχηγός του Σοσιαλιστικού Κόμματος και ως πρωθυπουργός, όμως, αποδεικνύεται άξιος συνεχιστής της θλιβερής αλβανικής πολιτικής παράδοσης. Πυροδοτεί τον διάχυτο στην αλβανική κοινωνία ακραίο εθνικισμό και βεβαίως –σύμφωνα με επανειλημμένες καταγγελίες– έχει βουτήξει για τα καλά στη διαπλοκή και στη διαφθορά.
Η ένταση που προκλήθηκε με το επεισόδιο στον ποδοσφαιρικό αγώνα οδήγησε στην απόφαση και των δύο πλευρών να αναβληθεί η επίσκεψη του Ράμα στη Σερβία. Ήταν προγραμματισμένη για την περασμένη Τετάρτη και ορίσθηκε για τις 10 Νοεμβρίου. Η επίσκεψη έχει χαρακτηρισθεί ιστορική, επειδή θα είναι η πρώτη επίσκεψη Αλβανού πρωθυπουργού στο Βελιγράδι μετά από 68 χρόνια και υποτίθεται ότι θα θέσει τις εχθρικές σχέσεις των δύο γειτονικών χωρών σε άλλη τροχιά.
Όσον αφορά την Ελλάδα, πάντως, το πραγματικό πολιτικό μέτωπο είναι η Βόρειος Ήπειρος, γιατί ο αλβανικός εθνικισμός συνεχίζει τις προσπάθειές του να αποδυναμώσει την ελληνική μειονότητα, εάν όχι να την εκδιώξει από τις πατρογονικές εστίες της. Είναι ενδεικτικό ότι αμέσως μετά το επεισόδιο στο Βελιγράδι αντανακλαστικά μαφιόζοι εθνικιστές από το χωριό Λαζαράτι εισέβαλαν στο ελληνικό χωριό Δερβιτσάνη και επιδόθηκαν σε βιαιοπραγίες.
Η πρόκληση αυτή έρχεται ως συνέχεια της νέας διοικητικής διαίρεσης της Αλβανίας, μέσω της οποίας η Χιμάρα και οι άλλες μειονοτικές περιοχές τεμαχίζονται και προσκολλώνται σε περιοχές με αλβανικό πληθυσμό, ώστε να υπονομευθεί η δυνατότητα της μειονότητας να εκπροσωπείται στο αλβανικό Κοινοβούλιο, αλλά ακόμα και σε επίπεδο Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Ο σχετικός νόμος ψηφίσθηκε, αλλά ο Πρόεδρος της Αλβανίας τον επέστρεψε στο Κοινοβούλιο, επειδή δεν είχαν τηρηθεί αναγκαίες προϋποθέσεις.
Ας σημειωθεί ότι παρά την κρίση η Ελλάδα παραμένει –σύμφωνα με την κεντρική τράπεζα της Αλβανίας– η χώρα που με τα εμβάσματα των Αλβανών μεταναστών συμβάλει περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη στην αλβανική οικονομία. Το α’ τρίμηνο του 2014 οι Αλβανοί μετανάστες έστειλαν στην Αλβανία 115 εκατομμύρια ευρώ, ενώ το δ’ τρίμηνο του 2013 είχαν στείλει 159 εκατομμύρια. Παρά τη μείωση, το 42% των εμβασμάτων προέρχεται από την Ελλάδα, το 38,5% από την Ιταλία και την τρίτη θέση κατέχουν οι ΗΠΑ με 8,1%.
Δεν είναι, όμως, μόνο αυτό. Παρά το γεγονός ότι –με την παρέμβαση της Άγκυρας– το Συνταγματικό Δικαστήριο της Αλβανίας ακύρωσε την ελληνοαλβανική συμφωνία του 2009 για οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών, η Αθήνα δεν προχώρησε σε αντίμετρα. Όχι μόνο δεν έθεσε όρους, αλλά και διευκόλυνε την αναγόρευση της Αλβανίας σε υποψήφια προς ένταξη στην ΕΕ χώρα. Η απάντηση των Τιράνων ήταν αναμενόμενη. Σκληραίνουν τη στάση τους και εμμέσως πλην σαφώς τροφοδοτούν το ανθελληνικό κλίμα.

Το κείμενο δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ την Κυριακή 26 Οκτωβρίου 2014

πηγή

Περίεργα πράγματα άρχισαν να συμβαίνουν και πάλι στην Συρία. Μετά από τις νέες καταγγελίες αντικαθεστωτικών περί χρήσης χημικών από τον τις συριακές δυνάμεις του Άσαντ, ξαφνικά προέκυψε και βομβαρδισμός στρατοπέδου προσφύγων ελικόπτερο του συριακού Στρατού!
Όπως κατήγγειλαν οι αντικαθεστωτικοί ένα συριακό ελικόπτερο βομβάρδισε με δύο barrel bombs στρατόπεδο προσφύγων στην περιοχή του Ιντλίμπ, σκοτώνοντας δεκάδες άτομα, μεταξύ των οποίων πολλές γυναίκες και παιδιά. Αμέσως δε εμφανίστηκε σχετικό βίντεο στο YouTube, που δείχνει την σφαγή των αμάχων.
Μη όντας σε θέση να γνωρίζουμε τι έχει συμβεί πραγματικά, απλώς θα περιοριστούμε να αναφέρουμε πόσο πολύ ανόητο θα ήταν από την πλευρά Άσαντ να προχωρήσει, αυτή την στιγμή ειδικά, σε μια τέτοια ενέργεια, που κανένα στρατιωτικό πλεονέκτημα δεν θα του παρείχε και νερό στον μύλο τον αντιπάλων του θα έριχνε.

Μήπως κάποιοι άλλοι πετούσαν το ελικόπτερο, αν και εφόσον υπήρξε ελικόπτερο; Διότι η όλη υπόθεση θυμίζει έντονα κακοστημένη προβοκάτσια, από αυτές που σωρηδόν σχεδιάζουν τουρκικά επιτελεία, όπως άλλωστε έχουν αποκαλυφθεί από τηλεφωνικές συνδιαλέξεις και άλλα τινά, στο πλαίσιο της σύγκρουσης μέχρις εσχάτων ανάμεσα στον Ερντογάν και τον ιμάμη Γκιουλέν.
πηγή

Στις αρχές του 2010 ο τότε Αμερικανός πρέσβης στην Άγκυρα, Τζέιμς Τζέφρι, είχε χαρακτηρίσει την Τουρκία ως «μια χώρα με φιλοδοξίες Ρολς Ρόις και δυνατότητες Ρόβερ». Ο χρόνος απέδειξε πως είχε δίκιο.
Του Burak Bekdil, «Turkey: No Longer a ‘Rock Star’ on Arab Street»,
ΠΗΓΗ: The GATESTONE INSTITUTE, http://www.meforum.org/
ΑΠΟΔΟΣΗ ΚΕΙΜΕΝΟΥ: Παντελής Καρύκας

Το 2009-10 ο τότε πρωθυπουργός Ερντογάν αντιμετωπιζόταν ως αστέρας της ροκ σε κάθε αραβική πρωτεύουσα. Λατρευόταν κυριολεκτικά στη Δαμασκό, τη Βυρηττό, το Κάιρο, την σημερινή Νέμεση της Τουρκίας. Το 2011 γνωστός Αιγύπτιος αρθρογράφος ικέτευε την Τουρκία να «δανείσει» τον μεγάλο πρωθυπουργό της στην Αίγυπτο. Ο γράφων του είχε τότε απαντήσει: «Πάρτε τον και δεν χρειάζεται να μας τον επιστρέψετε».
Η δημοτικότητα του Ερντογάν βασιζόταν στην αντιπαράθεσή του με το Ισραήλ, η οποία εκφραζόταν με επιθέσεις μίσους κατά του Εβραϊκού κράτους. Ο δε Ερντογάν, απολαμβάνοντας αυτή τη δημοτικότητα αποφάσισε να υλοποιήσει το όνειρο της ζωής του, την αναβίωση της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, εντάσσοντας σε αυτή τους σουνίτες των πρώην οθωμανικών χωρών, οι οποίο θα υποτάσσονταν στο νέο χαλίφη. Απόδειξη της δημοτικότητας του Ερντογάν ήταν η υπερψήφιση της Τουρκίας από 151 κράτη, το 2008, όταν έθεσε υποψηφιότητα για μη μόνιμο μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας (ΣΑ) του ΟΗΕ. Μέσω δε αυτής της θέσης η Τουρκίας ενίσχυσε την επιρροή της.

Μετά την τότε τουρκική νίκη στον ΟΗΕ ο τότε υπουργός Εξωτερικών και νυν αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, Αλί Μπαμπατζάν είχε μιλήσει ως Ρολς Ρόις. «Η επιτυχία μας είναι προϊόν των προσπαθειών των τελευταίων πέντε ετών. Η εκλογή της Τουρκίας στο ΣΑ αντιπροσωπεύει την αναγνώριση της ανόδου της τουρκικής επιρροής, παγκοσμίως. Αποδεικνύει πόσο θετικά η διεθνής κοινότητα αντιμετωπίζει την Τουρκία», είχε πει.
Όλα καλά. Είναι απολύτως λογικό όταν μια χώρα κερδίζει μια τόσο σημαντική θέση η κυβέρνησή της να το θεωρεί επίτευγμά της. Αν είχε όμως χάσει τότε στην ψηφοφορία η ήττα θα σήμαινε ότι η τουρκική επιρροή παγκοσμίως βρίσκεται σε πτώση. Σωστά; Σωστά. Αλλά αυτή η λογική σκέψη δεν υπάρχει στην τουρκική λογική.
Στις 16 Οκτωβρίου 2014 η Τουρκία έθεσε ξανά υποψηφιότητα για μη μόνιμο μέλος του ΣΑ. Μια μέρα πριν το υπουργός Εξωτερικών Τσαβούσογλου είχε πει: «Πιστεύουμε, αν το επιτρέψει ο Αλλάχ, ότι θα κερδίσουμε». Ο Αλλάχ δεν το επέτρεψε. Η Τουρκία έλαβε μόνο 60 ψήφους, σε σχέση με τους 151 που είχε λάβει το 2008. Μήπως αυτό σημαίνει ότι η Τουρκία δεν αντιμετωπίζεται πλέον θετικά από τη διεθνή κοινότητα; Μήπως σημαίνει ότι η τουρκική επιρροή βρίσκεται σε πτώση; Φυσικά και όχι, σύμφωνα με την κυβέρνηση.
Ο Τσαβούσογλου με ηρωισμό δικαιολόγησε την ήττα λέγοντας «δεν μας ψήφισαν όσοι ενοχλούνται από τις βασικές πολιτικές μας». Υπέροχα! Στην τουρκική ισλαμιστική σκέψη η νίκη αποτελεί αναγνώριση του τουρκικού «success story», αλλά η ήττα είναι αποτέλεσμα των χωρίς αρχές αντιπάλων της Τουρκίας εθνών. Απολαύστε το Ρόβερ σας!
Είναι κοινό μυστικό στους διπλωματικούς κύκλους πως αρκετές αραβικές και αφρικανικές χώρες στις οποίες η Τουρκία επένδυσε οικονομικά και πολιτικά τα τελευταία χρόνια, συμμάχησαν εναντίον της στην τελευταία ψηφοφορία στον ΟΗΕ. Άλλες χώρες με δημοκρατική παράδοση ψήφισαν υπέρ της Ισπανίας με ανάλογη δημοκρατική παράδοση, αντί μιας χώρας με ένα καθεστώς, ολοένα και περισσότερο αυταρχικό.

Η Τουρκία του Ερντογάν δεν αποτελεί πλέον πόλο έλξης για τους μουσουλμάνους. Αντίθετα η Τουρκία έχει εχθρικές σχέσεις, με την Συρία, την Αίγυπτο, την Σαουδική Αραβία, την Ιορδανία, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και το Ιράν, ταυτόχρονα. Το γεγονός αυτό είναι αστείο αν αναλογιστεί κανείς πως μετά το επεισόδιο με το Μαβί Μαρμαρά, το 2010, όταν ο Ερντογάν επιχείρησε να σπάσει τον αποκλεισμό της Γάζας, έλεγε πως θα απομονώσει το Ισραήλ.
Αντίθετα, είναι η Τουρκία που έχει άσχημα απομονωθεί. Όταν ο Αμερικανός πρέσβης μιλούσε για φιλοδοξίες Ρολς Ρόις, εξέφραζε την τουρκική λογική της μη παραδοχής, ποτέ, κανενός λάθους της Τουρκίας. «Είμαστε τόσο ανώτερη φυλή που δεν μπορούμε να κάνουμε ποτέ λάθος, διότι ότι θεωρούμε σωστό προέρχεται από τον Αλλάχ». Όταν τα πράγματα πάνε άσχημα τότε φταίνε φυσικά οι άλλοι.
Είναι πράγματι καταπληκτικό να παρατηρεί κανείς ενίοτε τον Ερντογάν και τον Νταβούτογλου να διατηρούν την εμπιστοσύνη τους στην πολιτική τους, παρά τις επαναλαμβανόμενες και συχνά καταστροφικές τους αποτυχίες. Και οι δύο τους αποδίδουν τις αποτυχίες τους στην «κακή παγκόσμια τάξη». Είναι η παιδαριώδης ψυχολογία τους που από καιρό σε καιρό, τους οδηγεί, όταν τους βολεύει, να αμφισβητήσουν ακόμα και τη νομιμότητα διεθνών οργανισμών όπως ο ΟΗΕ ή θεσμών όπως το ΣΑ.
Δεν την αμφισβητούν όμως όταν εκδίδεται, για παράδειγμα, ένα ψήφισμα κατά του Ισραήλ. Απλώς το κάνουν όταν οι αποφάσεις δεν ταιριάζουν στην πολιτική τους. Κάποτε ο Ερντογάν είχε πει ότι στο ΣΑ πρέπει να αντιπροσωπεύονται και οι μουσουλμάνοι. Ποία χώρα θα το σκεφτεί αυτό; Μόνο αυτή που θεωρεί τον εαυτό της διάδοχο στον θρόνο του οθωμανικού χαλιφάτου.

Για το χάος που δημιούργησαν στην Συρία κατηγορούν τη Δύση και το ΝΑΤΟ. Για την αποτυχία τους να κάνουν έστω και ένα βήμα την κατεύθυνση της ένταξης στην ΕΕ, κατηγορούν την ΕΕ ότι μεροληπτεί έναντι μιας μουσουλμανικής χώρας. Και πιο πρόσφατα η Τουρκία απέτυχε να εκλεγεί στο ΣΑ διότι κάποιοι ενοχλούνται από την τουρκική στάση.
πηγή