Τι φοβάται πραγματικά η Τουρκία από τα ισραηλινά συστήματα στα ελληνικά νησιά. Η νέα σύγκρουση για το Αιγαίο.

<img height="113" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/09/ChatGPT-Image-5-%CE%A3%CE%B5%CF%80-2026-02_15_52-%CE%BC.%CE%BC-1068x601-1-1.png" width="750" /><br /><br />Η ελληνοτουρκική αντιπαράθεση γύρω από τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου περνά σε μια νέα και σαφώς πιο σύνθετη φάση. Η αιτία δεν βρίσκεται μόνο στην παλιά διαφωνία για την αποστρατιωτικοποίηση. Στην εξίσωση έχει πλέον εισέλθει δυναμικά το Ισραήλ, η νέα ελληνική πολυεπίπεδη αεράμυνα και η προοπτική ανάπτυξης προηγμένων αισθητήρων, ραντάρ και αντιαεροπορικών συστημάτων στην ελληνική επικράτεια.<br /><br />Οι τελευταίες δηλώσεις του Τούρκου υπουργού Εξωτερικών Χακάν Φιντάν έχουν ιδιαίτερη βαρύτητα ακριβώς επειδή συνδέουν πλέον ευθέως τη στρατιωτική παρουσία σε ελληνικά νησιά με την «ασφάλεια της Τουρκίας».<br /><br />Ο Φιντάν δήλωσε ότι η στρατιωτικοποίηση νησιών που η Άγκυρα θεωρεί αποστρατιωτικοποιημένα αποτελεί απειλή για την Τουρκία, ενώ παράλληλα κάλεσε την Ελλάδα να μην καταστεί, όπως υποστήριξε, εργαλείο τρίτων δυνάμεων που επιδιώκουν αποσταθεροποίηση της περιοχής.<br /><br />Η Αθήνα απάντησε άμεσα και κατηγορηματικά.<div><br />Η απάντηση της Αθήνας: «Η άμυνα ελληνικού εδάφους δεν αποτελεί απειλή»<br /><br />Το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών απέρριψε στις 16 Σεπτεμβρίου τις τουρκικές αιτιάσεις, υπογραμμίζοντας ότι η Ελλάδα διαμορφώνει κυρίαρχα την εξωτερική πολιτική της και έχει δικαίωμα να διασφαλίζει την άμυνα ολόκληρης της επικράτειάς της.<br /><br />Παράλληλα, χαρακτήρισε τις επαναλαμβανόμενες τουρκικές θέσεις περί αποστρατιωτικοποίησης ως στερούμενες νομικού ερείσματος κατά την ελληνική θέση και συνέδεσε το ζήτημα της αυτοάμυνας με τη διατήρηση του τουρκικού casus belli.<br /><br />Η ελληνική κυβερνητική γραμμή είναι επίσης ότι ζητήματα αποστρατιωτικοποίησης και διάταξης των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων δεν αποτελούν αντικείμενο διαπραγμάτευσης με την Τουρκία, καθώς θεωρούνται μέρος του πυρήνα της εθνικής κυριαρχίας.<br /><br />Όμως η χρονική στιγμή της νέας τουρκικής πίεσης έχει σημασία.</div><div><br />Στο κέντρο η «Ασπίδα του Αχιλλέα»<br /><br />Στις 31 Αυγούστου η Ελλάδα και το Ισραήλ υπέγραψαν επίσημα τη διακρατική συμφωνία για την ανάπτυξη της «Ασπίδας του Αχιλλέα», ενός πολυεπίπεδου αντιαεροπορικού, αντιβαλλιστικού και anti-drone συστήματος με ενιαία αρχιτεκτονική διοίκησης και ελέγχου.<br /><br />Στο ισραηλινό σκέλος του προγράμματος περιλαμβάνονται συστήματα όπως David’s Sling, SPYDER και BARAK MX, τα οποία δημιουργούν ένα εντελώς διαφορετικό επίπεδο άμυνας απέναντι σε μαχητικά, UAV, πυραύλους cruise και βαλλιστικές απειλές.<br /><br />Εδώ βρίσκεται ένα από τα σημαντικότερα στρατηγικά ζητήματα.<br /><br />Η αξία ενός τέτοιου δικτύου δεν είναι μόνο ότι μπορεί να καταρρίψει έναν στόχο. Είναι ότι μπορεί να βλέπει, να ταξινομεί και να παρακολουθεί πολύ μεγαλύτερο όγκο κινήσεων σε πραγματικό χρόνο.<br /><br />Ραντάρ πολλαπλών αποστολών, αισθητήρες, συστήματα διοίκησης και πυραυλικές μονάδες δημιουργούν, όταν λειτουργούν δικτυοκεντρικά, μια πολύ διαφορετική εικόνα επιτήρησης του επιχειρησιακού χώρου.<br /><br />Για την Τουρκία, επομένως, η συζήτηση δεν περιορίζεται μόνο στο εάν ένα ελληνικό νησί διαθέτει έναν πύραυλο.<br /><br />Αφορά συνολικά τι μπορεί να βλέπει η Ελλάδα, πόσο νωρίς μπορεί να εντοπίζει μια κίνηση και πόσο γρήγορα μπορεί να αντιδράσει.</div><div><br />Ο φόβος της ηλεκτρονικής επιτήρησης<br /><br />Σε μέρος του τουρκικού δημόσιου διαλόγου εμφανίζεται και μια δεύτερη ανησυχία: ότι η παρουσία ισραηλινής τεχνολογίας πολύ κοντά στις δυτικές ακτές της Τουρκίας θα μπορούσε να αυξήσει τις δυνατότητες ηλεκτρονικής επιτήρησης.<br /><br />Πρόκειται όμως για σημείο που χρειάζεται μεγάλη προσοχή.<br /><br />Δεν υπάρχει δημόσια επιβεβαίωση ότι Ισραηλινοί στρατιώτες έχουν εγκατασταθεί σε ελληνικά νησιά ούτε ότι τα συστήματα της «Ασπίδας του Αχιλλέα» θα λειτουργούν υπό ισραηλινό επιχειρησιακό έλεγχο.<br /><br />Αντίθετα, οι σχετικές αναφορές εμφανίζονται κυρίως σε σχολιαστές και σε τμήμα του τουρκικού Τύπου. Τον Ιανουάριο, για παράδειγμα, τουρκικές φιλοκυβερνητικές φωνές είχαν διακινήσει ισχυρισμούς περί «ισραηλινών όπλων και στρατιωτών» στα νησιά χωρίς επίσημη τεκμηρίωση.<br /><br />Αυτό δεν σημαίνει ότι το ζήτημα των αισθητήρων είναι ασήμαντο.<br /><br />Σημαίνει ότι πρέπει να διαχωρίζεται η πραγματική τεχνολογική δυνατότητα ενός σύγχρονου συστήματος από τον ισχυρισμό ότι μια ξένη δύναμη θα έχει επιχειρησιακό έλεγχο του ελληνικού δικτύου.</div><div><br />Το Καστελλόριζο αποκτά ξανά ιδιαίτερο βάρος<br /><br />Σε αυτό το πλαίσιο εξηγείται και η ιδιαίτερη τουρκική ευαισθησία γύρω από το Καστελλόριζο.<br /><br />Μετά την πρόσφατη επίσκεψη του Κυριάκου Μητσοτάκη, το τουρκικό υπουργείο Άμυνας δήλωσε ότι παρακολουθεί στενά τις ελληνικές κινήσεις και επανέφερε τις αιτιάσεις του για το στρατιωτικό καθεστώς του νησιού.<br /><br />Παράλληλα, το Anadolu δημοσίευσε ανάλυση που παρουσιάζει την ελληνική πολιτική στην Ανατολική Μεσόγειο ως προσπάθεια δημιουργίας περιφερειακών σχημάτων που η τουρκική πλευρά θεωρεί ότι λειτουργούν σε βάρος των συμφερόντων της. Πρόκειται για τουρκική αναλυτική θέση και όχι για αποδεδειγμένη πρόθεση της ελληνικής κυβέρνησης.<br /><br />Το Καστελλόριζο επομένως λειτουργεί και πάλι ως σημείο όπου τέμνονται στρατιωτική γεωγραφία, θαλάσσιες ζώνες και η ευρύτερη αντιπαράθεση Ελλάδας–Τουρκίας.</div><div><br />Υπάρχει όμως και εσωτερική πολιτική διάσταση στην Τουρκία<br /><br />Η δεύτερη ανάγνωση αφορά την τουρκική εσωτερική πολιτική.<br /><br />Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν βρίσκεται ήδη αντιμέτωπος με το ζήτημα της επόμενης προεδρικής εκλογής.<br /><br />Το ισχύον τουρκικό Σύνταγμα προβλέπει ότι ένας πρόεδρος μπορεί να εκλεγεί μέχρι δύο φορές. Υπάρχει όμως ειδική εξαίρεση: εάν η τουρκική Εθνοσυνέλευση αποφασίσει ανανέωση των εκλογών κατά τη δεύτερη θητεία του προέδρου, εκείνος μπορεί να είναι υποψήφιος ακόμη μία φορά. Για την απόφαση αυτή απαιτούνται τα τρία πέμπτα των 600 βουλευτών, δηλαδή 360 ψήφοι.<br /><br />Αυτή η λεπτομέρεια είναι σημαντική: δεν αρκεί απλώς ο ίδιος ο Ερντογάν να προκηρύξει πρόωρες εκλογές για να ενεργοποιηθεί αυτομάτως η συγκεκριμένη συνταγματική εξαίρεση.<br /><br />Οι επόμενες τακτικές εκλογές προβλέπονται για το 2028, ενώ το Reuters σημείωνε τον Ιούλιο ότι η κυβερνητική συμμαχία δεν διαθέτει από μόνη της τις 360 ψήφους που απαιτούνται για την κοινοβουλευτική πρόωρη προσφυγή στις κάλπες.<br /><br />Κατά συνέπεια, η άποψη ότι η ένταση με την Ελλάδα χρησιμοποιείται για εθνικιστική συσπείρωση αποτελεί πολιτική ερμηνεία, όχι αποδεδειγμένο κίνητρο.<br /><br />Υπάρχουν όμως αναλυτές και πολιτικοί αντίπαλοι του Ερντογάν που συνδέουν τις κινήσεις του με την προετοιμασία του εσωτερικού πολιτικού πεδίου ενόψει μιας πιθανής πρόωρης εκλογικής διαδικασίας.<br />Το πραγματικό διακύβευμα είναι μεγαλύτερο από έναν πύραυλο<br /><br />Η μεγάλη εικόνα επομένως είναι διαφορετική από τους απλούς τίτλους περί «ισραηλινών πυραύλων απέναντι από την Τουρκία».<br /><br />Η νέα αντιπαράθεση αφορά ποιος θα διαθέτει καλύτερη επίγνωση του πεδίου, ποιος θα μπορεί να εντοπίζει νωρίτερα αεροσκάφη, drones και πυραύλους και ποιος θα έχει μεγαλύτερη ανθεκτικότητα σε μια μελλοντική κρίση.<br /><br />Η Ελλάδα κατασκευάζει ένα νέο σύστημα αεράμυνας με ισραηλινή τεχνολογία.<br /><br />Η Τουρκία δηλώνει ότι θεωρεί τη στρατιωτική ενίσχυση συγκεκριμένων νησιών πρόβλημα ασφαλείας.<br /><br />Και ταυτόχρονα οι δύο χώρες εξακολουθούν να δηλώνουν ότι επιθυμούν διάλογο.<br /><br />Αυτή ακριβώς είναι η αντίφαση που θα καθορίσει το επόμενο διάστημα.<br /><br />Γιατί η «Ασπίδα του Αχιλλέα» δεν αλλάζει την κυριαρχία στο Αιγαίο. Αλλά μπορεί να αλλάξει σημαντικά το επιχειρησιακό περιβάλλον μέσα στο οποίο Αθήνα και Άγκυρα υπολογίζουν το κόστος και το ρίσκο μιας κρίσης.</div><div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τι φοβάται πραγματικά η Τουρκία από τα ισραηλινά συστήματα στα ελληνικά νησιά. Η νέα σύγκρουση για το Αιγαίο.

Η ελληνοτουρκική αντιπαράθεση γύρω από τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου περνά σε μια νέα και σαφώς πιο σύνθετη φάση. Η αιτία δεν βρίσκεται μό...

Διαβάστε την συνέχεια

Γιατί ο Σαουδάραβας διάδοχος του θρόνου πήγε στην Αίγυπτο;

<img height="97" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-09/%CE%B5%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1_2026-09-18_101429713.png?itok=E6AYT3pS" width="743" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Το σύμφωνο της Μέκκας έγινε "χαρτοπόλεμος" με το καλημέρα μιας σοβαρής στρατιωτικής κρίσης</span></h3>Ο Σαουδάραβας διάδοχος του θρόνου, Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν (MBS), ταξίδεψε στην Αίγυπτο την Τρίτη 15 Σεπτεμβρίου για επίσκεψη εργασίας, κατόπιν πρόσκλησης του Προέδρου Αμπντέλ Φατάχ αλ Σίσι στο Κάιρο, με σκοπό τη διεξαγωγή διμερούς συνάντησης, συνομιλιών με διευρυμένες αντιπροσωπείες και επίσημου γεύματος.<br /><br />Σύμφωνα με τα πρακτορεία ειδήσεων Al-Monitor, Al Arabiya και Arab News, η ατζέντα αφορούσε ρητά την κλιμακούμενη κρίση στην Ερυθρά Θάλασσα. Όπως δήλωσε η Μιρέτ Μαμπρούκ, από το Ινστιτούτο Μέσης Ανατολής (Middle East Institute) με έδρα την Ουάσιγκτον: «Ο Πρίγκηπας Σαλμάν αναμφίβολα προβαίνει σε διπλωματικά ανοίγματα... αναζητώντας διαβεβαιώσεις ότι, εάν χρειαστεί, η Αίγυπτος θα αναλάβει πολεμική δράση για την προστασία του Μπαμπ ελ Μαντέμπ».<br /><br /><div class="embedcode" style="background-color: #f9faff; box-sizing: border-box; color: #091c55; font-family: Roboto, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px; padding: 0px;"><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="box-sizing: border-box; display: flex; margin: 10px 0px; max-width: 560px; padding: 0px; width: 560px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="2099874414850363874" frameborder="0" id="twitter-widget-0" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?dnt=false&embedId=twitter-widget-0&features=eyJ0ZndfdGltZWxpbmVfbGlzdCI6eyJidWNrZXQiOltdLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2ZvbGxvd2VyX2NvdW50X3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9iYWNrZW5kIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19yZWZzcmNfc2Vzc2lvbiI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZm9zbnJfc29mdF9pbnRlcnZlbnRpb25zX2VuYWJsZWQiOnsiYnVja2V0Ijoib24iLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X21peGVkX21lZGlhXzE1ODk3Ijp7ImJ1Y2tldCI6InRyZWF0bWVudCIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3Nob3dfYmlyZHdhdGNoX3Bpdm90c19lbmFibGVkIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19kdXBsaWNhdGVfc2NyaWJlc190b19zZXR0aW5ncyI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdXNlX3Byb2ZpbGVfaW1hZ2Vfc2hhcGVfZW5hYmxlZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdmlkZW9faGxzX2R5bmFtaWNfbWFuaWZlc3RzXzE1MDgyIjp7ImJ1Y2tldCI6InRydWVfYml0cmF0ZSIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfbGVnYWN5X3RpbWVsaW5lX3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9mcm9udGVuZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9fQ%3D%3D&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=2099874414850363874&lang=el&maxWidth=560px&origin=https%3A%2F%2Fwww.pentapostagma.gr%2Fkosmos%2Fenoples-syrraxeis%2F7389984_giati-o-saoydarabas-diadohos-toy-thronoy-pige-stin-aigypto&sessionId=bf2e8c300d4ad87c71675ad0d1d392536290b79b&siteScreenName=pentapostagma&theme=light&widgetsVersion=6a3ad42b224df%3A1778106238597&width=550px" style="border-style: none; border-width: 0px; box-sizing: border-box; display: block; flex-grow: 1; height: 316px; margin: 0px; padding: 0px; position: static; visibility: visible; width: 560px;" title="X Post"></iframe></div></div>Η επίσκεψη έπεται της άρνησης του Τραμπ να διατάξει αμερικανικά πλήγματα κατά των Χούθι, αναγκάζοντας το Ριάντ να αναζητήσει εναλλακτικά περιφερειακούς εταίρους.<br /><br />Ο Σαουδάραβας διάδοχος του θρόνου, Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν, πραγματοποίησε έκτακτη επίσκεψη στο Κάιρο για να συναντηθεί με τον πρόεδρο της Αιγύπτου, Αμπντέλ Φατάχ αλ Σίσι, με κύριο στόχο τη δημιουργία ενός κοινού μετώπου ασφαλείας κατά των ανταρτών Χούθι.<br /><br />Η κίνηση αυτή έρχεται ως άμεση απάντηση στο πρόσφατο μπαράζ επιθέσεων των Χούθι με πυραύλους και drones που προκάλεσαν σοβαρές ζημιές σε σαουδαραβικές πετρελαϊκές υποδομές και ανάγκασαν το Ριάντ να κλείσει προσωρινά τον κρίσιμο αγωγό Ανατολής-Δύσης. <br /><br />Οι δύο ηγέτες εξέδωσαν κοινή ανακοίνωση ζητώντας την ελεύθερη και ασφαλή ναυσιπλοΐα στην Ερυθρά Θάλασσα και στα στενά Μπαμπ Ελ Μάντεμπ.<br /><br />Η Αίγυπτος έχει ισχυρό κίνητρο να εμπλακεί, καθώς οι επιθέσεις των Χούθι έχουν μειώσει κατακόρυφα την κίνηση στη Διώρυγα του Σουέζ, κοστίζοντας στηΝ χώρα πάνω από 5 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως.<br /><br />Η επίσκεψη εντάσσεται σε μια ευρύτερη προσπάθεια (με την παρασκηνιακή στήριξη της CENTCOM των ΗΠΑ) για τη συγκρότηση ενός περιφερειακού μηχανισμού ασφαλείας κατά των φιλοϊρανικών δυνάμεων.<div><br />Η στάση του Ριάντ απέναντι στην Τουρκία<br /><br />Σύμφωνα με αναλύσεις και διπλωματικές αναφορές, το Ριάντ εκφράζει έντονη απογοήτευση από τη στάση της Τουρκίας (αλλά και του Πακιστάν), καθώς οι χώρες αυτές επέλεξαν να περιορίσουν τον ρόλο τους αποκλειστικά σε μεσολαβητικές προσπάθειες αντί να προσφέρουν έμπρακτη, δυναμική υποστήριξη απέναντι στην απειλή των Χούθι.<br /><br />Αυτή η διπλωματική δυσαρέσκεια οδήγησε τον Σαουδάραβα ηγέτη να στραφεί απευθείας στο Κάιρο, το οποίο θεωρεί παραδοσιακό και πιο αξιόπιστο πυλώνα για την ασφάλεια της αραβικής χερσονήσου και της Ερυθράς Θάλασσας. </div><div><br />Γιατί η Αίγυπτος και τι σημαίνει αυτό<br /><br />Πρόκειται για τον διπλωματικό αγώνα δρόμου που εξελίσσεται στο παρασκήνιο της κρίσης πετρελαίου την οποία παρακολουθεί η παρούσα ανάλυση. Με το Στενό του Ορμούζ αποκλεισμένο, το Μπαμπ ελ Μαντέμπ υπό τον έλεγχο των Χούθι και τον σαουδαραβικό αγωγό παράκαμψης Ανατολής-Δύσης εκτός λειτουργίας μετά την επίθεση με drone της 11ης Σεπτεμβρίου (οι εγκαταστάσεις αποθήκευσης στο Γιανμπού επαρκούν μόνο για εξαγωγές 5-7 ημερών (απειλώντας έως και το 4% της παγκόσμιας προσφοράς), το Ριάντ βρίσκεται εγκλωβισμένο σε όλες τις οδούς εξαγωγής.<br /><br />Η Αίγυπτος είναι διπλά σημαντική, αφού ελέγχει τον διάδρομο της Διώρυγας του Σουέζ και του αγωγού SUMED, την τελευταία βόρεια διέξοδο της Σαουδικής Αραβίας προς τη Μεσόγειο, και έχει το δικό της κρίσιμο διακύβευμα, καθώς το Μπαμπ Ελ Μαντέμπ τροφοδοτεί τη Διώρυγα του Σουέζ, μια ζωτική πηγή εσόδων για την Αίγυπτο που έχει ήδη πληγεί καίρια από την κρίση στην Ερυθρά Θάλασσα.<br /><br />Μια επισήμανση για λόγους ακρίβειας, σοβαρές πληροφορίες δείχνουν ότι η ένταξη της Αιγύπτου στο αμυντικό σύμφωνο της «Μέκκα» (μεταξύ Πακιστάν και Τουρκίας) δεν περιλαμβάνεται στην ατζέντα του Αλ Σίσι, ούτε αναμένεται να συμβεί κάτι τέτοιο.<br /><br />Ο Πρίγκηπας Σαλμάν αναζητά έναν εταίρο πρόθυμο να δράσει εκεί όπου ο σύμμαχός του ( οι ΗΠΑ) αρνείται να το πράξει, δεν το πράττει· το ερώτημα που παραμένει ανοιχτό είναι αν ο Σίσι, παρά τους δικούς του περιορισμούς, θα δεσμευτεί τελικά να το κάνει.<br /><br />Η εικόνα από μόνη της είναι εύγλωττη: ο de facto ηγέτης της χώρας που κατέχει την πρώτη θέση παγκοσμίως στις εξαγωγές πετρελαίου ( Σαουδική Αραβία) ταξιδεύει από πρωτεύουσα σε πρωτεύουσα, αναζητώντας κάποιον να βοηθήσει στη φύλαξη των θαλάσσιων οδών, τις οποίες ούτε ο δικός του στρατός ούτε οι δυτικοί υποστηρικτές του μπορούν να επαναλειτουργήσουν.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Γιατί ο Σαουδάραβας διάδοχος του θρόνου πήγε στην Αίγυπτο;

Το σύμφωνο της Μέκκας έγινε "χαρτοπόλεμος" με το καλημέρα μιας σοβαρής στρατιωτικής κρίσης Ο Σαουδάραβας διάδοχος του θρόνου, Μοχά...

Διαβάστε την συνέχεια

Γιατί η Ουάσιγκτον άφησε στα «κρύα του λουτρού» το Ριάντ: Η γεωστρατηγική ενηλικίωση και τα μετρημένα πυρομαχικά...

<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhaJpbxpLdRXremmg1DaOBeAMzssnLtI5p4fvfNBYXIZz_MzvSmoHYBqe_6_vFvW6DAkaaj4DNsjOA_yNpo59LWAC9ASKpPb6GykbTMed_-1H35zaeOyGVd0r_6SgEbTHhFBG8I9avORkLyl5C9P80BL4YW0HUci1Fg69UkJQzHtfwRCNSyxYCq_4Do1uOY/s588/%CE%9A%CE%B1%CF%84%CE%B1%CE%B3%CF%81%CE%B1%CF%86%CE%AE.JPG"><img border="0" height="98" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhaJpbxpLdRXremmg1DaOBeAMzssnLtI5p4fvfNBYXIZz_MzvSmoHYBqe_6_vFvW6DAkaaj4DNsjOA_yNpo59LWAC9ASKpPb6GykbTMed_-1H35zaeOyGVd0r_6SgEbTHhFBG8I9avORkLyl5C9P80BL4YW0HUci1Fg69UkJQzHtfwRCNSyxYCq_4Do1uOY/w747-h98/%CE%9A%CE%B1%CF%84%CE%B1%CE%B3%CF%81%CE%B1%CF%86%CE%AE.JPG" width="747" /></a><div><br /></div><div>Τελευταία πέφτουμε πολύ συχνά από τα σύννεφα, θεωρώντας ότι η Ουάσιγκτον θα παίζει εσαεί τον ρόλο του παγκόσμιου χωροφύλακα. Η άρνηση των ΗΠΑ να χτυπήσουν τους Χούθι, παρά το επίμονο αίτημα του Πρίγκιπα MbS, αποτελεί ένα σκληρό, αλλά εξαιρετικά χρήσιμο μάθημα ρεαλισμού. Στη νέα πραγματικότητα, οι αποφάσεις δεν λαμβάνονται βάσει των παλαιών συμμαχιών ή τις ευχές όσων ζουν στη γυάλα τους, αλλά με το ψυχρό ζύγι του εθνικού συμφέροντος και των διαθέσιμων πόρων.<br /><br />Γιατί, λοιπόν, η Ουάσιγκτον είπε «όχι» στο Ριάντ;<br /><br />Πρώτον, διότι η αμερικανική διπλωματία αρχίζει πλέον να ιεραρχεί αυστηρά τις απειλές. Όπως εύστοχα παρατηρεί η αναλύτρια April Longley Alley (ανώτερος συνεργάτης στο Washington Institute), το επιτελείο Τραμπ έχει «ανοιχτούς λογαριασμούς με το Ιράν και γύρω από τα Στενά του Ορμούζ και δεν επιθυμεί να ανοίξει ένα νέο μέτωπο, ειδικά πριν από τις ενδιάμεσες εκλογές». Από την πλευρά τους, οι ίδιοι οι Χούθι, επιδεικνύοντας οξυδέρκεια που συχνά υποτιμούν οι «μεγάλοι» της Δύσης, φροντίζουν να κρατούν τις ΗΠΑ εκτός της εξίσωσης —χωρίς να τεστάρουν την υπομονή τους—, ώστε «να επικεντρώσουν την ενέργειά τους στη Σαουδική Αραβία και τους Υεμενίτες εταίρους της». <br /><br />Τον συγκεκριμένο κυνικό πραγματισμό εξέφρασε ωμά και ο Ντόναλντ Τραμπ, σημειώνοντας πως οι Χούθι επιτρέπουν στα περισσότερα πλοία να περνούν από το Μπαμπ ελ-Μαντέμπ και ότι «υπάρχει μόνο μία χώρα με την οποία δεν είναι ικανοποιημένοι, και θα το τακτοποιήσουμε», φωτογραφίζοντας ξεκάθαρα τη Σαουδική Αραβία.<br /><br />Υπάρχει, όμως, και η αμείλικτη επιχειρησιακή πραγματικότητα. Μπορεί ένας υψηλόβαθμος αξιωματούχος της αμερικανικής κυβέρνησης να απέρριψε πρόσφατα τις ανησυχίες περί εξάντλησης πόρων, υποστηρίζοντας ότι ο αμερικανικός στρατός «έχει αρκετά και περισσότερα από αρκετά πυρομαχικά και αποθέματα για να εκπληρώσει όλους τους στρατηγικούς στόχους του αρχιστράτηγου, και με το παραπάνω». Ωστόσο, η αλήθεια όλοι γνωρίζουν ότι είναι διαφορετική...<br /><br />Σύμφωνα με ρεπορτάζ του πρακτορείου Reuters, το οποίο επικαλείται Αμερικανούς αξιωματούχους, μια απευθείας σύγκρουση με τους Χούθι θα απαιτούσε σημαντικούς πόρους. Θα μπορούσε, παράλληλα, να αποστραγγίσει ή να ανακατευθύνει τις αμερικανικές δυνατότητες συλλογής πληροφοριών, λόγω της ανάγκης να εντοπιστούν οι νέες θέσεις των Χούθι, οι οποίες έχουν αλλάξει από πέρυσι. Το κυριότερο; Οι ίδιοι αξιωματούχοι προειδοποίησαν ότι η αναχαίτιση των πυραύλων και των drones των ανταρτών θα μπορούσε να εξαντλήσει τα ήδη χαμηλά αποθέματα πυρομαχικών και αναχαιτιστικών βλημάτων.<br /><br />Κάποτε, βέβαια, τα πράγματα ήταν πολύ πιο απλά. Ακόμη και μια αυστηρή αμερικανική δήλωση υποστήριξης αποτελούσε από μόνη της μια ομπρέλα ασφαλείας. Ο λόγος ήταν προφανής: ο ρόλος του παγκόσμιου ηγεμόνα και η ικανότητα των ΗΠΑ για άμεση προβολή ισχύος ήταν αδιαμφισβήτητα μεγέθη. Δύσκολα κανείς τολμούσε να δοκιμάσει τα όρια.<br /><br />Σήμερα, το σκηνικό έχει αλλάξει δραματικά. Ειδικά μετά τις πρόσφατες εξελίξεις και τις συγκρούσεις με το Ιράν, η κάποτε άτρωτη εικόνα των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων έχει καταρρακωθεί. Σε αυτόν τον νέο, ρευστό κόσμο, οι αντίπαλοι της Δύσης οσμίζονται την αναποφασιστικότητα. Φτάσαμε στο σημείο όπου όχι μόνο δεν αρκεί πλέον μια ρητορική δήλωση στήριξης, αλλά ούτε καν η ίδια η φυσική παρουσία της αμερικανικής πολεμικής μηχανής σε μια περιοχή δεν θεωρείται ικανή να εξασφαλίσει, με απόλυτο τρόπο, αυτή την περίφημη ομπρέλα ασφαλείας. Οι «κόκκινες γραμμές» έχουν ξεθωριάσει και οι αποτρεπτικοί μηχανισμοί δοκιμάζονται καθημερινά στην πράξη.<br /><br />Η εποχή όπου ένα τηλεφώνημα αρκούσε για να απλώσει η Αμερική την ασπίδα της έχει παρέλθει ανεπιστρεπτί. Η Ουάσιγκτον μετράει πλέον τα πυρομαχικά της ένα-ένα, την ώρα που ένα κύμα αντιδράσεων στο εσωτερικό της δεν συγχωρεί άσκοπες στρατιωτικές περιπέτειες που επιβαρύνουν τον μέσο φορολογούμενο.<br /><br />Το δίδαγμα για όλους είναι αμείλικτο: Όποιος θέλει ασφάλεια στον 21ο αιώνα, καλό είναι να πάψει να ελπίζει σε υπερατλαντικούς σωτήρες. Πρέπει να είναι έτοιμος να ματώσει ο ίδιος και, κυρίως, να βάλει το χέρι βαθιά στην τσέπη. Η γεωστρατηγική ενηλικίωση δεν είναι πλέον επιλογή, είναι μονόδρομος...<br /><br /><a href="http://i-epikaira.blogspot.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Γιατί η Ουάσιγκτον άφησε στα «κρύα του λουτρού» το Ριάντ: Η γεωστρατηγική ενηλικίωση και τα μετρημένα πυρομαχικά...

Τελευταία πέφτουμε πολύ συχνά από τα σύννεφα, θεωρώντας ότι η Ουάσιγκτον θα παίζει εσαεί τον ρόλο του παγκόσμιου χωροφύλακα. Η άρνηση των ΗΠ...

Διαβάστε την συνέχεια

Διασυνδέουν την αποστρατιωτικοποίηση με 6 μίλια, υφαλοκρηπίδα, ΑΟΖ, γκρίζες ζώνες.

<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEja7gAwOluh4qX5KkFo9kY_3o5XMn2h7Jz2NZ14G4J3Iu_xF0_bk7WGBOfmWLeyGnhiRCrBsRFm5TsMeTVdMO8jB1GFEeXkkBDRWP1QdzqSJurmZyJizb5aN9Hj2RQDp-mPVYYxe1W4LQuV24vSiFAzQKsF07UrWjYTbGu14E0K1UPghN9YR5aFLugKVq5_/s614/1605e6d2-689f-4822-937f-d60ed5c55f5d.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="409" data-original-width="614" height="97" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEja7gAwOluh4qX5KkFo9kY_3o5XMn2h7Jz2NZ14G4J3Iu_xF0_bk7WGBOfmWLeyGnhiRCrBsRFm5TsMeTVdMO8jB1GFEeXkkBDRWP1QdzqSJurmZyJizb5aN9Hj2RQDp-mPVYYxe1W4LQuV24vSiFAzQKsF07UrWjYTbGu14E0K1UPghN9YR5aFLugKVq5_/w724-h97/1605e6d2-689f-4822-937f-d60ed5c55f5d.jpg" width="724" /></a><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Άσκησις ψυχολογικής πιέσεως με την μετακίνηση τουρκικής ταξιαρχίας απέναντι από την Σάμο</span></h3>Σκηνικό εντάσεως δημιουργεί και πάλι η Τουρκία, με κύριο άξονα τις νέες απειλές που διετύπωσε ο υπουργός Εξωτερικών Χακάν Φιντάν εναντίον της Ελλάδος απαιτώντας την αποστρατιωτικοποίηση των νησιών του Αιγαίου.<br /><br />Διετύπωσε μάλιστα απειλή δίκην προειδοποιήσεως ότι εμμένοντας στην στρατιωτικοποίηση η Ελλάς γίνεται όργανο αυτών που θέλουν να αποσταθεροποιήσουν την περιοχή και να την βυθίσουν στο χάος. Το ζήτημα δεν είναι μεμονωμένο. Η Τουρκία διασυνδέει το ζήτημα της στρατιωτικοποιήσεως με ζητήματα κυριαρχίας στο Αιγαίο (ευθέως αμφισβητεί την κυριαρχία της Ελλάδος επί συγκεκριμένων περιοχών), χωρικών υδάτων και εναερίου χώρου, καθώς και θαλασσίων ζωνών (υφαλοκρηπίδος και ΑΟΖ), αμφισβητώντας συλλήβδην αυτά τα κυριαρχικά δικαιώματα των νησιών.<br /><br />Όλο αυτό το πλέγμα απαιτήσεων στηρίζεται σε μια ιδιότυπη ερμηνεία των διεθνών συμβάσεων, τις οποίες οι Τούρκοι επικαλούνται, αλλά οι οποίες ουδαμού επιβεβαιώνουν τους ισχυρισμούς της Αγκύρας. Ο Φιντάν επιλέγει κατά διαστήματα να προβάλλει το ένα ή το άλλο θέμα, αλλά το σκεπτικό του είναι συγκεκριμένο. Αν η Ελλάς υποχωρήσει, δηλαδή δεχθεί να συζητήσει έστω ένα από τα διασυνδεδεμένα θέματα, αμέσως θα ξεδιπλωθεί όλη η «βεντάλια» των τουρκικών απαιτήσεων.<br /><br />Τώρα έχει επιλεγεί το ζήτημα της αποστρατιωτικοποιήσεως. Αλλά ενώ ο Τούρκος υπουργός υποστηρίζει ότι η στρατιωτικοποίησις των νησιών συνιστά απειλή για την χώρα του, η Τουρκία είναι που προέβη σε απειλητική μετακίνηση μιάς ταξιαρχίας καταδρομών στο Σόκε, στα Μικρασιατικά παράλια, απέναντι από την Σάμο. Η συγκεκριμένη μονάδα μετακινήθηκε από το Χοζάτ της ανατολικής Τουρκίας. Μάλιστα, εμπειρογνώμονες που παρουσίασαν τα τουρκικά ΜΜΕ και συγκεκριμένα το δίκτυο Al Haber συνέδεαν την μετακίνηση αυτή με την πρόσφατη παρουσία του Έλληνος Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη στο Καστελλόριζο. Την ίδια στιγμή, άλλα τουρκικά ΜΜΕ υποστηρίζουν ότι τόσο στα ελληνικά νησιά όσο και στην Κύπρο εγκαθίστανται Ισραηλινοί στρατιωτικοί!<br /><br />Πάντως ο Χακάν Φιντάν είναι αυτός που κράτησε ψηλά τους τόνους επαναφέροντας τον τουρκικό ισχυρισμό ότι τα νησιά πρέπει να είναι αποστρατιωτικοποιημένα, διατυπώνοντας απειλές κατά της Ελλάδος και απαιτώντας απόσυρση των δυνάμεων. Επιστρέφοντας από επίσημη επίσκεψη στην Συρία, ο Χακάν Φιντάν υπεστήριξε ότι η στρατιωτικοποίησις ελληνικών νησιών «αποτελεί απειλή» για την Τουρκία.<br /><br />Συγκεκριμένα εδήλωσε: «Καλούμε την γείτονα και σύμμαχό μας Ελλάδα να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της που προκύπτουν από τις συνθήκες με πιο ώριμο τρόπο, σύμφωνα με το πνεύμα της συμμαχίας. Η Ελλάδα δεν πρέπει να προσθέσει άλλη μια πρόκληση στις πολυάριθμες προκλήσεις ασφαλείας που αντιμετωπίζουμε στην περιοχή μας. Δεν θέλουμε η Ελλάδα να γίνει εργαλείο όσων θέλουν να αποσταθεροποιήσουν την περιοχή και να την βυθίσουν στο χάος. Θέλουμε να διατηρήσουμε σχέσεις καλής γειτονίας».<br /><br />Περαιτέρω συνέχισε: «Φυσικά, έχουμε πολύ σοβαρές ανησυχίες για την στρατιωτικοποίηση ορισμένων νησιών. Το γνωρίζουν αυτό και το έχουμε μεταφέρει. Η στρατιωτικοποίησις των νησιών που έχουν αποστρατιωτικοποιημένο καθεστώς, για εμάς αποτελεί απειλή. Ένα από τα ζητήματα στα οποία εστιάζουμε περισσότερο την προσοχή μας είναι στα νησιά που υπόκεινται σε διεθνείς συνθήκες ως αποστρατιωτικοποιημένα και όπου αυτό το καθεστώς θα έπρεπε αναμφισβήτητα να διατηρηθεί. Η Ελλάδα επιχειρεί να δράσει κατά παράβαση των συμβατικών της υποχρεώσεων. Δεν πρόκειται, στην πραγματικότητα, για μια νέα κατάσταση. Είναι ένα ζήτημα που συνεχίζεται από την δεκαετία του 1960 και αποτελεί μια σημαντική διάσταση των διασυνδεδεμένων προβλημάτων του Αιγαίου».<br /><br />Ο κ. Φιντάν προσέθεσε ότι η Τουρκία έχει θέσει το ζήτημα τόσο μέσω διμερών διαύλων όσο και στο ΝΑΤΟ και στα Ηνωμένα Έθνη. Παρά ταύτα, καταλήγοντας υπεστήριξε ότι θα πρέπει να διατηρηθεί η «θετική ατμόσφαιρα» που έχει δημιουργηθεί το τελευταίο διάστημα στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, λέγοντας: «Πρέπει να συνεχίσουμε να ενισχύουμε την θετική ατμόσφαιρα και το πνεύμα που έχουμε πρόσφατα ξεκινήσει για την επίλυση αυτών των ζητημάτων».<br /><br />Εδώ βεβαίως έχουμε το διττό πρόσωπο της τουρκικής υποκρισίας, η οποία είναι, στην πραγματικότητα, ο μόνος παράγων αποσταθεροποιήσεως και χάους. Στις αιτιάσεις Φιντάν απήντησε το Υπουργείο Εξωτερικών με ανακοίνωση την οποία εξέδωσε αργά χθες και στην οποία υπογραμμίζει: «Η Ελλάδα διαμορφώνει την εξωτερική της πολιτική κυρίαρχα και ανεξάρτητα και δεν ετεροκαθορίζεται. Ισχυρισμοί περί δήθεν εργαλειοποίησης της Ελλάδας με σκοπό την αποσταθεροποίηση της περιοχής ουδεμία σχέση έχουν με την πραγματικότητα. Η Ελλάδα έχει αποδείξει εμπράκτως ότι εργάζεται με συνέπεια για την περιφερειακή και διεθνή ειρήνη και σταθερότητα και δεν αποτελεί απειλή για κανέναν.<br /><br />Η Ελλάδα διασφαλίζει, όπως κάθε χώρα, την άμυνα και την ασφάλεια του συνόλου της επικράτειάς της. Οι επαναλαμβανόμενες μονομερείς αιτιάσεις της Τουρκίας περί αποστρατιωτικοποίησης ελληνικών νησιών του Αιγαίου στερούνται νομικού ερείσματος στο Διεθνές Δίκαιο και έχουν κατ’ επανάληψη απορριφθεί κατηγορηματικά στο σύνολό τους. Το καθεστώς των ελληνικών νησιών του Ανατολικού Αιγαίου καθορίζεται με σαφήνεια από τις ισχύουσες διεθνείς συνθήκες. Η Ελλάδα, ως κυρίαρχο κράτος, δικαιούται πλήρως να λάβει όλα τα αναγκαία μέτρα ώστε να διασφαλίσει ότι θα είναι σε θέση να ασκήσει το αναφαίρετο δικαίωμά της σε νόμιμη άμυνα. Ο χαρακτηρισμός της αμυντικής θωράκισης ελληνικού εδάφους ως “απειλής” είναι όχι μόνο αστήρικτος, αλλά και οξύμωρος, όταν, κατά παράβαση του Διεθνούς Δικαίου, η Τουρκία εξακολουθεί να διατηρεί σε ισχύ απειλή πολέμου (casus belli) κατά της Ελλάδας σε περίπτωση άσκησης νόμιμου κυριαρχικού δικαιώματος».<br /><br /><a href="http://estianews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.<br /><br />

Διασυνδέουν την αποστρατιωτικοποίηση με 6 μίλια, υφαλοκρηπίδα, ΑΟΖ, γκρίζες ζώνες.

Άσκησις ψυχολογικής πιέσεως με την μετακίνηση τουρκικής ταξιαρχίας απέναντι από την Σάμο Σκηνικό εντάσεως δημιουργεί και πάλι η Τουρκία, με ...

Διαβάστε την συνέχεια

Το βέτο Τουρκίας στο θαλάσσιο πάρκο Νοτίου Αιγαίου και οι άτακτες κινήσεις Μητσοτάκη για τα χωρικά ύδατα.

<img height="89" src="https://omegapress.gr/images/KALOS.jpg" width="750" /><div><br /></div><div>Του<b> Σωτήρη Σιδέρη </b><br />Οργιάζει το παρασκήνιο σχετικά με την εξέλιξη των ελληνοτουρκικών σχέσεων , με την Άγκυρα να απειλεί με γενικευμένη κρίση στις διμερείς σχέσεις, αν η ελληνική κυβέρνηση θέσει σε ισχύ το προεδρικό διάταγμα για το Θαλάσσιο Πάρκο Νοτίου Αιγαίου1-Νότιες Κυκλάδες. Η απειλή εντάσσεται στην πάγια τουρκική θέση ότι δεν επιτρέπει καμία αλλαγή ή κίνηση που συμπεριλαμβάνει νησιά και βραχονησίδες που η ίδια αμφισβητεί με το δόγμα των γκρίζων ζωνών.<br /><br />Μια σειρά από γεγονότα θα είναι καθοριστικά για το μέλλον της κυριαρχίας που ασκεί η Ελλάδα στην επικράτειά της με βάση την συνθήκη της Λωζάννης. Αν δηλαδή η κυβέρνηση δεν θέσει σε ισχύ το προεδρικό διάταγμα που έχει υπογραφεί από τις 15 Ιουλίου 2026 , έχει σταλεί στο ΣτΕ και έκτοτε αγνοείται, η Ελλάδα θα έχει ακρωτηριάσει την επικράτειά της. <br /><br />Η κυβέρνηση αντί να αναβαθμίσει την διπλωματική της δράση και να ενισχύσει το εσωτερικό μέτωπο στη χώρα, επιδίδεται σε τακτικισμούς και εξετάζει το σενάριο επέκτασης των χωρικών υδάτων νότια της Κρήτης. Εκεί όμως η Τουρκία δεν έχει αντίρρηση , αν και θέλει να εξαιρεθεί η Γαύδος. Ο πρωθυπουργός υποτάσσει ένα μείζον εθνικό ζήτημα στις προεκλογικές επικοινωνιακές της ανάγκες, αδιαφορώντας ή έστω υποτιμώντας τις τεράστιες επιπτώσεις για τη χώρα.<br /><br />Σύμφωνα με πληροφορίες, που είναι πολύ δύσκολο να επιβεβαιωθούν λόγω ιδιαιτεροτήτων, τα ζητήματα αυτά έθεσε στον πρωθυπουργό ο επικεφαλής της τουρκικής ΜΙΤ Ιμπραήμ Καλίν, κατά την πρόσφατη επίσκεψή του στο Μέγαρο Μαξίμου. Είναι πολύ ανησυχητικό το γεγονός ότι, υπάρχει ένα ευρύ φάσμα πληροφοριών, εκτιμήσεων, κινήσεων και ίσως αποφάσεων στις ελληνοτουρκικές σχέσεις που διακινούνται στο παρασκήνιο, ερήμην της βουλής και των κομμάτων.<br /><br />Για παράδειγμα, πέρα από την στεγανοποίηση της λειτουργίας του ΥΠΕΞ και του Μεγάρου Μαξίμου , ο πρωθυπουργός φέρεται να ετοιμάζει την επέκταση των χωρικών υδάτων νότια της Κρήτης για ψηφοθηρικούς λόγους. Εξαιρεί όμως από την επέκταση την Πελοπόννησο , προκαλώντας νέα ερωτήματα. Στο μεταξύ, στο παζάρι φαίνεται ότι μπαίνει και ο τουρκικός νόμος για την Γαλάζια Πατρίδα, ενώ δεν υπάρχει ίχνος διαφάνειας στις κινήσεις και τις αποφάσεις του Κυριάκου Μητσοτάκη. Στο σύνολό τους τα ζητήματα αυτά, μπορούν να προκαλέσουν έκρυθμη κατάσταση στο Αιγαίο…</div><div><br />Στεγανά παντού, αλλά η κρίση ελλοχεύει<br /><br />Όπως είναι γνωστό στις 15 Ιουλίου υπογράφηκε το προεδρικό διάταγμα για το Θαλάσσιο Πάρκο Νοτίου Αιγαίου 1 – Νότιες Κυκλάδες, από τους υπουργούς Ενέργειας και Περιβάλλοντος Σταύρο Παπασταύρου, Εξωτερικών Γιώργο Γεραπετρίτη και Άμυνας Νίκο Δένδια και στην συνέχεια εστάλη στο Συμβούλιο της Επικρατείας. Σύμφωνα με πληροφορίες (Αλέξανδρος Τάρκας -εφημερίδα Δημοκρατία 16/9/26,) η τύχη του προεδρικού διατάγματος αγνοείται, εξαιτίας ενδοκυβερνητικών διαφωνιών που έχουν ανακύψει. Πέραν αυτών όμως, φαίνεται ότι στην συνέχεια η υπόθεση δραματοποιήθηκε έτσι κι αλλιώς με την ανακοίνωση στις 15 Αυγούστου, των δύο θαλάσσιων πάρκων της Τουρκίας που εκτείνονται πέραν των χωρικών της υδάτων, εντελώς παράνομα δηλαδή και περικυκλώνουν την Λήμνο και την Σαμοθράκη στο Βόρειο Αιγαίο και το άλλο, το Καστελλόριζο.<br /><br />Ωστόσο παρά το γεγονός ότι το πάρκο του Νοτίου Αιγαίου 1-νότιες Κυκλάδες, είχε ανακοινωθεί με τυμπανοκρουσίες και πατριωτικές κορώνες όπως συνηθίζει η κυβέρνηση, η Αθήνα δεν απάντησε θέτοντας σε ισχύ το προεδρικό διάταγμα.<br />Το παρασκήνιο έχει πολλά σενάρια και πολλές αντιφατικές εκδοχές. Αθροίζοντας , όσο αυτό είναι δυνατό, τις πληροφορίες που διακινούνται, η Τουρκία έχει θέσει απειλητικά το ζήτημα να μην συμπεριλαμβάνονται στο πάρκο νησιά και βραχονησίδες που κατά την ίδια αμφισβητείται η κυριότητά τους, στο πλαίσιο της πολιτικής των γκρίζων ζωνών. Σύμφωνα με την τουρική απειλή, αν το ελληνικό προεδρικό διάταγμα περιλαμβάνει νησιά των γκρίζων ζωνών η Άγκυρα θα συμπεριλάβει τα νησιά αυτά, στους δικούς της χάρτες και στο νόμο για την Γαλάζια, που προτίθεται να θεσμοθετήσει εντός του επόμενου διαστήματος, σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά.</div><div><br />Η διεθνοποίηση και ο εκλογικός αντιπερασπισμός Μητσοτάκη<br /><br />Η εμπλοκή είναι εμφανής, οι απειλές έχουν σχηματοποιηθεί , αλλά η ελληνική κυβέρνηση συνεχίζει να κινείται αποσπασματικά και χωρίς συγκεκριμένο σχέδιο. Δεν δημοσιοποιεί τις συνομιλίες της με την Τουρκία, ούτε η κοινή γνώμη, ούτε καν οι αρχηγοί των κομμάτων γνωρίζουν το παραμικρό. Ούτε διεθνοποιεί τις απειλές της Τουρκίας, ώστε να δημιουργήσει ένα ισχυρό συμμαχικό μπλοκ που θα αναχαιτίσει την τουρκική αναθεωρητική πολιτική.<br /><br />Αντίθετα, κατά πληροφορίες, η κυβέρνηση Μητσοτάκη φέρεται να προετοιμάζεται για την επέκταση των χωρικών υδάτων νότια της Κρήτης, που είναι μια αυτονόητη, όσο και επιβεβλημένη κίνηση, που δεν ενοχλεί κανέναν, προκειμένου να εξισορροπήσει τις αρνητικές εντυπώσεις που η ίδια δημιουργεί με τις κινήσεις της στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο. Η επέκταση των χωρικών υδάτων μόνο νότια της Κρήτης και όχι στα νησιά του Αιγαίου ή και την Πελοπόννησο, δυτικά του Ταινάρου έστω, είναι μονομερές δικαίωμα της Ελλάδας, απολύτως σύμφωνο με το διεθνές δίκαιο. Αντίθετα, τόσο η αμφισβήτηση της κυριαρχίας νησιών, όσο και το δόγμα της Γαλάζιας Πατρίδας το παραβιάζουν κατάφωρα. Επομένως η Ελλάδα αν υποχωρήσει από το δικαίωμά της θα δικαιώσει σε σημαντικό βαθμό την αναθεωρητική πολιτική της Τουρκίας. Γιατί θα εξισώσει το δίκαιο με το άδικο και θα βρεθεί στην συνέχεια σε δεινή διαπραγματευτική θέση.</div><div><br />Οπότε αυτό που επείγει , σε πρώτη φάση να γίνει είναι:<br /><br />1. Να ανακοινώσει η ίδια η κυβέρνηση τι συμβαίνει με το θαλάσσιο πάρκο Νοτίου Αιγαίου 1-νότιες Κυκλάδες.<br /><br />2. Να δεσμευθεί δημόσια ότι η υπόθεση των χωρικών υδάτων θα γίνει σε συνεννόηση με τα κόμματα ώστε να αποτελέσει εθνική πολιτική και να εγκαταλείψει τους εντυπωσιασμούς και τους αντιπερισπασμούς που ωφελούν την Τουρκία και μόνο. Επιδίωξη του πρωθυπουργού είναι να κάνει κινήσεις εντυπωσιασμού ενόψει των εκλογών και αυτό είναι απαράδεκτο. Και φυσικά να μην ανοίξει μέτωπο κατά των κομμάτων που θα διαφωνήσουν με τις κινήσεις . Ο πατριωτισμός δεν είναι θέαμα, αλλά αξία και απαιτεί ευθύνη.</div><div>  <br />3. Να υπάρξει απόφαση της Βουλής για όσα οι αρχηγοί των κομμάτων θα συμφωνήσουν ώστε να διατηρήσει η Ελλάδα στο ακέραιο τα δικαιώματά της στο πλαίσιο μιας εθνικής πολιτικής και να διακηρύξει την αποφασιστικότητά της να τα εφαρμόσει εξισορροπώντας την απειλή πολέμου της τουρκικής εθνοσυνέλευσης.</div><div>  <br />4. Να εγκαταλείψει τη θέση της αμήχανης σιωπής εντός της ΕΕ και του ΝΑΤΟ και να καταγγείλει δημόσια την Τουρκία σε όλους τους διεθνείς οργανισμούς.</div><div><br />5. Να ενημερώσει υπεύθυνα τους πολιτικούς αρχηγούς ο πρωθυπουργός ώστε όλοι να γνωρίζουν , που βρισκόμαστε, ποιες είναι οι ενδεδειγμένες κινήσεις, πως θα αξιοποιηθούν οι συμμαχίες και το διεθνές δίκαιο. <br />Αν και δεν είναι σαφές λόγων των ενδοκυβερνητικών διαφωνιών τι ακριβώς θα περιλαμβάνει το πάρκο , να υπενθυμίσουμε ότι η Τουρκία αμφισβητεί συνολικά 152 νησιά , νησίδες και βραχονησίδες. <br />Όσον αφορά τα νησιά του Νοτίου Αιγαίου, η τουρκική λίστα περιλαμβάνει:<br /><br />6) Σύμπλεγμα νησιών Αρκοί: Αρκοί, Καλόβολος, Αγρελούσσα, Αβάθιστο, Μακρονήσι, βραχονησίδα Ν.Α. από Μακρονήσι, νησίδα Ζούκα 1, νησίδα Ζούκα 2, Σμινερονήσι, Ψαθονήσι, νησίδα δυτικά από Καλόβολο, Στρογγυλή, Μάραθος, Σπολάτος, Κόμαρος.</div><div><br />7) Σύμπλεγμα νησιών Αγαθονησίου: Αγαθονήσι, Νερά, Στρογγυλό, Γλάρος, Ψαθονήσι, Κουνέλι, Πράσσος, νησίδα Ν.Δ. Του Πράσσος, Καζαγάνι βραχονησίδα δυτικά από Αγαθονήσι, βραχονησίδα Ν.Δ. από Αγαθονήσι, βραχονησίδα βόρεια από Αγαθονήσι.</div><div><br />8) Σύμπλεγμα νησιών Φαρμακονησίου: Μαραθονήσι, νησίδα δυτικά από Φαρμακονήσι, Ψέριμος, βραχονησίδα Βασιλική, νησίδα Ν.Δ. από Ψέριμο, Πλάτη, βραχονησίδα νο 1 νότια από Πλάτη, βραχονησίδα νο 2 νότια από Πλάτη, βραχονησίδα Νεκροθήκες, Πίτα, Μεγάλη Ίμια, Μικρή Ίμια, Καλόλιμνος, Πράσσος, Λυδία.</div><div><br />9) Σύμπλεγμα νησιών Β.Α. Νισύρου: Περγούσα, 4 βραχονησίδες γύρω από Περγούσα, Στρογγυλή, Γυαλί 3 βραχονησίδες γύρω από Γυαλί, βραχονησίδες γύρω από Γυαλί, Παχειά, Κανδελιούσσα, Άγιος Άντώνιος.<br />10) Σύμπλεγμα νησιών Λέβιθας και Κίναρου: Λέβιθα, νησίδα βόρεια από Λέβιθα, νησίδα νότια από Λέβιθα, Κίναρος, βραχονησίδα δυτικά από Κίναρο, Μαύρα, νησίδα ανατολικά από Μαύρα, Γλάρο.<br />11) Σύμπλεγμα νησιών Ν.Α. Αστυπάλαιας: Σύρνα, βραχονησίδα Σύρνα 1, βραχονησίδα Σύρνα 2, βραχονησίδα Σύρνα 3, Μεγάλος Αδελφός, Μικρός Αδελφός, βραχονησίδα δυτικά από Μικρό Αδελφό, Στεφάνια, Πλακίδα. βραχονησίδα 1 δυτικά από Πλακίδα, βραχονησίδα 2 δυτικά από Πλακίδα, Γιάννη, Μεσονήσι.</div><div><br /></div><div><a href="https://omegapress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το βέτο Τουρκίας στο θαλάσσιο πάρκο Νοτίου Αιγαίου και οι άτακτες κινήσεις Μητσοτάκη για τα χωρικά ύδατα.

Του Σωτήρη Σιδέρη Οργιάζει το παρασκήνιο σχετικά με την εξέλιξη των ελληνοτουρκικών σχέσεων , με την Άγκυρα να απειλεί με γενικευμένη κρίση...

Διαβάστε την συνέχεια

Ενεργειακή εκεχειρία στον αέρα: Ο Ζελένσκι λέει «ναι», η Μόσχα βάζει όρους. Ο Τραμπ προηγήθηκε της συμφωνίας.

<img height="133" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/08/zelenski-4.jpg" width="755" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος </b><br />Το Κίεβο δηλώνει έτοιμο να σταματήσει τα πλήγματα σε ρωσικά διυλιστήρια και ενεργειακές εγκαταστάσεις εφόσον η Μόσχα σταματήσει κάθε επίθεση στο ουκρανικό ενεργειακό σύστημα. Όμως συμφωνία ακόμη δεν υπάρχει: το Κρεμλίνο υποδέχεται θετικά την ιδέα, συνδέοντάς την παράλληλα με κυρώσεις και πετρελαϊκές εξαγωγές.<br /><br />«έτοιμο το Κίεβο – χωρίς συμφωνία ακόμη με τη Μόσχα – Η πολυαναμενόμενη «ενεργειακή εκεχειρία» μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας παραμένει περισσότερο υπό διαπραγμάτευση παρά πραγματικότητα, παρά τη δημόσια ανακοίνωση του Ντόναλντ Τραμπ ότι Μόσχα και Κίεβο έχουν ήδη συμφωνήσει να σταματήσουν τα πλήγματα στις ενεργειακές υποδομές.<br /><br />Ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι ξεκαθάρισε ότι το Κίεβο είναι έτοιμο να προχωρήσει, αλλά μόνο στη βάση μιας πραγματικής και αμοιβαίας συμφωνίας.<br /><br />«Είμαστε έτοιμοι για μια ενεργειακή εκεχειρία», δήλωσε ο Ουκρανός πρόεδρος, εξηγώντας όμως ότι η Ρωσία θα πρέπει να δεσμευθεί ότι δεν θα πραγματοποιεί κανενός είδους πλήγματα εναντίον ουκρανικών ενεργειακών εγκαταστάσεων.<div><br />Ο Ζελένσκι ζητά λίστα από τη Μόσχα<br /><br />Το Κίεβο προχωρά μάλιστα ένα βήμα παραπέρα.<br /><br />Ο Ζελένσκι ζητά από τη Ρωσία να καταθέσει συγκεκριμένη λίστα με τις ενεργειακές εγκαταστάσεις που θέλει να εξαιρεθούν από τα ουκρανικά πλήγματα.<br /><br />Η λογική είναι σαφής: εάν η Μόσχα ζητεί προστασία για διυλιστήρια, αποθήκες ή άλλες ενεργειακές υποδομές, τότε θα πρέπει να αποδεχθεί αντίστοιχη προστασία για το ουκρανικό ηλεκτρικό και ενεργειακό σύστημα.<br /><br />«Αν οι Ρώσοι είναι έτοιμοι για ενεργειακή εκεχειρία, αυτό σημαίνει κανένα πλήγμα οποιουδήποτε είδους και με οποιοδήποτε όπλο στην ενέργεια», τόνισε ο Ζελένσκι.<br /><br />Για το Κίεβο, το ζήτημα είναι ιδιαίτερα κρίσιμο καθώς πλησιάζει ακόμη ένας χειμώνας πολέμου και οι ρωσικές επιθέσεις έχουν επανειλημμένα πλήξει ηλεκτρικά δίκτυα και υποδομές φυσικού αερίου. </div><div><br />Ο Τραμπ ανακοίνωσε συμφωνία πριν αυτή υπάρξει<br /><br />Η σύγχυση ξεκίνησε από την Ουάσιγκτον.<br /><br />Ο Ντόναλντ Τραμπ ανακοίνωσε στις 14 Σεπτεμβρίου ότι Ρωσία και Ουκρανία συμφώνησαν να μην επιτίθενται η μία στις ενεργειακές εγκαταστάσεις της άλλης.<br /><br />Όμως ούτε το Κίεβο ούτε η Μόσχα επιβεβαίωσαν ότι έχει συναφθεί τέτοια επίσημη συμφωνία.<br /><br />Η ουκρανική πλευρά εμφανίστηκε μάλιστα αιφνιδιασμένη, επιμένοντας ότι χρειάζεται πρώτα αξιόπιστη ρωσική δέσμευση και συγκεκριμένος μηχανισμός αμοιβαιότητας.<br />Και τα χτυπήματα συνεχίστηκαν<br /><br />Το σημαντικότερο στοιχείο είναι ότι η πραγματικότητα στο πεδίο δεν άλλαξε αμέσως μετά τη δήλωση Τραμπ.<br /><br />Η Ρωσία έπληξε πρατήρια καυσίμων στο Κίεβο, ενώ η Ουκρανία ανακοίνωσε πλήγμα σε ρωσικό διυλιστήριο.<br /><br />Άρα, μέχρι στιγμής, δεν υπάρχει επιχειρησιακά εφαρμοζόμενο μορατόριουμ.<br /><br />Και αυτό ενισχύει την επιφυλακτικότητα του Κιέβου, καθώς προηγούμενες προσπάθειες για περιορισμό των επιθέσεων στις ενεργειακές υποδομές δεν κατάφεραν να εξελιχθούν σε σταθερή συμφωνία. </div><div><br />Η Μόσχα λέει «πολύ καλή ιδέα», αλλά ανοίγει τον φάκελο των κυρώσεων<br /><br />Από τη ρωσική πλευρά, η απάντηση είναι πιο σύνθετη.<br /><br />Ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου Ντμίτρι Πεσκόφ χαρακτήρισε την αμερικανική πρόταση για μορατόριουμ στα ενεργειακά πλήγματα «πολύ καλή ιδέα».<br /><br />Η Μόσχα, ωστόσο, βάζει στο τραπέζι ευρύτερα ζητήματα.<br /><br />Το Κρεμλίνο υποστηρίζει ότι πρέπει παράλληλα να διασφαλιστεί η ασφαλής εμπορική ναυσιπλοΐα –ιδιαίτερα για τα πετρελαιοφόρα– και επαναφέρει την απαίτηση για άρση των κυρώσεων που χαρακτηρίζει παράνομες.<br /><br />Αυτό αλλάζει το εύρος της διαπραγμάτευσης: από ένα σχετικά περιορισμένο μορατόριουμ επιθέσεων σε μια συζήτηση που μπορεί να αγγίξει το καθεστώς των ρωσικών ενεργειακών εξαγωγών.<br />Γιατί τα ρωσικά διυλιστήρια είναι το κλειδί<br /><br />Πίσω από τη διπλωματική συζήτηση βρίσκεται μια πολύ συγκεκριμένη στρατιωτική και οικονομική πραγματικότητα.<br /><br />Η Ουκρανία έχει εντείνει τα πλήγματα μεγάλης εμβέλειας εναντίον ρωσικών διυλιστηρίων και άλλων πετρελαϊκών εγκαταστάσεων, επιχειρώντας να πλήξει έναν από τους σημαντικότερους οικονομικούς μηχανισμούς που χρηματοδοτούν τη ρωσική πολεμική προσπάθεια.<br /><br />Για τη Μόσχα, επομένως, ένα μορατόριουμ μπορεί να προστατεύσει κρίσιμα ενεργειακά assets.<br /><br />Για το Κίεβο όμως το αντάλλαγμα πρέπει να είναι διαφορετικό: προστασία των υποδομών που κρατούν τα ουκρανικά σπίτια, τις πόλεις και τη βιομηχανία με ηλεκτρικό ρεύμα και φυσικό αέριο.<br /><br />Όπως το έθεσε ο Ζελένσκι:<br /><br />«Για τον Πούτιν, ενέργεια σημαίνει πώληση πετρελαίου και φυσικού αερίου. Για εμάς, ενέργεια σημαίνει ηλεκτρικό ρεύμα και φυσικό αέριο για τον λαό μας».<br />Το νέο αμερικανικό χαρτί: Κυρώσεις στη Ρωσία<br /><br />Και ενώ συζητείται η εκεχειρία, η πίεση προς τη Μόσχα κινείται ταυτόχρονα προς την αντίθετη κατεύθυνση στην Ουάσιγκτον.<br /><br />Η αμερικανική Βουλή των Αντιπροσώπων ενέκρινε στις 16 Σεπτεμβρίου ευρύ πακέτο νέων κυρώσεων κατά της Ρωσίας με ψήφους 262–159.<br /><br />Το νομοσχέδιο προβλέπει μέτρα εναντίον ρωσικών τραπεζών, αξιωματούχων και της ενεργειακής ναυτιλίας, ενώ ανοίγει τον δρόμο ακόμη και για δασμούς έως 100% σε μεγάλους εισαγωγείς ρωσικού πετρελαίου και φυσικού αερίου υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις.<br /><br />Το πακέτο κατευθύνεται πλέον στον Τραμπ για υπογραφή.<br />Η «ενεργειακή ειρήνη» γίνεται παζάρι για πετρέλαιο, κυρώσεις και χειμώνα<br /><br />Η διαπραγμάτευση επομένως έχει ξεφύγει ήδη από το απλό ερώτημα «σταματούν ή όχι τα πλήγματα».<br /><br />Η Ουκρανία θέλει προστασία του ηλεκτρικού της συστήματος πριν από τον χειμώνα.<br /><br />Η Ρωσία έχει συμφέρον να περιορίσει τα ουκρανικά πλήγματα στα διυλιστήρια και ταυτόχρονα επιχειρεί να συνδέσει τη συζήτηση με κυρώσεις και ασφάλεια των πετρελαϊκών εξαγωγών.<br /><br />Και ο Τραμπ επιχειρεί να μετατρέψει μια περιορισμένη ενεργειακή συμφωνία σε πρώτο βήμα αποκλιμάκωσης ενός πολέμου που μέχρι στιγμής δεν έχει οδηγηθεί σε συνολική εκεχειρία.<br /><br />Γι’ αυτό το πραγματικό τεστ δεν είναι πλέον η ανακοίνωση της Ουάσιγκτον.<br /><br />Είναι αν Μόσχα και Κίεβο θα καταθέσουν συγκεκριμένες δεσμεύσεις, λίστες προστατευόμενων στόχων και έναν μηχανισμό που θα αποδεικνύει ποιος παραβιάζει τη συμφωνία.<br /><br />Μέχρι τότε, η «ενεργειακή εκεχειρία» παραμένει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων — όχι ακόμη στο πεδίο.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ενεργειακή εκεχειρία στον αέρα: Ο Ζελένσκι λέει «ναι», η Μόσχα βάζει όρους. Ο Τραμπ προηγήθηκε της συμφωνίας.

Βασιλης Διαμαντακος  Το Κίεβο δηλώνει έτοιμο να σταματήσει τα πλήγματα σε ρωσικά διυλιστήρια και ενεργειακές εγκαταστάσεις εφόσον η Μόσχα στ...

Διαβάστε την συνέχεια

Εμετικοί νεο-οθωμανοί πειρατές! Λένε ότι ΔΕΝ ανήκουν στην Ελλάδα Ρω και Στρογγύλη.

<img height="93" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2020/09/KASTELLORIZO-1-630x400.jpg" width="731" /><br /><br />Στη γεωγραφική εγγύτητα του Καστελλόριζου με τις τουρκικές ακτές αναφέρθηκε το τουρκικό τηλεοπτικό δίκτυο A Haber, παρουσιάζοντας ρεπορτάζ για την περιοχή και σχολιάζοντας την παρουσία ελληνικού πολεμικού πλοίου στο νησί.<br /><br />Κατά τη διάρκεια της τηλεοπτικής εκπομπής, έγινε αναφορά στη Ρω και τη Στρογγύλη, με το δίκτυο να υποστηρίζει ότι οι δύο νησίδες «δεν ανήκουν στην Ελλάδα».<br /><br />Συγκεκριμένα, στο απόσπασμα της εκπομπής, ο παρουσιαστής ανέφερε ότι το Καστελλόριζο βρίσκεται σε απόσταση μόλις 1.950 μέτρων από τις τουρκικές ακτές.<br /><br />«Το Καστελλόριζο απέχει μόλις 1.950 μέτρα από την παραλία μας», σημείωσε, με τον συνομιλητή του να επαναλαμβάνει την απόσταση και να σχολιάζει ότι πρόκειται για απόσταση «που μπορεί να καλυφθεί κολυμπώντας».<br /><br />Υπό την προϋπόθεση ότι οι μιγάδες νεο-οθωμανοί ανατολίτες γνωρίζουν κολύμπι και δεν θα πνιγούν.<br /><br />Εν τω μεταξύ όλη αυτή η τουρκική προπαγάνδα περί Καστελλόριζου καταντά παρανοϊκή, ειδικά αν αναλογιστεί κανείς ότι και στη Θράκη το Διδυμότειχο απέχει μόλις 2 χιλιόμετρα από τα σύνορα της Ελλάδας με την Τουρκία.<br /><br />Δηλαδή τι θέλουν τώρα; Να αρχίσουμε κι εμείς να λέμε ότι η παραλία τους απέχει μόλις 2 χιλιόμετρα από την Ελλάδα; Διότι το Καστελλόριζο είναι Ελλάδα. Και να το εμπεδώσουν καλά οι Τούρκοι αυτό, αλλιώς θα κάψουμε όλη την παραλία τους.<br /><br />Στη συνέχεια, ο παρουσιαστής αναφέρθηκε στην παρουσία πυραυλακάτου στο νησί, διερωτώμενος:<br /><br />«Τι προσπαθεί, λοιπόν, να κάνει η Ελλάδα;». Οι γνωστές απλοϊκές «απορίες» των μιγάδων εξισλαμισμένων-εκτουρκισμένων.<br /><br />Ο συνομιλητής του χαρακτήρισε την κατάσταση «αστεία», χωρίς να προχωρήσει σε περαιτέρω ανάλυση.<br /><br />Νωρίτερα, το τουρκικό δίκτυο είχε παρουσιάσει χάρτη της περιοχής, αναφερόμενο στις νησίδες Ρω και Στρογγύλη.<br /><br />Στο ρεπορτάζ, η Ρω αναφέρθηκε με την τουρκική ονομασία Καράαντα, ενώ η Στρογγύλη ως Φενέρ Αντασί.<br /><br />Το A Haber υποστήριξε ότι οι δύο νησίδες «δεν ανήκουν στην Ελλάδα», παρουσιάζοντας τη συγκεκριμένη θέση στο πλαίσιο της αναφοράς του στη γεωγραφία της περιοχής.<br />Hürriyet: «Ένταση στο Αιγαίο μεταξύ Αθήνας και Άγκυρας – Η στρατιωτικοποίηση των νησιών και οι σχέσεις με το Ισραήλ»<br /><br />Στις ελληνοτουρκικές σχέσεις και την κατάσταση στο Αιγαίο αναφέρεται η τουρκική εφημερίδα Hürriyet, σε δημοσίευμά της με τίτλο «Ένταση στο Αιγαίο στη γραμμή Άγκυρας–Αθήνας».<br /><br />Σύμφωνα με την εφημερίδα, η στρατιωτική παρουσία στα ελληνικά νησιά του Αιγαίου, καθώς και η ενίσχυση των σχέσεων μεταξύ Ελλάδας και Ισραήλ, αποτελούν παράγοντες που, κατά την ίδια, προκαλούν ένταση στην περιοχή.<br /><br />Το δημοσίευμα εντάσσει τις εξελίξεις στο πλαίσιο των διαχρονικών διαφορών μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας στο Αιγαίο, με επίκεντρο ζητήματα που αφορούν το καθεστώς των νησιών και τη στρατιωτικοποίησή τους.<br /><br />Παράλληλα, σε ξεχωριστό δημοσίευμά της, η Hürriyet αναφέρεται σε κοινή ναυτική άσκηση των ελληνικών και των ισραηλινών Ενόπλων Δυνάμεων στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Το τουρκικό μέσο παρουσιάζει την άσκηση ως ακόμη μία ένδειξη της ενίσχυσης της αμυντικής συνεργασίας μεταξύ Αθήνας και Ιερουσαλήμ σε μια περίοδο κατά την οποία οι περιφερειακές ισορροπίες στην Ανατολική Μεσόγειο παραμένουν σύνθετες.<br /><br />Η Hürriyet συνδέει τις δύο εξελίξεις – την ελληνοϊσραηλινή στρατιωτική συνεργασία και τις ελληνοτουρκικές διαφορές στο Αιγαίο – με το ευρύτερο περιβάλλον ασφάλειας στην περιοχή.<br />Δείτε βίντεο από την ελληνοϊσραηλινή άσκηση:<div><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="background-color: white; border: 0px; color: #333333; display: flex; font-family: Arial, "Helvetica Neue", Helvetica, sans-serif; font-size: 12px; margin: 10px 0px; max-width: 550px; outline: 0px; padding-inline-start: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; width: 550px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="2100625366318461212" frameborder="0" id="twitter-widget-3" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?creatorScreenName=https%3A%2F%2Ftwitter.com%2Ftribunegr&dnt=false&embedId=twitter-widget-3&features=eyJ0ZndfdGltZWxpbmVfbGlzdCI6eyJidWNrZXQiOltdLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2ZvbGxvd2VyX2NvdW50X3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9iYWNrZW5kIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19yZWZzcmNfc2Vzc2lvbiI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZm9zbnJfc29mdF9pbnRlcnZlbnRpb25zX2VuYWJsZWQiOnsiYnVja2V0Ijoib24iLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X21peGVkX21lZGlhXzE1ODk3Ijp7ImJ1Y2tldCI6InRyZWF0bWVudCIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3Nob3dfYmlyZHdhdGNoX3Bpdm90c19lbmFibGVkIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19kdXBsaWNhdGVfc2NyaWJlc190b19zZXR0aW5ncyI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdXNlX3Byb2ZpbGVfaW1hZ2Vfc2hhcGVfZW5hYmxlZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdmlkZW9faGxzX2R5bmFtaWNfbWFuaWZlc3RzXzE1MDgyIjp7ImJ1Y2tldCI6InRydWVfYml0cmF0ZSIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfbGVnYWN5X3RpbWVsaW5lX3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9mcm9udGVuZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9fQ%3D%3D&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=2100625366318461212&lang=el&origin=https%3A%2F%2Fwww.tribune.gr%2Fpolitics%2Fnews%2Farticle%2F955630%2Femetikoi-neo-othomanoi-peirates-lene-oti-den-anikoyn-stin-ellada-ro-kai-stroggyli-o-ordi-prokalei-tin-ellinoisrailini-orgi.html&sessionId=69cbda5128d6e9ffca0f0fd86aa533f0a41a9e2c&siteScreenName=tribunegr&theme=light&widgetsVersion=6a3ad42b224df%3A1778106238597&width=550px" style="border-style: none; border-width: 0px; display: block; flex-grow: 1; font-family: inherit; font-style: inherit; height: 624px; margin: 0px; outline: 0px; padding-inline-start: 0px; padding: 0px; position: static; vertical-align: baseline; visibility: visible; width: 550px;" title="X Post"></iframe></div></div><div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Εμετικοί νεο-οθωμανοί πειρατές! Λένε ότι ΔΕΝ ανήκουν στην Ελλάδα Ρω και Στρογγύλη.

Στη γεωγραφική εγγύτητα του Καστελλόριζου με τις τουρκικές ακτές αναφέρθηκε το τουρκικό τηλεοπτικό δίκτυο A Haber, παρουσιάζοντας ρεπορτάζ γ...

Διαβάστε την συνέχεια

Έτοιμοι για πόλεμο οι τουρκικοί S-400. Έπεσαν οι φερετζέδες.

<img height="117" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2021/03/erdogan-s-400-630x370.jpg" width="742" /><br /><br />Στην επιχειρησιακή ετοιμότητα των τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων και στα ρωσικής κατασκευής συστήματα αεράμυνας S-400 αναφέρεται δημοσίευμα της εφημερίδας Hürriyet, σύμφωνα με τον ανταποκριτή του ΣΚΑΪ στην Κωνσταντινούπολη, Μανώλη Κωστίδη.<br /><br />Το δημοσίευμα επικαλείται απάντηση του υπουργού Άμυνας της Τουρκίας, Γιασάρ Γκιουλέρ, σε κοινοβουλευτική ερώτηση που υπέβαλε ο αντιπρόεδρος της κοινοβουλευτικής ομάδας του İYİ Parti, Τουρχάν Τσομέζ.<br /><br />Ο Τσομέζ ζήτησε να πληροφορηθεί εάν τα συστήματα S-400, τα οποία η Τουρκία προμηθεύτηκε από τη Ρωσία, έχουν ενσωματωθεί στο υφιστάμενο δίκτυο ραντάρ, έγκαιρης προειδοποίησης, διοίκησης και ελέγχου, καθώς και στο σύστημα αεράμυνας της τουρκικής Πολεμικής Αεροπορίας.<br /><br />Η ερώτηση αφορούσε, μεταξύ άλλων, τον τρόπο με τον οποίο αξιοποιούνται τα ρωσικά συστήματα στο συνολικό αμυντικό δίκτυο της Τουρκίας.<br /><br />Σύμφωνα με την απάντηση που επικαλείται η Hürriyet, ο Γιασάρ Γκιουλέρ ανέφερε ότι οι τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις αναπτύσσουν τα οπλικά συστήματα και τις αμυντικές δυνατότητες που προμηθεύονται τόσο από εγχώριες όσο και από ξένες πηγές.<br /><br />Όπως σημείωσε, οι δυνατότητες αυτές περιλαμβάνουν την αεράμυνα και τα μαχητικά αεροσκάφη, ενώ ο σχεδιασμός τους βασίζεται στην εμπειρία που έχει αποκτηθεί στο πεδίο.<div><br />Αναλυτικά η απάντηση του Τούρκου υπουργού Άμυνας:<br /><br />«Οι Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις αναπτύσσουν τα συστήματα και τα όπλα που προμηθεύονται από εγχώριες και ξένες πηγές, συμπεριλαμβανομένων των δυνατοτήτων αεράμυνας και μαχητικών αεροσκαφών, με την εμπειρία που αποκτήθηκε από το πεδίο, και λαμβάνουν όλα τα απαραίτητα μέτρα για να είναι έτοιμα για πόλεμο ανά πάσα στιγμή.<br /><br />»Ενώ αυτές οι δυνατότητες σχεδιάζονται με τους υπάρχοντες πόρους, ενισχύονται επίσης με ταχέως αναπτυσσόμενα προϊόντα της αμυντικής βιομηχανίας.<br /><br />»Οι απαραίτητες αξιολογήσεις γίνονται από το Υπουργείο μας σύμφωνα με τα εθνικά μας δικαιώματα και συμφέροντα.<br /><br />»Όταν υπάρξουν συγκεκριμένες εξελίξεις σε αυτό το θέμα, το κοινό θα ενημερωθεί εγκαίρως από τις επίσημες Αρχές».</div><div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Έτοιμοι για πόλεμο οι τουρκικοί S-400. Έπεσαν οι φερετζέδες.

Στην επιχειρησιακή ετοιμότητα των τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων και στα ρωσικής κατασκευής συστήματα αεράμυνας S-400 αναφέρεται δημοσίευμα της ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκία: Οργή για Κύπρο και Καστελόριζο… απειλές κατά Ελλάδας

<img height="95" src="https://cdn.sigmalive.com/thumbnails/1361975/dsfg.png" width="733" /><br /><br /><b>Μαρία Ζαχαράκη</b><br /> Σύνοψη ΑiΤο τουρκικό υπουργείο Άμυνας εξέφρασε ανησυχία για την παρουσία στρατιωτικών δυνάμεων στο Καστελόριζο, υποστηρίζοντας ότι παραβιάζει τη Συνθήκη Ειρήνης των Παρισίων του 1947.<br />Η Άγκυρα προειδοποίησε ότι δεν θα αποδεχθεί την αλλαγή του καθεστώτος του νησιού και κάλεσε την Ελλάδα να τηρεί τις διεθνείς υποχρεώσεις της.<br />Επιπλέον, το υπουργείο αντέτεινε την αντίθεσή του στην παράταση του εμπάργκο όπλων των ΗΠΑ προς την Κύπρο, υποστηρίζοντας ότι επηρεάζει τις ισορροπίες στην περιοχή.<br /><br />Το Καστελόριζο και η επίσκεψη του Έλληνα πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη βρέθηκαν στο επίκεντρο της εβδομαδιαίας ενημέρωσης του τουρκικού υπουργείου Άμυνας, το οποίο υποστήριξε ότι η παρουσία στρατιωτικών δυνάμεων και πολεμικών πλοίων στο νησί δεν συνάδει με το καθεστώς που προβλέπεται από τη Συνθήκη Ειρήνης των Παρισίων του 1947.<br /><br />Το τουρκικό υπουργείο αναφέρθηκε επίσης στην αλλαγή έδρας της 51ης Ταξιαρχίας Καταδρομών στο Σόκε, διευκρινίζοντας ότι η απόφαση εγκρίθηκε τον Ιούνιο.<br /><br />Στο επίκεντρο η επίσκεψη Μητσοτάκη<br /><br /> Ο εκπρόσωπος του τουρκικού υπουργείου Άμυνας, αρχιπλοίαρχος Ζεκί Ακτούρκ, ανέφερε ότι παρακολούθησε στενά την επίσκεψη του Έλληνα πρωθυπουργού στο Καστελόριζο και τις επαφές του με στρατιωτικές δυνάμεις που βρίσκονται στο νησί.<br /><br />«Η επίσκεψη του Έλληνα πρωθυπουργού στο Καστελόριζο με τη συνοδεία του και οι επαφές του με στρατιωτικές δυνάμεις που βρίσκονται εκεί παρακολουθήθηκαν στενά από την πλευρά μας».<br /><br /> «Δεν συνάδει με το καθεστώς του νησιού»<br /><br /> Το τουρκικό υπουργείο Άμυνας υποστηρίζει ότι η παρουσία στρατιωτικών δυνάμεων στο Καστελόριζο, καθώς και η δημόσια προβολή τους κατά την επίσκεψη του Έλληνα πρωθυπουργού, δεν συμβαδίζουν με το καθεστώς του νησιού.<br /><br />«Η παρουσία στρατιωτικών δυνάμεων και πολεμικών πλοίων στο Καστελόριζο, το οποίο παραχωρήθηκε στην Ελλάδα με την προϋπόθεση του αποστρατιωτικοποιημένου καθεστώτος βάσει της Συνθήκης Ειρήνης των Παρισίων του 1947, καθώς και η δημόσια προβολή αυτών των δυνάμεων στο πλαίσιο επισκέψεων υψηλόβαθμων αξιωματούχων, δεν συνάδει με το καθεστώς του νησιού, ούτε συμβάλλει στην ειρήνη και τη σταθερότητα».<br /><br />Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται και στη γεωγραφική εγγύτητα του Καστελόριζου στις τουρκικές ακτές, με το τουρκικό υπουργείο να προειδοποιεί ότι δεν θα αποδεχθεί, όπως αναφέρει, δημιουργία τετελεσμένων.<br /><br />«Τονίζουμε για ακόμη μία φορά ότι οι προσπάθειες δημιουργίας μιας πραγματικής κατάστασης αντίθετης προς το αποστρατιωτικοποιημένο καθεστώς του Καστελόριζου, το οποίο βρίσκεται εξαιρετικά κοντά στις τουρκικές ακτές, δεν συνάδουν με τις διεθνείς υποχρεώσεις και δεν θα γίνουν αποδεκτές από τη χώρα μας».<br /><br />Αναφορά σε διάλογο και «δικαιώματα»<br /><br /> Παράλληλα με την προειδοποίηση για το Καστελόριζο, το τουρκικό υπουργείο Άμυνας επαναλαμβάνει τη θέση της Άγκυρας υπέρ του διαλόγου με την Ελλάδα, συνδέοντάς την ωστόσο με την τήρηση των διεθνών συνθηκών.<br /><br />«Η χώρα μας υποστηρίζει το Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο ως περιοχές ειρήνης και σταθερότητας και την ανάπτυξη των σχέσεων μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδας στη βάση της καλής γειτονίας και του διαλόγου. Ωστόσο, αυτή η προσέγγιση δεν σημαίνει ότι θα επιδειχθεί ανοχή στην αγνόηση των δικαιωμάτων και των υποχρεώσεων που απορρέουν από διεθνείς συνθήκες ή στη δημιουργία πραγματικών καταστάσεων επί του πεδίου».<br /><br />Η Άγκυρα καλεί την Αθήνα να τηρεί, όπως υποστηρίζει, τις υποχρεώσεις που απορρέουν από τις διεθνείς συνθήκες.<br /><br />«Καλούμε την Ελλάδα να τηρεί τις υποχρεώσεις της που απορρέουν από τις διεθνείς συνθήκες και να απέχει από δραστηριότητες στα νησιά με αποστρατιωτικοποιημένο καθεστώς που δεν συνάδουν με αυτό το καθεστώς».<br /><br />Το τουρκικό υπουργείο καταλήγει επαναλαμβάνοντας ότι θα συνεχίσει τον διάλογο, αλλά και την προάσπιση των τουρκικών δικαιωμάτων και συμφερόντων.<br /><br />«Η χώρα μας, ενώ συνεχίζει την εποικοδομητική της προσέγγιση υπέρ της καλής γειτονίας και του διαλόγου στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, θα συνεχίσει με αποφασιστικότητα να προστατεύει τα δικαιώματα και τα συμφέροντά της που απορρέουν από το διεθνές δίκαιο».<br /><br />Η 51η Ταξιαρχία μεταφέρεται στο Σόκε<br /><br /> Στην ίδια ενημέρωση, το τουρκικό υπουργείο Άμυνας αναφέρθηκε στη μετακίνηση της 51ης Ταξιαρχίας Καταδρομών, η οποία μεταφέρεται στο Σόκε, στην επαρχία Αϊδινίου.<br /><br />Η ανακοίνωση υπογραμμίζει ότι οι αλλαγές στις θέσεις ανάπτυξης των τουρκικών μονάδων εντάσσονται στον σχεδιασμό των ενόπλων δυνάμεων και στις επιχειρησιακές τους ανάγκες.<br /><br />«Οι απαραίτητες ρυθμίσεις σχετικά με την οργανωτική δομή και τις θέσεις ανάπτυξης των μονάδων μας πραγματοποιούνται σύμφωνα με τις επιχειρησιακές και τις ανάγκες αποστολής των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων».<br /><br />Για τη συγκεκριμένη ταξιαρχία, το τουρκικό υπουργείο διευκρινίζει:<br /><br />«Η αλλαγή της έδρας της 51ης Ταξιαρχίας Καταδρομών μας εγκρίθηκε τον Ιούνιο, έπειτα από αξιολογήσεις που πραγματοποιήθηκαν στο πλαίσιο αυτό».<br /><br />ΗΠΑ και Κυπριακό<br /><br /> Το τουρκικό υπουργείο Άμυνας σχολιάζει επίσης την απόφαση των Ηνωμένων Πολιτειών να παρατείνουν για ακόμη ένα έτος, έως τις 30 Σεπτεμβρίου 2027, την άρση του εμπάργκο όπλων προς την Κυπριακή Δημοκρατία, εκφράζοντας την αντίθεσή του στην απόφαση.<br /><br />«Η εκ νέου παράταση, για ένα έτος έως τις 30 Σεπτεμβρίου 2027, της απόφασης των ΗΠΑ για την άρση του εμπάργκο όπλων προς την Ελληνοκυπριακή Διοίκηση της Νότιας Κύπρου αποτελεί ένα βήμα που μπορεί να επηρεάσει αρνητικά τις ευαίσθητες ισορροπίες και το κλίμα ασφάλειας στο νησί της Κύπρου».<br /><br />Η Άγκυρα καλεί παράλληλα τρίτες χώρες να αποφεύγουν ενέργειες που, κατά την τουρκική θέση, διαταράσσουν τις ισορροπίες στην Κύπρο και να υιοθετούν, όπως αναφέρει, ουδέτερη προσέγγιση.<br /><br />«Η προσδοκία μας από τρίτες πλευρές είναι να αποφεύγουν δραστηριότητες που θα βλάψουν τις ευαίσθητες ισορροπίες στο νησί, να εγκαταλείψουν πρακτικές που αγνοούν τον τουρκοκυπριακό λαό και να συμβάλλουν στην ειρήνη και τη σταθερότητα με δίκαιη και αμερόληπτη προσέγγιση».<br /><br />Το τουρκικό υπουργείο Άμυνας επαναλαμβάνει, τέλος, ότι η Τουρκία θα συνεχίσει να λαμβάνει μέτρα για την ασφάλεια των Τουρκοκυπρίων σε συνεργασία με τις αρχές του ψευδοκράτους.<br /><br />«Η Τουρκία, ως εγγυήτρια χώρα, όπως και στο παρελθόν, θα συνεχίσει σήμερα και αύριο, σε συνεργασία με τις αρχές της ΤΔΒΚ, να λαμβάνει τα απαραίτητα μέτρα για την ασφάλεια, την ειρήνη και την ευημερία των Τουρκοκυπρίων», καταλήγει.<div><br /></div><div><a href="https://www.sigmalive.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τουρκία: Οργή για Κύπρο και Καστελόριζο… απειλές κατά Ελλάδας

Μαρία Ζαχαράκη Σύνοψη ΑiΤο τουρκικό υπουργείο Άμυνας εξέφρασε ανησυχία για την παρουσία στρατιωτικών δυνάμεων στο Καστελόριζο, υποστηρίζοντ...

Διαβάστε την συνέχεια

Προς κ. Özay Şendir, εφ. Milliyet: Η σαθρή γεωγραφία της “Γαλάζιας Πατρίδας”.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTJAdYyrT5OjlxWi5ctHJMcpRkaoeElR78FJy9kNUC6mO61bffE2COSEyZF&s=10" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="468" data-original-width="655" height="111" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTJAdYyrT5OjlxWi5ctHJMcpRkaoeElR78FJy9kNUC6mO61bffE2COSEyZF&s=10" width="745" /></a></div><div>Οι συνεχιζόμενες θαλάσσιες διαφορές στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο συχνά διαστρεβλώνονται από σχόλια των μέσων ενημέρωσης που αντικαθιστούν το καθιερωμένο διεθνές δίκαιο με μονομερείς πολιτικές φιλοδοξίες. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί ένα πρόσφατο άρθρο του Τούρκου αρθρογράφου Özay Şendir, το οποίο επιχειρεί να περιβάλει τις αναθεωρητικές πολιτικές της Άγκυρας με ένα ψευδές πρόσχημα παγκόσμιας νομικής συναίνεσης. Η ακόλουθη ανάλυση χρησιμεύει ως μια άμεση, βασισμένη σε γεγονότα απάντηση σε αυτούς τους ισχυρισμούς, αποδομώντας τα επιλεκτικά δεδικασμένα και τα νομικά τυφλά σημεία που χρησιμοποιούνται για την υπονόμευση της ελληνικής κυριαρχίας.</div><br /><b>Νικόλαος Μαυρομμάτης</b><br />(Ιστορικός, και Αναλυτής Ασφάλειας)<br /><br />Δείχνει το τελευταίο σχόλιο του κ. Özay Şendir γνήσια δέσμευση για τη διεθνή δικαιοσύνη; Μάλλον όχι. Αυτό που παρουσιάζει ως απόλυτη νομική αλήθεια είναι στην πραγματικότητα μια εξαιρετικά επιλεκτική ανάγνωση του δικαίου της θάλασσας — μια εκδοχή δικαιοσύνης «αλά Τούρκα» που λυγίζει τους παγκόσμιους κανόνες για να ταιριάζει στις τοπικές φιλοδοξίες. Επιλέγοντας απομονωμένες δικαστικές υποθέσεις και αγνοώντας τα καθιερωμένα παγκόσμια πλαίσια, η ανάλυσή του προσπαθεί να διαγράψει εντελώς την πραγματικότητα των νησιών του Αιγαίου, απλώς και μόνο για να δικαιολογήσει μια επέκταση με βάση την ηπειρωτική χώρα εις βάρος της ελληνικής κυριαρχίας.<br /><br />Όλοι καταλαβαίνουν ότι η Άγκυρα θέλει να αμφισβητήσει τα ελληνικά εδάφη—είτε «ειρηνικά», μέσα από υβριδικές επιχειρήσεις και προσπάθειες εφαρμογής μιας πολιτικής «Φινλανδοποίησης», είτε με κανονικό πόλεμο, εάν ποτέ νιώσει 100% σίγουρη για το αποτέλεσμα. Όμως, οι επιχειρήσεις της τουρκικής MIT και οι εκστρατείες των τουρκικών ΜΜΕ που σκοπό έχουν να τρομοκρατήσουν την ελληνική κοινή γνώμη ή/και την πολιτική ελίτ, απλά δεν πρόκειται να πετύχουν το σκοπό τους.<br /><br />Για να προσδώσει στις θεωρίες του μια επίφαση νομιμότητας, ο Şendir αναφέρεται σε παραδείγματα που δεν έχουν καμία απολύτως σχέση μεταξύ τους, πράγματα που οποιοσδήποτε σοβαρός διεθνολόγος θα κατέρριπτε αμέσως.<br /><br />Προσπαθεί να χρησιμοποιήσει την υπόθεση των Νήσων της Μάγχης (Channel Islands) του 1977 για να πει ότι τα νησιά πρέπει να έχουν «μηδενική επήρεια» ή να αποκλειστούν. Παραλείπει όμως βολικά ότι το δικαστήριο έδωσε σε εκείνα τα νησιά χωρικά ύδατα 12 ναυτικών μιλίων. Δείχνει το τελευταίο σχόλιο του κ. Özay Şendir γνήσια δέσμευση για τη διεθνή δικαιοσύνη; Μάλλον όχι. Αυτό που παρουσιάζει ως απόλυτη νομική αλήθεια είναι στην πραγματικότητα μια εξαιρετικά επιλεκτική ανάγνωση του δικαίου της θάλασσας — μια εκδοχή δικαιοσύνης «αλά Τούρκα» που λυγίζει τους παγκόσμιους κανόνες ώστε να ταιριάζουν στις τοπικές φιλοδοξίες.<br /><br />Επιλέγοντας απομονωμένες δικαστικές υποθέσεις και αγνοώντας τα καθιερωμένα παγκόσμια πλαίσια, η ανάλυσή του προσπαθεί να διαγράψει εντελώς την πραγματικότητα των νησιών του Αιγαίου, απλώς και μόνο για να δικαιολογήσει μια επέκταση με βάση την ηπειρωτική χώρα εις βάρος της ελληνικής κυριαρχίας.<br /><br />Η γεωγραφία δεν ξαναγράφεται<br /><br />Το ίδιο ισχύει και για την υπόθεση της Φιδονήσου (Snake Island) του 2009 (Ουκρανία κατά Ρουμανίας), που αποτελεί κλασικό παράδειγμα μονόπλευρης προπαγάνδας. Η -αποκαλούμενη και- Νήσος των Φιδιών είναι ένας ακατοίκητος, απομονωμένος βράχος μόλις 0,17 τετραγωνικών χιλιομέτρων.<br /><br />Η αντιμετώπιση ενός άγονου βράχου με τον ίδιο τρόπο όπως οι τεράστιες, πυκνοκατοικημένες ελληνικές μάζες γης όπως η Κρήτη, η Ρόδος, η Λέσβος ή η Χίος —οι οποίες έχουν ακμάζουσες οικονομίες και μεγάλους πληθυσμούς— είναι νομικά ανέντιμη. Σύμφωνα με το Άρθρο 121(2) της Διεθνούς Σύμβασης για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS), τα κατοικημένα νησιά απολαμβάνουν ρητώς τα ίδια δικαιώματα σε χωρική θάλασσα, υφαλοκρηπίδα και Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ).<br /><br />Ο Şendir κρύβει επίσης επιμελώς σημαντικά νομικά προηγούμενα – αποφάσεις που έρχονται σε αντίθεση με τη στάση της Τουρκίας, όπως την υπόθεση Jan Mayen (1993) ή την υπόθεση Νικαράγουα κατά Κολομβίας (2012), όπου το Διεθνές Δικαστήριο έδωσε πλήρη ή σχεδόν πλήρη επήρεια ΑΟΖ σε κολομβιανά νησιά που βρίσκονταν ακριβώς στα ανοικτά των ακτών της Νικαράγουας.<br /><br />Ο ισχυρισμός του ότι η Τουρκία προστατεύεται ως «Επίμονος Αντιρρησίας» (Persistent Objector) είναι επίσης προβληματικός. Ένα κράτος δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει αυτό το καθεστώς για να ξεφύγει από το εθιμικό διεθνές δίκαιο που έχει γίνει αποδεκτό από όλο τον πλανήτη εδώ και δεκαετίες. Δεν μπορεί κανείς να ξαναγράψει τη γεωγραφία επειδή η ηπειρωτική του ακτή τυχαίνει να είναι μεγάλη. Δικαιοσύνη στο διεθνές δίκαιο σημαίνει να διορθώνεις τις γραμμές για την πρόληψη ακραίων στρεβλώσεων· δεν σημαίνει εξαναγκασμό ενός κυρίαρχου κράτους να προσποιείται ότι τα κατοικημένα νησιά του δεν υπάρχουν.<br /><br />Είναι ξεκάθαρο ότι η Αθήνα αναγνωρίζει ως τη μία και μοναδική νομική διαφορά προς επίλυση την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας και της ΑΟΖ. Σύμφωνα με τις επίσημες δηλώσεις της προς το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης (ICJ), η Ελλάδα έχει αποκλείσει ρητά από τη δικαστική δικαιοδοσία δύο συγκεκριμένες κατηγορίες: οποιαδήποτε συζήτηση αφορά τον ίδιο τον πυρήνα της εθνικής κυριαρχίας (όπως το εύρος των χωρικών υδάτων), καθώς και κάθε ζήτημα που σχετίζεται με την αμυντική και στρατιωτική θωράκιση των νησιών της. Αυτές οι δύο ρήτρες αποτελούν αδιαπραγμάτευτες κόκκινες γραμμές, απορρίπτοντας κατηγορηματικά την τουρκική ρητορική περί αποστρατιωτικοποίησης.<br /><br />Η πραγματικότητα επί του πεδίου παρουσιάζει επίσης μια πολύ διαφορετική εικόνα από αυτή που συναντά κανείς στα τουρκικά μέσα ενημέρωσης. Πρόσφατες συγκρούσεις, όπως ο πόλεμος στο Ιράν, κατέδειξαν την τεράστια δυσκολία υπεράσπισης του εκτεταμένου εναέριου χώρου έναντι σύγχρονων βαλλιστικών πυραύλων. Με βάση τα σημερινά προβλήματα των Τουρκικών Ένοπλων Δυνάμεων σε αυτόν τον τομέα, η ελληνική Πολεμική Αεροπορία (HAF) έχει τη δυνατότητα να ισοπεδώσει τις βιομηχανικές και εφοδιαστικές υποδομές της Τουρκίας στη Μικρά Ασία και μόνο. Ενώ η Τουρκία θα μπορούσε να καταλάβει μια μικρή νησίδα ή δύο σε μια σύγκρουση, η οικονομική ζημία που θα υποστεί αναλογικά, θα ήταν καταστροφική.<br /><br />Η επιθετική ρητορική της «Γαλάζιας Πατρίδας» (Mavi Vatan) και οι τρέχουσες δυνατότητες των τουρκικών UAV δεν εγγυώνται την επιτυχία στο πεδίο της μάχης. Στην πραγματικότητα, μια στρατιωτική αποτυχία σε οποιοδήποτε μέτωπο θα μπορούσε εύκολα να πυροδοτήσει εσωτερικές πολιτικές αναταραχές εντός της Ανατολίας, και όλοι οι εμπλεκόμενοι κατανοούν ακριβώς τι διακυβεύεται.<br /><br />Επιπλέον, το γεγονός ότι η Άγκυρα δεν μπορεί να προστατέψει ούτε τη Σαουδική Αραβία από τους Χούθι —παρά την πρόσφατη συμφωνία της Μέκκας— αποκαλύπτει σημαντικά κενά στις πραγματικές στρατιωτικές δυνατότητες και το ηθικό της Τουρκίας. Η αντιμετώπιση ενός συμβατικού στρατού του ΝΑΤΟ με σύγχρονα όπλα, υψηλό ηθικό και ισχυρούς παγκόσμιους συμμάχους πίσω του είναι κάτι εντελώς διαφορετικό· μπορώ να σας διαβεβαιώσω ότι σίγουρα δεν θα ήταν μια εύκολη νίκη, τύπου «Game Over» για την Τουρκία.<div><br />Συμπέρασμα<br /><br />Εάν η Άγκυρα επιθυμεί ειλικρινά την επίλυση της μίας και μοναδικής νομικής διαφοράς που υφίσταται μεταξύ των δύο κρατών, η λύση είναι απλή: η παραπομπή της οριοθέτησης της υφαλοκρηπίδας και της ΑΟΖ αποκλειστικά στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης (ICJ). Αφήστε τη φωνή σας να ακουστεί και επιτρέψτε στο διεθνές δίκαιο —αμερόληπτο και χωρίς χειραγώγηση— να αποφασίσει για αυτή τη θαλάσσια ζώνη, καθιστώντας σαφές ότι θέματα εθνικής κυριαρχίας και εδαφικής ακεραιότητας δεν τίθενται ποτέ υπό διαπραγμάτευση.<br /><br />Αλλά η απόπειρα να ασκείτε πιέσεις στην Ελλάδα με άρθρα γνώμης και υβριδικό πόλεμο στα ΜΜΕ, λες και είναι κάνα μικρό εναπομείναν βυζαντινό πριγκιπάτο έτοιμο να το καταπιεί ο στρατός του νέου Πασά, είναι τεράστιο λάθος. Στην πραγματικότητα, κύριε Özay Şendir, ο σκοπός του Ελληνοτουρκικού Οικονομικού Φόρουμ είναι να χτίζει γέφυρες μέσα από τον ειλικρινή διάλογο και τον αμοιβαίο σεβασμό.<br /><br />Όταν όμως χρησιμοποιούνται μεγάλα μέσα ενημέρωσης για να προβληθούν μονομερή νομικά επιχειρήματα που συντηρούν την ένταση, γκρεμίζεται η ίδια η εμπιστοσύνη που αυτά τα όργανα προσπαθούν να δημιουργήσουν. Σε τελική ανάλυση, όποιος συμμετέχει στο Φόρουμ και πιστεύει πραγματικά στη βελτίωση των σχέσεων, οφείλει να στηρίζει αυτές τις αρχές συνεργασίας· όσοι δεν τις συμμερίζονται πια, είναι καλύτερο να παραμερίσουν.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Προς κ. Özay Şendir, εφ. Milliyet: Η σαθρή γεωγραφία της “Γαλάζιας Πατρίδας”.

Οι συνεχιζόμενες θαλάσσιες διαφορές στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο συχνά διαστρεβλώνονται από σχόλια των μέσων ενημέρωσης που αντικαθ...

Διαβάστε την συνέχεια

«Συναγερμός» φέρνει ανατριχίλα στο Μαξίμου, τι Παπάγος, τι... Σαμάρας; Έρχονται ραγδαίες εξελίξεις στη Νέα Δημοκρατία

<img height="112" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/1b848a9b7d50c8dae028fa408fa7c2a4_XL.jpg?v=3" width="741" /><br /><br /><div>Με «Συναγερμό» τύπου Παπάγου επιστρέφει ο Αντώνης Σαμαράς<br /><br />Ένα όνομα με ισχυρό ιστορικό φορτίο φαίνεται πως έχει μπει τις τελευταίες ημέρες στις συζητήσεις για το νέο κόμμα του Αντώνη Σαμαρά.<br />Η λέξη «Συναγερμός» ακούγεται όλο και περισσότερο στις σχετικές ζυμώσεις, χωρίς πάντως να έχει ληφθεί οριστική απόφαση για την τελική ονομασία του νέου κόμματος του πρώην πρωθυπουργού.<br />Η πληροφορία που κυκλοφορεί στο παρασκήνιο είναι ότι η συγκεκριμένη λέξη εξετάζεται ως ένα από τα συνθετικά της ονομασίας, σε συνδυασμό με άλλον όρο.<br />Δεν πρόκειται, σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, για επαναφορά της ιστορικής ονομασίας «Ελληνικός Συναγερμός», αλλά για μια αναφορά που παραπέμπει ευθέως σε εκείνη την πολιτική παράδοση.<br />Και εδώ βρίσκεται το ενδιαφέρον.<br />Ο Ελληνικός Συναγερμός ιδρύθηκε το 1951 από τον Αλέξανδρο Παπάγο και αποτέλεσε έναν από τους σημαντικούς πολιτικούς σχηματισμούς της μεταπολεμικής Ελλάδας.<br />Η επιλογή μιας λέξης με αυτό το ιστορικό αποτύπωμα, εφόσον τελικά επιβεβαιωθεί, δεν θα είναι απλώς επικοινωνιακή.<br />Θα αποτελεί και μήνυμα για το πολιτικό στίγμα που θέλει να δώσει ο Αντώνης Σαμαράς στο νέο εγχείρημα.<br /><br />Το «καραμανλικό» νήμα<br /><br />Στις ίδιες συζητήσεις, μάλιστα, κυκλοφορεί τις τελευταίες ημέρες και ένας χαρακτηρισμός με ιδιαίτερο πολιτικό ενδιαφέρον: «το κόμμα Σαμαρά με παραταξιακό τίτλο».<br />Η αναφορά αφορά κυρίως το πολιτικό και ιστορικό συμβολικό φορτίο που μπορεί να έχει μια ονομασία με αναφορά στον «Συναγερμό» κάτι που είναι και αποτυπωμένο στη συνείδηση των ψηφοφόρων της κεντροδεξιάς.<br />Ωστόσο, το γεγονός ότι η συγκεκριμένη συζήτηση έχει ανοίξει έχει τη σημασία του.<br />Ο Σαμαράς δεν φαίνεται να θέλει ένα κόμμα που θα παρουσιαστεί απλώς ως προσωπική συνέχεια της Πολιτικής Άνοιξης ή ως ακόμη ένας σχηματισμός στα δεξιά της Νέας Δημοκρατίας.<br />Το στοίχημα είναι να δημιουργηθεί ένας φορέας με ευρύτερη αναφορά στην παραδοσιακή κεντροδεξιά και στη δεξιά εκλογική βάση, αλλά και με σαφές πολιτικό στίγμα.<br /><br />Αντίστροφη μέτρηση<br /><br />Ο πρώην πρωθυπουργός έχει ήδη δηλώσει δημόσια ότι έχει λάβει τις αποφάσεις του και ότι θα τις ανακοινώσει «όταν και όπως πρέπει».<br />Παράλληλα, δημοσιεύματα των τελευταίων μηνών καταγράφουν εντατικές επαφές για τη στελέχωση του νέου φορέα και αναζήτηση προσώπων με πολιτική εμπειρία ενώ οι πρόσφατες δημοσκοπήσεις του δίνουν αέρα.<br />Αυτό δίνει στην υπόθεση διαφορετική διάσταση.<br />Δεν πρόκειται πλέον μόνο για ένα σενάριο που συζητείται εδώ και μήνες.<br />Οι κινήσεις γύρω από το νέο κόμμα έχουν περάσει σε οργανωτικό επίπεδο, με το βλέμμα στραμμένο στη δημιουργία ενός μηχανισμού που θα μπορεί να σταθεί αυτόνομα στην επόμενη εκλογική αναμέτρηση.<br />Και εδώ ο Σαμαράς διαθέτει ένα πολιτικό πλεονέκτημα: έχει ήδη διανύσει ολόκληρη τη διαδρομή.<br />Έχει υπάρξει αρχηγός κόμματος, πρωθυπουργός, υπουργός και αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης.<br />Δεν ξεκινά από το μηδέν και δεν χρειάζεται να συστήσει τον εαυτό του στο εκλογικό σώμα.<br />Το ζητούμενο είναι διαφορετικό: να μετατρέψει την προσωπική πολιτική του αναγνωρισιμότητα σε οργανωμένη πολιτική πρόταση.<br /><br />Η λέξη κλειδί<br /><br />Γι' αυτό και η συζήτηση για το όνομα αποκτά μεγαλύτερη σημασία από μια απλή επιλογή τίτλου.<br />Αν τελικά επιλεγεί ο «Συναγερμός» ή κάποια σύνθετη ονομασία που θα περιλαμβάνει τη λέξη, θα πρόκειται για μια συνειδητή προσπάθεια να συνδεθεί το νέο εγχείρημα με μια παλαιότερη πολιτική παράδοση.<br />Το αν θα επικρατήσει αυτή η επιλογή μένει να φανεί.<br />Η τελική ονομασία δεν έχει ανακοινωθεί και τα σενάρια παραμένουν ανοιχτά.<br />Όμως η ίδια η κυκλοφορία της λέξης «Συναγερμός» λέει ήδη πολλά για το πώς συζητείται το νέο κόμμα του Αντώνη Σαμαρά.<br />Ένα όνομα με ιστορία, ένας τίτλος με καραμανλικό συμβολισμό και ένας πρώην πρωθυπουργός που φαίνεται αποφασισμένος να επιστρέψει στο πολιτικό προσκήνιο με τους δικούς του όρους.<br />Το επόμενο διάστημα θα δείξει αν ο «Συναγερμός» θα μείνει μια ιδέα στο τραπέζι ή θα γίνει τελικά το όνομα της νέας πολιτικής προσπάθειας.<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /> Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

«Συναγερμός» φέρνει ανατριχίλα στο Μαξίμου, τι Παπάγος, τι... Σαμάρας; Έρχονται ραγδαίες εξελίξεις στη Νέα Δημοκρατία

Με «Συναγερμό» τύπου Παπάγου επιστρέφει ο Αντώνης Σαμαράς Ένα όνομα με ισχυρό ιστορικό φορτίο φαίνεται πως έχει μπει τις τελευταίες ημέρες σ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η ώρα της κρίσης για Τουρκία, Πακιστάν και Σαουδική Αραβία. Οι Χούθι ”ξεγυμνώνουν” τη νέα συμμαχία.

<img height="92" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/09/ChatGPT-Image-15-%CE%A3%CE%B5%CF%80-2026-03_50_13-%CE%BC.%CE%BC-1068x633.png" width="742" /><br /><br />Μόλις λίγες εβδομάδες χρειάστηκαν για να βρεθεί αντιμέτωπη με το πρώτο μεγάλο τεστ πραγματικής ισχύος η πολυσυζητημένη Συμφωνία Κοινής Άμυνας της Μέκκας μεταξύ Τουρκίας, Σαουδικής Αραβίας και Πακιστάν.<br /><br />Η συμφωνία της 7ης Αυγούστου παρουσιάστηκε ως ένα νέο κεφάλαιο στην περιφερειακή αρχιτεκτονική ασφαλείας. Προβλέπει ότι ένοπλη επίθεση εναντίον ενός από τα τρία κράτη θα θεωρείται επίθεση εναντίον όλων, ενώ η Άγκυρα μίλησε για συλλογική αποτροπή, κοινές στρατιωτικές δυνατότητες και βαθύτερη θεσμοποίηση της αμυντικής συνεργασίας.<br /><br />Όμως η νέα κρίση στην Ερυθρά Θάλασσα έφερε το θεωρητικό οικοδόμημα αντιμέτωπο με ένα πολύ πιο σκληρό ερώτημα:<br /><br />Τι συμβαίνει όταν ένα από τα μέλη βρίσκεται πραγματικά υπό στρατιωτική πίεση;<br /><br />Μέχρι στιγμής, η απάντηση που προκύπτει από το πεδίο είναι ότι το Ριάντ εξακολουθεί να αναζητεί κρίσιμη στρατιωτική υποστήριξη από την Ουάσιγκτον, την ώρα που η Τουρκία και το Πακιστάν δεν έχουν εμπλακεί σε κοινή στρατιωτική επιχείρηση στο πλαίσιο της συμφωνίας.<br />Οι Χούθι αλλάζουν τα δεδομένα στο Μπαμπ ελ Μαντέμπ<br /><br />Η κατάσταση στην Υεμένη έχει επιδεινωθεί δραματικά.<br /><br />Οι Χούθι κατέλαβαν τη Μόκα και το στρατηγικής σημασίας νησί Περίμ —γνωστό και ως Μαγιούν— στο Μπαμπ ελ Μαντέμπ, αποκτώντας αυξημένη δυνατότητα να απειλήσουν μία από τις σημαντικότερες θαλάσσιες αρτηρίες στον κόσμο. Reuters και άλλα διεθνή μέσα επιβεβαίωσαν την προέλαση κατά μήκος της Ερυθράς Θάλασσας και την κατάληψη θέσεων που επιτρέπουν στους Χούθι να ασκήσουν ακόμη μεγαλύτερη πίεση στη διεθνή ναυσιπλοΐα.<br /><br />Το Μπαμπ ελ Μαντέμπ μετατρέπεται έτσι σε δεύτερο τεράστιο γεωπολιτικό σημείο πίεσης, παράλληλα με τα Στενά του Ορμούζ.<br /><br />Για τη Σαουδική Αραβία το πρόβλημα είναι τεράστιο.<br /><br />Οι επιθέσεις έχουν ήδη επηρεάσει ενεργειακές εγκαταστάσεις και την κρίσιμη East-West Pipeline, ενώ οι Χούθι έχουν ενισχύσει την πίεσή τους στη σαουδαραβική επικράτεια. Στις 16 Σεπτεμβρίου, η Σαουδική Αραβία ανακοίνωσε ακόμη ότι αναχαίτισε drone νοτίως της Μέκκας, χαρακτηρίζοντας την ασφάλεια της ιερής πόλης «κόκκινη γραμμή». Οι Χούθι αρνήθηκαν ότι στόχευαν τη Μέκκα.<br />Το Ριάντ τηλεφώνησε στον Τραμπ – όχι στους νέους συμμάχους του<br /><br />Εδώ βρίσκεται το στοιχείο που έχει ιδιαίτερο γεωπολιτικό βάρος.<br /><br />Σύμφωνα με το Axios, ο Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν τηλεφώνησε δύο φορές στον Ντόναλντ Τραμπ, ζητώντας τελικά άμεσες αμερικανικές επιδρομές εναντίον των Χούθι καθώς η κατάσταση γύρω από τη Μόκα επιδεινωνόταν.<br /><br />Ο Αμερικανός πρόεδρος φέρεται να αρνήθηκε να εγκρίνει τα πλήγματα, ενώ η Ουάσιγκτον συμφώνησε να συνεχίσει να παρέχει πληροφορίες και δεδομένα στοχοποίησης στη Σαουδική Αραβία.<br /><br />Αυτή η εικόνα αποτελεί ίσως το σημαντικότερο μέχρι σήμερα τεστ της Συμφωνίας της Μέκκας.<br /><br />Γιατί όταν η κατάσταση πέρασε από τις πολιτικές διακηρύξεις στη στρατιωτική πραγματικότητα, η κρίσιμη τηλεφωνική γραμμή παρέμεινε εκείνη μεταξύ Ριάντ και Ουάσιγκτον.<br /><br />Ο επικεφαλής της CENTCOM, ναύαρχος Brad Cooper, βρέθηκε επίσης στη Σαουδική Αραβία για συντονισμό, ενώ αργότερα συναντήθηκε με τον Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν στην Τζέντα.<br />Πού είναι η «συλλογική άμυνα» της Μέκκας;<br /><br />Η αντίθεση είναι εμφανής.<br /><br />Στις 7 Αυγούστου, ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν είχε χαρακτηρίσει τη συμφωνία εργαλείο «συλλογικής αποτροπής», ενώ το τουρκικό υπουργείο Άμυνας υποστήριζε ότι στόχος ήταν η ενίσχυση των κοινών στρατιωτικών δυνατοτήτων Τουρκίας, Πακιστάν και Σαουδικής Αραβίας.<br /><br />Στις 31 Αυγούστου, ο Χακάν Φιντάν προχώρησε ακόμη περισσότερο.<br /><br />Μίλησε για τη δημιουργία μιας «νέας αρχιτεκτονικής ασφάλειας και συνεργασίας», υποστηρίζοντας ότι η συμμαχία δημιουργήθηκε με προοπτική διεύρυνσης.<br /><br />Κι όμως, στην πρώτη μεγάλη κρίση που αγγίζει άμεσα τη σαουδαραβική ασφάλεια, δεν έχει μέχρι στιγμής ενεργοποιηθεί κάποια κοινή τουρκοπακιστανοσαουδαραβική στρατιωτική επιχείρηση.<br /><br />Το Πακιστάν μάλιστα δήλωσε στις 10 Σεπτεμβρίου ότι δεν είχε συζητηθεί στρατιωτική απάντηση στο πλαίσιο της Συμφωνίας της Μέκκας απέναντι στις επιθέσεις των Χούθι.<br /><br />Αυτό δεν σημαίνει ότι η συμφωνία είναι χωρίς σημασία ή ότι δεν μπορεί να αποκτήσει επιχειρησιακό περιεχόμενο στο μέλλον.<br /><br />Σημαίνει όμως ότι η πολιτική ρήτρα συλλογικής άμυνας δεν έχει ακόμη μετατραπεί σε έναν μηχανισμό άμεσης κοινής πολεμικής αντίδρασης αντίστοιχο με τις μεγάλες ώριμες στρατιωτικές συμμαχίες.<br />Οι δυνατότητες των ΗΠΑ δύσκολα αντικαθίστανται<br /><br />Και εδώ βρίσκεται η ουσία.<br /><br />Μία σύγχρονη επιχείρηση εναντίον των Χούθι δεν απαιτεί απλώς μαχητικά αεροσκάφη.<br /><br />Απαιτεί συνεχή ISR — πληροφορίες, επιτήρηση και αναγνώριση — δορυφορική εικόνα, ακριβή στοχοποίηση κινητών εκτοξευτών, εναέριο ανεφοδιασμό, ηλεκτρονικό πόλεμο, αντιπυραυλική άμυνα, ναυτική παρουσία και δυνατότητα επαναλαμβανόμενων πληγμάτων μεγάλης ακρίβειας.<br /><br />Οι Χούθι διαθέτουν αποκεντρωμένη διοίκηση, κινητούς πυραυλικούς εκτοξευτές, drones και υπόγειες εγκαταστάσεις. Γι’ αυτό και προηγούμενες αεροπορικές εκστρατείες έδειξαν πόσο δύσκολο είναι να εξαλειφθεί η συγκεκριμένη απειλή μόνο μέσω αεροπορικών πληγμάτων.<br /><br />Η Ουάσιγκτον φαίνεται σήμερα να επιλέγει στήριξη χωρίς πλήρη στρατιωτική εμπλοκή.<br /><br />Οι ΗΠΑ παρέχουν πληροφοριακή και επιχειρησιακή υποστήριξη στη Σαουδική Αραβία, αλλά έχουν μέχρι τώρα αποφύγει νέα μεγάλης κλίμακας εκστρατεία εναντίον των Χούθι, καθώς η στρατηγική τους προτεραιότητα παραμένει ευρύτερα το Ιράν και η ασφάλεια των κρίσιμων θαλάσσιων οδών.<br />Η μεγάλη αντίφαση για την Άγκυρα<br /><br />Για την Τουρκία η κατάσταση δημιουργεί ένα ιδιαίτερα δύσκολο τεστ αξιοπιστίας της νέας περιφερειακής στρατηγικής της.<br /><br />Η Άγκυρα παρουσίασε τη Συμφωνία της Μέκκας ως βήμα προς περισσότερη περιφερειακή αυτονομία στον τομέα της ασφάλειας, χωρίς όμως να τη χαρακτηρίζει συμμαχία εναντίον συγκεκριμένου κράτους. Η τουρκική κυβέρνηση έχει επισήμως τονίσει ότι το σύμφωνο δεν στρέφεται κατά του Ιράν, του Ισραήλ ή οποιασδήποτε άλλης χώρας.<br /><br />Ταυτόχρονα, η περιφερειακή ρητορική της Άγκυρας έχει γίνει ιδιαίτερα φιλόδοξη.<br /><br />Η Τουρκία επιδιώκει να εμφανιστεί ως δύναμη που μπορεί να διαδραματίσει αυτόνομο ρόλο από τον Περσικό Κόλπο μέχρι τη Μεσόγειο.<br /><br />Η Υεμένη όμως αποδεικνύεται εξαιρετικά δύσκολη πίστα για τέτοιους σχεδιασμούς.<br /><br />Γιατί εδώ δεν αρκεί η πολιτική αλληλεγγύη.<br /><br />Χρειάζονται δυνατότητες που πρέπει να βρίσκονται διαθέσιμες επί 24ώρου βάσεως και να μπορούν να χρησιμοποιηθούν μέσα σε ώρες.<br />Και το μήνυμα προς Ελλάδα και Ισραήλ;<br /><br />Στην Ελλάδα και στο Ισραήλ, η Συμφωνία της Μέκκας παρακολουθείται κυρίως υπό το πρίσμα των μεταβαλλόμενων περιφερειακών συσχετισμών.<br /><br />Η Αθήνα και το Ισραήλ υπέγραψαν στις 31 Αυγούστου συμφωνία περίπου 3 δισ. ευρώ για την «Ασπίδα του Αχιλλέα», με συστήματα David’s Sling, BARAK MX και SPYDER, ενισχύοντας περαιτέρω την αμυντική τους συνεργασία.<br /><br />Από τουρκικής πλευράς έχουν παράλληλα υπάρξει σκληρές δημόσιες δηλώσεις για το Ισραήλ και προειδοποιητικές τοποθετήσεις προς την Ελλάδα, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει ότι η Συμφωνία της Μέκκας έχει επισήμως προσδιορίσει κάποια από τις δύο χώρες ως αντίπαλο. Αντίθετα, τα τρία συμβαλλόμενα κράτη δηλώνουν επίσημα ότι η συμφωνία είναι αμυντική και δεν στρέφεται κατά συγκεκριμένης χώρας.<br />Το πρώτο τεστ δείχνει το χάσμα ανάμεσα στις διακηρύξεις και στην ισχύ<br /><br />Το συμπέρασμα που μπορεί να εξαχθεί μέχρι σήμερα είναι περισσότερο σύνθετο από το σύνθημα «άνθρακας ο χρυσός».<br /><br />Η Συμφωνία της Μέκκας είναι πολιτικά υπαρκτή και περιλαμβάνει σοβαρή ρήτρα συλλογικής άμυνας. Επιχειρησιακά, όμως, βρίσκεται ακόμη στα πρώτα της βήματα.<br /><br /><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.

Η ώρα της κρίσης για Τουρκία, Πακιστάν και Σαουδική Αραβία. Οι Χούθι ”ξεγυμνώνουν” τη νέα συμμαχία.

Μόλις λίγες εβδομάδες χρειάστηκαν για να βρεθεί αντιμέτωπη με το πρώτο μεγάλο τεστ πραγματικής ισχύος η πολυσυζητημένη Συμφωνία Κοινής Άμυνα...

Διαβάστε την συνέχεια

Έλληνας καθηγητής: «Έχουν διευρυνθεί τα περιθώρια ελιγμών της Τουρκίας- άνεμος στα τουρκικά πανιά».Milliyet.

<a href="https://i0.wp.com/echedoros.blog/wp-content/uploads/2026/09/%CE%BB%CE%B5%CF%84%CE%BD%CE%B5%CE%BE%CF%84%CE%B9%CE%B5%CF%823512351aaa.jpg?ssl=1"><img height="112" src="https://i0.wp.com/echedoros.blog/wp-content/uploads/2026/09/%CE%BB%CE%B5%CF%84%CE%BD%CE%B5%CE%BE%CF%84%CE%B9%CE%B5%CF%823512351aaa.jpg?resize=640%2C358&ssl=1" width="761" /></a><br /><br />Μια αξιοσημείωτη αξιολόγηση σχετικά με την αυξανόμενη διπλωματική και στρατηγική βαρύτητα της Τουρκίας προέκυψε από την Ελλάδα, γράφει σήμερα η τουρκική εφημερίδα Milliyet.<br /><br />Ο καθηγητής Διεθνών Σχέσεων Σωτήρης Σέρμπος, συμμετέχοντας στην εκπομπή του Νίκου Χατζηνικολάου στον Realfm 97.8, αξιολόγησε τις τουρκο-ελληνικές σχέσεις και τις στρατηγικές επιλογές που αντιμετωπίζει η Αθήνα.<br /><br />Οι παρατηρήσεις του Σέρμπου τόνισαν την εντυπωσιακή παρατήρηση ότι η πρόσφατα μεταβαλλόμενη διεθνής ισορροπία δυνάμεων έχει διευρύνει τα περιθώρια ελιγμών της Τουρκίας.<br /><br />Ο Σέρμπος δήλωσε ότι, ιδιαίτερα από την οπτική γωνία της Άγκυρας, οι σχέσεις Ελλάδας-Τουρκίας έχουν φτάσει σε διαφορετικό σημείο τον τελευταίο χρόνο περίπου.<br /><br />«Οι σχέσεις άρχισαν να αλλάζουν από το 2025 και μετά»<br /><br />Ο Σέρμπος δήλωσε ότι η Τουρκία άρχισε να ανεβάζει τις σχέσεις της με τη Δύση σε υψηλό επίπεδο, ιδιαίτερα κατά την περίοδο 2023-2024, και ότι η Άγκυρα είχε πολλούς λόγους να ενεργεί πιο προσεκτικά στις σχέσεις της με μια χώρα όπως η Ελλάδα, η οποία αποτελεί μέρος της Δυτικής συμμαχίας, κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου.<br /><br />Ωστόσο, σύμφωνα με τον Έλληνα καθηγητή, η εικόνα στο διεθνές σύστημα άρχισε να αλλάζει από το 2025 και μετά.<br /><br /> Δήλωσε ότι αυτή η αλλαγή επηρεάστηκε από τις στρατηγικές προτεραιότητες της νέας κυβέρνησης των ΗΠΑ και του Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, καθώς και από την προσέγγιση της Ευρώπης μετά τον πόλεμο της Ουκρανίας.<br /><br />Ο Σέρμπος πρόσθεσε ότι η αποστασιοποίηση των ΗΠΑ από την Ευρώπη και η στάση της Ευρώπης σε ορισμένες εξελίξεις έχουν δημιουργήσει μια νέα ισορροπία.<br /><br />«Περισσότερες ευκαιρίες»<br /><br />Ο Έλληνας καθηγητής ανέφερε ότι το μεταβαλλόμενο περιβάλλον προσφέρει στην Τουρκία νέες ευκαιρίες για περαιτέρω ενίσχυση του διεθνούς ρόλου και της επιρροής της.<br /><br />Ο Σέρμπος δήλωσε ότι η Άγκυρα βλέπει περισσότερες δυνατότητες όχι μόνο για να διατηρήσει την τρέχουσα θέση της αλλά και για να αυξήσει την επιρροή της στο εξελισσόμενο διεθνές σύστημα.<br /><br />«Η Τουρκία βλέπει περισσότερες ευκαιρίες για να αναπτύξει περαιτέρω τον ρόλο και την επιρροή της σε αυτό το περιβάλλον», δήλωσε ο Σέρμπος, προσθέτοντας ότι η Άγκυρα βρίσκεται σε υψηλό διπλωματικό επίπεδο.<br /><br />Υποστήριξε ότι αυτό ήταν σαφώς εμφανές στη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ και τόνισε την αυξανόμενη αυτοπεποίθηση της Τουρκίας.<br /><br />«Μια Τουρκία με μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση»<br /><br />Σύμφωνα με τον Σέρμπο, μία από τις σημαντικότερες συνέπειες της μεταβαλλόμενης παγκόσμιας ισορροπίας δυνάμεων για την Τουρκία είναι ότι η Άγκυρα μπορεί να ενεργήσει με μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση.<br /><br />Ο Σέρμπος δήλωσε ότι η Τουρκία θεωρεί το διεθνές περιβάλλον ως παράγοντα που δημιουργεί περισσότερες ευκαιρίες για την ίδια και ότι αυτό θα πρέπει να αξιολογηθεί από την Αθήνα όχι μόνο στο πλαίσιο των τρεχουσών κρίσεων αλλά και με βάση τη μακροπρόθεσμη στρατηγική.<br /><br />«Το υποβρύχιο καλώδιο»<br /><br />Αναφερόμενος στην διαμάχη για το υποβρύχιο καλώδιο, ο Σέρμπος είπε ότι δεν πιστεύει ότι ήταν σωστό το ελληνικό κοινό να αντιμετωπίζει το ζήτημα ως ζήτημα υφαλοκρηπίδας.<br /><br />«Αυτή είναι η ανοιχτή θάλασσα. Αυτό δεν έχει νόημα επειδή οι γεωτρήσεις και η καλωδίωση δεν προκαλούν μόνιμη ζημιά στον βυθό», δήλωσε ο Σέρμπος, υποστηρίζοντας ότι το ζήτημα δεν αφορούσε την υφαλοκρηπίδα.<br /><br />« Η αποτροπή δεν αρκεί, χρειάζεται διπλωματία»<div><br />Συζητήθηκε επίσης ποια στρατηγική πρέπει να ακολουθήσει η Ελλάδα στο μέλλον.<br /><br />Ο Σέρμπος υποστήριξε ότι η αποτροπή κατά της Τουρκίας είναι απαραίτητη αλλά όχι επαρκής από μόνη της, προσθέτοντας ότι η Αθήνα θα πρέπει να χρησιμοποιεί τις διπλωματικές οδούς πιο αποτελεσματικά.<br /><br />«Τι πρέπει να κάνουμε, δύο αξιοσημείωτες στρατηγικές»<br /><br />Η απάντηση του Σέρμπου στο ερώτημα «Τι το διαφορετικό πρέπει να κάνουμε;» επικεντρώθηκε σε μια προσέγγιση δύο στρατηγικών. Δήλωσε ότι η Ελλάδα δεν πρέπει να διαμορφώνει την πολιτική της απέναντι στην Τουρκία αποκλειστικά μέσω της αποτροπής και ζήτησε πιο ενεργά βήματα στον διπλωματικό στίβο.<br /><br />«Ένα ευρύτερο πλαίσιο θα έπρεπε να είχε διαπραγματευτεί με τη Δύση»<br /><br />Ο Σέρμπος σημείωσε αρχικά ότι η Ελλάδα είχε μια σημαντική ευκαιρία να διαπραγματευτεί με τη Δύση σε ευρύτερη κλίμακα μετά τον πόλεμο Ρωσίας-Ουκρανίας, αλλά ότι αυτή η ευκαιρία δεν είχε αξιοποιηθεί επαρκώς.<br /><br />Ο Σέρμπος υποστήριξε ότι η Ελλάδα θα έπρεπε να είχε ξεκινήσει πιο ενεργές διαπραγματεύσεις με τη Δύση μετά το ξέσπασμα του πολέμου και ότι θα έπρεπε επίσης να αμφισβητηθεί το πώς θέλει η Δύση να δει το Αιγαίο στο μέλλον.<br /><br />Σε αυτό το σημείο, ο Έλληνας πολιτικός αναλυτής, επισημαίνοντας επίσης την ιδιαίτερη σχέση της Ευρώπης με την Τουρκία, υποστήριξε ότι η Ελλάδα δεν πρέπει να ενεργεί αποκλειστικά στο πλαίσιο των διμερών σχέσεων, αλλά να δημιουργήσει ένα πιο ολοκληρωμένο πλαίσιο με τους δυτικούς συμμάχους της όσον αφορά την Τουρκία.<br /><br />«Πρέπει να αναλάβουμε έναν πιο ενεργό ρόλο στη Μέση Ανατολή»<br /><br />Το δεύτερο σκέλος της στρατηγικής που πρότεινε ο Σέρμπος επικεντρώθηκε στη Μέση Ανατολή. Δήλωσε ότι η Ελλάδα θα μπορούσε να αναλάβει πιο ενεργό μεσολαβητικό ρόλο στην περιοχή, σημειώνοντας ότι είχε ανοίξει ένα νέο παράθυρο για διπλωματία, ιδιαίτερα μετά τον πόλεμο.<br /><br />Τέλος, το πιο εντυπωσιακό μέρος των δηλώσεων του Σέρμπου ήταν τα σχόλιά του σχετικά με το περιθώριο ελιγμών που έχει αποκτήσει η Τουρκία από το μεταβαλλόμενο διεθνές σύστημα.<br /><br />Ο Σέρμπος δήλωσε ότι η Ελλάδα πρέπει να φέρει τα δικά της ζητήματα στη διεθνή ατζέντα πιο δυναμικά, υποστηρίζοντας ότι η Αθήνα δεν πρέπει πλέον να παραμένει σε θέση απλής αντίδρασης στις ενέργειες της Τουρκίας.<br /><br />Συνεπώς, η Ελλάδα θα πρέπει να φέρει τα προβλήματα και τα αιτήματά της σε διεθνείς πλατφόρμες, να τα συνδέσει με τις προτεραιότητες ασφάλειας και στρατηγικής της Δύσης και να μην αφήνει διπλωματικά κενά στην Τουρκία.<br /><br />Ο Έλληνας καθηγητής δήλωσε ότι η τρέχουσα κατάσταση δημιουργεί ένα σημαντικό πλεονέκτημα για την Τουρκία, λέγοντας: «Τώρα βλέπουμε αυτό το άνοιγμα που υπάρχει και από τις δύο πλευρές, και αυτό είναι που ουσιαστικά έδωσε στην Τουρκία άνεμο στα πανιά της».</div><div><br /></div><div><a href="https://echedoros.blog/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Έλληνας καθηγητής: «Έχουν διευρυνθεί τα περιθώρια ελιγμών της Τουρκίας- άνεμος στα τουρκικά πανιά».Milliyet.

Μια αξιοσημείωτη αξιολόγηση σχετικά με την αυξανόμενη διπλωματική και στρατηγική βαρύτητα της Τουρκίας προέκυψε από την Ελλάδα, γράφει σήμερ...

Διαβάστε την συνέχεια

Φιντάν ανεβάζει ξανά το Αιγαίο: «Απειλή» η άμυνα των νησιών. Η Αθήνα απαντά με το casus belli.

<img height="113" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/08/fidan-3-1200x675.jpg" width="753" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος </b><br />Η Άγκυρα επαναφέρει με μεγαλύτερη ένταση την αποστρατιωτικοποίηση των ελληνικών νησιών, ενώ στο τουρκικό δημόσιο διάλογο μπαίνει πλέον και η ενισχυμένη αμυντική συνεργασία Ελλάδας–Ισραήλ. Η απάντηση της Αθήνας είναι κατηγορηματική: οι τουρκικές αιτιάσεις στερούνται νομικού ερείσματος και είναι «οξύμωρο» να χαρακτηρίζεται απειλή η ελληνική άμυνα όσο παραμένει σε ισχύ το casus belli.<br /><br /><br />Νέο κύκλο έντασης στο Αιγαίο ανοίγει η παρέμβαση του Χακάν Φιντάν, με τον Τούρκο υπουργό Εξωτερικών να επαναφέρει ευθέως την απαίτηση περί αποστρατιωτικοποίησης ελληνικών νησιών και να χαρακτηρίζει τη στρατιωτική παρουσία σε αυτά «απειλή» για την Τουρκία.<br /><br />Δεν πρόκειται για καινούργια τουρκική θέση.<br /><br />Η χρονική στιγμή, όμως, είναι διαφορετική.<br /><br />Η συζήτηση στην Τουρκία εξελίσσεται πλέον μέσα σε ένα νέο περιβάλλον ασφαλείας, με την ενίσχυση της ελληνοϊσραηλινής αμυντικής συνεργασίας και τα νέα ελληνικά εξοπλιστικά προγράμματα να μπαίνουν ολοένα περισσότερο στο μικροσκόπιο της Άγκυρας.<div><br />Φιντάν: «Αποτελεί απειλή για εμάς»<br /><br />Ο Χακάν Φιντάν δήλωσε ότι η Τουρκία έχει «πολύ σοβαρές ανησυχίες» για τη στρατιωτική παρουσία σε συγκεκριμένα ελληνικά νησιά.<br /><br />«Φυσικά, έχουμε πολύ σοβαρές ανησυχίες για τη στρατιωτικοποίηση ορισμένων νησιών. Το γνωρίζουν αυτό και το έχουμε μεταφέρει.»<br /><br />Και προχώρησε ακόμη περισσότερο:<br /><br />«Η στρατιωτικοποίηση των νησιών που έχουν αποστρατιωτικοποιημένο καθεστώς, για εμάς αποτελεί απειλή.»<br /><br />Πρόκειται για την τουρκική ερμηνεία του καθεστώτος των νησιών, την οποία η ελληνική πλευρά απορρίπτει.<br /><br />Ο Φιντάν υποστήριξε ακόμη ότι η Ελλάδα ενεργεί κατά παράβαση διεθνών συνθηκών και κάλεσε την Αθήνα να συμμορφωθεί με όσα η Άγκυρα θεωρεί συμβατικές υποχρεώσεις της.<br />«Μην γίνει η Ελλάδα εργαλείο τρίτων»<br /><br />Ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον έχει μια δεύτερη φράση του Τούρκου υπουργού.<br /><br />«Δεν θέλουμε η Ελλάδα να γίνει εργαλείο όσων θέλουν να αποσταθεροποιήσουν την περιοχή και να τη βυθίσουν στο χάος.»<br /><br />Ο Φιντάν δεν κατονομάζει στη συγκεκριμένη δήλωση το Ισραήλ.<br /><br />Η αναφορά όμως γίνεται σε μια περίοδο κατά την οποία η ελληνοϊσραηλινή αμυντική συνεργασία βρίσκεται στο επίκεντρο του τουρκικού δημόσιου διαλόγου.<br /><br />Τουρκικά μέσα ενημέρωσης και αναλυτές έχουν συνδέσει τις τελευταίες ημέρες ισραηλινά οπλικά συστήματα με την ελληνική αμυντική παρουσία στο Αιγαίο, φτάνοντας μέχρι ισχυρισμούς περί ισραηλινού προσωπικού στα ελληνικά νησιά.<br /><br />Οι συγκεκριμένοι ισχυρισμοί αποτελούν θέσεις Τούρκων αναλυτών και δεν συνιστούν επιβεβαιωμένα δεδομένα.<br />Η νέα ισραηλινή παράμετρος<br /><br />Αυτό ακριβώς διαφοροποιεί τη σημερινή συγκυρία από προηγούμενους γύρους ελληνοτουρκικής αντιπαράθεσης για τα νησιά.<br /><br />Η Ελλάδα βρίσκεται σε φάση σημαντικής αναβάθμισης της αεράμυνας και των δυνατοτήτων πλήγματος, με ισραηλινής προέλευσης συστήματα να αποτελούν μέρος της ευρύτερης αμυντικής εξίσωσης.<br /><br />Στον τουρκικό δημόσιο διάλογο, αυτή η εξέλιξη αντιμετωπίζεται πλέον όχι μόνο ως ελληνικό εξοπλιστικό πρόγραμμα αλλά ως στοιχείο της ευρύτερης στρατηγικής σχέσης Αθήνας–Ιερουσαλήμ.<br /><br />Το αποτέλεσμα είναι ότι τρία διαφορετικά ζητήματα αρχίζουν να συνδέονται:<br /><br />τα ελληνικά νησιά,<br /><br />οι ελληνοϊσραηλινές σχέσεις,<br /><br />και η νέα αρχιτεκτονική αεράμυνας της Ελλάδας. </div><div><br />Η Αθήνα απαντά: «Στερούνται νομικού ερείσματος»<br /><br />Η αντίδραση του ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών ήταν άμεση και ιδιαίτερα σαφής.<br /><br />«Η Ελλάδα διαμορφώνει την εξωτερική της πολιτική κυρίαρχα και ανεξάρτητα και δεν ετεροκαθορίζεται.»<br /><br />Και απέρριψε ευθέως τη θέση περί «εργαλειοποίησης»:<br /><br />«Ισχυρισμοί περί δήθεν εργαλειοποίησης της Ελλάδας με σκοπό την αποσταθεροποίηση της περιοχής ουδεμία σχέση έχουν με την πραγματικότητα.»<br /><br />Για το ζήτημα της αποστρατιωτικοποίησης, το ΥΠΕΞ ήταν ακόμη πιο κατηγορηματικό:<br /><br />«Οι επαναλαμβανόμενες μονομερείς αιτιάσεις της Τουρκίας περί αποστρατιωτικοποίησης ελληνικών νησιών του Αιγαίου στερούνται νομικού ερείσματος στο Διεθνές Δίκαιο και έχουν κατ’ επανάληψη απορριφθεί κατηγορηματικά στο σύνολό τους.»<br />Η Αθήνα βάζει στο τραπέζι το casus belli<br /><br />Το ισχυρότερο σημείο της ελληνικής απάντησης βρίσκεται όμως αλλού.<br /><br />Στην απειλή πολέμου που εξακολουθεί να διατηρεί η Τουρκία έναντι της Ελλάδας στην περίπτωση επέκτασης των ελληνικών χωρικών υδάτων στο Αιγαίο.<br /><br />Το ΥΠΕΞ απάντησε:<br /><br />«Ο χαρακτηρισμός της αμυντικής θωράκισης ελληνικού εδάφους ως “απειλής” είναι όχι μόνο αστήρικτος αλλά και οξύμωρος, όταν, κατά παράβαση του Διεθνούς Δικαίου, η Τουρκία εξακολουθεί να διατηρεί σε ισχύ απειλή πολέμου (casus belli) κατά της Ελλάδας σε περίπτωση άσκησης νόμιμου κυριαρχικού δικαιώματος.»<br /><br />Εδώ βρίσκεται και η ουσία της ελληνικής επιχειρηματολογίας.<br /><br />Η Αθήνα δεν συζητά την άμυνα των νησιών αποκομμένη από το συνολικό περιβάλλον ασφαλείας στο Αιγαίο.<br />Αυτοάμυνα σε ολόκληρη την ελληνική επικράτεια<br /><br />Η ελληνική θέση είναι ότι το καθεστώς των νησιών καθορίζεται από τις ισχύουσες διεθνείς συνθήκες και ότι η χώρα έχει δικαίωμα να λαμβάνει τα αναγκαία μέτρα για την άμυνα της επικράτειάς της.<br /><br />«Η Ελλάδα, ως κυρίαρχο κράτος, δικαιούται πλήρως να λάβει όλα τα αναγκαία μέτρα ώστε να διασφαλίσει ότι θα είναι σε θέση να ασκήσει το αναφαίρετο δικαίωμά της σε νόμιμη άμυνα.»<br /><br />Παράλληλα, η Αθήνα επιμένει ότι παραμένει προσηλωμένη στον διάλογο και στις σχέσεις καλής γειτονίας, αλλά θέτει ως προϋπόθεση τον σεβασμό του Διεθνούς Δικαίου και την αποχή από απειλές.<br />Γιατί η Άγκυρα επαναφέρει τώρα τα νησιά<br /><br />Η τουρκική θέση για την αποστρατιωτικοποίηση δεν εμφανίστηκε το 2026.<br /><br />Ο ίδιος ο Φιντάν υποστήριξε ότι η Άγκυρα θέτει το ζήτημα εδώ και δεκαετίες, τόσο διμερώς όσο και σε ΝΑΤΟ και ΟΗΕ.<br /><br />Αυτό που αλλάζει είναι το στρατηγικό περιβάλλον.<br /><br />Η Ελλάδα ενισχύει τις Ένοπλες Δυνάμεις της.<br /><br />Η αμυντική σχέση με το Ισραήλ βαθαίνει.<br /><br />Νέα συστήματα αεράμυνας και πυραυλικών δυνατοτήτων μπαίνουν στον ελληνικό σχεδιασμό.<br /><br />Και η Ανατολική Μεσόγειος βρίσκεται ήδη σε περίοδο εξαιρετικά υψηλής γεωπολιτικής έντασης.<br /><br />Μέσα σε αυτό το σκηνικό, η Άγκυρα επαναφέρει ένα παλιό ζήτημα σε μια νέα στρατηγική πραγματικότητα.<br />Το Αιγαίο ξαναμπαίνει στο σκληρό γεωπολιτικό παιχνίδι<br /><br />Η σημασία των δηλώσεων Φιντάν δεν βρίσκεται επομένως μόνο στη λέξη «απειλή».<br /><br />Βρίσκεται στη σταδιακή σύνδεση της παλιάς ελληνοτουρκικής διαφοράς για τα νησιά με τη νέα ισορροπία ισχύος στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Ελλάδα–Ισραήλ.<br /><br />Νέα όπλα.<br /><br />Αεράμυνα.<br /><br />Καστελόριζο.<br /><br />Ανατολικό Αιγαίο.<br /><br />Και απέναντι, μια Τουρκία που δηλώνει ότι βλέπει την ελληνική στρατιωτική παρουσία ως πρόβλημα ασφαλείας.<br /><br />Η Αθήνα από την πλευρά της απαντά ότι η άμυνα της ελληνικής επικράτειας δεν μπορεί να χαρακτηρίζεται «απειλή» όσο η ίδια η Τουρκία διατηρεί απέναντί της απειλή πολέμου.<br /><br />Και κάπως έτσι, πίσω από μια παλιά διαφωνία για την αποστρατιωτικοποίηση, αρχίζει να διαγράφεται η πολύ μεγαλύτερη μάχη για τη νέα ισορροπία ισχύος στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Φιντάν ανεβάζει ξανά το Αιγαίο: «Απειλή» η άμυνα των νησιών. Η Αθήνα απαντά με το casus belli.

Βασιλης Διαμαντακος  Η Άγκυρα επαναφέρει με μεγαλύτερη ένταση την αποστρατιωτικοποίηση των ελληνικών νησιών, ενώ στο τουρκικό δημόσιο διάλογ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ρούμπιο στην Αθήνα: Σούδα, Αλεξανδρούπολη και ενέργεια. Τι φέρνει στο τραπέζι των ΗΠΑ.

<img height="103" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/09/roumpio_symfonia_iran_theologikes_apofaseis.jpg" width="759" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος </b><br />Ο Μάρκο Ρούμπιο αναμένεται στην Αθήνα το πρώτο δεκαήμερο του Οκτωβρίου για τον 6ο Στρατηγικό Διάλογο Ελλάδας–ΗΠΑ. Άμυνα, ενεργειακή ασφάλεια, Σούδα, Αλεξανδρούπολη, σύνορα και μεταναστευτικό διαμορφώνουν μια βαριά ατζέντα, σε μια περίοδο αναταράξεων στη Μέση Ανατολή και νέων εντάσεων στις ελληνοτουρκικές σχέσεις.<br /><br />Η επίσκεψη του Μάρκο Ρούμπιο στην Αθήνα στις αρχές Οκτωβρίου δεν θα είναι μια ακόμη διπλωματική στάση.<br /><br />Ο επικεφαλής της αμερικανικής διπλωματίας αναμένεται στην ελληνική πρωτεύουσα για τον 6ο Στρατηγικό Διάλογο Ελλάδας–Ηνωμένων Πολιτειών, σε μια συγκυρία κατά την οποία η Ανατολική Μεσόγειος, η Μέση Ανατολή, η ενέργεια και η ευρωπαϊκή ασφάλεια έχουν μετατραπεί σε ένα ενιαίο γεωπολιτικό παζλ.<br /><br />Σύμφωνα με τις τελευταίες πληροφορίες, το βασικό χρονικό παράθυρο της επίσκεψης είναι μεταξύ 3 και 10 Οκτωβρίου. Η ακριβής ημερομηνία δεν έχει ακόμη ανακοινωθεί επισήμως από το State Department.<div><br />Ο Ρούμπιο δεν έρχεται μόνος<br /><br />Ιδιαίτερη σημασία έχει η σύνθεση της αμερικανικής αποστολής.<br /><br />Τον Ρούμπιο αναμένεται να συνοδεύσουν αξιωματούχοι του State Department αλλά και δύο υφυπουργοί Εσωτερικής Ασφάλειας των Ηνωμένων Πολιτειών.<br /><br />Αυτό αποκαλύπτει και το εύρος της ατζέντας.<br /><br />Η συζήτηση δεν θα αφορά μόνο την παραδοσιακή εξωτερική πολιτική και την άμυνα.<br /><br />Στο τραπέζι αναμένεται να μπουν η προστασία των συνόρων, η παράτυπη μετανάστευση, η διακίνηση ναρκωτικών, οι έλεγχοι στα αεροδρόμια και η ανταλλαγή πληροφοριών για ζητήματα τρομοκρατίας.<br /><br />Ήδη Έλληνες αξιωματικοί της Αντιτρομοκρατικής έχουν πραγματοποιήσει επαφές με Αμερικανούς ομολόγους τους για την ταχύτερη ανταλλαγή πληροφοριών σχετικά με υπόπτους που ταξιδεύουν προς τις Ηνωμένες Πολιτείες. </div><div><br />6ος Στρατηγικός Διάλογος: Η σχέση περνά στην επόμενη φάση<br /><br />Ο πυρήνας της επίσκεψης θα είναι ο 6ος Στρατηγικός Διάλογος Ελλάδας–ΗΠΑ.<br /><br />Η πλήρης ατζέντα αναμένεται να γνωστοποιηθεί το επόμενο διάστημα, ωστόσο τρεις άξονες βρίσκονται ήδη στο επίκεντρο:<br /><br />άμυνα και ασφάλεια,<br /><br />ενέργεια,<br /><br />περιφερειακή σταθερότητα.<br /><br />Για την Αθήνα, ο Στρατηγικός Διάλογος αποτελεί την ευκαιρία να μετατραπεί η πολιτική σχέση με την Ουάσιγκτον σε συγκεκριμένες συμφωνίες και πρακτικά αποτελέσματα.<br /><br />Για τις ΗΠΑ, η Ελλάδα βρίσκεται σε ένα γεωγραφικό σημείο που συνδέει Βαλκάνια, Μαύρη Θάλασσα, Ανατολική Μεσόγειο και Μέση Ανατολή.<br />Σούδα: Το σταθερό αμερικανικό σημείο στην Ανατολική Μεσόγειο<br /><br />Η Σούδα παραμένει ένας από τους βασικούς πυλώνες της ελληνοαμερικανικής αμυντικής συνεργασίας.<br /><br />Η σημασία της γίνεται ακόμη μεγαλύτερη σε περιόδους περιφερειακών κρίσεων.<br /><br />Η γεωγραφική θέση της Κρήτης προσφέρει στις Ηνωμένες Πολιτείες πρόσβαση στην Ανατολική Μεσόγειο και δυνατότητα υποστήριξης επιχειρήσεων σε μια πολύ ευρύτερη περιοχή.<br /><br />Γι’ αυτό η Σούδα δεν αντιμετωπίζεται απλώς ως μια στρατιωτική εγκατάσταση.<br /><br />Αποτελεί μέρος της στρατηγικής υποδομής της αμερικανικής παρουσίας στην περιοχή.</div><div><br />Και η Αλεξανδρούπολη άλλαξε τον χάρτη<br /><br />Ο δεύτερος μεγάλος κόμβος βρίσκεται στον Βορρά.<br /><br />Η Αλεξανδρούπολη έχει αποκτήσει τα τελευταία χρόνια ιδιαίτερη στρατηγική σημασία τόσο στρατιωτικά όσο και ενεργειακά.<br /><br />Για την αμερικανική πλευρά προσφέρει πρόσβαση προς τη Νοτιοανατολική Ευρώπη και τα Βαλκάνια χωρίς να εξαρτάται αποκλειστικά από τις παραδοσιακές διαδρομές μέσω των τουρκικών Στενών.<br /><br />Για την Ελλάδα, η γεωγραφία αυτή δημιουργεί ένα πρόσθετο στρατηγικό asset στις σχέσεις με την Ουάσιγκτον.<br /><br />Σούδα στον Νότο.<br /><br />Αλεξανδρούπολη στον Βορρά.<br /><br />Και ανάμεσά τους μια χώρα που επιχειρεί να εδραιώσει τον ρόλο της ως κόμβος ασφάλειας και ενέργειας για τη Νοτιοανατολική Ευρώπη.<br />Η ενέργεια γίνεται γεωπολιτική<br /><br />Το ενεργειακό κεφάλαιο αποκτά ακόμη μεγαλύτερο βάρος εξαιτίας των διεθνών εξελίξεων.<br /><br />Η Ουάσιγκτον αντιμετωπίζει την Ελλάδα ως πιθανό κρίσιμο κόμβο για την τροφοδοσία της Νοτιοανατολικής Ευρώπης.<br /><br />LNG.<br /><br />Αλεξανδρούπολη.<br /><br />Διασυνδέσεις.<br /><br />Κάθετος Διάδρομος.<br /><br />Υποδομές μεταφοράς προς τα Βαλκάνια.<br /><br />Όλα αυτά αποκτούν διαφορετική σημασία όταν η ενεργειακή ασφάλεια παύει να είναι αποκλειστικά οικονομικό ζήτημα και μετατρέπεται σε στοιχείο εθνικής και ευρωπαϊκής ασφάλειας.<br /><br />Η επίσκεψη Ρούμπιο πραγματοποιείται ακριβώς σε μια περίοδο κατά την οποία οι ενεργειακές αγορές δοκιμάζονται ξανά από τη γεωπολιτική αστάθεια.<br />Στο δωμάτιο θα βρίσκεται και η Τουρκία<br /><br />Η επίσημη ατζέντα αφορά τις σχέσεις Ελλάδας–ΗΠΑ.<br /><br />Ωστόσο, η Τουρκία αποτελεί αναπόφευκτα μέρος του ευρύτερου στρατηγικού περιβάλλοντος.<br /><br />Η επίσκεψη έρχεται ενώ η Άγκυρα επαναφέρει το ζήτημα της αποστρατιωτικοποίησης των ελληνικών νησιών και ενώ Αθήνα και Ουάσιγκτον παρακολουθούν τις εξελίξεις γύρω από τις αμερικανοτουρκικές αμυντικές σχέσεις.<br /><br />Η Ελλάδα έχει ήδη δρομολογήσει την απόκτηση των F-35 και την αναβάθμιση των F-16.<br /><br />Παράλληλα, στην Ουάσιγκτον συνεχίζεται η συζήτηση για το μέλλον της αμυντικής σχέσης με την Τουρκία.<br /><br />Η ελληνική κυβέρνηση έχει δημοσίως τονίσει ότι δεν υποδεικνύει στις ΗΠΑ σε ποιες χώρες μπορούν να διαθέτουν οπλικά συστήματα, ενώ ταυτόχρονα παρακολουθεί στενά τις ισορροπίες στην Ανατολική Μεσόγειο.</div><div><br />Το timing μετά τον Φιντάν<br /><br />Η συγκυρία γίνεται ακόμη πιο ενδιαφέρουσα μετά τις τελευταίες δηλώσεις του Χακάν Φιντάν για τα ελληνικά νησιά.<br /><br />Η Αθήνα απάντησε ότι οι τουρκικές αιτιάσεις περί αποστρατιωτικοποίησης στερούνται νομικού ερείσματος και υπενθύμισε την ύπαρξη του τουρκικού casus belli.<br /><br />Δεν έχει ανακοινωθεί ότι τα ελληνοτουρκικά αποτελούν αυτοτελές θέμα του Στρατηγικού Διαλόγου.<br /><br />Θα ήταν όμως δύσκολο το ευρύτερο περιβάλλον ασφαλείας στην Ανατολική Μεσόγειο να απουσιάζει από τις πολιτικές συζητήσεις μιας τόσο υψηλού επιπέδου επίσκεψης.</div><div><br />Ρούμπιο – Γεραπετρίτης και πιθανή συνάντηση με Μητσοτάκη<br /><br />Ο Ρούμπιο αναμένεται να έχει συνομιλίες με τον υπουργό Εξωτερικών Γιώργο Γεραπετρίτη.<br /><br />Παράλληλα, σύμφωνα με ελληνικές δημοσιογραφικές πληροφορίες, εξετάζεται συνάντηση και με τον Κυριάκο Μητσοτάκη.<br /><br />Άλλες επαφές με μέλη της κυβέρνησης δεν έχουν ακόμη ανακοινωθεί επισήμως.<br /><br />Το στοιχείο αυτό έχει σημασία, καθώς η επίσκεψη μπορεί να αποτελέσει μια από τις σημαντικότερες υψηλού επιπέδου επαφές Αθήνας–Ουάσιγκτον του φθινοπώρου.<br />Τι θέλει η Αθήνα από την Ουάσιγκτον<br /><br />Για την ελληνική πλευρά υπάρχουν διαφορετικά επίπεδα ενδιαφέροντος.<br /><br />Στην άμυνα, η εμβάθυνση της στρατηγικής συνεργασίας.<br /><br />Στην ενέργεια, η ενίσχυση του ρόλου της χώρας ως πύλης προς τα Βαλκάνια.<br /><br />Στην ασφάλεια, βαθύτερη ανταλλαγή πληροφοριών και συνεργασία στα σύνορα.<br /><br />Και στο γεωπολιτικό επίπεδο, η ανάδειξη της Ελλάδας ως σταθερού εταίρου σε μια περιοχή όπου σχεδόν κάθε μέτωπο βρίσκεται σε κίνηση.<br /><br />Η Αθήνα επιδιώκει έτσι κάτι μεγαλύτερο από μια ακόμη καλή διμερή σχέση.<br /><br />Επιδιώκει να μετατρέψει τη γεωγραφική της θέση σε στρατηγικό κεφάλαιο.<br />Από τη Σούδα μέχρι την Αλεξανδρούπολη<br /><br />Ο χάρτης εξηγεί τελικά μεγάλο μέρος της σημασίας της επίσκεψης Ρούμπιο.<br /><br />Στα νότια, η Σούδα κοιτά την Ανατολική Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή.<br /><br />Στα βόρεια, η Αλεξανδρούπολη συνδέει την Ελλάδα με τα Βαλκάνια και τη Νοτιοανατολική Ευρώπη.<br /><br />Στο ενεργειακό πεδίο, οι ελληνικές υποδομές επιχειρούν να μεταφέρουν LNG και άλλες πηγές ενέργειας βαθύτερα στην ευρωπαϊκή αγορά.<br /><br />Και στο στρατιωτικό πεδίο, η Ελλάδα βρίσκεται μέσα σε ένα δίκτυο αμερικανικής και νατοϊκής συνεργασίας που αποκτά μεγαλύτερη σημασία όσο αυξάνεται η περιφερειακή αστάθεια.<br /><br />Γι’ αυτό ο Ρούμπιο δεν έρχεται απλώς στην Αθήνα. Έρχεται σε μια χώρα που βρίσκεται πάνω σε τρεις από τους σημαντικότερους χάρτες της Ουάσιγκτον: άμυνα, ενέργεια και περιφερειακή ασφάλεια.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /> Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ρούμπιο στην Αθήνα: Σούδα, Αλεξανδρούπολη και ενέργεια. Τι φέρνει στο τραπέζι των ΗΠΑ.

Βασιλης Διαμαντακος  Ο Μάρκο Ρούμπιο αναμένεται στην Αθήνα το πρώτο δεκαήμερο του Οκτωβρίου για τον 6ο Στρατηγικό Διάλογο Ελλάδας–ΗΠΑ. Άμυνα...

Διαβάστε την συνέχεια