Κλάψτε τον επόμενο πρωθυπουργό, κλάψτε τους Έλληνες…

<img height="145" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2026/04/aep-oikjonomia-xreos-mitsotakls-oikonomia-SLpress-825x600.jpg" width="712" /><br /><br /><b>ΑΝΔΡΟΝΟΠΟΥΛΟΣ ΜΑΚΗΣ</b><br />Ο επόμενος πρωθυπουργός της Ελλάδας θα παραλάβει μια οικονομία με δημόσιο χρέος (κεντρική διοίκηση) 406 δισ. ευρώ και με το ιδιωτικό 407,6 δισ. ευρώ (τα 245 δισ. ευρώ αφορούν χρέη προς τράπεζες και servicers), ενώ μπήκαμε στα μνημόνια με 299,7 δισ. ευρώ και 250 δισ. ευρώ αντίστοιχα. Όμως, επιπλέον θα έχει να αντιμετωπίσει τις δραματικές συνέπειες που προκάλεσε η επίθεση ΗΠΑ και Ισραήλ στο Ιράν, που διαφαίνονται μακροχρόνιες (υψηλός πληθωρισμός και ύφεση).<br /><br />Ο επόμενος πρωθυπουργός της χώρας θα παραλάβει ένα κάρο ελλείμματα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών (-15,3 δισ. ευρώ το 2023, -16,9 το 2024 και -14,1 το 2025) και καμιά 40αριά δισ. ευρώ από τους προϋπολογισμούς του Μητσοτάκη μέχρι σήμερα. Ο επόμενος πρωθυπουργός θα έχει να αντιμετωπίσει την δυσπιστία της Κομισιόν και της ΕΚΤ, καθώς θα παραλαμβάνει μια οικονομία διαβρωμένη από το σύστημα Μητσοτάκη, με τον αγροτικό τομέα βαριά τραυματισμένο στη Θεσσαλία, την κτηνοτροφία ανεμβολίαστη να πεθαίνει, την όποια βιομηχανία με το υψηλότερο ενεργειακό κόστος, με τις τράπεζες να ανήκουν σε ξένους, να χρωστάνε αναβαλλόμενο φόρο περί τα 12 δισ. ευρώ και να σπεκουλάρουν ασύστολα και με την αγορά της λιανικής εθισμένη στην ξεδιάντροπη κερδοσκοπία.<br /><br />Θα παραλάβει τους κρατικούς θεσμούς διαβρωμένους και ανυπόληπτους, μια δικαιοσύνη της ντροπής, τεράστια σκάνδαλα προς διεκπεραίωση, το σύστημα υγείας παραδομένο στον ιδιωτικό τομέα, τη δημόσια παιδεία με λογική 1970 και μια κοινωνία προδομένη σε βαθιά κατάθλιψη και υπερφορολογημένη. Επί εφτά χρόνια με το σύστημα Μητσοτάκη στην εξουσία, ο ελληνικός λαός βίωσε μια ακραία ταξική πολιτική, που έχτιζε μεγέθυνση των αριθμών χωρίς πραγματική ανάπτυξη, ευνοώντας τους ημέτερους με αναθέσεις καταλήστευσης του εθνικού πλούτου και κατασπαταλώντας τους πόρους του Ταμείου Ανάπτυξης και Ανθεκτικότητας (ΤΑΑ) και τον Αύγουστο θα φανεί και πόσους από αυτούς θα έχουμε χάσει.<br /><br />Παρά τον πρωτοφανή πακτωλό πόρων των 57 δισ. ευρώ από την ΕΕ 2021-27 (δηλ.36 δισ. από το ΤΑΑ 2021-26 συν 20,9 δισ. από το ΕΣΠΑ 2021-27) και παρά την επιτηδευμένη αναθεώρηση του ΑΕΠ της χώρας από την ΕΛΣΤΑΤ τον Οκτώβριο 2024 (αύξηση του ΑΕΠ όλων των ετών 2019-23 με μεγαλύτερη την αύξηση του ΑΕΠ 2023 κατά 4,9 δισ.), η ανάπτυξη της Ελληνικής οικονομίας ολόκληρη την εξαετία 2020-25 ήταν μόλις 10,8% (αύξηση πραγματικού ΑΕΠ ή ΑΕΠ σε σταθερές τιμές). Έτσι εξηγείται, γιατί το 19,6% των Ελλήνων (1.991.000) ήταν σε κίνδυνο φτώχειας το 2025, ενώ το αντίστοιχο ποσοστό ήταν 17,9% το 2019 (1.881.600). Έτσι εξηγείται γιατί η χώρα κατέλαβε το 2025 την τελευταία θέση στην ΕΕ (παρέα με την Βουλγαρία) με βάση το κατά κεφαλήν ΑΕΠ.<br /><br />Τι πρέπει να μας πουν οι πρωθυπουργήσιμοι<br /><br />Συνεπώς, όσοι και όσες που φιλοδοξούν να σώσουν τη χώρα και τον λαό της, δεν φτάνει να μας πουν στα “προγράμματά” τους και τις “κοστολογήσεις” τους πως θα έχουμε σωστές τιμές και σωστούς μισθούς, γιατί όλα αυτά στο χαρτί είναι εύκολα και δεν φτάνουν. Να μας πουν:<div><br /></div><div>Σε ποιους τομείς θα δώσουν βάρος στην ανάπτυξη και με ποιο τρόπο και τι λεφτά.<br />Πως θα φέρουν σοβαρές ξένες επενδύσεις – όχι με όρους αποικιοκρατικούς – αλλά άμεσες επενδύσεις παραγωγικές.<br />Πως θα σταματήσουν να δίνουν grants και φορολογικές εκπτώσεις στο real estate.<br />Τι θα κάνουν με το κατοχικό δάνειο και τις πολεμικές επανορθώσεις της Γερμανίας.<br />Τι θα κάνουν με την ενέργεια και τα πετρέλαια.<br />Πως θα τα καταφέρουν με το ιδιωτικό χρέος, που πνίγει την κοινωνία και τις επιχειρήσεις.<br />Πως θα παρέμβουν στο τραπεζικό σύστημα, που δεν επιτελεί το ρόλο για το οποίο αδειοδοτείται.<br />Τι θα κάνουν με το κρατικό χρέος και πως θα διαχειριστούν τις Βρυξέλλες.<br />Τι θα κάνουν με την περιφέρεια και το δημογραφικό.<br />Τι θα κάνουν με τη νησιωτικότητα.<br /><br />Εννοείται ότι ο κατάλογος των πραγματικών προβλημάτων, που ταλανίζουν τη χώρα είναι ατέλειωτος, όπως είναι και η αβάσταχτη ελαφρότητα και αφέλεια των κομματικών προγραμμάτων. Ο τόπος χρειάζεται ριζοσπαστικές λύσεις και κανένας δεν τολμάει να βγει από το κουτί, που κλειστήκαμε από βλακεία και δουλοπρέπεια. Σταθερότητα, ούτως ή άλλως, δεν υπάρχει, είναι μια φενάκη, και όπου υπάρχει αφορά τη σταθερή αφαίμαξη του πλούτου της χώρας και του λαού. Άρα, μέσα στη διεθνή αναμπουμπούλα θα υπάρξουν ευκαιρίες για ανατροπές και ταχεία εκμετάλλευση των νέων ευκαιριών. Αλλά αυτό προϋποθέτει πείρα, όραμα, ιδέες, τεχνική επάρκεια και στομάχι…</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Κλάψτε τον επόμενο πρωθυπουργό, κλάψτε τους Έλληνες…

ΑΝΔΡΟΝΟΠΟΥΛΟΣ ΜΑΚΗΣ Ο επόμενος πρωθυπουργός της Ελλάδας θα παραλάβει μια οικονομία με δημόσιο χρέος (κεντρική διοίκηση) 406 δισ. ευρώ και με...

Διαβάστε την συνέχεια

Πρώην Αμερικανός αξιωματούχος ρίχνει “ βόμβα” στα θεμέλια της Τουρκίας και αποκαλύπτει τι θα γίνει με το Ισραήλ.

<img height="120" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-04/%CE%B9%CF%83%CF%81%CE%B1%CE%B5%CE%BB.jpg?itok=3Pd_2LPB" width="747" /><br /><br />Τι ετοιμάζεται να λάβει χώρα στην Συρία το οποίο έχει έμαση σχέση με αυτό που λαμβάνει χώρα στο Ιράν<br /><br />Μεγάλος πόλεμος έρχεται στην Συρία, ανάμεσα σε Ισραήλ και Τουρκία, μετά την ισοπέδωση του Λιβάνου, και την ολοκληρωτική εξόντωση της Χεζμπολάχ, από τον στρατό του Νετανιάχου. <br /><br /><div class="embedcode" style="background-color: #f9faff; box-sizing: border-box; color: #091c55; font-family: Roboto, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px; padding: 0px;"><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="box-sizing: border-box; display: flex; margin: 10px 0px; max-width: 560px; padding: 0px; width: 560px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="2042042046458777829" frameborder="0" id="twitter-widget-0" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?dnt=false&embedId=twitter-widget-0&features=eyJ0ZndfdGltZWxpbmVfbGlzdCI6eyJidWNrZXQiOltdLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2ZvbGxvd2VyX2NvdW50X3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9iYWNrZW5kIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19yZWZzcmNfc2Vzc2lvbiI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZm9zbnJfc29mdF9pbnRlcnZlbnRpb25zX2VuYWJsZWQiOnsiYnVja2V0Ijoib24iLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X21peGVkX21lZGlhXzE1ODk3Ijp7ImJ1Y2tldCI6InRyZWF0bWVudCIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3Nob3dfYmlyZHdhdGNoX3Bpdm90c19lbmFibGVkIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19kdXBsaWNhdGVfc2NyaWJlc190b19zZXR0aW5ncyI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdXNlX3Byb2ZpbGVfaW1hZ2Vfc2hhcGVfZW5hYmxlZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdmlkZW9faGxzX2R5bmFtaWNfbWFuaWZlc3RzXzE1MDgyIjp7ImJ1Y2tldCI6InRydWVfYml0cmF0ZSIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfbGVnYWN5X3RpbWVsaW5lX3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9mcm9udGVuZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9fQ%3D%3D&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=2042042046458777829&lang=el&maxWidth=560px&origin=https%3A%2F%2Fwww.pentapostagma.gr%2Fkosmos%2Fipa%2F7364790_proin-amerikanos-axiomatoyhos-rihnei-bomba-sta-themelia-tis-toyrkias-kai&sessionId=580a4af91901851f60d470e7afcd16a960a8eb8d&siteScreenName=pentapostagma&theme=light&widgetsVersion=2615f7e52b7e0%3A1702314776716&width=550px" style="border-style: initial; border-width: 0px; box-sizing: border-box; display: block; flex-grow: 1; height: 714px; margin: 0px; padding: 0px; position: static; visibility: visible; width: 550px;" title="X Post"></iframe></div></div><div class="taboola-mid" style="background-color: #f9faff; box-sizing: border-box; color: #091c55; font-family: Roboto, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px; padding: 0px;"></div>"Οι ΗΠΑ θα αποχωρήσουν από το ΝΑΤΟ και θα υποστηρίξουν το Ισραήλ σε έναν πιθανό πόλεμο με την Τουρκία στη Συρία", δήλωσε πρωην Αμερικανός Αξιωματούχος με σώας τα φρένας, έχοντας επίγνωση το τι έρχεται μετά την επίθεση του Ισραήλ στον Λίβανο. <br /><br />Σύμφωνα με τον Κέντ, οι ΗΠΑ ενδέχεται να εγκαταλείψουν τη συμμαχία ώστε να μην δεσμεύονται από το Άρθρο 5 για την υπεράσπιση της Τουρκίας (μέλους του ΝΑΤΟ) σε περίπτωση πολέμου της με το Ισραήλ.<br /><br />Οι ισχυρισμοί αυτοί έγιναν ως απάντηση στην κριτική του Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ προς το ΝΑΤΟ, τον οποίο χαρακτήρισε «χάρτινη τίγρη» μετά την άρνηση συμμάχων να στηρίξουν τον αμερικανο-ισραηλινό πόλεμο κατά του Ιράν.<br /><br />Ο Τζο Κεντ, πρώην διευθυντής του Εθνικού Κέντρου Αντιτρομοκρατίας των ΗΠΑ, εξέφρασε την ανησυχία του για την αμερικανική εξωτερική πολιτική στη Μέση Ανατολή.<br /><br />Ο ίδιος προειδοποίησε ότι μια πιθανή αποχώρηση των ΗΠΑ από το ΝΑΤΟ δεν θα χρησιμεύσει για την αποφυγή ξένης εμπλοκής, αλλά θα μπορούσε να οδηγήσει τη χώρα στην υποστήριξη του Ισραήλ σε περίπτωση σύγκρουσης με την Τουρκία στη Συρία, αναφέρει η ιστοσελίδα <a href="http://telegrafi.com/">telegrafi.com</a>.<br /><br />Ο Κεντ υπενθύμισε επίσης τον ρόλο των Ηνωμένων Πολιτειών στην ανατροπή της κοσμικής συριακής κυβέρνησης και στην εγκατάσταση ενός πρώην ηγέτη που συνδέεται με τις τρομοκρατικές ομάδες Αλ Κάιντα/ISIS ως προέδρου.<br /><br />«Ήρθε η ώρα να σταματήσουμε το παιχνίδι του πυροσβέστη και του εμπρηστή στη Μέση Ανατολή. απλά δεν αξίζει πια», έγραψε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.<br /><br />Εν τω μεταξύ, ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ σχολίασε τον ρόλο του ΝΑΤΟ.<br /><br />«Το ΝΑΤΟ δεν ήταν εκεί όταν το χρειαζόμασταν και δεν θα είναι εκεί όταν τους χρειαστούμε ξανά. Μην ξεχνάτε τη Γροιλανδία, αυτό το μεγάλο, φτωχό, κακοδιαχειριζόμενο κομμάτι πάγου!!!», ισχυρίστηκε ο Αμερικανός ηγέτης.<br /><br />Διαφορετικά, το Άρθρο 5 της Συνθήκης του ΝΑΤΟ ορίζει ότι μια ένοπλη επίθεση εναντίον ενός ή περισσότερων κρατών μελών του ΝΑΤΟ θα θεωρείται επίθεση εναντίον όλων των κρατών μελών.<br /><br />Σε αυτή την περίπτωση, κάθε μέλος έχει το δικαίωμα να αντιδράσει, συμπεριλαμβανομένης της χρήσης στρατιωτικής βίας, για να αποκαταστήσει και να διατηρήσει την ασφάλεια και την άμυνά του.<div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Πρώην Αμερικανός αξιωματούχος ρίχνει “ βόμβα” στα θεμέλια της Τουρκίας και αποκαλύπτει τι θα γίνει με το Ισραήλ.

Τι ετοιμάζεται να λάβει χώρα στην Συρία το οποίο έχει έμαση σχέση με αυτό που λαμβάνει χώρα στο Ιράν Μεγάλος πόλεμος έρχεται στην Συρία, ανά...

Διαβάστε την συνέχεια

Αγωγός East – West: Ένα από τα βασικά ενεργειακά «σωσίβια» του πλανήτη δέχθηκε καίριο πλήγμα.

<img height="113" src="https://www.naftemporiki.gr/wp-content/uploads/2026/04/pipeline-696x392.jpg" width="726" /><br /><br />Η επίθεση στον East-West Pipeline εντείνει τους φόβους για την ασφάλεια της παγκόσμιας ενεργειακής τροφοδοσίας, την ώρα που η ροή από τα Στενά του Ορμούζ γίνεται με το σταγονόμετρο<br /><br />Ένα από τα πιο κρίσιμα «σωσίβια» της παγκόσμιας αγοράς πετρελαίου δέχθηκε πλήγμα αυτή την εβδομάδα, εντείνοντας τους φόβους για νέα διαταραχή στην προσφορά, την ώρα που ο πόλεμος με το Ιράν έχει ήδη φέρει σε οριακό σημείο τις ενεργειακές ροές.<br /><br />Ο αγωγός αυτός δεν είναι απλώς μία ακόμη υποδομή. Έχει μετατραπεί τις τελευταίες εβδομάδες σε βασικό «σωσίβιο» για τις διεθνείς αγορές, καθώς είναι η βασική «παράκαμψη» για τα Στενά του Ορμούζ – τον θαλάσσιο διάδρομο από τον οποίο υπό φυσιολογικές συνθήκες διέρχονται περίπου 15 εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου ημερησίως.<br /><br />Μια κρίσιμη «παράκαμψη»<br /><br />Μετά την απόφαση της Τεχεράνης να περιορίσει δραστικά τη διέλευση δεξαμενόπλοιων από τα Στενά, η σημασία του αγωγού εκτοξεύθηκε.<br /><br />Ο East-West Pipeline συνδέει τα πετρελαϊκά κοιτάσματα της ανατολικής Σαουδικής Αραβίας με το λιμάνι Γιανμπού στην Ερυθρά Θάλασσα, προσφέροντας μια εναλλακτική διαδρομή προς τις διεθνείς αγορές, χωρίς να απαιτείται διέλευση από το επίμαχο σημείο.<br /><br />Η Saudi Aramco είχε ήδη προχωρήσει σε ανακατεύθυνση εκατομμυρίων βαρελιών μέσω του αγωγού, σε μια προσπάθεια να περιορίσει τις επιπτώσεις από την κρίση στον Περσικό Κόλπο. Σε πλήρη ανάπτυξη, ο αγωγός μπορεί να μεταφέρει έως και 7 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως – σχεδόν το μισό της ποσότητας που περνά κανονικά από τα Στενά.<br /><br />Χάνονται 700.000 βαρέλια ημερησίως<br /><br />Ωστόσο, η επίθεση της εβδομάδας αυτής ήρθε να πλήξει ακριβώς αυτό το κρίσιμο «αντίβαρο». Σύμφωνα με πληροφορίες από το σαουδαραβικό υπουργείο Ενέργειας, χτυπήματα σε βασικό σταθμό άντλησης μείωσαν τη ροή κατά περίπου 700.000 βαρέλια ημερησίως. Παράλληλα, πρόσθετες επιθέσεις σε άλλες εγκαταστάσεις περιόρισαν περαιτέρω την παραγωγική ικανότητα, αφαιρώντας εκατοντάδες χιλιάδες βαρέλια από την καθημερινή προσφορά.<br /><br />Το πλήγμα δεν είναι μόνο τεχνικό – είναι βαθιά στρατηγικό. Διότι αποκαλύπτει ότι ακόμη και οι εναλλακτικές διαδρομές, που μέχρι πρότινος θεωρούνταν ασφαλείς, βρίσκονται πλέον εντός του πεδίου κινδύνου.<div><br />Ο κινούμενος στόχος<br /><br />Σε αυτό το περιβάλλον, η ενεργειακή ασφάλεια μετατρέπεται σε κινούμενο στόχο. Οι αγορές καλούνται να αποτιμήσουν όχι μόνο τις απώλειες στην προσφορά, αλλά και τον αυξανόμενο γεωπολιτικό κίνδυνο που συνοδεύει κάθε βαρέλι πετρελαίου.<br /><br />Η επίθεση στον αγωγό East-West υπογραμμίζει ένα ευρύτερο γεγονός: η κρίση δεν περιορίζεται πλέον σε ένα μόνο σημείο πίεσης. Από τα Στενά του Ορμούζ έως τις χερσαίες υποδομές της Σαουδικής Αραβίας, ολόκληρη η αλυσίδα εφοδιασμού βρίσκεται εκτεθειμένη.<br /><br />Και όσο αυτή η αβεβαιότητα παρατείνεται, τόσο περισσότερο η αγορά πετρελαίου απομακρύνεται από την κανονικότητα και πλησιάζει σε ένα νέο καθεστώς, όπου η γεωπολιτική αστάθεια δεν είναι η εξαίρεση – αλλά ο κανόνας.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.naftemporiki.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Αγωγός East – West: Ένα από τα βασικά ενεργειακά «σωσίβια» του πλανήτη δέχθηκε καίριο πλήγμα.

Η επίθεση στον East-West Pipeline εντείνει τους φόβους για την ασφάλεια της παγκόσμιας ενεργειακής τροφοδοσίας, την ώρα που η ροή από τα Στε...

Διαβάστε την συνέχεια

Η τυφλή πορεία της Δύσης προς την κατάρρευση και το αντίδοτο στο δηλητήριο του φασισμού.

<img height="113" src="https://omegapress.gr/images/TRAMP.jpg" width="714" /><br /><br />Ένα ένα βέβαιο. Ότι ούτε οι ΗΠΑ, ούτε το Ισραήλ, ούτε η Ευρώπη έχουν σχέδιο για το μέλλον. Ούτε για την συνέχιση και την αιτιολόγηση των πολέμων που κάνουν ή στηρίζουν, ούτε για τα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας για τα οποία κανείς δεν λογοδοτεί σε κανένα διεθνές δικαστήριο, ούτε την πορεία του πολιτισμένου κόσμου. Θηριωδίες καταγράφονται με αυξανόμενη ένταση. Κοινωνικές υποδομές στον Λίβανο , τη Γάζα, το Ιράν καταστρέφονται χωρίς προφανή αιτία. Οι ΗΠΑ έχουν παραδοθεί σε έναν ψυχικά ασθενή πρόεδρο. Το Ισραήλ δολοφονεί άοπλους , γυναίκες , παιδιά , ηλικιωμένους και χειροκροτεί με ενθουσιασμό τους ποταμούς αίματος που προκαλεί.<br /><br />Η Ευρώπη έχει σταυρώσει τα χέρια της και περιμένει μοιρολατρικά τη μοίρα της. Περιμένει την εκδίκηση του Τραμπ , επειδή δεν συμμετέχει στον πόλεμο. Περιμένει , υποτίθεται μια λύση στην Ουκρανία για την οποία όμως ουδείς εργάζεται. Αναζητά τρόπους οικονομικής ανάπτυξης που δεν βρίσκονται , ούτε εφευρίσκονται. Αναζητά ένα νέο δόγμα ασφάλειας που δεν γνωρίζει ποιο μπορεί να είναι. Και μέσα στον κουρνιαχτό της πολιτικής, διπλωματικής, οικονομικής και πολιτισμικής κρίσης, αναδεικνύεται και το πολιτικό πρόβλημα της Ευρώπης. Σαν να έχει κενό εξουσίας, σαν να μην υπάρχει πλέον πυξίδα και σαν τυφλό φορτηγό οδηγείται στον γκρεμό. Υπάρχει αντίδοτο στο δηλητήριο των πολέμων και του φασισμού;<div><br />Ο θάνατος(;) της δημοκρατίας και των διανοουμένων<br /><br />Αν και όποτε τελειώσει ο πόλεμος κατά του Ιράν, είναι εξαιρετικά αμφίβολο αν ο κόσμος θα περάσει σε έναν νέο κύκλο σταθερότητας και ηρεμίας. Τίποτα δεν προδίδει την ύπαρξη ενός σχεδίου αποκατάστασης των διεθνών οργανισμών, αποδοχής του διεθνούς δικαίου, του διαλόγου και τη δημιουργία μιας νέας αρχιτεκτονικής ασφάλειας. Οι μουλάδες στο Ιράν χάνουν σταδιακά την εξουσία, η οποία περνά στα χέρια των Φρουρών της Επανάστασης που είναι ένα ολόκληρο σύστημα , ένα καθεστώς που ελέγχει τα πάντα.<br /><br />Η επόμενη γενιά των Παλαιστινίων, των λιβανέζων, των ιρακινών θα ριζοσπαστικοποιηθεί πριν την ώρα της και θα εξαπολύσει εκδικητικές επιθέσεις κατά του Ισραήλ και θα κάνει κόλαση την περιοχή. Λαοί όπως της Συρίας, της Λιβύης, οι Κούρδοι, οι Ιρανοί θα διεκδικήσουν ένα καλύτερο αύριο και θα απαιτήσουν σεβασμό από τη Δύση. Τίποτα λοιπόν δεν μας προετοιμάζει για ένα καλύτερο αύριο. Και πως θα υπάρξει τέτοιο μέλλον , όταν η Ευρώπη και οι ΗΠΑ θα βρίσκονται σε προφανή κρίση αντιπροσώπευσης, οράματος και σχεδιασμού για το μέλλον;<br /><br />Οι ΗΠΑ είναι αμφίβολο αν μπορούν εύκολα να απαλλαγούν από τον Τραμπ, ο οποίος πολύ θα ήθελε να μετατρέψει την αμερικανική προεδρία σε τυραννία. Ο εσωτερικός διχασμός και η διολίσθηση προς τον φασισμό αναγκάζει πολλούς διανοούμενος, καλλιτέχνες και πολλούς δημοκράτες να μεταναστεύουν. Η λογοκρισία και η καταστολή ενισχύονται , κάτι που παρατηρείται πάντα, όταν ένα πολιτικό σύστημα μεταλλάσσεται επικίνδυνα και αυτό συμβαίνει σήμερα στις ΗΠΑ. Οι πόλεμοι είναι το οξυγόνο , το αναγκαίο “καύσιμο” γι αυτή τη μετάβαση προς την τυραννία. Ο χρόνος για να αποτραπεί αυτή η πορεία γίνεται όλο και λιγότερος</div><div><br />Η ΕΕ παραπαίει εδώ και χρόνια. Δεν αναπτύσσεται. Διάφορα πακέτα , όπως το Ταμείο Ανάκαμψης προσπαθούν να δώσουν κίνητρα για ανάπτυξη, αλλά οι πόροι πάνε σε πολυεθνικές , σε λίγους που κερδοσκοπούν, επωφελούνται, αλλά η ανάπτυξη δεν έρχεται.<br /><br />Ταυτόχρονα παρατηρείται και πνευματική καθίζηση. Οι διανοούμενοι που μετά το δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και για πολλές δεκαετίες είχαν σημαντική επιρροή στις κατευθύνσεις της ΕΕ και συνέβαλλαν στην δημιουργία μιας νέας Ευρώπης με νέους θεσμούς, έχουν εξαφανιστεί. Είτε έχουν ενσωματωθεί στο πλήθος προγραμμάτων , είτε έχουν γίνει υπάλληλοι σε γραφεία κομμάτων, οργανισμών και ηγετών, είτε έχουν παραιτηθεί από τα πνευματικά τους καθήκοντα. Συνέπεια όλων αυτών, να μην υπάρχουν επιδραστικές φωνές που θα επηρέαζαν την Ευρώπη αυτή την κρίσιμη περίοδο. Όλο και περισσότερες χώρες κυβερνιούνται αυταρχικά ή χρησιμοποιούν τους θεσμούς και την πλειοψηφία που διαθέτουν στα κοινοβούλια για να επιβάλλουν τις πολιτικές τους που τελικά οδηγούν στην σήψη. Η εικόνα της ΕΕ είναι αποκαρδιωτική και ανησυχητική.<br /><br />Η Ελλάδα και οι νέες σκέψεις για την ακροδεξιά<br /><br />Στην Ελλάδα υπάρχει μια διακριτή πραγματικότητα, πιο προωθημένη από πολλές χώρες της Ευρώπης. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη βουλιάζει υπό το βάρος ειδεχθών εγκλημάτων , όπως οι υποκλοπές και άλλα σκάνδαλα. Χρησιμοποιεί την κοινοβουλευτική πλειοψηφία για να υπονομεύει το κράτος δικαίου. Οι θεσμοί έχουν διαβρωθεί και η δημοκρατία απειλείται. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης λειτουργεί ως φερέφωνο των ΗΠΑ, δεν έχει κανένα σχέδιο , ούτε για τη χώρα , ούτε για τις διεθνείς σχέσεις και απλά η Ελλάδα χρησιμοποιείται ως βραχίονας στους εγκληματικούς πολέμους με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την ασφάλεια και τη δημοκρατία στην Ελλάδα.<br /><br />Ίσως όμως αυτός ο φόβος, η ανησυχία και η πορεία προς τον γκρεμό, μπορούν να αναχαιτιστούν. Ο κόσμος, κυρίως η νέα γενιά κατάλαβε ότι η ακροδεξιά, είτε των ΗΠΑ, είτε του Ισραήλ, είτε της ΕΕ, είτε ο φασισμός των μουλάδων συνιστούν απειλή για τον κόσμο. Τώρα βιώνουν αυτή τη φρίκη που μπορεί να οδηγήσει να σκεφθούν καλύτερα τι σημαίνει η στήριξη ακροδεξιών κομμάτων. Είναι μια ευκαιρία και στην Ελλάδα να αρχίσει μια αντίστροφη πορεία με πολιτικούς και ιδεολογικούς αγώνες . Είναι το μόνο αντίδοτο στο δηλητήριο του φασισμού και των πολέμων. Αρκεί , οι δυνάμεις της ειρήνης και της δημοκρατίας να βοηθήσουν και εκείνες να κινηθεί η ιστορία...</div><div><br /></div><div><a href="https://omegapress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η τυφλή πορεία της Δύσης προς την κατάρρευση και το αντίδοτο στο δηλητήριο του φασισμού.

Ένα ένα βέβαιο. Ότι ούτε οι ΗΠΑ, ούτε το Ισραήλ, ούτε η Ευρώπη έχουν σχέδιο για το μέλλον. Ούτε για την συνέχιση και την αιτιολόγηση των πο...

Διαβάστε την συνέχεια

WSJ: Η Ελλάδα στην «ουρά» των χωρών που θα επιβραβεύσει ο Τραμπ. Ανακατανομή στρατευμάτων στο ΝΑΤΟ.

<img height="134" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/04/Tramp-Iran-5-768x513.jpg" width="720" /><br /><br />Σχέδιο της κυβέρνησης Τραμπ προβλέπει κινήσεις στρατευμάτων και βάσεων, επιβράβευση συμμάχων και «τιμωρία» λιγότερο υποστηρικτικών κρατών.<br /><br />Η πιθανή μετακίνηση αμερικανικών στρατευμάτων και η αλλαγή θέσης βάσεων σε Ευρώπη και Ανατολή φέρνει την Ελλάδα στο πλευρό των κρατών που θεωρούνται υποστηρικτικά προς τις ΗΠΑ — ενώ χώρες του ΝΑΤΟ που φάνηκαν «ψυχρές» στην πολεμική σύγκρουση με το Ιράν κινδυνεύουν με «ποινή».<br /><br />Ένα στρατηγικό σχέδιο υπό εξέταση στο Λευκό Οίκο<br /><br />Σύμφωνα με αποκλειστικό δημοσίευμα της The Wall Street Journal που επικαλείται ανώτερους αξιωματούχους της κυβέρνησης των ΗΠΑ, η κυβέρνηση του Donald Trump εξετάζει σχέδιο ανακατανομής των αμερικανικών δυνάμεων του NATO, με στόχο να μετακινηθούν οι στρατιώτες προς χώρες που θεωρούνται περισσότερο υποστηρικτικές στις πρόσφατες στρατιωτικές επιχειρήσεις των ΗΠΑ και του Ισραήλ εναντίον του Ιράν.<br /><br />Το σχέδιο αυτό, που βρίσκεται μέχρι στιγμής σε πρώιμο στάδιο, περιλαμβάνει:Μετακινήσεις Αμερικανών στρατιωτών μεταξύ των χωρών του ΝΑΤΟ<br />Πιθανό κλείσιμο βάσης σε τουλάχιστον μία ευρωπαϊκή χώρα<br />Ενίσχυση στρατιωτικών θέσεων σε χώρες που υποστήριξαν περισσότερο τις ΗΠΑ<br /><br />Αξιωματούχοι της κυβέρνησης αναφέρουν ότι κάτι τέτοιο θα έστελνε ένα πολιτικό και στρατιωτικό μήνυμα στους συμμάχους, ιδίως σε μια περίοδο που η αξιοπιστία του ΝΑΤΟ και η αλληλεγγύη στο πλαίσιο της συμμαχίας έχουν τεθεί υπό πίεση. <div><br />Η επιβράβευση συμμάχων και η «τιμωρία» άλλων<br /><br />Στο επίκεντρο της πρότασης βρίσκεται μια ιδέα που μοιάζει να διαφέρει από τις πιο μετριοπαθείς δηλώσεις του Τραμπ περί αποχώρησης από το ΝΑΤΟ: αντί να αποσυρθούν πλήρως οι ΗΠΑ από τη συμμαχία, η στρατιωτική παρουσία των ΗΠΑ θα επικεντρωθεί σε κράτη που έχουν δείξει αποφασιστική στήριξη στην επίθεση κατά του Ιράν.<br /><br />Σύμφωνα με τις πηγές της WSJ, οι χώρες που θεωρούνται υποστηρικτικές και αναμένεται να επωφεληθούν περιλαμβάνουν: • Πολωνία • Ρουμανία • Λιθουανία • Ελλάδα Με βάση την ενεργή στήριξη που παρείχαν στις επιχειρήσεις και στα αιτήματα χρήσης στρατιωτικών υποδομών και εναέριου χώρου.<br /><br />Αντίθετα, χώρες που μπορεί να «τιμωρηθούν» με μετακινήσεις στρατευμάτων ή ακόμη και κλείσιμο βάσεων περιλαμβάνουν χώρες που:Αρνήθηκαν ή καθυστέρησαν τη συνδρομή τους στις επιχειρήσεις<br />Έκλεισαν τον εναέριο χώρο τους ή επέβαλαν περιορισμούς στη χρήση στρατιωτικών υποδομών<br />Έχουν επικρίνει ανοιχτά τον πόλεμο κατά του Ιράν<br /><br />Στις τελευταίες εντάσσονται, σύμφωνα με τους αξιωματούχους που μίλησαν στη WSJ:</div><div><br /></div><div>Ισπανία – αρνήθηκε δεσμεύσεις στο 5% του ΑΕΠ για άμυνα και περιόρισε χρήση αεροδρομίων<br />Γερμανία – δέχτηκε κριτική για την υποδοχή επικριτικών δηλώσεων<br />Ιταλία – είχε προβλήματα με χρήση βάσης στη Σικελία<br />Γαλλία – επέτρεψε χρήση βάσης υπό όρους αλλά μπορεί να θεωρηθούν λιγότερο υποστηρικτικές στο σύνολο των επιχειρήσεων.</div><div><br />Η θέση της Ελλάδας και οι λόγοι «ευνοϊκής μεταχείρισης»<br /><br />Η Ελλάδα χαρακτηρίζεται στην WSJ ως μια από τις χώρες που χαίρουν εύνοιας από την Ουάσινγκτον λόγω:της σχετικά σταθερής υποστήριξης προς τις ΗΠΑ<br /> της θετικής στάσης για χρήση υποδομών και στρατιωτικών διευκολύνσεων<br /> της θέσης της στο πλαίσιο της ευρύτερης ανατολικής πτέρυγας του ΝΑΤΟ<br /><br />Αυτό την τοποθετεί, σύμφωνα με το δημοσίευμα, σε πλεονεκτική θέση αν το σχέδιο τεθεί σε εφαρμογή. Εάν οι ΗΠΑ μετακινήσουν δυνάμεις ή αναβαθμίσουν υποδομές, η Ελλάδα θα μπορούσε να είναι κεντρικός κόμβος.<br />Στρατηγικές και διπλωματικές προεκτάσειςΗΠΑ και ΝΑΤΟ: Το σχέδιο δείχνει την προσπάθεια της Ουάσινγκτον να διαμορφώσει μια νέα συμμαχική αρχιτεκτονική ενίσχυσης των πιο «πιστών» συμμάχων, παρά το γεγονός ότι ο Τραμπ είχε απειλήσει στο παρελθόν με αποχώρηση από το ΝΑΤΟ.<br />Ρωσία: Μια τέτοια αναδιάρθρωση μπορεί να επηρεάσει τις ισορροπίες στις ανατολικές πτέρυγες του ΝΑΤΟ, ιδιαίτερα σε σχέση με την αποτροπή έναντι της Ρωσίας όπου οι βάσεις της Ανατολικής Ευρώπης παίζουν κρίσιμο ρόλο.<br /> Ευρώπη: Η κίνηση μπορεί να δημιουργήσει ρήγματα εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με κράτη που αισθάνονται «τιμωρημένα» να ζητούν μεγαλύτερη ανεξαρτησία ή ευρωπαϊκή άμυνα.<br />Κριτική και επιφυλάξεις<br /><br />Το ίδιο το δημοσίευμα της WSJ σημειώνει ότι:«Η πρόταση απέχει πολύ από τις πρόσφατες απειλές του προέδρου Τραμπ να αποσύρει πλήρως τις ΗΠΑ από τη συμμαχία» — και ότι για να εγκαταλείψουν πλήρως το ΝΑΤΟ οι ΗΠΑ δεν μπορούν να το κάνουν χωρίς την έγκριση του Κογκρέσου.<br /><br />Η Wall Street Journal παρατηρεί επίσης ότι η πρόταση είναι ακόμη σε πρώιμο στάδιο και δεν έχει ληφθεί τελική απόφαση, ούτε έχει ανακοινωθεί επίσημα από το Πεντάγωνο ή τον Λευκό Οίκο.<br /><br />Η συζήτηση αυτή δείχνει μια σημαντική μετατόπιση στη στρατηγική των ΗΠΑ εντός του ΝΑΤΟ: αντί για πλήρη αποχώρηση, οι ΗΠΑ φαίνεται να εξετάζουν στόχευση παρουσίας σε χώρες που παρείχαν ισχυρή υποστήριξη στις επιχειρήσεις κατά του Ιράν — και ενδεχομένως ανακατανομή στρατευμάτων από χώρες με αμφίβολη στάση.<br /><br />Για την Ελλάδα, αυτό μπορεί να σημαίνει ενίσχυση στρατιωτικών παραμέτρων συνεργασίας, ενισχύοντας τη θέση της στο σύστημα ασφάλειας της Ευρώπης και του ΝΑΤΟ — αλλά οι πιθανές αντιδράσεις από άλλους ευρωπαίους εταίρους και ο αντίκτυπος στις σχέσεις με τις ΗΠΑ παραμένουν ανοιχτές προς εξέλιξη.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

WSJ: Η Ελλάδα στην «ουρά» των χωρών που θα επιβραβεύσει ο Τραμπ. Ανακατανομή στρατευμάτων στο ΝΑΤΟ.

Σχέδιο της κυβέρνησης Τραμπ προβλέπει κινήσεις στρατευμάτων και βάσεων, επιβράβευση συμμάχων και «τιμωρία» λιγότερο υποστηρικτικών κρατών. Η...

Διαβάστε την συνέχεια

«Τα καταστρέψαμε; Ναι!» Για πρώτη φορά, ο Ζελένσκι παραδέχεται εμπλοκή στον πόλεμο της Μέσης Ανατολής.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/02/Zelensky.webp"><img height="113" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/02/Zelensky-696x392.webp" width="708" /></a><br /><br />Με μια δήλωση που αναμένεται να προκαλέσει γεωπολιτικούς τριγμούς, ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι επιβεβαίωσε ότι η Ουκρανία δεν περιορίζεται πλέον στην άμυνα των συνόρων της, αλλά παρεμβαίνει ενεργά στο εκρηκτικό μέτωπο της Μέσης Ανατολής.<br />«Τα καταστρέψαμε; Ναι, το κάναμε», απάντησε αφοπλιστικά ο Ουκρανός πρόεδρος σε ερώτηση των Financial Times, παραδεχόμενος για πρώτη φορά ότι ουκρανικά συστήματα ηλεκτρονικού πολέμου και αναχαιτιστές drones χρησιμοποιήθηκαν για την κατάρριψη ιρανικών drones επίθεσης στον Περσικό Κόλπο.<br /><br />Η ουκρανική «ασπίδα» του Κόλπου<br /><br />Σύμφωνα με τον Ζελένσκι, το Κίεβο ανέπτυξε τον Μάρτιο μια δύναμη περισσότερων από 200 ειδικών σε κράτη της περιοχής, όπως τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, η Ιορδανία, το Κουβέιτ, το Κατάρ και η Σαουδική Αραβία. Οι ομάδες αυτές, εξοπλισμένες με τεχνολογία αιχμής που δοκιμάστηκε στα πεδία των μαχών της Ουκρανίας, παρείχαν κρίσιμη υποστήριξη σε χώρες που φιλοξενούν αμερικανικές στρατιωτικές υποδομές.<br />«Σε εκείνες τις χώρες που μας άνοιξαν τα συστήματα αεράμυνάς τους, οι ειδικοί μας ήταν σε θέση να συμβουλεύσουν πολύ γρήγορα για το πώς να γίνουν αυτά τα συστήματα ισχυρότερα», εξήγησε ο Ζελένσκι, τονίζοντας ότι οι ουκρανικοί αναχαιτιστές εξουδετέρωσαν επιτυχώς τόσο τα κλασικά drones Shahed όσο και τις νέες, ταχύτερες εκδόσεις με κινητήρες τζετ.<br /><br />Μια στρατηγική «Barter» με φόντο τους Patriot<br /><br />Η εμπλοκή αυτή δεν είναι μόνο στρατιωτική αλλά και βαθύτατα πολιτική. Ο Ζελένσκι επιχειρεί να μετατρέψει την πολεμική εμπειρία της χώρας του σε ένα ισχυρό διπλωματικό εργαλείο, προτείνοντας μια ιδιότυπη ανταλλαγή: την παροχή φθηνής ουκρανικής τεχνολογίας αναχαίτισης (κόστους 1.000 δολ. – 3.000 δολ.) με αντάλλαγμα τους πολύτιμους πυραύλους Patriot (Pac-2 και Pac-3) που χρειάζεται απεγνωσμένα το Κίεβο.<br />«Είναι πολύ πιο αποδοτικό οικονομικά να καταρρίπτεις ένα Shahed των 30.000 δολ. με έναν αναχαιτιστή λίγων χιλιάδων δολαρίων, παρά με πυραύλους εκατομμυρίων», υποστήριξε ο Ουκρανός ηγέτης, ο οποίος ήδη υπέγραψε 10ετείς αμυντικές συμφωνίες με τρεις χώρες της περιοχής.<br /><br />Το μήνυμα προς Ρωσία<br /><br />Η κίνηση αυτή στέλνει ένα σαφές μήνυμα στη Μόσχα, καθώς η Ουκρανία χτυπά τους συμμάχους του Κρεμλίνου (Ιράν) σε ένα τελείως διαφορετικό γεωγραφικό θέατρο επιχειρήσεων. Παράλληλα, ο Ζελένσκι εκμεταλλεύεται τη σχετική σταθερότητα που έφερε η εκεχειρία ΗΠΑ-Ιράν στο Στενό του Ορμούζ για να πιέσει για την πλήρη επαναφορά των κυρώσεων στο ρωσικό πετρέλαιο, θεωρώντας ότι η ενεργειακή ασφάλεια του Κόλπου στερεί πλέον από τη Ρωσία κάθε οικονομικό πλεονέκτημα.<div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

«Τα καταστρέψαμε; Ναι!» Για πρώτη φορά, ο Ζελένσκι παραδέχεται εμπλοκή στον πόλεμο της Μέσης Ανατολής.

Με μια δήλωση που αναμένεται να προκαλέσει γεωπολιτικούς τριγμούς, ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι επιβεβαίωσε ότι η Ουκρανία δεν περιορίζεται πλέον σ...

Διαβάστε την συνέχεια

ΝΑΤΟ υπό όρους: Ο Τραμπ αλλάζει τους κανόνες ασφάλειας στην Ευρώπη.Τι σημαίνει για την Ελλάδα.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2022/06/%CE%9D%CE%91%CE%A4%CE%9F.jpg"><img height="112" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2022/06/%CE%9D%CE%91%CE%A4%CE%9F-696x391.jpg" width="710" /></a><br /><br />Η συζήτηση στην Ουάσιγκτον για ενδεχόμενη μείωση της αμερικανικής στρατιωτικής παρουσίας στην Ευρώπη αποτυπώνει μια βαθύτερη μετατόπιση στη στρατηγική των ΗΠΑ: Από τον ρόλο της ως σταθερού εγγυητή της ευρωπαϊκής ασφάλειας μετατοπίζεται σε έναν πιο ευέλικτο, αλλά και πιο απαιτητικό πάροχο προστασίας υπό όρους.<br /><br />Σύμφωνα με το Reuters, ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ έχει συζητήσει με συμβούλους του το ενδεχόμενο απόσυρσης μέρους των αμερικανικών στρατευμάτων από την Ευρώπη, εκφράζοντας τη δυσαρέσκειά του για τη στάση των Ευρωπαίων συμμάχων στο NATO, ιδίως σε σχέση με την απροθυμία τους να συμβάλουν στην ασφάλεια των Στενών του Ορμούζ. Παρότι δεν έχει ληφθεί καμία απόφαση και δεν υπάρχει επίσημος σχεδιασμός από το Πεντάγωνο, η ίδια η συζήτηση είναι ενδεικτική του κλίματος που επικρατεί στις διατλαντικές σχέσεις, οι οποίες βρίσκονται ίσως στο χαμηλότερο σημείο τους εδώ και δεκαετίες.<div><br />Στοχευμένες κινήσεις από ΗΠΑ<br /><br />Το παρασκήνιο, όπως αποτυπώνεται και σε δημοσιεύματα της Wall Street Journal, δείχνει ότι η αμερικανική πλευρά δεν εξετάζει μόνο μια γενική μείωση της παρουσίας της, αλλά και πιο στοχευμένες κινήσεις: τη μεταφορά στρατευμάτων από χώρες που εμφανίζονται λιγότερο ευθυγραμμισμένες με τις αμερικανικές επιλογές προς εκείνες που επιδεικνύουν μεγαλύτερη πολιτική και στρατηγική στήριξη. Πρόκειται για μια λογική που μετατρέπει την ασφάλεια σε εργαλείο διαπραγμάτευσης και εντάσσεται στη γενικότερη προσέγγιση του Τραμπ περί «burden sharing», δηλαδή της απαίτησης οι σύμμαχοι να επωμιστούν μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης και κόστους.<br /><br />Σε αυτό το πλαίσιο, η αμερικανική στρατηγική φαίνεται να απομακρύνεται από τη μεταπολεμική αρχή της συλλογικής άμυνας και να κινείται προς ένα μοντέλο επιλεκτικής εμπλοκής. Η Ευρώπη δεν εγκαταλείπεται, αλλά παύει να θεωρείται αυτονόητη προτεραιότητα. Οι ΗΠΑ ανακατανέμουν την προσοχή και τους πόρους τους προς περιοχές που θεωρούν πιο κρίσιμες για τα άμεσα συμφέροντά τους, όπως η Μέση Ανατολή και ο Ινδο-Ειρηνικός, όπου η αντιπαράθεση με το Ιράν και η στρατηγική αντιπαλότητα με την Κίνα καθορίζουν την ατζέντα.</div><div><br />Η ευρωπαϊκή ασφάλεια και η Ελλάδα<br /><br />Το κρίσιμο στοιχείο, ωστόσο, δεν είναι αν και πόσα στρατεύματα θα αποσυρθούν. Είναι το μήνυμα που εκπέμπεται. Για πρώτη φορά με τόσο σαφή τρόπο τίθεται υπό αμφισβήτηση η αυτόματη φύση της αμερικανικής δέσμευσης απέναντι στην ευρωπαϊκή ασφάλεια. Η αμφιβολία αυτή αρκεί για να επηρεάσει την αξιοπιστία της αποτροπής και να ενισχύσει τις συζητήσεις στο εσωτερικό της Ευρωπαϊκής Ένωσης για μεγαλύτερη στρατηγική αυτονομία.<br /><br />Για χώρες όπως η Ελλάδα, η εξέλιξη αυτή δημιουργεί ταυτόχρονα κινδύνους και ευκαιρίες. Από τη μία πλευρά, η αυξημένη αβεβαιότητα στο σύστημα ασφάλειας καθιστά πιο επιτακτική την ανάγκη ενίσχυσης της εθνικής αποτρεπτικής ικανότητας. Από την άλλη, η γεωγραφική θέση της χώρας και ο ρόλος της στην Ανατολική Μεσόγειο μπορούν να την αναδείξουν σε πιο κρίσιμο και αξιόπιστο εταίρο για τις ΗΠΑ σε μια περίοδο αναδιάταξης ισχύος.<br /><br />Η ουσία είναι ότι το ΝΑΤΟ δεν καταρρέει, αλλά αλλάζει χαρακτήρα. Από μια συμμαχία που βασιζόταν σε δεδομένες εγγυήσεις μετατρέπεται σταδιακά σε ένα σύστημα σχέσεων όπου η ασφάλεια συνδέεται ολοένα και περισσότερο με την πολιτική ευθυγράμμιση και τη διαπραγματευτική αξία κάθε χώρας. Σε έναν κόσμο αυξημένων γεωπολιτικών εντάσεων, η ισχύς δεν μετριέται πλέον μόνο σε στρατιωτικούς αριθμούς, αλλά και στην ικανότητα συμμετοχής -και επιρροής- στο νέο αυτό, πιο ρευστό σύστημα ισορροπιών.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

ΝΑΤΟ υπό όρους: Ο Τραμπ αλλάζει τους κανόνες ασφάλειας στην Ευρώπη.Τι σημαίνει για την Ελλάδα.

Η συζήτηση στην Ουάσιγκτον για ενδεχόμενη μείωση της αμερικανικής στρατιωτικής παρουσίας στην Ευρώπη αποτυπώνει μια βαθύτερη μετατόπιση στη ...

Διαβάστε την συνέχεια

Μπλόκο του Ιράν στο Ορμούζ και διόδια 1 δολ. ανά βαρέλι σε… crypto. Το πετρέλαιο θα παραμείνει στα ύψη για… πάντα.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/04/Hormuz.jpg"><img height="133" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/04/Hormuz-696x463.jpg" width="733" /></a><br /><br />Μια νέα, εφιαλτική πραγματικότητα για την παγκόσμια οικονομία διαμορφώνεται τα τελευταία εικοσιτετράωρα στα Στενά του Ορμούζ. Η απόφαση της Τεχεράνης να επιβάλει de facto έλεγχο στην πιο κρίσιμη υδάτινη δίοδο του πλανήτη, απαιτώντας «διόδια» ύψους 1 δολαρίου ανά βαρέλι πετρελαίου, απειλεί να τινάξει στον αέρα την ενεργειακή σταθερότητα και να κρατήσει τις τιμές των καυσίμων σε δυσθεώρητα ύψη επ’ αόριστον.<div><br />Σύμφωνα με πληροφορίες που είδαν το φως της δημοσιότητας, το Ιράν απαιτεί πλέον την καταβολή τελών διέλευσης σε κρυπτονόμισμα, μια κίνηση που παραβιάζει κατάφωρα τους διεθνείς κανόνες ελεύθερης ναυσιπλοΐας. Η απάντηση του Αμερικανού προέδρου, Ντόναλντ Τραμπ, ήταν άμεση και οργισμένη. Μέσω ανάρτησης στο Truth Social, ο Αμερικανός πρόεδρος προειδοποίησε την Τεχεράνη να σταματήσει αμέσως τις χρεώσεις, την ώρα που η Ουάσινγκτον εξετάζει μέτρα για να ξεμπλοκάρει τη ροή των πλοίων.<br />Ωστόσο, η κατάσταση στο πεδίο παραμένει πολεμική. Παρά τις διαβεβαιώσεις των ΗΠΑ ότι το πέρασμα είναι «ανοιχτό», η πραγματικότητα που περιγράφουν οι ναυτιλιακές εταιρείες είναι τελείως διαφορετική.<br /><br />«Το Ορμούζ δεν είναι ανοιχτό»<br /><br />«Ας είμαστε ξεκάθαροι: Τα Στενά του Ορμούζ δεν είναι ανοιχτά», δήλωσε χαρακτηριστικά ο Sultan Al Jaber, επικεφαλής της Εθνικής Εταιρείας Πετρελαίου του Άμπου Ντάμπι. Η πρόσβαση περιορίζεται και ελέγχεται πλήρως από το Ιράν, το οποίο χρησιμοποιεί τη γεωγραφική του θέση ως πολιτικό και οικονομικό μοχλό πίεσης.</div><div><br />Αυτή τη στιγμή</div><div>:<br />20. 000 ναυτικοί παραμένουν εγκλωβισμένοι στον Περσικό Κόλπο.<br />Εκατοντάδες δεξαμενόπλοια είναι ακινητοποιημένα, με τους καπετάνιους να φοβούνται ιρανική επίθεση σε περίπτωση που επιχειρήσουν να διέλθουν χωρίς άδεια.<br />Η τιμή του πετρελαίου φλερτάρει ξανά με τα 100 δολ. το βαρέλι, ενσωματώνοντας ήδη το ρίσκο του παρατεταμένου αποκλεισμού.</div><div><br />Το μήνυμα Χαμενεΐ και η επόμενη μέρα<br /><br />Ο ανώτατος ηγέτης του Ιράν, Μοτζταμπά Χαμενεΐ, σε ένα ηχηρό δημόσιο μήνυμα, ξεκαθάρισε ότι η χώρα του δεν πρόκειται να υπαναχωρήσει από τα «νόμιμα δικαιώματά της». Συνδέοντας μάλιστα την κρίση με τις συνεχιζόμενες συγκρούσεις στον Λίβανο και την απώλεια του πατέρα του, κατέστησε σαφές ότι το Ιράν σκοπεύει να απαιτήσει αποζημιώσεις για κάθε ζημιά που έχει υποστεί.<br />Αν το Ιράν καταφέρει να παγιώσει το καθεστώς των διοδίων, το κόστος θα μετακυλιστεί απευθείας στην αντλία και στην παγκόσμια εφοδιαστική αλυσίδα. Με το 25% της παγκόσμιας θαλάσσιας προσφοράς πετρελαίου να περνά από αυτό το στενό σημείο, ο φόβος είναι πλέον ορατός: οι υψηλές τιμές στην ενέργεια δεν είναι πια ένα παροδικό φαινόμενο, αλλά η νέα, μόνιμη κανονικότητα.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Μπλόκο του Ιράν στο Ορμούζ και διόδια 1 δολ. ανά βαρέλι σε… crypto. Το πετρέλαιο θα παραμείνει στα ύψη για… πάντα.

Μια νέα, εφιαλτική πραγματικότητα για την παγκόσμια οικονομία διαμορφώνεται τα τελευταία εικοσιτετράωρα στα Στενά του Ορμούζ. Η απόφαση της ...

Διαβάστε την συνέχεια

Το εξώφυλλο του Economist με τον «ηττημένο» Τραμπ.

<a href="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/04/trump_donald22.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="1251" data-original-width="1900" height="132" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/04/trump_donald22.jpg" width="712" /></a><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">«Υπάρχει λόγος που θέλει να αποχωρήσει από το Ιράν»</span></h3>Το περιοδικό Economist για μία ακόμη φορά «φιλοξενεί» τον Ντόναλντ Τραμπ στο εξώφυλλό του, αναγράφοντας «Mission Accomplished» (σ.σ. αποστολή εξετελέσθη) πάνω σε μια αμερικανική σημαία που κρύβει το πρόσωπό του, με αφορμή τη σύγκρουση και τη συμφωνία εκεχειρίας ανάμεσα σε ΗΠΑ και Ιράν.<br /><br />Το περιοδικό στο βασικό του άρθρο, έχει πάντως τον εξής τίτλο: «Ο Ντόναλντ Τραμπ είναι ο μεγαλύτερος χαμένος του πολέμου. Υπάρχει λόγος που θέλει να αποχωρήσει από το Ιράν».<br /><br /><div class="embed-twitter" style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: cf_asty_st; font-size: 19px; margin-left: auto; margin-right: auto;"><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="box-sizing: border-box; display: flex; margin-bottom: 10px; margin-top: 10px; max-width: 550px; width: 550px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="2042197224528945486" frameborder="0" id="twitter-widget-0" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?creatorScreenName=newsbreakGR&dnt=true&embedId=twitter-widget-0&features=eyJ0ZndfdGltZWxpbmVfbGlzdCI6eyJidWNrZXQiOltdLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2ZvbGxvd2VyX2NvdW50X3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9iYWNrZW5kIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19yZWZzcmNfc2Vzc2lvbiI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZm9zbnJfc29mdF9pbnRlcnZlbnRpb25zX2VuYWJsZWQiOnsiYnVja2V0Ijoib24iLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X21peGVkX21lZGlhXzE1ODk3Ijp7ImJ1Y2tldCI6InRyZWF0bWVudCIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3Nob3dfYmlyZHdhdGNoX3Bpdm90c19lbmFibGVkIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19kdXBsaWNhdGVfc2NyaWJlc190b19zZXR0aW5ncyI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdXNlX3Byb2ZpbGVfaW1hZ2Vfc2hhcGVfZW5hYmxlZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdmlkZW9faGxzX2R5bmFtaWNfbWFuaWZlc3RzXzE1MDgyIjp7ImJ1Y2tldCI6InRydWVfYml0cmF0ZSIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfbGVnYWN5X3RpbWVsaW5lX3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9mcm9udGVuZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9fQ%3D%3D&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=2042197224528945486&lang=el&origin=https%3A%2F%2Fwww.newsbreak.gr%2Fkosmos%2F997956%2Fexofyllo-economist-tramp%2F&sessionId=9440643d5b6d982147179de5d09551a3326d25ca&siteScreenName=newsbreakGR&theme=light&widgetsVersion=2615f7e52b7e0%3A1702314776716&width=550px" style="box-sizing: border-box; display: block; flex-grow: 1; height: 801px; max-width: 100%; position: static; visibility: visible; width: 550px;" title="X Post"></iframe></div></div>The Economist: Αν η εκεχειρία δεν οδηγήσει σε συνολική ειρήνη ο μεγαλύτερος ηττημένος πιθανότατα θα είναι ο ΤραμπΑναφέρει μεταξύ άλλων το Economist για τον Αμερικανό Πρόεδρο:<br /><br />Δεν έχουν όλοι οι πόλεμοι νικητή. Αλλά κάθε πόλεμος έχει τουλάχιστον έναν ηττημένο και, αν η εκεχειρία δεν οδηγήσει σε μια συνολική ειρήνη μεταξύ Αμερικής και Ιράν, ο μεγαλύτερος ηττημένος πιθανότατα θα είναι ο Ντόναλντ Τραμπ. Η σύγκρουση έχει ανατρέψει τους κύριους πολεμικούς του στόχους και έχει αποκαλύψει την επιφανειακή ατέλειά του για έναν νέο τρόπο άσκησης της αμερικανικής ισχύος. <br /><br />Οι σκέψεις μας ήταν αν η εκεχειρία θα μπορούσε να διατηρηθεί και τι θα σήμαινε: Η εκεχειρία θα ήταν πάντα εύθραυστη. Το πόσο εύθραυστη το ανακαλύψαμε πολύ γρήγορα, καθώς το Ισραήλ βομβάρδιζε τον Λίβανο, το Ιράν έκλεινε τα Στενά του Ορμούζ και η κυβέρνηση Τραμπ απέρριπτε με μανία τις κατηγορίες ότι ο Αμερικανός Πρόεδρος είχε υποχωρήσει.<br /><br />Παρόλα αυτά, καταλήξαμε στο συμπέρασμα ότι η εκεχειρία μπορεί να διατηρηθεί, έστω και μόνο επειδή ο Τραμπ θα δίσταζε να ξαναρχίσει τον πόλεμο. Γνωρίζει ότι η αναζωπύρωση των συγκρούσεων θα πανικοβάλει τις αγορές και θα εξοργίσει τους ψηφοφόρους. Το να καταρρεύσει η Χρυσή Εποχή του σε λίγες μέρες, θα τον άφηνε να φαίνεται και ηττημένος και ανόητος.<div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.<br /><br /></div>

Το εξώφυλλο του Economist με τον «ηττημένο» Τραμπ.

«Υπάρχει λόγος που θέλει να αποχωρήσει από το Ιράν» Το περιοδικό Economist για μία ακόμη φορά «φιλοξενεί» τον Ντόναλντ Τραμπ στο εξώφυλλό το...

Διαβάστε την συνέχεια

«Κλειστά» ακόμη τα Στενά του Ορμούζ. Οι επιθέσεις στον Λίβανο δοκιμάζουν την εύθραυστη εκεχειρία

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://cdn.emakedonia.gr/portal-img/art_f/252/ormuz.jpg?crop=900,436,0,0" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="800" data-original-width="1650" height="97" src="https://cdn.emakedonia.gr/portal-img/art_f/252/ormuz.jpg?crop=900,436,0,0" width="718" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div>Παγκόσμια αγωνία για τις κρίσιμες διαπραγματεύσεις μεταξύ ΗΠΑ-Ιράν στο Ισλαμαμπάντ<div><br />Κλειστά παραμένουν στην πράξη και σήμερα Μ. Παρασκευή τα Στενά του Ορμούζ, την ώρα που οι επιθέσεις του Ισραήλ στον Λίβανο δοκιμάζουν την εύθραυστη εκεχειρία στη Μέση Ανατολή. Τα βλέμματα της παγκόσμιας κοινότητας είναι στραμμένα τις διαπραγματεύσεις μεταξύ ΗΠΑ–Ιράν που είναι προγραμματισμένες για αύριο στο Ισλαμαμπάντ.<br /><br />Αντικρουόμενες είναι οι πληροφορίες για το εάν έχει ήδη μεταβεί και αν θα πάρει μέρος στις διαπραγματεύσεις η ιρανική αντιπροσωπεία. Σύμφωνα με την Wall Street Journal, η ιρανική αντιπροσωπεία, υπό την ηγεσία του υπουργού Εξωτερικών Αμπάς Αραγτσί και του προέδρου του ιρανικού κοινοβουλίου Μοχάμεντ Μπαγκέρ Γκαλιμπάφ, έφτασε σήμερα στο Πακιστάν. Ωστόσο, το πρακτορείο Tasnim μεταδίδει πως ούτε ο Αραγτσί ούτε ο Γκαλιμπάφ έχουν φύγει ακόμη από την Τεχεράνη.<br /><br />Η Τεχεράνη επιμένει να θέτει ως προϋπόθεση την κατάπαυση του πυρός και στον Λίβανο. Από την πλευρά του, ωστόσο, το Ισραήλ δεν δείχνει διατεθειμένο να υποχωρήσει.<br /><br />Παρά τις πιέσεις από την Ουάσιγκτον για αποκλιμάκωση, οι ισραηλινές ένοπλες δυνάμεις συνεχίζουν την επιχείρηση στον Λίβανο. Ο αρχηγός του Επιτελείου των IDF αντιστράτηγος Εγιάλ Ζαμίρ, βρέθηκε χθες στο μέτωπο του Λιβάνου, όπως έγινε γνωστό σήμερα Μεγάλη Παρασκευή (10/4).<br /><br />Σε επαφές με ισραηλινούς διοικητές δήλωσε: «Οι Ισραηλινές Αμυντικές Δυνάμεις βρίσκονται σε κατάσταση πολέμου. Δεν βρισκόμαστε σε εκεχειρία, συνεχίζουμε να πολεμάμε εδώ σε αυτόν τον τομέα, αυτός είναι ο κύριος τομέας μάχης μας».<br /><br />«Είμαστε παντού. Όπως ακριβώς βρισκόμαστε στη Γάζα, όπως ακριβώς βρισκόμαστε στη Συρία – είμαστε και εδώ στον Λίβανο», πρόσθεσε.<br /><br />Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός, Μπενιαμίν Νετανιάχου, διαμήνυσε ότι η στρατηγική του Ισραήλ παραμένει σταθερή: ο αγώνας κατά της Χεζμπολάχ θα συνεχιστεί αμείωτος, παρά τις διεθνείς πιέσεις για κατάπαυση του πυρός.<br /><br />Από την πλευρά της, η Χεζμπολάχ έχει επανειλημμένα δηλώσει ότι δεν πρόκειται να σταματήσει τις επιθέσεις της μέχρι να σταματήσει η «ισραηλινή και αμερικανική επιθετικότητα» εναντίον του Λιβάνου. Σήμερα, προχώρησε σε νέο μπαράζ επιθέσεων με ρουκέτες κατά ισραηλινών οικισμών, όπως το Κιριάτ Σμόνα και η Μετούλα.<br /><br />Σύμφωνα με το Εθνικό Πρακτορείο Ειδήσεων του Λιβάνου (NNA), ο ισραηλινός στρατός ανταπέδωσε με νέες αεροπορικές επιδρομές και βομβαρδισμούς στις περιοχές του νότιου Λιβάνου, πλήττοντας κατοικημένες περιοχές και στρατηγικές θέσεις που θεωρούνται κέντρα ελέγχου της Χεζμπολάχ.<br />Ελάχιστα τα πλοία που έχουν περάσει τα Στενά<br /><br />Όπως αναφέρει το BBC, συνολικά 15 πλοία έχουν διασχίσει τα Στενά του Ορμούζ από τότε που ανακοινώθηκε η εκεχειρία διάρκειας δύο εβδομάδων στον πόλεμο ΗΠΑ–Ισραήλ με το Ιράν, το βράδυ της Τρίτης, σύμφωνα με στοιχεία από τον ιστότοπο παρακολούθησης MarineTraffic.<br /><br />Ο αριθμός αυτός είναι εξαιρετικά μικρός συγκριτικά με τον μέσο όρο σχεδόν 140 διελεύσεων ημερησίως πριν από την έναρξη της σύγκρουσης.<br /><br />Από τα 15 πλοία, τα τέσσερα ήταν δεξαμενόπλοια που μετέφεραν πετρέλαιο, φυσικό αέριο ή χημικά προϊόντα. Τα υπόλοιπα καταγράφονται ως διάφοροι τύποι πλοίων μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων.<br /><br />Μάλιστα, σύμφωνα με ναυτιλιακές πηγές, τα περισσότερα πλοία που έχουν πλεύσει μέσω των Στενών του Ορμούζ κατά τη χθεσινή ημέρα συνδέονταν με το Ιράν, όπως δείχνουν σήμερα τα στοιχεία ηλεκτρονικής ιχνηλάτησης της πορείας τους. Άλλα πλοία φαίνεται ν’ αναβάλουν τον απόπλου τους, παρά την εκεχειρία.<br /><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

«Κλειστά» ακόμη τα Στενά του Ορμούζ. Οι επιθέσεις στον Λίβανο δοκιμάζουν την εύθραυστη εκεχειρία

Παγκόσμια αγωνία για τις κρίσιμες διαπραγματεύσεις μεταξύ ΗΠΑ-Ιράν στο Ισλαμαμπάντ Κλειστά παραμένουν στην πράξη και σήμερα Μ. Παρασκευή τα ...

Διαβάστε την συνέχεια

Πέντε σημεία-κλειδιά για τις συνομιλίες ΗΠΑ-Ιράν στο Ισλαμαμπάντ.

<img height="127" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/01/IRAN-US-630x400.jpg" width="715" /><br /><br />Οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ιράν διεξάγουν στο Ισλαμαμπάντ τις υψηλότερου επιπέδου συνομιλίες των τελευταίων ετών, σε μια προσπάθεια υπό τη διαμεσολάβηση του Πακιστάν να μετατραπεί η εύθραυστη εκεχειρία δύο εβδομάδων σε μόνιμο τερματισμό ενός πολέμου που προκάλεσε κλυδωνισμούς στις παγκόσμιες αγορές ενέργειας.<br /><br />Ακολουθούν πέντε στοιχεία που πρέπει να γνωρίζετε για τις συνομιλίες στο Ισλαμαμπάντ:<br />Ο πόλεμος πίσω από τις διαπραγματεύσεις<br /><br />Στις 28 Φεβρουαρίου, οι ΗΠΑ και το Ισραήλ εξαπέλυσαν συντονισμένα πλήγματα που οδήγησαν στον θάνατο του Ανώτατου Ηγέτη, Αλί Χαμενεΐ, και έπληξαν τις στρατιωτικές και πυρηνικές υποδομές του Ιράν, με τον απολογισμό των θυμάτων να ξεπερνά τους 2.000 νεκρούς μέσα σε πέντε εβδομάδες.<br /><br />Η Τεχεράνη απάντησε με τον ουσιαστικό αποκλεισμό των Στενών του Ορμούζ, από όπου διέρχεται περίπου το ένα πέμπτο του παγκόσμιου πετρελαίου και φυσικού αερίου, προκαλώντας κατακόρυφη άνοδο στις τιμές ενέργειας και διαταράσσοντας το παγκόσμιο εμπόριο.<br /><br />Στις 8 Απριλίου, ΗΠΑ και Ιράν συμφώνησαν σε εκεχειρία δύο εβδομάδων με τη διαμεσολάβηση του Πακιστάν.<br /><br />Το Ανώτατο Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας του Ιράν ανακοίνωσε ότι οι συνομιλίες θα μπορούσαν να διαρκέσουν έως και 15 ημέρες.<br /><br />Η κατάπαυση του πυρός αναμένεται να εκπνεύσει στις 22 Απριλίου.<br />Ο αναπάντεχος πρωταγωνιστικός ρόλος του Πακιστάν<br /><br />Το Πακιστάν, μια χώρα που απασχολεί συχνότερα τη διεθνή επικαιρότητα για τη δράση ενόπλων οργανώσεων και την ασταθή οικονομία του, φιλοξενεί τις πρώτες διαπραγματεύσεις μεταξύ Ουάσιγκτον και Τεχεράνης από την έναρξη του πολέμου.<br /><br />Πρόκειται για μια εντυπωσιακή μεταστροφή για μια χώρα που επί μακρόν αντιμετωπιζόταν αποκλειστικά μέσω του πρίσματος των σοβαρών ανησυχιών για την ασφάλεια.<br /><br />Η χώρα δεν συνηθίζει να φιλοξενεί συνομιλίες τέτοιας κλίμακας.<br /><br />Η αξία του Πακιστάν ως διαμεσολαβητή εδράζεται σε ένα ασυνήθιστα ευρύ διπλωματικό δίκτυο:<br /><br />Το Ιράν ήταν η πρώτη χώρα που αναγνώρισε το Πακιστάν μετά την ανεξαρτησία του το 1947, με τους δύο γείτονες να μοιράζονται σύνορα 900 χιλιομέτρων και βαθείς ιστορικούς, πολιτιστικούς και θρησκευτικούς δεσμούς.<br /><br />Το Πακιστάν φιλοξενεί επίσης πάνω από 20 εκατομμύρια Σιίτες μουσουλμάνους, τον δεύτερο μεγαλύτερο πληθυσμό παγκοσμίως μετά το Ιράν.<br /><br />Ταυτόχρονα, το Ισλαμαμπάντ έχει καλλιεργήσει ισχυρούς δεσμούς με την Ουάσιγκτον, το Ριάντ και το Πεκίνο.<br /><br />Ο Πακιστανός Υπουργός Εξωτερικών, Ισάκ Νταρ, επισκέφθηκε το Πεκίνο στα τέλη Μαρτίου για συνομιλίες με τον Ουάνγκ Γι, ο οποίος υποστήριξε τις μεσολαβητικές προσπάθειες του Ισλαμαμπάντ ως «σύμφωνες με τα κοινά συμφέροντα όλων των πλευρών».<br /><br />Ο ίδιος ο Τραμπ δήλωσε στο Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων (AFP) ότι η Κίνα βοήθησε να προσέλθει το Ιράν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, ισχυρισμός που επιβεβαιώνεται από Πακιστανούς αξιωματούχους.<br /><br />«Τη νύχτα της εκεχειρίας, οι ελπίδες εξανεμίζονταν, αλλά η Κίνα παρενέβη και έπεισε το Ιράν να συμφωνήσει σε μια προκαταρκτική κατάπαυση του πυρός», δήλωσε στο AFP ανώτερος Πακιστανός αξιωματούχος που γνωρίζει το παρασκήνιο των διαπραγματεύσεων.<div><br />Τι βρίσκεται στο τραπέζι;<br /><br />Το χάσμα μεταξύ των δύο πλευρών παραμένει τεράστιο.<br /><br />Η πρόταση 15 σημείων που φέρεται να κατέθεσε η Ουάσιγκτον επικεντρώνεται στο εμπλουτισμένο ουράνιο του Ιράν, τους βαλλιστικούς πυραύλους, την άρση των κυρώσεων και την επαναλειτουργία των Στενών του Ορμούζ.<br /><br />Η Τεχεράνη αντέτεινε ένα σχέδιο 10 σημείων, απαιτώντας τον έλεγχο των Στενών, την επιβολή διοδίων στα διερχόμενα πλοία, τον τερματισμό όλων των περιφερειακών στρατιωτικών επιχειρήσεων και την πλήρη άρση των κυρώσεων.<br /><br />Ο Λίβανος αποτελεί επίσης σημείο τριβής. Το Ισραήλ συνέχισε τα πλήγματά του στη χώρα με στόχο τη Χεζμπολάχ -αφού τέθηκε σε ισχύ η εκεχειρία- με τον Ισραηλινό Πρωθυπουργό, Μπενιαμίν Νετανιάχου, να απορρίπτει τον ισχυρισμό του Πρωθυπουργού Σεχμπάζ Σαρίφ ότι η ανακωχή περιλάμβανε και τον Λίβανο.<br /><br />Ο Αντιπρόεδρος των ΗΠΑ, Τζέι Ντι Βανς, φάνηκε να υιοθετεί ηπιότερο τόνο, δηλώνοντας ότι ενδέχεται να υπήρξε μια «εύλογη παρανόηση» από την πλευρά του Ιράν ότι ο Λίβανος θα συμπεριλαμβανόταν στη συμφωνία.<br /><br />Ο Πρόεδρος του Ιράν, Μασούντ Πεζεσκιάν, προειδοποίησε μέσω της πλατφόρμας «X» ότι τα ισραηλινά πλήγματα στον Λίβανο καθιστούν τις διαπραγματεύσεις «άνευ νοήματος».<br />«Τα χέρια μας παραμένουν στη σκανδάλη. Το Ιράν δεν θα εγκαταλείψει ποτέ τους Λιβανέζους αδελφούς και αδελφές του», δήλωσε χαρακτηριστικά.</div><div><br />Ποιοι είναι οι διαπραγματευτές;<br /><br />Ο Βανς θα ηγηθεί της αμερικανικής ομάδας, πλαισιωμένος από τον ειδικό απεσταλμένο Στιβ Γουίτκοφ και τον γαμπρό του προέδρου, Τζάρεντ Κούσνερ.<br /><br />Πρόκειται για την υψηλότερου επιπέδου αμερικανική εμπλοκή με το Ιράν από τότε που ο Υπουργός Εξωτερικών Τζον Κέρι διαπραγματεύτηκε την πυρηνική συμφωνία του 2015.<br /><br />Ο Γουίτκοφ είχε πραγματοποιήσει πολλαπλούς γύρους συνομιλιών, με τη διαμεσολάβηση του Ομάν, με τον Ιρανό Υπουργό Εξωτερικών Αμπάς Αρακτσί, προτού ο πόλεμος διακόψει τη διαδικασία.<br /><br />Επικεφαλής της ιρανικής αντιπροσωπείας αναμένεται να είναι ο πρόεδρος του κοινοβουλίου του Ιράν, Μοχαμάντ Μπακέρ Καλιμπάφ, και ο Αρακτσί.<br /><br />Ο Καλιμπάφ είναι πρώην διοικητής των Φρουρών της Επανάστασης (IRGC) και παραμένει ασαφές εάν θα παραστεί κάποιος εν ενεργεία εκπρόσωπος του Σώματος.<br />Το Ισλαμαμπάντ σε κατάσταση «πολιορκίας»<br /><br />Οι συνομιλίες διεξάγονται στην πακιστανική πρωτεύουσα. Η κυβέρνηση κρατά κλειστά τα χαρτιά της, χωρίς να επιβεβαιώνει την ακριβή τοποθεσία.<br /><br />Ο Πακιστανός ηγέτης Σαρίφ είχε δηλώσει ότι οι συνομιλίες θα ξεκινούσαν την Παρασκευή 10/04, ενώ ο Λευκός Οίκος ανέφερε ότι ο πρώτος γύρος θα ξεκινούσε το Σάββατο 11/04.<br /><br />Το ξενοδοχείο Serena, που βρίσκεται δίπλα στο Υπουργείο Εξωτερικών στην υψηλής ασφαλείας «Κόκκινη Ζώνη» της πρωτεύουσας, ζήτησε από τους ενοίκους του να αποχωρήσουν την Τετάρτη 08/04.<br /><br />Την ίδια ημέρα, οι Αρχές ανακοίνωσαν διήμερη αργία για την Πέμπτη 09/04 και την Παρασκευή 10/04.<br /><br />Οι ίδιες οι συνομιλίες αναμένεται να είναι έμμεσες: οι δύο αντιπροσωπείες θα βρίσκονται σε χωριστές αίθουσες, με Πακιστανούς αξιωματούχους να μεταφέρουν τις προτάσεις από τη μία πλευρά στην άλλη, ακολουθώντας το μοντέλο που χρησιμοποιήθηκε στους προηγούμενους γύρους διαμεσολάβησης του Ομάν.<br /><br />Στους δρόμους του Ισλαμαμπάντ επικρατεί το αδιαχώρητο από ένοπλες δυνάμεις ασφαλείας, εκτροπές κυκλοφορίας και αστυνομικά μπλόκα. Η πρωτεύουσα, μια ήδη ήσυχη πόλη, ήταν ακόμη πιο σιωπηλή την Παρασκευή 10/04.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Πέντε σημεία-κλειδιά για τις συνομιλίες ΗΠΑ-Ιράν στο Ισλαμαμπάντ.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ιράν διεξάγουν στο Ισλαμαμπάντ τις υψηλότερου επιπέδου συνομιλίες των τελευταίων ετών, σε μια προσπάθεια υπό τη...

Διαβάστε την συνέχεια

Ιράν: Η “συνταγή” αντίστασης στην επίθεση ΗΠΑ και Ισραήλ φορώντας ρωσικά… “γυαλιά”

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcRvnvFvt7bg5nVcKhkLg1NxPk7zq0zG3MuBqA&s" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="167" data-original-width="301" height="111" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcRvnvFvt7bg5nVcKhkLg1NxPk7zq0zG3MuBqA&s" width="718" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div>Πώς το Ιράν αντιστάθηκε στην επίθεση των ΗΠΑ και του Ισραήλ – Από την αρχή κιόλας της αμερικανικής και ισραηλινής επίθεσης, φαινόταν ότι το Ιράν δεν είχε ουσιαστικά καμία πιθανότητα. Ωστόσο, η εκεχειρία που ακολούθησε κατέστησε σαφές ότι η Τεχεράνη, παρ’ όλες τις απώλειες, είχε επικρατήσει των αντιπάλων της. Αυτό επιτεύχθηκε όχι μόνο χάρη στην πολιτική και ηθική ανθεκτικότητα της ιρανικής κοινωνίας, αλλά και χάρη στις στρατιωτικές καινοτομίες και τεχνολογίες του Ιράν.</div><br />Του <b><a href="https://m.vz.ru/world/2026/4/8/1409232.html">Μπορίς Ντζερέλιεφσκι</a></b><br /><br />Οι στόχοι της επίθεσης<br />«Από την αρχή κιόλας της Επιχείρησης Epic Fury, ο Πρόεδρος Τραμπ υπολόγιζε ότι θα διαρκούσε τέσσερις έως έξι εβδομάδες. Χάρη στην απίστευτη επιτυχία του στρατού μας, πετύχαμε και ξεπεράσαμε τους βασικούς στρατιωτικούς μας στόχους σε 38 ημέρες», δήλωσε η εκπρόσωπος της προεδρίας των ΗΠΑ, Καρολάιν Λέβιτ. Υποστήριξε ότι οι αμερικανικές στρατιωτικές νίκες έδωσαν στην Ουάσιγκτον την απαραίτητη μόχλευση για να πιέσει το Ιράν να επιτύχει μια διπλωματική λύση και να εδραιώσει μια διαρκή ειρήνη.<br /><br />Αλλά ποιοι ακριβώς ήταν οι αμερικανικοί στόχοι που επιτεύχθηκαν κατά τη διάρκεια του πολέμου των πέντε εβδομάδων; Υπενθυμίζεται ότι οι δηλωμένοι στόχοι του Τραμπ περιελάμβαναν:<br /><br />1. Την παύση του εμπλουτισμού ουρανίου από την Τεχεράνη,<br />2. Την κατάσχεση όλων των αποθεμάτων πλουτωνίου από τις Ηνωμένες Πολιτείες,<br />3. Την παύση του πυραυλικού προγράμματος και την καταστροφή όλων των πυραύλων μεγάλου βεληνεκούς, και<br />4. Την εγκαθίδρυση ενός καθεστώτος στο Ιράν πιστού στην Ουάσιγκτον και το Τελ Αβίβ.<br />5. Ακόμη και κατά τη διάρκεια της επίθεσης, ο Τραμπ δήλωσε την επιθυμία του να θέσει το Στενό του Ορμούζ υπό αμερικανικό έλεγχο.<br /><br />Κανένας από αυτούς τους στόχους δεν έχει επιτευχθεί. Ωστόσο, ορισμένα καθαρά στρατιωτικά επιτεύγματα των Ηνωμένων Πολιτειών δεν μπορούν να αμφισβητηθούν – ιδίως, η πλήρης καταστροφή του Ιρανικού Ναυτικού σε λίγες μέρες. Μπορεί επίσης να υποτεθεί ότι οι δυνάμεις του αμερικανο-ισραηλινού συνασπισμού κατάφεραν να καταστρέψουν την Πολεμική Αεροπορία της Ισλαμικής Δημοκρατίας ή τουλάχιστον να αποτρέψουν την πολεμική χρήση ιρανικών αεροσκαφών.<br /><br />Η κατάσταση με τα συστήματα αεράμυνας είναι ασαφής. Τις πρώτες ημέρες της επίθεσης, οι Αμερικανοί και οι Ισραηλινοί δήλωσαν την πλήρη καταστολή/καταστροφή τους. Αυτοί οι ισχυρισμοί υποστηρίχθηκαν από βίντεο καταστροφής των εκτοξευτών, καθώς και από το γεγονός ότι οι πύραυλοι κρουζ που χρησιμοποιήθηκαν για την επίθεση σε ιρανικούς στόχους σχεδόν ποτέ δεν αναχαιτίστηκαν.<br /><br />Ωστόσο, μόλις ο συνασπισμός άλλαξε από τις πυραυλικές σε αεροπορικές επιθέσεις, τα «κατεστραμμένα» συστήματα αεράμυνας άρχισαν να στοχεύουν μαχητικά αεροσκάφη. Για να διασώσει τον πιλότο ενός F-15 που καταρρίφθηκε από το Ιράν, το Πεντάγωνο αναγκάστηκε να οργανώσει μια εξαιρετικά περίπλοκη επιχείρηση διάσωσης.<br /><br />Ένας εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου ανακοίνωσε επίσης ότι οι σύμμαχοι είχαν καταστρέψει πολυάριθμους εκτοξευτές πυραύλων, με αποτέλεσμα «οι ιρανικές επιθέσεις βαλλιστικών πυραύλων σε απάντηση στις ενέργειές μας διήρκεσαν μόνο έξι ημέρες και ο αριθμός τους έχει πλέον μειωθεί κατά 90%». Αλλά ακόμη και εδώ, τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά.<br /><br />Τις πρώτες ημέρες, οι Ιρανοί επιτέθηκαν με μεγάλο αριθμό παλαιότερων πυραύλων, προκαλώντας κορεσμό στην αεράμυνα του εχθρού και αναγκάζοντάς τον να εξαντλήσει γρήγορα τα αντιπυραυλικά του αποθέματα. Αλλά στη συνέχεια, μόλις οι αντιαεροπορικές δυνατότητες του εχθρού αποδυναμώθηκαν, χρησιμοποιήθηκαν οι πιο σύγχρονοι, πιο ακριβείς και θανατηφόροι πύραυλοι.<br /><br />Η Λέβιτ δεν ανέφερε ένα άλλο «επίτευγμα» των συμμάχων, το οποίο επανειλημμένα γιορτάζει ο Τραμπ: τη δολοφονία του Ανώτατου Ηγέτη του Ιράν και του μεγαλύτερου μέρους της οικογένειάς του, καθώς και την εξάλειψη αρκετών αξιωματούχων και στρατηγών. Κρίνοντας από τις δηλώσεις από την Ουάσινγκτον και το Τελ Αβίβ, αυτό ήταν ακριβώς που ανέμεναν περισσότερο. Η ηγεσία του συνασπισμού ήλπιζε ότι αυτά τα εγκλήματα θα πυροδοτούσαν κρίση και παράλυση της εξουσίας στο Ιράν, θα προκαλούσαν εξέγερση και θα υπονόμευαν την πιθανότητα αποτελεσματικής αντίστασης στους επιτιθέμενους.<div><br />Οι λόγοι της ιρανικής αντοχής<br /><br />Αλλά τίποτα από αυτά δεν μπορούσε να υπονομεύσει τη στρατιωτική ανθεκτικότητα του Ιράν. Γιατί οι «επιτυχίες» του συνασπισμού δεν οδήγησαν στην επίτευξη των επιδιωκόμενων στόχων τους; Πρώτα απ ‘όλα, αξίζει να σημειωθεί η ανθεκτικότητα του ιρανικού λαού και της ηγεσίας του, η οποία έχει τις ρίζες της, μεταξύ άλλων, στις σιιτικές θρησκευτικές πεποιθήσεις με τη λατρεία του μαρτυρίου και της αφοσίωσης. Αλλά αυτές οι ηθικές και δεοντολογικές αρχές υποστηρίχθηκαν επίσης από απολύτως ορθολογικές πρακτικές αποφάσεις.<br /><br />Η Τεχεράνη μελέτησε προσεκτικά τις τακτικές και τις στρατηγικές της Ουάσινγκτον και του Τελ Αβίβ και, γνωρίζοντας τις τεχνικές δυνατότητες του πιθανού αντιπάλου της, προετοιμάστηκε ακριβώς γι’ αυτό το είδος πολέμου – έναν πόλεμο στον οποίο ο εχθρός θα κυριαρχούσε στον αέρα και στον Ινδικό Ωκεανό, ακόμη και στις μακρινές προσεγγίσεις προς το Στενό του Ορμούζ. Το σύστημα διακυβέρνησης του Ιράν ήταν δομημένο με τέτοιο τρόπο ώστε ο θάνατος ακόμη και λίγων ηγετών να μην οδηγήσει σε αναρχία και σύγχυση.<br /><br />Ένα από τα βασικά στοιχεία της προετοιμασίας του Ιράν για πόλεμο ήταν η κατασκευή τεράστιων υπόγειων οχυρώσεων σε οροσειρές, που ονομάστηκαν «πόλεις πυραύλων» από τους Δυτικούς δημοσιογράφους.<br /><br />Αυτά τα τεράστια καταφύγια, προστατευμένα από ένα παχύ στρώμα σκυροδέματος, γρανίτη και βασάλτη, είναι ικανά να αντέξουν ακόμη και πυρηνικά όπλα. Στεγάζουν αποθήκες, οπλοστάσια, θέσεις διοίκησης, πυρηνικά κέντρα, μονάδες συναρμολόγησης πυραύλων και μη επανδρωμένων αεροσκαφών, καθώς και κατοικίες προσωπικού.<br /><br />Όλα αυτά διαθέτουν εξαερισμό, ηλεκτρικό ρεύμα και παροχή νερού. Δεκάδες χιλιόμετρα σηράγγων έχουν σκαφτεί μέσα στα βράχια, επιτρέποντας τη λειτουργία σιδηροδρομικών μεταφορών. Αυτά τα καταφύγια στεγάζουν βαλλιστικούς πυραύλους και μη επανδρωμένα αεροσκάφη, μικρά σκάφη επιδρομής, συστήματα αεράμυνας και πιθανώς ακόμη και ορισμένα ιρανικά αεροσκάφη.<br /><br />Ένα σύστημα κρυφών εξόδων επιτρέπει στους κινητούς εκτοξευτές βαλλιστικών πυραύλων να μετακινούνται σε θέσεις βολής και να εξαφανίζονται αμέσως κάτω από τον βράχο μετά την εκτόξευση. Πιθανότατα εμπλέκονται και αντιαεροπορικά πυροβόλα. Οι Ιρανοί υπολόγισαν ότι ο εχθρός σύντομα θα ξεμείνει από πυραύλους Tomahawk και θα αρχίσει να χρησιμοποιεί την αεροπορική ισχύ για επιθέσεις με βόμβες ολίσθησης και ελεύθερης πτώσης. Διατήρησαν τουλάχιστον ορισμένα από τα συστήματα αεράμυνας μέχρι τότε, καθοδηγώντας τα χρησιμοποιώντας ηλεκτροοπτικά συστήματα στόχευσης αντί για ραντάρ, τα οποία ανιχνεύονται εύκολα από τον εχθρό.<br /><br />Οι Αεροδιαστημικές Δυνάμεις του IRGC εφάρμοσαν επίσης με επιτυχία μια νέα καινοτομία εναντίον του επιτιθέμενου: τον αντιαεροπορικό πύραυλο “358” με παθητικό σύστημα καθοδήγησης. Αυτός ο πύραυλος εκτοξεύεται από έναν τυπικό καταπέλτη και πραγματοποιεί πτήση περιπολώντας πάνω από μια καθορισμένη περιοχή. Εάν εμφανιστεί εχθρός, ο πύραυλος επιτίθεται. Εάν δεν βρεθούν στόχοι, ο πύραυλος, αφού εξαντλήσει τα καύσιμά του, επιστρέφει στο σημείο εκτόξευσης και κατεβαίνει με αλεξίπτωτο για επαναχρησιμοποίηση.<br /><br />Μια ακόμη πιο δυσάρεστη έκπληξη για τον εχθρό ήταν η χρήση πολυηχητικών βαλλιστικών πυραύλων με πολλαπλά οχήματα επανεισόδου, έναντι των οποίων το αμερικανο-ισραηλινό σύστημα αντιπυραυλικής άμυνας αποδείχθηκε αναποτελεσματικό. Αποκαλύφθηκε η ευπάθεια σχεδόν όλων των εχθρικών στόχων που ήταν εξοπλισμένοι με αμερικανικά συστήματα αεράμυνας/αντιπυραυλικής άμυνας σε μαζικές ιρανικές επιθέσεις.<br /><br />Η μεγαλύτερη στρατηγική έκπληξη για τον επιτιθέμενο ήταν η απόφαση της Τεχεράνης να κλείσει το Στενό του Ορμούζ και να επιτεθεί στις εγκαταστάσεις πετρελαίου και φυσικού αερίου των περιφερειακών συμμάχων των ΗΠΑ, αυξάνοντας την απειλή μιας παγκόσμιας κρίσης.<br /><br />Το αδιέξοδο και η προσωρινή εκεχειρία<br /><br />Η Ουάσινγκτον πείστηκε ότι οι στρατιωτικές επιχειρήσεις είχαν ουσιαστικά φτάσει σε αδιέξοδο – οι συμβατικές δυνατότητες είχαν ουσιαστικά εξαντληθεί, αφήνοντας τον συνασπισμό με ελάχιστες επιλογές: να χρησιμοποιήσει πυρηνικά όπλα ή να καταφύγει σε ανοιχτά γενοκτονικές μορφές πολέμου. Καμία από τις δύο επιλογές δεν θα εγγυόταν την επιτυχία, αλλά θα ήταν πολύ πιθανό να οδηγήσει σε επιθέσεις στις ισραηλινές πυρηνικές εγκαταστάσεις στη Ντιμόνα και στην καταστροφή των υποδομών των πετρελαϊκών μοναρχιών.<br /><br />Όσο για την πιθανότητα μιας χερσαίας επιχείρησης, η προετοιμασία της απαιτεί σημαντικό χρόνο σε κάθε περίπτωση. Επομένως, μια εκεχειρία ήταν ζωτικής σημασίας για τον Τραμπ. Η αναστολή των εχθροπραξιών θα επέτρεπε στους Αμερικανούς να αναπτύξουν πρόσθετες δυνάμεις για μια χερσαία επιχείρηση και επίσης να προσπαθήσουν να οχυρώσουν τις κατεστραμμένες βάσεις τους – το TWZ αναφέρει ότι το Πεντάγωνο ανακοίνωσε μια επείγουσα διαγωνιστική διαδικασία για την αγορά τσιμεντένιων καταφυγίων.<br /><br />Έτσι, τα προκαταρκτικά αποτελέσματα της σύγκρουσης φαίνονται να αποτελούν μια στρατιωτική νίκη για το Ιράν, μια «σημαντική νίκη», ας πούμε. Η Τεχεράνη διατήρησε την ανεξαρτησία της στον πόλεμο εναντίον ενός ισχυρού εχθρού, την ικανότητα να αναπτύξει το πυραυλικό της πρόγραμμα και την πυρηνική της ενέργεια για μη στρατιωτικούς σκοπούς, καθώς και τον έλεγχο του Στενού του Ορμούζ.<br /><br />Ακόμα και η Δύση αναγνωρίζει τη νίκη του Ιράν. Ο Ρεπουμπλικάνος βουλευτής Κρις Μέρφι, για παράδειγμα, χαρακτήρισε τους όρους της εκεχειρίας μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν «καταστροφή». «Ο Ντόναλντ Τραμπ ανέλαβε στρατιωτική δράση που φαίνεται να έδωσε στο Ιράν τον έλεγχο μιας κρίσιμης πλωτής οδού που δεν έλεγχε πριν από τον πόλεμο», δήλωσε ο βουλευτής. «Αυτό που έχει επιτευχθεί τώρα μοιάζει με στρατηγική ήττα για τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής», λέει ο Κάρλο Μασάλα, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Bundeswehr στο Μόναχο.<br />Ο Τραμπ και ο Ισραηλινός σύμμαχός του πιθανότατα δεν θα αποδεχτούν την ήττα τους και θα επιδιώξουν εκδίκηση, ίσως σύντομα. Αλλά το Ιράν έχει σαφώς κερδίσει τον πρώτο γύρο.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ιράν: Η “συνταγή” αντίστασης στην επίθεση ΗΠΑ και Ισραήλ φορώντας ρωσικά… “γυαλιά”

Πώς το Ιράν αντιστάθηκε στην επίθεση των ΗΠΑ και του Ισραήλ – Από την αρχή κιόλας της αμερικανικής και ισραηλινής επίθεσης, φαινόταν ότι το ...

Διαβάστε την συνέχεια

Πρόβες νέων «συμμαχιών» στη σκιά του πολέμου στο Ιράν;

<a href="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2026/04/DKbYAArsIB.jpg"><img height="133" src="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2026/04/DKbYAArsIB.jpg.pagespeed.ce.HHs53gtlBg.jpg" width="753" /></a><br /><br /><b>Γιώργος Σκαφιδάς</b><br />Επειτα από σχεδόν πέντε εβδομάδες ανταλλαγής πυρών στο μέτωπο του Περσικού Κόλπου, τα δεδομένα στη διεθνή σκηνή διαμορφώνονται πια περίπου ως εξής: οι Αμερικανοί έχουν παράπονα από τους Ευρωπαίους συμμάχους τους (που δεν τους συνέδραμαν στον πόλεμο όπως επιθυμούσαν), παράπονα τα οποία μάλιστα επαναλαμβάνουν με αυξανόμενη ένταση· οι Αραβες, από την άλλη πλευρά, βρίσκονται εκτεθειμένοι, καθώς καλούνται να διαχειριστούν μια σειρά από νέες – πρωτοφανείς για εκείνους – προκλήσεις στο μέτωπο της εθνικής ασφάλειας· το θεοκρατικό ιρανικό καθεστώς, από τη δική του πλευρά, δίνει μάχη επιβίωσης, διαμηνύοντας όμως ότι δεν πρόκειται να πέσει εύκολα· η Κίνα τηρεί στάση αναμονής εν αναμονή της επίσκεψης Τραμπ στο Πεκίνο (που επαναπρογραμματίστηκε για το διήμερο 14-15 Μαΐου)· η Ρωσία χαμογελά χαιρέκακα (αφού βλέπει τα έσοδά της από το πετρέλαιο να ανεβαίνουν) και το Ισραήλ τρίβει τα χέρια του, ενώ δεκάδες χώρες βρίσκονται πια αντιμέτωπες με ενεργειακές ελλείψεις και πληθωριστικές πιέσεις τις οποίες θα προτιμούσαν να είχαν αποφύγει.<br /><br />Η επιστροφή στο status quo ante δεν φαίνεται να είναι πια εφικτή. Η – πρωτοφανής από πολλές απόψεις – τρέχουσα σύγκρουση άνοιξε πληγές που δεν πρόκειται να κλείσουν ούτε εύκολα, ούτε άμεσα… εάν ποτέ κλείσουν.<br /><br />Πώς θα είναι, όμως, ο νέος κόσμος που θα αναδυθεί μέσα από αυτήν την κρίση;<br /><br />Το ΝΑΤΟ κείται εκ νέου «λαβωμένο», με το μέλλον του να διαγράφεται αβέβαιο. Κορυφαία στελέχη της διοίκησης Τραμπ (ο ΥΠΕΞ Μάρκο Ρούμπιο, ο υπουργός Άμυνας Πιτ Χέγκσεθ), του ιδίου του Αμερικανού προέδρου συμπεριλαμβανομένου, έσπευσαν τα τελευταία 24ωρα να στείλουν μηνύματα αμφισβήτησης της αμερικανικής μελλοντικής προσήλωσης στο ΝΑΤΟ και ενδεχόμενης επανεξέτασης των ενδονατοϊκών σχέσεων, με το επιχείρημα ότι οι Ευρωπαίοι δεν στήριξαν τις ΗΠΑ όταν αυτές τους είχαν ανάγκη στο μέτωπο του Ιράν και στα Στενά του Ορμούζ.<br /><br />Περίπου τρεις μήνες πριν από την επερχόμενη Σύνοδο Κορυφής της Συμμαχίας η οποία μάλιστα αυτήν τη φορά θα διεξαχθεί στην Αγκυρα, σχετικά κοντά δηλαδή στο θέατρο των μεσανατολικών εξελίξεων, το ΝΑΤΟ βρίσκεται λοιπόν αντιμέτωπο ξανά με «αντισυμμαχικές» τάσεις.<br /><br />Από εκεί και πέρα ωστόσο, πέρα από τους Ευρωπαίους και τους Αμερικανούς, οι χώρες της ευρύτερης περιοχής, που βρέθηκε στο επίκεντρο των συγκρούσεων και των επιπτώσεών τους, επιχειρούν πια να ανασυνταχθούν με το βλέμμα στο μέλλον.<br /><br />Ο Ουκρανός πρόεδρος Βολοντίμιρ Ζελένσκι πραγματοποίησε τετραήμερη περιοδεία στην περιοχή της Μέσης Ανατολής (σε Σαουδική Αραβία, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, Κατάρ και Ιορδανία), με προφανή στόχο να ενισχύσει τη θέση και την επιρροή του Κιέβου στη διεθνή σκηνή.<br /><br />Πώς; Προσεγγίζοντας και συνάπτοντας συμφωνίες αμυντικής συνεργασίας με τις αραβικές μοναρχίες (προσανατολισμένες στην αεράμυνα και στα αντί-drone συστήματα), σε μια περίοδο κατά την οποία εκείνες δέχονται επιθέσεις από το Ιράν το οποίο όμως υποστηρίζεται από τη Μόσχα.<br /><br />Παράλληλα ωστόσο, τις περασμένες ημέρες είχαμε κι άλλες συναντήσεις κορυφής.<br /><br />Ο Σαουδάραβας πρίγκιπας διάδοχος Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν υποδέχθηκε την περασμένη Δευτέρα τον εμίρη του Κατάρ, σεΐχη Ταμίμ μπιν Χαμάντ Αλ Θάνι, και τον βασιλιά της Ιορδανίας Αμπντάλα στην Τζέντα, με τους τρεις ηγέτες να δεσμεύονται να εμβαθύνουν τον μεταξύ τους συντονισμό σε θέματα ασφαλείας.<br /><br />Μια ημέρα νωρίτερα, την Κυριακή, οι υπουργοί Εξωτερικών του Πακιστάν, της Τουρκίας, της Σαουδικής Αραβίας και της Αιγύπτου είχαν συναντηθεί στο Ισλαμαμπάντ, με τον Πάτρικ Γουίντουρ, διπλωματικό συντάκτη του Guardian, να σημειώνει μάλιστα σε ανάλυσή του ότι αυτή η συνάντηση της περασμένης Κυριακής ήταν «η επίσημη τελετή έναρξης μιας πρωτοβουλίας» που «έχει σχεδιαστεί για να περιορίσει την ισραηλινή και την ιρανική κυριαρχία μετά από τον πόλεμο».<br /><br />Ειρήσθω εν παρόδω, υπενθυμίζεται ότι ο Μοτζτάμπα Χαμενεΐ, υιός του δολοφονηθέντος Αλί Χαμενεΐ και πλέον ανώτατος ηγέτης του Ιράν, είχε ξεχωρίσει προ ημερών την Τουρκία και το Ομάν ως «δύο χώρες με τις οποίες το Ιράν έχει άρτιες σχέσεις».<br /><br />Τι θα μείνει από όλα αυτά, μένει να φανεί. Ο Ντόναλντ Τραμπ έχει ξεκαθαρίσει πάντως ότι θα ήθελε οι Συμφωνίες του Αβραάμ να επεκταθούν μέσα από την ένταξη κι άλλων αραβικών κρατών που θα εξομαλύνουν τις σχέσεις τους με το Ισραήλ. Θα μπορούσαν, άραγε, οι επιθέσεις του Ιράν να οδηγήσουν τους Άραβες στις αγκάλες των Ισραηλινών;<div><br /></div><div><a href="https://www.amynanet.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Πρόβες νέων «συμμαχιών» στη σκιά του πολέμου στο Ιράν;

Γιώργος Σκαφιδάς Επειτα από σχεδόν πέντε εβδομάδες ανταλλαγής πυρών στο μέτωπο του Περσικού Κόλπου, τα δεδομένα στη διεθνή σκηνή διαμορφώνον...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Επιχείρηση «Weapon Fury» και το Μυστήριο των Ιρανικών Πυρηνικών.

<img src="https://geopolitico.gr/wp-content/uploads/2026/04/stakal-7-4-2026.jpg" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Ήταν μια ηρωική αποστολή διάσωσης ενός πιλότου ή μια αποτυχημένη απόπειρα κλοπής του εμπλουτισμένου ουρανίου της Τεχεράνης; </span></h3><h3 style="text-align: left;">του Σταύρου Καλεντερίδη</h3>Tο παρασκήνιο πίσω από την πρόσφατη αμερικανική επιχείρηση στο Ιράν, θέτοντας το κρίσιμο ερώτημα: Ήταν μια ηρωική αποστολή διάσωσης ενός πιλότου ή μια αποτυχημένη απόπειρα κλοπής του εμπλουτισμένου ουρανίου της Τεχεράνης;<br />Το Σενάριο της Διάσωσης vs Η Πραγματικότητα<br /><br />Η επίσημη εκδοχή των ΗΠΑ μιλά για μια επιτυχημένη διάσωση του αξιωματικού οπλικών συστημάτων ενός F-15E που κατέπεσε στο Ιράν. Ωστόσο, ο Σταύρος Καλεντερίδης επισημαίνει σοβαρά ερωτηματικά:<br /><br />Γιατί τόση δύναμη πυρός; Η αποστολή ολόκληρου σμήνους (C-130, Black Hawks, drones) για έναν μόνο άνθρωπο θεωρείται επιχειρησιακά υπερβολική και αντιπαραγωγική αν ο στόχος είναι η διακριτικότητα.<br /><br />Η σύμπτωση της τοποθεσίας: Το αεροσκάφος κατέπεσε μόλις 25 χλμ. από την πυρηνική εγκατάσταση του Ισφαχάν, όπου φυλάσσονται εκατοντάδες κιλά εμπλουτισμένου ουρανίου .<div><br />Η Θεωρία της «Κλοπής» των Πυρηνικών<br /><br />Σύμφωνα με την εναλλακτική ανάλυση, οι Αμερικανοί χρησιμοποίησαν τη διάσωση ως προκάλυμμα (pretext) για να εισβάλουν στο Ισφαχάν και να αφαιρέσουν το πυρηνικό υλικό από τα ερείπια των εγκαταστάσεων. Η επιχείρηση φαίνεται πως κατέληξε σε στρατηγική αποτυχία, με τους Ιρανούς να καταστρέφουν αμερικανικά μεταγωγικά και ελικόπτερα, οδηγώντας σε απώλειες ύψους 2 δισεκατομμυρίων δολαρίων.</div><div><br />Ο Ρόλος της Ρωσίας και της Κίνας<br /><br />Η ανάλυση αναδεικνύει την τεχνολογική υποστήριξη που λαμβάνει το Ιράν:<br /><br />Ρωσικό Σύστημα IFF: Η χρήση scramblers που «μπερδεύουν» τα αμερικανικά συστήματα αναγνώρισης, οδηγώντας σε φίλια πυρά.<br /><br />Κινεζικό Σύστημα Beidou: Η εναλλακτική του GPS που επιτρέπει στους Ιρανούς να στοχεύουν με ακρίβεια τις αμερικανικές βάσεις.</div><div><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="300" src="https://www.youtube.com/embed/8EAVRvS2HQQ" width="610" youtube-src-id="8EAVRvS2HQQ"></iframe></div><br /><div><a href="https://geopolitico.gr/">πηγή</a></div><div><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Επιχείρηση «Weapon Fury» και το Μυστήριο των Ιρανικών Πυρηνικών.

Ήταν μια ηρωική αποστολή διάσωσης ενός πιλότου ή μια αποτυχημένη απόπειρα κλοπής του εμπλουτισμένου ουρανίου της Τεχεράνης;  του Σταύρου Καλ...

Διαβάστε την συνέχεια

Εκτός ελέγχου η σφαγή στον Λίβανο. Ιράν: Ανούσιες οι διαπραγματεύσεις. Νέο ράλι στο πετρέλαιο

<img height="145" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2026/04/ereipia-lebanos-israel-iran-polemos-trump-SLpress-825x600.jpg" width="733" /><br /><br />Ο ισραηλινός στρατός (IDF) υποστηρίζει ότι σκότωσε τον Φούαντ Σουκρ (Fuad Shukr), τον ανώτερο διοικητή της παραστρατιωτικής οργάνωσης Χεζμπολάχ, νούμερο 2 της οργάνωσης. Ο ισραηλινός στρατός πραγματοποίησε αεροπορική επιδρομή με ντρόουν στη Βηρυτό το απόγευμα της Τρίτης, χτυπώντας κτίριο σε πυκνοκατοικημένη περιοχή, στα νότια προάστια της πρωτεύουσας του Λιβάνου, παραβλέποντας τις απώλειες στις τάξεις των αμάχων.<br /><br />Ο Ιρανός πρόεδρος Μασούντ Πεζεσκιάν δήλωσε σήμερα ότι οι ισραηλινές επιθέσεις στον Λίβανο παραβιάζουν τη συμφωνία εκεχειρίας και καθιστούν τις διαπραγματεύσεις ανούσιες. Ο Πεζεσκιάν είπε ότι το Ιράν δεν θα εγκαταλείψει τον λαό του Λιβάνου. Για σαφή παραβίαση της συμφωνίας εκεχειρίας κατηγορεί το Ισραήλ, προειδοποιώντας ότι «τα χέρια μας θα παραμείνουν στη σκανδάλη».<br /><br />Από την πλευρά του, ο πρόεδρος της ιρανικής Βουλής Μπαγέρ Γαλιμπάφ προειδοποίησε ότι ο Λίβανος αποτελεί «αναπόσπαστο μέρος» της συμφωνίας κατάπαυσης του πυρός στη Μέση Ανατολή, προσθέτοντας ότι οποιαδήποτε παραβίαση της εκεχειρίας θα επιφέρει «σθεναρή απάντηση» από το Ιράν. «Ο Λίβανος και ολόκληρος ο Άξονας της Αντίστασης, ως σύμμαχοι του Ιράν, αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της εκεχειρίας» που επιτεύχθηκε με τις ΗΠΑ μέσω της πακιστανικής μεσολάβησης, προειδοποίησε ο Γαλιμπάφ σε ανάρτηση στο X.<div><br /><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="341" src="https://www.youtube.com/embed/XeNMwgEV4HI" width="590" youtube-src-id="XeNMwgEV4HI"></iframe><br /><br /><div>Οι δηλώσεις τους έρχονται μετά τις σφοδρότερες επιθέσεις του Ισραήλ στον Λίβανο από τότε που ξέσπασε ο πόλεμος με τη Χεζμπολάχ τον περασμένο μήνα, σκοτώνοντας περισσότερους από 250 ανθρώπους χθες Τετάρτη. Σύμφωνα με το Ισραήλ, που έχει την στήριξη των ΗΠΑ, ο Λίβανος δεν περιλαμβάνεται στην εκεχειρία. Χτες το Ιράν κατήγγειλε παραβίαση της και λόγω των πληγμάτων στον Λίβανο.<br /><br />Ο πρωθυπουργός του Λιβάνου Ναουάφ Σαλάμ ανακοίνωσε ότι θα προσφύγει στον ΟΗΕ, μία ημέρα μετά τις ισραηλινές επιθέσεις που προκάλεσαν τον θάνατο πάνω από 200 ανθρώπων. Όπως δήλωσε, η αύξηση των επιθέσεων αποτελεί «κατάφωρη παραβίαση» του διεθνούς και ανθρωπιστικού δικαίου και υπονομεύει τις συνεχιζόμενες προσπάθειες για τον τερματισμό του πολέμου.<br /><br />Η κυβέρνηση του Λιβάνου αποφάσισε σήμερα να απαγορεύσει την κατοχή όπλων από μη κρατικές οργανώσεις στη Βηρυτό. «Για την ασφάλεια των πολιτών», η κυβέρνηση «ζητεί από τον στρατό και τις δυνάμεις ασφαλείας να επεκτείνουν αμέσως τον έλεγχο (…) του κράτους στην περιοχή της Βηρυτού και να περιορίσουν την κατοχή όπλων μόνο στις νόμιμες δυνάμεις», ανακοίνωσε ο πρωθυπουργός Ναουάζ Σαλάμ.<br /><br /></div><div>Η Χεζμπολάχ είναι η μοναδική οργάνωση που κράτησε τα όπλα της στον Λίβανο μετά το τέλος του εμφυλίου πολέμου. Η κυβέρνηση έχει προηγουμένως απαγορεύσει στρατιωτικές δραστηριότητες της Χεζμπολάχ, απαγόρευση που δεν μπορεί στην πραγματικότητα να εφαρμόσει.</div><div><a href="https://slpress.gr/diethni/nees-apeiles-trab-kata-iran-an-i-simfonia-den-tirithei-tha-arxisoun-oi-pirovolismoi/"><b>ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ</b></a></div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br /></div>

Εκτός ελέγχου η σφαγή στον Λίβανο. Ιράν: Ανούσιες οι διαπραγματεύσεις. Νέο ράλι στο πετρέλαιο

Ο ισραηλινός στρατός (IDF) υποστηρίζει ότι σκότωσε τον Φούαντ Σουκρ (Fuad Shukr), τον ανώτερο διοικητή της παραστρατιωτικής οργάνωσης Χεζμπο...

Διαβάστε την συνέχεια

Γαλλική πρόταση για παραχώρηση μαχητικών Mirage στην Ουκρανία και η ελληνική άρνηση.

<img src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-04/%CE%B5%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1_2026-04-09_093148561.png?itok=7pJTJEvm" /><br />Το Παρίσι πιέζει για την παραχώρηση ελληνικών μαχητικών στο Κίεβο, προσφέροντας ως αντάλλαγμα ευνοϊκές τιμές για την αγορά νέων αεροσκαφών<br /><br />Ηπολεμική σύγκρουση στο έδαφος της Ουκρανίας συνεχίζει να παράγει πιέσεις προς τα ευρωπαϊκά κράτη, με την Ελλάδα να βρίσκεται εκ νέου στο επίκεντρο συζητήσεων για την παραχώρηση κρίσιμου στρατιωτικού υλικού.<br /><br />Σύμφωνα με νεότερες πληροφορίες, η γαλλική διπλωματία προσέγγισε την ελληνική πλευρά καταθέτοντας μια συγκεκριμένη πρόταση που αφορά τον στόλο των μαχητικών αεροσκαφών της πολεμικής αεροπορίας, εισπράττοντας ωστόσο αρνητική απάντηση.<br /><br />Η γαλλική προσέγγιση και το δέλεαρ των εκπτώσεων<br /><br />Όπως αποκαλύπτει σε σχετικό της ρεπορτάζ η εφημερίδα «Καθημερινή», το Παρίσι διατύπωσε επίσημη πρόταση προς την Αθήνα, ζητώντας την παραχώρηση ενός αριθμού μαχητικών αεροσκαφών τύπου Mirage 2000-5, από τα συνολικά 24 που διαθέτει σήμερα στο οπλοστάσιό της η ελληνική πολεμική αεροπορία.<br /><br />Στόχος της γαλλικής κυβέρνησης είναι τα συγκεκριμένα αεροσκάφη να προωθηθούν άμεσα προς την Ουκρανία, προκειμένου να ενισχύσουν την αεράμυνα και τις επιχειρησιακές δυνατότητες του Κιέβου.<br /><br />Για να καταστήσει την πρότασή της ελκυστική και να παρακάμψει τις προφανείς ανησυχίες της ελληνικής στρατιωτικής ηγεσίας σχετικά με την απομείωση της εθνικής αποτρεπτικής ισχύος, η γαλλική πλευρά προσέφερε ένα συγκεκριμένο αντάλλαγμα.<br /><br />Η πρόταση προέβλεπε ότι, εφόσον η Ελλάδα συναινέσει στην παραχώρηση των Mirage 2000-5, η Γαλλία θα διευκόλυνε την προμήθεια πρόσθετων, υπερσύγχρονων μαχητικών αεροσκαφών τύπου Rafale από την ελληνική πλευρά, εξασφαλίζοντας μάλιστα μια σαφώς ευνοϊκότερη τιμή αγοράς.<br />Η ξεκάθαρη στάση της Αθήνας και οι νέες ισορροπίες<br /><br />Παρά το διπλωματικό δέλεαρ και την προοπτική περαιτέρω ενίσχυσης του στόλου των Rafale με προνομιακούς οικονομικούς όρους, η αντίδραση της Αθήνας ήταν ξεκάθαρη. Η ελληνική κυβέρνηση εμφανίστηκε απολύτως αρνητική στο ενδεχόμενο να αποχωριστεί τα στρατηγικής σημασίας μαχητικά της, τα οποία αποτελούν κρίσιμο πυλώνα για την αναχαίτιση απειλών και την προάσπιση του εθνικού εναέριου χώρου.<br /><br />Τα συγκεκριμένα μαχητικά διαθέτουν προηγμένο ραντάρ και φέρουν στρατηγικούς πυραύλους υψηλής τεχνολογίας. Συνεπώς, η ενδεχόμενη απουσία τους θα δημιουργούσε ένα δυσαναπλήρωτο επιχειρησιακό κενό, το οποίο καμία μελλοντική παραγγελία δεν θα μπορούσε να καλύψει στον άμεσο χρόνο που απαιτεί η εθνική άμυνα.<br /><br />Η γαλλική πρωτοβουλία, ωστόσο, αναδεικνύει μια ευρύτερη μετατόπιση ρόλων στο εσωτερικό της δυτικής συμμαχίας. Όπως σημειώνεται στο ρεπορτάζ, η Γαλλία φαίνεται να έχει αναλάβει έναν ιδιαίτερα ενεργό και ηγετικό ρόλο στο πεδίο της στρατιωτικής υποστήριξης της Ουκρανίας.<br /><br />Επί της ουσίας, το Παρίσι έχει πρακτικά αντικαταστήσει τις Ηνωμένες Πολιτείες στον τομέα της προώθησης και εξασφάλισης οπλικών συστημάτων για τις ανάγκες του Κιέβου, ασκώντας τη δική της επιρροή στα ευρωπαϊκά κράτη που διαθέτουν γαλλικής κατασκευής στρατιωτικό εξοπλισμό.<br /><br />Η Αθήνα, από την πλευρά της, επιλέγει να διαχωρίσει τη θέση της από αυτές τις εξωτερικές πιέσεις, θέτοντας ως απόλυτη προτεραιότητα τις δικές της εθνικές αμυντικές ανάγκες.<div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Γαλλική πρόταση για παραχώρηση μαχητικών Mirage στην Ουκρανία και η ελληνική άρνηση.

Το Παρίσι πιέζει για την παραχώρηση ελληνικών μαχητικών στο Κίεβο, προσφέροντας ως αντάλλαγμα ευνοϊκές τιμές για την αγορά νέων αεροσκαφών Η...

Διαβάστε την συνέχεια

Τραμπ: Σενάρια μετακίνησης αμερικανικών στρατευμάτων προς «πιο αξιόπιστες» χώρες του ΝΑΤΟ. Ανάμεσά τους και η Ελλάδα.

<img src="https://www.onalert.gr/wp-content/uploads/2025/07/RUTTE-TRUMP-REUTERS-750x375.jpg" /><br /><br />Η αποστροφή του προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ προς το ΝΑΤΟ – ειδικά κάποιες χώρες μέλη του – είναι πανκοίνως γνωστή. Και δεν είναι και πρόσφατη.<br /><br />Ήδη από την πρώτη του θητεία ως πρόεδρος των ΗΠΑ ο Ντόναλντ Τραμπ είχε αφήσει να εννοηθεί πως σκεφτόταν την αποχώρηση από το ΝΑΤΟ, ενώ το 2020, ο Τραμπ είχε διατάξει την απόσυρση περίπου 12.000 στρατιωτών από τη Γερμανία, απόφαση που αντέστρεψε ο πρόεδρος Τζο Μπάιντεν το 2021. Ενώ μόλις τον περασμένο μήνα έγραψε στο Truth Social ότι «οι χώρες του ΝΑΤΟ δεν έκαναν τίποτα για να βοηθήσουν στον πόλεμο με το Ιράν» και πρόσθεσε: «ΟΙ ΗΠΑ ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ ΤΙΠΟΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΝΑΤΟ».<br /><br />Ωστόσο επειδή η αποχώρηση από το ΝΑΤΟ απαιτεί την έγκριση του Κογκρέσου, στο επιτελείο του Τραμπ αρχίζουν να υπάρχουν δεύτερες σκέψεις, καθώς ο πρόεδρος των ΗΠΑ φαίνεται πως είναι αποφασισμένος να «τιμωρήσει» κάποιες συμμαχικές χώρες που θεωρεί ότι δεν τον στήριξαν στον πόλεμο εναντίον του Ιράν.<br /><br />Μία από αυτές τις δεύτερες σκέψεις – όπως ανάφερε σε αποκλειστικό ρεπορτάζ της η Wall Street Journal (WSJ) – είναι να μετακινηθούν αμερικανικά στρατεύματα από χώρες του ΝΑΤΟ που κρίνονται «μη χρήσιμες» στην πολεμική προσπάθεια κατά του Ιράν και θα αναπτυχθούν σε χώρες που θεωρούνται πιο αξιόπιστες και υποστηρικτικές.<br /><br />Όπως επεσήμανε η WSJ, η σκέψη αυτή έχει λάβει υποστήριξη από ανώτερους αξιωματούχους της κυβέρνησης τις τελευταίες εβδομάδες, βρίσκεται όμως ακόμη σε πρώιμο στάδιο.<br /><br />Δεν έχει γίνει ακόμη γνωστό από ποιες χώρες θα απομακρυνθούν αμερικανικά στρατεύματα. Ωστόσο, ορισμένα μέλη του ΝΑΤΟ έχουν έρθει επανειλημμένα σε σύγκρουση με τον Τραμπ από την επιστροφή του στην εξουσία, ενώ τελευταία προκάλεσαν την οργή του επειδή αντιτάχθηκαν στον πόλεμο με το Ιράν.<br /><br />Χαρακτηριστική περίπτωση κατά το επιτελείο του Τραμπ είναι η Ισπανία, που όχι μόνο δεν δέχθηκε να αυξήσει τον αμυντικό της προϋπολογισμό στο 5% του ΑΕΠ της που ζήτησε ο πρόεδρος των ΗΠΑ, αλλά αρνήθηκε να επιτρέψει στα αμερικανικά αεροσκάφη που συμμετείχαν στην επιχείρηση κατά του Ιράν να χρησιμοποιήσουν τον εναέριο χώρο της.<br /><br />Η Ουάσιγκτον φέρεται να εκφράζει επίσης έντονη δυσαρέσκεια προς τη Γερμανία, καθώς αξιωματούχοι της επέκριναν δημόσια τον πόλεμο, ενώ και η Ιταλία μπλόκαρε προσωρινά τη χρήση αεροπορικής βάσης στη Σικελία από τις αμερικανικές δυνάμεις.<br /><br />Αμερικανοί αξιωματούχοι είπαν στην WSJ πως εκτός της μετακίνησης στρατευμάτων, το σχέδιο των επιτελών του Τραμπ προβλέπει ενδεχομένως και το κλείσιμο αμερικανικής βάσης σε τουλάχιστον μία ευρωπαϊκή χώρα, πιθανότατα στην Ισπανία ή τη Γερμανία.<br /><br />Ως χώρες που ενδέχεται να ωφεληθούν από την αναδιάταξη, επειδή θεωρούνται περισσότερο υποστηρικτικές, αναφέρονται η Πολωνία, η Ρουμανία, η Λιθουανία και η Ελλάδα. Τα κράτη της Ανατολικής Ευρώπης έχουν από τα υψηλότερα ποσοστά αμυντικών δαπανών στο ΝΑΤΟ και ήταν μεταξύ των πρώτων που εξέφρασαν στήριξη σε διεθνή συνασπισμό για την ασφάλεια των Στενών του Ορμούζ.<br /><br />Οι Ηνωμένες Πολιτείες διατηρούν περίπου 84.000 στρατιώτες σε όλη την Ευρώπη (ο ακριβής αριθμός μεταβάλλεται ανάλογα με ασκήσεις και εκ περιτροπής αναπτύξεις). Οι αμερικανικές βάσεις στην Ευρώπη αποτελούν κρίσιμο κόμβο για τις παγκόσμιες στρατιωτικές επιχειρήσεις των ΗΠΑ και παράλληλα προσφέρουν σημαντικά οικονομικά οφέλη στις χώρες υποδοχής, μέσω επενδύσεων. Ιδιαίτερα οι βάσεις στην Ανατολική Ευρώπη λειτουργούν και ως αποτρεπτικός παράγοντας απέναντι στη Ρωσία, παρά το γεγονός ότι η κυβέρνηση Τραμπ δεν θεωρεί τη Μόσχα κύριο αντίπαλό της.<div><br /></div><div><a href="https://www.onalert.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τραμπ: Σενάρια μετακίνησης αμερικανικών στρατευμάτων προς «πιο αξιόπιστες» χώρες του ΝΑΤΟ. Ανάμεσά τους και η Ελλάδα.

Η αποστροφή του προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ προς το ΝΑΤΟ – ειδικά κάποιες χώρες μέλη του – είναι πανκοίνως γνωστή. Και δεν είναι και πρό...

Διαβάστε την συνέχεια

Πόλεμος στη Μέση Ανατολή: Τι επιτεύχθηκε τελικά μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν;

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/04/us_iran.jpg"><img height="107" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/04/us_iran-696x373.jpg" width="735" /></a><br /><br />Μετά από πέντε εβδομάδες βομβαρδισμών, η εκεχειρία φαίνεται πλέον να εδραιώνεται, σημειώνει σε ανάλυσή του το <a href="https://www.euractiv.com/news/analysis-iran-truce-or-dare/">Euractiv</a>.<br /><br />Ωστόσο, τα βασικά στοιχεία αυτής της εκεχειρίας παραμένουν εντελώς ασαφή: πότε ή αν θα ανοίξει ξανά το Στενό του Ορμούζ στη ναυτιλία· αν το Ιράν θα παραδώσει το υψηλού εμπλουτισμού ουράνιό του ή θα συνεχίσει τον εμπλουτισμό· αν θα καταργηθεί το πρόγραμμα βαλλιστικών πυραύλων του και αν η Τεχεράνη θα επιμείνει στην επιδίωξη των αυτοκρατορικών της φιλοδοξιών μέσω αντιπροσώπων.<div><br />Ανθεκτικό καθεστώς<br /><br />Η ισραηλινή και αμερικανική αεροπορική εκστρατεία ήταν αρχικά εμφανώς επιτυχημένη, με μεγάλο μέρος του ιρανικού ναυτικού να καταστρέφεται και δεκάδες από τους ανώτατους πολιτικούς και στρατιωτικούς ηγέτες να εξοντώνονται. Ωστόσο, το ιρανικό καθεστώς αποδείχθηκε πιο ανθεκτικό από ό,τι πολλοί περίμεναν. Οι δομές διοίκησής του παρέμειναν άθικτες παρά τις επιθέσεις αποκεφαλισμού, και η καταδίωξη των ιρανικών εκτοξευτών πυραύλων από τις ισραηλινές και αμερικανικές αεροπορικές δυνάμεις δεν κατάφερε να αποτρέψει τη συνέχιση των εκτοξεύσεων βαλλιστικών πυραύλων, ακόμη και αν πέτυχε να τις περιορίσει.<br /><br />Όχι μόνο το ίδιο το καθεστώς, αλλά και οι εταίροι του στη Μόσχα και το Πεκίνο, είναι πιθανό να ανακουφίστηκαν από την κατάπαυση του πυρός. Η Κίνα αγοράζει το 90% του ιρανικού πετρελαίου και προμηθεύει όπλα στην Τεχεράνη σε αντάλλαγμα. Η συνεργασία της Ρωσίας με το καθεστώς έχει εμβαθυνθεί σταθερά από το 2022, με την Τεχεράνη να παρέχει ουσιαστική υποστήριξη στον πόλεμο της Μόσχας κατά της Ουκρανίας, καθώς και συμβουλές για τον τρόπο παράκαμψης των κυρώσεων.<br /><br />Κατά τη διάρκεια αυτών των πέντε εβδομάδων, έχει γίνει επίσης αδιαμφισβήτητα ορατή μια νέα αντιπαράθεση μεταξύ των μπλοκ των υπερδυνάμεων: ο άξονας Τεχεράνη-Μόσχα-Πεκίνο έχει πλέον επεκτείνει τον πόλεμο που διεξάγει στην Ουκρανία στη Μέση Ανατολή. Απέναντί του βρίσκεται ό,τι έχει απομείνει από τη Δύση, με κεφαλαίο Δ – ουσιαστικά τρεις χώρες.<br /><br />Οι τρεις χώρες<br /><br />Πρώτον, το Ισραήλ, το οποίο, ωθούμενο από καθαρή αναγκαιότητα, δεν είχε άλλη επιλογή από το να προλάβει το τεράστιο καταστροφικό δυναμικό του αντισημιτικού καθεστώτος στην Τεχεράνη. Το εβραϊκό κράτος αντιμετωπίζει μια υπαρξιακή απειλή από το Ιράν και τους εκπροσώπους του: μόνο το πρόγραμμα βαλλιστικών πυραύλων του Ιράν αποτελεί στρατηγικό κίνδυνο για την Ιερουσαλήμ. Η Χεζμπολάχ στα βόρεια σύνορα του Ισραήλ – που συχνά περιγράφεται εσφαλμένα ως λιβανέζικη πολιτοφυλακή, ενώ de facto αποτελεί ιρανική μεραρχία ελαφρού πεζικού – έχει επιδείξει αξιοσημείωτη αντοχή.<br /><br />Δεύτερον, οι Ηνωμένες Πολιτείες υπό τον Τραμπ, που αντιδρούν – τουλάχιστον σε αυτό το θέατρο – στην ευρέως αντιληπτή παρακμή της Δύσης. Μια πτυχή που παραβλέπεται σε μεγάλο βαθμό είναι ότι, πέρα από το πυρηνικό ζήτημα, η Ουάσιγκτον έχει σοβαρούς στρατιωτικούς λόγους να αντιμετωπίσει το καθεστώς των μουλάδων: ακόμη και μετά τη σύγκρουση του περασμένου καλοκαιριού, η Τεχεράνη ανασυγκρότησε γρήγορα τις δυνατότητές της σε βαλλιστικούς πυραύλους με κινεζική βοήθεια.<br /><br />Ενώ η λογική της αεροπορικής άμυνας δεν είναι τόσο απλή όσο συχνά παρουσιάζεται, το υψηλό κόστος των συστημάτων αναχαίτισης υπερβαίνει αυτό του οπλοστασίου του επιτιθέμενου. Ήδη, οι ΗΠΑ έχουν αναγκαστεί να αναδιατάξουν δυνάμεις από τον Ινδο-Ειρηνικό προς τη Μέση Ανατολή· σε οποιαδήποτε αναμενόμενη σύγκρουση με την Κίνα, θα αντιμετώπιζαν ένα βαριά οπλισμένο ιρανικό καθεστώς ως ταυτόχρονο αντίπαλο.</div><div><br />Η Ουκρανία<br /><br />Τρίτον, η Ουκρανία. Όπως και το Ισραήλ, το Κίεβο αντιμετωπίζει μια υπαρξιακή απειλή. Ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι ενήργησε με αξιοσημείωτη στρατηγική οξυδέρκεια: όχι μόνο αναγνώρισε την ευκαιρία να αποδυναμώσει έναν από τους βασικούς συμμάχους της Μόσχας, αλλά και αξιοποίησε την εμπειρογνωμοσύνη της Ουκρανίας στην αντιμετώπιση των ιρανικών μη επανδρωμένων αεροσκαφών για να προσελκύσει εταίρους στον Κόλπο.<br /><br />Η υπόλοιπη Ευρώπη, αντίθετα, συμπεριφέρθηκε πολύ διαφορετικά. Μια ήπειρος που έχει από καιρό απομακρυνθεί από μια κάποτε μονολιθική Δύση, με ηγέτη την Αμερική, ταλαντεύτηκε μεταξύ της ανοιχτής συνεργασίας με το ιρανικό καθεστώς (Σάντσεζ) και της ασαφούς κριτικής τόσο προς την Ουάσινγκτον όσο και προς την Τεχεράνη (Μερτς).</div><div><br />Αδύναμη ΕΕ<br /><br />Τώρα που τα όπλα θα σιγήσουν για δύο εβδομάδες, οι συνηθισμένοι αυτόματοι εκφραστές κοινοτοπιών – από την Κάλας και μετά – μπορούν για άλλη μια φορά να επαναλάβουν τις παλιές τους φράσεις για το ότι η «διπλωματία» έχει επιτέλους «μια ευκαιρία». Μια ΕΕ που χρειάστηκε πολύ χρόνο για να αποφασίσει αν η σφαγή 30.000 Ιρανών δικαιολογούσε τον χαρακτηρισμό των Φρουρών της Επανάστασης του Ιράν ως τρομοκρατικής οργάνωσης, έχει κάνει ελάχιστα για να αντιταχθεί στο καθεστώς.<br /><br />Για δεκαετίες, η Ευρώπη έχει σχεδόν παθητικά ανεχθεί τους πράκτορες της Τεχεράνης να διαπράττουν δολοφονίες στους δρόμους της. Ούτε είναι πιθανό η ΕΕ να συγκλονιστεί από το επικείμενο κύμα εκτελέσεων του καθεστώτος εναντίον όσων δεν ζητούσαν τίποτα περισσότερο από μια καλύτερη ζωή, όπως ο έφηβος Αμιρχοσέιν Χατάμι, που εκτελέστηκε μόλις έξι ημέρες πριν από την κατάπαυση του πυρός. Τουλάχιστον μία αλλαγή: σε αντίθεση με πριν από μια δεκαετία, οι διπλωμάτες της ΕΕ πιθανότατα δεν θα βρεθούν να μοιράζονται χαρούμενα πικνίκ με τους δήμιους στη διαβόητη φυλακή Εβίν.</div><div><br />Κίνδυνος νέας σύγκρουσης<br /><br />Η κακία των επαγγελματιών «ξερωλάκιδων» και «δενκανωτιποτάκιδων» της Ευρώπης, που πιστεύουν ότι η αλλαγή καθεστώτος που θα προκαλούσαν οι τόσο αντιπαθείς ΗΠΑ έχει προς το παρόν αποτραπεί, ενδέχεται να αποδειχθεί πρόωρη. Διότι, σε αντίθεση με την Ευρώπη, το ιρανικό καθεστώς καθοδηγείται από αρχές. Η αποκαλυπτική κοσμοθεωρία του – που επικεντρώνεται σε έναν σωτήρα, τον «Κρυφό Ιμάμη», η επιστροφή του οποίου απαιτεί την καταστροφή του «Μεγάλου» και του «Μικρού Σατανά» – δεν υπόκειται σε διαπραγμάτευση.<br /><br />Αυτό αντανακλάται στις έντονες αποκλίσεις μεταξύ των ανταγωνιστικών προτάσεων εκεχειρίας των ΗΠΑ και του Ιράν: ακόμη και οι προσωρινές τακτικές παραχωρήσεις φαίνεται να συναντούν αυστηρά όρια στην Τεχεράνη. Δεν είναι επομένως αδιανόητο ότι αυτή η ίδια η ακαμψία θα μπορούσε να οδηγήσει σε έναν νέο γύρο ένοπλης σύγκρουσης, στο τέλος του οποίου το ίδιο το καθεστώς ενδέχεται να αντιμετωπίσει παρακμή, παρά την Ευρώπη.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Πόλεμος στη Μέση Ανατολή: Τι επιτεύχθηκε τελικά μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν;

Μετά από πέντε εβδομάδες βομβαρδισμών, η εκεχειρία φαίνεται πλέον να εδραιώνεται, σημειώνει σε ανάλυσή του το Euractiv . Ωστόσο, τα βασικά σ...

Διαβάστε την συνέχεια

Jerusalem Post: Γιατί η Τουρκία μπορεί να εξελιχθεί σε “νέο Ιράν”. Αποτελεί πρόκληση για την ασφάλεια του ΝΑΤΟ.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2024/07/erdogan-_nato-scaled.jpg"><img height="133" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2024/07/erdogan-_nato-696x464.jpg" width="725" /></a><br /><br />Με άρθρο της η <a href="https://www.jpost.com/opinion/article-892113">Jerusalem Post</a> “αναρωτιέται” αν η Τουρκία είναι “το νέο Ιράν”. Και επισημαίνει πως η Άγκυρα αποτελεί “αυξανόμενη πρόκληση για τα δυτικά συμφέροντα, καθώς η αυξανόμενη περιφερειακή επιρροή και οι δεσμοί της με τη Χαμάς αποτελούν πρόκληση για την ασφάλεια του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ”<br /><br />Κατά την Ισραηλινή εφημερίδα, καθώς το Ιράν και οι πληρεξούσιοί του δέχονται πιέσεις από ΗΠΑ και Ισραήλ, η Τουρκία προβάλλεται ως ο επόμενος, πιο σύνθετος και εν δυνάμει επικίνδυνος αντίπαλος της Δύσης.<div><br />Η βασική θέση της Jerousalem Post<br /><br />Το κείμενο δεν υποστηρίζει ότι η Τουρκία είναι «ίδια» με το Iran. Αντίθετα, τονίζει ότι η σύγκριση είναι στρατηγική – όχι ιδεολογική. Tο κρίσιμο ερώτημα που θέτει:<br />Υπονομεύει η Τουρκία ενεργά τα συμφέροντα των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ και της περιφερειακής ασφάλειας; Η απάντηση του άρθρου είναι κατηγορηματική: ναι, και μάλιστα με αυξανόμενη αυτοπεποίθηση.<br />Τα επιχειρήματα κατά της Άγκυρας</div><div><br />1. Στρατιωτική πίεση και προκλήσεις<br /><br />Η ανάπτυξη F-16 στο κατεχόμενο τμήμα της Κύπρου παρουσιάζεται ως ένδειξη κλιμάκωσης και προβολής ισχύος στην Ανατολική Μεσόγειο, με έμμεσο μήνυμα και προς το Ισραήλ.</div><div><br />2. Διπλωματία με ιδιοτελή στόχευση<br /><br />Η Τουρκία εμφανίζεται να προωθεί εκεχειρία με το Ιράν όχι για σταθερότητα, αλλά για να εκμεταλλευτεί ένα αποδυναμωμένο Ιράν και να αναδειχθεί η ίδια σε περιφερειακή δύναμη.<br /><br />Ο ρόλος της Χαμάς<br /><br />Κεντρικό σημείο του άρθρου είναι η σχέση της Άγκυρας με τη Χαμάς, την οποία παρουσιάζει ως δομική και όχι συγκυριακή. Η Τουρκία προσφέρει:Φιλοξενία στελεχών και πολιτική κάλυψη<br />Παροχή υπηκοότητας σε ηγετικά πρόσωπα της Χαμάς<br />Διευκόλυνση χρηματοδότησης και επιχειρησιακής δραστηριότητας<br /><br />Η στάση του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν – που δεν αναγνωρίζει τη Χαμάς ως τρομοκρατική οργάνωση- ερμηνεύεται ως σαφής απόκλιση από τη δυτική γραμμή.<br />Το «διπλό παιχνίδι» με τη Δύση και τη Ρωσία<br /><br />Το άρθρο υπογραμμίζει μια διαχρονική αντίφαση. Η Τουρκία:Είναι μέλος του NATO, αλλά αγοράζει ρωσικά S-400<br />Συμμετέχει στη δυτική αρχιτεκτονική άμυνας, αλλά διατηρεί σχέσεις με τη Ρωσία<br />Στηρίζει την Ουκρανία με drones, αλλά δεν εφαρμόζει κυρώσεις κατά της Μόσχας<br /><br />Η υπόθεση των S-400 και ο αποκλεισμός από τα F-35 προβάλλονται ως χαρακτηριστικό παράδειγμα στρατηγικής απόκλισης.<br /><br />Αναδυόμενη περιφερειακή δύναμη<br /><br />Το άρθρο βλέπει την Τουρκία ως «αναθεωρητική δύναμη» με:στρατιωτική παρουσία σε Συρία, Κατάρ και Αφρική<br />φιλοδοξίες ελέγχου στην Ανατολική Μεσόγειο<br />αμφισβήτηση θαλάσσιων ζωνών Ελλάδας και Κύπρου<br /><br />Το κρίσιμο επιχείρημα:<br />Η ιδιαιτερότητα της Τουρκίας δεν είναι ότι μοιάζει με το Ιράν, αλλά ότι λειτουργεί ως αντίπαλος ενώ παραμένει εντός της Δύσης.<br />Η πολιτική ανάγνωση<br /><br />Το άρθρο αναγνωρίζει ότι η ανάδειξη ενός «νέου εχθρού» μπορεί να εξυπηρετεί και πολιτικές σκοπιμότητες στο Ισραήλ, αλλά επιμένει ότι οι προειδοποιήσεις για την Τουρκία δεν είναι ρητορική υπερβολή. Και αυτό γιατί:Η Τουρκία παρουσιάζεται ως αναθεωρητική δύναμη σε άνοδο<br />Το πρόβλημα για τη Δύση δεν είναι ιδεολογικό, αλλά στρατηγικό και θεσμικό<br />Η μεγαλύτερη απειλή, κατά το άρθρο, είναι ότι η Δύση συνεχίζει να τη θεωρεί «κανονικό σύμμαχο»<br /><br />Συμπερασματικά, το άρθρο διαπνέεται από την ακόλουθη θέση:<br />Η Τουρκία δεν είναι «το νέο Ιράν» με την κυριολεκτική έννοια. Αλλά, για πρώτη φορά τόσο καθαρά, παρουσιάζεται ως ένας διαφορετικός -και ίσως πιο δύσκολα διαχειρίσιμος- αντίπαλος μέσα στο ίδιο το δυτικό σύστημα.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Jerusalem Post: Γιατί η Τουρκία μπορεί να εξελιχθεί σε “νέο Ιράν”. Αποτελεί πρόκληση για την ασφάλεια του ΝΑΤΟ.

Με άρθρο της η Jerusalem Post “αναρωτιέται” αν η Τουρκία είναι “το νέο Ιράν”. Και επισημαίνει πως η Άγκυρα αποτελεί “αυξανόμενη πρόκληση γι...

Διαβάστε την συνέχεια

Το Ιράν κρατά τον κόσμο… από τον λαιμό.Το αδιανόητο σενάριο που έγινε πραγματικότητα και «γονατίζει» τις διεθνείς τιμές ενέργειας.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/04/iran.jpg"><img height="127" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/04/iran-696x443.jpg" width="749" /></a><br /><br />Στον απόλυτο ρυθμιστή της παγκόσμιας σταθερότητας αναδεικνύεται το Στενό του Ορμούζ. Έτσι, ενώ ο Λευκός Οίκος έσπευσε να βαφτίσει την πρόσφατη εκεχειρία ως μια θριαμβευτική διπλωματική επικράτηση, η πραγματικότητα στις ενεργειακές αγορές αφηγείται μια πολύ πιο σκοτεινή ιστορία.<br />Το Ιράν, εφαρμόζοντας μια στρατηγική «οικονομικού πολέμου», κατάφερε να μετατρέψει τη γεωγραφική του θέση σε μια αγχόνη για την παγκόσμια οικονομία. Αυτό που κάποτε οι αναλυτές περιέγραφαν ως έναν «εφιάλτη στα χαρτιά» -έναν πλήρη αποκλεισμό της ζωτικής σημασίας υδάτινης οδού του Ορμούζ- είναι πλέον το νέο status quo. Από τις αντλίες των καυσίμων στις ΗΠΑ μέχρι τις βιομηχανίες της Ασίας και τα νοικοκυριά της Ευρώπης, ο κόσμος παρακολουθεί έντρομος την Τεχεράνη να μετατρέπει τη ροή του πετρελαίου σε εργαλείο επιβίωσης του καθεστώτος της.<br /><br />Το Ιράν κάνει κουμάντο στο Ορμούζ<br /><br />Οι όροι της εκεχειρίας αναδεικνύουν πώς το Ιράν χρησιμοποίησε τον έλεγχο του Στενού του Ορμούζ για να αποκτήσει τεράστια επιρροή στην παγκόσμια οικονομία. Το γεγονός ότι η κατάπαυση του πυρός εξαρτάται από τη συμφωνία του Ιράν να επανανοίξει τη ζωτικής σημασίας υδάτινη οδό, αποτελεί σιωπηρή αναγνώριση της επιρροής της Τεχεράνης στο σημαντικότερο σημείο διέλευσης πετρελαίου στον κόσμο – και, κατ’ επέκταση, σε σημαντικά τμήματα της παγκόσμιας οικονομίας.<br />«Το Ιράν δεν χρειάζεται μεγάλη στρατιωτική ισχύ για να προκαλέσει τεράστια αναταραχή στην παγκόσμια οικονομία», δήλωσε τον περασμένο μήνα η Samantha Gross, εμπειρογνώμονας ενέργειας στο Ινστιτούτο Brookings.<div><br />Αντίδραση των αγορών<br /><br />Επενδυτές και traders υποδέχθηκαν με ικανοποίηση την εκεχειρία, παρά τις προειδοποιήσεις των αναλυτών ότι οι ανησυχίες για την παγκόσμια προσφορά πετρελαίου δεν έχουν εξαλειφθεί. Οι τιμές του αργού πετρελαίου υποχώρησαν κατά 15-20% την Τετάρτη, ενώ οι τιμές αναφοράς του ευρωπαϊκού φυσικού αερίου σημείωσαν παρόμοια πτώση.<br />«Υπάρχουν σημαντικά εμπόδια που πρέπει να ξεπεραστούν προτού η συμφωνία εκεχειρίας μεταξύ ΗΠΑ, Ισραήλ και Ιράν μετατραπεί σε έναν διαρκή τερματισμό του πολέμου», προειδοποίησε σε σημείωμά του ο Neil Shearing, επικεφαλής οικονομολόγος της Capital Economics. «Για τις αγορές, το κρισιμότερο ζήτημα παραμένει το καθεστώς του Στενού του Ορμούζ».<br />Μένει να φανεί αν η ναυσιπλοΐα θα αποκατασταθεί πλήρως. Πάντως, έπειτα από ορισμένα σημάδια διελεύσεων δεξαμενόπλοιων νωρίς την Τετάρτη, το Ιράν φέρεται να διέκοψε την κυκλοφορία μετά την επίθεση του Ισραήλ στον Λίβανο. Τουλάχιστον προς το παρόν, ο στρατός του Ιράν ελέγχει αυτές τις διελεύσεις, αποκτώντας μοναδική δύναμη όσον αφορά τις παγκόσμιες ενεργειακές αγορές.<br /><br />Το αδιανόητο σενάριο<br /><br />Το Ιράν έχει ουσιαστικά αποκλείσει το Στενό του Ορμούζ για τη μεγάλη πλειονότητα των πλοίων για περισσότερες από έξι εβδομάδες — ένα προηγουμένως αδιανόητο σενάριο για μια υδάτινη οδό που συνήθως μεταφέρει περίπου το ένα πέμπτο των παγκόσμιων προμηθειών πετρελαίου και φυσικού αερίου και το ένα τρίτο των παγκόσμιων εξαγωγών λιπάσματος ουρίας.<br />«Αυτό είναι το πράγμα για το οποίο οι αναλυτές ενεργειακής ασφάλειας… ανησυχούσαν ανέκαθεν», δήλωσε η Gross του Brookings.<br />Χώρες σε όλο τον κόσμο κλονίζονται από το ιστορικό σοκ στην προμήθεια πετρελαίου.Στην Ασία: Οι επερχόμενες ελλείψεις καυσίμων αναγκάζουν τις κυβερνήσεις να λάβουν δραστικά μέτρα, με τις Φιλιππίνες να κηρύσσουν εθνική ενεργειακή κατάσταση έκτακτης ανάγκης.<br />Στην Ευρώπη: Αντιμετωπίζει εκτόξευση των τιμών ηλεκτρικής ενέργειας, ακριβώς τη στιγμή που έβγαινε από την κρίση που προκάλεσε ο πόλεμος Ρωσίας-Ουκρανίας.<br />Στις ΗΠΑ: Ακόμη και στις πλούσιες σε πετρέλαιο Ηνωμένες Πολιτείες, οι τιμές της βενζίνης έχουν σημειώσει άλμα.<br /><br />Ο έλεγχος του Στενού του Ορμούζ έδωσε στο Ιράν δύο βασικά πλεονεκτήματα: Οικονομική πίεση προς τον υπόλοιπο κόσμο και τη δυνατότητα να γεμίσει τα πολεμικά του ταμεία με έσοδα από πωλήσεις πετρελαίου — σε διογκωμένες τιμές.<br />Η Ουάσιγκτον ήρε προσωρινά τις κυρώσεις σε περίπου 140 εκατομμύρια βαρέλια ιρανικού πετρελαίου για να ανακουφίσει την παγκόσμια έλλειψη. Σύμφωνα με τον Homayoun Falakshahi της Kpler, οι εξαγωγές του Ιράν αυξήθηκαν, ενώ η τιμή πώλησής του δεν είναι πλέον μειωμένη (discount), αλλά πωλείται με «καπέλο» (premium) έναντι του Brent, λόγω της έλλειψης εναλλακτικών από τη Μέση Ανατολή.</div><div><br />Το «δυνατό χαρτί» της Τεχεράνης<br /><br />Η Τεχεράνη επιθυμεί να συνεχίσει να ασκεί την πρόσφατα αποκτηθείσα οικονομική της ισχύ, έχοντας λόγο στην πρόσβαση στο Στενό ακόμη και μετά το τέλος του πολέμου. Ο Τραμπ, από την πλευρά του, χαρακτήρισε τις προτάσεις του Ιράν ως μια «εφαρμόσιμη βάση για διαπραγμάτευση» μέσω ανάρτησης στο Truth Social.<br />Αναλυτές βλέπουν τώρα την πιθανότητα ενός μόνιμου συστήματος διοδίων για τα πλοία που διασχίζουν την περιοχή. Μια πρόταση θέλει το Ομάν να λειτουργεί ως ουδέτερος μεσάζοντας που θα εισπράττει τα τέλη και θα αποδίδει ένα συμφωνημένο μερίδιο στο Ιράν, ικανοποιώντας την απαίτηση της Τεχεράνης για οικονομική αποζημίωση από τη σύγκρουση.<br />Ήδη, το πρακτορείο Tasnim μετέδωσε ότι Ιράν και Ομάν σχεδιάζουν την επιβολή τελών διέλευσης, ενώ αναφέρεται ότι τουλάχιστον ένα πλοίο κατέβαλε ήδη 2 εκατομμύρια δολάρια για να περάσει. Οι ναυτιλιακές εταιρείες και οι ασφαλιστές είναι πιθανό να αποδεχθούν αυτά τα τέλη γρήγορα, καθώς για το μεγαλύτερο μέρος των εξαγωγών του Κόλπου «δεν υπάρχει ουσιαστική εναλλακτική διαδρομή».</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το Ιράν κρατά τον κόσμο… από τον λαιμό.Το αδιανόητο σενάριο που έγινε πραγματικότητα και «γονατίζει» τις διεθνείς τιμές ενέργειας.

Στον απόλυτο ρυθμιστή της παγκόσμιας σταθερότητας αναδεικνύεται το Στενό του Ορμούζ. Έτσι, ενώ ο Λευκός Οίκος έσπευσε να βαφτίσει την πρόσφα...

Διαβάστε την συνέχεια

Το Ιράν σταμάτησε τη διέλευση δεξαμενοπλοίων από το Ορμούζ λόγω της «παραβίασης» της συμφωνίας εκεχειρίας από το Ισραήλ.

<img height="127" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/04/w08-181809ShipsintheStraitofHormuz30460641-630x400.jpg" width="716" /><br /><br />Το πρακτορείο Fars του Ιράν μετέδωσε ότι σταμάτησε η διέλευση δεξαμενόπλοιων από τα Στενά του Ορμούζ μετά την «παραβίαση της κατάπαυσης του πυρός» από το Ισραήλ.<br /><br />Άλλο ιρανικό Μέσο, το Press TV, επικαλούμενο μη κατονομαζόμενες πηγές, ανέφερε ότι η Τεχεράνη «θα τιμωρήσει» το Ισραήλ για τις επιθέσεις εναντίον της Χεζμπολάχ του Λιβάνου, «κατά παράβαση της κατάπαυσης του πυρός».<br /><br />Σύμφωνα εξάλλου με το πρακτορείο Tasnim, που επικαλείται επίσης μη πηγή την οποία δεν κατονομάζει, το Ιράν θα αποσυρθεί από τη συμφωνία εάν συνεχιστούν οι επιθέσεις στον Λίβανο.<br /><br />Ο τερματισμός του πολέμου σε όλα τα μέτωπα, συμπεριλαμβανομένου και του Λιβάνου, αποτελούσε μέρος της συμφωνίας με τις ΗΠΑ, υποστήριξε, σημειώνοντας ότι οι ένοπλες δυνάμεις του Ιράν «εντοπίζουν στόχους» για να απαντήσουν στις σημερινές επιθέσεις του Ισραήλ στον Λίβανο.<br />Τραμπ: Η συμφωνία εκεχειρίας με το Ιράν δεν περιλαμβάνει τον Λίβανο<br /><br />Η συμφωνία εκεχειρίας μεταξύ των ΗΠΑ και του Ιράν δεν περιλαμβάνει τις ισραηλινές στρατιωτικές επιχειρήσεις στον Λίβανο, δήλωσε την Τετάρτη 08/04 ο Ντόναλντ Τραμπ σε δημοσιογράφο του PBS.<br /><br />«Λόγω της Χεζμπολάχ», ο Λίβανος «δεν περιλαμβάνεται στη συμφωνία», δήλωσε ο πρόεδρος των ΗΠΑ, σύμφωνα με ένα αντίγραφο μιας σύντομης τηλεφωνικής επικοινωνίας που δημοσιεύτηκε στο «X» από τη δημοσιογράφο του αμερικανικού δημόσιου ραδιοτηλεοπτικού δικτύου, Λιζ Λάντερς.<br /><br />Όταν ρωτήθηκε αν συμφωνεί με τη συνέχιση των επιθέσεων του Ισραήλ στον Λίβανο, ο Τραμπ απάντησε ότι αυτό «είναι μέρος της συμφωνίας… Αυτή είναι μια ξεχωριστή διαμάχη».<br /><br />Το Ισραήλ εξαπέλυσε την Τετάρτη 08/04 το σφοδρότερο κύμα βομβαρδισμών από την έναρξη του πολέμου, σκοτώνοντας περισσότερους από 89 ανθρώπους και τραυματίζοντας 722, σύμφωνα με το υπουργείο Υγείας του Λιβάνου.<br /><br />Μια μη κατονομαζόμενη πηγή δήλωσε την Τετάρτη 08/04 στο ιρανικό πρακτορείο ειδήσεων Tasnim ότι το Ιράν θα αποσυρθεί από τη συμφωνία εκεχειρίας που κατέληξε με τις ΗΠΑ, αν συνεχιστούν οι επιθέσεις στον Λίβανο.<br /><br />Άλλο ιρανικό Μέσο, το Press TV, επικαλούμενο μη κατονομαζόμενες πηγές, ανέφερε ότι η Τεχεράνη «θα τιμωρήσει» το Ισραήλ για τις επιθέσεις εναντίον της Χεζμπολάχ του Λιβάνου, «κατά παράβαση της κατάπαυσης του πυρός».<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το Ιράν σταμάτησε τη διέλευση δεξαμενοπλοίων από το Ορμούζ λόγω της «παραβίασης» της συμφωνίας εκεχειρίας από το Ισραήλ.

Το πρακτορείο Fars του Ιράν μετέδωσε ότι σταμάτησε η διέλευση δεξαμενόπλοιων από τα Στενά του Ορμούζ μετά την «παραβίαση της κατάπαυσης του ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Τουρκία θα γίνει έρημος μέχρι το 2040; Λειψυδρία μεγίστη;

<a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSKUnGEkJLLGQSV67KGNzGLYLsCKKf98XQzAw&s" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="163" data-original-width="309" height="106" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSKUnGEkJLLGQSV67KGNzGLYLsCKKf98XQzAw&s" width="730" /></a><br /><br />Έως το 2040 η Τουρκία και ακόμη 32 χώρες κινδυνεύουν να αντιμετωπίσουν «εξαιρετικά υψηλές ελλείψεις στο νερό», με την ένταση στη Μέση Ανατολή να αυξάνουν την ανησυχία για την ασφάλεια των υδάτων στα έθνη της Μεσογείου.<div><br /><b>ΚΑΛΛΙΡΟΗ ΠΕΠΟΝΗ</b><br />Η στοχοποίηση κρίσιμων εγκαταστάσεων ενέργειας και αφαλατώσεων σε χώρες του Κόλπου και την Ιορδανία θα μπορούσε να προκαλέσει μια ανθρωπιστική κρίση που θα επηρεάσει εκατομμύρια ανθρώπους, όπως αναφέρει δημοσίευμα της Daily Sabah.<br /><br />Μελέτη που διεξήχθη από το Παγκόσμιο Ινστιτούτο Πόρων με έδρα τις ΗΠΑ ανέλυσε 167 χώρες χρησιμοποιώντας έναν δείκτη υδατικής πίεσης. Μέχρι το 2040, χώρες σε όλη τη Μέση Ανατολή, τη Βόρεια Αφρική, την Κεντρική Ασία και μέρη της Νότιας Ευρώπης αναμένεται να αντιμετωπίσουν ακραία υδατική πίεση.<br /><br />Η Τουρκία κατατάσσεται 27η, κάτι το οποίο προκύπτει από τον αντίκτυπο της αυξανόμενης ζήτησης και των κλιματικών πιέσεων. Οι γειτονικές χώρες, και η Ελλάδα ανάμεσα σε αυτές αντιμετωπίζουν επίσης σημαντικούς κινδύνους, γεγονός που υπογραμμίζει την περιφερειακή πρόκληση της εξασφάλισης βιώσιμων υδάτινων πόρων.</div><div><br />14 χώρες της Μέσης Ανατολής στο «κόκκινο»<br /><br />Δεκατέσσερις από τις χώρες που διατρέχουν τον μεγαλύτερο κίνδυνο βρίσκονται στη Μέση Ανατολή, οι οποίες εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από τα υπόγεια ύδατα και την αφαλάτωση, με τη λειψυδρία να απειλεί την οικονομική ανάπτυξη, την παραγωγή τροφίμων, τον ενεργειακό εφοδιασμό και τα πρότυπα μετανάστευσης.<br /><br />Ο διευθυντής του Τμήματος Επιστημών του Υδάτινου Δυναμικού της UNESCO, Αμπού Αμάνι, ορίζει την ασφάλεια των υδάτων ως την ικανότητα διασφάλισης της πρόσβασης σε επαρκές και αποδεκτής ποιότητας νερό, προστατεύοντας παράλληλα τη ζωή από κινδύνους που σχετίζονται με το νερό, όπως πλημμύρες, κατολισθήσεις και ξηρασίες.<br /><br />Η ασφάλεια των υδάτων περιλαμβάνει όχι μόνο τη διαθεσιμότητα αλλά και την ποιότητα, τις υποδομές και την ανθεκτικότητα. Από το 2024, το 26% του παγκόσμιου πληθυσμού δεν διαθέτει ασφαλώς διαχειριζόμενο πόσιμο νερό και το 41% ​​δεν διαθέτει ασφαλείς εγκαταστάσεις υγιεινής, με τις γυναίκες και τα κορίτσια να επηρεάζονται δυσανάλογα.<br /><br />Περίπου 2,1 δισεκατομμύρια άνθρωποι δεν έχουν πόσιμο νερό, 3,4 δισεκατομμύρια δεν έχουν ασφαλείς εγκαταστάσεις υγιεινής και 1,7 δισεκατομμύρια δεν έχουν βασικές υπηρεσίες υγιεινής στο σπίτι. Τουλάχιστον το ήμισυ του παγκόσμιου πληθυσμού, περίπου 4 δισεκατομμύρια άνθρωποι, βιώνουν υψηλή έλλειψη νερού για τουλάχιστον ένα μήνα κάθε χρόνο.<div><br /></div><div><a href="https://www.cnn.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.<br /><br /></div></div>

Η Τουρκία θα γίνει έρημος μέχρι το 2040; Λειψυδρία μεγίστη;

Έως το 2040 η Τουρκία και ακόμη 32 χώρες κινδυνεύουν να αντιμετωπίσουν «εξαιρετικά υψηλές ελλείψεις στο νερό», με την ένταση στη Μέση Ανατολ...

Διαβάστε την συνέχεια