Ισχυρό ελληνικό στρατιωτικό ”αποτύπωμα” από τα Βαλκάνια μέχρι τον Κόλπο. Ο χάρτης που δεν αρέσει στην Τουρκία.

<img height="113" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/04/Black-and-Red-Modern-Interview-Podcast-Youtube-Thumbnail-80-1068x601.png" width="736" /><br /><br />Η Ελλάδα επεκτείνει το στρατηγικό της αποτύπωμα! Από τα Βαλκάνια μέχρι τον Κόλπο, οι Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις υποστηρίζουν πλέον την αεράμυνα των ΗΑΕ, της Σ. Αραβίας και του Κατάρ. Βασικός πάροχος ασφάλειας και σταθερότητας σε όλη την Ανατολική Μεσόγειο και πέρα ​​από αυτήν.<br /><br />Η Ελλάδα έχει αναβαθμίσει στρατηγικά τις σχέσεις της με τα ΗΑΕ και τη Σαουδική Αραβία, εστιάζοντας σε αμυντική συνεργασία (ρήτρες αμοιβαίας συνδρομής, παρουσία Patriot) και επενδύσεις (ΑΠΕ, τεχνολογία, τουρισμός). Η περιοδεία του Νίκου Δένδια το 2026 επιβεβαιώνει τον ρόλο της Αθήνας ως πυλώνα σταθερότητας στον Κόλπο.<br /><br />Σχέσεις Ελλάδας – Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων (ΗΑΕ)Αμυντική Συνεργασία: Υπάρχει ισχυρή συμφωνία αμυντικής συνεργασίας από το 2020, η οποία περιλαμβάνει ρήτρα αμοιβαίας στρατιωτικής συνδρομής σε περίπτωση απειλής.<div><br />Επενδύσεις: Τα ΗΑΕ ενδιαφέρονται για επενδύσεις στην Ελλάδα στους τομείς των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (ΑΠΕ), της Τεχνητής Νοημοσύνης (Τ.Ν.), της υγείας, της ασφάλειας υδάτινων πόρων και του τουρισμού.<div><br />Πυρομαχικά: Υπάρχει συνεργασία για την ενίσχυση της αεράμυνας.<br /><br />Σχέσεις Ελλάδας – Σαουδικής ΑραβίαςΑμυντική Παρουσία: Η Ελλάδα έχει αναπτύξει συστοιχία Patriot στη Σαουδική Αραβία για την υποστήριξη της αεράμυνας του Βασιλείου, η οποία έχει αποδείξει την αξιοπιστία της.</div><div><br />Ενεργειακή Ασφάλεια: Η Σαουδική Αραβία αποτελεί βασικό εταίρο για την Ελλάδα, με τον Νίκο Δένδια να τονίζει τη σημασία της προστασίας των ροών ενέργειας.<br />Στρατηγική Αναβάθμιση: Οι σχέσεις έχουν αναβαθμιστεί, με την Αθήνα να στοχεύει σε στενότερη συνεργασία στον τομέα της ενέργειας και της ασφάλειας<br /><br />Κοινός ΆξοναςΠεριφερειακή Ασφάλεια: Η Ελλάδα, τα ΗΑΕ και η Σαουδική Αραβία συνεργάζονται για τη σταθερότητα στη Μέση Ανατολή και την αντιμετώπιση κοινών προκλήσεων.<br />Επενδυτικό Ενδιαφέρον: Οι χώρες του Κόλπου δείχνουν έντονο ενδιαφέρον για επενδύσεις στην ελληνική οικονομία, ενισχύοντας τους οικονομικούς δεσμούς</div><div><br /></div><div>πηγή <br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div></div>

Ισχυρό ελληνικό στρατιωτικό ”αποτύπωμα” από τα Βαλκάνια μέχρι τον Κόλπο. Ο χάρτης που δεν αρέσει στην Τουρκία.

Η Ελλάδα επεκτείνει το στρατηγικό της αποτύπωμα! Από τα Βαλκάνια μέχρι τον Κόλπο, οι Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις υποστηρίζουν πλέον την αεράμ...

Διαβάστε την συνέχεια

Μεγάλος χαμένος από τον πόλεμο στο Ιράν το Κίεβο.

<img height="145" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2026/03/bladimir-putin-russia-petrelaio-agores-iran-polemos-ukrania-SLpress-825x600.jpg" width="772" /><br /><br /><b>ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ ΓΙΩΡΓΟΣ</b><br />Η περιθωριοποιημένη εικόνα του πεδίου των μαχών στην Ουκρανία, σε συνδυασμό με την ευνοημένη χρηματοοικονομικά κατάσταση της Ρωσίας λόγω των συγκρούσεων στον Περσικό Κόλπο, αναμφίβολα προκαλεί αίσθηση απελπισίας.<br /><br />Οι Ουκρανοί αντιμετωπίζουν σοβαρή ανεπάρκεια στην αεράμυνά τους, από την στιγμή που τα λιγοστά συστήματα Patriot δεν ανεφοδιάζονται, με τα συστήματα για την ενίσχυσή τους να κατευθύνονται προς τον Περσικό Κόλπο για να καλύψουν αμερικανικές βάσεις και εγκαταστάσεις από τα ιρανικά πλήγματα. Άλλα δυτικά συστήματα αεράμυνας, που αγοράζουν οι Ευρωπαίοι, παραμένουν σε εφεδρεία και κινδυνεύουν και αυτά να μετακινηθούν προς το ιρανικό θέατρο πολέμου, εάν δοθεί η σχετική εντολή από το ΝΑΤΟ.<br /><br />Από την άλλη πλευρά, οι επιθετικές δυνατότητες της Ρωσίας εμφανίζονται άθικτες, με τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη (drones)<a href="https://osmp.ngo/collection/shahed-131-136-uavs-a-visual-guide/"> Shahed-136,</a> όπως και τα Geran-2 να κατασκευάζονται στην περιοχή του Tatarstan, χωρίς να εξαρτώνται από την σχετική ιρανική εφοδιαστική αλυσίδα. Τα ρωσικά πλήγματα στις ουκρανικές πόλεις, τις ζωτικές υποδομές και τις αμυντικές παραγωγικές εγκαταστάσεις, προκαλούν συνεχώς καταστροφές και θύματα.<br /><br />Η απελπιστική κατάσταση του Κιέβου επιδεινώνεται και με δεδομένο ότι οι εαρινές ρωσικές επιχειρήσεις θα ενταθούν, οι δυνάμεις του εξαντλούνται, εκμηδενίζοντας τις δυνατότητες άμυνας και τις πιθανότητες να προχωρούν σε αντεπιθέσεις, όπως η τελευταία. Η συγκεκριμένη στο Donetsk τον Φεβρουάριο, εκδηλώνεται μετά την διακοπή της επαφής της Ρωσίας με το δίκτυο Starlink σε διάφορα σημεία του μετώπου, αλλά η προστασία της τελευταίας αμυντικής γραμμής δυσχεραίνεται δραματικά, με το πολλαπλασιασμό των κενών στην άμυνα. <br /><br />Στο διπλωματικό πεδίο, η πίεση που ίσως υποχρεώσει την Ρωσία σε παραχωρήσεις, απλώς εξατμίζεται, ενώ στα τέλη Φεβρουαρίου υπάρχουν ακόμα ελπίδες και κινήσεις για διαπραγματεύσεις. Η προσδοκία της απόδοσης των οικονομικών πιέσεων, σε συνδυασμό με την εκνευριστικά αργή προέλαση των Ρώσων στην γραμμή του μετώπου, αλλά και η επιμονή των Αμερικανών, εκτιμάται πως τελικά θα περιορίσει τις μαξιμαλιστικές απαιτήσεις του προέδρου Πούτιν, καταλήγοντας σε κάποια μορφή κατάπαυσης του πυρός.<div><br />Μετατόπιση του ενδιαφέροντος από την Ουκρανία<br /><br />Η προσδοκία πλέον διαλύεται, με την δυναμική της Δύσης να αναλώνεται εξ ολοκλήρου στο Ιράν και τον πρόεδρο Τραμπ να ακυρώνει κυρώσεις κατά της Ρωσίας, αλλά και να ενημερώνει τον Volodymyr Zelensky πως “διαθέτει ακόμα λιγότερα μέσα για να επιδιώξει μία αξιοπρεπή λύση”. Επιπλέον 200 Ουκρανοί ειδικοί της αεράμυνας εγκαθίστανται στον Περσικό Κόλπο, οπότε μηδενίζεται κάθε λόγος για να μειώσει την πίεση των θέσεών του. <br /><br />Ακόμα και εάν οι συγκρούσεις τερματισθούν μετά από ένα μήνα, η ζημία στα συμφέροντα των Ουκρανών καθίσταται μόνιμη και δεν αποκαθίσταται με κανένα τρόπο. Ο ρωσικός προϋπολογισμός σταθεροποιείται για το 2026, οι ουκρανικές αντιαεροπορικές δυνατότητες σχεδόν μηδενίζονται και απαιτούνται μήνες για την μερική τους αποκατάσταση, υποθέτοντας ότι υπάρχουν διαθέσιμα συστήματα, που δεν καταλήγουν στον Περσικό Κόλπο. Η προσοχή και η πίεση της Δύσης μετατοπίζεται και απομακρύνεται από την Ουκρανία, οπότε η ευκαιρία για εξαναγκασμό της Ρωσίας σε κάποιου είδους συμβιβασμό, απλώς εξαφανίζεται.<br /><br />Κάποιοι προβάλλουν το επιχείρημα ότι η καταστροφή του Ιράν αποδεικνύει περίτρανα την αδυναμία της Ρωσίας, εξηγώντας ότι ο Πούτιν παρακολουθεί το δίκτυο των συμμάχων του να διαλύεται και τον Khamenei να καταλήγει να συνοδεύει τους Άσαντ, Μαδούρο και την Κούβα να παραπαίει. Οι οπαδοί της σκληρής γραμμής στην Ρωσία, παραμένουν στο περιθώριο, παρακολουθώντας έναν ακόμα σύμμαχο να αποτελεί θύμα της στρατιωτικής δράσης των ΗΠΑ, τους ίδιους να ταπεινώνονται και να ασκούν πιέσεις για το χαριστικό πλήγμα στην Ουκρανία.<br /><br />Όμως ο Πούτιν δεν έχει καμία υποχρέωση και πολύ περισσότερο ανάγκη να παρέμβει στο Ιράν, από την στιγμή που η Τεχεράνη συνιστά έναν ευκαιριακό συνεταίρο και όχι ένα αυθεντικό σύμμαχο, με την σχέση των δύο χωρών να αποδεικνύεται αυστηρά συναλλακτική, δομημένη στην κοινή τους έκθεση σε κυρώσεις και τον επίσης κοινό ανταγωνισμό τους με την Δύση. Δεν υπάρχει στρατηγική εμπιστοσύνη ή εξάρτηση μεγάλου βάθους, με το Κρεμλίνο να προμηθεύει ανενόχλητο αρχές τακτικής καθοδήγησης και δεδομένα στόχων για τις αμερικανικές θέσεις στην περιοχή του Περσικού Κόλπου, σε μία επίδειξη αλληλεγγύης, με λειτουργική αξία και χωρίς επιπτώσεις. <br /><br />Όμως μεγαλύτερη υποστήριξη θα διακινδυνεύσει άμεση αντιπαράθεση με τις ΗΠΑ, θα απειλήσει τις σχέσεις με τις χώρες του Περσικού Κόλπου, που αναμφίβολα κρίνονται απαραίτητες για την πολεμική οικονομία της Ρωσίας και την διοχέτευση στρατιωτικών πόρων στο μέτωπο της Ουκρανίας. Η φαινομενικά ουδέτερη στάση, που επιτρέπει και σε δύο ρωσικά δεξαμενόπλοια να πλέουν προς την Κούβα για να την ανεφοδιάσουν, θυμίζει ένα ακούσιο σφάλμα, με τα φορτία να αποτελούν τις πρώτες ενεργειακές παραδόσεις μετά από τρεις μήνες στους καταταλαιπωρημένους Κουβανούς. Το αργό πετρέλαιο καταφθάνει συμπίπτοντας με τις απειλές του Τραμπ για την “φιλική κατάληψη” της Κούβας και θέτουν σε κίνδυνο να ακυρώσουν την αναίρεση των κυρώσεων, που μόλις κερδίζει η Μόσχα.</div><div><br />Τα πλεονεκτήματα της Ρωσίας<br /><br />Η Ρωσία πρόκειται να αποκομίσει όλα τα πλεονεκτήματα, χωρίς να διακινδυνεύει ούτε ένα μειονέκτημα, οικονομική ανακούφιση και αναστολή των περικοπών, στρατιωτικό πλεονέκτημα στην Ουκρανία, διπλωματικό χώρο για να ελιχθεί προβάλλοντας μαξιμαλιστικές απαιτήσεις. Πέραν των συγκεκριμένων κερδών αποκομίζει και το γεωπολιτικό όφελος να παρακολουθεί τις ΗΠΑ να εξαντλούνται σε έναν αποτυχημένο πόλεμο, που διαβρώνει την αξιοπιστία τους και τις ικανότητες αποτροπής κινδύνων.<br /><br />Οι στρατηγικές επιπλοκές εκτείνονται πολύ πέραν της Ουκρανίας, από την στιγμή που το Ιράν ενισχύει την άποψη του Πούτιν για την μονομερή κυριαρχία των ΗΠΑ στον κόσμο, νομιμοποιώντας την απέχθειά του για τις πεποιθήσεις περί της αντίθεσης εδαφικών διεκδικήσεων και πολιτικής εμπλοκής στις υποθέσεις τρίτων. Η στάση των ΗΠΑ καθιστά την Ρωσία περισσότερο τολμηρή στην δράση της στην αποκαλούμενη “περιφέρειά της”. Η Βαλτική, ο Καύκασος, η Μολδαβία, αντιμετωπίζουν πλέον τον πολλαπλασιασμό των ευάλωτων σημείων τους, από την στιγμή που οι ΗΠΑ αποδεικνύονται ευάλωτες και η ευρωπαϊκή παράλυση υπονομεύει την αξιοπιστία των υποχρεώσεων της Δύσης στην ασφάλεια των εταίρων της. <br /><br />Υπάρχει αναμφίβολα και ένα ευρύτερο συμπέρασμα που δεν διαφεύγει της προσοχής της Μόσχας, με επίκεντρο ένα αδύναμο κράτος σε σχέση με τις ΗΠΑ, που επιβάλλει τρομακτικό κόστος στους Αμερικανούς μέσω ασύμμετρων μέσων και τους υποχρεώνει να αναιρέσουν τις κυρώσεις τους εναντίον ενός στρατηγικού αντιπάλου. Ταυτόχρονα, αποδεικνύει πως η απαράμιλλη στρατιωτική κυριαρχία τους περιορίζεται δραματικά από τις ελλείψεις ανοχής στον πόνο, οπότε στοιχειοθετείται πως η ισχύς της Δύσης κρίνεται αξιόπιστη μόνον εφόσον υπάρχει η πολιτική βούληση ανοχής των πόνων και πρόκειται για ένα μάθημα με σοβαρές επιπλοκές πέραν του Ιράν και της Ουκρανίας. </div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Μεγάλος χαμένος από τον πόλεμο στο Ιράν το Κίεβο.

ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ ΓΙΩΡΓΟΣ Η περιθωριοποιημένη εικόνα του πεδίου των μαχών στην Ουκρανία, σε συνδυασμό με την ευνοημένη χρηματοοικονομικά κατάσταση ...

Διαβάστε την συνέχεια

Πως θα επηρεαστούν τα Ελληνοτουρκικά σε περίπτωση αποχώρησης των ΗΠΑ από το ΝΑΤΟ;-Οι κινήσεις της Ελλάδας.

<img height="120" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-04/%CE%B5%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1_2026-04-02_111106481.png?itok=Ead7tCXm" width="744" /><br /><br />Οι Τούρκοι μέσω του υπό δημιουργία πολυεθνικού σώματος του ΝΑΤΟ στο έδαφός τους ετοιμάζουν την διάδοχη κατάσταση ελέγχου ΝΑ Μεσογείου και Αιγαίου, εφόσον οι ΗΠΑ αποχωρήσουν από την Συμμαχία<br /><br />Είναι γνωστό ότι οι σχέσεις ΗΠΑ-Ευρώπης βρίσκονται πλέον στο ναδίρ, με τον Αμερικανό Πρόεδρο να δηλώνει πρόσφατα ότι εξετάζει σοβαρά το ενδεχόμενο αποχώρησης των ΗΠΑ από το ΝΑΤΟ, αφού οι σύμμαχοι δεν υποστήριξαν την στρατιωτική δράση της χώρας του κατά του Ιράν.<br /><br />Επικριτικός ο Τράμπ απέναντι στους Ευρωπαίους<br /><br />Ο Τραμπ αποκάλεσε τη συμμαχία «χάρτινη τίγρη» και δήλωσε εδώ και καιρό είχε αμφιβολίες για την αξιοπιστία του ΝΑΤΟ.<br /><br />Σχολιάζοντας την αντίδραση των Ευρωπαίων εταίρων, ο Τραμπ σημείωσε: «Πέρα από το ότι δεν ήταν εκεί, ήταν πραγματικά δύσκολο να το πιστέψει κανείς». Πρόσθεσε ότι δεν άσκησε ισχυρή πίεση στους συμμάχους να βοηθήσουν τις ΗΠΑ στον πόλεμο κατά του Ιράν, λέγοντας: «Απλώς είπα, "Ε", ξέρετε, δεν επέμεινα πολύ. Απλώς νομίζω ότι θα πρέπει να είναι αυτόματο».<br /><br />Σημείωσε ότι η Ουάσινγκτον είχε «αυτόματα» βοηθήσει σε άλλες συγκρούσεις, επικαλούμενος τον ρόλο της στη μεσολάβηση για την κατάπαυση του πυρός μεταξύ Ουκρανίας και Ρωσίας.<br /><br />«Η Ουκρανία δεν ήταν το πρόβλημά μας. Ήταν μια δοκιμασία και ήμασταν εκεί γι' αυτούς και θα ήμασταν πάντα εκεί γι' αυτούς. Δεν ήταν εκεί για εμάς», είπε ο Τραμπ.<br /><br />Τέλος ο Υπουργός Πολέμου Πιτ Χέγσεθ αρνήθηκε να επιβεβαιώσει τη δέσμευση των Ηνωμένων Πολιτειών στη συλλογική άμυνα του ΝΑΤΟ, δηλώνοντας ότι η απόφαση θα ληφθεί από τον Πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ.<br />Πως θα επηρεαστούν τα Ελληνοτουρκικά σε περίπτωση αποχώρησης των ΗΠΑ από το ΝΑΤΟ;<br /><br />Λαμβάνοντας υπόψιν την ιδιόμορφή ιδιοσυγκρασία του Τράμπ και κυρίως τις προτεραιότητες των ΗΠΑ που περιλαμβάνουν εστίαση στο Δυτικό ημισφαίριο και αποτροπή της ανόδου της Κίνας στην Παγκόσμια πρωτοκαθεδρία, αντιλαμβανόμαστε ότι η υλοποίηση της απειλής αποχώρησης της χώρας του από το ΝΑΤΟ φαίνεται πάρα πολύ πιθανή να επισυμβεί, μετά το τέλος του πολέμου στο Ιράν ,εφόσον οι Ευρωπαίοι φυσικά συνεχίσουν να μην εμπλέκονται στον πόλεμο.<br /><br />Τα κυριότερα ερωτήματα που προκύπτουν και αφορούν την Ελλάδα είναι :<br /><br />1. Θα συνεχίσει να υπάρχει το ΝΑΤΟ μετά την αποχώρηση των ΗΠΑ και αν ναι ποιά θα είναι η μορφή του;<br /><br />2. Πώς θα επηρεαστούν τα Ελληνοτουρκικά σε περίπτωση αποχώρησης των ΗΠΑ από το ΝΑΤΟ;<br /><br />3. Είναι γνωστό ότι στις Ελληνοτουρκικές κρίσεις 1987, 1996 και 2020, υπήρξε Αμερικανική παρέμβαση αποφυγής του πολέμου.<br /><br />Θα υπάρξει άραγε και μελλοντικά ή όχι, εφόσον οι ΗΠΑ αποχωρήσουν από το ΝΑΤΟ;<br /><br />4. Η ΕΕ θα προχωρήσει άμεσα στην δημιουργία του δικού της στρατιωτικού βραχίονα, ή θα συνεχίσει αυτός να είναι εντός ΝΑΤΟ;<br />Η ευκαιρία της Κύπρου δεν πρέπει να χαθεί<br /><br />Σε πρόσφατο 'αρθρο μας με τίτλο " Μια γροθιά Κύπρος- ΕΕ απέναντι στην απειλή! Η Ευρώπη στέλνει μήνυμα πολέμου σε όποιον την αγγίξει", επισημαίναμε μεταξύ άλλων:<br /><br />"Τα λόγια του Πρωθυπουργού ,για καθορισμό οδικού χάρτη με ορίζοντα μηνών από τώρα για ένα σαφές επιχειρησιακό σχέδιο σε περίπτωση ενεργοποίησης του άρθρου 42 παράγραφος 7 της ΕΕ (ρήτρα της αμοιβαίας συνδρομής της Ευρωπαϊκής Ένωσης) έναντι εξωτερικής απειλής , δείχνει ότι Ελλάδα και Κύπρος δεν θα αφήσουν την ευκαιρία να πάει χαμένη και πως θα πιέσουν για λήψη απτών επιχειρησιακών μέτρων από πλευράς Βρυξελλών το επόμενο χρονικό διάστημα<br /><br />Άποψή μας είναι ότι η εκκίνηση συζήτησης από πλευράς Κύπρου με την στήριξη της ΕΕ για το καθεστώς των βάσεων του ΗΒ στο νησί, αποτελεί ισχυρό έναυσμα για τυχόν ενοικίαση αυτών στην ΕΕ, στα πλαίσια δημιουργίας αεροναυτικής βάσης της Ένωσης στην Μεγαλόνησο, κάτι που θα άλλαζε τις ισσοροπίες στην ΝΑ Μεσόγειο".<br /><br />Κοινώς θα πρέπει ΑΜΕΣΑ να κινηθούμε στην κατεύθυνση δημιουργίας Μόνιμου Στρατηγείου - αεροναυτικής βάσης της ΕΕ στην Κύπρο, με Διοίκηση-Επιτελείο και δυνάμεις υπαγόμενες σε αυτό, για την διατήρηση της ασφαλείας της Κύπρου έναντι οποιασδήποτε εξωτερικής απειλής.<br /><br />Η Κύπρος μαζί με την Ελλάδα αποτελούν την ΝΑ εσχατιά της ΕΕ, ενώ τα θαλάσσια οικόπεδά τους με τα πλούσια κοιτάσματα πετρελαίου και φυσικού αερίου είναι ταυτόχρονα και της ΕΕ , τα οποία θα πρέπει οι Βρυξέλλες να περιφρουρούν έναντι της τουρκικής επιθετικότητας, που εξυφαίνεται κυρίως μέσω της "Γαλάζιας Πατρίδας" και της εμμονής για αποστρατικοποίηση των νησιών μας στο Αιγαίο.<div><br />Οι κινήσεις της Τουρκίας<br /><br />Σε έτερο άρθρο μας με τίτλο, "Τι ετοιμάζει μυστικά ο Ανθέλληνας ΓΓ του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο μέσω Τουρκίας που οφείλουμε να ξέρουμε;" επισημάναμε ότι "Το ΝΑΤΟ σχεδιάζει να ιδρύσει ένα πολυεθνικό σώμα στην Τουρκία, που θα ελέγχει Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Το τουρκικό ΥΠΑΜ ανακοίνωσε ότι οι εργασίες για την ίδρυση του πολυεθνικού σώματος MNC-TUR βρίσκονται σε εξέλιξη από το 2023 στο πλαίσιο του νότιου περιφερειακού σχεδίου του ΝΑΤΟ, και ότι η απόφαση της Άγκυρας να προχωρήσει με αυτό κοινοποιήθηκε στους συμμάχους του ΝΑΤΟ το 2024.<br /><br />Η Άγκυρα έχει ορίσει τη Διοίκηση του 6ου Σώματος, με έδρα τη νότια επαρχία Άδανα, για να καλύψει τις ανάγκες του νέου αρχηγείου.<br /><br />Το σώμα αναμένεται να ιδρυθεί υπό τη διοίκηση ενός Τούρκου Στρατηγού, με τους απαραίτητους διορισμούς να έχουν ήδη γίνει στο εθνικό βασικό επιτελείο.<br /><br />Μια πηγή που γνωρίζει τον σχεδιασμό δήλωσε στο Middle East Eye ότι η Τουρκία σχεδιάζει να ολοκληρώσει το έργο έως το 2028.<br /><br />Ένας αξιωματούχος του ΝΑΤΟ, μιλώντας ανώνυμα στο MEE, δήλωσε ότι το μακροχρόνιο έργο για το πολυεθνικό σώμα συνεχίζεται.<br /><br />Ο αξιωματούχος δήλωσε: «Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι η διαδικασία έγκρισης βρίσκεται σε εξέλιξη και οι διαδικασίες του ΝΑΤΟ δεν έχουν ακόμη ολοκληρωθεί».<br /><br />Οι Τούρκοι και το ΝΑΤΟ ομιλούν για ένα πανίσχυρο πολυεθνικό σώμα στρατού με όλα τα συστήματα ( βαρέα όπλα και υποστήριξη από αέρος) θα αποτελεί ουσιαστικά μια δομή διοίκησης και ελέγχου που θα αναλάμβανε την ευθύνη των συμμαχικών δυνάμεων σε περίπτωση σύγκρουσης.<br />Οι κινήσεις της Ελλάδας<br /><br />Από τα παραπάνω αντιλαμβανομαστε ότι οι Τούρκοι μέσω του υπό δημιουργία πολυεθνικού σώματος του ΝΑΤΟ στο έδαφός τους ετοιμάζουν την διάδοχη κατάσταση ελέγχου ΝΑ Μεσογείου και Αιγαίου, εφόσον οι ΗΠΑ αποχωρήσουν από την Συμμαχία.<br /><br />Η Ελλάδα θα πρέπει αφενός να μπλοκάρει με veto την δημιουργία του εν λόγω Σώματος από το ΝΑΤΟ και αφετέρου να εντείνει τις προσπάθειές της για δημιουργία Μόνιμου Στρατηγείου-βάσης της ΕΕ στην Κύπρο.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Πως θα επηρεαστούν τα Ελληνοτουρκικά σε περίπτωση αποχώρησης των ΗΠΑ από το ΝΑΤΟ;-Οι κινήσεις της Ελλάδας.

Οι Τούρκοι μέσω του υπό δημιουργία πολυεθνικού σώματος του ΝΑΤΟ στο έδαφός τους ετοιμάζουν την διάδοχη κατάσταση ελέγχου ΝΑ Μεσογείου και ...

Διαβάστε την συνέχεια

Politico: Καταρρέει η "Δυτική Συμμαχία"... "Δεν μπορούμε να περιμένουμε να πεθάνει τελείως", λένε!

<img height="121" src="https://www.cartooningforpeace.org/wp-content/uploads/2026/03/07-Kal-Etats-Unis-e1773928566929.jpg" width="716" /><br /><br /><div>Το κλίμα ανησυχίας που καλλιεργείται στο ΝΑΤΟ, εν μέσω των απειλών του Ντόναλντ Τραμπ για αποχώρηση των ΗΠΑ και των οργισμένων δηλώσεών του επειδή τα κράτη-μέλη αρνήθηκαν να συμμετάσχουν στον πόλεμο κατά του Ιράν, αποτυπώνεται σε ανάλυση του Politico, η οποία στέκεται επίσης και σε ένα χαρακτηριστικό στοιχείο της σημερινής κατάστασης: Στην ενότητα που αποτυπώνεται στην Ευρώπη σε ό,τι αφορά την κρίση στη Μέση Ανατολή και τη στάση απέναντι στον Αμερικανό πρόεδρο.<br /><br />Ευρωπαίοι ηγέτες και αξιωματούχοι, κατ'ιδίαν, στο πλαίσιο δείπνων και στο περιθώριο συναντήσεων στις Βρυξέλλες και αλλού, συζητούν για το πώς να χειριστούν τις απειλές του προέδρου των ΗΠΑ να αποχωρήσει από το ΝΑΤΟ και τι θα έκαναν αν πραγματοποιήσει τις προειδοποιήσεις του.<br /><br />Πλέον, συμμερίζονται τη ζοφερή άποψη ότι οι επιθέσεις του Τραμπ ( πχ στη Βρετανία, στην Ισπανία, στη Γαλλία) επιβεβαιώνουν μια θεμελιώδη ρήξη στη διατλαντική συμμαχία. Και ενώ δεν είναι ακόμη σίγουροι για το ποια θα πρέπει να είναι η τελική απάντηση, ορισμένες χώρες ήδη επιδιώκουν να επεκτείνουν την άμυνά τους, απέναντι στον κίνδυνο ενός διαλυμένου ΝΑΤΟ.<br /><br />"Το ΝΑΤΟ έχει παραλύσει - δεν μπορούν καν να πραγματοποιήσουν συναντήσεις", δήλωσε ένας Ευρωπαίος διπλωμάτης, όπως και άλλοι που μίλησαν ανώνυνα στο Politico. "Είναι αρκετά σαφές ότι το ΝΑΤΟ ήδη καταρρέει", τόνισε ένας αξιωματούχος της ΕΕ, προσθέτοντας ότι η Ευρώπη πρέπει επειγόντως να ενισχύσει την άμυνά της: "Δεν μπορούμε να περιμένουμε μέχρι να πεθάνει τελείως".<br /><br />Πρόκειται για τις μαρτυρίες 24 υπουργών, αξιωματούχων και διπλωματών στο μέσο, καθώς ο Τραμπ βυθίζει το ΝΑΤΟ ίσως στη βαθύτερη κρίση της 77χρονης ιστορίας του.<br /><a href="https://www.capital.gr/diethni/3983066/politico-anisuxies-stin-europi-gia-ton-kinduno-apoxorisis-ton-ipa-apo-to-nato-katarreei-den-mporoume-na-perimenoume-na-pethanei-teleios/"><b>ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ</b></a></div><div><br /><a href="https://www.capital.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Politico: Καταρρέει η "Δυτική Συμμαχία"... "Δεν μπορούμε να περιμένουμε να πεθάνει τελείως", λένε!

Το κλίμα ανησυχίας που καλλιεργείται στο ΝΑΤΟ, εν μέσω των απειλών του Ντόναλντ Τραμπ για αποχώρηση των ΗΠΑ και των οργισμένων δηλώσεών του ...

Διαβάστε την συνέχεια

Μετά το διάγγελμα Τραμπ: H Μέση Ανατολή μπαίνει σε φάση εξαναγκαστικής διαπραγμάτευσης.

<a href="https://www.thenationalnews.com/resizer/v2/2AWT63IQCRDFTL7GO4PIWNEHSM.jpg?smart=true&auth=74b8b012dcfe29f008aa61f693dc158c737241658088f1cbd09d4c08b1ec9a79&width=400&height=225"><img border="0" height="113" src="https://www.thenationalnews.com/resizer/v2/2AWT63IQCRDFTL7GO4PIWNEHSM.jpg?smart=true&auth=74b8b012dcfe29f008aa61f693dc158c737241658088f1cbd09d4c08b1ec9a79&width=400&height=225" width="731" /></a><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">To NATO σε αχαρτογράφητα νερά.</span></h3><div>Το βασικό συμπέρασμα από το διάγγελμα του Ντόναλντ Τραμπ [01/04/2026] δεν είναι ότι ο πόλεμος με το Ιράν οδεύει καθαρά προς τη λήξη του, αλλά ότι εισέρχεται σε μια νέα, πιο ασταθή φάση: η Ουάσιγκτον δηλώνει πως οι «βασικοί στρατηγικοί στόχοι» της σχεδόν επιτεύχθηκαν, όμως ταυτόχρονα αφήνει ανοιχτό ένα ακόμη παράθυρο δύο έως τριών εβδομάδων για σκληρότερα πλήγματα, χωρίς σαφές χρονοδιάγραμμα λήξης, χωρίς καθαρό σχέδιο για τα Στενά του Ορμούζ και χωρίς οριστική απάντηση για το ιρανικό εμπλουτισμένο ουράνιο.<br /><br />Με άλλα λόγια, ο Τραμπ δεν ανακοίνωσε ειρήνη· ανακοίνωσε ότι η συνέχιση του πολέμου χρησιμοποιείται πλέον ως εργαλείο πίεσης για μια καλύτερη διαπραγμάτευση.<br /><br />Μέχρι χθες, η διεθνής συζήτηση ήταν αν η Ουάσιγκτον αναζητά άμεση αποκλιμάκωση. Μετά το διάγγελμα, το ερώτημα έγινε άλλο: υπό ποιους όρους θα τελειώσει ο πόλεμος και ποιος θα πληρώσει το κόστος μέχρι τότε.<br /><br />Ο Τραμπ είπε ουσιαστικά ότι οι ΗΠΑ έχουν σχεδόν τελειώσει τη στρατιωτική δουλειά τους, αλλά δεν δεσμεύτηκε ούτε για άμεση κατάπαυση πυρός ούτε για συγκεκριμένο διπλωματικό πλαίσιο. Αυτό εξηγεί γιατί οι αγορές αντέδρασαν αρνητικά: το πετρέλαιο ανέβηκε ξανά πάνω από τα 106 δολάρια το βαρέλι, το δολάριο ενισχύθηκε και οι μετοχές υποχώρησαν, επειδή το μήνυμα που εισέπραξαν ήταν παράταση της αβεβαιότητας και όχι κλείσιμο του μετώπου.<br /><br />Στο στρατιωτικό επίπεδο, το διάγγελμα θέλησε να περάσει την εικόνα της σχεδόν πλήρους επιτυχίας. Όμως το πιο δύσκολο στρατηγικό ζήτημα παραμένει ανοιχτό: το Ιράν εξακολουθεί να διαθέτει απόθεμα υψηλά εμπλουτισμένου ουρανίου, μεγάλο μέρος του οποίου πιστεύεται ότι βρίσκεται σε υπόγειες εγκαταστάσεις. Το Reuters σημειώνει ότι παραμένουν σοβαρά ερωτήματα για το αν έχει πράγματι κλείσει ο δρόμος του Ιράν προς πυρηνικό όπλο, ενώ το AP εξηγεί ότι τυχόν επιχείρηση φυσικής κατάσχεσης του υλικού θα ήταν εξαιρετικά πολύπλοκη, επικίνδυνη και πιθανόν θα απαιτούσε έως και περίπου 1.000 ειδικά εκπαιδευμένους στρατιώτες. Άρα ο πόλεμος μπορεί να έχει υποβαθμίσει τις ιρανικές δυνατότητες, αλλά δεν έχει ακόμη παράγει ένα καθαρό και βιώσιμο «τελικό καθεστώς ασφαλείας».<br /><br />Ακριβώς γι’ αυτό, η Τεχεράνη φαίνεται να μετατοπίζεται σε στρατηγική πολιτικής αντοχής. Από τη μια πλευρά, εξακολουθεί να κρατά το κρίσιμο χαρτί του Ορμούζ, δηλαδή της βασικής θαλάσσιας αρτηρίας για το παγκόσμιο πετρέλαιο. Από την άλλη, επιχειρεί να επηρεάσει την αμερικανική κοινή γνώμη: ο πρόεδρος Μασούντ Πεζεσκιάν απηύθυνε επιστολή στους Αμερικανούς λέγοντας ότι το Ιράν δεν τρέφει εχθρότητα προς τον αμερικανικό λαό. Αυτή η διπλή κίνηση — οικονομικός στραγγαλισμός μέσω του Ορμούζ και πολιτικό μήνυμα προς το αμερικανικό εσωτερικό — δείχνει ότι η ιρανική γραμμή δεν είναι να νικήσει συμβατικά τις ΗΠΑ, αλλά να καταστήσει ακριβή, πολιτικά τοξική και στρατηγικά ασύμφορη μια μακρά συνέχιση του πολέμου. Αυτό είναι και το πιο ουσιαστικό μήνυμα μετά το διάγγελμα: η Ουάσιγκτον έχει στρατιωτική υπεροχή, αλλά η Τεχεράνη εξακολουθεί να έχει ισχυρή ικανότητα παρεμπόδισης.<br /><br />Στον αραβικό Κόλπο, η εικόνα είναι σύνθετη και όχι ενιαία. Το Κατάρ, το Ομάν και το Κουβέιτ πιέζουν παρασκηνιακά για γρήγορο τέλος του πολέμου, επειδή φοβούνται τις οικονομικές συνέπειες και τα αντίποινα. Αντίθετα, τα ΗΑΕ, η Σαουδική Αραβία και το Μπαχρέιν εμφανίζονται πιο πρόθυμα να αντέξουν μια κλιμάκωση, εφόσον αυτή οδηγήσει σε ουσιαστική αποδυνάμωση των πυραυλικών και ναυτικών δυνατοτήτων του Ιράν και, κυρίως, στην αδυναμία του να ξαναχρησιμοποιήσει το Ορμούζ ως εργαλείο εκβιασμού. Επομένως, το χθεσινό διάγγελμα δεν ενοποίησε το αραβικό στρατόπεδο· απλώς ανέδειξε πιο καθαρά ότι υπάρχουν δύο γραμμές: η γραμμή της άμεσης αποκλιμάκωσης και η γραμμή της «σκληρής ειρήνης» με προηγούμενη φθορά του Ιράν.<br /><br />Στο διπλωματικό επίπεδο, η πιο ενδιαφέρουσα εξέλιξη είναι ότι η διαχείριση της κρίσης αρχίζει να ξεφεύγει από το αποκλειστικό αμερικανικό πλαίσιο. Το Reuters καταγράφει την ανάδυση νέων μεσολαβητών — Πακιστάν, Τουρκίας και Αιγύπτου — δηλαδή χωρών με δίαυλο προς την Τεχεράνη αλλά και λειτουργικές σχέσεις με την κυβέρνηση Τραμπ.<br /><br />Παράλληλα, η Βρετανία συγκάλεσε συνάντηση άνω των 30 χωρών για την επόμενη μέρα στα Στενά του Ορμούζ, με τις ΗΠΑ να μην συμμετέχουν, ενώ 35 χώρες υπέγραψαν κοινή δήλωση υπέρ της ασφαλούς διέλευσης.<br /><br />Την ίδια στιγμή, Γαλλία και Ιαπωνία εντείνουν τον συντονισμό τους γύρω από το Ορμούζ και την αποκλιμάκωση. Αυτό υποδηλώνει ότι, ακόμη κι αν η στρατιωτική ισχύς παραμένει αμερικανική, η διπλωματική και ναυτιλιακή διαχείριση της κρίσης πολυμεροποιείται.<br /><br />Εδώ ακριβώς συναντάμε και το ζήτημα του ΝΑΤΟ. Ο Τραμπ έχει πιέσει τους συμμάχους να αναλάβουν το βάρος της ασφάλειας του Ορμούζ και έχει αφήσει να εννοηθεί ότι επανεξετάζει τη σχέση των ΗΠΑ με τη Συμμαχία.<br /><br />Η γαλλική απάντηση ήταν χαρακτηριστική: το ΝΑΤΟ, είπε το Παρίσι, είναι συμμαχία για την ευρωατλαντική ασφάλεια, όχι μηχανισμός επιθετικών επιχειρήσεων στα Στενά του Ορμούζ.<br /><br />Την ίδια ώρα, όμως, ο γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ δήλωσε ότι οι σύμμαχοι συμφωνούν ως προς την απειλή που συνιστά το ιρανικό πυραυλικό και πυρηνικό πρόγραμμα και ότι κράτη της Συμμαχίας, υπό βρετανική ηγεσία και με γαλλική συμμετοχή, εργάζονται ήδη πάνω στο ζήτημα των θαλάσσιων οδών. Η εικόνα λοιπόν δεν είναι απλή «διάλυση» του ΝΑΤΟ, αλλά μετάβαση από μια αυτόματη αμερικανική ομπρέλα σε πιο αμφισβητούμενους, ad hoc συνασπισμούς, όπου η Ευρώπη θέλει ρόλο αλλά όχι με τους αμερικανικούς όρους.<br /><br />Ο οικονομικός παράγοντας είναι ίσως ο πιο αμείλικτος. Η Ιαπωνία, που αντλεί περίπου το 90% του πετρελαίου της από τη Μέση Ανατολή, έχει ήδη αρχίσει να χρησιμοποιεί στρατηγικά αποθέματα. Οι διεθνείς τιμές του πετρελαίου αντέδρασαν άμεσα στις δηλώσεις Τραμπ, ενώ οι χρηματαγορές έδειξαν ότι δεν πιστεύουν ακόμη σε γρήγορη επαναφορά της κανονικότητας. Με απλά λόγια, το χθεσινό διάγγελμα δεν μείωσε το γεωπολιτικό premium της περιοχής· το επανέφερε. Η ομιλία του Τραμπ δεν έπεισε πως η κρίση βαίνει καθαρά προς εκτόνωση. Για τη Μέση Ανατολή αυτό σημαίνει ότι το Ορμούζ δεν είναι πια μόνο στρατιωτικό μέτωπο αλλά ο κεντρικός μηχανισμός μέσω του οποίου ο πόλεμος εξάγεται στην παγκόσμια οικονομία.<br /><br />Υπάρχει, τέλος, και ο αμερικανικός εσωτερικός περιορισμός, που είναι καθοριστικός για ό,τι θα ακολουθήσει. Σύμφωνα με Reuters/Ipsos, το 60% των ψηφοφόρων αποδοκιμάζει τον πόλεμο και περίπου τα δύο τρίτα θέλουν γρήγορο τερματισμό της εμπλοκής, ακόμη κι αν δεν επιτευχθούν όλοι οι στόχοι της κυβέρνησης. Αυτό εξηγεί γιατί ο Τραμπ προσπαθεί να ισορροπήσει ανάμεσα σε δύο ασύμβατες αφηγήσεις: από τη μία ότι «η αποστολή σχεδόν ολοκληρώθηκε» και από την άλλη ότι χρειάζονται ακόμη σκληρά πλήγματα. Το πρόβλημα είναι ότι, όσο φθάνει νέο στρατιωτικό προσωπικό στη Μέση Ανατολή και όσο μένουν ανοιχτές επιλογές όπως νέα χτυπήματα στην ενέργεια ή ακόμη και επιχειρήσεις γύρω από το ουράνιο, τόσο η υπόσχεση για «γρήγορο τέλος» θα μοιάζει περισσότερο με τακτική ρητορική παρά με σταθερό σχέδιο εξόδου.<br /><br />Η ουσία, λοιπόν, είναι η εξής: μετά το χθεσινό διάγγελμα, η Μέση Ανατολή δεν βρίσκεται πιο κοντά σε καθαρή ειρήνη, αλλά σε μια εύθραυστη ενδιάμεση φάση, όπου όλοι προσπαθούν να βελτιώσουν τη θέση τους πριν από την αναπόφευκτη διαπραγμάτευση.<br /><br />Οι ΗΠΑ θέλουν να μετατρέψουν τη στρατιωτική υπεροχή σε πολιτική παράδοση όρων. Το Ιράν θέλει να αντέξει αρκετά ώστε να αποδείξει ότι δεν ηττήθηκε στρατηγικά. Οι αραβικές μοναρχίες θέλουν ασφάλεια χωρίς να πληρώσουν το τίμημα μιας ανεξέλεγκτης περιφερειακής έκρηξης. Η Ευρώπη και η Ιαπωνία θέλουν να ανοίξει το Ορμούζ χωρίς να συρθούν σε αμερικανική πολεμική λογική. Και το ΝΑΤΟ, τελικά, δοκιμάζεται όχι τόσο στο πεδίο της άμυνας, όσο στο ερώτημα αν μπορεί να παραμείνει πολιτικά συνεκτικό όταν η Ουάσιγκτον ζητά συμμαχική στήριξη για έναν πόλεμο που οι ίδιοι οι σύμμαχοι δεν νιώθουν ότι επέλεξαν. Αυτός είναι ο νέος χάρτης της κρίσης μετά το διάγγελμα Τραμπ<br /><br /><a href="https://www.anixneuseis.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div><div><br /></div>

Μετά το διάγγελμα Τραμπ: H Μέση Ανατολή μπαίνει σε φάση εξαναγκαστικής διαπραγμάτευσης.

To NATO σε αχαρτογράφητα νερά. Το βασικό συμπέρασμα από το διάγγελμα του Ντόναλντ Τραμπ [01/04/2026] δεν είναι ότι ο πόλεμος με το Ιράν οδεύ...

Διαβάστε την συνέχεια

Νέα δοκιμασία για την κυβέρνηση η “ρουκέτα” της Ευρωπαϊκή Εισαγγελίας: Ευθύνη σε 18 πολιτικά πρόσωπα για τον ΟΠΕΚΕΠΕ. Μαξίμου: «σοβαρή εξέλιξη».

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/04/opekepe.jpg"><img height="113" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/04/opekepe-696x392.jpg" width="727" /></a><br /><br />Μετά από μια περίοδο σχετικής πολιτικής ανάκαμψης, κατά την οποία η διαχείριση της κρίσης στη Μέση Ανατολή ενίσχυσε την εικόνα κυβερνητικής επάρκειας, το Μέγαρο Μαξίμου βρίσκεται εκ νέου αντιμέτωπο με σοβαρή δοκιμασία. Η δικογραφία της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας για την υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ, που συνοδεύεται από αιτήματα άρσης ασυλίας για 11 εν ενεργεία βουλευτές και περιλαμβάνει πρώην κυβερνητικά στελέχη, επαναφέρει το ζήτημα της πολιτικής ευθύνης στο προσκήνιο.<br /><br />Παράλληλα σήμερα έγινε γνωστό ότι τον δρόμο για τη Βουλή φαίνεται πως παίρνει και τρίτη δικογραφία, που αφορά δύο εν ενεργεία βουλευτές, στο πλαίσιο των ερευνών γύρω από τον ΟΠΕΚΕΠΕ. Παράλληλα, κλήσεις για παροχή εξηγήσεων αναμένεται να αποσταλούν και σε πέντε πρώην βουλευτές που φέρονται να εμπλέκονται στην υπόθεση.<br /><br />Η κυβερνητική γραμμή άμυνας εστιάζει στην εξατομικευμένη αξιολόγηση κάθε περίπτωσης, με σαφή διάκριση μεταξύ απλών αναφορών και ενδεχόμενων αξιόποινων πράξεων. Ωστόσο, οι πολιτικές επιπτώσεις είναι ήδη ορατές. Η άρση ασυλίας θεωρείται δεδομένη, ενώ δεν αποκλείονται διαγραφές βουλευτών, με πιθανό αντίκτυπο στην κοινοβουλευτική ισχύ της πλειοψηφίας.<br /><br />Παράλληλα, η εμπλοκή νυν και πρώην υπουργών καθιστά σχεδόν αναπόφευκτο ένα νέο κύκλο κυβερνητικών αλλαγών. Το σενάριο ανασχηματισμού, ενδεχομένως άμεσου, αποκτά δυναμική, με ανοιχτό το εύρος του.<br /><br />Την ίδια στιγμή, στο εσωτερικό της κυβέρνησης διαμορφώνεται η ανάγνωση της κρίσης ως ευκαιρίας πολιτικού «reset», με στόχο την αποστασιοποίηση από παθογένειες του παρελθόντος και την ανασύνθεση του πολιτικού προσωπικού ενόψει εκλογών.<div><br />Η “ρουκέτα” της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας<br /><br />Η υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ εισήλθε από χθες σε μια κρίσιμη φάση, καθώς η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία διαβιβάζει στη Βουλή δικογραφία που αφορά συνολικά 20 πολιτικά πρόσωπα – 13 εν ενεργεία βουλευτές, δύο πρώην υπουργούς και επιπλέον πρώην κοινοβουλευτικά στελέχη. Το πολιτικό βάρος της εξέλιξης είναι ήδη σημαντικό, με την κυβέρνηση να τηρεί στάση αναμονής έως ότου αξιολογήσει πλήρως τα στοιχεία και την αντιπολίτευση να προετοιμάζεται για μετωπική αντιπαράθεση.<br /><br />Στο επίκεντρο βρίσκονται δύο υπουργοί και 13 εν ενεργεία βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας για τους οποίους ζητείται άρση ασυλίας: Κατερίνα Παπακώστα, Κωσταντίνος Καραμανλής, Ιωάννης Κεφαλογιάννης, Παναγιώτης Μηταράκης, Κωσταντίνος Τσιάρας, Κωσταντίνος Σκρέκας, Δημήτριος Βαρτζόπουλος, Μάξιμος Σενετάκης, Βασίλειος Βασιλειάδης, Χρήστος Μπουκώρος και Θεόφιλος Λεονταρίδης (+ δύο ακόμα, σύμφωνα με σημερινές πληροφορίες, των οποίων δεν έγιναν γνωστά τα ονόματα). Παράλληλα, στη δικογραφία περιλαμβάνονται οι πρώην υπουργοί Αγροτικής Ανάπτυξης Σπήλιος Λιβανός και Φωτεινή Αραμπατζή, των οποίων οι υποθέσεις εμπίπτουν στο άρθρο 86 περί ευθύνης υπουργών.</div><div><br />Παρεμβάσεις και ρουσφέτια<br /><br />Η δικογραφία αποτυπώνει μια σαφή διαβάθμιση ευθυνών. Σε ορισμένες περιπτώσεις καταγράφονται συνομιλίες που φέρονται να υποδηλώνουν ενεργή παρέμβαση σε υπηρεσιακούς παράγοντες για τη διαχείριση αγροτικών ενισχύσεων – στοιχείο που μπορεί να προσλάβει ποινική διάσταση. Σε άλλες περιπτώσεις, οι παρεμβάσεις φαίνεται να κινούνται στο πεδίο της πολιτικής διαμεσολάβησης, σε ένα γνώριμο αλλά θεσμικά προβληματικό πλαίσιο εξυπηρετήσεων προς ψηφοφόρους. Υπάρχουν, τέλος, και αναφορές έμμεσης εμπλοκής, όπου τα ονόματα πολιτικών επικαλούνται τρίτοι χωρίς άμεση συμμετοχή τους.<br /><br />Η διαδικασία που ακολουθείται είναι σύνθετη και χρονικά πιεστική. Μετά τη διαβίβαση, ο Πρόεδρος της Βουλής θα παραπέμψει το υλικό στην Επιτροπή Δεοντολογίας, η οποία θα εξετάσει κατά περίπτωση τα αιτήματα άρσης ασυλίας. Η Ολομέλεια θα αποφανθεί με ψηφοφορία, ενώ για τους πρώην υπουργούς απαιτείται η ειδική διαδικασία του άρθρου 86. Το ενδεχόμενο παραγραφής ορισμένων πράξεων – δεδομένου ότι αφορούν το 2021 – επιταχύνει τις διαδικασίες.<br /><br />Μέγαρο Μαξίμου: «σοβαρή εξέλιξη»<br /><br />Το Μέγαρο Μαξίμου, δια του κυβερνητικού εκπροσώπου Παύλου Μαρινάκη, κάνει λόγο για «σοβαρή εξέλιξη» και αποφεύγει πρόωρες κρίσεις, αφήνοντας ανοικτό το ενδεχόμενο πολιτικών κινήσεων, ακόμη και ανασχηματισμού, ανάλογα με τα ευρήματα. Σε κάθε περίπτωση, η υπόθεση αναδεικνύει όχι μόνο πιθανές ποινικές ευθύνες, αλλά και τα όρια του θεσμικού πλαισίου, καθώς η εμπλοκή πολιτικών προσώπων μεταφέρει το βάρος της κρίσης από τη Δικαιοσύνη στο Κοινοβούλιο.<br /><br />Το πολιτικό αποτύπωμα είναι ήδη βαρύ και αναμένεται να επηρεάσει καθοριστικά την ατζέντα των επόμενων εβδομάδων, επαναφέροντας στο προσκήνιο το ζήτημα της διαφάνειας στη διαχείριση ευρωπαϊκών πόρων και της σχέσης πολιτικής εξουσίας και διοίκησης.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Νέα δοκιμασία για την κυβέρνηση η “ρουκέτα” της Ευρωπαϊκή Εισαγγελίας: Ευθύνη σε 18 πολιτικά πρόσωπα για τον ΟΠΕΚΕΠΕ. Μαξίμου: «σοβαρή εξέλιξη».

Μετά από μια περίοδο σχετικής πολιτικής ανάκαμψης, κατά την οποία η διαχείριση της κρίσης στη Μέση Ανατολή ενίσχυσε την εικόνα κυβερνητικής ...

Διαβάστε την συνέχεια

Το κόστος του πολέμου στη Μέση Ανατολή: Εγκλωβισμένα φορτία και απώλειες για τους μεγαλύτερους traders ενέργειας.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2025/07/petrelaio-times-tFZSRt.jpg"><img height="114" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2025/07/petrelaio-times-tFZSRt-696x398.jpg" width="738" /></a><br /><br />Η γεωπολιτική ανάφλεξη στον Κόλπο αποδεικνύεται πολύ πιο δαπανηρή από ό,τι προέβλεπαν οι αγορές, ανατρέποντας τους παραδοσιακούς κανόνες που θέλουν τους εμπόρους ενέργειας να θησαυρίζουν σε περιόδους κρίσης. Παρά την κατακόρυφη άνοδο των τιμών, οι μεγαλύτεροι παίκτες του κλάδου βρίσκονται αντιμέτωποι με μια πρωτοφανή επιχειρησιακή παράλυση, καθώς οι εχθροπραξίες μετατρέπουν τη μεταφορά εμπορευμάτων σε μια εξαιρετικά επικίνδυνη και κοστοβόρα εξίσωση.<div><br />Οι παγκόσμιοι κολοσσοί του κλάδου δυσκολεύονται πλέον να κεφαλαιοποιήσουν την αναταραχή που προκάλεσαν οι πρώτες εβδομάδες του πολέμου στο Ιράν. Αντί για τα αναμενόμενα «υπερκέρδη», στελέχη της αγοράς έρχονται αντιμέτωπα με φλεγόμενα πετρελαιοφόρα, πυραυλικές επιθέσεις σε στρατηγικούς τερματικούς σταθμούς και δεκάδες πλοία εγκλωβισμένα στα ύδατα του Κόλπου.<br />Αν και οι μεγάλοι πόλεμοι συνήθως αποτελούν «χρυσή ευκαιρία» για τους traders λόγω της μεταβλητότητας, το ξέσπασμα των συγκρούσεων στις 28 Φεβρουαρίου βρήκε πολλούς απροετοίμαστους. Αρκετοί οίκοι διατηρούσαν «ανοιχτές» θέσεις πώλησης (short positions) σε αγορές που θεωρούνταν υπερκορεσμένες, με αποτέλεσμα να εγκλωβιστούν στην λάθος πλευρά της αγοράς την ώρα που οι τιμές εκτοξεύονταν.</div><div><br />Ο ενεργειακός γίγαντας<a href="https://en.wikipedia.org/wiki/Vitol"> Vitol</a> βρέθηκε στο επίκεντρο της κρίσης, έχοντας περισσότερα από 10 φορτία παγιδευμένα στον Κόλπο με την έναρξη των εχθροπραξιών. Αντίστοιχη είναι η εικόνα και για την Trafigura, η οποία διατηρούσε 10 μισθωμένα πλοία στην περιοχή, ενώ η Mercuria και η Glencore μετρούν ήδη τις πρώτες τους πληγές.<br /><br />Το κλείσιμο του Ορμούζ<br /><br />Η κατάσταση επιδεινώθηκε δραματικά μετά τον ουσιαστικό αποκλεισμό των Στενών του Ορμούζ. Η Vitol επιβεβαίωσε ότι στις 12 Μαρτίου, δύο δεξαμενόπλοια που μετέφεραν φορτία νάφθας πυρπολήθηκαν από ιρανικές δυνάμεις, με αποτέλεσμα τον θάνατο ενός μέλους του πληρώματος. Πέρα από την ανθρώπινη απώλεια, το οικονομικό βάρος είναι δυσβάσταχτο: το κόστος ασφάλισης για τα πλοία που παραμένουν στην περιοχή έχει εξαπλασιαστεί μέσα σε λίγες εβδομάδες, εξανεμίζοντας τα περιθώρια κέρδους.</div><div><br />«Στο τρέχον περιβάλλον, η παράδοση φορτίων είναι μια εξαιρετικά περίπλοκη και λεπτή αποστολή», επισημαίνουν αναλυτές της αγοράς. Παρά τις φήμες για ζημίες δισεκατομμυρίων που διαψεύδονται από τους οίκους, είναι σαφές ότι η στρατηγική των traders έχει μετατοπιστεί από την κερδοσκοπία στην επιβίωση, με την εξασφάλιση πρόσθετων πιστωτικών γραμμών ύψους δισεκατομμυρίων δολαρίων να κρίνεται πλέον επιβεβλημένη για τη διατήρηση της ρευστότητάς τους.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το κόστος του πολέμου στη Μέση Ανατολή: Εγκλωβισμένα φορτία και απώλειες για τους μεγαλύτερους traders ενέργειας.

Η γεωπολιτική ανάφλεξη στον Κόλπο αποδεικνύεται πολύ πιο δαπανηρή από ό,τι προέβλεπαν οι αγορές, ανατρέποντας τους παραδοσιακούς κανόνες που...

Διαβάστε την συνέχεια

Πακιστάν: Πώς από διπλωματικός παρίας μεταμορφώθηκε σε βασικό διαμεσολαβητή μεταξύ ΗΠΑ-Ιράν

<div><a href="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/04/pakistan.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="1200" data-original-width="1900" height="126" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/04/pakistan.jpg" width="717" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Ταυτόχρονες συνομιλίες με Αφγανιστάν για κατάπαυση πυρό</span>ς</h3><b>Γιάννης Κολεΐδης</b><br />Από διπλωματικός παρίας σε αξιόπιστο περιφερειακό εταίρο, το Πακιστάν, με επίκεντρο τον ισχυρό στρατιωτικό του ηγέτη στρατάρχη Ασίμ Μουνίρ, διαδραματίζει πλέον ρόλο-κλειδί για τον τερματισμό του πολέμου στη Μέση Ανατολή, ενώ ταυτόχρονα συνομιλεί με το Αφγανιστάν για τερματισμό της μεταξύ τους σύγκρουσης, με τη μεσολάβηση της Κίνας.<div><br />Η μεταμόρφωση υπό τον Μουνίρ<br /><br />Μέχρι πρόσφατα ήταν διπλωματικός παρίας. Πλέον όμως το Πακιστάν έχει μεταμορφωθεί σε αξιόπιστο περιφερειακό εταίρο και διαμεσολαβητή μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν για τον τερματισμό του πολέμου στη Μέση Ανατολή, μια αξιοσημείωτη αλλαγή που, σύμφωνα και με το Reuters, καθοδηγείται κυρίως από τον ισχυρό στρατιωτικό του ηγέτη, στρατάρχη Ασίμ Μουνίρ.<br /><br />Ο Μουνίρ είχε αρκετές συναντήσεις με τον Ντόναλντ Τραμπ, συμπεριλαμβανομένου ενός άνευ προηγουμένου κατ’ ιδίαν γεύματος στον Λευκό Οίκο, ενώ η κυβέρνηση συνέλαβε έναν βομβιστή του Ισλαμικού Κράτους που κατηγορείται για τη δολοφονία Αμερικανών στρατιωτών και τον παρέδωσε στις ΗΠΑ. Ο Τραμπ έχει αποκαλέσει τον Μουνίρ «αγαπημένο του στρατάρχη».<br /><br />«Η πολιτική και στρατιωτική ηγεσία του Πακιστάν έχει εξαπολύσει μια εκστρατεία γοητείας, εξισορροπώντας κυρίως τις σχέσεις μεταξύ ΗΠΑ και Κίνας, καθώς επιδιώκει να εφαρμόσει μια διαφοροποιημένη εξωτερική πολιτική. Όλες αυτές οι προσπάθειες αρχίζουν να δείχνουν σημάδια επιτυχίας», δήλωσε η Άρσαλα Τζαγουάιντ, αναλύτρια παγκόσμιου κινδύνου.</div><div><br />Οι δύο καμπές που άλλαξαν τις σχέσεις με τις ΗΠΑ<br /><br />Αναλυτές και κυβερνητικοί αξιωματούχοι αναφέρουν δύο καμπές στην ανοικοδόμηση της εμπιστοσύνης του Πακιστάν με την Ουάσινγκτον. Η πρώτη ήρθε τον Μάρτιο του περασμένου έτους, όταν το Πακιστάν βοήθησε στη σύλληψη ενός υπόπτου που συνδέεται με τη βομβιστική επίθεση στο αεροδρόμιο της Καμπούλ το 2021, όπου σκοτώθηκαν 170 Αφγανοί και 13 Αμερικανοί στρατιώτες. Η συνεργασία αυτή προκάλεσε δημόσιες ευχαριστίες από τον Τραμπ και ανανέωση της ανταλλαγής πληροφοριών.<br /><br />Τον Μάιο, μια σύγκρουση με τον παραδοσιακό εχθρό, την Ινδία, ενίσχυσε περαιτέρω τη θέση του Πακιστάν. Ο εκπρόσωπος του υπουργείου Εξωτερικών δήλωσε ότι η 90ωρη σύγκρουση έδωσε τεράστια ώθηση στα διπλωματικά διαπιστευτήρια του Πακιστάν, επειδή η «στρατιωτική ηγεσία έδειξε τεράστια αυτοσυγκράτηση».</div><div><br />Ταυτόχρονες συνομιλίες με το Αφγανιστάν για κατάπαυση πυρός<br /><br />Ταυτόχρονα, όπως αναφέρει το Reuters, το Πακιστάν διεξάγει συνομιλίες με το Αφγανιστάν για τον τερματισμό της χειρότερης σύγκρουσης μεταξύ των δύο χωρών από τότε που οι Ταλιμπάν επέστρεψαν στην εξουσία το 2021. Οι συνομιλίες πραγματοποιούνται στην Ουρούμτσι της βορειοδυτικής Κίνας, παρουσία ανώτερων αξιωματούχων και των δύο χωρών. Η Κίνα επιδιώκει να μεσολαβήσει για μια συμφωνημένη λύση στη σύγκρουση.<br /><br />Οι συνομιλίες θα επικεντρωθούν σε πιθανή κατάπαυση του πυρός και στο άνοιγμα των συνοριακών περασμάτων για την επανέναρξη του εμπορίου και των ταξιδιών. Το Ισλαμαμπάντ κατηγορεί τους Αφγανούς Ταλιμπάν ότι φιλοξενούν μαχητές των Πακιστανών Ταλιμπάν, οι οποίοι εξαπολύουν ανταρσία εντός του Πακιστάν. Οι Αφγανοί Ταλιμπάν αρνούνται την κατηγορία, λέγοντας ότι η μαχητικότητα είναι εσωτερικό πρόβλημα του Πακιστάν.</div><div><br />Τα οικονομικά αδιέξοδα και οι προκλήσεις<br /><br />Παρά τη διπλωματική άνοδο, η οικονομία του Πακιστάν παραμένει σε τέλμα. Αναλυτές προειδοποιούν ότι το Πακιστάν κινδυνεύει να παρασυρθεί στον πόλεμο λόγω της αμυντικής συμφωνίας με τη Σαουδική Αραβία, η οποία θα μπορούσε να προκαλέσει αντιδράσεις από τη σιιτική κοινότητα της χώρας, τη δεύτερη μεγαλύτερη στον κόσμο μετά από αυτήν του Ιράν.<br /><br />«Η αστική και στρατιωτική ηγεσία θα πρέπει να είναι πολύ προσεκτική σχετικά με τον ρόλο και την έκταση της εμπλοκής του Πακιστάν. Το να υπερβάλει κανείς τον ρόλο του διαμεσολαβητή μπορεί να αποδειχθεί πιο επιζήμιο εάν δεν διαχειριστεί με σύνεση», δήλωσε η Τζαγουάιντ.<br /><br />Παράλληλα, η άνοδος του Πακιστάν στη διεθνή σκηνή προκαλεί ενόχληση στην Ινδία, η οποία συνήθως είχε υψηλότερο διπλωματικό προφίλ. «Η Ινδία δεν λαμβάνει καμία αναγνώριση όταν το Πακιστάν ηγείται των ειρηνευτικών συνομιλιών», δήλωσε βουλευτής της αντιπολίτευσης.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div><br /><br />

Πακιστάν: Πώς από διπλωματικός παρίας μεταμορφώθηκε σε βασικό διαμεσολαβητή μεταξύ ΗΠΑ-Ιράν

Ταυτόχρονες συνομιλίες με Αφγανιστάν για κατάπαυση πυρό ς Γιάννης Κολεΐδης Από διπλωματικός παρίας σε αξιόπιστο περιφερειακό εταίρο, το Πακι...

Διαβάστε την συνέχεια

Υπό αμφισβήτηση ο ρόλος της Τουρκίας στο ΝΑΤΟ μετά τη νέα έκθεση για τις σχέσεις με τη Χαμάς και τη Μουσουλμανική Αδελφότητα.

<img height="116" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2019/12/erdogan-nato-630x364.jpg" width="729" /><br /><br />Αναλυτής υποστηρίζει ότι ο Ερντογάν έχει «επανεφεύρει» τον ορισμό της τρομοκρατικής οντότητας, παρέχοντας κάλυψη σε οργανώσεις όπως η Χαμάς<br />Της <b><a href="https://x.com/EfratLachter">Εφράτ Λαχτέρ</a>, </b><a href="https://www.foxnews.com/world/turkeys-nato-role-under-scrutiny-amid-new-report-hamas-muslim-brotherhood-ties"><b>Fo</b>x<b> News</b></a><br /><br />Μια νέα έκθεση εγείρει σοβαρές ανησυχίες για τον ρόλο της Τουρκίας στη Μέση Ανατολή, υποστηρίζοντας ότι υπό την ηγεσία του Προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, η χώρα έχει απομακρυνθεί από την παραδοσιακή ευθυγράμμισή της με τη Δύση, επιλέγοντας μια βαθύτερη εμπλοκή με ισλαμιστικά κινήματα, συμπεριλαμβανομένης της Μουσουλμανικής Αδελφότητας.<br /><br />Η έκθεση του Ιδρύματος για την Υπεράσπιση των Δημοκρατιών (FDD), με επικεφαλής τον ανώτερο συνεργάτη Σινάν Τζιντί και τίτλο «Ισλαμιστική Κυριαρχία στην Τουρκία: Μια Προωθημένη Βάση για τον Τζιχαντισμό που Ευθυγραμμίζεται με τη Μουσουλμανική Αδελφότητα», υποστηρίζει ότι η Τουρκία διατηρεί δεσμούς με τη Χαμάς -την οργάνωση που οι ΗΠΑ έχουν χαρακτηρίσει τρομοκρατική και η οποία ευθύνεται για τη σφαγή της 7ης Οκτωβρίου- καθώς και με τη Μουσουλμανική Αδελφότητα.<br /><br /><img src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/04/FOX.jpg" /><br /><br />Η τελευταία αποτελεί ένα ισλαμιστικό κίνημα, παρακλάδια του οποίου χαρακτηρίστηκαν πρόσφατα ως τρομοκρατικές οργανώσεις από τις Ηνωμένες Πολιτείες, θέτοντας την τουρκική πολιτική υπό εκ νέου έλεγχο, καθώς η χώρα προετοιμάζεται να φιλοξενήσει σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ.<br /><br />Ο Τζιντί δήλωσε στο Fox News Digital ότι αυτή η μετατόπιση αντανακλά έναν ευρύτερο μετασχηματισμό στον τρόπο με τον οποίο η Τουρκία ορίζει τις απειλές.<br /><br />«Αυτό που αντιμετωπίζουμε είναι μια Τουρκία που έχει ξαναγράψει πλήρως τους κανόνες ερμηνείας του τι συνιστά μια τζιχαντιστική τρομοκρατική οντότητα», ανέφερε ο Τζιντί.<br /><br />«Ο Ερντογάν έχει επανεφεύρει τον ορισμό της τρομοκρατικής οντότητας… οργανώσεις όπως η Χαμάς ή η Αλ Νούσρα εναρμονίζονται με την πανισλαμιστική κοσμοθεωρία του».<div><br />Στο μικροσκόπιο η παρουσία της Χαμάς<br /><br />Κεντρικό σημείο της έκθεσης αποτελεί η σχέση της Τουρκίας με τη Χαμάς. Παρά τον χαρακτηρισμό της ως τρομοκρατικής οργάνωσης από τις ΗΠΑ, η Χαμάς επέκτεινε την παρουσία της στην Τουρκία μετά το 2011, ιδρύοντας γραφεία και δίκτυα εντός της χώρας.<br /><br />«Από το 2011 και μετά… η Χαμάς εκμεταλλεύτηκε αυτή την ευκαιρία εντός της Τουρκίας, με μια φιλική κυβέρνηση, για να εγκαταστήσει γραφεία και να προχωρήσει σε στρατολόγηση και συγκέντρωση πόρων», δήλωσε ο Τζιντί.<br /><br />Οι αμερικανικές Αρχές έχουν ήδη λάβει μέτρα κατά ορισμένων εξ αυτών των δικτύων.<br /><br />Το Υπουργείο Οικονομικών των ΗΠΑ έχει επιβάλει κυρώσεις σε άτομα και οντότητες που συνδέονται με τη Χαμάς και δραστηριοποιούνται στην Τουρκία, ένα σημείο που, σύμφωνα με τον Τζιντί, υπογραμμίζει τις μακροχρόνιες ανησυχίες.<br /><br />Η έκθεση ισχυρίζεται επίσης ότι ορισμένα στελέχη της Χαμάς είχαν τη δυνατότητα να ταξιδεύουν χρησιμοποιώντας τουρκικά έγγραφα, ενώ υψηλόβαθμες προσωπικότητες έχουν γίνει δεκτές δημόσια από τον Ερντογάν.<br /><br />Πέραν της Χαμάς, η έκθεση περιγράφει την Τουρκία ως κόμβο για στελέχη της Μουσουλμανικής Αδελφότητας από όλη την περιοχή, συμπεριλαμβανομένης της Αιγύπτου και της Υεμένης, πολλοί εκ των οποίων μετεγκαταστάθηκαν εκεί μετά από κατασταλτικά μέτρα στις χώρες τους.<br /><br />Σε μεγάλο μέρος του αραβικού κόσμου, η Μουσουλμανική Αδελφότητα έχει απαγορευτεί ή περιοριστεί εδώ και χρόνια.<br /><br />Η Αίγυπτος έθεσε το κίνημα εκτός νόμου το 2013, κατηγορώντας το για υποκίνηση ταραχών.<br /><br />Η Σαουδική Αραβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα τη χαρακτήρισαν αργότερα τρομοκρατική οργάνωση, ενώ η Ιορδανία διέλυσε το τοπικό της παράρτημα φέτος, μετά από συλλήψεις που συνδέθηκαν με παράνομη διακίνηση όπλων.<br />Πολιτική στη Συρία και το ζήτημα των κυρώσεων<br /><br />Η έκθεση εξετάζει επίσης τον ρόλο της Τουρκίας στη Συρία, όπου η χώρα στήριξε τις δυνάμεις της αντιπολίτευσης κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου, υποστηρίζοντας μια σειρά ένοπλων παρατάξεων, συμπεριλαμβανομένων ομάδων που αργότερα σχημάτισαν τον Εθνικό Στρατό της Συρίας (SNA).<br /><br />«Ο Εθνικός Στρατός της Συρίας… ήταν ένα ετερόκλητο σύνολο πολιτοφυλακών τις οποίες η Τουρκία εξόπλισε, πλήρωσε και οργάνωσε απευθείας», ανέφερε.<br /><br />Η έκθεση συνδέει την τουρκική υποστήριξη με ομάδες όπως η Αλ Νούσρα και η Χαγιάτ Ταχρίρ αλ-Σαμ, προκαλώντας ερωτήματα στους αναλυτές για το αν τέτοιοι δεσμοί θα μπορούσαν να εκθέσουν Τούρκους αξιωματούχους σε πιθανές κυρώσεις βάσει της αμερικανικής νομοθεσίας.<br />Μια λεπτή ισορροπία με την Ουάσιγκτον<br /><br />Παρά τις ανησυχίες αυτές, άλλοι αναλυτές υποστηρίζουν ότι η σχέση της Τουρκίας με τις Ηνωμένες Πολιτείες συνεχίζει να λειτουργεί ως ανάχωμα στη συμπεριφορά της.<br /><br />Παράλληλα, η σχέση μεταξύ του Ντόναλντ Τραμπ και του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν χαρακτηρίζεται από μια ανανεωμένη εμπιστοσύνη, με τον Τραμπ να εξαίρει τον ρόλο του Ερντογάν στη διπλωματία για τη Γάζα.<br /><br />Κατά τον εορτασμό της συμφωνίας κατάπαυσης του πυρός στη Γάζα στο Σαρμ ελ Σέιχ της Αιγύπτου, τον Οκτώβριο του 2025, ο Τραμπ ξεχώρισε τον Ερντογάν, πιστώνοντάς του την επίτευξη της εκεχειρίας.<br /><br />«Ένας άνθρωπος που είναι φίλος μου εδώ και πολύ καιρό. Δεν ξέρω γιατί μου αρέσουν οι σκληροί περισσότερο από τους μαλακούς και τους εύκολους», είπε ο Τραμπ για τον Ερντογάν.<br /><br />«Αυτός ο κύριος από ένα μέρος που λέγεται Τουρκία είναι ένας από τους ισχυρότερους στον κόσμο… Είναι σκληρό καρύδι, αλλά είναι φίλος μου».<br /><br />Ο Χισιάρ Οζσόι, Τούρκος πολιτικός και ακαδημαϊκός, χαρακτήρισε τη σχέση Ερντογάν-Τραμπ ως «συναλλακτική», σημειώνοντας ότι η Ουάσιγκτον βασίζεται συχνά στην Τουρκία για τον περιφερειακό συντονισμό.<br /><br />Αντίστοιχα, ο Τούρκος ακαδημαϊκός Χουσεΐν Μπαγκτζί τόνισε ότι η Άγκυρα παραμένει στενά συνδεδεμένη με την Ουάσιγκτον, σημειώνοντας ότι το τουρκικό κράτος δεν ενδιαφέρεται για μια σύγκρουση με το Ισραήλ, καθώς διατηρεί καλές σχέσεις με τις ΗΠΑ.<br />Σύμμαχος στο ΝΑΤΟ υπό πίεση<br /><br />Η Τουρκία, μέλος του ΝΑΤΟ από το 1952, παραμένει βασικός εταίρος για τις Ηνωμένες Πολιτείες, παρέχοντας εφοδιαστική πρόσβαση και στρατιωτικές δυνατότητες.<br /><br />Ωστόσο, ο Τζιντί υποστηρίζει ότι η τρέχουσα πορεία της Τουρκίας αποκλίνει όλο και περισσότερο από τις προτεραιότητες της Συμμαχίας.<br /><br />Επισήμανε τις αμερικανικές κυρώσεις σε τουρκικές οντότητες που κατηγορούνται για παροχή αγαθών διπλής χρήσης στη Ρωσία, καθώς και την ευρύτερη στρατηγική της Άγκυρας να διατηρεί δεσμούς με ανταγωνιστικές δυνάμεις.<br />Ιράν και περιφερειακή τοποθέτηση<br /><br />Όσον αφορά τη στάση της Τουρκίας απέναντι στο Ιράν, ο Τζιντί εκτιμά ότι η Άγκυρα πιθανότατα προτιμά ένα εξασθενημένο ιρανικό καθεστώς παρά μια πλήρη κατάρρευση, η οποία θα μπορούσε να οδηγήσει σε μια πιο φιλοδυτική κυβέρνηση.<br /><br />«Ένα αποδυναμωμένο ιρανικό καθεστώς είναι το ασφαλέστερο στοίχημα για τον Ερντογάν», δήλωσε.<br /><br />Ο Μπαγκτζί προσέφερε μια παρόμοια εκτίμηση:<br /><br />«Το Ιράν δεν είναι εχθρός της Τουρκίας, αλλά όχι απαραίτητα και ο καλύτερος φίλος της.<br /><br />»Τουρκία και Ιράν είναι δύο περιφερειακοί ανταγωνιστές».<br />Η επόμενη μέρα<br /><br />Η έκθεση προτείνει πιθανές απαντήσεις από την πλευρά της αμερικανικής πολιτικής, συμπεριλαμβανομένων κυρώσεων και αυξημένου ελέγχου του τουρκικού χρηματοπιστωτικού συστήματος, βήματα που θα μπορούσαν να αναδιαμορφώσουν τις σχέσεις μεταξύ Ουάσιγκτον και Άγκυρας.<br /><br />Το Fox News Digital απευθύνθηκε επανειλημμένα στην τουρκική κυβέρνηση και στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ για σχολιασμό, αλλά δεν έλαβε απάντηση μέχρι την ώρα της δημοσίευσης.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Υπό αμφισβήτηση ο ρόλος της Τουρκίας στο ΝΑΤΟ μετά τη νέα έκθεση για τις σχέσεις με τη Χαμάς και τη Μουσουλμανική Αδελφότητα.

Αναλυτής υποστηρίζει ότι ο Ερντογάν έχει «επανεφεύρει» τον ορισμό της τρομοκρατικής οντότητας, παρέχοντας κάλυψη σε οργανώσεις όπως η Χαμάς ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα (ΗΑΕ) έτοιμα να μπουν στον πόλεμο: «Αγώνας επιβίωσης».

<img height="127" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/04/UAE-630x400.jpg" width="743" /><br /><br />Τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα (ΗΑΕ) φέρονται να προετοιμάζονται να συμπράξουν με τις Ηνωμένες Πολιτείες σε μια στρατιωτική επιχείρηση για το άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ, εξέλιξη που ενδέχεται να σηματοδοτήσει την πρώτη ενεργό εμπλοκή τους στον πόλεμο.<br /><br />Σε ένα πιθανό σημείο καμπής για την περιφερειακή ανάμειξη στη σύρραξη, το Άμπου Ντάμπι φέρεται να εξετάζει την ανάληψη ενεργού στρατιωτικού ρόλου στο πλευρό των ΗΠΑ.<br /><br />Σύμφωνα με δημοσιεύματα της Wall Street Journal, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα αξιολογούν επί του παρόντος διάφορους τρόπους συνδρομής στην προσπάθεια, συμπεριλαμβανομένων επιχειρήσεων ναρκαλιείας και παροχής ασφάλειας σε διεθνή εμπορικά πλοία.<br /><br />Η κίνηση αυτή θα καθιστούσε τα ΗΑΕ το πρώτο κράτος του Κόλπου που μεταβαίνει από έναν διπλωματικό ή υποστηρικτικό ρόλο σε ενεργό στρατιωτική συμμετοχή στην εκστρατεία κατά του ιρανικού καθεστώτος.<br /><br />Εμιρατινοί αξιωματούχοι φέρονται επίσης να πιέζουν για την έκδοση ψηφίσματος του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, το οποίο θα εξουσιοδοτεί επίσημα τη στρατιωτική δράση για τη διασφάλιση της ελευθερίας της ναυσιπλοΐας στη στρατηγική αυτή υδάτινη οδό.<div><br />Η διασφάλιση των νησιών στρατηγικής σημασίας<br /><br />Κεντρικό στοιχείο των συζητήσεων αποτελεί η πιθανή κατάληψη στρατηγικών νησιών στα Στενά, τα οποία τελούν υπό ιρανικό έλεγχο, όπως το Αμπού Μούσα.<br /><br /><img src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/03/HORMUZ-ISLANDS.jpg" /><br /><br />Αξιωματούχοι των Εμιράτων έχουν προτείνει στις Ηνωμένες Πολιτείες να αναλάβουν τον έλεγχο αυτών των τοποθεσιών, ώστε να εμποδίσουν τους Φρουρούς της Επανάστασης του Ιράν να τις χρησιμοποιούν ως εφαλτήρια για επιθέσεις με αντιπλοϊκούς πυραύλους και μη επανδρωμένα αεροσκάφη (drones).<br /><br />Η ηγεσία των ΗΑΕ εκτιμά ότι το ιρανικό καθεστώς θεωρεί τον πόλεμο ως αγώνα επιβίωσης και, ως εκ τούτου, είναι πρόθυμο να προκαλέσει παγκόσμια οικονομική καταστροφή, αποκλείοντας το 20% της παγκόσμιας τροφοδοσίας πετρελαίου που διέρχεται από τα Στενά.<br /><br />«Υπάρχει μια ευρεία παγκόσμια συναίνεση για τη διατήρηση της ελευθερίας της ναυσιπλοΐας», τόνισε εκπρόσωπος των Εμιράτων, δίνοντας το στίγμα ότι η πίεση προς την Τεχεράνη πλησιάζει σε οριακό σημείο.<br /><br />Η στροφή των ΗΑΕ προς τη στρατιωτική δράση αντανακλά την αυξανόμενη πεποίθηση των περιφερειακών δυνάμεων ότι η διπλωματία από μόνη της δεν αρκεί για το άνοιγμα των Στενών.<br /><br />Παρέχοντας τοπική τεχνογνωσία και εξειδικευμένες ναυτικές μονάδες, τα Εμιράτα θα ενισχύσουν σημαντικά την ικανότητα του υπό αμερικανική ηγεσία συνασπισμού να θωρακίσει την περιοχή.<br /><br />Η εμπλοκή μιας σημαντικής αραβικής στρατιωτικής δύναμης προσδίδει επίσης την απαραίτητη περιφερειακή νομιμοποίηση στην επιχείρηση.<br /><br />Ενώ το ιρανικό καθεστώς επιμένει ότι τα Στενά θα παραμείνουν κλειστά, η συγκρότηση ενός πολυεθνικού συνασπισμού υπό τις ΗΠΑ και με την υποστήριξη των ΗΑΕ υποδηλώνει ότι ένα αναγκαστικό άνοιγμα είναι προ των πυλών.<br /><br />Καθώς το οικονομικό κόστος του αποκλεισμού συσσωρεύεται, η κίνηση για την ανάκτηση των Στενών θεωρείται πλέον επιβεβλημένο βήμα για την αποτροπή μιας ολοκληρωτικής κατάρρευσης των παγκόσμιων ενεργειακών αγορών.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα (ΗΑΕ) έτοιμα να μπουν στον πόλεμο: «Αγώνας επιβίωσης».

Τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα (ΗΑΕ) φέρονται να προετοιμάζονται να συμπράξουν με τις Ηνωμένες Πολιτείες σε μια στρατιωτική επιχείρηση για το άν...

Διαβάστε την συνέχεια

Hürriyet: Νέα αφήγηση της Ελλάδας για να «προστατεύσει την Τουρκία! »

<img height="141" src="https://i0.wp.com/echedoros.blog/wp-content/uploads/2026/04/%CF%86%CE%B1%CE%B4%CF%83%CE%BC%CF%81%CE%BB3%CE%B5.jpg?resize=983%2C694&ssl=1" width="742" /><br /><br />Η Ελλάδα, η οποία έχει εμπλακεί σε μια κούρσα εξοπλισμών αποκαλώντας την Τουρκία «εχθρό» και «απειλή», μόλις πρόσφατα θυμήθηκε ότι είναι μέλος της συμμαχίας του ΝΑΤΟ, γράφει η τουρκάλα αρθρογράφος Ντουίγκου Λελόγλου στην Hürriyet.<br /><br />Η κυβέρνηση της Αθήνας επιδιώκει μια νέα επιχείρηση διαχείρισης της αντίληψης για να καλύψει την παραβίαση του διεθνούς δικαίου αναπτύσσοντας συστοιχίες αεράμυνας Patriot στο μη στρατιωτικό νησί της Καρπάθου.<br /><br />Ελληνικές στρατιωτικές πηγές που ισχυρίζονται ότι η Αθήνα θα «προστατεύσει» την Τουρκία στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ με αυτούς τους Patriot έχουν εκπλαγεί και έχουν φανεί αστείοι.<br /><br />Η περίπτωση της «Ομπρέλας Ασφάλειας»<br /><br />Ελληνικές στρατιωτικές πηγές, μιλώντας στον ελληνικό τύπο, ισχυρίστηκαν ότι η Αθήνα, αναπτύσσοντας πυραύλους Patriot στην Κάρπαθο και τη Δυτική Θράκη, έχει θέσει ορισμένες κρίσιμες υποδομές και μονάδες των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων υπό τη δική της «ομπρέλα» αεράμυνας.<br /><br />Υποστηρίχθηκε επίσης ότι με τους Patriot που έχουν αναπτυχθεί στην Κάρπαθο, η Αθήνα θα μπορούσε να παρέχει προστασία από βαλλιστικούς πυραύλους σε τουρκικές μονάδες σε μια περιοχή που εκτείνεται από τη Ναυτική Βάση Aksaz στη Θάλασσα του Μαρμαρά και με εκείνες κατά μήκος του ποταμού Έβρου, από τα περίχωρα της Κωνσταντινούπολης μέχρι τα Δαρδανελικά Στενά.<br /><br />Ελληνικές στρατιωτικές πηγές προχώρησαν ακόμη περισσότερο, δηλώνοντας: «Έχουμε την ικανότητα και την προθυμία να βοηθήσουμε τους Τούρκους σε επίπεδο ΝΑΤΟ» και υποστήριξαν ότι εάν προκύψει απειλή για αυτές τις περιοχές και η Άγκυρα ζητήσει βοήθεια μέσω του ΝΑΤΟ, η Τουρκία θα προστατευτεί.<br /><br />Άγκυρα: Η Αθήνα εκμεταλλεύεται την κρίση<br /><br />Σύμφωνα με την Άγκυρα, η Αθήνα προσπαθεί να καλύψει τις παραβιάσεις του διεθνούς δικαίου «εκμεταλλευόμενη την κρίση».<br /><br /> Χρησιμοποιώντας την ιρανική απειλή ως πρόσχημα, η Ελλάδα έχει αναπτύξει πυραύλους Patriot στην περιοχή Διδυμοτείχου στα ελληνοτουρκικά σύνορα και δύο μαχητικά αεροσκάφη F-16 στο μη στρατιωτικό νησί της Λήμνου.<br /><br /> Η Άγκυρα αντέδρασε έντονα σε αυτά τα βήματα και την περασμένη εβδομάδα κατήγγειλε επίσημα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, τις Ηνωμένες Πολιτείες και το ΝΑΤΟ για τις ενέργειες της Αθήνας που παραβιάζουν το διεθνές δίκαιο.<br /><br />Η ομολογία του Δένδια: «Ξοδέψαμε δισεκατομμύρια ευρώ αλλά δεν μπορέσαμε να δημιουργήσουμε άμυνα»<br /><br />Μια δήλωση που ακούγεται σαν παραδοχή προήλθε από την αθηναϊκή κυβέρνηση, η οποία παρακολουθεί στενά τις εξελίξεις της Τουρκίας στην εγχώρια αμυντική της βιομηχανία και επενδύει δισεκατομμύρια ευρώ στην κούρσα των εξοπλισμών. Ο Έλληνας υπουργός Άμυνας, Νίκος Δένδιας, δήλωσε: «Έχουμε δαπανήσει δισεκατομμύρια ευρώ μέχρι σήμερα. Παρά ταύτα, δεν έχουμε καταφέρει να δημιουργήσουμε ένα ισχυρό εγχώριο σύστημα άμυνας και καινοτομίας».<br /><br />Από την άλλη πλευρά, η αθηναϊκή κυβέρνηση επιδιώκει ένα πρόγραμμα εξοπλισμών που θα κοστίσει δισεκατομμύρια ευρώ την επόμενη δεκαετία, καταλήγει η αρθρογράφος.<div><br /></div><div><a href="https://echedoros.blog/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Hürriyet: Νέα αφήγηση της Ελλάδας για να «προστατεύσει την Τουρκία! »

Η Ελλάδα, η οποία έχει εμπλακεί σε μια κούρσα εξοπλισμών αποκαλώντας την Τουρκία «εχθρό» και «απειλή», μόλις πρόσφατα θυμήθηκε ότι είναι μέλ...

Διαβάστε την συνέχεια

Αυτοί ξέρουν… “Υψηλή πολιτική” με τους Patriot στον Κόλπο, ομερτά στο εσωτερικό!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQdyOfcq7lEKgUq3sMeJ0gwxsovh0-oZPNlRw&s" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="160" data-original-width="252" height="127" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQdyOfcq7lEKgUq3sMeJ0gwxsovh0-oZPNlRw&s" width="747" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div>Η είδηση έρχεται από αναφορές που αφορούν το Ηνωμένο Βασίλειο. Η Βρετανία φέρεται να διαθέτει πλέον μερικές δεκάδες πυραύλους -τύπου κρουζ- Storm Shadow. Το απόθεμα που κάποτε ξεπερνούσε τις αρκετές εκατοντάδες -πρόκειται για την άλλη έκδοση των SCALP EG που διαθέτει η ελληνική Πολεμική Αεροπορία στο οπλοστάσιό της- εξαντλήθηκε μέσα σε δυο χρόνια. Ας όψεται η Ουκρανία, καθώς οι Βρετανοί έδωσαν μεγάλο μέρος των αποθεμάτων τους για να πλήττονται ρωσικοί στόχοι. Τι θυμίζει, τι θυμίζει…</div><br />Όπως αναφέρεται, έπληξαν με επιτυχία κέντρα διοίκησης, αποθήκες πυρομαχικών και άλλους στόχους στο κατεχόμενο από τους Ρώσους τμήμα της Ουκρανίας και στη χερσόνησο της Κριμαίας. Σίγουρα συνέβαλαν στην αμυντική προσπάθεια των Ουκρανών και έχουν συμβάλλει στη διαμόρφωση της σημερινής κατάστασης. Όμως, αίφνης, οι Βρετανοί διαπιστώνουν ότι δεν έχει μείνει σοβαρό απόθεμα για τους ίδιους. Άλλο ένα πλήγμα, ενώ έχουν να αντιμετωπίσουν τις καθημερινές σχεδόν προσβολές του Αμερικανού προέδρου Τραμπ.<br /><br />Προσβλητικές αναφορές, ακόμα κι αν στην ουσία των παρατηρήσεων δεν έχει άδικο. Όμως ο Αμερικανός πρόεδρος ξεχνά ότι αναφέρεται στη χώρα που δαπάνησε αίμα όσο λίγες, συμμετέχοντας στις περιπέτειες της Ουάσινγκτον ανά την υφήλιο. Αφγανιστάν, Ιράκ… Η ιστορία ασφαλώς δεν διαγράφεται. Παρόλο που η πάλαι ποτέ «ειδική σχέση» (special relationship), με την οποία μεγάλωσαν οι μεταπολεμικές γενιές, κλυδωνίζεται σοβαρά. Παρόλο που ο αντίπαλος (Ρωσία) ήταν κοινός ανάμεσα σε Βρετανία και ΗΠΑ. Τουλάχιστον μέχρι την έλευσή του στο Λευκό Οίκο.<br /><br />Πριν λίγες ώρες, ο Τραμπ είπε στους Βρετανούς πως δεν έχουν Ναυτικό. Ποιος; Η πάλαι ποτέ κραταιά -διά του Royal Navy- θαλασσοκράτειρα Βρετανία. Είδαμε πρόσφατα πόσο χρόνο χρειάστηκε το βρετανικό πολεμικό πλοίο Duncan για να σαλπάρει για την Κύπρο. Πόσα, ελάχιστα κολακευτικά, γράφτηκαν και ειπώθηκαν στα διεθνή μέσα ενημέρωσης, αλλά και σε αυτά της Γηραιάς Αλβιόνας.<div><a href="https://www.defence-point.gr/aytoi-xeroyn-quot-ypsili-politiki-quot-me-patriot-ston-kolpo-omerta-sto-esoteriko"><b>ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ</b></a></div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Αυτοί ξέρουν… “Υψηλή πολιτική” με τους Patriot στον Κόλπο, ομερτά στο εσωτερικό!

Η είδηση έρχεται από αναφορές που αφορούν το Ηνωμένο Βασίλειο. Η Βρετανία φέρεται να διαθέτει πλέον μερικές δεκάδες πυραύλους -τύπου κρουζ- ...

Διαβάστε την συνέχεια