Στην Τουρκία η… Δικαιοσύνη αποφασίζει ποιος συμμετέχει στις εκλογές!

<img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2026/06/aytarxismos-caskol-erdogan-tourkia-laikismos-antipoliteusi-SLpress-825x568.jpg" /><br /><br /><b>ΣΤΕΛΛΟΥ ΒΑΝΑ</b><br />Τους τελευταίους δεκαοκτώ μήνες, τα πράγματα έχουν κλιμακωθεί ακόμη περισσότερο στην Τουρκία, όπως δείχνουν η σύλληψη του δημάρχουν Κωνσταντινούπολης Εκρέμ Ιμάμογλου και τώρα η απομάκρυνση του Οζγκιούρ Οζέλ – ηγέτη του κύριου κόμματος της αντιπολίτευσης – και της ομάδας του, μέσω μιας δικαστικής απόφασης.<br /><br />Ένα ήταν το όριο που ξεχώρισε τον πλήρη από τον “ανταγωνιστικό” αυταρχισμό: Εάν παρέμενε εφικτή η εκλογική νίκη της αντιπολίτευσης, παρά τις όποιες δυσκολίες (λογοκρισία, καταστολή, κτλ). Πλέον, η Τουρκία αφαιρεί αυτή τη δυνατότητα μέσω δικαστικών μέσων, πράγμα που σημαίνει ότι η σύγκρουση μετατοπίζεται στο ποιος επιτρέπεται να συμμετέχει και όχι στο ποιος μπορεί να κερδίσει. Το ερώτημα είναι: Γιατί το κάνει αυτό ο Ερντογάν τώρα;<br /><br />Τα αυταρχικά καθεστώτα δεν καταστέλλουν και σταματούν. Μαθαίνουν. Παρατηρούν το ένα το άλλο, οι μέθοδοί τους διαχέονται, ενημερώνουν τα “εργαλεία” τους και αναπτύσσουν πιο εξελιγμένους μηχανισμούς διαχείρισης της διαφωνίας, ελέγχου της κοινωνίας των πολιτών και παραγωγής μιας εικόνας πλουραλισμού. Το παγκόσμιο μοτίβο δείχνει ότι, για πρώτη φορά από τη δεκαετία του 1970, περισσότερες χώρες απομακρύνονται από τη δημοκρατία, παρά κινούνται προς αυτήν, μέσω ενός σταδιακού και τυπικά νομιμοφανούς μηχανισμού, εκτελεστικά καθοδηγούμενου και νομικά επικυρωμένου – μέσω δικαστηρίων και συνταγματικών τροποποιήσεων, αντί για τα τυπικά στρατιωτικά πραξικοπήματα.<br /><br />Όμως, υπάρχει και κάτι ακόμα σε αυτό το παγκόσμιο μοτίβο, όπου η Τουρκία ως σταυροδρόμι ισορροπιών ισχύος, ενεργειακού ανταγωνισμού και διακρατικών ροών κεφαλαίου, αποτελεί ένα από τα βασικά του στοιχεία.<br /><br /><div>Ακολουθώντας το χρήμα στη Τουρκία<br /><br />Ένα πρόσφατο άρθρο που δημοσιεύτηκε στη μακροβιότερη-φιλεργατική εφημερίδα της Τουρκίας, την Evrensel, καταγράφει την οικονομική πορεία που έχει ήδη διαμορφωθεί εδώ και καιρό:Η εφοδιαστική αλυσίδα<br /><br />Η Τουρκία τοποθετείται στο κέντρο των ανταγωνιστικών δια-ηπειρωτικών εμπορικών διαδρομών, που θα μεταφέρουν αγαθά μεταξύ Ασίας και Ευρώπης – τον “Μεσαίο Διάδρομο” μέσω της Κασπίας, τον Διάδρομο Ζανγκεζούρ στον Νότιο Καύκασο, τις συνδέσεις του Κόλπου, το έργο του “Δρόμου Ανάπτυξης” – και στοιχηματίζει στο να γίνει ο απαραίτητος κόμβος μέσω του οποίου θα περνούν.</div><div><br />Η χρηματοδότηση<br /><br />Το Istanbul Finance Centre κατασκευάζεται με το μοντέλο του Dubai International Financial Centre, μια ειδική ρυθμιστική και φορολογική ζώνη που στοχεύει στην προσέλκυση “ζεστού” κεφαλαίου.Η εξόρυξη<br /><br />Μεταξύ 2024 και 2025, παραχωρήθηκαν άδειες εξόρυξης που καλύπτουν σχεδόν 470.000 εκτάρια, με καναδικές, αυστραλιανές, βρετανικές και αμερικανικές εταιρείες να κυριαρχούν σε έναν τομέα του οποίου τα προϊόντα τροφοδοτούν τα χρηματιστήρια του Τορόντο και του Λονδίνου, και όχι την εγχώρια οικονομία – ένα μοτίβο που αντιστοιχεί καθαρά στη θεωρία της “συσσώρευσης μέσω απαλλοτρίωσης” του Ντέιβιντ Χάρβεϊ, σύμφωνα με την οποία ο σύγχρονος καπιταλισμός δεν αναπτύσσεται μόνο μέσω επενδύσεων, αλλά και μέσω συνεχών ιδιωτικοποιήσεων, εκτοπισμού κοινοτήτων και μετατροπής γης και πόρων σε εμπορεύσιμα περιουσιακά στοιχεία.<br /><br />Η άμυνα<br /><br />Με προϋπολογισμό άνω των 48 δισ. δολαρίων και πάνω από 3.500 εταιρείες, ο τομέας έχει γίνει στρατηγικός κόμβος συσσώρευσης κεφαλαίου που διαμορφώνει και την εξωτερική πολιτική.<br /><br />Η εργασία<br /><br />Συστηματικές απαγορεύσεις απεργιών, ευέλικτες συμβάσεις και ένα σύστημα επαγγελματικής κατάρτισης, που παράγει φθηνό εργατικό δυναμικό από την εφηβεία, ολοκληρώνουν την αρχιτεκτονική. Αυτό σημαίνει ότι η κρίση στο CHP (Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό Κόμμα) δεν αφορά μόνο την επιβίωση του ίδιου του Τούρκου Προέδρου, αλλά και την επιβίωση αυτού του καθεστώτος, πάνω στο οποίο στηρίζονται άλλα καθεστώτα.</div><div><br />Ο εξαντλημένος συμβιβασμός<br /><br />Ο κοινωνιολόγος Cihan Tuğal* έχει περιγράψει το πρώιμο AKP (κυβερνών κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης) ως μια μορφή “παθητικής επανάστασης”, χρησιμοποιώντας τον όρο του Γκράμσι για τη διαδικασία κατά την οποία το σύστημα απορροφά ένα κίνημα που θα μπορούσε να το απειλήσει, ικανοποιώντας μέρος των αιτημάτων του, ώστε να το ενσωματώσει και να το αφοπλίσει πολιτικά. Κατά τον Tuğal, αυτό ακριβώς έκανε το AKP με τον ισλαμισμό: Ένα θρησκευτικό και κοινωνικό κίνημα που εξέφραζε δυσαρέσκεια απέναντι στο κεμαλικό κατεστημένο, ενσωματώθηκε τελικά στο υπάρχον πολιτικό και οικονομικό σύστημα και συμφιλιώθηκε με την ελεύθερη αγορά.<br /><br />Στο μεταγενέστερο βιβλίο του “Η Πτώση του Τουρκικού Μοντέλου” (The Fall of the Turkish Model), ο Tuğal υποστηρίζει ότι αυτή η σύνθεση – ισλαμισμός, δημοκρατία και αγορά – που κάποτε παρουσιαζόταν ως επιτυχημένο τουρκικό μοντέλο, άρχισε σταδιακά να διαλύεται. Σύμφωνα με την ανάλυσή του, η δημοκρατική διάσταση υποχώρησε, η εξουσία έγινε πιο συγκεντρωτική και αυταρχική και το μοντέλο έχασε τελικά τη συνοχή του.<br /><br />Στο σύστημα του Τούρκου προέδρου η πολιτική νομιμοποίηση, που τα πρώτα χρόνια βασιζόταν σε μεγάλο βαθμό στη λαϊκή συναίνεση και στην οικονομική ανάπτυξη, φαίνεται σταδιακά να εξαρτάται περισσότερο από θεσμικούς μηχανισμούς και τον ρόλο της δικαιοσύνης. Η οικονομία συνεχίζει να λειτουργεί, αλλά η κοινωνική αποδοχή που τη στήριζε είναι πιο περιορισμένη.<br /><br />Σε ευρύτερο θεωρητικό πλαίσιο, ο Βόλφγκανγκ Στρέεκ διακρίνει ανάμεσα στο Staatsvolk (οι πολίτες) και στο Marktvolk (οι αγορές, όπως οι επενδυτές και οι πιστωτές). Υποστηρίζει ότι από τη δεκαετία του 1980, οι δημοκρατίες έχουν γίνει όλο και πιο εξαρτημένες από τις αγορές, γεγονός που επηρεάζει τις πολιτικές επιλογές των κυβερνήσεων και περιορίζει τη βαρύτητα της κοινωνικής ψήφου. Η Τουρκία βρίσκεται σε μια ημι-περιφερειακή θέση και η ισορροπία αυτή είναι ενσωματωμένη στο ίδιο το έδαφος: Tο Istanbul Finance Centre είναι ένας θύλακας του Marktvolk, ενώ έξω από αυτόν οι πολίτες αντιμετωπίζουν απεργιακές απαγορεύσεις και απαλλοτριώσεις.<br /><br />Η εποχή της ατιμωρησίας<br /><br />Από αυτή την οπτική, οι διεθνείς εταίροι του καθεστώτος – καναδικές εταιρείες εξόρυξης, γερμανικοί βιομηχανικοί όμιλοι, επενδυτικά ταμεία του Κόλπου – δεν έχουν κανένα συμφέρον σε μια πολιτική αλλαγή που δεν μπορεί να τιμολογηθεί. Ο Ερντογάν είναι αντικαταστάσιμος θεωρητικά, αλλά μόνο από κάποιον που θα διατηρήσει τις ίδιες άδειες, ζώνες, διαδρόμους και εργασιακές δομές. Ένας διάδοχος που θα επιχειρούσε να αλλάξει αυτή τη δομή δεν θα ήταν αποδεκτός από τα συμφέροντα που επωφελούνται από αυτήν. Άρα δεν είναι μόνο ο Ερντογάν που θέλει να παραμείνει. Είναι ένα ολόκληρο σύστημα που ευνοεί τέτοιους ηγέτες.<br /><br />Η σημερινή εποχή ατιμωρησίας και διαρκών συγκρούσεων συμβάλλει στην ενίσχυση του αυταρχισμού, σε σχέση με μια δεκαετία πριν. Σε ένα διεθνές περιβάλλον, όπου ένα κράτος εμπλέκεται σε γενοκτονία στη Γάζα χωρίς ουσιαστική διεθνή λογοδοσία, και όπου μια δεύτερη κυβέρνηση Τραμπ επιτίθεται στους αμερικανικούς θεσμούς ελέγχου της εκτελεστικής εξουσίας, χωρίς συνέπειες, διαμορφώνεται ένα κλίμα μεγαλύτερης ανοχής απέναντι στον αυταρχισμό.<br /><br />Τα κράτη του Κόλπου δεν παρακολουθούν απλώς ως θεατές: Τα χρήματά τους έχουν ήδη επενδυθεί μέσα στο σύστημα. Ευρωπαϊκές χώρες χρειάζονται την Τουρκία ως στρατιωτική δύναμη, ως ανάχωμα στη μετανάστευση και ως εταίρο του ΝΑΤΟ στις αλυσίδες εφοδιασμού, και έχουν μάθει να διαχειρίζονται τον Ερντογάν, αντί να τον αντιμετωπίζουν. Σε αυτό το διεθνές περιβάλλον πραγματοποιείται η απομάκρυνση του ηγέτη της αντιπολίτευσης – και αυτός είναι ένας από τους λόγους, που συμβαίνει τώρα. Το όριο του τι είναι ανεκτό έχει μετατοπιστεί. Και όσοι ηγέτες παρακολουθούν προσεκτικά, έχουν ήδη βγάλει τα συμπεράσματά τους…</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Στην Τουρκία η… Δικαιοσύνη αποφασίζει ποιος συμμετέχει στις εκλογές!

ΣΤΕΛΛΟΥ ΒΑΝΑ Τους τελευταίους δεκαοκτώ μήνες, τα πράγματα έχουν κλιμακωθεί ακόμη περισσότερο στην Τουρκία, όπως δείχνουν η σύλληψη του δημάρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ισραηλινοί: ”Ισραηλινό τείχος στο Αιγαίο Πέλαγος-Η Τουρκία δεν θα μπορεί να κάνει καμία κίνηση”.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/06/2026-05-31_23-00-08_792464.webp" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1122" data-original-width="1402" height="160" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/06/2026-05-31_23-00-08_792464.webp" width="781" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><br />Έχει γίνει γνωστό ότι η ελληνική κυβέρνηση ετοιμάζεται να κάνει ένα ασυνήθιστο στρατηγικό στρατιωτικό βήμα αναπτύσσοντας τα προηγμένα πυραυλικά συστήματα Spike NLOS , τα οποία αγόρασε από το Ισραήλ, στις παραμεθόριες περιοχές με την Τουρκία.<br /><br />Η έκθεση για την ανάπτυξη των ισραηλινών πυραύλων Spike NLOS στα νησιά του Αιγαίου και στην ελληνοτουρκική συνοριακή περιοχή δεν είναι ένα συγκεκριμένο γεγονός, αλλά μέρος ενός ευρύτερου ελληνικού προγράμματος συσσώρευσης που βρίσκεται υπό κατασκευή εδώ και αρκετά χρόνια. Η Αθήνα βλέπει αυτούς τους πυραύλους ως κεντρικό πυλώνα του νέου αμυντικού της δόγματος έναντι της Τουρκίας, ειδικά στο πλαίσιο των συνεχιζόμενων εντάσεων για τα νησιά του Αιγαίου, την ΑΟΖ και τον αγώνα για πόρους φυσικού αερίου στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Τι το ιδιαίτερο έχει το Spike NLOS;<br /><br />Πρόκειται για έναν πύραυλο ακριβείας με βεληνεκές δεκάδων χιλιομέτρων, ικανό να χτυπήσει ναυτικούς και χερσαίους στόχους πέρα από το οπτικό πεδίο, ενώ λαμβάνει ενημερώσεις σε πραγματικό χρόνο από drones, ραντάρ και άλλους αισθητήρες. Αυτό σημαίνει ότι μικρές μονάδες που σταθμεύουν σε ελληνικά νησιά μπορούν να απειλήσουν τουρκικά σκάφη, αποβατικές δυνάμεις και στρατιωτικούς στόχους χωρίς να εκτεθούν.<br /><br />Γιατί αυτό εκνευρίζει την Τουρκία;<br /><br />Από την τουρκική σκοπιά, η Ελλάδα προσπαθεί να δημιουργήσει ένα «τείχος πυραύλων» κατά μήκος των νησιών κοντά στις τουρκικές ακτές. Η Άγκυρα ισχυρίζεται ότι ορισμένα από τα νησιά υποτίθεται ότι είναι στρατιωτικά αποστρατιωτικοποιημένα, επομένως οποιαδήποτε απόκτηση προηγμένων πυραύλων θεωρείται παραβίαση ιστορικών συμφωνιών. Τούρκοι πολιτικοί και εθνικιστές έχουν προειδοποιήσει ακόμη ότι η ανάπτυξη αλλάζει την κατάσταση ασφαλείας στην περιοχή και αυξάνει τον κίνδυνο σύγκρουσης.<br /><br />Πώς αντέδρασε η Τουρκία;<br /><br />Η τουρκική απάντηση μέχρι στιγμής ήταν κυρίως:<div>Διαμαρτυρίες και δημόσιες δηλώσεις κατά της «στρατιωτικοποίησης» των νησιών.<br />Επιτάχυνση της ανάπτυξης και παραγωγής πυραύλων τοπικής παραγωγής, UAV και πυρομαχικών ακριβείας.<br />Ενίσχυση της ναυτικής και αεροπορικής παρουσίας στο Αιγαίο.<br />Συνεχής στενή παρακολούθηση της ανάπτυξης των ελληνικών δυνάμεων.<br /><br />Ταυτόχρονα, η Τουρκία συνεχίζει να χτίζει πλεονέκτημα σε άλλους τομείς, ειδικά στον τομέα των UAV, των βαλλιστικών πυραύλων και της τοπικής αμυντικής βιομηχανίας.<br /><br />Αλλάζει αυτό την ισορροπία δυνάμεων;<br /><br />Ναι, αλλά με περιορισμένο τρόπο.<br /><br />Οι πύραυλοι δεν κάνουν την Ελλάδα πιο ισχυρή από την Τουρκία συνολικά. Η Τουρκία εξακολουθεί να έχει:<div>Ο πληθυσμός είναι πολλαπλάσιος.<br />Ένας σημαντικά μεγαλύτερος στρατός.<br />Μια ευρεία ανεξάρτητη αμυντική βιομηχανία.<br />Ένας μεγαλύτερος ναυτικός στόλος και μια ανεξάρτητη ικανότητα παραγωγής όπλων.<br /><br />Ωστόσο, σε τακτικό και περιφερειακό επίπεδο, η αλλαγή είναι σημαντική:Κάθε τουρκική επιχείρηση απόβασης στα ελληνικά νησιά γίνεται πιο επικίνδυνη.<br />Τα τουρκικά πολεμικά πλοία που επιχειρούν στην περιοχή των νησιών είναι εκτεθειμένα σε μια ακριβή απειλή.<br />Η Ελλάδα αποκτά τη δυνατότητα να δημιουργεί ζώνες «άρνησης πρόσβασης» (A2/AD) κατά μήκος μεγάλων τμημάτων του Αιγαίου.<br /><br />Η ευρεία στρατηγική σημασία<br /><br />Η πραγματική ιστορία δεν είναι μόνο ο ίδιος ο πύραυλος, αλλά η στρατιωτική προσέγγιση μεταξύ:</div><div>Ελλάδα<br />Ισραήλ<br />Κύπρος<br /><br />Η Τουρκία βλέπει αυτή τη συνεργασία ως μια προσπάθεια οικοδόμησης ενός περιφερειακού άξονα που θα περιορίσει την επιρροή της στην Ανατολική Μεσόγειο. Ως εκ τούτου, για την Άγκυρα, η ανάπτυξη του Spike NLOS δεν είναι μόνο στρατιωτικό ζήτημα αλλά και πολιτικό και στρατηγικό μήνυμα.<br /><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div></div>

Ισραηλινοί: ”Ισραηλινό τείχος στο Αιγαίο Πέλαγος-Η Τουρκία δεν θα μπορεί να κάνει καμία κίνηση”.

Έχει γίνει γνωστό ότι η ελληνική κυβέρνηση ετοιμάζεται να κάνει ένα ασυνήθιστο στρατηγικό στρατιωτικό βήμα αναπτύσσοντας τα προηγμένα πυραυλ...

Διαβάστε την συνέχεια

Γέμισε με ένοπλες ομάδες της Αντιπολίτευσης το Ιράν εξοπλισμένες μέχρι τα δόντια από την δύση.

<img height="120" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-06/%CE%B5%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1_2026-06-02_122048639.png?itok=_9x5L8xr" width="769" /><br /><br />Μεγαλώνει το κίνημα κατά των Ιρανών μουλάδων, καθώς οι αδιάκριτες εκτελέσεις χιλιάδων ανθρώπων στη χώρα πυροδοτούν ένοπλες αντιδράσεις<br /><br />Ηκατάσταση στο εσωτερικό της Ιρανικής αντιπολίτευσης χαρακτηρίζεται από ένα ευρύ, αλλά κατακερματισμένο δίκτυο ομάδων με διαφορετικές ιδεολογίες και οράματα για το μέλλον της χώρας.<br /><br />Την εμφάνιση τους έκαναν πάνοπλοι Ιρανοί αντκαθεστωτικοί οι οποίοι εκπαιδεύονται και χρηματοδοτούνται από την δύση για ανταρτοπόλεμο κατά των Φρουρών της Επανάστασης, οι οποίοι ελέγχουν πραγματικά την χώρα, μετά την δολοφονία του Χαμενεΐ.<br /><div class="embedcode" style="background-color: #f9faff; box-sizing: border-box; color: #091c55; font-family: Roboto, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px; padding: 0px;"><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="box-sizing: border-box; display: flex; margin: 10px 0px; max-width: 560px; padding: 0px; width: 560px;"><br /><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="2060760649526128771" frameborder="0" id="twitter-widget-0" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?dnt=false&embedId=twitter-widget-0&features=eyJ0ZndfdGltZWxpbmVfbGlzdCI6eyJidWNrZXQiOltdLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2ZvbGxvd2VyX2NvdW50X3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9iYWNrZW5kIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19yZWZzcmNfc2Vzc2lvbiI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZm9zbnJfc29mdF9pbnRlcnZlbnRpb25zX2VuYWJsZWQiOnsiYnVja2V0Ijoib24iLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X21peGVkX21lZGlhXzE1ODk3Ijp7ImJ1Y2tldCI6InRyZWF0bWVudCIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3Nob3dfYmlyZHdhdGNoX3Bpdm90c19lbmFibGVkIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19kdXBsaWNhdGVfc2NyaWJlc190b19zZXR0aW5ncyI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdXNlX3Byb2ZpbGVfaW1hZ2Vfc2hhcGVfZW5hYmxlZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdmlkZW9faGxzX2R5bmFtaWNfbWFuaWZlc3RzXzE1MDgyIjp7ImJ1Y2tldCI6InRydWVfYml0cmF0ZSIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfbGVnYWN5X3RpbWVsaW5lX3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9mcm9udGVuZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9fQ%3D%3D&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=2060760649526128771&lang=el&maxWidth=560px&origin=https%3A%2F%2Fwww.pentapostagma.gr%2Fkosmos%2Fenoples-syrraxeis%2F7373268_gemise-me-enoples-omades-tis-antipoliteysis-iran-exoplismenes&sessionId=15478145d4238e10cc03ac9aa35e61ece892701a&siteScreenName=pentapostagma&theme=light&widgetsVersion=6a3ad42b224df%3A1778106238597&width=550px" style="border-style: none; border-width: 0px; box-sizing: border-box; display: block; flex-grow: 1; height: 988px; margin: 0px; padding: 0px; position: static; visibility: visible; width: 550px;" title="X Post"></iframe></div></div><br />ΕΚΤΑΚΤΟ: Ένα μήνυμα από το εσωτερικό του Ιράν:<br /><br />«Εμείς, οι στρατιώτες του Ιράν, συνεργαζόμαστε με τους Αθάνατους Φρουρούς του Ιράν 🇮🇷, προετοιμαζόμενοι για τη διοίκηση του πρίγκιπα διαδόχου. Είμαστε πολλοί αδελφοί, τόσοι πολλοί! Ζήτω ο Σάχης και είθε το Ιράν να είναι αιώνιο».<br /><br />Αυτό το μήνυμα αντικατοπτρίζει τις απόψεις ορισμένων φιλομοναρχικών ομάδων εντός της χώρας που υποστηρίζουν την επιστροφή της μοναρχίας και τον γιο του τελευταίου Σάχη, Ρεζά Παχλαβί.Η κατάσταση στο Ιράν παραμένει εξαιρετικά σύνθετη, με διάφορες πολιτικές και κοινωνικές τάσεις να διασταυρώνονται στο εσωτερικό της χώρας.<div><br />Κύριες Τάσεις της ιρανικής Αντιπολίτευσης<br /><br />Το Φιλομοναρχικό Κίνημα: Συσπειρώνεται γύρω από τον Ρεζά Παχλαβί, τον εξόριστο γιο του τελευταίου Σάχη, ο οποίος υποστηρίζει μια κοσμική δημοκρατία.<br /><br />Το Εθνικό Συμβούλιο Αντίστασης του Ιράν (NCRI): Πολιτικό σκέλος της οργάνωσης Μουτζαχεντίν-ε Χαλκ (MEK), με δομημένη οργάνωση αλλά αμφιλεγόμενη δημοτικότητα στο εσωτερικό του Ιράν.<br /><br />Αριστερές και Φιλελεύθερες Συμμαχίες: Διάσπαρτες ομάδες διανοουμένων, φοιτητών και εργατικών συνδικάτων που ζητούν πλήρη εκδημοκρατισμό.Εθνοτικές Μειονότητες: Οργανώσεις Κούρδων, Μπαλούχων και Αζέρων που διεκδικούν αυτονομία ή ομόσπονδο σύστημα.<br /><br />Κουρδικές Αυτονομιστικές Ομάδες (π.χ. KDPI, Komala, PJAK): Ένοπλες οργανώσεις των Κούρδων που δρουν κυρίως στα βορειοδυτικά σύνορα του Ιράν και διεκδικούν αυτονομία ή ανεξαρτησία. Ενέχονται σε συγκρούσεις με τις ιρανικές δυνάμεις ασφαλείας.<br /><br />Αυτονομιστικές Ομάδες σε Περιφερειακές Επαρχίες: Στη νοτιοδυτική επαρχία του Χουζεστάν δρουν αραβικές ένοπλες ομάδες, ενώ στα νοτιοανατολικά (περιοχή Μπαλουτσιστάν) δρουν σουνιτικές ένοπλες μειονότητες, όπως η Τζάις αλ-Αντλ, οι οποίες έχουν εμπλακεί συχνά σε συγκρούσεις με τις ιρανικές δυνάμεις ασφαλείας κατά τη διάρκεια αντικαθεστωτικών διαδηλώσεων.<br /><br />Η ιρανική αντιπολίτευση παραμένει αρκετά κατακερματισμένη και πολυδιάσπαρτη. Παρά την κοινή τους επιθυμία να αλλάξουν το καθεστώς, παρουσιάζουν συχνά ιδεολογικές διαφορές, με αποτέλεσμα να μην υπάρχει ενιαίος συνασπισμός που να συγκεντρώνει το σύνολο των εγχώριων και διασπορικών δυνάμεων.<br /><br />Αυτό όμως είναι κάτι που μπορεί να κριθεί στην πορεία ενός ατέρμονου, άγριου και κυρίως στοχευμένου πολέμου κατά των δομών εξουσίας των Ιρανών Φρουρών της Επανάστασης.<br /><br />Από ότι φαίνεται υπάρχει και άλλο μονοπάτι για την κατάληψη της ιρανικής εξουσίας από τις ΗΠΑ και τον Τραμπ. </div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /> Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Γέμισε με ένοπλες ομάδες της Αντιπολίτευσης το Ιράν εξοπλισμένες μέχρι τα δόντια από την δύση.

Μεγαλώνει το κίνημα κατά των Ιρανών μουλάδων, καθώς οι αδιάκριτες εκτελέσεις χιλιάδων ανθρώπων στη χώρα πυροδοτούν ένοπλες αντιδράσεις Ηκατά...

Διαβάστε την συνέχεια

Η κυβέρνηση κατέρριψε το δόγμα αποτροπής έναντι της Τουρκίας!

<div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="421" src="https://www.youtube.com/embed/bMBHO7LbKY8" width="707" youtube-src-id="bMBHO7LbKY8"></iframe></div></div><div><br /></div>Την ώρα που ο κ. Τραμπ φαίνεται ότι «σορτάρει στο χρηματιστήριο» με την κρίση στη Μέση Ανατολή , στο Αιγαίο χωρίς να μας το έχει πει ,όλα δείχνουν ότι πολλά έχουν ήδη αλλάξει, εις βάρος μας!<br /><br />Ο Αντιστράτηγος ε.α και γεωπολιτικός αναλυτής Κωνσταντίνος Λουκόπουλος κάνει μία ολοκληρωμένη ανάλυση , ξεκινώντας από το Ιράν και το «Επικό Φιάσκο Τραμπ», όπως λέει και συνεχίζει λέγοντας μεγάλες αλήθειες για όσα έχουν γίνει, γίνονται στο Αιγαίο αλλά και για όσα έρχονται με μεγάλη ταχύτητα.<br /><br />Σε τι επίπεδο βρίσκεται η ελληνική αποτροπή;<br /><br />Τι έχει συζητήσει με την Τουρκία η ελληνική κυβέρνηση;<br /><br />Ακόμη χειρότερα: έχει συμφωνήσει κάτι και δεν μας έχει ενημερώσει;<br /><br />Ο κ. Λουκόπουλος μιλά για τον «εξοπλιστικό πατριωτισμό» της κυβέρνησης, μέσω του οποίου καθησυχάζει την κοινή γνώμη. Την ίδια στιγμή αποκρύπτει με κάθε τρόπο όσα συμβαίνουν με το προσωπικό και τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων οι οποίες φυλλορροούν από τις παραιτήσεις.<br /><br />Σχολιάζει την υποχωρητική -μέχρι ραγιαδισμού- εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης, όχι μόνο στα ελληνοτουρκικά αλλά και όλα τα μέτωπα που μας αφορούν. Τελευταίο δείγμα της ανυπαρξίας της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής η υπόθεση με το ουκρανικό drone, για το οποίο το Κίεβο απαξίωσε να δώσει οποιαδήποτε εξήγηση και να ζητήσει συγγνώμη.<br /><br />«Έρχονται δύσκολες μέρες» , προβλέπει ο κ. Λουκόπουλος αναφερόμενος στα μεγάλα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής και ειδικότερα στο Αιγαίο.<br /><br /><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.<div><br /></div>

Η κυβέρνηση κατέρριψε το δόγμα αποτροπής έναντι της Τουρκίας!

Την ώρα που ο κ. Τραμπ φαίνεται ότι «σορτάρει στο χρηματιστήριο» με την κρίση στη Μέση Ανατολή , στο Αιγαίο χωρίς να μας το έχει πει ,όλα δε...

Διαβάστε την συνέχεια

Η άδεια καρέκλα της Ελλάδας σε ΕΕ και ΝΑΤΟ.

<img height="113" src="https://omegapress.gr/images/KOYLIS.jpg" width="773" /><div><br /></div><div>Του <b>Στράτου Βαλτινού</b><br />Το Ευρωπαικό Συμβούλιο που θα πραγματοποιηθεί στις 18 και 19 Ιουνίου έχει μια καυτή και πολύ σημαντική ατζέντα, όπως και η σύνοδος κορυφής του ΝΑΤΟ στις 7 και 8 Ιουλίου στην Αττάλεια. Το μέλλον των σχέσεων ΕΕ -Ουκρανίας είναι στο τραπέζι, καθώς κανείς δεν θέλει πλέον την πλήρη και άμεση ένταξή της. Στο τραπέζι είναι επίσης, το Πολυετές Δημοσιονομικό Πλαίσιο, η διεύρυνση της ΕΕ με την ένταξη των δυτικών βαλκανίων, ενώ θα γίνει μια επισκόπηση της διεθνούς θέσης της ΕΕ σε γεωπολιτικά ζητήματα. Η αόριστη αυτή διατύπωση της ατζέντας, ασφαλώς υποκρύπτει την αδυναμία να υπάρξει μια φερέγγυα πολιτική απαγκίστρωσης από τα έως τώρα δόγματα και λάθη. <br /><br />Σε αυτόν τον κουρνιαχτό, το ερώτημα είναι αν η ελληνική κυβέρνηση θα αξιοποιήσει την ευκαιρία για να θέση και να απαιτήσει στήριξη στις απειλές της Τουρκίας σχετικά με τον χωροταξικό της σχεδιασμό στο Αιγαίο, τις γκρίζες ζώνες, τις σχέσεις με την Ουκρανία, την πορεία της Αλβανίας κλπ, καθώς διαθέτει πλήθος πλεονεκτημάντων. Υπάρχει σχέδιο γι αυτό; όχι είναι -δυστυχώς- η απάντηση. Δεν υφίσταται καν ευρωπαική πολιτική από Κυριάκο Μητσοτάκη και η παρουσία του στις συνόδους κορυφής εξαντλείται μπροστά στις κάμερες όπου θριαμβεύει η κοινοτοπία, γιατί εντός του Συμβουλίου, είτε απλά συντάσσεται με το ρεύμα, είτε είναι ανύπαρκτος και συνήθως σιωπηλός <br /><br />Ελλάδα -Τουρκία : η σιωπή δεν είναι χρυσός<br /><br />Η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει αποσύρει εδώ και χρόνια την πολιτική της Ελλάδας από την ΕΕ, όπου επί δεκαετίες υπήρχε ένα βήμα που αξιοποιούσαν οι κυβερνήσεις της χώρας για να κρατούν την Τουρκία υπό έλεγχο και σε μια απόσταση ασφάλειας. Η πολιτική αυτή έχει καταρρεύσει προ πολλού. Η Αθήνα δεν διεκδικεί τίποτα, αλλά τώρα θα βρεθεί σε μείζονα κρίση, αν ο συζητούμενος χωροταξικός σχεδιασμός της Τουρκίας στο Αιγαίο συμπεριλάβει ελληνικά νησιά και εντάξει στο εσωτερικό νομικό σύστημα της Άγκυρας ζώνες αλιείας , χωρικά ύδατα κλπ. Πιθανόν όταν θα γίνει το Ευρωπαικό Συμβούλιο να έχει ανακοινωθεί και το σχέδιο της Τουρκίας. <br /><br />Πρώτα είναι η σύνοδος κορυφής της ΕΕ . Θέλοντας και μη όμως, ο Μητσοτάκης έχει υποχρέωση, έστω και για εσωτερική κατανάλωση , όχι απλά να θέσει το ζήτημα και να επιστρέψει στην Αθήνα, αλλά να πάρει ένα ένα πολύ σκληρό κείμενο με αυστηρές προειδοποιήσεις για κυρώσεις κατά της Άγκυρας .<br />Μετά την σύνοδο κορυφής θα γίνει η σύνοδος του ΝΑΤΟ. Είναι δύο πολύ σημαντικές σύνοδοι, τις οποίες η ελληνική εξωτερική πολιτική, μπορεί να αξιοποιήσει και να απαντήσει, όχι μόνο στον αναθεωρητισμό της Τουρκίας, αλλά και να στείλει μήνυμα αποφασιστικότητας προς κάθε κατεύθυνση, να επιδιώξει στήριξη και συμμαχίες, ώστε να βγει με ενισχυμένες θέσεις. Το θέατρο κάποια στιγμή τελειώνει...<br /><br />Ευρωπαική Πολιτική: ό,τι προκύψει…<br /><br />Η Ελλάδα επί Κυριάκου Μητσοτάκη, δεν έχει , ούτε φαίνεται να σχεδιάζει, κάποιας μορφής ευρωπαική πολιτική. Δηλαδή με σχέδιο, δομή και τακτική ώστε να πηγαίνει καλά προετοιμασμένη σε κάθε Ευρωπαικό Συμβούλιο και να καταθέτει τις θέσεις της, να διαπραγματεύεται και να κάνει αμέσως μετά πολιτικό απολογισμό. Είναι ίσως η μόνη κυβέρνηση ή από τις ελάχιστες στην ΕΕ, που δεν κάνει ποτέ ανακοινώσεις ως προς τις θέσεις της πριν από κάθε Ευρωπαικό Συμβούλιο, ούτε στην συνέχεια κάνει απολογισμό για να ξέρει η βουλή και η κοινωνία, τι στόχους είχε, τι κέρδισε και τι έχασε. Έτσι συχνά παρουσιάζει τα κείμενα της ΕΕ ως μέρος της δικής της πολιτικής και όλα τελειώνουν εκεί.<br /><br />Για την ακρίβεια, η ευρωπαική πολιτική της κυβέρνησης εξαντλείται σε θέματα που άπτονται διαφόρων χρηματοδοτικών εργαλείων για να συνεχίσει να εξυπηρετεί συγκεκριμένους ομίλους. Το ίδιο έκανε με την πολεμική οικονομία, που ανακοινώθηκε με θριαμβευτικούς τόνους μετά την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία και εξελίχθηκε σε μια τεράστια μηχανή παραγωγής πλούτου για την εξοπλιστική βιομηχανία. Ως προς το υποτιθέμενο βέτο κατά της Τουρκίας, να σημειωθεί ότι η Άγκυρα έχει αυτή την στιγμή περισσότερα προγράμματα σε εξέλιξη ακόμη και από τη Γερμανία. Αλλά απόλυτη σιωπή…<br /><br />Ένα από τα κορυφαία προβλήματα της ΕΕ αυτή την στιγμή, είναι το μέλλον των σχέσεων με την Ουκρανία. Το κατά πόσον δηλαδή η ΕΕ θα την εντάξει άμεσα με πολιτικά κριτήρια, ή θα ισχύσουν οι όροι και οι κανόνες που ισχύουν για όλες τις χώρες. Το γεγονός όμως ότι η ΕΕ θα δέχονταν μια μεγάλη χώρα που απλά θα επιδείνωνε την οικονομία της προκάλεσε δεύτερες σχέσεις και τώρα συζητείται ένας νέος οδικός χάρτης. Φυσικά η Ελλάδα δεν έχει λόγο, απλά ακολουθεί. Ακόμη και όταν “έθεσε” το ζήτημα του drone, δεν τις έδωσε κανείς σημασία και δεν υπήρξε ούτε μία δήλωση συμπάθειας από την ΕΕ.<br /><br />Ως προς τις σχέσεις με την Ρωσία, η ΕΕ αναζητά ένα πρόσχημα για να ξεκινήσει διαπραγματεύσεις και ενώ η ενεργειακή εξάρτηση από τις ΗΠΑ γίνεται όλο και πιο ωμή, όλο και πιο ακριβή, όπως φυσικά είχαν προβλέψει όσοι δεν συμμετείχαν στους αλαλαγμούς για νέα εποχή, όπως η κυβέρνηση Μητσοτάκη. Σε αυτό το κλίμα κάποιοι στην ΕΕ, με πρωτοπόρους τις βαλτικές χώρες βάζουν στο τραπέζι το 21ο πακέτο κυρώσεων κατά της Ρωσίας!<br /><br />Η σύνοδος κορυφής του ΝΑΤΟ αναμένεται να είναι εκρηκτική, λόγω της παρουσίας του Τραμπ που δεν δίνει μία για την ενότητα της Συμμαχίας, ενώ είναι γνωστό ότι είναι εξοργισμένος από την απόφαση των Ευρωπαίων να μην βοηθήσουν τις ΗΠΑ στον πόλεμο κατά του Ιράν ή για την διέλευση των τάνκερ από το στενό του Ορμούζ. Εκεί είναι το πεδίο του Τραμπ που είναι πιθανό να τινάξει στον αέρα όλη την ευρωπαική πολιτική και έναντι της Ρωσίας , αλλά και τις διατλαντικές σχέσεις.<br />Όσοι αντιλαμβάνονται τους κινδύνους , προσεύχονται να μην εμπλακεί ο Τραμπ στα ελληνοτουρκικά , ενώ δεν είναι λίγοι που δεν θέλουν να περάσει από την Αθήνα. Να μιλήσει ο Τραμπ με φόντο την Ακρόπολη και να καλεί την Ελλάδα να συζητήσει για τα νησιά της με την Τουρκία;</div><div><br /></div><div><a href="https://omegapress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η άδεια καρέκλα της Ελλάδας σε ΕΕ και ΝΑΤΟ.

Του Στράτου Βαλτινού Το Ευρωπαικό Συμβούλιο που θα πραγματοποιηθεί στις 18 και 19 Ιουνίου έχει μια καυτή και πολύ σημαντική ατζέντα, όπως κα...

Διαβάστε την συνέχεια

Σαμαράς: Η μεγάλη επιστροφή. Τι θα ανακοινώσει από την Κρήτη.

<img height="133" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/03/samaras-768x511.jpg" width="802" /><br /><br />Η ομιλία της Παρασκευής αποκτά χαρακτήρα πολιτικού προαναγγέλματος – Σενάρια για νέο φορέα, πίεση στη Ν.Δ. και αναδιάταξη του δεξιού χώρου<br /><br />Η πολιτική σκακιέρα βρίσκεται ήδη σε φάση ανασύνθεσης μετά την εμφάνιση νέων πολιτικών σχηματισμών, όμως σύμφωνα με πληροφορίες, το κομμάτι που λείπει για να ολοκληρωθεί το παζλ είναι η κίνηση του πρώην πρωθυπουργού Αντώνης Σαμαράς.<br /><br />Οι τελευταίες πληροφορίες συγκλίνουν στο ότι ο κ. Σαμαράς είναι πλέον πιο κοντά από ποτέ στη δημιουργία νέου πολιτικού φορέα, με την προσεχή ομιλία του στην Κρήτη να θεωρείται από πολλούς ως το πρώτο ουσιαστικό δημόσιο βήμα προς αυτή την κατεύθυνση. Χωρίς να αναμένονται επίσημες ανακοινώσεις, το πολιτικό μήνυμα που εκπέμπεται φέρεται να είναι σαφές: η περίοδος της αναμονής τελειώνει και η περίοδος των αποφάσεων αρχίζει.<div><br />Η Κρήτη ως αφετηρία ενός νέου πολιτικού εγχειρήματος<br /><br />Η παρουσία του πρώην πρωθυπουργού σε εκδήλωση του think tank Νόημα έχει αποκτήσει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, καθώς στελέχη που παρακολουθούν τις κινήσεις του εκτιμούν ότι θα θελήσει να στείλει ένα πιο ξεκάθαρο μήνυμα για τις πολιτικές του προθέσεις.<br /><br />Το πιθανότερο σενάριο που συζητείται στο παρασκήνιο είναι η ίδρυση νέου κόμματος μέσα στο φθινόπωρο, σε χρονικό σημείο που θα επιτρέπει την καλύτερη αξιολόγηση των πολιτικών συσχετισμών αλλά και των δημοσκοπικών δεδομένων.<br /><br />«Δεν πρόκειται πλέον για θεωρητική συζήτηση αλλά για πολιτικό σχεδιασμό με ορίζοντα υλοποίησης», αναφέρουν πρόσωπα που γνωρίζουν το κλίμα γύρω από τον πρώην πρωθυπουργό.</div><div><br />Η “δεξιά γκρίζα ζώνη” στο στόχαστρο<br /><br />Ο σχεδιασμός φέρεται να επικεντρώνεται σε μια μεγάλη δεξαμενή ψηφοφόρων που προέρχονται παραδοσιακά από τη Νέα Δημοκρατία, αλλά εμφανίζονται αποστασιοποιημένοι από την κυβέρνηση.<br /><br />Πρόκειται για πολίτες που:Δεν έχουν μετακινηθεί οριστικά σε άλλο κόμμα.<br />Εκφράζουν δυσαρέσκεια για τη σημερινή πορεία της κεντροδεξιάς παράταξης.<br />Δηλώνουν αναποφάσιστοι ή απέχουν από τις δημοσκοπήσεις.<br />Αναζητούν πολιτική έκφραση πιο κοντά στις παραδοσιακές δεξιές και πατριωτικές αναφορές.<br /><br />Στο σαμαρικό επιτελείο θεωρούν ότι υπάρχει σημαντικό πολιτικό κενό σε αυτόν τον χώρο, το οποίο μπορεί να μετατραπεί σε εκλογική επιρροή. </div><div><br />Πλήγμα στην αυτοδυναμία της Ν.Δ.<br /><br />Το βασικό πολιτικό αποτέλεσμα ενός νέου κόμματος Σαμαρά δεν θα είναι μόνο η ανακατανομή ποσοστών στον δεξιό χώρο.<br /><br />Πολλοί αναλυτές εκτιμούν ότι η μεγαλύτερη συνέπεια θα είναι η δυσκολότερη επίτευξη αυτοδυναμίας για τη Νέα Δημοκρατία του Κυριάκος Μητσοτάκης.<br /><br />Η εξίσωση είναι απλή:<br /><br />Κάθε ποσοστό που θα αποσπάσει ένας νέος δεξιός σχηματισμός από τη δεξαμενή των παραδοσιακών νεοδημοκρατών περιορίζει τις πιθανότητες της κυβερνητικής παράταξης να προσεγγίσει τα ποσοστά που απαιτούνται για αυτοδύναμη κυβέρνηση.<br /><br />Παράλληλα, ένα νέο κόμμα θα μπορούσε να ασκήσει πίεση και σε άλλους πολιτικούς σχηματισμούς της δεξιάς πολυκατοικίας, μεταβάλλοντας τις σημερινές ισορροπίες.</div><div><br />Το κρίσιμο δημοσκοπικό στοίχημα<br /><br />Σύμφωνα με πληροφορίες, το σχέδιο εξετάζεται σε δύο φάσεις.<br /><br />Πρώτα θα παρουσιαστεί το πολιτικό αφήγημα και οι λόγοι που καθιστούν αναγκαία τη δημιουργία νέου φορέα. Στη συνέχεια θα αξιολογηθεί η ανταπόκριση της κοινής γνώμης.<br /><br />Οι εκτιμήσεις που κυκλοφορούν στο πολιτικό παρασκήνιο ποικίλλουν:Αισιόδοξα σενάρια κάνουν λόγο για ποσοστά κοντά στο 5%.<br />Πιο επιφυλακτικές αναλύσεις θεωρούν ότι η μάχη για την είσοδο στη Βουλή δεν θα είναι εύκολη.<br />Όλοι συμφωνούν όμως ότι ακόμη και ένα μονοψήφιο ποσοστό μπορεί να μετατρέψει τον πρώην πρωθυπουργό σε σημαντικό παράγοντα των μετεκλογικών εξελίξεων.</div><div><br />Ο παράγοντας Καραμανλής<br /><br />Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και η στάση του πρώην πρωθυπουργού Κώστας Καραμανλής.<br /><br />Παρότι οι κοινές εμφανίσεις των δύο πρώην πρωθυπουργών έχουν τροφοδοτήσει πολλά σενάρια, παραμένει ασαφές κατά πόσο ο κ. Καραμανλής θα επιλέξει να στηρίξει ενεργά ένα νέο πολιτικό εγχείρημα.<br /><br />Πολιτικοί παρατηρητές σημειώνουν ότι η στάση του μπορεί να αποδειχθεί καθοριστική, όχι τόσο εκλογικά όσο συμβολικά, καθώς θα επηρεάσει το κλίμα στο εσωτερικό της παραδοσιακής βάσης της Νέας Δημοκρατίας. </div><div><br />Το μεγάλο ερώτημα της επόμενης ημέρας<br /><br />Στο παρασκήνιο κυκλοφορεί έντονα η εκτίμηση ότι ο κ. Σαμαράς δεν βλέπει το εγχείρημά του μόνο ως εκλογική παρέμβαση αλλά και ως μοχλό πίεσης για τις μελλοντικές εξελίξεις στον χώρο της κεντροδεξιάς.<br /><br />Εφόσον οι πολιτικοί συσχετισμοί αλλάξουν σημαντικά και η Νέα Δημοκρατία βρεθεί αντιμέτωπη με μειωμένες προοπτικές αυτοδυναμίας, δεν αποκλείεται να ανοίξει ευρύτερη συζήτηση για την επόμενη ημέρα στην παράταξη.<br /><br />Μέχρι τότε, όλα τα βλέμματα στρέφονται στην Κρήτη και στην ομιλία της Παρασκευής, η οποία αναμένεται να δώσει το πρώτο σαφές στίγμα για το αν ο Αντώνης Σαμαράς είναι έτοιμος να περάσει από τις αιχμές και τις παρεμβάσεις στη δημιουργία ενός νέου πολιτικού φορέα.<br />Το ερώτημα πλέον δεν είναι αν υπάρχουν σκέψεις για νέο κόμμα. Το ερώτημα είναι αν η αντίστροφη μέτρηση έχει ήδη ξεκινήσει.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Σαμαράς: Η μεγάλη επιστροφή. Τι θα ανακοινώσει από την Κρήτη.

Η ομιλία της Παρασκευής αποκτά χαρακτήρα πολιτικού προαναγγέλματος – Σενάρια για νέο φορέα, πίεση στη Ν.Δ. και αναδιάταξη του δεξιού χώρου Η...

Διαβάστε την συνέχεια

ΑΓΚΥΡΑ–ΜΟΣΧΑ: Νέα συμφωνία αερίου μετά το 2026 αλλάζει τον ενεργειακό χάρτη.

<img height="133" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/06/poutin-erdogan-768x512.jpg" width="772" /><br /><br />Η Τουρκία διαπραγματεύεται με τη Gazprom το επόμενο μεγάλο deal – Στο τραπέζι ποσότητες, τιμές και γεωπολιτική ισχύς<br /><br />Η Άγκυρα και η Μόσχα ανοίγουν εκ νέου το μεγάλο ενεργειακό κεφάλαιο των σχέσεών τους, με τις δύο πλευρές να βρίσκονται σε διαπραγματεύσεις για μια νέα συμφωνία φυσικού αερίου που θα διαμορφώσει τις ισορροπίες στην περιοχή μετά το 2026.<br /><br />Στο παρασκήνιο του Baku Energy Forum, οι συζητήσεις μεταξύ της τουρκικής κρατικής εταιρείας Botas και της ρωσικής Gazprom αποκτούν ιδιαίτερη βαρύτητα, καθώς τα υφιστάμενα συμβόλαια προμήθειας φυσικού αερίου λήγουν στο τέλος του επόμενου έτους.<br /><br />«Οι διαπραγματεύσεις βρίσκονται σε εξέλιξη», δήλωσε ο υπουργός Ενέργειας της Τουρκίας, Alparslan Bayraktar, αφήνοντας να εννοηθεί ότι το τελικό πακέτο παραμένει ανοιχτό τόσο ως προς τις ποσότητες όσο και ως προς τη διάρκεια των νέων συμβάσεων.<div><br />Το μεγάλο παζάρι πίσω από τις κλειστές πόρτες<br /><br />Πηγές της αγοράς περιγράφουν ένα σύνθετο και σκληρό διαπραγματευτικό περιβάλλον.<br /><br />«Η Τουρκία θέλει μεγαλύτερη ευελιξία στις παραδόσεις και καλύτερους εμπορικούς όρους», αναφέρει παράγοντας της ενεργειακής αγοράς.<br /><br />Από την άλλη πλευρά, η Gazprom αναζητά σταθερούς και μακροχρόνιους πελάτες μετά τη δραματική συρρίκνωση των εξαγωγών της προς την Ευρώπη που ακολούθησε τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία το 2022.<br /><br />«Η Τουρκία είναι πλέον στρατηγικός πελάτης για τη Ρωσία. Δεν πρόκειται απλώς για μια εμπορική συμφωνία αλλά για μια γεωπολιτική σχέση αμοιβαίας εξάρτησης», σημειώνει αναλυτής με γνώση των συνομιλιών.</div><div><br />Η Άγκυρα κρατά ισχυρά χαρτιά<br /><br />Η τουρκική πλευρά εμφανίζεται αποφασισμένη να αξιοποιήσει τη θέση της ως ενεργειακός κόμβος μεταξύ Ανατολής και Δύσης.<br /><br />Τον περασμένο Δεκέμβριο, η Άγκυρα επέκτεινε δύο υφιστάμενα συμβόλαια με τη Gazprom που αφορούν προμήθειες μέσω των αγωγών TurkStream και Blue Stream, εξασφαλίζοντας βραχυπρόθεσμη σταθερότητα στην τροφοδοσία της χώρας.<br /><br />Ωστόσο, οι νέες διαπραγματεύσεις αφορούν κάτι πολύ μεγαλύτερο: το πώς θα διαμορφωθεί η ενεργειακή σχέση Ρωσίας–Τουρκίας στην επόμενη δεκαετία. </div><div><br />Η δεύτερη μεγαλύτερη αγορά της Gazprom<br /><br />Για τη Μόσχα, το διακύβευμα είναι τεράστιο.<br /><br />Μετά την απώλεια μεγάλου μέρους της ευρωπαϊκής αγοράς, η Τουρκία έχει εξελιχθεί στη δεύτερη σημαντικότερη αγορά της Gazprom μετά την Κίνα. Η διατήρηση αυτής της σχέσης θεωρείται κρίσιμη για τα έσοδα και τη στρατηγική παρουσία της ρωσικής εταιρείας στην ευρύτερη περιοχή.<br /><br />«Η Ρωσία χρειάζεται την Τουρκία όσο η Τουρκία χρειάζεται το ρωσικό αέριο», σχολιάζουν κύκλοι της αγοράς, περιγράφοντας μια εξίσωση όπου οικονομία και γεωπολιτική μπλέκονται πλέον αξεδιάλυτα. </div><div><br />Το γεωπολιτικό μήνυμα<br /><br />Πίσω από τις τεχνικές διαπραγματεύσεις για κυβικά μέτρα και συμβατικές ρήτρες, κρύβεται μια πολύ μεγαλύτερη εικόνα.<br /><br />Η Άγκυρα επιχειρεί να ενισχύσει τον ρόλο της ως περιφερειακό ενεργειακό hub, ενώ η Μόσχα αναζητά νέες διαδρομές και αξιόπιστους εταίρους σε μια περίοδο που οι δυτικές αγορές παραμένουν ουσιαστικά κλειστές.<br /><br />Το αποτέλεσμα των συνομιλιών δεν θα επηρεάσει μόνο τις τιμές και τις ροές φυσικού αερίου. Θα αποτελέσει και ένα ισχυρό μήνυμα για το πώς διαμορφώνονται οι νέες ενεργειακές συμμαχίες στην Ευρασία, σε μια εποχή όπου η ενέργεια εξακολουθεί να αποτελεί το πιο σκληρό νόμισμα ισχύος.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

ΑΓΚΥΡΑ–ΜΟΣΧΑ: Νέα συμφωνία αερίου μετά το 2026 αλλάζει τον ενεργειακό χάρτη.

Η Τουρκία διαπραγματεύεται με τη Gazprom το επόμενο μεγάλο deal – Στο τραπέζι ποσότητες, τιμές και γεωπολιτική ισχύς Η Άγκυρα και η Μόσχα αν...

Διαβάστε την συνέχεια

ΗΠΑ και Ιράν σε διάλογο, ενώ ο Νετανιάχου αλλάζει τα δεδομένα στον Λίβανο.

<img height="133" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/06/5f1c449e-bee2-4283-b59b-dfbed8415830_w1024_r1.5002275830678198_fpx41.98_fpy45-1-768x512.jpg" width="776" /><br /><br />Η διπλωματία των μεγάλων δυνάμεων συνυπάρχει με μια στρατιωτική πραγματικότητα που αναδιαμορφώνει τη Μέση Ανατολή.<br /><br />Την ώρα που Ουάσιγκτον και Τεχεράνη αναζητούν διαύλους επικοινωνίας για να αποτρέψουν μια γενικευμένη περιφερειακή ανάφλεξη, οι εξελίξεις στο μέτωπο του Λιβάνου δημιουργούν μια νέα πραγματικότητα που ενδέχεται να επηρεάσει ολόκληρη τη γεωπολιτική αρχιτεκτονική της Μέσης Ανατολής.<br /><br />Η αντίφαση είναι εμφανής. Από τη μία πλευρά, οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ιράν, παρά τις βαθιές διαφωνίες τους, εμφανίζονται πρόθυμα να διατηρήσουν ανοιχτούς διαύλους συνεννόησης προκειμένου να αποφευχθεί μια ανεξέλεγκτη σύγκρουση. Από την άλλη, οι ισραηλινές στρατιωτικές επιχειρήσεις στον Λίβανο μεταβάλλουν τα δεδομένα ασφαλείας στην περιοχή, δημιουργώντας νέα τετελεσμένα επί του πεδίου.<br /><br />Για την Ουάσιγκτον, ο βασικός στόχος παραμένει η αποτροπή μιας πολυμέτωπης κρίσης που θα μπορούσε να εμπλέξει το Ιράν, το Ισραήλ, τις χώρες του Κόλπου και τις αμερικανικές δυνάμεις που βρίσκονται στην περιοχή. Η αμερικανική στρατηγική επικεντρώνεται στη διατήρηση της ισορροπίας, ακόμη και αν αυτό απαιτεί δύσκολες διπλωματικές επαφές με αντιπάλους.<br />Στην Τεχεράνη, η ηγεσία επιδιώκει να διατηρήσει την περιφερειακή της επιρροή χωρίς να οδηγηθεί σε μια άμεση στρατιωτική αναμέτρηση με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Παρά τη σκληρή ρητορική και τις κατά καιρούς επιδείξεις ισχύος, το Ιράν γνωρίζει ότι μια γενικευμένη σύγκρουση θα μπορούσε να προκαλέσει σοβαρές οικονομικές και πολιτικές επιπτώσεις τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό.<br /><br />Την ίδια στιγμή, ο Μπενιαμίν Νετανιάχου φαίνεται να ακολουθεί μια διαφορετική λογική. Η ισραηλινή κυβέρνηση αντιμετωπίζει τις εξελίξεις μέσα από το πρίσμα της ασφάλειας και της εξουδετέρωσης απειλών που θεωρεί ότι προέρχονται από ένοπλες οργανώσεις οι οποίες δραστηριοποιούνται στα βόρεια σύνορα του Ισραήλ. Ωστόσο, η κλίμακα των επιχειρήσεων και οι επιπτώσεις τους στον Λίβανο προκαλούν διεθνείς αντιδράσεις και εντείνουν τις ανησυχίες για το μέλλον της χώρας.<div><br />Οι μεγάλες δυνάμεις και το νέο αφήγημα ισχύος<br /><br />Η κρίση δεν αφορά πλέον μόνο τις άμεσες αντιπαραθέσεις μεταξύ κρατών και οργανώσεων. Πίσω από τις εξελίξεις διαμορφώνεται μια ευρύτερη αναμέτρηση επιρροής, στην οποία εμπλέκονται οι σημαντικότεροι γεωπολιτικοί παίκτες του πλανήτη. Η Ουάσιγκτον επιδιώκει να διατηρήσει την πρωτοκαθεδρία της στην περιοχή, η Τεχεράνη να εδραιώσει τον ρόλο της ως περιφερειακή δύναμη, ενώ Ρωσία και Κίνα παρακολουθούν τις εξελίξεις αναζητώντας ευκαιρίες ενίσχυσης της δικής τους επιρροής.<br /><br />Ο Λίβανος βρίσκεται πλέον στο επίκεντρο μιας αντιπαράθεσης που ξεπερνά κατά πολύ τα εθνικά του σύνορα. Η πολιτική αστάθεια, η οικονομική κρίση και οι στρατιωτικές συγκρούσεις συνθέτουν ένα εκρηκτικό περιβάλλον, στο οποίο οι αποφάσεις εξωτερικών δυνάμεων επηρεάζουν άμεσα την καθημερινότητα εκατομμυρίων πολιτών.<br /><br />Παράλληλα, οι υπόλοιπες περιφερειακές δυνάμεις παρακολουθούν με αυξανόμενη ανησυχία. Οι χώρες του Κόλπου επιθυμούν σταθερότητα για να προστατεύσουν τις οικονομίες τους και τις ενεργειακές ροές, ενώ η Τουρκία επιχειρεί να διατηρήσει τον ρόλο της ως κρίσιμου γεωπολιτικού παίκτη σε μια περιοχή που μεταβάλλεται διαρκώς.<br />Στο παρασκήνιο, Ρωσία και Κίνα παρακολουθούν στενά τις εξελίξεις. Η Μόσχα επιδιώκει να διατηρήσει την επιρροή της στη Μέση Ανατολή παρά τις διεθνείς πιέσεις που αντιμετωπίζει, ενώ το Πεκίνο ενδιαφέρεται πρωτίστως για τη διασφάλιση των εμπορικών και ενεργειακών διαδρόμων που συνδέουν την περιοχή με την ασιατική οικονομία.<br /><br />Το μέλλον της Μέσης Ανατολής γράφεται σε δύο μέτωπα<br /><br />Από τη μία πλευρά βρίσκονται οι διπλωματικές πρωτοβουλίες, οι παρασκηνιακές επαφές και οι προσπάθειες αποκλιμάκωσης. Από την άλλη, οι στρατιωτικές επιχειρήσεις συνεχίζουν να διαμορφώνουν νέα δεδομένα επί του εδάφους. Το αποτέλεσμα αυτής της διπλής διαδικασίας θα καθορίσει όχι μόνο το μέλλον του Λιβάνου, αλλά και τη συνολική ισορροπία δυνάμεων στη Μέση Ανατολή για τα επόμενα χρόνια.<br /><br />Το κρίσιμο ερώτημα δεν είναι μόνο αν οι συνομιλίες μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν μπορούν να αποτρέψουν μια νέα περιφερειακή κρίση. Είναι αν η διπλωματία μπορεί να συμβαδίσει με τις ταχύτατες αλλαγές που επιβάλλουν οι στρατιωτικές επιχειρήσεις στο πεδίο. Καθώς οι μεγάλες δυνάμεις διαπραγματεύονται το μέλλον της περιοχής, ο Λίβανος κινδυνεύει να μετατραπεί στο πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα του χάσματος ανάμεσα στις διπλωματικές επιδιώξεις και τη σκληρή πραγματικότητα του πολέμου.<br /><br />Η Μέση Ανατολή εισέρχεται σε μια νέα περίοδο αβεβαιότητας. Και όπως συμβαίνει συχνά στην ιστορία της περιοχής, οι αποφάσεις που λαμβάνονται πίσω από κλειστές πόρτες ενδέχεται να αποδειχθούν εξίσου καθοριστικές με όσα συμβαίνουν στα πεδία των μαχών.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

ΗΠΑ και Ιράν σε διάλογο, ενώ ο Νετανιάχου αλλάζει τα δεδομένα στον Λίβανο.

Η διπλωματία των μεγάλων δυνάμεων συνυπάρχει με μια στρατιωτική πραγματικότητα που αναδιαμορφώνει τη Μέση Ανατολή. Την ώρα που Ουάσιγκτον κα...

Διαβάστε την συνέχεια

Συμφωνία Ελλάδας-Αιγύπτου: Έρχονται οι πρώτοι από τους 5.000 εργάτες γης. Πώς θα λειτουργήσει το ευέλικτο μοντέλο.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/06/Greece-Egypt.jpg"><img height="113" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/06/Greece-Egypt-696x392.jpg" width="755" /></a><br /><br />Σε μια περίοδο που η ελληνική ύπαιθρος εκπέμπει «SOS» λόγω των δραματικών ελλείψεων σε εργατικά χέρια, μια διακρατική συμφωνία που παρέμενε για χρόνια στα χαρτιά παίρνει τελικά σάρκα και οστά. Πρόκειται για τη συμφωνία Ελλάδας-Αιγύπτου, η οποία προβλέπει τη μετάκληση έως και 5.000 εποχικών εργατών γης για τη νόμιμη απασχόλησή τους σε αγροτικές καλλιέργειες της χώρας.<br /><br />Μιλώντας στο Αθηναϊκό – Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων (ΑΠΕ-ΜΠΕ), ο Χρήστος Γιαννακάκης, μέλος του Δ.Σ. της Εθνικής Ένωσης Αγροτικών Συνεταιρισμών (ΕΘΕΑΣ), επιβεβαίωσε ότι η διαδικασία έχει ήδη ξεκινήσει. Μέχρι στιγμής, έχουν υποβληθεί τα πρώτα 150 ονόματα υποψηφίων στις Αποκεντρωμένες Διοικήσεις, ενώ οι σχετικές εγκρίσεις έχουν αποσταλεί στην ελληνική πρεσβεία στο Κάιρο για το στάδιο των συνεντεύξεων και των τελικών ελέγχων.<div><br />Το «κενό» στην παραγωγή και το προφίλ των εργαζομένων<br /><br />Η συμφωνία δεν αποτελεί απλώς μια γραφειοκρατική μετακίνηση προσωπικού, αλλά μια σανίδα σωτηρίας για την ελληνική αγροτική παραγωγή, η οποία τα τελευταία χρόνια δοκιμάζεται σκληρά. Από τα ροδάκινα και τα κεράσια της Μακεδονίας, μέχρι τις ελιές, τα ακτινίδια και τα εσπεριδοειδή, οι παραγωγοί αδυνατούν συχνά να βρουν εργατικό δυναμικό σε περιόδους αιχμής.<br /><br />«Η συμφωνία που υπογράφηκε πριν από περίπου τρία χρόνια, τώρα ξεκινά να εφαρμόζεται», σημειώνει ο κ. Γιαννακάκης, συμπληρώνοντας ότι ο αρχικός αριθμός των 5.000 εργατών μπορεί να αυξηθεί αν το απαιτήσουν οι ανάγκες, ενώ ήδη περισσότεροι από 36 εργοδότες έχουν εκδηλώσει επίσημα το ενδιαφέρον τους.<br /><br />Η Αίγυπτος, με πληθυσμό που ξεπερνά τα 110 εκατομμύρια και υψηλά ποσοστά νεανικού πληθυσμού, αποτελεί μια τεράστια δεξαμενή ανθρώπινου δυναμικού. Για τους Αιγύπτιους εργαζόμενους, η Ελλάδα συνιστά έναν ιδιαίτερα ελκυστικό προορισμό, καθώς τα ελληνικά μεροκάματα στον αγροτικό τομέα είναι σημαντικά υψηλότερα από τα εγχώρια.<br /><br />Το βασικό ζητούμενο, όπως τονίζει η ΕΘΕΑΣ, είναι οι άνθρωποι αυτοί να μη φτάνουν στη χώρα μας μέσω παράτυπων και επικίνδυνων διαδρομών, αλλά μέσα από μια απολύτως νόμιμη, οργανωμένη και ελεγχόμενη διαδικασία.</div><div><br />Το μοντέλο του «νομαδικού» εργάτη και η 5ετής άδεια<br /><br />Ένα από τα πιο καινοτόμα στοιχεία του σχεδιασμού είναι η ευελιξία μετακίνησης των εργατών ανά την επικράτεια, ανάλογα με την εποχικότητα των προϊόντων. Για παράδειγμα, ένας εργάτης θα μπορεί να ξεκινά από τις δενδροκαλλιέργειες της Μακεδονίας, να συνεχίζει στη Χαλκιδική για τη συγκομιδή της ελιάς, και ακολούθως να απασχολείται στα ακτινίδια ή στα εσπεριδοειδή της Νότιας Ελλάδας.<br /><br />Διάρκεια παραμονής: Το ανώτατο όριο αρχικής παραμονής είναι οι 9 μήνες.<br /><br />Προοπτική 5ετίας: Μετά την ολοκλήρωση της πρώτης περιόδου, θα υπάρχει δυνατότητα έκδοσης άδειας έως και 5 έτη. Σε αυτή την περίπτωση, ο εργαζόμενος θα επιστρέφει στην Αίγυπτο για ένα τρίμηνο και θα επανέρχεται στην Ελλάδα, χωρίς να χρειάζεται να επαναληφθεί η δαπανηρή και χρονοβόρα αρχική γραφειοκρατία.</div><div><br />Αξιοπρεπής διαβίωση: Το «κλειδί» για τη διατήρηση του δυναμικού<br /><br />Πέρα από τα νομικά έγγραφα, το μεγάλο στοίχημα εστιάζεται και στις συνθήκες διαβίωσης των εργατών. Ο κ. Γιαννακάκης υπογραμμίζει την ανάγκη επιδότησης για την αγορά προκατασκευασμένων οικίσκων (τύπου ISO-box), ώστε να εξασφαλιστούν αξιοπρεπείς συνθήκες στέγασης και υγιεινής. Η παροχή σωστών υποδομών θεωρείται κρίσιμη, ώστε οι εργαζόμενοι να μένουν ευχαριστημένοι και να επιθυμούν να επιστρέψουν στην Ελλάδα την επόμενη χρονιά.</div><div><br />Ένα μοντέλο-οδηγός για όλη την Ευρώπη<br /><br />Αν και υπάρχουν ακόμη γραφειοκρατικά αγκάθια που απαιτούν «υπομονή και προσπάθεια», η συμφωνία Ελλάδας-Αιγύπτου βρίσκεται πλέον πολύ κοντά στο να λειτουργήσει με μεγάλες ταχύτητες.<br /><br />Στην ΕΘΕΑΣ εκτιμούν ότι το συγκεκριμένο μοντέλο μπορεί να αποτελέσει τον «πιλότο» για αντίστοιχες συμφωνίες της Ελλάδας με άλλες τρίτες χώρες. Μάλιστα, η προσπάθεια αυτή παρακολουθείται στενά και από ευρωπαϊκούς φορείς, με προοπτική να χρησιμοποιηθεί ως ευρωπαϊκό παράδειγμα νόμιμης και οργανωμένης μετάκλησης εργατικού δυναμικού.<br /><br />Για τον ελληνικό πρωτογενή τομέα, το διακύβευμα είναι ξεκάθαρο: η δημιουργία ενός σταθερού, διαφανούς και δίκαιου πλαισίου που θα εξασφαλίσει ότι η παραγωγή δεν θα μένει πια ασυγκόμιστη στα χωράφια.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Συμφωνία Ελλάδας-Αιγύπτου: Έρχονται οι πρώτοι από τους 5.000 εργάτες γης. Πώς θα λειτουργήσει το ευέλικτο μοντέλο.

Σε μια περίοδο που η ελληνική ύπαιθρος εκπέμπει «SOS» λόγω των δραματικών ελλείψεων σε εργατικά χέρια, μια διακρατική συμφωνία που παρέμενε ...

Διαβάστε την συνέχεια

FT: Το «κρυφό» παιχνίδι των τάνκερ του Γ. Προκοπίου στο Ορμούζ.Πως σπάνε το μπλόκο του Ιράν.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/06/tanker-Hormuz.jpg"><img height="133" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/06/tanker-Hormuz-696x464.jpg" width="766" /></a><br /><br />Στο επίκεντρο ενός πρωτοφανούς γεωπολιτικού και ναυτιλιακού θρίλερ στα Στενά του Ορμούζ βρίσκονται τα δεξαμενόπλοια της εταιρείας Dynacom, συμφερόντων του Έλληνα εφοπλιστή Γιώργου Προκοπίου, σύμφωνα με αποκαλυπτικό δημοσίευμα των Financial Times.<br />Εν μέσω μιας εξαιρετικά τεταμένης κατάστασης στον Περσικό Κόλπο, η περιοχή έχει μετατραπεί σε ζώνη εκτεταμένου ηλεκτρονικού πολέμου. Κυβερνήσεις της περιοχής πραγματοποιούν συστηματικές παρεμβολές (jamming) στα σήματα GPS, σε μια προσπάθεια να εκτρέψουν πιθανές επιθέσεις από πυραύλους και drones. Το γεγονός αυτό καθιστά αδύνατο τον ακριβή εντοπισμό έξι μεγάλων πλοίων που κινούνται εκτός του Κόλπου, προκαλώντας έντονη ανησυχία στις διεθνείς αγορές.<br /><br />Οι «σιωπηλές» διελεύσεις της Dynacom<br /><br />Μέσα σε αυτό το σκηνικό «μπλακάουτ», τα πλοία του Γιώργου Προκοπίου φαίνεται πως επιστρατεύουν ειδικές τακτικές για να σπάσουν το ιδιότυπο μπλόκο και να συνεχίσουν τη μεταφορά ενεργειακών φορτίων.<div><br />Σύμφωνα με το δημοσίευμα των FT, το υπό ελληνική σημαία τάνκερ «Karolos» ενδέχεται να έχει ήδη διασχίσει το στρατηγικό πέρασμα. Το σκάφος έχει σταματήσει να εκπέμπει τη θέση του εδώ και μία εβδομάδα, ωστόσο η τελευταία καταγεγραμμένη πορεία του έδειχνε ότι κατευθυνόταν προς τα Στενά. Σύμφωνα με τα στοιχεία της εταιρείας αναλύσεων εμπορευματικών μεταφορών Kpler, ο τελικός προορισμός του είναι η Βασόρα στο νότιο Ιράκ.</div><div><br />Ταυτόχρονα, ακόμη δύο δεξαμενόπλοια της Dynacom πραγματοποίησαν το ίδιο ριψοκίνδυνο πέρασμα. Τα πλοία «Kerala» και «Kos», τα οποία είναι αυτή τη στιγμή φορτωμένα με σαουδαραβικό μαζούτ (fuel oil), διέσχισαν τη θαλάσσια δίοδο κατά την τελευταία εβδομάδα του Μαΐου με πλήρως απενεργοποιημένους τους πομπούς τους (transponders). Αν και οι προηγούμενες θέσεις τους εξέπεμπαν ανατολικά των Στενών, πλέον βρίσκονται ασφαλώς εντός του Κόλπου, έχοντας ολοκληρώσει τη «βουβή» τους διέλευση.</div><div><br /></div><div>Την ίδια ώρα, το Σώμα των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης του Ιράν επιχειρεί να δείξει ότι διατηρεί τον πλήρη έλεγχο της ναυσιπλοΐας στην περιοχή. Όπως μετέδωσε το ιρανικό πρακτορείο ειδήσεων Fars, οι ιρανικές δυνάμεις ανακοίνωσαν ότι επετράπη η διέλευση από τα Στενά σε 15 πλοία, ανάμεσα στα οποία βρέθηκαν και τέσσερα πετρελαιοφόρα.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

FT: Το «κρυφό» παιχνίδι των τάνκερ του Γ. Προκοπίου στο Ορμούζ.Πως σπάνε το μπλόκο του Ιράν.

Στο επίκεντρο ενός πρωτοφανούς γεωπολιτικού και ναυτιλιακού θρίλερ στα Στενά του Ορμούζ βρίσκονται τα δεξαμενόπλοια της εταιρείας Dynacom, σ...

Διαβάστε την συνέχεια

Θωράκιση στο Αιγαίο: Η Ελλάδα αγοράζει επιπλέον μη επανδρωμένα V-BAT

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://doureios.com/wp-content/uploads/2025/05/Romania_to_receive_twelve_MQ-35A_V-BAT_drones_from_the_US_for_intelligence_gathering_in_the_Black_Sea_925_002.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="885" data-original-width="1200" height="148" src="https://doureios.com/wp-content/uploads/2025/05/Romania_to_receive_twelve_MQ-35A_V-BAT_drones_from_the_US_for_intelligence_gathering_in_the_Black_Sea_925_002.jpg" width="761" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Ένα δοκιμασμένο εργαλείο επιτήρησης στα χέρια των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων</span></h3><b>Γιάννης Κολεΐδης</b><br />Σε μια σημαντική κίνηση ενίσχυσης των ενόπλων δυνάμεών του προχωρά ο Ελληνικός Στρατός, καθώς υπέγραψε επίσημη συμφωνία προμήθειας για την επέκταση του στόλου των μη επανδρωμένων αεροσκαφών κάθετης απογείωσης και προσγείωσης τύπου V-BAT, με σκοπό την αναβάθμιση της επιχειρησιακής εικόνας και της ασφάλειας σε ολόκληρο το γεωγραφικό σύμπλεγμα του Αιγαίου Πελάγους.<br /><br /><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="background-color: white; box-sizing: border-box; display: flex; font-family: cf_asty_st; font-size: 19px; margin: 10px auto; max-width: 550px; width: 550px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="2061769823223165433" frameborder="0" id="twitter-widget-0" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?creatorScreenName=newsbreakGR&dnt=false&embedId=twitter-widget-0&features=eyJ0ZndfdGltZWxpbmVfbGlzdCI6eyJidWNrZXQiOltdLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2ZvbGxvd2VyX2NvdW50X3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9iYWNrZW5kIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19yZWZzcmNfc2Vzc2lvbiI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZm9zbnJfc29mdF9pbnRlcnZlbnRpb25zX2VuYWJsZWQiOnsiYnVja2V0Ijoib24iLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X21peGVkX21lZGlhXzE1ODk3Ijp7ImJ1Y2tldCI6InRyZWF0bWVudCIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3Nob3dfYmlyZHdhdGNoX3Bpdm90c19lbmFibGVkIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19kdXBsaWNhdGVfc2NyaWJlc190b19zZXR0aW5ncyI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdXNlX3Byb2ZpbGVfaW1hZ2Vfc2hhcGVfZW5hYmxlZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdmlkZW9faGxzX2R5bmFtaWNfbWFuaWZlc3RzXzE1MDgyIjp7ImJ1Y2tldCI6InRydWVfYml0cmF0ZSIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfbGVnYWN5X3RpbWVsaW5lX3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9mcm9udGVuZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9fQ%3D%3D&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=2061769823223165433&lang=el&origin=https%3A%2F%2Fwww.newsbreak.gr%2Fgeopolitiki-amyna%2F1014523%2Faigaio-ellada-v-bat%2F&sessionId=96bc5d1e6eb1c8b27f8dbbeab7731f512a76e2d1&siteScreenName=newsbreakGR&theme=light&widgetsVersion=6a3ad42b224df%3A1778106238597&width=550px" style="box-sizing: border-box; display: block; flex-grow: 1; height: 728px; max-width: 100%; position: static; visibility: visible; width: 550px;" title="X Post"></iframe></div>Δοκιμασμένη δράση στην Ουκρανία<br /><br />Η συγκεκριμένη πλατφόρμα χρησιμοποιείται ήδη από τις ελληνικές δυνάμεις για αποστολές συλλογής πληροφοριών, επιτήρησης και αναγνώρισης. Η προσθήκη νέων μονάδων θα ενισχύσει τη δυνατότητα της χώρας για διαρκή έλεγχο των θαλάσσιων ζωνών, ιδιαίτερα σε απομονωμένες ακτογραμμές και διάσπαρτα νησιά όπου η χρήση παραδοσιακών αεροσκαφών που απαιτούν αεροδιάδρομο είναι εξαιρετικά δύσκολη. Όπως δήλωσε ο Τζέιμς Λίθγκοου, περιφερειακός διευθυντής της κατασκευάστριας εταιρείας Shield AI για την Ανατολική και Νοτιοανατολική Ευρώπη, το σύστημα έχει αποδείξει την αξία του σε πραγματικές πολεμικές επιχειρήσεις στο μέτωπο της Ουκρανίας, λειτουργώντας αποτελεσματικά ακόμη και σε περιβάλλοντα με πλήρη παρεμβολή των συστημάτων GPS και των επικοινωνιών.<br /><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="background-color: white; box-sizing: border-box; display: flex; font-family: cf_asty_st; font-size: 19px; margin: 10px auto; max-width: 560px; width: 560px;"><br /><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="2061451721004687420" frameborder="0" id="twitter-widget-1" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?creatorScreenName=newsbreakGR&dnt=false&embedId=twitter-widget-1&features=eyJ0ZndfdGltZWxpbmVfbGlzdCI6eyJidWNrZXQiOltdLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2ZvbGxvd2VyX2NvdW50X3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9iYWNrZW5kIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19yZWZzcmNfc2Vzc2lvbiI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZm9zbnJfc29mdF9pbnRlcnZlbnRpb25zX2VuYWJsZWQiOnsiYnVja2V0Ijoib24iLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X21peGVkX21lZGlhXzE1ODk3Ijp7ImJ1Y2tldCI6InRyZWF0bWVudCIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3Nob3dfYmlyZHdhdGNoX3Bpdm90c19lbmFibGVkIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19kdXBsaWNhdGVfc2NyaWJlc190b19zZXR0aW5ncyI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdXNlX3Byb2ZpbGVfaW1hZ2Vfc2hhcGVfZW5hYmxlZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdmlkZW9faGxzX2R5bmFtaWNfbWFuaWZlc3RzXzE1MDgyIjp7ImJ1Y2tldCI6InRydWVfYml0cmF0ZSIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfbGVnYWN5X3RpbWVsaW5lX3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9mcm9udGVuZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9fQ%3D%3D&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=2061451721004687420&lang=el&maxWidth=560px&origin=https%3A%2F%2Fwww.newsbreak.gr%2Fgeopolitiki-amyna%2F1014523%2Faigaio-ellada-v-bat%2F&sessionId=96bc5d1e6eb1c8b27f8dbbeab7731f512a76e2d1&siteScreenName=newsbreakGR&theme=light&widgetsVersion=6a3ad42b224df%3A1778106238597&width=550px" style="box-sizing: border-box; display: block; flex-grow: 1; height: 560px; max-width: 100%; position: static; visibility: visible; width: 560px;" title="X Post"></iframe></div><br />Ανοίγει γραφείο στην Αθήνα και φέρνει τεχνολογία αιχμής<br /><br />Στο πλαίσιο αυτής της μακροπρόθεσμης συνεργασίας, η αμερικανική εταιρεία πρόκειται να εγκαταστήσει μόνιμο γραφείο στην ελληνική πρωτεύουσα για τον καλύτερο συντονισμό με την εγχώρια αμυντική βιομηχανία. Παράλληλα, σχεδιάζει να επεκτείνει τις επενδύσεις της στο ελληνικό αμυντικό οικοσύστημα, εισάγοντας το εξειδικευμένο λογισμικό αυτόνομης πλοήγησης Hivemind, το οποίο θα βοηθήσει στην ανάπτυξη εγχώριων κυρίαρχων τεχνολογικών δυνατοτήτων.<br />Τα τεχνικά χαρακτηριστικά του ιπτάμενου κατασκόπου<br /><br />Το V-BAT ανήκει στην κατηγορία Class I του ΝΑΤΟ, διαθέτει σχεδιασμό εγκλωβισμένου έλικα και κινείται με κινητήρα βαρέος καυσίμου, έχοντας τη δυνατότητα να παραμείνει στον αέρα για περισσότερες από 12 ώρες. Είναι ειδικά κατασκευασμένο για συνθήκες ηλεκτρονικού πολέμου και προσφέρει δυνατότητες στοχοποίησης με πολύ χαμηλότερο κόστος και λιγότερες εφοδιαστικές απαιτήσεις σε σχέση με μεγαλύτερα νατοϊκά συστήματα. Η αρχιτεκτονική του επιτρέπει την ασφαλή απογείωση και προσγείωση χωρίς εξωτερική βοήθεια από καταστρώματα πλοίων, ταράτσες κτιρίων ή δύσβατα εδάφη, καθιστώντας το ιδανικό για ναυτικές και εκστρατευτικές επιχειρήσεις.<div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Θωράκιση στο Αιγαίο: Η Ελλάδα αγοράζει επιπλέον μη επανδρωμένα V-BAT

Ένα δοκιμασμένο εργαλείο επιτήρησης στα χέρια των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων Γιάννης Κολεΐδης Σε μια σημαντική κίνηση ενίσχυσης των ενόπλων ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Τουρκία θα προκαλέσει κρίση; Τρέμει τον άξονα με Ισραήλ, τα F-35.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQHV0PNU2vYNCtcl8iibEP8CPWN5Y6U06a8Ww&s" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="159" data-original-width="318" height="100" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQHV0PNU2vYNCtcl8iibEP8CPWN5Y6U06a8Ww&s" width="779" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div>TOY<b> ΑΛΕΞΗ ΠΑΠΑΧΕΛΑ</b></div>H Αθήνα αναμένει το τουρκικό νομοσχέδιο για τις θαλάσσιες ζώνες και ταυτόχρονα θεωρεί πολύ πιθανό να ανέβει το καλοκαίρι το θερμόμετρο στο Αιγαίο. Η τουρκική πλευρά προβάλλει διάφορες δικαιολογίες για την κλιμάκωση, τόσο στα λόγια όσο και στο πεδίο.<br /><br />Ισχυρίζεται, για παράδειγμα, ότι έπρεπε να απαντήσει σε κινήσεις, όπως την αποστολή των Patriot στην Κάρπαθο. Υπάρχει όμως και ένα στοιχείο βιασύνης από την πλευρά της Αγκυρας. Τούρκος αναλυτής, που γνωρίζει εις βάθος τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, υποστήριζε ότι «περιμένουμε τόσα χρόνια να καταλήξουμε σε μία συμφωνία για το Αιγαίο και βλέπουμε απλώς τον χρόνο να κυλάει χωρίς καμία πρόοδο». Υποβάθμισε, ασφαλώς εσκεμμένα, το γεγονός ότι κάθε τόσο η Αγκυρα προσθέτει κάποια νέα αξίωση από την πλευρά της.<br /><br />Η βιασύνη, ίσως όμως να εξηγείται και από κάτι ακόμη. Η Τουρκία βλέπει μπροστά της ένα παράθυρο δύο ετών έως ότου χάσει το τακτικό πλεονέκτημα που θεωρεί ότι διαθέτει έναντι της Ελλάδος. Η ένταξη στον στόλο των υπόλοιπων γαλλικών φρεγατών, σε συνδυασμό με την απόκτηση των ιταλικών, η απόκτηση των F-35 και η ανάπτυξη των ισραηλινών εξοπλιστικών συστημάτων την ανησυχούν.<br /><br />Αν μάλιστα συσχετισθούν αυτές οι εξελίξεις με την παράνοια που επικρατεί σε σχέση με τις διαθέσεις του Ισραήλ έναντι του προέδρου Ερντογάν και της Τουρκίας, η ανησυχία για το τι θα φέρει το μέλλον αποκτά υπαρξιακές διαστάσεις. Τις τελευταίες εβδομάδες Δυτικοί διπλωμάτες κάνουν λόγο για κυριολεκτική παράνοια στα κέντρα εξουσίας της Αγκυρας, που βλέπουν παντού συνωμοσίες, επιθέσεις στην τουρκική λίρα, ακόμη και νέες απόπειρες πραξικοπήματος.<br /><br />Ορισμένοι, πιο κυνικοί και ρεαλιστές, πιστεύουν επίσης ότι η τουρκική κυβέρνηση έχει αποκτήσει μία εμμονή με την απόκτηση των F-35, τα οποία θεωρεί κρίσιμα για την ισορροπία τόσο έναντι της Ελλάδος όσο και έναντι του Ισραήλ.<br /><br />Ο Ερντογάν πιστεύει ότι το ελληνοαμερικανικό λόμπι σε συνεργασία με το φιλοϊσραηλινό έχουν μπλοκάρει το deal που πίστευε ότι είχε κάνει με τον πρόεδρο Τραμπ, με τη μεσολάβηση του πάντοτε υπερδραστήριου σημαντικού «παίκτη» που τον εκπροσωπεί στην Αγκυρα. Θα ήθελε ενδεχομένως να πιέσει, με μία ελεγχόμενη ένταση με την Ελλάδα, μία άτυπη συμφωνία που θα του επέτρεπε να προχωρήσει στη συμφωνία για τα F-35.<br /><br />Οταν έχει κανείς απέναντί του ένα τόσο ρευστό, ασταθές και εν μέρει παρανοϊκό σκηνικό, η ανησυχία είναι δικαιολογημένη. Το ενδιαφέρον βέβαια είναι ότι υπάρχει και μία ευγενέστατη και διπλωματικά διατυπωμένη προσπάθεια να εμφανιστεί η Ελλάδα ως παρανοϊκή χώρα, που έχει εμμονή με μία ανύπαρκτη τουρκική απειλή. Ή, όπως έλεγε βετεράνος Τούρκος αναλυτής, «μα γιατί σας ενοχλεί να υπάρχουν θύλακοι ελληνικών νησιών μέσα σε τουρκικές θαλάσσιες ζώνες;»… <div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Τουρκία θα προκαλέσει κρίση; Τρέμει τον άξονα με Ισραήλ, τα F-35.

TOY ΑΛΕΞΗ ΠΑΠΑΧΕΛΑ H Αθήνα αναμένει το τουρκικό νομοσχέδιο για τις θαλάσσιες ζώνες και ταυτόχρονα θεωρεί πολύ πιθανό να ανέβει το καλοκαίρι...

Διαβάστε την συνέχεια