Εντάσσεται ο διορισμός του Κιλιτσντάρογλου στο σχέδιο Ερντογάν για τρίτη θητεία.

<img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2026/06/cemal-cilintsaroglu-chp-ozel-tourkia-cemalistes-erdogan-imamoglou-SLpress-825x631.jpg" /><br /><br /><b>ΣΤΑΘΑΚΟΠΟΥΛΟΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ</b><br />Η τουρκική πολιτική σκηνή εισέρχεται σε μια περίοδο έντονης θεσμικής και κομματικής ρευστότητας, όπου οι κινήσεις της εκτελεστικής εξουσίας, οι δικαστικές αποφάσεις και οι εσωτερικές ανακατατάξεις της αντιπολίτευσης δημιουργούν ένα σύνθετο και δυναμικό πεδίο ισχύος.<br /><br />Στο πλαίσιο αυτό, διαμορφώνεται ένα ενιαίο σενάριο εξελίξεων που αφορά τόσο τη στρατηγική του Προέδρου, όσο και την αναδιάταξη του αντιπολιτευτικού χώρου, με πιθανές επιπτώσεις στη συνολική αρχιτεκτονική του τουρκικού πολιτικού συστήματος. Στο επίκεντρο των εξελίξεων βρίσκεται ο Πρόεδρος της Τουρκίας, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος, σύμφωνα με το υπό εξέταση σενάριο, προχωρά στη χρήση του άρθρου 116 του Συντάγματος, με στόχο την προκήρυξη πρόωρων εκλογών εντός του 2027, δηλαδή πριν τις κανονικές του Μαΐου 2028.<br /><br />Η ενεργοποίηση της συγκεκριμένης συνταγματικής διάταξης θα του επέτρεπε τη διάλυση της Εθνοσυνέλευσης και την επαναφορά της χώρας σε εκλογική διαδικασία, δημιουργώντας συνθήκες πολιτικής επανεκκίνησης. Η στρατηγική αυτή συνδέεται με τον ευρύτερο σχεδιασμό επαναδιεκδίκησης της προεδρίας, καθώς μια πρόωρη εκλογική αναμέτρηση θα μπορούσε να επανακαθορίσει τους συσχετισμούς ισχύος σε ένα περιβάλλον όπου η αντιπολίτευση εμφανίζεται κατακερματισμένη και σε φάση εσωτερικής αναδιάρθρωσης.<br /><br />Παράλληλα, ο Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου έχει επανέλθει στην ηγεσία του Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος (CHP), έπειτα από δικαστική απόφαση. Η εξέλιξη αυτή τον επανατοποθετεί στο κέντρο της αντιπολιτευτικής σκηνής, με ρόλο που ενδέχεται να επηρεάσει τόσο την εσωτερική ισορροπία του κόμματος, όσο και τη συνολική στρατηγική απέναντι στην κυβέρνηση, την οποία δεν αποκλείεται να στηρίξει, στο πλαίσιο της ίδιας ανάγνωσης.<br /><br />Συγκεκριμένα, η επαναφορά του Κιλιτσντάρογλου συνδέεται με την πιθανότητα να λειτουργήσει ως παράγοντας πολιτικής ισορροπίας σε ενδεχόμενες διαδικασίες συνταγματικής αναθεώρησης (απαιτούνται 3/5 της εθνοσυνέλευσης) ή αξιοποίησης του άρθρου 116 (πρόωρες εκλογές), δημιουργώντας ένα πιο σύνθετο πεδίο διαπραγμάτευσης μεταξύ κυβέρνησης και αντιπολίτευσης.<div><br />Ο Ερντογάν ενσωματώνει βουλευτές<br /><br />Ιδιαίτερη σημασία αποδίδεται και στις εξελίξεις γύρω από το CHP, όπου ο Özgür Özel έχει απομακρυνθεί από την ηγεσία του κόμματος, ενώ ο δήμαρχος Κωνσταντινούπολης Εκρέμ Ιμάμογλου βρίσκεται στη φυλακή. Οι δύο αυτοί παράγοντες, εξετάζουν το ενδεχόμενο δημιουργίας νέου πολιτικού σχηματισμού εκτός του υφιστάμενου πλαισίου του CHP.<br /><br />Μια τέτοια εξέλιξη θα μπορούσε να οδηγήσει σε περαιτέρω διάσπαση της αντιπολίτευσης, με την εμφάνιση νέων κομματικών σχηματισμών, που θα αναδιαμορφώσουν τον εκλογικό χάρτη και θα επηρεάσουν την κατανομή της πολιτικής επιρροής σε κεντρικό και τοπικό επίπεδο. Ταυτόχρονα, καταγράφεται η τάση ενίσχυσης του κυβερνώντος κόμματος μέσω μετακινήσεων στελεχών από την αντιπολίτευση προς το κυβερνών Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AKP).<br /><br />Βουλευτές και στελέχη προερχόμενα από το CHP, το DEVA και το IYI Parti εμφανίζονται να εντάσσονται στο κυβερνητικό στρατόπεδο, ενισχύοντας την κοινοβουλευτική του ισχύ και δημιουργώντας ένα περιβάλλον πολιτικής υπεροχής. Η συσσώρευση αυτών των μετακινήσεων, σε συνδυασμό με την εσωτερική αποδυνάμωση της αντιπολίτευσης, συγκροτεί μια εικόνα πολιτικής κατεύθυνσης προς την οποία το κυβερνών κόμμα εμφανίζεται να διατηρεί στρατηγικό πλεονέκτημα.<br /><br />Σε μακροπρόθεσμο επίπεδο, το σενάριο επεκτείνεται και στο ζήτημα της πολιτικής διαδοχής και υστεροφημίας. Πιθανόν, σε ένα μελλοντικό στάδιο αποχώρησης από την εξουσία, ο Ερντογάν ενδέχεται να επιδιώξει τη διαμόρφωση συνθηκών πολιτικής συνέχειας, μέσω ηγεσίας που θα εξασφαλίζει θεσμική προστασία και ιστορική αποτίμηση του ρόλου του (υστεροφημία), αποφεύγοντας πιθανές δικαστικές διώξεις για πολιτικές επιλογές και αποφάσεις της περιόδου διακυβέρνησής του.<br /><br />Ιμάμογλου και Κιλιτσντάρογλου<br /><br />Στο ίδιο πλαίσιο διατυπώνεται η εκτίμηση ότι πιθανός διάδοχος θα μπορούσε να προκύψει από τον χώρο της υφιστάμενης πολιτικής αντιπαράθεσης, με τρόπο που θα εξασφάλιζε συνέχεια και σταθερότητα στο υπάρχον πολιτικό αφήγημα. Σε αυτό το σημείο εντάσσεται και η υπόθεση ότι ο Ιμάμογλου, παρά την τρέχουσα φυλάκισή του, θα μπορούσε υπό συγκεκριμένες συνθήκες να επανεμφανιστεί ως πολιτικός παράγοντας, ακόμη και μέσω διαδικασίας χάριτος/Af ή πολιτικής αποκατάστασης.<br /><br />Σύμφωνα με αυτή την προσέγγιση, μια τέτοια εξέλιξη θα μπορούσε να δημιουργήσει ένα πλαίσιο αλληλεξάρτησης μεταξύ πρώην αντιπάλων, στο οποίο η πολιτική επιβίωση και η θεσμική συνέχεια θα συνδέονταν με συμφωνίες ή σιωπηρές ισορροπίες. Παράλληλα, επισημαίνεται ότι τόσο ο Ιμάμογλου όσο και ο Ερντογάν προέρχονται από πολιτικές παραδόσεις, που συνδέονται με τον χώρο του Ρεφάχ και του πολιτικού Ισλάμ του Ερμπακάν, γεγονός που, στο συγκεκριμένο σενάριο, παρουσιάζεται ως στοιχείο ιστορικής και πολιτικής συνάφειας.<br /><br />Επιπλέον, η καταγωγή (Πόντος, όπως και ο Ερντογάν), η προσωπική και πολιτική διαδρομή του Ιμάμογλου, συμπεριλαμβανομένης της θητείας του ως δημάρχου Κωνσταντινούπολης και της τρέχουσας φυλάκισής του (όπως παλαιά o Ερντογάν), εντάσσεται σε μια ευρύτερη αφήγηση πολιτικής δοκιμασίας και ενδεχόμενης επαναφοράς στο προσκήνιο υπό διαφορετικούς όρους.<br /><br />Συνολικά, το παρόν σενάριο περιγράφει ένα πολιτικό περιβάλλον όπου η χρήση θεσμικών εργαλείων, οι δικαστικές εξελίξεις, οι κομματικές διασπάσεις και οι στρατηγικές μετακινήσεις στελεχών συνδυάζονται σε ένα ενιαίο πλαίσιο αναδιάταξης ισχύος. Η Τουρκία εμφανίζεται ως πολιτικό σύστημα σε μετάβαση, όπου η επόμενη εκλογική και θεσμική φάση ενδέχεται να καθορίσει όχι μόνο τους άμεσους συσχετισμούς, αλλά και τη μακροπρόθεσμη μορφή της πολιτικής της τάξης.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Εντάσσεται ο διορισμός του Κιλιτσντάρογλου στο σχέδιο Ερντογάν για τρίτη θητεία.

ΣΤΑΘΑΚΟΠΟΥΛΟΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ Η τουρκική πολιτική σκηνή εισέρχεται σε μια περίοδο έντονης θεσμικής και κομματικής ρευστότητας, όπου οι κινήσεις της...

Διαβάστε την συνέχεια

Μας κλέβουν το Αιγαίο σε λίγο θα φτάσουν μέχρι την Ακρόπολη.

<img height="120" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-06/%CE%B5%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1_2026-06-03_110153659.png?itok=h3pSaRqw" width="764" /><br /><br />Σελίδα στο Facebook προωθεί συστηματικά ανθελληνική προπαγάνδα, βαφτίζοντας τουρκικό το Ανατολικό Αιγαίο με την ανοχή της επίσημης ελληνικής πολιτείας<br /><br />Ένα απροκάλυπτο κρεσέντο ανθελληνικής προπαγάνδας εκτυλίσσεται στο Facebook μέσω της σελίδας «Hollywood Disratch».<br /><br />Η συγκεκριμένη σελίδα, η οποία σύμφωνα με τις πληροφορίες του Γιάννη Παναγιωτακόπουλου, της διαχειρίζεται από το Λος Άντζελες και ασχολείται με γεωπολιτικά και ιστορικά θέματα, ανήρτησε έναν σκανδαλώδη χάρτη που παρουσιάζει τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου ως τουρκικό έδαφος.<br /><br />Υπό τον μανδύα της... «εκπαιδευτικής προσέγγισης», η σελίδα παρουσιάζει ως αμφισβητούμενα νησιά και βραχονησίδες, φτάνοντας μάλιστα στο σημείο να συμπεριλάβει περιοχές σχεδόν περιμετρικά της Αττικής. Στο κείμενο που συνοδεύει την ανάρτηση, οι διαχειριστές επικαλούνται «θέματα θαλάσσιων συνόρων, εναέριου χώρου και χωρικών υδάτων», υποστηρίζοντας ότι η ανάρτηση γίνεται αυστηρά για «την κατανόηση της γεωγραφίας και του ιστορικού πλαισίου».<br />Βεβαρημένο παρελθόν με «ανεξάρτητη Μακεδονία» και «Μεγάλη Αλβανία»<br /><br />Το εν λόγω περιστατικό δεν αποτελεί μεμονωμένο γεγονός, αλλά μέρος μιας συστηματικής προσπάθειας παραπληροφόρησης με ξεκάθαρη ανθελληνική χροιά. Πάντα με τη δικαιολογία ότι το περιεχόμενο δεν προωθεί κάποια εδαφική διεκδίκηση αλλά κοινοποιείται «για ιστορικούς σκοπούς μάθησης», η σελίδα προέβη πρόσφατα σε σειρά προκλητικών δημοσιεύσεων:<br /><br />Ανεξάρτητη Μακεδονία: Πριν από λίγες ημέρες, δημοσίευσε χάρτη των Βαλκανίων (υποτίθεται του 1920), στον οποίο η Μακεδονία αποτυπωνόταν ως ανεξάρτητο κράτος.<br /><br /><div>Μακεδονική εθνότητα: Προχώρησε στην ανάρτηση χάρτη που υιοθετούσε το ανιστόρητο αφήγημα περί δήθεν ύπαρξης ξεχωριστής «Μακεδονικής εθνότητας».<br /><br />Μεγάλη Αλβανία: Την περασμένη εβδομάδα, παρουσίασε χάρτη με τα «αλβανικά βιλαέτια» του 1877, τα οποία ταυτίζονται πλήρως με τις αλυτρωτικές διεκδικήσεις της «Μεγάλης Αλβανίας».<br /><br /><div class="embedcode" style="background-color: #f9faff; box-sizing: border-box; color: #091c55; font-family: Roboto, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px; padding: 0px;"><iframe allow="autoplay; clipboard-write; encrypted-media; picture-in-picture; web-share" allowfullscreen="true" data-src="https://www.facebook.com/plugins/post.php?href=https%3A%2F%2Fwww.facebook.com%2Fpermalink.php%3Fstory_fbid%3Dpfbid0Q8LEFgs4r6vzybcHBFXNcwWz2JspQ566R1mb5tHtXkUHxFEmCvdPUx59RNAAKY25l%26id%3D100090758417361&show_text=true&width=500" frameborder="0" height="808" loading="lazy" scrolling="no" src="https://www.facebook.com/plugins/post.php?href=https%3A%2F%2Fwww.facebook.com%2Fpermalink.php%3Fstory_fbid%3Dpfbid0Q8LEFgs4r6vzybcHBFXNcwWz2JspQ566R1mb5tHtXkUHxFEmCvdPUx59RNAAKY25l%26id%3D100090758417361&show_text=true&width=500" style="border-style: none; border-width: medium; box-sizing: border-box; margin: 0px; overflow: hidden; padding: 0px;" width="500"></iframe></div><div><br /></div> Κάλεσμα για μαζικές καταγγελίες<br /><br />Τα διαδοχικά αυτά χτυπήματα παραπληροφόρησης στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης αναδεικνύουν την ανάγκη για άμεσα αντανακλαστικά. Παρά το γεγονός ότι οι συγκεκριμένες αναρτήσεις αποτελούν ξεκάθαρη διαστρέβλωση της ιστορίας και υπονόμευση των εθνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων, το Υπουργείο Εξωτερικών δεν έχει προβεί μέχρι στιγμής σε κάποια επίσημη αντίδραση ή κίνηση.<br /><br />Μπροστά σε αυτή την αδράνεια, η μόνη γραμμή άμυνας απέναντι σε τέτοιες οργανωμένες προπαγανδιστικές επιθέσεις είναι η εγρήγορση των ίδιων των πολιτών, μέσω της μαζικής καταγγελίας (report) της σελίδας και των επίμαχων δημοσιεύσεων στο Facebook.</div><br /><div><div class="embedcode" style="background-color: #f9faff; box-sizing: border-box; color: #091c55; font-family: Roboto, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px; padding: 0px;"><iframe allow="autoplay; clipboard-write; encrypted-media; picture-in-picture; web-share" allowfullscreen="true" data-src="https://www.facebook.com/plugins/post.php?href=https%3A%2F%2Fwww.facebook.com%2Fpermalink.php%3Fstory_fbid%3Dpfbid02MqkU4RiWNfw19EhT9hPi2szbWX1vbnUSQ673gmvobqarxA1HRC1MBCXXGLyjFzk7l%26id%3D100090758417361&show_text=true&width=500" frameborder="0" height="706" loading="lazy" scrolling="no" src="https://www.facebook.com/plugins/post.php?href=https%3A%2F%2Fwww.facebook.com%2Fpermalink.php%3Fstory_fbid%3Dpfbid02MqkU4RiWNfw19EhT9hPi2szbWX1vbnUSQ673gmvobqarxA1HRC1MBCXXGLyjFzk7l%26id%3D100090758417361&show_text=true&width=500" style="border-style: none; border-width: medium; box-sizing: border-box; margin: 0px; overflow: hidden; padding: 0px;" width="500"></iframe></div><div class="embedcode" style="background-color: #f9faff; box-sizing: border-box; color: #091c55; font-family: Roboto, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px; padding: 0px;"><iframe allow="autoplay; clipboard-write; encrypted-media; picture-in-picture; web-share" allowfullscreen="true" data-src="https://www.facebook.com/plugins/post.php?href=https%3A%2F%2Fwww.facebook.com%2Fpermalink.php%3Fstory_fbid%3Dpfbid0GnJbNKHM7sabTmwcq6NuT7mZ6Pa69Tiiq8i7r4ofSmhBMvJPro2UtPMjZbnsaH9bl%26id%3D100090758417361&show_text=true&width=500" frameborder="0" height="770" loading="lazy" scrolling="no" src="https://www.facebook.com/plugins/post.php?href=https%3A%2F%2Fwww.facebook.com%2Fpermalink.php%3Fstory_fbid%3Dpfbid0GnJbNKHM7sabTmwcq6NuT7mZ6Pa69Tiiq8i7r4ofSmhBMvJPro2UtPMjZbnsaH9bl%26id%3D100090758417361&show_text=true&width=500" style="border-style: none; border-width: medium; box-sizing: border-box; margin: 0px; overflow: hidden; padding: 0px;" width="500"></iframe></div></div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a></div><div><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Μας κλέβουν το Αιγαίο σε λίγο θα φτάσουν μέχρι την Ακρόπολη.

Σελίδα στο Facebook προωθεί συστηματικά ανθελληνική προπαγάνδα, βαφτίζοντας τουρκικό το Ανατολικό Αιγαίο με την ανοχή της επίσημης ελληνικής...

Διαβάστε την συνέχεια

Ποιο μπορεί να είναι το μυστικό που βρίσκεται «φυλαγμένο» στον νόμο για τη «Γαλάζια Πατρίδα»;

<img height="120" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-06/%CE%B5%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1_2026-06-03_121446852.png?itok=Rf2UD5IR" width="772" /><br /><br />Πώς μεθοδικά και με σχέδιο η Άγκυρα θα επιχειρήσει να γκριζάρει ελληνικά νησιά με το νομοσχέδιο για τη «Γαλάζια Πατρίδα», επιχειρώντας σε δεύτερο στάδιο πιθανή «απόβαση»<br /><br />Η Τουρκία δεν κάνει τίποτα τυχαίο ειδικά στο Αιγαίο, επιλέγοντας ακόμη και την χρονική στιγμή να κινηθεί, όπως έκανε τώρα που ετοιμάζει να ψηφίσει νομοσχέδιο για την ανύπαρκτη "Γαλάζια Πατρίδα", προκαλώντας την ελληνική κοινή γνώμη.<br /><br />Ποιο μυστικό όμως μπορεί να βρίσκεται "φυλαγμένο" σε αυτόν τον νόμο που θα περάσουν οι Τούρκοι το επόμενο διάστημα, και δεν το ομολογούν δημόσια φυσικά; <br />Η τουρκική στρατιωτική και πολιτική ηγεσία έχει απώτερο στόχο την αναθεώρηση ολόκληρου του καθεστώτος που διέπει το Αιγαίο και αμφισβητεί την ελληνική κυριαρχία με κάθε τρόπο. <br /><br />Τα τουρκικά στρατιωτικά σχέδια για την ταχεία κατάληψη ελληνικών μικρονήσων ή βραχονησίδων στο Αιγαίο (όπως οι Οινούσσες, το Φαρμακονήσι ή οι Φούρνοι για παράδειγμα) είναι μέσα στα απώτερα σχέδια της Άγκυρας και βασίζονται στο δόγμα του «τετελεσμένου γεγονότος».<br /><br />Στόχος της Άγκυρας σε ένα τέτοιο σενάριο θα ήταν η εκτέλεση μιας αστραπιαίας στρατιωτικής απόβασης επί μικρονήσου, η δημιουργία μιας μη αναστρέψιμης κατάστασης επί του εδάφους και η άμεση επιβολή διπλωματικών διαπραγματεύσεων από θέση ισχύος, προτού η χώρα μας προλάβει να οργανώσει κα;ν μια πλήρη στρατιωτική αντίδραση.<br /><br />Η χώρα μας δεν μπορεί να έχει στρατιωτική παρουσία σε κάθε μία από τις 3000 νήσους-μικρονήσους στο Αιγαίο, και αυτό το γνωρίζουν καλά οι Τούρκοι.<br /><br />Οι ίδιοι γνωρίζουν ότι η Ελλάδα διαθέτει ετοιμοπόλεμες δυνάμεις και πανίσχυρη δύναμη Ταχείας Επεμβάσεως, η οποία αν και θα ενεργοποιούνταν άμεσα, θα χρειαζόνταν κάποιες λίγες ώρες για να χτυπήσει την τουρκική δύναμη. <br /><br />Εκεί ακριβώς βασίζονται οι Τούρκοι, και για αυτόν τον λόγο κατασκευάζουν υποβρύχια συστήματα μεταφοράς υποβρύχιων κομάντος, με στόχο ( στο σενάριο αυτό) την μυστική απόβαση σε μια ελληνική μικρόνησο, για να φέρουν την ελληνική πλευρά κυρίως σε πολιτικό αιφνιδιασμό ( ίμια).<br /><br />Η Άγκυρα θα ζητούσε αμέσως κατάπαυση πυρός, κάνοντας σχετικές ανακοινώσεις στην διεθνή κοινότητα, για να επιβάλει στην Αθήνα " διαπραγματεύσεις", επικαλούμενη διάφορες νομικές δικαιολογίες, οι οποίες αν και δεν ευσταθούν, εκείνη την χρονική στιγμή θα είχαν "ειδικό βάρος".<br /><br />Φυσικά η μόνη ορθή αντίδραση της Ελλάδος, θα ήταν να αγνοήσει κάθε τουρκική, και ξένη ή άλλη διεθνή υπόδειξη για " κατάπαυση" του πυρός, και να επικεντρωθεί στην ανακατάληψη.<br /><br />Οτιδήποτε διαφορετικό θα έδινε τεράστιο πλεονέκτημα στην Τουρκία, σε κάθε παρόμοιο σενάριο.<br /><br />Παίρνουμε βέβαια το σενάριο πιθανής κατάληψης ελληνικής μικρονήσου ( ακατοίκητης), αλλά και αυτό ακόμα δεν είναι καθόλου εφικτό από τους Τούρκους, λόγω των νέων δυνατοτήτων επιτήρησης και ασφάλειας στα νησιά μας με νέα συστήματα, ειδικά drones. <br /><br />Σύμφωνα με παλαιότερες αναλύσεις ασφαλείας, πληροφορίες και αποκαλύψεις, η Άγκυρα διατηρεί επικαιροποιημένα σχέδια που περιλαμβάνουν τη στοχοποίηση άνω των 130 νησίδων και βραχονησίδων.<br /><br />Για τον σκοπό αυτόν οι Τούρκοι διαθετουν την «Διοίκηση Δύναμης Μεικτών Ειδικών Επιχειρήσεων» (MÖHGBK), ενώ θα χρησιμοποιηθούν επίλεκτες μονάδες όπως οι κομάντος SAT/SAS και η Ταξιαρχία Πεζοναυτών της Φωκαίας.<br /><br />Η προσέγγιση σε μικρονήσο μπορεί να γίνει με ταχύπλοα σκάφη, ελικόπτερα, drones (UAVs) και αποβατικά σκάφη, αλλά εκτιμάται ότι θα χρησιμοποιηθούν ειδικά υποβρύχια συστήματα μεταφοράς κομάντος.<br /><br />Η όλη επιχείρηση εκτελείτο φυσικά υπό την κάλυψη της τουρκικής πολεμικής αεροπορίας, η οποία δεν θα ελέγχει πλήρως την περιοχή, λόγω της άμεσης αντίδρασης της ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας σε αυτό το σενάριο.<br /><br />Το σίγουρο είναι ότι θα έχουμε εκτεταμένη χρήση συστημάτων παρεμβολής για τη διακοπή των επικοινωνιών των ελληνικών μονάδων και του ΓΕΕΘΑ.<div><br />Ελληνική Στρατηγική Αποτροπής και Αντίδρασης<br /><br />Οι Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις γνωρίζουν πλήρως αυτά τα σενάρια και έχουν προσαρμόσει το αμυντικό τους δόγμα με βάση την αρχή της «ισοζυγισμένης και άμεσης απάντησης».<br /><br />Η χώρα μας διατηρεί τη Διακλαδική Διοίκηση Ειδικών Επιχειρήσεων (ΔΔΕΕ) και τμήματα της 32ης Ταξιαρχίας Πεζοναυτών σε διαρκή ετοιμότητα για άμεση αερομεταφορά ή θαλάσσια προσέγγιση το πολύ σε 1-2 ώρες.<br /><br /> Ακόμη και σε μικρονήσια όπως οι Οινούσσες, υπάρχει μόνιμη στρατιωτική παρουσία, φυλάκια και τοπικές δυνάμεις (ΔΑΝ) που έχουν ως αποστολή να καθηλώσουν τον επιτιθέμενο και να κερδίσουν πολύτιμο χρόνο.<br /><br />Η χρήση ραντάρ, θερμικών καμερών και drones για τον έγκαιρο εντοπισμό οποιασδήποτε ύποπτης κίνησης στα μικρασιατικά παράλια πριν καν ξεκινήσει η αποβατική ενέργεια.<br /><br />Το περιβοητο δόγμα της «Καθολικής Σύρραξης»<br /><br />Η ελληνική πλευρά έχει καταστήσει σαφές στην τουρκική ότι, οποιαδήποτε απόπειρα κατάληψης έστω και μιας σπιθαμής ελληνικού εδάφους δεν θα περιοριστεί τοπικά, αλλά θα οδηγήσει σε άμεση, γενικευμένη ελληνοτουρκική σύρραξη σε όλο το μήκος του Αιγαίου και του Έβρου.<br /><br />Το κόστος για την Τουρκία σε αυτήν την περίπτωση θα ήταν πολύ σοβαρό, και ο κίνδυνος ανατροπής του πολιτικού σκηνικού μαζί με την καταστροφή ζωτικών υποδομών ( φραγμάτων, αεροδρομίων κα) καθώς την απώλεια πολεμικών πλοίων, θα καθιστούσε τις τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις ανήμπορες για τα επόμενα 20-30 χρόνια τουλάχιστον. </div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ποιο μπορεί να είναι το μυστικό που βρίσκεται «φυλαγμένο» στον νόμο για τη «Γαλάζια Πατρίδα»;

Πώς μεθοδικά και με σχέδιο η Άγκυρα θα επιχειρήσει να γκριζάρει ελληνικά νησιά με το νομοσχέδιο για τη «Γαλάζια Πατρίδα», επιχειρώντας σε δε...

Διαβάστε την συνέχεια

Το θερμόμετρο στο Αιγαίο και οι εμμονές της Αγκυρας.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg9qeU12VSpM4UXqF9m8ij9w152ZsNJMgnt4pUqNrSeO2gVm4WpR_WhpSlLONGkD5R3Gx5-1gU5wSecRbpMc1sAgarXkfq3kPmVmZA6fkJAaHbUEIHQzX3YoVvs1Yh39dO4118ROfVb3K2zTsZmgM6QDHH2Fa6AeZD7OKBgC_O45teqtP28xEuNcBQBqJ8/s400/1000005912.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="223" data-original-width="400" height="111" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg9qeU12VSpM4UXqF9m8ij9w152ZsNJMgnt4pUqNrSeO2gVm4WpR_WhpSlLONGkD5R3Gx5-1gU5wSecRbpMc1sAgarXkfq3kPmVmZA6fkJAaHbUEIHQzX3YoVvs1Yh39dO4118ROfVb3K2zTsZmgM6QDHH2Fa6AeZD7OKBgC_O45teqtP28xEuNcBQBqJ8/w754-h111/1000005912.jpg" width="754" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><b>Α λέξης Παπαχελάς</b><br />Η Αθήνα αναμένει το τουρκικό νομοσχέδιο για τις θαλάσσιες ζώνες και ταυτόχρονα θεωρεί πολύ πιθανό να ανέβει το καλοκαίρι το θερμόμετρο στο Αιγαίο. Η τουρκική πλευρά προβάλλει διάφορες δικαιολογίες για την κλιμάκωση, τόσο στα λόγια όσο και στο πεδίο. Ισχυρίζεται, για παράδειγμα, ότι έπρεπε να απαντήσει σε κινήσεις, όπως την αποστολή των Patriot στην Κάρπαθο. Υπάρχει όμως και ένα στοιχείο βιασύνης από την πλευρά της Αγκυρας. Τούρκος αναλυτής, που γνωρίζει εις βάθος τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, υποστήριζε ότι «περιμένουμε τόσα χρόνια να καταλήξουμε σε μία συμφωνία για το Αιγαίο και βλέπουμε απλώς τον χρόνο να κυλάει χωρίς καμία πρόοδο». Υποβάθμισε, ασφαλώς εσκεμμένα, το γεγονός ότι κάθε τόσο η Αγκυρα προσθέτει κάποια νέα αξίωση από την πλευρά της.<br /><br />Η βιασύνη, ίσως όμως να εξηγείται και από κάτι ακόμη. Η Τουρκία βλέπει μπροστά της ένα παράθυρο δύο ετών έως ότου χάσει το τακτικό πλεονέκτημα που θεωρεί ότι διαθέτει έναντι της Ελλάδος. Η ένταξη στον στόλο των υπόλοιπων γαλλικών φρεγατών, σε συνδυασμό με την απόκτηση των ιταλικών, η απόκτηση των F-35 και η ανάπτυξη των ισραηλινών εξοπλιστικών συστημάτων την ανησυχούν. Αν μάλιστα συσχετισθούν αυτές οι εξελίξεις με την παράνοια που επικρατεί σε σχέση με τις διαθέσεις του Ισραήλ έναντι του προέδρου Ερντογάν και της Τουρκίας, η ανησυχία για το τι θα φέρει το μέλλον αποκτά υπαρξιακές διαστάσεις. Τις τελευταίες εβδομάδες Δυτικοί διπλωμάτες κάνουν λόγο για κυριολεκτική παράνοια στα κέντρα εξουσίας της Αγκυρας, που βλέπουν παντού συνωμοσίες, επιθέσεις στην τουρκική λίρα, ακόμη και νέες απόπειρες πραξικοπήματος.<br /><br />Η Τουρκία βλέπει μπροστά της ένα παράθυρο δύο ετών έως ότου χάσει το τακτικό πλεονέκτημα που θεωρεί ότι διαθέτει από πλευράς εξοπλισμών έναντι της Ελλάδος.<br /><br />Ορισμένοι, πιο κυνικοί και ρεαλιστές, πιστεύουν επίσης ότι η τουρκική κυβέρνηση έχει αποκτήσει μία εμμονή με την απόκτηση των F-35, τα οποία θεωρεί κρίσιμα για την ισορροπία τόσο έναντι της Ελλάδος όσο και έναντι του Ισραήλ. Ο Ερντογάν πιστεύει ότι το ελληνοαμερικανικό λόμπι σε συνεργασία με το φιλοϊσραηλινό έχουν μπλοκάρει το deal που πίστευε ότι είχε κάνει με τον πρόεδρο Τραμπ, με τη μεσολάβηση του πάντοτε υπερδραστήριου σημαντικού «παίκτη» που τον εκπροσωπεί στην Αγκυρα. Θα ήθελε ενδεχομένως να πιέσει, με μία ελεγχόμενη ένταση με την Ελλάδα, μία άτυπη συμφωνία που θα του επέτρεπε να προχωρήσει στη συμφωνία για τα F-35.<br /><br />Οταν έχει κανείς απέναντί του ένα τόσο ρευστό, ασταθές και εν μέρει παρανοϊκό σκηνικό, η ανησυχία είναι δικαιολογημένη. Το ενδιαφέρον βέβαια είναι ότι υπάρχει και μία ευγενέστατη και διπλωματικά διατυπωμένη προσπάθεια να εμφανιστεί η Ελλάδα ως παρανοϊκή χώρα, που έχει εμμονή με μία ανύπαρκτη τουρκική απειλή. Ή, όπως έλεγε βετεράνος Τούρκος αναλυτής, «μα γιατί σας ενοχλεί να υπάρχουν θύλακοι ελληνικών νησιών μέσα σε τουρκικές θαλάσσιες ζώνες;»…<div><br /><a href="https://www.kathimerini.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το θερμόμετρο στο Αιγαίο και οι εμμονές της Αγκυρας.

Α λέξης Παπαχελάς Η Αθήνα αναμένει το τουρκικό νομοσχέδιο για τις θαλάσσιες ζώνες και ταυτόχρονα θεωρεί πολύ πιθανό να ανέβει το καλοκαίρι τ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Ντίλιαν ξαναχτυπά, ο “Νίξον” σε πανικό, η Δικαιοσύνη είναι και κουφή;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.in.gr/wp-content/uploads/2026/06/FotoJet-1-768x611.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="611" data-original-width="768" height="122" src="https://www.in.gr/wp-content/uploads/2026/06/FotoJet-1-768x611.jpg" width="776" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div>Νέο ισχυρό χτύπημα, όχι μόνο κατά του πρωθυπουργού, αλλά και της κυβέρνησης συνολικά για την υπόθεση predator- υποκλοπών, δίνει ο Ταλ Ντίλιαν, ιδρυτής της Intellexa, που εμπορεύεται το κατασκοπευτικό σύστημα Predator. Δηλώνει ξεκάθαρα στην ΕΦΣΥΝ ότι “είμαστε πάροχος τεχνολογίας, όχι μισθοφόροι” και προσθέτει: “Η τεχνολογία μας χρησιμοποιείται καθημερινά για την υποστήριξη της ασφάλειας εκατομμυρίων ανθρώπων παγκοσμίως. Πωλούμε σε κρατικές υπηρεσίες σύμφωνα με όλους τους απαιτούμενους κανονισμούς, αλλά ποτέ δεν λειτουργούμε τα συστήματα για λογαριασμό τους”.</div><br />Που σημαίνει ότι πούλησε στην κυβέρνηση, άρα έχει και κάποιο παραστατικό, ότι η βουλή και η Δικαιοσύνη δεν κάνουν καλά τη δουλειά τους και ο ίδιος βρέθηκε με 126 χρόνια φυλακή και περιμένει το Εφετείο. Προφανώς εκβιάζει τον πρωθυπουργό και άλλα μέλη της κυβέρνησης γιατί δεν θέλει να πάει φυλακή. Και καλά η κυβέρνηση. Ο Άρειος Πάγος δεν διαβάζει εφημερίδες, δεν ακούει ραδιόφωνο, δεν βλέπει ιστοσελίδες, ούτε τηλεόραση για να καλέσει τον Ντίλιαν; εκτός από τυφλή η ελληνική δικαιοσύνη, είναι και κουφή;<br /><br />Το σκάνδαλο των υποκλοπών και η ύπαρξη κοινού κέντρου παρακολουθήσεων ΕΥΠ-Predator είναι μια βεβαιότητα για όσους έχουν στοιχειώδη γνώση και ενημέρωση. Η κυβέρνηση δίνει τεράστιο , αντιδημοκρατικό αγώνα για να περιφρουρήσει την παρακρατική της δράση, για να αποσείσει τις ευθύνες από πάνω της. Στην προσπάθειά της αυτή έχει και την στήριξη της ηγεσίας της δικαιοσύνης, προκαλώντας οργή στην κοινωνία.<div><br />Ο Ντίλιαν είναι σαφής και μάλιστα από τη δήλωσή του προκύπτει ότι δεν πρόκειται να πάει ως πρόβατο για σφαγή, αλλά θα αντισταθεί και θα προκαλέσει κρίση στην κυβέρνηση. Τα βάζει και με τον υπουργό Δικαιοσύνης Φλωρίδη και με τη βουλή που δεν κάλεσε τον πρώην διοικητή της ΕΥΠ Κοντολέοντα. Το μεγαλύτερο πολιτικό, ηθικό και θεσμικό σκάνδαλο της μεταπολίτευσης επιμένει και διαβρώνει τη δημοκρατία, στο όνομα της προστασίας του Κυριάκου Μητσοτάκη και του παρακρατικού μηχανισμού που ο ίδιος δημιούργησε.</div><div><br />Αλλά το σκάνδαλο επιμένει και η αλήθεια διεκδικεί τη θέση της στην ιστορία. Να υπενθυμίσουμε ότι ο Ντίλιαν σε προηγούμενη δήλωσή του, είχε θυμίσει ότι ο Αμερικανός πρόεδρος Ρ. Νίξον, είχε παραιτηθεί μετά την αποκάλυψη του σκανδάλου των υποκλοπών κατά του Δημοκρατικού Κόμματος των ΗΠΑ. Εδώ δεν ισχύουν τέτοιες ευαισθησίες, εδώ είναι βαλκάνια....<br /><br />Ακολουθεί η ερώτηση και η πλήρης απάντηση του Ταλ Ντίλιαν<br /><br />Η ερώτηση της «Εφ.Συν.»<br />«Τις τελευταίες εβδομάδες, η υπόθεση των παρακολουθήσεων επανήλθε στην επικαιρότητα μετά την απόφαση της κυβέρνησης να εμποδίσει τη σύσταση κοινοβουλευτικής εξεταστικής επιτροπής επικαλούμενη λόγους εθνικής ασφάλειας. Λίγο πριν από αυτό, ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου αποφάσισε να θέσει στο αρχείο πρόσθετες έρευνες σχετικά με την υπόθεση. Ποια είναι η απάντησή σας σε αυτές τις εξελίξεις;»</div><div><br />Η δήλωση – απάντηση του Ταλ Ντίλιαν<br /><br />Καθώς βγαίνουμε από τη Δευτέρα του Αγίου Πνεύματος, μια ημέρα βαθιάς πνευματικής, πολιτιστικής και εθνικής σημασίας για τον ελληνικό λαό, κάνουμε την παρούσα δήλωση με βαθύ σεβασμό προς τις αξίες της αλήθειας, της δικαιοσύνης και της θεσμικής ακεραιότητας, οι οποίες αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της ταυτότητας της Ελλάδας.<br />Τις τελευταίες εβδομάδες παρακολουθήσαμε στενά τις σημαντικές κοινοβουλευτικές συζητήσεις σχετικά με την υπόθεση αυτή και τις επιπτώσεις της για την εθνική ασφάλεια της Ελλάδας, ιδιαίτερα εν μέσω της δημόσιας συζήτησης για τις εκλογές, την ποιότητα της διακυβέρνησης και το κράτος δικαίου.<br /><br />Χαιρετίζουμε τη σαφή αναγνώριση στο Κοινοβούλιο, η οποία επιβεβαιώθηκε από τον επικεφαλής της ΕΥΠ σε κατάθεσή του κεκλεισμένων των θυρών (με εξαίρεση ορισμένες ανεύθυνες διαρροές), ότι ουδέποτε υπήρξε κοινό επιχειρησιακό κέντρο μεταξύ των τεσσάρων ιδιωτών και της μυστικής υπηρεσίας. Είναι λυπηρό το γεγονός ότι αυτή η σημαντική κατάθεση, η οποία αποκλείει τη συμμετοχή μας σε οποιοδήποτε έγκλημα, δεν εξετάστηκε δεόντως από την Επιτροπή Ζήση, ούτε παρουσιάστηκε στο δικαστήριο πριν διατυπωθούν αντίθετοι ισχυρισμοί.<br />Μας προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι ο προηγούμενος διοικητής της ΕΥΠ δεν κλήθηκε να καταθέσει στις κοινοβουλευτικές συζητήσεις της περασμένης εβδομάδας. Είμαστε βέβαιοι ότι θα μπορούσε να είχε καταστήσει σαφές πως οι εταιρείες που δραστηριοποιούνται σε αυτόν τον χώρο, για προφανείς λόγους, πωλούν μόνο τεχνολογία και ποτέ δεν τη λειτουργούν, ούτε συμμετέχουν σε επιχειρήσεις. Πιστεύουμε ότι τέτοιες καταθέσεις θα είχαν αποτρέψει εξ αρχής την άσκηση διώξεων εναντίον μας.<br /><br />Σκοπεύουμε να καλέσουμε όλους τους σχετικούς μάρτυρες κατά την εκδίκαση της έφεσης, ώστε να επιτύχουμε πλήρη αθώωση.<br />Ας είμαι σαφής: είμαστε πάροχος τεχνολογίας, όχι μισθοφόροι. Η τεχνολογία μας χρησιμοποιείται καθημερινά για την υποστήριξη της ασφάλειας εκατομμυρίων ανθρώπων παγκοσμίως. Πωλούμε σε κρατικές υπηρεσίες σύμφωνα με όλους τους απαιτούμενους κανονισμούς, αλλά ποτέ δεν λειτουργούμε τα συστήματα για λογαριασμό τους.<br />Δεν λειτουργήσαμε ποτέ κανένα σύστημα στην Ελλάδα. Ως εκ τούτου, απορρίπτουμε κατηγορηματικά τις δηλώσεις του υπουργού Δικαιοσύνης που αποδίδουν άμεση ευθύνη στους «τέσσερις ιδιώτες», πριν ολοκληρωθεί η δικαστική διαδικασία και χωρίς να έχουν παρουσιαστεί όλα τα πραγματικά στοιχεία και οι αποδείξεις. Αυτό δεν συνιστά κράτος δικαίου.<br />Στην Ελλάδα, ο υπουργός Δικαιοσύνης θα έπρεπε να γνωρίζει πως όταν κάποιος ασκεί έφεση για πλημμεληματικές κατηγορίες, η υπόθεση εξετάζεται από την αρχή και τεκμαίρεται αθώος μέχρι να αποδειχθεί το αντίθετο. Αυτό είναι κράτος δικαίου.<br /><br />Παρά τα πολιτικά αφηγήματα, μέχρι σήμερα δεν έχει παρουσιαστεί ούτε ένα αποδεικτικό στοιχείο που να αποδεικνύει ότι συμμετείχαμε σε οποιοδήποτε έγκλημα.<br />Λυπούμαστε βαθύτατα που δεν συστάθηκε κοινοβουλευτική εξεταστική επιτροπή. Συμμεριζόμαστε την έκκληση του πρώην πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά για τη σύσταση μιας τέτοιας επιτροπής, στο πλαίσιο της οποίας θα ήμασταν πρόθυμοι να αναζητήσουμε δικαιοσύνη, και τα αποδεικτικά στοιχεία θα δείξουν ότι δεν πράξαμε τίποτα μεμπτό.</div><div><br />Ο ελληνικός λαός, που εκπροσωπείται από διαφορετικά πολιτικά κόμματα, αξίζει μια αξιόπιστη διαδικασία που μπορεί να αποκαλύψει όλη την αλήθεια, όπως έχει ζητήσει ο πρώην πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής αναφορικά με τη σημασία της θεσμικής διαφάνειας και της πολιτικής λογοδοσίας, καθώς και ο πρώην πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας με την έμφαση που δίνει στην αποκατάσταση της δημόσιας εμπιστοσύνης και του κράτους δικαίου.<br /><br />Αυτές οι φωνές ενισχύουν την επείγουσα ανάγκη για μια αξιόπιστη διαδικασία που θα μπορέσει να αποκαλύψει ολόκληρη την αλήθεια, επιτρέποντάς μας να επιτύχουμε πλήρη αθώωση.<br />Επιδιώκουμε μόνο την πλήρη και ισορροπημένη διερεύνηση των πραγματικών περιστατικών και θα αξιοποιήσουμε κάθε κατάλληλο νομικό μέσο, τόσο σε εθνικό όσο και σε διεθνές επίπεδο.<br />Ο ρόλος μας είναι σαφής: δεν χρειάζεται να αποδείξουμε ότι δεν τελέστηκαν αδικήματα -αυτό δεν το γνωρίζουμε- αλλά να καταδείξουμε ότι δεν είχαμε καμία απολύτως σχέση με οποιεσδήποτε φερόμενες δραστηριότητες.<br />Παραμένουμε προσηλωμένοι στην αρχή ότι η υπόθεση αυτή πρέπει να κριθεί βάσει αποδείξεων και όχι πολιτικών αφηγημάτων και ότι το κράτος δικαίου πρέπει να προστατεύεται από την πολιτικοποίηση".</div><div><br /></div><div><a href="https://omegapress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο Ντίλιαν ξαναχτυπά, ο “Νίξον” σε πανικό, η Δικαιοσύνη είναι και κουφή;

Νέο ισχυρό χτύπημα, όχι μόνο κατά του πρωθυπουργού, αλλά και της κυβέρνησης συνολικά για την υπόθεση predator- υποκλοπών, δίνει ο Ταλ Ντίλια...

Διαβάστε την συνέχεια

Τραμπ εναντίον Μπίμπι; Η στιγμή που ο Νετανιάχου μετατράπηκε από σύμμαχο σε βαρίδι

<img src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/06/iran-Netanyahu-trump-2-768x512.jpg" /><br /><br />Οργισμένα τηλεφωνήματα, απειλές κατάρρευσης του deal με το Ιράν και το παρασκήνιο μιας ρήξης που μπορεί να αλλάξει τη Μέση Ανατολή<br /><br />Η πιο επικίνδυνη κρίση στις αμερικανοϊσραηλινές σχέσεις των τελευταίων ετών ίσως να μην εξελίσσεται στα πεδία των μαχών, αλλά πίσω από κλειστές πόρτες, σε τηλεφωνικές γραμμές υψηλής ασφαλείας και σε μυστικές διαπραγματεύσεις που εκτείνονται από την Ουάσιγκτον έως την Τεχεράνη.<br /><br />Για πρώτη φορά μετά από μήνες συγκρούσεων, διπλωματικών ελιγμών και στρατιωτικών επιχειρήσεων, ο Ντόναλντ Τραμπ φαίνεται να αναγνωρίζει ότι ο μεγαλύτερος πονοκέφαλος για τη στρατηγική του δεν βρίσκεται στην Τεχεράνη, αλλά στην Ιερουσαλήμ.<br /><br />Σύμφωνα με πληροφορίες που διαρρέουν από αμερικανικούς κύκλους, ο Λευκός Οίκος δεν κρύβει πλέον την ενόχλησή του απέναντι στον Μπενιαμίν Νετανιάχου, τον άνθρωπο που μέχρι πρότινος θεωρούνταν ο πιο στενός περιφερειακός εταίρος της Ουάσιγκτον.<br /><br />«Δεν μπορεί να συνεχίσει να λειτουργεί σαν να είναι ο μόνος παίκτης στο τραπέζι», φέρεται να είπε Αμερικανός αξιωματούχος με γνώση των επαφών.<br /><br />Η ουσία της κρίσης είναι απλή: ο Τραμπ επιδιώκει μια συμφωνία που θα του επιτρέψει να εμφανιστεί ως ο ηγέτης που απέτρεψε έναν γενικευμένο πόλεμο με το Ιράν. Ο Νετανιάχου επιδιώκει να διαμορφώσει ένα στρατηγικό περιβάλλον στο οποίο η Τεχεράνη και οι περιφερειακοί της σύμμαχοι θα υποστούν μια ιστορική ήττα.<br /><br />Οι δύο στόχοι δεν ταυτίζονται. <div><br />Η στιγμή του breaking point<br /><br />Η πρόσφατη τηλεφωνική επικοινωνία Τραμπ – Νετανιάχου φαίνεται πως αποτέλεσε σημείο καμπής.<br /><br />Μετά τη νέα ισραηλινή κλιμάκωση στον Λίβανο, ο Αμερικανός πρόεδρος εμφανίστηκε να θεωρεί ότι είχε εξασφαλίσει ένα ευρύτερο πλαίσιο αποκλιμάκωσης. Λίγες ώρες αργότερα, η ισραηλινή ηγεσία παρουσίαζε μια εντελώς διαφορετική εικόνα, περιορίζοντας σημαντικά το εύρος της εκεχειρίας.<br /><br />Η διάσταση αυτή δεν ήταν απλώς επικοινωνιακή.<br /><br />Ήταν στρατηγική.<br /><br />Στην Ουάσιγκτον αυξάνεται η πεποίθηση ότι κάθε φορά που οι συνομιλίες ΗΠΑ–Ιράν πλησιάζουν σε κάποιο σημείο προόδου, ακολουθεί μια νέα περιφερειακή κλιμάκωση που επαναφέρει το σκηνικό στο μηδέν.<br /><br />Η Τεχεράνη χρησιμοποιεί αυτή τη δυναμική ως επιχείρημα για να αμφισβητήσει την ικανότητα των ΗΠΑ να ελέγξουν τον βασικό τους σύμμαχο στην περιοχή.<br />Το πολιτικό πρόβλημα που λέγεται Νετανιάχου<br /><br />Για τον Ισραηλινό πρωθυπουργό, οι εξελίξεις έχουν και έντονη εσωτερική διάσταση.<br /><br />Η πίεση στο κυβερνητικό του μέτωπο αυξάνεται, η αντιπολίτευση επιχειρεί να συγκροτήσει ενιαίο μέτωπο και το πολιτικό κόστος του πολέμου βαραίνει όλο και περισσότερο το κυβερνητικό στρατόπεδο.<br /><br />Υπό αυτό το πρίσμα, η διατήρηση μιας υψηλής έντασης στην περιφερειακή ασφάλεια λειτουργεί και ως μηχανισμός πολιτικής επιβίωσης.<br /><br />Αυτό ακριβώς είναι που ανησυχεί μέρος του αμερικανικού κατεστημένου.<br /><br />Η Ουάσιγκτον φοβάται ότι οι στρατηγικές αποφάσεις του Ισραήλ αρχίζουν να επηρεάζονται από εσωτερικούς πολιτικούς υπολογισμούς, σε μια στιγμή που οι ΗΠΑ αναζητούν διπλωματική έξοδο από την κρίση.<br /><br />«Ο Τραμπ χρειάζεται συμφωνία. Ο Νετανιάχου χρειάζεται χρόνο. Και αυτά τα δύο δεν συμβαδίζουν πάντα», σημειώνει δυτικός διπλωματικός παράγοντας.</div><div><br />Το μεγάλο παζάρι με το Ιράν<br /><br />Πίσω από τις στρατιωτικές επιχειρήσεις διεξάγεται μια παράλληλη μάχη.<br /><br />Οι διαπραγματεύσεις ΗΠΑ–Ιράν δεν αφορούν μόνο το πυρηνικό πρόγραμμα.<br /><br />Αφορούν:</div><div>Τη ναυσιπλοΐα στα Στενά του Ορμούζ.<br />Την ασφάλεια στον Περσικό Κόλπο.<br />Τη μελλοντική παρουσία φιλοϊρανικών οργανώσεων στη Μέση Ανατολή.<br />Τα δεσμευμένα ιρανικά κεφάλαια στο εξωτερικό.<br />Τη νέα αρχιτεκτονική ασφαλείας της περιοχής.<br /><br />Για την Τεχεράνη, ο Λίβανος και η Χεζμπολάχ αποτελούν αναπόσπαστο τμήμα αυτής της εξίσωσης.<br /><br />Για το Ισραήλ, η εξουδετέρωση της Χεζμπολάχ αποτελεί προϋπόθεση οποιασδήποτε συμφωνίας.<br /><br />Η απόσταση μεταξύ των δύο θέσεων παραμένει τεράστια.</div><div>  <img height="433" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/03/trump-netaniaxou-1-1.jpg" width="640" /><br />Οι αγορές βλέπουν αυτό που οι πολιτικοί προσπαθούν να κρύψουν<br /><br />Οι αγορές πετρελαίου ίσως προσφέρουν την πιο ψυχρή αποτίμηση της κατάστασης.<br /><br />Παρά τις δηλώσεις περί επικείμενης συμφωνίας, οι traders συνεχίζουν να ενσωματώνουν υψηλό γεωπολιτικό ασφάλιστρο κινδύνου στις τιμές του πετρελαίου.<br /><br />Το μήνυμα είναι σαφές:<br /><br />Οι επενδυτές δεν πιστεύουν ακόμη ότι η περιοχή βρίσκεται κοντά σε σταθερή ειρήνη.<br /><br />Αντιθέτως, θεωρούν πιθανότερο ένα νέο επεισόδιο κλιμάκωσης παρά μια οριστική διευθέτηση.<br />Η αλλαγή φρουράς στις αμερικανικές υπηρεσίες<br /><br />Ένα από τα λιγότερο συζητημένα αλλά πιο κρίσιμα στοιχεία είναι οι αλλαγές στο αμερικανικό σύστημα πληροφοριών.<br /><br />Η αναδιάταξη προσώπων σε καίριες θέσεις ασφαλείας δημιουργεί νέα κέντρα επιρροής στην Ουάσιγκτον και ενδέχεται να περιορίσει την παραδοσιακή πολιτική ασυλίας που απολάμβανε το Ισραήλ σε συγκεκριμένους κύκλους λήψης αποφάσεων.<br /><br />Εάν η αμερικανική ηγεσία καταλήξει στο συμπέρασμα ότι ο Νετανιάχου λειτουργεί ως παράγοντας αποσταθεροποίησης της στρατηγικής της, τότε το επόμενο βήμα δεν θα είναι απαραίτητα μια δημόσια σύγκρουση.<br /><br />Θα μπορούσε να είναι κάτι πιο αποτελεσματικό:<br /><br />Η σταδιακή πολιτική αποστασιοποίηση.</div><div><br />Το σενάριο που φοβάται το Τελ Αβίβ<br /><br />Για δεκαετίες, η θεμελιώδης παραδοχή της ισραηλινής στρατηγικής ήταν ότι η υποστήριξη της Ουάσιγκτον παραμένει δεδομένη ανεξαρτήτως προσώπων.<br /><br />Αυτό που αλλάζει σήμερα δεν είναι η αμερικανική στήριξη προς το Ισραήλ.<br /><br />Αυτό που αλλάζει είναι η στάση απέναντι στον ίδιο τον Νετανιάχου.<br /><br />Και αν ο Τραμπ καταλήξει στο συμπέρασμα ότι ο Ισραηλινός πρωθυπουργός απειλεί την κληρονομιά που επιδιώκει να οικοδομήσει ως «ειρηνοποιός πρόεδρος», τότε η σχέση των δύο ανδρών μπορεί να εισέλθει σε αχαρτογράφητα νερά.<br /><br />Το ερώτημα πλέον δεν είναι αν υπάρχει ένταση.<br /><br />Το ερώτημα είναι αν η ένταση αυτή θα εξελιχθεί σε ανοιχτή πολιτική σύγκρουση.<br /><br />Και τότε, η κρίση δεν θα αφορά μόνο το Ιράν, τον Λίβανο ή τη Χεζμπολάχ.<br /><br />Θα αφορά τον ίδιο τον άξονα πάνω στον οποίο στηρίχθηκε η αμερικανική στρατηγική στη Μέση Ανατολή για περισσότερο από μία γενιά.<br />Key Takeaway<br /><br />Η πραγματική διαπραγμάτευση δεν διεξάγεται πλέον μόνο μεταξύ Ουάσιγκτον και Τεχεράνης. Διεξάγεται μεταξύ Τραμπ και Νετανιάχου για το ποιος θα καθορίσει το τέλος του πολέμου και τη νέα τάξη πραγμάτων στη Μέση Ανατολή.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τραμπ εναντίον Μπίμπι; Η στιγμή που ο Νετανιάχου μετατράπηκε από σύμμαχο σε βαρίδι

Οργισμένα τηλεφωνήματα, απειλές κατάρρευσης του deal με το Ιράν και το παρασκήνιο μιας ρήξης που μπορεί να αλλάξει τη Μέση Ανατολή Η πιο επι...

Διαβάστε την συνέχεια

Σε εγρήγορση οι ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις απέναντι στη μεγαλύτερη ναυτική άσκηση της Τουρκίας.

<img height="100" src="https://www.onalert.gr/wp-content/uploads/2026/06/GettyImages-2151950769-1-750x375.jpg" width="767" /><br /><br /><div>του <b>Κώστα Σαρικά</b><br />Η έναρξη της μεγάλης τουρκικής αεροναυτικής άσκησης «Deniz Kurdu II/2026» που έχει προγραμματιστεί για αύριο 4 Ιουνίου βρίσκει τις ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις σε αυξημένη επιχειρησιακή εγρήγορση, καθώς η Άγκυρα κλιμακώνει σταδιακά τη ρητορική και τις κινήσεις της σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο, σε μια χρονική συγκυρία με ιδιαίτερη γεωπολιτική σημασία.<br /><br />Η μεγαλύτερη ναυτική άσκηση του τουρκικού στόλου ξεκινά σε μια περίοδο κατά την οποία η τουρκική ηγεσία επαναφέρει με ολοένα μεγαλύτερη ένταση το αφήγημα της «Γαλάζιας Πατρίδας», ενώ στο προσκήνιο βρίσκεται και η πρόθεση της Άγκυρας να προχωρήσει σε νομοθετική πρωτοβουλία που επιχειρεί να προσδώσει θεσμικό χαρακτήρα στις αναθεωρητικές της διεκδικήσεις.<br /><br />Μέσα σε αυτό το περιβάλλον ο τουρκικός «Θαλασσόλυκος» αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα, όχι μόνο ως στρατιωτική δραστηριότητα αλλά και ως μέσο προβολής ισχύος και αποστολής πολιτικών και στρατηγικών μηνυμάτων προς την Ελλάδα και την ευρύτερη περιοχή.<br /><br />Οι πρώτες ενδείξεις της αυξημένης κινητικότητας καταγράφηκαν ήδη πριν από την επίσημη έναρξη της άσκησης. Η προάσκηση που πραγματοποιήθηκε στο Ανατολικό Αιγαίο, κοντά στην περιοχή των Ψαρών, περιλάμβανε σενάρια Έρευνας και Διάσωσης (SAR), με τη συμμετοχή ελικοπτέρων, αεροσκαφών ναυτικής συνεργασίας και Μη Επανδρωμένων Αεροχημάτων.<br /><br />Σύμφωνα με τα στοιχεία του ΓΕΕΘΑ, καταγράφηκαν 16 τουρκικά αεροπορικά μέσα στο FIR Αθηνών. Ανάμεσά τους πέντε σχηματισμοί διαφορετικών τύπων ελικοπτέρων, ένα ATR-72, ένα CN-235 και δύο UAV, τα οποία πραγματοποίησαν συνολικά 11 παραβάσεις και 7 παραβιάσεις του Εθνικού Εναέριου Χώρου.<br /><br />Τα τουρκικά μέσα αναγνωρίστηκαν και αναχαιτίστηκαν σύμφωνα με την πάγια επιχειρησιακή διαδικασία, ενώ η δραστηριότητα παρακολουθήθηκε στενά από τις ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις.</div><div><br />Αυξημένη ετοιμότητα σε θάλασσα, αέρα και Ειδικές Δυνάμεις<br /><br />Όπως συμβαίνει σε κάθε μεγάλη τουρκική άσκηση, το ελληνικό Επιτελείο έχει θέσει σε αυξημένη επιφυλακή όλα τα διαθέσιμα μέσα παρακολούθησης και αντίδρασης.<br /><br />Το Πολεμικό Ναυτικό παρακολουθεί διαρκώς τις κινήσεις των τουρκικών ναυτικών μονάδων, αξιοποιώντας πλοία επιφανείας, υποβρύχια και μέσα επιτήρησης για τη συλλογή κρίσιμων επιχειρησιακών δεδομένων.<br /><br />Η Πολεμική Αεροπορία βρίσκεται σε ετοιμότητα, με τα μαχητικά αεροσκάφη να είναι έτοιμα να αναλάβουν αποστολές αναγνώρισης και αναχαίτισης εφόσον απαιτηθεί.<br /><br />Παράλληλα, ιδιαίτερη βαρύτητα δίνεται στη δραστηριότητα των τουρκικών Ειδικών Δυνάμεων. Η συμμετοχή των επίλεκτων μονάδων SAT και SAS, καθώς και αποβατικών και αμφίβιων δυνάμεων, ενεργοποιεί τα αντανακλαστικά της Διοίκησης Ειδικού Πολέμου, η οποία παρακολουθεί στενά κάθε εξέλιξη.<br /><br />Η εμπειρία έχει δείξει ότι οι μεγάλες τουρκικές ασκήσεις αποτελούν πεδίο δοκιμής νέων τακτικών και διαδικασιών, αλλά και ευκαιρία συλλογής πολύτιμων πληροφοριών για τα ελληνικά Επιτελεία.<br />Η «Deniz Kurdu» ως εργαλείο στρατηγικής προβολής ισχύος<br /><br />Για την Τουρκία, η «Deniz Kurdu» αποτελεί κάτι πολύ περισσότερο από μια ετήσια άσκηση εκπαίδευσης.<br /><br />Είναι η σημαντικότερη ναυτική επίδειξη ισχύος της χώρας και το βασικό πεδίο παρουσίασης των νέων δυνατοτήτων του τουρκικού στόλου.<br /><br />Κάθε χρόνο η Άγκυρα αξιοποιεί τη συγκεκριμένη δραστηριότητα για να αναδείξει την πρόοδο της αμυντικής της βιομηχανίας, τα νέα οπλικά συστήματα και τις τεχνολογίες που εντάσσονται στις Ένοπλες Δυνάμεις.<br /><br />Στο επίκεντρο της προπαγάνδας της Άγκυρας αναμένεται να βρεθεί το TCG Anadolu, το οποίο η τουρκική ηγεσία προβάλλει ως σύμβολο της νέας εποχής για το Πολεμικό Ναυτικό της χώρας.<br /><br />Η δυνατότητα επιχειρήσεων UAV από το κατάστρωμά του, η συνεργασία με αποβατικές δυνάμεις και η διασύνδεση με πλοία, αεροσκάφη και κέντρα διοίκησης αποτελούν βασικά στοιχεία της τουρκικής στρατηγικής.</div><div><br />Τα UAV και τα USV αλλάζουν το πεδίο<br /><br />Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η αυξανόμενη συμμετοχή μη επανδρωμένων μέσων.<br /><br />Τα Bayraktar TB3 αναμένεται να διαδραματίσουν πρωταγωνιστικό ρόλο, ενώ τα μη επανδρωμένα σκάφη επιφανείας MARLIN, ULAQ και ALBATROS θα συμμετάσχουν σε σενάρια επιτήρησης, αναγνώρισης και συνεργασίας με επανδρωμένες μονάδες.<br /><br />Η Τουρκία επιδιώκει να αποδείξει ότι μπορεί να επιχειρεί με ένα πλήρως δικτυοκεντρικό μοντέλο, όπου πλοία, UAV, USV, αεροσκάφη και επίγεια κέντρα διοίκησης λειτουργούν ως ενιαίο σύστημα μάχης.<br /><br />Η συγκεκριμένη φιλοσοφία βρίσκεται στον πυρήνα του τουρκικού σχεδιασμού για το Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο και παρακολουθείται με ιδιαίτερη προσοχή από τα ελληνικά επιτελεία.<br />Η σκιά της «Γαλάζιας Πατρίδας»<br /><br />Η φετινή «Deniz Kurdu» αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία λόγω της συγκυρίας.<br /><br />Το τελευταίο διάστημα η Άγκυρα έχει ανεβάσει αισθητά τους τόνους απέναντι στην Ελλάδα, ενώ παράλληλα εντείνει τις προσπάθειες προβολής του δόγματος της «Γαλάζιας Πατρίδας».<br /><br />Οι δημόσιες τοποθετήσεις Τούρκων αξιωματούχων, οι αναφορές σε χάρτες που αμφισβητούν ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα και οι συζητήσεις για νομοθετικές πρωτοβουλίες που θα επιχειρούν να θεσμοθετήσουν τις τουρκικές διεκδικήσεις δημιουργούν ένα περιβάλλον αυξημένης ανησυχίας.<br /><br />Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, κάθε μεγάλη στρατιωτική δραστηριότητα αποκτά πρόσθετη πολιτική και στρατηγική διάσταση.</div><div><br />Η ελληνική απάντηση στην τουρκική κινητικότητα<br /><br />Η ελληνική πλευρά παρακολουθεί με ψυχραιμία αλλά και απόλυτη προσοχή τις εξελίξεις.<br /><br />Το Πολεμικό Ναυτικό, η Πολεμική Αεροπορία και η Διοίκηση Ειδικού Πολέμου βρίσκονται σε πλήρη επιχειρησιακή ετοιμότητα, ενώ ταυτόχρονα αξιοποιούν την άσκηση για να συλλέξουν κρίσιμα στοιχεία σχετικά με τις πραγματικές δυνατότητες του τουρκικού στρατεύματος.<br /><br />Την ίδια στιγμή, η Ελλάδα προχωρά στη δική της ενίσχυση, στέλνοντας ουσιαστικά μηνύματα αποτροπής.<br /><br />Οι νέες φρεγάτες FDI και Bergamini, ο εκσυγχρονισμός των ΜΕΚΟ, οι πύραυλοι SPIKE NLOS, τα συστήματα PULS, η αναβάθμιση των F-16 σε Viper και η μελλοντική ένταξη των F-35 μεταβάλλουν σταδιακά τον συσχετισμό ισχύος.<br /><br />Η «Deniz Kurdu» αποτελεί μια ακόμη υπενθύμιση ότι το Αιγαίο παραμένει πεδίο έντονου στρατηγικού ανταγωνισμού. Ταυτόχρονα όμως προσφέρει στις ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις μια πολύτιμη ευκαιρία να αξιολογήσουν σε πραγματικές συνθήκες τις δυνατότητες, τις τακτικές και τις προθέσεις της Άγκυρας σε μια περίοδο κατά την οποία η ένταση δείχνει να ανεβαίνει εκ νέου.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.onalert.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Σε εγρήγορση οι ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις απέναντι στη μεγαλύτερη ναυτική άσκηση της Τουρκίας.

του Κώστα Σαρικά Η έναρξη της μεγάλης τουρκικής αεροναυτικής άσκησης «Deniz Kurdu II/2026» που έχει προγραμματιστεί για αύριο 4 Ιουνίου βρίσ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Κίνα παράγει stealth αεροσκάφη σε εργοστάσια – ρομπότ και ετοιμάζεται για σύγκρουση.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/06/Chinas-new-Sixth-Generation-Stealth-Fighter-Jet-3.jpg"><img height="113" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/06/Chinas-new-Sixth-Generation-Stealth-Fighter-Jet-3-696x392.jpg" width="775" /></a><br /><br />Ακολουθεί ένα ενδιαφέρον στοιχείο: τα πλήρως αυτοματοποιημένα «σκοτεινά εργοστάσια» της Κίνας μπορούν πλέον να παράγουν με ταχύ ρυθμό τα μαχητικά αεροσκάφη πέμπτης γενιάς Chengdu J-20 «Mighty Dragon», σχεδιασμένα για την υπεροχή στον αέρα.<br /><br />Stealth αεροσκάφη<br /><br />Το J-20 αποτελεί την απάντηση της Κίνας στο θρυλικό αμερικανικό μαχητικό αεροσκάφος πέμπτης γενιάς F-22 Raptor, σχεδιασμένο για την υπεροχή στον αέρα. Είτε το θέλει η Ουάσιγκτον είτε όχι, η Κίνα είναι ένας βιομηχανικός γίγαντας – όχι μόνο σε φθηνά προϊόντα, αλλά και σε προηγμένα οπλικά συστήματα που μπορούν να προκαλέσουν καταστροφή στον αμερικανικό στρατό και στους στρατούς των συμμάχων της Αμερικής στην περιοχή του Ινδο-Ειρηνικού.<br /><br />Όμως, το J-20 δεν είναι η μόνη απειλή από τον ουρανό που προέρχεται από την Κίνα. Τον τελευταίο χρόνο, εντυπωσιακές εικόνες έχουν διαδοθεί στα κινεζικά μέσα κοινωνικής δικτύωσης και σε όλο τον κόσμο, απεικονίζοντας παράξενα, εξωγήινα, χωρίς ουρά, ολόμαυρα αεροσκάφη που πετούν χαμηλά και διεξάγουν κάτι που μοιάζει με δοκιμαστικές πτήσεις. Αναλυτές έχουν αναγνωρίσει ένα από τα αεροσκάφη που απεικονίζονται ως το «J-36». Το J-36 είναι ένα από τα πιο μυστηριώδη και δυνητικά ανατρεπτικά αεροδιαστημικά προγράμματα στον κόσμο σήμερα.<br /><br />Γνωστό και ως βομβαρδιστικό αόρατης τεχνολογίας JH-XX, το αεροσκάφος φαίνεται να καλύπτει ένα κενό μεταξύ του προγράμματος βαρέων στρατηγικών βομβαρδιστικών της Κίνας – του Xi’an H-20 – και του στόλου μαχητικών αόρατης τεχνολογίας της, με επικεφαλής το προαναφερθέν J-20. Το JH-XX φαίνεται να είναι ένα περιφερειακό βομβαρδιστικό αόρατης τεχνολογίας (σε αντίθεση με ένα διηπειρωτικό βομβαρδιστικό αόρατης τεχνολογίας, όπως το H-20 ή το αμερικανικό B-21 Raider). Η Κίνα βελτιστοποίησε το J-36 για πολεμικές επιχειρήσεις στην εκτεταμένη περιοχή του Δυτικού Ειρηνικού.<div><br />Το βαρύ stealth βομβαρδιστικό<br /><br />Πολλές εκθέσεις του Πενταγώνου έχουν αναφερθεί στο πρόγραμμα JH-XX στις ετήσιες εκτιμήσεις πληροφοριών σχετικά με τη στρατιωτική ισχύ της Κίνας. Η Κίνα, ωστόσο, δεν είχε δώσει σχεδόν καμία ένδειξη. Όλα αυτά άλλαξαν το 2024, όταν ασυνήθιστα πρωτότυπα αεροσκαφών χωρίς ουρά και με τρεις κινητήρες εμφανίστηκαν πάνω από τις εγκαταστάσεις της Chengdu Aircraft Corporation. Οι περισσότερες αναφορές για το θέμα σήμερα περιγράφουν το αεροσκάφος ως βομβαρδιστικό stealth μεσαίου βεληνεκούς ή μαχητικό-βομβαρδιστικό, σχεδιασμένο για να διαπερνά τις περιφερειακές αεροπορικές άμυνες. Οι αναλυτές του Πενταγώνου εκτιμούν ότι το JH-XX θα επιτεθεί στο Γκουάμ, την Ιαπωνία, την Ταϊβάν, ναυτικούς στόχους και κόμβους εφοδιαστικής.<br /><br />Αυτά τα αεροσκάφη είναι πιθανώς ικανά να μεταφέρουν τόσο συμβατικές βόμβες όσο και πυρηνικά όπλα. Εάν οι αναλύσεις για το J-36 είναι αληθινές – και ο συγγραφέας πιστεύει ότι είναι – τότε το περιφερειακό βομβαρδιστικό μεσαίου βεληνεκούς εντάσσεται σε μια ευφυή πολυεπίπεδη δομή που αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης κινεζικής αρχιτεκτονικής ολοκληρωμένης αεροπορικής εκστρατείας, η οποία έχει ως πρότυπο την εξαιρετικά αποτελεσματική δομή αεροπορικής εκστρατείας των ΗΠΑ.<br /><br />Εδώ όμως είναι το πρόβλημα. Δεδομένου ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Κίνα θα πολεμήσουν σε εδάφη πιο κοντά στις κινεζικές ακτές, οι δυνάμεις του Πεκίνου έχουν το πλεονέκτημα της «εγχώριας εδάφους». Οι δυνάμεις τους πρέπει να διανύσουν μικρότερη απόσταση και μπορούν να συγκεντρωθούν πιο αποτελεσματικά από ό,τι οι μακράς εμβέλειας εκστρατευτικές δυνάμεις των Ηνωμένων Πολιτειών. Αυτή η ικανότητα βομβαρδιστικών μεσαίου βεληνεκούς, την οποία δεν διαθέτουν οι Αμερικανοί, εντάσσεται τέλεια στο γενικό σύστημα αεροπορικού πολέμου της Κίνας.<br /><br />Σοβαρή απειλή<br /><br />Και το J-36 αποτελεί σοβαρή απειλή για οποιεσδήποτε αμερικανικές ή συμμαχικές δυνάμεις που βρεθούν εντός της εμβέλειας αυτών των αεροσκαφών. Στην πραγματικότητα, μέχρι το 2006-2007, οι Αμερικανοί ανέπτυσσαν ένα παρόμοιο αεροσκάφος. Μια παραλλαγή του εμβληματικού F-22 Raptor, το αμερικανικό FB-22 ήταν ένα μαχητικό-βομβαρδιστικό πέμπτης γενιάς μεσαίου βεληνεκούς, βελτιστοποιημένο για πολεμικές επιχειρήσεις στον Δυτικό Ειρηνικό. Τελικά, το Πεντάγωνο απέρριψε αυτό το σχέδιο, προτιμώντας να προετοιμάσει τον αντικαταστάτη του γηράσκοντος B-2 Spirit, του μακράς εμβέλειας, πυρηνικού βομβαρδιστικού stealth (το B-21).<br /><br />Και ενώ πολλοί υπέθεσαν ότι αυτή ήταν μια καλύτερη χρήση των πόρων, το γεγονός είναι ότι αυτό εμπόδισε τις ΗΠΑ να διατηρήσουν μια ικανότητα μεσαίου βεληνεκούς που οι Κινέζοι εκτίμησαν σαφώς ότι χρειάζονταν. Ένα από τα πιο εντυπωσιακά χαρακτηριστικά του φερόμενου J-36 είναι το σχήμα στρογγυλεμένου δέλτα του μυστηριώδους αεροσκάφους. Πολλοί παρατηρητές το συγκρίνουν με το ακυρωμένο αμερικανικό A-12 Avenger II από την εποχή του Ψυχρού Πολέμου. Το J-36 δεν διαθέτει μόνο σχεδιασμό stealth χωρίς ουρά, αλλά και τρεις κινητήρες, μια ευρεία, ενιαία άτρακτο, μεγάλους εσωτερικούς χώρους όπλων, καθίσματα πιλοτηρίου το ένα δίπλα στο άλλο, εισόδους αέρα χωρίς εκτροπείς και μεγάλη έμφαση στη μείωση της ραδιοηλεκτρονικής υπογραφής.<br /><br />Η διαμόρφωση με τρεις κινητήρες ξεχωρίζει ιδιαίτερα. Τα περισσότερα αεροσκάφη stealth αποφεύγουν τους επιπλέον κινητήρες, επειδή οι επιπλέον εκπομπές καυσαερίων δημιουργούν περισσότερες προκλήσεις στη διαχείριση των υπέρυθρων και του ραντάρ. Ωστόσο, η Κίνα πιθανώς θυσιάζει μέρος της stealth ικανότητας για να επιτύχει μεγαλύτερο ωφέλιμο φορτίο και μεγαλύτερη ακτίνα μάχης. Η διαμόρφωση με τρεις κινητήρες θα επιτρέψει υψηλότερες ταχύτητες και μεγαλύτερη επιβιωσιμότητα στις τεράστιες θαλάσσιες αποστάσεις που χαρακτηρίζουν την περιοχή του Ινδο-Ειρηνικού.</div><div><br />O πυρήνας<br /><br />Το επόμενο μέρος αποτελεί τον πυρήνα όλων των στρατιωτικών ενεργειών της Κίνας στην Πρώτη Αλυσίδα Νησιών (τα εδάφη που εκτείνονται από τη χερσόνησο της Καμτσάτκα, περνώντας από την Ιαπωνία και την Ταϊβάν, και φτάνοντας μέχρι τις Φιλιππίνες). Το JH-XX/J-36 θα απειλήσει την προωθημένη στρατιωτική υποδομή των ΗΠΑ στον Ειρηνικό. Τοποθεσίες όπως η αεροπορική βάση Άντερσεν στο Γκουάμ, οι αποθήκες του αμερικανικού στρατού, τα κέντρα εφοδιαστικής, οι εγκαταστάσεις πυραυλικής άμυνας και η υποδομή που υποστηρίζει τα αεροπλανοφόρα του αμερικανικού ναυτικού απειλούνται όλες από το J-36.<img height="427" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2022/09/J-20.jpg" width="640" /><br /><br />Το Πεκίνο ενδιαφέρεται να νικήσει στρατιωτικά τις Ηνωμένες Πολιτείες, παρεμποδίζοντας την ικανότητα της Αμερικής να παρεμβαίνει γρήγορα εντός της Πρώτης και ακόμη και της Δεύτερης Αλυσίδας Νησιών. Έτσι, το JH-XX/J-36 είναι τόσο ένα αόρατο «καταστροφέα διαδρόμων» όσο και μια πλατφόρμα θαλάσσιας επίθεσης. Επιπλέον, αυτό το αεροσκάφος είναι ένα φορτηγό πυραύλων κρουζ καθώς και ένα αεροσκάφος καταστολής αεράμυνας. Όταν ενσωματωθεί στις δυνατότητες της Κίνας για την άρνηση πρόσβασης/άρνηση περιοχής (A2/AD), το JH-XX/J-36 γίνεται επίσης ένας πολλαπλασιαστής δύναμης A2/AD μεγάλου βεληνεκούς.<br /><br />Πράγματι, ο αρθρογράφος Steve Balestrieri, έχει υποστηρίξει ότι το πρόγραμμα JH-XX είναι πιο σημαντικό για το συνολικό στρατιωτικό δόγμα της Κίνας σε επιχειρησιακό επίπεδο από ό,τι το H-20. Σύμφωνα με τη λογική του, το H-20 προορίζεται για στρατηγική αποτροπή και προληπτικές ενέργειες. Ταυτόχρονα, το JH-XX/J-36 αποτελεί το βασικό όπλο για συγκρούσεις που αφορούν την Ιαπωνία, την Ταϊβάν και τις Φιλιππίνες – τις τρεις πιο δύσκολες τοπικές απειλές που αντιμετωπίζει σήμερα το Πεκίνο.</div><div><br />Τα προβλήματα του J-36<br /><br />Ωστόσο, σε άλλη στήλη του ο Balestrieri προειδοποίησε ότι υπήρχαν ορισμένα μειονεκτήματα στον προφανή σχεδιασμό του JH-XX. Συγκεκριμένα, ο αρθρογράφος εθνικής ασφάλειας περιέγραψε το JH-XX ως «παγωμένο στο χρόνο». Ο Balestrieri εκτίμησε ότι η μορφή του αεροσκάφους μοιάζει με παλαιότερα αμερικανικά σχέδια (όπως το σχέδιο «Flying Dorito» του A-12 Avenger II). Ο αρθρογράφος ανέφερε ότι η Κίνα εξακολουθεί να αντιμετωπίζει δυσκολίες στην ενσωμάτωση προηγμένων συστημάτων ελέγχου πτήσης και υστερεί έναντι των ΗΠΑ στον σχεδιασμό προηγμένων κινητήρων. Επίσης, ο Balestrieri εντόπισε εμφανείς αδυναμίες στα στοιχεία ελέγχου επιφάνειας σε σύγκριση με τα πιο προηγμένα δυτικά αντίστοιχα.<br /><br />Όλα αυτά είναι αλήθεια, σε κάποιο βαθμό. Όμως, η αλήθεια είναι ότι η Κίνα διαθέτει ορισμένα πλεονεκτήματα τα οποία πολλοί δυτικοί αναλυτές τείνουν να υποτιμούν. Ένα από αυτά είναι η προσαρμοστικότητα. Επειδή η Κίνα αποτελεί ουσιαστικά το «εργοστάσιο» του κόσμου, με τη μεγαλύτερη και πιο εντυπωσιακή ικανότητα μαζικής παραγωγής σήμερα, και δεδομένου του ισχυρού ανθρώπινου δυναμικού της και του γεγονότος ότι είναι η δεύτερη μεγαλύτερη οικονομία στον κόσμο (με βάση το ΑΕΠ), το Πεκίνο μπορεί να προωθήσει γρήγορα τις τεχνολογίες του μέσω μιας επαναληπτικής διαδικασίας σχεδιασμού και ανάπτυξης.<br /><br />Αυτή η επαναληπτική, προσαρμοστική διαδικασία είναι ο τρόπος με τον οποίο, σε περίπου μια δεκαετία, η Κίνα πέρασε από την εξάρτηση από κινητήρες ρωσικής κατασκευής για το J-20 «Mighty Dragon» στην ανάπτυξη ενός αξιόπιστου εγχώριου κινητήρα για την τροφοδοσία του εντυπωσιακού μαχητικού J-20. Η ίδια διαδικασία εφαρμόζεται σε όλους τους βιομηχανικούς τομείς της Κίνας.<br />Οι δυνατότητες και οι προθέσεις<br /><br />Αυτή η επαναληπτική διαδικασία σχεδιασμού και ανάπτυξης που εφαρμόζει το Πεκίνο σε κάθε προϊόν και στρατιωτική πλατφόρμα ισχύει και τώρα. Το JH-XX έχει ακόμα προβλήματα. Ωστόσο, οι Αμερικανοί υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής δεν μπορούν απλώς να υποθέσουν ότι το JH-XX θα παραμείνει «παγωμένο στο χρόνο» όσον αφορά τον σχεδιασμό του. Η Ουάσιγκτον συνεχίζει να παρερμηνεύει τις δυνατότητες και τις προθέσεις του Πεκίνου. Η Κίνα δεν είναι (ακόμα) έτοιμη να αμφισβητήσει την παγκόσμια στρατιωτική κυριαρχία των Ηνωμένων Πολιτειών. Αυτό θα έρθει αργότερα.<br /><br />Πρώτα, το Πεκίνο πρέπει να επιβάλει τον έλεγχό του στην περιοχή του. Το JH-XX/J-36 είναι καθοριστικό για αυτό το σχέδιο. Οι Αμερικανοί στρατιωτικοί σχεδιαστές θεωρούσαν από καιρό ότι οι βάσεις τους στον Ειρηνικό ήταν ασφαλείς (με τον ίδιο τρόπο που οι Αμερικανοί σχεδιαστές θεωρούσαν ασφαλείς τις βάσεις τους στη Μέση Ανατολή). Τα κινεζικά βομβαρδιστικά μέσου βεληνεκούς και περιφερειακής δράσης, όπως το JH-XX, αντιπροσωπεύουν τη σημαντικότερη απειλή που έχουν αντιμετωπίσει αυτές οι βάσεις εδώ και δεκαετίες.<br /><br />Εάν το JH-XX επιτύχει έστω και το 70% των φημολογούμενων στόχων απόδοσής του, ο αμερικανικός στρατός δεν θα είναι σε θέση να υπερασπιστεί τις προκεχωρημένες βάσεις του στον Ινδο-Ειρηνικό, και οι αμερικανικές επιθετικές επιθέσεις από αυτές τις βάσεις θα καταστούν αδύνατες.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Κίνα παράγει stealth αεροσκάφη σε εργοστάσια – ρομπότ και ετοιμάζεται για σύγκρουση.

Ακολουθεί ένα ενδιαφέρον στοιχείο: τα πλήρως αυτοματοποιημένα «σκοτεινά εργοστάσια» της Κίνας μπορούν πλέον να παράγουν με ταχύ ρυθμό τα μαχ...

Διαβάστε την συνέχεια

Διάβημα διαμαρτυρίας στο Κίεβο με καθυστέρηση εβδομάδων για το ουκρανικό drone στη Λευκάδα

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://img.bbmd.gr/img/640/640/90/2026/05/11/d1fde374-drone-leukadajpg.jpg?t=DZLZJF8uoQD4d4y6KkbrwQ" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="640" data-original-width="640" height="200" src="https://img.bbmd.gr/img/640/640/90/2026/05/11/d1fde374-drone-leukadajpg.jpg?t=DZLZJF8uoQD4d4y6KkbrwQ" width="778" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η Αθήνα ζήτησε εξηγήσεις από το Κίεβο εβδομάδες μετά το συμβάν</span></h3>Σχεδόν ένα μήνα μετά από το περιστατικό με το ουκρανικό μη επανδρωμένο σκάφος επιφάνεις (USV) που εντοπίστηκε να πλέει στα ελληνικά χωρικά ύδατα γεμάτο εκρηκτικά, η Αθήνα προχώρησε σε διάβημα διαμαρτυρίας προς το Κίεβο.<br /><br />Όπως ανακοίνωσε σήμερα, Τετάρτη 3 Ιουνίου 2026, η εκπρόσωπος του Υπουργείου Εξωτερικών, Λάνα Ζωχιού, η ενέργεια αυτή πραγματοποιήθηκε στο Κίεβο στις 28 και 29 Μαΐου από τον Έλληνα πρέσβη. Το διάβημα παρουσιάστηκε τόσο προφορικά όσο και γραπτώς στο ουκρανικό Υπουργείο Εξωτερικών, με την ελληνική πλευρά να ζητά σαφείς εξηγήσεις για την παρουσία του στρατιωτικού σκάφους στην περιοχή της Λευκάδας.<div><br />Το χρονικό του εντοπισμού και η ταυτοποίηση<br /><br />Η υπόθεση ξεκίνησε στις 7 Μαΐου 2026, όταν ένας ψαράς εντόπισε ανοιχτά της Λευκάδας το θαλάσσιο USV, προκαλώντας την κινητοποίηση των αρμόδιων αρχών. Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, το συγκεκριμένο μη επανδρωμένο σκάφος ήταν φορτωμένο με μεγάλο όγκο εκρηκτικών υλών.<br /><br />Οι πρώτες τεχνικές εκτιμήσεις έδειξαν ότι πρόκειται για το ουκρανικής προέλευσης μοντέλο Magura V3. Ωστόσο, η ακριβής ταυτοποίηση παραμένει αντικείμενο διερεύνησης, καθώς οι ουκρανικές αρχές και οι κατασκευαστές εξέφρασαν επιφυλάξεις για το συγκεκριμένο μοντέλο, χωρίς εντούτοις να αρνηθούν την προέλευση του σκάφους.<br /><br />Η ελληνική πλευρά ξεκαθάρισε πως θα αξιολογήσει το περιεχόμενο της ουκρανικής απάντησης πριν καθορίσει τα επόμενα βήματά της, με την εκπρόσωπο του ΥΠΕΞ να τονίζει πως ο σεβασμός του Διεθνούς Δικαίου αποτελεί απαρέγκλιτη προϋπόθεση.</div><div><br />Οι προειδοποιήσεις Δένδια: «Δεν έχει ξεχαστεί, οφείλονται εξηγήσεις»<br /><br />Η σοβαρότητα του επεισοδίου είχε υπογραμμιστεί το προηγούμενο διάστημα από τον Υπουργό Εθνικής Άμυνας, Νίκο Δένδια, ο οποίος είχε καταστήσει σαφές ότι η Αθήνα αναμένει επίσημη τοποθέτηση από το Κίεβο.<br /><br />«Αναμένω ακόμη, και θα αναμένω με ιδιαίτερο ενδιαφέρον, τις εξηγήσεις τις οποίες δεσμεύτηκε να δώσει ο Υπουργός Άμυνας της Ουκρανίας προς την πατρίδα μας για το ζήτημα του drone το οποίο βρέθηκε στο Ιόνιο. Το ζήτημα αυτό είναι εξαιρετικά σοβαρό. Το συγκεκριμένο σκάφος είχε εκρηκτικά και έθεσε σε κίνδυνο την ασφάλεια της ναυσιπλοΐας. Δεν θέλω καν να σκεφτώ τι θα σήμαινε η σύγκρουση επιβατικού πλοίου ή οποιουδήποτε άλλου πλοίου με αυτό το drone. Κατά συνέπεια, η Ελλάδα αναμένει, και δεν πρόκειται να διαφύγει της προσοχής της, ότι της οφείλονται σαφείς εξηγήσεις», είχε δηλώσει ο κ. Δένδιας.<br /><br />Παράλληλα, ο Υπουργός Άμυνας είχε προαναγγείλει ότι το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας θα διαβιβάσει το τελικό πόρισμα στο Λιμενικό Σώμα, το οποίο με τη σειρά του θα αποστείλει τον φάκελο στις ελληνικές εισαγγελικές αρχές.<br /><br />Το ερώτημα ωστόσο γιατί χρειάστηκε να περάσει ένας ολόκληρος μήνας για να ζητηθούν επίσημες εξηγήσεις για μια τόσο σοβαρή υπόθεση που άπτεται της ασφάλειας των ελληνικών θαλασσών, παραμένει αναπάντητο. Όταν ένα μη επανδρωμένο σκάφος με εκρηκτικά εντοπίζεται να πλέει στο Ιόνιο, θέτοντας σε δυνητικό κίνδυνο τη ναυσιπλοΐα, η αντίδραση όφειλε να είναι άμεση.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Διάβημα διαμαρτυρίας στο Κίεβο με καθυστέρηση εβδομάδων για το ουκρανικό drone στη Λευκάδα

Η Αθήνα ζήτησε εξηγήσεις από το Κίεβο εβδομάδες μετά το συμβάν Σχεδόν ένα μήνα μετά από το περιστατικό με το ουκρανικό μη επανδρωμένο σκάφος...

Διαβάστε την συνέχεια

Νετανιάχου: Προαναγγέλλει «μυστική» λύση εντός των επόμενων ημερών για την απειλή των drones στον ισραηλινό Βορρά.

<img height="127" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/06/DRONE-HEZ-630x400.jpg" width="788" /><br /><br />Επικεφαλής περιφερειακού συμβουλίου του Βορρά του Ισραήλ ισχυρίζεται ότι ο Ισραηλινός πρωθυπουργός υποσχέθηκε πως μια απόρρητη απάντηση στα εκρηκτικά UAV είναι έτοιμη προς ανάπτυξη<br /><br />Ο Πρωθυπουργός του Ισραήλ, Μπενιαμίν Νετανιάχου, φέρεται να ισχυρίστηκε ότι βρέθηκε λύση για τη συνεχιζόμενη απειλή των εκρηκτικών drones στα βόρεια σύνορα του Ισραήλ, η οποία και θα τεθεί σε εφαρμογή εντός των επόμενων ημερών, σύμφωνα με δηλώσεις εξέχοντος τοπικού αξιωματούχου.<br /><br />Ο Μοσέ Νταβίντοβιτς, επικεφαλής του Περιφερειακού Συμβουλίου Ματέχ Ασέρ και πρόεδρος του Φόρουμ της Ζώνης Συγκρούσεων, αποκάλυψε τις λεπτομέρειες τηλεφωνικής επικοινωνίας που είχε με τον πρωθυπουργό, κατά τη διάρκεια συνέντευξης που παραχώρησε την Τετάρτη στο Channel 12 News.<br /><br />Σύμφωνα με τον Νταβίντοβιτς, ο Νετανιάχου υπογράμμισε ότι η ακριβής φύση της επιχειρησιακής απάντησης παραμένει ένα επτασφράγιστο μυστικό.<div><br />Απαιτώντας απαντήσεις για τον Βορρά<br /><br />Η συνομιλία διεξήχθη με φόντο τις συνεχείς ανησυχίες για την ασφάλεια των κατοίκων του βόρειου Ισραήλ, οι οποίοι βρίσκονται αντιμέτωποι με μήνες εκτοπισμού και στοχευμένων επιθέσεων.<br /><br />Κατά τη διάρκεια της κλήσης, ο Νετανιάχου εξήρε τις πρόσφατες κυβερνητικές αποφάσεις, ωθώντας τον Νταβίντοβιτς να στρέψει ξανά τη συζήτηση στην άμεση ασφάλεια των δημοτών του.<br /><br />«Του είπα: “Κύριε Πρωθυπουργέ, όλα αυτά είναι πολύ καλά, αλλά το ζήτημα της ασφάλειας των κατοίκων παραμένει άλυτο. Οι άνθρωποι εδώ εξακολουθούν να μην νιώθουν ασφαλείς και δεν μπορούν να κοιμηθούν όλη νύχτα”».<br />Μια απόρρητη λύση<br /><br />Απαντώντας σε αυτές τις ανησυχίες, ο Νετανιάχου διαβεβαίωσε τον ηγέτη του Βορρά ότι η στρατιωτική απειλή που συνιστούν τα εκρηκτικά drones, τα οποία έχουν προκαλέσει σημαντικές απώλειες στις Ισραηλινές Αμυντικές Δυνάμεις (IDF), αντιμετωπίζεται ενεργά.<br /><br />«Για το θέμα των drones, έχω ήδη λύση», φέρεται να δήλωσε ο Νετανιάχου.<br /><br />«Το ζήτημα έχει διευθετηθεί. Τις επόμενες ημέρες θα το μάθουν όλοι».<br /><br />Όταν ο Νταβίντοβιτς τον πίεσε για συγκεκριμένες λεπτομέρειες σχετικά με το πώς σχεδιάζει ο στρατός να εξουδετερώσει την απειλή, ο πρωθυπουργός αρνήθηκε να επεκταθεί, επικαλούμενος την ασφάλεια των επιχειρήσεων.<br /><br />«Τον ρώτησα ποια είναι η λύση και μου είπε ότι δεν μπορεί να την αναλύσει διότι πρόκειται για μυστικό», ανέφερε ο Νταβίντοβιτς.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Νετανιάχου: Προαναγγέλλει «μυστική» λύση εντός των επόμενων ημερών για την απειλή των drones στον ισραηλινό Βορρά.

Επικεφαλής περιφερειακού συμβουλίου του Βορρά του Ισραήλ ισχυρίζεται ότι ο Ισραηλινός πρωθυπουργός υποσχέθηκε πως μια απόρρητη απάντηση στα ...

Διαβάστε την συνέχεια

Πώς η Τουρκία εμπόδισε ένα μυστικό αμερικανοϊσραηλινό σχέδιο για την ανατροπή του ιρανικού καθεστώτος.

<img height="127" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/06/US-IRAN-ISRAEL-630x400.jpg" width="786" /><br /><br />Ο πρώην Διευθυντής της Στρατιωτικής Υπηρεσίας Πληροφοριών των IDF, Ταμίρ Χάιμαν, επιβεβαιώνει την ύπαρξη μιας άκρως απόρρητης επιχειρησιακής αλυσίδας με στόχο την αλλαγή ηγεσίας στην Τεχεράνη, δηλώνοντας ότι η τουρκική πίεση έπεισε τελικά τον Τραμπ να τραβήξει την πρίζα.<br /><br />Σε μια αποκαλυπτική νέα συνέντευξη στο αμερικανικό δίκτυο PBS, ο υποστράτηγος εν αποστρατεία Ταμίρ Χάιμαν, πρώην επικεφαλής της Διεύθυνσης Πληροφοριών, ο οποίος υπηρέτησε σε ανώτερη θέση κατά τη διάρκεια της επιχείρησης «Βρυχηθμός του Λιονταριού» («Operation Lion’s Roar»), αποκάλυψε ότι η Ιερουσαλήμ και η Ουάσιγκτον είχαν αξιολογήσει στο παρελθόν ένα συγκεκριμένο σχέδιο για την ενορχήστρωση αλλαγής καθεστώτος στο Ιράν, χρησιμοποιώντας τον πρώην πρόεδρο της χώρας, Μαχμούντ Αχμαντινετζάντ.<br /><br />Ο Χάιμαν επιβεβαίωσε προηγούμενο ρεπορτάζ των New York Times, το οποίο αποκάλυπτε ότι διπλωμάτες και αξιωματούχοι των υπηρεσιών πληροφοριών είχαν συντάξει μια στρατηγική που τοποθετούσε τον Αχμαντινετζάντ ως κεντρικό πρόσωπο σε μια συντονισμένη προσπάθεια αντικατάστασης της ιρανικής ηγεσίας.<br /><br />Οι αρχικές αναφορές είχαν προκαλέσει ευρύτερα ερωτήματα στη διεθνή κοινότητα, δεδομένης της ιστορίας του Αχμαντινετζάντ ως ενός από τους πλέον σκληροπυρηνικούς αντι-ισραηλινούς ηγέτες στη σύγχρονη ιστορία του Ιράν, η οποία χαρακτηρίστηκε από σφοδρή αντισημιτική ρητορική και δημόσια άρνηση του Ολοκαυτώματος.<br /><br />Σύμφωνα με τον Χάιμαν, η συμπερίληψη του αμφιλεγόμενου πρώην Ιρανού προέδρου αποτελούσε μέρος ενός ευρύτερου, διασυνδεδεμένου επιχειρησιακού πλαισίου.<br /><br />Ο ίδιος σημείωσε ότι ο Αχμαντινετζάντ συνδεόταν με μια σειρά από εξαιρετικά ιδιαίτερες ειδικές επιχειρήσεις, οι περισσότερες από τις οποίες παραμένουν απόρρητες, με εξαίρεση τη σχεδιαζόμενη κουρδική εισβολή.<br /><br />Η επιτυχία της συνολικής στρατηγικής εξαρτιόταν από μια ακριβή αλληλουχία γεγονότων.<br /><br />Η κομβική φάση βασιζόταν σε μια κουρδική κινητοποίηση, σχεδιασμένη να ανατρέψει εκ θεμελίων την περιφερειακή ισορροπία δυνάμεων.<br /><br />Όταν ερωτήθηκε για ποιο λόγο ματαιώθηκε τελικά η επιχείρηση, ο Χάιμαν έδειξε απευθείας προς τον Τούρκο Πρόεδρο, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.<br /><br />Το αποκορύφωμα της επιχειρησιακής αλληλουχίας είχε σχεδιαστεί να ξεκινήσει με την κουρδική εμπροσθοφυλακή.<br /><br />Ωστόσο, ο Ερντογάν έβλεπε τις κουρδικές δυνάμεις ως μια σοβαρή στρατηγική απειλή για την εσωτερική σταθερότητα της Τουρκίας.<br /><br />Η τουρκική ηγεσία έπεισε επιτυχώς τον Τραμπ ότι η υποστήριξη των Κούρδων και η πιθανή διευκόλυνση της δημιουργίας ενός κουρδικού κράτους ερχόταν σε άμεση αντίθεση με τα τουρκικά εθνικά συμφέροντα.<br /><br />Ο Χάιμαν εκτίμησε ότι αυτή η συγκεκριμένη γεωπολιτική τριβή αποτέλεσε τον πρωταρχικό καταλύτη πίσω από την απόφαση του Τραμπ να ακυρώσει την επιχείρηση.<br /><br />Ο Χάιμαν αναφέρθηκε επίσης στο ευρύτερο πλαίσιο της αντιπαράθεσης με την Τεχεράνη, απορρίπτοντας τα επίμονα αφηγήματα που ήθελαν το Ισραήλ να πιέζει επιθετικά τις Ηνωμένες Πολιτείες προς μια άμεση στρατιωτική δράση κατά του Ιράν.<br /><br />Αντίθετα, ο Χάιμαν επικαλέστηκε μια προηγούμενη αμερικανική επιχείρηση στη Βενεζουέλα κατά του Νικολάς Μαδούρο ως την πηγή της ενισχυμένης επιχειρησιακής αυτοπεποίθησης της κυβέρνησης των ΗΠΑ.<br /><br />Αυτό οδήγησε τον Τραμπ στο να αναρτήσει απροσδόκητα στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης ότι η βοήθεια προς τους διαδηλωτές κατά του καθεστώτος στο Ιράν βρισκόταν καθ’ οδόν, μια κίνηση που αιφνιδίασε πλήρως τους Ισραηλινούς αξιωματούχους άμυνας.<br /><br />Σε αντίθεση με την αντίληψη ότι το Ισραήλ καθοδηγούσε την κλιμάκωση, ο Χάιμαν υπογράμμισε ότι ο Λευκός Οίκος έδρασε αυτόνομα.<br /><br />Οι ισραηλινές υπηρεσίες πληροφοριών δεν είχαν προγραμματίσει κάποιο πλήγμα για τις Αρχές Ιανουαρίου, και η ξαφνική αμερικανική ετοιμότητα για επίθεση εναντίον του Ιράν επέβαλε μια ταχεία επαναξιολόγηση, οδηγώντας τελικά στον μεταγενέστερο ισραηλινό σχεδιασμό και στο κοινό κίνητρο που κορυφώθηκε αργότερα, τον Φεβρουάριο εκείνου του έτους.<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Πώς η Τουρκία εμπόδισε ένα μυστικό αμερικανοϊσραηλινό σχέδιο για την ανατροπή του ιρανικού καθεστώτος.

Ο πρώην Διευθυντής της Στρατιωτικής Υπηρεσίας Πληροφοριών των IDF, Ταμίρ Χάιμαν, επιβεβαιώνει την ύπαρξη μιας άκρως απόρρητης επιχειρησιακής...

Διαβάστε την συνέχεια

Στο Κογκρέσο το καθεστώς Ερντογάν και η δημοκρατική οπισθοδρόμηση της Τουρκίας.

<a href="https://www.kathimerini.gr/wp-content/uploads/2026/06/AP25119487585366.jpg?v=1780414087"><img height="112" src="https://www.kathimerini.gr/wp-content/uploads/2026/06/AP25119487585366-660x370.jpg?v=1780414088" width="759" /></a><br /><br />Απομάκρυνση χιλιάδων δημοσίων υπαλλήλων, διώξεις πολιτικών αντιπάλων, χιλιάδες καταδίκες για «προσβολή του προέδρου», υποδαύλιση θρησκευτικών και εθνοτικών διαχωρισμών. Αναλυτές αναμένεται να σκιαγραφήσουν αύριο μια εξαιρετικά προβληματική εικόνα για την πορεία της Τουρκίας υπό τον Ταγίπ Ερντογάν, επιρρίπτοντας ευθύνες για την κατάσταση και στον Ντόναλντ Τραμπ<br /><br /><b>Λένα Αργύρη</b><div>Στο μικροσκόπιο του Κογκρέσου θα βρεθεί αύριο η επιταχυνόμενη δημοκρατική οπισθοδρόμηση της Τουρκίας, με την Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων Τομ Λάντος να εξετάζει την υποχώρηση του κράτους δικαίου, τη συρρίκνωση των πολιτικών ελευθεριών και τη διάβρωση των δημοκρατικών θεσμών, σε ακρόαση με τίτλο «Μπορεί η Τουρκία να βρει τον δρόμο πίσω προς την ελευθερία; Η εδραίωση του αυταρχισμού και η μάχη για την υπεράσπιση της τουρκικής δημοκρατίας».<br /><br />Οι γραπτές καταθέσεις των μαρτύρων, που περιήλθαν σε γνώση της «Κ», σκιαγραφούν μια εξαιρετικά προβληματική εικόνα για την πορεία της Τουρκίας υπό τον Ταγίπ Ερντογάν. Περιγράφουν μια χώρα όπου οι θεσμοί του κράτους έχουν τεθεί στην υπηρεσία της πολιτικής επιβίωσης του προέδρου, η Δικαιοσύνη χρησιμοποιείται συστηματικά ως εργαλείο πίεσης κατά της αντιπολίτευσης, η ελευθερία της έκφρασης και του Τύπου έχει συρρικνωθεί και οι δημοκρατικές δικλίδες ελέγχου και λογοδοσίας έχουν αποδυναμωθεί.<br /><br />Κεντρικός ομιλητής θα είναι ο ακαδημαϊκός Χένρι Μπάρκι, ανώτερος συνεργάτης του Council on Foreign Relations, ο οποίος θα αναφέρει ότι η Τουρκία έχει πλέον ξεπεράσει το στάδιο της απλής δημοκρατικής οπισθοδρόμησης και έχει εξελιχθεί σε ένα σύστημα προσωποπαγούς εξουσίας οργανωμένο γύρω από τις ανάγκες και τις προτεραιότητες ενός ανθρώπου. «Αυτό που έχει αναδυθεί στην Τουρκία τα τελευταία χρόνια δεν είναι απλώς μια περίπτωση δημοκρατικής οπισθοδρόμησης», θα αναφέρει, «είναι ένα σύστημα προσωπικής εξουσίας οργανωμένο γύρω από την πολιτική επιβίωση, τις προτεραιότητες και τις προσωπικές επιλογές του προέδρου Ερντογάν».<br /><br />Η σύλληψη Ιμάμογλου<br /><br />Οπως θα επισημάνει, η σύλληψη του δημάρχου Κωνσταντινούπολης Εκρέμ Ιμάμογλου αποτελεί το πλέον χαρακτηριστικό παράδειγμα της νέας αυτής πραγματικότητας. Ο Ιμάμογλου συνελήφθη ακριβώς τη στιγμή που το Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό Κόμμα ετοιμαζόταν να τον ανακηρύξει επίσημα προεδρικό υποψήφιο, κάτι που, κατά τον ίδιο, καθιστά την υπόθεση αυτή «τη μεγαλύτερη προσπάθεια αποκλεισμού κορυφαίου αντιπολιτευόμενου υποψηφίου από την εκλογική διαδικασία στην ιστορία της Τουρκικής Δημοκρατίας».<br /><br />Ο Μπάρκι θα υποστηρίξει ότι ο Ερντογάν έχει πλέον καταλήξει στο συμπέρασμα πως δεν μπορεί να διακινδυνεύσει μια πραγματικά ελεύθερη και δίκαιη εκλογική αναμέτρηση. «Μετά από 23 χρόνια στην εξουσία έχει εξαντλήσει το πολιτικό κεφάλαιό του» θα αναφέρει, εκτιμώντας ότι η δίωξη του Ιμάμογλου και οι παρεμβάσεις στις εσωτερικές διαδικασίες της αντιπολίτευσης αποτελούν μέρος μιας ευρύτερης στρατηγικής εξουδετέρωσης κάθε σοβαρού πολιτικού αντιπάλου.<br /><br />Στην κατάθεσή του θα αναφερθεί επίσης στην προσπάθεια ακύρωσης του συνεδρίου του CHP και επαναφοράς της προηγούμενης ηγεσίας του κόμματος, υποστηρίζοντας ότι πρόκειται για πρωτοφανή κρατική παρέμβαση στην εσωτερική λειτουργία της αξιωματικής αντιπολίτευσης.</div><div><a href="https://www.kathimerini.gr/world/564260905/sto-kogkreso-to-kathestos-erntogan-kai-i-dimokratiki-opisthodromisi-stin-toyrkia/"><b>ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ</b></a></div><div>    </div><div><a href="https://www.kathimerini.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Στο Κογκρέσο το καθεστώς Ερντογάν και η δημοκρατική οπισθοδρόμηση της Τουρκίας.

Απομάκρυνση χιλιάδων δημοσίων υπαλλήλων, διώξεις πολιτικών αντιπάλων, χιλιάδες καταδίκες για «προσβολή του προέδρου», υποδαύλιση θρησκευτικώ...

Διαβάστε την συνέχεια

Στην Τουρκία η… Δικαιοσύνη αποφασίζει ποιος συμμετέχει στις εκλογές!

<img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2026/06/aytarxismos-caskol-erdogan-tourkia-laikismos-antipoliteusi-SLpress-825x568.jpg" /><br /><br /><b>ΣΤΕΛΛΟΥ ΒΑΝΑ</b><br />Τους τελευταίους δεκαοκτώ μήνες, τα πράγματα έχουν κλιμακωθεί ακόμη περισσότερο στην Τουρκία, όπως δείχνουν η σύλληψη του δημάρχουν Κωνσταντινούπολης Εκρέμ Ιμάμογλου και τώρα η απομάκρυνση του Οζγκιούρ Οζέλ – ηγέτη του κύριου κόμματος της αντιπολίτευσης – και της ομάδας του, μέσω μιας δικαστικής απόφασης.<br /><br />Ένα ήταν το όριο που ξεχώρισε τον πλήρη από τον “ανταγωνιστικό” αυταρχισμό: Εάν παρέμενε εφικτή η εκλογική νίκη της αντιπολίτευσης, παρά τις όποιες δυσκολίες (λογοκρισία, καταστολή, κτλ). Πλέον, η Τουρκία αφαιρεί αυτή τη δυνατότητα μέσω δικαστικών μέσων, πράγμα που σημαίνει ότι η σύγκρουση μετατοπίζεται στο ποιος επιτρέπεται να συμμετέχει και όχι στο ποιος μπορεί να κερδίσει. Το ερώτημα είναι: Γιατί το κάνει αυτό ο Ερντογάν τώρα;<br /><br />Τα αυταρχικά καθεστώτα δεν καταστέλλουν και σταματούν. Μαθαίνουν. Παρατηρούν το ένα το άλλο, οι μέθοδοί τους διαχέονται, ενημερώνουν τα “εργαλεία” τους και αναπτύσσουν πιο εξελιγμένους μηχανισμούς διαχείρισης της διαφωνίας, ελέγχου της κοινωνίας των πολιτών και παραγωγής μιας εικόνας πλουραλισμού. Το παγκόσμιο μοτίβο δείχνει ότι, για πρώτη φορά από τη δεκαετία του 1970, περισσότερες χώρες απομακρύνονται από τη δημοκρατία, παρά κινούνται προς αυτήν, μέσω ενός σταδιακού και τυπικά νομιμοφανούς μηχανισμού, εκτελεστικά καθοδηγούμενου και νομικά επικυρωμένου – μέσω δικαστηρίων και συνταγματικών τροποποιήσεων, αντί για τα τυπικά στρατιωτικά πραξικοπήματα.<br /><br />Όμως, υπάρχει και κάτι ακόμα σε αυτό το παγκόσμιο μοτίβο, όπου η Τουρκία ως σταυροδρόμι ισορροπιών ισχύος, ενεργειακού ανταγωνισμού και διακρατικών ροών κεφαλαίου, αποτελεί ένα από τα βασικά του στοιχεία.<br /><br /><div>Ακολουθώντας το χρήμα στη Τουρκία<br /><br />Ένα πρόσφατο άρθρο που δημοσιεύτηκε στη μακροβιότερη-φιλεργατική εφημερίδα της Τουρκίας, την Evrensel, καταγράφει την οικονομική πορεία που έχει ήδη διαμορφωθεί εδώ και καιρό:Η εφοδιαστική αλυσίδα<br /><br />Η Τουρκία τοποθετείται στο κέντρο των ανταγωνιστικών δια-ηπειρωτικών εμπορικών διαδρομών, που θα μεταφέρουν αγαθά μεταξύ Ασίας και Ευρώπης – τον “Μεσαίο Διάδρομο” μέσω της Κασπίας, τον Διάδρομο Ζανγκεζούρ στον Νότιο Καύκασο, τις συνδέσεις του Κόλπου, το έργο του “Δρόμου Ανάπτυξης” – και στοιχηματίζει στο να γίνει ο απαραίτητος κόμβος μέσω του οποίου θα περνούν.</div><div><br />Η χρηματοδότηση<br /><br />Το Istanbul Finance Centre κατασκευάζεται με το μοντέλο του Dubai International Financial Centre, μια ειδική ρυθμιστική και φορολογική ζώνη που στοχεύει στην προσέλκυση “ζεστού” κεφαλαίου.Η εξόρυξη<br /><br />Μεταξύ 2024 και 2025, παραχωρήθηκαν άδειες εξόρυξης που καλύπτουν σχεδόν 470.000 εκτάρια, με καναδικές, αυστραλιανές, βρετανικές και αμερικανικές εταιρείες να κυριαρχούν σε έναν τομέα του οποίου τα προϊόντα τροφοδοτούν τα χρηματιστήρια του Τορόντο και του Λονδίνου, και όχι την εγχώρια οικονομία – ένα μοτίβο που αντιστοιχεί καθαρά στη θεωρία της “συσσώρευσης μέσω απαλλοτρίωσης” του Ντέιβιντ Χάρβεϊ, σύμφωνα με την οποία ο σύγχρονος καπιταλισμός δεν αναπτύσσεται μόνο μέσω επενδύσεων, αλλά και μέσω συνεχών ιδιωτικοποιήσεων, εκτοπισμού κοινοτήτων και μετατροπής γης και πόρων σε εμπορεύσιμα περιουσιακά στοιχεία.<br /><br />Η άμυνα<br /><br />Με προϋπολογισμό άνω των 48 δισ. δολαρίων και πάνω από 3.500 εταιρείες, ο τομέας έχει γίνει στρατηγικός κόμβος συσσώρευσης κεφαλαίου που διαμορφώνει και την εξωτερική πολιτική.<br /><br />Η εργασία<br /><br />Συστηματικές απαγορεύσεις απεργιών, ευέλικτες συμβάσεις και ένα σύστημα επαγγελματικής κατάρτισης, που παράγει φθηνό εργατικό δυναμικό από την εφηβεία, ολοκληρώνουν την αρχιτεκτονική. Αυτό σημαίνει ότι η κρίση στο CHP (Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό Κόμμα) δεν αφορά μόνο την επιβίωση του ίδιου του Τούρκου Προέδρου, αλλά και την επιβίωση αυτού του καθεστώτος, πάνω στο οποίο στηρίζονται άλλα καθεστώτα.</div><div><br />Ο εξαντλημένος συμβιβασμός<br /><br />Ο κοινωνιολόγος Cihan Tuğal* έχει περιγράψει το πρώιμο AKP (κυβερνών κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης) ως μια μορφή “παθητικής επανάστασης”, χρησιμοποιώντας τον όρο του Γκράμσι για τη διαδικασία κατά την οποία το σύστημα απορροφά ένα κίνημα που θα μπορούσε να το απειλήσει, ικανοποιώντας μέρος των αιτημάτων του, ώστε να το ενσωματώσει και να το αφοπλίσει πολιτικά. Κατά τον Tuğal, αυτό ακριβώς έκανε το AKP με τον ισλαμισμό: Ένα θρησκευτικό και κοινωνικό κίνημα που εξέφραζε δυσαρέσκεια απέναντι στο κεμαλικό κατεστημένο, ενσωματώθηκε τελικά στο υπάρχον πολιτικό και οικονομικό σύστημα και συμφιλιώθηκε με την ελεύθερη αγορά.<br /><br />Στο μεταγενέστερο βιβλίο του “Η Πτώση του Τουρκικού Μοντέλου” (The Fall of the Turkish Model), ο Tuğal υποστηρίζει ότι αυτή η σύνθεση – ισλαμισμός, δημοκρατία και αγορά – που κάποτε παρουσιαζόταν ως επιτυχημένο τουρκικό μοντέλο, άρχισε σταδιακά να διαλύεται. Σύμφωνα με την ανάλυσή του, η δημοκρατική διάσταση υποχώρησε, η εξουσία έγινε πιο συγκεντρωτική και αυταρχική και το μοντέλο έχασε τελικά τη συνοχή του.<br /><br />Στο σύστημα του Τούρκου προέδρου η πολιτική νομιμοποίηση, που τα πρώτα χρόνια βασιζόταν σε μεγάλο βαθμό στη λαϊκή συναίνεση και στην οικονομική ανάπτυξη, φαίνεται σταδιακά να εξαρτάται περισσότερο από θεσμικούς μηχανισμούς και τον ρόλο της δικαιοσύνης. Η οικονομία συνεχίζει να λειτουργεί, αλλά η κοινωνική αποδοχή που τη στήριζε είναι πιο περιορισμένη.<br /><br />Σε ευρύτερο θεωρητικό πλαίσιο, ο Βόλφγκανγκ Στρέεκ διακρίνει ανάμεσα στο Staatsvolk (οι πολίτες) και στο Marktvolk (οι αγορές, όπως οι επενδυτές και οι πιστωτές). Υποστηρίζει ότι από τη δεκαετία του 1980, οι δημοκρατίες έχουν γίνει όλο και πιο εξαρτημένες από τις αγορές, γεγονός που επηρεάζει τις πολιτικές επιλογές των κυβερνήσεων και περιορίζει τη βαρύτητα της κοινωνικής ψήφου. Η Τουρκία βρίσκεται σε μια ημι-περιφερειακή θέση και η ισορροπία αυτή είναι ενσωματωμένη στο ίδιο το έδαφος: Tο Istanbul Finance Centre είναι ένας θύλακας του Marktvolk, ενώ έξω από αυτόν οι πολίτες αντιμετωπίζουν απεργιακές απαγορεύσεις και απαλλοτριώσεις.<br /><br />Η εποχή της ατιμωρησίας<br /><br />Από αυτή την οπτική, οι διεθνείς εταίροι του καθεστώτος – καναδικές εταιρείες εξόρυξης, γερμανικοί βιομηχανικοί όμιλοι, επενδυτικά ταμεία του Κόλπου – δεν έχουν κανένα συμφέρον σε μια πολιτική αλλαγή που δεν μπορεί να τιμολογηθεί. Ο Ερντογάν είναι αντικαταστάσιμος θεωρητικά, αλλά μόνο από κάποιον που θα διατηρήσει τις ίδιες άδειες, ζώνες, διαδρόμους και εργασιακές δομές. Ένας διάδοχος που θα επιχειρούσε να αλλάξει αυτή τη δομή δεν θα ήταν αποδεκτός από τα συμφέροντα που επωφελούνται από αυτήν. Άρα δεν είναι μόνο ο Ερντογάν που θέλει να παραμείνει. Είναι ένα ολόκληρο σύστημα που ευνοεί τέτοιους ηγέτες.<br /><br />Η σημερινή εποχή ατιμωρησίας και διαρκών συγκρούσεων συμβάλλει στην ενίσχυση του αυταρχισμού, σε σχέση με μια δεκαετία πριν. Σε ένα διεθνές περιβάλλον, όπου ένα κράτος εμπλέκεται σε γενοκτονία στη Γάζα χωρίς ουσιαστική διεθνή λογοδοσία, και όπου μια δεύτερη κυβέρνηση Τραμπ επιτίθεται στους αμερικανικούς θεσμούς ελέγχου της εκτελεστικής εξουσίας, χωρίς συνέπειες, διαμορφώνεται ένα κλίμα μεγαλύτερης ανοχής απέναντι στον αυταρχισμό.<br /><br />Τα κράτη του Κόλπου δεν παρακολουθούν απλώς ως θεατές: Τα χρήματά τους έχουν ήδη επενδυθεί μέσα στο σύστημα. Ευρωπαϊκές χώρες χρειάζονται την Τουρκία ως στρατιωτική δύναμη, ως ανάχωμα στη μετανάστευση και ως εταίρο του ΝΑΤΟ στις αλυσίδες εφοδιασμού, και έχουν μάθει να διαχειρίζονται τον Ερντογάν, αντί να τον αντιμετωπίζουν. Σε αυτό το διεθνές περιβάλλον πραγματοποιείται η απομάκρυνση του ηγέτη της αντιπολίτευσης – και αυτός είναι ένας από τους λόγους, που συμβαίνει τώρα. Το όριο του τι είναι ανεκτό έχει μετατοπιστεί. Και όσοι ηγέτες παρακολουθούν προσεκτικά, έχουν ήδη βγάλει τα συμπεράσματά τους…</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Στην Τουρκία η… Δικαιοσύνη αποφασίζει ποιος συμμετέχει στις εκλογές!

ΣΤΕΛΛΟΥ ΒΑΝΑ Τους τελευταίους δεκαοκτώ μήνες, τα πράγματα έχουν κλιμακωθεί ακόμη περισσότερο στην Τουρκία, όπως δείχνουν η σύλληψη του δημάρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ισραηλινοί: ”Ισραηλινό τείχος στο Αιγαίο Πέλαγος-Η Τουρκία δεν θα μπορεί να κάνει καμία κίνηση”.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/06/2026-05-31_23-00-08_792464.webp" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1122" data-original-width="1402" height="160" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/06/2026-05-31_23-00-08_792464.webp" width="781" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><br />Έχει γίνει γνωστό ότι η ελληνική κυβέρνηση ετοιμάζεται να κάνει ένα ασυνήθιστο στρατηγικό στρατιωτικό βήμα αναπτύσσοντας τα προηγμένα πυραυλικά συστήματα Spike NLOS , τα οποία αγόρασε από το Ισραήλ, στις παραμεθόριες περιοχές με την Τουρκία.<br /><br />Η έκθεση για την ανάπτυξη των ισραηλινών πυραύλων Spike NLOS στα νησιά του Αιγαίου και στην ελληνοτουρκική συνοριακή περιοχή δεν είναι ένα συγκεκριμένο γεγονός, αλλά μέρος ενός ευρύτερου ελληνικού προγράμματος συσσώρευσης που βρίσκεται υπό κατασκευή εδώ και αρκετά χρόνια. Η Αθήνα βλέπει αυτούς τους πυραύλους ως κεντρικό πυλώνα του νέου αμυντικού της δόγματος έναντι της Τουρκίας, ειδικά στο πλαίσιο των συνεχιζόμενων εντάσεων για τα νησιά του Αιγαίου, την ΑΟΖ και τον αγώνα για πόρους φυσικού αερίου στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Τι το ιδιαίτερο έχει το Spike NLOS;<br /><br />Πρόκειται για έναν πύραυλο ακριβείας με βεληνεκές δεκάδων χιλιομέτρων, ικανό να χτυπήσει ναυτικούς και χερσαίους στόχους πέρα από το οπτικό πεδίο, ενώ λαμβάνει ενημερώσεις σε πραγματικό χρόνο από drones, ραντάρ και άλλους αισθητήρες. Αυτό σημαίνει ότι μικρές μονάδες που σταθμεύουν σε ελληνικά νησιά μπορούν να απειλήσουν τουρκικά σκάφη, αποβατικές δυνάμεις και στρατιωτικούς στόχους χωρίς να εκτεθούν.<br /><br />Γιατί αυτό εκνευρίζει την Τουρκία;<br /><br />Από την τουρκική σκοπιά, η Ελλάδα προσπαθεί να δημιουργήσει ένα «τείχος πυραύλων» κατά μήκος των νησιών κοντά στις τουρκικές ακτές. Η Άγκυρα ισχυρίζεται ότι ορισμένα από τα νησιά υποτίθεται ότι είναι στρατιωτικά αποστρατιωτικοποιημένα, επομένως οποιαδήποτε απόκτηση προηγμένων πυραύλων θεωρείται παραβίαση ιστορικών συμφωνιών. Τούρκοι πολιτικοί και εθνικιστές έχουν προειδοποιήσει ακόμη ότι η ανάπτυξη αλλάζει την κατάσταση ασφαλείας στην περιοχή και αυξάνει τον κίνδυνο σύγκρουσης.<br /><br />Πώς αντέδρασε η Τουρκία;<br /><br />Η τουρκική απάντηση μέχρι στιγμής ήταν κυρίως:<div>Διαμαρτυρίες και δημόσιες δηλώσεις κατά της «στρατιωτικοποίησης» των νησιών.<br />Επιτάχυνση της ανάπτυξης και παραγωγής πυραύλων τοπικής παραγωγής, UAV και πυρομαχικών ακριβείας.<br />Ενίσχυση της ναυτικής και αεροπορικής παρουσίας στο Αιγαίο.<br />Συνεχής στενή παρακολούθηση της ανάπτυξης των ελληνικών δυνάμεων.<br /><br />Ταυτόχρονα, η Τουρκία συνεχίζει να χτίζει πλεονέκτημα σε άλλους τομείς, ειδικά στον τομέα των UAV, των βαλλιστικών πυραύλων και της τοπικής αμυντικής βιομηχανίας.<br /><br />Αλλάζει αυτό την ισορροπία δυνάμεων;<br /><br />Ναι, αλλά με περιορισμένο τρόπο.<br /><br />Οι πύραυλοι δεν κάνουν την Ελλάδα πιο ισχυρή από την Τουρκία συνολικά. Η Τουρκία εξακολουθεί να έχει:<div>Ο πληθυσμός είναι πολλαπλάσιος.<br />Ένας σημαντικά μεγαλύτερος στρατός.<br />Μια ευρεία ανεξάρτητη αμυντική βιομηχανία.<br />Ένας μεγαλύτερος ναυτικός στόλος και μια ανεξάρτητη ικανότητα παραγωγής όπλων.<br /><br />Ωστόσο, σε τακτικό και περιφερειακό επίπεδο, η αλλαγή είναι σημαντική:Κάθε τουρκική επιχείρηση απόβασης στα ελληνικά νησιά γίνεται πιο επικίνδυνη.<br />Τα τουρκικά πολεμικά πλοία που επιχειρούν στην περιοχή των νησιών είναι εκτεθειμένα σε μια ακριβή απειλή.<br />Η Ελλάδα αποκτά τη δυνατότητα να δημιουργεί ζώνες «άρνησης πρόσβασης» (A2/AD) κατά μήκος μεγάλων τμημάτων του Αιγαίου.<br /><br />Η ευρεία στρατηγική σημασία<br /><br />Η πραγματική ιστορία δεν είναι μόνο ο ίδιος ο πύραυλος, αλλά η στρατιωτική προσέγγιση μεταξύ:</div><div>Ελλάδα<br />Ισραήλ<br />Κύπρος<br /><br />Η Τουρκία βλέπει αυτή τη συνεργασία ως μια προσπάθεια οικοδόμησης ενός περιφερειακού άξονα που θα περιορίσει την επιρροή της στην Ανατολική Μεσόγειο. Ως εκ τούτου, για την Άγκυρα, η ανάπτυξη του Spike NLOS δεν είναι μόνο στρατιωτικό ζήτημα αλλά και πολιτικό και στρατηγικό μήνυμα.<br /><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div></div>

Ισραηλινοί: ”Ισραηλινό τείχος στο Αιγαίο Πέλαγος-Η Τουρκία δεν θα μπορεί να κάνει καμία κίνηση”.

Έχει γίνει γνωστό ότι η ελληνική κυβέρνηση ετοιμάζεται να κάνει ένα ασυνήθιστο στρατηγικό στρατιωτικό βήμα αναπτύσσοντας τα προηγμένα πυραυλ...

Διαβάστε την συνέχεια

Γέμισε με ένοπλες ομάδες της Αντιπολίτευσης το Ιράν εξοπλισμένες μέχρι τα δόντια από την δύση.

<img height="120" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-06/%CE%B5%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1_2026-06-02_122048639.png?itok=_9x5L8xr" width="769" /><br /><br />Μεγαλώνει το κίνημα κατά των Ιρανών μουλάδων, καθώς οι αδιάκριτες εκτελέσεις χιλιάδων ανθρώπων στη χώρα πυροδοτούν ένοπλες αντιδράσεις<br /><br />Ηκατάσταση στο εσωτερικό της Ιρανικής αντιπολίτευσης χαρακτηρίζεται από ένα ευρύ, αλλά κατακερματισμένο δίκτυο ομάδων με διαφορετικές ιδεολογίες και οράματα για το μέλλον της χώρας.<br /><br />Την εμφάνιση τους έκαναν πάνοπλοι Ιρανοί αντκαθεστωτικοί οι οποίοι εκπαιδεύονται και χρηματοδοτούνται από την δύση για ανταρτοπόλεμο κατά των Φρουρών της Επανάστασης, οι οποίοι ελέγχουν πραγματικά την χώρα, μετά την δολοφονία του Χαμενεΐ.<br /><div class="embedcode" style="background-color: #f9faff; box-sizing: border-box; color: #091c55; font-family: Roboto, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0px; padding: 0px;"><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="box-sizing: border-box; display: flex; margin: 10px 0px; max-width: 560px; padding: 0px; width: 560px;"><br /><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="2060760649526128771" frameborder="0" id="twitter-widget-0" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?dnt=false&embedId=twitter-widget-0&features=eyJ0ZndfdGltZWxpbmVfbGlzdCI6eyJidWNrZXQiOltdLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2ZvbGxvd2VyX2NvdW50X3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9iYWNrZW5kIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19yZWZzcmNfc2Vzc2lvbiI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZm9zbnJfc29mdF9pbnRlcnZlbnRpb25zX2VuYWJsZWQiOnsiYnVja2V0Ijoib24iLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X21peGVkX21lZGlhXzE1ODk3Ijp7ImJ1Y2tldCI6InRyZWF0bWVudCIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3Nob3dfYmlyZHdhdGNoX3Bpdm90c19lbmFibGVkIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19kdXBsaWNhdGVfc2NyaWJlc190b19zZXR0aW5ncyI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdXNlX3Byb2ZpbGVfaW1hZ2Vfc2hhcGVfZW5hYmxlZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdmlkZW9faGxzX2R5bmFtaWNfbWFuaWZlc3RzXzE1MDgyIjp7ImJ1Y2tldCI6InRydWVfYml0cmF0ZSIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfbGVnYWN5X3RpbWVsaW5lX3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9mcm9udGVuZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9fQ%3D%3D&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=2060760649526128771&lang=el&maxWidth=560px&origin=https%3A%2F%2Fwww.pentapostagma.gr%2Fkosmos%2Fenoples-syrraxeis%2F7373268_gemise-me-enoples-omades-tis-antipoliteysis-iran-exoplismenes&sessionId=15478145d4238e10cc03ac9aa35e61ece892701a&siteScreenName=pentapostagma&theme=light&widgetsVersion=6a3ad42b224df%3A1778106238597&width=550px" style="border-style: none; border-width: 0px; box-sizing: border-box; display: block; flex-grow: 1; height: 988px; margin: 0px; padding: 0px; position: static; visibility: visible; width: 550px;" title="X Post"></iframe></div></div><br />ΕΚΤΑΚΤΟ: Ένα μήνυμα από το εσωτερικό του Ιράν:<br /><br />«Εμείς, οι στρατιώτες του Ιράν, συνεργαζόμαστε με τους Αθάνατους Φρουρούς του Ιράν 🇮🇷, προετοιμαζόμενοι για τη διοίκηση του πρίγκιπα διαδόχου. Είμαστε πολλοί αδελφοί, τόσοι πολλοί! Ζήτω ο Σάχης και είθε το Ιράν να είναι αιώνιο».<br /><br />Αυτό το μήνυμα αντικατοπτρίζει τις απόψεις ορισμένων φιλομοναρχικών ομάδων εντός της χώρας που υποστηρίζουν την επιστροφή της μοναρχίας και τον γιο του τελευταίου Σάχη, Ρεζά Παχλαβί.Η κατάσταση στο Ιράν παραμένει εξαιρετικά σύνθετη, με διάφορες πολιτικές και κοινωνικές τάσεις να διασταυρώνονται στο εσωτερικό της χώρας.<div><br />Κύριες Τάσεις της ιρανικής Αντιπολίτευσης<br /><br />Το Φιλομοναρχικό Κίνημα: Συσπειρώνεται γύρω από τον Ρεζά Παχλαβί, τον εξόριστο γιο του τελευταίου Σάχη, ο οποίος υποστηρίζει μια κοσμική δημοκρατία.<br /><br />Το Εθνικό Συμβούλιο Αντίστασης του Ιράν (NCRI): Πολιτικό σκέλος της οργάνωσης Μουτζαχεντίν-ε Χαλκ (MEK), με δομημένη οργάνωση αλλά αμφιλεγόμενη δημοτικότητα στο εσωτερικό του Ιράν.<br /><br />Αριστερές και Φιλελεύθερες Συμμαχίες: Διάσπαρτες ομάδες διανοουμένων, φοιτητών και εργατικών συνδικάτων που ζητούν πλήρη εκδημοκρατισμό.Εθνοτικές Μειονότητες: Οργανώσεις Κούρδων, Μπαλούχων και Αζέρων που διεκδικούν αυτονομία ή ομόσπονδο σύστημα.<br /><br />Κουρδικές Αυτονομιστικές Ομάδες (π.χ. KDPI, Komala, PJAK): Ένοπλες οργανώσεις των Κούρδων που δρουν κυρίως στα βορειοδυτικά σύνορα του Ιράν και διεκδικούν αυτονομία ή ανεξαρτησία. Ενέχονται σε συγκρούσεις με τις ιρανικές δυνάμεις ασφαλείας.<br /><br />Αυτονομιστικές Ομάδες σε Περιφερειακές Επαρχίες: Στη νοτιοδυτική επαρχία του Χουζεστάν δρουν αραβικές ένοπλες ομάδες, ενώ στα νοτιοανατολικά (περιοχή Μπαλουτσιστάν) δρουν σουνιτικές ένοπλες μειονότητες, όπως η Τζάις αλ-Αντλ, οι οποίες έχουν εμπλακεί συχνά σε συγκρούσεις με τις ιρανικές δυνάμεις ασφαλείας κατά τη διάρκεια αντικαθεστωτικών διαδηλώσεων.<br /><br />Η ιρανική αντιπολίτευση παραμένει αρκετά κατακερματισμένη και πολυδιάσπαρτη. Παρά την κοινή τους επιθυμία να αλλάξουν το καθεστώς, παρουσιάζουν συχνά ιδεολογικές διαφορές, με αποτέλεσμα να μην υπάρχει ενιαίος συνασπισμός που να συγκεντρώνει το σύνολο των εγχώριων και διασπορικών δυνάμεων.<br /><br />Αυτό όμως είναι κάτι που μπορεί να κριθεί στην πορεία ενός ατέρμονου, άγριου και κυρίως στοχευμένου πολέμου κατά των δομών εξουσίας των Ιρανών Φρουρών της Επανάστασης.<br /><br />Από ότι φαίνεται υπάρχει και άλλο μονοπάτι για την κατάληψη της ιρανικής εξουσίας από τις ΗΠΑ και τον Τραμπ. </div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /> Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Γέμισε με ένοπλες ομάδες της Αντιπολίτευσης το Ιράν εξοπλισμένες μέχρι τα δόντια από την δύση.

Μεγαλώνει το κίνημα κατά των Ιρανών μουλάδων, καθώς οι αδιάκριτες εκτελέσεις χιλιάδων ανθρώπων στη χώρα πυροδοτούν ένοπλες αντιδράσεις Ηκατά...

Διαβάστε την συνέχεια

Η κυβέρνηση κατέρριψε το δόγμα αποτροπής έναντι της Τουρκίας!

<div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="421" src="https://www.youtube.com/embed/bMBHO7LbKY8" width="707" youtube-src-id="bMBHO7LbKY8"></iframe></div></div><div><br /></div>Την ώρα που ο κ. Τραμπ φαίνεται ότι «σορτάρει στο χρηματιστήριο» με την κρίση στη Μέση Ανατολή , στο Αιγαίο χωρίς να μας το έχει πει ,όλα δείχνουν ότι πολλά έχουν ήδη αλλάξει, εις βάρος μας!<br /><br />Ο Αντιστράτηγος ε.α και γεωπολιτικός αναλυτής Κωνσταντίνος Λουκόπουλος κάνει μία ολοκληρωμένη ανάλυση , ξεκινώντας από το Ιράν και το «Επικό Φιάσκο Τραμπ», όπως λέει και συνεχίζει λέγοντας μεγάλες αλήθειες για όσα έχουν γίνει, γίνονται στο Αιγαίο αλλά και για όσα έρχονται με μεγάλη ταχύτητα.<br /><br />Σε τι επίπεδο βρίσκεται η ελληνική αποτροπή;<br /><br />Τι έχει συζητήσει με την Τουρκία η ελληνική κυβέρνηση;<br /><br />Ακόμη χειρότερα: έχει συμφωνήσει κάτι και δεν μας έχει ενημερώσει;<br /><br />Ο κ. Λουκόπουλος μιλά για τον «εξοπλιστικό πατριωτισμό» της κυβέρνησης, μέσω του οποίου καθησυχάζει την κοινή γνώμη. Την ίδια στιγμή αποκρύπτει με κάθε τρόπο όσα συμβαίνουν με το προσωπικό και τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων οι οποίες φυλλορροούν από τις παραιτήσεις.<br /><br />Σχολιάζει την υποχωρητική -μέχρι ραγιαδισμού- εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης, όχι μόνο στα ελληνοτουρκικά αλλά και όλα τα μέτωπα που μας αφορούν. Τελευταίο δείγμα της ανυπαρξίας της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής η υπόθεση με το ουκρανικό drone, για το οποίο το Κίεβο απαξίωσε να δώσει οποιαδήποτε εξήγηση και να ζητήσει συγγνώμη.<br /><br />«Έρχονται δύσκολες μέρες» , προβλέπει ο κ. Λουκόπουλος αναφερόμενος στα μεγάλα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής και ειδικότερα στο Αιγαίο.<br /><br /><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.<div><br /></div>

Η κυβέρνηση κατέρριψε το δόγμα αποτροπής έναντι της Τουρκίας!

Την ώρα που ο κ. Τραμπ φαίνεται ότι «σορτάρει στο χρηματιστήριο» με την κρίση στη Μέση Ανατολή , στο Αιγαίο χωρίς να μας το έχει πει ,όλα δε...

Διαβάστε την συνέχεια

Η άδεια καρέκλα της Ελλάδας σε ΕΕ και ΝΑΤΟ.

<img height="113" src="https://omegapress.gr/images/KOYLIS.jpg" width="773" /><div><br /></div><div>Του <b>Στράτου Βαλτινού</b><br />Το Ευρωπαικό Συμβούλιο που θα πραγματοποιηθεί στις 18 και 19 Ιουνίου έχει μια καυτή και πολύ σημαντική ατζέντα, όπως και η σύνοδος κορυφής του ΝΑΤΟ στις 7 και 8 Ιουλίου στην Αττάλεια. Το μέλλον των σχέσεων ΕΕ -Ουκρανίας είναι στο τραπέζι, καθώς κανείς δεν θέλει πλέον την πλήρη και άμεση ένταξή της. Στο τραπέζι είναι επίσης, το Πολυετές Δημοσιονομικό Πλαίσιο, η διεύρυνση της ΕΕ με την ένταξη των δυτικών βαλκανίων, ενώ θα γίνει μια επισκόπηση της διεθνούς θέσης της ΕΕ σε γεωπολιτικά ζητήματα. Η αόριστη αυτή διατύπωση της ατζέντας, ασφαλώς υποκρύπτει την αδυναμία να υπάρξει μια φερέγγυα πολιτική απαγκίστρωσης από τα έως τώρα δόγματα και λάθη. <br /><br />Σε αυτόν τον κουρνιαχτό, το ερώτημα είναι αν η ελληνική κυβέρνηση θα αξιοποιήσει την ευκαιρία για να θέση και να απαιτήσει στήριξη στις απειλές της Τουρκίας σχετικά με τον χωροταξικό της σχεδιασμό στο Αιγαίο, τις γκρίζες ζώνες, τις σχέσεις με την Ουκρανία, την πορεία της Αλβανίας κλπ, καθώς διαθέτει πλήθος πλεονεκτημάντων. Υπάρχει σχέδιο γι αυτό; όχι είναι -δυστυχώς- η απάντηση. Δεν υφίσταται καν ευρωπαική πολιτική από Κυριάκο Μητσοτάκη και η παρουσία του στις συνόδους κορυφής εξαντλείται μπροστά στις κάμερες όπου θριαμβεύει η κοινοτοπία, γιατί εντός του Συμβουλίου, είτε απλά συντάσσεται με το ρεύμα, είτε είναι ανύπαρκτος και συνήθως σιωπηλός <br /><br />Ελλάδα -Τουρκία : η σιωπή δεν είναι χρυσός<br /><br />Η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει αποσύρει εδώ και χρόνια την πολιτική της Ελλάδας από την ΕΕ, όπου επί δεκαετίες υπήρχε ένα βήμα που αξιοποιούσαν οι κυβερνήσεις της χώρας για να κρατούν την Τουρκία υπό έλεγχο και σε μια απόσταση ασφάλειας. Η πολιτική αυτή έχει καταρρεύσει προ πολλού. Η Αθήνα δεν διεκδικεί τίποτα, αλλά τώρα θα βρεθεί σε μείζονα κρίση, αν ο συζητούμενος χωροταξικός σχεδιασμός της Τουρκίας στο Αιγαίο συμπεριλάβει ελληνικά νησιά και εντάξει στο εσωτερικό νομικό σύστημα της Άγκυρας ζώνες αλιείας , χωρικά ύδατα κλπ. Πιθανόν όταν θα γίνει το Ευρωπαικό Συμβούλιο να έχει ανακοινωθεί και το σχέδιο της Τουρκίας. <br /><br />Πρώτα είναι η σύνοδος κορυφής της ΕΕ . Θέλοντας και μη όμως, ο Μητσοτάκης έχει υποχρέωση, έστω και για εσωτερική κατανάλωση , όχι απλά να θέσει το ζήτημα και να επιστρέψει στην Αθήνα, αλλά να πάρει ένα ένα πολύ σκληρό κείμενο με αυστηρές προειδοποιήσεις για κυρώσεις κατά της Άγκυρας .<br />Μετά την σύνοδο κορυφής θα γίνει η σύνοδος του ΝΑΤΟ. Είναι δύο πολύ σημαντικές σύνοδοι, τις οποίες η ελληνική εξωτερική πολιτική, μπορεί να αξιοποιήσει και να απαντήσει, όχι μόνο στον αναθεωρητισμό της Τουρκίας, αλλά και να στείλει μήνυμα αποφασιστικότητας προς κάθε κατεύθυνση, να επιδιώξει στήριξη και συμμαχίες, ώστε να βγει με ενισχυμένες θέσεις. Το θέατρο κάποια στιγμή τελειώνει...<br /><br />Ευρωπαική Πολιτική: ό,τι προκύψει…<br /><br />Η Ελλάδα επί Κυριάκου Μητσοτάκη, δεν έχει , ούτε φαίνεται να σχεδιάζει, κάποιας μορφής ευρωπαική πολιτική. Δηλαδή με σχέδιο, δομή και τακτική ώστε να πηγαίνει καλά προετοιμασμένη σε κάθε Ευρωπαικό Συμβούλιο και να καταθέτει τις θέσεις της, να διαπραγματεύεται και να κάνει αμέσως μετά πολιτικό απολογισμό. Είναι ίσως η μόνη κυβέρνηση ή από τις ελάχιστες στην ΕΕ, που δεν κάνει ποτέ ανακοινώσεις ως προς τις θέσεις της πριν από κάθε Ευρωπαικό Συμβούλιο, ούτε στην συνέχεια κάνει απολογισμό για να ξέρει η βουλή και η κοινωνία, τι στόχους είχε, τι κέρδισε και τι έχασε. Έτσι συχνά παρουσιάζει τα κείμενα της ΕΕ ως μέρος της δικής της πολιτικής και όλα τελειώνουν εκεί.<br /><br />Για την ακρίβεια, η ευρωπαική πολιτική της κυβέρνησης εξαντλείται σε θέματα που άπτονται διαφόρων χρηματοδοτικών εργαλείων για να συνεχίσει να εξυπηρετεί συγκεκριμένους ομίλους. Το ίδιο έκανε με την πολεμική οικονομία, που ανακοινώθηκε με θριαμβευτικούς τόνους μετά την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία και εξελίχθηκε σε μια τεράστια μηχανή παραγωγής πλούτου για την εξοπλιστική βιομηχανία. Ως προς το υποτιθέμενο βέτο κατά της Τουρκίας, να σημειωθεί ότι η Άγκυρα έχει αυτή την στιγμή περισσότερα προγράμματα σε εξέλιξη ακόμη και από τη Γερμανία. Αλλά απόλυτη σιωπή…<br /><br />Ένα από τα κορυφαία προβλήματα της ΕΕ αυτή την στιγμή, είναι το μέλλον των σχέσεων με την Ουκρανία. Το κατά πόσον δηλαδή η ΕΕ θα την εντάξει άμεσα με πολιτικά κριτήρια, ή θα ισχύσουν οι όροι και οι κανόνες που ισχύουν για όλες τις χώρες. Το γεγονός όμως ότι η ΕΕ θα δέχονταν μια μεγάλη χώρα που απλά θα επιδείνωνε την οικονομία της προκάλεσε δεύτερες σχέσεις και τώρα συζητείται ένας νέος οδικός χάρτης. Φυσικά η Ελλάδα δεν έχει λόγο, απλά ακολουθεί. Ακόμη και όταν “έθεσε” το ζήτημα του drone, δεν τις έδωσε κανείς σημασία και δεν υπήρξε ούτε μία δήλωση συμπάθειας από την ΕΕ.<br /><br />Ως προς τις σχέσεις με την Ρωσία, η ΕΕ αναζητά ένα πρόσχημα για να ξεκινήσει διαπραγματεύσεις και ενώ η ενεργειακή εξάρτηση από τις ΗΠΑ γίνεται όλο και πιο ωμή, όλο και πιο ακριβή, όπως φυσικά είχαν προβλέψει όσοι δεν συμμετείχαν στους αλαλαγμούς για νέα εποχή, όπως η κυβέρνηση Μητσοτάκη. Σε αυτό το κλίμα κάποιοι στην ΕΕ, με πρωτοπόρους τις βαλτικές χώρες βάζουν στο τραπέζι το 21ο πακέτο κυρώσεων κατά της Ρωσίας!<br /><br />Η σύνοδος κορυφής του ΝΑΤΟ αναμένεται να είναι εκρηκτική, λόγω της παρουσίας του Τραμπ που δεν δίνει μία για την ενότητα της Συμμαχίας, ενώ είναι γνωστό ότι είναι εξοργισμένος από την απόφαση των Ευρωπαίων να μην βοηθήσουν τις ΗΠΑ στον πόλεμο κατά του Ιράν ή για την διέλευση των τάνκερ από το στενό του Ορμούζ. Εκεί είναι το πεδίο του Τραμπ που είναι πιθανό να τινάξει στον αέρα όλη την ευρωπαική πολιτική και έναντι της Ρωσίας , αλλά και τις διατλαντικές σχέσεις.<br />Όσοι αντιλαμβάνονται τους κινδύνους , προσεύχονται να μην εμπλακεί ο Τραμπ στα ελληνοτουρκικά , ενώ δεν είναι λίγοι που δεν θέλουν να περάσει από την Αθήνα. Να μιλήσει ο Τραμπ με φόντο την Ακρόπολη και να καλεί την Ελλάδα να συζητήσει για τα νησιά της με την Τουρκία;</div><div><br /></div><div><a href="https://omegapress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η άδεια καρέκλα της Ελλάδας σε ΕΕ και ΝΑΤΟ.

Του Στράτου Βαλτινού Το Ευρωπαικό Συμβούλιο που θα πραγματοποιηθεί στις 18 και 19 Ιουνίου έχει μια καυτή και πολύ σημαντική ατζέντα, όπως κα...

Διαβάστε την συνέχεια

Σαμαράς: Η μεγάλη επιστροφή. Τι θα ανακοινώσει από την Κρήτη.

<img height="133" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/03/samaras-768x511.jpg" width="802" /><br /><br />Η ομιλία της Παρασκευής αποκτά χαρακτήρα πολιτικού προαναγγέλματος – Σενάρια για νέο φορέα, πίεση στη Ν.Δ. και αναδιάταξη του δεξιού χώρου<br /><br />Η πολιτική σκακιέρα βρίσκεται ήδη σε φάση ανασύνθεσης μετά την εμφάνιση νέων πολιτικών σχηματισμών, όμως σύμφωνα με πληροφορίες, το κομμάτι που λείπει για να ολοκληρωθεί το παζλ είναι η κίνηση του πρώην πρωθυπουργού Αντώνης Σαμαράς.<br /><br />Οι τελευταίες πληροφορίες συγκλίνουν στο ότι ο κ. Σαμαράς είναι πλέον πιο κοντά από ποτέ στη δημιουργία νέου πολιτικού φορέα, με την προσεχή ομιλία του στην Κρήτη να θεωρείται από πολλούς ως το πρώτο ουσιαστικό δημόσιο βήμα προς αυτή την κατεύθυνση. Χωρίς να αναμένονται επίσημες ανακοινώσεις, το πολιτικό μήνυμα που εκπέμπεται φέρεται να είναι σαφές: η περίοδος της αναμονής τελειώνει και η περίοδος των αποφάσεων αρχίζει.<div><br />Η Κρήτη ως αφετηρία ενός νέου πολιτικού εγχειρήματος<br /><br />Η παρουσία του πρώην πρωθυπουργού σε εκδήλωση του think tank Νόημα έχει αποκτήσει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, καθώς στελέχη που παρακολουθούν τις κινήσεις του εκτιμούν ότι θα θελήσει να στείλει ένα πιο ξεκάθαρο μήνυμα για τις πολιτικές του προθέσεις.<br /><br />Το πιθανότερο σενάριο που συζητείται στο παρασκήνιο είναι η ίδρυση νέου κόμματος μέσα στο φθινόπωρο, σε χρονικό σημείο που θα επιτρέπει την καλύτερη αξιολόγηση των πολιτικών συσχετισμών αλλά και των δημοσκοπικών δεδομένων.<br /><br />«Δεν πρόκειται πλέον για θεωρητική συζήτηση αλλά για πολιτικό σχεδιασμό με ορίζοντα υλοποίησης», αναφέρουν πρόσωπα που γνωρίζουν το κλίμα γύρω από τον πρώην πρωθυπουργό.</div><div><br />Η “δεξιά γκρίζα ζώνη” στο στόχαστρο<br /><br />Ο σχεδιασμός φέρεται να επικεντρώνεται σε μια μεγάλη δεξαμενή ψηφοφόρων που προέρχονται παραδοσιακά από τη Νέα Δημοκρατία, αλλά εμφανίζονται αποστασιοποιημένοι από την κυβέρνηση.<br /><br />Πρόκειται για πολίτες που:Δεν έχουν μετακινηθεί οριστικά σε άλλο κόμμα.<br />Εκφράζουν δυσαρέσκεια για τη σημερινή πορεία της κεντροδεξιάς παράταξης.<br />Δηλώνουν αναποφάσιστοι ή απέχουν από τις δημοσκοπήσεις.<br />Αναζητούν πολιτική έκφραση πιο κοντά στις παραδοσιακές δεξιές και πατριωτικές αναφορές.<br /><br />Στο σαμαρικό επιτελείο θεωρούν ότι υπάρχει σημαντικό πολιτικό κενό σε αυτόν τον χώρο, το οποίο μπορεί να μετατραπεί σε εκλογική επιρροή. </div><div><br />Πλήγμα στην αυτοδυναμία της Ν.Δ.<br /><br />Το βασικό πολιτικό αποτέλεσμα ενός νέου κόμματος Σαμαρά δεν θα είναι μόνο η ανακατανομή ποσοστών στον δεξιό χώρο.<br /><br />Πολλοί αναλυτές εκτιμούν ότι η μεγαλύτερη συνέπεια θα είναι η δυσκολότερη επίτευξη αυτοδυναμίας για τη Νέα Δημοκρατία του Κυριάκος Μητσοτάκης.<br /><br />Η εξίσωση είναι απλή:<br /><br />Κάθε ποσοστό που θα αποσπάσει ένας νέος δεξιός σχηματισμός από τη δεξαμενή των παραδοσιακών νεοδημοκρατών περιορίζει τις πιθανότητες της κυβερνητικής παράταξης να προσεγγίσει τα ποσοστά που απαιτούνται για αυτοδύναμη κυβέρνηση.<br /><br />Παράλληλα, ένα νέο κόμμα θα μπορούσε να ασκήσει πίεση και σε άλλους πολιτικούς σχηματισμούς της δεξιάς πολυκατοικίας, μεταβάλλοντας τις σημερινές ισορροπίες.</div><div><br />Το κρίσιμο δημοσκοπικό στοίχημα<br /><br />Σύμφωνα με πληροφορίες, το σχέδιο εξετάζεται σε δύο φάσεις.<br /><br />Πρώτα θα παρουσιαστεί το πολιτικό αφήγημα και οι λόγοι που καθιστούν αναγκαία τη δημιουργία νέου φορέα. Στη συνέχεια θα αξιολογηθεί η ανταπόκριση της κοινής γνώμης.<br /><br />Οι εκτιμήσεις που κυκλοφορούν στο πολιτικό παρασκήνιο ποικίλλουν:Αισιόδοξα σενάρια κάνουν λόγο για ποσοστά κοντά στο 5%.<br />Πιο επιφυλακτικές αναλύσεις θεωρούν ότι η μάχη για την είσοδο στη Βουλή δεν θα είναι εύκολη.<br />Όλοι συμφωνούν όμως ότι ακόμη και ένα μονοψήφιο ποσοστό μπορεί να μετατρέψει τον πρώην πρωθυπουργό σε σημαντικό παράγοντα των μετεκλογικών εξελίξεων.</div><div><br />Ο παράγοντας Καραμανλής<br /><br />Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και η στάση του πρώην πρωθυπουργού Κώστας Καραμανλής.<br /><br />Παρότι οι κοινές εμφανίσεις των δύο πρώην πρωθυπουργών έχουν τροφοδοτήσει πολλά σενάρια, παραμένει ασαφές κατά πόσο ο κ. Καραμανλής θα επιλέξει να στηρίξει ενεργά ένα νέο πολιτικό εγχείρημα.<br /><br />Πολιτικοί παρατηρητές σημειώνουν ότι η στάση του μπορεί να αποδειχθεί καθοριστική, όχι τόσο εκλογικά όσο συμβολικά, καθώς θα επηρεάσει το κλίμα στο εσωτερικό της παραδοσιακής βάσης της Νέας Δημοκρατίας. </div><div><br />Το μεγάλο ερώτημα της επόμενης ημέρας<br /><br />Στο παρασκήνιο κυκλοφορεί έντονα η εκτίμηση ότι ο κ. Σαμαράς δεν βλέπει το εγχείρημά του μόνο ως εκλογική παρέμβαση αλλά και ως μοχλό πίεσης για τις μελλοντικές εξελίξεις στον χώρο της κεντροδεξιάς.<br /><br />Εφόσον οι πολιτικοί συσχετισμοί αλλάξουν σημαντικά και η Νέα Δημοκρατία βρεθεί αντιμέτωπη με μειωμένες προοπτικές αυτοδυναμίας, δεν αποκλείεται να ανοίξει ευρύτερη συζήτηση για την επόμενη ημέρα στην παράταξη.<br /><br />Μέχρι τότε, όλα τα βλέμματα στρέφονται στην Κρήτη και στην ομιλία της Παρασκευής, η οποία αναμένεται να δώσει το πρώτο σαφές στίγμα για το αν ο Αντώνης Σαμαράς είναι έτοιμος να περάσει από τις αιχμές και τις παρεμβάσεις στη δημιουργία ενός νέου πολιτικού φορέα.<br />Το ερώτημα πλέον δεν είναι αν υπάρχουν σκέψεις για νέο κόμμα. Το ερώτημα είναι αν η αντίστροφη μέτρηση έχει ήδη ξεκινήσει.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Σαμαράς: Η μεγάλη επιστροφή. Τι θα ανακοινώσει από την Κρήτη.

Η ομιλία της Παρασκευής αποκτά χαρακτήρα πολιτικού προαναγγέλματος – Σενάρια για νέο φορέα, πίεση στη Ν.Δ. και αναδιάταξη του δεξιού χώρου Η...

Διαβάστε την συνέχεια