Σκηνές εμφυλίου στην Τουρκία: Εντολή Erdogan για εισβολή της αστυνομίας στα γραφεία της αντιπολίτευσης.

<img height="112" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/e7ce41bd4290ab969f824d7811c88f51_XL.jpg?v=3" width="757" /><br /><br /><div>Αστυνομικός κλοιός στα γραφεία της αντιπολίτευσης μετά από δικαστική απόφαση<br /><br />Σε ανοιχτή σύγκρουση εξελίσσεται η κρίση στο εσωτερικό του μεγαλύτερου κόμματος της τουρκικής αντιπολίτευσης, καθώς μέλη του Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος (CHP) παραμένουν αυτήν την ώρα οχυρωμένα στα κεντρικά γραφεία του κόμματος στην Άγκυρα, αρνούμενα να επιτρέψουν την είσοδο στη νέα ηγεσία που ορίστηκε με δικαστική απόφαση.<br />Η ένταση άρχισε την Πέμπτη, όταν εφετείο της Τουρκίας ακύρωσε το συνέδριο του CHP του Νοεμβρίου 2023, κατά το οποίο ο Ozgur Ozel είχε εκλεγεί πρόεδρος του κόμματος, διαδεχόμενος τον Kemal Kilicdaroglu.<br /><br />Το δικαστήριο «ξηλώνει» την ηγεσία Ozel<br /><br />Η δικαστική απόφαση θέτει σε αναστολή τον Ozgur Ozel και τα μέλη της εκτελεστικής επιτροπής του CHP, διατάσσοντας την αντικατάστασή τους από τον Kemal Kilicdaroglu και στελέχη που κατείχαν θέσεις πριν από το συνέδριο του 2023.<br />Η αντιπολίτευση καταγγέλλει ότι η απόφαση έχει καθαρά πολιτικά κίνητρα και αποσκοπεί στην αποδυνάμωση του CHP, το οποίο βρίσκεται αντιμέτωπο με κύμα δικαστικών υποθέσεων που στοχοποιούν στελέχη και αιρετούς εκπροσώπους του.<br />Ο Kemal Kilicdaroglu, είχε αποχωρήσει από την ηγεσία του κόμματος έπειτα από 13 χρόνια, διάστημα κατά το οποίο το CHP δεν κατάφερε να κερδίσει καμία εθνική εκλογική αναμέτρηση.<br />Αντίθετα, ο Ozgur Ozel, στην πρώτη του εκλογική δοκιμασία ως αρχηγός του κόμματος, κατάφερε να επιφέρει σημαντικό πλήγμα στο κυβερνών Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης του President Recep Tayyip Erdogan στις δημοτικές εκλογές του 2024.<br /><br />Στο επίκεντρο ο φυλακισμένος Ekrem Imamoglu<br /><br />Η επόμενη προεδρική εκλογή στην Τουρκία είναι προγραμματισμένη για το 2028, ωστόσο ο Recep Tayyip Erdogan διατηρεί τη δυνατότητα προκήρυξης πρόωρων εκλογών.<br />Κεντρικό πρόσωπο στις πολιτικές εξελίξεις παραμένει ο δήμαρχος Κωνσταντινούπολης, Ekrem Imamoglu, μέλος του CHP και βασικός πολιτικός αντίπαλος του Erdogan.<br />Ο Imamoglu βρίσκεται στη φυλακή από τον Μάρτιο του περασμένου έτους και δικάζεται για υποθέσεις διαφθοράς.</div><div><br />Πολλοί πολιτικοί αναλυτές εκτιμούν ότι οι δικαστικές διώξεις κατά του CHP — κυρίως για κατηγορίες διαφθοράς — αποσκοπούν στην εξουδετέρωση της αντιπολίτευσης ενόψει των επόμενων εκλογών.<br />Η τουρκική κυβέρνηση, από την πλευρά της, επιμένει ότι η Δικαιοσύνη λειτουργεί ανεξάρτητα και χωρίς πολιτικές παρεμβάσεις.<br /><br />Οχυρωμένα τα γραφεία του CHP στην Άγκυρα<br /><br />Η συντριπτική πλειονότητα των στελεχών και των μελών του κόμματος έχει ταχθεί στο πλευρό του Ozgur Ozel.<br />Ο ίδιος και συνεργάτες του παραμένουν από την Πέμπτη μέσα στα κεντρικά γραφεία του CHP στην Άγκυρα, εμποδίζοντας ουσιαστικά τη νέα διοίκηση να αναλάβει καθήκοντα.<br />Οι δύο αντίπαλες πλευρές επρόκειτο να συναντηθούν την Κυριακή το απόγευμα σε μια προσπάθεια εξεύρεσης λύσης στο αδιέξοδο.<br />Τοπικά μέσα ενημέρωσης μετέδωσαν ότι συγκεντρώθηκαν πλήθη έξω από τα γραφεία του κόμματος, με τον Ozgur Ozel να υποστηρίζει ότι πρόκειται για άτομα που δεν ανήκουν στο CHP και στάλθηκαν για εκφοβισμό.<br />Παράλληλα, η αστυνομική παρουσία στην περιοχή ενισχυόταν σταδιακά από το πρωί, ενώ ο δικηγόρος του Kemal Kilicdaroglu, Celal Celik, υπέβαλε αίτημα προς την αστυνομία της Άγκυρας για την απομάκρυνση των υποστηρικτών του Ozel από το κτίριο.<br />Το γραφείο του κυβερνήτη της Άγκυρας ενέκρινε το σχετικό αίτημα.<br /><br />Εντολή εκκένωσης και φόβοι για νέα πολιτική αναταραχή<br /><br />Οι τουρκικές αρχές έδωσαν εντολή στην αστυνομία να εκκενώσει τα κεντρικά γραφεία του CHP, εφαρμόζοντας τη δικαστική απόφαση που επαναφέρει τον Kemal Kilicdaroglu στην ηγεσία του κόμματος.<br />Ισχυρές δυνάμεις των ΜΑΤ και συγκεντρωμένοι πολίτες βρέθηκαν έξω από τα γραφεία του CHP στην τουρκική πρωτεύουσα, μετά την επίσημη εντολή του γραφείου του κυβερνήτη της Άγκυρας για απομάκρυνση των στελεχών που στηρίζουν τον Ozgur Ozel.<br />Το εφετείο της Τουρκίας ακύρωσε την Πέμπτη τα αποτελέσματα του συνεδρίου του CHP του 2023, επικαλούμενο «παρατυπίες» που δεν διευκρινίστηκαν δημόσια.<br />Στη θέση του Ozel, το δικαστήριο επανέφερε τον πρώην πρόεδρο του κόμματος Kemal Kilicdaroglu, ο οποίος είχε ηττηθεί από τον Recep Tayyip Erdogan στις εκλογές εκείνης της χρονιάς.<br /><br />«Δικαστικό πραξικόπημα» καταγγέλλει ο Ozel<br /><br />Ο Ozgur Ozel ζήτησε το Σάββατο τη διεξαγωγή νέου κομματικού συνεδρίου το συντομότερο δυνατό, ενώ ο Kemal Kilicdaroglu δήλωσε ότι το συνέδριο θα πραγματοποιηθεί σε «κατάλληλο χρόνο».<br />Η ηγετική ομάδα του CHP υπό τον Ozel χαρακτήρισε τη δικαστική απόφαση «δικαστικό πραξικόπημα», με τον ίδιο να δηλώνει ότι θα τη πολεμήσει μέσω ένδικων μέσων και ότι θα παραμείνει «μέρα και νύχτα» στα κεντρικά γραφεία του κόμματος στην Άγκυρα.<br />Παράλληλα, οι βουλευτές του CHP επανεξέλεξαν το Σάββατο τον Ozgur Ozel ως επικεφαλής της κοινοβουλευτικής ομάδας του κόμματος, σε μια κίνηση ανοιχτής αμφισβήτησης της δικαστικής απόφασης.<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Σκηνές εμφυλίου στην Τουρκία: Εντολή Erdogan για εισβολή της αστυνομίας στα γραφεία της αντιπολίτευσης.

Αστυνομικός κλοιός στα γραφεία της αντιπολίτευσης μετά από δικαστική απόφαση Σε ανοιχτή σύγκρουση εξελίσσεται η κρίση στο εσωτερικό του μεγα...

Διαβάστε την συνέχεια

”Βόμβες” Ισραηλινών: ”Οδεύει προς το χάος η Τουρκία. Θα μείνει χρόνια ο Ερντογάν. Δεν εμπιστευόμαστε ούτε τους Κεμαλιστές”.

<img height="113" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/05/Yellow-Modern-Podcast-YouTube-Thumbnail-2026-05-24T103922.865-1068x601.png" width="751" /><br /><br />Ο Δρ. Χάι Εϊτάν Κοέν Γιανροτζάκ, ειδικός σε θέματα Τουρκίας από το Κέντρο Νταγιάν στο Πανεπιστήμιο του Τελ Αβίβ, προειδοποιεί: «Βλέπουμε ιστορικές μέρες στην Τουρκία». Σύμφωνα με τον ίδιο, η σειρά των πρόσφατων εξελίξεων, από την αναστάτωση στο κόμμα της αντιπολίτευσης μέχρι την πίεση στα κοσμικά κέντρα εξουσίας, υποδηλώνει μια σαφή τάση: «Ο Ερντογάν εργάζεται για να φτάσει σε εκλογές εναντίον μιας διχασμένης αντιπολίτευσης που δεν θα μπορέσει να τον νικήσει».<br /><br />Σύμφωνα με τον Γιανροτζάκ, οι πρόσφατες εξελίξεις δεν είναι μεμονωμένα γεγονότα, αλλά μέρος μιας ευρύτερης διαδικασίας συγκέντρωσης εξουσίας γύρω από τον Τούρκο Πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, παράλληλα με μια σταδιακή αποδυνάμωση των μηχανισμών ισορροπίας και συγκράτησης στη χώρα.<br /><br />«Ο Ερντογάν κάνει ένα είδος προληπτικής επίθεσης. Πιθανότατα αναγνωρίζει την πιθανότητα ήττας στην κάλπη στο μέλλον και, ως εκ τούτου, επηρεάζοντας τους κρατικούς θεσμούς, χτυπάει κάτω από τη ζώνη», είπε σε συνομιλία του με την «Maariv».<br /><br />Μία από τις βασικές εξελίξεις στις οποίες αναφέρθηκε σχετίζεται με την κρίση στο κοσμικό κόμμα της αντιπολίτευσης CHP, μετά από μια νομική απόφαση που πυροδότησε διαμάχη γύρω από την ηγεσία του κόμματος.<br /><br />«Είδαμε ότι οι δικαστές αποφάσισαν ότι οι προκριματικές εκλογές του κοσμικού κόμματος της αντιπολίτευσης ήταν άκυρες. Αυτό σημαίνει ανάκληση της ιδιότητας του νυν προέδρου και επαναφορά του προηγούμενου προέδρου. Τώρα υπάρχει ένας αγώνας για τον έλεγχο εντός του κόμματος», είπε.<br /><br />Είπε ότι το αποτέλεσμα θα μπορούσε να είναι βαθύτερο από μια εσωτερική κρίση. «Από την οπτική μου γωνία, ο Ερντογάν έχει πετύχει πολλά επειδή έχει δημιουργήσει μια διαίρεση εντός του στρατοπέδου της αντιπολίτευσης. Στόχος του είναι να φτάσει σε εκλογές εναντίον μιας διχασμένης αντιπολίτευσης, στις οποίες πολλά στοιχεία θα κατέβουν ξεχωριστά και δεν θα μπορέσουν να τον νικήσουν μαζί».<br /><br />Ο Γιανροτσάκ αναφέρθηκε επίσης στον Εκρέμ Ιμάμογλου, τον δήμαρχο της Κωνσταντινούπολης και έναν από τους κύριους αντιπάλους του Ερντογάν, ο οποίος για χρόνια θεωρούνταν η πιο πιθανή προσωπικότητα που θα τον αμφισβητούσε σε μελλοντικές προεδρικές εκλογές. «Ο πιο χαρισματικός υποψήφιος που υποτίθεται ότι θα έθετε υποψηφιότητα εναντίον του βρίσκεται υπό δικαστική διαδικασία. Βλέπουμε εδώ μια ευρύτερη κίνηση για την αποδυνάμωση της αντιπολίτευσης», είπε.<br /><br />Είπε ότι η τάση ριζοσπαστικοποίησης δεν είναι νέα, αλλά έχει ενταθεί τα τελευταία χρόνια. «Νομίζω ότι η ριζοσπαστικοποίηση ξεκίνησε όταν ελήφθησαν μέτρα κατά του Εκρέμ Ιμάμογλου. Βλέπουμε όλο και μεγαλύτερη χρήση του συστήματος για την εξουδετέρωση πολιτικών αντιπάλων».<br /><br />Παράλληλα με την πολιτική κρίση, ξεσπά θύελλα στην Τουρκία σχετικά με την απόφαση ανάκλησης της άδειας λειτουργίας του Πανεπιστημίου Bilgi στην Κωνσταντινούπολη, ενός από τα παλαιότερα και πιο γνωστά ιδιωτικά πανεπιστήμια της χώρας, το οποίο πολλοί ταυτίζουν με το κοσμικό και φιλελεύθερο κοινό.<br /><br />Σύμφωνα με τον Yanrocak, η απόφαση έχει πυροδοτήσει μια σειρά από εικασίες και ερωτήματα. «Πρόκειται για ένα ίδρυμα που θεωρείται σύμβολο για τμήματα του κοσμικού κοινού στην Τουρκία εδώ και χρόνια, επομένως έχουν υπάρξει πολλές εικασίες σχετικά με τον πραγματικό λόγο της κίνησης», είπε. Τόνισε ότι έχουν αναπτυχθεί και θεωρίες συνωμοσίας γύρω από την υπόθεση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, αλλά ξεκαθάρισε ότι δεν τις παρουσιάζει ως γεγονότα.<br /><br />«Κυκλοφορούν πολλές θεωρίες συνωμοσίας. Μία από αυτές ισχυρίζεται ότι οι ιδιοκτήτες του πανεπιστημίου φέρονται να συνδέονται με μεταφορές χρημάτων από το Ιράν και ότι ασκήθηκε αμερικανική πίεση στην Τουρκία. Τονίζω ότι πρόκειται για μια θεωρία συνωμοσίας που δεν γνωρίζω αν έχει κάποια βάση», είπε, προσθέτοντας: «Δεν νομίζω ότι η απόφαση ελήφθη αποκλειστικά λόγω αμέλειας ή δυσλειτουργίας εκ μέρους του πανεπιστημίου. Υπάρχει πιθανώς ένας άλλος λόγος εδώ που δεν έχει αποκαλυφθεί στο κοινό».<br /><br />Σύμφωνα με τον Yanrocak, η πολιτική αστάθεια επηρεάζει ήδη την τουρκική οικονομία. «Βλέπουμε μια υποτίμηση της τουρκικής λίρας. Από την οπτική γωνία του Ερντογάν, η πολιτική επιβίωση είναι πάνω απ’ όλα. Πιθανότατα κατάλαβαν ότι θα υπήρχε ένα οικονομικό τίμημα, αλλά προτίμησαν να το πληρώσουν».<br /><br />Όταν ρωτήθηκε τι σημαίνει αυτό για το Ισραήλ, ο Yanrojek απάντησε ότι το Ισραήλ θα πρέπει να προετοιμαστεί για μια πραγματικότητα στην οποία η Τουρκία θα γίνει πιο συγκεντρωτική, με λιγότερους μηχανισμούς εποπτείας της κυβέρνησης. «Το Ισραήλ θα πρέπει να προετοιμαστεί για περισσότερες ημέρες Ερντογάν. Θα πρέπει να σταματήσουμε να περιμένουμε σημαντικές αλλαγές μέσω της κάλπης. Οι εκλογές πιθανότατα θα χρησιμεύσουν περισσότερο για την ενίσχυση της νομιμότητας», είπε.<br /><br />Σύμφωνα με τον ίδιο, η τουρκική κυβέρνηση χρησιμοποιεί επίσης τις περιφερειακές συγκρούσεις και τις σχέσεις με το Ισραήλ ως εσωτερικό πολιτικό εργαλείο: «Ο Ερντογάν χρησιμοποιεί το Ισραήλ για να αποσπάσει την προσοχή του κοινού από ζητήματα όπως η οικονομία, η ανεργία, η φτώχεια και η υποτίμηση του νομίσματος. Μέχρι στιγμής, έχει λειτουργήσει καλά».<br /><br />Υποστήριξε επίσης ότι η τουρκική αντιπολίτευση δεν αποτελεί απαραίτητα μια εναλλακτική λύση που θα οδηγήσει σε βελτίωση των σχέσεων με το Ισραήλ. «Πρέπει να εσωτερικεύσουμε ότι ακόμη και αν υπάρξει μια ισχυρότερη αντιπολίτευση στο μέλλον, αυτό δεν σημαίνει ότι θα είναι φιλοϊσραηλινή. Μετά τις 7 Οκτωβρίου, πολλά πράγματα άλλαξαν και η κριτική στάση απέναντι στο Ισραήλ έγινε ευρύτερη».<br /><br />Συμπερασματικά, ο Γιανρουκτσέκ προειδοποίησε για τη συνεχιζόμενη τάση συγκέντρωσης της εξουσίας στην Τουρκία. «Βλέπουμε μια χώρα όπου ο πρόεδρος αισθάνεται όλο και λιγότερο την ανάγκη να λογοδοτεί. Δεν υπάρχουν έλεγχοι και ισορροπίες εδώ και επομένως η ελπίδα για αλλαγή μέσω εκλογών εξασθενεί». Είπε ότι οι τελευταίες εξελίξεις θα μπορούσαν να αποδειχθούν καθοριστική στιγμή στην τουρκική πολιτική στο μέλλον. «Βλέπουμε μια διαδικασία που τελικά θα οδηγήσει την Τουρκία να γίνει ένα πολύ πιο συγκεντρωτικό κράτος. Τώρα αρχίζει ήδη να γίνεται σαφές».<div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

”Βόμβες” Ισραηλινών: ”Οδεύει προς το χάος η Τουρκία. Θα μείνει χρόνια ο Ερντογάν. Δεν εμπιστευόμαστε ούτε τους Κεμαλιστές”.

Ο Δρ. Χάι Εϊτάν Κοέν Γιανροτζάκ, ειδικός σε θέματα Τουρκίας από το Κέντρο Νταγιάν στο Πανεπιστήμιο του Τελ Αβίβ, προειδοποιεί: «Βλέπουμε ιστ...

Διαβάστε την συνέχεια

Δεν έχει διαβάσει ο κ. Μητσοτάκης τις προβλέψεις της ΕΕ για την ελληνική οικονομία;

<img height="145" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2026/05/PIERRAKAKIS-APE-825x600.jpg" width="742" /><br /><br /><b>ΜΕΛΑΣ ΚΩΣΤΑΣ</b><br />Σύμφωνα με τις ανοιξιάτικες προβλέψεις της ΕΕ, η οικονομική δραστηριότητα στην Ελλάδα αναμένεται να επιβραδυνθεί, από 2,1% το 2025 σε 1,8% το 2026, καθώς το σοκ των τιμών της ενέργειας αυξάνει τον πληθωρισμό και διαβρώνει το πραγματικό εισόδημα των νοικοκυριών περιορίζοντας σημαντικά την αύξηση της ιδιωτικής κατανάλωσης (από 2,0% το 2025 σε 1,6% το 2026).<br /><br />Δεδομένου ότι η τελευταία συμμετέχει κατά 69,0% (2025) στον προσδιορισμό του ΑΕΠ, το βάρος της είναι σημαντικό στο τελικό αποτέλεσμα. Αντιθέτως η δημόσια κατανάλωση θα παρουσιάσει μικρή αύξηση (από 0,3% το 2025 σε 1,2% το 2026) προφανώς λόγω των δημοσιονομικών μέτρων που ανακοινώθηκαν το 2025, συμπεριλαμβανομένων των μειώσεων του φόρου εισοδήματος φυσικών προσώπων και των αυξήσεων των μισθών στο δημόσιο τομέα, μαζί με τα πρόσφατα μέτρα για την ενέργεια.<br /><br />Η αύξηση των επενδύσεων αναμένεται να συνεχιστεί (8,9% το 2025 σε 7,3% το 2026) έστω και με μικρότερο ρυθμό, υποστηριζόμενη από τη συνεχιζόμενη απορρόφηση κονδυλίων της ΕΕ. Υπενθυμίζουμε ότι το 2027, καθώς η εφαρμογή του RRF ολοκληρώνεται, οι συνέπειες στο ρυθμό μεγέθυνσης του ΑΕΠ θα είναι εμφανώς αρνητικοί (ήδη η ΕΕ προβλέπει μείωση του ρυθμού μεγέθυνσης στο 1,6% το 2027 αναφέροντας ρητά τον παραπάνω λόγο). Η ζήτηση για εξαγωγές (αγαθών και υπηρεσιών) εκτιμάται ότι θα κυμανθεί στα επίπεδα του 2025 (αύξηση 1,7%) ενώ η ζήτηση εισαγωγών αναμένεται να παραμείνει ισχυρή, λόγω της υψηλής εξάρτησης των επενδύσεων από τις εισαγωγές.<div><br />Δύο παρατηρήσεις σημασίας <br /><br />Η Ελλάδα εξακολουθεί να είναι καταναλωτής εισαγόμενου κεφαλαιακού και τεχνολογικού εξοπλισμού με αποτέλεσμα την επιστροφή των δάνειων πόρων που εισέρχονται στην χώρα στις αναπτυγμένες τεχνολογικά χώρες της Δύσης, συνεχίζοντας τη μέγιστη εξάρτησή της και μάλιστα μέσα σε συγκεκριμένο και καθορισμένο πλαίσιο από τις χώρες αυτές μέσω των κανονισμών της ΕΕ (παράδειγμα ΤΑΑ) και δεύτερον τη διατήρηση του ελλείμματος του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών σε πολύ υψηλά επίπεδα, παρά την αύξηση των εξαγωγών. Μάλιστα οι κίνδυνοι για περαιτέρω επιβάρυνση των εξαγωγών παραμένουν θετικοί, καθώς μια παρατεταμένη ενεργειακή κρίση θα μπορούσε να περιορίσει τις εξαγωγές υπηρεσιών, ιδίως τον τουρισμό.<br /><br />Ο πληθωρισμός αναμένεται να αυξηθεί στο 3,7% το 2026, τροφοδοτούμενος από την απότομη αύξηση των τιμών της ενέργειας. Στην ευρωζώνη αντίστοιχα εκτιμάται ότι θα κυμανθεί στο 3,0%. Οι εκτιμήσεις αυτές βεβαίως εμπεριέχουν μεγάλη ανασφάλεια διότι τίποτε δεν είναι δεδομένο για τις εξελίξεις στο πόλεμο ΗΠΑ-Ισραήλ και Ιράν, και ακόμη οι αυξήσεις των τιμών της ενέργειας δεν έχουν μεταφερθεί σε ολόκληρη την σειρά των μη ενεργειακών προϊόντων.<br /><br />Το ποσοστό ανεργίας εκτιμάται ότι θα μειωθεί με μικρότερο ρυθμό στο 8,3% το 2026. Η Ελλάδα εν μέσω αβεβαιοτήτων είναι μία από τις 4 χώρες της ΕΕ που θα συνεχίσει να παρουσιάζει θετικό αποτέλεσμα στη Γενική δημοσιονομική θέση (οι υπόλοιπες χώρες είναι η Κύπρος, η Δανία, και η Ιρλανδία).<br /><br />Η αλήθεια πίσω από το ΑΕΠ<br /><br />Η πλεονασματική αποταμίευση του ελληνικού κράτους (η οποία συνιστά απορρόφηση ρευστότητας από το εισοδηματικό κύκλωμα) προφανώς λειτουργεί εις βάρος της αποταμίευσης των νοικοκυριών (η αποταμίευση των νοικοκυριών την περίοδο 2019-2025 είναι αρνητική και το ίδιο εκτιμάται για το 2026) και κατά συνέπεια των εγχωρίων επενδύσεων και της οικονομικής δραστηριότητας.<br /><br />Η ονομαστική αύξηση του ΑΕΠ και τα υπέρογκα και σκόπιμα πρωτογενή πλεονάσματα του προϋπολογισμού προβλέπεται να συνεχίσουν να οδηγούν σταθερά προς τα κάτω τον λόγο χρέους προς ΑΕΠ, πλησιάζοντας το 140,7% μέχρι το τέλος του 2026. Παρά τη μείωση του λόγου Δημοσίου χρέους/ΑΕΠ, το ονομαστικό ύψος του χρέους το 2025 (362,9 δις ευρώ) εξακολουθεί να είναι υψηλότερο του 2019 (339,2 δις ευρώ) όταν ανέλαβε η κυβέρνηση Μητσοτάκη.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Δεν έχει διαβάσει ο κ. Μητσοτάκης τις προβλέψεις της ΕΕ για την ελληνική οικονομία;

ΜΕΛΑΣ ΚΩΣΤΑΣ Σύμφωνα με τις ανοιξιάτικες προβλέψεις της ΕΕ, η οικονομική δραστηριότητα στην Ελλάδα αναμένεται να επιβραδυνθεί, από 2,1% το 2...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Σιωπηλή Φθορά της Αμερικανικής Ισχύος: Πώς το Ιράν Άνοιξε Παράθυρο στην Κίνα.

<img src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/iran-kina-3-768x512.jpg" /><br /><br />Η κρίση στη Μέση Ανατολή μετατρέπεται σε παγκόσμιο τεστ αντοχής για την αμερικανική ηγεμονία και επιταχύνει τη γεωπολιτική αυτοπεποίθηση του Πεκίνου<br /><br />Η αντιπαράθεση μεταξύ Ουάσινγκτον και Τεχεράνης έχει πάψει προ πολλού να αποτελεί ένα ακόμη περιφερειακό επεισόδιο αστάθειας στη Μέση Ανατολή. Πίσω από τις πυραυλικές απειλές, τις ναυτικές εντάσεις στον Περσικό Κόλπο και τις αμερικανικές κυρώσεις, διαμορφώνεται πλέον ένα πολύ ευρύτερο γεωπολιτικό πεδίο: η σταδιακή αναμέτρηση για τη μορφή της επόμενης παγκόσμιας τάξης.<br /><br />Η κρίση Ιράν–ΗΠΑ εξελίσσεται σε ένα ιδιότυπο “εργαστήριο στρατηγικής φθοράς”, μέσα από το οποίο η Κίνα παρακολουθεί με ιδιαίτερη προσοχή τα όρια της αμερικανικής ισχύος. Για το Πεκίνο, το ζήτημα δεν αφορά μόνο την Τεχεράνη ή τη Μέση Ανατολή. Αφορά κυρίως το κατά πόσο οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να διατηρήσουν τον ρόλο της μοναδικής παγκόσμιας υπερδύναμης ενώ βρίσκονται ταυτόχρονα αντιμέτωπες με πολλαπλές γεωπολιτικές κρίσεις.<br />Το τέλος της «εύκολης αποτροπής»<br /><br />Για δεκαετίες, η αμερικανική στρατηγική βασιζόταν στην αντίληψη ότι η συντριπτική στρατιωτική και οικονομική υπεροχή της Ουάσινγκτον αρκούσε ώστε να αποτρέπει ή να εξαναγκάζει τους αντιπάλους της. Όμως η περίπτωση του Ιράν ανέδειξε ένα νέο μοντέλο σύγκρουσης.<br /><br />Η Τεχεράνη δεν επιχείρησε ποτέ να νικήσει στρατιωτικά τις ΗΠΑ. Αντίθετα, επέλεξε μια στρατηγική διαρκούς κόστους: ασύμμετρες επιχειρήσεις,<br />πίεση στη ναυσιπλοΐα,<br />ενίσχυση περιφερειακών proxies,<br />ενεργειακή αβεβαιότητα,<br />οικονομική φθορά μέσω παρατεταμένης έντασης.<br /><br />Με αυτόν τον τρόπο, το Ιράν απέδειξε ότι ακόμη και μια περιφερειακή δύναμη μπορεί να διαβρώσει την αποτελεσματικότητα μιας υπερδύναμης χωρίς να επιτύχει συμβατική στρατιωτική νίκη.<br /><br />Η έννοια της αποτροπής μετατοπίζεται πλέον από την «ικανότητα καταστροφής» στην «ικανότητα επιβολής παρατεταμένου κόστους». <div><br />Η Κίνα βλέπει μια υπερδύναμη υπό πίεση<br /><br />Στο Πεκίνο, η κρίση αναλύεται μέσα από το πρίσμα της λεγόμενης strategic overextension — της στρατηγικής υπερεπέκτασης. Κινέζοι αναλυτές εκτιμούν ότι η Ουάσινγκτον βρίσκεται εγκλωβισμένη σε μια εξαιρετικά δαπανηρή πραγματικότητα:</div><div>Ουκρανία,<br />Μέση Ανατολή,<br />Ινδο-Ειρηνικός,<br />προστασία θαλάσσιων εμπορικών οδών,<br />ενεργειακή σταθερότητα,<br />εσωτερική πολιτική πόλωση.<br /><br />Το βασικό ερώτημα για την Κίνα δεν είναι πλέον αν οι ΗΠΑ μπορούν να κερδίσουν έναν πόλεμο, αλλά αν μπορούν να διαχειριστούν πολλαπλές κρίσεις ταυτόχρονα χωρίς να εξαντλήσουν την οικονομική και πολιτική τους αντοχή.<br /><br />Η ανησυχία αυτή αντανακλάται ήδη σε αμερικανικές στρατιωτικές αναλύσεις για:μείωση αποθεμάτων πυραύλων,<br />πίεση στην αμυντική βιομηχανία,<br />αυξημένο κόστος ναυτικών επιχειρήσεων,<br />δυσκολίες ταυτόχρονης προβολής ισχύος σε διαφορετικά μέτωπα.<br />Το γεωπολιτικό κέρδος του Πεκίνου<br /><br />Η κινεζική ηγεσία δεν χρειάζεται να συγκρουστεί άμεσα με την Ουάσινγκτον για να αποκομίσει στρατηγικά οφέλη. Η ίδια η αμερικανική εμπλοκή στη Μέση Ανατολή λειτουργεί ως μηχανισμός απορρόφησης πόρων και πολιτικής προσοχής.<br /><br />Όσο οι ΗΠΑ αναγκάζονται να διατηρούν στρατιωτική παρουσία στον Περσικό Κόλπο και στην Ερυθρά Θάλασσα, τόσο περισσότερο διευρύνεται ο γεωπολιτικός χώρος κινήσεων της Κίνας:στην Ταϊβάν,<br />στη Νότια Σινική Θάλασσα,<br />στην Αφρική,<br />στις ενεργειακές συμφωνίες του Global South.<br /><br />Παράλληλα, το Πεκίνο επιχειρεί να παρουσιάσει τον εαυτό του ως μια πιο «σταθερή» και οικονομικά προσανατολισμένη δύναμη, σε αντίθεση με μια Αμερική που — σύμφωνα με την κινεζική αφήγηση — βασίζεται υπερβολικά στη στρατιωτική πίεση και παράγει διεθνή αστάθεια. <br />Ο πόλεμος φθοράς ως νέο δόγμα ισχύος<br /><br />Η σημαντικότερη ίσως εξέλιξη αυτής της κρίσης είναι ότι αλλάζει ο τρόπος με τον οποίο αντιλαμβάνονται τα κράτη τη σύγχρονη ισχύ.<br /><br />Στον Ψυχρό Πόλεμο, η ισχύς μετριόταν κυρίως:σε πυρηνικά όπλα,<br />αεροπλανοφόρα,<br />στρατιωτικές βάσεις,<br />αριθμούς στρατευμάτων.<br /><br />Σήμερα, όμως, ολοένα και περισσότερο η πραγματική ισχύς μετριέται στην ικανότητα:</div><div>διατήρησης αντοχής,<br />απορρόφησης οικονομικού κόστους,<br />πολιτικής συνοχής,<br />διαχείρισης μακροχρόνιας αστάθειας.<br /><br />Το Ιράν, η Ρωσία αλλά και η Κίνα φαίνεται να επενδύουν σε μια κοινή λογική: όχι στην άμεση ήττα της Αμερικής, αλλά στη σταδιακή αύξηση του κόστους διατήρησης της αμερικανικής παγκόσμιας κυριαρχίας.</div><div><br />Η νέα ψυχολογία της παγκόσμιας ισορροπίας<br /><br />Το σημαντικότερο ίσως στοιχείο δεν αφορά μόνο τους στρατιωτικούς ή οικονομικούς συσχετισμούς, αλλά την ψυχολογική εικόνα της ισχύος.<br /><br />Για πρώτη φορά μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου, μεγάλα τμήματα του διεθνούς συστήματος αρχίζουν να αμφισβητούν ανοιχτά την ικανότητα της Ουάσινγκτον να επιβάλλει μόνη της την παγκόσμια τάξη. Αυτή η αμφισβήτηση δεν σημαίνει κατάρρευση της αμερικανικής ισχύος — οι ΗΠΑ παραμένουν η ισχυρότερη στρατιωτική και οικονομική δύναμη στον κόσμο.<br /><br />Σημαίνει όμως ότι η εικόνα της αδιαμφισβήτητης αμερικανικής παντοδυναμίας έχει αρχίσει να παρουσιάζει ρωγμές.<br /><br />Και σε κάθε ιστορική περίοδο, όταν αλλάζει η ψυχολογία της ισχύος, ακολουθούν βαθύτερες γεωπολιτικές ανακατατάξεις.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Σιωπηλή Φθορά της Αμερικανικής Ισχύος: Πώς το Ιράν Άνοιξε Παράθυρο στην Κίνα.

Η κρίση στη Μέση Ανατολή μετατρέπεται σε παγκόσμιο τεστ αντοχής για την αμερικανική ηγεμονία και επιταχύνει τη γεωπολιτική αυτοπεποίθηση του...

Διαβάστε την συνέχεια

Το διάγραμμα-σοκ που δείχνει γιατί η Ελλάδα θα πληρώσει ακριβά τον πόλεμο με το Ιράν.

<img height="133" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/ormouz-explain-768x512.jpg" width="736" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η ενεργειακή παγίδα της ελληνικής οικονομίας αποκαλύπτεται: κάθε έκρηξη στη Μέση Ανατολή περνά κατευθείαν στους λογαριασμούς, στα καύσιμα και στο σούπερ μάρκετ.</span></h3>Η νέα κρίση στη Μέση Ανατολή και η απειλή αποσταθεροποίησης στα Στενά του Ορμούζ δεν αποτελούν απλώς ένα ακόμη γεωπολιτικό επεισόδιο χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από την Ευρώπη.<br /><br />Για την Ελλάδα, εξελίσσονται σε άμεση οικονομική απειλή.<br /><br />Ένα αποκαλυπτικό διάγραμμα του OECD δείχνει ότι η Ελλάδα συγκαταλέγεται στις ευρωπαϊκές χώρες με τη μεγαλύτερη έκθεση στην ενεργειακή ακρίβεια, καθώς η ενέργεια απορροφά περίπου το 12,5% των συνολικών δαπανών των νοικοκυριών — ποσοστό αισθητά υψηλότερο από μεγάλες οικονομίες όπως η Γερμανία και η Γαλλία<br /><br />Με απλά λόγια:<br />Όταν ανεβαίνει το πετρέλαιο, η Ελλάδα “πονάει” περισσότερο από σχεδόν όλη τη Δυτική Ευρώπη.<br />Το Ορμούζ μπορεί να τινάξει στον αέρα το ελληνικό κόστος ζωής<br /><br />Τα Στενά του Ορμούζ αποτελούν το σημαντικότερο ενεργειακό πέρασμα στον κόσμο.<br /><br />Από εκεί διέρχεται περίπου:το 20% του παγκόσμιου πετρελαίου,<br />τεράστιο μέρος του LNG,<br />και κρίσιμες θαλάσσιες ροές προς Ευρώπη και Ασία.<br /><br />Κάθε ένταση ανάμεσα σε ΗΠΑ, Ιράν και Ισραήλ προκαλεί αμέσως:άνοδο στις διεθνείς τιμές πετρελαίου,<br />αύξηση στα ναύλα,<br />ακριβότερο φυσικό αέριο,<br />και τελικά νέο πληθωριστικό σοκ στην Ευρώπη.<br /><br />Η Ελλάδα όμως είναι ιδιαίτερα ευάλωτη γιατί:εξαρτάται έντονα από εισαγόμενη ενέργεια,<br />έχει υψηλό κόστος μεταφορών,<br />διαθέτει ενεργοβόρα οικονομία,<br />και μεγάλο μέρος του εισοδήματος των νοικοκυριών κατευθύνεται ήδη σε λογαριασμούς, καύσιμα και βασικές ανάγκες.<br />Το διάγραμμα του OECD αποκαλύπτει τη σκληρή πραγματικότητα<br /><br />Σύμφωνα με τα στοιχεία του OECD:η Λετονία βρίσκεται στην κορυφή με σχεδόν 17% συμμετοχή της ενέργειας στις δαπάνες των νοικοκυριών,<br />ακολουθούν Πολωνία και Εσθονία με πάνω από 15%,<br />ενώ η Ελλάδα κινείται περίπου στο 12,5%, πολύ πάνω από τον μέσο όρο της Δυτικής Ευρώπης.<br /><br />Αντίθετα:το Ην. Βασίλειο βρίσκεται κάτω από το 5%,<br />ενώ Ελβετία και Ολλανδία εμφανίζουν πολύ χαμηλότερη ενεργειακή επιβάρυνση.<br /><br />Η διαφορά είναι κρίσιμη.<br /><br />Σε χώρες όπως η Ελλάδα, κάθε ενεργειακό σοκ μετατρέπεται πολύ ταχύτερα σε:αύξηση πληθωρισμού,<br />μείωση κατανάλωσης,<br />πίεση στις επιχειρήσεις,<br />και επιδείνωση της αγοραστικής δύναμης.<br />Γιατί η Ελλάδα κινδυνεύει περισσότερο τώρα<br /><br />Η συγκυρία είναι ιδιαίτερα επικίνδυνη.<br /><br />Η ελληνική οικονομία βγαίνει από:πολυετή πληθωριστική κρίση,<br />αυξημένα επιτόκια,<br />ακριβό κόστος στέγασης,<br />και κόπωση των νοικοκυριών μετά από συνεχόμενες ανατιμήσεις.<br /><br />Μια νέα εκτίναξη:στο πετρέλαιο,<br />στο LNG,<br />και στην ηλεκτρική ενέργεια<br /><br />θα μπορούσε να λειτουργήσει σαν δεύτερο κύμα ακρίβειας.<br /><br />Και αυτό γιατί στην Ελλάδα:η ενέργεια δεν είναι απλώς ένας λογαριασμός — είναι βασικός παράγοντας επιβίωσης του διαθέσιμου εισοδήματος.<br /><br />Η αύξηση στα καύσιμα περνά:στις μεταφορές,<br />στα τρόφιμα,<br />στην εφοδιαστική αλυσίδα,<br />στον τουρισμό,<br />και τελικά σχεδόν σε κάθε τιμή της οικονομίας.<br />Η “αόρατη” βόμβα: Ηλεκτρικό ρεύμα και φυσικό αέριο<br /><br />Η μεγάλη ανησυχία δεν περιορίζεται μόνο στη βενζίνη.<br /><br />Η Ευρώπη παραμένει εξαιρετικά ευαίσθητη στις διεθνείς τιμές LNG μετά τη ρήξη με τη Russia και τη δραστική μείωση των ρωσικών ροών φυσικού αερίου.<br /><br />Αυτό σημαίνει ότι οποιαδήποτε αναστάτωση στον Περσικό Κόλπο μπορεί να:εκτινάξει το LNG,<br />ανεβάσει το κόστος ηλεκτροπαραγωγής,<br />και να μεταφερθεί άμεσα στους λογαριασμούς ρεύματος.<br /><br />Για μια χώρα όπως η Ελλάδα, όπου μεγάλο μέρος της ηλεκτροπαραγωγής παραμένει συνδεδεμένο με το φυσικό αέριο, ο κίνδυνος είναι άμεσος.<br />Η γεωπολιτική γίνεται ξανά οικονομικός εφιάλτης<br /><br />Το βασικό μήνυμα του διαγράμματος του OECD είναι ξεκάθαρο:<br />Όσο μεγαλύτερη είναι η συμμετοχή της ενέργειας στο οικογενειακό καλάθι, τόσο πιο γρήγορα ένας πόλεμος μετατρέπεται σε κρίση κόστους ζωής.<br /><br />Και η Ελλάδα βρίσκεται ακριβώς σε αυτή τη ζώνη κινδύνου.<br /><br />Η κρίση στο Ιράν δεν αφορά μόνο τη Μέση Ανατολή. Δεν αφορά μόνο το πετρέλαιο. Δεν αφορά μόνο τις αγορές.<br />Αφορά άμεσα το πορτοφόλι κάθε ελληνικού νοικοκυριού.<br /><br />Διάγραμμα OECD: Συμμετοχή της ενέργειας στις δαπάνες νοικοκυριών στην Ευρώπη<br /><br /><img src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/23-3-450x418.jpg" /><br /><img height="375" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/24-2.jpg" width="640" /><br /><img height="246" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/25-1.jpg" width="640" /><br /><br />Τι δείχνει το διάγραμμα<br /><br />Η Ελλάδα βρίσκεται περίπου στο 12,5% συμμετοχής της ενέργειας στο καλάθι κατανάλωσης.Οι πιο εκτεθειμένες χώρες είναι:<br />Latvia<br />Poland<br />Estonia<br /><br />Οι λιγότερο εκτεθειμένες:<br />United Kingdom<br />Switzerland<br />Netherlands<br /><br />Αυτό σημαίνει ότι σε χώρες όπως η Ελλάδα, κάθε άνοδος:στο πετρέλαιο,<br />στο φυσικό αέριο,<br />και στο ηλεκτρικό ρεύμα<br /><br />περνά πολύ πιο γρήγορα: <div>στον πληθωρισμό<br />στους λογαριασμούς<br />στις τιμές τροφίμων<br />στις μεταφορές<br />στην κατανάλωση<br /><br />1. Στενά του Ορμούζ Η παγκόσμια ενεργειακή αρτηρία Key factsΑπό το Ορμούζ περνά περίπου:20% του παγκόσμιου πετρελαίου<br />τεράστιο μέρος LNG προς Ευρώπη & Ασία<br />Οποιαδήποτε κρίση:εκτινάσσει τις τιμές ενέργειας<br />αυξάνει ναύλα & ασφάλιστρα<br />πιέζει τον πληθωρισμό διεθνώς</div><div><br /> 2. Τιμές πετρελαίου και γεωπολιτικές κρίσεις<br /><br />Η αγορά πετρελαίου φοβάται περισσότερο:</div><div>κλείσιμο Ορμούζ,<br />ιρανικά αντίποινα,<br />επιθέσεις σε δεξαμενόπλοια,<br />και αποσταθεροποίηση LNG routes. </div><div><br /> 3. Ευρωπαϊκή ενεργειακή κρίση & λογαριασμοί<br /><br />Η Ελλάδα έχει: υψηλή εξάρτηση από εισαγόμενη ενέργεια,<br />μεγάλο κόστος μεταφορών,<br />υψηλή συμμετοχή καυσίμων στο οικογενειακό budget,<br />ευαισθησία στον τουρισμό και στα logistics.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το διάγραμμα-σοκ που δείχνει γιατί η Ελλάδα θα πληρώσει ακριβά τον πόλεμο με το Ιράν.

Η ενεργειακή παγίδα της ελληνικής οικονομίας αποκαλύπτεται: κάθε έκρηξη στη Μέση Ανατολή περνά κατευθείαν στους λογαριασμούς, στα καύσιμα κα...

Διαβάστε την συνέχεια

«“ΑΝΟΙΓΕΙ” ΤΟ ΟΡΜΟΥΖ; Το παρασκήνιο της συμφωνίας που παγώνει τον πόλεμο».

<img height="133" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/ormouz-3-768x512.jpg" width="765" /><br /><br />Πετρέλαιο, πυρηνικά, κυρώσεις και γεωπολιτικό παζάρι δισεκατομμυρίων πίσω από το μυστικό deal – Οι όροι, οι παγίδες και το παρασκήνιο της διαπραγμάτευσης<br /><br />«ΠΑΖΑΡΙ ΔΙΣΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΩΝ ΜΕΤΑΞΥ ΟΥΑΣΙΝΓΚΤΟΝ ΚΑΙ ΤΕΧΕΡΑΝΗΣ<br /><br />Ένα παρασκηνιακό γεωπολιτικό θρίλερ με παγκόσμιες συνέπειες φαίνεται να βρίσκεται στο τελικό του στάδιο.<br /><br />Σύμφωνα με αποκαλυπτικό δημοσίευμα του Axios, οι ΗΠΑ και το Ιράν βρίσκονται μια ανάσα πριν από μια συμφωνία-πλαίσιο που όχι μόνο θα αποτρέψει νέα πολεμική κλιμάκωση στη Μέση Ανατολή, αλλά ενδέχεται να αλλάξει ριζικά τον ενεργειακό και στρατηγικό χάρτη της περιοχής.<br /><br />Και στο επίκεντρο όλων; Τα Στενά του Ορμούζ. Η πιο κρίσιμη θαλάσσια αρτηρία πετρελαίου στον πλανήτη.<br /><br />ΤΟ DEAL ΤΩΝ 60 ΗΜΕΡΩΝ<br /><br />Σύμφωνα με Αμερικανό αξιωματούχο που επικαλείται το Axios, η συμφωνία προβλέπει παράταση της εκεχειρίας για 60 ημέρες, μέσα στις οποίες:τα Στενά του Ορμούζ θα ανοίξουν πλήρως,<br />το Ιράν θα απομακρύνει νάρκες που έχουν τοποθετηθεί στη θαλάσσια περιοχή,<br />θα επιτραπεί ξανά η ελεύθερη ναυσιπλοΐα,<br />η Τεχεράνη θα αποκτήσει ξανά πρόσβαση στις διεθνείς αγορές πετρελαίου,<br />και θα ξεκινήσουν πυρετώδεις διαπραγματεύσεις για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν.<br /><br />Πίσω όμως από τις διπλωματικές διατυπώσεις κρύβεται μια τεράστια γεωπολιτική ανταλλαγή.<br /><br />Οι ΗΠΑ φαίνεται να δίνουν οικονομική ανάσα στην Τεχεράνη μέσω χαλάρωσης κυρώσεων και αποδέσμευσης ιρανικών κεφαλαίων.<br /><br />Το Ιράν, από την άλλη, καλείται να παγώσει κρίσιμα τμήματα του πυρηνικού του προγράμματος και να παραδώσει αποθέματα υψηλά εμπλουτισμένου ουρανίου.<br /><br />Ο ΤΡΑΜΠ ΘΕΛΕΙ “ΝΙΚΗ” ΠΡΙΝ ΞΕΦΥΓΕΙ Η ΚΡΙΣΗ<br /><br />Στην Ουάσιγκτον, το παρασκήνιο είναι εκρηκτικό.<br /><br />Ο Donald Trump φέρεται αποφασισμένος να κλείσει συμφωνία πριν η κατάσταση βγει εντελώς εκτός ελέγχου.<br /><br />Η παράλυση των Στενών του Ορμούζ μετά την έναρξη της σύγκρουσης είχε προκαλέσει σοκ στις αγορές και εκτόξευση στις τιμές πετρελαίου και φυσικού αερίου.<br /><br />Στον Λευκό Οίκο γνωρίζουν καλά ότι μια παρατεταμένη κρίση θα μπορούσε να τινάξει στον αέρα την παγκόσμια οικονομία, να ενισχύσει τον πληθωρισμό και να δημιουργήσει τεράστιο πολιτικό κόστος στις ΗΠΑ.<br /><br />Γι’ αυτό και η γραμμή πλέον είναι ξεκάθαρη: “Πρώτα αποκλιμάκωση, μετά διαπραγμάτευση”.<br /><br />Ο ίδιος ο Τραμπ έγραψε στο Truth Social ότι η συμφωνία έχει ολοκληρωθεί «κατά το μεγαλύτερο μέρος της», αφήνοντας όμως ανοιχτό το ενδεχόμενο εμπλοκών της τελευταίας στιγμής.<div><br />ΤΟ ΙΡΑΝ ΔΕΝ ΥΠΟΧΩΡΕΙ ΠΛΗΡΩΣ<br /><br />Παρά τα χαμόγελα των διαμεσολαβητών, η Τεχεράνη στέλνει ήδη διπλά μηνύματα.<br /><br />Από τη μία πλευρά, σύμφωνα με το Axios, έχει δώσει προφορικές δεσμεύσεις για περιορισμό του εμπλουτισμού ουρανίου και παράδοση αποθεμάτων υψηλού εμπλουτισμού μέσω μεσολαβητών.<br /><br />Από την άλλη όμως, οι ιρανικές ένοπλες δυνάμεις ξεκαθαρίζουν ότι τα Στενά του Ορμούζ θα παραμείνουν υπό «ιρανική κυριαρχία και διαχείριση».<br /><br />Με άλλα λόγια;<br /><br />Η Τεχεράνη δεν θέλει να εμφανιστεί ότι παραδίδει στρατηγικό έλεγχο στις ΗΠΑ.<br /><br />Και αυτό έχει τεράστια σημασία.<br /><br />Γιατί το καθεστώς γνωρίζει πως στο εσωτερικό του Ιράν οποιαδήποτε εικόνα “υποχώρησης” απέναντι στην Ουάσιγκτον μπορεί να προκαλέσει πολιτικές και στρατιωτικές τριβές.<br /><br />Το ιρανικό πρακτορείο FARS μάλιστα έσπευσε να αμφισβητήσει ευθέως τις δηλώσεις Τραμπ περί πλήρους επιστροφής στην προπολεμική κατάσταση.</div><div><br />ΤΟ ΠΑΚΙΣΤΑΝ ΣΤΟ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ<br /><br />Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει και ο ρόλος του Pakistan.<br /><br />Το Ισλαμαμπάντ εξελίσσεται σε βασικό διαμεσολαβητή ανάμεσα στις δύο πλευρές, με τον πρωθυπουργό Shehbaz Sharif να δηλώνει ότι η χώρα του ελπίζει να φιλοξενήσει σύντομα νέο γύρο συνομιλιών.<br /><br />Ο πρώτος κύκλος επαφών είχε πραγματοποιηθεί στις 11 Απριλίου στο Ισλαμαμπάντ με συμμετοχή κορυφαίων Αμερικανών και Ιρανών αξιωματούχων.<br /><br />Ανάμεσά τους:ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ JD Vance,<br />ο Ιρανός ΥΠΕΞ Abbas Araghchi,<br />και ο ισχυρός πολιτικός και πρώην διοικητής των Φρουρών της Επανάστασης Mohammad Bagher Ghalibaf.<br /><br />Το γεγονός και μόνο ότι τέτοια πρόσωπα κάθισαν στο ίδιο τραπέζι δείχνει πόσο σοβαρές είναι οι διεργασίες.</div><div><br />Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΦΟΒΟΣ: ΝΑ ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΕΙ Η ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΣΕ 24 ΩΡΕΣ<br /><br />Παρά την αισιοδοξία, διπλωματικές πηγές προειδοποιούν ότι όλα παραμένουν εύθραυστα.<br /><br />Η συμφωνία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί πλήρως.<br /><br />Και τα ανοιχτά μέτωπα είναι τεράστια:</div><div>το βάθος των κυρώσεων που θα αρθούν,<br />το μέλλον του πυρηνικού προγράμματος,<br />ο ρόλος των Φρουρών της Επανάστασης,<br />η επιρροή του Ιράν σε Λίβανο, Συρία και Υεμένη,<br />αλλά και η αντίδραση του Israel.<br /><br />Στο Τελ Αβίβ επικρατεί ήδη έντονος προβληματισμός.<br /><br />Γιατί πολλοί φοβούνται ότι η Ουάσιγκτον ετοιμάζεται να δώσει στην Τεχεράνη οικονομικές ανάσες χωρίς να εξασφαλίσει πλήρη διάλυση του πυρηνικού της προγράμματος.</div><div><br />ΤΙ ΠΑΙΖΕΤΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ<br /><br />Στην ουσία, πίσω από το deal δεν βρίσκεται μόνο η ειρήνη.<br /><br />Βρίσκεται: ο έλεγχος της παγκόσμιας ενέργειας,<br />η σταθερότητα των αγορών,<br />η επιβίωση της ιρανικής οικονομίας,<br />η στρατηγική παρουσία των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή,<br />αλλά και η προσωπική πολιτική κληρονομιά του Τραμπ.<br /><br />Γιατί αν η συμφωνία πετύχει, ο Αμερικανός πρόεδρος θα εμφανιστεί ως ο άνθρωπος που απέτρεψε γενικευμένο πόλεμο στην πιο εκρηκτική περιοχή του κόσμου.<br /><br />Αν αποτύχει;<br /><br />Η Μέση Ανατολή μπορεί να επιστρέψει μέσα σε λίγες ώρες στο χείλος μιας ανεξέλεγκτης ανάφλεξης.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

«“ΑΝΟΙΓΕΙ” ΤΟ ΟΡΜΟΥΖ; Το παρασκήνιο της συμφωνίας που παγώνει τον πόλεμο».

Πετρέλαιο, πυρηνικά, κυρώσεις και γεωπολιτικό παζάρι δισεκατομμυρίων πίσω από το μυστικό deal – Οι όροι, οι παγίδες και το παρασκήνιο της δι...

Διαβάστε την συνέχεια

Γεωπολιτική: Τι καθορίζει τη νέα παγκόσμια ηγεμονία. Ο ρόλος της τεχνολογίας, των αγορών και των αλυσίδων εφοδιασμού.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/05/world-economy-4555.jpg"><img height="133" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/05/world-economy-4555-696x464.jpg" width="751" /></a><br /><br />Η παγκόσμια οικονομία εισέρχεται σταδιακά σε μια νέα γεωπολιτική φάση, όπου η οικονομική ισχύς δεν μετριέται πλέον μόνο με το μέγεθος του ΑΕΠ ή την επιρροή στους διεθνείς θεσμούς, αλλά κυρίως με τον έλεγχο κρίσιμων αλυσίδων εφοδιασμού, αγορών και τεχνολογιών.<br /><br />Αυτή είναι η βασική ιδέα της ανάλυσης του Council on Foreign Relations, που περιγράφει τη μετάβαση από την εποχή της «παγκοσμιοποίησης των κανόνων» στην εποχή της «αλληλεξάρτησης» ως εργαλείου γεωπολιτικής πίεσης.<br /><br />Για δεκαετίες, η Ουάσιγκτον θεωρούσε ότι η παγκόσμια οικονομική κυριαρχία της βασιζόταν κυρίως στη δυνατότητα διαμόρφωσης κανόνων μέσω θεσμών όπως ο ΠΟΕ ή το διεθνές χρηματοπιστωτικό σύστημα. Όμως η άνοδος της Κίνας άλλαξε ριζικά αυτή την ισορροπία. Το Πεκίνο δεν ακολούθησε τους δυτικούς κανόνες, αλλά δημιούργησε το δικό του βιομηχανικό μοντέλο, χρησιμοποιώντας κρατικές επιδοτήσεις, προστατευτισμό και στρατηγικό έλεγχο κρίσιμων τεχνολογιών.<br /><br />Στην εποχή του Τραμπ<br /><br />Σύμφωνα με την ανάλυση του έγκυροτ think tank, η δεύτερη θητεία του Ντόναλντ Τραμπ επιτάχυνε ακόμη περισσότερο αυτή τη μετάβαση. Οι ΗΠΑ χρησιμοποίησαν την πρόσβαση στην αμερικανική αγορά ως εργαλείο πίεσης, επιβάλλοντας δασμούς και απαιτώντας από συμμάχους και ανταγωνιστές να αποδεχθούν άνισους όρους εμπορίου. Ωστόσο, η Κίνα αποδείχθηκε πολύ πιο δύσκολος αντίπαλος από την Ευρώπη.<br /><br />Το πιο σημαντικό στοιχείο της κρίσης του 2025 ήταν ότι το Πεκίνο απάντησε χρησιμοποιώντας τη δική του οικονομική ισχύ: τον έλεγχο των αλυσίδων εφοδιασμού σπάνιων γαιών και κρίσιμων μετάλλων. Με απειλές περιορισμού εξαγωγών, η Κίνα έδειξε ότι μπορεί να πλήξει άμεσα την αμερικανική αυτοκινητοβιομηχανία αλλά και την αμυντική παραγωγή των ΗΠΑ. Με άλλα λόγια, οι Ηνωμένες Πολιτείες «εργαλειοποίησαν» τη ζήτηση, ενώ η Κίνα «εργαλιοποίησε» την προσφορά.<br /><br />Η ανάλυση καταλήγει ότι η παλιά παγκόσμια οικονομική τάξη πραγμάτων ουσιαστικά αποσυντίθεται. Οι κυρώσεις, οι δασμοί, οι περιορισμοί στις εξαγωγές και ο έλεγχος στρατηγικών πρώτων υλών μετατρέπονται πλέον σε βασικά γεωπολιτικά όπλα. Το αποτέλεσμα είναι ένας κόσμος περισσότερο κατακερματισμένος, λιγότερο προβλέψιμος και σαφώς πιο συγκρουσιακός, όπου η οικονομία και η γεωπολιτική λειτουργούν πλέον ως ένα ενιαίο πεδίο ισχύος.<div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Γεωπολιτική: Τι καθορίζει τη νέα παγκόσμια ηγεμονία. Ο ρόλος της τεχνολογίας, των αγορών και των αλυσίδων εφοδιασμού.

Η παγκόσμια οικονομία εισέρχεται σταδιακά σε μια νέα γεωπολιτική φάση, όπου η οικονομική ισχύς δεν μετριέται πλέον μόνο με το μέγεθος του ΑΕ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Ερντογάν φλερτάρει με τη “θεσμοθετημένη” δικτατορία. Ένα ακόμη βήμα πιο μακριά από την Ευρώπη.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2025/01/recep-tayyip-erdogan-1-1.jpg"><img height="113" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2025/01/recep-tayyip-erdogan-1-1-696x392.jpg" width="755" /></a><br /><br />Η δικαστική απόφαση που ακυρώνει το συνέδριο του CHP του 2023 και επαναφέρει προσωρινά τον Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου* στην ηγεσία του κόμματος δεν αντιμετωπίζεται πλέον απλώς ως μια εσωκομματική υπόθεση της τουρκικής αντιπολίτευσης. Στα διεθνή μέσα και στους αναλυτές κυριαρχεί η εκτίμηση ότι η Τουρκία εισέρχεται σε μια νέα περίοδο θεσμικής και πολιτικής αστάθειας, ίσως τη σοβαρότερη μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα του 2016.<br /><br />Το Reuters δίνει ιδιαίτερη έμφαση στον κίνδυνο βαθύτερης κρίσης εμπιστοσύνης προς τους θεσμούς και τη Δικαιοσύνη, καθώς για πρώτη φορά στη σύγχρονη τουρκική πολιτική ιστορία ένα δικαστήριο ουσιαστικά παρεμβαίνει άμεσα στη διαμόρφωση της ηγεσίας ενός μεγάλου κόμματος εξουσίας. Αναλυτές που φιλοξενούνται στο διεθνές πρακτορείο μιλούν ανοιχτά για «δοκιμασία της δημοκρατικής αντοχής» της χώρας.<div><br />Σταδιακή στρατηγική πολιτικού ελέγχου<br /><br />Η Deutsche Welle εστιάζει περισσότερο στη στρατηγική διάσταση των κινήσεων Ερντογάν. Σύμφωνα με γερμανικές αναλύσεις, το βασικό ερώτημα δεν είναι μόνο η τύχη του CHP αλλά αν η Άγκυρα προετοιμάζει το πολιτικό έδαφος για πρόωρες εκλογές μέσα σε κλίμα ελεγχόμενης αποδυνάμωσης της αντιπολίτευσης. Η υπόθεση Ιμάμογλου, οι συνεχείς διώξεις στελεχών του CHP και τώρα η δικαστική ανατροπή της ηγεσίας του κόμματος συνθέτουν –κατά πολλούς ευρωπαίους αναλυτές– μια σταδιακή στρατηγική πολιτικού ελέγχου.<br /><br />Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει και η αντίδραση των αγορών. Παρά τη σχετική ψυχραιμία της Παρασκευής, η τουρκική λίρα κατέγραψε νέα ιστορικά χαμηλά, ενώ η Κεντρική Τράπεζα φέρεται να παρενέβη επιθετικά για να περιορίσει τη φυγή κεφαλαίων. Διεθνείς οίκοι εκτιμούν ότι εάν η πολιτική κρίση παραταθεί, η Άγκυρα ίσως υποχρεωθεί ξανά σε αυξήσεις επιτοκίων, παρά την προσπάθεια σταθεροποίησης του πληθωρισμού.</div><div><br />Η μετάβαση της Τουρκίας στον ολοκληρωτισμό<br /><br />Το μεγαλύτερο ζήτημα, ωστόσο, είναι πολιτικό. Η αντιπολίτευση εμφανίζεται διχασμένη ανάμεσα σε όσους ζητούν σκληρή σύγκρουση με το καθεστώς και σε όσους φοβούνται ότι η ένταση μπορεί να οδηγήσει σε ακόμη μεγαλύτερη κρατική καταστολή. Ταυτόχρονα, ο Ερντογάν δείχνει να επιχειρεί κάτι ευρύτερο: να ελέγξει όχι μόνο το αποτέλεσμα των εκλογών αλλά και το ίδιο το πεδίο μέσα στο οποίο διεξάγεται ο πολιτικός ανταγωνισμός.<br /><br />Αυτός είναι και ο λόγος που πολλοί δυτικοί αναλυτές μιλούν πλέον όχι απλώς για πολιτική κρίση, αλλά για μια πιθανή μετάβαση της Τουρκίας σε ένα πιο συγκεντρωτικό και θεσμικά ελεγχόμενο μοντέλο εξουσίας, με απρόβλεπτες συνέπειες τόσο για την οικονομία όσο και για τις σχέσεις της χώρας με τη Δύση.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο Ερντογάν φλερτάρει με τη “θεσμοθετημένη” δικτατορία. Ένα ακόμη βήμα πιο μακριά από την Ευρώπη.

Η δικαστική απόφαση που ακυρώνει το συνέδριο του CHP του 2023 και επαναφέρει προσωρινά τον Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου* στην ηγεσία του κόμματος δ...

Διαβάστε την συνέχεια

Συναγερμός στο Αιγαίο για την «Γαλάζια Πατρίδα». Πώς η Τουρκία θα «σβήσει» από τον χάρτη τα ελληνικά νησιά.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/05/kentriki-1.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1133" data-original-width="1920" height="118" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/05/kentriki-1.jpg" width="748" /></a></div><div><br /></div>Η Τουρκία νομοθετεί τη «Γαλάζια Πατρίδα» - Το σχέδιο για τη διχοτόμηση του Αιγαίου και η ανάγκη για άμεση επέκταση στα 12 μίλια<br /><br />Το δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας» (Mavi Vatan) δεν αποτελεί πλέον μόνο μια εθνικιστική ρητορική ή έναν αυθαίρετο χάρτη στα συρτάρια των Τούρκων αξιωματικών. Η κυβέρνηση του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν επιχειρεί μια στρατηγική κίνηση υψηλού ρίσκου: τη μετατροπή αυτού του αναθεωρητικού ιδεολογήματος σε επίσημο εσωτερικό νόμο του τουρκικού κράτους. Στόχος της Άγκυρας είναι να παρουσιάσει το νομοσχέδιο προς ψήφιση στην τουρκική Εθνοσυνέλευση, δημιουργώντας ένα νομικό τετελεσμένο.<br /><br />Τι ακριβώς όμως επιδιώκει η Τουρκία με αυτή τη θεσμική κίνηση και πώς μεταφράζεται αυτό σε απλή γλώσσα για την ασφάλεια και τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας;<br />Από τη ρητορική στον νόμο του κράτους<br /><br />Μέχρι σήμερα, η «Γαλάζια Πατρίδα» λειτουργούσε ως πολιτικό εργαλείο πίεσης. Αν ο νόμος ψηφιστεί, το τουρκικό κράτος -οι επόμενες κυβερνήσεις, οι ένοπλες δυνάμεις και η ακτοφυλακή- θα είναι νομικά υποχρεωμένο να εφαρμόζει και να υπερασπίζεται τις προβλέψεις του. Η Τουρκία, ουσιαστικά, προσπαθεί να κατασκευάσει ένα «δικό της δίκαιο» για να παρακάμψει τη Διεθνή Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS), την οποία δεν έχει συνυπογράψει.<br /><br />Οι 5 βασικοί άξονες του Νομοσχεδίου<br /><br />1. Μονομερής Ανακήρυξη ΑΟΖ με Προεδρικό Διάταγμα<br /><br />Το νομοσχέδιο εκχωρεί στον Τούρκο Πρόεδρο την απόλυτη δικαιοδοσία να ανακηρύσσει Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ) έως και τα 200 ναυτικά μίλια, χωρίς να απαιτείται διαπραγμάτευση με γειτονικά κράτη. Ουσιαστικά ο Ερντογάν αποκτά το δικαίωμα να τραβήξει μια γραμμή στον χάρτη και να πει: «Από εδώ και πέρα, αυτό το κομμάτι θάλασσας είναι δικό μου για εξορύξεις».<br /><br />2. Η «εξαφάνιση» της υφαλοκρηπίδας και το «γκριζάρισμα» των Νησιών<br /><br />Το κείμενο του νόμου ενσωματώνει τη θεωρία ότι τα νησιά δεν διαθέτουν δική τους υφαλοκρηπίδα ή ΑΟΖ, παρά μόνο χωρικά ύδατα. Για την Άγκυρα, μεγάλα ελληνικά νησιά δεν έχουν δικαιώματα σε θαλάσσιες ζώνες πέρα από τα 6 ναυτικά μίλια. Το επικίνδυνο, όμως, είναι ότι το νομοσχέδιο προχωράει και σε ευθεία αμφισβήτηση της ίδιας της κυριαρχίας τους. Μέσω της θεωρίας των «γκρίζων ζωνών», δεκάδες ελληνικά νησιά, νησίδες και βραχονησίδες του Ανατολικού Αιγαίου βαφτίζονται περιοχές «ακαθόριστης κυριαρχίας», με την Άγκυρα να συνδέει παράνομα την ελληνικότητά τους με την αποστρατιωτικοποίησή τους.<br /><br />3. Νομική κατοχύρωση του Τουρκολιβυκού Μνημονίου<br /><br />Το νομοσχέδιο εντάσσει στο εσωτερικό δίκαιο της χώρας τις συντεταγμένες του παράνομου Τουρκολιβυκού Μνημονίου του 2019. Δηλαδή, η Τουρκία ενώνει τις διεκδικήσεις της από το Αιγαίο μέχρι τις ακτές της Βόρειας Αφρικής, σβήνοντας από τον χάρτη τα δικαιώματα των ελληνικών νησιών, και νομιμοποιεί αυτή την αυθαιρεσία στα δικά της δικαστήρια.<br /><br />4. Έλεγχος αλιείας, «Θαλάσσια Πάρκα» και καθημερινός αποκλεισμός<br /><br />Ο νόμος ορίζει αυστηρές ζώνες ελέγχου για την αλιεία και προβλέπει τη δημιουργία τουρκικών «θαλάσσιων πάρκων» σε αμφισβητούμενες περιοχές. Αυτό δίνει τη νομική κάλυψη στην τουρκική ακτοφυλακή να παρενοχλεί Έλληνες ψαράδες στο κεντρικό και ανατολικό Αιγαίο.<br /><br />Οι επιπτώσεις όμως αγγίζουν την καθημερινή οικονομία: αν η θάλασσα γύρω από τα νησιά μας θεωρείται τουρκική ΑΟΖ, τότε η Ελλάδα θα χρειάζεται την άδεια της Άγκυρας ακόμα και για την πόντιση υποβρύχιων καλωδίων (ενεργειακή και ψηφιακή διασύνδεση των νησιών), για την κατασκευή πλωτών αιολικών πάρκων ή για ναυτιλιακές διαδρομές.<br /><br />5. Η διχοτόμηση του Αιγαίου στην «έρευνα και διάσωση»<br /><br />Μια εξαιρετικά κρίσιμη πρόβλεψη αφορά τον έλεγχο των επιχειρήσεων Έρευνας και Διάσωσης (SAR). Η Τουρκία επιχειρεί να μεταφέρει τα όρια της δικής της δικαιοδοσίας μέχρι το μέσο του Αιγαίου (στον 25ο μεσημβρινό). Πρακτικά, αν ένα πλοίο ή ένα αεροπλάνο κινδυνεύσει ανατολικά των Κυκλάδων, η Άγκυρα θα διεκδικεί το αποκλειστικό δικαίωμα επέμβασης, εγκλωβίζοντας τα ελληνικά νησιά σε μια ζώνη μόνιμου τουρκικού διοικητικού και στρατιωτικού ελέγχου.<div><br />Στο στόχαστρο Κρήτη, Καστελλόριζο και Δωδεκάνησα<br /><br />Η γεωγραφική αποτύπωση του νομοσχεδίου πλήττει άμεσα τη νοτιοανατολική πτέρυγα της ελληνικής επικράτειας, δημιουργώντας μια γεωπολιτική «σφήνα».<br /><br />Το «μπλόκο» στην Κρήτη: Με την ενσωμάτωση του Τουρκολιβυκού Μνημονίου στον νέο νόμο, η Τουρκία ορίζει ότι τα θαλάσσια σύνορά της φτάνουν μέχρι τη Λιβύη. Η ελληνική ΑΟΖ νότια και ανατολικά της Κρήτης εξαφανίζεται. Το νησί αντιμετωπίζεται νομικά από την Άγκυρα σαν να μην υπάρχει, αποκόπτοντας την Ελλάδα από τα πλούσια κοιτάσματα φυσικού αερίου της περιοχής.<br /><br />Η απομόνωση του Καστελλόριζου και των Δωδεκανήσων: Το σύμπλεγμα του Καστελλόριζου αποτελεί το «κλειδί» που ενώνει την ελληνική ΑΟΖ με την ΑΟΖ της Κύπρου. Το τουρκικό νομοσχέδιο στερεί πλήρως την υφαλοκρηπίδα του. Στόχος της Άγκυρας δεν είναι μόνο να εγκλωβίσει το Καστελλόριζο μέσα σε μια «τουρκική θάλασσα», αλλά να αποκόψει ολόκληρο το συγκρότημα των Δωδεκανήσων (από τη Ρόδο και την Κάρπαθο μέχρι την Κάσο) από την υπόλοιπη ελληνική επικράτεια.<br />Ποια είναι η στρατηγική επιδίωξη της Άγκυρας;<br /><br />Η ψήφιση αυτού του νόμου δεν σημαίνει απαραίτητα ότι η Τουρκία θα ξεκινήσει άμεσα έναν πόλεμο. Αποτελεί όμως μια κίνηση μακροπρόθεσμης διπλωματικής παγίδευσης. Αν στο μέλλον η Ελλάδα και η Τουρκία οδηγηθούν σε ένα Διεθνές Δικαστήριο (π.χ. στη Χάγη) ή σε μια συνολική διαπραγμάτευση, η Άγκυρα θα προσέλθει έχοντας ως επίσημο «κεκτημένο» τον εσωτερικό της νόμο. Θα υποστηρίξει ότι δεν μπορεί να υποχωρήσει, καθώς δεσμεύεται από τη νομοθεσία της, επιχειρώντας έτσι να αναγκάσει τη διεθνή κοινότητα να βρει μια «μέση λύση» ανάμεσα στο Διεθνές Δίκαιο και το Τουρκικό Δίκαιο.</div><div><br />Η δραστική κίνηση που πρέπει να κάνει η Ελλάδα<br /><br />Μέχρι στιγμής, η ελληνική διπλωματία απαντά με ανακοινώσεις περί «νομικά ανύπαρκτων μονομερών ενεργειών». Ωστόσο, απέναντι σε μια τέτοια θεσμική κίνηση, η Αθήνα οφείλει να περάσει από την άμυνα στην επίθεση με μια πιο δραστική και αποφασιστική κίνηση: την επέκταση των χωρικών της υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια νότια και ανατολικά της Κρήτης.<br /><br />Η κίνηση αυτή είναι απολύτως νόμιμη βάσει του άρθρου 3 της UNCLOS. Αν η Ελλάδα επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στην Κρήτη, ακυρώνει αυτόματα στην πράξη το Τουρκολιβυκό Μνημόνιο, δημιουργεί ένα ισχυρό νομικό τείχος προστασίας και αναγκάζει τη διεθνή κοινότητα να πάρει θέση, προτού η Άγκυρα προλάβει να παγιώσει τα δικά της τετελεσμένα.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Συναγερμός στο Αιγαίο για την «Γαλάζια Πατρίδα». Πώς η Τουρκία θα «σβήσει» από τον χάρτη τα ελληνικά νησιά.

Η Τουρκία νομοθετεί τη «Γαλάζια Πατρίδα» - Το σχέδιο για τη διχοτόμηση του Αιγαίου και η ανάγκη για άμεση επέκταση στα 12 μίλια Το δόγμα της...

Διαβάστε την συνέχεια

Η προτεινόμενη συμφωνία ΗΠΑ-Ιράν προβλέπει εκεχειρία 60 ημερών με ανοιχτά τα Στενά του Ορμούζ.

<img height="127" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/04/IRAN-USA-630x400.jpg" width="753" /><br /><br />Οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ιράν βρίσκονται κοντά στην υπογραφή συμφωνίας που προβλέπει παράταση της εκεχειρίας για 60 ημέρες.<br /><br />Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, τα Στενά του Ορμούζ θα επαναλειτουργήσουν, το Ιράν θα μπορεί να πουλάει ελεύθερα πετρέλαιο και θα διεξαχθούν διαπραγματεύσεις για τον περιορισμό του πυρηνικού προγράμματος της Τεχεράνης, σύμφωνα με δημοσίευμα του ιστότοπου Axios, το οποίο επικαλείται Αμερικανό αξιωματούχο.<br /><br />Σύμφωνα με το δημοσίευμα του Axios, κατά την 60ήμερη περίοδο που καλύπτει το μνημόνιο συνεννόησης, τα Στενά του Ορμούζ θα παραμείνουν ανοιχτά χωρίς την καταβολή διοδίων, ενώ το Ιράν θα συμφωνήσει να απομακρύνει τις νάρκες που έχει ποντίσει στο θαλάσσιο πέρασμα, προκειμένου να επιτραπεί η ελεύθερη ναυσιπλοΐα.<br /><br />Σε αντάλλαγμα, βάσει της προτεινόμενης συμφωνίας, οι ΗΠΑ θα άρουν τον αποκλεισμό των ιρανικών λιμανιών και θα εξαιρέσουν ορισμένες κυρώσεις, επιτρέποντας στο Ιράν να πουλά ελεύθερα πετρέλαιο, προσθέτει το δημοσίευμα.<br /><br />Το προσχέδιο της συμφωνίας περιλαμβάνει επίσης δεσμεύσεις εκ μέρους του Ιράν ότι δεν θα επιδιώξει ποτέ την απόκτηση πυρηνικών όπλων, καθώς και ότι θα διαπραγματευτεί για την αναστολή του προγράμματος εμπλουτισμού ουρανίου και την απομάκρυνση του αποθέματός του σε υψηλά εμπλουτισμένο ουράνιο, αναφέρει το Axios.<br /><br />Το μνημόνιο συνεννόησης ξεκαθαρίζει επίσης ότι η σύγκρουση μεταξύ του Ισραήλ και της Χεζμπολάχ θα τερματιστεί, σημειώνει το δημοσίευμα.<br /><br />Το Ισραήλ θα έχει το δικαίωμα να πλήξει τη Χεζμπολάχ εάν η τρομοκρατική οργάνωση υποκινήσει ή πραγματοποιήσει επιθέσεις, αναφέρει το ρεπορτάζ.<br /><br />«Εάν η Χεζμπολάχ επιδείξει καλή διαγωγή, το ίδιο θα πράξει και το Ισραήλ», δήλωσε ο Αμερικανός αξιωματούχος.<br /><br />«Ο Μπίμπι έχει τις δικές του εγχώριες πολιτικές σκοπιμότητες, αλλά ο Τραμπ οφείλει να σκεφτεί τα συμφέροντα των ΗΠΑ και της παγκόσμιας οικονομίας».<br /><br />Ο Πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου εξέφρασε ανησυχίες για σειρά ζητημάτων κατά τη διάρκεια τηλεφωνικής επικοινωνίας που είχε το Σάββατο 23/05 με τον Πρόεδρο των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, σύμφωνα με το δημοσίευμα.<br /><br />Το Ιράν παρείχε στις ΗΠΑ, μέσω διαμεσολαβητών, προφορικές δεσμεύσεις σχετικά με το εύρος των παραχωρήσεων που είναι διατεθειμένο να κάνει όσον αφορά την αναστολή του εμπλουτισμού και την παράδοση του πυρηνικού υλικού, δήλωσαν δύο πηγές στο Axios.<br /><br />Οι ΗΠΑ θα συμφωνήσουν επίσης να διαπραγματευτούν για την άρση των κυρώσεων και την αποδέσμευση των ιρανικών κεφαλαίων κατά τη διάρκεια της 60ήμερης περιόδου, αναφέρει το δημοσίευμα του Axios.<br /><br />Ο Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι ελπίζει η συμφωνία να ανακοινωθεί αργότερα την Κυριακή 24/05.<br /><br />Το δημοσίευμα αναφέρει ότι εάν η Τεχεράνη είναι πρόθυμη να ικανοποιήσει τις απαιτήσεις του Τραμπ για το πυρηνικό της πρόγραμμα, δίνεται η ευκαιρία για μια «επανεκκίνηση» των σχέσεων μεταξύ των δύο χωρών, επιτρέποντας στο Ιράν να επιδιώξει την πλήρη αξιοποίηση των οικονομικών του δυνατοτήτων.<br /><br />Ο Λευκός Οίκος δεν ανταποκρίθηκε άμεσα σε αίτημα του Reuters για σχολιασμό του δημοσιεύματος.<br />Ο Νετανιάχου εξέφρασε ανησυχία στον Τραμπ για την αναβολή των πυρηνικών συνομιλιών και την ενσωμάτωση της εκεχειρίας στον Λίβανο στη διαφαινόμενη συμφωνία<br /><br />Ο Πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου εξέφρασε την ανησυχία του στον Πρόεδρο των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, για δύο συγκεκριμένα σημεία της διαγραφόμενης συμφωνίας ΗΠΑ-Ιράν, τη ρήτρα που αφορά τον Λίβανο και την αναβολή της διευθέτησης του πυρηνικού ζητήματος, μετέδωσε ο ισραηλινός δημόσιος ραδιοτηλεοπτικός φορέας Kan.<br /><br />Σύμφωνα με το Axios, το Μνημόνιο Συνεννόησης που αναμένεται να υπογραφεί από τις ΗΠΑ και το Ιράν, εισάγοντας μια 60ήμερη παράταση της εκεχειρίας, περιέχει ρήτρα που θα τερματίζει τις εχθροπραξίες μεταξύ του Ισραήλ και της Χεζμπολάχ στον Λίβανο.<br /><br />Το δημοσίευμα αναφέρει ότι το Ισραήλ θα επιτρέπεται να πλήξει τη Χεζμπολάχ εάν η τρομοκρατική οργάνωση υποκινήσει ή εκτελέσει επιθέσεις.<br /><br />Οι συνομιλίες για πιθανούς περιορισμούς στο πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν θα ξεκινήσουν μόνο μετά την έναρξη της 60ήμερης περιόδου.<br />Έκτακτη σύσκεψη του στενού συμβουλίου ασφαλείας υπό τον Νετανιάχου την Κυριακή 24/05 για τη διαγραφόμενη συμφωνία ΗΠΑ-Ιράν<br /><br />Ο Πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου θα συγκαλέσει την Κυριακή 24/05 έκτακτη συνεδρίαση του στενού συμβουλίου ασφαλείας προκειμένου να συζητηθεί η διαγραφόμενη συμφωνία μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν, επιβεβαίωσε στους Times of Israel συνεργάτης ενός εκ των συμμετεχόντων υπουργών.<br /><br />Η ακριβής ώρα της σύσκεψης δεν έχει ακόμη καθοριστεί, πρόσθεσε ο συνεργάτης.<br />Ισραηλινός αξιωματούχος: Η διαγραφόμενη συμφωνία ΗΠΑ-Ιράν είναι «κακή», δείχνει στην Τεχεράνη ότι μπορεί να εργαλειοποιήσει τα Στενά του Ορμούζ<br /><br />Ανώτατος Ισραηλινός αξιωματούχος, που διατήρησε την ανωνυμία του, εξέφρασε την έντονη ανησυχία του για την προτεινόμενη συμφωνία μεταξύ των ΗΠΑ και του Ιράν, δηλώνοντας στο ισραηλινό δίκτυο Channel 12 ότι «η διαγραφόμενη συμφωνία είναι κακή».<br /><br />Ο αξιωματούχος επεσήμανε ότι το πλαίσιο της συμφωνίας δείχνει στην Τεχεράνη πως μπορεί να εργαλειοποιήσει τα Στενά του Ορμούζ με τρόπο που δεν είναι λιγότερο αποτελεσματικός από ένα πυρηνικό όπλο.<br /><br />Ο ίδιος αξιωματούχος πρόσθεσε ότι ο Πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, πιστεύει πως η συμφωνία θα έχει καθαρά οικονομική βάση και θα επιτρέψει το άνοιγμα της θαλάσσιας διόδου ζωτικής σημασίας, χωρίς η πρόοδος αυτή να εξαρτάται από παραχωρήσεις στο πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν.<br /><br />Ο αξιωματούχος τόνισε στο Μέσο Ενημέρωσης ότι παραμένει ασαφές τι μέλλει γενέσθαι μετά την ολοκλήρωση της πρώτης φάσης της συμφωνίας.<br />Ρούμπιο: Αναμένονται νεότερα για τη συμφωνία με το Ιράν εντός της ημέρας – «Αντικειμενικός σκοπός να μην αποκτήσουν ποτέ πυρηνικό όπλο»<br /><br />Ο Υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Μάρκο Ρούμπιο, δήλωσε ότι αναμένει περαιτέρω ειδήσεις για τη διαγραφόμενη συμφωνία ΗΠΑ-Ιράν αργότερα την Κυριακή 24/05, υπογραμμίζοντας ότι ο πρωταρχικός στόχος μιας τέτοιας διευθέτησης είναι να αποτραπεί οριστικά το Ιράν από το να αποκτήσει πυρηνικό όπλο.<br /><br />«Πιστεύω ότι ενδέχεται να υπάρξουν περισσότερες ειδήσεις αργότερα σήμερα σχετικά με τη συμφωνία με το Ιράν, και επαφίεται στον Πρόεδρο των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, να προβεί σε περαιτέρω ανακοινώσεις επ’ αυτού», δήλωσε ο Ρούμπιο σε δημοσιογράφους κατά τη διάρκεια διπλωματικής επίσκεψης στην Ινδία.<br /><br />«Έχει σημειωθεί σημαντική, αλλά όχι οριστική πρόοδος» στη συμφωνία, πρόσθεσε, συμπληρώνοντας:<br /><br />«Ο τελικός στόχος είναι το Ιράν να μην μπορέσει ποτέ να αποκτήσει πυρηνικό όπλο… δεν θα κατέχει ποτέ πυρηνικό όπλο, σίγουρα όχι όσο πρόεδρος είναι ο Ντόναλντ Τραμπ».<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η προτεινόμενη συμφωνία ΗΠΑ-Ιράν προβλέπει εκεχειρία 60 ημερών με ανοιχτά τα Στενά του Ορμούζ.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ιράν βρίσκονται κοντά στην υπογραφή συμφωνίας που προβλέπει παράταση της εκεχειρίας για 60 ημέρες. Κατά τη διάρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Τουρκία «εχθρικό κράτος» για το Ισραήλ, δήλωσε Ισραηλινός Υπουργός.

<img height="127" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2025/04/israek-turkey-630x400.jpg" width="744" /><br /><br />«Εχθρικό κράτος»: Το Ισραήλ στρέφει το βλέμμα του στην Τουρκία μετά τη νέα ένταση με τον στολίσκο.<br /><br />Ο Ισραηλινός υπουργός Πολιτισμού χαρακτήρισε την Τουρκία «εχθρικό κράτος» μετά την αναχαίτιση στολίσκου της τουρκικής τζιχαντιστής οργάνωσης «IHH» προς τη Γάζα από τις δυνάμεις της Ιερουσαλήμ.<br /><br />Οι -ήδη κάκιστες- σχέσεις μεταξύ Ισραήλ και Τουρκίας επιδεινώνονται ραγδαία, με ανώτερους αξιωματούχους και των δύο πλευρών να παρουσιάζουν πλέον ανοιχτά την άλλη ως μελλοντικό περιφερειακό εχθρό.<br /><br />Η τελευταία κλιμάκωση ήρθε μετά την προειδοποίηση του Ισραηλινού υπουργού Πολιτισμού Μίκι Ζόχαρ ότι η Τουρκία θα πρέπει να αντιμετωπίζεται ως «εχθρικό κράτος» μετά την αναχαίτιση του τουρκικού στολίσκου βοήθειας προς τη Γάζα που απέπλευσε από τον Μαρμαρά της Τουρκίας την περασμένη εβδομάδα.<br /><br />«Πρέπει να αρχίσουμε να αντιμετωπίζουμε την Τουρκία ως εχθρικό κράτος», δήλωσε χαρακτηριστικά ο Ζόχαρ.<br /><br />«Εάν η Τουρκία επιλέξει τον δρόμο του πολέμου μαζί μας, αναμφίβολα θα πληρώσει πολύ βαρύ τίμημα.<br /><br />»Υπήρχαν Ιρανοί που σκέφτονταν το ίδιο πράγμα, και δείτε πού βρίσκονται τώρα» προειδοποίησε σύμφωνα με ισραηλινά ΜΜΕ.<br /><br />Τα σχόλια αντικατοπτρίζουν μια πολύ ευρύτερη μετατόπιση που έχει δημιουργηθεί εδώ και μήνες καθώς η σύγκρουση στη Γάζα, η περιφερειακή αστάθεια και η αποδυνάμωση του Ιράν αναδιαμορφώνουν τις συμμαχίες στη Μέση Ανατολή.<br /><br />Η εμπλοκή των ΗΠΑ έχει περιπλέξει περαιτέρω τα πράγματα, με δεκάδες έθνη να προσπαθούν να σταθεροποιήσουν την κατάσταση.<br /><br />Τον περασμένο μήνα, ο τουρκεμένος κουρδικής καταγωγής υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας, ο γενίτσαρος Χακάν Φιντάν, κατηγόρησε το Ισραήλ ότι αναζητά ενεργά έναν «αντικαταστάτη εχθρού» στη θέση της Τεχεράνης.<br /><br />«Μετά το Ιράν, το Ισραήλ δεν μπορεί να ζήσει χωρίς εχθρό», υποστήριξε ο Φιντάν.<br /><br />«Βλέπουμε ότι όχι μόνο η κυβέρνηση Νετανιάχου, αλλά και ορισμένες προσωπικότητες της αντιπολίτευσης… επιδιώκουν να ανακηρύξουν την Τουρκία σε νέο εχθρό».<br /><br />«Αυτή είναι μια νέα εξέλιξη στο Ισραήλ… που μετατρέπεται σε κρατική στρατηγική».<br /><br />Οι σχέσεις μεταξύ των δύο περιφερειακών δυνάμεων έχουν καταρρεύσει από τις επιθέσεις της Χαμάς στις 7 Οκτωβρίου και τον επακόλουθο πόλεμο στη Γάζα.<br /><br />Ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν έχει γίνει ένας από τους πιο σφοδρούς διεθνείς επικριτές του Ισραήλ, κατηγορώντας επανειλημμένα την ισραηλινή κυβέρνηση για γενοκτονία και υποστηρίζοντας ανοιχτά τη τζιχαντιστική οργάνωση Χαμάς ως «μαχητές της αντίστασης».<br /><br />Ισραηλινοί αξιωματούχοι έχουν απαντήσει με ολοένα και πιο προσωπικές επιθέσεις στον Ερντογάν, με τον πρωθυπουργό Μπενιαμίν Νετανιάχου να κατηγορεί τον Τούρκο ηγέτη για σφαγή Κούρδων, ενώ το υπουργείο Εξωτερικών της Τουρκίας χαρακτήρισε πρόσφατα τον Νετανιάχου «Χίτλερ της εποχής μας».<br /><br />Το τελευταίο σημείο ανάφλεξης προέκυψε μετά την αναχαίτιση των σκαφών του νεο-οθωμανικού στολίσκου Global Sumud σε διεθνή ύδατα από ισραηλινές δυνάμεις, που προκάλεσε την καταδίκη της Άγκυρας.<br /><br />«Οι επιθέσεις και οι πολιτικές εκφοβισμού του Ισραήλ δεν θα εμποδίσουν με κανέναν τρόπο την επιδίωξη της διεθνούς κοινότητας για δικαιοσύνη και αλληλεγγύη με τον παλαιστινιακό λαό», δήλωσε το υπουργείο Εξωτερικών της Τουρκίας.<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Τουρκία «εχθρικό κράτος» για το Ισραήλ, δήλωσε Ισραηλινός Υπουργός.

«Εχθρικό κράτος»: Το Ισραήλ στρέφει το βλέμμα του στην Τουρκία μετά τη νέα ένταση με τον στολίσκο. Ο Ισραηλινός υπουργός Πολιτισμού χαρακτήρ...

Διαβάστε την συνέχεια

“Γαλάζια Πατρίδα”: Από τα Ίμια στον νέο νόμο της Άγκυρας.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.skai.gr/sites/default/files/styles/style_800x600/public/aigaio_1.jpg.webp?itok=40pI9uyw" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="600" data-original-width="800" height="150" src="https://www.skai.gr/sites/default/files/styles/style_800x600/public/aigaio_1.jpg.webp?itok=40pI9uyw" width="752" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">«Γαλάζια Πατρίδα»: Πώς η Τουρκία αμφισβητεί την ελληνική κυριαρχία στο Αιγαίο - Από τα Ίμια στον νέο νόμο της Άγκυρας</span></h3>Του <b>Στέφανου Νικολαΐδη</b><br />Τι προβλέπουν οι διεθνείς συνθήκες για τα ελληνικά νησιά, πώς γεννήθηκαν οι «γκρίζες ζώνες» και γιατί η Άγκυρα επιχειρεί να μετατρέψει τη «Γαλάζια Πατρίδα» σε νόμο.<div><br />Λίγες εβδομάδες πριν η Άγκυρα φέρει προς επεξεργασία το νομοσχέδιο για τη λεγόμενη «Γαλάζια Πατρίδα», η συζήτηση γύρω από τις τουρκικές διεκδικήσεις στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο επιστρέφει δυναμικά στο προσκήνιο.<br /><br />Για την Αθήνα, το ζήτημα δεν αφορά απλώς ακόμη μία ρητορική έξαρση της Τουρκίας, αλλά μια πιθανή απόπειρα θεσμοθέτησης αναθεωρητικών αντιλήψεων που εδώ και δεκαετίες αμφισβητούν ευθέως το διεθνές δίκαιο και το υφιστάμενο status quo στην περιοχή.<br /><br />Η αλήθεια είναι ότι η «Γαλάζια Πατρίδα» δεν εμφανίστηκε ξαφνικά. Πρόκειται για μια στρατηγική αντίληψη που γεννήθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 2000 μέσα από την τουρκική αντίδραση στον λεγόμενο «Χάρτη της Σεβίλλης» και εξελίχθηκε σταδιακά σε κεντρικό πυλώνα της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής απέναντι σε Ελλάδα και Κύπρο. Στην πράξη, η βασική της φιλοσοφία είναι μία: ότι τα ελληνικά νησιά δεν μπορούν να παράγουν πλήρη θαλάσσια δικαιώματα, ιδιαίτερα όταν βρίσκονται κοντά στις τουρκικές ακτές.<br /><br />Από την κρίση των Ιμίων και τη θεωρία των «γκρίζων ζωνών», μέχρι την αμφισβήτηση της κυριαρχίας ακόμη και μεγάλων κατοικημένων νησιών του Αιγαίου με πρόσχημα την αποστρατιωτικοποίηση, η Τουρκία έχει σταδιακά διευρύνει το εύρος των διεκδικήσεών της.<br /><br />Η ελληνική πλευρά αντιτείνει ότι οι διεθνείς συνθήκες — η Συνθήκη της Λωζάνης του 1923 και η Συνθήκη των Παρισίων του 1947 — είναι απολύτως σαφείς ως προς το ιδιοκτησιακό καθεστώς των νησιών και δεν αφήνουν κανένα νομικό κενό.<br /><br />Το ερώτημα πλέον είναι εάν η Άγκυρα επιχειρεί να περάσει σε μια νέα φάση, μετατρέποντας τη «Γαλάζια Πατρίδα» από θεωρητικό γεωπολιτικό δόγμα σε εσωτερικό νομικό εργαλείο. Και κυρίως, τι μπορεί να σημαίνει αυτό για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις σε μια περίοδο όπου η ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου βρίσκεται ήδη σε καθεστώς έντονης γεωπολιτικής ρευστότητας. </div><div><a href="https://www.skai.gr/news/politics/galazia-patrida-pos-i-tourkia-amfisvitei-tin-elliniki-kyriarxia-sto-aigaio"><b>ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ</b></a></div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

“Γαλάζια Πατρίδα”: Από τα Ίμια στον νέο νόμο της Άγκυρας.

«Γαλάζια Πατρίδα»: Πώς η Τουρκία αμφισβητεί την ελληνική κυριαρχία στο Αιγαίο - Από τα Ίμια στον νέο νόμο της Άγκυρας Του Στέφανου Νικολαΐδη...

Διαβάστε την συνέχεια