Τουρκία: «Ζήτημα κυριαρχίας» η Σουμελά για το think tank της «Γαλάζιας Πατρίδας».

<img height="120" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-08/ezgif-8eedbc86e505e514.jpg?itok=nUO2sKZZ" width="762" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">«Το ζήτημα είναι η ταυτότητα και η κυριαρχία»</span></h3>Μια Θεία Λειτουργία με μόλις 80 προσκεκλημένους και κλειστές πόρτες για τους δημοσιογράφους ήταν αρκετή για να ενεργοποιήσει ξανά τα εθνικιστικά αντανακλαστικά στην Τουρκία γύρω από την Παναγία Σουμελά.<br /><br />Αφορμή αυτήν τη φορά αποτέλεσαν οι αναφορές στον Πόντο και τον ελληνισμό μετά τη Λειτουργία της Κυριακής, για τα Εννιάμερα της Παναγίας – για 3η χρονιά οι τουρκικές Αρχές δεν έδωσαν άδεια για τον Δεκαπενταύγουστο.<br /><br />Το Türk DEGS, κέντρο στρατηγικών μελετών που διευθύνει ο απόστρατος υποναύαρχος Τζιχάτ Γιαϊτζί, υποστήριξε ότι τα ελληνικά και ποντιακά δημοσιεύματα επιβεβαιώνουν τις προειδοποιήσεις του για «πολιτική συμβολισμών» με επίκεντρο το ιστορικό μοναστήρι.<br /><br />Την παρέμβαση ανέδειξε μέσο της Τραπεζούντας με τον τίτλο: «Ο Τζιχάτ Γιαϊτζί είχε προειδοποιήσει – Η Λειτουργία στη Σουμελά μετατράπηκε σε ποντιακό σόου».<br />«Το ζήτημα είναι η ταυτότητα και η κυριαρχία»<br /><br />Στην επίσημη ανάρτησή του, το Türk DEGS βάζει στο στόχαστρο διατυπώσεις όπως «η Παναγία Σουμελά στον Πόντο», «ποντιακός ελληνισμός» και «παρά τους τουρκικούς περιορισμούς».<br /><br />Κατά το κέντρο, οι αναφορές αυτές παρουσιάζουν τη Σουμελά όχι μόνο ως θρησκευτικό και ιστορικό μνημείο, αλλά ως τόπο συνδεδεμένο με την ελληνική ταυτότητα και τη μνήμη του Ποντιακού Ελληνισμού.<br /><br />«Το ζήτημα είναι το σύμβολο. Το ζήτημα είναι η ταυτότητα. Το ζήτημα είναι η κυριαρχία», αναφέρει χαρακτηριστικά.<br /><br />Το Türk DEGS δηλώνει ότι δεν έχει πρόβλημα με την ελευθερία της χριστιανικής λατρείας, αλλά αντιτίθεται σε αυτό που περιγράφει ως «παραγωγή ποντιακής ιστορικής και ελληνικής ταυτοτικής πολιτικής μέσω της Σουμελά».<br /><br />Καταλήγει, μάλιστα, ζητώντας η πόρτα του «Μουσείου της Σουμελά» να παραμένει ανοιχτή στον κόσμο, αλλά κλειστή –όπως υποστηρίζει– στον «ποντισμό, στην πολιτική εξελληνισμού και στην πολιτική συμβολοποίηση».<div><br />Ποιο είναι το think tank που αντέδρασε<br /><br />Το Türk DEGS, πλήρης ονομασία Türk Denizcilik ve Global Stratejiler Merkezi, είναι μη κυβερνητικό κέντρο στρατηγικών μελετών, το οποίο ασχολείται με ζητήματα ναυτικής πολιτικής, διεθνούς δικαίου, ασφάλειας και εξωτερικής πολιτικής.<br /><br />Επικεφαλής του είναι ο απόστρατος υποναύαρχος Τζιχάτ Γιαϊτζί, πρώην επιτελάρχης του τουρκικού Πολεμικού Ναυτικού και ένας από τους βασικούς θεωρητικούς του δόγματος της «Γαλάζιας Πατρίδας».<br /><br />Ο ίδιος συνδέεται επίσης με τη χάραξη του τουρκολιβυκού μνημονίου για τις θαλάσσιες ζώνες, ενώ το κέντρο του παρεμβαίνει συστηματικά σε ζητήματα ελληνοτουρκικών σχέσεων, Κύπρου, θαλάσσιων διεκδικήσεων και τουρκικής εθνικής ασφάλειας.<br /><br />Η τοποθέτηση του Türk DEGS, επομένως, δεν αποτελεί επίσημη αντίδραση της τουρκικής κυβέρνησης.<br /><br />Έχει, ωστόσο, ιδιαίτερη βαρύτητα στους στρατιωτικούς και εθνικιστικούς κύκλους της Τουρκίας και λειτουργεί ως δημόσια πίεση προς την κυβέρνηση και τις κρατικές Αρχές.<br />Στο στόχαστρο η «Τραπεζούντα του Πόντου»<br /><br />Την αντίδραση των τουρκικών εθνικιστικών κύκλων προκάλεσε ιδιαίτερα η ανάρτηση του δημάρχου Ωραιοκάστρου Παντελή Τσακίρη, ο οποίος βρέθηκε στη Σουμελά για τη Θεία Λειτουργία μαζί με άλλους δημάρχους, εκπροσωπώντας και την Κεντρική Ένωση Δήμων Ελλάδας (ΚΕΔΕ).<br /><br />«Η Παναγία Σουμελά είναι σύμβολο πίστης, μνήμης και αντοχής. Είναι ένα κομμάτι της ψυχής του Πόντου και ολόκληρου του Ελληνισμού», έγραψε ο δήμαρχος, κάνοντας λόγο για προσκύνημα «στην Παναγία Σουμελά, στην Τραπεζούντα του Πόντου».<br /><br />Το Haber Trabzon απομόνωσε τις αναφορές στην «Τραπεζούντα του Πόντου», στην «αντοχή» και στον «ελληνισμό», παρουσιάζοντάς τες ως πολιτικές και όχι ως ιστορικές ή θρησκευτικές.<br /><br />Το σχετικό δημοσίευμα είχε τίτλο «Στη Σουμελά έγινε ξανά ποντιακή λειτουργία – Αποκάλεσε την Τραπεζούντα “Πόντο”».<br /><br />Σιωπή για τις απαγορεύσεις<br /><br />Την ίδια ώρα, η τουρκική εφημερίδα Günebakış αναγνώρισε ότι η Θεία Λειτουργία τελέστηκε με τη συμμετοχή μόλις 80 προσκεκλημένων, ενώ δημοσιογράφοι και τηλεοπτικά συνεργεία δεν επετράπη να εισέλθουν στο μοναστήρι.<br /><br />Το ίδιο τουρκικό δημοσίευμα επισημαίνει ότι μέχρι στιγμής δεν έχει δοθεί αναλυτική δημόσια εξήγηση από τις τουρκικές Αρχές ούτε για τον περιορισμό του αριθμού των πιστών ούτε για τον αποκλεισμό του Τύπου.<br /><br />Πριν από τη Λειτουργία είχε προηγηθεί γραπτή παρέμβαση της Türkiye Kamu-Sen Τραπεζούντας. Ο επικεφαλής της, Τζοσκούν Ντιλμπέρ, χαρακτήρισε την τελετή «παράνομη» και «προσπάθεια αποδυνάμωσης των κυριαρχικών δικαιωμάτων» της Τουρκίας, ζητώντας την οριστική απαγόρευσή της.<br /><br />Μέχρι στιγμής, πάντως, δεν έχει δημοσιοποιηθεί αντίδραση από το τουρκικό υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού, τη Νομαρχία Τραπεζούντας ή τον μητροπολιτικό δήμο της πόλης.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τουρκία: «Ζήτημα κυριαρχίας» η Σουμελά για το think tank της «Γαλάζιας Πατρίδας».

«Το ζήτημα είναι η ταυτότητα και η κυριαρχία» Μια Θεία Λειτουργία με μόλις 80 προσκεκλημένους και κλειστές πόρτες για τους δημοσιογράφους ήτ...

Διαβάστε την συνέχεια

Μονόδρομος για την Ελλάδα να ανασχέσει τον τουρκικό ηγεμονισμό στην Ανατολική Μεσόγειο.

<img height="96" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2026/08/ellada_tourkia_slpress-825x600.jpg" width="762" /><br /><br /><b>ΓΡΙΒΑΣ ΚΩΣΤΑΣ</b><br />Η διεθνής πολιτική εισέρχεται σε μια νέα και εξαιρετικά ασταθή περίοδο. Μέχρι πρόσφατα, όταν μιλούσαμε για την ανάδυση ενός πολυπολικού κόσμου, φανταζόμασταν συνήθως ένα σχετικά περιορισμένο και “ολιγαρχικό” σύστημα. Δηλαδή, τις Ηνωμένες Πολιτείες, την Κίνα, τη Ρωσία, την Ινδία και ίσως ορισμένες ακόμη μεγάλες δυνάμεις, οι οποίες θα διαπραγματεύονταν μεταξύ τους τη νέα κατανομή της παγκόσμιας ισχύος. Σήμερα, όμως, γίνεται ολοένα και πιο σαφές ότι το υπό διαμόρφωση σύστημα είναι πολύ πιο κατακερματισμένο, πληθωριστικό και χαοτικό.<br /><br />Η άκρως αποτυχημένη, σε επίπεδο υψηλής στρατηγικής, αμερικανική επίθεση εναντίον του Ιράν λειτούργησε ως καταλύτης αυτής της εξέλιξης, καταδεικνύοντας τη δυσκολία τους να μετατρέψουν την επιχειρησιακή υπεροχή σε μακροχρόνιο πολιτικό αποτέλεσμα. Κυρίως, όμως, αποκάλυψε τα όρια της δυνατότητας της αμερικανικής πολεμικής μηχανής να διεξάγει επί μακρόν έναν πόλεμο υψηλής κατανάλωσης πυρομαχικών υψηλής τεχνολογίας, χωρίς να διακινδυνεύει την απομείωση των αποθεμάτων τους, χωρίς τη δυνατότητα έγκαιρης αναπλήρωσης. Τα μαθήματα για την Ελλάδα είναι πολλά. <br /><br />Η αμερικανική ισχύς ναι μεν παραμένει τεράστια, αλλά αποδεικνύεται λιγότερο απεριόριστη, περισσότερο δαπανηρή και δυσκολότερα αναπληρώσιμη από όσο θεωρούσαν τόσο οι φίλοι όσο και οι αντίπαλοι των ΗΠΑ. Και όταν το κατεστημένο κέντρο του διεθνούς συστήματος αρχίζει να εμφανίζει τέτοιου είδους όρια, δημιουργούνται ευκαιρίες όχι μόνο για τις άλλες μεγάλες δυνάμεις, αλλά και για μια ολόκληρη κατηγορία φιλόδοξων περιφερειακών κρατών.<div><br />Η εξέγερση της “κατώτερης αριστοκρατίας”<br /><br />Θα μπορούσαμε να παρομοιάσουμε το σημερινό διεθνές σύστημα με μια ιεραρχική κοινωνία, στην κορυφή της οποίας βρίσκεται μια μικρή “ανώτερη αριστοκρατία” μεγάλων δυνάμεων. Ακριβώς από κάτω της υπάρχει μια “κατώτερη αριστοκρατία” ισχυρών περιφερειακών κρατών, τα οποία δεν αρκούνται πλέον στον ρόλο του τοπικού συμμάχου ή του υπεργολάβου ασφαλείας. Αντιθέτως, υποβλέπουν τις θέσεις των ανώτερων δυνάμεων και επιδιώκουν να μετατραπούν σε αυτόνομους πόλους ισχύος.<br /><br />Όταν όμως η ανώτερη αριστοκρατία βρίσκεται σε κρίση και εξαρτάται ολοένα περισσότερο από την κατώτερη, η σχέση αυτή δεν ενισχύει κατ’ ανάγκην τη συνοχή του συστήματος. Αντιθέτως, μπορεί να επιταχύνει την υπονόμευσή του. Οι περιφερειακές δυνάμεις αξιοποιούν τους δεσμούς τους με τις μεγάλες δυνάμεις, όχι μόνο για να εξυπηρετήσουν τις τελευταίες, αλλά και για να ενισχύσουν τις δικές τους αυτόνομες φιλοδοξίες.<br /><br />Οι δυνάμεις της κατώτερης αριστοκρατίας, εργαλειοποιούν τη γεωγραφική τους θέση και μετατρέπουν τη χρησιμότητά τους σε μέσο διαρκούς εκβιασμού. Παράλληλα, ελίσσονται μεταξύ ανταγωνιστικών κέντρων ισχύος, επιδιώκοντας να αποσπάσουν οφέλη από όλους χωρίς να δεσμεύονται πλήρως έναντι κανενός.<br /><br />Η Τουρκία αποτελεί χαρακτηριστική περίπτωση αυτής της κατηγορίας. Η Άγκυρα δεν αντιλαμβάνεται τον εαυτό της ως απλό σύμμαχο της Δύσης ούτε ως περιφερειακό συμπλήρωμα της αμερικανικής ισχύος. Αξιοποιεί τη συμμετοχή της στο ΝΑΤΟ, τη γεωγραφική της θέση, τις σχέσεις της με τη Ρωσία, το άνοιγμά της προς την Κίνα, τον μουσουλμανικό κόσμο και την Κεντρική Ασία, ώστε να οικοδομήσει έναν αυτόνομο τουρκοευρασιατικό πόλο, ο οποίος, αργά ή γρήγορα, θα απειλήσει και τη θέση των Ηνωμένων Πολιτειών.<br /><br />Η Ουάσινγκτον συχνά θεωρεί ότι χρησιμοποιεί την Τουρκία λόγω του μεγέθους, του πληθυσμού, της γεωγραφίας και του μεγάλου στρατεύματός της. Στην πραγματικότητα, όμως, συμβαίνει μάλλον το αντίστροφο. Δηλαδή, η Τουρκία χρησιμοποιεί την αμερικανική ανάγκη, ώστε να ενισχύσει τη δυνατότητά της να λειτουργήσει αύριο ανεξάρτητα από τις ΗΠΑ, πιθανώς δε και εναντίον των μακροπρόθεσμων συμφερόντων τους. Έτσι, η κατεστημένη μεγάλη δύναμη κινδυνεύει να επενδύει στον αυριανό ανταγωνιστή της.<br /><br /></div><div>Από τις “μεσαίες” στις ρυθμιστικές δυνάμεις<br /><br />Ο Ιάπωνας διεθνολόγος Yoshihide Soeya έχει αναπτύξει συστηματικά την έννοια της διπλωματίας των μεσαίων δυνάμεων, χρησιμοποιώντας ως βασικό παράδειγμα την Ιαπωνία. Πρόκειται για κράτη που δεν μπορούν ή δεν επιθυμούν να εξελιχθούν σε πλήρως αυτόνομες μεγάλες δυνάμεις, διαθέτουν όμως επαρκή οικονομική, τεχνολογική, θεσμική και στρατηγική ισχύ ώστε να επηρεάζουν την περιφερειακή τάξη. Συνακόλουθα, μπορούν να λειτουργούν ως σταθεροποιητές, διαμεσολαβητές και συντελεστές εξισορρόπησης μεταξύ μεγαλύτερων ανταγωνιστικών πόλων.<br /><br />Η λογική αυτή μπορεί να επεκταθεί. Δεν χρειάζεται να εξετάζουμε μόνο τι μπορούν να κάνουν οι μεσαίες δυνάμεις για τον εαυτό τους. Πρέπει να εξετάσουμε τι μπορούν να προσφέρουν στις μεγάλες δυνάμεις και συνολικά στη διεθνή αρχιτεκτονική. Σε έναν πληθωριστικό πολυπολικό κόσμο, η βέλτιστη στρατηγική των κατεστημένων μεγάλων δυνάμεων δεν είναι να εξαρτώνται από έναν ισχυρό και φιλόδοξο περιφερειακό υπεργολάβο. Αντιθέτως, πρέπει να επενδύουν σε ένα δίκτυο μικρότερων αλλά κρίσιμα τοποθετημένων κρατών, τα οποία μπορούν να εμποδίζουν την ανάδυση περιφερειακών ηγεμονιών, χωρίς να έχουν τη δυνατότητα να μετατραπούν τα ίδια σε ανταγωνιστικές μεγάλες δυνάμεις.<br /><br />Θα μπορούσαμε να ονομάσουμε αυτήν τη φιλοσοφία “στρατηγική κατανεμημένων αντιβάρων”. Ακόμη πιο παραστατικά, θα μπορούσαμε να μιλήσουμε για ένα είδος γεωπολιτικού βελονισμού. Συγκεκριμένα, όπως ο βελονισμός επιδρά σε επιλεγμένα σημεία ενός σύνθετου οργανισμού, έτσι και η μεγάλη δύναμη δεν χρειάζεται να ελέγχει το σύνολο μιας γεωγραφικής περιοχής ούτε να επενδύει σε έναν πανίσχυρο τοπικό τοποτηρητή. Μπορεί να ενισχύει συγκεκριμένα κράτη σε κρίσιμα γεωγραφικά σημεία, ώστε αυτά να ανακόπτουν τη συγκέντρωση της περιφερειακής ισχύος.<br /><br />Οι χώρες αυτές δεν χρειάζεται να γίνουν τοπικοί ηγεμόνες. Δεν θα μπορούν άλλωστε. Μπορούν όμως να γίνουν δυνάμεις “άρνησης ηγεμονίας” φιλόδοξων νεοβαρόνων του διεθνούς συστήματος, όπως είναι η Τουρκία. Αυτά τα κράτη “στρατηγικού βέτο” δεν θα μπορούν να επιβάλουν τη βούλησή τους σε ολόκληρη την περιφέρεια, αλλά θα μπορούν να αποτρέψουν κάποιον άλλο από το να το πράξει, προωθώντας τα δικά τους συμφέροντα, αλλά και αυτά της “πολυπολικής ολιγαρχίας”, δηλαδή των μεγάλων δυνάμεων του διεθνούς συστήματος.</div><div><br />Η Ελλάδα ως γεωπολιτικός “κόφτης”<br /><br />Εδώ ακριβώς προκύπτει ένας νέος ρόλος για την Ελλάδα. Η χώρα μας δεν χρειάζεται να υποκαταστήσει την Τουρκία ως περιφερειακή ηγεμονική δύναμη. Ούτε να ανταγωνιστεί το σύνολο των δημογραφικών, οικονομικών και στρατιωτικών της μεγεθών. Χρειάζεται όμως να αποκτήσει την ικανότητα να “κόψει τα φτερά” της τουρκικής ηγεμονικής στρατηγικής.<br /><br />Αυτό σημαίνει να μπορεί η Ελλάδα να αρνηθεί στην Τουρκία τον έλεγχο του Αιγαίου, την ενοποίηση της λεγόμενης “Γαλάζιας Πατρίδας”, τη γεωπολιτική απομόνωση της Κύπρου, τη δημιουργία μιας ενιαίας τουρκικής κυριαρχικής δομής από τη Μαύρη Θάλασσα μέχρι τη Λιβύη και, τελικά, τη μετατροπή της Ανατολικής Μεσογείου σε τουρκικό “γαλάζιο έδαφος”.<br /><br />Μια ισχυρή Ελλάδα μπορεί να εμποδίσει την Τουρκία να καταστεί ο αποκλειστικός διαμεσολαβητής μεταξύ Ευρώπης, Μέσης Ανατολής, Καυκάσου και Κεντρικής Ασίας. Μπορεί η Ελλάδα να ακυρώσει τη δυνατότητά της να μετατραπεί σε μια ανεξέλεγκτη ευρασιατική δύναμη, χωρίς όμως η ίδια η Ελλάδα να μπορεί ή να επιθυμεί να πάρει τη θέση της.<br /><br />Αυτό ακριβώς καθιστά την ελληνική ισχύ ελκυστική για τις κατεστημένες μεγάλες δυνάμεις. Η Ελλάδα διαθέτει σαφή θεσμικά, δημογραφικά και γεωγραφικά όρια. Η συμμετοχή της στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η θαλάσσια γεωγραφία, το μέγεθός της και η απουσία μιας αυτοκρατορικής–αναθεωρητικής ιδεολογίας επιτρέπουν την ενίσχυσή της χωρίς να δημιουργείται ένας νέος ανεξέλεγκτος περιφερειακός διεκδικητής. Με απλά λόγια, η ελληνική ισχύς μπορεί να είναι επαρκής για να εμποδίσει μια περιφερειακή ηγεμονία, αλλά όχι για να δημιουργήσει μια νέα.</div><div><br />Η στρατηγική που πρέπει να “πουληθεί” και η Ελλάδα <br /><br />Αυτή η πρόταση δεν αφορά μόνο τις Ηνωμένες Πολιτείες. Η ανάσχεση μιας ανεξέλεγκτης τουρκικής περιφερειακής ηγεμονίας εξυπηρετεί, για διαφορετικούς λόγους, τη Γαλλία, το Ισραήλ, την Αίγυπτο, την Ινδία, αλλά, επίσης, την Κίνα και τη Ρωσία. Η Γαλλία δεν επιθυμεί μια τουρκική Μεσόγειο. Το Ισραήλ δεν επιθυμεί να εγκλωβιστεί μέσα σε ένα τουρκικό “γαλάζιο έδαφος”. Η Ινδία δεν επιθυμεί την ενίσχυση του τουρκοπακιστανικού συμπλέγματος.<br /><br />Η Κίνα χρειάζεται πολλαπλούς και ασφαλείς διαδρόμους προς την Ευρώπη και όχι την εξάρτησή της από έναν αποκλειστικό περιφερειακό ρυθμιστή. Η Ρωσία, παρά την τακτική συνεργασία της με την Άγκυρα, δεν επιθυμεί την ανεξέλεγκτη τουρκική επέκταση στον Καύκασο, στη Μαύρη Θάλασσα και στην Κεντρική Ασία.<br /><br />Η στρατηγική αυτή, όμως, δεν πρόκειται να διαμορφωθεί μόνη της στα κέντρα αποφάσεων των άλλων κρατών και κατόπιν να προσφερθεί έτοιμη στην Ελλάδα. Αυτό θα ήταν εξόχως αφελές και δουλοπρεπές. Η ελληνική εξωτερική πολιτική πρέπει να επεξεργαστεί αυτήν την πρόταση, να την ονοματίσει και να την προωθήσει με διαφορετική γλώσσα προς κάθε αποδέκτη.<br /><br />Σε κάθε περίπτωση η Ελλάδα δεν πρέπει να εμφανίζεται ως ένα φοβισμένο κράτος που ζητά προστασία απέναντι στην Τουρκία, αλλά ως αυτόνομος παραγωγός περιφερειακής ισορροπίας. Και φυσικά, σε καμία περίπτωση, δεν μπορεί να εμφανιστεί ότι τίθεται υπό την τουρκική σφαίρα επιρροής, γιατί τότε μετατρέπεται από δυνατότητα σε πρόβλημα προς επίλυση για τις κατεστημένης δυνάμεις του διεθνούς συστήματος… Η Ελλάδα λοιπόν δεν πρέπει να εμφανίζεται ότι ζητάει βοήθεια αλλά ότι προσφέρει μια αντιηγεμονική υπηρεσία στο διεθνές σύστημα, προστατεύοντας ταυτόχρονα τον εαυτό της και τα ζωτικά της συμφέροντα.<br /><br />Αυτή λοιπόν μπορεί να είναι ένα μέρος μιας ελληνικής υψηλής στρατηγικής σε μια νέα εποχή “ασαφούς πολυπολικότητας”. Οι κατεστημένες μεγάλες δυνάμεις δεν έχουν κανέναν λόγο να επενδύουν στους επίδοξους διαδόχους τους, αλλά στα στρατηγικά αντίβαρα που εμποδίζουν την ανάδυσή τους. Και η Ελλάδα μπορεί να γίνει το κρισιμότερο από αυτά τα αντίβαρα στην Ανατολική Μεσόγειο, όχι ως εντολοδόχος, αλλά ως αυθύπαρκτη ρυθμιστική δύναμη με δική της στρατηγική βούληση.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Μονόδρομος για την Ελλάδα να ανασχέσει τον τουρκικό ηγεμονισμό στην Ανατολική Μεσόγειο.

ΓΡΙΒΑΣ ΚΩΣΤΑΣ Η διεθνής πολιτική εισέρχεται σε μια νέα και εξαιρετικά ασταθή περίοδο. Μέχρι πρόσφατα, όταν μιλούσαμε για την ανάδυση ενός πο...

Διαβάστε την συνέχεια

Διαλύθηκε το κουρδικό YPG.

<img height="118" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2026/08/ypg-930x550.jpg" width="755" /><br /><br />Γράφει ο<b> Σπυρίδων Κίσσας </b><br />Ο Μαζλούμ Αμπντί, ηγέτης των Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων (SDF/YPG), οι οποίες εδώ και χρόνια θεωρούνται από την Τουρκία ως το παρακλάδι του ΡΚΚ στο συριακό έδαφος, ανακοίνωσε σήμερα το βράδυ (25 Αυγ 26), τη διάλυση της οργάνωσης και την πλήρη ενσωμάτωση της στους θεσμούς του συριακού κράτους.<br /><br />Η δήλωση του Αμπντί έρχεται μετά από μήνες διαπραγματεύσεων και προσπαθειών που καταβλήθηκαν μεταξύ της κυβέρνησης της Δαμασκού και των SDF, σχετικά με το μέλλον της βορειοανατολικής Συρίας. Οι δύο (2) πλευρές κατέληξαν σε συμφωνία για την ενσωμάτωση τον Ιανουάριο τρέχοντος έτους (2026). Στο πλαίσιο της συμφωνίας, οι συριακές δυνάμεις ασφαλείας αναπτύχθηκαν στα εδάφη της οργάνωσης στη βόρεια Συρία.<br /><br />Η εξέλιξη αυτή έρχεται και μετά από πολλά χρόνια εχθροπραξιών μεταξύ της κουρδικής οργάνωσης και της συριακής αντιπολίτευσης, οι οποίες ελάμβαναν την αμέριστη υποστήριξη της τουρκικής πρωτεύουσας τόσο οικονομικά, όσο και στρατιωτικά. Οι τουρκικές Ε.Δ, έχοντας στόχο τον έλεγχο των συνόρων της χώρας με τη βόρεια Συρία και την αποτροπή δημιουργίας αυτόνομων κουρδικών περιοχών, ξεκίνησαν μια σειρά στρατιωτικών επιχειρήσεων εντός του συριακού εδάφους, υποστηριζόμενες από τις δυνάμεις της συριακής αντιπολίτευσης, οι οποίες πολεμούσαν εναντίον των δυνάμεων του Άσαντ, αλλά και εναντίον των Κούρδων της Συρίας.<br /><br />Η τουρκική εισβολή ξεκίνησε στις 24 Αυγ 26, με την επιχείρηση Ασπίδα του Ευφράτη (2016-2017) και συνεχίστηκε με την επιχείρηση Κλάδος Ελαίας (2018), την επιχείρηση Πηγή Ειρήνης (2019) και την επιχειρήση Ασπίδα της Άνοιξης (2020). Με τις επιχειρήσεις αυτές, οι ΤΕΔ κατάφεραν να ελέγχουν μέχρι και σήμερα τις περιοχές που αποτυπώνονται στον παρακάτω χάρτη :<br /><br /><a href="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2026/08/syria-1.png"><img height="367" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2026/08/syria-1.png" width="640" /></a><br /><i>(Σ.Σ: Ο χάρτης είναι προϊόν της ισραηλινής πρωθυπουργίας και δημοσιεύτηκε πρόσφατα, με αφορμή την ισραηλινή αεροπορική επίθεση σε στρατιωτικό Α/Δ της Β.Δ Συρίας που σημειώθηκε στις 18 Αυγ 26).</i><br /><br />Η διάλυση των SDF και η ενσωμάτωση τους στις δομές του συριακού κράτους, δεν θα πρέπει να θεωρηθεί ως αιτία για την αποχώρηση των ΤΕΔ από τη συριακή επικράτεια. Η Τουρκία έχει συνδράμει τα μέγιστα στην πτώση του καθεστώτος Άσαντ και στον ερχομό στην εξουσία της κυβέρνησης Τζολάνι, γεγονός που της παρέχει δικαιώματα και πρωτεύοντα ρόλο σε ότι συμβαίνει στην υπόψη χώρα.<div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Διαλύθηκε το κουρδικό YPG.

Γράφει ο Σπυρίδων Κίσσας Ο Μαζλούμ Αμπντί, ηγέτης των Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων (SDF/YPG), οι οποίες εδώ και χρόνια θεωρούνται από την...

Διαβάστε την συνέχεια

Φρεγάτες FREMM: Στις 8 Σεπτεμβρίου υπογράφεται στη Ρώμη η συμφωνία Ελλάδας – Ιταλίας.

<img height="113" src="https://www.anatropinews.gr/wp-content/uploads/2026/08/w26-95332Bergamini.webp" width="758" /><br /><br />Στις 8 Σεπτεμβρίου 2026 μπαίνει στην τελική ευθεία η απόκτηση από το Πολεμικό Ναυτικό δύο ιταλικών φρεγατών τύπου FREMM, με την υπογραφή στη Ρώμη της Εφαρμοστικής Ρύθμισης μεταξύ Ελλάδας και Ιταλίας. Τα πλοία Carlo Bergamini και Virginio Fasan προβλέπεται να περάσουν στην ελληνική υπηρεσία το 2028 και το 2029 αντίστοιχα, ενισχύοντας σημαντικά τον επιχειρησιακό κορμό του ελληνικού Στόλου.<br /><br />Στις 8 Σεπτεμβρίου η υπογραφή στη Ρώμη<br /><br />Η συμφωνία για τις δύο φρεγάτες FREMM περνά πλέον από το στάδιο του σχεδιασμού στην υλοποίηση. Η Εφαρμοστική Ρύθμιση (Implementing Arrangement) θα υπογραφεί την Τρίτη 8 Σεπτεμβρίου στη Ρώμη, παρουσία του υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Δένδια και του Ιταλού υπουργού Άμυνας Γκουίντο Κροσέτο, καθώς και των Αρχηγών Ναυτικού Ελλάδας και Ιταλίας.<br /><br />Την υπογραφή θα πραγματοποιήσουν η Γενική Διεύθυνση Αμυντικών Εξοπλισμών και Επενδύσεων του ελληνικού υπουργείου Εθνικής Άμυνας και η αντίστοιχη ιταλική Διεύθυνση Εξοπλισμών.<br /><br />Πρόκειται για το επόμενο βήμα μιας διαδικασίας που ξεκίνησε στις 29 Σεπτεμβρίου 2025 στη Λα Σπέτσια, όταν οι δύο πλευρές υπέγραψαν Μνημόνιο Συνεργασίας και Δήλωση Προθέσεων για την απόκτηση των ιταλικών FREMM.<div><br />Πότε έρχονται οι δύο FREMM στην Ελλάδα<br /><br />Η Εφαρμοστική Ρύθμιση θα οριστικοποιήσει τους νομικούς, οικονομικούς και τεχνικούς όρους της συμφωνίας, αλλά και το χρονοδιάγραμμα μεταβίβασης των πλοίων.<br /><br />Το πρώτο πλοίο, η φρεγάτα Carlo Bergamini (F-590), προβλέπεται να μεταβιβαστεί στην Ελλάδα εντός του πρώτου εξαμήνου του 2028. Θα ακολουθήσει η Virginio Fasan (F-591), η οποία προβλέπεται να περάσει στο Πολεμικό Ναυτικό εντός του πρώτου εξαμήνου του 2029.<br /><br />Στη συμφωνία θα καθοριστεί επίσης η αξία των δύο πλοίων στην υφιστάμενη κατάστασή τους, καθώς και οι όροι της αρχικής και της εν συνεχεία υποστήριξής τους, με στόχο να διασφαλιστεί η επιχειρησιακή τους διαθεσιμότητα.<br /><br />Το ζήτημα της υποστήριξης έχει ιδιαίτερη σημασία για το Πολεμικό Ναυτικό, καθώς η ένταξη νέων πλοίων δεν αφορά μόνο την απόκτηση των ίδιων των μονάδων, αλλά και τη δημιουργία των προϋποθέσεων ώστε αυτές να μπορούν να επιχειρούν με υψηλή διαθεσιμότητα σε βάθος χρόνου.<br />Το ελληνικό αποτύπωμα στην υποστήριξη<br /><br />Ένα από τα βασικά σημεία της συμφωνίας είναι η συμμετοχή της ελληνικής αμυντικής και ναυπηγικής βιομηχανίας.<br /><br />Σύμφωνα με τον σχεδιασμό του υπουργείου Εθνικής Άμυνας, ελληνικά ναυπηγεία θα εμπλακούν στις εργασίες συντήρησης των φρεγατών, αλλά και στις απαραίτητες προσαρμογές για την ενσωμάτωση νέων συστημάτων στα πλοία.<br /><br />Η επιλογή αυτή συνδέει την απόκτηση των FREMM με τη σταδιακή ενίσχυση της εγχώριας δυνατότητας υποστήριξης του Στόλου. Παράλληλα, περιορίζει την εξάρτηση από αποκλειστικά ξένες υποδομές για εργασίες που θα απαιτούνται καθ’ όλη τη διάρκεια ζωής των πλοίων.<br />Η νέα εικόνα του Πολεμικού Ναυτικού<br /><br />Η ένταξη των δύο FREMM δεν αποτελεί μεμονωμένη κίνηση. Εντάσσεται στον ευρύτερο σχεδιασμό ανανέωσης και ενίσχυσης του Πολεμικού Ναυτικού, ο οποίος περιλαμβάνει τις τέσσερις γαλλικές φρεγάτες τύπου FDI, αλλά και τον εκσυγχρονισμό των φρεγατών τύπου MEKO.<br /><br />Η συνύπαρξη των τριών κατηγοριών πλοίων δημιουργεί έναν νέο επιχειρησιακό συνδυασμό για τον ελληνικό Στόλο, με μονάδες διαφορετικών δυνατοτήτων και ρόλων.<br /><br />Ιδιαίτερη σημασία έχει και η πρόβλεψη για δυνατότητα απόκτησης επιπλέον FREMM στο μέλλον. Εφόσον αυτή η δυνατότητα αξιοποιηθεί, η συμφωνία με την Ιταλία μπορεί να αποτελέσει την αρχή μιας ευρύτερης ενίσχυσης της συγκεκριμένης κατηγορίας πλοίων στο Πολεμικό Ναυτικό.<br />Από το Αιγαίο στην Ανατολική Μεσόγειο<br /><br />Η επιλογή των FREMM εντάσσεται στον σχεδιασμό για έναν Στόλο με αυξημένες δυνατότητες παρουσίας και επιχειρήσεων τόσο στο Αιγαίο όσο και στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Η απόκτηση των δύο ιταλικών φρεγατών, σε συνδυασμό με τις FDI και τον εκσυγχρονισμό των MEKO, μεταβάλλει σταδιακά τη σύνθεση των κύριων μονάδων επιφανείας του Πολεμικού Ναυτικού.<br /><br />Το επόμενο κρίσιμο στάδιο θα είναι η ίδια η ένταξη των πλοίων στον ελληνικό Στόλο, η προσαρμογή τους στις επιχειρησιακές απαιτήσεις του Πολεμικού Ναυτικού και η εξασφάλιση της υποστήριξής τους σε βάθος χρόνου.<br /><br />Η 8η Σεπτεμβρίου, επομένως, δεν είναι απλώς η ημερομηνία μιας ακόμη αμυντικής συμφωνίας. Είναι το σημείο στο οποίο η ελληνοϊταλική συμφωνία για τις FREMM αποκτά συγκεκριμένο νομικό, οικονομικό και τεχνικό πλαίσιο και ανοίγει ο δρόμος για την απόκτηση των δύο πλοίων από την Ελλάδα.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.anatropinews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /> Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Φρεγάτες FREMM: Στις 8 Σεπτεμβρίου υπογράφεται στη Ρώμη η συμφωνία Ελλάδας – Ιταλίας.

Στις 8 Σεπτεμβρίου 2026 μπαίνει στην τελική ευθεία η απόκτηση από το Πολεμικό Ναυτικό δύο ιταλικών φρεγατών τύπου FREMM, με την υπογραφή στη...

Διαβάστε την συνέχεια

Προετοιμασίες πολέμου στην Τουρκία λόγω της συνεργασίας Ελλάδας-Ισραήλ

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://edromos.gr/wp-content/uploads/2022/10/turkey6061.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="767" data-original-width="1024" height="86" src="https://edromos.gr/wp-content/uploads/2022/10/turkey6061.jpg" width="758" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η παραδοχή του τουρκικού υπουργείου Άμυνας.  Αποκάλυψη βόμβα του Nordic Monitor</span></h3><b> Ιωάννα Γκορόγια</b><br />Όπως αποκαλύπτει το <a href="https://nordicmonitor.com/2026/08/turkey-plans-for-war-scenarios-amid-expanding-israel-greece-defense-ties-official-letter-reveals/"><b>Nordic Monitor</b></a>, η Τουρκία σχεδιάζει εκτεταμένα σενάρια πολέμου στην Ανατολική Μεσόγειο, λόγω της ολοένα και στενότερης αμυντικής συνεργασίας της Ελλάδας (και της Κύπρου) με το Ισραήλ. Σύμφωνα με το αποκαλυπτικό δημοσίευμα, η ετοιμότητα της Τουρκίας δεν περιορίζεται στις ένοπλες δυνάμεις, αλλά περιλαμβάνει και ένα ευρύτερο φάσμα εθνικών πόρων που αναπτύσσονται σε όλη τη χώρα, με συντονισμό μεταξύ κρατικών θεσμών και υπηρεσιών.<br /><br />Συγκεκριμένα, ο Τούρκος υπουργός Άμυνας, Γιασάρ Γκιουλέρ, σε επιστολή του προς το κοινοβούλιο στις 10 Αυγούστου δηλώνει επισήμως ότι η Άγκυρα προετοιμάζεται για πιθανές κρίσεις, εντάσεις και σενάρια πολέμου, ενώ παράλληλα παρακολουθεί στενά την επέκταση της στρατιωτικής συνεργασίας μεταξύ Ελλάδας και Ισραήλ.<div><br />Η επιστολή Γκιουλέρ:</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.efsyn.gr/wp-content/uploads/2026/08/tourkia-1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="828" data-original-width="738" height="640" src="https://www.efsyn.gr/wp-content/uploads/2026/08/tourkia-1.jpg" width="570" /></a></div><div>Η αποκάλυψη του Nordic Monitor για τις προετοιμασίες στην Τουρκία</div><div><br />Το υπουργείο Άμυνας της Τουρκίας αποκάλυψε ότι κάνει προετοιμασίες για σενάρια που κυμαίνονται από κρίσεις και αυξημένη ένταση, έως άμεσο πόλεμο, καθώς η Άγκυρα παρακολουθεί στενά την ταχέως αναπτυσσόμενη στρατιωτική συνεργασία μεταξύ Ισραήλ και Ελλάδας, σύμφωνα με επίσημο κυβερνητικό έγγραφο.<br /><br />Σε επιστολή που απεστάλη σε νομοθέτη στο τουρκικό κοινοβούλιο στις 10 Αυγούστου και υπογράφηκε από τον υπουργό Άμυνας Γιασάρ Γκιουλέρ, το υπουργείο ανέφερε ότι οι εργασίες σχετικά με την «πιθανή κρίση, ένταση και πόλεμο» στην περιοχή γύρω από την Τουρκία συνεχίζονται, σε στενό συντονισμό μεταξύ όλων των αρμόδιων κρατικών θεσμών.<br /><br />Η ασυνήθιστα σαφής αναφορά στον πόλεμο ήρθε σε μια απάντηση που επικεντρώθηκε ειδικά στη στρατιωτική θέση της Ελλάδας στο Αιγαίο και στην αυξανόμενη αμυντική της σχέση με το Ισραήλ.<br /><br />Σε μια άνευ προηγουμένου θεμελιώδη αλλαγή στα πολεμικά σχέδια της Τουρκίας, ο Γκιουλέρ συνδύασε τον σχεδιασμό έκτακτης ανάγκης της Άγκυρας για πόλεμο, με την αναγνώριση ότι η Τουρκία παρακολουθεί στενά την ισραηλινο-ελληνική στρατιωτική συνεργασία και τις εξελίξεις που επηρεάζουν την ασφάλεια και τα συμφέροντα της Τουρκίας στο Αιγαίο και την ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />«Οι μελέτες σχετικά με κάθε είδους εξελίξεις, συμπεριλαμβανομένων πιθανών κρίσεων, εντάσεων και πολέμων, που μπορεί να προκύψουν στην περιοχή μας… συνεχίζονται σχολαστικά σε πλήρη συντονισμό με όλες τις μονάδες του κράτους μας», ανέφερε το υπουργείο στο έγγραφό του.<br /><br />Η επιστολή αναφέρεται ρητά στον συντονισμό μεταξύ κρατικών θεσμών και υπηρεσιών, υποδηλώνοντας ότι ο σχεδιασμός δεν περιορίζεται στον στρατό, αλλά περιλαμβάνει και ένα ευρύτερο φάσμα εθνικών πόρων που αναπτύσσονται σε όλη την Τουρκία. Η διατύπωση υποδεικνύει προετοιμασίες για μια δυνητικά ευρεία κινητοποίηση σε απάντηση σε αυτό που η Άγκυρα φαίνεται να θεωρεί ως έναν αναδυόμενο εχθρικό άξονα στη γειτονιά της.<br /><br />Η επιστολή ήταν απάντηση σε ερώτημα που υπέβαλε ο βουλευτής του Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος (CHP), Χασάν Οζτουρκμέν, σχετικά με τη στρατιωτική συγκέντρωση σε ελληνικά νησιά κοντά στις τουρκικές ακτές και τις επιπτώσεις της ολοένα και πιο εκτεταμένης αμυντικής συνεργασίας της Ελλάδας με το Ισραήλ.<br /><br />Ο Τούρκος βουλευτής επικαλέστηκε αναφορές που ισχυρίζονται ότι η Ελλάδα ετοιμάζεται να ενισχύσει τα νησιά κοντά στην Τουρκία με ισραηλινά συστήματα αεράμυνας, να κατασκευάσει υπόγειες στρατιωτικές εγκαταστάσεις και να ενισχύσει τα κέντρα διοίκησης και τις αποθήκες πυρομαχικών.<br /><br />Επίσης, ρώτησε αν η Ελλάδα κατασκευάζει ή αναβαθμίζει διαδρόμους για μαχητικά αεροσκάφη σε νησιά κοντά στην Τουρκία και αν αναπτύσσονται εκεί συστοιχίες Patriot ή συστήματα ισραηλινής προέλευσης. Ένα από τα κεντρικά του ερωτήματα αφορούσε την κλίμακα της ισραηλινο-ελληνικής στρατιωτικής συνεργασίας και αν η κυβέρνηση τη θεωρούσε απειλή για την εθνική ασφάλεια της Τουρκίας.<br /><br />Ο Οζτουρκμέν ρώτησε επίσης ποια αντίμετρα αναπτύσσει η Άγκυρα κατά της σχεδιαζόμενης «Ασπίδα του Αχιλλέα», της πολυεπίπεδης αρχιτεκτονικής αεράμυνας και πυραυλικής άμυνας της Ελλάδας.<br /><br />Ο Γκιουλέρ δεν παρείχε επιχειρησιακές λεπτομέρειες σχετικά με τα τουρκικά αντίμετρα, τις αναπτύξεις δυνάμεων ή τα σχέδια έκτακτης ανάγκης. Αντίθετα, προσέφερε μια ευρεία αλλά σαφή αξιολόγηση.<br /><br />Το υπουργείο δήλωσε ότι παρακολουθεί συνεχώς αυτό που η Άγκυρα θεωρεί «ελληνικές δραστηριότητες στο Αιγαίο και την ανατολική Μεσόγειο» που «παραβιάζουν τα δικαιώματα, τα συμφέροντα και τις ανησυχίες» της Τουρκίας και το διεθνές δίκαιο, προσθέτοντας ότι λαμβάνονται ταχέως τα απαραίτητα μέτρα.<br /><br />Η επιστολή αναφέρει όχι μόνο απειλές και κινδύνους αλλά και ευκαιρίες, υποδηλώνοντας ότι οι αναδυόμενες αλλαγές στη γειτονιά της Τουρκίας θα μπορούσαν επίσης να δημιουργήσουν ανοίγματα για την προώθηση των εθνικών συμφερόντων της χώρας, αν και δεν διευκρινίζει ποιες θα μπορούσαν να είναι αυτές οι ευκαιρίες.<br /><br />Ενάντια σε αυτό που το τουρκικό υπουργείο περιγράφει ως ένα «μεταβαλλόμενο, πολυπολικό περιβάλλον ασφαλείας» που χαρακτηρίζεται από «παγκόσμια και περιφερειακή αβεβαιότητα» και ένα «διευρυνόμενο φάσμα κινδύνων και απειλών για την Τουρκία», δήλωσε ότι η στρατιωτική συνεργασία του Ισραήλ με την Ελλάδα «παρακολουθείται στενά».<br /><br />Η Άγκυρα υποστήριξε επίσης ότι η ασφάλεια της Τουρκίας και τα δικαιώματα και τα συμφέροντά της στο Αιγαίο θα προστατεύονται «υπό οποιεσδήποτε συνθήκες». Αυτό που καθιστά ιδιαίτερα αξιοσημείωτη την επιστολή του Γκιουλέρ, είναι η γλώσσα που χρησιμοποίησε η Άγκυρα για να περιγράψει τις δικές της προετοιμασίες.<br /><br />Αντί να περιορίσει την απάντηση σε διπλωματικές διαμαρτυρίες ή σε τακτική στρατιωτική παρακολούθηση, το υπουργείο Άμυνας επιβεβαίωσε ότι οι κυβερνητικοί θεσμοί συντονίζουν τις προετοιμασίες που καλύπτουν όλο το φάσμα της κλιμάκωσης, συμπεριλαμβανομένου του πολέμου.<br /><br />Το τουρκικό έγγραφο της 10ης Αυγούστου δεν ισοδυναμεί με ανακοίνωση ότι ο πόλεμος με την Ελλάδα ή το Ισραήλ είναι σίγουρα αναμενόμενος, αλλά παρέχει μια σπάνια επίσημη αναγνώριση ότι η Άγκυρα ενσωματώνει την πιθανότητα πολέμου στον συντονισμένο κρατικό σχεδιασμό, ενώ παράλληλα, εξετάζει συγκεκριμένα τη στρατιωτική σχέση που χτίζεται μεταξύ του Ισραήλ και της Ελλάδας.<br /><br />Για την Άγκυρα, αυτό που κάποτε ήταν σε μεγάλο βαθμό μια διμερής ελληνοτουρκική διαμάχη για το Αιγαίο, τέμνεται ολοένα και περισσότερο με μια πολύ ευρύτερη περιφερειακή αναδιάταξη ασφάλειας, στην οποία τα ισραηλινά όπλα, η τεχνολογία, η εκπαίδευση και η στρατηγική συνεργασία, ενσωματώνονται στην στρατιωτική αρχιτεκτονική της Ελλάδας την ίδια στιγμή που η τουρκο-ισραηλινή αντιπαλότητα εντείνεται από την ανατολική Μεσόγειο έως τη Συρία.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Προετοιμασίες πολέμου στην Τουρκία λόγω της συνεργασίας Ελλάδας-Ισραήλ

Η παραδοχή του τουρκικού υπουργείου Άμυνας.  Αποκάλυψη βόμβα του Nordic Monitor  Ιωάννα Γκορόγια Όπως αποκαλύπτει το Nordic Monitor , η Τουρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Τόμας Μπάρακ στην Ουάσιγκτον. Τον αποκαλούν «ατζέντη της Τουρκίας» και «τζιχαντιστή λαθρέμπορο».

<img height="75" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2025/09/BARAK-2-630x400.jpg" width="758" /><br /><br />Στην Ουάσιγκτον για «εξηγήσεις» (άλλοι λένε για καρατόμηση) βρίσκεται σύμφωνα με συγκλίνουσες πληροφορίες ο πρέσβης των ΗΠΑ στην Άγκυρα, Τομ Μπάρακ, με το κλίμα εναντίον του να είναι πολύ βαρύ. Πάντως, το Στέιτ Ντιπάρτμεντ δεν επιβεβαιώνει κάτι για το θέμα.<br /><br />Είναι χαρακτηριστικό ότι ο Μπάρακ, ο οποίος είναι επίσης ειδικός απεσταλμένος των ΗΠΑ σε Συρία και Ιράκ, αλλά και επιχειρηματίας, χαρακτηρίζεται στην Ουάσιγκτον ως «ατζέντης της Τουρκίας» και όχι ως πρέσβης, τόνισε ο απεσταλμένος του ΣΚΑΪ στην Ουάσιγκτον Μιχάλης Ιγνατίου.<br /><br />Η συντριπτική πλειονότητα των φίλων του προέδρου είναι εναντίον του Μπάρακ, όπως η δημοσιογράφος και επιδράστρια Λόρα Λούμερ, και πιέζουν ασφυκτικά για να φύγει.<br /><br />Φαίνεται μάλιστα ότι και ο προϊστάμενός του, ο Μάρκο Ρούμπιο, ο οποίος διατηρεί στενές σχέσεις με το Ισραήλ και το φιλοϊσραηλινό λόμπι, είναι με την πλευρά αυτών που θέλουν την άμεση καρατόμηση του Μπάρακ.<br /><br />Η δήλωση του διπλωμάτη με την οποία δεν αναγνώριζε τον ισραηλινό έλεγχο στα Υψίπεδα του Γκολάν, μιλώντας για «κατοχή», και αμφισβητώντας ουσιαστικά την πολιτική του ίδιου του προέδρου των ΗΠΑ, αποτελεί «βαρύ αμάρτημα» για την «αυλή» του Τραμπ.<br /><br />Είναι «τζιχαντιστής λαθρέμπορος» είναι μια άλλη βαριά κουβέντα που ακούγεται στους διαδρόμους της εξουσίας της αμερικανικής πρωτεύουσας, δηλώσεις πρωτοφανείς για Αμερικανό διπλωμάτη.<br /><br />Είναι ενδεικτικό ωστόσο του κλίματος, ότι το αμερικανικό ΥΠΕΞ έστειλε στον Λευκό Οίκο ένα φάκελο για τον Μπάρακ, με τα μεγαλύτερα λάθη του τα τελευταία δύο χρόνια.<br /><br />Το «ποινικό μητρώο» έχει βέβαια παραλήπτη τον Αμερικανό πρόεδρο.<br /><br />Προσώρας ο Τραμπ ίσως τηρήσει στάση αναμονής, εντούτοις ο Τομ Μπάρακ έχει κάνει μόνιμους εχθρούς, και όχι μόνο αντιπάλους, στην Ουάσιγκτον.<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο Τόμας Μπάρακ στην Ουάσιγκτον. Τον αποκαλούν «ατζέντη της Τουρκίας» και «τζιχαντιστή λαθρέμπορο».

Στην Ουάσιγκτον για «εξηγήσεις» (άλλοι λένε για καρατόμηση) βρίσκεται σύμφωνα με συγκλίνουσες πληροφορίες ο πρέσβης των ΗΠΑ στην Άγκυρα, Τομ...

Διαβάστε την συνέχεια

Γιατί ο αρχηγός της CIA πήγε αιφνιδιαστικά στη Μόσχα;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://dlnxvs3gtrw3c.cloudfront.net/s3fs-public/2026-08/cia%20kremlin.jpeg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="911" data-original-width="1600" height="114" src="https://dlnxvs3gtrw3c.cloudfront.net/s3fs-public/2026-08/cia%20kremlin.jpeg" width="749" /></a></div><br /><div>Η αιφνιδιαστική παρουσία του διευθυντή της CIA Τζον Ράτκλιφ στη ρωσική πρωτεύουσα, με φόντο τις νέες κυρώσεις κατά του Ιράν και το αδιέξοδο στoν πόλεμο στην Ουκρανία, έχει πυροδοτήσει σειρά σεναρίων για το πραγματικό αντικείμενο της αποστολής του.</div><br />Ούτε η Ουάσινγκτον ούτε το Κρεμλίνο δίνουν εξηγήσεις, ενώ τα διεθνή μέσα εξετάζουν από ένα αυστηρό μήνυμα προς τον Βλαντίμιρ Πούτιν έως μια νέα ανταλλαγή κρατουμένων και τη διατήρηση ενός κρίσιμου διαύλου μεταξύ των δύο υπηρεσιών πληροφοριών -αμερικανικής και ρωσικής, αναφέρει το Hellas Journal.<br /><br />Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή: χθες, Τρίτη, ένα αμερικανικό στρατιωτικό μεταγωγικό C-17 απογειώθηκε από την αεροπορική βάση Άντριους, έκανε στάση στη Ρίγα της Λετονίας και στη συνέχεια προσγειώθηκε στη Μόσχα. Λίγο αργότερα, αυτοκινητοπομπή με αμερικανικές διπλωματικές πινακίδες εμφανίστηκε στους δρόμους της ρωσικής πρωτεύουσας.<br /><br />Ο μυστηριώδης επιβάτης του αεροσκάφους και, εν συνεχεία, της αυτοκινητοπομπής, ήταν ο διευθυντής της CIA, Τζον Ράτκλιφ, σε μια επίσκεψη που ούτε η Ουάσινγκτον ούτε το Κρεμλίνο θέλουν να εξηγήσουν και, τουλάχιστον δημοσίως, εμφανίζονται σχεδόν σαν να την… αγνοούν.<br /><br />Η παρουσία του Ράτκλιφ στη Μόσχα επιβεβαιώθηκε από Αμερικανούς αξιωματούχους σε CBS News, CNN και Axios. Κανένα από τα αμερικανικά μέσα, ωστόσο, δεν μπόρεσε να εξακριβώσει με ποιους συναντήθηκε ή ποια ήταν η ακριβής ατζέντα των επαφών του. Η CIA και ο Λευκός Οίκος απέφυγαν να σχολιάσουν, ενώ το Κρεμλίνο υποστήριξε ότι δεν είχε προγραμματιστεί συνάντηση με Αμερικανό αξιωματούχο.<br /><br />Η χρονική συγκυρία δύσκολα μπορεί να θεωρηθεί τυχαία. Ο επικεφαλής της CIA έφθασε στη Ρωσία σε μια περίοδο κατά την οποία οι διαπραγματεύσεις για την Ουκρανία παραμένουν σε αδιέξοδο και μόλις μία ημέρα μετά την ανακοίνωση της νέας αμερικανικής εκστρατείας κυρώσεων κατά του Ιράν. Μέσα σε αυτό το σκηνικό, τα διεθνή μέσα επιχειρούν να αποκωδικοποιήσουν τη μυστική αποστολή, εξετάζοντας διάφορα σενάρια. Αυτά είναι:<br /><br />Το Ιράν και η προειδοποίηση προς τη Μόσχα<br /><br />Το πρώτο και, λόγω χρονικής συγκυρίας, ισχυρότερο σενάριο είναι ότι ο Ράτκλιφ ταξίδεψε στη Μόσχα για να μεταφέρει ένα αυστηρό μήνυμα σχετικά με τη ρωσική στήριξη προς το Ιράν.<br /><br />Το Reuters συνδέει χρονικά την επίσκεψη με τις νέες αμερικανικές κυρώσεις κατά της Τεχεράνης και υπενθυμίζει ότι Ρωσία και Ιράν διατηρούν στενές στρατιωτικές και οικονομικές σχέσεις. Η Τεχεράνη έχει προμηθεύσει τη Μόσχα με drones που χρησιμοποιούνται στον πόλεμο στην Ουκρανία, ενώ το Κίεβο κατηγορεί τη Ρωσία ότι, από την πλευρά της, παρέχει στο Ιράν τεχνολογία μη επανδρωμένων αεροσκαφών και δορυφορικά δεδομένα.<br /><br />Η Μόσχα απορρίπτει τις κατηγορίες ότι βοηθά την Τεχεράνη να πλήττει αμερικανικούς στόχους και δηλώνει έτοιμη να συμβάλει στην αποκλιμάκωση της κρίσης. Το κρίσιμο ερώτημα, όμως, είναι κατά πόσο η Ουάσινγκτον θεωρεί αξιόπιστες αυτές τις διαβεβαιώσεις.<br /><br />Ο ίδιος ο Ράτκλιφ είχε δηλώσει τον Μάρτιο ότι το Ιράν είχε ζητήσει βοήθεια από τη Ρωσία, την Κίνα και άλλους αντιπάλους των ΗΠΑ. Σε δημόσια ακρόαση είχε αποφύγει να διευκρινίσει εάν αυτή η βοήθεια τελικά παρασχέθηκε, λέγοντας ότι το θέμα μπορούσε να συζητηθεί μόνο σε απόρρητη συνεδρίαση.<br /><br />Η Wall Street Journal εκτιμά ότι στις συνομιλίες μπορεί να τέθηκαν τόσο η έκταση της ρωσικής υποστήριξης προς την Τεχεράνη όσο και το κατά πόσο η Μόσχα θα μπορούσε να συμβάλει σε μια συμφωνία αποκλιμάκωσης.<br /><br />Υπό αυτήν την εκδοχή, ο Ράτκλιφ ενδέχεται να προσπάθησε να διαπιστώσει μέχρι πού είναι διατεθειμένος να φτάσει ο Βλαντίμιρ Πούτιν για να στηρίξει το Ιράν, αλλά και να τον προειδοποίησε για τις συνέπειες μιας βαθύτερης εμπλοκής.<div><br />Μήνυμα για τις στρατιωτικές προθέσεις της Ρωσίας<br /><br />Μια δεύτερη εκδοχή, την οποία επίσης εξετάζει η Wall Street Journal, είναι ότι ο επικεφαλής της CIA μετέφερε στη ρωσική ηγεσία προειδοποίηση βασισμένη σε ιδιαίτερα ευαίσθητες αμερικανικές πληροφορίες.<br /><br />Το γεγονός ότι η Ουάσινγκτον επέλεξε τον διευθυντή της CIA και όχι έναν πολιτικό ή διπλωματικό απεσταλμένο, όπως τον Στιβ Γουίτκοφ ή τον Τζάρεντ Κούσνερ, ενισχύει το ενδεχόμενο οι συνομιλίες να αφορούσαν στρατιωτικές προθέσεις, επιχειρησιακά δεδομένα ή αμερικανικές «κόκκινες γραμμές».<br /><br />Το αντικείμενο θα μπορούσε να είναι μια νέα ρωσική κλιμάκωση στην Ουκρανία, υβριδικές επιχειρήσεις εναντίον χωρών του ΝΑΤΟ ή κινήσεις της Μόσχας προς ενίσχυση του Ιράν.<br /><br />Υπάρχει, άλλωστε, σαφές προηγούμενο. Τον Νοέμβριο του 2021, ο τότε διευθυντής της CIA Ουίλιαμ Μπερνς είχε ταξιδέψει στη Μόσχα και είχε προειδοποιήσει τη ρωσική ηγεσία για τις συνέπειες μιας εισβολής στην Ουκρανία. Η προειδοποίηση, εκ των πραγμάτων, αποδείχθηκε μάταιη. Ο Μπερνς είχε συναντηθεί τότε με υψηλόβαθμους Ρώσους αξιωματούχους και είχε συνομιλήσει τηλεφωνικά με τον Πούτιν.<br /><br />Η σύγκριση που κάνουν το CBS News και άλλα αμερικανικά μέσα δεν σημαίνει ότι ο Ράτκλιφ μετέφερε ένα αντίστοιχο τελεσίγραφο. Δείχνει, όμως, ότι η Ουάσινγκτον έχει χρησιμοποιήσει και στο παρελθόν τον επικεφαλής της CIA όταν θέλει να παραδώσει απευθείας στο Κρεμλίνο ένα εξαιρετικά ευαίσθητο μήνυμα.<br /><br />Μέχρι στιγμής δεν έχει επιβεβαιωθεί ότι ο Ράτκλιφ συναντήθηκε με τον Ρώσο πρόεδρο. Ούτε έχει τεκμηριωθεί ο ισχυρισμός ορισμένων βρετανικών δημοσιευμάτων ότι ο Πούτιν είχε «αδειάσει» το πρόγραμμά του ειδικά για να τον δεχθεί.</div><div><br />Το αδιέξοδο στην Ουκρανία<br /><br />Το τρίτο σενάριο θέλει την επίσκεψη να εντάσσεται σε μια παρασκηνιακή προσπάθεια επανεκκίνησης των διαπραγματεύσεων για την Ουκρανία. Το CBS News επισημαίνει ότι ο Ράτκλιφ βρέθηκε στη Μόσχα σε μια στιγμή κατά την οποία η αμερικανική μεσολάβηση έχει ουσιαστικά βαλτώσει και Μόσχα και Κίεβο εξακολουθούν να απέχουν σημαντικά στα βασικά ζητήματα. Στην ίδια συγκυρία εστιάζουν το Axios και ο Guardian.<br /><br />Ιδιαίτερο ενδιαφέρον προκαλεί η πληροφορία ότι η κυβέρνηση Τραμπ είχε ζητήσει από την Ουκρανία να αναστείλει προσωρινά επιθέσεις στη Μόσχα και την Αγία Πετρούπολη, επειδή ανώτερος Αμερικανός αξιωματούχος επρόκειτο να ταξιδέψει στη Ρωσία.<br /><br />Σύμφωνα με την Kyiv Post, το αίτημα αφορούσε ειδικά την αποφυγή επιθέσεων όσο ο Ράτκλιφ βρισκόταν στη χώρα. Το Reuters μεταδίδει ευρύτερα ότι η κυβέρνηση Τραμπ ζήτησε να μην πραγματοποιηθούν πλήγματα στη βόρεια Ρωσία. Η λεπτομέρεια αυτή αποτελεί ένδειξη ότι η επίσκεψη είχε σχεδιαστεί εκ των προτέρων και ότι θεωρούνταν αρκετά σημαντική ώστε η Ουάσινγκτον να ζητήσει ειδικές εγγυήσεις ασφαλείας από το Κίεβο.<br /><br />Υπάρχει, πάντως, και ένα στοιχείο που αποδυναμώνει το σενάριο μιας αμιγώς ειρηνευτικής αποστολής. Τις πολιτικές διαπραγματεύσεις με το Κρεμλίνο χειρίζονται κυρίως ο ειδικός απεσταλμένος Στιβ Γουίτκοφ και άλλοι συνεργάτες του Ντόναλντ Τραμπ. Η παρουσία του Ράτκλιφ υποδηλώνει ότι, ακόμη και αν η Ουκρανία βρέθηκε στο τραπέζι, οι συνομιλίες πιθανότατα είχαν περισσότερο επιχειρησιακό και πληροφοριακό χαρακτήρα παρά αμιγώς διπλωματικό.</div><div><br />Το σενάριο ανταλλαγής κρατουμένων<br /><br />Ο Guardian και αμερικανικά μέσα αφήνουν ανοιχτό και ένα τέταρτο ενδεχόμενο: η επίσκεψη να σχετίζεται με νέα ανταλλαγή κρατουμένων ανάμεσα στις ΗΠΑ και τη Ρωσία. Η CIA έχει παίξει σημαντικό ρόλο σε προηγούμενες συμφωνίες αυτού του είδους.<br /><br />Συμμετείχε στις διαπραγματεύσεις για την ανταλλαγή του 2024, κατά την οποία απελευθερώθηκαν, μεταξύ άλλων, ο δημοσιογράφος της Wall Street Journal Έβαν Γκέρσκοβιτς και ο πρώην πεζοναύτης Πολ Γουίλαν.<br /><br />Ο ίδιος ο Ράτκλιφ είχε προσωπική συμμετοχή στις συνομιλίες που οδήγησαν, τον Απρίλιο του 2025, στην απελευθέρωση της Ρωσοαμερικανίδας Κσένια Καρέλινα. Η νέα επίσκεψη πραγματοποιείται επίσης λίγο μετά την αποφυλάκιση από τη Ρωσία ενός Αμερικανού πρώην πεζοναύτη, ο οποίος κρατούνταν από το 2022.<br /><br />Από την πρώτη στιγμή, η προσγείωση του C-17 πυροδότησε φήμες περί πιθανής ανταλλαγής, καθώς το αεροδρόμιο Βνούκοβο έχει χρησιμοποιηθεί και στο παρελθόν για ευαίσθητες διπλωματικές αποστολές. Το σενάριο, συνεπώς, έχει πραγματική βάση. Δύσκολα, όμως, μπορεί από μόνο του να εξηγήσει το πολιτικό βάρος της αποστολής και κυρίως την προσωπική μετάβαση του διευθυντή της CIA στη Μόσχα.</div><div><br />Ο δίαυλος ανάμεσα στις δύο υπηρεσίες πληροφοριών<br /><br />Υπάρχει και μια λιγότερο… θεαματική, αλλά ίσως εξίσου σημαντική εξήγηση: η διατήρηση ενός απευθείας διαύλου επικοινωνίας ανάμεσα στη CIA και τη ρωσική Υπηρεσία Εξωτερικών Πληροφοριών, την SVR. Ο Ράτκλιφ είχε ήδη συνομιλήσει τηλεφωνικά με τον επικεφαλής της SVR Σεργκέι Ναρίσκιν. Όπως είχε μεταδώσει το Reuters, οι δύο άνδρες είχαν συμφωνήσει να διατηρήσουν την επικοινωνία τους για θέματα συνεργασίας μεταξύ των υπηρεσιών και διαχείρισης κρίσεων.<br /><br />Τέτοιοι δίαυλοι παραμένουν ενεργοί ακόμη και στις περιόδους μέγιστης έντασης ανάμεσα στις δύο χώρες. Δεν απαιτούν πολιτική προσέγγιση ούτε σχέση εμπιστοσύνης.Χρησιμοποιούνται για τη μεταφορά προειδοποιήσεων, την αποφυγή επικίνδυνων λανθασμένων υπολογισμών και τη διαχείριση ζητημάτων που δεν μπορούν εύκολα να περάσουν μέσα από τις συνήθεις διπλωματικές οδούς.<br /><br />Η σημασία τους είναι ακόμη μεγαλύτερη αυτήν την περίοδο, καθώς οι ΗΠΑ δεν διαθέτουν πρεσβευτή στη Ρωσία και ταυτόχρονα καλούνται να διαχειριστούν δύο μεγάλες κρίσεις στις οποίες η Μόσχα έχει άμεση εμπλοκή: τον πόλεμο στην Ουκρανία και τη σύγκρουση με το Ιράν.<br />Μια αποστολή με περισσότερα από ένα μηνύματα<br /><br />Καμία από τις μέχρι τώρα διαθέσιμες πληροφορίες δεν αποδεικνύει ότι ο Ράτκλιφ ταξίδεψε στη Μόσχα αποκλειστικά για ένα από τα παραπάνω ζητήματα. Αντίθετα, το πιθανότερο είναι ότι η αποστολή του είχε σύνθετη ατζέντα.<br /><br />Η Ουκρανία αποτελεί το σταθερό υπόβαθρο των αμερικανορωσικών επαφών. Οι κρατούμενοι παραμένουν ένα από τα λίγα πεδία στα οποία εξακολουθεί να είναι δυνατή κάποια συνεννόηση. Η χρονική σύμπτωση με τις νέες αμερικανικές κυρώσεις, όμως, φέρνει αναπόφευκτα το Ιράν στο επίκεντρο.<br /><br />Η Ουάσινγκτον θέλει να γνωρίζει αν η Μόσχα είναι διατεθειμένη να περιορίσει τη βοήθεια προς την Τεχεράνη ή, αντίθετα, να τη διευρύνει. Θέλει επίσης να διαπιστώσει αν η Ρωσία μπορεί να λειτουργήσει ως μεσολαβητής στην κρίση ή αν θα μετατραπεί σε έναν ακόμη μηχανισμό παράκαμψης της αμερικανικής πίεσης.<br /><br />Το σύντομο πέρασμα του Ράτκλιφ από τη Μόσχα μοιάζει, επομένως, περισσότερο με αποστολή μεταφοράς μηνυμάτων και ανταλλαγής εξαιρετικά ευαίσθητων πληροφοριών, παρά με μια συμβατική διπλωματική επίσκεψη. Και η σιωπή που εξακολουθεί να την περιβάλλει, απλά εντείνει το μυστήριο…</div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Γιατί ο αρχηγός της CIA πήγε αιφνιδιαστικά στη Μόσχα;

Η αιφνιδιαστική παρουσία του διευθυντή της CIA Τζον Ράτκλιφ στη ρωσική πρωτεύουσα, με φόντο τις νέες κυρώσεις κατά του Ιράν και το αδιέξοδο ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η επόμενη σύγκρουση με Τουρκία θα είναι για το Καλώδιο

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.in.gr/wp-content/uploads/2025/04/tourkia-kalodio.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="479" data-original-width="852" height="75" src="https://www.in.gr/wp-content/uploads/2025/04/tourkia-kalodio.jpg" width="744" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Tο έργο της ηλεκτρικής σύνδεσης Ελλάδας – Κύπρου έρχεται επιτακτικά στο προσκήνιο, υπό το πρίσμα της αναβαθμισμένης τουρκικής προκλητικότητας σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο.</span></h3>ΤΗΣ <b>ΔΩΡΑΣ ΑΝΤΩΝΙΟΥ</b><br />Η είσοδος με πλειοψηφικό πακέτο μετοχών του γαλλικού ομίλου Meridiam έχει προβληθεί ως κίνηση που επαναφέρει το έργο σε τροχιά επανέναρξης, ενώ σε όλους του τόνους έχει διαμηνυθεί ότι οι εργασίες θα επανεκκινήσουν το επόμενο διάστημα.<br /><br />Το πρώτο κρίσιμο τεστ, αμέσως μετά την έναρξη των εργασιών, θα είναι οι βυθομετρικές έρευνες που είχαν διακοπεί τον Ιούλιο του 2024, όταν η Άγκυρα παρενέβη για τις έρευνες στη θαλάσσια περιοχή στα ανοιχτά της Κάσου, με το έργο να «παγώνει» έκτοτε.<br /><br />Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Παύλος Μαρινάκης, δήλωσε χθες στον ΣΚΑΪ ότι «κάθε τι που έχει εξαγγελθεί, συμπεριλαμβανομένης της πόντισης του καλωδίου θα προχωρήσει με βάση τον σχεδιασμό και, μάλιστα, πλέον με τη συνδρομή ενός γαλλικού κολοσσού».<br /><br />Μάλιστα, απαντώντας σε ερωτήσεις για την αντίδραση της Αθήνας εφόσον προκύψει τουρκική πρόκληση στο πεδίο, επισήμανε ότι «Η Ελλάδα θα δώσει κάθε απάντηση που πρέπει να δώσει ένα Κράτος ισχυρό, το οποίο δεν δέχεται ούτε υποδείξεις ούτε πρόκειται να ανεχτεί την οποιαδήποτε παραβίαση του Διεθνούς Δικαίου».<br /><br />Τα εθνικά θέματα, στον απόηχο των τελευταίων κινήσεων της Τουρκίας και της εδραιωμένης πλέον πεποίθησης ότι η Άγκυρα εγκαταλείπει την πολιτική των «ήρεμων» νερών» και επανέρχεται σε λογική επαναφοράς όλων των αξιώσεών της στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο, διεκδικούν κυρίαρχη θέση στην κεντρική πολιτική σκηνή, που βρίσκεται σε παρατεταμένη προεκλογική περίοδο.<br /><br />Η κυβέρνηση αποκρούει τις αιτιάσεις για υποχωρητικότητα, ενώ καλείται να απαντήσει στην πίεση που υφίσταται στα δεξιά της από μικρότερα κόμματα αλλά και από την κριτική που ασκεί ο Αντώνης Σαμαράς για την ασκούμενη εξωτερική πολιτική. Κεντρική θέση στο κυβερνητικό αφήγημα έχει η τοποθέτηση ότι τα τελευταία χρόνια έχουν γίνει πολλά στο πεδίο, τα οποία δεν έγιναν από καμιά προηγούμενη κυβέρνηση επί δεκαετίες.<br /><br />Ως τέτοια αναφέρονται οι συμφωνίες για ΑΟΖ με την Ιταλία και την Αίγυπτο, τα θαλάσσια πάρκα ο Θαλάσσιος Χωροταξικός Σχεδιασμός, τα εξοπλιστικά προγράμματα που τρέχουν και ενισχύουν τη θωράκιση της χώρας. Η επιχειρηματολογία της κυβέρνησης είναι ότι μέσα από αυτές τις κινήσεις έχει ενισχυθεί το γεωπολιτικό αποτύπωμα και έχει ισχυροποιηθεί η χώρα μας απέναντι και στις προκλήσεις της Τουρκίας.<br /><br />«Έχω «βαρεθεί» να μετράω πρωτοσέλιδα εφημερίδων, όλα αυτά τα χρόνια, τρία χρόνια έχω την τιμή να εκπροσωπώ την Κυβέρνηση και έχουμε καθήκον απέναντι στους πολίτες, που προεξοφλούν εθνικές ήττες και στη συνέχεια μετράνε «κουβάδες».<br /><br />“Για μια ακόμη φορά, λοιπόν, αυτοί οι πατριδοκάπηλοι, οι ψευτοπατριώτες είτε κάποιων ΜΜΕ, είτε από το πολιτικό σύστημα, θα πάρουν τις απαντήσεις τους στην πράξη. Και το ξαναλέω: Η Ελλάδα είναι μια χώρα η οποία επενδύει στην ειρήνη, πιστεύει στην τήρηση ενός και μόνου δόγματος που είναι το Διεθνές Δίκαιο, αλλά ούτε αφελής είναι ούτε υποχωρεί» υπογράμμισε ο Παύλος Μαρινάκης χθες, δίνοντας το στίγμα, αλλά και την αντίδραση απέναντι στην κριτική που ακούγεται.<br /><br />Είναι σαφές, πάντως, ότι οι τόνοι της αντίδρασης απέναντι στις αιτιάσεις της Άγκυρας επηρεάζονται και από το εσωτερικό πολιτικό σκηνικό και από τα δεδομένα της προεκλογικής περιόδου.<div><br /></div><div><a href="https://www.skai.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η επόμενη σύγκρουση με Τουρκία θα είναι για το Καλώδιο

Tο έργο της ηλεκτρικής σύνδεσης Ελλάδας – Κύπρου έρχεται επιτακτικά στο προσκήνιο, υπό το πρίσμα της αναβαθμισμένης τουρκικής προκλητικότητα...

Διαβάστε την συνέχεια

Shay Gal: Ελλάδα- Ισραήλ και Τουρκία, θα ανοίξει ο “Ασκός του Αιόλου”;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcRfOtUfUsVrp2Ik-gswjzu-YtwA35XET5XpAK1O3qlrHjgPU8ou48SCKrg&s=10" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="667" height="82" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcRfOtUfUsVrp2Ik-gswjzu-YtwA35XET5XpAK1O3qlrHjgPU8ou48SCKrg&s=10" width="768" /></a></div><br /><div>Σαφή προειδοποίηση για τις συνέπειες που θα μπορούσε να έχει μια στρατιωτική κλιμάκωση μεταξύ Ισραήλ και Τουρκίας απευθύνει ο Ισραηλινός αναλυτής Σάι Γκαλ, μιλώντας στην <a href="https://geopolitico.gr/2026/08/sai-gkal-i-tourkia-borei-na-prokalesei-tin-orgi-tou-poseidona-i-ellada-tha-borouse-na-eblakei/">Political</a>, βάζοντας στην εξίσωση τόσο την Ελλάδα όσο και την Κυπριακή Δημοκρατία.</div><br />Ο Γκαλ δεν εκτιμά ότι επίκειται πόλεμος μεταξύ Άγκυρας και Τελ Αβίβ. Διαπιστώνει, ωστόσο, ότι η κατάσταση είναι αισθητά πιο τεταμένη σε σύγκριση με έναν χρόνο πριν και, κυρίως, ότι έχει αυξηθεί ο κίνδυνος ένα σοβαρό στρατιωτικό επεισόδιο να αποκτήσει ανεξέλεγκτες διαστάσεις.<br /><br />Στο επίκεντρο της ανάλυσής του βρίσκεται η Κύπρος και η ισχυρή τουρκική στρατιωτική παρουσία στα Κατεχόμενα, την οποία εντάσσει σε ένα ευρύτερο σενάριο περιφερειακής αντιπαράθεσης. Γεωγραφική αναφορά<div><br />«Η Ελλάδα θα μπορούσε να εμπλακεί ακόμη και χωρίς το Ισραήλ»<br /><br />Ιδιαίτερη βαρύτητα έχει η εκτίμηση του Γκαλ ότι η Αθήνα δεν μπορεί να αντιμετωπίζει μια ενδεχόμενη σύγκρουση ως μια υπόθεση που αφορά αποκλειστικά το Ισραήλ και την Τουρκία. «Η Ελλάδα θα μπορούσε να εμπλακεί σε σύγκρουση με την Τουρκία ακόμη και χωρίς προηγούμενη ισραηλινή εμπλοκή», επισημαίνει στην Political, αναφέροντας ως πιθανά πεδία μιας τέτοιας κρίσης τόσο το Αιγαίο όσο και την Κύπρο.<br /><br />Η παρατήρηση αποκτά ιδιαίτερη σημασία υπό το πρίσμα της ελληνικής στρατιωτικής παρουσίας και των αμυντικών δεσμών Αθήνας–Λευκωσίας.Ο Ισραηλινός αναλυτής αναφέρεται ειδικότερα στην ανάπτυξη ελληνικών F-16 και φρεγάτας στην Κύπρο, αλλά και στην ενισχυμένη ελληνική επιχειρησιακή παρουσία στη Μεγαλόνησο στο πλαίσιο των διμερών αμυντικών συμφωνιών.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Shay Gal: Ελλάδα- Ισραήλ και Τουρκία, θα ανοίξει ο “Ασκός του Αιόλου”;

Σαφή προειδοποίηση για τις συνέπειες που θα μπορούσε να έχει μια στρατιωτική κλιμάκωση μεταξύ Ισραήλ και Τουρκίας απευθύνει ο Ισραηλινός ανα...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι Patriot που ταράζουν τα ήρεμα νερά… ακόμα περιμένουν

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTpRQ2Ig3EhJh48ppF2RAAF0vcOyOOdixWKT1T24MTObzCsJkemA7KEPtCJ&s=10" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="441" data-original-width="696" height="127" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTpRQ2Ig3EhJh48ppF2RAAF0vcOyOOdixWKT1T24MTObzCsJkemA7KEPtCJ&s=10" width="745" /></a></div><br /><div><b>Μιχαήλ Βασιλείου</b></div>Η υπόθεση της απομάκρυνσης του συστήματος αντιαεροπορικής και αντιπυραυλικής άμυνας Patriot από την Κάρπαθο, δεν έμεινε για πολύ στην ελληνική ειδησεογραφία. Για τους γνωρίζοντες το κυβερνητικό modus operandi και μόνο αυτό αρκεί για να εξαχθεί το συμπέρασμα ότι ως είδηση περιέχει στοιχεία που δεν κάνουν το Μέγαρο Μαξίμου να αισθάνεται και πολύ άσχημα. Συνήθως, όταν υπάρχει αφήγημα που πρέπει να «χωνέψει» η κοινή γνώμη, ισχύει το «η επανάληψη μήτηρ πάσης μαθήσεως». Εδώ μοιάζει κάτι να μην συμπεριλαμβάνει τους Patriot…<br /><br />Το DP κατέγραψε τις εξελίξεις από την πρώτη στιγμή. Θα αντισταθεί στον, μεγάλο είναι αλήθεια, πειρασμό να καταγράψει όσα ειπώθηκαν δημοσίως από τα μέσα ενημέρωσης. Ακούστηκαν πολλά και διαφορετικά σενάρια. Κι όπως έχουμε αναφέρει με διάφορες αφορμές, οι δημοσιογράφοι δεν τα… σκαρφίζονται μόνοι τους. Άρα, εάν υπάρχει ζήτημα παραπληροφόρησης, αυτή είναι σκόπιμη και έχει κέντρο προέλευσης.<br /><br />Όπως φαίνεται, αυτό που έπρεπε ως κοινωνία να «μάθουμε», είναι πως όποια απόφαση υλοποιείται, ενισχύει τη χώρα! Και μένουμε εκεί! Τα περί «κατευνασμού της Τουρκίας» δεν υπάρχουν. Κινούνται στη σφαίρα της φαντασίας όσων τα πιστεύουν. Η ενόχληση της πολιτικής ηγεσίας είναι έκδηλη. Πίσω από κλειστές πόρτες επιμένουν ότι πολλές συνεννοήσεις κινούνται στη σφαίρα του εθνικού απορρήτου! Όταν κάποιος υπενθυμίσει με νόημα, ότι τα «απόρρητα» έχουν πολλαπλασιαστεί τα τελευταία χρόνια, δεν γίνεται ευχάριστος στον συνομιλητή του. Κι αυτό έχει κόστος. Πάλι τα τελευταία χρόνια…<br /><br />Το DP υποστήριξε πως όλες οι ενδείξεις συντείνουν στο ότι η μεταφορά στη Σούδα πρόκειται για μια αμιγώς πολιτική, όχι στρατιωτική απόφαση. Αυτές οι αποφάσεις δεν λαμβάνονται πλέον ούτε στο επίπεδο του ΑΤΑ (Αρχηγείο Τακτικής Αεροπορίας) ούτε καν σε αυτό του ΓΕΕΘΑ. Κατέγραψε τον προβληματισμό της Πολεμικής Αεροπορίας διότι η ανάπτυξη δεύτερης πυροβολαρχίας δεν είναι εύκολη και μπορεί να προκαλέσει σοβαρά προβλήματα. Οι πηγές μας σταματούσαν λίγο πριν χαρακτηρίσουν ευθέως τη μεταφορά των Patriot στην Κρήτη ως «επιχειρησιακά αναιτιολόγητη». Η στρατιωτική ηγεσία δεν έχει άλλη επιλογή από το να εκτελέσει.<br /><br />Πολύ δύσκολα θα δοθεί κάποια απάντηση σε όλες αυτές τις αιτιάσεις. Δεν συνηθίζεται στις ημέρες μας και η εξαφάνιση του θέματος από τη δημοσιότητα σε αυτό παραπέμπει. Πηγές εκτιμούν, ότι για τους λόγους που εξηγήθηκαν οι Patriot θα μείνουν για ένα διάστημα και εν συνέχεια θα επιστρέψουν για να καλύψουν κρίσιμους στόχους, όπως η 114 Πτέρυγα Μάχης, φωλιά των κρίσιμων για την ελληνική άμυνα μαχητικών αεροσκαφών Rafale.<br /><br />Προς το παρόν πάντως αναμένεται η εντολή ανάπτυξης της πυροβολαρχίας. Εικάζεται ότι η ομάδα RSOP (Reconnaissance, Selection, and Occupation of Position: Αναγνώρισης, Επιλογής και Προετοιμασίας Τοποθεσίας) δεν έχει επιλύσει ακόμη την εξίσωση εύρεσης τοποθεσίας – χωροταξίας (βλ. «Έχει χρησιμότητα η δεύτερη πυροβολαρχία Patriot στη Σούδα;») σύμφωνα με τις προβλεπόμενες απαιτήσεις.<br /><br />Το «μοτίβο» δεν αλλάζει…<br /><br />Οι Patriot μπορεί να απομακρύνθηκαν από την Κάρπαθο, όμως το περιεχόμενο της απειλής δεν έχει αλλάξει! Προέρχεται από το ίδιο μέτωπο, τον πόλεμο στο Ιράν! Τις απειλές της Τεχεράνης να στοχεύσει με μη επανδρωμένα αεροχήματα αυτοκτονίας ή/και βαλλιστικούς πυραύλους τη Σούδα. Το DP είχε εξ αρχής εξηγήσει με κάθε δυνατή επιχειρησιακή λεπτομέρεια, ότι το σημείο ανάπτυξης των Patriot στην Κάρπαθο δεν εξυπηρετούσε την άμυνα της Σούδας.<br /><br />Σε αυτό επέμεναν τότε οι κυβερνητικές διαρροές, οι οποίες πρόθυμα αναπαράγονταν από τη μεγάλη πλειοψηφία των μέσα ενημέρωσης! Όπως άλλωστε εξακολουθεί να συμβαίνει και σήμερα. Εν συνεχεία πληροφορήθηκε τα περί προστασίας του χώρου εναέριου ανεφοδιασμού. Αυτό τουλάχιστον έβγαζε κάποιο επιχειρησιακό νόημα.<br /><br />Δεν ανακοινώθηκε όμως ποτέ, για να αποφύγουν τα πυρά της αντιπολίτευσης, ότι ενώ το λεκανοπέδιο είχε παραμείνει χωρίς προστασία, οι Patriot αμύνονταν είτε για λογαριασμό της Βουλγαρίας (σ.σ. στην Αλεξανδρούπολη) είτε εξυπηρετώντας την αμερικανική Αεροπορία. Παρόμοια αμηχανία που οδήγησε ξανά σε επικοινωνιακή διαχείριση, μας προέκυψε και με την πυροβολαρχία που έχει αναπτυχθεί στη Σαουδική Αραβία, μετά τη «Συμφωνία της Μέκκας».<br /><br />Με την ευκαιρία, υπενθυμίζεται λόγω της σημερινής πολιτικής συγκυρίας, ότι η αποπομπή-διαγραφή του Αντώνη Σαμαρά από τη Νέα Δημοκρατία, είχε ως αφορμή τις κατηγορίες περί υποχωρητικότητας στη διαμόρφωση των προϋποθέσεων διατήρησης των «ήρεμων υδάτων». Άρα, στην εικόνα εξ ορισμού προστίθενται και οι προεκλογικές σκοπιμότητες, που θα βλέπουμε ολοένα και πιο έντονα να καθορίζουν αποφάσεις…<br /><br />Η ελληνική πλευρά είχε επίσης επιλέξει να μην αντιπαρατεθεί στην υπόθεση της πόντισης του καλωδίου ηλεκτρικής διασύνδεσης στην Κάσο. Όταν η Τουρκία έστειλε πέντε πολεμικά πλοία στην περιοχή μεταξύ Κάσου και Καρπάθου ως αντίδραση στις έρευνες στον βυθό, εκτός των ελληνικών χωρικών υδάτων που παραμένουν στα 6 ναυτικά μίλια, καθώς η Τουρκία υποστήριξε ότι παραβιάζεται η δική της υφαλοκρηπίδα.<br /><br />Στη συνέντευξή του στο «ΒΗΜΑ», ο υπουργός Εξωτερικών, Γιώργος Γεραπετρίτης, έκανε λόγο για αγορά χρόνου από την ελληνική πλευρά, με στόχο να ολοκληρωθεί το πρόγραμμα επανεξοπλισμού των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων. Παρότι τάχθηκε ευθέως υπέρ της συνέχισης των επαφών με την τουρκική πλευρά, κάτι που έκαναν όλες οι κυβερνήσεις της χώρας, όπως υποστήριξε.<div><br />Ποια Σούδα…<br /><br />Στην περίπτωση της ανάπτυξης των Patriot στην Κάρπαθο, όπως προαναφέρθηκε, το DP είχε αποκαλύψει, ότι πραγματική αποστολή τους ήταν η προστασία περιοχής εναέριου ανεφοδιασμού που χρησιμοποιούνταν από αμερικανικά αεροσκάφη που συμμετείχαν στις επιχειρήσεις στο Ιράν. Ειρήσθω εν παρόδω ότι τα αεροσκάφη εναέριου ανεφοδιασμού επιχειρούσαν από τη Σόφια (εξ ου και οι ιρανικές απειλές κατά Βουλγαρίας). Με αυτό ως δεδομένο, προκύπτει ότι η κυβερνητική επικοινωνιακή ρητορική εξακολουθεί να υποτιμά τη νοημοσύνη της ελληνικής κοινωνίας, θεωρώντας ότι δεν θα αντιληφθούν ποια είναι η πραγματικότητα.<br /><br />Κι ας υπονομεύεται η αξιοπιστία της, έχοντας γίνει περίγελος σε ιδιαίτερα έμπειρους στρατιωτικούς κύκλους, οι οποίοι βέβαια επιμερίζουν την ευθύνη πρωτίστως στην αφωνία της στρατιωτικής ηγεσίας. Πρόκειται όμως για ένα κυβερνητικό ρίσκο που μπορεί να γυρίσει μπούμερανγκ. Διότι όπως αποδεικνύει η εμπειρία, «δι’ ασήμαντον αφορμήν», μπορεί κάτι που δεν απασχολεί μια… «ρυθμισμένη» δημοσιότητα, να αποκτήσει ανεξάρτητη επικοινωνιακή δυναμική. Και τότε το σύνολο των επικοινωνιακών ψεμάτων που θα αθροιστούν θα σοκάρει, επιφέροντας σοβαρότατο πολιτικό κόστος.<br /><br />«Ανυποχώρητη εθνική στάση»<br /><br />Παρεμπιπτόντως, όπως αναφέρθηκε, η Αθήνα χρησιμοποίησε την ευκαιρία επικοινωνιακά, για να προβάλει το επιχείρημα ότι η ανάπτυξη αποδεικνύει πως η κυβέρνηση δεν υποχωρεί ενώπιον των τουρκικών αιτιάσεων περί «αποστρατιωτικοποίησης» των νήσων του ανατολικού Αιγαίου.<br /><br />Κάτι παρόμοιο είχε γίνει με την «επίδειξη αντανακλαστικών» και την άμεση αποστολή στην Κύπρο της φρεγάτας FDI HN «ΚΙΜΩΝ» (F601), μαζί με τη φρεγάτα MEKO 200HN «ΨΑΡΑ» (F454). Υπενθυμίζεται, ότι η «ΚΙΜΩΝ» δεν είχε κηρυχθεί επιχειρησιακή όταν υπήρξε η πολιτική απόφαση αποστολής της. Μαζί είχαν σταλεί και δυο ζεύγη μαχητικών αεροσκαφών F-16V.<br /><br />Η υπόθεση της απομάκρυνσης των Patriot από την Κάρπαθο χρονολογείται περίπου από τον Μάιο και έκτοτε, σε κάθε «επεισόδιο» αποκαλύπτεται η έκδηλη αμηχανία στην επικοινωνιακή διαχείριση της υπόθεσης! Αμέσως μετά το ΚΥΣΕΑ, πηγές του υπ. Εθνικής Άμυνας είχαν διαρρεύσει ότι οι Patriot θα αντικατασταθούν από μαχητικά αεροσκάφη Mirage 2000-5 που θα μετασταθμεύσουν στην Κάρπαθο!<br /><br />Η διαρροή αυτή ήταν εμφανώς επιπόλαια, όπως αποδείχθηκε και από τις εξελίξεις! Επίσης, το περιεχόμενό της αποδείκνυε την πολιτική της προέλευση, καθώς στρατιωτικός ηγέτης δύσκολα θα μπορούσε να χωρέσει τόσες -επιχειρησιακού περιεχομένου- ανακρίβειες σε μια φράση! Και διαψεύστηκε από τα πιο επίσημα χείλη, τον Αρχηγό του Γενικού Επιτελείου Αεροπορίας (Α/ΓΕΑ) αντιπτέραρχο (Ι) Δημοσθένη Γρηγοριάδη που παραχώρησε συνέντευξη στον «κατάλληλο τόπο και χρόνο».<br /><br />Η μεταστάθμευση έχει προϋποθέσεις που δεν πληροί το αεροδρόμιο της νήσου. Επιπρόσθετα, τα μαχητικά αεροσκάφη δεν θα μπορούσαν ως εκ της φύσεως της αποστολής τους, να αντικαταστήσουν τους Patriot! Και το πιο «καραμπινάτο» σφάλμα, κάποιος θα έπρεπε να εξηγήσει με ποια λογική -ούτε καν στρατιωτική…- προκρινόταν η επιλογή των Mirage 2000-5 που έχουν βάση στην 114 Πτέρυγα Μάχης στην Τανάγρα της Βοιωτίας και όχι τα F-16V της 115 Πτέρυγας Μάχης με έδρα την Κρήτη!<br /><br />Δεν είναι όμως πολιτικώς ορθό στις μέρες μας να θέτεις ερωτήματα στην πολιτική και τη στρατιωτική ηγεσία. Η δε φύση της εθνικής άμυνας δίνει την ευκαιρία γι’ αυτό το αέναο κρυφτό υπό το σύνηθες πρόσχημα περί «απορρήτου». Μάλλον χρήζει μικρής τροποποίησης το γνωστό «τὸ πεπρωμένον φυγείν ἀδύνατον». Πάλι από «π» αρχίζει η αντικαταστάτρια λέξη. Πραγματικότητα…</div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Οι Patriot που ταράζουν τα ήρεμα νερά… ακόμα περιμένουν

Μιχαήλ Βασιλείου Η υπόθεση της απομάκρυνσης του συστήματος αντιαεροπορικής και αντιπυραυλικής άμυνας Patriot από την Κάρπαθο, δεν έμεινε για...

Διαβάστε την συνέχεια