Αμερικανός γερουσιαστής ”τελειώνει” τα σχέδια Τραμπ για τα F-35 στην Τουρκία.

<img height="113" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/07/726768427_1739294377090416_7988516153534855188_n-1068x601-1-1.jpeg" width="770" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;"> ”Παράνομη η πώληση των μαχητικών – Σοκαριστικό ότι ο Τραμπ εξετάζει την πώληση”</span></h3>Νέα πολιτική θύελλα στην Ουάσινγκτον – Δημοκρατικός γερουσιαστής προειδοποιεί ότι οποιαδήποτε προσπάθεια παράκαμψης του νόμου θα είναι «απαράδεκτη»<br /><br />Νέα εμπόδια υψώνονται απέναντι σε κάθε ενδεχόμενο επιστροφής της Τουρκίας στο πρόγραμμα των μαχητικών F-35, καθώς ο Δημοκρατικός γερουσιαστής Κρις βαν Χόλεν εξαπέλυσε σφοδρή επίθεση τόσο κατά του Ντόναλντ Τραμπ όσο και κατά του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, στέλνοντας ξεκάθαρο μήνυμα ότι το αμερικανικό Κογκρέσο δεν πρόκειται να επιτρέψει την παράκαμψη της νομοθεσίας.<br /><br />Οι δηλώσεις του γερουσιαστή από το Μέριλαντ έρχονται σε μια περίοδο έντονου παρασκηνίου γύρω από το ενδεχόμενο επανεκκίνησης των αμερικανοτουρκικών διαπραγματεύσεων για τα F-35, με την υπόθεση να εξελίσσεται πλέον σε μείζον πολιτικό και γεωστρατηγικό ζήτημα για τις Ηνωμένες Πολιτείες, το ΝΑΤΟ και την ασφάλεια της Ανατολικής Μεσογείου.<div><br />«Οι S-400 απειλούν άμεσα τα F-35»<br /><br />Ο Κρις βαν Χόλεν ήταν απολύτως κατηγορηματικός, τονίζοντας ότι η Τουρκία εξακολουθεί να διατηρεί σε επιχειρησιακή ετοιμότητα το ρωσικό αντιαεροπορικό σύστημα S-400, γεγονός που, όπως υπογράμμισε, δημιουργεί σοβαρότατους κινδύνους για την ασφάλεια του κορυφαίου αμερικανικού μαχητικού πέμπτης γενιάς.<br /><br />«Η Άγκυρα εξακολουθεί να διατηρεί το ρωσικό σύστημα αντιπυραυλικής άμυνας S-400, το οποίο απειλεί άμεσα την ασφάλεια των δικών μας F-35», σημείωσε χαρακτηριστικά.<br /><br />Η συγκεκριμένη θέση αποτελεί διαχρονική ανησυχία της Ουάσινγκτον, καθώς οι αμερικανικές υπηρεσίες εκτιμούν ότι η ταυτόχρονη λειτουργία των S-400 και των F-35 θα μπορούσε να οδηγήσει σε συλλογή κρίσιμων ηλεκτρονικών δεδομένων για τις δυνατότητες του αμερικανικού αεροσκάφους.</div><div><br />Στο στόχαστρο και ο Ερντογάν<br /><br />Ο Αμερικανός γερουσιαστής δεν περιορίστηκε μόνο στο τεχνικό σκέλος του ζητήματος.<br /><br />Άσκησε ιδιαίτερα σκληρή κριτική στον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, χαρακτηρίζοντάς τον «αναξιόπιστο σύμμαχο» του ΝΑΤΟ, υποστηρίζοντας ότι συνεχίζει να απομακρύνεται από τις δημοκρατικές αρχές και το κράτος δικαίου.<br /><br />Σύμφωνα με τον βαν Χόλεν, η συμπεριφορά της Άγκυρας δεν δικαιολογεί την παροχή προηγμένων αμερικανικών οπλικών συστημάτων, καθώς οι πολιτικές επιλογές της τουρκικής ηγεσίας δημιουργούν σοβαρά ερωτήματα αξιοπιστίας στο εσωτερικό της Συμμαχίας.</div><div><br />«Σοκαριστικό ότι ο Τραμπ εξετάζει την πώληση»<br /><br />Ιδιαίτερα αιχμηρός εμφανίστηκε ο Δημοκρατικός γερουσιαστής και απέναντι στον Ντόναλντ Τραμπ.<br /><br />Ο βαν Χόλεν χαρακτήρισε «σοκαριστικό» ακόμη και το ενδεχόμενο να εξετάζεται η μεταφορά F-35 στην Τουρκία, υποστηρίζοντας ότι μια τέτοια απόφαση θα είχε σοβαρές επιπτώσεις στην εθνική ασφάλεια των Ηνωμένων Πολιτειών αλλά και των συμμάχων τους.<br /><br />«Το γεγονός ότι ο Πρόεδρος Τραμπ εξετάζει καν αυτή τη μεταφορά είναι σοκαριστικό, καθώς όχι μόνο υπονομεύει την εθνική ασφάλεια των ΗΠΑ και των συμμάχων μας στο ΝΑΤΟ, αλλά παραβιάζει και την αμερικανική νομοθεσία», ανέφερε χαρακτηριστικά.<br /><br />Η παρέμβασή του καταδεικνύει ότι το ζήτημα των F-35 μετατρέπεται εκ νέου σε πεδίο σκληρής πολιτικής αντιπαράθεσης στην Ουάσινγκτον.</div><div><br />«Ο νόμος είναι ξεκάθαρος – Όσο υπάρχουν S-400 δεν υπάρχουν F-35»<br /><br />Το πλέον κρίσιμο σημείο της παρέμβασης του Κρις βαν Χόλεν αφορά το νομικό πλαίσιο που διέπει την υπόθεση.<br /><br />Ο Αμερικανός γερουσιαστής υπενθύμισε ότι η ισχύουσα αμερικανική νομοθεσία αποκλείει ρητά την Τουρκία από το πρόγραμμα των F-35 όσο εξακολουθεί να διατηρεί τους ρωσικούς S-400.<br /><br />«Ο νόμος είναι σαφής: όσο η Τουρκία κατέχει τους S-400, η Άγκυρα αποκλείεται από το πρόγραμμα των F-35», τόνισε.<br /><br />Με τον τρόπο αυτό έστειλε μήνυμα ότι οποιαδήποτε προσπάθεια επαναφοράς της Τουρκίας χωρίς προηγούμενη απομάκρυνση ή απενεργοποίηση των ρωσικών συστημάτων θα προσκρούσει στο ίδιο το αμερικανικό νομικό πλαίσιο.</div><div><br />Προειδοποίηση προς τον Λευκό Οίκο<br /><br />Ο βαν Χόλεν υποστήριξε ακόμη ότι το Κογκρέσο έχει εκφράσει διακομματικά τη θέση του απέναντι στην Τουρκία, υπογραμμίζοντας ότι η νομοθεσία δεν αφήνει κανένα περιθώριο ερμηνειών.<br /><br />«Το Κογκρέσο το έχει καταστήσει σαφές σε διακομματική βάση και οποιαδήποτε προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να παρακάμψει τον νόμο είναι απλώς απαράδεκτη», δήλωσε.<br /><br />Η αναφορά αυτή αποκτά ιδιαίτερη σημασία, καθώς δείχνει ότι η αντίθεση στην πιθανή πώληση F-35 δεν περιορίζεται στους Δημοκρατικούς, αλλά συναντά ισχυρή υποστήριξη και από σημαντικό αριθμό Ρεπουμπλικανών βουλευτών και γερουσιαστών.</div><div><br />Το παρασκήνιο πίσω από τα F-35 παραμένει «καυτό»<br /><br />Οι δηλώσεις του Κρις βαν Χόλεν επιβεβαιώνουν ότι η υπόθεση των F-35 εξελίσσεται σε μία από τις πλέον σύνθετες γεωπολιτικές και πολιτικές εκκρεμότητες στις σχέσεις Ουάσινγκτον – Άγκυρας.<br /><br />Παρά τις κατά καιρούς δηλώσεις περί επαναπροσέγγισης, η παρουσία των S-400 εξακολουθεί να αποτελεί το μεγαλύτερο εμπόδιο για οποιαδήποτε επανένταξη της Τουρκίας στο πρόγραμμα των F-35, ενώ οι έντονες αντιδράσεις στο Κογκρέσο καταδεικνύουν ότι η πολιτική συναίνεση υπέρ της διατήρησης των περιορισμών παραμένει ισχυρή.<br /><br />Με τις δημόσιες παρεμβάσεις κορυφαίων γερουσιαστών να πυκνώνουν, το μήνυμα προς την Άγκυρα αλλά και προς τον Λευκό Οίκο είναι σαφές: χωρίς οριστική επίλυση του ζητήματος των S-400, η επιστροφή της Τουρκίας στα F-35 εξακολουθεί να συναντά ισχυρά πολιτικά, νομικά και στρατηγικά εμπόδια.</div><div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Αμερικανός γερουσιαστής ”τελειώνει” τα σχέδια Τραμπ για τα F-35 στην Τουρκία.

 ”Παράνομη η πώληση των μαχητικών – Σοκαριστικό ότι ο Τραμπ εξετάζει την πώληση” Νέα πολιτική θύελλα στην Ουάσινγκτον – Δημοκρατικός γερουσι...

Διαβάστε την συνέχεια

«Πόλεμος διαδοχής» στο στρατόπεδο Τραμπ: Ο Ρούμπιο εκτοπίζει τον Βανς.

<img height="113" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/07/Black-and-Red-Modern-Interview-Podcast-Youtube-Thumbnail-67-6-1068x601.png" width="768" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;"> Το ισχυρό φιλοϊσραηλινό λόμπι αλλάζει τα δεδομένα για το 2028</span></h3>Σενάρια διαδοχής στον Λευκό Οίκο – Η μάχη Βανς και Ρούμπιο φουντώνει, με το Ισραήλ, το Ιράν και το MAGA να βρίσκονται στο επίκεντρο<br /><br />Η μάχη για τη διαδοχή του Ντόναλντ Τραμπ έχει ήδη ξεκινήσει, παρά το γεγονός ότι απομένουν ακόμη χρόνια μέχρι τις προεδρικές εκλογές του 2028. Πίσω από τις κλειστές πόρτες της Ουάσινγκτον, εξελίσσεται μια σκληρή εσωκομματική αναμέτρηση που θυμίζει πολιτικό θρίλερ, με δύο ισχυρούς «παίκτες» να διεκδικούν την επόμενη ημέρα του κινήματος MAGA.<br /><br />Σύμφωνα με ανάλυση της Jerusalem Post, ο αντιπρόεδρος Τζέι Ντι Βανς βλέπει την επιρροή του να υποχωρεί, ενώ ο υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο αναδεικνύεται σε ισχυρό φαβορί, κυρίως χάρη στη σταθερή φιλοϊσραηλινή στάση του και στην αυξανόμενη αποδοχή που καταγράφει σε σημαντικά κέντρα επιρροής του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος.<div><br />Ο Βανς χάνει έδαφος στους φιλοϊσραηλινούς κύκλους<br /><br />Παρότι ο Τζέι Ντι Βανς εξακολουθεί να θεωρείται από αρκετούς ως ο φυσικός πολιτικός κληρονόμος του Ντόναλντ Τραμπ, η εικόνα του έχει δεχθεί ισχυρό πλήγμα μεταξύ πολλών φιλοϊσραηλινών και Εβραίων Ρεπουμπλικανών.<br /><br />Οι επικρίσεις εστιάζουν:στις δημόσιες επιθέσεις του προς την κυβέρνηση Νετανιάχου,<br />στην πιο επιφυλακτική στάση του απέναντι στο Ισραήλ,<br />στην ανοχή που του καταλογίζουν απέναντι σε αντι-ισραηλινές θεωρίες συνωμοσίας,<br />και στη σιωπή του απέναντι στις τοποθετήσεις του Τάκερ Κάρλσον για το Ισραήλ.<br /><br />Η στάση αυτή έχει προκαλέσει σοβαρές αντιδράσεις σε τμήμα της εκλογικής βάσης που παραδοσιακά στηρίζει τόσο τον Τραμπ όσο και το Ισραήλ.</div><div><br />Ο Μάρκο Ρούμπιο αναδεικνύεται σε μεγάλο φαβορί<br /><br />Την ίδια στιγμή, ο Μάρκο Ρούμπιο εμφανίζεται να κερδίζει συνεχώς πολιτικό έδαφος.<br /><br />Ο σημερινός υπουργός Εξωτερικών και σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας του Ντόναλντ Τραμπ έχει καταφέρει να δημιουργήσει ένα ιδιαίτερα ισχυρό προφίλ στο εσωτερικό του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος.<br /><br />Η σταθερή στήριξή του προς το Ισραήλ, η σκληρή γραμμή απέναντι στο Ιράν και η επιθετική εξωτερική πολιτική που υποστηρίζει, τον έχουν μετατρέψει σε έναν από τους πλέον δημοφιλείς πολιτικούς στους συντηρητικούς κύκλους.</div><div><br />«100 προς 0 υπέρ Ρούμπιο»<br /><br />Ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσαν οι δηλώσεις του γνωστού Εβραίου συντηρητικού ακτιβιστή Σάμπος Κέστενμπαουμ, ο οποίος περιέγραψε με εντυπωσιακό τρόπο την εικόνα που επικρατεί στους φιλοϊσραηλινούς κύκλους του MAGA.<br /><br />«Ο Μάρκο Ρούμπιο προηγείται με διαφορά 99 προς 1. Στην πραγματικότητα, ίσως η αναλογία να είναι πιο κοντά στο 100 προς 0», ανέφερε χαρακτηριστικά.<br /><br />Η συγκεκριμένη τοποθέτηση αποτυπώνει το εύρος της υποστήριξης που φαίνεται να συγκεντρώνει ο Ρούμπιο σε ένα ιδιαίτερα κρίσιμο τμήμα της συντηρητικής εκλογικής βάσης.</div><div><br />Η σκληρή γραμμή απέναντι στο Ιράν και το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο<br /><br />Η πολιτική ταυτότητα του Ρούμπιο έχει ενισχυθεί ακόμη περισσότερο μέσα από τις πρόσφατες παρεμβάσεις του.<br /><br />Ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών έχει ταχθεί υπέρ της άρσης περιορισμών σε Ισραηλινούς εποίκους, έχει υιοθετήσει σκληρή στάση απέναντι στο Ιράν και έχει δεσμευθεί να κινηθεί εναντίον του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου, μετά τα εντάλματα που έχουν εκδοθεί σε βάρος Ισραηλινών αξιωματούχων.<br /><br />Παράλληλα, έχει στηρίξει τα αυστηρά μέτρα της κυβέρνησης Τραμπ απέναντι σε φιλοπαλαιστινιακές κινητοποιήσεις σε αμερικανικά πανεπιστήμια, γεγονός που ενίσχυσε ακόμη περισσότερο τη δημοτικότητά του στους συντηρητικούς κύκλους.</div><div><br />Ο Τραμπ άνοιξε τη συζήτηση για το 2028<br /><br />Το ενδιαφέρον είναι ότι ο ίδιος ο Ντόναλντ Τραμπ έχει αφήσει ανοιχτό το ενδεχόμενο ενός κοινού ψηφοδελτίου Βανς – Ρούμπιο, χωρίς όμως να αποκαλύψει ποιον θεωρεί καταλληλότερο για την κορυφή του ψηφοδελτίου.<br /><br />Σύμφωνα με πληροφορίες από αμερικανικά μέσα ενημέρωσης, σε συγκέντρωση μεγάλων δωρητών στο Μαρ-α-Λάγκο, ο Τραμπ φέρεται να ζήτησε τη γνώμη των παρευρισκομένων για τους δύο πιθανούς διαδόχους του.<br />Οι εντυπώσεις, σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, ήταν ξεκάθαρα υπέρ του Μάρκο Ρούμπιο.</div><div><br />Οι μεγάλοι δωρητές αλλάζουν στρατόπεδο<br /><br />Η μετατόπιση δεν περιορίζεται μόνο στους πολιτικούς κύκλους.<br /><br />Μεγάλοι χρηματοδότες του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος εμφανίζονται πλέον να βλέπουν τον Ρούμπιο ως την ασφαλέστερη επιλογή για το 2028.<br /><br />Χαρακτηριστική ήταν η δημόσια τοποθέτηση του δισεκατομμυριούχου Κεν Γκρίφιν, ο οποίος δήλωσε ότι, εφόσον χρειαστεί να επιλέξει μεταξύ Ρούμπιο και Βανς στις προκριματικές εκλογές, θα στηρίξει τον σημερινό υπουργό Εξωτερικών.<br /><br />Παράλληλα, ακόμη και οι εταιρείες στοιχημάτων εμφανίζουν αυξημένες πιθανότητες υπέρ του Ρούμπιο, καταγράφοντας τη δυναμική που αναπτύσσει.</div><div><br />Η συμφωνία με το Ιράν άνοιξε νέο κύκλο αντιπαράθεσης<br /><br />Ένα ακόμη σημείο που φαίνεται να επηρέασε τις ισορροπίες ήταν η πρόσφατη αμερικανική συμφωνία με το Ιράν.<br /><br />Φιλοϊσραηλινοί αναλυτές και σχολιαστές άσκησαν έντονη κριτική στον Τζέι Ντι Βανς, θεωρώντας ότι οι παραχωρήσεις προς την Τεχεράνη δεν εξυπηρετούσαν τα συμφέροντα των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ισραήλ.<br /><br />Αντίθετα, η πιο επιφυλακτική στάση του Μάρκο Ρούμπιο ερμηνεύθηκε από πολλούς ως έμμεση διαφωνία, γεγονός που ενίσχυσε ακόμη περισσότερο το πολιτικό του προφίλ.</div><div><br />Οι επικριτές βλέπουν υπερβολική εγγύτητα με το Ισραήλ<br /><br />Την ίδια ώρα, η άνοδος του Ρούμπιο προκαλεί έντονες αντιδράσεις σε κύκλους που ασκούν κριτική στο Ισραήλ, τόσο από την αριστερά όσο και από τμήματα της δεξιάς.<br /><br />Ορισμένοι σχολιαστές και πολιτικοί αντίπαλοι υποστηρίζουν ότι ο Ρούμπιο υιοθετεί πολιτικές που ευθυγραμμίζονται πλήρως με τις ισραηλινές θέσεις, ενώ έχουν διατυπωθεί και ατεκμηρίωτοι ισχυρισμοί περί οργανωμένης προσπάθειας ενίσχυσης της υποψηφιότητάς του από φιλοϊσραηλινούς κύκλους.<br /><br />Οι συγκεκριμένοι ισχυρισμοί δεν συνοδεύονται από δημόσια αποδεικτικά στοιχεία και παραμένουν πολιτικές τοποθετήσεις των επικριτών του.</div><div><br />Η μάχη για τη «μετά Τραμπ» εποχή μόλις ξεκίνησε<br /><br />Η εικόνα που διαμορφώνεται στην Ουάσινγκτον δείχνει ότι η διαδοχή του Ντόναλντ Τραμπ έχει ήδη μετατραπεί σε πεδίο σκληρής πολιτικής αντιπαράθεσης.<br /><br />Από τη μία πλευρά βρίσκεται ο αντιπρόεδρος Τζέι Ντι Βανς, που εξακολουθεί να διαθέτει ισχυρή επιρροή στον πυρήνα του MAGA. Από την άλλη, ο Μάρκο Ρούμπιο συγκεντρώνει ολοένα και μεγαλύτερη υποστήριξη από δωρητές, στελέχη του κόμματος και φιλοϊσραηλινούς κύκλους, οι οποίοι τον θεωρούν τον καταλληλότερο να οδηγήσει τους Ρεπουμπλικανούς στη νέα εποχή.<br /><br />Με τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή, τις σχέσεις ΗΠΑ – Ισραήλ και την πολιτική απέναντι στο Ιράν να παραμένουν στο επίκεντρο, η εσωκομματική σύγκρουση για το χρίσμα του 2028 αναμένεται να αποτελέσει μία από τις πιο σκληρές πολιτικές αναμετρήσεις των επόμενων ετών.</div><div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

«Πόλεμος διαδοχής» στο στρατόπεδο Τραμπ: Ο Ρούμπιο εκτοπίζει τον Βανς.

 Το ισχυρό φιλοϊσραηλινό λόμπι αλλάζει τα δεδομένα για το 2028 Σενάρια διαδοχής στον Λευκό Οίκο – Η μάχη Βανς και Ρούμπιο φουντώνει, με το Ι...

Διαβάστε την συνέχεια

Το τροχαίο που άλλαξε την Τουρκία. Η αρχή του τέλους του κεμαλικού βαθέος κράτους.

<img height="113" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2026/07/susurluk-car-crash-1996-yt-screenshot-825x600.jpg" width="771" /><br /><b><br /></b><div><b>ΣΤΑΛΙΔΗΣ ΑΝΔΡΕΑΣ</b><br />Από το 1926 —συμβολικό έτος για την επιβολή του νέου κοσμικού Αστικού Κώδικα— δύο μεγάλα πολιτικά και κοινωνικά ρεύματα συγκρούονται για τον χαρακτήρα της Τουρκίας. Από τη μία βρίσκονται οι κεμαλιστές: Ο στρατός, η ανώτατη γραφειοκρατία, η δικαιοσύνη και οι κοσμικές πολιτικές ελίτ που θεωρούσαν αποστολή τους τη διατήρηση ενός συγκεντρωτικού, εθνικιστικού και δυτικότροπου κράτους.<br /><br />Από την άλλη, η συντηρητική και θρησκευόμενη Τουρκία της Ανατολίας, η οποία παρέμενε δεμένη με το Ισλάμ και την οθωμανική παράδοση. Η σύγκρουση δεν περιορίστηκε στις εκλογές. Ο στρατός επενέβη με το πραξικόπημα του 1960, το στρατιωτικό υπόμνημα του 1971, το πραξικόπημα του 1980 και τη λεγόμενη “μεταμοντέρνα” επέμβαση του 1997 κατά της κυβέρνησης Ερμπακάν. Το κεμαλικό κατεστημένο ανεχόταν μετριοπαθείς ισλαμιστικές κυβερνήσεις, όχι όμως την ανατροπή του ιδεολογικού και θεσμικού ελέγχου του κράτους.<br /><br />Η άνοδος του πολιτικού Ισλάμ συνδέθηκε κυρίως με τον Νετσμεττίν Ερμπακάν. Τα κόμματά του απαγορεύονταν και επανιδρύονταν με νέα ονόματα, αλλά η κοινωνική τους βάση διευρυνόταν. Η μεγάλη τομή ήρθε στις δημοτικές εκλογές της 27ης Μαρτίου 1994, όταν το Κόμμα Ευημερίας, το Refah Partisi, κέρδισε την Κωνσταντινούπολη με υποψήφιο τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Η δημαρχιακή θητεία του τού έδωσε πανεθνική αναγνωρισιμότητα και την εικόνα αποτελεσματικού διαχειριστή.<br /><br />Στις εκλογές της 24ης Δεκεμβρίου 1995, το Refah αναδείχθηκε πρώτο κόμμα με 21,4% και 158 έδρες. Τον Ιούνιο του 1996 σχημάτισε κυβέρνηση συνασπισμού με το DYP της Τανσού Τσιλέρ και ο Ερμπακάν έγινε ο πρώτος ανοιχτά ισλαμιστής πρωθυπουργός της Τουρκικής Δημοκρατίας. Τότε συνέβη το δυστύχημα του Σουσουρλούκ!<br /><br />Το Σουσουρλούκ που αποκάλυψε το βαθύ κράτος<br /><br />Στις 3 Νοεμβρίου 1996, μία Mercedes συγκρούστηκε με φορτηγό κοντά στην κωμόπολη Σουσουρλούκ. Στο αυτοκίνητο επέβαιναν ο Σεντάτ Μπουτζάκ, βουλευτής του DYP και αρχηγός ισχυρής φυλής με ένοπλους “φρουρούς χωριών”, ο υψηλόβαθμος αστυνομικός Χουσεΐν Κοτζαντάγ, ο Αμπντουλάχ Τσατλί, καταζητούμενος ακροδεξιός των Γκρίζων Λύκων και άνθρωπος του υποκόσμου, και η σύντροφός του. Ο Μπουτζάκ επέζησε· οι υπόλοιποι σκοτώθηκαν.<br /><br />Το “ζουμί” της υπόθεσης δεν ήταν απλώς ότι ένας πολιτικός, ένας αστυνομικός και ένας μαφιόζος ταξίδευαν μαζί. Αποκαλύφθηκε ένας μηχανισμός αμοιβαίων εξυπηρετήσεων: κρατικές υπηρεσίες παρείχαν σε καταζητούμενους ακροδεξιούς όπλα, πλαστές ταυτότητες, διαβατήρια, προστασία και δυνατότητα ελεύθερης μετακίνησης. Εκείνοι αναλάμβαναν επιχειρήσεις που το επίσημο κράτος δεν μπορούσε να εκτελέσει ανοιχτά — δολοφονίες, απαγωγές, εκφοβισμό και επιχειρήσεις εναντίον προσώπων που θεωρούνταν συνεργάτες ή χρηματοδότες του <a href="https://slpress.gr/tag/pkk/">PKK</a>.<br /><br />Ως αντάλλαγμα, απολάμβαναν ασυλία για εγκληματικές δραστηριότητες, όπως λαθρεμπόριο, εκβιασμούς, καζίνα και πιθανώς διακίνηση ναρκωτικών. Η “εθνική ασφάλεια” είχε μετατραπεί σε κάλυμμα ενός δικτύου που απέκτησε δικά του οικονομικά συμφέροντα και σχετική αυτονομία από το νόμιμο κράτος. Το Σουσουρλούκ έγινε έτσι το σύμβολο του τουρκικού βαθέος κράτους: Ενός πλέγματος πολιτικών, αστυνομικών, στρατιωτικών, παρακρατικών και εγκληματικών συμφερόντων που λειτουργούσε μέσα στους θεσμούς αλλά έξω από τον νόμο.<br /><br />Η υπόθεση έπληξε ιδιαίτερα το DYP. Ο Μπουτζάκ ήταν βουλευτής του, ενώ ο υπουργός Εσωτερικών Μεχμέτ Αγκάρ θεωρήθηκε κεντρικό πρόσωπο του δικτύου. Οι μαζικές διαμαρτυρίες με το σύνθημα “Ένα λεπτό σκοτάδι για διαρκές φως” εξέφρασαν την οργή μιας κοινωνίας που έβλεπε ότι το κράτος, το οποίο επικαλούνταν τη νομιμότητα για να περιορίζει τους αντιπάλους του, χρησιμοποιούσε το ίδιο παρακρατικούς και εγκληματίες.<br /><br />Η επίδραση στην άνοδο των ισλαμιστών ήταν έμμεση αλλά σημαντική. Το Σουσουρλούκ δεν έστειλε αμέσως τους ψηφοφόρους στο πολιτικό Ισλάμ. Απονομιμοποίησε όμως την παλιά τάξη και επιτάχυνε την αποσύνθεση των παραδοσιακών κεντροδεξιών κομμάτων, του DYP και του ANAP. Οι ισλαμιστές μπορούσαν πλέον να παρουσιάζονται όχι μόνο ως θρησκευτική εναλλακτική, αλλά και ως δύναμη κάθαρσης απέναντι σε ένα διεφθαρμένο κατεστημένο.<br /><br /><img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2026/07/pinax1-stalidis.jpg" /><br /><br />Η βασική εικόνα είναι καθαρή. Τα DYP και ANAP κατέρρευσαν από συνολικό 51% το 1991 σε μόλις 14,6% το 2002. Το ισλαμιστικό ρεύμα ανέβηκε το 1995, περιορίστηκε προσωρινά το 1999 και επανεμφανίστηκε το 2002 υπό τη διευρυμένη, “συντηρητική δημοκρατική” μορφή του AKP. Παράλληλα, η κυβέρνηση DSP–MHP–ANAP του 1999 τιμωρήθηκε συντριπτικά μετά την οικονομική κρίση του 2001. Επειδή μόνο το AKP και το CHP πέρασαν το όριο του 10%, το 34,3% του AKP μετατράπηκε σε 363 από τις 550 έδρες. Η πιο εντυπωσιακή μεταβολή ήταν η εξαφάνιση της κυβέρνησης συνασπισμού του 1999:<br /><br /><img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2026/07/pinax2-stalidis.jpg" /><br />Επομένως, το 2002 δεν ήταν απλώς μετακίνηση από τον κεμαλισμό προς τον ισλαμισμό. Ήταν κατάρρευση ολόκληρου του υφιστάμενου κομματικού συστήματος.<br />Το “μεταμοντέρνο πραξικόπημα” κατά του Ερμπακάν<br /><br />Στις 28 Φεβρουαρίου 1997, το Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας, υπό την καθοριστική επιρροή του στρατού, επέβαλε στην κυβέρνηση Ερμπακάν μέτρα κατά της “ισλαμικής απειλής”. Ακολούθησε συντονισμένη πίεση από τον στρατό, τη δικαιοσύνη, τη γραφειοκρατία, τα μέσα ενημέρωσης και οικονομικά κέντρα.<br /><br />Ο Ερμπακάν παραιτήθηκε τον Ιούνιο, θεωρώντας ότι η πρωθυπουργία θα περνούσε στην Τανσού Τσιλέρ. Ο πρόεδρος Σουλεϊμάν Ντεμιρέλ, όμως, έδωσε την εντολή σχηματισμού κυβέρνησης στον Μεσούτ Γιλμάζ. Δεν διαλύθηκε το Κοινοβούλιο ούτε εγκαταστάθηκε στρατιωτική κυβέρνηση, αλλά το στρατιωτικό και κεμαλικό κατεστημένο επηρέασε αποφασιστικά ποια κόμματα μπορούσαν να κυβερνήσουν και ποια έπρεπε να αποκλειστούν. Για τον λόγο αυτό τα γεγονότα χαρακτηρίστηκαν “μεταμοντέρνο” ή “μίνι” πραξικόπημα.<br /><br />Το “Refah” διαλύθηκε δικαστικά το 1998. Μακροπρόθεσμα, όμως, η επέμβαση δεν εξαφάνισε το πολιτικό Ισλάμ. Το ώθησε να αλλάξει γλώσσα και στρατηγική.<br /><br />Από τη φυλακή στην πρωθυπουργία<br /><br />Ο Ερντογάν βρέθηκε στο επίκεντρο αυτής της μετάβασης. Τον Δεκέμβριο του 1997, σε ομιλία στη Σιίρτη, απήγγειλε τους γνωστούς στίχους για «τα τεμένη ως στρατώνες, τους θόλους ως κράνη και τους μιναρέδες ως ξιφολόγχες». Το 1998 καταδικάστηκε σε φυλάκιση και πολιτική απαγόρευση. Απομακρύνθηκε από τη δημαρχία και εξέτισε περίπου τέσσερις μήνες στη φυλακή, από τον Μάρτιο έως τον Ιούλιο του 1999.<br /><br />Η καταδίκη, αντί να τον εξαφανίσει, τον μετέτρεψε για εκατομμύρια συντηρητικούς ψηφοφόρους σε σύμβολο διωκόμενου από το κεμαλικό κατεστημένο. Στις 14 Αυγούστου 2001, ο Ερντογάν και ο Αμπντουλάχ Γκιουλ ίδρυσαν το AKP. Το νέο κόμμα απέφυγε τον ανοιχτό ισλαμιστικό λόγο και αυτοχαρακτηρίστηκε “συντηρητικό δημοκρατικό”. Υποσχόταν οικονομική σταθερότητα, ευρωπαϊκή προοπτική, καταπολέμηση της διαφθοράς και περιορισμό της στρατιωτικής κηδεμονίας.<br /><br />Μετά τη σαρωτική εκλογική νίκη της 3ης Νοεμβρίου 2002, ο Ερντογάν δεν μπορούσε ακόμη να γίνει βουλευτής λόγω της καταδίκης του. Πρωθυπουργός ανέλαβε προσωρινά ο Αμπντουλάχ Γκιουλ. Μετά την άρση του πολιτικού κωλύματος και την επανάληψη των εκλογών στη Σιίρτη στις 9 Μαρτίου 2003, ο Ερντογάν εξελέγη βουλευτής και στις 14 Μαρτίου ανέλαβε πρωθυπουργός.<br />Το πολιτικό Ισλάμ λέει το πρώτο “όχι” στις ΗΠΑ<br /><br />Πριν ακόμη ολοκληρωθεί αυτή η μετάβαση, εμφανίστηκε το πρώτο μεγάλο ρήγμα με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Την 1η Μαρτίου 2003, η τουρκική Εθνοσυνέλευση δεν ενέκρινε την ανάπτυξη δεκάδων χιλιάδων Αμερικανών στρατιωτών στο τουρκικό έδαφος για τη δημιουργία βόρειου μετώπου κατά του Ιράκ.<br /><br />Η απόφαση υποχρέωσε τις ΗΠΑ να εγκαταλείψουν αυτό το μέρος του σχεδιασμού τους. Η κύρια χερσαία επίθεση έγινε από το Κουβέιτ και τον νότο. Το “όχι” σηματοδότησε την έναρξη μίας αντιαμερικανικής ρητορικής στροφής. Ήταν το πρώτο ισχυρό μήνυμα ότι η νέα Τουρκία, υπό μια πολιτική δύναμη που αργότερα θα υιοθετούσε ολοένα εντονότερη νεο-οθωμανική και αναθεωρητική πολιτική δεν θα ακολουθούσε αυτομάτως την Ουάσιγκτον.<br /><br />Από το Σουσουρλούκ και το κεμαλικό βαθύ κράτος έως τη φυλάκιση του Ερντογάν, την κατάρρευση των παλαιών κομμάτων και το “όχι” για το Ιράκ, η Τουρκία είχε εισέλθει σε μια νέα εποχή. Η σύγκρουση Κεμαλιστών και πολιτικού Ισλάμ δεν είχε λήξει. Η ισορροπία της εξουσίας, όμως, είχε αρχίσει να αντιστρέφεται.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το τροχαίο που άλλαξε την Τουρκία. Η αρχή του τέλους του κεμαλικού βαθέος κράτους.

ΣΤΑΛΙΔΗΣ ΑΝΔΡΕΑΣ Από το 1926 —συμβολικό έτος για την επιβολή του νέου κοσμικού Αστικού Κώδικα— δύο μεγάλα πολιτικά και κοινωνικά ρεύματα συγ...

Διαβάστε την συνέχεια

Συναγερμός στο Πεντάγωνο! ΝΑΤΟ και ΕΕ μας πιέζουν να δώσουμε Patriot στην Ουκρανία.

<img height="120" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-07/Patriot.jpg?itok=pGoXNzer" width="770" /><br /><br />Ο θανάσιμος κίνδυνος αν η Αθήνα υποκύψει και παραδώσει τις συστοιχίες Patriot<br /><br />Σε συμπληγάδες σκληρών γεωπολιτικών πιέσεων βρίσκεται για ακόμη μια φορά η Αθήνα, καθώς το ΝΑΤΟ και η Ευρωπαϊκή Ένωση σφίγγουν τη μέγγενη γύρω από την ελληνική κυβέρνηση. Οι σύμμαχοι απαιτούν εδώ και τώρα από την Ελλάδα να απογυμνώσει την εθνική της αεράμυνα, παραχωρώντας στην Ουκρανία τις πολύτιμες συστοιχίες των αντιαεροπορικών συστημάτων Patriot, αλλά και ένα τεράστιο μέρος από το εθνικό απόθεμα πυραύλων, προκαλώντας συναγερμό στο ελληνικό Πεντάγωνο!<br /><br />Η συμμαχική μέγγενη: Γερμανία και Ολλανδία πιέζουν ασφυκτικά<br /><br />Η Ελλάδα διαθέτει αυτή τη στιγμή έξι υπερπολύτιμες συστοιχίες αντιαεροπορικών πυροβολαρχιών Patriot, οι οποίες αποτελούν τη ραχοκοκαλιά της αντιαεροπορικής και αντιβαλλιστικής προστασίας της χώρας. Αυτό το οπλοστάσιο έχει μπει στο στόχαστρο των Βρυξελλών και του Βερολίνου:<br /><br />Σύμφωνα με αποκαλύψεις της <a href="https://www.kathimerini.gr/politics/amyna/564349111/pyrayloys-gia-patriot-zitaei-i-oykrania-apo-tin-ellada/">«Καθημερινής»</a>, η Γερμανία και η Ολλανδία ηγούνται μιας συντονισμένης εκστρατείας «πειθαναγκασμού» της Αθήνας. Στόχος είναι να καμφθούν οι ελληνικές αντιρρήσεις ώστε να ενισχυθεί το Κίεβο απέναντι στο ανελέητο σφυροκόπημα της ρωσικής αεροπορίας και των drones αυτοκτονίας.<br /><br />Η επίσημη ελληνική θέση βρίσκεται σε εξέλιξη πίσω από ερμητικά κλειστές πόρτες. Παρά το γεγονός ότι η στρατιωτική ηγεσία ξεκαθαρίζει πως δεν περισσεύει ούτε μία βίδα από την αεράμυνα του Αιγαίου, οι πολιτικές πιέσεις για «θυσίες» στο όνομα της συμμαχικής αλληλεγγύης είναι πρωτοφανείς.<br />Το αιφνιδιαστικό αίτημα του Ζελένσκι: 200 πύραυλοι PAC-2 στο στόχαστρο!<br /><br />Οι απαιτήσεις του Κιέβου έχουν γίνει πλέον συγκεκριμένες και άκρως πιεστικές. Η Ουκρανία ζητά επισήμως από την Ελλάδα την άμεση παράδοση έως και 200 πυραύλων τύπου PAC-2 από το ελληνικό στοκ.<br /><br />Το πρόσχημα που χρησιμοποιούν οι Ουκρανοί είναι σχεδόν προκλητικό: ισχυρίζονται ότι η επιχειρησιακή διάρκεια ζωής αυτών των ελληνικών βλημάτων πλησιάζει στο τέλος της, οπότε η Ελλάδα «δεν τους χρειάζεται» και είναι προτιμότερο να αναλωθούν στο μέτωπο της Ουκρανίας! Αν και το αρχικό σχέδιο των συμμάχων αφορούσε την παραχώρηση ολόκληρων των συστημάτων (ραντάρ και εκτοξευτές), το Κίεβο αυτή τη στιγμή καίγεται κυρίως για τα πυρομαχικά, καθώς οι δικές του αποθήκες έχουν αδειάσει.<div><br />Η μυστική τριγωνική συναλλαγή μέσω Νορβηγίας<br /><br />Για να ξεπεραστούν τα τεράστια νομικά και πολιτικά εμπόδια μιας απευθείας αποστολής όπλων που θα αποδυνάμωνε την ελληνική αποτροπή, οι επιτελείς του ΝΑΤΟ επεξεργάζονται ένα άκρως απόρρητο, κυκλικό σχέδιο:<br /><br />Η «Πώληση»: Η Ελλάδα θα εμφανιστεί ότι πουλάει τους 200 πυραύλους PAC-2 στη Νορβηγία.<br /><br />Η «Μεταβίβαση»: Το Όσλο, με τη σειρά του, θα αναλάβει να τους «δωρίσει» και να τους μεταφέρει απευθείας στις ουκρανικές ένοπλες δυνάμεις.<br /><br />Μέχρι στιγμής, η Αθήνα κρατά κλειστά τα χαρτιά της και δεν έχει δώσει το «πράσινο φως» για αυτό το τριγωνικό deal, καθώς η αφαίρεση 200 πυραύλων πρώτης γραμμής δημιουργεί ένα τεράστιο, επικίνδυνο κενό στην άμυνα της χώρας.</div><div><br />Η ατέλειωτη λίστα των απαιτήσεων: Από τα BMP-1 και τα Stinger μέχρι τους Patriot<br /><br />Αυτή δεν είναι η πρώτη φορά που η Ελλάδα εξαναγκάζεται να στείλει στρατιωτικό υλικό στην Ουκρανία. Από την έναρξη της σύρραξης, το Κίεβο και οι Βρυξέλλες ζητούν συνεχώς εξοπλισμό, με την Αθήνα να έχει ήδη παραχωρήσει:<br /><br />Τεθωρακισμένα Οχήματα Μάχης (BMP-1): Που αντικαταστάθηκαν με τα γερμανικά Marder.<br /><br />Πυρομαχικά και Αντιαεροπορικούς Πυραύλους: Από τα αποθέματα των νησιών.<br /><br />Φήμες για S-300: Οι πιέσεις για την παραχώρηση του ρωσικού συστήματος S-300 που βρίσκεται στην Κρήτη παραμένουν στο τραπέζι, με τις ΗΠΑ να απαιτούν την πλήρη απομάκρυνση κάθε ρωσικού όπλου από το ελληνικό έδαφος.<br /><br />Η στρατιωτική ηγεσία της χώρας προειδοποιεί ότι η συνεχή αφαίρεση πυρομαχικών και η πίεση για τους Patriot αγγίζει τα όρια της εθνικής ασφάλειας, τη στιγμή που οι περιφερειακές απειλές παραμένουν ενεργές.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Συναγερμός στο Πεντάγωνο! ΝΑΤΟ και ΕΕ μας πιέζουν να δώσουμε Patriot στην Ουκρανία.

Ο θανάσιμος κίνδυνος αν η Αθήνα υποκύψει και παραδώσει τις συστοιχίες Patriot Σε συμπληγάδες σκληρών γεωπολιτικών πιέσεων βρίσκεται για ακόμ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ὁ πιλότος ἥρωας τοῦ καθήκοντος: Ἔσωσε δημόσια περιουσία 100 ἑκατομμυρίων.

<img height="115" src="https://www.estianews.gr/wp-content/uploads/2026/07/est16076.jpg" width="777" /> <br />Ποιός εἶναι ὁ πιλότος τοῦ μαχητικοῦ F-16 πού ἔκανε ἀναγκαστική προσγείωση στήν Ζάκυνθο. Πῶς οἱ πιλότοι καί οἱ τεχνικοί τῆς Πολεμικῆς Ἀεροπορίας κρατοῦν ψηλά τά ἑλληνικά φτερά<br /><br />Τό Oνομα τοῦ ἀντισμηνάρχου Γιώργου Χατζόπουλου ἴσως καί νά μήν τό ἀκούγαμε ποτέ. Καί ὅμως εἶχε διαγράψει μιά πορεία στήν Πολεμική Ἀεροπορία ὡς χειριστής καί ὡς διοικητής πρίν γίνει γνωστός στό πανελλήνιο ἀπό ἕνα περιστατικό πού ἐκ πρώτης ὄψεως ἦταν ἀτυχές.<br /><br />Τό μαχητικό του, τό F-16 μέ τό ὁποῖο πετοῦσε στό Ἰόνιο, παρουσίασε ἀστοχία, μέ ἀποτέλεσμα νά ὑποχρεωθεῖ νά κάνει ἀναγκαστική προσγείωση στήν Ζάκυνθο ὑπό συνθῆκες ἐξαιρετικά δύσκολες. Μέ τά σκέλη τοῦ ἀεροσκάφους νά μήν ἀνοίγουν καί μέ τόν κίνδυνο τῆς φωτιᾶς νά εἶναι ἄμεσος, ὁ ἔμπειρος χειριστής προσγείωσε μέ «τήν κοιλιά» τό ἀεροπλάνο καί τό ἔσωσε. Ἤδη τό συγκεκριμένο ἀεροπλάνο ἔχει μεταφερθεῖ στήν ἀεροπορική βάση τῆς Ἀνδραβίδας, ὅπου τό παραλαμβάνουν ἔμπειροι τεχνικοί πού θά τό ἀποκαταστήσουν. Καί ἄν ὑπάρχουν ἀνάγκες πιό σοβαρῶν ἐργοστασιακῶν ἐπισκευῶν, ὑπάρχει ἡ ΕΑΒ, ἡ ὁποία κατά τό παρελθόν ἔχει ἐπιτελέσει ἄθλους.<br /><br />Ἀκόμη πετάει ἕνα μαχητικό Mirage 2000 πού τό ὀνομάζουν «τό ὑποβρύχιο». Αὐτό τό ἀεροπλάνο εἶχε βυθισθεῖ στήν θάλασσα, ἀνεσύρθη καί ἐπισκευάστηκε πλήρως. Τά γράφουμε σήμερα αὐτά γιά νά τονίσουμε ἕνα πρᾶγμα. Κάθε φορά πού βλέπουμε τά ἀεροπλάνα μας νά πετοῦν, κάθε φορά πού ἀκοῦμε καί διαβάζουμε ὅτι εἴτε ἀναχαίτισαν κάποιους παρείσακτους στούς οὐρανούς μας εἴτε ἐστάλησαν σέ ἄλλες ἀποστολές, πρέπει νά θυμόμαστε τούς ἀνθρώπους πού κάνουν δυνατόν νά γίνονται ὅλα αὐτά. Χειριστές καί μηχανοσυνθέτες. Ἀνθρώπους τοῦ καθήκοντος. Ἀξιωματικούς καί ὑπαξιωματικούς πού κάνουν ἀθορύβως αὐτό πού πρέπει ὥστε ἡ χώρα νά αἰσθάνεται ἀσφαλής.<br /><br />Ὁ ἀντισμήναρχος Χατζόπουλος ἐπέδειξε ἱκανότητα καί ἐπαγγελματισμό. Ἐφήρμοσε στήν πράξη ὅλες τίς πολύπλοκες καί ἐν πολλοῖς ἐπικίνδυνες διαδικασίες τῆς ἀναγκαστικῆς προγειώσεως καί ἔσωσε τόν ἑαυτό του καί τό ἀεροπλάνο του. Καί νά τονίσουμε στό σημεῖο αὐτό ὅτι προέχει ἡ σωτηρία τοῦ πιλότου καί ἕπεται αὐτή τοῦ ἀεροπλάνου. Δέν εἶναι μόνον τό γεγονός ὅτι ἡ ἀνθρώπινη ζωή εἶναι ἀνεκτίμητη. Καί μέ ψυχρά οἰκονομικά κριτήρια νά τό δοῦμε, ἕνας πιλότος, ἕνας στρατιωτικός ἐν γένει, εἶναι ἕνας ἄνθρωπος στόν ὁποῖο ἡ πατρίδα ἔχει ἐπενδύσει χρόνο καί χρῆμα γιά νά τόν ἐκπαιδεύσει καί νά τόν προετοιμάσει. Καί στήν προκειμένη περίπτωση, ἐξαιρετικά δύσκολη, γιά ὅσους γνωρίζουν τά ἀεροπορικά δεδομένα, ἡ ἀποστολή ἐξετελέσθη καθ’ ὁλοκληρίαν. Διεσώθη ὁ πιλότος καί διέσωσε καί ἕνα ἀεροπλάνο πού ἡ ἀξία του ἀγγίζει τά 100 ἑκατομμύρια δολλάρια.<br /><br />Ἀνεδείχθη δηλαδή σέ φρουρό ὄχι μόνον τῶν οὐρανῶν τῆς πατρίδος, ἀλλά καί τοῦ δημοσίου συμφέροντος. Πληρώνεται αὐτό τό ἔργο; Δέν θά ἀναφερθοῦμε ἐδῶ στίς ἀποδοχές τῶν στρατιωτικῶν, οἱ ὁποῖοι ἐκτελοῦν εὐόρκως καί μέ εὐσυνειδησία τά καθήκοντά τους. Ἀκόμη καί μέ τίς πρόσφατες ἀναπροσαρμογές, οἱ μισθοί πού πληρώνονται ἀπέχουν πολύ ἀπό τοῦ νά χαρακτηρισθοῦν ἱκανοποιητικοί.<br /><br />Καί κάτι τελευταῖο. Γιά αὐτούς πού γνωρίζουν, τό συγκεκριμένο ἀεροπλάνο ἐκτελοῦσε μιά πολύ σημαντική ἐκπαιδευτική ἀποστολή. Γι’ αὐτό καί πετοῦσε στό Ἰόνιο, μακριά ἀπό ἀδιάκριτα βλέμματα. Τέτοιες ἀποστολές οἱ πιλότοι μας πετοῦν σχεδόν κάθε μέρα. Οὔτε τό προβάλλουν οὔτε τό καυχῶνται οὔτε εἴμεθα εἰς θέσιν νά τούς τό ἀναγνωρίσουμε. Καί ἀκούγονται κατά καιρούς καί μικρόψυχα σχόλια, πού ὅμως δέν ἀγγίζουν τούς στρατιωτικούς μας. Δείχνουν ἁπλῶς τήν μικρότητα ἐκείνων πού τά ἐκστομίζουν.<br /><br />Ὁ ἀντισμήναρχος Χατζόπουλος ἐκλήθη στό Ὑπουργεῖο Ἐθνικῆς Ἀμύνης καί ἐτιμήθη ἀπό τήν πολιτική καί τήν στρατιωτική ἡγεσία. Εἶναι τό ἐλάχιστον πού θά μποροῦσε νά γίνει. Γιά τόν ἴδιο καί γιά ὅλους ἐκείνους πού ἀγρυπνοῦν, ὅπως καί αὐτός, στό καθῆκον.<div><br /></div><div><a href="https://www.estianews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ὁ πιλότος ἥρωας τοῦ καθήκοντος: Ἔσωσε δημόσια περιουσία 100 ἑκατομμυρίων.

  Ποιός εἶναι ὁ πιλότος τοῦ μαχητικοῦ F-16 πού ἔκανε ἀναγκαστική προσγείωση στήν Ζάκυνθο. Πῶς οἱ πιλότοι καί οἱ τεχνικοί τῆς Πολεμικῆς Ἀεροπ...

Διαβάστε την συνέχεια

Νόμο είπαμε, για το Χάρτη της Σεβίλλης.Εσείς ξαναστέλνετε εξορία το Θουκιδίδη.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://newideas.gr/wp-content/uploads/2020/09/sevillemap1_NK.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="720" data-original-width="1280" height="113" src="https://newideas.gr/wp-content/uploads/2020/09/sevillemap1_NK.jpg" width="781" /></a></div>Το Μικρό της θαλάσσης κράτος κάνει τη δεύτερη εξορία, γιατί ο συγγραφέας του Πελοποννησιακού Πολέμου επιμένει για το Μέγα<br /><br />Γράφει ο <b>Χ. Κηπουρός</b><br /><br />Όταν οι ελάχιστες εναπομείνασες φυσητήρες φάλαινες της Ανατολικής Μεσογείου ανεβαίνουν από τα βάθη της Ελληνικής Τάφρου, φυσούν και ξεφυσούν για τρεις λόγους: για να αναπαυθούν, να αναστενάξουν για τις θανατώσεις από τις προπέλες των πλοίων, αλλά και να διαμαρτύρονται γιατί ο 12μίλιος τόπος τους παραμένει μισός, χωρίς ακόμη εθνική κυριαρχία.<br /><br />Ο Χάρτης της Σεβίλλης βάζει τάξη σε ολόκληρο το θαλάσσιο τόξο από το Ταίναρο μέχρι τη Ρόδο. Στο «Ταιναρόδιον», όπως το ονομάζω. Ένα 12μίλιο διαμαντένιο κολιέ μεταξύ Αιγαίου και Ανατολικής Μεσογείου. Με τη θέσπιση των 12 ναυτικών μιλίων βάσει της UNCLOS, τα Διεθνή Στενά της Κάσου και των Κυθήρων προσφέρουν μια γεωστρατηγική απογείωση, μετατρέποντας την περιοχή σε ένα «Ελληνικό Μοντρέ». Αυτό κάνουν τα κόκκινα τετράγωνα αποτυπώματα του Χάρτη.<br /><br />Όμως στη σημερινή Ελλάδα, συντελείται δεύτερη εξορία του Θουκιδίδη. Την κάνει το «Μικρό της θαλάσσης κράτος» απέναντι στο Μέγα, που εκείνος επέμενε. Μικρό άλλωστε είναι το άνευ των 12 μιλίων. Και μάλιστα εκεί όπου δεν ισχύει κανένα Casus Belli!<br /><br />Γιατί μια προσεκτική ανάγνωση των περί Casus Belli πρωθυπουργικών λογυδρίων, εντοπίζει μια θολότητα. Η οποία δεν θα υπήρχε, αν είχε προηγηθεί ο καθορισμός των 12 μιλίων στο Ταιναρόδιον, όπως αν τα 12 μίλια της Ελληνοϊταλικής Συμφωνίας συνέχιζαν και μετά από το Ταίναρο. Ένα τσιγάρο δρόμο από το Διεθνές Στενό των Κυθήρων και από την έναρξη της Γεωστρατηγικής μας Απογείωσης που μαζί με το Ελληνικό Μοντρέ, αξίζουν ίσαμε τα Βόρεια Προάστια.<br /><br />Αποκάλεσαν τον Χάρτη της Σεβίλλης «Ακαδημαϊκή μελέτη», αν όχι και «ιδιωτικό γεγονός», τη στιγμή που όλοι οι νέοι Διεθνείς Χάρτες τον κάνουν Copy Paste, ως τη Γεωγραφία της Αλήθειας. Τελευταία φορά, στις 20/12/2019, ο οικολογικός τομέας του ΟΗΕ.<br /><br />Και λίγο πιο πριν, το 2014, αυτή που ονομάζεται Ευρώπη αλλά που δεν είναι. Όπως η μνημειώδης Αθηναϊκή μυωπία, μετά των ουκ ολίγων εξ αντικειμένου φιλοτουρκικών συμπλεγμάτων που την κατατρύχουν διαχρονικά.<br /><br />Το Δημοψήφισμα για ΑΟΖ και 12 μίλια ήταν μια κάποια λύση. Όμως αυτοί που νομιμοποιούνται να το αναδείξουν από ένα βήμα ευρείας ακροάσεως, όπως το κοινοβούλιο, δεν είναι οι βάρβαροι του Καβάφη που ήταν μια κάποια λύση. Δεν λέω αν είναι χειρότεροι. Ας απαντήσουν οι ίδιοι.<br /><br />Η ουσία δεν είναι τα περί παρανομίας ψηφίσματα και οι αποφάσεις της Ε. Ε., που φυσικά δεν ιδρώνουν κανένα τουρκικό αυτί. Είναι η ακυρωτέα αυτή υπόθεση της λεγόμενης “MAVI VATAN”.<br /><br />Απαιτούνταν, όπως έχω ξαναγράψει, η ανάθεση σε ειδικό διεθνές νομικό γραφείο για προσφυγή στη Διεθνή Δικαιοσύνη, όμως αυτό είναι υπόθεση άλλων.<br /><br />Και επειδή δεν πρόκειται να γίνει τίποτα από όλα αυτά, οι υπογραφές των Ελλήνων πολιτών για το Δημοψήφισμα είναι η εναπομένουσα λύση πριν από την ψήφιση βέβαια της “Mavi Vatan”.<br /><br />Οι πολίτες πάντως δικαιούνται αλλά και οφείλουν να ερωτούν: «Εσείς οι Αντιπροσωπεύσεις, τι κάνατε γι’ αυτόν τον Χάρτη;»<br /><br />Εμείς κάτι κάναμε. Και θα κάνουμε περισσότερα. Και εφόσον η ΑΟΖ είναι η ίδια η νομιμότητα, θα σας ταράξουμε στην ΑΟΖ!<div><br /></div><div><a href="https://cretaone.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Νόμο είπαμε, για το Χάρτη της Σεβίλλης.Εσείς ξαναστέλνετε εξορία το Θουκιδίδη.

Το Μικρό της θαλάσσης κράτος κάνει τη δεύτερη εξορία, γιατί ο συγγραφέας του Πελοποννησιακού Πολέμου επιμένει για το Μέγα Γράφει ο Χ. Κηπουρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Σεισμός στην Ουάσιγκτον: Ο Τραμπ κατηγορεί την Κίνα για εκλογική συνωμοσία και «συγκάλυψη».

<img height="160" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/trump-si-2-768x614.jpg" width="776" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος</b><br />Ο Αμερικανός πρόεδρος ανοίγει νέο μέτωπο με τις υπηρεσίες πληροφοριών, επαναφέροντας τη σύγκρουση για τις εκλογές του 2020 και την παγκόσμια μάχη επιρροής ΗΠΑ–Κίνας<br /><br />Η πολιτική σκηνή των Ηνωμένων Πολιτειών εισέρχεται ξανά σε περίοδο έντονης πόλωσης, καθώς ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ εξαπέλυσε νέες βαριές κατηγορίες για την εκλογική διαδικασία του 2020, υποστηρίζοντας ότι η Κίνα επιχείρησε να επηρεάσει το αποτέλεσμα και ότι τμήματα των αμερικανικών υπηρεσιών πληροφοριών απέκρυψαν κρίσιμες πληροφορίες από την κυβέρνηση και την κοινή γνώμη.<br /><br />Σε τηλεοπτικό διάγγελμα από τον Λευκό Οίκο, ο Τραμπ παρουσίασε αποχαρακτηρισμένα έγγραφα τα οποία, σύμφωνα με τον ίδιο, αποδεικνύουν μια ευρύτερη επιχείρηση κινεζικής παρέμβασης στις αμερικανικές εκλογές. Ισχυρίστηκε ότι το Πεκίνο απέκτησε τεράστιο όγκο δεδομένων ψηφοφόρων και ότι υπήρξε προσπάθεια δημιουργίας παράνομων ψήφων υπέρ του Τζο Μπάιντεν. <div><br />Η σύγκρουση με τις αμερικανικές υπηρεσίες πληροφοριών<br /><br />Η πιο σοβαρή διάσταση των δηλώσεων Τραμπ αφορά την ευθεία αμφισβήτηση των αμερικανικών υπηρεσιών πληροφοριών. Ο πρόεδρος υποστήριξε ότι αξιωματούχοι του λεγόμενου «βαθέος κράτους» απέκρυψαν στοιχεία σχετικά με κινεζικές επιχειρήσεις επιρροής και εμπόδισαν την πλήρη ενημέρωση της πολιτικής ηγεσίας.<br /><br />Οι ισχυρισμοί αυτοί έρχονται σε αντίθεση με προηγούμενες αξιολογήσεις των αμερικανικών υπηρεσιών πληροφοριών, οι οποίες ανέφεραν ότι υπήρχαν κινεζικές προσπάθειες συλλογής πληροφοριών και επιρροής, αλλά δεν βρέθηκαν στοιχεία ότι το Πεκίνο άλλαξε το αποτέλεσμα της προεδρικής εκλογής του 2020 ή αλλοίωσε τη διαδικασία καταμέτρησης των ψήφων.</div><div><br />Η γεωπολιτική διάσταση: ΗΠΑ και Κίνα σε έναν νέο Ψυχρό Πόλεμο τεχνολογίας και επιρροής<br /><br />Πέρα από την εσωτερική αμερικανική πολιτική αντιπαράθεση, η υπόθεση εντάσσεται στη μεγαλύτερη στρατηγική σύγκρουση μεταξύ Ουάσιγκτον και Πεκίνου.<br /><br />Οι Ηνωμένες Πολιτείες θεωρούν την Κίνα τον σημαντικότερο γεωπολιτικό ανταγωνιστή τους στον 21ο αιώνα, με πεδία αντιπαράθεσης που περιλαμβάνουν:κυβερνοασφάλεια και ψηφιακές επιχειρήσεις επιρροής,<br />τεχνολογική κυριαρχία στην τεχνητή νοημοσύνη και τα ημιαγωγά,<br />στρατιωτική ισορροπία στον Ινδο-Ειρηνικό,<br />έλεγχο κρίσιμων υποδομών και δεδομένων.<br /><br />Η κατηγορία ότι μια ξένη δύναμη επιχείρησε να επηρεάσει την αμερικανική δημοκρατική διαδικασία αγγίζει ένα από τα πιο ευαίσθητα ζητήματα της διεθνούς πολιτικής: την ασφάλεια των εκλογών στη νέα εποχή του κυβερνοχώρου. </div><div><br />Η πολιτική αξιοποίηση και οι επόμενες κινήσεις<br /><br />Η αναζωπύρωση της συζήτησης για την εκλογική ασφάλεια αποτελεί σημαντικό πολιτικό εργαλείο για τον Τραμπ και τους Ρεπουμπλικανούς, καθώς το θέμα της εμπιστοσύνης στους θεσμούς παραμένει βαθιά διχαστικό στην αμερικανική κοινωνία.<br /><br />Οι επικριτές του προέδρου υποστηρίζουν ότι οι νέες δηλώσεις αναπαράγουν αμφισβητούμενους ισχυρισμούς για το 2020 και ενισχύουν τη δυσπιστία απέναντι στους εκλογικούς θεσμούς. Από την άλλη πλευρά, οι υποστηρικτές του θεωρούν ότι η κυβέρνηση έχει υποχρέωση να διερευνήσει κάθε πιθανή ξένη παρέμβαση, ακόμη και αν αυτή αφορά προηγούμενες εκλογικές αναμετρήσεις.<br />Ένα νέο κεφάλαιο στην παγκόσμια μάχη για την πληροφορία<br /><br />Η υπόθεση ξεπερνά τα όρια μιας αμερικανικής πολιτικής διαμάχης. Αναδεικνύει το πώς οι εκλογές, η τεχνολογία και η γεωπολιτική ισχύς έχουν πλέον συνδεθεί άμεσα.<br /><br />Στον 21ο αιώνα, η μάχη για την επιρροή δεν διεξάγεται μόνο με στρατούς και οικονομικές κυρώσεις, αλλά και μέσα από δεδομένα, κυβερνοεπιχειρήσεις, πληροφοριακές εκστρατείες και τον έλεγχο της αφήγησης.<br /><br />Η αντιπαράθεση Τραμπ–υπηρεσιών πληροφοριών αναμένεται να συνεχιστεί, επηρεάζοντας όχι μόνο την αμερικανική πολιτική σκηνή αλλά και τη διεθνή συζήτηση για την ασφάλεια των δημοκρατιών απέναντι στις νέες μορφές υβριδικού πόλεμου</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Σεισμός στην Ουάσιγκτον: Ο Τραμπ κατηγορεί την Κίνα για εκλογική συνωμοσία και «συγκάλυψη».

Βασιλης Διαμαντακος Ο Αμερικανός πρόεδρος ανοίγει νέο μέτωπο με τις υπηρεσίες πληροφοριών, επαναφέροντας τη σύγκρουση για τις εκλογές του 20...

Διαβάστε την συνέχεια

«Το πυρηνικό ζήτημα διαπραγματεύεται, το Ορμούζ όχι». Το σχέδιο 15ετίας του Χαμενεΐ έγινε ο βασικός μοχλός πίεσης του Ιράν κατά των ΗΠΑ.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/04/Hormuz.jpeg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="714" data-original-width="1280" height="112" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/04/Hormuz.jpeg" width="771" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div>Πριν από περίπου δεκαπέντε χρόνια, καθώς η διεθνής κοινότητα παρακολουθούσε με αυξανόμενη ανησυχία την εξέλιξη του πυρηνικού προγράμματος της Τεχεράνης, ο Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ έλαβε μια απόφαση που έμελλε να αλλάξει τα γεωπολιτικά δεδομένα του σήμερα. Κάλεσε τους στρατιωτικούς του συμβούλους και έδωσε μια σαφή, κατεπείγουσα εντολή: να καταρτιστεί άμεσα ένα σχέδιο για το κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ.</div><div><br /></div>Όπως αποκάλυψε πρόσφατα στην κρατική τηλεόραση ο υποστράτηγος Ραχίμ Σαφαβί, στρατιωτικός σύμβουλος του εκλιπόντος ανώτατου ηγέτη, ο Χαμενεΐ είχε προβλέψει ότι αυτή η στρατηγική θα αποδεικνυόταν απαραίτητη στο μέλλον. Μάλιστα, όταν ο Σαφαβί ζήτησε διορία τριών μηνών για την προετοιμασία, ο Χαμενεΐ τη μείωσε δραστικά σε μόλις έναν μήνα, δείχνοντας την κρισιμότητα που απέδιδε στην επιχείρηση. Στην πορεία, οι Ιρανοί σχεδιαστές επέκτειναν το δόγμα τους, αναπτύσσοντας στρατηγικές αποκλεισμού όχι μόνο για τον Κόλπο, αλλά και για τη Θάλασσα του Ομάν, την Ερυθρά Θάλασσα, ακόμη και την ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Το Ορμούζ εκτοπίζει τα πυρηνικάηορμ<br /><br />Για χρόνια, οι απειλές της Τεχεράνης για κλείσιμο των στενών αντιμετωπίζονταν από τη Δύση ως απλή ρητορική, καθώς θεωρείτο ότι ένα τέτοιο βήμα θα επιστρατευόταν μόνο σε περίπτωση υπαρξιακού πολέμου. Αυτή η στιγμή όμως ήρθε τον περασμένο Φεβρουάριο, με τις πρώτες αεροπορικές επιθέσεις της συμμαχίας ΗΠΑ και Ισραήλ, οι οποίες είχαν ως αποτέλεσμα τον θάνατο του Χαμενεΐ και άλλων κορυφαίων στελεχών του καθεστώτος.<br />Έχοντας υποστεί βαρύτατα πλήγματα στις κύριες εγκαταστάσεις εμπλουτισμού ουρανίου κατά τη διάρκεια του περσινού πολέμου των 12 ημερών, το Ιράν έθεσε για πρώτη φορά σε εφαρμογή το σχέδιο του Χαμενεΐ. Στοχοποιώντας την εμπορική ναυσιπλοΐα στα Στενά του Ορμούζ —από όπου πριν τη σύγκρουση διερχόταν το ένα πέμπτο του παγκόσμιου πετρελαίου και υγροποιημένου φυσικού αερίου— η Τεχεράνη προκάλεσε τη χειρότερη ενεργειακή κρίση των τελευταίων ετών, αποκτώντας παράλληλα έναν πανίσχυρο μοχλό πίεσης.<br />Όπως χαρακτηριστικά δηλώνει στέλεχος του καθεστώτος, αποτυπώνοντας τη νέα πραγματικότητα: «Το πυρηνικό ζήτημα μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο διαπραγμάτευσης. Το Ορμούζ όχι. Η μόνη λύπη τώρα είναι ότι θα έπρεπε να είχαμε κλείσει τα στενά πριν από χρόνια, όταν οι ΗΠΑ επέβαλαν για πρώτη φορά κυρώσεις».<div><br />Το ναυάγιο της συμφωνίας του Ιουνίου<br /><br />Η αποφασιστικότητα της Τεχεράνης να διατηρήσει τον έλεγχο της θαλάσσιας διόδου οδήγησε και στην κατάρρευση της προσχεδιασμένης συμφωνίας του Ιουνίου. Ενώ το μνημόνιο συναντίληψης προέβλεπε την άρση του αμερικανικού αποκλεισμού στα ιρανικά λιμάνια με αντάλλαγμα τη σταδιακή επανέναρξη της εμπορικής ναυτιλίας, η προσπάθεια της Ουάσιγκτον να κατευθύνει τα πλοία κατά μήκος των ακτών του Ομάν πυροδότησε νέα κρίση.<br />Το Ιράν άρχισε να στοχοποιεί σκάφη που κατηγόρησε ότι χρησιμοποιούσαν «μη εξουσιοδοτημένη» διαδρομή, επιμένοντας ότι τα στενά πρέπει να παραμείνουν υπό τον απόλυτο έλεγχό του για όσο διαρκεί ο πόλεμος. Η απάντηση των ΗΠΑ με νέες αεροπορικές επιδρομές και επαναφορά του αποκλεισμού έχει φέρει τις δύο πλευρές στα πρόθυρα μιας νέας, γενικευμένης σύγκρουσης, προτού καν ξεκινήσουν οι ουσιαστικές συζητήσεις για το πυρηνικό πρόγραμμα.<br /><br />Η ασυμμετρία στη διαπραγμάτευση και το παιχνίδι αντοχής<br /><br />Η παρούσα φάση αναδεικνύει μια έντονη ασυμμετρία στις θέσεις των δύο πλευρών:<br />Η Ουάσιγκτον βιάζεται: Ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ δέχεται ισχυρές εσωτερικές πιέσεις για τη μείωση των τιμών της ενέργειας ενόψει των κρίσιμων ενδιάμεσων εκλογών του Νοεμβρίου.<br />Η Τεχεράνη καθυστερεί: Το ιρανικό καθεστώς εκτιμά ότι έχει πολύ υψηλότερο όριο αντοχής στον οικονομικό πόνο από ό,τι η αμερικανική κυβέρνηση και επιλέγει τη στρατηγική των αργών διαπραγματεύσεων.<br /><br />Σύμφωνα με τον Αλί Βαέζ του Crisis Group, για πρώτη φορά από τη δεκαετία του 1980, το Ιράν κατάφερε να απαντήσει στον οικονομικό καταναγκασμό των ΗΠΑ με το ίδιο νόμισμα, πλήττοντας την αμερικανική οικονομία. «Θέλουν να χρησιμοποιήσουν αυτό το προηγούμενο για να στείλουν το μήνυμα στην Ουάσιγκτον ότι ένας νέος πόλεμος θα σημαίνει ένα ακόμη οικονομικό σοκ. Αυτό είναι πλέον το κύριο μέσο αποτροπής τους», εξηγεί ο Βαέζ.</div><div><br />Οι κόκκινες γραμμές και το αβέβαιο μέλλον<br /><br />Οι απαιτήσεις του Ιράν για την επόμενη μέρα είναι ξεκάθαρες και μη διαπραγματεύσιμες. Ζητά τον αποκλειστικό έλεγχο της διαχείρισης της θαλάσσιας διόδου από κοινού με το Ομάν, απορρίπτοντας κάθε αμερικανική απόπειρα δημιουργίας εναλλακτικής ναυτιλιακής λωρίδας, ενώ σχεδιάζει να επιβάλει «τέλη παροχής υπηρεσιών» στα διερχόμενα πλοία.</div><div><br />Παράλληλα, το Σώμα των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης απειλεί ανοιχτά με επέκταση των επιχειρήσεων και κλείσιμο και άλλων οδών εξαγωγής πετρελαίου και φυσικού αερίου.<br />Την ίδια ώρα, αν και οι αμερικανοϊσραηλινές επιθέσεις στις ιρανικές πυρηνικές εγκαταστάσεις μείωσαν την αίσθηση του κατεπείγοντος για το πυρηνικό πρόγραμμα, η Τεχεράνη διατηρεί την τεχνογνωσία ανασυγκρότησής του. Ο Ντόναλντ Τραμπ απειλεί τώρα με πλήγματα στην εξαιρετικά προστατευμένη, υπόγεια εγκατάσταση κάτω από το Kolang Gazla («Όρος Αξίνα»), ενώ το Ιράν αρνείται να στείλει το απόθεμα εμπλουτισμένου ουρανίου του στο εξωτερικό.</div><div><br />Όπως επισημαίνει ο πρώην Αμερικανός αξιωματούχος Βάλι Νασρ, η διατήρηση του ελέγχου των στενών λειτουργεί για το Ιράν ως η υπέρτατη εγγύηση ότι οποιαδήποτε συμφωνία υπογραφεί για το πυρηνικό ζήτημα θα εφαρμοστεί στην πράξη. Με τα δεδομένα αυτά, η μάχη για το Ορμούζ υποβαθμίζει τις πυρηνικές συνομιλίες σε δευτερεύουσας σημασίας, καθιστώντας, κατά τις πηγές του καθεστώτος, μια συνολική διευθέτηση να φαντάζει αυτή τη στιγμή σχεδόν αδύνατη.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

«Το πυρηνικό ζήτημα διαπραγματεύεται, το Ορμούζ όχι». Το σχέδιο 15ετίας του Χαμενεΐ έγινε ο βασικός μοχλός πίεσης του Ιράν κατά των ΗΠΑ.

Πριν από περίπου δεκαπέντε χρόνια, καθώς η διεθνής κοινότητα παρακολουθούσε με αυξανόμενη ανησυχία την εξέλιξη του πυρηνικού προγράμματος τη...

Διαβάστε την συνέχεια

Ιράν Vs ΗΠΑ με… έπαθλο το Ορμούζ: Αμερικανικό ρεσάλτο σε τάνκερ στον Κόλπο του Ομάν.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/07/keimeno_us_resalto_oman1.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1218" data-original-width="1900" height="128" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/07/keimeno_us_resalto_oman1.jpg" width="765" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Ιρανικός στρατός: «Τα Στενά του Ορμούζ δεν θα επιστρέψουν ποτέ στην προπολεμική κατάσταση»</span></h3><b> Ιωάννα Γκορόγια</b><br />Γύρω-γύρω όλοι και στη μέση τα Στενά του Ορμούζ… Η CENTCOM έδωσε το έναυσμα για την έκτη σερί νύχτα αμερικανικών επιθέσεων με στόχο την «υποβάθμιση των στρατιωτικών δυνατοτήτων του <a href="https://www.newsbreak.gr/tag/iran/">Ιράν</a>» και στοχεύοντας υποδομές, με εκρήξεις να αναφέρονται σε όλη τη νότια Ισλαμική Δημοκρατία. Τα ΜΜΕ της χώρας να μεταδίδουν επιθέσεις των ΗΠΑ σε γέφυρες, σιδηροδρομικούς υποσταθμούς και στο αεροδρόμιο Ιρανσχάρ.<br /><br /><div class="embed-x" style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: cf_asty_st; font-size: 19px; margin-left: auto; margin-right: auto;"><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="box-sizing: border-box; display: flex; margin-bottom: 10px; margin-top: 10px; max-width: 550px; width: 550px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="2077872894483607996" frameborder="0" id="twitter-widget-0" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?creatorScreenName=newsbreakGR&dnt=true&embedId=twitter-widget-0&features=eyJ0ZndfdGltZWxpbmVfbGlzdCI6eyJidWNrZXQiOltdLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2ZvbGxvd2VyX2NvdW50X3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9iYWNrZW5kIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19yZWZzcmNfc2Vzc2lvbiI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZm9zbnJfc29mdF9pbnRlcnZlbnRpb25zX2VuYWJsZWQiOnsiYnVja2V0Ijoib24iLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X21peGVkX21lZGlhXzE1ODk3Ijp7ImJ1Y2tldCI6InRyZWF0bWVudCIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3Nob3dfYmlyZHdhdGNoX3Bpdm90c19lbmFibGVkIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19kdXBsaWNhdGVfc2NyaWJlc190b19zZXR0aW5ncyI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdXNlX3Byb2ZpbGVfaW1hZ2Vfc2hhcGVfZW5hYmxlZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdmlkZW9faGxzX2R5bmFtaWNfbWFuaWZlc3RzXzE1MDgyIjp7ImJ1Y2tldCI6InRydWVfYml0cmF0ZSIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfbGVnYWN5X3RpbWVsaW5lX3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9mcm9udGVuZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9fQ%3D%3D&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=2077872894483607996&lang=el&origin=https%3A%2F%2Fwww.newsbreak.gr%2Fgeopolitiki-amyna%2F1028435%2Firan-ipa-ormoyz-resalto%2F&sessionId=bf8efe5bb557a76b1286d0b3c73e5feb0abc39de&siteScreenName=newsbreakGR&theme=light&widgetsVersion=6a3ad42b224df%3A1778106238597&width=550px" style="box-sizing: border-box; display: block; flex-grow: 1; height: 672px; max-width: 100%; position: static; visibility: visible; width: 550px;" title="X Post"></iframe></div><p style="box-sizing: border-box; margin-bottom: 26px; margin-top: 0px; overflow-wrap: break-word; transition: font-size 0.18s, line-height 0.18s;"></p></div>Το νησί Κεσμ, το Μπουσέρ η Αχβάζ, το Μπαντάρ Αμπάς, η Τσαμπαχάρ, το Μπαντάρ-ε Χαμίρ, το λιμάνι Μπαντάρ Λένγκεχ και άλλες πόλεις, δέχονται σφοδρό κύμα βομβαρδισμών από τις αμερικανικές δυνάμεις.<br /><br />Ιρανικά πρακτορεία αναφέρουν ότι δύο άτομα σκοτώθηκαν και οκτώ τραυματίστηκαν σε αμερικανική επιδρομή στη γέφυρα Κεχβαρστάν. Το κρατικό IRIB είπε ότι πύραυλοι εδάφους-εδάφους HIMARS εκτοξεύτηκαν από το Κουβέιτ προς το Ιράν.<br /><br />Οι ΗΠΑ έχουν 50.000 στρατιώτες στη Μέση Ανατολή και είναι έτοιμοι να εκτελέσουν οποιαδήποτε αποστολή, δήλωσε εκπρόσωπος του αμερικανικού στρατού στο Al Jazeera.<br />Ορμούζ: Δεν θα επιστρέψει ποτέ στην προπολεμική κατάσταση<br /><br />Οι ΗΠΑ είναι «τρομοκρατημένες» από την «κυριαρχία» του Ιράν στο Ορμούζ, λέει ο εκπρόσωπος των ιρανικών ενόπλων δυνάμεων Εμπραχίμ Ζολφαγκάρι και επισημαίνει: «Όλος ο κόσμος είδε ότι εσείς ήσασταν αυτοί που ξεκινήσατε τις επιθέσεις στις υποδομές. Θα εκπλαγείτε!»<br /><br />«Οι ΗΠΑ είναι αυτές που εργάζονται για την αποσταθεροποίηση της ασφάλειας στα Στενά του Ορμούζ», δήλωσε ακόμα ο Ζολφαγκάρι και τόνισε: «Η κατάσταση εκεί δεν θα επιστρέψει ποτέ σε αυτό που ήταν πριν από τον 40ήμερο πόλεμο».<br /><br />Το Ιράν ζήτησε από τις χώρες του Κόλπου «να μην επιτρέψουν στην Αμερική να χρησιμοποιήσει τα εδάφη τους για να μας επιτεθεί», ανέφερε ακόμα και πρόσθεσε: «Εάν οι χώρες της περιοχής συνεργαστούν μαζί μας και απέχουν από τη συνεργασία με την Αμερική, θα επιτύχουμε συλλογική ασφάλεια μαζί».<div><br />CENTCOM: Τα Στενά του Ορμούζ και τα γύρω ύδατα παραμένουν ελεύθερα και ανοιχτά<br /><br />Ρεσάλτο Αμερικανών πεζοναυτών στο τάνκερ M/T Wen Yao το οποίο τελεί υπό καθεστώς κυρώσεων ανακοίνωσε η CENTCOM η οποία επιμένει ότι το Ορμούζ είναι ανοιχτό:<br /><br />«Πεζοναύτες των ΗΠΑ από την 11η Μονάδα Εκστρατείας Πεζοναυτών πραγματοποιούν επαλήθευση επιβίβασης στο M/T Wen Yao στον Κόλπο του Ομάν, στις 16 Ιουλίου.<br /><br />Μέχρι σήμερα, οι αμερικανικές δυνάμεις έχουν ανακατευθύνει 3 εμπορικά πλοία που προσπαθούσαν να παραβιάσουν τον αποκλεισμό, έχουν ακινητοποιήσει 1 που δεν συμμορφώθηκε και έχουν επιβιβαστεί σε 1, για να διασφαλίσουν την πλήρη συμμόρφωση με τον συνεχιζόμενο ναυτικό αποκλεισμό των ΗΠΑ κατά του Ιράν.<br /><br />Τα Στενά του Ορμούζ και τα γύρω ύδατα παραμένουν ελεύθερα και ανοιχτά, με εξαίρεση για τα πλοία που επιχειρούν να παραβιάσουν τον αμερικανικό αποκλεισμό από χάλυβα».<br /><br />Καταστροφές στο Μπαντάρ Αμπάς<br /><br />Εικόνες από την ιρανική πόλη Μπαντάρ Αμπάς δείχνουν σημάδια καταστροφής μετά τις τελευταίες αμερικανικές επιδρομές, όπως μεταδίδει το Al Jazeera Arabic.<br /><br />Οι ΗΠΑ στόχευσαν έναν πύργο επικοινωνιών σε έναν λόφο της πόλης, προκαλώντας διακοπή ρεύματος στην περιοχή, ανέφερε νωρίτερα το πρακτορείο Tasnim, προσθέτοντας ότι 7 άνθρωποι τραυματίστηκαν επίσης από αμερικανική επίθεση.<br /><br /></div><div>«Σειρά εκρήξεων στο Κουβέιτ»<br /><br />Το ιρανικό πρακτορείο ειδήσεων Fars μεταδίδει εν τω μεταξύ μια «σειρά εκρήξεων» στο Κουβέιτ, οι οποίες ακούγονταν μέχρι τη Βασόρα στο νότιο Ιράκ. Νωρίτερα την Πέμπτη (16/7), το Κουβέιτ είχε αναφέρει ότι εντόπισε 32 «εχθρικά drones» στον εναέριο χώρο του.<br /><br />Το ιρακινό δίκτυο Sabreen News ανέφερε ότι αμερικανικά ραντάρ έγιναν στόχος στο Κουβέιτ, κοντά στη βάση Ουμ Κασρ:</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /> Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ιράν Vs ΗΠΑ με… έπαθλο το Ορμούζ: Αμερικανικό ρεσάλτο σε τάνκερ στον Κόλπο του Ομάν.

Ιρανικός στρατός: «Τα Στενά του Ορμούζ δεν θα επιστρέψουν ποτέ στην προπολεμική κατάσταση»  Ιωάννα Γκορόγια Γύρω-γύρω όλοι και στη μέση τα Σ...

Διαβάστε την συνέχεια

Μπαράζ αμερικανικών επιθέσεων κοντά στα Στενά του Ορμούζ. Έτοιμο για αντίποινα το Ιράν.

<img height="127" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/07/CENTCOM-PERSIKOS-IRAN-USA11-630x400.jpg" width="750" /><br /><br />Σε τροχιά επικίνδυνης κλιμάκωσης εισέρχεται η κατάσταση στη Μέση Ανατολή, μετά από μπαράζ αμερικανικών επιθέσεων σε στρατηγικά σημεία του νοτίου Ιράν, την ώρα που η Τεχεράνη προετοιμάζει τους συμμάχους της για ασύμμετρα αντίποινα που μπορεί να προκαλέσουν παγκόσμιο ενεργειακό σοκ.<br /><br />Στο στόχαστρο το νησί Κεσμ και το Μπαντάρ Αμπάς<br /><br />Σύμφωνα με ιρανικά Μέσα Ενημέρωσης, οι αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις εξαπέλυσαν επιθέσεις σε διάφορες περιοχές κοντά στα στρατηγικής σημασίας Στενά του Ορμούζ.<br /><br />Πολλαπλά χτυπήματα στο Κεσμ: Το νησί Κεσμ επλήγη επανειλημμένα από αμερικανικούς πυραύλους αργά το απόγευμα, όπως επιβεβαίωσε το κυβερνείο της επαρχίας Χορμουζγκάν μέσω των ειδησεογραφικών πρακτορείων Fars και Tasnim.<br /><br />Οι επιθέσεις σημειώθηκαν γύρω στις 18.00 τοπική ώρα.<br /><br />Αεροπορικές επιδρομές στο Μπαντάρ Αμπάς: Η ιρανική κρατική τηλεόραση μετέδωσε ότι και η περιοχή του Μπαντάρ Αμπάς έγινε στόχος αεροπορικών επιδρομών από τις ΗΠΑ.<br /><br />Βάσει των δηλώσεων τοπικών αξιωματούχων, δεν έχουν αναφερθεί μέχρι στιγμής θύματα από το συγκεκριμένο κύμα επιθέσεων στο ιρανικό έδαφος.<br />Το τελεσίγραφο του Ιράν: «Κλείστε την Ερυθρά Θάλασσα»<br /><br />Πίσω από τις κλειστές πόρτες, η Τεχεράνη φαίνεται πως οργανώνει ήδη την απάντησή της.<br /><br />Σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες του Reuters, το Ιράν ζήτησε από το κίνημα των Χούτι στην Υεμένη να βρίσκεται σε πλήρη ετοιμότητα προκειμένου να αποκλείσει την πετρελαϊκή δίοδο της Ερυθράς Θάλασσας, σε περίπτωση που οι ΗΠΑ πλήξουν τις ιρανικές ενεργειακές υποδομές.<br /><br />Μια τέτοια κίνηση θα αποτελούσε άμεση απειλή για τον παγκόσμιο εφοδιασμό καυσίμων. Όπως αναφέρουν διπλωματικές και περιφερειακές πηγές:<br /><br />-Το σχέδιο έχει ήδη συζητηθεί και εγκριθεί από την ανώτατη ηγεσία της Ισλαμικής Δημοκρατίας.<br /><br />-Το σχετικό μήνυμα διαβιβάστηκε πρόσφατα στους αντάρτες Χούτι, χωρίς ωστόσο να αποσαφηνίζεται αν η επικοινωνία έγινε πριν ή μετά τις πρόσφατες προειδοποιήσεις του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ για πιθανά πλήγματα στις ιρανικές πετρελαϊκές εγκαταστάσεις.<br />Σε θέση μάχης οι Χούτι – Απειλές και κατά της Σαουδικής Αραβίας<br /><br />Πηγές προσκείμενες στους Χούτι επιβεβαιώνουν ότι οι δυνάμεις τους έχουν ολοκληρώσει τις προπαρασκευές τους.<br /><br />Έχουν ήδη αναπτυχθεί πύραυλοι και drones στα υψώματα της Χοντέιντα και στον Κόλπο του Άντεν, θέτοντας υπό άμεση απειλή το στενό Μπαμπ ελ Μαντέμπ.<br /><br />Το μόνο που απομένει, όπως αναφέρουν, είναι η τελική εντολή για την έναρξη των επιχειρήσεων.<br /><br />Παράλληλα, ο ηγέτης της οργάνωσης, Αμπντούλ Μαλίκ αλ Χούτι, έστειλε ξεκάθαρο προειδοποιητικό μήνυμα και προς το Ριάντ.<br /><br />Δήλωσε πως όλες οι πετρελαϊκές και ζωτικές εγκαταστάσεις της Σαουδικής Αραβίας, καθώς και το αεροδρόμιο της πρωτεύουσας, θα αποτελέσουν άμεσους στόχους εάν το Ριάντ αποφασίσει να εμπλακεί ή να στηρίξει μια ολοκληρωτική επίθεση εναντίον της Υεμένης<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Μπαράζ αμερικανικών επιθέσεων κοντά στα Στενά του Ορμούζ. Έτοιμο για αντίποινα το Ιράν.

Σε τροχιά επικίνδυνης κλιμάκωσης εισέρχεται η κατάσταση στη Μέση Ανατολή, μετά από μπαράζ αμερικανικών επιθέσεων σε στρατηγικά σημεία του νο...

Διαβάστε την συνέχεια

Το χάσμα μεταξύ Τραμπ και Νετανιάχου μεγαλώνει.

<img height="113" src="https://www.capital.gr/Content/ImagesDatabase/p/1000x563/crop/both/83/8390cb32b1c04b838ea888c954eb14e1.jpg?quality=85&404=default&v=8" width="773" /><br /><br />Γράφει η<b> Mairav Zonszein</b><br />Μετά την επίθεση της Χαμάς στις 7 Οκτωβρίου του 2023, όταν το Ισραήλ βρέθηκε στην πιο ευάλωτη στιγμή του και απορροφήθηκε πλήρως από την προσπάθεια να αποκαταστήσει την ισχύ του, οι ηγέτες του έθεσαν τον πήχη της επιτυχίας σε ανέφικτα ύψη: στο επίπεδο του αήττητου.<br /><br />Ο πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου μίλησε για "ολοκληρωτική νίκη" και εξαπέλυσε μια εκστρατεία που κατέστρεψε τη Γάζα. Στη συνέχεια, έστρεψε το βλέμμα του στη Χεζμπολάχ στον Λίβανο, στους Χούθι στην Υεμένη, σε τμήματα της Συρίας και στο Ιράν. Η δυνατότητα συνέχισης των πολεμικών επιχειρήσεων χωρίς περιορισμούς - τόσο εσωτερικούς όσο και εξωτερικούς - κατέστη αυτοσκοπός για την κυβέρνηση του. Και καθώς ο πόλεμος μετατρεπόταν σε μια νέα μόνιμη κατάσταση, το να τάσσεται κανείς υπέρ του Ισραήλ άρχισε να ταυτίζεται με τη στήριξη - ή τουλάχιστον τη μη αμφισβήτηση - αυτού του δόγματος ασφαλείας.<br /><br />Είναι, λοιπόν, κατανοητό το σοκ και η αγανάκτηση που νιώθουν οι Ισραηλινοί παρακολουθώντας το χάσμα που έχει πλέον διαμορφωθεί στις σχέσεις μεταξύ της κυβέρνησης Τραμπ και της ισραηλινής κυβέρνησης. Το βλέπουμε παντού: στα σχόλια του προέδρου Τραμπ προς τον Νετανιάχου που διέρρευσαν στις αρχές Ιουνίου – για την κλιμάκωση των επιχειρήσεων του Ισραήλ στον Λίβανο, όταν φέρεται να τον αποκάλεσε "τρελό", προσθέτοντας ότι "όλοι σε μισούν πια" - μέχρι τις πρόσφατες προσπάθειες του αντιπροέδρου Τζέι Ντι Βανς να βάλει το Ισραήλ στη θέση του.<br /><br />Αν και ο Νετανιάχου είναι προσεκτικός μέχρι τώρα να μην εκδηλώσει τη δυσαρέσκεια του, οι υποστηρικτές του στα ισραηλινά μέσα ενημέρωσης δεν είναι τόσο μετρημένοι στα λόγια τους. Ένας ακροδεξιός παρουσιαστής στην τηλεόραση, ο Γινόν Μαγκάλ, αποκάλεσε τον Βανς "απόβρασμα" και χρησιμοποίησε έναν υποτιμητικό όρο για τους Εβραίους προκειμένου να περιγράψει τους απεσταλμένους του Τραμπ, τον Στιβ Γουίτκοφ και τον Τζάρεντ Κούσνερ. Μια άλλη εξέχουσα ισραηλινή προσωπικότητα και σύμμαχος του Νετανιάχου δήλωσε στο περιοδικό The New Yorker ότι ένιωθε "σοκαρισμένος" από τη συμφωνία που έκλεισε ο Τραμπ με το Ιράν και ότι, κατά πάσα πιθανότητα, σοκαρισμένος ήταν και ο Νετανιάχου. Μια δημοσκόπηση που διεξήχθη στο Ισραήλ, μετά την υπογραφή του μνημονίου κατανόησης μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν, έδειξε κατακόρυφη πτώση της δημοτικότητας του Τραμπ.<br /><br />Είναι πρόωρο να μιλάμε για πλήρη ρήξη στη συμμαχία ΗΠΑ-Ισραήλ ή στη σχέση μεταξύ των ηγετών των δύο χωρών. Ωστόσο, αναμφίβολα βρίσκονται σε κρίσιμο σημείο. Ο δυσανάλογα μεγάλος ρόλος του Ισραήλ στην αμερικανική πολιτική σκηνή, η στρατιωτική και οικονομική κυριαρχία του στην περιοχή - την οποία στήριξαν και κατέστησαν δυνατή οι ΗΠΑ επί μακρόν - καθώς και η επιτυχία του φιλοϊσραηλινού λόμπι, όλα αυτά βρίσκονται πλέον σε μια ρευστή φάση. Το Ισραήλ πόνταρε όλο το πολιτικό του κεφάλαιο σε αυτόν τον τελευταίο γύρο αντιπαράθεσης με το Ιράν, αλλά το αποτέλεσμα δεν το δικαίωσε.<br /><br />Η ρωγμή στη σχέση αυτή είναι πιο εμφανής στις δηλώσεις του Βανς. Πρόσφατα είπε στον αρθρογράφο της στήλης γνώμης των Times, Ρος Ντάουθατ, ότι θα μετέφερε το εξής μήνυμα στους ακροδεξιούς υπουργούς του Ισραήλ που άσκησαν κριτική στη συμφωνία των ΗΠΑ με το Ιράν: "Δεν μπορείτε να επιλύετε κάθε πρόβλημα εθνικής ασφάλειας που αντιμετωπίζετε απλώς καταφεύγοντας σε σκοτωμούς". Στη συνέχεια, κατά τη διάρκεια ενημέρωσης του Τύπου στον Λευκό Οίκο, ο αντιπρόεδρος συνέχισε στο ίδιο μήκος κύματος, δηλώνοντας: "Αν συμμετείχα στο υπουργικό συμβούλιο της ισραηλινής κυβέρνησης, ίσως να [προτιμούσα] να μην κάνω επιθέσεις στον μοναδικό ισχυρό σύμμαχο που μου έχει απομείνει σε ολόκληρο τον κόσμο".<br /><br />Πράγματι, κατά καιρούς φαινόταν ότι ο Βανς προωθούσε ένα νέο δόγμα για το Ισραήλ στους κόλπους της αμερικανικής κυβέρνησης. Τον περασμένο μήνα, μιλώντας σε ένα χριστιανικό podcast συντηρητικής κατεύθυνσης, δήλωσε ότι, αν και "μερικές φορές η κριτική προς το Ισραήλ καταλήγει σε μίσος κατά των Εβραίων", οι φιλοϊσραηλινές φωνές στις ΗΠΑ υποπίπτουν στο σφάλμα να "ταυτίζουν την κριτική προς μια συγκεκριμένη κυβέρνηση με το μίσος κατά των Εβραίων. Διότι, αν τα πάντα συνιστούν μίσος κατά των Εβραίων, τότε τίποτα δεν αποτελεί μίσος κατά των Εβραίων". Σημείωσε επίσης ότι είναι λάθος να θεωρούμε πως τα συμφέροντα των ΗΠΑ και του Ισραήλ ταυτίζονται σε όλες τις περιπτώσεις.<br /><br />Μένει να φανεί αν η αμερικανική πολιτική απέναντι στο Ισραήλ θα αλλάξει ουσιαστικά - είτε όσον αφορά τη στρατιωτική βοήθεια και τη διπλωματική κάλυψη, είτε με την άρνηση των ΗΠΑ να χαλιναγωγήσουν το Ισραήλ στην προσπάθεια του να αποτρέψει τη δημιουργία παλαιστινιακού κράτους μέσω της βίας των εποίκων και της προσάρτησης της Δυτικής Όχθης. Ωστόσο, ο Βανς ανέδειξε ένα πραγματικό ζήτημα για το οποίο οι Αμερικανοεβραίοι της Αριστεράς κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου εδώ και καιρό: αν τα πάντα αποτελούν απειλή για τους Εβραίους, τότε καθίσταται πρακτικά αδύνατο να εντοπιστούν οι πραγματικές απειλές. Με την ίδια λογική, αν το Ισραήλ βρίσκεται διαρκώς σε πόλεμο με τους πάντες, γίνεται αδύνατο να διαχωριστούν οι πραγματικές από τις υπερβολικές απειλές, ή να ξεχωρίσει κανείς πότε η ισραηλινή στρατιωτική ισχύς είναι αναγκαία, αποτελεσματική και δικαιολογημένη και πότε αποτελεί απλώς αντανακλαστική αντίδραση και μέσο αποφυγής οποιασδήποτε συμφωνίας μέσω συνομιλιών.<br /><br />Αυτό είναι το θεμελιώδες σφάλμα στον υφιστάμενο τρόπο δράσης του Ισραήλ, το οποίο θα κληθεί να αντιμετωπίσει όποιος και αν κερδίσει τις φετινές κοινοβουλευτικές εκλογές - είτε πρόκειται για τον Νετανιάχου είτε για κάποιον άλλον.<br /><br />Το Ισραήλ όχι μόνο δεν είναι ανίκητο, αλλά οφείλει να εξετάσει σοβαρά το ενδεχόμενο αλλαγής της στρατηγικής του. Δεν υπάρχει στρατιωτική λύση για κάθε πρόβλημα. Η αντίληψη "μηδενικού αθροίσματος" σχετικά με το τι σημαίνει να τάσσεται κανείς υπέρ του Ισραήλ έχει φτάσει σε τέτοιο σημείο, ώστε πλέον αποξενώνει ακόμη και τους πιο ένθερμους υποστηρικτές της χώρας. Η επιλογή του Ισραήλ να υιοθετεί τη λογική του ολοκληρωτικού πολέμου και της διαρκούς χρήσης στρατιωτικής ισχύος, χωρίς να υπάρχει κάποιος εφικτός τελικός στόχος, φέρνει τα αντίθετα αποτελέσματα, υπονομεύοντας την ίδια την αποτελεσματικότητα και τη χρησιμότητά του.<br /><br />Αυτό είναι πιο εμφανές από ποτέ σήμερα, στον Λίβανο. Παρόλο που το Ισραήλ αναγκάστηκε να αποδεχθεί άλλη μία εκεχειρία με τη διαμεσολάβηση των ΗΠΑ, εξακολουθεί να διατηρεί στρατεύματα σε μεγάλα τμήματα του νότιου Λιβάνου και να εξαπολύει πλήγματα που το ίδιο χαρακτηρίζει αμυντικά. Πρόκειται για μια δοκιμασμένη συνταγή που οδηγεί σε παρατεταμένες εχθροπραξίες. Τις τελευταίες ημέρες, ο Νετανιάχου και ο υπουργός Άμυνας επέμειναν ότι ο ισραηλινός στρατός θα παραμείνει σε μια "ζώνη ασφαλείας" μέχρι να αφοπλιστεί η Χεζμπολάχ – κάτι που, στην πράξη, σημαίνει επ' αόριστον.<br /><br />Ο Νετανιάχου έχει διαμορφώσει μια κατάσταση στην οποία οποιαδήποτε σημαντική αποχώρηση ή παραχώρηση θα εκληφθεί ως ένδειξη αδυναμίας και συνθηκολόγησης, τόσο από τους Ισραηλινούς όσο και από τους Αμερικανούς.<br /><br />Εάν ο Τραμπ και ο Βανς εννοούν πραγματικά ότι επιθυμούν να σταθεροποιηθούν οι σχέσεις μεταξύ Λιβάνου και Ισραήλ, πρώτη προτεραιότητα θα πρέπει να αποτελέσει να βρεθεί ο βέλτιστος τρόπος για την ολοκληρωτική αποχώρηση του Ισραήλ από την περιοχή. Είναι προς το συμφέρον του Ισραήλ να βρει τρόπους να δρομολογήσει και να υλοποιήσει αυτή τη διαδικασία με δική του πρωτοβουλία, αντί να αναγκαστεί από άλλους να το κάνει. <br /><br />Μέχρι στιγμής, οι ΗΠΑ έχουν αλλάξει τη ρητορική τους στάση, αλλά δεν έχουν ακόμη ασκήσει την απαιτούμενη πίεση στον Νετανιάχου ώστε να τον αναγκάσουν να δράσει. Εξίσου σημαντικό είναι το γεγονός ότι παραμένει ασαφές αν οι ίδιοι οι Ισραηλινοί θα αρχίσουν να αμφισβητούν τη λογική του "μηδενικού αθροίσματος" που ακολουθεί η χώρα τους. Οι Ισραηλινοί βρίσκονται μπροστά σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι, καθώς ετοιμάζονται να προσέλθουν στις κάλπες και προσπαθούν να βρουν διέξοδο από έναν πόλεμο χωρίς ορίζοντα λήξης που διαρκεί ήδη σχεδόν τρία χρόνια, την αυξανόμενη διεθνή απομόνωση και την τραγική έλλειψη ηγετών ικανών να προτείνουν κάποια εναλλακτική λύση.<div><br /></div><div><a href="https://www.capital.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το χάσμα μεταξύ Τραμπ και Νετανιάχου μεγαλώνει.

Γράφει η Mairav Zonszein Μετά την επίθεση της Χαμάς στις 7 Οκτωβρίου του 2023, όταν το Ισραήλ βρέθηκε στην πιο ευάλωτη στιγμή του και απορρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Τουρκία δηλώνει έτοιμη για νέα “επέμβαση” στην Κύπρο

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTKFTwoxSySwZOLpUmtiM8L0DNgzFdrozOW5qA_rEpcV17Hc1vlksV4nXyj&s=10" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="452" data-original-width="678" height="133" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTKFTwoxSySwZOLpUmtiM8L0DNgzFdrozOW5qA_rEpcV17Hc1vlksV4nXyj&s=10" width="752" /></a></div><div><br /></div>Σε νέες, άμεσες απειλές κατά της Κύπρου προχωρά η Τουρκία.Ο Υποναύαρχος Ζέκι Ακτούρκ, Σύμβουλος Τύπου και Δημοσίων Σχέσεων και Εκπρόσωπος Τύπου του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, μίλησε στην εβδομαδιαία ενημέρωση Τύπου.<br /><br />Ο τουρκικός Τύπος αναφέρει ως έκτακτη είδηση τις δηλώσεις από το υπουργείο Εθνικής Άμυνας της χώρας σχετικά με την Κύπρο.<br />Σύμφωνα με την εφημερίδα Sabah: Η Τουρκία, με την αυξανόμενη στρατηγική της αποστολή στον κόσμο και την περιοχή, αναλαμβάνει επίσης μερικές από τις σημαντικότερες στρατιωτικο-διπλωματικές δραστηριότητες των τελευταίων χρόνων. Αυτή η κατάσταση φέρνει μαζί της ενέργειες που έρχονται σε αντίθεση με την ανάδειξη της Άγκυρας ως κυρίαρχου παράγοντα στην μεταβαλλόμενη ισορροπία δυνάμεων, ιδίως στη Μεσόγειο.<br /><br />Ένα σαφές μήνυμα προέρχεται από το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας (MSB) σχετικά με το ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για την Κύπρο, το οποίο περιέχει «αβάσιμους, παράλογους και απαράδεκτους ισχυρισμούς». Το Υπουργείο δήλωσε: «Οι Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις είναι πιο αποφασισμένες από ποτέ να απαντήσουν σε οποιαδήποτε εχθρική στάση που στοχεύει στην ασφάλεια του Τουρκοκυπριακού λαού».<br /><br />Ο Ακτούρκ δήλωσε ότι η HAVELSAN, η οποία ιδρύθηκε το 1982 και λειτουργεί στο πλαίσιο του Ιδρύματος Ενίσχυσης των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων, συμβάλλει σημαντικά στην ανάπτυξη της εγχώριας και εθνικής αμυντικής βιομηχανίας με τις λύσεις που αναπτύσσει για τον αμυντικό, δημόσιο και ιδιωτικό τομέα στους τομείς της διοίκησης και ελέγχου, της προσομοίωσης, της εκπαίδευσης, των αυτόνομων συστημάτων, της κυβερνοασφάλειας και των τεχνολογιών πληροφοριών και επικοινωνιών. <a href="https://echedoros.blog/?p=91973"><b>ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ</b></a><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Τουρκία δηλώνει έτοιμη για νέα “επέμβαση” στην Κύπρο

Σε νέες, άμεσες απειλές κατά της Κύπρου προχωρά η Τουρκία.Ο Υποναύαρχος Ζέκι Ακτούρκ, Σύμβουλος Τύπου και Δημοσίων Σχέσεων και Εκπρόσωπος Τύ...

Διαβάστε την συνέχεια