Τουρκία: Casus Belli αν η Ελλάδα δεν διώξει τους Ισραηλινούς από το Αιγαίο. Μεγάλη σύγκρουση από Κύπρο ως Έβρο.

<img height="125" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/45ce6707c6aea0919c7b26742a1cc269_XL.jpg?v=3" width="735" /><br /><br /><div>Ο γνωστός αρθρογράφος και σύμβουλος του Erdogan, Ibrahim Karagul, προειδοποιεί ότι η κατάσταση στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο έχει φτάσει σε επικίνδυνα επίπεδα<br /><br />H ένταση στο Αιγαίο κλιμακώνεται επικίνδυνα, με την Τουρκία να απειλεί μέσω εντεταλμένων εκπροσώπων της τουρκικής κυβέρνησης με «casus belli» εάν η Ελλάδα δεν περιορίσει την παρουσία Ισραηλινών στην περιοχή.<br />Και δεν θα ήμασταν υπερβολικοί αν λέγαμε πως η διπλωματική κρίση απειλεί να μετατραπεί σε ευρύτερη σύγκρουση, με τον κίνδυνο ανάφλεξης να εκτείνεται από την Κύπρο μέχρι τον Έβρο.<br />Ειδικότερα, ο γνωστός αρθρογράφος και σύμβουλος του Erdogan, Ibrahim Karagul, προειδοποιεί ότι η κατάσταση στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο έχει φτάσει σε επικίνδυνα επίπεδα.<br />Στο τελευταίο του άρθρο στη «Yeni Safak», ο Karagul υποστηρίζει ότι η Τουρκία πρέπει να επιβάλει αποτρεπτικές κυρώσεις και πίεση στην Ελλάδα, καθώς η στρατιωτικοποίηση των νησιών και η παρουσία του Ισραήλ στην Κύπρο και στα ελληνικά νησιά δημιουργούν σοβαρούς κινδύνους για την Άγκυρα.</div><div><br />Σύμφωνα με τον Karagul, η Ελλάδα, η οποία μόλις πρόσφατα υιοθέτησε έναν χάρτη τρομοκρατίας στα νότια σύνορά της με τη Συρία, τώρα επιχειρεί να δημιουργήσει κάτι αντίστοιχο στα νησιά του Αιγαίου.<br />Η Τουρκία πρέπει να αντιδράσει ώστε να προκαλέσει ανησυχία στην Αθήνα, επισημαίνει ο αρθρογράφος, ενώ τονίζει ότι η ύπαρξη στρατιωτικοποιημένων νησιών και εκεί ύπαρξη ισραηλινών θα πρέπει να τεθεί στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων — όχι ως διαπραγματευτικό χαρτί, αλλά ως πιθανή αιτία πολέμου (casus belli).<br />Ο Karagul προχωρά ακόμα πιο μακριά: η Τουρκία πρέπει να ενισχύσει την Παλαιστίνη και να δημιουργήσει μια γραμμή αντίστασης στον Λίβανο, ικανή να ανακόψει την προέλαση του Ισραήλ.<br />Οι οργανωμένες δομές που προτείνει θα πρέπει να είναι έτοιμες να πολεμήσουν όπου χρειαστεί, ενώ η στρατηγική συμμαχία με την Αίγυπτο για την προστασία της χερσονήσου του Σινά καθίσταται αναγκαία για την περιφερειακή ασφάλεια.</div><div><br />Το μήνυμα του Karagul είναι σαφές: η Τουρκία δεν θα παραμείνει παθητική.<br />Κάθε ελληνική κίνηση που απειλεί τα συμφέροντα της Άγκυρας παρακολουθείται στενά και αντιμετωπίζεται με αποφασιστικότητα.<br />Η «γραμμή αντίστασης» που περιγράφει ο Karagul δεν είναι θεωρητική — είναι προετοιμασμένη για δράση, και η περιοχή βρίσκεται στο χείλος μιας νέας στρατηγικής αναμέτρησης.<br /><br />«Η τρέλα του Netanyahu και η σιωπή του Κόσμου»<br /><br />Όπως επισημαίνει ο δημοσιογράφος Ibrahim Karagul, «ο πόλεμος που μαίνεται σήμερα δεν είναι υπόθεση του Trump ή των Ηνωμένων Πολιτειών. Είναι πόλεμος του Ισραήλ.<br />Και πόλεμος του Netanyahu. Ένας σχιζοφρενής, γενοκτόνος ηγέτης, ικανός να παρασύρει ολόκληρη την περιοχή στην καταστροφή, ενώ ο Trump και ο Jared Kushner θησαυρίζουν χτίζοντας επενδυτικά σχέδια πάνω στον πόνο και το αίμα .<br />Η ανθρωπότητα δεν έχει ξαναδεί κάτι τόσο απεχθές. Στη Γάζα, βρέφη δολοφονούνται συστηματικά• η γενοκτονία εξελίσσεται μέρα με τη μέρα.<br />Όπως γράφει ο Karagul, η ανθρωπότητα πρέπει να αναχαιτίσει τον Netanyahu και την ομάδα του, αλλιώς η καταστροφή θα εξαπλωθεί από την Ιερουσαλήμ ως την Κωνσταντινούπολη, τη Μέκκα και πέρα.<br />Οι ισχυρές δυνάμεις, οι χώρες του Περσικού Κόλπου, η Ευρώπη, παρακολουθούν παγωμένες, ενώ η γεωπολιτική της «Τουρκοφοβίας» και της Ισλαμοφοβίας σπέρνει φόβο και διχασμό.<br />Οι μουσουλμανικές κοινωνίες θεωρούν ότι πρόκειται για πόλεμο Σιιτών-Σουνιτών ή Ισραήλ-Ιράν, αλλά σύμφωνα με τον Karagul, αυτό είναι μόνο το πρόσωπο του κακού. Η πραγματική απειλή είναι η στρατηγική τρέλα του Netanyahu και των συμμάχων του, που στοχεύουν να αφανίσουν κάθε τι που ανήκει στους Μουσουλμάνους και να σβήσουν τις χώρες μας από τον χάρτη.</div><div><br />Η σιωπή ισοδυναμεί με αυτοκτονία.<br />Οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους στην Ευρώπη είναι παγιδευμένοι σε μια πολιτική και οικονομική αδράνεια.<br />Ο Trump απειλεί, εκβιάζει και κερδίζει χρήματα, ενώ η Ευρώπη προσπαθεί να προστατευτεί από τη δική της τυφλή συμμετοχή.<br />Το Ισραήλ και η συμμορία Netanyahu βλέπουν την ιστορία σαν παιχνίδι, αδιαφορώντας για τον πόνο των ανθρώπων και την καταστροφή πόλεων.<br />Ο κόσμος πρέπει να αντιληφθεί ότι η απειλή δεν περιορίζεται στο Ιράν ή τη Γάζα• είναι παγκόσμια και εξαιρετικά επικίνδυνη.<br />Αν παραμείνουμε σιωπηλοί, κάθε μέτωπο θα ανοίξει, καταστρέφοντας ολοκληρωτικά την περιοχή.<br />Η Τουρκία, οι χώρες του Κόλπου και οι αραβικές χώρες πρέπει να ενεργήσουν τώρα, να εφαρμόσουν αποτρεπτικές κυρώσεις, να μπλοκάρουν κάθε στρατηγική πρόσβαση και να ενισχύσουν τη δική τους άμυνα».<br />Όπως τονίζει ο Karagul, η ιστορία μας διδάσκει ότι η υπομονή χωρίς δράση απέναντι σε μια νοοτροπία που αγνοεί τη ζωή και τις πόλεις οδηγεί σε πλήρη καταστροφή.<br />Πρέπει να περιοριστεί το Ισραήλ, να αποδυναμωθεί η οικονομική και στρατηγική του δύναμη, και να προληφθεί η επέκταση της γενοκτονικής του στρατηγικής.<br />Η σιωπή σήμερα σημαίνει αφανισμό αύριο.<br />Ο Netanyahu δεν είναι μόνο μια απειλή για την περιοχή• είναι απειλή για ολόκληρη την ανθρωπότητα. Η μέθοδος μας δεν πρέπει να είναι οι δηλώσεις και οι τυπικές καταδίκες, αλλά η στρατηγική, η αποτρεπτική πίεση και η πλήρης περιφερειακή πολιορκία.<br />Όσοι αγνοούν αυτή την πραγματικότητα, θα πληρώσουν το τίμημα μιας απρόβλεπτης και ανείπωτης καταστροφής, κλείνει ο αρθρογράφος.<br /><br /><a href="http://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τουρκία: Casus Belli αν η Ελλάδα δεν διώξει τους Ισραηλινούς από το Αιγαίο. Μεγάλη σύγκρουση από Κύπρο ως Έβρο.

Ο γνωστός αρθρογράφος και σύμβουλος του Erdogan, Ibrahim Karagul, προειδοποιεί ότι η κατάσταση στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο έχει φ...

Διαβάστε την συνέχεια

Γιατί συμφέρει την Τουρκία ο πόλεμος Ιράν-Ισραήλ; Ποιοι οι στόχοι και οι φόβοι του Ερντογάν μετά το τέλος του πολέμου;

<img height="120" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-02/%CE%B5%CF%81%CE%BD%CF%84%CE%BF%CE%B3%CE%B1%CE%BD.jpg?itok=rGvFaawh" width="720" /><br /><br />Στην Μ. Ανατολή υπάρχουν τέσσερις κύριοι πάιχτες , η Τουρκία, το Ιράν, το Ισραήλ και τα κράτη του Κόλπου, με την Τουρκία να προτιμά τα άλλα τρία να βρίσκονται σε κατάσταση ανταγωνισμού και σύγκρουσης<br /><br />Η επίσημη θέση της Τουρκίας στον πόλεμο ΗΠΑ-Ισραήλ κατά του Ιράν μπορεί να είναι ουδέτερη, αλλά αυτό δεν σημαίνει αμέτοχη.<br /><br />Η Τουρκία δεν θέλει ούτε το Ισραήλ ούτε το Ιράν να κυριαρχήσουν στη Μ. Ανατολή<br /><br />Η Άγκυρα προσπαθεί να "ισορροπήσει" καθώς τα συντρίμμια από πυραύλους που αναχαιτίστηκαν από συστήματα του ΝΑΤΟ πέφτουν εντός των συνόρων της.<br /><br />Ο "πολύς" Ερντογάν παρά τις λεκτικές αυστηρές προειδοποιήσεις κατά του Ιράν για να μην πλήξει αυτό με πυραύλους και drones τη χώρα του, έχει "αποδεχθεί" τέσσερα (4) πυραυλικά χτυπήματα από τους μουλάδες της Τεχεράνης, χωρίς να αντιδράσει στρατιωτικά, αφήνοντας το ΝΑΤΟ να τους αναχαιτίζει, την ώρα που οι κατά τους Τούρκους τάχα εφάμιλλοι των S-400 και Patriot γηγενείς αντιαεροπορικοί πύραυλοι SIPER, είναι επιχειρησιακοί. <br /><br />Μια δήλωση κενού ουσίας για τους τύπους που εξέδωσε το τουρκικό ΥΠΑΜ ανέφερε: «Λαμβάνονται όλα τα απαραίτητα μέτρα αποφασιστικά και χωρίς δισταγμό ενάντια σε οποιαδήποτε απειλή που στρέφεται κατά του εδάφους και του εναέριου χώρου της χώρας, και όλες οι εξελίξεις στην περιοχή παρακολουθούνται στενά με προτεραιότητα στην εθνική μας ασφάλεια».<br /><br />Η Τουρκία φιλοξενεί σημαντικούς πόρους του ΝΑΤΟ, όπως η αεροπορική βάση Ιντσιρλίκ, η αεροπορική βάση Ικόνιο και ο σταθμός ραντάρ Κιουρετζίκ.<br /><br />Το Ιράν έχει επανειλημμένα αρνηθεί ότι στόχευσε την Τουρκία και έχει προτείνει κοινή έρευνα για το θέμα.<br /><br />Ωστόσο το ΝΑΤΟ γνωρίζει καλά από πού προέρχονταν οι πύραυλοι.<br /><br />Αυτοί οι πύραυλοι έρχονται εν μέσω μιας σειράς αντιποίνων από το Ιράν σε αντίδραση στον πόλεμο ΗΠΑ-Ισραήλ που έχει σκοτώσει περισσότερους από 1.500 Ιρανούς, καθώς και κορυφαίους αξιωματούχους της χώρας.<br /><br />Οι ιρανικές επιθέσεις έχουν στοχεύσει ισραηλινές και αμερικανικές στρατιωτικές υποδομές σε όλη την περιοχή, συμπεριλαμβανομένων της Ιορδανίας, του Κουβέιτ, του Μπαχρέιν, της Σαουδικής Αραβίας, του Κατάρ και των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων.<br /><br />Μια έκθεση του Κέντρου Στρατηγικών και Διεθνών Σπουδών (CSIS) έδειξε ότι αυτές οι επιθέσεις έχουν προκαλέσει ζημιές περίπου 800 εκατομμυρίων δολαρίων ΗΠΑ στις στρατιωτικές υποδομές των ΗΠΑ.<br />«Το Ιράν δεν θα επιτεθεί σε μέλος του ΝΑΤΟ»<br /><br />Ο Ιρανός δημοσιογράφος και ερευνητής Ρεζά Ταλεμπί πιστεύει ότι οι αναχαιτισθέντες ιρανικοί πύραυλοι δεν προορίζονταν στην πραγματικότητα για την Τουρκία, αλλά μάλλον για βάσεις στη Νοτιοδυτική Κύπρο.<br /><br />Οι πύραυλοι στη συνέχεια καταρρίφθηκαν από τις εγκαταστάσεις του ΝΑΤΟ που βρίσκονται στη Μεσόγειο κατά μήκος της διαδρομής, με ορισμένα συντρίμμια να προσγειώνονται σε τουρκικό έδαφος.<br /><br />«Δεν έχει επιβεβαιωθεί καμία εκτόξευση βαλλιστικού πυραύλου προς την Τουρκία», είπε. «Αυτό που έχουμε δει είναι αναχαιτίσεις από ναυτικά συστήματα των ΗΠΑ, ειδικά από SM-3 που βρίσκονται σε μεσαία σημεία εκτός ατμόσφαιρας - τα συντρίμμια από αυτήν την αναχαίτιση έχουν πέσει εντός των τουρκικών συνόρων».<br /><br />Ο Ταλεμπί τόνισε ότι η επίθεση σε ένα μέλος του ΝΑΤΟ, ειδικά σε ένα που βρίσκεται στα σύνορά του, θα ήταν εξαιρετικά παράλογη, επειδή θα μπορούσε να επικαλεστεί τα Άρθρα 4 ή 5, τα οποία επιτρέπουν στα μέλη να θέσουν ζητήματα που τους απασχολούν στο Βορειοατλαντικό Συμβούλιο και να δηλώσουν ότι μια ένοπλη επίθεση σε οποιοδήποτε μέλος θα θεωρείται επίθεση σε όλα τα μέλη.<br />Το τηλεφώνημα Ερντογάν στον Πρόεδρο του Ιράν<br /><br />Παρά ταύτα, ο Πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν ήταν ανένδοτος ότι η είσοδος ιρανικών πυραύλων στον τουρκικό εναέριο χώρο «δεν μπορεί να δικαιολογηθεί για κανέναν απολύτως λόγο» σε τηλεφωνική επικοινωνία στις 10 Μαρτίου με τον Ιρανό Πρόεδρο Μασούντ Πεζεσκιάν.<br /><br />Οι άλλες δηλώσεις του αντανακλούσαν σε μεγάλο βαθμό την επιθυμία για σταθερότητα στην περιοχή, θεωρώντας το Ισραήλ υπεύθυνο για τον πόλεμο, μηαναφερόμενος καν στις ΗΠΑ, λες και αυτές δεν σφυροκοπούν το Ιράν.<br /><br />Ο γκρίζος λύκος Ντεβλέτ Μπαχτσελί, βασικός σύμμαχος του Ερντογάν, είπε:<br /><br />«Σήμερα, η στρατηγική προσέγγιση των ΗΠΑ που θέτει το Ισραήλ στο επίκεντρο επιχειρεί να επανασχεδιάσει την ασφάλεια στην περιοχή», δήλωσε στις 14 Μαρτίου. «Είναι η δεύτερη φορά που η μοίρα της Μέσης Ανατολής αντιμετωπίζει μια προσπάθεια ανασχεδιασμού της με ξένη παρέμβαση».<br /><br />«Η Αμερική δεν μπορεί να είναι ξανά μεγάλη ακολουθώντας τον αιμοδιψή Νετανιάχου», σχολίασε ο Μπαχτσελί σε μια άλλη δήλωση στις 31 Μαρτίου.<br /><br />Συνολικά, αυτές οι δηλώσεις της τουρκικής ηγεσίας αντανακλούν λιγότερο μια ανενεργή ουδετερότητα, αλλά μάλλον μια περίπλοκη πράξη εξισορρόπησης για τη διατήρηση της γεωπολιτικής θέσης της Τουρκίας. Οι αναφορές δείχνουν ότι η Άγκυρα ελπίζει να εξασφαλίσει έναν ρόλο διαμεσολάβησης σε μελλοντικές διαπραγματεύσεις.<div><br />Διατήρηση του περιφερειακού status quo<br /><br />Ο πολιτικός αναλυτής Μεχμέτ Ακίφ Κοτς περιέγραψε τη Μέση Ανατολή ότι κυριαρχείται από τέσσερις κύριους παράγοντες - την Τουρκία, το Ιράν, το Ισραήλ και τα κράτη του Κόλπου, με την Τουρκία να προτιμά τα άλλα τρία να εξισορροπούν τον εαυτό τους μέσω του ανταγωνισμού και της σύγκρουσης.<br /><br />Η Τουρκία ελίσσεται και διαμορφώνει την εξωτερική της πολιτική σύμφωνα με αυτό το πλαίσιο, είπε. «Όχι στο Ιράν που κυριαρχεί στη Μέση Ανατολή, όχι το Ισραήλ.Για την Τουρκία, η ουδετερότητα είναι ζωτικής σημασίας για τη διατήρηση του status quo σε αυτήν την περιοχή», είπε ο Koç.<br /><br />Όπως και ο Talebi, ο Koç σημείωσε επίσης ότι το ενδιαφέρον της Άγκυρας για σταθερότητα πηγάζει εν μέρει από την πιθανή εισροή προσφύγων και από αναφορές που εικάζουν ότι η Ουάσιγκτον θα μπορούσε να επιδιώξει να στρατολογήσει και να οπλίσει τις κουρδικές δυνάμεις.<br />Ο φόβος του Κουρδικού<br /><br />Αρκετές κουρδικές ομάδες σε όλη την περιοχή, όπως η Περιφερειακή Κυβέρνηση του Κουρδιστάν (KRG), έχουν απορρίψει αυτήν την ιδέα, χαρακτηρίζοντας τις αναφορές ψευδείς και σκόπιμα κυκλοφορούσες.<br /><br />Ο Koç πιστεύει ότι είναι πολύ νωρίς για να γίνουν οριστικά υποθέσεις σχετικά με το εάν οι κουρδικές ομάδες θα οπλιστούν από την Ουάσιγκτον ή το Ισραήλ.<br /><br />Ο Duran Kalkan, ανώτερο στέλεχος του Εργατικού Κόμματος του Κουρδιστάν (PKK), δήλωσε ότι το PKK αρνείται να πάρει θέση και ενθάρρυνε όσους βρίσκονται στο Ιρανικό Κουρδιστάν να βρουν ελευθερία μέσα σε μια ευρύτερη διαδικασία εκδημοκρατισμού. «Οι Κούρδοι δεν είναι στρατιώτες κανενός», είπε τις πρώτες ημέρες του πολέμου.<br /><br /></div><div>Παρά τις ανησυχίες για τον αντίκτυπο του πολέμου στην Τουρκία, ο Talebi δήλωσε ότι δεν έχει προκαλέσει σημαντικές ρήξεις μεταξύ Άγκυρας και Ουάσιγκτον και πιθανότατα δεν θα το κάνει, εκτός εάν υπάρξουν σημαντικές αλλαγές.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Γιατί συμφέρει την Τουρκία ο πόλεμος Ιράν-Ισραήλ; Ποιοι οι στόχοι και οι φόβοι του Ερντογάν μετά το τέλος του πολέμου;

Στην Μ. Ανατολή υπάρχουν τέσσερις κύριοι πάιχτες , η Τουρκία, το Ιράν, το Ισραήλ και τα κράτη του Κόλπου, με την Τουρκία να προτιμά τα άλλα ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ι. Μάζης: Η Τουρκία φοβάται αυτό που έρχεται

<div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="338" src="https://www.youtube.com/embed/ufW4_zAWmpU" width="681" youtube-src-id="ufW4_zAWmpU"></iframe></div></div><div><br /></div>Ο καθηγητής κ. Ιωάννης Μάζης μιλάει για Τουρκία, Κουρδικό και γεωπολιτικές εξελίξεις: γιατί η Τουρκία φοβάται και τι σημαίνει η σιωπή Ερντογάν για Ελλάδα και Κύπρο. Η γεωπολιτική ανάλυση του κ. Μάζη αποκαλύπτει τι έρχεται στην Ανατολική Μεσόγειο και πώς επηρεάζονται οι ισορροπίες.<br /><br />Στο βίντεο αυτό, ο καθηγητής κ. Μάζης προχωρά σε μια βαθιά γεωπολιτική ανάλυση για την Τουρκία, εξηγώντας γιατί η σημερινή «σιωπή» της Άγκυρας δεν είναι τυχαία. Μέσα από μια σύνθετη προσέγγιση, αναλύει τον ρόλο των ΗΠΑ, του Ισραήλ και του Ιράν, καθώς και το πώς το Κουρδικό ζήτημα μπορεί να αποτελέσει την μεγαλύτερη απειλή για την Τουρκία.<br /><br />Η ανάλυση του κ. Μάζη επικεντρώνεται στις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή και στην Ανατολική Μεσόγειο, αναδεικνύοντας τη σημασία της Κύπρου και της Ελλάδας στο νέο γεωπολιτικό περιβάλλον. Τι σημαίνει η πιθανή αποσταθεροποίηση του Ιράν; Πώς επηρεάζει το Κουρδικό την Τουρκία; Και γιατί η Ελλάδα πρέπει να επαναπροσδιορίσει τη στρατηγική της;<br /><br />Ο κ. Μάζης εξηγεί γιατί η Τουρκία φοβάται μια πιθανή ενίσχυση των Κούρδων και πώς αυτό μπορεί να οδηγήσει σε γεωπολιτικές αλλαγές που θα επηρεάσουν ολόκληρη την περιοχή. Παράλληλα, αναλύει τη σημασία της Κύπρου, τον ρόλο της ενέργειας και των αγωγών, καθώς και τη στρατηγική αξία της Ανατολικής Μεσογείου.<br /><br />Στο επίκεντρο της ανάλυσης βρίσκεται η γεωπολιτική στρατηγική της Τουρκίας, η οποία, σύμφωνα με τον κ. Μάζη, προσπαθεί να ισορροπήσει μεταξύ Δύσης και Ανατολής. Ωστόσο, οι πιέσεις από τις ΗΠΑ και οι εξελίξεις στο Κουρδικό δημιουργούν ένα εκρηκτικό μείγμα που μπορεί να αλλάξει τα δεδομένα.<br /><br />Παράλληλα, γίνεται αναφορά στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, στην άμυνα της Ελλάδας και στη σημασία του ενιαίου αμυντικού δόγματος Ελλάδας – Κύπρου. Η ανάλυση του κ. Μάζη τονίζει ότι η Ελλάδα πρέπει να είναι έτοιμη να υπερασπιστεί την εθνική κυριαρχία και τα κυριαρχικά της δικαιώματα σε ένα περιβάλλον αυξανόμενης αστάθειας.<br /><br />Το βίντεο αυτό αποτελεί μια ολοκληρωμένη γεωπολιτική ανάλυση για την Τουρκία, το Κουρδικό και τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή, προσφέροντας πολύτιμες πληροφορίες για όσους ενδιαφέρονται για διεθνείς σχέσεις, γεωπολιτική και στρατηγική.<br /><br /><a href="https://i-epikaira.blogspot.com/">πηγή</a><br /><br /><br /> Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.

Ι. Μάζης: Η Τουρκία φοβάται αυτό που έρχεται

Ο καθηγητής κ. Ιωάννης Μάζης μιλάει για Τουρκία, Κουρδικό και γεωπολιτικές εξελίξεις: γιατί η Τουρκία φοβάται και τι σημαίνει η σιωπή Ερντογ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η αποπομπή Αμερικανών στρατηγών για λανθασμένη εκτίμηση του πολέμου.

<img height="125" src="https://i0.wp.com/echedoros.blog/wp-content/uploads/2026/04/%CF%87%CE%B1%CE%BA%CE%BB%CE%BC%CE%B5%CF%82%CE%BF331.jpg?resize=1220%2C760&ssl=1" width="733" /><br /><div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Στο μέσο ενός πολέμου δεν γίνονται διοικητικές αλλαγές στρατιωτικών διοικητών με αναγνωρισμένη εμπειρία.</span></h3>Αυτές, όμως, αποδεικνύουν τον λανθασμένο υπολογισμό του εχθρού και καθώς οι ρωγμές επιδεινώνουν την κατάσταση με αποτέλεσμα την απώλεια του συντονισμού, γίνεται μια ύστερη προσπάθεια επαναπροσδιορισμού της ισορροπίας δυνάμεων εντός της πολιτικοστρατιωτικής δομής της Ουάσιγκτον.<br /><br />Σύμφωνα με το ιρανικό μέσο Nour, η σαρωτική απομάκρυνση κορυφαίων στρατιωτικών διοικητών των ΗΠΑ από τον Πιτ Χέγκσεθ —η οποία φέρεται να πραγματοποιήθηκε απευθείας κατόπιν εντολών του Ντόναλντ Τραμπ και ιδίως η απομάκρυνση προσωπικοτήτων όπως ο David M. Hoden και ο William Green Jr., θα πρέπει να αναλυθεί στο πλαίσιο μιας επιχειρησιακής και στρατηγικής αποτυχίας και όχι ως ένας απλός διοικητικός ή πολιτιστικός ανασχηματισμός.<br /><br />Στον στρατιωτικό διάλογο, τέτοιες δαπανηρές αλλαγές εν μέσω κρίσης υποδηλώνουν σαφώς βαθιά δυσαρέσκεια με την απόδοση και αδυναμία επίτευξης στόχων.<br /><br />Κινήσεις αβέβαιες<br /><br />Η πραγματικότητα είναι ότι σε καμία επαγγελματική δομή δεν απομακρύνονται ανώτεροι διοικητές στην κορύφωση της σύγκρουσης ή της έντασης, εκτός εάν τα αποτελέσματα της απόδοσής τους υπολείπονται σοβαρά των προσδοκιών ή η «προδοσία» τους θεωρείται βέβαιη.<br /><br /> Αυτές οι απολύσεις ουσιαστικά σηματοδοτούν την εξάλειψη των «μη ικανών αποτελεσμάτων» από την οπτική γωνία των υπευθύνων λήψης πολιτικών αποφάσεων.<br /><br /> Σε ένα βαθύτερο επίπεδο, ωστόσο, υποδεικνύουν την ανωτερότητα ενός αντιπάλου στον σχεδιασμό, την εκτέλεση και τη διοίκηση. Εδώ ακριβώς η έννοια της «αποτυχίας» ξεπερνά το τακτικό επίπεδο και φτάνει στον στρατηγικό τομέα.<br /><br />Επιπλέον, τέτοιες ενέργειες μπορούν να ερμηνευθούν ως μια προσπάθεια ανακατασκευής της εγχώριας αφήγησης —μιας αφήγησης που επιδιώκει να αποδώσει τις αποτυχίες σε άτομα και όχι στη δομή λήψης αποφάσεων, ιδίως στον ίδιο τον Ντόναλντ Τραμπ.<br /><br /> Ενώ αυτό μπορεί να εξυπηρετεί μια βραχυπρόθεσμη προπαγανδιστική λειτουργία, μακροπρόθεσμα εμποδίζει την πραγματική διόρθωση στρατηγικών λαθών και αυξάνει την πιθανότητα επανάληψης παρόμοιων λαθών.<br /><br />Σύγκρουση Στρατηγικών: Από το Πεδίο της Μάχης στο Πεντάγωνο<br /><br />Ένα βασικό στοιχείο που λαμβάνεται υπόψη στην ανάλυση αυτής της εξέλιξης είναι η σύγκριση μεταξύ των μοντέλων διοίκησης.<br /><br />Αυτό που εκτυλίχθηκε δεν ήταν απλώς μια στρατιωτική αντιπαράθεση, αλλά μια σύγκρουση μεταξύ δύο τύπων στρατηγικής σκέψης:<br /><br />Από τη μία πλευρά, διοικητές που ενεργούν με τόλμη, ευελιξία και προθυμία να επωμιστούν το κόστος· από την άλλη, μια δομή που έχει πληγεί από λανθασμένους υπολογισμούς.<br /><br />Σε αυτό το πλαίσιο, η απομάκρυνση Αμερικανών διοικητών μπορεί να θεωρηθεί ως συνέπεια της αδυναμίας αντιμετώπισης ενός πιο αποτελεσματικού μοντέλου διοίκησης.<br /><br />Σε αντίθεση οι Ιρανοί…<br /><br />Αυτό γίνεται ιδιαίτερα έντονο δεδομένου ότι οι διοικητές των ιρανικών ενόπλων δυνάμεων, παρά το γεγονός ότι επωμίστηκαν μεγάλο κόστος -συμπεριλαμβανομένης της θυσίας της ζωής τους- κατάφεραν να υλοποιήσουν τη στρατηγική τους μέσω της παροχής δυνατοτήτων υλικού και λογισμικού, καθώς και καινοτόμων τακτικών, ακόμη και μετά το μαρτύριο τους.<br /><br />Με άλλα λόγια, αυτές οι απολύσεις δεν αποτελούν απλώς ένα εσωτερικό μέτρο, αλλά μια αντανάκλαση της αποτυχίας σε επίπεδο στρατηγικής αντιπαράθεσης, οι επιπτώσεις της οποίας έχουν πλέον επεκταθεί στο ίδιο το Πεντάγωνο.<br /><br />Η υπεροχή των όπλων δεν εγγυάται τη νίκη<br /><br />Αυτή η αντιπαράθεση κατέδειξε επίσης ότι η απλή υπεροχή σε υλικό δεν εγγυάται τη νίκη. Αντίθετα, το στοιχείο της «διοικητικής σκέψης» παίζει πιο αποφασιστικό ρόλο.<br /><br /> Αυτό μπορεί, στο μέλλον, να οδηγήσει σε επανεκτίμηση των στρατιωτικών δογμάτων των ΗΠΑ και σε μεγαλύτερη εστίαση στον ασύμμετρο και γνωστικό πόλεμο.<br /><br />Ταυτόχρονα, η αποτυχία της στρατιωτικής σκέψης των ΗΠΑ στην αντιμετώπιση του δόγματος του Ιράν υποδηλώνει ότι τα μοντέλα που βασίζονται στην εγχώρια γνώση, τεχνολογία και διαχείριση μπορούν να ξεπεράσουν τις εισαγόμενες προσεγγίσεις.<br /><br />Εσωτερικές Ρήξεις και Μετατόπιση Πολιτικών Ευθυνών<br /><br />Αυτές οι απομακρύνσεις στρατηγών δεν μπορούν να αναλυθούν χωρίς να ληφθούν υπόψη οι εσωτερικές διαφωνίες.<br /><br />Προηγούμενες αναφορές ανέφεραν ότι ορισμένοι ανώτεροι διοικητές, συμπεριλαμβανομένου του Αρχηγού του Επιτελείου Στρατού, είχαν αντιταχθεί στην έναρξη μιας νέας σύγκρουσης και ότι αυτή η αντίθεση είχε διαρρεύσει ακόμη και πέρα ​​από τον Λευκό Οίκο.<br /><br />Αλλά και ..ξεκαθάρισμα λογαριασμών<br /><br />Η απομάκρυνση αυτών των ατόμων μπορεί επομένως να θεωρηθεί ως μια μορφή πολιτικού ξεκαθαρίσματος λογαριασμών και μια προσπάθεια άσκησης μεγαλύτερου ελέγχου επί της στρατιωτικής δομής.<br /><br />Σε αυτό το πλαίσιο, ο ρόλος του Ντόναλντ Τραμπ στο πλαίσιο ενός μοντέλου «μετατόπισης ευθυνών» είναι αξιοσημείωτος.<br /><br />Σε αυτό το μοντέλο, οι στρατηγικές αποτυχίες αποδίδονται σε άτομα αντί να προκαλούν επανεκτίμηση σημαντικών αποφάσεων.<br /><br />Η απόλυση διοικητών, επομένως, χρησιμεύει ως προσπάθεια εκτροπής της δημόσιας πίεσης και θωράκισης της κορυφής της εξουσίας από πολιτικές ζημιές.<br /><br />Η προειδοποίηση σε στρατιωτικούς και ο «στρατηγικός σεισμός»<br /><br />Ταυτόχρονα, αυτή η κίνηση στέλνει ένα προειδοποιητικό σήμα σε άλλους διοικητές: η αντίθεση σε πολιτικές αποφάσεις -ακόμα και αν βασίζονται σε ανάλυση ειδικών- θα έχει σημαντικό κόστος.<br /><br />Μακροπρόθεσμα, αυτό υπονομεύει την επαγγελματική ανεξαρτησία του στρατού και τον υποβιβάζει σε ένα απλό μέσο που εξυπηρετεί πολιτικούς στόχους.<br /><br />Μπορεί επίσης να εμβαθύνει την έλλειψη εμπιστοσύνης σε διαφορετικά επίπεδα διακυβέρνησης.<br /><br />Αναφορές στην ασφάλεια, τις στρατιωτικές και τις γεωπολιτικές επιπτώσεις<br /><br />Αυτή η εξέλιξη θα πρέπει να θεωρηθεί ως «στρατηγικός σεισμός» εντός της στρατιωτικής δομής των ΗΠΑ.<br /><br /> Σε στρατιωτικό επίπεδο, η ξαφνική απομάκρυνση ανώτερων διοικητών διαταράσσει την αλυσίδα διοίκησης και μειώνει την αποτελεσματικότητα της λήψης αποφάσεων – ένα ζήτημα που, υπό ευαίσθητες συνθήκες, μπορεί να οδηγήσει σε δαπανηρά λάθη.<br /><br />Σε επίπεδο ασφάλειας, αυτές οι εξελίξεις στέλνουν ένα σαφές μήνυμα μειωμένης συνοχής και αυξημένης ευπάθειας έναντι των αντιπάλων.<br /><br />Οι ανταγωνιστικοί παράγοντες ενδέχεται να ερμηνεύσουν αυτήν την κατάσταση ως ευκαιρία για εντατικοποίηση της πίεσης ή μετατόπιση της ισορροπίας δυνάμεων.<br /><br />Εν τω μεταξύ, οι σύμμαχοι των ΗΠΑ ενδέχεται να αρχίσουν να αμφισβητούν τη σταθερότητα και την αξιοπιστία της χώρας.<br /><br />Γεωπολιτικές αλλαγές στην ισορροπία δυνάμεων<br /><br />Σε γεωπολιτικό επίπεδο, αυτές οι απολύσεις θα μπορούσαν να σηματοδοτήσουν την έναρξη αλλαγών στην παγκόσμια ισορροπία δυνάμεων. Η μειωμένη αποτροπή, η αυξημένη τόλμη μεταξύ των αντιπάλων, ακόμη και ο επαναπροσδιορισμός των συμμαχιών είναι μεταξύ των πιθανών συνεπειών.<br /><br />Με άλλα λόγια, αυτό που φαίνεται επιφανειακά ως μια διοικητική αλλαγή μπορεί, στην πραγματικότητα, να σηματοδοτήσει μια σταδιακή μεταμόρφωση στην παγκόσμια ισορροπία δυνάμεων.<br /><br />Αυτές οι εξελίξεις θα μπορούσαν επίσης να επηρεάσουν τις παγκόσμιες αγορές, τις αποφάσεις για την περιφερειακή ασφάλεια και τη μελλοντική πορεία των συγκρούσεων.</div><div><br /></div><div><a href="https://echedoros.blog/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η αποπομπή Αμερικανών στρατηγών για λανθασμένη εκτίμηση του πολέμου.

Στο μέσο ενός πολέμου δεν γίνονται διοικητικές αλλαγές στρατιωτικών διοικητών με αναγνωρισμένη εμπειρία. Αυτές, όμως, αποδεικνύουν τον λανθα...

Διαβάστε την συνέχεια

Τέμπη: Δίκη ή πολιτική αρένα; Το δίδυμο Κωνσταντοπούλου – Καρυστιανού σε πρωταγωνιστικό ρόλο.

<img height="198" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/04/11-1-scaled-1-1-768x759.jpg" width="773" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η δικαστική διαδικασία μετατρέπεται σε πολιτική σκηνή – Δύο γυναίκες, μία τραγωδία, απρόβλεπτες συνέπειες.</span></h3>Η δίκη για το δυστύχημα των Τεμπών, που συγκλόνισε την Ελλάδα, φαίνεται ότι δεν θα είναι απλώς μια διαδικασία απονομής δικαιοσύνης, αλλά μια σκηνή πολιτικής «περφόρμανς», όπου δύο πρόσωπα έχουν αναλάβει κεντρικό ρόλο. Η Ζωή Κωνσταντοπούλου και η Μαρία Καρυστιανού δεν περιορίζονται στον νομικό ρόλο τους – επιδιώκουν να επηρεάσουν το δημόσιο αφήγημα και την πολιτική ατζέντα, αξιοποιώντας κάθε στιγμή της δίκης.<br /><br />Ζωή Κωνσταντοπούλου: Η Tik-Toker της Δικαιοσύνης<br /><br />Η πρώην πρόεδρος της Βουλής έχει κάνει αισθητή την παρουσία της με έντονες παρεμβάσεις στη δίκη, καταγγέλλοντας το δικαστήριο για περιορισμούς στα βίντεο που χρησιμοποιούνται ως αποδεικτικά στοιχεία.Τις τελευταίες ημέρες, η Κωνσταντοπούλου βρέθηκε στο επίκεντρο εντάσεων με συγγενείς θυμάτων, οδηγώντας σε διακοπή της δίκης<br />Η ίδια έχει βιντεοσκοπήσει την αίθουσα παρά τις απαγορεύσεις, δημιουργώντας προφίλ στα κοινωνικά δίκτυα που προβάλλει τις ενέργειες και τις αντιπαραθέσεις της<br />Το υπουργείο Δικαιοσύνης ανακοίνωσε ότι σχηματίζεται αυτεπάγγελτη δικογραφία σε βαθμό κακουργήματος για την παράνομη βιντεοσκόπηση<br /><br />«Η δίκη διεξάγεται με προσβλητικούς όρους για τη μνήμη των θυμάτων», δηλώνει η ίδια, χαρακτηρίζοντας τα συμβάντα «ο μεγαλύτερος ξεπεσμός στην ιστορία της Ελλάδας». Η προσέγγισή της έχει πλέον νομικές συνέπειες και δημιουργεί ένταση μέσα στην αίθουσα, επηρεάζοντας τη ροή της διαδικασίας.<div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div>  <img height="427" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/04/zoe-konstantopoulou-scaled-1.jpg" width="640" /><br /><br /></div><div>Μαρία Καρυστιανού: Από θλίψη σε πολιτικό κίνημα<br /><br />Η Καρυστιανού, μητέρα θύματος, μετατράπηκε από προσωπική τραγωδία σε πολιτικό παράγοντα:Πρόσφατα ανακοίνωσε τη σύσταση πολιτικού κινήματος, με στόχο την «αλήθεια, τη δικαιοσύνη και την αξιοπρέπεια»<br />Διαμαρτυρήθηκε για περιορισμούς πρόσβασης στην αίθουσα και προανήγγειλε νομικές κινήσεις αν χρειαστεί<br />Σε δημοσκόπηση, το πολιτικό σχήμα που συνδέεται με το όνομά της συγκέντρωνε περίπου 17,8% υποστήριξη<br /><br />Η Καρυστιανού χρησιμοποιεί τη δημοσιότητα της δίκης ως όχημα πολιτικής προβολής, ενώ ταυτόχρονα διατηρεί τον συμβολικό ρόλο της ως θρησκευόμενη και θλιμμένη μητέρα.</div><div>  <img height="480" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/02/maria-karystianoy-12.jpg-1.jpg" width="640" /><br /><br /></div><div>Η δίκη ως πολιτική αρένα<br /><br />Η παράμετρος αυτή σημαίνει ότι η δίκη για τους Τεμπούς δεν θα ακολουθήσει μόνο τον νομικό δρόμο:Η Κωνσταντοπούλου επιχειρεί να «σκηνοθετεί» την παρουσία της καθημερινά, επηρεάζοντας τη δημοσιότητα.<br />Η Καρυστιανού μετατρέπει προσωπική τραγωδία σε πολιτική κίνηση με εκλογικό ενδιαφέρον.<br /><br />Η δικαιοσύνη θα αποδοθεί τελικά, αλλά ποιος θα έχει ωφεληθεί πολιτικά μέχρι τότε παραμένει ανοιχτό ερώτημα. Η δίκη, ήδη πολύπλοκη, φαίνεται ότι θα παραταθεί σημαντικά, και κάθε μέρα της μπορεί να προσφέρει νέα δεδομένα σε πολιτικό και κοινωνικό επίπεδο.<br /><br />Η δίκη των Τεμπών, που ξεκίνησε ως διαδικασία απονομής δικαιοσύνης, μετατράπηκε σε πολιτική αρένα. Το δίδυμο Κωνσταντοπούλου – Καρυστιανού χρησιμοποιεί κάθε ευκαιρία για δημόσια προβολή, αναδεικνύοντας τη δύναμη των προσωπικών ιστοριών στην πολιτική σκηνή. Τα γεγονότα αυτά προκαλούν συζητήσεις για το πώς η δικαιοσύνη και η πολιτική αλληλοεπιδρούν σε μία υπόθεση με τόσο έντονο κοινωνικό και συμβολικό βάρος.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τέμπη: Δίκη ή πολιτική αρένα; Το δίδυμο Κωνσταντοπούλου – Καρυστιανού σε πρωταγωνιστικό ρόλο.

Η δικαστική διαδικασία μετατρέπεται σε πολιτική σκηνή – Δύο γυναίκες, μία τραγωδία, απρόβλεπτες συνέπειες. Η δίκη για το δυστύχημα των Τεμπώ...

Διαβάστε την συνέχεια

Άθικτοι οι μισοί εκτοξευτές βαλλιστικών πυραύλων του Ιράν, μεταδίδει το CNN.

<img height="100" src="https://www.onalert.gr/wp-content/uploads/2026/03/IRAN-ANTISHIP-MISSILES-CRUISE-REUTERS-1-750x375.jpg" width="731" /><br /><br />Περίπου οι μισοί εκτοξευτές βαλλιστικών πυραύλων του Ιράν παραμένουν άθικτοι, παρά τις έξι εβδομάδες επιδρομών από τις δυνάμεις των ΗΠΑ και του Ισραήλ, σύμφωνα με εκτιμήσεις των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών, ανέφεραν πηγές στο CNN.<br /><br />Πολλοί από αυτούς τους εναπομείναντες εκτοξευτές πιστεύεται ότι είναι απρόσιτοι, με πολλούς θαμμένους υπόγεια από χτυπήματα, αλλά δεν έχουν καταστραφεί.<br /><br />Επιπλέον, το Ιράν έχει ακόμη χιλιάδες επιθετικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη (drones) και πολλοί από τους πυραύλους cruise παράκτιας άμυνας, που απειλούν τη ναυτιλία μέσω του κρίσιμου στενού του Ορμούζ, παραμένουν επίσης άθικτοι.<br /><br /><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="background-color: white; border: 0px; box-sizing: border-box; color: #191820; display: flex; font-family: Roboto; font-feature-settings: inherit; font-kerning: inherit; font-language-override: inherit; font-optical-sizing: inherit; font-size-adjust: inherit; font-size: 17px; font-stretch: inherit; font-variant-alternates: inherit; font-variant-east-asian: inherit; font-variant-emoji: inherit; font-variant-numeric: inherit; font-variant-position: inherit; font-variation-settings: inherit; line-height: inherit; margin: 10px 0px; max-width: 550px; padding: 0px; vertical-align: baseline; width: 550px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="2039856095162671314" frameborder="0" id="twitter-widget-0" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?dnt=false&embedId=twitter-widget-0&features=eyJ0ZndfdGltZWxpbmVfbGlzdCI6eyJidWNrZXQiOltdLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2ZvbGxvd2VyX2NvdW50X3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9iYWNrZW5kIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19yZWZzcmNfc2Vzc2lvbiI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZm9zbnJfc29mdF9pbnRlcnZlbnRpb25zX2VuYWJsZWQiOnsiYnVja2V0Ijoib24iLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X21peGVkX21lZGlhXzE1ODk3Ijp7ImJ1Y2tldCI6InRyZWF0bWVudCIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3Nob3dfYmlyZHdhdGNoX3Bpdm90c19lbmFibGVkIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19kdXBsaWNhdGVfc2NyaWJlc190b19zZXR0aW5ncyI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdXNlX3Byb2ZpbGVfaW1hZ2Vfc2hhcGVfZW5hYmxlZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdmlkZW9faGxzX2R5bmFtaWNfbWFuaWZlc3RzXzE1MDgyIjp7ImJ1Y2tldCI6InRydWVfYml0cmF0ZSIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfbGVnYWN5X3RpbWVsaW5lX3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9mcm9udGVuZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9fQ%3D%3D&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=2039856095162671314&lang=el&origin=https%3A%2F%2Fwww.onalert.gr%2Feksoplismoi%2Fathiktoi-oi-misoi-ektoxeytes-vallistikon-pyraylon-toy-iran-metadidei-to-cnn%2F668075%2F&sessionId=b6262d037ffb0f90a57620ebac068e4a1a6df274&theme=light&widgetsVersion=2615f7e52b7e0%3A1702314776716&width=550px" style="border-style: initial; border-width: 0px; box-sizing: border-box; display: block; flex-grow: 1; font: inherit; height: 702px; margin: 0px; padding: 0px; position: static; vertical-align: baseline; visibility: visible; width: 550px;" title="X Post"></iframe></div><p style="background-color: white; border: 0px; box-sizing: border-box; font-family: Roboto; font-feature-settings: inherit; font-kerning: inherit; font-language-override: inherit; font-optical-sizing: inherit; font-size-adjust: inherit; font-size: 17px; font-stretch: inherit; font-variant-alternates: inherit; font-variant-east-asian: inherit; font-variant-emoji: inherit; font-variant-numeric: inherit; font-variant-position: inherit; font-variation-settings: inherit; line-height: inherit; margin: 0px 0px 1.25em; padding: 0px; text-rendering: optimizelegibility; vertical-align: baseline;"></p>Το ρεπορτάζ του CNN επικαλείται τρεις πηγές που γνωρίζουν τις πρόσφατες εκτιμήσεις των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών.<br /><br /><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="background-color: white; border: 0px; box-sizing: border-box; color: #191820; display: flex; font-family: Roboto; font-feature-settings: inherit; font-kerning: inherit; font-language-override: inherit; font-optical-sizing: inherit; font-size-adjust: inherit; font-size: 17px; font-stretch: inherit; font-variant-alternates: inherit; font-variant-east-asian: inherit; font-variant-emoji: inherit; font-variant-numeric: inherit; font-variant-position: inherit; font-variation-settings: inherit; line-height: inherit; margin: 10px 0px; max-width: 550px; padding: 0px; vertical-align: baseline; width: 550px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="2039968656101446056" frameborder="0" id="twitter-widget-1" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?dnt=false&embedId=twitter-widget-1&features=eyJ0ZndfdGltZWxpbmVfbGlzdCI6eyJidWNrZXQiOltdLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2ZvbGxvd2VyX2NvdW50X3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9iYWNrZW5kIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19yZWZzcmNfc2Vzc2lvbiI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZm9zbnJfc29mdF9pbnRlcnZlbnRpb25zX2VuYWJsZWQiOnsiYnVja2V0Ijoib24iLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X21peGVkX21lZGlhXzE1ODk3Ijp7ImJ1Y2tldCI6InRyZWF0bWVudCIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3Nob3dfYmlyZHdhdGNoX3Bpdm90c19lbmFibGVkIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19kdXBsaWNhdGVfc2NyaWJlc190b19zZXR0aW5ncyI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdXNlX3Byb2ZpbGVfaW1hZ2Vfc2hhcGVfZW5hYmxlZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdmlkZW9faGxzX2R5bmFtaWNfbWFuaWZlc3RzXzE1MDgyIjp7ImJ1Y2tldCI6InRydWVfYml0cmF0ZSIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfbGVnYWN5X3RpbWVsaW5lX3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9mcm9udGVuZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9fQ%3D%3D&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=2039968656101446056&lang=el&origin=https%3A%2F%2Fwww.onalert.gr%2Feksoplismoi%2Fathiktoi-oi-misoi-ektoxeytes-vallistikon-pyraylon-toy-iran-metadidei-to-cnn%2F668075%2F&sessionId=b6262d037ffb0f90a57620ebac068e4a1a6df274&theme=light&widgetsVersion=2615f7e52b7e0%3A1702314776716&width=550px" style="border-style: initial; border-width: 0px; box-sizing: border-box; display: block; flex-grow: 1; font: inherit; height: 774px; margin: 0px; padding: 0px; position: static; vertical-align: baseline; visibility: visible; width: 550px;" title="X Post"></iframe></div><p style="background-color: white; border: 0px; box-sizing: border-box; font-family: Roboto; font-feature-settings: inherit; font-kerning: inherit; font-language-override: inherit; font-optical-sizing: inherit; font-size-adjust: inherit; font-size: 17px; font-stretch: inherit; font-variant-alternates: inherit; font-variant-east-asian: inherit; font-variant-emoji: inherit; font-variant-numeric: inherit; font-variant-position: inherit; font-variation-settings: inherit; line-height: inherit; margin: 0px 0px 1.25em; padding: 0px; text-rendering: optimizelegibility; vertical-align: baseline;"></p>Διαφέρει από τις πρόσφατες ισραηλινές εκτιμήσεις, οι οποίες υπολόγιζαν τον Μάρτιο ότι περίπου το 60% των εκτιμώμενων 470 εκτοξευτών βαλλιστικών πυραύλων του Ιράν είχαν καταστραφεί ή απενεργοποιηθεί – αν και αυτό θα μπορούσε να οφείλεται σε διαφορές με τις ΗΠΑ στον τρόπο καταγραφής των ανέπαφων αλλά απρόσιτων εκτοξευτών.<br /><br />Τόσο το Πεντάγωνο όσο και ο Λευκός Οίκος πάντως διέψευσαν την αναφορά του CNN.<br /><br />Ένας εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου κατηγόρησε τις πηγές του ειδησεογραφικού δικτύου ότι προσπάθησαν να «υποβιβάσουν το απίστευτο έργο του στρατού των Ηνωμένων Πολιτειών μας», ενώ ένας εκπρόσωπος του Πενταγώνου είπε ότι η αναφορά ήταν «εντελώς λάθος».<div><br /></div><div><a href="https://www.onalert.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Άθικτοι οι μισοί εκτοξευτές βαλλιστικών πυραύλων του Ιράν, μεταδίδει το CNN.

Περίπου οι μισοί εκτοξευτές βαλλιστικών πυραύλων του Ιράν παραμένουν άθικτοι, παρά τις έξι εβδομάδες επιδρομών από τις δυνάμεις των ΗΠΑ και ...

Διαβάστε την συνέχεια

New York Times: Πώς ο Τραμπ «σπρώχνει» την Ευρώπη προς μια δική της στρατιωτική συμμαχία.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/04/nato.jpeg"><img height="114" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/04/nato-696x395.jpeg" width="752" /></a><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Οι επαναλαμβανόμενες απειλές του Ντόναλντ Τραμπ για αποχώρηση των ΗΠΑ από το ΝΑΤΟ δεν προκαλούν πλέον μόνο ανησυχία, αλλά και νέες στρατηγικές σκέψεις στην Ευρώπη, γράφουν οι Νew York Times.</span></h3>Σύμφωνα με την αμερικανική εφημερίδα, όλο και πιο έντονα συζητείται το ενδεχόμενο δημιουργίας ενός «ευρωπαϊκού ΝΑΤΟ», καθώς ενισχύεται η αίσθηση ότι η Ουάσιγκτον δεν αποτελεί πλέον μόνο εγγυητή ασφάλειας, αλλά ενδεχομένως και μέρος του προβλήματος. Ο Ντόναλντ Τραμπ έχει απειλήσει επανειλημμένα με αποχώρηση των ΗΠΑ από το ΝΑΤΟ. Χθες το έκανε ξανά, εκφράζοντας την απογοήτευσή του που τα ευρωπαϊκά κράτη αρνήθηκαν να συμμετάσχουν στον πόλεμο που η χώρα του διεξάγει με το Ισραήλ κατά του Ιράν. «Σκέφτομαι σοβαρά να αποσύρω τις ΗΠΑ από το ΝΑΤΟ», είπε στην Telegraph.<div><br />Κρίση<br /><br />Είχαν προηγηθεί άλλες τρεις φορές που ο Τραμπ επέκρινε το ΝΑΤΟ και απείλησε με αποχώρηση. Όπως είναι φυσικό, οι αμφιβολίες για το αν οι Ηνωμένες Πολιτείες θα σπεύσουν να υπερασπιστούν τους συμμάχους τους στο ΝΑΤΟ εντείνουν την ανησυχία στην Ευρώπη, οδηγώντας όλο και περισσότερες χώρες να εξετάζουν το ενδεχόμενο μιας συμμαχίας χωρίς την Ουάσινγκτον. «Όμως όσο περισσότερο απαξιώνει το ΝΑΤΟ και απειλεί να το εγκαταλείψει, τόσο περισσότερο το αποδυναμώνει», συμπεραίνουν οι New York Times, μιλώντας με βετεράνους αξιωματούχους σε ΗΠΑ και Ευρώπη.<br /><br />Η συμμαχία, που δημιουργήθηκε μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο ως δύναμη αποτροπής απέναντι στη ΕΣΣΔ, βρίσκεται σε κρίση, με ορισμένους να αμφισβητούν τη δυνατότητα επιβίωσή της. Ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή έφερε στην επιφάνεια τις ήδη υπάρχουσες αμφιβολίες για τη δέσμευση των ΗΠΑ απέναντι στη συμμαχία, παρατηρεί ο Ιβο Ντάαλντερ, πρώην πρέσβης των ΗΠΑ στο ΝΑΤΟ. «Είναι δύσκολο για οποιαδήποτε ευρωπαϊκή χώρα να εμπιστευθεί πλέον τις ΗΠΑ πως θα σπεύσουν να την υπερασπιστούν» σε περίπτωση ανάγκης, είπε. «Ίσως να το ελπίζουν. Αλλά δεν μπορούν να το θεωρούν δεδομένο».<br /><br />Ο Τραμπ υπονομεύει το ΝΑΤΟ<br /><br />Στην prime time ομιλία του προς το έθνος το βράδυ της Τετάρτης, ο Τραμπ δεν έκανε καμία αναφορά στο ΝΑΤΟ, γεγονός που ανακούφισε τους συμμάχους. Ωστόσο, ανώτερος Ευρωπαίος αξιωματούχος εκτίμησε ότι οι περισσότεροι Ευρωπαίοι δεν πιστεύουν πλέον πως το Άρθρο 5 -η δέσμευση του ΝΑΤΟ για συλλογική άμυνα – έχει πραγματική ισχύ. Οι ΗΠΑ φαίνεται πλέον να αποτελούν μέρος του προβλήματος της διεθνούς αστάθειας, σχολίασε ο αξιωματούχος, μιλώντας ανώνυμα στην αμερικανική εφημερίδα. Οι ΗΠΑ δεν θεωρούνται πλέον μέρος της λύσης, ούτε εγγυήτριες ασφαλείας.<br /><br />Μιλώντας στη Σεούλ, ο Εμανουέλ Μακρόν ήταν ξεκάθαρος: ο Τραμπ υπονομεύει το ΝΑΤΟ με τις επαναλαμβανόμενες απειλές αποχώρησης. Την περασμένη εβδομάδα, ο υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο, αντανακλώντας τη δυσαρέσκεια του Τραμπ προς τους Ευρωπαίους συμμάχους, προειδοποίησε ότι οι σχέσεις με το ΝΑΤΟ θα πρέπει να επανεξεταστούν μετά τη λήξη του πολέμου με το Ιράν. «Χωρίς τις ΗΠΑ δεν υπάρχει ΝΑΤΟ», δήλωσε ο Ρούμπιο. «Μια συμμαχία πρέπει να είναι αμοιβαία επωφελής. Δεν μπορεί να είναι μονόδρομος. Ας ελπίσουμε ότι μπορούμε να το διορθώσουμε».</div><div><br />Απαιτήσεις και κόστος<br /><br />Οι ΗΠΑ αποτελούν τη ραχοκοκαλιά της συμμαχίας επειδή έτσι σχεδιάστηκε στην Ουάσιγκτον, όμως η Ευρώπη δεν είναι ανήμπορη και αυξάνει σημαντικά τις αμυντικές της δαπάνες, εν μέρει εξαιτίας της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία και εν μέρει εξαιτίας των πιέσεων του Τραμπ (συμπεριλαμβανομένων προηγούμενων απειλών ότι θα αποχωρήσει αν τα μέλη «δεν πληρώσουν το μερίδιό τους»). Ακόμη κι αν η Ουάσιγκτον αποσύρει τους 70.000 Αμερικανούς στρατιώτες που βρίσκονται στην Ευρώπη, ένα «ευρωπαϊκό ΝΑΤΟ» θα ήταν εφικτό, λένε ανώτεροι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι.<br /><br />Το σύστημα διοίκησης και οι υποδομές του ΝΑΤΟ παραμένουν, και οι Ευρωπαίοι θα μπορούσαν να καλύψουν τις περισσότερες θέσεις. Υπάρχουν ήδη μελέτες για το τι θα χρειαστεί η Ευρώπη ώστε να συμπληρώσουν το κενό που θα άφηναν πίσω τους οι ΗΠΑ. Μία από αυτές τις μελέτες, του <a href="https://www.iiss.org/">International Institute for Strategic Studies</a>, τοποθετούσε το κόστος σε περίπου ένα τρισεκατομμύριο δολάρια σε βάθος 25ετίας. Το think tank Bruegel υπολόγισε ότι η Ευρώπη θα χρειαστεί 300.000 επιπλέον στρατιώτες και αύξηση των αμυντικών δαπανών κατά τουλάχιστον 290 δισ. δολάρια ετησίως βραχυπρόθεσμα.</div><div><br />Πυρηνική ομπρέλα<br /><br />Εν τω μεταξύ, αξιωματούχοι του Τραμπ επιμένουν ότι οι Ευρωπαίοι θα πρέπει να αναλάβουν τη συμβατική άμυνα και η Ουάσιγκτον να συνεχίσει να παρέχει την «πυρηνική ομπρέλα». Ο χρονικός ορίζοντας για αυτό το σχέδιο, όπως συγκλίνουν αρκετές εκτιμήσεις, είναι το 2029. Επίσης, συζητείται η ανάγκη για ευρωπαϊκή πυρηνική ομπρέλα, με χώρες όπως η Βρετανία και η Γαλλία να αναζητούν τρόπους να ενισχύσουν τη δική τους πυρηνική ικανότητα, ώστε να μειώσουν την εξάρτησή τους από τις ΗΠΑ.<br /><br />Η αίσθηση ανάγκης για μεγαλύτερη ευρωπαϊκή αυτονομία ενισχύθηκε από την απόφαση του Τραμπ να βομβαρδίσει το Ιράν χωρίς διαβούλευση ζητώντας βοήθεια εκ των υστέρων, κάτι που ενίσχυσε την αίσθηση ότι οι ΗΠΑ δεν μπορούν να εγγυηθούν την ασφάλεια της Ευρώπης, ενώ η «γηραιά ήπειρος» αναζητά όλο και περισσότερο τη δική της αυτονομία. Η αποχώρηση των ΗΠΑ από το ΝΑΤΟ θα μπορούσε να είναι καταστροφική για τις ίδιες, όπως προειδοποιούν Αμερικανοί διπλωμάτες, ενώ άλλοι τονίζουν ότι η αποδυνάμωση του ΝΑΤΟ θα ήταν «δώρο» για τη Ρωσία στρατηγικά – κάτι που οι ΗΠΑ δεν μπορούν να επιτρέψουν, καταλήγουν οι New York Times.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

New York Times: Πώς ο Τραμπ «σπρώχνει» την Ευρώπη προς μια δική της στρατιωτική συμμαχία.

Οι επαναλαμβανόμενες απειλές του Ντόναλντ Τραμπ για αποχώρηση των ΗΠΑ από το ΝΑΤΟ δεν προκαλούν πλέον μόνο ανησυχία, αλλά και νέες στρατηγικ...

Διαβάστε την συνέχεια

Χάος σε Μαξίμου και ΝΔ από το σκάνδαλο ΟΠΕΚΕΠΕ. Παραιτήσεις Τσιάρα, Κεφαλογιάννη, Σκρέκα, έρχονται Σχοινάς, Τουρνάς

<img height="112" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/5c107d827e1c5f4457f99e5c87aa7730_XL.jpg?v=3" width="748" /><br /><br /><div>Τρεις εμπλεκόμενοι υπουργοί στο σκάνδαλο ΟΠΕΚΕΠΕ, οι Πολιτικής Προστασίας, Γιάννης Κεφαλογιάννης, Αγροτικής Ανάπτυξης, Κώστας Τσιάρας, και ο υφυπουργός Υγείας Δημήτρης Βαρτζόπουλος, υπέβαλαν τις παραιτήσεις τους<br /><br />Ο ασκός του Αιόλου άνοιξε... η Νέα Δημοκρατία και η κυβέρνηση Μητσοτάκη... τελούν υπό διάλυση.<br />Το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ με εμπλοκή όλο και περισσότερων βουλευτών και υπουργών της κυβέρνησης πνίγει τον Κυριάκο Μητσοτάκη, ο οποίος φαίνεται ότι βρίσκεται σε πανικό, αναζητώντας το πρόσωπο που θα πάρει πάνω του τη διαχείριση των σκανδάλων.<br />Μπορεί το Μαξίμου να τόνιζε ότι μέχρι Μεγάλη Δευτέρα θα έκανε ανασχηματισμό, ωστόσο η αντίστροφη μέτρηση άρχισε μόλις οι δικογραφίες για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ έφτασαν στη Βουλή.</div><div><br />Όπως ανακοίνωσε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Π. Μαρινάκης, ο Μαργαρίτης Σχοινάς, πρώην επίτροπος της ΕΕ, αναλαμβάνει Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης στη θέση του Κώστα Τσιάρα που υπέβαλε την παραίτηση του ενώ ο πρώην υφυπουργός Ευάγγελος Τουρνάς, αναλαμβάνει Υπουργός Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας στη θέση του Γιάννη Κεφαλογιάννη.<br />Ο Μακάριος Λαζαρίδης αναλαμβάνει υφυπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης. <br />Την παραίτηση του υπέβαλε και ο υφυπουργός Υγείας Δημήτρης Βαρτζόπουλος, οι αρμοδιότητες του οποίου θα κατανεμηθούν εσωτερικά στο υπουργείο, όπως είπε ο κ.Μαρινάκης.<br />Σύμφωνα με τον κ.Μαρινάκη, η ορκωμοσία των νέων μελών της κυβέρνησης θα γίνει στις 11:00 αύριο Σάββατο 4 Απριλίου στο Προεδρικό Μέγαρο παρουσία του ΠτΔ, Κωνσταντίνου Τασούλα.<br />Την παραίτησή του υπέβαλε και ο Κώστας Σκρέκας από Γραμματέας του κόμματος, αλλά δεν έχει οριστεί αντικαταστάτης.<br />Το πιο πιθανό σενάριο είναι στη θέση του να μπει μεταβατικός ο Γ. Σμυρλής, γενικός διευθυντής και να εκλεγεί από το Συνέδριο ο νέος γραμματέας.<br /><br /></div><div>Η αντίστροφη μέτρηση για τον ανασχηματισμό του Κυριάκου Μητσοτάκη έχει ξεκινήσει, καθώς οι πρώτες παραιτήσεις εμπλεκόμενων υπουργών είναι ήδη στα χέρια του πρωθυπουργού.<br />Σύμφωνα με πληροφορίες μας, ο πρώτος που παρέδωσε επιστολή παραίτησης είναι ο υπουργός Πολιτικής Προστασίας και Κλιματικής Κρίσης, Γιάννης Κεφαλογιάννης, ενώ έτοιμοι ήταν και οι Κώστας Τσιάρας και Δημήτρης Βαρτζόπουλος.<br /><br />Οι εισηγήσεις που έγιναν<br /><br />Το κλίμα παραμένει βαρύ στο Μαξίμου, ενώ ο Κυριάκος Μητσοτάκης φέρεται να είναι έξαλλος και να μη δέχεται κουβέντα από τους συνεργάτες του. Το μόνο που τους ζήτησε είναι να... ψάξουν ποιοι άλλοι μπορεί να εμπλέκονται, ώστε να κάνει τον ανασχηματισμό.<br />Για την ώρα, στο τραπέζι του είναι δύο σενάρια. Το ένα να... ανακατέψει την τράπουλα και να κάνει συνολικό ανασχηματισμό, και όχι μόνο των τριών εμπλεκομένων που κατέχουν χαρτοφυλάκια. Το επιχείρημα έχει λογική, καθώς θα φανεί ότι οι αλλαγές δεν γίνονται μόνο και μόνο γιατί έσκασε το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, αλλά ότι γίνονται αλλαγές που θα σηματοδοτήσουν την εκλογική ετοιμότητα της ΝΔ.<br /><br />Διορθωτικές κινήσεις<br /><br />Από την άλλη πλευρά, υπάρχουν και εκείνοι που μιλούν μόνο για διορθωτικές κινήσεις, με στόχο να μην παρουσιαστεί εικόνα διάλυσης της κυβέρνησης, ένα χρόνο πριν από τις προγραμματισμένες εκλογές. Αν και χθες η ατάκα του αντιπροέδρου της κυβέρνησης περί “ενίοτε τα αιτήματα για εκλογές γίνονται αποδεκτά” προκάλεσε σούσουρο, καθώς ανατρέπει, έστω και με τη μορφή πρόκλησης, τα όσα έλεγε ακόμη και ο ίδιος ο Κωστής Χατζηδάκης.<br />Μάλιστα, δεν έλειψαν και εκείνοι που υποστήριξαν ότι, σε αυτήν τη φάση, τέτοιες δηλώσεις δείχνουν αλαζονεία και δεν βοηθούν την κυβέρνηση, που είναι ήδη στριμωγμένη από παντού.<br />Άσε που παλαιότεροι θυμήθηκαν ότι δεν βγήκε καθόλου σε καλό αυτή η φράση στον Κώστα Καραμανλή, όταν την απηύθυνε στον Γιώργο Παπανδρέου, που τον οδήγησε σε οδυνηρή ήττα και συντριβή, όταν ο πρώην πρωθυπουργός έκανε τις εκλογές πρόωρα το 2009.<br /><br />Φτάνει η δικογραφία φωτιά<br /><br />Στη ΝΔ πλέον περιμένουν να φτάσει σήμερα η δικογραφία και να δουν τι περιέχει, καθώς όλα και όλοι είναι σε ένα τεντωμένο σκοινί, που έχει προκαλέσει... κατάθλιψη στα στελέχη της ΝΔ, τα οποία διαπιστώνουν τον κλοιό να σφίγγει και αναζητούν την έξοδο κινδύνου, απαιτώντας είτε εκλογικό αιφνιδιασμό είτε εκλογικό ανασχηματισμό.<br /><br />Αλλαγές και στο κόμμα<br /><br />Πάντως, αλλαγές κλειδώνουν και στο κόμμα της ΝΔ, με τον Κώστα Σκρέκα να έχει... μαζέψει τα... πράγματά του, καθώς τον θεωρούν τελειωμένο από την Πειραιώς, και με τον γενικό διευθυντή του κόμματος, Γιάννη Σμυρλή, να θεωρείται φαβορί για τη θέση. Να σημειώσουμε ότι, μετά την αποχώρηση της Συρεγγέλα, ο Σμυρλής είχε φτάσει πολύ κοντά στο να ανακοινωθεί ως γραμματέας, αλλά τότε, κακώς όπως αποδείχτηκε, ο Κυριάκος Μητσοτάκης επέλεξε τον Σκρέκα.<br />Δύσκολα είναι τα πράγματα και για τον Νότη Μηταράκη, που φιλοδοξούσε να αξιοποιηθεί σε έναν ανασχηματισμό, αλλά βλέπει τώρα να ανοίγει η πόρτα εξόδου από τη θέση του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου της ΝΔ.<br /><br />Θα μπουν στον Τιτανικό;<br /><br />Το ερώτημα είναι ποιοι από τους βουλευτές θα μπουν στην κυβέρνηση αυτή τη στιγμή, που το κυβερνητικό σκαρί μοιάζει με τον Τιτανικό.<br />Ονόματα όπως του Πέτσα, του Αβραμόπουλου, του Οικονόμου κ.ά. είναι πάνω στο τραπέζι, αλλά παραμένει άγνωστο τι θα αποφασίσει ο Μητσοτάκης.<br />Τέλος, στο Μαξίμου θεωρούν ότι το Πάσχα θα πάρουν μια ανάσα από τα δημοσιεύματα και τις επιθέσεις, που δέχονται από παντού, αν και μέσα τους εύχονταν να κάνει το ΠΑΣΟΚ μια πρόταση μομφής αυτήν την ώρα, για να λειτουργήσει συσπειρωτικά για τη ΝΔ, αλλά κάτι τέτοιο απομακρύνεται.<br /><br />Βράζει το... καζάνι<br /><br />Πάντως, ο Κυριάκος Μητσοτάκης, λένε αυτοί που τον γνωρίζουν, μοιάζει με καζάνι που βράζει, καθώς ό,τι έκτισε επικοινωνιακά πήγε στράφι, ενώ οι δημοσκοπήσεις “κάηκαν” μέσα σε χρόνο ρεκόρ, όπως και τα πολιτικά τους οφέλη, που δεν άντεξαν στο τσουνάμι των δικογραφιών, που τίναξαν στον αέρα κυβέρνηση και κοινοβουλευτική ομάδα. Όσο για τους βουλευτές στους οποίους θα αρθεί η ασυλία, είναι πολύ δύσκολο έως απίθανο να μπουν στα ψηφοδέλτια της ΝΔ.<br /><br />Το... παράδειγμα των Σερρών<br /><br />Αυτό θα έχει επιπτώσεις στο κυβερνών κόμμα, ακόμη και σε εκλογικές περιφέρειες, όπως αυτή των Σερρών, όπου άπαντες οι βουλευτές, με τον έναν τρόπο ή με τον άλλο, είναι εμπλεκόμενοι στο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ.<br /><br />Ο Μητσοτάκης θα προχωρήσει σε απομακρύνσεις από τις λίστες, καθώς δικαστικά δεν θεωρείται πιθανό να έχουν καθαρίσει, ακόμη και εάν κάποιοι από αυτούς κάποια στιγμή αθωωθούν.<br /><br />Η «γαλάζια» μαφία του ΟΠΕΚΕΠΕ ξηλώνεται…<br /><br /></div><div>.<a href="https://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Χάος σε Μαξίμου και ΝΔ από το σκάνδαλο ΟΠΕΚΕΠΕ. Παραιτήσεις Τσιάρα, Κεφαλογιάννη, Σκρέκα, έρχονται Σχοινάς, Τουρνάς

Τρεις εμπλεκόμενοι υπουργοί στο σκάνδαλο ΟΠΕΚΕΠΕ, οι Πολιτικής Προστασίας, Γιάννης Κεφαλογιάννης, Αγροτικής Ανάπτυξης, Κώστας Τσιάρας, και ο...

Διαβάστε την συνέχεια

Πόλεμος στη Μέση Ανατολή: Πώς η Ευρώπη προσπαθεί να λύσει τον γόρδιο δεσμό του Ορμούζ χωρίς τον Τραμπ.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/03/hormuz.jpg"><img height="133" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/03/hormuz-696x464.jpg" width="747" /></a><br /><br />Οι Ευρωπαίοι ηγέτες απέφυγαν προσεκτικά να δώσουν συγκεκριμένες στρατιωτικές υποσχέσεις για την επίλυση της κρίσης στο Στενό του Ορμούζ — παρά το γεγονός ότι ο Ντόναλντ Τραμπ ενέτεινε τις εκκλήσεις του προς αυτούς να πράξουν ακριβώς αυτό.<br /><br />Τηλεδιάσκεψη<br /><br />Σε μια τηλεδιάσκεψη με τη συμμετοχή 41 χωρών, υπό την προεδρία του Ηνωμένου Βασιλείου, ακούστηκαν επικρίσεις προς το Ιράν για το ότι «προσπαθεί να κρατήσει όμηρο την παγκόσμια οικονομία», νέες συζητήσεις για κυρώσεις και μια υπόσχεση για ενίσχυση της διπλωματικής πίεσης λόγω της συνεχιζόμενης παρεμπόδισης αυτής της ζωτικής εμπορικής αρτηρίας.<br /><br />Ωστόσο, η συνάντηση — στην οποία συμμετείχαν εκπρόσωποι από την Ευρωπαϊκή Ένωση, τη Γαλλία, τη Γερμανία, το Μπαχρέιν, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και τον Καναδά, μεταξύ άλλων — κατέστησε σαφές ότι οι χώρες στις οποίες ο Τραμπ ζητά να αναλάβουν μεγαλύτερη δράση στην περιοχή επιθυμούν κατάπαυση του πυρός προτού εξετάσουν το ενδεχόμενο να προχωρήσουν περαιτέρω.<br /><br />Η τηλεδιάσκεψη πραγματοποιήθηκε λίγες ημέρες αφότου ο πρόεδρος των ΗΠΑ κάλεσε τις χώρες του ΝΑΤΟ να «αναλάβουν ηγετικό ρόλο» και να στείλουν πολεμικά πλοία στο Στενό του Ορμούζ, του οποίου ο αντιποίνων αποκλεισμός από το Ιράν έχει πυροδοτήσει μια παγκόσμια ενεργειακή κρίση. Ο Τραμπ επιβεβαίωσε τη θέση του την Τετάρτη το βράδυ, δηλώνοντας στο POLITICO: «Πρέπει να βρουν το θάρρος και να εισέλθουν».<div><br />Ναι και όχι<br /><br />Σύμφωνα με την ανακοίνωση της συνάντησης, που δόθηκε από την πλευρά του Ηνωμένου Βασιλείου, οι συμμετέχοντες συμφώνησαν να εντείνουν τη διεθνή πίεση «μεταξύ άλλων μέσω του ΟΗΕ, ώστε να στείλουν σαφή και συντονισμένα μηνύματα στο Ιράν για να επιτρέψει την ανεμπόδιστη διέλευση μέσω του Στενού του Ορμούζ και να απορρίψει πλήρως την επιβολή διοδίων στα πλοία που επιδιώκουν να περάσουν».<br /><br />Υποσχέθηκε να εξετάσει «συντονισμένα οικονομικά και πολιτικά μέτρα, όπως κυρώσεις», προκειμένου να αυξηθεί η πίεση προς την Τεχεράνη, σε περίπτωση που το Ορμούζ παραμείνει κλειστό. Επίσης, έγινε λόγος για «ρυθμίσεις που θα ενισχύσουν την εμπιστοσύνη στην αγορά και στις επιχειρησιακές δραστηριότητες», συμπεριλαμβανομένης της ενίσχυσης της ανταλλαγής πληροφοριών «με ναυτιλιακούς φορείς και οργανισμούς του κλάδου».<br /><br />Ωστόσο, η 90λεπτη τηλεδιάσκεψη κατέδειξε επίσης την απροθυμία των χωρών που περιλαμβάνονται στη λίστα επιθυμιών του Τραμπ να αναπτύξουν στρατιωτικές δυνάμεις στο Στενό, ενώ ο πόλεμος συνεχίζεται. Η Βρετανίδα υπουργός Εξωτερικών, Ιβέτ Κούπερ, υποσχέθηκε να συγκαλέσει στρατιωτικούς «για να εξετάσουν πώς θα οργανώσουμε τις συλλογικές αμυντικές στρατιωτικές μας δυνατότητες», μεταξύ άλλων για αποναρκοθέτιση.<br />«Μη ρεαλιστική»<br /><br />Ωστόσο, κατέστησε σαφές ότι αυτό θα τεθεί σε εφαρμογή «μόλις η σύγκρουση υποχωρήσει». Οι εργασίες για τον στρατιωτικό σχεδιασμό μετά τη σύγκρουση δεν έχουν ξεκινήσει ακόμη, αν και μια αρχική συνάντηση προς αυτή την κατεύθυνση έχει προγραμματιστεί για την Τρίτη. Η Γερμανία διατήρησε τη θέση της ότι είναι ανοιχτή στο να βοηθήσει στη διασφάλιση του Στενού του Ορμούζ μόλις τελειώσουν οι μάχες.<br /><br />Από την πλευρά του, ο Γάλλος Πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν προχώρησε ακόμη περισσότερο, προειδοποιώντας ότι μια στρατιωτική επιχείρηση για την απελευθέρωση του Στενού του Ορμούζ θα ήταν «μη ρεαλιστική». «Υπάρχουν εκείνοι που υποστηρίζουν την απελευθέρωση του Ορμούζ με τη βία μέσω στρατιωτικής επιχείρησης, μια θέση που εκφράζεται μερικές φορές από τις ΗΠΑ», δήλωσε ο Μακρόν.<br /><br />«Αυτό είναι μη ρεαλιστικό, διότι θα απαιτούσε υπερβολικά πολύ χρόνο και θα εξέθετε όποιον διέσχιζε το Στενό σε απειλές από την ακτή εκ μέρους των Φρουρών της Επανάστασης, που διαθέτουν σημαντικούς πόρους, καθώς και βαλλιστικούς πυραύλους», είπε χαρακτηριστικά ο Γάλλος πρόεδρος, φθάνοντας στη Νότια Κορέα για διήμερη επίσημη επίσκεψη.</div><div><br />Στο Σ.Α. η χρήση βίας<br /><br />Η συνάντηση κατέστησε επίσης σαφή την κλίμακα της παγκόσμιας κρίσης εφοδιασμού, με τους παρευρισκόμενους να ενημερώνονται ότι τα συνήθη 150 δεξαμενόπλοια την ημέρα που διέρχονταν από το Στενό έχουν μειωθεί δραστικά σε μόλις 10-20. Η συνάντηση συμπίπτει με μια ευρύτερη διπλωματική προσπάθεια για την επαναλειτουργία του Στενού του Ορμούζ, με τη Γαλλία να συμβουλεύει το Μπαχρέιν σχετικά με ένα ψήφισμα του Σ.Α. του ΟΗΕ που θα επιδίωκε νομική υποστήριξη για το άνοιγμα της θαλάσσιας οδού με τη χρήση βίας.<br /><br />Η χρήση βίας, σύμφωνα με το Κεφάλαιο 7 του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, είναι αμφιλεγόμενη. Διπλωμάτης της ΕΕ ανέφερε ότι η τελευταία έκδοση του κειμένου είχε την υποστήριξη της Βρετανίας, αλλά όχι της Γαλλίας. Οποιοδήποτε ψήφισμα για το άνοιγμα του Ορμούζ που θα υποβληθεί στο Σ.Α. θα χρειαστεί την υποστήριξη και των πέντε μόνιμων μελών του, συμπεριλαμβανομένων της Ρωσίας και της Κίνας.<br /><br />Ο προαναφερθείς διπλωμάτης της ΕΕ εξέφρασε σκεπτικισμό ως προς το ενδεχόμενο η Ρωσία να υποστηρίξει ένα τέτοιο ψήφισμα, δεδομένης της στήριξής της προς το Ιράν. Ένας ανώτερος αξιωματούχος μιας κυβέρνησης της ΕΕ που συμμετείχε στη τηλεδιάσκεψη στο Λονδίνο δήλωσε ότι «εντυπωσιάστηκαν» από τις προσπάθειες του Ηνωμένου Βασιλείου να συγκροτήσει τη συμμαχία. «Ήταν μια καλή συνάντηση, αλλά είναι ακόμη νωρίς», είπε ο αξιωματούχος.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Πόλεμος στη Μέση Ανατολή: Πώς η Ευρώπη προσπαθεί να λύσει τον γόρδιο δεσμό του Ορμούζ χωρίς τον Τραμπ.

Οι Ευρωπαίοι ηγέτες απέφυγαν προσεκτικά να δώσουν συγκεκριμένες στρατιωτικές υποσχέσεις για την επίλυση της κρίσης στο Στενό του Ορμούζ — πα...

Διαβάστε την συνέχεια

Αγνοούνται Αμερικανοί πιλότοι στο Ιράν μετά την κατάρριψη F-15E. Σε εξέλιξη γιγαντιαία επιχείρηση διάσωσης.

<img height="127" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/04/AEROPLANA-630x400.jpg" width="753" /><br /><br />Ιρανικά Μέσα Ενημέρωσης και ερασιτεχνικά βίντεο καταγράφουν αμερικανικά αεροσκάφη ανεφοδιασμού HC-130J Combat King II και ελικόπτερα έρευνας και διάσωσης μάχης HH-60G / MH-60G Pave Hawk να επιχειρούν σε χαμηλό υψόμετρο πάνω από το νότιο Ιράν (κυρίως στις επαρχίες Κοχγκιλουγιέ και Μπογιέρ-Αχμάντ, καθώς και σε τμήματα του Χουζεστάν).<br /><br />Πλήθος οπτικού υλικού που κυκλοφορεί σε μέσα προσκείμενα στο ιρανικό κράτος και σε λογαριασμούς ανοιχτών πηγών πληροφόρησης (OSINT), δείχνει αεροσκάφη HC-130J Combat King II της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ και ελικόπτερα HH-60G Pave Hawk να πετούν σε χαμηλό ύψος πάνω από την επαρχία Κοχγκιλουγιέ και Μπογιέρ-Αχμάντ.<br /><br />Τα πλάνα φαίνεται να απεικονίζουν το HC-130J να ανεφοδιάζει εν πτήσει τα ελικόπτερα HH-60G, μια τυπική διάταξη για αποστολές Έρευνας και Διάσωσης Μάχης (CSAR).<br /><br />Επιπλέον, Μέσα Ενημέρωσης που συνδέονται με την Τεχεράνη και λογαριασμοί που πρόσκεινται στους Φρουρούς της Επανάστασης (IRGC) δημοσίευσαν πρόσφατα εικόνες που υποτίθεται ότι δείχνουν το εκτινασσόμενο κάθισμα τύπου ACES II από καταρριφθέν αμερικανικό μαχητικό.<br /><br /><img height="640" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/04/KATHISMA.jpg" width="523" /><br /><br />Η εξέλιξη αυτή σημειώνεται λίγες ώρες μετά τις αναφορές για πιθανή συντριβή αμερικανικού F-15E Strike Eagle στο νοτιοδυτικό Ιράν (το οποίο αρχικά το Ιράν ισχυρίστηκε ότι ήταν F-35!).<br /><br />Ιρανικές πηγές υποστηρίζουν ότι το μαχητικό καταρρίφθηκε από την αεράμυνα και ότι το πλήρωμα ενδεχομένως χρησιμοποίησε το σύστημα εκτίναξης.<br /><br />Η Κεντρική Διοίκηση των ΗΠΑ (CENTCOM) δεν έχει προβεί σε σχολιασμό σχετικά με τις σημερινές θεάσεις αεροσκαφών ή για οποιαδήποτε νέα απώλεια F-15E.<br /><br />Σε προηγούμενους ανάλογους ισχυρισμούς εντός του μήνα, η CENTCOM είχε χαρακτηρίσει τις αναφορές για απώλειες F-15E πάνω από το Ιράν ως «ανυπόστατες και ψευδείς».<br /><br />Τα εν λόγω αεροσκάφη διάσωσης ανήκουν στις ειδικές μονάδες ανάκτησης προσωπικού της Αμερικανικής Πολεμικής Αεροπορίας και έχουν προωθηθεί στην περιοχή στο πλαίσιο της επιχείρησης «Epic Fury» (Επική Οργή).<br /><br />Σε μια εξαιρετικά ανησυχητική εξέλιξη, η ιρανική Αστυνομία καλεί τους κατοίκους να συνδράμουν στη σύλληψη των «Αμερικανών πιλότων» του αεροσκάφους που συνετρίβη, σύμφωνα με το κρατικό πρακτορείο ειδήσεων Mehr.<br /><br />Το πλήρωμα ενός F-15E αποτελείται από δύο άτομα, τα οποία παραμένουν αγνοούμενα σε εχθρικό έδαφος.<br /><br />Παράλληλα, το Ιράν ισχυρίζεται ότι έχει ήδη συλλάβει τους πιλότους, κάτι που, εφόσον επιβεβαιωθεί, θα τους καταστήσει τους πρώτους αιχμαλώτους πολέμου αυτής της σύρραξης.<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Αγνοούνται Αμερικανοί πιλότοι στο Ιράν μετά την κατάρριψη F-15E. Σε εξέλιξη γιγαντιαία επιχείρηση διάσωσης.

Ιρανικά Μέσα Ενημέρωσης και ερασιτεχνικά βίντεο καταγράφουν αμερικανικά αεροσκάφη ανεφοδιασμού HC-130J Combat King II και ελικόπτερα έρευνας...

Διαβάστε την συνέχεια

“Δεν είναι ουκρανική ήττα ο πόλεμος στο Ιράν. Απεξάρτηση από ΗΠΑ”.

<img height="102" src="https://www.defence-point.gr/wp-content/uploads/2025/02/trump-putin-zelenski-1.bmp" width="724" /><br /><br />Η απόφαση του Ντόναλντ Τραμπ να εμπλακεί σε πόλεμο στη Μέση Ανατολή έχει επιφέρει τεράστιο πλήγμα στην Ουκρανία. Έσωσε τη Ρωσία από μια δημοσιονομική κρίση, δοκιμάζει τους χρεωμένους ευεργέτες του Κιέβου στην Ευρώπη, εξαντλεί τα αποθέματα κρίσιμων αμερικανικών όπλων που η Ουκρανία έχει πλέον λιγότερες πιθανότητες να λάβει και ώθησε τον Λευκό Οίκο να πιέσει – για άλλη μια φορά – τον Βολοντίμιρ Ζελένσκι να αποδεχτεί τις εδαφικές απαιτήσεις της Ρωσίας. Γιατί ο πρόεδρος της Ουκρανίας δείχνει όμως τόσο ατάραχος;<br /><br />Του <b>Marc Champion</b><br /><br />Υπάρχουν, χωρίς αμφιβολία, πολλοί λόγοι, αλλά ένας από αυτούς είναι ότι η Ουκρανία έχει πλέον δημιουργήσει διαπραγματευτικά χαρτιά από τότε που ο Αμερικανός πρόεδρος είπε στον Ζελένσκι πριν από ένα χρόνο ότι δεν είχε κανένα. Ένας άλλος λόγος είναι η σημαντική απώλεια της επιρροής των ΗΠΑ επί του Κιέβου, απλώς και μόνο επειδή τώρα προσφέρουν λιγότερα και άρα έχουν λιγότερα για τα οποία μπορούν να απειλήσουν ότι θα αποσύρουν.<br /><br />Σε εκείνη την πλέον διαβόητη “ενέδρα” στο Οβάλ Γραφείο, η ήρεμη αντίδραση του Ζελένσκι φάνηκε να αποκαλύπτει με σκληρό τρόπο το βαθμό εξάρτησης της χώρας του από την αμερικανική υποστήριξη για την επιβίωσή της. Μόλις τον Νοέμβριο, ο ίδιος είπε στους Ουκρανούς ότι σύντομα ίσως βρεθούν αντιμέτωποι με μία από τις πιο δύσκολες επιλογές στην ιστορία τους: να υποκύψουν στους όρους της Ρωσίας ή να χάσουν έναν απαραίτητο σύμμαχο, τις ΗΠΑ.<br /><br />Σήμερα, καθώς ο Λευκός Οίκος πιέζει και πάλι το Κίεβο να αποδεχτεί το αίτημα της Ρωσίας να παραδώσει τη λεγόμενη “ζώνη-οχυρό” που εδώ και τέσσερα χρόνια αποτελεί το κλειδί για την ανάσχεση της ρωσικής προέλασης, ο Ζελένσκι αντέδρασε. Είπε ότι οι ΗΠΑ συνδέουν την προσφορά τους για εγγυήσεις ασφάλειας με την εφαρμογή του εδαφικού τελεσίγραφου της Ρωσίας. <div><a href="https://www.capital.gr/bloomberg-view/3982921/i-oukrania-ta-pigainei-anelpista-kala-ston-polemo-sto-iran/">ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ</a></div><div><br /></div><div><a href="https://www.capital.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /> Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

“Δεν είναι ουκρανική ήττα ο πόλεμος στο Ιράν. Απεξάρτηση από ΗΠΑ”.

Η απόφαση του Ντόναλντ Τραμπ να εμπλακεί σε πόλεμο στη Μέση Ανατολή έχει επιφέρει τεράστιο πλήγμα στην Ουκρανία. Έσωσε τη Ρωσία από μια δημο...

Διαβάστε την συνέχεια

Νέα και σοβαρή κρίση στο ΝΑΤΟ λόγω Ιράν – Ο Τραμπ θα το “διαλύσει”;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://static01.nyt.com/images/2026/04/01/multimedia/01trump-nato-vid-cover-kbtc/01trump-nato-vid-cover-kbtc-jumbo.jpg?auto=webp&quality=75" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="683" data-original-width="1024" height="133" src="https://static01.nyt.com/images/2026/04/01/multimedia/01trump-nato-vid-cover-kbtc/01trump-nato-vid-cover-kbtc-jumbo.jpg?auto=webp&quality=75" width="708" /></a></div><div><br /></div>Τα τελευταία χρόνια, η συμμαχία του ΝΑΤΟ επιβίωσε υπαρξιακών προκλήσεων – από τον πόλεμο στην Ουκρανία μέχρι τα πολλαπλά ξεσπάσματα πίεσης και προσβολών από τον αμερικανό πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος έχει αμφισβητήσει την κεντρική αποστολή του και απειλήσει να αρπάξει τη Γροιλανδία.<br /><br />Όμως ο αμερικανοϊσραηλινός πόλεμος με το Ιράν, χιλιάδες χιλιόμετρα από την Ευρώπη, είναι αυτός που έχει σχεδόν διαλύσει τον 76ετή συνασπισμό και απειλεί να τον αφήσει στη χειρότερη κατάσταση αδυναμίας στην οποία έχει βρεθεί από την ίδρυση του, λένε αναλυτές και διπλωμάτες.<br /><br />Ο Τραμπ, οργισμένος για το γεγονός ότι ευρωπαϊκές χώρες αρνήθηκαν να στείλουν πολεμικά πλοία τους να ανοίξουν το στενό του Ορμούζ για την παγκόσμια ναυσιπλοΐα μετά την έναρξη του αεροπορικού πολέμου στις 28 Φεβρουαρίου, έχει δηλώσει πως εξετάζει το ενδεχόμενο να αποχωρήσει από τη συμμαχία. «Δεν θα το κάνατε κι εσείς, αν ήσασταν εγώ;», ρώτησε ο Τραμπ σε συνέντευξη που έδωσε προχθές, Τετάρτη, στο Ρόιτερς.<br /><br />Σε ομιλία του το βράδυ της Τετάρτης, ο Τραμπ επέκρινε τους συμμάχους των ΗΠΑ, αλλά δεν καταδίκασε το ΝΑΤΟ, όπως περίμεναν πολλοί ειδικοί ότι θα έκανε.<br /><br />Εντούτοις, σε συνδυασμό με άλλους επιθετικούς υπαινιγμούς του τις τελευταίες εβδομάδες με στόχο τους Ευρωπαίους, τα σχόλια του Τραμπ προκάλεσαν άνευ προηγουμένου ανησυχία ότι οι ΗΠΑ δεν θα σπεύσουν να βοηθήσουν τους ευρωπαίους συμμάχους τους, αν αυτοί οι τελευταίοι δεχθούν επίθεση, είτε η Ουάσινγκτον αποχωρήσει επισήμως είτε όχι.<br /><br />Το αποτέλεσμα, λένε αναλυτές και διπλωμάτες, είναι ότι η συμμαχία, η οποία δημιουργήθηκε στον Ψυχρό Πόλεμο και χρησίμευσε για καιρό ως ο βασικός πυλώνας της ευρωπαϊκής ασφάλειας, παραπαίει και η συμφωνία αμοιβαίας άμυνας, που βρίσκεται στον πυρήνα της, δεν θεωρείται πλέον δεδομένη.<br /><br />«Το ΝΑΤΟ βρίσκεται στη χειρότερη θέση που έχει βρεθεί από τότε που ιδρύθηκε», λέει ο Μαξ Μπέργκμαν, πρώην αξιωματούχος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ ο οποίος ηγείται τώρα του Προγράμματος Ευρώπης, Ρωσίας και Ευρασίας στο Κέντρο Στρατηγικών και Διεθνών Μελετών (CSIS) στην Ουάσινγκτον. «Δύσκολα μπορεί κανείς να σκεφτεί κάτι ανάλογο».<br /><br />Οι Ευρωπαίοι αρχίζουν να συνειδητοποιούν την πραγματικότητα αυτή, ενώ λογάριαζαν το ΝΑΤΟ ως ένα προπύργιο εναντίον μιας όλο και πιο δυναμικής Ρωσίας. Μόλις το Φεβρουάριο, ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ Μαρκ Ρούτε απέρριψε την ιδέα ότι η Ευρώπη θα πρέπει να αμυνθεί μόνη της χωρίς τις ΗΠΑ, κάνοντας λόγο για μια «ανόητη σκέψη». Τώρα, πολλοί αξιωματούχοι και διπλωμάτες θεωρούν ότι αυτό είναι που θα πρέπει να περιμένουν.<br /><br />«Το ΝΑΤΟ παραμένει απαραίτητο, όμως πρέπει να μπορούμε να σκεφτούμε το ΝΑΤΟ χωρίς τους Αμερικανούς», λέει ο στρατηγός Φρανσουά Λεκουάντρ, ο οποίος υπηρέτησε ως αρχηγός των ενόπλων δυνάμεων της Γαλλίας από το 2017 ως το 2021. «Ακόμα και το αν θα πρέπει να συνεχίσει να αποκαλείται ΝΑΤΟ -Οργανισμός Βορειοατλαντικού Συμφώνου- είναι μια καλή ερώτηση».<br /><br />Η εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου Άννα Κέλι δήλωσε: «Ο πρόεδρος Τραμπ έχει κάνει σαφή την απογοήτευσή του από νατοϊκούς και άλλους συμμάχους και, όπως τόνισε ο πρόεδρος, ‘οι Ηνωμένες Πολιτείες θα θυμούνται’».Αντιπρόσωπος του ΝΑΤΟ δεν απάντησε αμέσως σε αίτημα για σχόλιο.<br />Αυτή τη φορά είναι διαφορετικά<br /><br />Το ΝΑΤΟ έχει αμφισβητηθεί ξανά, μεταξύ άλλων και στη διάρκεια της πρώτης θητείας του Τραμπ από το 2017 ως το 2021, όταν εξέταζε και πάλι το ενδεχόμενο να αποσυρθεί από τη συμμαχία. Όμως ενώ πολλοί ευρωπαίοι αξιωματούχοι πίστευαν μέχρι πρόσφατα ότι θα μπορούσαν να κρατήσουν τον Τραμπ μέσα στη συμμαχία με επισημότητες και κολακείες, τώρα το πιστεύουν πολύ λιγότεροι, όπως προκύπτει από συνομιλίες με δεκάδες πρώην και νυν αμερικανούς και ευρωπαίους αξιωματούχους.<br /><br />Ο Τραμπ και αξιωματούχοι του έχουν εκφράσει απογοήτευση γι’ αυτό που θεωρούν απροθυμία του ΝΑΤΟ να βοηθήσει τις Ηνωμένες Πολιτείες σε καιρό ανάγκης, κατηγορώντας μεταξύ άλλων τους συμμάχους ότι δεν βοηθούν απ’ ευθείας με το στενό του Χορμούζ και ότι περιορίζουν τη χρήση από τις ΗΠΑ μερικών αεροδρομίων και εναέριων χώρων. Αξιωματούχοι των ΗΠΑ δήλωσαν ότι το ΝΑΤΟ δεν μπορεί να είναι ένας «δρόμος μιας κατεύθυνσης».<br /><br />Ευρωπαίοι αξιωματούχοι απαντούν ότι δεν έλαβαν αίτημα από τις ΗΠΑ για συμμετοχή συγκεκριμένων δυνάμεών τους σε μια αποστολή ανοίγματος του στενού και παραπονούνται ότι η Ουάσινγκτον έχει στείλει αντιφατικά μηνύματα για το αν μια τέτοια αποστολή θα έπρεπε να επιχειρεί στη διάρκεια του πολέμου ή μετά τον πόλεμο.«Η κατάσταση στην οποία βρίσκεται το ΝΑΤΟ είναι τρομερή», λέει ο Τζέιμι Σι, πρώην υψηλόβαθμος αξιωματούχος του ΝΑΤΟ ο οποίος εργάζεται τώρα για τη δεξαμενή σκέψης «Φίλοι της Ευρώπης».<br /><br />«Είναι ένα πλήγμα στους συμμάχους οι οποίοι, αφότου ο Τραμπ επέστρεψε στον Λευκό Οίκο, έχουν εργασθεί σκληρά για να δείξουν ότι είναι πρόθυμοι και ικανοί να αναλάβουν μεγαλύτερη ευθύνη (για την άμυνά τους)».Τα τελευταία σχόλια του Τραμπ ακολουθούν άλλες ενδείξεις ότι η συμμαχία καθίσταται όλο και πιο ασταθής.<br /><br />Σ’ αυτές περιλαμβάνονται οι νέες απειλές του, τον Ιανουάριο, ότι θα αρπάξει τη Γροιλανδία από τη Δανία, καθώς και πρόσφατες κινήσεις από τις ΗΠΑ, για τις οποίες οι Ευρωπαίοι πιστεύουν πως είναι ιδιαίτερα βολικές για τη Ρωσία, μια χώρα που το ΝΑΤΟ προσδιορίζει ως την κύρια απειλή για την ασφάλειά του.<br /><br />Η αμερικανική κυβέρνηση έχει παραμείνει ουσιαστικά σιωπηλή σχετικά με τις πληροφορίες ότι η Μόσχα παρέχει δεδομένα σκόπευσης στο Ιράν για να επιτίθεται σε στοιχεία των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή, ενώ ήρε κυρώσεις στο ρωσικό πετρέλαιο με στόχο να μειωθούν οι τιμές της ενέργειας παγκοσμίως, οι οποίες σημείωσαν κάθετη αύξηση στη διάρκεια του πολέμου.<br /><br />Σε συνεδρίαση των υπουργών Εξωτερικών της Ομάδας των Επτά (G7) περισσότερο ανεπτυγμένων βιομηχανικών χωρών την περασμένη εβδομάδα κοντά στο Παρίσι, ο αμερικανός υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο και η Κάγια Κάλας, η επικεφαλής της εξωτερικής πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης, είχαν μια έντονη συνομιλία, σύμφωνα με πέντε πρόσωπα που γνωρίζουν το θέμα, κάνοντας φανερή τη διαρκώς αυξανόμενη ένταση στη διατλαντική σχέση.<br /><br />Η Κάλας ρώτησε πότε θα εξαντληθεί η υπομονή των ΗΠΑ με τον ρώσο πρόεδρο Βλαντίμιρ Πούτιν σχετικά με τις διαπραγματεύσεις για την ειρήνευση στην Ουκρανία, κάνοντας τον Ρούμπιο να απαντήσει εκνευρισμένος ότι οι ΗΠΑ προσπαθούν να βάλουν τέλος στον πόλεμο παρέχοντας ταυτόχρονα υποστήριξη στην Ουκρανία, αλλά η ΕΕ είναι ευπρόσδεκτη να μεσολαβήσει, αν το θέλει.<div><br />Χωρίς επιστροφή <br /><br />Νομικά ο Τραμπ μπορεί να μην έχει την εξουσία να αποσύρει τις ΗΠΑ από το ΝΑΤΟ. Βάσει νόμου που υιοθετήθηκε το 2023, ο πρόεδρος των ΗΠΑ δεν μπορεί να αποχωρήσει από τη συμμαχία χωρίς τη συγκατάθεση των δύο τρίτων της Γερουσίας των ΗΠΑ, ένα όριο που είναι σχεδόν αδύνατο να επιτευχθεί.<br /><br />Ωστόσο αναλυτές λένε ότι, ως ανώτατος διοικητής των ενόπλων δυνάμεων, ο Τραμπ μπορεί να αποφασίσει αν οι ένοπλες δυνάμεις των ΗΠΑ θα υπερασπισθούν μέλη του ΝΑΤΟ. Άρνησή του να το πράξει, θα μπορούσε να θέσει σε κίνδυνο την ύπαρξη της συμμαχίας χωρίς να υπάρξει επίσημη αποχώρηση.<br /><br />Σίγουρα εντούτοις δεν θεωρούν όλοι την τρέχουσα κρίση υπαρξιακή. Ένας γάλλος διπλωμάτης περιέγραψε τη ρητορική του προέδρου ως παροδική κρίση θυμού. Στο παρελθόν, ο Τραμπ έχει αλλάξει τη θέση του σχετικά με το ΝΑΤΟ.<br /><br />Το 2024, δήλωσε στη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας ότι θα ενθάρρυνε τον Πούτιν να επιτεθεί σε μέλη του ΝΑΤΟ που δεν πληρώνουν το δίκαιο μερίδιό τους για την άμυνα. Αλλά στην τελευταία ετήσια σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ, τον Ιούνιο 2025, η συμμαχία είχε την εύνοιά του, καθώς ο Τραμπ εκφώνησε μια ομιλία στην οποία επαίνεσε τους ευρωπαίους ηγέτες ως ανθρώπους που «αγαπούν τις χώρες τους».<br /><br />Την επόμενη εβδομάδα ο Ρούτε, ο γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ, ο οποίος διατηρεί μια ισχυρή σχέση με τον Τραμπ, πρόκειται να επισκεφθεί την Ουάσινγκτον σε μια προσπάθεια να αλλάξει για μια ακόμα φορά την άποψη του αμερικανού προέδρου.<br /><br />Αναλυτές λένε ότι οι ευρωπαϊκές χώρες έχουν λόγους να κρατήσουν τις ΗΠΑ δεσμευμένες στο ΝΑΤΟ παρά τις αμφιβολίες για το αν ο Τραμπ θα σπεύσει να τις υπερασπισθεί. Μεταξύ άλλων λόγων, οι αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις παρέχουν ένα φάσμα δυνατοτήτων που το ΝΑΤΟ δεν μπορεί εύκολα να αντικαταστήσει, όπως δορυφορικές πληροφορίες.<br /><br />Ακόμα κι αν ο Τραμπ και οι Ευρωπαίοι βρουν κάποιο τρόπο για να παραμείνουν μαζί στο ΝΑΤΟ, λένε διπλωμάτες, αναλυτές και αξιωματούχοι, η διατλαντική συμμαχία, η οποία ήταν στο κέντρο της παγκόσμιας τάξης μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, δεν θα είναι ποτέ ξανά η ίδια.<br /><br />«Πιστεύω ότι γυρίζουμε τη σελίδα 80 ετών συνεργασίας», λέει η Τζούλιαν Σμιθ, η πρεσβευτής των ΗΠΑ στο ΝΑΤΟ στη διάρκεια της θητείας του δημοκρατικού προέδρου Τζο Μπάιντεν. «Δεν πιστεύω πως αυτό σημαίνει το τέλος της διατλαντικής σχέσης, όμως βρισκόμαστε μπροστά σε κάτι που θα έχει διαφορετική όψη και αίσθηση».<br /><br /><a href="https://www.amna.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Νέα και σοβαρή κρίση στο ΝΑΤΟ λόγω Ιράν – Ο Τραμπ θα το “διαλύσει”;

Τα τελευταία χρόνια, η συμμαχία του ΝΑΤΟ επιβίωσε υπαρξιακών προκλήσεων – από τον πόλεμο στην Ουκρανία μέχρι τα πολλαπλά ξεσπάσματα πίεσης κ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ισχυρό ελληνικό στρατιωτικό ”αποτύπωμα” από τα Βαλκάνια μέχρι τον Κόλπο. Ο χάρτης που δεν αρέσει στην Τουρκία.

<img height="113" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/04/Black-and-Red-Modern-Interview-Podcast-Youtube-Thumbnail-80-1068x601.png" width="736" /><br /><br />Η Ελλάδα επεκτείνει το στρατηγικό της αποτύπωμα! Από τα Βαλκάνια μέχρι τον Κόλπο, οι Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις υποστηρίζουν πλέον την αεράμυνα των ΗΑΕ, της Σ. Αραβίας και του Κατάρ. Βασικός πάροχος ασφάλειας και σταθερότητας σε όλη την Ανατολική Μεσόγειο και πέρα ​​από αυτήν.<br /><br />Η Ελλάδα έχει αναβαθμίσει στρατηγικά τις σχέσεις της με τα ΗΑΕ και τη Σαουδική Αραβία, εστιάζοντας σε αμυντική συνεργασία (ρήτρες αμοιβαίας συνδρομής, παρουσία Patriot) και επενδύσεις (ΑΠΕ, τεχνολογία, τουρισμός). Η περιοδεία του Νίκου Δένδια το 2026 επιβεβαιώνει τον ρόλο της Αθήνας ως πυλώνα σταθερότητας στον Κόλπο.<br /><br />Σχέσεις Ελλάδας – Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων (ΗΑΕ)Αμυντική Συνεργασία: Υπάρχει ισχυρή συμφωνία αμυντικής συνεργασίας από το 2020, η οποία περιλαμβάνει ρήτρα αμοιβαίας στρατιωτικής συνδρομής σε περίπτωση απειλής.<div><br />Επενδύσεις: Τα ΗΑΕ ενδιαφέρονται για επενδύσεις στην Ελλάδα στους τομείς των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (ΑΠΕ), της Τεχνητής Νοημοσύνης (Τ.Ν.), της υγείας, της ασφάλειας υδάτινων πόρων και του τουρισμού.<div><br />Πυρομαχικά: Υπάρχει συνεργασία για την ενίσχυση της αεράμυνας.<br /><br />Σχέσεις Ελλάδας – Σαουδικής ΑραβίαςΑμυντική Παρουσία: Η Ελλάδα έχει αναπτύξει συστοιχία Patriot στη Σαουδική Αραβία για την υποστήριξη της αεράμυνας του Βασιλείου, η οποία έχει αποδείξει την αξιοπιστία της.</div><div><br />Ενεργειακή Ασφάλεια: Η Σαουδική Αραβία αποτελεί βασικό εταίρο για την Ελλάδα, με τον Νίκο Δένδια να τονίζει τη σημασία της προστασίας των ροών ενέργειας.<br />Στρατηγική Αναβάθμιση: Οι σχέσεις έχουν αναβαθμιστεί, με την Αθήνα να στοχεύει σε στενότερη συνεργασία στον τομέα της ενέργειας και της ασφάλειας<br /><br />Κοινός ΆξοναςΠεριφερειακή Ασφάλεια: Η Ελλάδα, τα ΗΑΕ και η Σαουδική Αραβία συνεργάζονται για τη σταθερότητα στη Μέση Ανατολή και την αντιμετώπιση κοινών προκλήσεων.<br />Επενδυτικό Ενδιαφέρον: Οι χώρες του Κόλπου δείχνουν έντονο ενδιαφέρον για επενδύσεις στην ελληνική οικονομία, ενισχύοντας τους οικονομικούς δεσμούς</div><div><br /></div><div>πηγή <br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div></div>

Ισχυρό ελληνικό στρατιωτικό ”αποτύπωμα” από τα Βαλκάνια μέχρι τον Κόλπο. Ο χάρτης που δεν αρέσει στην Τουρκία.

Η Ελλάδα επεκτείνει το στρατηγικό της αποτύπωμα! Από τα Βαλκάνια μέχρι τον Κόλπο, οι Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις υποστηρίζουν πλέον την αεράμ...

Διαβάστε την συνέχεια

Μεγάλος χαμένος από τον πόλεμο στο Ιράν το Κίεβο.

<img height="145" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2026/03/bladimir-putin-russia-petrelaio-agores-iran-polemos-ukrania-SLpress-825x600.jpg" width="772" /><br /><br /><b>ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ ΓΙΩΡΓΟΣ</b><br />Η περιθωριοποιημένη εικόνα του πεδίου των μαχών στην Ουκρανία, σε συνδυασμό με την ευνοημένη χρηματοοικονομικά κατάσταση της Ρωσίας λόγω των συγκρούσεων στον Περσικό Κόλπο, αναμφίβολα προκαλεί αίσθηση απελπισίας.<br /><br />Οι Ουκρανοί αντιμετωπίζουν σοβαρή ανεπάρκεια στην αεράμυνά τους, από την στιγμή που τα λιγοστά συστήματα Patriot δεν ανεφοδιάζονται, με τα συστήματα για την ενίσχυσή τους να κατευθύνονται προς τον Περσικό Κόλπο για να καλύψουν αμερικανικές βάσεις και εγκαταστάσεις από τα ιρανικά πλήγματα. Άλλα δυτικά συστήματα αεράμυνας, που αγοράζουν οι Ευρωπαίοι, παραμένουν σε εφεδρεία και κινδυνεύουν και αυτά να μετακινηθούν προς το ιρανικό θέατρο πολέμου, εάν δοθεί η σχετική εντολή από το ΝΑΤΟ.<br /><br />Από την άλλη πλευρά, οι επιθετικές δυνατότητες της Ρωσίας εμφανίζονται άθικτες, με τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη (drones)<a href="https://osmp.ngo/collection/shahed-131-136-uavs-a-visual-guide/"> Shahed-136,</a> όπως και τα Geran-2 να κατασκευάζονται στην περιοχή του Tatarstan, χωρίς να εξαρτώνται από την σχετική ιρανική εφοδιαστική αλυσίδα. Τα ρωσικά πλήγματα στις ουκρανικές πόλεις, τις ζωτικές υποδομές και τις αμυντικές παραγωγικές εγκαταστάσεις, προκαλούν συνεχώς καταστροφές και θύματα.<br /><br />Η απελπιστική κατάσταση του Κιέβου επιδεινώνεται και με δεδομένο ότι οι εαρινές ρωσικές επιχειρήσεις θα ενταθούν, οι δυνάμεις του εξαντλούνται, εκμηδενίζοντας τις δυνατότητες άμυνας και τις πιθανότητες να προχωρούν σε αντεπιθέσεις, όπως η τελευταία. Η συγκεκριμένη στο Donetsk τον Φεβρουάριο, εκδηλώνεται μετά την διακοπή της επαφής της Ρωσίας με το δίκτυο Starlink σε διάφορα σημεία του μετώπου, αλλά η προστασία της τελευταίας αμυντικής γραμμής δυσχεραίνεται δραματικά, με το πολλαπλασιασμό των κενών στην άμυνα. <br /><br />Στο διπλωματικό πεδίο, η πίεση που ίσως υποχρεώσει την Ρωσία σε παραχωρήσεις, απλώς εξατμίζεται, ενώ στα τέλη Φεβρουαρίου υπάρχουν ακόμα ελπίδες και κινήσεις για διαπραγματεύσεις. Η προσδοκία της απόδοσης των οικονομικών πιέσεων, σε συνδυασμό με την εκνευριστικά αργή προέλαση των Ρώσων στην γραμμή του μετώπου, αλλά και η επιμονή των Αμερικανών, εκτιμάται πως τελικά θα περιορίσει τις μαξιμαλιστικές απαιτήσεις του προέδρου Πούτιν, καταλήγοντας σε κάποια μορφή κατάπαυσης του πυρός.<div><br />Μετατόπιση του ενδιαφέροντος από την Ουκρανία<br /><br />Η προσδοκία πλέον διαλύεται, με την δυναμική της Δύσης να αναλώνεται εξ ολοκλήρου στο Ιράν και τον πρόεδρο Τραμπ να ακυρώνει κυρώσεις κατά της Ρωσίας, αλλά και να ενημερώνει τον Volodymyr Zelensky πως “διαθέτει ακόμα λιγότερα μέσα για να επιδιώξει μία αξιοπρεπή λύση”. Επιπλέον 200 Ουκρανοί ειδικοί της αεράμυνας εγκαθίστανται στον Περσικό Κόλπο, οπότε μηδενίζεται κάθε λόγος για να μειώσει την πίεση των θέσεών του. <br /><br />Ακόμα και εάν οι συγκρούσεις τερματισθούν μετά από ένα μήνα, η ζημία στα συμφέροντα των Ουκρανών καθίσταται μόνιμη και δεν αποκαθίσταται με κανένα τρόπο. Ο ρωσικός προϋπολογισμός σταθεροποιείται για το 2026, οι ουκρανικές αντιαεροπορικές δυνατότητες σχεδόν μηδενίζονται και απαιτούνται μήνες για την μερική τους αποκατάσταση, υποθέτοντας ότι υπάρχουν διαθέσιμα συστήματα, που δεν καταλήγουν στον Περσικό Κόλπο. Η προσοχή και η πίεση της Δύσης μετατοπίζεται και απομακρύνεται από την Ουκρανία, οπότε η ευκαιρία για εξαναγκασμό της Ρωσίας σε κάποιου είδους συμβιβασμό, απλώς εξαφανίζεται.<br /><br />Κάποιοι προβάλλουν το επιχείρημα ότι η καταστροφή του Ιράν αποδεικνύει περίτρανα την αδυναμία της Ρωσίας, εξηγώντας ότι ο Πούτιν παρακολουθεί το δίκτυο των συμμάχων του να διαλύεται και τον Khamenei να καταλήγει να συνοδεύει τους Άσαντ, Μαδούρο και την Κούβα να παραπαίει. Οι οπαδοί της σκληρής γραμμής στην Ρωσία, παραμένουν στο περιθώριο, παρακολουθώντας έναν ακόμα σύμμαχο να αποτελεί θύμα της στρατιωτικής δράσης των ΗΠΑ, τους ίδιους να ταπεινώνονται και να ασκούν πιέσεις για το χαριστικό πλήγμα στην Ουκρανία.<br /><br />Όμως ο Πούτιν δεν έχει καμία υποχρέωση και πολύ περισσότερο ανάγκη να παρέμβει στο Ιράν, από την στιγμή που η Τεχεράνη συνιστά έναν ευκαιριακό συνεταίρο και όχι ένα αυθεντικό σύμμαχο, με την σχέση των δύο χωρών να αποδεικνύεται αυστηρά συναλλακτική, δομημένη στην κοινή τους έκθεση σε κυρώσεις και τον επίσης κοινό ανταγωνισμό τους με την Δύση. Δεν υπάρχει στρατηγική εμπιστοσύνη ή εξάρτηση μεγάλου βάθους, με το Κρεμλίνο να προμηθεύει ανενόχλητο αρχές τακτικής καθοδήγησης και δεδομένα στόχων για τις αμερικανικές θέσεις στην περιοχή του Περσικού Κόλπου, σε μία επίδειξη αλληλεγγύης, με λειτουργική αξία και χωρίς επιπτώσεις. <br /><br />Όμως μεγαλύτερη υποστήριξη θα διακινδυνεύσει άμεση αντιπαράθεση με τις ΗΠΑ, θα απειλήσει τις σχέσεις με τις χώρες του Περσικού Κόλπου, που αναμφίβολα κρίνονται απαραίτητες για την πολεμική οικονομία της Ρωσίας και την διοχέτευση στρατιωτικών πόρων στο μέτωπο της Ουκρανίας. Η φαινομενικά ουδέτερη στάση, που επιτρέπει και σε δύο ρωσικά δεξαμενόπλοια να πλέουν προς την Κούβα για να την ανεφοδιάσουν, θυμίζει ένα ακούσιο σφάλμα, με τα φορτία να αποτελούν τις πρώτες ενεργειακές παραδόσεις μετά από τρεις μήνες στους καταταλαιπωρημένους Κουβανούς. Το αργό πετρέλαιο καταφθάνει συμπίπτοντας με τις απειλές του Τραμπ για την “φιλική κατάληψη” της Κούβας και θέτουν σε κίνδυνο να ακυρώσουν την αναίρεση των κυρώσεων, που μόλις κερδίζει η Μόσχα.</div><div><br />Τα πλεονεκτήματα της Ρωσίας<br /><br />Η Ρωσία πρόκειται να αποκομίσει όλα τα πλεονεκτήματα, χωρίς να διακινδυνεύει ούτε ένα μειονέκτημα, οικονομική ανακούφιση και αναστολή των περικοπών, στρατιωτικό πλεονέκτημα στην Ουκρανία, διπλωματικό χώρο για να ελιχθεί προβάλλοντας μαξιμαλιστικές απαιτήσεις. Πέραν των συγκεκριμένων κερδών αποκομίζει και το γεωπολιτικό όφελος να παρακολουθεί τις ΗΠΑ να εξαντλούνται σε έναν αποτυχημένο πόλεμο, που διαβρώνει την αξιοπιστία τους και τις ικανότητες αποτροπής κινδύνων.<br /><br />Οι στρατηγικές επιπλοκές εκτείνονται πολύ πέραν της Ουκρανίας, από την στιγμή που το Ιράν ενισχύει την άποψη του Πούτιν για την μονομερή κυριαρχία των ΗΠΑ στον κόσμο, νομιμοποιώντας την απέχθειά του για τις πεποιθήσεις περί της αντίθεσης εδαφικών διεκδικήσεων και πολιτικής εμπλοκής στις υποθέσεις τρίτων. Η στάση των ΗΠΑ καθιστά την Ρωσία περισσότερο τολμηρή στην δράση της στην αποκαλούμενη “περιφέρειά της”. Η Βαλτική, ο Καύκασος, η Μολδαβία, αντιμετωπίζουν πλέον τον πολλαπλασιασμό των ευάλωτων σημείων τους, από την στιγμή που οι ΗΠΑ αποδεικνύονται ευάλωτες και η ευρωπαϊκή παράλυση υπονομεύει την αξιοπιστία των υποχρεώσεων της Δύσης στην ασφάλεια των εταίρων της. <br /><br />Υπάρχει αναμφίβολα και ένα ευρύτερο συμπέρασμα που δεν διαφεύγει της προσοχής της Μόσχας, με επίκεντρο ένα αδύναμο κράτος σε σχέση με τις ΗΠΑ, που επιβάλλει τρομακτικό κόστος στους Αμερικανούς μέσω ασύμμετρων μέσων και τους υποχρεώνει να αναιρέσουν τις κυρώσεις τους εναντίον ενός στρατηγικού αντιπάλου. Ταυτόχρονα, αποδεικνύει πως η απαράμιλλη στρατιωτική κυριαρχία τους περιορίζεται δραματικά από τις ελλείψεις ανοχής στον πόνο, οπότε στοιχειοθετείται πως η ισχύς της Δύσης κρίνεται αξιόπιστη μόνον εφόσον υπάρχει η πολιτική βούληση ανοχής των πόνων και πρόκειται για ένα μάθημα με σοβαρές επιπλοκές πέραν του Ιράν και της Ουκρανίας. </div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Μεγάλος χαμένος από τον πόλεμο στο Ιράν το Κίεβο.

ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ ΓΙΩΡΓΟΣ Η περιθωριοποιημένη εικόνα του πεδίου των μαχών στην Ουκρανία, σε συνδυασμό με την ευνοημένη χρηματοοικονομικά κατάσταση ...

Διαβάστε την συνέχεια

Πως θα επηρεαστούν τα Ελληνοτουρκικά σε περίπτωση αποχώρησης των ΗΠΑ από το ΝΑΤΟ;-Οι κινήσεις της Ελλάδας.

<img height="120" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-04/%CE%B5%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1_2026-04-02_111106481.png?itok=Ead7tCXm" width="744" /><br /><br />Οι Τούρκοι μέσω του υπό δημιουργία πολυεθνικού σώματος του ΝΑΤΟ στο έδαφός τους ετοιμάζουν την διάδοχη κατάσταση ελέγχου ΝΑ Μεσογείου και Αιγαίου, εφόσον οι ΗΠΑ αποχωρήσουν από την Συμμαχία<br /><br />Είναι γνωστό ότι οι σχέσεις ΗΠΑ-Ευρώπης βρίσκονται πλέον στο ναδίρ, με τον Αμερικανό Πρόεδρο να δηλώνει πρόσφατα ότι εξετάζει σοβαρά το ενδεχόμενο αποχώρησης των ΗΠΑ από το ΝΑΤΟ, αφού οι σύμμαχοι δεν υποστήριξαν την στρατιωτική δράση της χώρας του κατά του Ιράν.<br /><br />Επικριτικός ο Τράμπ απέναντι στους Ευρωπαίους<br /><br />Ο Τραμπ αποκάλεσε τη συμμαχία «χάρτινη τίγρη» και δήλωσε εδώ και καιρό είχε αμφιβολίες για την αξιοπιστία του ΝΑΤΟ.<br /><br />Σχολιάζοντας την αντίδραση των Ευρωπαίων εταίρων, ο Τραμπ σημείωσε: «Πέρα από το ότι δεν ήταν εκεί, ήταν πραγματικά δύσκολο να το πιστέψει κανείς». Πρόσθεσε ότι δεν άσκησε ισχυρή πίεση στους συμμάχους να βοηθήσουν τις ΗΠΑ στον πόλεμο κατά του Ιράν, λέγοντας: «Απλώς είπα, "Ε", ξέρετε, δεν επέμεινα πολύ. Απλώς νομίζω ότι θα πρέπει να είναι αυτόματο».<br /><br />Σημείωσε ότι η Ουάσινγκτον είχε «αυτόματα» βοηθήσει σε άλλες συγκρούσεις, επικαλούμενος τον ρόλο της στη μεσολάβηση για την κατάπαυση του πυρός μεταξύ Ουκρανίας και Ρωσίας.<br /><br />«Η Ουκρανία δεν ήταν το πρόβλημά μας. Ήταν μια δοκιμασία και ήμασταν εκεί γι' αυτούς και θα ήμασταν πάντα εκεί γι' αυτούς. Δεν ήταν εκεί για εμάς», είπε ο Τραμπ.<br /><br />Τέλος ο Υπουργός Πολέμου Πιτ Χέγσεθ αρνήθηκε να επιβεβαιώσει τη δέσμευση των Ηνωμένων Πολιτειών στη συλλογική άμυνα του ΝΑΤΟ, δηλώνοντας ότι η απόφαση θα ληφθεί από τον Πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ.<br />Πως θα επηρεαστούν τα Ελληνοτουρκικά σε περίπτωση αποχώρησης των ΗΠΑ από το ΝΑΤΟ;<br /><br />Λαμβάνοντας υπόψιν την ιδιόμορφή ιδιοσυγκρασία του Τράμπ και κυρίως τις προτεραιότητες των ΗΠΑ που περιλαμβάνουν εστίαση στο Δυτικό ημισφαίριο και αποτροπή της ανόδου της Κίνας στην Παγκόσμια πρωτοκαθεδρία, αντιλαμβανόμαστε ότι η υλοποίηση της απειλής αποχώρησης της χώρας του από το ΝΑΤΟ φαίνεται πάρα πολύ πιθανή να επισυμβεί, μετά το τέλος του πολέμου στο Ιράν ,εφόσον οι Ευρωπαίοι φυσικά συνεχίσουν να μην εμπλέκονται στον πόλεμο.<br /><br />Τα κυριότερα ερωτήματα που προκύπτουν και αφορούν την Ελλάδα είναι :<br /><br />1. Θα συνεχίσει να υπάρχει το ΝΑΤΟ μετά την αποχώρηση των ΗΠΑ και αν ναι ποιά θα είναι η μορφή του;<br /><br />2. Πώς θα επηρεαστούν τα Ελληνοτουρκικά σε περίπτωση αποχώρησης των ΗΠΑ από το ΝΑΤΟ;<br /><br />3. Είναι γνωστό ότι στις Ελληνοτουρκικές κρίσεις 1987, 1996 και 2020, υπήρξε Αμερικανική παρέμβαση αποφυγής του πολέμου.<br /><br />Θα υπάρξει άραγε και μελλοντικά ή όχι, εφόσον οι ΗΠΑ αποχωρήσουν από το ΝΑΤΟ;<br /><br />4. Η ΕΕ θα προχωρήσει άμεσα στην δημιουργία του δικού της στρατιωτικού βραχίονα, ή θα συνεχίσει αυτός να είναι εντός ΝΑΤΟ;<br />Η ευκαιρία της Κύπρου δεν πρέπει να χαθεί<br /><br />Σε πρόσφατο 'αρθρο μας με τίτλο " Μια γροθιά Κύπρος- ΕΕ απέναντι στην απειλή! Η Ευρώπη στέλνει μήνυμα πολέμου σε όποιον την αγγίξει", επισημαίναμε μεταξύ άλλων:<br /><br />"Τα λόγια του Πρωθυπουργού ,για καθορισμό οδικού χάρτη με ορίζοντα μηνών από τώρα για ένα σαφές επιχειρησιακό σχέδιο σε περίπτωση ενεργοποίησης του άρθρου 42 παράγραφος 7 της ΕΕ (ρήτρα της αμοιβαίας συνδρομής της Ευρωπαϊκής Ένωσης) έναντι εξωτερικής απειλής , δείχνει ότι Ελλάδα και Κύπρος δεν θα αφήσουν την ευκαιρία να πάει χαμένη και πως θα πιέσουν για λήψη απτών επιχειρησιακών μέτρων από πλευράς Βρυξελλών το επόμενο χρονικό διάστημα<br /><br />Άποψή μας είναι ότι η εκκίνηση συζήτησης από πλευράς Κύπρου με την στήριξη της ΕΕ για το καθεστώς των βάσεων του ΗΒ στο νησί, αποτελεί ισχυρό έναυσμα για τυχόν ενοικίαση αυτών στην ΕΕ, στα πλαίσια δημιουργίας αεροναυτικής βάσης της Ένωσης στην Μεγαλόνησο, κάτι που θα άλλαζε τις ισσοροπίες στην ΝΑ Μεσόγειο".<br /><br />Κοινώς θα πρέπει ΑΜΕΣΑ να κινηθούμε στην κατεύθυνση δημιουργίας Μόνιμου Στρατηγείου - αεροναυτικής βάσης της ΕΕ στην Κύπρο, με Διοίκηση-Επιτελείο και δυνάμεις υπαγόμενες σε αυτό, για την διατήρηση της ασφαλείας της Κύπρου έναντι οποιασδήποτε εξωτερικής απειλής.<br /><br />Η Κύπρος μαζί με την Ελλάδα αποτελούν την ΝΑ εσχατιά της ΕΕ, ενώ τα θαλάσσια οικόπεδά τους με τα πλούσια κοιτάσματα πετρελαίου και φυσικού αερίου είναι ταυτόχρονα και της ΕΕ , τα οποία θα πρέπει οι Βρυξέλλες να περιφρουρούν έναντι της τουρκικής επιθετικότητας, που εξυφαίνεται κυρίως μέσω της "Γαλάζιας Πατρίδας" και της εμμονής για αποστρατικοποίηση των νησιών μας στο Αιγαίο.<div><br />Οι κινήσεις της Τουρκίας<br /><br />Σε έτερο άρθρο μας με τίτλο, "Τι ετοιμάζει μυστικά ο Ανθέλληνας ΓΓ του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο μέσω Τουρκίας που οφείλουμε να ξέρουμε;" επισημάναμε ότι "Το ΝΑΤΟ σχεδιάζει να ιδρύσει ένα πολυεθνικό σώμα στην Τουρκία, που θα ελέγχει Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Το τουρκικό ΥΠΑΜ ανακοίνωσε ότι οι εργασίες για την ίδρυση του πολυεθνικού σώματος MNC-TUR βρίσκονται σε εξέλιξη από το 2023 στο πλαίσιο του νότιου περιφερειακού σχεδίου του ΝΑΤΟ, και ότι η απόφαση της Άγκυρας να προχωρήσει με αυτό κοινοποιήθηκε στους συμμάχους του ΝΑΤΟ το 2024.<br /><br />Η Άγκυρα έχει ορίσει τη Διοίκηση του 6ου Σώματος, με έδρα τη νότια επαρχία Άδανα, για να καλύψει τις ανάγκες του νέου αρχηγείου.<br /><br />Το σώμα αναμένεται να ιδρυθεί υπό τη διοίκηση ενός Τούρκου Στρατηγού, με τους απαραίτητους διορισμούς να έχουν ήδη γίνει στο εθνικό βασικό επιτελείο.<br /><br />Μια πηγή που γνωρίζει τον σχεδιασμό δήλωσε στο Middle East Eye ότι η Τουρκία σχεδιάζει να ολοκληρώσει το έργο έως το 2028.<br /><br />Ένας αξιωματούχος του ΝΑΤΟ, μιλώντας ανώνυμα στο MEE, δήλωσε ότι το μακροχρόνιο έργο για το πολυεθνικό σώμα συνεχίζεται.<br /><br />Ο αξιωματούχος δήλωσε: «Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι η διαδικασία έγκρισης βρίσκεται σε εξέλιξη και οι διαδικασίες του ΝΑΤΟ δεν έχουν ακόμη ολοκληρωθεί».<br /><br />Οι Τούρκοι και το ΝΑΤΟ ομιλούν για ένα πανίσχυρο πολυεθνικό σώμα στρατού με όλα τα συστήματα ( βαρέα όπλα και υποστήριξη από αέρος) θα αποτελεί ουσιαστικά μια δομή διοίκησης και ελέγχου που θα αναλάμβανε την ευθύνη των συμμαχικών δυνάμεων σε περίπτωση σύγκρουσης.<br />Οι κινήσεις της Ελλάδας<br /><br />Από τα παραπάνω αντιλαμβανομαστε ότι οι Τούρκοι μέσω του υπό δημιουργία πολυεθνικού σώματος του ΝΑΤΟ στο έδαφός τους ετοιμάζουν την διάδοχη κατάσταση ελέγχου ΝΑ Μεσογείου και Αιγαίου, εφόσον οι ΗΠΑ αποχωρήσουν από την Συμμαχία.<br /><br />Η Ελλάδα θα πρέπει αφενός να μπλοκάρει με veto την δημιουργία του εν λόγω Σώματος από το ΝΑΤΟ και αφετέρου να εντείνει τις προσπάθειές της για δημιουργία Μόνιμου Στρατηγείου-βάσης της ΕΕ στην Κύπρο.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Πως θα επηρεαστούν τα Ελληνοτουρκικά σε περίπτωση αποχώρησης των ΗΠΑ από το ΝΑΤΟ;-Οι κινήσεις της Ελλάδας.

Οι Τούρκοι μέσω του υπό δημιουργία πολυεθνικού σώματος του ΝΑΤΟ στο έδαφός τους ετοιμάζουν την διάδοχη κατάσταση ελέγχου ΝΑ Μεσογείου και ...

Διαβάστε την συνέχεια

Politico: Καταρρέει η "Δυτική Συμμαχία"... "Δεν μπορούμε να περιμένουμε να πεθάνει τελείως", λένε!

<img height="121" src="https://www.cartooningforpeace.org/wp-content/uploads/2026/03/07-Kal-Etats-Unis-e1773928566929.jpg" width="716" /><br /><br /><div>Το κλίμα ανησυχίας που καλλιεργείται στο ΝΑΤΟ, εν μέσω των απειλών του Ντόναλντ Τραμπ για αποχώρηση των ΗΠΑ και των οργισμένων δηλώσεών του επειδή τα κράτη-μέλη αρνήθηκαν να συμμετάσχουν στον πόλεμο κατά του Ιράν, αποτυπώνεται σε ανάλυση του Politico, η οποία στέκεται επίσης και σε ένα χαρακτηριστικό στοιχείο της σημερινής κατάστασης: Στην ενότητα που αποτυπώνεται στην Ευρώπη σε ό,τι αφορά την κρίση στη Μέση Ανατολή και τη στάση απέναντι στον Αμερικανό πρόεδρο.<br /><br />Ευρωπαίοι ηγέτες και αξιωματούχοι, κατ'ιδίαν, στο πλαίσιο δείπνων και στο περιθώριο συναντήσεων στις Βρυξέλλες και αλλού, συζητούν για το πώς να χειριστούν τις απειλές του προέδρου των ΗΠΑ να αποχωρήσει από το ΝΑΤΟ και τι θα έκαναν αν πραγματοποιήσει τις προειδοποιήσεις του.<br /><br />Πλέον, συμμερίζονται τη ζοφερή άποψη ότι οι επιθέσεις του Τραμπ ( πχ στη Βρετανία, στην Ισπανία, στη Γαλλία) επιβεβαιώνουν μια θεμελιώδη ρήξη στη διατλαντική συμμαχία. Και ενώ δεν είναι ακόμη σίγουροι για το ποια θα πρέπει να είναι η τελική απάντηση, ορισμένες χώρες ήδη επιδιώκουν να επεκτείνουν την άμυνά τους, απέναντι στον κίνδυνο ενός διαλυμένου ΝΑΤΟ.<br /><br />"Το ΝΑΤΟ έχει παραλύσει - δεν μπορούν καν να πραγματοποιήσουν συναντήσεις", δήλωσε ένας Ευρωπαίος διπλωμάτης, όπως και άλλοι που μίλησαν ανώνυνα στο Politico. "Είναι αρκετά σαφές ότι το ΝΑΤΟ ήδη καταρρέει", τόνισε ένας αξιωματούχος της ΕΕ, προσθέτοντας ότι η Ευρώπη πρέπει επειγόντως να ενισχύσει την άμυνά της: "Δεν μπορούμε να περιμένουμε μέχρι να πεθάνει τελείως".<br /><br />Πρόκειται για τις μαρτυρίες 24 υπουργών, αξιωματούχων και διπλωματών στο μέσο, καθώς ο Τραμπ βυθίζει το ΝΑΤΟ ίσως στη βαθύτερη κρίση της 77χρονης ιστορίας του.<br /><a href="https://www.capital.gr/diethni/3983066/politico-anisuxies-stin-europi-gia-ton-kinduno-apoxorisis-ton-ipa-apo-to-nato-katarreei-den-mporoume-na-perimenoume-na-pethanei-teleios/"><b>ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ</b></a></div><div><br /><a href="https://www.capital.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Politico: Καταρρέει η "Δυτική Συμμαχία"... "Δεν μπορούμε να περιμένουμε να πεθάνει τελείως", λένε!

Το κλίμα ανησυχίας που καλλιεργείται στο ΝΑΤΟ, εν μέσω των απειλών του Ντόναλντ Τραμπ για αποχώρηση των ΗΠΑ και των οργισμένων δηλώσεών του ...

Διαβάστε την συνέχεια

Μετά το διάγγελμα Τραμπ: H Μέση Ανατολή μπαίνει σε φάση εξαναγκαστικής διαπραγμάτευσης.

<a href="https://www.thenationalnews.com/resizer/v2/2AWT63IQCRDFTL7GO4PIWNEHSM.jpg?smart=true&auth=74b8b012dcfe29f008aa61f693dc158c737241658088f1cbd09d4c08b1ec9a79&width=400&height=225"><img border="0" height="113" src="https://www.thenationalnews.com/resizer/v2/2AWT63IQCRDFTL7GO4PIWNEHSM.jpg?smart=true&auth=74b8b012dcfe29f008aa61f693dc158c737241658088f1cbd09d4c08b1ec9a79&width=400&height=225" width="731" /></a><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">To NATO σε αχαρτογράφητα νερά.</span></h3><div>Το βασικό συμπέρασμα από το διάγγελμα του Ντόναλντ Τραμπ [01/04/2026] δεν είναι ότι ο πόλεμος με το Ιράν οδεύει καθαρά προς τη λήξη του, αλλά ότι εισέρχεται σε μια νέα, πιο ασταθή φάση: η Ουάσιγκτον δηλώνει πως οι «βασικοί στρατηγικοί στόχοι» της σχεδόν επιτεύχθηκαν, όμως ταυτόχρονα αφήνει ανοιχτό ένα ακόμη παράθυρο δύο έως τριών εβδομάδων για σκληρότερα πλήγματα, χωρίς σαφές χρονοδιάγραμμα λήξης, χωρίς καθαρό σχέδιο για τα Στενά του Ορμούζ και χωρίς οριστική απάντηση για το ιρανικό εμπλουτισμένο ουράνιο.<br /><br />Με άλλα λόγια, ο Τραμπ δεν ανακοίνωσε ειρήνη· ανακοίνωσε ότι η συνέχιση του πολέμου χρησιμοποιείται πλέον ως εργαλείο πίεσης για μια καλύτερη διαπραγμάτευση.<br /><br />Μέχρι χθες, η διεθνής συζήτηση ήταν αν η Ουάσιγκτον αναζητά άμεση αποκλιμάκωση. Μετά το διάγγελμα, το ερώτημα έγινε άλλο: υπό ποιους όρους θα τελειώσει ο πόλεμος και ποιος θα πληρώσει το κόστος μέχρι τότε.<br /><br />Ο Τραμπ είπε ουσιαστικά ότι οι ΗΠΑ έχουν σχεδόν τελειώσει τη στρατιωτική δουλειά τους, αλλά δεν δεσμεύτηκε ούτε για άμεση κατάπαυση πυρός ούτε για συγκεκριμένο διπλωματικό πλαίσιο. Αυτό εξηγεί γιατί οι αγορές αντέδρασαν αρνητικά: το πετρέλαιο ανέβηκε ξανά πάνω από τα 106 δολάρια το βαρέλι, το δολάριο ενισχύθηκε και οι μετοχές υποχώρησαν, επειδή το μήνυμα που εισέπραξαν ήταν παράταση της αβεβαιότητας και όχι κλείσιμο του μετώπου.<br /><br />Στο στρατιωτικό επίπεδο, το διάγγελμα θέλησε να περάσει την εικόνα της σχεδόν πλήρους επιτυχίας. Όμως το πιο δύσκολο στρατηγικό ζήτημα παραμένει ανοιχτό: το Ιράν εξακολουθεί να διαθέτει απόθεμα υψηλά εμπλουτισμένου ουρανίου, μεγάλο μέρος του οποίου πιστεύεται ότι βρίσκεται σε υπόγειες εγκαταστάσεις. Το Reuters σημειώνει ότι παραμένουν σοβαρά ερωτήματα για το αν έχει πράγματι κλείσει ο δρόμος του Ιράν προς πυρηνικό όπλο, ενώ το AP εξηγεί ότι τυχόν επιχείρηση φυσικής κατάσχεσης του υλικού θα ήταν εξαιρετικά πολύπλοκη, επικίνδυνη και πιθανόν θα απαιτούσε έως και περίπου 1.000 ειδικά εκπαιδευμένους στρατιώτες. Άρα ο πόλεμος μπορεί να έχει υποβαθμίσει τις ιρανικές δυνατότητες, αλλά δεν έχει ακόμη παράγει ένα καθαρό και βιώσιμο «τελικό καθεστώς ασφαλείας».<br /><br />Ακριβώς γι’ αυτό, η Τεχεράνη φαίνεται να μετατοπίζεται σε στρατηγική πολιτικής αντοχής. Από τη μια πλευρά, εξακολουθεί να κρατά το κρίσιμο χαρτί του Ορμούζ, δηλαδή της βασικής θαλάσσιας αρτηρίας για το παγκόσμιο πετρέλαιο. Από την άλλη, επιχειρεί να επηρεάσει την αμερικανική κοινή γνώμη: ο πρόεδρος Μασούντ Πεζεσκιάν απηύθυνε επιστολή στους Αμερικανούς λέγοντας ότι το Ιράν δεν τρέφει εχθρότητα προς τον αμερικανικό λαό. Αυτή η διπλή κίνηση — οικονομικός στραγγαλισμός μέσω του Ορμούζ και πολιτικό μήνυμα προς το αμερικανικό εσωτερικό — δείχνει ότι η ιρανική γραμμή δεν είναι να νικήσει συμβατικά τις ΗΠΑ, αλλά να καταστήσει ακριβή, πολιτικά τοξική και στρατηγικά ασύμφορη μια μακρά συνέχιση του πολέμου. Αυτό είναι και το πιο ουσιαστικό μήνυμα μετά το διάγγελμα: η Ουάσιγκτον έχει στρατιωτική υπεροχή, αλλά η Τεχεράνη εξακολουθεί να έχει ισχυρή ικανότητα παρεμπόδισης.<br /><br />Στον αραβικό Κόλπο, η εικόνα είναι σύνθετη και όχι ενιαία. Το Κατάρ, το Ομάν και το Κουβέιτ πιέζουν παρασκηνιακά για γρήγορο τέλος του πολέμου, επειδή φοβούνται τις οικονομικές συνέπειες και τα αντίποινα. Αντίθετα, τα ΗΑΕ, η Σαουδική Αραβία και το Μπαχρέιν εμφανίζονται πιο πρόθυμα να αντέξουν μια κλιμάκωση, εφόσον αυτή οδηγήσει σε ουσιαστική αποδυνάμωση των πυραυλικών και ναυτικών δυνατοτήτων του Ιράν και, κυρίως, στην αδυναμία του να ξαναχρησιμοποιήσει το Ορμούζ ως εργαλείο εκβιασμού. Επομένως, το χθεσινό διάγγελμα δεν ενοποίησε το αραβικό στρατόπεδο· απλώς ανέδειξε πιο καθαρά ότι υπάρχουν δύο γραμμές: η γραμμή της άμεσης αποκλιμάκωσης και η γραμμή της «σκληρής ειρήνης» με προηγούμενη φθορά του Ιράν.<br /><br />Στο διπλωματικό επίπεδο, η πιο ενδιαφέρουσα εξέλιξη είναι ότι η διαχείριση της κρίσης αρχίζει να ξεφεύγει από το αποκλειστικό αμερικανικό πλαίσιο. Το Reuters καταγράφει την ανάδυση νέων μεσολαβητών — Πακιστάν, Τουρκίας και Αιγύπτου — δηλαδή χωρών με δίαυλο προς την Τεχεράνη αλλά και λειτουργικές σχέσεις με την κυβέρνηση Τραμπ.<br /><br />Παράλληλα, η Βρετανία συγκάλεσε συνάντηση άνω των 30 χωρών για την επόμενη μέρα στα Στενά του Ορμούζ, με τις ΗΠΑ να μην συμμετέχουν, ενώ 35 χώρες υπέγραψαν κοινή δήλωση υπέρ της ασφαλούς διέλευσης.<br /><br />Την ίδια στιγμή, Γαλλία και Ιαπωνία εντείνουν τον συντονισμό τους γύρω από το Ορμούζ και την αποκλιμάκωση. Αυτό υποδηλώνει ότι, ακόμη κι αν η στρατιωτική ισχύς παραμένει αμερικανική, η διπλωματική και ναυτιλιακή διαχείριση της κρίσης πολυμεροποιείται.<br /><br />Εδώ ακριβώς συναντάμε και το ζήτημα του ΝΑΤΟ. Ο Τραμπ έχει πιέσει τους συμμάχους να αναλάβουν το βάρος της ασφάλειας του Ορμούζ και έχει αφήσει να εννοηθεί ότι επανεξετάζει τη σχέση των ΗΠΑ με τη Συμμαχία.<br /><br />Η γαλλική απάντηση ήταν χαρακτηριστική: το ΝΑΤΟ, είπε το Παρίσι, είναι συμμαχία για την ευρωατλαντική ασφάλεια, όχι μηχανισμός επιθετικών επιχειρήσεων στα Στενά του Ορμούζ.<br /><br />Την ίδια ώρα, όμως, ο γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ δήλωσε ότι οι σύμμαχοι συμφωνούν ως προς την απειλή που συνιστά το ιρανικό πυραυλικό και πυρηνικό πρόγραμμα και ότι κράτη της Συμμαχίας, υπό βρετανική ηγεσία και με γαλλική συμμετοχή, εργάζονται ήδη πάνω στο ζήτημα των θαλάσσιων οδών. Η εικόνα λοιπόν δεν είναι απλή «διάλυση» του ΝΑΤΟ, αλλά μετάβαση από μια αυτόματη αμερικανική ομπρέλα σε πιο αμφισβητούμενους, ad hoc συνασπισμούς, όπου η Ευρώπη θέλει ρόλο αλλά όχι με τους αμερικανικούς όρους.<br /><br />Ο οικονομικός παράγοντας είναι ίσως ο πιο αμείλικτος. Η Ιαπωνία, που αντλεί περίπου το 90% του πετρελαίου της από τη Μέση Ανατολή, έχει ήδη αρχίσει να χρησιμοποιεί στρατηγικά αποθέματα. Οι διεθνείς τιμές του πετρελαίου αντέδρασαν άμεσα στις δηλώσεις Τραμπ, ενώ οι χρηματαγορές έδειξαν ότι δεν πιστεύουν ακόμη σε γρήγορη επαναφορά της κανονικότητας. Με απλά λόγια, το χθεσινό διάγγελμα δεν μείωσε το γεωπολιτικό premium της περιοχής· το επανέφερε. Η ομιλία του Τραμπ δεν έπεισε πως η κρίση βαίνει καθαρά προς εκτόνωση. Για τη Μέση Ανατολή αυτό σημαίνει ότι το Ορμούζ δεν είναι πια μόνο στρατιωτικό μέτωπο αλλά ο κεντρικός μηχανισμός μέσω του οποίου ο πόλεμος εξάγεται στην παγκόσμια οικονομία.<br /><br />Υπάρχει, τέλος, και ο αμερικανικός εσωτερικός περιορισμός, που είναι καθοριστικός για ό,τι θα ακολουθήσει. Σύμφωνα με Reuters/Ipsos, το 60% των ψηφοφόρων αποδοκιμάζει τον πόλεμο και περίπου τα δύο τρίτα θέλουν γρήγορο τερματισμό της εμπλοκής, ακόμη κι αν δεν επιτευχθούν όλοι οι στόχοι της κυβέρνησης. Αυτό εξηγεί γιατί ο Τραμπ προσπαθεί να ισορροπήσει ανάμεσα σε δύο ασύμβατες αφηγήσεις: από τη μία ότι «η αποστολή σχεδόν ολοκληρώθηκε» και από την άλλη ότι χρειάζονται ακόμη σκληρά πλήγματα. Το πρόβλημα είναι ότι, όσο φθάνει νέο στρατιωτικό προσωπικό στη Μέση Ανατολή και όσο μένουν ανοιχτές επιλογές όπως νέα χτυπήματα στην ενέργεια ή ακόμη και επιχειρήσεις γύρω από το ουράνιο, τόσο η υπόσχεση για «γρήγορο τέλος» θα μοιάζει περισσότερο με τακτική ρητορική παρά με σταθερό σχέδιο εξόδου.<br /><br />Η ουσία, λοιπόν, είναι η εξής: μετά το χθεσινό διάγγελμα, η Μέση Ανατολή δεν βρίσκεται πιο κοντά σε καθαρή ειρήνη, αλλά σε μια εύθραυστη ενδιάμεση φάση, όπου όλοι προσπαθούν να βελτιώσουν τη θέση τους πριν από την αναπόφευκτη διαπραγμάτευση.<br /><br />Οι ΗΠΑ θέλουν να μετατρέψουν τη στρατιωτική υπεροχή σε πολιτική παράδοση όρων. Το Ιράν θέλει να αντέξει αρκετά ώστε να αποδείξει ότι δεν ηττήθηκε στρατηγικά. Οι αραβικές μοναρχίες θέλουν ασφάλεια χωρίς να πληρώσουν το τίμημα μιας ανεξέλεγκτης περιφερειακής έκρηξης. Η Ευρώπη και η Ιαπωνία θέλουν να ανοίξει το Ορμούζ χωρίς να συρθούν σε αμερικανική πολεμική λογική. Και το ΝΑΤΟ, τελικά, δοκιμάζεται όχι τόσο στο πεδίο της άμυνας, όσο στο ερώτημα αν μπορεί να παραμείνει πολιτικά συνεκτικό όταν η Ουάσιγκτον ζητά συμμαχική στήριξη για έναν πόλεμο που οι ίδιοι οι σύμμαχοι δεν νιώθουν ότι επέλεξαν. Αυτός είναι ο νέος χάρτης της κρίσης μετά το διάγγελμα Τραμπ<br /><br /><a href="https://www.anixneuseis.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div><div><br /></div>

Μετά το διάγγελμα Τραμπ: H Μέση Ανατολή μπαίνει σε φάση εξαναγκαστικής διαπραγμάτευσης.

To NATO σε αχαρτογράφητα νερά. Το βασικό συμπέρασμα από το διάγγελμα του Ντόναλντ Τραμπ [01/04/2026] δεν είναι ότι ο πόλεμος με το Ιράν οδεύ...

Διαβάστε την συνέχεια

Νέα δοκιμασία για την κυβέρνηση η “ρουκέτα” της Ευρωπαϊκή Εισαγγελίας: Ευθύνη σε 18 πολιτικά πρόσωπα για τον ΟΠΕΚΕΠΕ. Μαξίμου: «σοβαρή εξέλιξη».

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/04/opekepe.jpg"><img height="113" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/04/opekepe-696x392.jpg" width="727" /></a><br /><br />Μετά από μια περίοδο σχετικής πολιτικής ανάκαμψης, κατά την οποία η διαχείριση της κρίσης στη Μέση Ανατολή ενίσχυσε την εικόνα κυβερνητικής επάρκειας, το Μέγαρο Μαξίμου βρίσκεται εκ νέου αντιμέτωπο με σοβαρή δοκιμασία. Η δικογραφία της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας για την υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ, που συνοδεύεται από αιτήματα άρσης ασυλίας για 11 εν ενεργεία βουλευτές και περιλαμβάνει πρώην κυβερνητικά στελέχη, επαναφέρει το ζήτημα της πολιτικής ευθύνης στο προσκήνιο.<br /><br />Παράλληλα σήμερα έγινε γνωστό ότι τον δρόμο για τη Βουλή φαίνεται πως παίρνει και τρίτη δικογραφία, που αφορά δύο εν ενεργεία βουλευτές, στο πλαίσιο των ερευνών γύρω από τον ΟΠΕΚΕΠΕ. Παράλληλα, κλήσεις για παροχή εξηγήσεων αναμένεται να αποσταλούν και σε πέντε πρώην βουλευτές που φέρονται να εμπλέκονται στην υπόθεση.<br /><br />Η κυβερνητική γραμμή άμυνας εστιάζει στην εξατομικευμένη αξιολόγηση κάθε περίπτωσης, με σαφή διάκριση μεταξύ απλών αναφορών και ενδεχόμενων αξιόποινων πράξεων. Ωστόσο, οι πολιτικές επιπτώσεις είναι ήδη ορατές. Η άρση ασυλίας θεωρείται δεδομένη, ενώ δεν αποκλείονται διαγραφές βουλευτών, με πιθανό αντίκτυπο στην κοινοβουλευτική ισχύ της πλειοψηφίας.<br /><br />Παράλληλα, η εμπλοκή νυν και πρώην υπουργών καθιστά σχεδόν αναπόφευκτο ένα νέο κύκλο κυβερνητικών αλλαγών. Το σενάριο ανασχηματισμού, ενδεχομένως άμεσου, αποκτά δυναμική, με ανοιχτό το εύρος του.<br /><br />Την ίδια στιγμή, στο εσωτερικό της κυβέρνησης διαμορφώνεται η ανάγνωση της κρίσης ως ευκαιρίας πολιτικού «reset», με στόχο την αποστασιοποίηση από παθογένειες του παρελθόντος και την ανασύνθεση του πολιτικού προσωπικού ενόψει εκλογών.<div><br />Η “ρουκέτα” της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας<br /><br />Η υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ εισήλθε από χθες σε μια κρίσιμη φάση, καθώς η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία διαβιβάζει στη Βουλή δικογραφία που αφορά συνολικά 20 πολιτικά πρόσωπα – 13 εν ενεργεία βουλευτές, δύο πρώην υπουργούς και επιπλέον πρώην κοινοβουλευτικά στελέχη. Το πολιτικό βάρος της εξέλιξης είναι ήδη σημαντικό, με την κυβέρνηση να τηρεί στάση αναμονής έως ότου αξιολογήσει πλήρως τα στοιχεία και την αντιπολίτευση να προετοιμάζεται για μετωπική αντιπαράθεση.<br /><br />Στο επίκεντρο βρίσκονται δύο υπουργοί και 13 εν ενεργεία βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας για τους οποίους ζητείται άρση ασυλίας: Κατερίνα Παπακώστα, Κωσταντίνος Καραμανλής, Ιωάννης Κεφαλογιάννης, Παναγιώτης Μηταράκης, Κωσταντίνος Τσιάρας, Κωσταντίνος Σκρέκας, Δημήτριος Βαρτζόπουλος, Μάξιμος Σενετάκης, Βασίλειος Βασιλειάδης, Χρήστος Μπουκώρος και Θεόφιλος Λεονταρίδης (+ δύο ακόμα, σύμφωνα με σημερινές πληροφορίες, των οποίων δεν έγιναν γνωστά τα ονόματα). Παράλληλα, στη δικογραφία περιλαμβάνονται οι πρώην υπουργοί Αγροτικής Ανάπτυξης Σπήλιος Λιβανός και Φωτεινή Αραμπατζή, των οποίων οι υποθέσεις εμπίπτουν στο άρθρο 86 περί ευθύνης υπουργών.</div><div><br />Παρεμβάσεις και ρουσφέτια<br /><br />Η δικογραφία αποτυπώνει μια σαφή διαβάθμιση ευθυνών. Σε ορισμένες περιπτώσεις καταγράφονται συνομιλίες που φέρονται να υποδηλώνουν ενεργή παρέμβαση σε υπηρεσιακούς παράγοντες για τη διαχείριση αγροτικών ενισχύσεων – στοιχείο που μπορεί να προσλάβει ποινική διάσταση. Σε άλλες περιπτώσεις, οι παρεμβάσεις φαίνεται να κινούνται στο πεδίο της πολιτικής διαμεσολάβησης, σε ένα γνώριμο αλλά θεσμικά προβληματικό πλαίσιο εξυπηρετήσεων προς ψηφοφόρους. Υπάρχουν, τέλος, και αναφορές έμμεσης εμπλοκής, όπου τα ονόματα πολιτικών επικαλούνται τρίτοι χωρίς άμεση συμμετοχή τους.<br /><br />Η διαδικασία που ακολουθείται είναι σύνθετη και χρονικά πιεστική. Μετά τη διαβίβαση, ο Πρόεδρος της Βουλής θα παραπέμψει το υλικό στην Επιτροπή Δεοντολογίας, η οποία θα εξετάσει κατά περίπτωση τα αιτήματα άρσης ασυλίας. Η Ολομέλεια θα αποφανθεί με ψηφοφορία, ενώ για τους πρώην υπουργούς απαιτείται η ειδική διαδικασία του άρθρου 86. Το ενδεχόμενο παραγραφής ορισμένων πράξεων – δεδομένου ότι αφορούν το 2021 – επιταχύνει τις διαδικασίες.<br /><br />Μέγαρο Μαξίμου: «σοβαρή εξέλιξη»<br /><br />Το Μέγαρο Μαξίμου, δια του κυβερνητικού εκπροσώπου Παύλου Μαρινάκη, κάνει λόγο για «σοβαρή εξέλιξη» και αποφεύγει πρόωρες κρίσεις, αφήνοντας ανοικτό το ενδεχόμενο πολιτικών κινήσεων, ακόμη και ανασχηματισμού, ανάλογα με τα ευρήματα. Σε κάθε περίπτωση, η υπόθεση αναδεικνύει όχι μόνο πιθανές ποινικές ευθύνες, αλλά και τα όρια του θεσμικού πλαισίου, καθώς η εμπλοκή πολιτικών προσώπων μεταφέρει το βάρος της κρίσης από τη Δικαιοσύνη στο Κοινοβούλιο.<br /><br />Το πολιτικό αποτύπωμα είναι ήδη βαρύ και αναμένεται να επηρεάσει καθοριστικά την ατζέντα των επόμενων εβδομάδων, επαναφέροντας στο προσκήνιο το ζήτημα της διαφάνειας στη διαχείριση ευρωπαϊκών πόρων και της σχέσης πολιτικής εξουσίας και διοίκησης.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Νέα δοκιμασία για την κυβέρνηση η “ρουκέτα” της Ευρωπαϊκή Εισαγγελίας: Ευθύνη σε 18 πολιτικά πρόσωπα για τον ΟΠΕΚΕΠΕ. Μαξίμου: «σοβαρή εξέλιξη».

Μετά από μια περίοδο σχετικής πολιτικής ανάκαμψης, κατά την οποία η διαχείριση της κρίσης στη Μέση Ανατολή ενίσχυσε την εικόνα κυβερνητικής ...

Διαβάστε την συνέχεια