Οι ενδιάμεσες εκλογές στις ΗΠΑ ανατρέπουν ξανά τους συσχετισμούς δυνάμεων στην Ουάσινγκτον. Με τους Δημοκρατικούς να αναλαμβάνουν τα ηνία της Γερουσίας και να ενισχύουν αισθητά την παρουσία τους στη Βουλή των Αντιπροσώπων, η αμερικανική πρωτεύουσα εισέρχεται σε μια νέα περίοδο έντονης πολιτικής αντιπαράθεσης.
Σύμφωνα με ανάλυση του Politico, στο στόχαστρο των νομοθετών αναμένεται να βρεθεί πλέον το σύνολο των πεπραγμένων της τελευταίας διετίας της διακυβέρνησης Τραμπ. Όπως διεμήνυσε χαρακτηριστικά ο Ρόμπερτ Γκαρσία, βουλευτής της Καλιφόρνια και πιθανός νέος πρόεδρος της Επιτροπής Εποπτείας της Βουλής, η προεδρική διοίκηση θα πρέπει ήδη να προετοιμάζει τη νομική της υπεράσπιση.
Σύμφωνα με ανάλυση του Politico, στο στόχαστρο των νομοθετών αναμένεται να βρεθεί πλέον το σύνολο των πεπραγμένων της τελευταίας διετίας της διακυβέρνησης Τραμπ. Όπως διεμήνυσε χαρακτηριστικά ο Ρόμπερτ Γκαρσία, βουλευτής της Καλιφόρνια και πιθανός νέος πρόεδρος της Επιτροπής Εποπτείας της Βουλής, η προεδρική διοίκηση θα πρέπει ήδη να προετοιμάζει τη νομική της υπεράσπιση.
Οι ερευνητικές επιτροπές αναμένεται να ανοίξουν πολλαπλά μέτωπα: Από τους χειρισμούς στον πόλεμο με το Ιράν και τη λειτουργία του FBI, μέχρι τις επιχειρηματικές δραστηριότητες της οικογένειας Τραμπ. Το τοπίο που διαμορφώνεται θυμίζει έντονα τις μεγάλες πολιτικές κρίσεις του παρελθόντος, συνδυάζοντας στοιχεία από το σκάνδαλο Whitewater της εποχής Κλίντον, τις διαδικασίες παραπομπής προέδρων, αλλά και την υπόθεση Ιράν-Κόντρα.
Αυτές οι εσωτερικές αναταράξεις στην Ουάσινγκτον δεν μένουν εντός των αμερικανικών συνόρων. Από το κόστος της ενέργειας μέχρι την εξέλιξη του πολέμου στην Ουκρανία, η Ευρώπη παρακολουθεί στενά τις εξελίξεις, καθώς το διακύβευμα για τη γηραιά ήπειρο είναι τεράστιο.
Το Politico ξεχωρίζει τα πέντε κρίσιμα μέτωπα που πρέπει να παρακολουθήσει η Ευρώπη το επόμενο διάστημα:
1.Η Ευρώπη κινδυνεύει να δεχθεί το κύριο βάρος της διογκούμενης οργής του Τραμπ
Έμπειροι διπλωματικοί παρατηρητές θεωρούν αυτό το σενάριο όχι μόνο πιθανό, αλλά σχεδόν βέβαιο. «Πρέπει να προετοιμαστούμε όχι για πιο αρμονικές διατλαντικές σχέσεις, αλλά για περισσότερη οξύτητα και ακόμη αυστηρότερες απαιτήσεις του Τραμπ προς την Ευρώπη», προειδοποίησε ο Βόλφγκανγκ Ίσινγκερ, παλαίμαχος Γερμανός διπλωμάτης και επί σειρά ετών πρόεδρος της Διάσκεψης Ασφαλείας του Μονάχου.
Με τον έλεγχο των νομοθετικών σωμάτων, οι Δημοκρατικοί θα έχουν περισσότερες ευκαιρίες να προκαλέσουν τον Τραμπ μέσω των διαδικασιών έγκρισης κονδυλίων (appropriations), καθώς και να εμφανιστούν πιο επιθετικοί σε ακροάσεις εποπτείας και ερευνητικές επιτροπές. Αναμένεται επίσης να θέσουν αυστηρότερους όρους στη νομοθεσία που επιθυμεί ο Λευκός Οίκος.
Ωστόσο, ο Αμερικανός πρόεδρος διαθέτει ευρεία συνταγματική διακριτική ευχέρεια στην εξωτερική πολιτική, τη διπλωματία, την εθνική ασφάλεια και την εμπορική πολιτική, τομείς στους οποίους ο Τραμπ έχει ήδη διευρύνει την εξουσία του μέσω προεδρικών διαταγμάτων και αμφιλεγόμενων νομικών ελιγμών για να προσπερνά το Κογκρέσο.
«Ο Τραμπ ηγείται των ενόπλων δυνάμεων. Έχει τον έλεγχο των δασμών και των εμπορικών συμφωνιών. Διαθέτει το βήμα του Προέδρου (bully pulpit). Ακόμη κι αν οι Δημοκρατικοί ελέγχουν και τα δύο σώματα, μπορεί να ασκήσει βέτο στις νομοθεσίες», σημείωσε στο Brussels Playbook του Politico ο Φιλ Γκόρντον, πρώην σύμβουλος εθνικής ασφάλειας της πρώην Αντιπροέδρου Καμάλα Χάρις.
Η αντιπαράθεση θεωρείται βέβαιη. Ο Τραμπ θα θέλει να αποδείξει ότι παραμένει το απόλυτο «αφεντικό» — και η διεθνής σκηνή τού προσφέρει το ιδανικό πεδίο. Η Ευρώπη βρίσκεται εδώ και καιρό στο στόχαστρο του ίδιου αλλά και των στελεχών του κινήματος MAGA, οι οποίοι συχνά δηλώνουν ότι θέλουν «να σώσουν την Ευρώπη από τον ίδιο της τον εαυτό».
Τώρα έχουν μόλις δύο χρόνια για να το πράξουν. Και το γκάζι είναι πατημένο στο τέρμα.
2.Περιθώριο «αναπνοής» για την Ουκρανία
Η πλειονότητα των ηγετικών στελεχών των Δημοκρατικών έχει σταθερά υποστηρίξει τη στρατιωτική και οικονομική βοήθεια προς την Ουκρανία, προβάλλοντάς την ως υπεράσπιση της παγκόσμιας δημοκρατίας, του διεθνούς δικαίου αλλά και των συμφερόντων της ίδιας της αμερικανικής εθνικής ασφάλειας.
Με τη νέα σύνθεση του Κογκρέσου, οι Δημοκρατικοί μπορούν να δημιουργήσουν τις προϋποθέσεις για την περαιτέρω ενίσχυση του Κιέβου. Παρόλα αυτά, δεν πρέπει να αναμένεται «άμεση σωτηρία για τον Ζελένσκι», όπως επισημαίνει η Μπρόνγουεν Μάντοξ, διευθύντρια του βρετανικού think tank Chatham House. «Ακόμη κι αν οι Δημοκρατικοί αποφασίσουν να στείλουν περισσότερο υλικό και κονδύλια στο Κίεβο, η ουσιαστική εφαρμογή αυτών των αποφάσεων θα απαιτήσει μήνες ή και χρόνια», εξηγεί.
Η Ουκρανία, ωστόσο, χρειάζεται άμεση βοήθεια -ειδικά πυραυλικά συστήματα Patriot για την αεράμυνά της- προκειμένου να αντεπεξέλθει στον χειμώνα απέναντι στους συνεχιζόμενους ρωσικούς βομβαρδισμούς.
3,Η απειλή μιας ειρηνευτικής συμφωνίας «τύπου Τραμπ»
Ο Ντόναλντ Τραμπ αυτοπροβάλλεται συχνά ως ο «πρόεδρος της ειρήνης», διακηρύσσοντας ότι τερμάτισε διεθνείς συγκρούσεις. Παράλληλα, υποστηρίζει ότι η Ουκρανία θα έπρεπε να είναι η ευκολότερη περίπτωση για την επίτευξη ειρήνης, ενώ επιρρίπτει αυξανόμενες ευθύνες στον Βολοντίμιρ Ζελένσκι για τη μη επίτευξη συμφωνίας.
Ο πρώην Αμερικανός διπλωμάτης, Κουρτ Βόλκερ, εκτιμά ότι ο Τραμπ ενδέχεται να αγνοήσει τις διαμαρτυρίες του Κιέβου και των Ευρωπαίων συμμάχων, προχωρώντας σε «άρση κυρώσεων και επιχειρηματικές συμφωνίες με τη Ρωσία».
«Μπορώ να τον φανταστώ να δρα μονομερώς, δίνοντας οδηγία στο Υπουργείο Οικονομικών των ΗΠΑ να αναστείλει την εφαρμογή των κυρώσεων, επιδιώκοντας παράλληλα νέες ενεργειακές συμφωνίες με τη Μόσχα. Συζητά ήδη με τον Πούτιν για την επιστροφή των μεγάλων αμερικανικών ενεργειακών εταιρειών στη Ρωσία», σημειώνει ο Βόλκερ.
Ωστόσο, όσον αφορά το ΝΑΤΟ και τις απειλές για μείωση της αμερικανικής στρατιωτικής παρουσίας στην Ευρώπη, ο Βόλκερ θεωρεί ότι οι διακηρύξεις του Τραμπ υπερβαίνουν τις πραγματικές του προθέσεις. «Στο θέμα του ΝΑΤΟ και της αποχώρησης δυνάμεων, ο Τραμπ είναι ουσιαστικά μόνος του στις ΗΠΑ — δεν διαθέτει την υποστήριξη ούτε των Δημοκρατικών, ούτε των Ρεπουμπλικανών, ούτε του Κογκρέσου ή των ΜΜΕ».
4.Πτώση των τιμών ενέργειας; Μην στοιχηματίζετε σε αυτό
Θα υποχωρήσουν οι τιμές της ενέργειας; Οι πιθανότητες δεν είναι με το μέρος της Ευρώπης. Αν και οι τιμές του πετρελαίου κατέγραψαν πρόσφατα υποχώρηση, το αργό τύπου Brent συνεχίζει να διαπραγματεύεται σε υψηλά επίπεδα (κοντά στα 108 δολάρια το βαρέλι).
Εκτός αν ο Τραμπ επιτύχει μια ειρηνευτική συμφωνία με την Τεχεράνη για το άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ, το παρατεταμένο ενεργειακό σοκ που εκτινάσσει το κόστος ρεύματος στην Ευρώπη και τροφοδοτεί την κρίση κόστους διαβίωσης θα συνεχιστεί, επηρεάζοντας άμεσα τις πολιτικές εξελίξεις στην γηραιά ήπειρο.
Στον τομέα των αερομεταφορών, ο διευθύνων σύμβουλος της Ryanair, Μάικλ Ο’Λίρι, προειδοποίησε ότι χωρίς μια συμφωνία, ο κλάδος θα βρεθεί αντιμέτωπος με «πραγματική κρίση μέχρι την ερχόμενη Άνοιξη».
Παράλληλα, ο Τραμπ δεν διαθέτει εύκολες επιλογές στο μέτωπο του Ιράν:
* Είτε θα επανεκκινήσει τις στρατιωτικές επιχειρήσεις με την ελπίδα να υποχωρήσουν οι Ιρανοί ή να καταρρεύσει το θεοκρατικό καθεστώς,
* Είτε θα υποχωρήσει ο ίδιος,
* Είτε θα αποσυρθεί δηλώνοντας ότι άλλοι —δηλαδή οι Ευρωπαίοι ή οι Ασιάτες— πρέπει να λύσουν το πρόβλημα.
Η επανέναρξη των στρατιωτικών επιχειρήσεων και η περαιτέρω εκτίναξη των τιμών της ενέργειας θα ήταν εξαιρετικά μη δημοφιλής επιλογή στο εσωτερικό των ΗΠΑ, αν και η εκλογική ζημιά για την κυβέρνηση έχει ήδη συντελεστεί.
5.Χάος στην Ουάσινγκτον: Λιγοστός χρόνος για τον υπόλοιπο κόσμο
Υπάρχει επίσης η σοβαρή πιθανότητα η Ουάσινγκτον να απορροφηθεί τόσο πολύ από τον εσωτερικό πολιτικό «πόλεμο», ώστε ούτε ο Τραμπ ούτε οι Δημοκρατικοί να διαθέτουν χρόνο για την εξωτερική πολιτική.
Η πρώην Αντιπρόεδρος, Καμάλα Χάρις, προειδοποίησε πρόσφατα ότι οι Δημοκρατικοί δεν θα πρέπει να επιχειρήσουν εκ νέου την παραπομπή (impeachment) του Τραμπ, χαρακτηρίζοντας μια τέτοια κίνηση «κακή ιδέα».
Από την πλευρά του, ο Ραμ Εμάνουελ, πρώην δήμαρχος του Σικάγο, κάλεσε το κόμμα του να αποφύγει τις άγονες εσωτερικές διαμάχες και να εστιάσει σε νομοθετικές προτεραιότητες όπως η προσιτή διαβίωση, η αύξηση του ομοσπονδιακού κατώτατου μισθού και η θέσπιση νέων κανόνων δεοντολογίας για την εξουσία.
Παρά τις εκκλήσεις, η Ουάσινγκτον σπάνια αποφεύγει τις σκληρές πολιτικές συγκρούσεις.
Αυτό το «πολιτικό αιματοκύλισμα» αναμένεται να επηρεάσει τις εξελίξεις παγκοσμίως. Όπως προβλέπει ο αναλυτής του Politico, Τζον Φ. Χάρις, οι μεγαλύτερες μάχες ενδέχεται να δοθούν στο εσωτερικό των ίδιων των κομμάτων: «Και τα δύο μεγάλα κόμματα βρίσκονται αντιμέτωπα με κρίσιμες επιλογές για το πώς θα παρουσιαστούν στους ψηφοφόρους στη μετα-Τραμπ εποχή της αμερικανικής πολιτικής».
πηγή
Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.
Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.
Δημοσίευση σχολίου