Πρόβες νέων «συμμαχιών» στη σκιά του πολέμου στο Ιράν;

<a href="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2026/04/DKbYAArsIB.jpg"><img height="133" src="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2026/04/DKbYAArsIB.jpg.pagespeed.ce.HHs53gtlBg.jpg" width="753" /></a><br /><br /><b>Γιώργος Σκαφιδάς</b><br />Επειτα από σχεδόν πέντε εβδομάδες ανταλλαγής πυρών στο μέτωπο του Περσικού Κόλπου, τα δεδομένα στη διεθνή σκηνή διαμορφώνονται πια περίπου ως εξής: οι Αμερικανοί έχουν παράπονα από τους Ευρωπαίους συμμάχους τους (που δεν τους συνέδραμαν στον πόλεμο όπως επιθυμούσαν), παράπονα τα οποία μάλιστα επαναλαμβάνουν με αυξανόμενη ένταση· οι Αραβες, από την άλλη πλευρά, βρίσκονται εκτεθειμένοι, καθώς καλούνται να διαχειριστούν μια σειρά από νέες – πρωτοφανείς για εκείνους – προκλήσεις στο μέτωπο της εθνικής ασφάλειας· το θεοκρατικό ιρανικό καθεστώς, από τη δική του πλευρά, δίνει μάχη επιβίωσης, διαμηνύοντας όμως ότι δεν πρόκειται να πέσει εύκολα· η Κίνα τηρεί στάση αναμονής εν αναμονή της επίσκεψης Τραμπ στο Πεκίνο (που επαναπρογραμματίστηκε για το διήμερο 14-15 Μαΐου)· η Ρωσία χαμογελά χαιρέκακα (αφού βλέπει τα έσοδά της από το πετρέλαιο να ανεβαίνουν) και το Ισραήλ τρίβει τα χέρια του, ενώ δεκάδες χώρες βρίσκονται πια αντιμέτωπες με ενεργειακές ελλείψεις και πληθωριστικές πιέσεις τις οποίες θα προτιμούσαν να είχαν αποφύγει.<br /><br />Η επιστροφή στο status quo ante δεν φαίνεται να είναι πια εφικτή. Η – πρωτοφανής από πολλές απόψεις – τρέχουσα σύγκρουση άνοιξε πληγές που δεν πρόκειται να κλείσουν ούτε εύκολα, ούτε άμεσα… εάν ποτέ κλείσουν.<br /><br />Πώς θα είναι, όμως, ο νέος κόσμος που θα αναδυθεί μέσα από αυτήν την κρίση;<br /><br />Το ΝΑΤΟ κείται εκ νέου «λαβωμένο», με το μέλλον του να διαγράφεται αβέβαιο. Κορυφαία στελέχη της διοίκησης Τραμπ (ο ΥΠΕΞ Μάρκο Ρούμπιο, ο υπουργός Άμυνας Πιτ Χέγκσεθ), του ιδίου του Αμερικανού προέδρου συμπεριλαμβανομένου, έσπευσαν τα τελευταία 24ωρα να στείλουν μηνύματα αμφισβήτησης της αμερικανικής μελλοντικής προσήλωσης στο ΝΑΤΟ και ενδεχόμενης επανεξέτασης των ενδονατοϊκών σχέσεων, με το επιχείρημα ότι οι Ευρωπαίοι δεν στήριξαν τις ΗΠΑ όταν αυτές τους είχαν ανάγκη στο μέτωπο του Ιράν και στα Στενά του Ορμούζ.<br /><br />Περίπου τρεις μήνες πριν από την επερχόμενη Σύνοδο Κορυφής της Συμμαχίας η οποία μάλιστα αυτήν τη φορά θα διεξαχθεί στην Αγκυρα, σχετικά κοντά δηλαδή στο θέατρο των μεσανατολικών εξελίξεων, το ΝΑΤΟ βρίσκεται λοιπόν αντιμέτωπο ξανά με «αντισυμμαχικές» τάσεις.<br /><br />Από εκεί και πέρα ωστόσο, πέρα από τους Ευρωπαίους και τους Αμερικανούς, οι χώρες της ευρύτερης περιοχής, που βρέθηκε στο επίκεντρο των συγκρούσεων και των επιπτώσεών τους, επιχειρούν πια να ανασυνταχθούν με το βλέμμα στο μέλλον.<br /><br />Ο Ουκρανός πρόεδρος Βολοντίμιρ Ζελένσκι πραγματοποίησε τετραήμερη περιοδεία στην περιοχή της Μέσης Ανατολής (σε Σαουδική Αραβία, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, Κατάρ και Ιορδανία), με προφανή στόχο να ενισχύσει τη θέση και την επιρροή του Κιέβου στη διεθνή σκηνή.<br /><br />Πώς; Προσεγγίζοντας και συνάπτοντας συμφωνίες αμυντικής συνεργασίας με τις αραβικές μοναρχίες (προσανατολισμένες στην αεράμυνα και στα αντί-drone συστήματα), σε μια περίοδο κατά την οποία εκείνες δέχονται επιθέσεις από το Ιράν το οποίο όμως υποστηρίζεται από τη Μόσχα.<br /><br />Παράλληλα ωστόσο, τις περασμένες ημέρες είχαμε κι άλλες συναντήσεις κορυφής.<br /><br />Ο Σαουδάραβας πρίγκιπας διάδοχος Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν υποδέχθηκε την περασμένη Δευτέρα τον εμίρη του Κατάρ, σεΐχη Ταμίμ μπιν Χαμάντ Αλ Θάνι, και τον βασιλιά της Ιορδανίας Αμπντάλα στην Τζέντα, με τους τρεις ηγέτες να δεσμεύονται να εμβαθύνουν τον μεταξύ τους συντονισμό σε θέματα ασφαλείας.<br /><br />Μια ημέρα νωρίτερα, την Κυριακή, οι υπουργοί Εξωτερικών του Πακιστάν, της Τουρκίας, της Σαουδικής Αραβίας και της Αιγύπτου είχαν συναντηθεί στο Ισλαμαμπάντ, με τον Πάτρικ Γουίντουρ, διπλωματικό συντάκτη του Guardian, να σημειώνει μάλιστα σε ανάλυσή του ότι αυτή η συνάντηση της περασμένης Κυριακής ήταν «η επίσημη τελετή έναρξης μιας πρωτοβουλίας» που «έχει σχεδιαστεί για να περιορίσει την ισραηλινή και την ιρανική κυριαρχία μετά από τον πόλεμο».<br /><br />Ειρήσθω εν παρόδω, υπενθυμίζεται ότι ο Μοτζτάμπα Χαμενεΐ, υιός του δολοφονηθέντος Αλί Χαμενεΐ και πλέον ανώτατος ηγέτης του Ιράν, είχε ξεχωρίσει προ ημερών την Τουρκία και το Ομάν ως «δύο χώρες με τις οποίες το Ιράν έχει άρτιες σχέσεις».<br /><br />Τι θα μείνει από όλα αυτά, μένει να φανεί. Ο Ντόναλντ Τραμπ έχει ξεκαθαρίσει πάντως ότι θα ήθελε οι Συμφωνίες του Αβραάμ να επεκταθούν μέσα από την ένταξη κι άλλων αραβικών κρατών που θα εξομαλύνουν τις σχέσεις τους με το Ισραήλ. Θα μπορούσαν, άραγε, οι επιθέσεις του Ιράν να οδηγήσουν τους Άραβες στις αγκάλες των Ισραηλινών;<div><br /></div><div><a href="https://www.amynanet.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Πρόβες νέων «συμμαχιών» στη σκιά του πολέμου στο Ιράν;

Γιώργος Σκαφιδάς Επειτα από σχεδόν πέντε εβδομάδες ανταλλαγής πυρών στο μέτωπο του Περσικού Κόλπου, τα δεδομένα στη διεθνή σκηνή διαμορφώνον...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Επιχείρηση «Weapon Fury» και το Μυστήριο των Ιρανικών Πυρηνικών.

<img src="https://geopolitico.gr/wp-content/uploads/2026/04/stakal-7-4-2026.jpg" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Ήταν μια ηρωική αποστολή διάσωσης ενός πιλότου ή μια αποτυχημένη απόπειρα κλοπής του εμπλουτισμένου ουρανίου της Τεχεράνης; </span></h3><h3 style="text-align: left;">του Σταύρου Καλεντερίδη</h3>Tο παρασκήνιο πίσω από την πρόσφατη αμερικανική επιχείρηση στο Ιράν, θέτοντας το κρίσιμο ερώτημα: Ήταν μια ηρωική αποστολή διάσωσης ενός πιλότου ή μια αποτυχημένη απόπειρα κλοπής του εμπλουτισμένου ουρανίου της Τεχεράνης;<br />Το Σενάριο της Διάσωσης vs Η Πραγματικότητα<br /><br />Η επίσημη εκδοχή των ΗΠΑ μιλά για μια επιτυχημένη διάσωση του αξιωματικού οπλικών συστημάτων ενός F-15E που κατέπεσε στο Ιράν. Ωστόσο, ο Σταύρος Καλεντερίδης επισημαίνει σοβαρά ερωτηματικά:<br /><br />Γιατί τόση δύναμη πυρός; Η αποστολή ολόκληρου σμήνους (C-130, Black Hawks, drones) για έναν μόνο άνθρωπο θεωρείται επιχειρησιακά υπερβολική και αντιπαραγωγική αν ο στόχος είναι η διακριτικότητα.<br /><br />Η σύμπτωση της τοποθεσίας: Το αεροσκάφος κατέπεσε μόλις 25 χλμ. από την πυρηνική εγκατάσταση του Ισφαχάν, όπου φυλάσσονται εκατοντάδες κιλά εμπλουτισμένου ουρανίου .<div><br />Η Θεωρία της «Κλοπής» των Πυρηνικών<br /><br />Σύμφωνα με την εναλλακτική ανάλυση, οι Αμερικανοί χρησιμοποίησαν τη διάσωση ως προκάλυμμα (pretext) για να εισβάλουν στο Ισφαχάν και να αφαιρέσουν το πυρηνικό υλικό από τα ερείπια των εγκαταστάσεων. Η επιχείρηση φαίνεται πως κατέληξε σε στρατηγική αποτυχία, με τους Ιρανούς να καταστρέφουν αμερικανικά μεταγωγικά και ελικόπτερα, οδηγώντας σε απώλειες ύψους 2 δισεκατομμυρίων δολαρίων.</div><div><br />Ο Ρόλος της Ρωσίας και της Κίνας<br /><br />Η ανάλυση αναδεικνύει την τεχνολογική υποστήριξη που λαμβάνει το Ιράν:<br /><br />Ρωσικό Σύστημα IFF: Η χρήση scramblers που «μπερδεύουν» τα αμερικανικά συστήματα αναγνώρισης, οδηγώντας σε φίλια πυρά.<br /><br />Κινεζικό Σύστημα Beidou: Η εναλλακτική του GPS που επιτρέπει στους Ιρανούς να στοχεύουν με ακρίβεια τις αμερικανικές βάσεις.</div><div><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="300" src="https://www.youtube.com/embed/8EAVRvS2HQQ" width="610" youtube-src-id="8EAVRvS2HQQ"></iframe></div><br /><div><a href="https://geopolitico.gr/">πηγή</a></div><div><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Επιχείρηση «Weapon Fury» και το Μυστήριο των Ιρανικών Πυρηνικών.

Ήταν μια ηρωική αποστολή διάσωσης ενός πιλότου ή μια αποτυχημένη απόπειρα κλοπής του εμπλουτισμένου ουρανίου της Τεχεράνης;  του Σταύρου Καλ...

Διαβάστε την συνέχεια

Εκτός ελέγχου η σφαγή στον Λίβανο. Ιράν: Ανούσιες οι διαπραγματεύσεις. Νέο ράλι στο πετρέλαιο

<img height="145" src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2026/04/ereipia-lebanos-israel-iran-polemos-trump-SLpress-825x600.jpg" width="733" /><br /><br />Ο ισραηλινός στρατός (IDF) υποστηρίζει ότι σκότωσε τον Φούαντ Σουκρ (Fuad Shukr), τον ανώτερο διοικητή της παραστρατιωτικής οργάνωσης Χεζμπολάχ, νούμερο 2 της οργάνωσης. Ο ισραηλινός στρατός πραγματοποίησε αεροπορική επιδρομή με ντρόουν στη Βηρυτό το απόγευμα της Τρίτης, χτυπώντας κτίριο σε πυκνοκατοικημένη περιοχή, στα νότια προάστια της πρωτεύουσας του Λιβάνου, παραβλέποντας τις απώλειες στις τάξεις των αμάχων.<br /><br />Ο Ιρανός πρόεδρος Μασούντ Πεζεσκιάν δήλωσε σήμερα ότι οι ισραηλινές επιθέσεις στον Λίβανο παραβιάζουν τη συμφωνία εκεχειρίας και καθιστούν τις διαπραγματεύσεις ανούσιες. Ο Πεζεσκιάν είπε ότι το Ιράν δεν θα εγκαταλείψει τον λαό του Λιβάνου. Για σαφή παραβίαση της συμφωνίας εκεχειρίας κατηγορεί το Ισραήλ, προειδοποιώντας ότι «τα χέρια μας θα παραμείνουν στη σκανδάλη».<br /><br />Από την πλευρά του, ο πρόεδρος της ιρανικής Βουλής Μπαγέρ Γαλιμπάφ προειδοποίησε ότι ο Λίβανος αποτελεί «αναπόσπαστο μέρος» της συμφωνίας κατάπαυσης του πυρός στη Μέση Ανατολή, προσθέτοντας ότι οποιαδήποτε παραβίαση της εκεχειρίας θα επιφέρει «σθεναρή απάντηση» από το Ιράν. «Ο Λίβανος και ολόκληρος ο Άξονας της Αντίστασης, ως σύμμαχοι του Ιράν, αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της εκεχειρίας» που επιτεύχθηκε με τις ΗΠΑ μέσω της πακιστανικής μεσολάβησης, προειδοποίησε ο Γαλιμπάφ σε ανάρτηση στο X.<div><br /><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="341" src="https://www.youtube.com/embed/XeNMwgEV4HI" width="590" youtube-src-id="XeNMwgEV4HI"></iframe><br /><br /><div>Οι δηλώσεις τους έρχονται μετά τις σφοδρότερες επιθέσεις του Ισραήλ στον Λίβανο από τότε που ξέσπασε ο πόλεμος με τη Χεζμπολάχ τον περασμένο μήνα, σκοτώνοντας περισσότερους από 250 ανθρώπους χθες Τετάρτη. Σύμφωνα με το Ισραήλ, που έχει την στήριξη των ΗΠΑ, ο Λίβανος δεν περιλαμβάνεται στην εκεχειρία. Χτες το Ιράν κατήγγειλε παραβίαση της και λόγω των πληγμάτων στον Λίβανο.<br /><br />Ο πρωθυπουργός του Λιβάνου Ναουάφ Σαλάμ ανακοίνωσε ότι θα προσφύγει στον ΟΗΕ, μία ημέρα μετά τις ισραηλινές επιθέσεις που προκάλεσαν τον θάνατο πάνω από 200 ανθρώπων. Όπως δήλωσε, η αύξηση των επιθέσεων αποτελεί «κατάφωρη παραβίαση» του διεθνούς και ανθρωπιστικού δικαίου και υπονομεύει τις συνεχιζόμενες προσπάθειες για τον τερματισμό του πολέμου.<br /><br />Η κυβέρνηση του Λιβάνου αποφάσισε σήμερα να απαγορεύσει την κατοχή όπλων από μη κρατικές οργανώσεις στη Βηρυτό. «Για την ασφάλεια των πολιτών», η κυβέρνηση «ζητεί από τον στρατό και τις δυνάμεις ασφαλείας να επεκτείνουν αμέσως τον έλεγχο (…) του κράτους στην περιοχή της Βηρυτού και να περιορίσουν την κατοχή όπλων μόνο στις νόμιμες δυνάμεις», ανακοίνωσε ο πρωθυπουργός Ναουάζ Σαλάμ.<br /><br /></div><div>Η Χεζμπολάχ είναι η μοναδική οργάνωση που κράτησε τα όπλα της στον Λίβανο μετά το τέλος του εμφυλίου πολέμου. Η κυβέρνηση έχει προηγουμένως απαγορεύσει στρατιωτικές δραστηριότητες της Χεζμπολάχ, απαγόρευση που δεν μπορεί στην πραγματικότητα να εφαρμόσει.</div><div><a href="https://slpress.gr/diethni/nees-apeiles-trab-kata-iran-an-i-simfonia-den-tirithei-tha-arxisoun-oi-pirovolismoi/"><b>ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ</b></a></div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br /></div>

Εκτός ελέγχου η σφαγή στον Λίβανο. Ιράν: Ανούσιες οι διαπραγματεύσεις. Νέο ράλι στο πετρέλαιο

Ο ισραηλινός στρατός (IDF) υποστηρίζει ότι σκότωσε τον Φούαντ Σουκρ (Fuad Shukr), τον ανώτερο διοικητή της παραστρατιωτικής οργάνωσης Χεζμπο...

Διαβάστε την συνέχεια

Γαλλική πρόταση για παραχώρηση μαχητικών Mirage στην Ουκρανία και η ελληνική άρνηση.

<img src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-04/%CE%B5%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1_2026-04-09_093148561.png?itok=7pJTJEvm" /><br />Το Παρίσι πιέζει για την παραχώρηση ελληνικών μαχητικών στο Κίεβο, προσφέροντας ως αντάλλαγμα ευνοϊκές τιμές για την αγορά νέων αεροσκαφών<br /><br />Ηπολεμική σύγκρουση στο έδαφος της Ουκρανίας συνεχίζει να παράγει πιέσεις προς τα ευρωπαϊκά κράτη, με την Ελλάδα να βρίσκεται εκ νέου στο επίκεντρο συζητήσεων για την παραχώρηση κρίσιμου στρατιωτικού υλικού.<br /><br />Σύμφωνα με νεότερες πληροφορίες, η γαλλική διπλωματία προσέγγισε την ελληνική πλευρά καταθέτοντας μια συγκεκριμένη πρόταση που αφορά τον στόλο των μαχητικών αεροσκαφών της πολεμικής αεροπορίας, εισπράττοντας ωστόσο αρνητική απάντηση.<br /><br />Η γαλλική προσέγγιση και το δέλεαρ των εκπτώσεων<br /><br />Όπως αποκαλύπτει σε σχετικό της ρεπορτάζ η εφημερίδα «Καθημερινή», το Παρίσι διατύπωσε επίσημη πρόταση προς την Αθήνα, ζητώντας την παραχώρηση ενός αριθμού μαχητικών αεροσκαφών τύπου Mirage 2000-5, από τα συνολικά 24 που διαθέτει σήμερα στο οπλοστάσιό της η ελληνική πολεμική αεροπορία.<br /><br />Στόχος της γαλλικής κυβέρνησης είναι τα συγκεκριμένα αεροσκάφη να προωθηθούν άμεσα προς την Ουκρανία, προκειμένου να ενισχύσουν την αεράμυνα και τις επιχειρησιακές δυνατότητες του Κιέβου.<br /><br />Για να καταστήσει την πρότασή της ελκυστική και να παρακάμψει τις προφανείς ανησυχίες της ελληνικής στρατιωτικής ηγεσίας σχετικά με την απομείωση της εθνικής αποτρεπτικής ισχύος, η γαλλική πλευρά προσέφερε ένα συγκεκριμένο αντάλλαγμα.<br /><br />Η πρόταση προέβλεπε ότι, εφόσον η Ελλάδα συναινέσει στην παραχώρηση των Mirage 2000-5, η Γαλλία θα διευκόλυνε την προμήθεια πρόσθετων, υπερσύγχρονων μαχητικών αεροσκαφών τύπου Rafale από την ελληνική πλευρά, εξασφαλίζοντας μάλιστα μια σαφώς ευνοϊκότερη τιμή αγοράς.<br />Η ξεκάθαρη στάση της Αθήνας και οι νέες ισορροπίες<br /><br />Παρά το διπλωματικό δέλεαρ και την προοπτική περαιτέρω ενίσχυσης του στόλου των Rafale με προνομιακούς οικονομικούς όρους, η αντίδραση της Αθήνας ήταν ξεκάθαρη. Η ελληνική κυβέρνηση εμφανίστηκε απολύτως αρνητική στο ενδεχόμενο να αποχωριστεί τα στρατηγικής σημασίας μαχητικά της, τα οποία αποτελούν κρίσιμο πυλώνα για την αναχαίτιση απειλών και την προάσπιση του εθνικού εναέριου χώρου.<br /><br />Τα συγκεκριμένα μαχητικά διαθέτουν προηγμένο ραντάρ και φέρουν στρατηγικούς πυραύλους υψηλής τεχνολογίας. Συνεπώς, η ενδεχόμενη απουσία τους θα δημιουργούσε ένα δυσαναπλήρωτο επιχειρησιακό κενό, το οποίο καμία μελλοντική παραγγελία δεν θα μπορούσε να καλύψει στον άμεσο χρόνο που απαιτεί η εθνική άμυνα.<br /><br />Η γαλλική πρωτοβουλία, ωστόσο, αναδεικνύει μια ευρύτερη μετατόπιση ρόλων στο εσωτερικό της δυτικής συμμαχίας. Όπως σημειώνεται στο ρεπορτάζ, η Γαλλία φαίνεται να έχει αναλάβει έναν ιδιαίτερα ενεργό και ηγετικό ρόλο στο πεδίο της στρατιωτικής υποστήριξης της Ουκρανίας.<br /><br />Επί της ουσίας, το Παρίσι έχει πρακτικά αντικαταστήσει τις Ηνωμένες Πολιτείες στον τομέα της προώθησης και εξασφάλισης οπλικών συστημάτων για τις ανάγκες του Κιέβου, ασκώντας τη δική της επιρροή στα ευρωπαϊκά κράτη που διαθέτουν γαλλικής κατασκευής στρατιωτικό εξοπλισμό.<br /><br />Η Αθήνα, από την πλευρά της, επιλέγει να διαχωρίσει τη θέση της από αυτές τις εξωτερικές πιέσεις, θέτοντας ως απόλυτη προτεραιότητα τις δικές της εθνικές αμυντικές ανάγκες.<div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Γαλλική πρόταση για παραχώρηση μαχητικών Mirage στην Ουκρανία και η ελληνική άρνηση.

Το Παρίσι πιέζει για την παραχώρηση ελληνικών μαχητικών στο Κίεβο, προσφέροντας ως αντάλλαγμα ευνοϊκές τιμές για την αγορά νέων αεροσκαφών Η...

Διαβάστε την συνέχεια

Τραμπ: Σενάρια μετακίνησης αμερικανικών στρατευμάτων προς «πιο αξιόπιστες» χώρες του ΝΑΤΟ. Ανάμεσά τους και η Ελλάδα.

<img src="https://www.onalert.gr/wp-content/uploads/2025/07/RUTTE-TRUMP-REUTERS-750x375.jpg" /><br /><br />Η αποστροφή του προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ προς το ΝΑΤΟ – ειδικά κάποιες χώρες μέλη του – είναι πανκοίνως γνωστή. Και δεν είναι και πρόσφατη.<br /><br />Ήδη από την πρώτη του θητεία ως πρόεδρος των ΗΠΑ ο Ντόναλντ Τραμπ είχε αφήσει να εννοηθεί πως σκεφτόταν την αποχώρηση από το ΝΑΤΟ, ενώ το 2020, ο Τραμπ είχε διατάξει την απόσυρση περίπου 12.000 στρατιωτών από τη Γερμανία, απόφαση που αντέστρεψε ο πρόεδρος Τζο Μπάιντεν το 2021. Ενώ μόλις τον περασμένο μήνα έγραψε στο Truth Social ότι «οι χώρες του ΝΑΤΟ δεν έκαναν τίποτα για να βοηθήσουν στον πόλεμο με το Ιράν» και πρόσθεσε: «ΟΙ ΗΠΑ ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ ΤΙΠΟΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΝΑΤΟ».<br /><br />Ωστόσο επειδή η αποχώρηση από το ΝΑΤΟ απαιτεί την έγκριση του Κογκρέσου, στο επιτελείο του Τραμπ αρχίζουν να υπάρχουν δεύτερες σκέψεις, καθώς ο πρόεδρος των ΗΠΑ φαίνεται πως είναι αποφασισμένος να «τιμωρήσει» κάποιες συμμαχικές χώρες που θεωρεί ότι δεν τον στήριξαν στον πόλεμο εναντίον του Ιράν.<br /><br />Μία από αυτές τις δεύτερες σκέψεις – όπως ανάφερε σε αποκλειστικό ρεπορτάζ της η Wall Street Journal (WSJ) – είναι να μετακινηθούν αμερικανικά στρατεύματα από χώρες του ΝΑΤΟ που κρίνονται «μη χρήσιμες» στην πολεμική προσπάθεια κατά του Ιράν και θα αναπτυχθούν σε χώρες που θεωρούνται πιο αξιόπιστες και υποστηρικτικές.<br /><br />Όπως επεσήμανε η WSJ, η σκέψη αυτή έχει λάβει υποστήριξη από ανώτερους αξιωματούχους της κυβέρνησης τις τελευταίες εβδομάδες, βρίσκεται όμως ακόμη σε πρώιμο στάδιο.<br /><br />Δεν έχει γίνει ακόμη γνωστό από ποιες χώρες θα απομακρυνθούν αμερικανικά στρατεύματα. Ωστόσο, ορισμένα μέλη του ΝΑΤΟ έχουν έρθει επανειλημμένα σε σύγκρουση με τον Τραμπ από την επιστροφή του στην εξουσία, ενώ τελευταία προκάλεσαν την οργή του επειδή αντιτάχθηκαν στον πόλεμο με το Ιράν.<br /><br />Χαρακτηριστική περίπτωση κατά το επιτελείο του Τραμπ είναι η Ισπανία, που όχι μόνο δεν δέχθηκε να αυξήσει τον αμυντικό της προϋπολογισμό στο 5% του ΑΕΠ της που ζήτησε ο πρόεδρος των ΗΠΑ, αλλά αρνήθηκε να επιτρέψει στα αμερικανικά αεροσκάφη που συμμετείχαν στην επιχείρηση κατά του Ιράν να χρησιμοποιήσουν τον εναέριο χώρο της.<br /><br />Η Ουάσιγκτον φέρεται να εκφράζει επίσης έντονη δυσαρέσκεια προς τη Γερμανία, καθώς αξιωματούχοι της επέκριναν δημόσια τον πόλεμο, ενώ και η Ιταλία μπλόκαρε προσωρινά τη χρήση αεροπορικής βάσης στη Σικελία από τις αμερικανικές δυνάμεις.<br /><br />Αμερικανοί αξιωματούχοι είπαν στην WSJ πως εκτός της μετακίνησης στρατευμάτων, το σχέδιο των επιτελών του Τραμπ προβλέπει ενδεχομένως και το κλείσιμο αμερικανικής βάσης σε τουλάχιστον μία ευρωπαϊκή χώρα, πιθανότατα στην Ισπανία ή τη Γερμανία.<br /><br />Ως χώρες που ενδέχεται να ωφεληθούν από την αναδιάταξη, επειδή θεωρούνται περισσότερο υποστηρικτικές, αναφέρονται η Πολωνία, η Ρουμανία, η Λιθουανία και η Ελλάδα. Τα κράτη της Ανατολικής Ευρώπης έχουν από τα υψηλότερα ποσοστά αμυντικών δαπανών στο ΝΑΤΟ και ήταν μεταξύ των πρώτων που εξέφρασαν στήριξη σε διεθνή συνασπισμό για την ασφάλεια των Στενών του Ορμούζ.<br /><br />Οι Ηνωμένες Πολιτείες διατηρούν περίπου 84.000 στρατιώτες σε όλη την Ευρώπη (ο ακριβής αριθμός μεταβάλλεται ανάλογα με ασκήσεις και εκ περιτροπής αναπτύξεις). Οι αμερικανικές βάσεις στην Ευρώπη αποτελούν κρίσιμο κόμβο για τις παγκόσμιες στρατιωτικές επιχειρήσεις των ΗΠΑ και παράλληλα προσφέρουν σημαντικά οικονομικά οφέλη στις χώρες υποδοχής, μέσω επενδύσεων. Ιδιαίτερα οι βάσεις στην Ανατολική Ευρώπη λειτουργούν και ως αποτρεπτικός παράγοντας απέναντι στη Ρωσία, παρά το γεγονός ότι η κυβέρνηση Τραμπ δεν θεωρεί τη Μόσχα κύριο αντίπαλό της.<div><br /></div><div><a href="https://www.onalert.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τραμπ: Σενάρια μετακίνησης αμερικανικών στρατευμάτων προς «πιο αξιόπιστες» χώρες του ΝΑΤΟ. Ανάμεσά τους και η Ελλάδα.

Η αποστροφή του προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ προς το ΝΑΤΟ – ειδικά κάποιες χώρες μέλη του – είναι πανκοίνως γνωστή. Και δεν είναι και πρό...

Διαβάστε την συνέχεια

Πόλεμος στη Μέση Ανατολή: Τι επιτεύχθηκε τελικά μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν;

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/04/us_iran.jpg"><img height="107" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/04/us_iran-696x373.jpg" width="735" /></a><br /><br />Μετά από πέντε εβδομάδες βομβαρδισμών, η εκεχειρία φαίνεται πλέον να εδραιώνεται, σημειώνει σε ανάλυσή του το <a href="https://www.euractiv.com/news/analysis-iran-truce-or-dare/">Euractiv</a>.<br /><br />Ωστόσο, τα βασικά στοιχεία αυτής της εκεχειρίας παραμένουν εντελώς ασαφή: πότε ή αν θα ανοίξει ξανά το Στενό του Ορμούζ στη ναυτιλία· αν το Ιράν θα παραδώσει το υψηλού εμπλουτισμού ουράνιό του ή θα συνεχίσει τον εμπλουτισμό· αν θα καταργηθεί το πρόγραμμα βαλλιστικών πυραύλων του και αν η Τεχεράνη θα επιμείνει στην επιδίωξη των αυτοκρατορικών της φιλοδοξιών μέσω αντιπροσώπων.<div><br />Ανθεκτικό καθεστώς<br /><br />Η ισραηλινή και αμερικανική αεροπορική εκστρατεία ήταν αρχικά εμφανώς επιτυχημένη, με μεγάλο μέρος του ιρανικού ναυτικού να καταστρέφεται και δεκάδες από τους ανώτατους πολιτικούς και στρατιωτικούς ηγέτες να εξοντώνονται. Ωστόσο, το ιρανικό καθεστώς αποδείχθηκε πιο ανθεκτικό από ό,τι πολλοί περίμεναν. Οι δομές διοίκησής του παρέμειναν άθικτες παρά τις επιθέσεις αποκεφαλισμού, και η καταδίωξη των ιρανικών εκτοξευτών πυραύλων από τις ισραηλινές και αμερικανικές αεροπορικές δυνάμεις δεν κατάφερε να αποτρέψει τη συνέχιση των εκτοξεύσεων βαλλιστικών πυραύλων, ακόμη και αν πέτυχε να τις περιορίσει.<br /><br />Όχι μόνο το ίδιο το καθεστώς, αλλά και οι εταίροι του στη Μόσχα και το Πεκίνο, είναι πιθανό να ανακουφίστηκαν από την κατάπαυση του πυρός. Η Κίνα αγοράζει το 90% του ιρανικού πετρελαίου και προμηθεύει όπλα στην Τεχεράνη σε αντάλλαγμα. Η συνεργασία της Ρωσίας με το καθεστώς έχει εμβαθυνθεί σταθερά από το 2022, με την Τεχεράνη να παρέχει ουσιαστική υποστήριξη στον πόλεμο της Μόσχας κατά της Ουκρανίας, καθώς και συμβουλές για τον τρόπο παράκαμψης των κυρώσεων.<br /><br />Κατά τη διάρκεια αυτών των πέντε εβδομάδων, έχει γίνει επίσης αδιαμφισβήτητα ορατή μια νέα αντιπαράθεση μεταξύ των μπλοκ των υπερδυνάμεων: ο άξονας Τεχεράνη-Μόσχα-Πεκίνο έχει πλέον επεκτείνει τον πόλεμο που διεξάγει στην Ουκρανία στη Μέση Ανατολή. Απέναντί του βρίσκεται ό,τι έχει απομείνει από τη Δύση, με κεφαλαίο Δ – ουσιαστικά τρεις χώρες.<br /><br />Οι τρεις χώρες<br /><br />Πρώτον, το Ισραήλ, το οποίο, ωθούμενο από καθαρή αναγκαιότητα, δεν είχε άλλη επιλογή από το να προλάβει το τεράστιο καταστροφικό δυναμικό του αντισημιτικού καθεστώτος στην Τεχεράνη. Το εβραϊκό κράτος αντιμετωπίζει μια υπαρξιακή απειλή από το Ιράν και τους εκπροσώπους του: μόνο το πρόγραμμα βαλλιστικών πυραύλων του Ιράν αποτελεί στρατηγικό κίνδυνο για την Ιερουσαλήμ. Η Χεζμπολάχ στα βόρεια σύνορα του Ισραήλ – που συχνά περιγράφεται εσφαλμένα ως λιβανέζικη πολιτοφυλακή, ενώ de facto αποτελεί ιρανική μεραρχία ελαφρού πεζικού – έχει επιδείξει αξιοσημείωτη αντοχή.<br /><br />Δεύτερον, οι Ηνωμένες Πολιτείες υπό τον Τραμπ, που αντιδρούν – τουλάχιστον σε αυτό το θέατρο – στην ευρέως αντιληπτή παρακμή της Δύσης. Μια πτυχή που παραβλέπεται σε μεγάλο βαθμό είναι ότι, πέρα από το πυρηνικό ζήτημα, η Ουάσιγκτον έχει σοβαρούς στρατιωτικούς λόγους να αντιμετωπίσει το καθεστώς των μουλάδων: ακόμη και μετά τη σύγκρουση του περασμένου καλοκαιριού, η Τεχεράνη ανασυγκρότησε γρήγορα τις δυνατότητές της σε βαλλιστικούς πυραύλους με κινεζική βοήθεια.<br /><br />Ενώ η λογική της αεροπορικής άμυνας δεν είναι τόσο απλή όσο συχνά παρουσιάζεται, το υψηλό κόστος των συστημάτων αναχαίτισης υπερβαίνει αυτό του οπλοστασίου του επιτιθέμενου. Ήδη, οι ΗΠΑ έχουν αναγκαστεί να αναδιατάξουν δυνάμεις από τον Ινδο-Ειρηνικό προς τη Μέση Ανατολή· σε οποιαδήποτε αναμενόμενη σύγκρουση με την Κίνα, θα αντιμετώπιζαν ένα βαριά οπλισμένο ιρανικό καθεστώς ως ταυτόχρονο αντίπαλο.</div><div><br />Η Ουκρανία<br /><br />Τρίτον, η Ουκρανία. Όπως και το Ισραήλ, το Κίεβο αντιμετωπίζει μια υπαρξιακή απειλή. Ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι ενήργησε με αξιοσημείωτη στρατηγική οξυδέρκεια: όχι μόνο αναγνώρισε την ευκαιρία να αποδυναμώσει έναν από τους βασικούς συμμάχους της Μόσχας, αλλά και αξιοποίησε την εμπειρογνωμοσύνη της Ουκρανίας στην αντιμετώπιση των ιρανικών μη επανδρωμένων αεροσκαφών για να προσελκύσει εταίρους στον Κόλπο.<br /><br />Η υπόλοιπη Ευρώπη, αντίθετα, συμπεριφέρθηκε πολύ διαφορετικά. Μια ήπειρος που έχει από καιρό απομακρυνθεί από μια κάποτε μονολιθική Δύση, με ηγέτη την Αμερική, ταλαντεύτηκε μεταξύ της ανοιχτής συνεργασίας με το ιρανικό καθεστώς (Σάντσεζ) και της ασαφούς κριτικής τόσο προς την Ουάσινγκτον όσο και προς την Τεχεράνη (Μερτς).</div><div><br />Αδύναμη ΕΕ<br /><br />Τώρα που τα όπλα θα σιγήσουν για δύο εβδομάδες, οι συνηθισμένοι αυτόματοι εκφραστές κοινοτοπιών – από την Κάλας και μετά – μπορούν για άλλη μια φορά να επαναλάβουν τις παλιές τους φράσεις για το ότι η «διπλωματία» έχει επιτέλους «μια ευκαιρία». Μια ΕΕ που χρειάστηκε πολύ χρόνο για να αποφασίσει αν η σφαγή 30.000 Ιρανών δικαιολογούσε τον χαρακτηρισμό των Φρουρών της Επανάστασης του Ιράν ως τρομοκρατικής οργάνωσης, έχει κάνει ελάχιστα για να αντιταχθεί στο καθεστώς.<br /><br />Για δεκαετίες, η Ευρώπη έχει σχεδόν παθητικά ανεχθεί τους πράκτορες της Τεχεράνης να διαπράττουν δολοφονίες στους δρόμους της. Ούτε είναι πιθανό η ΕΕ να συγκλονιστεί από το επικείμενο κύμα εκτελέσεων του καθεστώτος εναντίον όσων δεν ζητούσαν τίποτα περισσότερο από μια καλύτερη ζωή, όπως ο έφηβος Αμιρχοσέιν Χατάμι, που εκτελέστηκε μόλις έξι ημέρες πριν από την κατάπαυση του πυρός. Τουλάχιστον μία αλλαγή: σε αντίθεση με πριν από μια δεκαετία, οι διπλωμάτες της ΕΕ πιθανότατα δεν θα βρεθούν να μοιράζονται χαρούμενα πικνίκ με τους δήμιους στη διαβόητη φυλακή Εβίν.</div><div><br />Κίνδυνος νέας σύγκρουσης<br /><br />Η κακία των επαγγελματιών «ξερωλάκιδων» και «δενκανωτιποτάκιδων» της Ευρώπης, που πιστεύουν ότι η αλλαγή καθεστώτος που θα προκαλούσαν οι τόσο αντιπαθείς ΗΠΑ έχει προς το παρόν αποτραπεί, ενδέχεται να αποδειχθεί πρόωρη. Διότι, σε αντίθεση με την Ευρώπη, το ιρανικό καθεστώς καθοδηγείται από αρχές. Η αποκαλυπτική κοσμοθεωρία του – που επικεντρώνεται σε έναν σωτήρα, τον «Κρυφό Ιμάμη», η επιστροφή του οποίου απαιτεί την καταστροφή του «Μεγάλου» και του «Μικρού Σατανά» – δεν υπόκειται σε διαπραγμάτευση.<br /><br />Αυτό αντανακλάται στις έντονες αποκλίσεις μεταξύ των ανταγωνιστικών προτάσεων εκεχειρίας των ΗΠΑ και του Ιράν: ακόμη και οι προσωρινές τακτικές παραχωρήσεις φαίνεται να συναντούν αυστηρά όρια στην Τεχεράνη. Δεν είναι επομένως αδιανόητο ότι αυτή η ίδια η ακαμψία θα μπορούσε να οδηγήσει σε έναν νέο γύρο ένοπλης σύγκρουσης, στο τέλος του οποίου το ίδιο το καθεστώς ενδέχεται να αντιμετωπίσει παρακμή, παρά την Ευρώπη.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Πόλεμος στη Μέση Ανατολή: Τι επιτεύχθηκε τελικά μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν;

Μετά από πέντε εβδομάδες βομβαρδισμών, η εκεχειρία φαίνεται πλέον να εδραιώνεται, σημειώνει σε ανάλυσή του το Euractiv . Ωστόσο, τα βασικά σ...

Διαβάστε την συνέχεια

Jerusalem Post: Γιατί η Τουρκία μπορεί να εξελιχθεί σε “νέο Ιράν”. Αποτελεί πρόκληση για την ασφάλεια του ΝΑΤΟ.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2024/07/erdogan-_nato-scaled.jpg"><img height="133" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2024/07/erdogan-_nato-696x464.jpg" width="725" /></a><br /><br />Με άρθρο της η <a href="https://www.jpost.com/opinion/article-892113">Jerusalem Post</a> “αναρωτιέται” αν η Τουρκία είναι “το νέο Ιράν”. Και επισημαίνει πως η Άγκυρα αποτελεί “αυξανόμενη πρόκληση για τα δυτικά συμφέροντα, καθώς η αυξανόμενη περιφερειακή επιρροή και οι δεσμοί της με τη Χαμάς αποτελούν πρόκληση για την ασφάλεια του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ”<br /><br />Κατά την Ισραηλινή εφημερίδα, καθώς το Ιράν και οι πληρεξούσιοί του δέχονται πιέσεις από ΗΠΑ και Ισραήλ, η Τουρκία προβάλλεται ως ο επόμενος, πιο σύνθετος και εν δυνάμει επικίνδυνος αντίπαλος της Δύσης.<div><br />Η βασική θέση της Jerousalem Post<br /><br />Το κείμενο δεν υποστηρίζει ότι η Τουρκία είναι «ίδια» με το Iran. Αντίθετα, τονίζει ότι η σύγκριση είναι στρατηγική – όχι ιδεολογική. Tο κρίσιμο ερώτημα που θέτει:<br />Υπονομεύει η Τουρκία ενεργά τα συμφέροντα των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ και της περιφερειακής ασφάλειας; Η απάντηση του άρθρου είναι κατηγορηματική: ναι, και μάλιστα με αυξανόμενη αυτοπεποίθηση.<br />Τα επιχειρήματα κατά της Άγκυρας</div><div><br />1. Στρατιωτική πίεση και προκλήσεις<br /><br />Η ανάπτυξη F-16 στο κατεχόμενο τμήμα της Κύπρου παρουσιάζεται ως ένδειξη κλιμάκωσης και προβολής ισχύος στην Ανατολική Μεσόγειο, με έμμεσο μήνυμα και προς το Ισραήλ.</div><div><br />2. Διπλωματία με ιδιοτελή στόχευση<br /><br />Η Τουρκία εμφανίζεται να προωθεί εκεχειρία με το Ιράν όχι για σταθερότητα, αλλά για να εκμεταλλευτεί ένα αποδυναμωμένο Ιράν και να αναδειχθεί η ίδια σε περιφερειακή δύναμη.<br /><br />Ο ρόλος της Χαμάς<br /><br />Κεντρικό σημείο του άρθρου είναι η σχέση της Άγκυρας με τη Χαμάς, την οποία παρουσιάζει ως δομική και όχι συγκυριακή. Η Τουρκία προσφέρει:Φιλοξενία στελεχών και πολιτική κάλυψη<br />Παροχή υπηκοότητας σε ηγετικά πρόσωπα της Χαμάς<br />Διευκόλυνση χρηματοδότησης και επιχειρησιακής δραστηριότητας<br /><br />Η στάση του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν – που δεν αναγνωρίζει τη Χαμάς ως τρομοκρατική οργάνωση- ερμηνεύεται ως σαφής απόκλιση από τη δυτική γραμμή.<br />Το «διπλό παιχνίδι» με τη Δύση και τη Ρωσία<br /><br />Το άρθρο υπογραμμίζει μια διαχρονική αντίφαση. Η Τουρκία:Είναι μέλος του NATO, αλλά αγοράζει ρωσικά S-400<br />Συμμετέχει στη δυτική αρχιτεκτονική άμυνας, αλλά διατηρεί σχέσεις με τη Ρωσία<br />Στηρίζει την Ουκρανία με drones, αλλά δεν εφαρμόζει κυρώσεις κατά της Μόσχας<br /><br />Η υπόθεση των S-400 και ο αποκλεισμός από τα F-35 προβάλλονται ως χαρακτηριστικό παράδειγμα στρατηγικής απόκλισης.<br /><br />Αναδυόμενη περιφερειακή δύναμη<br /><br />Το άρθρο βλέπει την Τουρκία ως «αναθεωρητική δύναμη» με:στρατιωτική παρουσία σε Συρία, Κατάρ και Αφρική<br />φιλοδοξίες ελέγχου στην Ανατολική Μεσόγειο<br />αμφισβήτηση θαλάσσιων ζωνών Ελλάδας και Κύπρου<br /><br />Το κρίσιμο επιχείρημα:<br />Η ιδιαιτερότητα της Τουρκίας δεν είναι ότι μοιάζει με το Ιράν, αλλά ότι λειτουργεί ως αντίπαλος ενώ παραμένει εντός της Δύσης.<br />Η πολιτική ανάγνωση<br /><br />Το άρθρο αναγνωρίζει ότι η ανάδειξη ενός «νέου εχθρού» μπορεί να εξυπηρετεί και πολιτικές σκοπιμότητες στο Ισραήλ, αλλά επιμένει ότι οι προειδοποιήσεις για την Τουρκία δεν είναι ρητορική υπερβολή. Και αυτό γιατί:Η Τουρκία παρουσιάζεται ως αναθεωρητική δύναμη σε άνοδο<br />Το πρόβλημα για τη Δύση δεν είναι ιδεολογικό, αλλά στρατηγικό και θεσμικό<br />Η μεγαλύτερη απειλή, κατά το άρθρο, είναι ότι η Δύση συνεχίζει να τη θεωρεί «κανονικό σύμμαχο»<br /><br />Συμπερασματικά, το άρθρο διαπνέεται από την ακόλουθη θέση:<br />Η Τουρκία δεν είναι «το νέο Ιράν» με την κυριολεκτική έννοια. Αλλά, για πρώτη φορά τόσο καθαρά, παρουσιάζεται ως ένας διαφορετικός -και ίσως πιο δύσκολα διαχειρίσιμος- αντίπαλος μέσα στο ίδιο το δυτικό σύστημα.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Jerusalem Post: Γιατί η Τουρκία μπορεί να εξελιχθεί σε “νέο Ιράν”. Αποτελεί πρόκληση για την ασφάλεια του ΝΑΤΟ.

Με άρθρο της η Jerusalem Post “αναρωτιέται” αν η Τουρκία είναι “το νέο Ιράν”. Και επισημαίνει πως η Άγκυρα αποτελεί “αυξανόμενη πρόκληση γι...

Διαβάστε την συνέχεια

Το Ιράν κρατά τον κόσμο… από τον λαιμό.Το αδιανόητο σενάριο που έγινε πραγματικότητα και «γονατίζει» τις διεθνείς τιμές ενέργειας.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/04/iran.jpg"><img height="127" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/04/iran-696x443.jpg" width="749" /></a><br /><br />Στον απόλυτο ρυθμιστή της παγκόσμιας σταθερότητας αναδεικνύεται το Στενό του Ορμούζ. Έτσι, ενώ ο Λευκός Οίκος έσπευσε να βαφτίσει την πρόσφατη εκεχειρία ως μια θριαμβευτική διπλωματική επικράτηση, η πραγματικότητα στις ενεργειακές αγορές αφηγείται μια πολύ πιο σκοτεινή ιστορία.<br />Το Ιράν, εφαρμόζοντας μια στρατηγική «οικονομικού πολέμου», κατάφερε να μετατρέψει τη γεωγραφική του θέση σε μια αγχόνη για την παγκόσμια οικονομία. Αυτό που κάποτε οι αναλυτές περιέγραφαν ως έναν «εφιάλτη στα χαρτιά» -έναν πλήρη αποκλεισμό της ζωτικής σημασίας υδάτινης οδού του Ορμούζ- είναι πλέον το νέο status quo. Από τις αντλίες των καυσίμων στις ΗΠΑ μέχρι τις βιομηχανίες της Ασίας και τα νοικοκυριά της Ευρώπης, ο κόσμος παρακολουθεί έντρομος την Τεχεράνη να μετατρέπει τη ροή του πετρελαίου σε εργαλείο επιβίωσης του καθεστώτος της.<br /><br />Το Ιράν κάνει κουμάντο στο Ορμούζ<br /><br />Οι όροι της εκεχειρίας αναδεικνύουν πώς το Ιράν χρησιμοποίησε τον έλεγχο του Στενού του Ορμούζ για να αποκτήσει τεράστια επιρροή στην παγκόσμια οικονομία. Το γεγονός ότι η κατάπαυση του πυρός εξαρτάται από τη συμφωνία του Ιράν να επανανοίξει τη ζωτικής σημασίας υδάτινη οδό, αποτελεί σιωπηρή αναγνώριση της επιρροής της Τεχεράνης στο σημαντικότερο σημείο διέλευσης πετρελαίου στον κόσμο – και, κατ’ επέκταση, σε σημαντικά τμήματα της παγκόσμιας οικονομίας.<br />«Το Ιράν δεν χρειάζεται μεγάλη στρατιωτική ισχύ για να προκαλέσει τεράστια αναταραχή στην παγκόσμια οικονομία», δήλωσε τον περασμένο μήνα η Samantha Gross, εμπειρογνώμονας ενέργειας στο Ινστιτούτο Brookings.<div><br />Αντίδραση των αγορών<br /><br />Επενδυτές και traders υποδέχθηκαν με ικανοποίηση την εκεχειρία, παρά τις προειδοποιήσεις των αναλυτών ότι οι ανησυχίες για την παγκόσμια προσφορά πετρελαίου δεν έχουν εξαλειφθεί. Οι τιμές του αργού πετρελαίου υποχώρησαν κατά 15-20% την Τετάρτη, ενώ οι τιμές αναφοράς του ευρωπαϊκού φυσικού αερίου σημείωσαν παρόμοια πτώση.<br />«Υπάρχουν σημαντικά εμπόδια που πρέπει να ξεπεραστούν προτού η συμφωνία εκεχειρίας μεταξύ ΗΠΑ, Ισραήλ και Ιράν μετατραπεί σε έναν διαρκή τερματισμό του πολέμου», προειδοποίησε σε σημείωμά του ο Neil Shearing, επικεφαλής οικονομολόγος της Capital Economics. «Για τις αγορές, το κρισιμότερο ζήτημα παραμένει το καθεστώς του Στενού του Ορμούζ».<br />Μένει να φανεί αν η ναυσιπλοΐα θα αποκατασταθεί πλήρως. Πάντως, έπειτα από ορισμένα σημάδια διελεύσεων δεξαμενόπλοιων νωρίς την Τετάρτη, το Ιράν φέρεται να διέκοψε την κυκλοφορία μετά την επίθεση του Ισραήλ στον Λίβανο. Τουλάχιστον προς το παρόν, ο στρατός του Ιράν ελέγχει αυτές τις διελεύσεις, αποκτώντας μοναδική δύναμη όσον αφορά τις παγκόσμιες ενεργειακές αγορές.<br /><br />Το αδιανόητο σενάριο<br /><br />Το Ιράν έχει ουσιαστικά αποκλείσει το Στενό του Ορμούζ για τη μεγάλη πλειονότητα των πλοίων για περισσότερες από έξι εβδομάδες — ένα προηγουμένως αδιανόητο σενάριο για μια υδάτινη οδό που συνήθως μεταφέρει περίπου το ένα πέμπτο των παγκόσμιων προμηθειών πετρελαίου και φυσικού αερίου και το ένα τρίτο των παγκόσμιων εξαγωγών λιπάσματος ουρίας.<br />«Αυτό είναι το πράγμα για το οποίο οι αναλυτές ενεργειακής ασφάλειας… ανησυχούσαν ανέκαθεν», δήλωσε η Gross του Brookings.<br />Χώρες σε όλο τον κόσμο κλονίζονται από το ιστορικό σοκ στην προμήθεια πετρελαίου.Στην Ασία: Οι επερχόμενες ελλείψεις καυσίμων αναγκάζουν τις κυβερνήσεις να λάβουν δραστικά μέτρα, με τις Φιλιππίνες να κηρύσσουν εθνική ενεργειακή κατάσταση έκτακτης ανάγκης.<br />Στην Ευρώπη: Αντιμετωπίζει εκτόξευση των τιμών ηλεκτρικής ενέργειας, ακριβώς τη στιγμή που έβγαινε από την κρίση που προκάλεσε ο πόλεμος Ρωσίας-Ουκρανίας.<br />Στις ΗΠΑ: Ακόμη και στις πλούσιες σε πετρέλαιο Ηνωμένες Πολιτείες, οι τιμές της βενζίνης έχουν σημειώσει άλμα.<br /><br />Ο έλεγχος του Στενού του Ορμούζ έδωσε στο Ιράν δύο βασικά πλεονεκτήματα: Οικονομική πίεση προς τον υπόλοιπο κόσμο και τη δυνατότητα να γεμίσει τα πολεμικά του ταμεία με έσοδα από πωλήσεις πετρελαίου — σε διογκωμένες τιμές.<br />Η Ουάσιγκτον ήρε προσωρινά τις κυρώσεις σε περίπου 140 εκατομμύρια βαρέλια ιρανικού πετρελαίου για να ανακουφίσει την παγκόσμια έλλειψη. Σύμφωνα με τον Homayoun Falakshahi της Kpler, οι εξαγωγές του Ιράν αυξήθηκαν, ενώ η τιμή πώλησής του δεν είναι πλέον μειωμένη (discount), αλλά πωλείται με «καπέλο» (premium) έναντι του Brent, λόγω της έλλειψης εναλλακτικών από τη Μέση Ανατολή.</div><div><br />Το «δυνατό χαρτί» της Τεχεράνης<br /><br />Η Τεχεράνη επιθυμεί να συνεχίσει να ασκεί την πρόσφατα αποκτηθείσα οικονομική της ισχύ, έχοντας λόγο στην πρόσβαση στο Στενό ακόμη και μετά το τέλος του πολέμου. Ο Τραμπ, από την πλευρά του, χαρακτήρισε τις προτάσεις του Ιράν ως μια «εφαρμόσιμη βάση για διαπραγμάτευση» μέσω ανάρτησης στο Truth Social.<br />Αναλυτές βλέπουν τώρα την πιθανότητα ενός μόνιμου συστήματος διοδίων για τα πλοία που διασχίζουν την περιοχή. Μια πρόταση θέλει το Ομάν να λειτουργεί ως ουδέτερος μεσάζοντας που θα εισπράττει τα τέλη και θα αποδίδει ένα συμφωνημένο μερίδιο στο Ιράν, ικανοποιώντας την απαίτηση της Τεχεράνης για οικονομική αποζημίωση από τη σύγκρουση.<br />Ήδη, το πρακτορείο Tasnim μετέδωσε ότι Ιράν και Ομάν σχεδιάζουν την επιβολή τελών διέλευσης, ενώ αναφέρεται ότι τουλάχιστον ένα πλοίο κατέβαλε ήδη 2 εκατομμύρια δολάρια για να περάσει. Οι ναυτιλιακές εταιρείες και οι ασφαλιστές είναι πιθανό να αποδεχθούν αυτά τα τέλη γρήγορα, καθώς για το μεγαλύτερο μέρος των εξαγωγών του Κόλπου «δεν υπάρχει ουσιαστική εναλλακτική διαδρομή».</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το Ιράν κρατά τον κόσμο… από τον λαιμό.Το αδιανόητο σενάριο που έγινε πραγματικότητα και «γονατίζει» τις διεθνείς τιμές ενέργειας.

Στον απόλυτο ρυθμιστή της παγκόσμιας σταθερότητας αναδεικνύεται το Στενό του Ορμούζ. Έτσι, ενώ ο Λευκός Οίκος έσπευσε να βαφτίσει την πρόσφα...

Διαβάστε την συνέχεια

Το Ιράν σταμάτησε τη διέλευση δεξαμενοπλοίων από το Ορμούζ λόγω της «παραβίασης» της συμφωνίας εκεχειρίας από το Ισραήλ.

<img height="127" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/04/w08-181809ShipsintheStraitofHormuz30460641-630x400.jpg" width="716" /><br /><br />Το πρακτορείο Fars του Ιράν μετέδωσε ότι σταμάτησε η διέλευση δεξαμενόπλοιων από τα Στενά του Ορμούζ μετά την «παραβίαση της κατάπαυσης του πυρός» από το Ισραήλ.<br /><br />Άλλο ιρανικό Μέσο, το Press TV, επικαλούμενο μη κατονομαζόμενες πηγές, ανέφερε ότι η Τεχεράνη «θα τιμωρήσει» το Ισραήλ για τις επιθέσεις εναντίον της Χεζμπολάχ του Λιβάνου, «κατά παράβαση της κατάπαυσης του πυρός».<br /><br />Σύμφωνα εξάλλου με το πρακτορείο Tasnim, που επικαλείται επίσης μη πηγή την οποία δεν κατονομάζει, το Ιράν θα αποσυρθεί από τη συμφωνία εάν συνεχιστούν οι επιθέσεις στον Λίβανο.<br /><br />Ο τερματισμός του πολέμου σε όλα τα μέτωπα, συμπεριλαμβανομένου και του Λιβάνου, αποτελούσε μέρος της συμφωνίας με τις ΗΠΑ, υποστήριξε, σημειώνοντας ότι οι ένοπλες δυνάμεις του Ιράν «εντοπίζουν στόχους» για να απαντήσουν στις σημερινές επιθέσεις του Ισραήλ στον Λίβανο.<br />Τραμπ: Η συμφωνία εκεχειρίας με το Ιράν δεν περιλαμβάνει τον Λίβανο<br /><br />Η συμφωνία εκεχειρίας μεταξύ των ΗΠΑ και του Ιράν δεν περιλαμβάνει τις ισραηλινές στρατιωτικές επιχειρήσεις στον Λίβανο, δήλωσε την Τετάρτη 08/04 ο Ντόναλντ Τραμπ σε δημοσιογράφο του PBS.<br /><br />«Λόγω της Χεζμπολάχ», ο Λίβανος «δεν περιλαμβάνεται στη συμφωνία», δήλωσε ο πρόεδρος των ΗΠΑ, σύμφωνα με ένα αντίγραφο μιας σύντομης τηλεφωνικής επικοινωνίας που δημοσιεύτηκε στο «X» από τη δημοσιογράφο του αμερικανικού δημόσιου ραδιοτηλεοπτικού δικτύου, Λιζ Λάντερς.<br /><br />Όταν ρωτήθηκε αν συμφωνεί με τη συνέχιση των επιθέσεων του Ισραήλ στον Λίβανο, ο Τραμπ απάντησε ότι αυτό «είναι μέρος της συμφωνίας… Αυτή είναι μια ξεχωριστή διαμάχη».<br /><br />Το Ισραήλ εξαπέλυσε την Τετάρτη 08/04 το σφοδρότερο κύμα βομβαρδισμών από την έναρξη του πολέμου, σκοτώνοντας περισσότερους από 89 ανθρώπους και τραυματίζοντας 722, σύμφωνα με το υπουργείο Υγείας του Λιβάνου.<br /><br />Μια μη κατονομαζόμενη πηγή δήλωσε την Τετάρτη 08/04 στο ιρανικό πρακτορείο ειδήσεων Tasnim ότι το Ιράν θα αποσυρθεί από τη συμφωνία εκεχειρίας που κατέληξε με τις ΗΠΑ, αν συνεχιστούν οι επιθέσεις στον Λίβανο.<br /><br />Άλλο ιρανικό Μέσο, το Press TV, επικαλούμενο μη κατονομαζόμενες πηγές, ανέφερε ότι η Τεχεράνη «θα τιμωρήσει» το Ισραήλ για τις επιθέσεις εναντίον της Χεζμπολάχ του Λιβάνου, «κατά παράβαση της κατάπαυσης του πυρός».<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το Ιράν σταμάτησε τη διέλευση δεξαμενοπλοίων από το Ορμούζ λόγω της «παραβίασης» της συμφωνίας εκεχειρίας από το Ισραήλ.

Το πρακτορείο Fars του Ιράν μετέδωσε ότι σταμάτησε η διέλευση δεξαμενόπλοιων από τα Στενά του Ορμούζ μετά την «παραβίαση της κατάπαυσης του ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Τουρκία θα γίνει έρημος μέχρι το 2040; Λειψυδρία μεγίστη;

<a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSKUnGEkJLLGQSV67KGNzGLYLsCKKf98XQzAw&s" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="163" data-original-width="309" height="106" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSKUnGEkJLLGQSV67KGNzGLYLsCKKf98XQzAw&s" width="730" /></a><br /><br />Έως το 2040 η Τουρκία και ακόμη 32 χώρες κινδυνεύουν να αντιμετωπίσουν «εξαιρετικά υψηλές ελλείψεις στο νερό», με την ένταση στη Μέση Ανατολή να αυξάνουν την ανησυχία για την ασφάλεια των υδάτων στα έθνη της Μεσογείου.<div><br /><b>ΚΑΛΛΙΡΟΗ ΠΕΠΟΝΗ</b><br />Η στοχοποίηση κρίσιμων εγκαταστάσεων ενέργειας και αφαλατώσεων σε χώρες του Κόλπου και την Ιορδανία θα μπορούσε να προκαλέσει μια ανθρωπιστική κρίση που θα επηρεάσει εκατομμύρια ανθρώπους, όπως αναφέρει δημοσίευμα της Daily Sabah.<br /><br />Μελέτη που διεξήχθη από το Παγκόσμιο Ινστιτούτο Πόρων με έδρα τις ΗΠΑ ανέλυσε 167 χώρες χρησιμοποιώντας έναν δείκτη υδατικής πίεσης. Μέχρι το 2040, χώρες σε όλη τη Μέση Ανατολή, τη Βόρεια Αφρική, την Κεντρική Ασία και μέρη της Νότιας Ευρώπης αναμένεται να αντιμετωπίσουν ακραία υδατική πίεση.<br /><br />Η Τουρκία κατατάσσεται 27η, κάτι το οποίο προκύπτει από τον αντίκτυπο της αυξανόμενης ζήτησης και των κλιματικών πιέσεων. Οι γειτονικές χώρες, και η Ελλάδα ανάμεσα σε αυτές αντιμετωπίζουν επίσης σημαντικούς κινδύνους, γεγονός που υπογραμμίζει την περιφερειακή πρόκληση της εξασφάλισης βιώσιμων υδάτινων πόρων.</div><div><br />14 χώρες της Μέσης Ανατολής στο «κόκκινο»<br /><br />Δεκατέσσερις από τις χώρες που διατρέχουν τον μεγαλύτερο κίνδυνο βρίσκονται στη Μέση Ανατολή, οι οποίες εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από τα υπόγεια ύδατα και την αφαλάτωση, με τη λειψυδρία να απειλεί την οικονομική ανάπτυξη, την παραγωγή τροφίμων, τον ενεργειακό εφοδιασμό και τα πρότυπα μετανάστευσης.<br /><br />Ο διευθυντής του Τμήματος Επιστημών του Υδάτινου Δυναμικού της UNESCO, Αμπού Αμάνι, ορίζει την ασφάλεια των υδάτων ως την ικανότητα διασφάλισης της πρόσβασης σε επαρκές και αποδεκτής ποιότητας νερό, προστατεύοντας παράλληλα τη ζωή από κινδύνους που σχετίζονται με το νερό, όπως πλημμύρες, κατολισθήσεις και ξηρασίες.<br /><br />Η ασφάλεια των υδάτων περιλαμβάνει όχι μόνο τη διαθεσιμότητα αλλά και την ποιότητα, τις υποδομές και την ανθεκτικότητα. Από το 2024, το 26% του παγκόσμιου πληθυσμού δεν διαθέτει ασφαλώς διαχειριζόμενο πόσιμο νερό και το 41% ​​δεν διαθέτει ασφαλείς εγκαταστάσεις υγιεινής, με τις γυναίκες και τα κορίτσια να επηρεάζονται δυσανάλογα.<br /><br />Περίπου 2,1 δισεκατομμύρια άνθρωποι δεν έχουν πόσιμο νερό, 3,4 δισεκατομμύρια δεν έχουν ασφαλείς εγκαταστάσεις υγιεινής και 1,7 δισεκατομμύρια δεν έχουν βασικές υπηρεσίες υγιεινής στο σπίτι. Τουλάχιστον το ήμισυ του παγκόσμιου πληθυσμού, περίπου 4 δισεκατομμύρια άνθρωποι, βιώνουν υψηλή έλλειψη νερού για τουλάχιστον ένα μήνα κάθε χρόνο.<div><br /></div><div><a href="https://www.cnn.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.<br /><br /></div></div>

Η Τουρκία θα γίνει έρημος μέχρι το 2040; Λειψυδρία μεγίστη;

Έως το 2040 η Τουρκία και ακόμη 32 χώρες κινδυνεύουν να αντιμετωπίσουν «εξαιρετικά υψηλές ελλείψεις στο νερό», με την ένταση στη Μέση Ανατολ...

Διαβάστε την συνέχεια

“Η Ελλάδα επιταχύνει τους εξοπλισμούς της… Τουρκία στόχος της”

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcRA4ibh1IcpEn1dSmGge_MOVI-sc-hYr9WbbQ&s" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="70" data-original-width="110" height="70" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcRA4ibh1IcpEn1dSmGge_MOVI-sc-hYr9WbbQ&s" width="724" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div>Η Ελλάδα επιταχύνει τον εξοπλιστικό της σχεδιασμό για τα επόμενα χρόνια, με το CNN Turk να εστιάζει στα μεγάλα αμυντικά προγράμματα της Αθήνας και στις συμφωνίες που έχει συνάψει με τις ΗΠΑ, τη Γαλλία, το Ισραήλ και την Ιταλία.</div><br />Σύμφωνα με το τουρκικό δίκτυο, η ελληνική πλευρά έχει ανεβάσει αισθητά τις αμυντικές δαπάνες της, σχεδιάζοντας να διαθέσει δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ μέσα στην επόμενη δεκαετία. Στο ρεπορτάζ του CNN Turk, ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στο εύρος των συμφωνιών που έχει προωθήσει η Αθήνα, αλλά και στο πολιτικό μήνυμα που, κατά την τουρκική ανάγνωση, εκπέμπει αυτή η στρατηγική.<br /><br />Το βασικό ερώτημα που τίθεται είναι αν η νέα εξοπλιστική ώθηση της Ελλάδας συνδέεται άμεσα με την επιδίωξη ενίσχυσης της αποτρεπτικής της ισχύος απέναντι στην Τουρκία. Το δημοσίευμα παρουσιάζει την ελληνική εξοπλιστική πολιτική ως μια σταθερή επιλογή υψηλών δαπανών, η οποία, όπως αναφέρεται, επηρεάζει όχι μόνο την αμυντική ισορροπία στην περιοχή αλλά και τη συνολική πολιτική στάση της Αθήνας απέναντι στις εξελίξεις στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Τουρκία και ελληνικά εξοπλιστικά προγράμματα στο μικροσκόπιο του CNN Turk<br /><br />Σύμφωνα με όσα μεταδίδει το CNN Turk, η σημαντικότερη ίσως συμφωνία της Ελλάδας αφορά τις Ηνωμένες Πολιτείες. Το ρεπορτάζ αναφέρει ότι η Αθήνα επιδιώκει να αποκτήσει έως το 2028 συνολικά 20 μαχητικά αεροσκάφη F-35, έχοντας προβλέψει για τον σκοπό αυτό δαπάνη που υπολογίζεται μεταξύ 8,5 και 9 δισ. ευρώ.<br /><br />Παράλληλα, η Γαλλία παρουσιάζεται ως ένας ακόμη βασικός εταίρος στον ελληνικό εξοπλιστικό σχεδιασμό. Κατά το CNN Turk, η διμερής αμυντική συμφωνία προβλέπει, μεταξύ άλλων, την προμήθεια 24 μαχητικών Rafale και τεσσάρων φρεγατών Belharra. Μάλιστα, επισημαίνεται ότι μία φρεγάτα έχει ήδη παραδοθεί, ενώ οι υπόλοιπες αναμένονται εντός της χρονιάς.<br /><br />Στο ίδιο πλαίσιο, το τουρκικό δίκτυο στέκεται και στη σημασία των επαφών Αθήνας και Παρισιού το επόμενο διάστημα, σημειώνοντας ότι οι δύο πλευρές αναμένεται να επανεξετάσουν και πιθανόν να διευρύνουν τη στρατιωτική τους συνεργασία.<div><br />Τουρκία και Ισραήλ στο κάδρο της ελληνικής στρατηγικής<br /><br />Ιδιαίτερη θέση στο ρεπορτάζ του CNN Turk έχει και η στρατιωτική συνεργασία της Ελλάδας με το Ισραήλ. Όπως αναφέρεται, η αξία των συμφωνιών ανάμεσα στις δύο χώρες πλησιάζει τα 4 δισ. ευρώ, ενώ στο επίκεντρο βρίσκεται το σχέδιο του πολυεπίπεδου αντιαεροπορικού συστήματος “Ασπίδα του Αχιλλέα”.<br /><br />Το CNN Turk σημειώνει ότι το συγκεκριμένο έργο, με προϋπολογισμό 3 δισ. ευρώ, παρουσιάζεται ως ένας από τους βασικούς πυλώνες της ελληνικής άμυνας για τα επόμενα χρόνια. Την ίδια στιγμή, γίνεται αναφορά και στη νέα συμφωνία για τα πολλαπλά εκτοξευόμενα πυραυλικά συστήματα PULS, με το Ισραήλ να δεσμεύεται να παραδώσει στην Ελλάδα 36 μονάδες μέσα σε 18 μήνες, έναντι περίπου 600 εκατ. ευρώ.<br /><br />Κατά την παρουσίαση του τουρκικού δικτύου, η αυξανόμενη βαρύτητα του Ισραήλ στο ελληνικό εξοπλιστικό πρόγραμμα θεωρείται μία από τις πιο χαρακτηριστικές εξελίξεις της τελευταίας περιόδου. Το CNN Turk συνδέει αυτή τη συνεργασία με τη γενικότερη προσπάθεια της Αθήνας να ενισχύσει σημαντικά τις στρατιωτικές της δυνατότητες.</div><div><br />Τουρκία: Πώς ερμηνεύει το CNN Turk τη στάση της Αθήνας<br /><br />Το CNN Turk δίνει ιδιαίτερη έμφαση στις δηλώσεις Ελλήνων αξιωματούχων, οι οποίοι, σύμφωνα με το ρεπορτάζ, συνδέουν ευθέως την εξοπλιστική πολιτική της χώρας με την ανάγκη αντιμετώπισης της “τουρκικής απειλής”. Γίνεται ειδική αναφορά στον Έλληνα υπουργό Άμυνας Νίκο Δένδια, ο οποίος, όπως επισημαίνεται, έχει επανειλημμένα χρησιμοποιήσει αυτό το επιχείρημα για να δικαιολογήσει την κούρσα εξοπλισμών.<br /><br />Σύμφωνα πάντα με την οπτική που αποτυπώνει το CNN Turk, στην ελληνική κοινή γνώμη προβάλλεται το μήνυμα ότι οι αγορές όπλων και τα νέα αμυντικά προγράμματα είναι αναγκαία εξαιτίας της Τουρκίας. Το τουρκικό μέσο εκτιμά ότι η επιχειρηματολογία αυτή αξιοποιείται τόσο σε επίπεδο εξωτερικής πολιτικής όσο και στην εσωτερική πολιτική σκηνή της Ελλάδας.<br /><br />Την ίδια ώρα, στο ρεπορτάζ γίνεται λόγος και για το οικονομικό βάρος αυτών των επιλογών, με την άποψη ότι η Ελλάδα αυξάνει την εξάρτησή της από εξοπλιστικές συμφωνίες με ξένες δυνάμεις. Στο πλαίσιο αυτό, γίνεται και αναφορά σε δηλώσεις του πρώην υπουργού Οικονομικών Γιάνη Βαρουφάκη, ο οποίος, σύμφωνα με το CNN Turk, είχε μιλήσει για μια Ελλάδα που λειτουργεί ως “δορυφορικό κράτος”.<br /><br />Το δημοσίευμα ολοκληρώνεται με την επισήμανση ότι η Ιταλία βρίσκεται επίσης στο ελληνικό αμυντικό πλάνο, καθώς η Αθήνα σχεδιάζει να αποκτήσει φρεγάτες τύπου Bergamini και FREMM, αν και οι σχετικές οικονομικές λεπτομέρειες δεν έχουν ακόμα αποσαφηνιστεί.<br /><br />Με αυτό το πρίσμα, το CNN Turk παρουσιάζει τον εντεινόμενο ελληνικό εξοπλισμό ως μια εξέλιξη που δεν περνά απαρατήρητη από την Άγκυρα. Και το ερώτημα που αφήνει ανοιχτό είναι σαφές: αν η Αθήνα εξοπλίζεται με ορίζοντα τη γενική αμυντική της ενίσχυση ή αν στο επίκεντρο αυτής της στρατηγικής βρίσκεται πρωτίστως η Τουρκία.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.capital.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

“Η Ελλάδα επιταχύνει τους εξοπλισμούς της… Τουρκία στόχος της”

Η Ελλάδα επιταχύνει τον εξοπλιστικό της σχεδιασμό για τα επόμενα χρόνια, με το CNN Turk να εστιάζει στα μεγάλα αμυντικά προγράμματα της Αθήν...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκία: Οι Έλληνες απέκτησαν όπλα που μπορούν να πλήξουν τις πόλεις μας.

<img height="133" src="https://www.defence-point.gr/wp-content/uploads/2025/01/PULS.bmp" width="728" /><br /><br />Η Ελλάδα απέκτησε από το Ισραήλ ένα σύστημα εκτοξευτών πυραύλων πολλαπλών κανών με βεληνεκές 300 χιλιομέτρων. Η συμφωνία αξίας 750 εκατομμυρίων δολαρίων θα επιτρέψει τη χρήση του εναντίον της Τουρκίας και των νησιών του Αιγαίου, γράφει η τουρκική Sözcü Gazetesi.<br /><br />Το ελληνικό Υπουργείο Άμυνας ανακοίνωσε τη Δευτέρα ότι αγόρασε το σύστημα πυραύλων ακριβείας και πολλαπλών χρήσεων (PULS) από την ισραηλινή εταιρεία Elbit Systems. Η συμφωνία, η οποία αναμενόταν από τον Δεκέμβριο του 2025, υπογράφηκε με το ισραηλινό Υπουργείο Άμυνας.<div><br />Τι περιλαμβάνει η συμφωνία<br /><br />Η συμφωνία περιλαμβάνει συστήματα εκτόξευσης καθώς και εκπαιδευτικούς πυραύλους, πυραύλους ακριβείας και κινητά πυρομαχικά. Το ισραηλινό Υπουργείο Άμυνας χαρακτήρισε τη σύμβαση ως «συμφωνία καμπής άμυνας σε καιρό πολέμου». Η απόκτηση του PULS θεωρείται μία από τις αμυντικές συμφωνίες που ενέκρινε η Ελλάδα στο πλαίσιο του έργου «Ασπίδα του Αχιλλέα». Η Ελλάδα αναμένεται επίσης να αποκτήσει συστοιχίες πυραύλων «Barak MX» και κινητά συστήματα εκτόξευσης για τα αμυντικά συστήματα «David» και «Spider» από το Ισραήλ.<div><br />Ξεκίνησαν με τα Patriot<br /><br />Πηγές ασφαλείας αναφέρουν ότι το σύστημα εκτόξευσης πυραύλων PULS προορίζεται για την προστασία των συνόρων με την Τουρκία και των ελληνικών νησιών στο Αιγαίο Πέλαγος. Η Αθήνα είχε επίσης αναπτύξει συστήματα αεράμυνας Patriot στα νησιά Κάρπαθος και Σαμοθράκη, προκαλώντας την αντίδραση της Τουρκίας. </div><div><br /></div><div><a href="https://echedoros.blog/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div></div>

Τουρκία: Οι Έλληνες απέκτησαν όπλα που μπορούν να πλήξουν τις πόλεις μας.

Η Ελλάδα απέκτησε από το Ισραήλ ένα σύστημα εκτοξευτών πυραύλων πολλαπλών κανών με βεληνεκές 300 χιλιομέτρων. Η συμφωνία αξίας 750 εκατομμυρ...

Διαβάστε την συνέχεια