Από την Φουκουσίμα στην Ελλάδα: Ανάγκα και...Δαναοί Πείθονται.

<div><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcRjb0j-sGE0J9S9LRTGxG8Pi7CRbtRHycirbQ&s" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="168" data-original-width="300" height="112" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcRjb0j-sGE0J9S9LRTGxG8Pi7CRbtRHycirbQ&s" width="708" /></a></div><br />Το πυρηνικό ατύχημα στην Φουκουσίμα, στις 11 Μαρτίου 2011 υπήρξε καταλύτης για μια σειρά αποφάσεων που καθόρισαν την τροχιά της παγκόσμιας ενεργειακής πολιτικής. Η Φουκουσίμα υπήρξε ένα σοκ για τη διεθνή κοινότητα και οδήγησε πολλές κυβερνήσεις στην Δύση σε μια φάση έντονης αμφισβήτησης της χρησιμότητας της πυρηνικής ενέργειας, από την πλευρά της ασφάλειας.<br /><br />ΤΟΥ <b>ΑΔΑΜ ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΥ<br /></b><br />Αρκετά κράτη αποφάσισαν τότε να σταματήσουν την κατασκευή νέων ατομικών αντιδραστήρων, ή και να εγκαταλείψουν πλήρως τα πυρηνικά τους προγράμματα. Δεκαπέντε χρόνια αργότερα, το κλίμα φαίνεται να αλλάζει ριζικά. Η ενεργειακή κρίση, οι γεωπολιτικές αναταράξεις και η ανάγκη για απανθρακοποίηση της οικονομίας επαναφέρουν την πυρηνική ενέργεια στο προσκήνιο.<br /><br />Αυτό γίνεται ιδιαίτερα αισθητό στην Ελλάδα, όπου ο δημόσιος διάλογος για ζητήματα στρατηγικής υφής, όπως είναι η ενέργεια, περνά από το μικροσκόπιο ενός ιδεοληπτικού κομματικού παρασκηνίου και όπου κρίνονται με βάση τις πρόσκαιρες εντυπώσεις.<br /><br />Οι δηλώσεις του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη από το Παρίσι, στο πλαίσιο της δεύτερης Συνόδου για την Πυρηνική Ενέργεια, σηματοδοτούν την επίσημη έναρξη μιας νέας εθνικής συζήτησης για το ενεργειακό μέλλον της χώρας.<br /><br />Για πρώτη φορά διατυπώθηκε με σαφήνεια η πρόθεση της Ελλάδας να εξετάσει την αξιοποίηση της πυρηνικής τεχνολογίας, με ιδιαίτερη έμφαση στους μικρούς αρθρωτούς αντιδραστήρες (SMR), που αποτελούν σήμερα τον βασικό άξονα του διεθνούς πυρηνικού σχεδιασμού.<br /><br />Στο ίδιο πλαίσιο ανακοινώθηκε η δημιουργία διυπουργικής ομάδας υψηλού επιπέδου για την πυρηνική ενέργεια. Πρόκειται ουσιαστικά για το πρώτο θεσμικό βήμα μιας χώρας που μέχρι σήμερα δεν είχε πυρηνική προϊστορία. Η ομάδα αυτή θα λειτουργήσει ως μηχανισμός συντονισμού των προκαταρκτικών μελετών που απαιτούνται πριν από οποιαδήποτε στρατηγική απόφαση.<br /><br />Το έργο της δεν είναι απλό. Στους επόμενους 18 με 24 μήνες θα πρέπει να δοθούν τεκμηριωμένες απαντήσεις σε μια σειρά κρίσιμων ερωτημάτων, όπως, ποια θα μπορούσε να είναι η βέλτιστη εγκατεστημένη πυρηνική ισχύς για την Ελλάδα, ποιο θα ήταν το κόστος κατασκευής ενός αντιδραστήρα, ποιες τεχνολογίες ταιριάζουν καλύτερα στις ανάγκες του ελληνικού ενεργειακού συστήματος και ποιο θεσμικό και ρυθμιστικό πλαίσιο απαιτείται για την ανάπτυξη ενός πυρηνικού προγράμματος.<br /><br />Παράλληλα, θα πρέπει να εξεταστούν με τη μέγιστη δυνατή σοβαρότητα, ζητήματα ασφάλειας, κοινωνικής αποδοχής και διαχείρισης των πυρηνικών αποβλήτων, τα οποία παραμένουν στον πυρήνα της δημόσιας συζήτησης σε όλο τον κόσμο. <a href="https://www.energia.gr/article/242174/apo-thn-foykoysima-sthn-ellada-anagka-kaidanaoi-peithontai-"><b>ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ</b></a><div><br /></div><div><a href="https://www.energia.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div><br /><br />

Από την Φουκουσίμα στην Ελλάδα: Ανάγκα και...Δαναοί Πείθονται.

Το πυρηνικό ατύχημα στην Φουκουσίμα, στις 11 Μαρτίου 2011 υπήρξε καταλύτης για μια σειρά αποφάσεων που καθόρισαν την τροχιά της παγκόσμιας ε...

Διαβάστε την συνέχεια

Πόλεμος: “Μεσσιανισμός”… που μας πηγαίνει στον “Μεσαιωνισμό”; (vid.)

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="375" src="https://www.youtube.com/embed/P0u9YaA9mPY" width="625" youtube-src-id="P0u9YaA9mPY"></iframe></div><div><br /></div>Στις “Αντιθέσεις” μία μεγάλη συζήτηση για το πεδίο της επικίνδυνης κλιμάκωσης στη Μέση και Δυτική Ανατολή, με τον πόλεμο των ΗΠΑ- Ισραήλ έναντι του Ιράν και τις ευρύτερες γεωπολιτικές- γεωοικονομικές επιπτώσεις παγκόσμιων διαστάσεων, σε ένα κόσμο που μεταβάλλεται κυνικά και ριζικά σε υπαρξιακή πλέον βάση.<br /><br />Οι εξελίξεις στο πεδίο της αναμέτρησης, οι προεκτάσεις και επιδράσεις τους στο κόσμο και η “γυμνή μετάβαση” σε ένα κόσμο παρατεταμένης αβεβαιότητας στην άβυσσο του πολέμου.<br /><br />Η περιδίνηση στρατιωτικά, ενεργειακά, οικονομικά στις εφοδιαστικές αλυσίδες και σε κρίσιμα δεδομένα με επίκεντρο τον Περσικό κόλπο, τα στενά του Ορμούζ και τις θαλάσσιες, αεροπορικές και ενεργειακές οδεύσεις<br /><br />>Υπάρχει και ποιος είναι ο στόχος του πολέμου για ΗΠΑ, ποιος για το Ισραήλ και ο αντίλογος του Ιράν<br />>Τα όρια και η αναζήτηση «νίκης εξόδου» για τον Τραμπ, η στρατηγική στόχευση του Ισραήλ και τα αντίστοιχα όρια του Ιράν<br />>Οι επιδράσεις της κατάστασης στην Ανατολική Μεσόγειο και ο αντίκτυπος για Κύπρο – Ελλάδα και Τουρκία<br />>Η μεγάλη εικόνα της πλήρους γεωπολιτικής αναδιάταξης και η μεγάλη εικόνα των κοινωνιών της αδράνειας μπροστά στον κυνισμό της ισχύος και της διάλυσης κάθε στοιχείου κανόνων και διεθνούς δικαίου, κατεδαφίζοντας την πολυμερή αντίληψη για τις διεθνείς σχέσεις.<div><br /></div><div><a href="https://www.cretetv.gr/">πηγή</a></div><div><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Πόλεμος: “Μεσσιανισμός”… που μας πηγαίνει στον “Μεσαιωνισμό”; (vid.)

Στις “Αντιθέσεις” μία μεγάλη συζήτηση για το πεδίο της επικίνδυνης κλιμάκωσης στη Μέση και Δυτική Ανατολή, με τον πόλεμο των ΗΠΑ- Ισραήλ ένα...

Διαβάστε την συνέχεια

ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ ΑΣΦΑΛΕΙΑ: “Στενεύουν” επικίνδυνα οι Διάδρομοι του Κόσμου…

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQ_DUiyAVc2VjaEhbj1KNriMDjev7sqpZlBTA&s" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="168" data-original-width="300" height="112" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQ_DUiyAVc2VjaEhbj1KNriMDjev7sqpZlBTA&s" width="675" /></a></div><div><br /></div>Γράφει ο <b>Γιάννης Μπασιάς</b><br />Ένα Σύστημα Χωρίς Ελαστικότητα – Το ενεργειακό σύστημα έχει εισέλθει σε φάση όπου η ανθεκτικότητα είναι επικίνδυνα περιορισμένη. Η πλεονάζουσα παραγωγική ικανότητα είναι μικρή, τα στρατηγικά αποθέματα προσφέρουν μόνο προσωρινή ανακούφιση και οι υποδομές LNG δεν επανεκκινούνται γρήγορα μετά από μια διαταραχή. Ένα δίκτυο που κάποτε λειτουργούσε με ευελιξία έχει μετατραπεί σε άκαμπτη αρχιτεκτονική όπου κάθε διαταραχή διαχέεται ακαριαία. Η απώλεια ελαστικότητας είναι πλέον το καθοριστικό χαρακτηριστικό της ενεργειακής ασφάλειας.<br /><br />Το Ορμούζ είναι το μοναδικό θαλάσσιο πέρασμα όπου οι μεγαλύτεροι εξαγωγείς ενέργειας και οι μεγαλύτεροι εισαγωγείς εξαρτώνται από μια διαδρομή ανάμεσα σε στρατιωτικούς αντιπάλους. Δεν διαθέτει ουσιαστική παράκαμψη, ενώ οι αγωγοί Σαουδικής Αραβίας και ΗΑΕ παρακάμπτουν μόνο μικρό μέρος των ροών. Η τρέχουσα κρίση δείχνει ότι το Ορμούζ δεν είναι απλώς ένα σημείο συμφόρησης αλλά ένας δομικός άξονας πάνω στον οποίο στηρίζεται η σταθερότητα της παγκόσμιας οικονομίας.<br /><br />Η Ασύμμετρη Θέση της Κίνας και οι Νέες Αντιπαλότητες στο LNG<div><br />Η Ασία απορροφά το μεγαλύτερο μέρος του πετρελαίου και του LNG που διέρχεται από το Ορμούζ. Για την Κίνα, η έκθεση είναι οξεία: πάνω από 70% των εισαγωγών πετρελαίου και το ένα τρίτο του LNG προέρχονται από διαδρομές χωρίς εναλλακτικές. Οι εκπτώσεις από Ιράν και Βενεζουέλα προσφέρουν ευελιξία, όχι ανθεκτικότητα.<br /><br />Οι Ηνωμένες Πολιτείες αντιμετωπίζουν δικές τους δομικές αδυναμίες. Η παραγωγή αυξάνεται, αλλά οι αγωγοί δεν επαρκούν για να τροφοδοτήσουν τις μονάδες υγροποίησης. Στο Κατάρ, το πρόβλημα είναι αντίστροφο: άφθονο αέριο, αλλά χωρίς εναλλακτικές εξαγωγικές οδούς. Αυτή η ασυμμετρία διαμορφώνει μια νέα αντιπαλότητα στην αγορά LNG, με την Κίνα στο επίκεντρο ως τον μεγαλύτερο οριακό καταναλωτή.<br /><br />Η Ευρώπη σε Συνθήκες Συστημικής Πίεσης</div><div><br />Η Ευρώπη εξαρτάται όχι τόσο από το Ορμούζ όσο από τη σταθερότητα του παγκόσμιου συστήματος. Όταν το 20% του παγκόσμιου LNG διαταράσσεται, η Ευρώπη δεν στερείται μορίων υδρογονανθράκων αλλά χρόνου και περιθωρίων. Οι ασιατικές αγορές ανεβάζουν τιμές, τα φορτία εκτρέπονται, το TTF εκτινάσσεται, τα αποθέματα αδειάζουν ταχύτερα, και οι χερσαίοι διάδρομοι από Νορβηγία, Αλγερία και Αζερμπαϊτζάν λειτουργούν ήδη στα όριά τους. Οι νέοι αμερικανικοί άξονες στην Αδριατική και το Αιγαίο προσφέρουν προοπτική, αλλά απαιτούν πραγματική ζήτηση και κεφάλαια.<br /><br />Σε αυτό το περιβάλλον, η αναζήτηση νέων αξόνων διαφοροποίησης αποκτά κρίσιμη σημασία. Η Μεσόγειος αναδύεται ως συμπληρωματικός άξονας διαφοροποίησης. Η επένδυση της Ινδίας στη Χάιφα και ο διάδρομος IMEC επιδιώκουν να μειώσουν την εξάρτηση από τα παραδοσιακά chokepoints. Το κοίτασμα Λεβιάθαν προσθέτει ενεργειακή διάσταση, αλλά η πρόσφατη force majeure (σ.σ. “ανωτέρα βία”) υπενθυμίζει ότι οι υπεράκτιες υποδομές παραμένουν ευάλωτες.</div><div><br />Αόρατες Ευπάθειες<br /><br />Η εξάρτηση από έναν στενό θαλάσσιο διάδρομο αντικατοπτρίζεται σε ενέργεια, δεδομένα και εμπόριο. Ένα σημείο συμφόρησης επηρεάζει όχι μόνο πετρέλαιο και LNG αλλά και κρίσιμες ροές αγαθών και πληροφοριών. Σε αυτό το περιβάλλον, το Ιράν δεν αντιγράφει τις τακτικές της Ουκρανίας, αντανακλά όμως την ίδια στρατηγική λογική: χρήση περιορισμένων, ασύμμετρων μέσων για δυσανάλογη συστημική σύγχυση. Σε αυτό το πλαίσιο, η αντιπαράθεση στο Ορμούζ δεν ενισχύει θεσμικά τους BRICS, αλλά αυξάνει το γεωπολιτικό βάρος των βασικών μελών τους.<br /><br />Το Παγκόσμιο Σύστημα στην Επόμενη Μέρα<br /><br />Η κρίση στο Ορμούζ δεν είναι ένα μεμονωμένο επεισόδιο αλλά προειδοποίηση για το πώς λειτουργεί πλέον ο κόσμος. Η ενέργεια, το εμπόριο, τα δεδομένα και οι θαλάσσιες ροές έχουν συμπτυχθεί σε ένα ενιαίο σύστημα όπου η πίεση σε έναν διάδρομο μετατρέπεται σε παγκόσμια αστάθεια. Οι επόμενες κρίσεις δεν θα είναι γραμμικές ούτε τοπικές. Θα είναι ταυτόχρονες, διασυνδεδεμένες και συστημικές.<br /><br />Η πρόκληση δεν είναι να αποτραπεί κάθε διαταραχή, αυτό είναι αδύνατο. Είναι να ξαναχτιστεί η ελαστικότητα που χάθηκε, δηλαδή οι εναλλακτικές διαδρομές, η πλεονάζουσα ικανότητα, τα στρατηγικά αποθέματα προσαρμοσμένα στη νέα εποχή και μια αρχιτεκτονική που δεν καταρρέει όταν πιέζεται σε ένα μόνο σημείο. Το Ορμούζ ήταν το καμπανάκι. Η επόμενη μέρα θα κριθεί από το αν ο κόσμος θα το ακούσει.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ ΑΣΦΑΛΕΙΑ: “Στενεύουν” επικίνδυνα οι Διάδρομοι του Κόσμου…

Γράφει ο  Γιάννης Μπασιάς Ένα Σύστημα Χωρίς Ελαστικότητα – Το ενεργειακό σύστημα έχει εισέλθει σε φάση όπου η ανθεκτικότητα είναι επικίνδυνα...

Διαβάστε την συνέχεια

Νέες απειλές από Milliyet για ερχομό "μια νύχτα ξαφνικά": "Προειδοποίηση στην Αθήνα για τα νησιά".

<img height="113" src="https://www.capital.gr/Content/ImagesDatabase/p/1000x563/crop/both/12/1280816b2c8147e6a6f653665cad5304.jpg?quality=85&404=default&v=8" width="734" /><br /><br />Η τουρκική εφημερίδα Milliyet παρουσιάζει ρεπορτάζ για υποτιθέμενη αυστηρή προειδοποίηση της Άγκυρας προς την Αθήνα αναφορικά με τη στρατιωτικοποίηση ελληνικών νησιών και τις κινήσεις στην Ανατολική Μεσόγειο και την Κύπρο.<br /><br />Σύμφωνα με το δημοσίευμα, το τουρκικό υπουργείο Άμυνας καταγγέλλει ότι η Ελλάδα, "αξιοποιώντας" τον πόλεμο ΗΠΑ–Ιράν, επιχειρεί να εγκαταστήσει συστήματα αντιαεροπορικής άμυνας στη Λήμνο και στην Κάρπαθο, νησιά που η Άγκυρα χαρακτηρίζει ως "υποχρεωτικά αποστρατιωτικοποιημένα".<br /><br />Η Άγκυρα επικαλείται τη Συνθήκη της Λωζάνης για τη Λήμνο και τη Συνθήκη των Παρισίων για την Κάρπαθο, υποστηρίζοντας ότι το καθεστώς αποστρατιωτικοποίησης αποτελεί "ουσιώδη όρο" των συμφωνιών και ότι η παραβίασή του συνιστά "σοβαρή παραβίαση", χωρίς όμως –κατά την τουρκική θέση– να αίρει νομικά τη δέσμευση.<br /><br />Το τουρκικό υπουργείο Άμυνας δηλώνει ότι τέτοιες κινήσεις "δεν είναι αποδεκτές" μεταξύ συμμάχων στο ΝΑΤΟ, ειδικά σε περίοδο διαρκών κρίσεων ασφαλείας στη γύρω περιοχή.<br /><br />Τονίζει πως η Ελλάδα "προσπαθεί να εκμεταλλευθεί τις κρίσεις της περιοχής" και προειδοποιεί ότι η Άγκυρα "δεν αποδέχεται" αυτές τις πρωτοβουλίες και έχει ήδη λάβει "όλα τα αναγκαία μέτρα".<br /><br />Η Milliyet στέκεται ιδιαίτερα σε μία φράση της ανακοίνωσης, ότι το θέμα έχει τεθεί και "από τα ανώτατα κλιμάκια του κράτους", την οποία συνδέει ευθέως με την γνωστή δήλωση του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν το 2022 "θα έρθουμε μια νύχτα ξαφνικά".<br /><br />Υπενθυμίζεται ότι ο Τούρκος πρόεδρος, αναφερόμενος τότε στη διαφορά για τα νησιά, είχε πει: "Τα νησιά που κατέχετε δεν μας δεσμεύουν, όταν έρθει η ώρα θα κάνουμε ό,τι χρειαστεί, όπως λέμε, μπορεί να έρθουμε ένα βράδυ ξαφνικά".<br /><br />Στο ίδιο πλαίσιο, το ρεπορτάζ σημειώνει ότι η Άγκυρα παρουσίασε ως "νόμιμη, αναγκαία και ισορροπημένη" την απόφαση για ανάπτυξη αεροπορικών και αντιαεροπορικών δυνάμεων στο κατεχόμενο τμήμα της Κύπρου, επικαλούμενη "αυξημένες απειλές" μετά τη σύγκρουση ΗΠΑ–Ισραήλ με το Ιράν.<br /><br />Το τουρκικό υπουργείο Άμυνας προειδοποιεί ότι δεν θα επιτρέψει "εχθρικές ενέργειες" ούτε "τετελεσμένα" σε βάρος των Τουρκοκυπρίων και δηλώνει πως η Τουρκία δεν θα διστάσει να ασκήσει όλα τα δικαιώματα που απορρέουν από το καθεστώς εγγυήτριας δύναμης.<br /><br />Παράλληλα, στην ανακοίνωση υπογραμμίζεται ότι η αεροπορική βάση του Ιντσιρλίκ είναι "τουρκική βάση" και ότι η κυριότητα όλων των εγκαταστάσεων ανήκει στην Τουρκία, με διοικητή Τούρκο υποστράτηγο, προσθέτοντας πως η παρουσία αμερικανικών, ισπανικών, πολωνικών και καταρινών δυνάμεων δεν μετατρέπει τη βάση σε "αμερικανική".<div><br /></div><div><a href="https://www.capital.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Νέες απειλές από Milliyet για ερχομό "μια νύχτα ξαφνικά": "Προειδοποίηση στην Αθήνα για τα νησιά".

Η τουρκική εφημερίδα Milliyet παρουσιάζει ρεπορτάζ για υποτιθέμενη αυστηρή προειδοποίηση της Άγκυρας προς την Αθήνα αναφορικά με τη στρατιωτ...

Διαβάστε την συνέχεια

Αναφορές από το Military Channel ότι η φρεγάτα «Ψαρά» εξουδετέρωσε ιρανικό σμήνος drones.

<img src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/03/650221577_122193156614902462_2312014515954352185_n-1068x1068.jpg" /><br /><h3 style="text-align: left;"> <span style="font-weight: normal;">”Αναχαίτισε ένα σμήνος από 4 Shahed-136 UAVs ανοιχτά της Κύπρου”</span></h3>Σύμφωνα με το Military Channel, η Φρεγάτα ΜΕΚΟ «Ψαρά» αναχαίτισε ένα σμήνος από 4 Shahed-136 UAVs ανοιχτά της Κύπρου στις 8 Μαρτίου χάρη στο C-UAS «Kένταυρος». Εάν επιβεβαιωθεί, τότε το «Kένταυρος» της ΕΑΒ θα έχει επιτύχει ένα σκορ 3 στα 3 έναντι των drones του Ιράν.<br /><br />Τις πρώτες ώρες της 8ης Μαρτίου 2026 εκτυλίχθηκε στην Ανατολική Μεσόγειο ένα περιστατικό με ιδιαίτερη στρατιωτική βαρύτητα, το οποίο ενδέχεται να επηρεάσει ουσιαστικά τον τρόπο αντιμετώπισης των μαζικών επιθέσεων με drones.<br /><br />Όπως αναφέρει το δημοσίευμα του «Military Channel», η ελληνική φρεγάτα «Ψαρά» F454, που επιχειρούσε στο πλαίσιο ταχείας αντίδρασης για την Κύπρο, φέρεται να αναχαίτισε σμήνος ιρανικών περιφερόμενων drones χωρίς να χρησιμοποιήσει ούτε έναν αναχαιτιστικό πύραυλο.<br /><br />Σύμφωνα με την περιγραφή του περιστατικού, η φρεγάτα «Ψαρά» αξιοποίησε το σύστημα αντιμετώπισης drones Κένταυρος, ένα ελληνικό σύστημα ηλεκτρονικού πολέμου, προκειμένου να εξουδετερώσει τα εισερχόμενα μη επανδρωμένα αεροχήματα μέσω ισχυρής παρεμβολής σημάτων.<br /><br />Ο εντοπισμός των drones<br /><br />Η φρεγάτα έπλεε δυτικά της Κύπρου, σε μια περίοδο αυξημένης επιφυλακής έπειτα από διαδοχικές προειδοποιήσεις για ιρανικά drones, οι οποίες είχαν οδηγήσει ακόμη και στην εκκένωση του Διεθνούς Αεροδρομίου Πάφου. Την προσέγγιση των στόχων εντόπισαν τα ραντάρ της κοντινής φρεγάτας FDI «Κίμων», τα οποία κατέγραψαν σχηματισμό τεσσάρων drones τύπου Shahed να κινούνται σε χαμηλό ύψος.<br /><br />Αντί να χρησιμοποιήσει πυραύλους ESSM ή Aster-30, με εκτιμώμενο κόστος από 1 έως 2 εκατ. δολάρια ανά βολή, το «Ψαρά» ενεργοποίησε το σύστημα Κένταυρος.<div><br />Πώς λειτούργησε ο Κένταυρος<br /><br />Το σύστημα, μέσω παθητικής ανίχνευσης, εντόπισε τις συχνότητες διοίκησης και ελέγχου των drones και παρενέβη στοχευμένα στα συγκεκριμένα κανάλια επικοινωνίας. Με αυτόν τον τρόπο διακόπηκε η σύνδεση των drones με τους χειριστές τους.<br /><br />Ως αποτέλεσμα, τρία από τα τέσσερα drones κατέπεσαν στη Μεσόγειο, ενώ το τέταρτο φέρεται να πραγματοποίησε αυτόματη αναστροφή πορείας πριν συντριβεί σε μεγαλύτερη απόσταση.<br />Τα χαρακτηριστικά του συστήματος<br /><br />Το σύστημα Κένταυρος έχει αναπτυχθεί από την Ελληνική Αεροπορική Βιομηχανία (ΕΑΒ) και παρουσιάζεται ως ένα από τα πλέον αποδοτικά μέσα άμυνας κατά drones στο επιχειρησιακό περιβάλλον του 2026. Με βάση τα διαθέσιμα στοιχεία, το σύστημα μπορεί να εντοπίζει μη επανδρωμένα αεροχήματα σε αποστάσεις έως 150 χιλιομέτρων μέσω παθητικών αισθητήρων, χωρίς το πλοίο να εκπέμπει σήμα ραντάρ που θα μπορούσε να στοχοποιηθεί από πυραύλους αντιραντάρ.<br /><br />Παράλληλα, σε αντίθεση με παρεμβολείς ευρείας κάλυψης που επηρεάζουν συνολικά τις επικοινωνίες μιας περιοχής, το σύστημα Κένταυρος φέρεται να εφαρμόζει στοχευμένη παρεμβολή, εξουδετερώνοντας τα συστήματα πλοήγησης και GPS συγκεκριμένων drones σε αποστάσεις έως 25 χιλιομέτρων.</div><div><br />Η επιχειρησιακή του αξία<br /><br />Η τεχνολογία αυτή είχε ήδη δοκιμαστεί επιχειρησιακά στις αποστολές του «Ψαρά» στην Ερυθρά Θάλασσα το 2024 και το 2025 εναντίον των Χούθι. Το νέο περιστατικό στην Ανατολική Μεσόγειο ενισχύει περαιτέρω τη φήμη του συστήματος ως ευρωπαϊκής λύσης ηλεκτρονικού πολέμου με αποδεδειγμένη αποτελεσματικότητα απέναντι σε σμήνη drones ιρανικής σχεδίασης.<br /><br />Η επιτυχία της συγκεκριμένης αναχαίτισης επαναφέρει στο προσκήνιο τον ρόλο του ηλεκτρονικού πολέμου στον λεγόμενο πόλεμο κορεσμού. Ένα drone τύπου Shahed εκτιμάται ότι κοστίζει περίπου 30.000 δολάρια για να παραχθεί, ενώ η κατάρριψή του με πύραυλο αξίας έως 2 εκατ. δολαρίων δημιουργεί σημαντική πίεση τόσο στους αμυντικούς προϋπολογισμούς όσο και στα αποθέματα των ναυτικών μονάδων.</div><div><br />Το στρατηγικό μήνυμα<br /><br />Σε αντίθεση με αυτή την αναλογία κόστους, ένα σύστημα όπως ο Κένταυρος προσφέρει τη δυνατότητα συνεχούς εξουδετέρωσης απειλών μέσω παρεμβολών soft kill, όσο το πλοίο διαθέτει την απαιτούμενη ηλεκτρική ισχύ. Υπό αυτό το πρίσμα, η ελληνική προσέγγιση αναδεικνύεται ως μια πρακτική και οικονομικά βιώσιμη απάντηση σε ένα από τα σοβαρότερα προβλήματα του σύγχρονου ναυτικού πολέμου.<br /><br />Η λεγόμενη «Ασπίδα Κένταυρος» φέρεται έτσι να μετατρέπει το «Ψαρά» σε μια πλατφόρμα άμυνας υψηλής αντοχής απέναντι σε μαζικές επιθέσεις drones. Σε μια περίοδο κατά την οποία τα συμμαχικά ναυτικά αναζητούν αποτελεσματικούς τρόπους για να αντιμετωπίσουν την αυξανόμενη παραγωγή ιρανικών drones, το ελληνικό μοντέλο αποκτά ξεχωριστό στρατηγικό ενδιαφέρον.</div><div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Αναφορές από το Military Channel ότι η φρεγάτα «Ψαρά» εξουδετέρωσε ιρανικό σμήνος drones.

  ”Αναχαίτισε ένα σμήνος από 4 Shahed-136 UAVs ανοιχτά της Κύπρου” Σύμφωνα με το Military Channel, η Φρεγάτα ΜΕΚΟ «Ψαρά» αναχαίτισε ένα σμήν...

Διαβάστε την συνέχεια

«Στη Γερμανία φοβόμαστε ατέρμονο πόλεμο. Πανεύκολο να χτυπηθεί η Σούδα».

<img height="144" src="https://www.tovima.gr/wp-content/uploads/2026/03/12/9739350-1024x737.jpg" width="761" /><br /><br /><div><b>Ειρήνη Αναστασοπούλου<br /></b>Γερμανός στρατιωτικός περιγράφει στο «Β» τους κινδύνους από έναν πόλεμο «χωρίς σχέδιο για την επόμενη μέρα» και τα αργά αντανακλαστικά της ΕΕ, εξηγεί γιατί «δεν μπορούμε να βασιστούμε στον Τραμπ» και επισημαίνει ότι «είναι πανεύκολο» να χτυπηθεί η Σούδα<br /><br />Μεσημέρι στην ηλιόλουστη πλατεία Πότσνταμ του Βερολίνου. Χιλιάδες Ιρανοί διαδηλώνουν. Στα χέρια τους τρίχρωμες σημαίες με το λιοντάρι μπροστά από έναν ανατέλλοντα ήλιο. Τυχαία η επονομασία «Lion’s Roar» (O βρυχηθμός του λιονταριού) της ισραηλινής επιχείρησης που ξεκίνησε στις 28 Φεβρουαρίου; Ενας Ιρανός αρπάζει το μικρόφωνο και απευθύνεται στο πλήθος. Δεν προλαβαίνει τα τελειώσει.<br /><br />Οι συγκεντρωμένοι ξεσπούν σε παραλήρημα, πέφτει ο ένας στην αγκαλιά του άλλου κλαίγοντας και χορεύοντας από συγκίνηση. Και φωνάζουν ένα όνομα που δύσκολα ακούγεται μέσα στη βουή. Ρωτώ κάποιον τι συνέβη. «Οι ισραηλινοί βομβάρδισαν τον Χαμενεΐ τον σκότωσαν».<br /><br />Ετσι έμαθε το «Β» εκείνο το σαββατιάτικο απομεσήμερο στη βερολινέζικη ιστορική πλατεία, όπου το Τείχος χώριζε μια πόλη κι έναν κόσμο σε καλό και κακό, τον θάνατο του θρησκευτικού ηγέτη του Ιράν ώρες πριν ανακοινωθεί επίσημα.<br /><br />Το όνομα που φώναζαν οι Ιρανοί ακούστηκε πιο καθαρά στην πορεία που ακολούθησε. Ηταν του Ρεζά Παχλαβί, πρωτότοκου υιού του τελευταίου Σάχη της Περσίας, που απολαμβάνει υποστήριξη από μεγάλα τμήματα της ιρανικής Διασποράς και στη Γερμανία.<br /><br />«Σαν οδήγηση στο αντίθετο ρεύμα»<br /><br />Δεν έχει περάσει πολύς καιρός από τότε που ο Παχλαβί βρέθηκε επί γερμανικού εδάφους ως προσκεκλημένος στη Διάσκεψη Ασφαλείας του Μονάχου στα μέσα Φεβρουαρίου. Ο Παχλαβί συναντήθηκε με πολιτικούς και ειδικούς ασφαλείας και έλαβε μέρος σε πάνελ με συντονίστρια την Κριστιάν Αμανπούρ, ιρανικής καταγωγής και η ίδια που έζησε στην Τεχεράνη μέχρι ηλικίας 12 χρόνων.<br /><br />«Η σημασία του Ρεζά Παχλαβί αυξάνεται αυτές τις ημέρες, θα έβλεπα μια ευκαιρία να υποστηριχθεί ακόμη και ως μεταβατική λύση» λέει στο «Β» ο Ραλφ Τίλε. Ο γερμανός συνταγματάρχης ε.α. και πρόεδρος της Πολιτικο-Στρατιωτικής Εταιρείας PMG στο Βερολίνο γνωρίζει το καθεστώς του Σάχη και πολλούς αξιωματικούς από κοινές ασκήσεις στις ΗΠΑ. Από τότε έχει κυλήσει βέβαια πολύ νερό στο αυλάκι και σήμερα βρισκόμαστε οκτώ ημέρες μετά την έναρξη των αμερικανοϊσραηλινών βομβαρδισμών.<br /><br />Ο Τίλε είναι πολύ ανήσυχος. Περιγράφει τις επιχειρήσεις σαν οδήγηση στο αντίθετο ρεύμα ή «σαν μια υπερσύγχρονη ισχυρή ομάδα που μπαίνει σε τείχος καπνού. Και δεν ξέρουμε αν θα βγει, πώς θα βγει, τι θα συμβεί στο διάστημα μέχρι την έξοδο. Δεν υπάρχει κανένα σχέδιο για την επόμενη ημέρα. Το σχέδιο αναπτύσσεται μέσα από τα γεγονότα. Στον Ντόναλντ Τραμπ δεν μπορούμε να βασιστούμε, το μυαλό του είναι στις εκλογές».</div><div><br />«ΕΕ και ΝΑΤΟ πάντα δύο βήματα πίσω»<br /><br />Η ανησυχία του γερμανού εμπειρογνώμονος επικεντρώνεται κυρίως στην Ευρώπη και στους ανθρώπους της. «Ο μεγάλος κίνδυνος είναι στην πραγματικότητα ένας ατέρμονος πόλεμος, ασύμμετρος, με υβριδική πολεμική δράση σε ολόκληρη την περιοχή, ακόμη και μέχρι την Ευρώπη». Του επισημαίνουμε ότι η Κύπρος δέχθηκε ως πρώτη χώρα της ΕΕ επίθεση με drones. Ισως να δοκιμάζει το Ιράν την ετοιμότητα των Ευρωπαίων να εφαρμόσουν τη ρήτρα αμοιβαίας βοήθειας βάσει του άρθρου 42 (7) της Συνθήκης για την ΕΕ.<br /><br />Κάποιοι γερμανοί αναλυτές σχολίασαν αρνητικά ότι δεν κινητοποιήθηκε ο ευρωπαϊκός μηχανισμός. Ο Τίλε μιλά με την εμπειρία δεκαετιών: «Η ΕΕ είναι πάντα πολύ αργή, δυστυχώς ισχύει και για το ΝΑΤΟ. Είναι πάντα δύο βήματα πίσω από την πραγματικότητα. Υπάρχει μια πολύ σημαντική φράση, που είναι η βασική ιδέα της ΕΕ, ότι είναι ένα έργο ειρήνης. Η πλειονότητα των γραφειοκρατών στις Βρυξέλλες δεν συμπαθεί τις Ενοπλες Δυνάμεις και δηλώνει αναρμόδια».<br /><br />Στη Γερμανία, ένα 58% των πολιτών αποδοκιμάζει τη στρατιωτική επέμβαση Ισραήλ – ΗΠΑ στο Ιράν, σύμφωνα με τελευταία δημοσκόπηση του Ινστιτούτου infratest dimap για λογαριασμό του τηλεοπτικού καναλιού ARD. Ενα 77% αισθάνεται φόβο και απειλή, κι αυτό ανεξαρτήτως κόμματος. Την περασμένη Τρίτη, αξιωματούχοι του γερμανικού υπουργείου Εξωτερικών κάλεσαν τον ιρανό πρέσβη για να ζητήσουν εξηγήσεις γιατί το Ιράν επιτέθηκε σε αμερικανικές βάσεις σε χώρες του Κόλπου.</div><div><br />«Η Κρήτη είναι πολύ σημαντική»<br /><br />Στο πίσω μέρος του μυαλού τους βέβαια ήταν οι αμερικανικές βάσεις σε γερμανικό έδαφος. Κάτοικοι των γύρω περιοχών παρατηρούν μεγάλη κινητικότητα από τις αρχές του χρόνου. Οπως και στη βάση της Σούδας. «Η Κρήτη είναι πολύ, πολύ σημαντική. Από εκεί έχουν περάσει πρακτικά όλα τα αμερικανικά αεροσκάφη» επισημαίνει ο Τίλε.<br /><br />«Ολες οι ενισχύσεις έρχονται από εκεί. Οσο περισσότερο διαρκεί αυτός ο πόλεμος, τόσο περισσότερο γίνονται στόχος τέτοια κέντρα. Το Ιράν θέλει στην πραγματικότητα να αντέξει για πολύ καιρό και να χτυπήσει όλους αυτούς τους μαλακούς στόχους, δηλαδή τους τουριστικούς προορισμούς. Με την ελπίδα ότι τότε οι χώρες που θα χτυπηθούν θα στραφούν εναντίον της Αμερικής και θα δυσκολέψουν τη δράση της».</div><div><br />«Πανεύκολο να χτυπηθεί η Σούδα»<br /><br />Αλλά πόσο εύκολο θα ήταν αυτό; «Πανεύκολο, χρειάζεστε εκρηκτικά, drones και κάποιον να θέλει να το κάνει. Drones υπάρχουν κατά εκατοντάδες χιλιάδες, χρειάζονται μόνο μερικά χιλιόμετρα πτήσης. Αρκούν δύο, τρεις επιθέσεις, δεν χρειάζεται να ξεσπάσει πόλεμος. Αρκεί να προκληθεί μακελειό. Οσο περισσότερο διαρκεί ο πόλεμος, τόσο περισσότερο φουντώνει ο φανατισμός».<br /><br />Πριν λίγες ημέρες, ο γάλλος πρόεδρος, σε βαρυσήμαντη ομιλία του, άνοιξε και πάλι τη συζήτηση προτείνοντας την υπαγωγή των ευρωπαϊκών χωρών που το επιθυμούν στη γαλλική ομπρέλα πυρηνικής αποτροπής. Η Γαλλία εγγυήτρια της ευρωπαϊκής ασφάλειας; Ο Τίλε κρατά μικρό καλάθι.</div><div><br />«Ο Τραμπ υπονομεύει την αξιοπιστία»<br /><br />«Η Γαλλία θέλει μόνο να μοιραστεί τα έξοδα, όχι την ευθύνη» μας λέει. «Πρόκειται για μια ολόκληρη διαδικασία που πρέπει να τηρηθεί. Οι Γερμανοί, για παράδειγμα, δεν διαθέτουν πυρηνικά όπλα αλλά μαχητικά αεροσκάφη με τα οποία μπορούν να μεταφέρουν, μέχρι στιγμής, μόνο πυρηνικά όπλα των ΗΠΑ, ενώ στο μέλλον ίσως και πυρηνικά όπλα από τη Βρετανία ή τη Γαλλία. Για τον σκοπό αυτόν πρέπει να συμφωνηθούν ακόμη διαδικασίες αδειοδότησης. Και τέλος θα πρέπει να εμπιστευτούμε τον γάλλο πρόεδρο ή τον βρετανό πρωθυπουργό ότι σε ώρα ανάγκης θα δώσουν την έγκριση. Είναι ο τελευταίος σημαντικός κρίκος. Πρέπει να υπάρχει αξιοπιστία, θέλουμε τα όπλα για να μη χρειαστεί να τα χρησιμοποιήσουμε. Το μεγάλο πρόβλημα είναι ότι ο Τραμπ υπονομεύει την αξιοπιστία».</div><div><br />Η Ουκρανία σε δεύτερη μοίρα<br /><br />Μεγάλος χαμένος του νέου πολέμου είναι και η Ουκρανία που περνά πάλι σε δεύτερη μοίρα. Μέσα σε δύο μόνο ημέρες, Ισραηλινοί και Αμερικανοί ξόδεψαν πυρομαχικά που χρειάστηκαν και τις 12 ημέρες στον πόλεμο του περασμένου Ιουνίου. «Αυτό σημαίνει ότι θα περισσέψουν μόνο λίγα για τους Ουκρανούς. Κι επειδή οι Ευρωπαίοι τα αγοράζουν από τους Αμερικανούς και τα δίνουν στην Ουκρανία, θα γίνουν πιο σπάνια και πιο ακριβά». Τι εναλλακτικές υπάρχουν; Ο γερμανός εμπειρογνώμων δεν βλέπει παρά μόνο ένα γρήγορο τέλος του πολέμου με αλλαγή καθεστώτος. «Αν δεν υπάρξει αλλαγή καθεστώτος, θα είναι δυσάρεστο για εμάς. Για όλους μας. Οχι μόνο για τους Αμερικανούς, στους οποίους πολλοί το εύχονται».</div><div><br /></div><div><a href="https://www.tovima.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

«Στη Γερμανία φοβόμαστε ατέρμονο πόλεμο. Πανεύκολο να χτυπηθεί η Σούδα».

Ειρήνη Αναστασοπούλου Γερμανός στρατιωτικός περιγράφει στο «Β» τους κινδύνους από έναν πόλεμο «χωρίς σχέδιο για την επόμενη μέρα» και τα αργ...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι αγορές ακούνε Χαμενεΐ και Νετανιάχου. Ο Τραμπ χάνει το γεωπολιτικό τιμόνι της παγκόσμιας οικονομίας.

<img height="101" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/03/iran_war_markets_cirisis-740x375-1-768x389.jpg" width="727" /><br /><br />Ορμούζ, πετρέλαιο πάνω από 100$, στρατιωτική κλιμάκωση και πολιτική αβεβαιότητα: το νέο γεωπολιτικό χρηματοοικονομικό σοκ<br /><br />Η στιγμή που οι αγορές σταματούν να εμπιστεύονται την Ουάσιγκτον<br /><br />Στις διεθνείς αγορές υπάρχει μια άγραφη αρχή: η αξιοπιστία της πολιτικής ηγεσίας των ΗΠΑ λειτουργεί ως άγκυρα σταθερότητας.<br /><br />Σήμερα όμως η αρχή αυτή σπάει για πρώτη φορά μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.<br /><br />Οι traders δεν παρακολουθούν μόνο πυραύλους και δεξαμενόπλοια. Παρακολουθούν τη γλώσσα των ηγετών — και τη συνέπεια πίσω από αυτή.<br /><br />Στο σημερινό γεωπολιτικό σκηνικό, οι αγορές ακούνε περισσότερο την Τεχεράνη και την Ιερουσαλήμ από την Ουάσιγκτον.<br /><br />Η δήλωση του νέου ανώτατου ηγέτη του Ιράν Μοτζτάμπα Χαμενεΐ ότι τα Στενά του Ορμούζ πρέπει να παραμείνουν κλειστά λειτουργεί ως στρατηγικό μήνυμα μακράς σύγκρουσης.<br /><br />Από την άλλη πλευρά, ο πρωθυπουργός του Ισραήλ Μπενιαμίν Νετανιάχου προειδοποιεί ότι η ηγεσία της Τεχεράνης μπορεί να βρεθεί αντιμέτωπη με «άμεσες συνέπειες». <br /><br />Και στο ενδιάμεσο, οι αγορές παρακολουθούν έναν Λευκό Οίκο που στέλνει αντικρουόμενα μηνύματα για τη διάρκεια και τη φύση του πολέμου.<br /><br />Το αποτέλεσμα είναι μια γεωπολιτική μετατόπιση ισχύος:<br /><br />Οι αγορές θεωρούν πλέον πιο προβλέψιμες τις κινήσεις δύο εμπόλεμων κρατών από τις δηλώσεις της υπερδύναμης.<br />Το πετρέλαιο πάνω από τα 100 δολάρια: η επιστροφή του ενεργειακού σοκ<br /><br />Το πρώτο πεδίο όπου αποτυπώνεται η νέα πραγματικότητα είναι η ενέργεια.<br /><br />Το Brent ξεπέρασε τα 100 δολάρια ανά βαρέλι, επίπεδο που είχε να εμφανιστεί από τις αρχές του πολέμου στην Ουκρανία το 2022.<br /><br />Η άνοδος αυτή δεν είναι απλώς κερδοσκοπική.<br /><br />Είναι αποτέλεσμα ενός πραγματικού σοκ προσφοράς.περίπου 20% του παγκόσμιου πετρελαίου περνά από τα Στενά του Ορμούζ<br />επιθέσεις σε δεξαμενόπλοια και ενεργειακές υποδομές έχουν περιορίσει δραστικά τις ροές<br />χώρες του Κόλπου έχουν μειώσει την παραγωγή τους λόγω περιορισμένων εξαγωγικών δυνατοτήτων<br /><br />Ο Διεθνής Οργανισμός Ενέργειας μιλά ήδη για τη μεγαλύτερη διαταραχή προσφοράς στην ιστορία της αγοράς πετρελαίου.<br /><br />Η αντίδραση των κυβερνήσεων ήταν πρωτοφανής:απελευθέρωση 400 εκατ. βαρελιών από στρατηγικά αποθέματα<br />στρατιωτική προστασία ναυσιπλοΐας<br />συζητήσεις για διεθνή ναυτική συνοδεία δεξαμενόπλοιων<br />Ωστόσο η αγορά δείχνει να μην πείθεται. <div><br />Το νέο γεωπολιτικό premium κινδύνου<br /><br />Οι επενδυτές έχουν αρχίσει να ενσωματώνουν στις τιμές ένα νέο παράγοντα:<br />το γεωπολιτικό premium πολέμου<br /><br />Η αγορά πετρελαίου πλέον δεν τιμολογεί μόνο την προσφορά και τη ζήτηση. Τιμολογεί:την πιθανότητα κλεισίματος του Ορμούζ<br />επιθέσεις σε ενεργειακές υποδομές<br />τη διάρκεια της σύγκρουσης<br />τη συμμετοχή περιφερειακών κρατών<br /><br />Αναλυτές προειδοποιούν ότι η αγορά μπορεί να προεξοφλεί απώλεια 7 έως 11 εκατ. βαρελιών ημερησίως, ένα τεράστιο ποσοστό της παγκόσμιας παραγωγής.<br /><br />Αυτός είναι ο λόγος που οι τιμές παρουσιάζουν ακραία μεταβλητότητα.<br /><br />Σε λίγες ημέρες:το Brent πλησίασε τα 120 δολάρια<br />υποχώρησε απότομα<br />και επέστρεψε ξανά πάνω από τα 100 δολάρια</div><div><br />Το χρηματοοικονομικό ντόμινο: μετοχές, ομόλογα και επιτόκια<br /><br />Η ενέργεια λειτουργεί ως μεταδότης κρίσης σε ολόκληρο το χρηματοπιστωτικό σύστημα.<br /><br />Οι συνέπειες είναι ήδη ορατές:<br /><br />Μετοχέςπτώση των μεγάλων χρηματιστηρίων<br />αυξημένη μεταβλητότητα στους τεχνολογικούς δείκτες<br /><br />Ομόλογαάνοδος αποδόσεων διεθνώς<br />επανατιμολόγηση κινδύνου πληθωρισμού<br /><br />Νομισματική πολιτικήπεριορισμός των προσδοκιών για μειώσεις επιτοκίων<br /><br />Οι αγορές πλέον θεωρούν πιθανό ότι οι κεντρικές τράπεζες θα χρειαστεί να διατηρήσουν υψηλά επιτόκια για μεγαλύτερο διάστημα.<br />Το σενάριο που τρομάζει τις αγορές: στασιμοπληθωρισμός<br /><br />Η λέξη που αρχίζουν να ψιθυρίζουν οι traders είναι μία:<br />Στασιμοπληθωρισμός<br /><br />Ένας συνδυασμός:υψηλού πληθωρισμού<br />χαμηλής ανάπτυξης<br />αυστηρής νομισματικής πολιτικής<br /><br />Ένα τέτοιο περιβάλλον είχε εμφανιστεί:στη δεκαετία του 1970 μετά το πετρελαϊκό εμπάργκο<br />στις αρχές του 2000 με τις ενεργειακές αναταράξεις<br /><br />Σήμερα το σενάριο επιστρέφει.<br /><br />Αν το πετρέλαιο παραμείνει πάνω από τα 100 δολάρια για μεγάλο διάστημα, η παγκόσμια οικονομία μπορεί να βρεθεί σε νέο κύκλο:<br /><br />ενεργειακού πληθωρισμού – γεωπολιτικού ρίσκου – χαμηλής ανάπτυξης.<br />Η μεγάλη γεωπολιτική παρτίδα πίσω από τον πόλεμο<br /><br />Πίσω από το ενεργειακό σοκ εξελίσσεται μια ευρύτερη αναδιάταξη ισχύος.<br /><br />Η σύγκρουση επηρεάζει ταυτόχρονα:τις σχέσεις ΗΠΑ – Ρωσίας<br />το μέτωπο Ουκρανίας<br />τον ανταγωνισμό ΗΠΑ – Κίνας<br />την ασφάλεια της Νότιας Σινικής Θάλασσας<br /><br />Για τη Μόσχα, οι υψηλές τιμές πετρελαίου αποτελούν στρατηγικό οικονομικό όφελος, καθώς αυξάνουν τα ενεργειακά έσοδα που χρηματοδοτούν τον πόλεμο στην Ουκρανία.<br /><br />Για την Κίνα, το κλείσιμο του Ορμούζ απειλεί τις ενεργειακές γραμμές τροφοδοσίας της οικονομίας της.<br /><br />Για την Ευρώπη, ένα νέο ενεργειακό σοκ σημαίνει επιστροφή της κρίσης κόστους ενέργειας.<br />Η σιωπηλή ανησυχία των ασφαλιστικών και της ναυτιλίας<br /><br />Ένας από τους λιγότερο ορατούς αλλά κρίσιμους τομείς της κρίσης είναι η ασφάλιση.<br /><br />Μεγάλες ασφαλιστικές εταιρείες εξετάζουν ήδη:προγράμματα πολεμικής αντασφάλισης<br />ειδικά ασφάλιστρα για ναυσιπλοΐα στον Περσικό Κόλπο<br />συνεργασία με κυβερνήσεις για προστασία εμπορικών πλοίων<br /><br />Ο κίνδυνος είναι προφανής.<br /><br />Αν οι ασφαλιστικές αποσυρθούν από την περιοχή:<br /><br />η παγκόσμια ναυτιλία ενέργειας μπορεί να παγώσει.<br />Η νέα γεωπολιτική εξίσωση<br /><br />Το μεγαλύτερο συμπέρασμα από αυτή τη κρίση δεν είναι μόνο οικονομικό.<br /><br />Είναι πολιτικό.<br /><br />Οι αγορές δείχνουν ότι:η γεωπολιτική σταθερότητα δεν θεωρείται πλέον δεδομένη<br />η παγκόσμια οικονομία εισέρχεται σε νέα εποχή ενεργειακών και στρατηγικών συγκρούσεων<br />το διεθνές σύστημα ισχύος βρίσκεται σε μεταβατική φάση<br /><br />Και σε αυτό το περιβάλλον, οι αγορές αναζητούν απεγνωσμένα κάτι που σήμερα φαίνεται σπάνιο:<br /><br />προβλεψιμότητα.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Οι αγορές ακούνε Χαμενεΐ και Νετανιάχου. Ο Τραμπ χάνει το γεωπολιτικό τιμόνι της παγκόσμιας οικονομίας.

Ορμούζ, πετρέλαιο πάνω από 100$, στρατιωτική κλιμάκωση και πολιτική αβεβαιότητα: το νέο γεωπολιτικό χρηματοοικονομικό σοκ Η στιγμή που οι αγ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Κυπριακή κατοχή είναι ανοιχτή πληγή και κρίσιμο ζήτημα ευρωπαϊκής ασφάλειας.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/03/cyprus-1.jpg"><img height="120" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/03/cyprus-1-696x419.jpg" width="727" /></a><br /><br />Η τελευταία ανακοίνωση του ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών, ως απάντηση στις δηλώσεις της Άγκυρας για τα ελληνικά νησιά, την εγκατάσταση συστημάτων Patriot στην Κάρπαθο και την αποστολή τουρκικών μαχητικών στα Κατεχόμενα της Κύπρου, φωτίζει μια πραγματικότητα που διαμορφώνεται σταθερά τα τελευταία χρόνια στην Ανατολική Μεσόγειο: την προσπάθεια της Τουρκίας να μετατρέψει μια γεωπολιτική κρίση σε εργαλείο αναθεωρητικής πολιτικής.<br /><br />Η ελληνική θέση, όπως διατυπώθηκε από την εκπρόσωπο του ΥΠΕΞ Λένα Ζωχιού, είναι σαφής και εδράζεται σε δύο βασικούς άξονες. Πρώτον, οι ισχυρισμοί περί αποστρατιωτικοποίησης των ελληνικών νησιών χαρακτηρίζονται ανυπόστατοι. Και δεύτερον, η παράνομη τουρκική εισβολή και κατοχή στην Κύπρο δεν μπορεί να χρησιμοποιείται ως επιχείρημα για περαιτέρω στρατιωτικές κινήσεις.<br /><br />Η επισήμανση αυτή δεν είναι απλώς μια διπλωματική απάντηση. Είναι υπενθύμιση μιας θεμελιώδους αρχής του διεθνούς δικαίου: μια παράνομη κατάσταση δεν δημιουργεί δικαιώματα.<br /><br />Η Άγκυρα, αντιθέτως, επιχειρεί να ανασύρει μια παλαιά ρητορική περί αποστρατιωτικοποίησης των νησιών του Αιγαίου, επικαλούμενη τη Συνθήκη της Λωζάνης και τη Συνθήκη των Παρισίων. Στο πλαίσιο αυτό εντάσσεται και η αντίδρασή της για την ανάπτυξη συστημάτων Patriot στην Κάρπαθο. Πρόκειται για μια γνωστή διπλωματική τακτική: η Τουρκία επιχειρεί να μεταφέρει τη συζήτηση από το ζήτημα της κατοχής κυπριακού εδάφους και της στρατιωτικής της παρουσίας στο νησί, προς μια τεχνητή αντιπαράθεση περί «παραβίασης συνθηκών» από την Ελλάδα.<br /><br />Ωστόσο, η πραγματικότητα είναι διαφορετική.<br /><br />Η Ανατολική Μεσόγειος βρίσκεται σήμερα στο επίκεντρο μιας ευρύτερης γεωπολιτικής κρίσης, με τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή να επηρεάζει τις ισορροπίες ασφαλείας σε ολόκληρη την περιοχή. Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, η Κύπρος έχει αναδειχθεί σε κρίσιμο κόμβο σταθερότητας για την Ευρωπαϊκή Ένωση και τη Δύση. Η ελληνική πλευρά, επισημαίνοντας ότι η συνδρομή προς την Κυπριακή Δημοκρατία έχει αμιγώς αμυντικό χαρακτήρα, ουσιαστικά επαναφέρει το ζήτημα στην πραγματική του διάσταση: την προστασία ενός κράτους-μέλους της ΕΕ που εξακολουθεί να τελεί υπό κατοχή.<br /><br />Η τουρκική αντίδραση, με την αναφορά ακόμη και στη λήψη «όλων των απαραίτητων μέτρων», δεν μπορεί να αποσυνδεθεί από τη στρατηγική πίεσης που ασκεί η Άγκυρα εδώ και χρόνια. Η συζήτηση για αποστολή μαχητικών αεροσκαφών στα Κατεχόμενα εντάσσεται σε μια ευρύτερη προσπάθεια δημιουργίας τετελεσμένων στο κυπριακό ζήτημα.<br /><br />Δεν πρόκειται μόνο για στρατιωτική κίνηση. Πρόκειται για πολιτικό μήνυμα.<br /><br />Η Τουρκία επιχειρεί να παρουσιάσει την παρουσία της στην Κύπρο ως «κανονικότητα», μετατρέποντας σταδιακά την κατοχή σε μια de facto γεωπολιτική πραγματικότητα. Κάθε νέα στρατιωτική εγκατάσταση ή μεταφορά εξοπλισμού υπηρετεί αυτή τη στρατηγική.<br /><br />Η Αθήνα, από την πλευρά της, φαίνεται να ακολουθεί μια διαφορετική προσέγγιση. Η επιλογή να υπογραμμιστεί ότι η συνδρομή προς την Κύπρο έχει καθαρά αμυντικό χαρακτήρα δείχνει μια προσπάθεια να αποφευχθεί η κλιμάκωση της ρητορικής, χωρίς όμως να υπάρξει υποχώρηση στις βασικές θέσεις.<br /><br />Αυτή η ισορροπία είναι κρίσιμη.<br /><br />Η Ελλάδα οφείλει να αποφεύγει τον πειρασμό της επικοινωνιακής αντιπαράθεσης με την Άγκυρα, αλλά ταυτόχρονα να υπενθυμίζει σταθερά το βασικό γεγονός: ότι η Κύπρος παραμένει το μοναδικό κράτος της Ευρωπαϊκής Ένωσης με ξένη στρατιωτική κατοχή στο έδαφός του.<br /><br />Σε περιόδους γεωπολιτικής αστάθειας, οι ισορροπίες αλλάζουν γρήγορα. Οι κρίσεις όμως έχουν και μια ιδιότητα: αποκαλύπτουν ποιος υπερασπίζεται τη σταθερότητα και ποιος επιχειρεί να την εργαλειοποιήσει.<br /><br />Και σε αυτή τη συγκυρία, η σταθερότητα της Ανατολικής Μεσογείου περνά αναπόφευκτα από ένα βασικό ερώτημα: αν η διεθνής κοινότητα θα συνεχίσει να αντιμετωπίζει την Κυπριακή κατοχή ως μια «παγωμένη σύγκρουση» ή ως ένα ανοιχτό ευρωπαϊκό ζήτημα ασφάλειας.<br /><br /><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Κυπριακή κατοχή είναι ανοιχτή πληγή και κρίσιμο ζήτημα ευρωπαϊκής ασφάλειας.

Η τελευταία ανακοίνωση του ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών, ως απάντηση στις δηλώσεις της Άγκυρας για τα ελληνικά νησιά, την εγκατάσταση συσ...

Διαβάστε την συνέχεια

Γιατί τα τουρκικά F-16 στα Κατεχόμενα προκαλούν οργή στο Κογκρέσο των ΗΠΑ.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2022/02/turkey_f-16.jpg"><img height="140" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2022/02/turkey_f-16-696x487.jpg" width="732" /></a><br /><br />Την έντονη αντίδραση του εξέφρασε ο επικεφαλής των Δημοκρατικών στην Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων της Βουλής των Αντιπροσώπων Γκρέγκορι Μικς μετά την ανακοίνωση της Τουρκίας ότι ανέπτυξε μαχητικά αεροσκάφη F-16 και συστήματα αεράμυνας στα κατεχόμενα της Κύπρου.<br /><br />Σε ανάρτησή στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης της Επιτροπής, ο Γκρέγκορι Μικς δήλωσε ότι η συγκεκριμένη κίνηση «υπονομεύει την κυριαρχία της Κύπρου και θα χρησιμεύσει μόνο στην αύξηση των εντάσεων στην περιοχή», καλώντας παράλληλα τον πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν «να αλλάξει άμεσα πορεία».<br /><br />Η αντίδραση του Αμερικανού βουλευτή έρχεται μετά την ανακοίνωση του τουρκικού υπουργείου ‘Αμυνας ότι έξι μαχητικά F-16 και συστήματα αεράμυνας αναπτύχθηκαν τη Δευτέρα στο βόρειο τμήμα της Κύπρου, το οποίο τελεί υπό τουρκική κατοχή. Η Άγκυρα ανέφερε ότι η ανάπτυξη πραγματοποιήθηκε για την ενίσχυση της ασφάλειας της τουρκοκυπριακής κοινότητας, στο πλαίσιο των εξελίξεων που σχετίζονται με τον πόλεμο στο Ιράν.<br /><br />Ο Νόμος περί Ελέγχου Εξαγωγών Όπλων<br /><br />Τα τουρκικά F-16, ωστόσο, είναι αμερικανικής κατασκευής και αποκτήθηκαν μέσω προγραμμάτων πώλησης στρατιωτικού εξοπλισμού των Ηνωμένων Πολιτειών. Σύμφωνα με την αμερικανική νομοθεσία που διέπει τις εξαγωγές όπλων, κυρίως τον Νόμο περί Ελέγχου Εξαγωγών Όπλων (Arms Export Control Act), ο στρατιωτικός εξοπλισμός που πωλείται σε τρίτες χώρες πρέπει να χρησιμοποιείται αποκλειστικά για σκοπούς νόμιμης άμυνας ή για άλλες χρήσεις που εγκρίνονται από την αμερικανική κυβέρνηση.<br /><br />Η ανάπτυξη τέτοιων συστημάτων σε περιοχές που συνδέονται με στρατιωτική κατοχή ή σε έδαφος που δεν αναγνωρίζεται διεθνώς μπορεί να θεωρηθεί ότι παραβιάζει τους όρους υπό τους οποίους εγκρίθηκε η μεταφορά τους, καθώς οι Ηνωμένες Πολιτείες αναγνωρίζουν ως μοναδικό νόμιμο κράτος στο νησί την Κυπριακή Δημοκρατία.<br /><br />Το ζήτημα της χρήσης αμερικανικών όπλων στην Κύπρο έχει αποτελέσει και στο παρελθόν αντικείμενο πολιτικής αντιπαράθεσης στην Ουάσιγκτον. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το Κογκρέσο είχε επιβάλει προσωρινά εμπάργκο όπλων στην Τουρκία, κρίνοντας ότι ο αμερικανικός στρατιωτικός εξοπλισμός είχε χρησιμοποιηθεί κατά τρόπο που παραβίαζε τους όρους των εξαγωγών.<div><br />«Αδικαιολόγητα προκλητική κίνηση»<br /><br />Η βουλευτής Ντίνα Τάιτους από την Νεβάδα καταδίκασε «σθεναρά» την απόφαση της ‘Αγκυρας να αναπτύξει τα αεροσκάφη στο νησί, χαρακτηρίζοντας την ενέργεια «αδικαιολόγητα προκλητική και κίνηση που οδηγεί σε περαιτέρω κλιμάκωση». Όπως σημείωσε, η κίνηση αυτή αποτελεί «έναν ακόμη λόγο για τον οποίο η Τουρκία είναι αναξιόπιστος σύμμαχος» και πρόσθεσε ότι ο πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών δεν πρέπει να εγκρίνει την πώληση μαχητικών F-35 στην Άγκυρα ούτε να άρει τις κυρώσεις που προβλέπονται από τον Νόμο για την Αντιμετώπιση των Αντιπάλων της Αμερικής Μέσω Κυρώσεων (CAATSA).<br /><br />Σε παρόμοιο τόνο, ο βουλευτής Γκας Μπιλιράκης από την Φλόριντα χαρακτήρισε την ανάπτυξη των αεροσκαφών «σαφή προσβολή της κυριαρχίας της Κύπρου» και «απερίσκεπτο βήμα που θα εντείνει περαιτέρω τις εντάσεις και την αστάθεια στην περιοχή». Ο ίδιος υποστήριξε ότι πρόκειται για «παραβίαση της αμερικανικής νομοθεσίας» και κάλεσε τον πρόεδρο της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν «να αλλάξει αμέσως πορεία και να αποσύρει τα μαχητικά».</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Γιατί τα τουρκικά F-16 στα Κατεχόμενα προκαλούν οργή στο Κογκρέσο των ΗΠΑ.

Την έντονη αντίδραση του εξέφρασε ο επικεφαλής των Δημοκρατικών στην Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων της Βουλής των Αντιπροσώπων Γκρέγκορι Μικ...

Διαβάστε την συνέχεια

Το «χειρότερο σενάριο» έγινε πραγματικότητα. Η κίνηση του Ιράν που άφησε άναυδες τις ΗΠΑ. Σε αδιέξοδο ο Τραμπ

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/03/Trump.jpg"><img height="113" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/03/Trump-696x392.jpg" width="737" /></a><br /><br />Αυτό που για δεκαετίες αποτελούσε τον απόλυτο εφιάλτη των αναλυτών εθνικής ασφαλείας στην Ουάσιγκτον, είναι πλέον η νέα, σκληρή πραγματικότητα. Η απόφαση της Τεχεράνης να σφραγίσει τα Στενά του Ορμούζ, την κρισιμότερη ενεργειακή αρτηρία του πλανήτη, έχει προκαλέσει παγκόσμιο σεισμό, αφήνοντας την κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ έκθετη μπροστά σε μια κρίση που -όπως αποκαλύπτεται- απέτυχε οικτρά να προβλέψει.<br />Σύμφωνα με πολλαπλές πηγές που γνωρίζουν το παρασκήνιο των επιχειρήσεων, το Πεντάγωνο και το Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας (NSC) υποτίμησαν δραματικά την ετοιμότητα του Ιράν να προχωρήσει σε αυτή την κίνηση ως αντίποινα στα αμερικανικά στρατιωτικά πλήγματα.<br /><br />Το χρονικό μιας προαναγγελθείσας αποτυχίας<br /><br />Η ομάδα εθνικής ασφαλείας του προέδρου Τραμπ φαίνεται πως βάδισε σε τεντωμένο σχοινί χωρίς δίχτυ προστασίας. Ενώ αξιωματούχοι από τα υπουργεία Οικονομικών και Ενέργειας συμμετείχαν σε ορισμένες συναντήσεις σχεδιασμού, οι αναλύσεις και οι προβλέψεις τους παραμερίστηκαν. Σε αντίθεση με προηγούμενες κυβερνήσεις, όπου η διυπηρεσιακή συνεργασία ήταν ο θεμέλιος λίθος της λήψης αποφάσεων, η τωρινή ηγεσία επέλεξε να στηριχθεί σε έναν «κλειστό κύκλο» έμπιστων συμβούλων.<br />Το αποτέλεσμα; Η προειδοποίηση για τις οικονομικές επιπτώσεις ενός κλεισίματος των Στενών θεωρήθηκε «δευτερεύουσα σκέψη». Η κυβέρνηση πίστευε ακράδαντα ότι το Ιράν δεν θα τολμούσε να κλείσει το πέρασμα, θεωρώντας ότι μια τέτοια κίνηση θα έπληττε την Τεχεράνη περισσότερο από την Ουάσιγκτον — μια εκτίμηση που βασίστηκε στις «κενές απειλές» του Ιράν μετά τα πλήγματα στις πυρηνικές του εγκαταστάσεις το περασμένο καλοκαίρι.<div><br />«Είμαι εμβρόντητος» – Η δυσπιστία των ειδικών<br /><br />Η εικόνα στο πεδίο έχει αφήσει διπλωμάτες και στελέχη της αγοράς ενέργειας σε κατάσταση σοκ. «Ο σχεδιασμός για την αποτροπή αυτού ακριβώς του σεναρίου ήταν θεμελιώδης αρχή της αμερικανικής πολιτικής εδώ και δεκαετίες», δήλωσε πρώην αξιωματούχος που υπηρέτησε και σε Ρεπουμπλικανικές και σε Δημοκρατικές κυβερνήσεις. «Είμαι εμβρόντητος».<br />Την ίδια στιγμή, οι μεγάλες ναυτιλιακές εταιρείες εκπέμπουν σήμα κινδύνου. Τα αιτήματα προς το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ για στρατιωτική συνοδεία των τάνκερ απορρίπτονται το ένα μετά το άλλο. Οι στρατιωτικοί διοικητές στην περιοχή ξεκαθαρίζουν: δεν έχουν λάβει εντολές για συνοδεία, και οι κίνδυνοι από ιρανικά drones, πυραύλους και νάρκες παραμένουν «εξαιρετικά υψηλοί».<br /><br />Το αδιέξοδο<br /><br />Παρά το γεγονός ότι ο Υπουργός Ενέργειας, Κρις Ράιτ, και ο Υπουργός Οικονομικών, Σκοτ Μπέσεντ, διαβεβαιώνουν ότι οι συνοδείες θα ξεκινήσουν «μόλις είναι στρατιωτικά εφικτό», η πραγματικότητα είναι δυσοίωνη. Το Ναυτικό δηλώνει αδυναμία, καθώς τα μέσα του είναι απασχολημένα με επιθετικές επιχειρήσεις κατά των ιρανικών υποδομών.<br />Σε μια προσπάθεια να αναχαιτίσει την καλπάζουσα τιμή της βενζίνης, ο Λευκός Οίκος εξετάζει ακραία μέτρα:Προσωρινή άρση κυρώσεων στο ρωσικό πετρέλαιο που είναι εγκλωβισμένο στη θάλασσα.<br />Αναστολή του νόμου Jones Act, για να επιτραπεί σε ξένα πλοία η μεταφορά καυσίμων μεταξύ αμερικανικών λιμανιών.</div><div><br />Χαλάρωση περιβαλλοντικών κανονισμών για την παραγωγή βενζίνης.<br />Ωστόσο, οι ειδικοί προειδοποιούν ότι αυτά είναι ημίμετρα. Όσο τα Στενά παραμένουν κλειστά, καμία γραφειοκρατική παρέμβαση δεν μπορεί να καλύψει το τεράστιο κενό στην παγκόσμια προσφορά.</div><div><br />Η στάση του Τραμπ: «Βραχυπρόθεσμος πόνος για μακροπρόθεσμο κέρδος»<br /><br />Ο ίδιος ο πρόεδρος Τραμπ συνεχίζει να υποβαθμίζει την κρίση. Με αναρτήσεις του στο Truth Social, υποστήριξε μάλιστα ότι οι υψηλές τιμές πετρελαίου μπορεί να ωφελήσουν τις ΗΠΑ ως τον μεγαλύτερο παραγωγό παγκοσμίως, χωρίς όμως να διευκρινίσει ποιος ακριβώς επωφελείται όταν ο μέσος Αμερικανός πολίτης λυγίζει κάτω από το κόστος ζωής.</div><div><br />«Για να κερδίσεις στη ζωή, πρέπει να υποφέρεις βραχυπρόθεσμο πόνο για μακροπρόθεσμο κέρδος», δήλωσε χαρακτηριστικά ο Κρις Ράιτ. Για τον Λευκό Οίκο, η καταστροφή της «αυτοκρατορίας του κακού», όπως αποκαλούν το Ιράν, και η αποτροπή του πυρηνικού του προγράμματος υπερέχουν οποιασδήποτε οικονομικής αναταραχής.</div><div><br />Ωστόσο, με τον νέο Ανώτατο Ηγέτη του Ιράν, Μοτζτάμπα Χαμενεΐ, να δηλώνει ότι τα Στενά θα παραμείνουν κλειστά ως «εργαλείο πίεσης», ο «βραχυπρόθεσμος πόνος» κινδυνεύει να μετατραπεί σε μια παρατεταμένη παγκόσμια οικονομική ασφυξία. Το ερώτημα που πλανάται πλέον πάνω από την Ουάσιγκτον δεν είναι το αν θα υπάρξουν επιπτώσεις, αλλά το πόσο θα αντέξει η αμερικανική και η παγκόσμια οικονομία μέχρι να βρεθεί διέξοδος από το στρατηγικό αυτό αδιέξοδο.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το «χειρότερο σενάριο» έγινε πραγματικότητα. Η κίνηση του Ιράν που άφησε άναυδες τις ΗΠΑ. Σε αδιέξοδο ο Τραμπ

Αυτό που για δεκαετίες αποτελούσε τον απόλυτο εφιάλτη των αναλυτών εθνικής ασφαλείας στην Ουάσιγκτον, είναι πλέον η νέα, σκληρή πραγματικότη...

Διαβάστε την συνέχεια

Χέγκσεθ: Ο Μοτζτάμπα είναι τραυματίας, πιθανότατα παραμορφωμένος. Σήμερα τα πιο εντατικά πλήγματα.

<img height="127" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2025/02/Pete_Hegseth_Official_Portrait-1-630x400.jpg" width="737" /><br /><br />«Οι ΗΠΑ αποδεκατίζουν τον στρατό του ριζοσπαστικού ιρανικού καθεστώτος με έναν τρόπο που ο κόσμος δεν έχει ξαναδεί» δήλωσε ο Πιτ Χέγκσεθ.<br /><br />«Ο Μοτζτάμπα Χαμενεΐ είναι τραυματίας, πιθανότατα έχει παραμορφωθεί» δήλωσε ο Αμερικανός υπουργός Πολέμου Πιτ Χέγκσεθ.<br /><br />«Όλες οι αμυντικές εταιρείες του Ιράν θα καταστραφούν σύντομα… Η ηγεσία του Ιράν έχει κρυφτεί σε υπόγεια καταφύγια» δήλωσε ο Χέγκσεθ.<br /><br />«Σύντομα -πολύ σύντομα- όλες οι αμυντικές εταιρείες του Ιράν θα καταστραφούν.<br /><br />»Για παράδειγμα, πριν από δύο ημέρες, ολόκληρη η παραγωγική ικανότητα βαλλιστικών πυραύλων του Ιράν εξαλείφθηκε.<br /><br />»Κάθε εταιρεία που κατασκευάζει εξαρτήματα για αυτούς τους πυραύλους έχει ηττηθεί λειτουργικά και καταστραφεί.<br /><br />»Κτίρια, συγκροτήματα και εργοστασιακές γραμμές σε όλο το Ιράν έχουν καταστραφεί» ανέφερε χαρακτηριστικά.<br /><br />Όπως τόνισε ο Αμερικανός υπουργός, σε ό,τι αφορά το Ιράν «ο πρόεδρος Τραμπ κρατά όλα τα χαρτιά στα χέρια του».<br /><br />«Οι ΗΠΑ αποδεκατίζουν τον στρατό του ριζοσπαστικού ιρανικού καθεστώτος με έναν τρόπο που ο κόσμος δεν έχει ξαναδεί.<br /><br />»Ποτέ πριν ένας σύγχρονος, ικανός στρατός, όπως ήταν παλιά το Ιράν, δεν καταστράφηκε τόσο γρήγορα και δεν κατέστη ο αγώνας του αναποτελεσματικός».<br /><br />«Σήμερα θα πραγματοποιηθούν τα πιο εντατικά πλήγματα στο Ιράν» ανακοίνωσε ο Πιτ Χέσγκσεθ.<br /><br />«(Οι Ιρανοί) δείχνουν απόλυτη απελπισία στο Στενό του Ορμούζ. Το αντιμετωπίζουμε, δεν χρειάζεται να ανησυχούμε», επέμεινε.<br /><br />«Κοιτάζοντας ψηλά, το IRGC και το ιρανικό καθεστώς βλέπουν μόνο δύο πράγματα στο πλάι των αεροσκαφών: την Αστερόεσσα και το Αστέρι του Δαβίδ. Ο χειρότερος εφιάλτης ενός κακού καθεστώτος».<br /><br />Η ενημέρωση έρχεται αφότου η CENTCOM (πρόκειται για την Κεντρική Διοίκηση των ΗΠΑ) ανακοίνωσε ότι τουλάχιστον τέσσερα μέλη των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων είναι νεκρά μετά τη συντριβή ενός ιπτάμενου τάνκερ στο δυτικό Ιράκ, σε ένα περιστατικό που, όπως ανέφερε, «δεν οφειλόταν σε εχθρικά ή φίλια πυρά», αλλά αφορούσε σύγκρουση με δεύτερο ιπτάμενο τάνκερ.<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Χέγκσεθ: Ο Μοτζτάμπα είναι τραυματίας, πιθανότατα παραμορφωμένος. Σήμερα τα πιο εντατικά πλήγματα.

«Οι ΗΠΑ αποδεκατίζουν τον στρατό του ριζοσπαστικού ιρανικού καθεστώτος με έναν τρόπο που ο κόσμος δεν έχει ξαναδεί» δήλωσε ο Πιτ Χέγκσεθ. «Ο...

Διαβάστε την συνέχεια

Ρωσία και Κίνα προσπαθούν να παρασύρουν τις ΗΠΑ βαθύτερα στον πόλεμο.

<img height="113" src="https://files.forbesgreece.gr/Content/ImagesDatabase/p/1455x819/crop/both/7f/7f7356e4ba6c41df824cd132a7fe5df7.jpg?quality=80&404=default&v=4" width="744" /><a href="https://www.forbesgreece.gr/diethni/3979286/rosia-kai-kina-prospathoun-na-parasuroun-tis-ipa-bathutera-ston-polemo#0"></a><br />Του <b>Melik Kaylan</b><br />Το χάος των πληροφοριών που έρχονται από τη Μέση Ανατολή αφενός αποτυπώνει την ομίχλη του πολέμου και αφετέρου προδίδει μοτίβα. Αυτό που ξεκίνησε ως σύγκρουση μεταξύ ΗΠΑ-Ισραήλ και Ιράν έχει πλέον αποκτήσει περιφερειακό και παγκόσμιο χαρακτήρα. Κανείς από τους συμμετέχοντες δεν θέλει να το δηλώσει δημοσίως, πόσο μάλλον η Ουάσιγκτον. Και σίγουρα όχι η Μόσχα ή το Πεκίνο. Κανένας ηγέτης δεν θέλει να παραδεχτεί ότι τροφοδοτεί μια παγκόσμια σύγκρουση.<br /><br />Παρ' όλα αυτά, ουσιαστικά, Ρωσία και Κίνα στοχεύουν να μετατρέψουν το Ιράν σε κάτι αντίστοιχο με τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία: ένα τέλμα που καταναλώνει πόρους και ανθρώπινο δυναμικό και αποξενώνει τους συμμάχους, όπως έκανε η Ουκρανία με τη Ρωσία. Μόσχα και Πεκίνο είναι διατεθειμμένοι να θυσιάσουν άφθονο ιρανικό αίμα σε αυτήν τη διαδικασία.<br /><br />Ας δούμε τις πραγματικότητες. Η Ρωσία έχασε την επιρροή της στη Συρία, στην Αρμενία, στο Αζερμπαϊτζάν και στις χώρες της Κεντρικής Ασίας, όσο πολεμούσε στην Ουκρανία. Εν τω μεταξύ, μια σειρά από αντι-ρωσικά κράτη συμμάχησαν με το Κίεβο, κυρίως η Πολωνία και οι χώρες της Βαλτικής. Οι στρατηγικές συμμαχίες της Ρωσίας κατακερματίστηκαν. Η Μόσχα πάντα θεωρούσε ότι στον Καύκασο και στον Δρόμο του Μεταξιού, οι γειτονικές της χώρες δεν είχαν πού αλλού να στραφούν, καθώς ήταν κλεισμένες από ξηρά και γεωπολιτικά περιορισμένες επί αιώνες. Έτσι, το Κρεμλίνο μπορούσε να ρισκάρει μια ολοκληρωτική εισβολή στην Ουκρανία. Η παραμέληση και η κακομεταχείριση των συμμάχων της στο σύμφωνο ασφαλείας δεν θα άλλαζαν τα πράγματα.<br /><br />Αυτός ο υπολογισμός αποδείχθηκε λανθασμένος. Σήμερα, η Αρμενία έχει αποκαταστήσει τις σχέσεις της με τους παλιούς εχθρούς της, το Αζερμπαϊτζάν και την Τουρκία. Η Άγκυρα άνοιξε πτήσεις της Turkish Airlines προς την Αρμενία. Οι τρεις αυτές χώρες αναπτύσσουν τον Μεσαίο Διάδρομο, ο οποίος θα απομακρύνει το εμπόριο από τον έλεγχο του Ιράν και της Ρωσίας προς την Τουρκία και τη Μεσόγειο, απελευθερώνοντας έτσι το εμπόριο της περιοχής.<br /><br />Ο άξονας Ρωσίας-Κίνας σκοπεύει να επιτύχει το αντίστοιχο αυτής της διάλυσης εναντίον των ΗΠΑ μέσω του πολέμου στη Μέση Ανατολή. Δηλαδή, να κατακερματίσει τις συμμαχίες της Ουάσινγκτον, να απειλήσει το δολάριο και την αμερικανική επιρροή στην πιο στρατηγικά κρίσιμη ζώνη του κόσμου. Προς το παρόν, οι ΗΠΑ έχουν αποτύχει να υπερασπιστούν στρατηγικές τοποθεσίες μεταξύ των Αράβων συμμάχων τους, αποξενώνοντάς τους με αυτό τον τρόπο. Όταν ο βασικός προστάτης σου δεν μπορεί να σε προστατεύσει επαρκώς ή παραμελεί την ασφάλειά σου, αναζητάς άλλες συμφωνίες. Εξ ου και οι αμείλικτες ιρανικές επιθέσεις εναντίον των χωρών του Κόλπου και της ναυτιλίας στην περιοχή.<br /><br />Στο μεταξύ, οι Χούθι και οι σιιτικές πολιτοφυλακές του Ιράκ συσπειρώνονται υπέρ του Ιράν. Οι μονάδες αφαλάτωσης του Κόλπου παραμένουν ευάλωτες. Αν καταστραφούν, οι πληθυσμοί της περιοχής θα αντιμετωπίσουν πρόβλημα επιβίωσης. Μπορείτε να ερμηνεύσετε όλες τις ιρανικές επιθέσεις στην περιοχή ως προειδοποίηση, ως ένδειξη της ικανότητας της Τεχεράνης να χτυπήσει τις εγκαταστάσεις ύδρευσης αν φτάσει η κατάσταση στα άκρα. Κατά καιρούς το Ιράν έχει δείξει εντυπωσιακή ακρίβεια στοη στόχευση των επιθέσεών του. <br /><br />Η στρατηγική θέλει να χρησιμοποιείται το Ιράν για να παρασύρει τις ΗΠΑ σε βαθύτερη εμπλολή στην περιοχή - οι ΗΠΑ έχουν περάσει από αυτό το στάδιο στο παρελθόν, στο Ιράκ, από το 2003 και μετά όταν η Ουάσιγκτον και οι πόροι της ήταν τόσο απασχολημένοι που η Ρωσία και η Κίνα ανέκαμψαν ως υπερδυνάμεις. Το σχέδιό τους είναι να εμπλέξουν ξανά τις ΗΠΑ. Επιπλέον, πάντα πίστευαν ότι αυτή ήταν η αμερικανική πολιτική έναντι της Ρωσίας από νωρίς στον πόλεμο της Ουκρανίας, με σκοπό να διασφαλιστεί ότι καμία από τις δύο πλευρές δεν θα νικήσει. Αυτό, για το Πεκίνο και τη Μόσχα, εξηγεί ακόμη και το γιατί η κυβέρνηση Μπάιντεν δεν έδωσε στην Ουκρανία ισχυρά όπλα ή την άδεια να επιτεθεί στη Ρωσία. Οι ΗΠΑ δεν ήθελαν καμία από τις δύο πλευρές να νικήσει γρήγορα. Αυτή η προσέγγιση της αργής "αιμορραγίας" ήταν, πιστεύουν, απολύτως σκόπιμη εκ μέρους της Ουάσιγκτον.<br /><br />Και τώρα σκοπεύουν να αντιστρέψουν το σενάριο. Είναι σαφές ότι η βοήθεια για τη στόχευση των εγκαταστάσεων στον Κόλπο προήλθε σε μεγάλο βαθμό από τον άξονα Ρωσίας-Κίνας. Η Τεχεράνη απλώς δεν διαθέτει τους δορυφόρους για τις επιθέσεις ακριβείας στις εγκαταστάσεις του Κόλπου, στις αμερικανικές βάσεις ή στις απόπειρες κατά της αεροπορικής βάσης Ιντσιρλίκ στην Τουρκία και στο Ναχτσεβάν. Η τελευταία αποτελεί στρατηγική γέφυρα του πολυδιαφημισμένου Μεσαίου Διαδρόμου, ο οποίος έλαβε ώθηση όταν ο Τραμπ προήδρευσε μιας ιστορικής ειρηνευτικής συμφωνίας μεταξύ Αρμενίας και Αζερμπαϊτζάν. Έτσι ήρθαν οι πυραυλικές επιθέσεις κατά του Αζερμπαϊτζάν, το οποίο έχει δείξει μεγάλη αυτοσυγκράτηση απέναντι στο Ιράν που βρίσκεται σε δεινή θέση. Πρόκειται για πολύ συγκεκριμένους στόχους, με στρατηγικά μηνύματα: "Η στρατηγική σας ευθυγράμμιση με την Αμερική δεν θα σας προστατεύσει".<br /><br />Το πιο κρίσιμο ερώτημα που προκύπτει είναι το εξής: πότε θα αποσυρθεί ο πρόεδρος Τραμπ; Θα στείλει στρατεύματα, επαναλαμβάνοντας έτσι την καταστροφή του Ιράκ; Αν όχι, θεωρητικά μπορεί να ανακοινώσει μονομερή διακοπή των εχθροπραξιών ανά πάσα στιγμή, έτσι δεν είναι; Αν η Μόσχα και το Πεκίνο σκοπεύουν να κρατήσουν τις ΗΠΑ "μπλεγμένες" στην περιοχή για μεγάλο χρονικό διάστημα, πώς μπορούν να εμποδίσουν τον Τραμπ να επιλέξει το δικό του χρονοδιάγραμμα αποχώρησης; Αυτό είναι το κρίσιμο ζήτημα. Και η απλή απάντηση είναι ότι μπορούν να το κάνουν συνεχίζοντας τις επιθέσεις εναντίον των συμμάχων της Αμερικής, ακόμα και μετά την αναγγελία της παύσης των στρατιωτικών επιχειρήσεων από τις ΗΠΑ. Σε αυτό το σενάριο, κάθε επίθεση εναντίον του Κόλπου, της Τουρκίας, του Ισραήλ ή της Αρμενίας/Αζερμπαϊτζάν είναι πλήγμα για το χρονοδιάγραμμα και την αξιοπιστία του Αμερικανού προέδρου. Ή για την απόφασή του να εμπλέξει τις ΗΠΑ σε αυτή την ιστορία.<br /><br />Γιατί όλα αυτά δεν συνέβησαν στον προηγούμενο "γύρο": όταν οι ΗΠΑ βομβάρδισαν τις πυρηνικές εγκαταστάσεις του Ιράν το 2025; Επειδή δεν υπήρξε καμία απόπειρα αλλαγής καθεστώτος ή καταστροφής του Ιράν ως στρατηγικού συμμάχου της Ρωσίας και της Κίνας. Το καθεστώς παρέμεινε στη θέση του, σχετικά ικανό να εκπληρώνει τις γεωπολιτικές του λειτουργίες για τους υποστηρικτές του. <br /><br />Σίγουρα το Ιράν δεν θα είναι πολύ λειτουργικό σε αυτόν τον ρόλο στο άμεσο μέλλον. Ειδικά αν οι εσωτερικές διαμάχες συνεχιστούν, καθώς οι βομβαρδισμοί αποδυναμώνουν τους ηγέτες του καθεστώτος και τους στρατιώτες του. Στο μεταξύ, ο Τραμπ δεν είναι και αυτός αθώος. Κάνει δηλώσεις ότι θα τερματίσει τον πόλεμο λέγοντας ότι "η στρατιωτική επιχείρηση είναι ολοκληρωμένη", χωρίς όμως να το κάνει. Το να θέτει υπό αμφισβήτηση το χρονοδιάγραμμά του συγκρατεί τον εχθρό ως προς το ποσούς πυραύλους και πόσα drones να χρησιμοποιήσει άμεσα ή να τα φυλάξει για μεταγενέστερο στάδιο. <div><br /></div><div><a href="https://www.forbesgreece.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ρωσία και Κίνα προσπαθούν να παρασύρουν τις ΗΠΑ βαθύτερα στον πόλεμο.

Του Melik Kaylan Το χάος των πληροφοριών που έρχονται από τη Μέση Ανατολή αφενός αποτυπώνει την ομίχλη του πολέμου και αφετέρου προδίδει μοτ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο ξεχασμένος πόλεμος Πακιστάν-Αφγανιστάν συνεχίζεται.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://olympiobima.gr/wp-content/uploads/2026/02/polemos-afganistan-%E2%80%93-pakistan-giati-37807.webp" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="701" data-original-width="1240" height="113" src="https://olympiobima.gr/wp-content/uploads/2026/02/polemos-afganistan-%E2%80%93-pakistan-giati-37807.webp" width="692" /></a></div><div><br /></div>Η πολεμική αεροπορία του Πακιστάν εξαπέλυσε σήμερα νέους βομβαρδισμούς στην Καμπούλ και σε άλλες περιοχές του Αφγανιστάν, με τις de facto αρχές των Ταλιμπάν να κάνουν λόγο για τέσσερις νεκρούς στην πρωτεύουσα και το Ισλαμαμπάντ να επιβεβαιώνει πως διεξήχθησαν νυχτερινές επιχειρήσεις.<br /><br />«Συνεχίζοντας την επίθεσή του, το πακιστανικό στρατιωτικό καθεστώς βομβάρδισε για ακόμη μια φορά την Καμπούλ, την Κανταχάρ» (νότια), καθώς και τις παραμεθόριες επαρχίες «Πάκτια και Πάκτικα» και «άλλες» περιοχές, ανέφερε μέσω X ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Ζαμπιουλά Μουτζάχιντ, προσθέτοντας –χωρίς να δώσει πιο συγκεκριμένο απολογισμό θυμάτων– ότι σκοτώθηκαν «γυναίκες και παιδιά».<br /><br />Ανώτερος αξιωματικός των πακιστανικών δυνάμεων ασφαλείας επιβεβαίωσε τις πρώτες πρωινές ώρες στο Γαλλικό Πρακτορείο, υπό τον όρο να μην κατονομαστεί, ότι διεξήχθησαν βομβαρδισμοί στο Αφγανιστάν, συμπεριλαμβανομένης της Καμπούλ. Χτυπήθηκαν «συγκεκριμένοι στόχοι, συνδεόμενοι με τους πακιστανούς Ταλιμπάν» (ΚΤΠ), ανέφερε η πηγή αυτή, αναφερόμενη σε ένοπλη οργάνωση η οποία έχει αναλάβει την ευθύνη για σειρά πολύνεκρων επιθέσεων στο Πακιστάν, χωρίς να υπεισέλθει σε περισσότερες λεπτομέρειες.<br /><br />Στην Καμπούλ, τέσσερις άνθρωποι σκοτώθηκαν και άλλοι δεκαπέντε τραυματίστηκαν όταν χτυπήθηκαν «σπίτια πολιτών» στο ανατολικό τμήμα της πόλης, ανακοίνωσε εκπρόσωπος της αστυνομίας των Ταλιμπάν. «Στον τομέα Γκουζάρ, στο 21ο διαμέρισμα της Καμπούλ, σπίτια πολιτών χτυπήθηκαν σε βομβαρδισμό του πακιστανικού καθεστώτος, που σκότωσε τέσσερις ανθρώπους και τραυμάτισε άλλους δεκαπέντε», ανέφερε ο Χαλίντ Ζαντράν μέσω X, συμπληρώνοντας πως στα θύματα συγκαταλέγονται γυναίκες και παιδιά.<br /><br />Ομάδα του Γαλλικού Πρακτορείου που μετέβη επιτόπου είδε σπίτι εντελώς κατεστραμμένο και άλλα περίπου δέκα να έχουν υποστεί εκτεταμένες ζημιές, με οροφές και τοίχους να έχουν καταρρεύσει. Είχαν αναπτυχθεί οι δυνάμεις ασφαλείας και σοκαρισμένοι κάτοικοι βρίσκονταν στους δρόμους.<br />Πολλαπλασιασμός των εχθροπραξιών<br /><br />Στην Κανταχάρ, πρωτεύουσα της ομώνυμης νότιας επαρχίας όπου ζει, αποτραβηγμένος από τα εγκόσμια, ο ανώτατος ηγέτης των αφγανών Ταλιμπάν, ο Χιμπατουλά Αχουνζάντα, οι πακιστανικές επιδρομές έβαλαν στο στόχαστρο εγκατάσταση αποθήκευσης καυσίμων της αεροπορικής εταιρείας Kam Air, κοντά στο αεροδρόμιο, ανέφεραν οι de facto αρχές.<br /><br />Η εταιρεία αυτή «προμηθεύει με καύσιμα πολιτικά αεροσκάφη και αυτά του ΟΗΕ», σύμφωνα με τον κυβερνητικό εκπρόσωπο Μουτζάχιντ. Στην επαρχία Νανγκαρχάρ, στο ανατολικό Αφγανιστάν, πέταξαν επίσης πακιστανικά αεροσκάφη, ωστόσο άνοιξε πυρ η αφγανική αντιαεροπορική άμυνα, σύμφωνα με τοπικό εκπρόσωπο του στρατού.<br /><br />Το Ισλαμαμπάντ κατηγορεί εδώ και χρόνια την Καμπούλ ότι προσφέρει ασφαλές καταφύγιο στο ΚΤΠ (το Κίνημα των Ταλιμπάν στο Πακιστάν), οργάνωση με ταυτόσημη ιδεολογία με τη σημερινή κυβέρνηση στο Αφγανιστάν αλλά διακριτή από αυτούς, καθώς και στο Ισλαμικό Κράτος στο Χορασάν (ΙΚΧ). Οι de facto αρχές το διαψεύδουν.<br /><br />Τον Οκτώβριο του 2025 ξέσπασαν μάχες με δεκάδες νεκρούς, που οδήγησαν σε σχεδόν πλήρες κλείσιμο των χερσαίων συνόρων. Έπειτα από μεσολαβητικές προσπάθειες, οι εντάσεις έμοιαζαν να αποκλιμακώνονται.<br /><br />Αλλά η σύγκρουση των δυο γειτόνων αναζωπυρώθηκε και χειροτέρεψε την 26η Φεβρουαρίου, όταν το Αφγανιστάν εξαπέλυσε χερσαία επίθεση στα σύνορα, σε αντίποινα για πακιστανικές αεροπορικές επιδρομές. Το Ισλαμαμπάντ έκανε και τότε λόγο για επιχειρήσεις εναντίον του ΚΤΠ.<br /><br />Αντιδρώντας, το Πακιστάν ανακοίνωσε πως κηρύσσει «ανοικτό πόλεμο» στη de facto κυβέρνηση των Ταλιμπάν, βομβαρδίζοντας την Καμπούλ και την Κανταχάρ την 27η Φεβρουαρίου. Οι πακιστανικές αρχές διέψευσαν πως τα πλήγματα έβαλαν στο στόχαστρο αμάχους.<br /><br />Από τότε οι συγκρούσεις έχουν πολλαπλασιαστεί στα σύνορα. Από την Τρίτη ως την Πέμπτη βρήκαν τον θάνατο επτά άμαχοι, ανάμεσά τους παιδιά, εξαιτίας πακιστανικών πυρών σε παραμεθόριες περιοχές στο ανατολικό και στο νοτιοανατολικό Αφγανιστάν, σύμφωνα με τις αρχές και ιατρικές πηγές.<br /><br />Κέντρο του Διεθνούς Οργανισμού Μετανάστευσης (ΔΟΜ, μέρος του συστήματος του ΟΗΕ), όπου ζουν αφγανοί πολίτες που απελάθηκαν μαζικά από το Πακιστάν, υπέστη «μεγάλες ζημιές στο συνοριακό πέρασμα Τορχάμ στο Αφγανιστάν», σύμφωνα με ανακοίνωση του θεσμού.<br /><br />Το Πακιστάν «διεξήγαγε στοχευμένες επιχειρήσεις εγγυώμενο καταρχήν ότι κανένας άμαχος δεν θα τραυματιζόταν σε αυτές τις επιχειρήσεις», υποστήριξε χθες εκπρόσωπος του πακιστανικού υπουργείου Εξωτερικών, ο Ταχίρ Χουσάιν Αντράμπι, κατά τη διάρκεια εβδομαδιαίας ενημέρωσης του Τύπου στην Ισλαμαμπάντ. Το Πακιστάν κατήγγειλε και αυτό νέες αφγανικές επιθέσεις τις τελευταίες ημέρες.<br /><br />Σύμφωνα με απολογισμό της αποστολής των Ηνωμένων Εθνών στο Αφγανιστάν (UNAMA) ως την 5η Μαρτίου, τουλάχιστον 56 αφγανοί άμαχοι, ανάμεσά τους 24 παιδιά, έχασαν τη ζωή τους από την 26η Φεβρουαρίου, όταν εντάθηκαν οι εχθροπραξίες στα σύνορα. Εξαιτίας των μαχών εκτοπίστηκαν εξαναγκαστικά 115.000 άνθρωποι στο Αφγανιστάν, σύμφωνα με την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες (UNHCR).<div><br /></div><div><a href="https://www.amna.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο ξεχασμένος πόλεμος Πακιστάν-Αφγανιστάν συνεχίζεται.

Η πολεμική αεροπορία του Πακιστάν εξαπέλυσε σήμερα νέους βομβαρδισμούς στην Καμπούλ και σε άλλες περιοχές του Αφγανιστάν, με τις de facto αρ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Τουρκία τρέμει “εμφύλιο” (κουρδικό) στο Ιράν. Στήριξη σε μουλάδες.

<img height="113" src="https://www.capital.gr/Content/ImagesDatabase/p/1000x563/crop/both/4e/4ee502f408e94b0a8af5f93eff9c3eba.jpg?quality=85&404=default&v=8" width="731" /><br /><br />Ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας, Χακάν Φιντάν, δήλωσε την Πέμπτη ότι η Τουρκία "δεν θα επιτρέψει" την υποκίνηση εμφυλίου πολέμου στο Ιράν.<br /><br />"Είμαστε αντίθετοι σε σχέδια που αποσκοπούν στην πρόκληση εμφυλίου πολέμου στο Ιράν και στην υποκίνηση συγκρούσεων μεταξύ εθνοτικών και θρησκευτικών ομάδων", τόνισε ο Φιντάν σε συνέντευξη Τύπου με τον Γερμανό ομόλογό του.<br /><br />"Προειδοποιούμε για αυτό. Κανείς δεν πρέπει να επιδιώκει τέτοιες φαντασιώσεις. Δεν θα το επιτρέψουμε".<br /><br />Σημείωσε επίσης ότι οι επιπτώσεις του πολέμου είναι ήδη εμφανείς και ότι ο κίνδυνος επέκτασης της σύγκρουσης παραμένει.<br /><br />"Δεν πρέπει να αμφισβητείται η εδαφική ακεραιότητα του Ιράν και δεν πρέπει να επιδιώκεται αλλαγή του καθεστώτος", δήλωσε ο Φιντάν.<br /><br />Η Τουρκία συνομιλεί με το Ιράν και τις ΗΠΑ για τον τερματισμό του πολέμου στη Μέση Ανατολή και να εξασφαλίσει την επιστροφή στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, είπε εξάλλου ο Φιντάν.<br /><br />Ο Φιντάν υπογράμμισε ότι η Τουρκία καταβάλλει εντατικές διπλωματικές προσπάθειες για τον τερματισμό των συγκρούσεων, σημεώνοντας τον κίνδυνο περαιτέρω εξάπλωσης της κρίσης. Τόνισε ότι δεν πρέπει να τεθεί σε αμφισβήτηση η εδαφική ακεραιότητα του Ιράν, ούτε να επιδιωχθούν στόχοι όπως η αλλαγή καθεστώτος, επισημαίνοντας ότι η περιοχή πρέπει να επιστρέψει το συντομότερο δυνατόν στην κανονικότητα.<br /><br />Ο Τούρκος υπουργός σημείωσε ότι τις τελευταίες ημέρες καταγράφονται από τις πιο έντονες φάσεις του πολέμου, με την αυξανόμενη ένταση και τις καταστροφές να καθιστούν ακόμη πιο επιτακτική την ανάγκη για επανέναρξη των διαπραγματεύσεων. Σύμφωνα με τον ίδιο, η αποτυχία προηγούμενων συνομιλιών και οι επιθέσεις που σημειώθηκαν κατά τη διάρκειά τους έχουν κλονίσει την εμπιστοσύνη μεταξύ των πλευρών.<br /><br />Στο πλαίσιο αυτό, ο Φιντάν ανέφερε ότι η Τουρκία συνεχίζει τις διπλωματικές επαφές τόσο με το Ιράν όσο και με τις ΗΠΑ, επιδιώκοντας την αποκλιμάκωση της κρίσης, αν και -όπως σημείωσε- οι στρατιωτικές επιχειρήσεις συνεχίζονται.<br /><br />"Για να σταματήσει αυτή η αδικία πρέπει να πατηθεί το κουμπί της ειρήνης και της εκεχειρίας", δήλωσε χαρακτηριστικά.<br /><br />Παράλληλα, άσκησε έντονη κριτική στην πολιτική της κυβέρνησης του Ισραήλ, υποστηρίζοντας ότι η πολιτική της συμβάλλει στην επιδείνωση της ανθρωπιστικής κρίσης στην περιοχή. Όπως είπε, η κυβέρνηση Νετανιάχου βρίσκεται "στο επίκεντρο κάθε πολέμου και ανθρωπιστικής κρίσης", κατηγορώντας το Ισραήλ ότι επεκτείνει τη σύγκρουση και στον Λίβανο. Προειδοποίησε μάλιστα ότι οι επιθέσεις στον Λίβανο πρέπει να σταματήσουν πριν το κράτος οδηγηθεί σε κατάρρευση.<br /><br />Παράλληλα, ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών αναφέρθηκε και στη συνεργασία μεταξύ Τουρκίας και Γερμανίας στον αμυντικό τομέα, εκφράζοντας ικανοποίηση για τη θετική στάση της Γερμανίας στο ζήτημα της προμήθειας των μαχητικών Eurofighter Typhoon, ενώ πρόσθεσε πως "ευελπιστούμε ειλικρινά αυτή η πολιτική να συνεχιστεί και σε άλλες επικεφαλίδες συνεργασίας στον τομέα της αμυντικής βιομηχανίας".<br /><br />Ο Φιντάν αναφέρθηκε και στην ευρωπαϊκή προοπτική της Τουρκίας, τονίζοντας ότι η διαδικασία ένταξης στην ΕΕ πρέπει να προχωρήσει στη βάση αντικειμενικών κριτηρίων. Όσον αφορά στην ευρωπαϊκή αρχιτεκτονική ασφάλειας, επισήμανε ότι πρέπει να λειτουργεί συμπληρωματικά προς το NATO και να περιλαμβάνει όλους τους συμμάχους, εκφράζοντας την ανησυχία ότι ο αποκλεισμός της Τουρκίας από ορισμένες πρωτοβουλίες της ΕΕ θα μπορούσε να αποδυναμώσει τη συνολική ευρωπαϊκή ασφάλεια.<br /><br />Γιόχαν Βάντεφουλ: "Πρέπει να βρεθεί μια κοινή προοπτική για τον τερματισμό της σύγκρουσης".<br /><br />Από την πλευρά του, ο Γερμανός υπουργός Εξωτερικών, Γιόχαν Βάντεφουλ, τόνισε ότι το Βερολίνο επιδιώκει να ενισχύσει τις σχέσεις με την Τουρκία σε θέματα ασφάλειας, άμυνας και οικονομίας, ενώ συμφώνησε στην ανάγκη τερματισμού των συγκρούσεων στη Μέση Ανατολή και στην υποστήριξη μιας ειρηνευτικής πρωτοβουλίας, που θα μπορούσε να σχεδιαστεί από κοινού με την Τουρκία.<br /><br />"Η γερμανική κυβέρνηση έχει μεγάλο ενδιαφέρον να ενισχύσει τις στρατηγικές σχέσεις με την Τουρκία σε τομείς όπου έχουμε κοινά συμφέροντα. Αυτό αφορά στην ασφάλεια και την άμυνα της Ευρώπης σε αυτή την εξαιρετικά δύσκολη περίοδο, σε συνεργασία με την αξιόπιστη σύμμαχό μας στο ΝΑΤΟ, την Τουρκία", δήλωσε ο Γερμανός ΥΠΕΞ.<div><br />Ανησυχία για τη Μέση Ανατολή<br /><br />Ο Βάντεφουλ χαρακτήρισε "εξαιρετικά επικίνδυνη" την αύξηση της έντασης από το Ιράν και σημείωσε ότι "πρέπει να βρεθεί μια κοινή προοπτική για τον τερματισμό της σύγκρουσης".<br /><br />Ο Γερμανός υπουργός Εξωτερικών τόνισε ότι η Τουρκία μπορεί να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο σε αυτό το θέμα και προανήγγειλε ότι "τις επόμενες ημέρες θα υπάρξει μία πολύ στενή συνεργασία στο θέμα αυτό".<br /><br />Επισήμανε ότι η Τουρκία, ως άμεση και γείτονας χώρα, έχει πολλούς λόγους να ανησυχεί για τις τρέχουσες εξελίξεις στο Ιράν και τη γύρω περιοχή.<br /><br />Ο Βάντεφουλ ζήτησε, επίσης, από το Ιράν να σταματήσει το πυρηνικό του πρόγραμμα, καθώς και το εκτεταμένο πρόγραμμα βαλλιστικών πυραύλων, ενώ ανέφερε ότι θα βρίσκονται σε στενή επαφή με την Τουρκία για το θέμα αυτό, καθώς η Ευρώπη δεν είναι απλός θεατής στην τρέχουσα κατάσταση στη Μέση Ανατολή,<br /><br />Απαντώντας για την κατάσταση στα Στενά του Ορμούζ, ο Βάντεφουλ υπογράμμισε πως "η περιοχή αυτή αποτελεί μία από τις οικονομικές αρτηρίες του κόσμου και όλοι πρέπει να εργαστούν για να επαναλειτουργήσει το στενό το συντομότερο δυνατόν".<br />Ευρωπαϊκή ασφάλεια και οικονομία<br /><br />Ο Βάντεφουλ ανέφερε ότι η συνεργασία με την Τουρκία περιλαμβάνει τομείς, όπως η μετανάστευση, η οικονομία και η ανανέωση της Τελωνειακής Ένωσης.<br /><br />"Πρέπει να επικαιροποιήσουμε τις εμπορικές μας σχέσεις με τη γειτονική μας Τουρκία", σημείωσε, προσθέτοντας την ένδειξη "Made with EU" για προϊόντα που προέρχονται από την Τουρκία.<br /><br />Στο πλαίσιο αυτό, εξέφρασε ικανοποίηση για τη συνάντηση που θα πραγματοποιηθεί τον Μάιο στο Βερολίνο, με στόχο να "επαναφέρουμε τις σχέσεις μας σε ένα επίπεδο στενής και φιλικής συνεργασίας στον πολιτικό τομέα", όπως είπε.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.capital.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Τουρκία τρέμει “εμφύλιο” (κουρδικό) στο Ιράν. Στήριξη σε μουλάδες.

Ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας, Χακάν Φιντάν, δήλωσε την Πέμπτη ότι η Τουρκία "δεν θα επιτρέψει" την υποκίνηση εμφυλίου πολέμο...

Διαβάστε την συνέχεια

Κατά τα άλλα της ρίχνουν πυραύλους. Τουρκικό πλοίο στο Ορμούζ με άδεια!

<img height="113" src="https://www.capital.gr/Content/ImagesDatabase/p/1000x563/crop/both/00/00ffe07a009a474fa6a81d6430c34ca3.jpg?quality=85&404=default&v=8" width="747" /><br /><br />Ένα τουρκικό πλοίο που περίμενε κοντά στο Ιράν έλαβε άδεια να περάσει από το στενό του Ορμούζ, αφού οι αρχές έλαβαν άδεια από την Τεχεράνη, σύμφωνα με δηλώσεις του Τούρκου υπουργού Μεταφορών Αμπντουλκαντίρ Ουραλόγλου που μεταδόθηκαν από τα τοπικά μέσα ενημέρωσης.<br /><br />Η Άγκυρα συνέχιζε τις επαφές με Ιρανούς αξιωματούχους σχετικά με την κατάσταση των υπόλοιπων 14 τουρκικών πλοίων που βρίσκονται εκεί, δήλωσε ο Ουραλόγλου στους δημοσιογράφους αργά την Πέμπτη, σύμφωνα με την ιστοσελίδα ειδήσεων Haberturk, όπως μεταδίδει το Reuters.<br /><br />"Δεκαπέντε πλοία (τουρκικής ιδιοκτησίας) βρισκόταν εκεί. Λάβαμε άδεια από τις ιρανικές αρχές για ένα από αυτά, το οποίο είχε χρησιμοποιήσει ιρανικό λιμάνι, και πέρασε", ανέφερε ο Ουραλόγλου.<br /><br />Το υπουργείο ανέφερε πως το πλοίο που πέρασε το στενό ήταν το Rozana. Προσέθεσε πως τουρκικής ιδιοκτησίας πλοία έχουν συνολικά 171 μέλη προσωπικού στην περιοχή.<br /><br />Ο πόλεμος των ΗΠΑ και του Ισραήλ εναντίον του Ιράν έχει κλείσει ουσιαστικά το Στενό του Χορμούζ, με αποτέλεσμα πετρελαιοφόρα και άλλα πλοία να παραμένουν ακινητοποιημένα, γεγονός που έχει πυροδοτήσει ανησυχίες σχετικά με τον παγκόσμιο ενεργειακό εφοδιασμό.<br /><br />Σε μια ξεχωριστή εξέλιξη, το υπουργείο ανέφερε πως η Turkish Airlines και η Ajet ακύρωσαν πτήσεις προς το Ιράκ, τη Συρία, τον Λίβανο, την Ιορδανία, την Ντόχα, το Ντουμπάι, το Αμπού Ντάμπι, το Κουβέιτ, το Μπαχρέιν και το Νταμάμ μέχρι τις 19 Μαρτίου, ενώ οι πτήσεις προς το Ιράν έχουν ακυρωθεί μέχρι τις 20 Μαρτίου.<br /><br />Η Pegasus Airlines ακύρωσε πτήσεις προς το Κουβέιτ, το Μπαχρέιν, την Ντόχα, το Αμάν, τη Βηρυτό, το Ιράκ, το Ντουμπάι, το Αμπού Ντάμπι και τη Σάρτζα μέχρι τις 28 Μαρτίου, προσέθεσε.<br /><br />Η Turkish Airlines έχει προσθέσει πτήσεις προς το Ομάν, ανέφερε, προσθέτοντας πως 76 πτήσεις εξετράπησαν στην Τουρκία αφότου ξεκίνησε ο πόλεμος στις 28 Φεβρουαρίου.<div><br /></div><div><a href="https://www.capital.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Κατά τα άλλα της ρίχνουν πυραύλους. Τουρκικό πλοίο στο Ορμούζ με άδεια!

Ένα τουρκικό πλοίο που περίμενε κοντά στο Ιράν έλαβε άδεια να περάσει από το στενό του Ορμούζ, αφού οι αρχές έλαβαν άδεια από την Τεχεράνη, ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τα στενά του Ορμούζ: Η αρτηρία του παγκόσμιου πετρελαίου και το γεωπολιτικό παιχνίδι.

<a href="https://www.reuters.com/resizer/v2/BNSYDWWDP5LAND54DQGGZQ7DJQ.jpg?auth=088732af73a9b84ac4e0f1e0856e9546b12dea22f1161e1740ece2f8a210a43d&width=1920&quality=80"><img border="0" height="133" src="https://www.reuters.com/resizer/v2/BNSYDWWDP5LAND54DQGGZQ7DJQ.jpg?auth=088732af73a9b84ac4e0f1e0856e9546b12dea22f1161e1740ece2f8a210a43d&width=1920&quality=80" width="718" /></a><div><br /></div><div><b>Δημήτρης Μηλάκας</b><br />Ένα στενό θαλάσσιο πέρασμα λίγων δεκάδων χιλιομέτρων στον Περσικό Κόλπο κρατά στα χέρια του την ενεργειακή ισορροπία του πλανήτη. Τα Στενά του Ορμούζ αποτελούν το σημαντικότερο ενεργειακό «λαιμό μπουκαλιού» της παγκόσμιας οικονομίας. Από εκεί περνά σχεδόν το ένα πέμπτο του πετρελαίου που καταναλώνεται στον κόσμο, γεγονός που μετατρέπει κάθε κρίση στην περιοχή σε δυνητικό παγκόσμιο ενεργειακό σοκ.<br /><br />Η μεγαλύτερη ενεργειακή αρτηρία του πλανήτη<br /><br />Τα Στενά του Ορμούζ, ανάμεσα στο Ιράν και το Ομάν, αποτελούν το σημαντικότερο ενεργειακό πέρασμα του πλανήτη. Σύμφωνα με στοιχεία της U.S. Energy Information Administration (EIA), περίπου 20 εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου διακινούνται καθημερινά μέσω του Ορμούζ.<br /><br />Η ποσότητα αυτή αντιστοιχεί περίπου στο 20% της παγκόσμιας κατανάλωσης πετρελαίου, η οποία υπολογίζεται πάνω από 100 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως, σύμφωνα με τον International Energy Agency (IEA).<br /><br />Με απλά λόγια, ένα στα πέντε βαρέλια πετρελαίου που καταναλώνεται στον πλανήτη περνά από αυτό το στενό πέρασμα.<br /><br />Η σημασία του Ορμούζ δεν αφορά μόνο τον όγκο του πετρελαίου που μεταφέρεται, αλλά και τις χώρες που εξαρτώνται από αυτό. Το μεγαλύτερο μέρος των φορτίων κατευθύνεται προς την Ασία. Κίνα, Ινδία, Ιαπωνία και Νότια Κορέα απορροφούν τη μεγαλύτερη ποσότητα των εξαγωγών από τον Περσικό Κόλπο.<br /><br />Η Κίνα είναι μακράν ο μεγαλύτερος πελάτης, λαμβάνοντας περίπου 5 έως 6 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως που έχουν περάσει από τα Στενά του Ορμούζ. Η Ινδία εισάγει περίπου 2 έως 2,5 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως, ενώ Ιαπωνία και Νότια Κορέα περίπου 1,5 έως 1,8 εκατομμύρια βαρέλια η καθεμία.<br /><br />Αντίθετα, η εξάρτηση της Δύσης είναι σαφώς μικρότερη. Η Ευρώπη εισάγει περίπου 2 έως 2,5 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως μέσω Ορμούζ, ενώ οι Ηνωμένες Πολιτείες λιγότερο από 1 εκατομμύριο βαρέλια την ημέρα, κυρίως λόγω της αυξημένης εγχώριας παραγωγής σχιστολιθικού πετρελαίου. Το γεγονός αυτό δημιουργεί ένα σημαντικό γεωπολιτικό παράδοξο: μια ενδεχόμενη διακοπή της ναυσιπλοΐας στα Στενά του Ορμούζ θα έπληττε περισσότερο τις οικονομίες της Ασίας παρά τη Δύση.<br /><br />Η ασιατική εξάρτηση από το πετρέλαιο του Κόλπου<br /><br />Στο ενεργειακό σύστημα του Περσικού Κόλπου κυριαρχούν κυρίως οι εξαγωγές από πέντε χώρες: Σαουδική Αραβία, Ιράκ, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, Κουβέιτ και Ιράν.<br /><br />Η Σαουδική Αραβία παραμένει ο μεγαλύτερος εξαγωγέας μέσω Ορμούζ, με περίπου 6 έως 7 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως. Ακολουθεί το Ιράκ με περίπου 3,5 έως 4 εκατομμύρια βαρέλια, ενώ τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και το Κουβέιτ εξάγουν περίπου 2 έως 3 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως.<br /><br />Το Ιράν, παρά τις διεθνείς κυρώσεις, συνεχίζει να εξάγει περίπου 1,3 έως 1,5 εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου ημερησίως, σύμφωνα με εκτιμήσεις της αγοράς. Πάνω από 80% έως 90% αυτών των εξαγωγών κατευθύνεται στην Κίνα, συχνά μέσω έμμεσων εμπορικών μηχανισμών. Η ενεργειακή αυτή διαδρομή καθιστά το Ορμούζ όχι απλώς μια θαλάσσια δίοδο αλλά την κύρια αρτηρία της παγκόσμιας αγοράς πετρελαίου.<br /><br />Τι θα σήμαινε ένα κλείσιμο του Ορμούζ<br /><br />Η στρατηγική σημασία του Ορμούζ γίνεται ακόμη πιο εμφανής όταν εξεταστεί το ενδεχόμενο διακοπής της ναυσιπλοΐας. Αν το πέρασμα έκλεινε πλήρως, η παγκόσμια αγορά θα έχανε περίπου 20 εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου την ημέρα.<br /><br />Σε χρονικό ορίζοντα μίας εβδομάδας, η απώλεια αυτή θα έφτανε τα 140 εκατομμύρια βαρέλια, ενώ μέσα σε έναν μήνα η αγορά θα στερούνταν σχεδόν 600 εκατομμύρια βαρέλια. Ακόμη και χωρίς πλήρες κλείσιμο του περάσματος, μικρότερες διαταραχές —όπως επιθέσεις σε δεξαμενόπλοια, ναρκοθετήσεις ή εκτόξευση ασφαλιστικών premiums— μπορούν να αφαιρέσουν 5 έως 10 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως από την αγορά. Σε ένα τέτοιο περιβάλλον, οι τιμές του πετρελαίου θα μπορούσαν να εκτιναχθούν σημαντικά.<br /><br />Αναλύσεις ενεργειακών οίκων που μεταδόθηκαν από το Reuters δείχνουν ότι μια περιορισμένη διαταραχή θα μπορούσε να οδηγήσει το πετρέλαιο πάνω από 100 δολάρια το βαρέλι, ενώ σε περίπτωση σοβαρής κρίσης οι τιμές θα μπορούσαν να κινηθούν στην περιοχή των 120 έως 150 δολαρίων. Παράλληλα, η Παγκόσμια Τράπεζα (World Bank) έχει υπολογίσει ότι απώλεια παραγωγής της τάξης των 3 έως 5 εκατομμυρίων βαρελιών ημερησίως θα μπορούσε να αυξήσει τις τιμές του πετρελαίου έως και 75%.<br /><br />Η επίπτωση δεν θα περιοριζόταν μόνο στην τιμή της βενζίνης. Η αύξηση του κόστους της ενέργειας επηρεάζει άμεσα τη ναυτιλία, τις αερομεταφορές, την παραγωγή τροφίμων και συνολικά τον πληθωρισμό. Η παγκόσμια οικονομία θα αντιμετώπιζε ένα ενεργειακό σοκ αντίστοιχο με τις μεγάλες πετρελαϊκές κρίσεις του παρελθόντος.<br /><br />Το συμπέρασμα είναι σαφές: το Ορμούζ δεν είναι απλώς ένα γεωγραφικό σημείο στον χάρτη. Είναι η βασική ενεργειακή αρτηρία της Ασίας — και ιδιαίτερα της Κίνας — και ένα από τα πιο κρίσιμα σημεία της παγκόσμιας γεωπολιτικής ισορροπίας.<br /><br /><a href="https://www.topontiki.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div><div><br /></div>

Τα στενά του Ορμούζ: Η αρτηρία του παγκόσμιου πετρελαίου και το γεωπολιτικό παιχνίδι.

Δημήτρης Μηλάκας Ένα στενό θαλάσσιο πέρασμα λίγων δεκάδων χιλιομέτρων στον Περσικό Κόλπο κρατά στα χέρια του την ενεργειακή ισορροπία του πλ...

Διαβάστε την συνέχεια

Σύμβουλος Ερντογάν: «Αν μας επιτεθεί το Ισραήλ θα καταλάβουμε Κύπρο-Αιγαίο».

<img height="120" src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-03/%CF%84%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%BA%CE%AF%CE%B1.jpg?itok=vOs4CY2W" width="729" /><br /><br />Το υπουργείο Άμυνας της Τουρκίας κατηγόρησε την Ελλάδα την Πέμπτη για τους πυραύλους στην Κάρπαθο-Οι Τούρκοι βλέπουν τον κλοιό από Ελλάδα-Ισραήλ να σφίγγει συνεχώς γύρω τους και τρομοκρατήθηκαν<br /><br /><br />ΗΤουρκία τρέμει την στρατιωτική συμμαχία Ελλάδος, Κύπρου, Ισραήλ και απειλεί με στρατιωτική επέμβαση σε Αιγαίο και Νησιά, μέσω του συμβούλου του Ερντογάν, Ι. Καραγκιούλ. <br /><br />Ο Ιμπραχήμ Καρακγιούλ, έκανε προκλητικότατη ανάρτηση στο λογαριασμό του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, απειλώντας την Ελλάδα, την Κύπρο και το Ισραήλ.<br /><br />Την ίδια ακριβώς στιγμή οι Νεο-Οθωμανοί Τούρκοι μετακινούν επιθετικά στρατιωτικά συστήματα στην Κατεχόμενη Κύπρο, τα οποία δεν θα αποσυρθούν φυσικά όταν τελειώσει ο πόλεμος στο Ιράν.<br /><br />Βρήκαν δηλαδή δικαιολογία με αφορμή την ελληνική στρατιωτική παρουσία, να στείλουν πολεμικό υλικό στο νησί της Κύπρου, στοχεύοντας τα ελεύθερα εδάφη. <br /><br />Ο Καραγκιούλ τώρα στην ανάρτηση του, υποστήριξε ότι σε περίπτωση που το Ισραήλ, σε συνεργασία με τις Ηνωμένες Πολιτείες, επιχειρήσει να στοχοποιήσει την Τουρκία μετά το Ιράν, η Άγκυρα θα αντιδράσει στρατιωτικά σε πολλαπλά μέτωπα.<br /><br />Σύμφωνα με τον ίδιο, η Τουρκία θα μπορούσε αρχικά να κινηθεί εναντίον της Ελλάδας, καταλαμβάνοντας νησιά του Αιγαίου, ενώ στη συνέχεια έκανε λόγο για «απελευθέρωση» της Δυτικής Θράκης και ακόμη και για κατάληψη ολόκληρης της Ελλάδας.<br /><br />Στην ίδια ανάρτηση, ο Τούρκος σχολιαστής αναφέρθηκε και στην Κύπρο, δηλώνοντας ότι η Τουρκία θα «πάρει ολόκληρο το νησί», ισχυριζόμενος ότι η Λευκωσία έχει μετατραπεί σε «εκτελεστή του Ισραήλ».<br /><br />Παράλληλα, κλιμάκωσε περαιτέρω τη ρητορική του, υποστηρίζοντας ότι η «πραγματική σύγκρουση» θα ξεκινήσει με στόχο το Ισραήλ. Όπως ανέφερε, η Τουρκία θα μπορούσε να καταλάβει τη χώρα, να καταστρέψει το Τελ Αβίβ και να «απελευθερώσει την Ιερουσαλήμ».<br /><br />Το υπουργείο Άμυνας της Τουρκίας κατηγόρησε την Ελλάδα την Πέμπτη ότι παραβιάζει υφιστάμενες συνθήκες σχετικά με το καθεστώς ορισμένων νησιών, χαρακτηρίζοντας τις ενέργειες παράνομες και επιβλαβείς για τις διμερείς σχέσεις γειτονίας.<br /><br />Το υπουργείο στην Άγκυρα ανακοίνωσε ότι η Τουρκία απορρίπτει τις «ιδιοτελείς κινήσεις» της Ελλάδας και την εκμετάλλευση των περιφερειακών κρίσεων.<br /><br />«Οι ενέργειες της Ελλάδας που παραβιάζουν το καθεστώς των νησιών βάσει των υφιστάμενων συνθηκών είναι παράνομες και βλάπτουν τις διμερείς σχέσεις γειτονίας», ανέφερε η δήλωση. Η καταδίκη του υπουργείου αντικατοπτρίζει τις συνεχιζόμενες εντάσεις μεταξύ των δύο συμμάχων του ΝΑΤΟ σχετικά με το αποστρατιωτικοποιημένο καθεστώς των νησιών του Ανατολικού Αιγαίου, το οποίο η Τουρκία έχει επανειλημμένα προειδοποιήσει για τις προσπάθειες υπονόμευσής του.<br /><br />Η Τουρκία απορρίπτει τις ιδιοτελείς κινήσεις της Ελλάδας και την εκμετάλλευση των περιφερειακών κρίσεων και έχει λάβει τα απαραίτητα μέτρα». Η αναφορά στην εκμετάλλευση των περιφερειακών κρίσεων έρχεται εν μέσω του κλιμακούμενου πολέμου ΗΠΑ-Ισραήλ με το Ιράν, ο οποίος έχει προσελκύσει κράτη του Κόλπου και έχει αυξήσει τις εντάσεις σε όλη την Ανατολική Μεσόγειο, δημιουργώντας ενδεχομένως ευκαιρίες για μονομερείς ενέργειες", καταλήγει η ανακοίνωση.<br /><br />Ο Καραγκιούλ κατέληξε τονίζοντας ότι, κατά την άποψή του, «κανένα σχέδιο για τον χάρτη της περιοχής δεν μπορεί να γίνει χωρίς την Τουρκία», υποστηρίζοντας ότι αυτό αποτελεί ιστορική πραγματικότητα της τελευταίας χιλιετίας.<br /><br />Ο Ιμπραχίμ Καραγκιουλ (İbrahim Karagül) είναι Τούρκος δημοσιογράφος, πρώην διευθυντής της εφημερίδας Yeni Şafak, γνωστός για τις ακραίες εθνικιστικές και συχνά εμπρηστικές του θέσεις κατά της Ελλάδας.<br /><br />Σύμφωνα με πρόσφατες αναφορές ο Καραγκιούλ συνεχίζει να προωθεί θεωρίες συνωμοσίας και προκλητικούς ισχυρισμούς, υποστηρίζοντας μεταξύ άλλων ότι:<br /><br />1. Η Ελλάδα έχει μεταφέρει ισραηλινά όπλα και στρατιωτικό προσωπικό σε νησιά του Αιγαίου.<br /><br />2. Ισχυρίζεται ότι έχουν εγκατασταθεί αποθήκες πυραύλων και στρατιωτικές βάσεις κοντά στα τουρκικά σύνορα, παρουσιάζοντας την Ελλάδα ως απειλή για την ασφάλεια της Τουρκίας.<br /><br />3. Είναι ένθερμος υποστηρικτής του δόγματος της «Γαλάζιας Πατρίδας» και συχνά καλεί την τουρκική κυβέρνηση να λάβει πιο επιθετικά μέτρα στην Ανατολική Μεσόγειο. <br /><br />Οι τοποθετήσεις του θεωρούνται από Έλληνες αναλυτές ως μέρος της τουρκικής προπαγάνδας που στοχεύει στην πόλωση του κλίματος μεταξύ των δύο χωρών. Σημειώνεται ότι οι απόψεις του δεν εκπροσωπούν την επίσημη διπλωματική γραμμή της Άγκυρας, αν και στο παρελθόν θεωρούνταν κοντά στο περιβάλλον του Ερντογάν.<div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Σύμβουλος Ερντογάν: «Αν μας επιτεθεί το Ισραήλ θα καταλάβουμε Κύπρο-Αιγαίο».

Το υπουργείο Άμυνας της Τουρκίας κατηγόρησε την Ελλάδα την Πέμπτη για τους πυραύλους στην Κάρπαθο-Οι Τούρκοι βλέπουν τον κλοιό από Ελλάδα-Ισ...

Διαβάστε την συνέχεια

Αξιωματούχος των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών: Το Ιράν έχει τυφλώσει τον αμερικανικό στρατό.

<a href="https://i0.wp.com/echedoros.blog/wp-content/uploads/2026/03/lkafsnsdfaoruw22.jpg?ssl=1"><img height="112" src="https://i0.wp.com/echedoros.blog/wp-content/uploads/2026/03/lkafsnsdfaoruw22.jpg?resize=640%2C359&ssl=1" width="735" /></a><br /><br />Ο πρώην αναλυτής της CIA, Λάρι Τζόνσον, δήλωσε ότι το Ιράν διαθέτει σαφή στρατιωτικά και στρατηγικά πλεονεκτήματα έναντι των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ισραήλ, τα οποία έχουν ματαιώσει τα στρατιωτικά τους σχέδια.<br /><br />Ο Λάρι Τζόνσον δήλωσε στο YouTube: «Εάν ο στόχος των στρατιωτικών επιθέσεων των ΗΠΑ είναι να επηρεάσουν το μεγαλύτερο δυνατό τμήμα του πληθυσμού, πρέπει να λάβουμε υπόψη ότι το 70 έως 80 τοις εκατό των Ιρανών είναι διασκορπισμένοι σε όλη τη χώρα, ενώ το 80 τοις εκατό του πληθυσμού του Ισραήλ συγκεντρώνεται μόνο στο Τελ Αβίβ και τη Χάιφα».<br /><br /> Πρόσθεσε: «Αυτό σημαίνει ότι η Δύση, η οποία αναγκάζεται να στοχεύσει εκατοντάδες τοποθεσίες για να προσπαθήσει να σπάσει τη βούληση του ιρανικού λαού, αντιμετωπίζει μια εντελώς αντίστροφη κατάσταση, όπου το Ιράν χρειάζεται να χτυπήσει μόνο δύο στόχους για να επιτύχει ένα τεράστιο αντίκτυπο. Οι Ισραηλινοί υποφέρουν πολύ και στέλνουν μηνύματα που υποδεικνύουν την επιθυμία τους για εκεχειρία».<br /><br />Απενεργοποίησε πέντε προηγμένα ραντάρ<div><br /></div><div><a href="https://i0.wp.com/echedoros.blog/wp-content/uploads/2026/03/lkafsnsdfaoruw.jpg?ssl=1"><img src="https://i0.wp.com/echedoros.blog/wp-content/uploads/2026/03/lkafsnsdfaoruw.jpg?resize=640%2C353&ssl=1" /></a><br /><br />Ο ειδικός επεσήμανε ότι οι αντεπιθέσεις που εξαπέλυσε το Ιράν έχουν επιφέρει μια ριζική αλλαγή στην στρατιωτική εξίσωση, λέγοντας: «Κανείς δεν θα μπορούσε να φανταστεί ότι το Ιράν θα μπορούσε να απενεργοποιήσει πέντε προηγμένα ραντάρ. Αυτό το επίτευγμα έχει τυφλώσει τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ. Προηγουμένως, το Ισραήλ λάμβανε έγκαιρη προειδοποίηση έως και 30 λεπτά πριν από μια πυραυλική επίθεση, αλλά τώρα αυτός ο χρόνος έχει μειωθεί σε μόλις ένα λεπτό».<br /><br />Αδύναμες οι αμερικανικές βάσεις στον Περσικό Κόλπο</div><div><br /></div><div><a href="https://i0.wp.com/echedoros.blog/wp-content/uploads/2026/03/lkafsnsdfaoruw223-1.jpg?ssl=1"><img src="https://i0.wp.com/echedoros.blog/wp-content/uploads/2026/03/lkafsnsdfaoruw223-1.jpg?resize=640%2C343&ssl=1" /></a><br /><br />Όσον αφορά την αμερικανική στρατιωτική παρουσία στην περιοχή, ο Τζόνσον εξήγησε ότι η Ουάσινγκτον βασιζόταν στη διατήρηση των βάσεων της στη Σαουδική Αραβία, το Κουβέιτ, το Μπαχρέιν, το Κατάρ και τα ΗΑΕ, αλλά «αυτό έχει καταστεί αδύνατο τώρα» υπό το φως των κλιμακούμενων ιρανικών επιθέσεων.<br /><br />Αυτές οι δηλώσεις έρχονται στη δεύτερη εβδομάδα της μεγάλης κλίμακας στρατιωτικής επιχείρησης ΗΠΑ-Ισραήλ εναντίον του Ιράν, η οποία ξεκίνησε στις 28 Φεβρουαρίου.<br /><br />Η περιοχή βιώνει μια καθημερινή ανταλλαγή επιθέσεων, με το Ιράν να συνεχίζει να στοχεύει το Ισραήλ και τις αμερικανικές βάσεις στα αραβικά κράτη του Κόλπου με μη επανδρωμένα αεροσκάφη και βαλλιστικούς πυραύλους σε αντίποινα για τις αεροπορικές επιδρομές που σκότωσαν τον πρώην Ανώτατο Ηγέτη Αλί Χαμενεΐ και δεκάδες στρατιωτικούς διοικητές.</div><div><br /></div><div><a href="https://echedoros.blog/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Αξιωματούχος των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών: Το Ιράν έχει τυφλώσει τον αμερικανικό στρατό.

Ο πρώην αναλυτής της CIA, Λάρι Τζόνσον, δήλωσε ότι το Ιράν διαθέτει σαφή στρατιωτικά και στρατηγικά πλεονεκτήματα έναντι των Ηνωμένων Πολιτε...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο Ερντογάν και η «μάχη» για την ηγεσία του Ισλάμ: Η νέα γεωπολιτική στρατηγική της Άγκυρας.

<img height="150" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/03/recep_tayyip_erdogan64-1-1-768x576.jpg" width="737" /><br /><br />Η Τουρκία επιχειρεί να καλύψει το κενό ισχύος στον μουσουλμανικό κόσμο την ώρα που η Μέση Ανατολή αναδιαμορφώνεται<br /><br />Η τελευταία παρέμβαση του προέδρου της Τουρκίας, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, επαναφέρει στο προσκήνιο ένα στρατηγικό σχέδιο που διαμορφώνεται εδώ και χρόνια στην Άγκυρα: την προσπάθεια της Τουρκίας να παρουσιαστεί ως ηγετική δύναμη του παγκόσμιου Ισλάμ.<br /><br />Σε ομιλία του ενώπιον της κοινοβουλευτικής ομάδας του κυβερνώντος κόμματος, ο Τούρκος πρόεδρος υπογράμμισε την ανάγκη υπέρβασης των θρησκευτικών διαφορών μεταξύ σουνιτών και σιιτών, παρουσιάζοντας τον εαυτό του ως φωνή ενότητας για το σύνολο των μουσουλμάνων.<br /><br />«Δεν έχουμε μια θρησκεία σουνιτισμού ή σιιτισμού. Έχουμε μία θρησκεία. Αυτή είναι το Ισλάμ», δήλωσε χαρακτηριστικά, επιχειρώντας να προβάλλει την έννοια της Ούμα, δηλαδή της παγκόσμιας κοινότητας των μουσουλμάνων.<div>  <br />Η στρατηγική της «ισλαμικής ενότητας»<br /><br />Η ρητορική του Τούρκου προέδρου δεν αποτελεί μια συγκυριακή δήλωση. Αντίθετα, εντάσσεται σε μια μακροχρόνια πολιτική στρατηγική με στόχο την ενίσχυση της γεωπολιτικής επιρροής της Τουρκίας στον μουσουλμανικό κόσμο.<br /><br />Σε πρόσφατη ανάλυση, το The Economist σημείωσε ότι ο Ερντογάν συχνά απευθύνεται όχι μόνο στο εσωτερικό ακροατήριο αλλά και στα σχεδόν 2 δισεκατομμύρια μουσουλμάνους παγκοσμίως, προσπαθώντας να εμφανιστεί ως εκπρόσωπος των συμφερόντων τους.<br /><br />Σε σχετική ομιλία του πριν από το Ραμαζάνι, είχε δηλώσει:<br /><br />«Είθε η Ούμα να μην συντριβεί από τις διαιρέσεις που κρατούν αιώνες. Αν κρατηθούμε από την αδελφοσύνη και την πίστη μας, δεν υπάρχει παγίδα που δεν μπορούμε να σπάσουμε». <br /><br />Η συγκεκριμένη ρητορική ενισχύει το προφίλ της Τουρκίας ως δύναμης που φιλοδοξεί να γεφυρώσει τα θρησκευτικά ρήγματα μεταξύ των δύο μεγάλων κλάδων του Ισλάμ.<br />Το γεωπολιτικό κενό στη Μέση Ανατολή<br /><br />Η χρονική συγκυρία της δήλωσης δεν θεωρείται τυχαία. Η νέα κλιμάκωση στη Μέση Ανατολή, με τις στρατιωτικές επιχειρήσεις των ΗΠΑ και του Ισραήλ κατά του Ιράν, φαίνεται να δημιουργεί ένα γεωπολιτικό κενό ισχύος στην περιοχή.<br /><br />Το Ιράν, που για χρόνια λειτουργούσε ως ηγετικός πόλος του σιιτικού κόσμου μέσω του λεγόμενου «άξονα της αντίστασης», εμφανίζεται σήμερα αποδυναμωμένο. Την ίδια στιγμή, περιφερειακές δυνάμεις όπως η Σαουδική Αραβία, το Ισραήλ και η Τουρκία επιχειρούν να ενισχύσουν την επιρροή τους.<br /><br />Σε αυτό το περιβάλλον, η Άγκυρα επιχειρεί να εμφανιστεί ως ενδιάμεση δύναμη που μπορεί να συνομιλεί τόσο με σουνιτικά όσο και με σιιτικά κράτη.</div><div><br />Η τουρκική αφήγηση ισχύος<br /><br />Ο Ερντογάν δεν περιορίστηκε μόνο σε θρησκευτικές αναφορές. Στην ίδια ομιλία επανέφερε ιστορικές μνήμες και στρατιωτικές επιτυχίες της Τουρκίας. «Η Τουρκία δεν είναι μια οποιαδήποτε χώρα. Όποιος θέλει να δει τον χαρακτήρα μας, ας κοιτάξει την Κύπρο, τον πόλεμο της Ανεξαρτησίας και τη νίκη στα Δαρδανέλια», υπογράμμισε.<br /><br />Η αναφορά αυτή εντάσσεται στη στρατηγική της Άγκυρας να συνδυάζει:</div><div><br /></div><div>ιστορικό συμβολισμό της Οθωμανικής κληρονομιάς<br />θρησκευτική ρητορική<br />γεωπολιτική ισχύ<br /><br />δημιουργώντας μια αφήγηση που παρουσιάζει την Τουρκία ως φυσικό ηγέτη του μουσουλμανικού κόσμου.</div><div><br />Η αντίδραση της Δύσης<br /><br />Η στρατηγική αυτή προκαλεί έντονο ενδιαφέρον αλλά και επιφυλάξεις στη Δύση.<br /><br />Αναλυτές επισημαίνουν ότι ο Τούρκος πρόεδρος έχει καταφέρει να αποκτήσει σημαντική απήχηση σε κοινωνίες της Μέσης Ανατολής, της Αφρικής και της Νοτιοανατολικής Ασίας, κυρίως επειδή παρουσιάζεται ως ηγέτης που υπερασπίζεται τα ζητήματα των μουσουλμάνων σε διεθνές επίπεδο.<br /><br />Η στάση του σε θέματα όπως η Παλαιστίνη, η Γάζα ή οι μουσουλμανικές μειονότητες έχει ενισχύσει την εικόνα αυτή, παρά τις εντάσεις της Τουρκίας με δυτικές χώρες.<br />Μια νέα εποχή ηγεσίας στο Ισλάμ;<br /><br />Ιστορικά, μετά τον θάνατο του προφήτη Μωάμεθ το 632 μ.Χ., ο μουσουλμανικός κόσμος δεν απέκτησε ποτέ μια ενιαία παγκόσμια ηγεσία.<br /><br />Σήμερα, ωστόσο, αρκετοί αναλυτές θεωρούν ότι η αναταραχή στη Μέση Ανατολή και η αδυναμία παραδοσιακών δυνάμεων δημιουργεί χώρο για νέους διεκδικητές.<br /><br />Σε αυτό το πλαίσιο, ο Ερντογάν επιχειρεί να προωθήσει ένα μοντέλο ηγεσίας που συνδυάζει:πολιτική ισχύ<br />ισλαμική ταυτότητα<br />περιφερειακή στρατιωτική επιρροή<br /><br />Το ερώτημα που παραμένει ανοιχτό είναι αν η Τουρκία μπορεί πράγματι να μετατρέψει αυτή τη ρητορική σε πραγματική ηγεμονία στον μουσουλμανικό κόσμο ή αν πρόκειται κυρίως για μια στρατηγική προβολής ισχύος στο πλαίσιο της παγκόσμιας γεωπολιτικής αναδιάταξης.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο Ερντογάν και η «μάχη» για την ηγεσία του Ισλάμ: Η νέα γεωπολιτική στρατηγική της Άγκυρας.

Η Τουρκία επιχειρεί να καλύψει το κενό ισχύος στον μουσουλμανικό κόσμο την ώρα που η Μέση Ανατολή αναδιαμορφώνεται Η τελευταία παρέμβαση του...

Διαβάστε την συνέχεια

Αποστρατιωτικοποίηση ή αυτοάμυνα; Η Ελλάδα και η Τουρκία σε νομική σύγκρουση για το Αιγαίο

<div><img height="113" src="https://www.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/03/patriot-missile-mak-1.jpg" width="734" /></div><br />«Νέα ένταση στο Αιγαίο: Ελλάδα και Τουρκία αντιπαρατίθενται για τα Patriot στην Κάρπαθο, με διεθνές δίκαιο και συνθήκες στο επίκεντρο»<br /><br />Σε μια ακόμα έντονη διπλωματική αντίδραση, το τουρκικό Υπουργείο Εθνικής Άμυνας κατέστησε σαφές ότι θεωρεί παράνομη τη μεταφορά των αμερικανικών συστημάτων αεράμυνας Patriot στην Κάρπαθο, επικαλούμενο το καθεστώς αποστρατικοποίησης των νησιών του Αιγαίου και ειδικότερα των Δωδεκανήσων. Σύμφωνα με την ανακοίνωση του τουρκικού επιτελείου άμυνας, η Ελλάδα “εκμεταλλεύεται τις κρίσεις στην περιοχή”, παραβιάζοντας διεθνείς συνθήκες και δημιουργώντας τετελεσμένα που θα βλάψουν τις σχέσεις των δύο συμμάχων στο ΝΑΤΟ.<br /><br />Όπως φαίνεται από τη διεθνή νομική ανάλυση και την επίσημη επιχειρηματολογία των δύο πλευρών για το ζήτημα της αποστρατιωτικοποίησης των νησιών του Αιγαίου, δεν υπάρχει μονοσήμαντη νομική ερμηνεία· αντίθετα, το θέμα εξετάζεται σε βάθος από ειδικούς στο διεθνές δίκαιο.<div><br /> 1. Τουρκική Νόηση: Συνθήκες και Αποστρατιωτικοποίηση<br /><br />Η Άγκυρα στηρίζει τις θέσεις της σε μια σειρά από διεθνείς συμφωνίες που καθόρισαν το Αιγαίο μετά τους μεγάλους πολέμους:Η Συνθήκη του Λονδίνου του 1913 και η απόφαση των Έξι Δυνάμεων του 1914 επέβαλαν αποστρατιωτικοποίηση για ορισμένα νησιά.<br />Η Συνθήκη Ειρήνης της Λωζάννης του 1923 επιβεβαίωσε την απόφαση αυτή σε αρκετά νησιά του Βορείου Αιγαίου σε σχέση με δραστηριότητες που θα μπορούσαν να απειλήσουν τη δημόσια ειρήνη.<br />Η Συνθήκη Ειρήνης των Παρισίων του 1947 επέβαλε ρητή αποστρατιωτικοποίηση στα Δωδεκάνησα όταν αυτά παραχωρήθηκαν από την Ιταλία στην Ελλάδα.<br /><br />Η τουρκική πλευρά επιχειρηματολογεί ότι αυτή η αποστρατιωτικοποίηση καθίσταται σαφώς νομική υποχρέωση για την Ελλάδα και ότι η ανάπτυξη στρατιωτικών συστημάτων, συμπεριλαμβανομένων αεράμυνας ή Patriot, παραβιάζει διεθνείς δεσμεύσεις. Το τουρκικό Υπουργείο Εξωτερικών επαναλαμβάνει πως η αναγκαία για την ασφάλεια περιοχή δεν πρέπει να στρατιωτικοποιείται από την Ελλάδα επειδή παραβιάζει αυτούς τους όρους.</div><div><br />2. Ελληνική Προσέγγιση: Διεθνές Δίκαιο και Κυριαρχικά Δικαιώματα<br /><br />Η ελληνική πλευρά απορρίπτει τους ισχυρισμούς της Τουρκίας ως νομικά αβάσιμους και προβάλλει τα εξής:Οι Συνθήκες της Λωζάννης και των Παρισίων δεν δημιουργούν υπερκυριαρχικές υποχρεώσεις που να απαγορεύουν γενικά την κατοχή στρατιωτικών δυνάμεων, ειδικά όταν συνδέονται με την αντιμετώπιση απειλών στην ασφάλεια.<br />Σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως στα νησιά Λέσβος, Χίος, Σάμος και Ικαρία, η Συνθήκη της Λωζάννης δεν απαγορεύει πλήρως τη στρατιωτική παρουσία αλλά απλώς οριοθετεί περιορισμούς ναυτικών βάσεων και οχυρώσεων — οι οποίοι, όπως υποστηρίζεται, δεν καλύπτουν τον σύγχρονο αμυντικό εξοπλισμό που έχει αναπτυχθεί για την προστασία του εδάφους.<br />Επιπλέον, η Ελλάδα υποστηρίζει ότι η Συνθήκη των Παρισίων δεν δεσμεύει νομικά τρίτες χώρες που δεν ήταν συμβαλλόμενα μέρη (όπως η Τουρκία), κάτι που προβλέπεται από τη Διεθνή Σύμβαση της Βιέννης για το Δίκαιο των Συνθηκών (res inter alios acta – «υπόθεση μεταξύ άλλων»).</div><div><br />3. Διεθνές Δίκαιο και Άρθρο 51 του Χάρτη των ΗΕ<br /><br />Σύμφωνα με διεθνή νομική ανάλυση από think‑tank αναφορές (π.χ. Stiftung Wissenschaft und Politik), το Άρθρο 51 του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών αναγνωρίζει το δικαίωμα αυτοάμυνας ενός κράτους όταν αντιμετωπίζει απειλή. Αυτό σημαίνει ότι, ακόμη και αν υπάρχουν ιστορικές δεσμεύσεις, η Ελλάδα μπορεί να επικαλεστεί το δικαίωμα να θωρακίσει τα νησιά της όταν υπάρχει πραγματική απειλή ασφάλειας στην περιοχή.</div><div><br />4. Το Νομικό Αντίβαρο: Πρακτική Εφαρμογή και Ερμηνεία Συνθηκών<br /><br />Εμπειρογνώμονες στο διεθνές δίκαιο τονίζουν ότι οι ιστορικές συνθήκες πρέπει να ερμηνεύονται με βάση το σύγχρονο γεωπολιτικό και ασφάλεια πλαίσιο, ειδικά όταν ένα κράτος αντιμετωπίζει απειλές στο έδαφός του. Η παραμονή σε μια ρηχά δεσμευτική συμφωνία χωρίς να λαμβάνεται υπόψη η σύγχρονη πραγματικότητα μπορεί να οδηγήσει σε νομικά και πρακτικά κενά.</div><div><br />5. Ασάφειες και Πρακτικά Ζητήματα<br /><br />• Ασάφεια Συνθηκών: Πολλά άρθρα των συμφωνιών δεν επιβάλλουν καθολική απαγόρευση στρατιωτικών δυνάμεων, αλλά περιορισμούς σε ειδικές περιπτώσεις (π.χ. ναυτικές βάσεις). • Εφαρμογή στη Σύγχρονη Εποχή: Η δημιουργία στρατιωτικών εγκαταστάσεων για την εθνική άμυνα θεωρείται, σύμφωνα με ορισμένες νομικές προσεγγίσεις, δικαιολογημένη όταν αντιμετωπίζεται υπαρκτός κίνδυνος.<br /><br />Η νομική διαμάχη για την αποστρατιωτικοποίηση των νησιών του Αιγαίου δεν είναι απλή ή μονόπλευρη.Η Τουρκία βασίζεται σε ιστορικές συνθήκες και υποστηρίζει ότι αυτές απαγορεύουν στρατιωτική παρουσία.<br />Η Ελλάδα επικαλείται διεθνές δίκαιο αυτοάμυνας και κυριαρχικά δικαιώματα, επιχειρηματολογώντας ότι δεν παραβιάζει ουσιαστικά δεσμεύσεις που να απαγορεύουν τη σωστή άμυνα απέναντι σε απειλές.<br />Διεθνείς νομικές αναλύσεις δείχνουν ότι οι συνθήκες πρέπει να ερμηνεύονται στενά και με βάση σύγχρονες συνθήκες ασφαλείας, όχι μόνο με βάση ιστορικές ή μονομερείς ερμηνείες.<br /> Αυτή η ενίσχυση επιχειρημάτων δίνει μιαπιο ολοκληρωμένη νομική και διεθνή οπτικήστο θέμα, καταδεικνύοντας ότι ηέμφαση στην προστασία κυριαρχίας και ασφάλειας— υπό την αιχμή της διεθνούς έντασης —δεν συνιστά αναγκαστικά παραβίαση διεθνών δεσμεύσεων, αλλά έναδίκαιο και υπεύθυνο βήμα άμυνας στο διεθνές περιβάλλον. </div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/"> πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Αποστρατιωτικοποίηση ή αυτοάμυνα; Η Ελλάδα και η Τουρκία σε νομική σύγκρουση για το Αιγαίο

«Νέα ένταση στο Αιγαίο: Ελλάδα και Τουρκία αντιπαρατίθενται για τα Patriot στην Κάρπαθο, με διεθνές δίκαιο και συνθήκες στο επίκεντρο» Σε μι...

Διαβάστε την συνέχεια

Μέση Ανατολή: Γιατί οι χώρες του Περσικού είναι έξαλλες με το Ιράν, αλλά όχι με τις ΗΠΑ.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/03/gulf_war.jpg"><img height="133" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/03/gulf_war-696x464.jpg" width="730" /></a><br /><br />Καθώς ο πόλεμος των ΗΠΑ και του Ισραήλ με το Ιράν (που ορισμένοι ονομάζουν ο Τρίτος Πόλεμος του Κόλπου) πλησιάζει τη δεύτερη εβδομάδα του, η δημόσια οργή εναντίον της Ουάσιγκτον είναι ιδιαίτερα περιορισμένη στα κράτη του Περσικού Κόλπου, ακόμη και αν αυτά υφίστανται μερικές από τις σφοδρότερες επιπτώσεις ενός περιφερειακού πολέμου που είχαν παροτρύνει τις Ηνωμένες Πολιτείες να αποφύγουν.<br /><br />Με λίγες εξαιρέσεις, οι ανώτεροι αξιωματούχοι του Κόλπου έχουν αποφύγει να κατηγορήσουν δημοσίως την Ουάσιγκτον για την απόφασή της να επιθετεί στο Ιράν. Οι πρωτεύουσες των χωρών του Κόλπου χρησιμοποιούν τον όρο «προδοσία» για την Τεχεράνη, όχι για τις Ηνωμένες Πολιτείες, ακόμη και αν οι αμερικανικές ενέργειες συνέβαλαν στην εκδήλωση της σύγκρουσης.<br />Λίγες αιχμές<br /><br />Μια σπάνια δημόσια απόκλιση προήλθε από τον μεγιστάνα των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων Καλάφ αλ Χαμπτούρ, ο οποίος κατηγόρησε ανοιχτά των πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ για το ότι «έσυρε» την περιοχή στον πόλεμο, πριν ανακαλέσει τα σχόλιά του – ένα σημάδι, σύμφωνα με ορισμένες πηγές του Κόλπου, της έντονης ανησυχίας που επικρατεί στους κύκλους του Κόλπου σχετικά με τις επιλογές της Ουάσιγκτον.<br /><br />Πάντως, από την πλευρά του, ο διευθύνων σύμβουλος της Aramco, Aμίν Νάσερ, απέφυγε επιμελώς να επικρίνει την Ουάσιγκτον, παρόλο που προειδοποίησε ότι η σύρραξη των ΗΠΑ και του Ισραήλ με το Ιράν είχε προκαλέσει «μια σοβαρή αλυσιδωτή αντίδραση» με δυνητικά «καταστροφικές» συνέπειες για τις παγκόσμιες αγορές πετρελαίου.<br /><br />Οι προσπάθειες<br /><br />Η συμπεριφορά του Ιράν έχει κάνει αυτή την αυτοσυγκράτηση ευκολότερη να διατηρηθεί. Μετά από χρόνια αργής προσέγγισης – και διαβεβαιώσεις από τα αραβικά κράτη του Κόλπου ότι το έδαφός τους δεν θα χρησιμοποιηθεί για να εξαπολυθούν επιθέσεις κατά του Ιράν – πολλοί περίμεναν από την Τεχεράνη να αναγνωρίσει αυτές τις προσπάθειες.<br /><br />Οι αξιωματούχοι του Κόλπου είχαν μάλιστα οργανώσει μια έντονη διπλωματική προσπάθεια τον Ιανουάριο, προειδοποιώντας τόσο την Ουάσιγκτον όσο και την Τεχεράνη ότι μια αμερικανική επίθεση κατά του Ιράν θα προκαλούσε ακριβώς το είδος της περιφερειακής κρίσης που εκτυλίσσεται τώρα. Αντ’ αυτού, το Ιράν επιτέθηκε στο έδαφος των αραβικών χωρών του Κόλπου την πρώτη μέρα της επίθεσης και έχει προκαλέσει τεράστια αναταραχή.<div><br />Η «προδοσία»<br /><br />Ο πρωθυπουργός του Κατάρ χαρακτήρισε τις κινήσεις του Ιράν «προδοσία», λέγοντας ότι ήταν προμελετημένες και πραγματοποιήθηκαν παρά τις εγγυήσεις ουδετερότητας του Κόλπου. Η Ντόχα είχε εργαστεί για τη διατήρηση «μιας ειρηνικής γειτονίας» και τη διευκόλυνση της διπλωματίας μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν, είπε, αλλά η λανθασμένη εκτίμηση του Ιράν «κατέστρεψε τα πάντα».<br /><br />Ωστόσο, αξιωματούχοι αναφέρουν ότι δεν είναι η κατάλληλη στιγμή για να επανεξεταστούν οι σχέσεις με την Ουάσινγκτον. Ο εκπρόσωπος του Κατάρ, Ματζέντ αλ Ανσάρι, δήλωσε ότι η συνεργασία με τις ΗΠΑ «δεν τίθεται υπό αμφισβήτηση» και ότι η παρούσα συγκυρία ενισχύει την ανάγκη ενίσχυσης — και όχι αποδυνάμωσης — της συνεργασίας του Κατάρ με τις αμερικανικές και ευρωπαϊκές ένοπλες δυνάμεις στον τομέα της ασφάλειας.</div><div><br />Το ευρύτερο δίδαγμα<br /><br />Ωστόσο, ένα ευρύτερο δίδαγμα γίνεται αντιληπτό: η εξάρτηση από έναν μόνο εγγυητή έχει αφήσει τα κράτη του Κόλπου εκτεθειμένα. Οι ευρωπαϊκές χώρες, και όχι η Αμερική, έχουν αναλάβει έναν εμφανή ρόλο στην ενίσχυση της περιφερειακής άμυνας, από τα γαλλικά Rafale που περιπολούν τον εναέριο χώρο των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων έως τα βρετανικά Typhoon που αναχαιτίζουν απειλές πάνω από το Κατάρ.<br /><br />Η πορεία δεν είναι μια στροφή μακριά από την Ουάσινγκτον, αλλά μια επέκταση προς τα έξω, δήλωσε ένας αξιωματούχος του Κόλπου στο Reuters. «Οι χώρες του Κόλπου αναμένουν μια σημαντική αλλαγή στην στάση τους όσον αφορά την ασφάλεια και την άμυνα. Δεν απομακρύνονται από τις ΗΠΑ, αλλά διαφοροποιούνται. Ορισμένες μπορεί να στραφούν προς την Κίνα, άλλες μπορεί να πλησιάσουν το Ισραήλ, άλλες την Ευρώπη, την Τουρκία, το Πακιστάν ή την Ινδία», δήλωσε ο αξιωματούχος. Τα κράτη του Κόλπου δεν διακόπτουν τις σχέσεις τους με την Ουάσινγκτον — απλώς προφυλάσσονται για το μέλλον.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Μέση Ανατολή: Γιατί οι χώρες του Περσικού είναι έξαλλες με το Ιράν, αλλά όχι με τις ΗΠΑ.

Καθώς ο πόλεμος των ΗΠΑ και του Ισραήλ με το Ιράν (που ορισμένοι ονομάζουν ο Τρίτος Πόλεμος του Κόλπου) πλησιάζει τη δεύτερη εβδομάδα του, η...

Διαβάστε την συνέχεια

Πόλεμος στη Μέση Ανατολή: Το μυστήριο της απουσίας των Χούθι από τη σύγκρουση.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/03/houthis.webp"><img height="133" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/03/houthis-696x464.webp" width="734" /></a><br /><br />Οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ βρίσκονται σε πόλεμο με το Ιράν, και η σύγκρουση εξαπλώνεται σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή. Η Τεχεράνη επιβάλλει για πρώτη φορά αποκλεισμό στο Στενό του Ορμούζ, εμποδίζοντας τη διεθνή μεταφορά πετρελαίου και φυσικού αερίου και ελπίζοντας να αυξήσει το κόστος μιας επίθεσης κατά της Ισλαμικής Δημοκρατίας.<br /><br />Το Ιράν έμαθε να χρησιμοποιεί τις εμπορικές οδούς ως όπλο παρακολουθώντας τους Χούθι στην Υεμένη να εφαρμόζουν αυτές τις τακτικές στην Ερυθρά Θάλασσα και γύρω από αυτήν. Από τις επιθέσεις της Χάμας στις 7 Οκτωβρίου στο Ισραήλ, η στρατιωτική πίεση των Χούθι σε κρίσιμες ναυτιλιακές οδούς έχει προκαλέσει οικονομικές ζημίες ύψους 15-20 δισεκατομμυρίων δολαρίων, καθώς και σημαντική αύξηση των ναύλων και των ασφαλίστρων.<br /><br />Ωστόσο, μέχρι στιγμής, οι Χούθι έχουν μείνει εκτός του πολέμου του Ιράν. Ο ηγέτης των Χούτι, Αμπντούλ Μαλίκ αλ-Χούθι, έχει κάνει τρεις δηλώσεις σχετικά με τη σύγκρουση, αλλά καμία από αυτές δεν έχει αποκαλύψει τις στρατιωτικές προθέσεις των ανταρτών της Υεμένης ή υποδείξει ότι είναι έτοιμοι να επιτεθούν στους όλο και περισσότερους εχθρούς του Ιράν. Τι μπορεί να συγκρατεί τους Χούτι;<br /><br />Πρότερες απώλειες<br /><br />Πρώτον, οι Χούθι έχουν πιθανώς υποστεί απώλειες από τις προηγούμενες επιχειρήσεις των ΗΠΑ και του Ισραήλ εναντίον τους και αισθάνονται την ένταση που επικρατεί από την επιχείρηση Epic Fury. Ένας από τους βασικούς στρατηγικούς στόχους της κυβέρνησης Τραμπ για το Ιράν, τον οποίο επιδίωξε αρχικά μέσω διαπραγματεύσεων και τώρα μέσω πολέμου, είναι να εξαλείψει την υποστήριξη του Ιράν προς τα δίκτυα των αντιπροσώπων του, συμπεριλαμβανομένων της Χεζμπολάχ και των Χούθι.<br /><br />Ενώ επικεντρωνόταν στην αεροπορική εκστρατεία του στο Ιράν, το Ισραήλ στράφηκε για να χτυπήσει σκληρά τη Χεζμπολάχ, αφού η λιβανική ομάδα εκτόξευσε ρουκέτες στις αρχές του πολέμου. Οι Χούθι σίγουρα παρακολουθούν από την Υεμένη και ενδέχεται να αναμένουν παρόμοια αντίδραση αν εκτοξεύσουν βλήματα κατά του Ισραήλ. Ωστόσο, οι αμερικανικές επιθέσεις κατά τη διάρκεια της επιχείρησης Rough Rider κατέστρεψαν πολλές εγκαταστάσεις αποθήκευσης όπλων των Χούτι και σκότωσαν έναν αριθμό τεχνικού προσωπικού των Χούτι που υποστήριζε τις δραστηριότητες κατασκευής όπλων.<br /><br />Επιπλέον, είναι πιθανό το Ισραήλ να έχει εντείνει τη συλλογή πληροφοριών για τους Χούθι και να έχει προγραμματίσει νέες επιθέσεις κατά ηγετικών στελεχών ως απάντηση σε εκτόξευση πυραύλων από τους Χούθι. Τον περασμένο Αύγουστο και Σεπτέμβριο, το Ισραήλ πραγματοποίησε επιθέσεις κατά ηγετικών στελεχών στη Σαναά, σκοτώνοντας εννέα μέλη του υπουργικού συμβουλίου των Χούθι, γεγονός που σίγουρα ενίσχυσε τις εσωτερικές ανησυχίες της οργάνωσης σχετικά με την επιχειρησιακή ασφάλεια.<br /><br />Μια κοινή εκστρατεία των ΗΠΑ και του Ισραήλ, που περιελάμβανε επιθέσεις κατά των κεφαλών των ανταρτών, π.χ. εναντίον του Αμπντούλ Μαλίκ αλ-Χούθι ή του οργάνου λήψης αποφάσεων του Συμβουλίου Τζιχάντ, θα μπορούσε να πλήξει τους Χούθι περισσότερο από ό,τι είναι διατεθειμένοι να ανεχθούν.<div><br />Κίνδυνος αποδυνάμωσης<br /><br />Δεύτερον, οι Χούθι πιθανώς φοβούνται ότι η αποδυνάμωση του Ιράν θα περιορίσει την πρόσθετη στρατιωτική υποστήριξη της Τεχεράνης προς την ομάδα. Το Ιράν είναι ο κύριος προμηθευτής όπλων των Χούτι τουλάχιστον από το 2009. Σήμερα, η Τεχεράνη παρέχει στους Χούτι το μεγαλύτερο μέρος του στρατιωτικού εξοπλισμού υψηλής αξίας, συμπεριλαμβανομένων εξαρτημάτων για βλήματα μεγάλου βεληνεκούς που απειλούν το Ισραήλ και τα κράτη του Κόλπου.<br /><br />Η προμήθεια υψηλής ποιότητας όπλων από το Ιράν στους Χούθι θα μειωθεί αναμφίβολα μετά τη λήξη των τρεχουσών εχθροπραξιών. Οι Χούθι ενδέχεται να φοβούνται την εξάντληση των υφιστάμενων αποθεμάτων τους από αυτά τα όπλα κατά του Ισραήλ, χωρίς να υπάρχει προοπτική αναπλήρωσης.<br /><br />Συμβολική βοήθεια<br /><br />Τρίτον, οι Χούθι πιθανώς γνωρίζουν ότι η παρέμβασή τους δεν θα σώσει το Ιράν και θα βλάψει μόνο τα δικά τους συμφέροντα. Από τον Οκτώβριο του 2023, οι Χούθι έχουν αποδείξει ότι μπορούν να χτυπήσουν στόχους τόσο στα κράτη του Κόλπου όσο και στο Ισραήλ, τα οποία αποτελούν το επίκεντρο της τρέχουσας αντεπίθεσης του Ιράν.<br /><br />Ωστόσο, οι μεγάλες αποστάσεις και το σημαντικό ποσοστό αποτυχίας αυτών των εκτοξεύσεων θα έκαναν οποιεσδήποτε περαιτέρω επιθέσεις σε μεγάλο βαθμό συμβολικές. Οι πυραυλικές επιθέσεις των Χούθι προς οποιαδήποτε κατεύθυνση δεν θα μπορούσαν να κλίνουν την ισορροπία υπέρ του Ιράν και θα μπορούσαν να προκαλέσουν αποφασιστικά και ενδεχομένως καταστροφικά αντίποινα.</div><div><br />Πίεση<br /><br />Τέταρτον, οι Χούτι πιθανώς φοβούνται την πίεση από τα κράτη του Κόλπου και τα σχέδιά τους για την Υεμένη. Η Σαουδική Αραβία, η οποία διατηρεί εκεχειρία με τους Χούθι από το 2022, έχει να κερδίσει τα περισσότερα αν το κίνημά τους αποδυναμωθεί. Οι Σαουδάραβες υποστηρίζουν ένοπλες φατρίες της Υεμένης που περιμένουν στην άκρη για να εκδιώξουν τους Χούθι από την εξουσία στο βόρειο τμήμα της Υεμένης, και μια λανθασμένη κίνηση των ανταρτών θα μπορούσε να τους δώσει την ευκαιρία που χρειάζονται.<br /><br />Οι Σαουδάραβες και άλλα κράτη του Συμβουλίου Συνεργασίας του Περσικού Κόλπου (GCC) πιθανώς πιέζουν τους Χούτι να μην παρέμβουν στον πόλεμο, πεπεισμένοι ότι η ομάδα της Υεμένης θα αποδυναμωθεί ανεξάρτητα από το αν θα συμμετάσχει ή όχι στη μάχη.</div><div><br />Ο ρόλος της Κίνας</div><div><br />Πέμπτον και τελευταίο, οι Χούτι θέλουν να διατηρήσουν τις επιλογές τους με την Κίνα, έναν όλο και πιο σημαντικό προστάτη. Από το 2023, οι σχέσεις της Κίνας με τους Χούτι έχουν αναπτυχθεί. Τον Μάρτιο του 2024, το Πεκίνο συνήψε συμφωνία με τους Χούθι για την ασυλία των πλοίων που συνδέονται με την Κίνα από τις επιθέσεις των Χούθι στην Ερυθρά Θάλασσα.<br /><br />Πέρυσι, μια κινεζική εταιρεία παρείχε δορυφορικά δεδομένα στόχευσης που θα μπορούσαν να υποστηρίξουν επιθέσεις εναντίον πλοίων που συνδέονται με τις ΗΠΑ και τους συμμάχους τους. Η Κίνα παρέχει επίσης στους Χούθι ισχυρή προμήθεια εξαρτημάτων για την κατασκευή όπλων, που αντιπροσωπεύουν το ένα τρίτο της συνολικής αλυσίδας εφοδιασμού όπλων των Χούθι.<br /><br />Η ηγεσία των Χούτι πιθανώς αναγνωρίζει ότι η αποδυνάμωση του Ιράν αυξάνει τη σημασία της Κίνας στην περιοχή. Καλλιεργώντας ισχυρούς δεσμούς με τους Χούθι και διατηρώντας τη βάση του Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού (PLA) στο Τζιμπουτί, η Κίνα βρίσκεται σε στρατηγική θέση στο Στενό της Ερυθράς Θάλασσας, μια πλεονεκτική θέση που θα μπορούσε να αποκτήσει κρίσιμη σημασία σε περίπτωση παγκόσμιας σύγκρουσης.<br /><br />Από την πλευρά τους, οι Χούτι πιστεύουν πιθανώς ότι η εξάρτησή τους από τις προμήθειες της Κίνας προς την εγχώρια βιομηχανία όπλων θα αυξηθεί, καθώς το Ιράν αντιμετωπίζει τις δικές του ανάγκες ανασυγκρότησης του στρατιωτικού-βιομηχανικού τομέα. Η Κίνα επιθυμεί την ταχεία λήξη της επιχείρησης Epic Fury, και οι Χούθι ενδέχεται να ακούνε προσεκτικά αυτό το μήνυμα.<br /><br />Αυτές οι πέντε αιτίες εξηγούν γιατί οι Χούτι έχουν μέχρι στιγμής μείνει εκτός πολέμου εκ μέρους του Ιράν. Φυσικά, μόνο ο Αμπντούλ Μαλίκ αλ-Χούθι γνωρίζει τις προθέσεις της ομάδας, και διάφοροι παράγοντες θα μπορούσαν να αλλάξουν τους υπολογισμούς τους προς μια ενεργή συμμετοχή. Επίσης, υπάρχουν και σενάρια που τους θέλουν να μπαίνουν στην μάχη μετά από κάποιο συγκεκριμένο «νεύμα» της Τεχεράνης. Προς το παρόν, πάντως, οι Χούθι παραμένουν ήσυχοι στο ορεινό τους καταφύγιο, παρακολουθώντας την δράση με καλή θέα.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Πόλεμος στη Μέση Ανατολή: Το μυστήριο της απουσίας των Χούθι από τη σύγκρουση.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ βρίσκονται σε πόλεμο με το Ιράν, και η σύγκρουση εξαπλώνεται σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή. Η Τεχεράνη επι...

Διαβάστε την συνέχεια