Χαμός στην Τουρκία: ”Διέρρευσε το σχέδιο του Ισραήλ! Έρχεται η επιχείρηση «Αμαλήκ» Προετοιμασία επίθεσης σε Τουρκία-Κατεχόμενα”.

<img height="113" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/05/Black-and-Red-Modern-Interview-Podcast-Youtube-Thumbnail-2026-05-02T145342.544-1068x601.png" width="735" /><br /><br />”Ο καθηγητής Δρ. Μεχμέτ Χασγκιουλέρ, ο οποίος υπηρετεί ως σύμβουλος στο υπουργικό συμβούλιο της ΤΔΒΚ σ.σ.(Κατεχόμενα), έκανε εντυπωσιακές δηλώσεις. Εφιστώντας την προσοχή στις δηλώσεις υποστήριξης του Γάλλου Προέδρου Μακρόν προς τη Νότια Κύπρο και την Αθήνα, καθώς και στην μεταβαλλόμενη γεωπολιτική της περιοχής, ο καθηγητής Δρ. Χασγκιουλέρ δήλωσε ότι η δήλωση του Τζο Κεντ, πρώην επικεφαλής του Εθνικού Κέντρου Αντιτρομοκρατίας των ΗΠΑ, ότι «θα αποχωρήσουμε από το ΝΑΤΟ ώστε να μπορέσουμε να ταχθούμε με το Ισραήλ όταν η Τουρκία και το Ισραήλ συγκρουστούν στη Συρία», ήταν μια παραδοχή, και ότι παρόμοιες δηλώσεις έχουν προέλθει και από την Κνεσέτ.<br /><br />Ο Μεχμέτ Χασγκιουλέρ δήλωσε: «Αυτές δεν είναι συμπτώσεις. είναι μέρος μιας μακροχρόνιας πρόβλεψης. Επί του παρόντος, η εστίαση είναι στο Ιράν, αλλά η επόμενη κρίση θα είναι η Κύπρος, η οποία θεωρείται περιοχή «παγωμένης σύγκρουσης». Το Ισραήλ υπολογίζει ότι, εκτός από την υποστήριξη ΗΠΑ-ΕΕ, θα κερδίσει επίσης την υποστήριξη της Ινδίας και ορισμένων αραβικών χωρών».<br /><br />Ο καθηγητής Δρ. Χασγκιούλερ ισχυρίστηκε ότι η συμμαχία Ελλάδας-Ισραήλ-Ελληνοκυπρίων θα εξαπολύσει μια de facto επίθεση εναντίον της ΤΔΒΚ και της Τουρκίας από θάλασσα και αέρα, συνεχίζοντας: «Το Ισραήλ έχει δώσει ακόμη και ένα όνομα στο κύμα κατοχής του: το παλιό όνομα της Αμμοχώστου, «Αμαλήκ». Αυτό χρησιμοποιείται σε εβραϊκά ιερά κείμενα για να περιγράψει εχθρικές φυλές. Για χρόνια, γίνεται λόγος για μια «ισορροπία στο ΝΑΤΟ» στην Κύπρο. Το πρώτο στοιχείο που παρέχει αυτήν την ισορροπία είναι η υπόθεση ότι η Τουρκία και η Ελλάδα, και οι δύο μέλη του ΝΑΤΟ, δεν θα διεξάγουν πόλεμο η μία εναντίον της άλλης».<br /><br />Το δεύτερο στοιχείο στην ισορροπία του ΝΑΤΟ είναι οι κυρίαρχες βάσεις του Ηνωμένου Βασιλείου στη νότια Κύπρο. Αυτή η ισορροπία δεν είναι πλέον τόσο ισχυρή όσο ήταν κάποτε. Ένας πόλεμος με επίκεντρο την Κύπρο θα σήμαινε το τέλος του ΝΑΤΟ, αλλά αξίζει να θυμηθούμε τις δηλώσεις Τραμπ και τις συζητήσεις στις ΗΠΑ και την Ευρώπη σχετικά με το τέλος της ζωής της Ένωσης. Το Ισραήλ, ο ενορχηστρωτής ενός μεγάλης κλίμακας σχεδίου κρίσης με επίκεντρο την Κύπρο, τη Μεσόγειο και το Αιγαίο, θέλει την κατάρρευση του ΝΑΤΟ. Πιστεύουν ότι μπορούν να το επιτύχουν αυτό μέσω ενός τουρκο-ελληνικού πολέμου που θα υποκινήσουν.<br /><br />Από την δική μας οπτική γωνία, η ισχυρότερη απάντηση σε αυτή την αναπόφευκτη καταστροφή θα ήταν η κατασκευή μιας τεράστιας στρατιωτικής βάσης στην Καρπασία. Είτε μέσω πολέμου είτε μέσω διαπραγματεύσεων, πρέπει να δημιουργήσουμε αυτή τη ζώνη ασφαλείας στην Κύπρο το συντομότερο δυνατό. Η Ελλάδα και οι Ελληνοκύπριοι μετακινούν σκόπιμα το Ισραήλ προς τα τουρκικά σύνορα. Η ισραηλινή κυβέρνηση προετοιμάζει τη δική της κοινή γνώμη, ειδικά τον τελευταίο χρόνο, για ένα μέτωπο εναντίον της Τουρκίας. Τα μέσα ενημέρωσης δημοσιεύουν συνεχώς ειδήσεις και αναλύσεις προς αυτή την κατεύθυνση. Έχουν επιλέξει την Κύπρο ως γραμμή επαφής επειδή, στα μάτια των Σιωνιστών, η Κύπρος είναι μεταξύ των γαιών της επαγγελίας.<br /><br />Τα τελευταία χρόνια, το Ισραήλ έχει αναπτύξει τις σχέσεις του με τους Ελληνοκύπριους σε τέτοιο βαθμό που έχουν μια ισχυρή συνεργασία σε κάθε τομέα, από την ασφάλεια έως τις πληροφορίες. Είναι επίσης γνωστό γεγονός ότι οι Ισραηλινοί αποκτούν ολοένα και περισσότερο περιουσίες τόσο στο βόρειο όσο και στο νότιο τμήμα της Κύπρου. Σήμερα, στη Λάρνακα και τη Λεμεσό στο νότο, υπάρχουν εβραϊκές γειτονιές στις οποίες ούτε οι Ελληνοκύπριοι δεν μπορούν να εισέλθουν. Η δεύτερη επιλογή είναι μια λύση χωρίς πόλεμο. Μια εταιρική σχέση βασισμένη στην ενέργεια θα μπορούσε να δημιουργηθεί με την παραχώρηση στην Τουρκία μιας κυρίαρχης βάσης στην Καρπασία. Αυτό θα μπορούσε επίσης να οδηγήσει σε μια νέα προσπάθεια αναβίωσης του διάσημου «Σχεδίου Άτσεσον».<br /><br />Σε αυτό το σενάριο, η Τουρκία αναμένεται να μεταφέρει ισραηλινο-κυπριακό φυσικό αέριο και πετρέλαιο από την Ανατολική Μεσόγειο στην Ευρώπη. Και τα δύο σενάρια σημαίνουν άνοιγμα του Κουτιού της Πανδώρας στο Κυπριακό, το οποίο παραμένει άλυτο και παγωμένο από το 1964.”<div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Χαμός στην Τουρκία: ”Διέρρευσε το σχέδιο του Ισραήλ! Έρχεται η επιχείρηση «Αμαλήκ» Προετοιμασία επίθεσης σε Τουρκία-Κατεχόμενα”.

”Ο καθηγητής Δρ. Μεχμέτ Χασγκιουλέρ, ο οποίος υπηρετεί ως σύμβουλος στο υπουργικό συμβούλιο της ΤΔΒΚ σ.σ.(Κατεχόμενα), έκανε εντυπωσιακές δη...

Διαβάστε την συνέχεια

Μικρασιατική Εκστρατεία: Η έναρξη του πολέμου και η αποβίβαση του στρατού στη Σμύρνη.

<img height="100" src="https://www.onalert.gr/wp-content/uploads/2026/05/GES-MIKRASIATIKEKSTRATEIA-7-750x375.jpg" width="759" /><br /><br />Το 1918, η συμπαράταξη της Ελλάδας με τις νικήτριες δυνάμεις του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου παρείχε μοναδική ευκαιρία προώθησης των εθνικών ζητημάτων, με προεξάρχουσες τις διεκδικήσεις στη δυτική Μικρά Ασία, γεγονός που οδήγησε αργότερα στην Μικρασιατική Εκστρατεία.<br /><br />Έτσι, τον Απρίλιο του 1919, στο πλαίσιο της Διάσκεψης Ειρήνης των Παρισίων, «ἀπεφασίσθη ὑπὸ τῶν Μεγάλων Δυνάμεων ἡ διὰ τοῦ Ἑλληνικοῦ Στρατοῦ κατάληψις τῆς Σμύρνης καὶ ἡ ἐξασφάλισις τῆς τάξεως ἐκεῖ», με στόχο την προστασία των χριστιανικών πληθυσμών και του ελληνικού στοιχείου από τις τουρκικές αυθαιρεσίες.<br /><br /><img height="640" src="https://www.onalert.gr/wp-content/uploads/2026/05/GES-MIKRASIATIKEKSTRATEIA-1-961x1200.jpg" width="513" /><br /><br />Το πρωί της 2ας Μαΐου 1919, δεκαοκτώ ελληνικά οπλιταγωγά εισήλθαν στο λιμάνι της Σμύρνης, όπου αποβιβάστηκαν τα τμήματα της I Μεραρχίας Πεζικού (Σιδηρά Μεραρχία Λαρίσσης). Μπροστά από τη Λέσχη των Κυνηγών, ο Μητροπολίτης Χρυσόστομος έδινε τις ευλογίες του στα ελληνικά στρατεύματα που γνώριζαν την αποθέωση από το συγκεντρωμένο πλήθος.<br /><br /><img height="427" src="https://www.onalert.gr/wp-content/uploads/2026/05/GES-MIKRASIATIKEKSTRATEIA-6-1200x800.jpg" width="640" /><br /><br />Παρόλα αυτά, στις 1030, το II Τάγμα του 1/38 Συντάγματος Ευζώνων, κατά τη διέλευσή του από την περιοχή του Διοικητηρίου, δέχθηκε αιφνιδίως σφοδρούς πυροβολισμούς. Ακολούθησαν αιματηρές συμπλοκές για περίπου μία ώρα.<div><br /><img height="427" src="https://www.onalert.gr/wp-content/uploads/2026/05/GES-MIKRASIATIKEKSTRATEIA-2-1200x800.jpg" width="640" /><br /><br /><img height="427" src="https://www.onalert.gr/wp-content/uploads/2026/05/GES-MIKRASIATIKEKSTRATEIA-3-1200x800.jpg" width="640" /><br /><br />Όμως, έως το απόγευμα της ίδιας ημέρας η τάξη αποκαταστάθηκε και η κύκλωση της πόλης ολοκληρώθηκε με επιτυχία. Η απόβαση του Ελληνικού Στρατού στη Σμύρνη, στις 2 Μαΐου 1919, σήμανε ότι η Μικρασιατική Εκστρατεία είχε μόλις ξεκινήσει.<br /><br /><img height="427" src="https://www.onalert.gr/wp-content/uploads/2026/05/GES-MIKRASIATIKEKSTRATEIA-5-1200x800.jpg" width="640" /> <img height="427" src="https://www.onalert.gr/wp-content/uploads/2026/05/GES-MIKRASIATIKEKSTRATEIA-4-1200x800.jpg" width="640" /><br /><br />Μιας εκστρατείας φιλόδοξης και ριψοκίνδυνης που, όμως, έληξε άδοξα τον Σεπτέμβριο του 1922, βάζοντας οριστικό τέλος στις προσδοκίες του Έθνους για την απελευθέρωση όλων των Ελλήνων και την ενσωμάτωση στον εθνικό κορμό των προαιώνιων αλύτρωτων εδαφών (Μεγάλη Ιδέα).</div><div><br /></div><div><a href="https://www.onalert.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Μικρασιατική Εκστρατεία: Η έναρξη του πολέμου και η αποβίβαση του στρατού στη Σμύρνη.

Το 1918, η συμπαράταξη της Ελλάδας με τις νικήτριες δυνάμεις του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου παρείχε μοναδική ευκαιρία προώθησης των εθνικών ζητημ...

Διαβάστε την συνέχεια

CNN: Δύο μήνες μετά τον πόλεμο στο Ιράν, σχεδόν όλοι είναι χαμένοι.

<img height="100" src="https://www.onalert.gr/wp-content/uploads/2026/04/F-16-USAF-REUTERS-2-750x375.jpg" width="726" /><br /><br />Πέρασαν δύο μήνες από τη μέρα που Ισραήλ και ΗΠΑ επιτέθηκαν στο Ιράν και παρά τις διαβεβαιώσεις ότι επρόκειτο για έναν σύντομο και γρήγορο πόλεμο που θα τους έφερνε τη νίκη, η ένταση παραμένει αν και οι εχθροπραξίες έχουν μειωθεί με τον Τραμπ να αποσύρει τα στρατεύματά του και να ζητά διαπραγμάτευση με τους Ιρανούς εκτοξεύοντας απειλές.<br /><br />Οι επιπτώσεις στην παγκόσμια οικονομία από τον πόλεμο στο Ιράν είναι εμφανείς και παρά τις αρχικές εκτιμήσεις για μια σύντομη στρατιωτική επιχείρηση, η πραγματικότητα δείχνει μια σύγκρουση με παρατεταμένο αποτύπωμα, όπου λίγοι μπορούν να μιλήσουν για πραγματικά οφέλη και πολλοί αντιμετωπίζουν αυξανόμενες πιέσεις, όπως αναφέρει σημερινή (02.05.2026) ανάλυση του CNN<div>.<br />Οι μεγάλοι χαμένοι<br /><br />Το Ιράν αν και αντιστέκεται ακόμα είναι ένας από τους μεγάλους χαμένους του πολέμου, με τον άμαχο πληθυσμό να σηκώνει το μεγαλύτερο βάρος. Οι απώλειες από τα στρατιωτικά πλήγματα είναι σημαντικές, ενώ διεθνείς οργανώσεις κάνουν λόγο για χιλιάδες νεκρούς και εκτεταμένη ανθρωπιστική κρίση.<br /><br />Ταυτόχρονα, στο εσωτερικό της χώρας εντείνεται η καταστολή, με εκατοντάδες εκτελέσεις και αυστηρούς περιορισμούς στην πληροφόρηση. Η οικονομία δέχεται ισχυρό πλήγμα, με την ανεργία και τη φτώχεια να αυξάνονται, ενώ η κοινωνική ένταση βαθαίνει.<br /><br />Στους μεγάλους χαμένους συγκαταλέγεται και ο Λίβανος, που έχει βρεθεί στο επίκεντρο της σύγκρουσης Ισραήλ – Χεζμπολάχ. Οι εκτεταμένες καταστροφές, οι χιλιάδες νεκροί και οι μαζικοί εκτοπισμοί έχουν δημιουργήσει μια νέα ανθρωπιστική κρίση, με ολόκληρες περιοχές να έχουν ισοπεδωθεί.<br /><br />Αρνητικά επηρεάζονται και οι χώρες του Κόλπου, που παρά τη σχετική σταθερότητα των προηγούμενων ετών, βρίσκονται αντιμέτωπες με επιθέσεις και ενεργειακές διαταραχές. Η αστάθεια στα Στενά του Ορμούζ έχει πλήξει το εμπόριο και τις εξαγωγές, προκαλώντας οικονομική πίεση σε κράτη που εξαρτώνται από την ενέργεια.</div><div><br />Οι κερδισμένοι<br /><br />Στους σχετικά κερδισμένους περιλαμβάνονται κυρίως οι ενεργειακές εταιρείες, οι οποίες επωφελούνται από την άνοδο των τιμών του πετρελαίου και τις έντονες διακυμάνσεις της αγοράς. Τα υψηλά περιθώρια κέρδους ενισχύουν τον κλάδο, παρά τις διεθνείς αντιδράσεις.<br /><br />Παράλληλα, η αμυντική βιομηχανία καταγράφει αύξηση ζήτησης, καθώς οι γεωπολιτικές εντάσεις οδηγούν σε άνοδο των στρατιωτικών δαπανών παγκοσμίως. Οι παραγγελίες για εξοπλισμούς και συστήματα ασφαλείας αυξάνονται σε πολλές χώρες.<br /><br />Στους έμμεσους ωφελημένους συγκαταλέγεται και η Κίνα, η οποία καταφέρνει να απορροφά τις ενεργειακές πιέσεις χάρη στα αποθέματα και τη διαφοροποίηση των πηγών της. Παράλληλα, ενισχύει τη διπλωματική της εικόνα ως δύναμη σταθερότητας, εκμεταλλευόμενη τη φθορά της αμερικανικής επιρροής.<br /><br />Η Ρωσία επίσης επωφελείται οικονομικά από την άνοδο των τιμών ενέργειας, με τα κρατικά έσοδα από πετρέλαιο και συναφή προϊόντα να αυξάνονται σημαντικά, προσφέροντας οικονομική ανάσα.</div><div><br />Οι λεπτές ισορροπίες σε ΗΠΑ, Ισραήλ, Ουκρανία<br /><br />Οι ΗΠΑ βρίσκονται σε μια αβέβαιη ζώνη αποτελεσμάτων. Παρότι η στρατιωτική τους παρέμβαση ήταν καθοριστική για την έναρξη της σύγκρουσης, τα στρατηγικά οφέλη παραμένουν ασαφή. Η οικονομία επηρεάζεται από την άνοδο των τιμών καυσίμων και τον πληθωρισμό, ενώ η πολιτική πίεση στο εσωτερικό αυξάνεται.<br /><br />Το Ισραήλ, από την άλλη πλευρά, εμφανίζεται στρατιωτικά ενισχυμένο, καθώς έχουν πληγεί σημαντικές ιρανικές υποδομές. Ωστόσο, η ασφάλεια παραμένει εύθραυστη, με τη Χεζμπολάχ να διατηρεί ενεργή απειλή στο βόρειο μέτωπο και την κοινωνία να παραμένει διχασμένη.<br /><br />Η Ουκρανία έχει επηρεαστεί από τον πόλεμο. Από τη μία πλευρά, έχει επηρεαστεί αρνητικά λόγω της μετατόπισης διεθνούς προσοχής και πόρων. Από την άλλη, η ανάπτυξη τεχνολογιών drones και η ενίσχυση διεθνών συνεργασιών δημιουργούν νέες προοπτικές.<br /><br />Στο παγκόσμιο επίπεδο, η Ευρώπη και οι αναδυόμενες οικονομίες παρακολουθούν τις εξελίξεις με ανησυχία, καθώς η αύξηση του κόστους ενέργειας και η επιβράδυνση της ανάπτυξης δημιουργούν ένα αβέβαιο οικονομικό περιβάλλον.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.onalert.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

CNN: Δύο μήνες μετά τον πόλεμο στο Ιράν, σχεδόν όλοι είναι χαμένοι.

Πέρασαν δύο μήνες από τη μέρα που Ισραήλ και ΗΠΑ επιτέθηκαν στο Ιράν και παρά τις διαβεβαιώσεις ότι επρόκειτο για έναν σύντομο και γρήγορο π...

Διαβάστε την συνέχεια

Ισραήλ: Έστειλε προηγμένα οπλικά συστήματα και τεχνολογία λέιζερ στα ΗΑΕ για την αντιμετώπιση ιρανικών επιθέσεων.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/05/United-ArabEmirates-1.jpg"><img height="138" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/05/United-ArabEmirates-1.jpg" width="720" /></a><br /><br />Το Ισραήλ προχώρησε στην αποστολή εξελιγμένων οπλικών συστημάτων —συμπεριλαμβανομένου ενός προηγμένου συστήματος λέιζερ— στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα (ΗΑΕ), προκειμένου να συνδράμει στην άμυνα της μοναρχίας του Κόλπου έναντι της σφοδρής επίθεσης ιρανικών πυραύλων και drones, σύμφωνα με δημοσίευμα των Financial Times.<br /><br />Η συγκεκριμένη ανάπτυξη δυνάμεων αποτελεί ένα από τα πρώτα δείγματα μείζονος αμυντικής συνεργασίας μεταξύ των δύο κρατών, τα οποία δεν διατηρούσαν επίσημες διπλωματικές σχέσεις μέχρι τις Συμφωνίες του Αβραάμ το 2020, υπό τη μεσολάβηση του τότε προέδρου των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ. Σύμφωνα με περιφερειακό αξιωματούχο, η κίνηση αυτή αναδεικνύει έμπρακτα «την αξία του να είσαι φίλος του Ισραήλ».<div><br />Τα συστήματα «Spectro» και «Iron Beam» στο προσκήνιο<br /><br />Σύμφωνα με πηγές που έχουν γνώση του θέματος, το Ισραήλ απέστειλε εσπευσμένα το ελαφρύ σύστημα επιτήρησης Spectro, το οποίο βοήθησε τα ΗΑΕ να εντοπίζουν εισερχόμενα drones (ιδιαίτερα τύπου Shahed) από απόσταση έως και 20 χιλιομέτρων.<br /><br />Επιπλέον, στάλθηκε μια έκδοση του συστήματος αεράμυνας λέιζερ Iron Beam. Το συγκεκριμένο όπλο, το οποίο έχει την ικανότητα να εξουδετερώνει πυραύλους μικρού βεληνεκούς και drones μέσω εξάτμισης, χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά από το Ισραήλ νωρίτερα φέτος για την αναχαίτιση βλημάτων της Χεζμπολάχ από τον Λίβανο. Η ανάπτυξη των συστημάτων Iron Beam και Spectro στα ΗΑΕ δεν είχε αναφερθεί προηγουμένως.</div><div><br />Στρατιωτική συνεργασία και «Boots on the Ground»<br /><br />Τα παραπάνω όπλα θεωρούνται αμυντικά και πλαισίωσαν το γνωστό σύστημα αεράμυνας Iron Dome, το οποίο επίσης εστάλη στα Εμιράτα. Μαζί με τον εξοπλισμό, μεταφέρθηκαν «αρκετές δεκάδες» στελέχη του ισραηλινού στρατού για τον χειρισμό των συστημάτων.<br /><br />Πηγή με γνώση της επιχείρησης ανέφερε ότι αναπτύχθηκαν επιπλέον οπλικά συστήματα και προσωπικό στο κράτος του Κόλπου, σημειώνοντας χαρακτηριστικά πως: «Δεν πρόκειται για μικρό αριθμό στρατιωτών στο έδαφος».</div><div><br />Πληροφορίες σε πραγματικό χρόνο και η ιρανική επίθεση<br /><br />Πέρα από το υλικό, το Ισραήλ μοιράστηκε κρίσιμες πληροφορίες σε πραγματικό χρόνο σχετικά με την προετοιμασία εκτοξεύσεων πυραύλων μικρού βεληνεκούς από το δυτικό Ιράν με στόχο τα ΗΑΕ. Το αραβικό κράτος δέχθηκε το κύριο βάρος της ιρανικής αντεπίθεσης κατά τη διάρκεια της κοινής σύγκρουσης ΗΠΑ-Ισραήλ με την Ισλαμική Δημοκρατία.<br /><br />Σύμφωνα με τις αναφορές:<br /><br />Το Ιράν εκτόξευσε περισσότερους από 500 βαλλιστικούς πυραύλους και 2.000 drones κατά των ΗΑΕ.<br /><br />Η συντριπτική πλειονότητα των βλημάτων αναχαιτίστηκε, καθώς τα ΗΑΕ αξιοποίησαν πολλαπλά συστήματα αεράμυνας, συμπεριλαμβανομένου του ισραηλινού εξοπλισμού.<br /><br />Για να ανταπεξέλθει στον καταιγιστικό ρυθμό των επιχειρήσεων, ο ισραηλινός στρατός απέσυρε όπλα που βρίσκονταν ακόμη σε στάδιο πρωτοτύπου ή δεν είχαν ενσωματωθεί πλήρως στα δικά του συστήματα ραντάρ, και τα παρέδωσε στα Εμιράτα.<br /><br />Η δοκιμασία των «Συμφωνιών του Αβραάμ»<br /><br />Οι Συμφωνίες του Αβραάμ επισημοποίησαν τις σχέσεις μεταξύ του Ισραήλ και τεσσάρων αραβικών κρατών, συμπεριλαμβανομένων των ΗΑΕ. Έκτοτε, το Ισραήλ έχει αναπτύξει στενούς οικονομικούς και στρατιωτικούς δεσμούς με το Εμιράτο, στο οποίο είχε ήδη πουλήσει τα συστήματα αεράμυνας Barak και Spyder.<br /><br />Ωστόσο, ο πόλεμος που ακολούθησε την κοινή επίθεση ΗΠΑ-Ισραήλ κατά του Ιράν τον περασμένο Φεβρουάριο, αποτέλεσε την πρώτη μεγάλη και διαρκή δοκιμασία της συμμαχίας Ισραήλ-ΗΑΕ. Η ιρανική αντεπίθεση ανάγκασε το Ισραήλ να μεταφέρει πλατφόρμες τεχνολογίας αιχμής στο κράτος του Κόλπου για την προστασία του.</div><div><br />Στροφή στην Ουάσιγκτον και την Ιερουσαλήμ<br /><br />Παρά την κριτική που ασκεί το Άμπου Ντάμπι σε αραβικούς και μουσουλμανικούς θεσμούς —τους οποίους κατηγορεί για «υποτονική» αντίδραση απέναντι στην ιρανική επιθετικότητα— κατέστησε σαφές ότι πλέον θα επενδύσει διπλά στις σχέσεις του με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ.<br /><br />Σύμφωνα με δυτικό αξιωματούχο, τα ΗΑΕ αποτέλεσαν έναν από τους κύριους στόχους του Ιράν, εν μέρει λόγω της «ενθουσιώδους» αποδοχής και στήριξης των Συμφωνιών του Αβραάμ.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ισραήλ: Έστειλε προηγμένα οπλικά συστήματα και τεχνολογία λέιζερ στα ΗΑΕ για την αντιμετώπιση ιρανικών επιθέσεων.

Το Ισραήλ προχώρησε στην αποστολή εξελιγμένων οπλικών συστημάτων —συμπεριλαμβανομένου ενός προηγμένου συστήματος λέιζερ— στα Ηνωμένα Αραβικά...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο πόλεμος με το Ιράν: Ο Τραμπ μεταξύ πολέμου και συμφωνίας. «Ή τους ισοπεδώνουμε ή προσπαθούμε για deal».

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/04/iran-usa-us.jpg"><img height="112" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/04/iran-usa-us-696x390.jpg" width="713" /></a><br /><br />Σε μια από τις πιο κρίσιμες στιγμές της σύγκρουσης με το Ιράν, ο Ντόναλντ Τραμπ ανεβάζει τους τόνους, απορρίπτοντας την τελευταία πρόταση της Τεχεράνης και θέτοντας ένα ωμό δίλημμα: «ή τους ισοπεδώνουμε ή προσπαθούμε για συμφωνία». Η δήλωση αυτή, που μεταδίδεται από The Wall Street Journal, Reuters και Axios, δεν είναι απλώς ρητορική. Έρχεται την ημέρα που εκπνέει το κρίσιμο όριο των 60 ημερών του War Powers Resolution (ΣΣ: το βασικό νομικό πλαίσιο που ρυθμίζει πότε και πώς ο πρόεδρος των ΗΠΑ μπορεί να χρησιμοποιήσει στρατιωτική ισχύ χωρίς επίσημη κήρυξη πολέμου από το Κογκρέσο), ανοίγοντας ταυτόχρονα στρατιωτικό και θεσμικό μέτωπο για την Ουάσινγκτον.<br /><br /><div>Ο Λευκός Οίκος επιμένει ότι «οι εχθροπραξίες έχουν τερματιστεί», επικαλούμενος την εκεχειρία των αρχών Απριλίου για να υποστηρίξει ότι το χρονόμετρο του νόμου έχει ουσιαστικά παγώσει. Πρόκειται για μια ερμηνεία που, σύμφωνα με αναλύσεις των New York Times και Bloomberg, διευρύνει επικίνδυνα τα όρια της προεδρικής εξουσίας, καθώς αν γίνει αποδεκτή θα επιτρέψει στο μέλλον την παράταση στρατιωτικών επιχειρήσεων χωρίς σαφή κοινοβουλευτικό έλεγχο.<br /><br />Η αντίδραση στο Κογκρέσο ήδη κλιμακώνεται, με τους Δημοκρατικούς να απορρίπτουν την έννοια της «παύσης» των 60 ημερών όσο αμερικανικές δυνάμεις παραμένουν σε επιχειρησιακή ετοιμότητα στην περιοχή.<br /><br />Το Ιραν “χαλαρώνει” τους όρους<br /><br />Την ίδια στιγμή, οι ενδείξεις από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού είναι πιο σύνθετες απ’ ό,τι δείχνει η σκληρή ρητορική. Σύμφωνα με τη Wall Street Journal, το Ιράν εμφανίζεται διατεθειμένο να χαλαρώσει ορισμένους όρους για την επανεκκίνηση συνομιλιών, γεγονός που υποδηλώνει ότι η στρατηγική πίεσης της Ουάσινγκτον δεν είναι χωρίς αποτέλεσμα. Ωστόσο, η ίδια αυτή πίεση μεταφράζεται σε αυξημένο κίνδυνο κλιμάκωσης, καθώς στο τραπέζι παραμένουν σενάρια νέων στοχευμένων πληγμάτων, ενίσχυσης του ναυτικού αποκλεισμού ή ακόμη και πιο επιθετικών κινήσεων για το άνοιγμα του Στενού του Ορμούζ.<br /><br />Το Ορμούζ, άλλωστε, έχει εξελιχθεί στο πραγματικό επίκεντρο της κρίσης. Η προειδοποίηση των ΗΠΑ προς τις ναυτιλιακές εταιρείες να μην καταβάλλουν «διόδια» στο Ιράν για τη διέλευση συνιστά ευθεία αμφισβήτηση του ελέγχου της Τεχεράνης στη στρατηγική αυτή πλωτή αρτηρία. Στην πράξη, μετατρέπει την περιοχή σε ζώνη οικονομικής και νομικής σύγκρουσης, αυξάνοντας δραστικά το ρίσκο για το παγκόσμιο εμπόριο και εκτοξεύοντας τα ασφάλιστρα μεταφοράς. Για τις αγορές, αυτό δεν είναι πλέον ένα στιγμιαίο σοκ αλλά ένας μόνιμος παράγοντας αβεβαιότητας, με το ενεργειακό κόστος να ενσωματώνει ένα σταθερό «γεωπολιτικό premium».</div><div><br />Η στρατηγική του Τραμπ<br /><br />Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η στρατηγική του Τραμπ – όπως περιγράφεται σε Bloomberg και The New York Times – μοιάζει να ισορροπεί σε μια λεπτή γραμμή: διατήρηση υψηλής στρατιωτικής πίεσης χωρίς πλήρη εμπλοκή, συνδυασμένη με ανοιχτό δίαυλο διαπραγμάτευσης. Πρόκειται για μια μορφή «εξαναγκαστικής διπλωματίας», όπου η απειλή λειτουργεί ως μοχλός διαπραγμάτευσης. Το πρόβλημα είναι ότι όσο παρατείνεται αυτή η κατάσταση, τόσο αυξάνεται ο κίνδυνος λάθους – είτε στρατιωτικού είτε πολιτικού.<br /><br />Το διακύβευμα πλέον δεν είναι μόνο αν θα υπάρξει συμφωνία ή σύγκρουση. Είναι αν οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να διαχειριστούν μια παρατεταμένη κρίση χωρίς να διαρραγεί η ισορροπία μεταξύ εκτελεστικής εξουσίας και Κογκρέσου και χωρίς να προκληθεί ένα νέο ενεργειακό σοκ που θα μεταδοθεί στην παγκόσμια οικονομία. Το 60ήμερο μπορεί τυπικά να έληξε, αλλά στην πραγματικότητα η κρίση εισέρχεται σε μια πιο σύνθετη φάση, όπου ο χρόνος δεν λειτουργεί υπέρ καμίας πλευράς.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο πόλεμος με το Ιράν: Ο Τραμπ μεταξύ πολέμου και συμφωνίας. «Ή τους ισοπεδώνουμε ή προσπαθούμε για deal».

Σε μια από τις πιο κρίσιμες στιγμές της σύγκρουσης με το Ιράν, ο Ντόναλντ Τραμπ ανεβάζει τους τόνους, απορρίπτοντας την τελευταία πρόταση τη...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο πόλεμος με το Ιράν: Ο Τραμπ αγνοεί τον «κόφτη» των 60 ημερών και το Κογκρέσο.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/05/Tramp-IPA-Kogreso.webp"><img height="127" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/05/Tramp-IPA-Kogreso-696x442.webp" width="712" /></a><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Συνταγματική σύγκρουση, στρατιωτική κλιμάκωση και αγορές σε ομηρία</span></h3>Η προθεσμία των 60 ημερών για τη στρατιωτική εμπλοκή των ΗΠΑ στο Ιράν εξέπνευσε, αλλά ο Λευκός Οίκος επιχειρεί να «παγώσει» το ρολόι. Η επιλογή του Ντόναλντ Τραμπ ανοίγει ταυτόχρονα τρία μέτωπα: θεσμικό, στρατιωτικό και ενεργειακό – με τις αγορές να τιμολογούν ήδη ένα παρατεταμένο σενάριο αστάθειας.<br /><br />Σύμφωνα με αμερικανικά μέσα (Reuters, Axios, The New York Times), η Ουάσινγκτον δεν προτίθεται να ζητήσει άμεσα έγκριση από το Κογκρέσο, όπως προβλέπει το πλαίσιο του War Powers Resolution (ΣΣ: το βασικό νομικό πλαίσιο που ρυθμίζει πότε και πώς ο πρόεδρος των ΗΠΑ μπορεί να χρησιμοποιήσει στρατιωτική ισχύ χωρίς επίσημη κήρυξη πολέμου από το Κογκρέσο.)<div><br />Το επιχείρημα του Λευκού Οίκου<br /><br />Το επιχείρημα της κυβέρνησης είναι ότι η εκεχειρία της 8ης Απριλίου «ανέστειλε» την αντίστροφη μέτρηση. Θέση που απορρίπτουν οι Δημοκρατικοί, με τον ηγέτη της μειοψηφίας στη Γερουσία των Ηνωμένων Πολιτειών Τσακ Σούμερ να προειδοποιεί ότι η εκτελεστική εξουσία δεν μπορεί να επαναπροσδιορίζει μονομερώς τα όρια του νόμου.<br /><br />Την ίδια ώρα, οι στρατιωτικές επιλογές παραμένουν στο τραπέζι:νέα στοχευμένα πλήγματα για πίεση προς την Τεχεράνη<br />ενίσχυση ή επέκταση του ναυτικού αποκλεισμού<br />ακόμη και περιορισμένη χερσαία εμπλοκή για το άνοιγμα του Ορμούζ<br /><br />Παράλληλα, το Στέιτ Ντιπάρτμεντ προωθεί τη δημιουργία διεθνούς ναυτικής δύναμης (“Maritime Freedom Construct”) για την αποκατάσταση της ναυσιπλοΐας.</div><div><br />Η μεγάλη εικόνα που δίνουν τα αμερικανικά media<br /><br />Η ανάλυση της Wall Street Journal και του Bloomberg συγκλίνει σε ένα κρίσιμο σημείο:<br />ο Τραμπ δεν επιδιώκει άμεση νίκη, αλλά διαχείριση πίεσης με χρονικό ορίζοντα.<br /><br />Αυτό μεταφράζεται σε τρία επίπεδα:<br /><br />1. Νομική «γκρίζα ζώνη»<br />Η ερμηνεία περί «παύσης του ρολογιού» δημιουργεί προηγούμενο. Αν γίνει αποδεκτή, διευρύνει de facto τις προεδρικές εξουσίες σε πολεμικές επιχειρήσεις χωρίς ουσιαστικό κοινοβουλευτικό έλεγχο.<br /><br />2. Στρατηγική φθοράς <br />Οι ΗΠΑ ποντάρουν στην οικονομική εξάντληση του Ιράν μέσω αποκλεισμού και πίεσης στο Ορμούζ — όχι σε άμεση στρατιωτική κατάρρευση.<br /><br />3. Εσωτερική πολιτική πίεση<br />Με τις ενδιάμεσες εκλογές να πλησιάζουν, η τιμή της βενζίνης αναδεικνύεται σε καθοριστικό παράγοντα. Ο ίδιος ο Τραμπ δηλώνει ότι θα «πέσει σαν πέτρα» μόνο μετά το τέλος της κρίσης – συνεπώς αναγνωρίζει έμμεσα ότι η διάρκεια είναι το βασικό ρίσκο.</div><div><br />Αγορές: από το σοκ στο “duration risk”<br /><br />Το πετρέλαιο αντέδρασε άμεσα: το Brent κινήθηκε έως τα 120+ δολάρια πριν σταθεροποιηθεί χαμηλότερα.<br /><br />Η μετατόπιση όμως είναι βαθύτερη: οι αγορές δεν τιμολογούν πλέον μόνο την κλιμάκωση, αλλά τη διάρκεια της κρίσης.<br /><br />Το κλείσιμο του Στενού του Ορμούζ -απ’ όπου διέρχεται περίπου το 20% της παγκόσμιας ροής ενέργειας- μετατρέπεται από «σοκ» σε δομικό παράγοντα πληθωρισμού και γεωοικονομικής αστάθειας.<br />Τι σημαίνει πρακτικά η κίνηση Τραμπ </div><div>Η Ουάσινγκτον δοκιμάζει τα όρια του συνταγματικού πλαισίου<br />Η σύγκρουση μετατρέπεται σε πόλεμο αντοχής, όχι ταχύτητας<br />Οι ενεργειακές αγορές εισέρχονται σε φάση μόνιμου risk premium<br />Οι σύμμαχοι καλούνται να επιλέξουν: συμμετοχή ή έκθεση</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο πόλεμος με το Ιράν: Ο Τραμπ αγνοεί τον «κόφτη» των 60 ημερών και το Κογκρέσο.

Συνταγματική σύγκρουση, στρατιωτική κλιμάκωση και αγορές σε ομηρία Η προθεσμία των 60 ημερών για τη στρατιωτική εμπλοκή των ΗΠΑ στο Ιράν εξέ...

Διαβάστε την συνέχεια

Φιλότουρκος Ζελένσκι: Δεν σταματά τις προκλήσεις κατά της Ελλάδας

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/05/zelenski_simaia_turkey1.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1257" data-original-width="1900" height="132" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/05/zelenski_simaia_turkey1.jpg" width="200" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Ο Ουκρανός θέλει ρήτρα βέτο στην ελληνική χρήση των θαλάσσιων drones MAGURA 5</span></h3><b>Ιωάννα Γκορόγια</b><br />Η ελληνική κυβέρνηση έχει κάνει τα πάντα για χάρη του Βολοντιμίρ Ζελένσκι, υπακούοντας τυφλά στις συμμαχικές οδηγίες (ακόμα και σε βάρος των συμφερόντων της χώρα μας πολλές φορές), αλλά ο Ουκρανός Πρόεδρος δεν χάνει ευκαιρία να αποδεικνύει συχνά πυκνά ότι εκτός από αχάριστος, θρασύς και ξεδιάντροπος, είναι και φιλότουρκος.<br /><br />Η τελευταία πρόκληση του Ζελένσκι αφορά την συμφωνία αμυντικής συνεργασίας Ελλάδας–Ουκρανίας στον τομέα των θαλάσσιων drones, η οποία προβλέπει τη δημιουργία τοπικής παραγωγής σε ελληνικές επιχειρήσεις, για την επακόλουθη προμήθειά τους στις ελληνικές και ουκρανικές Ένοπλες Δυνάμεις.<br />Θέλει να κάνει κουμάντο στις ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις!<br /><br />Ο Πρόεδρος της Ουκρανίας διεμήνυσε ότι θέλει να έχει το δικαίωμα βέτο ως προς το πώς θα χρησιμοποιεί η Ελλάδα αυτά τα θαλάσσια drones (σ.σ. τα MAGURA 5 συγκεκριμένα), προκαλώντας… μπλακ άουτ στις διαπραγματεύσεις!<br /><br />Με λίγα λόγια, ο Ζελένσκι θέλει να μπορεί να εμποδίσει τη χρήση συστημάτων που δημιουργήθηκαν στην Ουκρανία ή εκείνων που περιλαμβάνουν ουκρανικές τεχνολογίες, από τις ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις.<br /><br />Έλληνες αξιωματούχοι επισημαίνουν ότι η Αθήνα δεν δέχεται αυτόν τον όρο και υποστηρίζουν ότι τα οπλικά συστήματα δεν μπορούν να λειτουργούν υπό περιορισμούς που επιβάλλονται από άλλη χώρα, ιδίως κατά τη διάρκεια στρατιωτικής εμπλοκής<div><br />Η ουσία: Ο Ζελένσκι και η Τουρκία<br /><br />Αν και ευθέως δεν έχει ειπωθεί συγκεκριμένος λόγος για την θρασύτατη ουκρανική απαίτηση, πολλές ουκρανικές και ελληνικές πηγές μεταφέρουν ότι ο Ζελένσκι δεν θα ήθελε την ελεύθερη χρήση αυτών των ουκρανικών θαλάσσιων drones εναντίον της Τουρκίας, η οποία είναι σημαντικός εταίρος για την Ουκρανία.<br /><br />Σύμφωνα με το Defense Express, η αρχική συμφωνία Ελλάδας-Ουκρανίας προέβλεπε τη χρήση ελληνικών ηλεκτρονικών συστημάτων, οπτικού εξοπλισμού και άλλων αισθητήρων σε drones που παράγονται στην Ελλάδα, καθώς και πολεμικές κεφαλές (προαιρετικά).<br /><br />Ταυτόχρονα, η συμμετοχή της Ουκρανίας φαίνεται να αφορούσε όχι μόνο την προμήθεια κύτους θαλάσσιας πλατφόρμας με κινητήρα και σύστημα καυσίμου, αλλά και συστήματος ελέγχου και λογισμικού, με σήμανση αποδεδειγμένης αποτελεσματικότητας σε μάχη.<br /><br />«Θα πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι η Ελλάδα χρειάζεται έτοιμη λύση, καθώς στο ζήτημα των ναυτικών drones, σε σύγκριση με την Τουρκία, υστερεί», σχολιάζει ακόμα το Defense Express.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Φιλότουρκος Ζελένσκι: Δεν σταματά τις προκλήσεις κατά της Ελλάδας

Ο Ουκρανός θέλει ρήτρα βέτο στην ελληνική χρήση των θαλάσσιων drones MAGURA 5 Ιωάννα Γκορόγια Η ελληνική κυβέρνηση έχει κάνει τα πάντα για χ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Συρία ξεκινά την ενσωμάτωση των δυνάμεων των SDF στον στρατό: Συγκροτήθηκαν οι πρώτες τέσσερις ταξιαρχίες

<img height="114" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/05/SDF-630x360.jpg" width="721" /><br /><br />Υψηλόβαθμος αξιωματούχος του συριακού Υπουργείου Άμυνας ανακοίνωσε την έναρξη της διαδικασίας ένταξης των Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων (SDF) στις δομές του Υπουργείου, επισημαίνοντας ότι τέσσερις ταξιαρχίες έχουν ήδη ενσωματωθεί επίσημα.<br /><br />Ο Σιπάν Χάμο, βοηθός του Σύρου Υπουργού Άμυνας για θέματα της βορειοανατολικής Συρίας, δήλωσε σε συνέντευξη που παραχώρησε στα Μέσα Ενημέρωσης ότι οι νεοσύστατες ταξιαρχίες εδρεύουν στο Κομπάνι, τη Χασάκα, το Καμισλί και το Ντέρικ.<br /><br />Ο ίδιος σημείωσε ότι οι προσπάθειες για την ενσωμάτωση των υπόλοιπων μονάδων των SDF στον κορμό του συριακού στρατού βρίσκονται σε πλήρη εξέλιξη.<br /><br />Ο Χάμο υπογράμμισε ότι στόχος του Υπουργείου είναι η δημιουργία ενός ενιαίου εθνικού στρατού, ο οποίος θα λειτουργεί υπό ένα νέο εσωτερικό πλαίσιο, με σκοπό τον τερματισμό των φατριών εντός των ενόπλων δυνάμεων.<br /><br />Αναφερόμενος στην κατάσταση στο Αφρίν (ή Εφρίν) και τις πληροφορίες περί συγκρότησης «κουρδικής ταξιαρχίας», ο Χάμο δήλωσε ότι υπάρχει πρωτοβουλία που επιτρέπει σε μαχητές με καταγωγή από το Αφρίν -οι οποίοι προηγουμένως υπηρετούσαν στις τάξεις των SDF- να επιστρέψουν στις ιδιαίτερες πατρίδες τους.<br /><br />Πρόσθεσε ότι οι μαχητές αυτοί έχουν την επιλογή είτε να ενταχθούν στους επίσημους στρατιωτικούς θεσμούς της περιοχής τους, είτε να επανενταχθούν στην πολιτική ζωή.<br /><br />Σε άλλο ζήτημα, ο αξιωματούχος εξέφρασε την ανησυχία του για τις καθυστερήσεις στην απελευθέρωση των κρατουμένων των SDF, τονίζοντας ότι όλοι οι φυλακισμένοι πρέπει να αφεθούν ελεύθεροι χωρίς διακρίσεις, ενώ προειδοποίησε κατά της πολιτικοποίησης του θέματος.<br /><br />Σχετικά με τους πεσόντες και τους τραυματίες του πολέμου κατά του Ισλαμικού Κράτους (ISIS), ο Χάμο ανέφερε ότι επετεύχθη συμφωνία για την αναγνώρισή τους ως «μάρτυρες και τραυματίες του συριακού κράτους», διασφαλίζοντας τα πλήρη νόμιμα δικαιώματά τους και την επίσημη τεκμηρίωση.<br /><br />Σχολιάζοντας τις αμερικανικές στρατιωτικές βάσεις, δήλωσε ότι οι τοποθεσίες που εκκενώνονται από τις διεθνείς δυνάμεις παραδίδονται στον συριακό στρατό και αξιοποιούνται για τις ανάγκες της εθνικής άμυνας.<br /><br />Συμπλήρωσε ότι η τρέχουσα πολιτική της Συρίας επικεντρώνεται στην αποφυγή συγκρούσεων με γειτονικές χώρες και στη διατήρηση της σταθερότητας στα σύνορα.<br /><br />Ο Χάμο κατέληξε απευθύνοντας κάλεσμα στις κουρδικές και αραβικές κοινότητες να ενωθούν για την οικοδόμηση μιας νέας Συρίας, όπου τα δικαιώματα όλων των συνιστωσών -και ιδιαίτερα των Κούρδων- θα είναι συνταγματικά κατοχυρωμένα και όπου δεν θα αναδυθούν νέες μορφές καταπίεσης.<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br /> Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Συρία ξεκινά την ενσωμάτωση των δυνάμεων των SDF στον στρατό: Συγκροτήθηκαν οι πρώτες τέσσερις ταξιαρχίες

Υψηλόβαθμος αξιωματούχος του συριακού Υπουργείου Άμυνας ανακοίνωσε την έναρξη της διαδικασίας ένταξης των Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων (SD...

Διαβάστε την συνέχεια

Ιράν: Ο Πεζεσκιάν κήρυξε τον πόλεμο στο «Παρακράτος» των Φρουρών της Επανάστασης.

<img height="127" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/05/PEZESKIAN-630x400.jpg" width="723" /><br /> <br />Αυτή η εσωτερική ρήξη αποκαλύπτει το βαθαίνον χάσμα μεταξύ της πολιτικής κυβέρνησης του Ιράν και του Σώματος των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC), καθώς ο Τραμπ κλιμακώνει την αμερικανική πίεση κατά του ιρανικού καθεστώτος.<br /><br />Μια σφοδρή σύγκρουση εξουσίας έχει ξεσπάσει στα υψηλότερα κλιμάκια του ιρανικού καθεστώτος, με τον Πρόεδρο Μασούντ Πεζεσκιάν και τον Πρόεδρο του Κοινοβουλίου Μοχαμάντ Μπακέρ Καλιμπάφ να ενώνονται σε μια σπάνια συμμαχία, απαιτώντας την άμεση αποπομπή του Υπουργού Εξωτερικών Αμπάς Αραγτσί.<br /><br />Οι τριγμοί οφείλονται σε εκρηκτικές καταγγελίες, σύμφωνα με τις οποίες ο Αραγτσί παρέκαμψε την πολιτική εξουσία για να λειτουργήσει ως άμεσος εντολοδόχος του Διοικητή των Φρουρών της Επανάστασης, Αχμάντ Βαχιντί, συντονίζοντας τις πυρηνικές διαπραγματεύσεις εν αγνοία του Προέδρου.<div><br />Η κρίση της «σκιώδους» διπλωματίας<br /><br />Σύμφωνα με ρεπορτάζ του δικτύου Iran International και πηγές από το νομοθετικό σώμα, η κίνηση για την απόλυση του Αραγτσί τροφοδοτείται από την πλήρη κατάρρευση της εμπιστοσύνης:<br /><br />Παράκαμψη του Προέδρου: Ο Αραγτσί κατηγορείται ότι εγκατέλειψε τον ρόλο του ως υπουργός του υπουργικού συμβουλίου για να λειτουργήσει ως προσωπικός βοηθός του Αχμάντ Βαχιντί.<br /><br />Πηγές υποστηρίζουν ότι οι πρόσφατοι διπλωματικοί ελιγμοί του Αραγτσί στις πυρηνικές συνομιλίες υπαγορεύτηκαν αποκλειστικά από τον Βαχιντί, αφήνοντας τον Πρόεδρο Πεζεσκιάν σε πλήρη άγνοια.<br /><br />Η αποτυχία του Ισλαμαμπάντ: Η ένταση κορυφώθηκε στις 24 Απριλίου 2026, όταν ο Αραγτσί ταξίδεψε μόνος του στο Ισλαμαμπάντ του Πακιστάν για να παρουσιάσει μια πυρηνική πρόταση.<br /><br />Η συμφωνία απορρίφθηκε στη συνέχεια από τον Πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ, μια αποτυχία την οποία το περιβάλλον του Πεζεσκιάν θεωρεί αποτέλεσμα της «μυστικής και άκαμπτης» παρέμβασης των Φρουρών της Επανάστασης στη διπλωματία.<br /><br />Αφαίρεση αρμοδιοτήτων: Η κρίση αυτή ακολουθεί αναφορές του Μαρτίου, οι οποίες υποδεικνύουν ότι ο Βαχιντί έχει αφαιρέσει συστηματικά τις εξουσίες του Προέδρου, συμπεριλαμβανομένης της δυνατότητας διορισμού βασικών αξιωματούχων, επικαλούμενος την «κρίσιμη κατάσταση πολέμου» ως δικαιολογία για τον πλήρη έλεγχο από πλευράς των Φρουρών.<br />Ένα διχασμένο καθεστώς<br /><br />Ο πολιτικός σεισμός στην Τεχεράνη δεν αφορά μόνο τον Αραγτσί· αντιπροσωπεύει μια απέλπιδα προσπάθεια της πολιτικής ηγεσίας ενάντια σε μια στρατιωτική κατάληψη της εξουσίας.<br /><br />Ενώ 261 μέλη του Κοινοβουλίου υπέγραψαν διακήρυξη στήριξης προς την αρχική διαπραγματευτική ομάδα, οι σκληροπυρηνικοί που συντάσσονται με τον Σαΐντ Τζαλιλί απέχουν από τις προσπάθειες, παραλύοντας περαιτέρω την ικανότητα του καθεστώτος να παρουσιάσει ένα ενιαίο μέτωπο προς τη Δύση.<br /><br />Καθώς η αμερικανική εκστρατεία «Μέγιστης Πίεσης» εντείνεται, το ερώτημα για το ποιος κρατά πραγματικά τα κλειδιά της Τεχεράνης -η εκλεγμένη προεδρία ή η ανώτατη διοίκηση των Φρουρών της Επανάστασης- έχει φτάσει σε σημείο οριακής θραύσης.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ιράν: Ο Πεζεσκιάν κήρυξε τον πόλεμο στο «Παρακράτος» των Φρουρών της Επανάστασης.

Αυτή η εσωτερική ρήξη αποκαλύπτει το βαθαίνον χάσμα μεταξύ της πολιτικής κυβέρνησης του Ιράν και του Σώματος των Φρουρών της Ισλαμικής Επαν...

Διαβάστε την συνέχεια

Τι τρομάζει την Τουρκία

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSq6MZoxikEDk3pz84TAyKhDCH6F2iZuWw4xQ&s" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="183" data-original-width="275" height="133" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSq6MZoxikEDk3pz84TAyKhDCH6F2iZuWw4xQ&s" width="739" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><b>Νίκος Μελέτης</b></div>Η κρίση με τον πόλεμο στο Ιράν, ίσως θεωρήθηκε στην Άγκυρα μια ακόμη ευκαιρία, προκειμένου να αναλάβει ρόλο, καλύπτοντας το γεωπολιτικό κενό που θα άφηνε πίσω του το Ιράν και συγχρόνως θα της έδινε την ευκαιρία να αναπτύξει ένα νέο πλαίσιο συμμαχιών που θα συνέβαλλαν στην προσπάθειά της να αναδειχθεί σε περιφερειακή ηγετική δύναμη.<br /><br />Δύο μήνες μετά, «κάνοντας ταμείο», η τουρκική ηγεσία διαπιστώνει ότι τα πράγματα δεν εξελίσσονται όπως ίσως τα είχε σχεδιάσει. Ο τρόπος με τον οποίο εξελίσσεται η αντιπαράθεση στον Περσικό Κόλπο πλήττει και τη δική της οικονομία, όπως συμβαίνει σε παγκόσμιο επίπεδο.<br /><br />Οι Αμερικανοί και ο πρόεδρος Τραμπ αγνόησαν την προσφορά της για μεσολάβηση, επιλέγοντας για τον ρόλο αυτό το Πακιστάν, ενώ η δαιμονοποίηση του Ισραήλ από τον Ερντογάν αγγίζει ίσως τον μουσουλμανικό κόσμο και κάποιες ελίτ στην Ευρώπη, όμως αναβιώνει την παραδοσιακή καχυποψία προς το πρόσωπό του από το κατεστημένο της Ουάσιγκτον.<br /><br />Και μάλιστα σε μια στιγμή που και ο πρόεδρος Τραμπ έχει κάνει μια καθαρή επιλογή και έχει ταυτιστεί με το Ισραήλ στον πόλεμο του Ιράν αλλά και σε άλλα ζητήματα, όπως η Γάζα.<br /><br /> Για την Άγκυρα επίσης αποδεικνύεται δύσκολη εξίσωση η επιδίωξη να παίξει έναν ρόλο «αφυπνιστή» του αραβικού κόσμου, καθώς η καχυποψία των Αράβων για την εμπλοκή της Τουρκίας σε ενδοαραβικές υποθέσεις παραμένει μεγάλη, ενώ χώρες του Κόλπου όπως το Κατάρ και η Σαουδική Αραβία, που έχουν άριστες σχέσεις με την Άγκυρα, αλλά και τα ΗΑΕ, τα οποία έχουν επενδύσει μεγάλα κεφάλαια στην τουρκική οικονομία, είδαν ότι στη δύσκολη στιγμή που δέχονταν επίθεση η «φιλία» με την Τουρκία αποδείχθηκε κενή περιεχομένου.<br /><br />Η Άγκυρα δεν μπόρεσε να προστατεύσει τα ίδια της τα σύνορα και αναγκάστηκε να προστρέξει σε βοήθεια από το ΝΑΤΟ, πόσο μάλλον να βοηθήσει τους Άραβες «φίλους» της. Ακόμη και οι προσπάθειές της να συγκροτήσει ένα «μουσουλμανικό ΝΑΤΟ», με την Αίγυπτο, τη Σαουδική Αραβία αλλά και το Πακιστάν, δεν μπορούν να καρποφορήσουν λόγω των σοβαρών βαθύτερων αντιθέσεων, ιδεολογικών, οικονομικών και γεωστρατηγικών, κυρίως με το Κάιρο και το Ριάντ.<br /><br /> Τη στιγμή μάλιστα που έχει αναλάβει εργολαβικά ο Τ. Ερντογάν τον «ιερό πόλεμο» εναντίον του Ισραήλ, διαπιστώνει ότι τα ΗΑΕ όχι μόνο διατηρούν το πνεύμα των «Συμφωνιών του Αβραάμ», αλλά προχωρούν σε ένα βήμα παραπέρα που οδηγεί σε μια στρατηγική σχέση με βάθος.<br /><br />Τα Εμιράτα, όπως αποκαλύφθηκε τις τελευταίες ημέρες, δέχθηκαν βοήθεια από το Ισραήλ κρίσιμη για την άμυνά τους έναντι των ιρανικών επιθέσεων, που περιλαμβάνει Iron Dome και ένα προηγμένο σύστημα ανίχνευσης drones με την ονομασία «Spectro», ενώ με την παρουσία Ισραηλινών αναπτύχθηκε στο έδαφός τους και το νέο ισραηλινό σύστημα αεράμυνας με λέιζερ Iron Beam.<br /><br /> Σε αυτό το περιβάλλον η Τουρκία παρακολουθεί συγχρόνως τις κινήσεις στην Ανατολική Μεσόγειο και στο Αιγαίο, όπου διαπιστώνει ότι με αφορμή τον πόλεμο στο Ιράν διαμορφώνεται ένα νέο πλαίσιο συνεργασιών που μπορεί να δημιουργήσει αυτό που θεωρεί ως επιβολή τετελεσμένων εις βάρος της.<br /><br />Και μέσα από αυτό το πρίσμα πλέον βλέπει και τις σχέσεις της με την Ελλάδα και την Κύπρο. <br />Η αναδιάταξη των ελληνικών αμυντικών δυνατοτήτων, με τη χρήση της Καρπάθου και της Λήμνου, η αναβάθμιση του ρόλου της Σούδας στον αμερικανικό σχεδιασμό, η παρουσία ελληνικών δυνάμεων στην Κύπρο, είναι κινήσεις οι οποίες, αντιλαμβάνονται στην Άγκυρα ,ότι δεν θα ανακληθούν όσο τουλάχιστον διαρκεί η αναταραχή στη Μέση Ανατολή.<br /><br />Οι συμφωνίες της Αθήνας με τη Γαλλία για ενδυνάμωση της συμμαχικής σχέσης, με την επίσημη και δημόσια επαναβεβαίωση της ρήτρας περί αμοιβαίας συνδρομής, προκαλούν ανησυχία στην Άγκυρα.<br /><br />Επίσης, στην Κύπρο, η αναμενόμενη τον επόμενο μήνα υπογραφή συμφωνίας SOFA με το Παρίσι προβλέπει τη δυνατότητα παρουσίας στο νησί γαλλικών δυνάμεων (για ανθρωπιστικούς λόγους), ενώ ήδη γίνονται κινήσεις από τις ΗΠΑ και από τη Γαλλία για εξασφάλιση υποδομών που θα επιτρέπουν την παρουσία δυνάμεών τους στο νησί. <br /><br />Οι επικλήσεις της Τουρκίας, άλλοτε σε υστερικούς τόνους και άλλοτε με την επίκληση της υποχρέωσης δήθεν αποστρατιωτικοποίησης των ελληνικών νησιών ή των Συνθηκών Εγγυήσεων στην Κύπρο, δεν δείχνουν να πτοούν δυνάμεις όπως η Γαλλία αλλά και οι ΗΠΑ.<br /><br />Επίσης, η Άγκυρα διαπιστώνει ότι παρά τις προσπάθειες να υπονομεύσει τη σχέση της Ελλάδας με τους Άραβες, προβάλλοντας τη σχέση της χώρας με το Ισραήλ, οι σχέσεις αυτές παραμένουν ισχυρές, με το Κατάρ αλλά και τη Σαουδική Αραβία να εκφράζουν την ευγνωμοσύνη τους για τη βοήθεια που προσέφερε η Ελλάδα για την άμυνά τους έναντι των επιθέσεων του Ιράν, αλλά και με τη στήριξη στο ΣΑ του ΟΗΕ, όπου η Ελλάδα είναι μη μόνιμο μέλος.<br /><br /> Σε ό,τι αφορά το Ισραήλ, οι προσπάθειες υπονόμευσης της Τριμερούς Συνεργασίας Ελλάδας–Κύπρου–Ισραήλ δεν φέρνουν αποτελέσματα. Αντιθέτως, στην Άγκυρα βλέπουν ότι η συνεργασία αυτή αποκτά και βάθος σε ό,τι αφορά το κεφάλαιο «Άμυνα», με την προμήθεια ισραηλινών εξελιγμένων πυραυλικών συστημάτων από την Ελλάδα και την Κύπρο.<br /><br />Η κατάσταση αυτή δημιουργεί πίεση στην Άγκυρα, η οποία, αν και προσεκτική μέχρι τώρα, περιοριζόμενη σε ρητορικές αντιδράσεις, εκτιμάται ότι μελετά τις επόμενες κινήσεις της ώστε να επιχειρήσει να ανατρέψει τα δήθεν «τετελεσμένα» και να επανατοποθετηθεί στο νέο σκηνικό που διαμορφώνεται μετά τον πόλεμο στο Ιράν. Και ο πειρασμός πάντοτε είναι μεγάλος για την Τουρκία να στραφεί εκεί όπου θεωρεί ότι βρίσκεται ο πιο «ευαίσθητος κρίκος». <div><br /></div><div><a href="https://www.liberal.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τι τρομάζει την Τουρκία

Νίκος Μελέτης Η κρίση με τον πόλεμο στο Ιράν, ίσως θεωρήθηκε στην Άγκυρα μια ακόμη ευκαιρία, προκειμένου να αναλάβει ρόλο, καλύπτοντας το γε...

Διαβάστε την συνέχεια

“Η Τουρκία να επικεντρωθεί στην Κύπρο”. Νουθεσίες διαπιστωμένων προθέσεων

<div><a href="https://i0.wp.com/echedoros.blog/wp-content/uploads/2026/05/%CE%BA%CE%B1%CE%BB%CE%BD%CF%89asdrwe35r78.jpg?resize=960%2C540&ssl=1" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="540" data-original-width="960" height="113" src="https://i0.wp.com/echedoros.blog/wp-content/uploads/2026/05/%CE%BA%CE%B1%CE%BB%CE%BD%CF%89asdrwe35r78.jpg?resize=960%2C540&ssl=1" width="706" /></a></div><div><br /></div><div>Το ζήτημα στο οποίο η Άγκυρα ίσως θα έπρεπε να καταβάλει τη μεγαλύτερη ενέργεια είναι η Κύπρος, γράφει Τούρκος αρθρογράφος στη Γενί Σαφάκ. Η Γαλλία έχει παραγκωνιστεί στη Συρία και τον Λίβανο. Η επιρροή της στην Ανατολική Μεσόγειο έχει μειωθεί. Προσπαθεί να διατηρήσει την παρουσία της στην Ανατολική Μεσόγειο μέσω της Κύπρου.</div><br />Μία από τις πηγές μου, αναφερόμενη στην προηγούμενη κρίση στην Ανατολική Μεσόγειο το 2020, είπε: «Βιώνουμε ένα déjà vu». Προσθέτοντας: «Είχαν δει από πριν ότι το παιχνίδι δεν μπορούσε να παιχτεί στην περιοχή χωρίς την Τουρκία, και θα το ξαναδούν.») Η προετοιμασία της Γαλλίας να αναπτύξει στρατεύματα στην Κυπριακή Δημοκρατία είναι αντίθετη με τη Συμφωνία Εγγύησης του 1960. Εάν συμβεί αυτό, το status quo που διαρκεί εδώ και δεκαετίες στην Κύπρο θα αλλάξει. Θα είναι ένα σημείο χωρίς επιστροφή. Στην πραγματικότητα, η πορεία των γεγονότων ήταν σαφής. Με την ασυμβίβαστη στάση της ελληνοκυπριακής πλευράς, η πιθανότητα ενός ισότιμου κράτους δύο κοινοτήτων στο νησί έχει εξαφανιστεί.<br /><br />Η εκλογή του Τουφάν Ερχιουρμάν ως Προέδρου δημιούργησε προσδοκίες για επανέναρξη των διαπραγματεύσεων, αλλά οι Ελληνοκύπριοι αντέδρασαν στη δήλωση του Ερχιουρμάν, «Αν πρόκειται να διαπραγματευτούμε, ας υπάρξει εγγύηση ότι το παλιό status quo δεν θα πειραχθεί εάν δεν μπορέσουμε να καταλήξουμε σε συμφωνία», χωρίς καμία απάντηση από τους Ελληνοκύπριους.<br /><br />Αντιθέτως, προσκάλεσαν γαλλικά στρατεύματα στην Κύπρο. Μια νέα πενταμερής συνάντηση συζητείται για τον Ιούλιο, αλλά όπως έχουν τα πράγματα, οι επιλογές που αντιμετωπίζουν η Τουρκία και οι Τουρκοκύπριοι γίνονται πιο σαφείς. Τουρκικές ειδήσεις<div><br />Πρώτα νερό, τώρα φυσικό αέριο<br /><br />Τα δικαιώματα των Τουρκοκυπρίων είναι ζωτικής σημασίας για την Άγκυρα. Η αύξηση της στρατιωτικής παρουσίας της Τουρκίας στην Κύπρο καθίσταται απαραίτητη για την προστασία αυτών των δικαιωμάτων. Αλλά και έργα που υπερβαίνουν αυτό πρέπει να βρίσκονται στην ημερήσια διάταξη.<br /><br />Όπως γνωρίζετε, η Τουρκία έχει υπογράψει ένα έργο ζωτικής σημασίας για τους Τουρκοκύπριους με το Έργο Υδρευσης προς το κατεχόμενο τμήμα της Κύπρου. Σε πρόσφατη δήλωση του Υπουργού Ενέργειας Μπαϊρακτάρ, μια μόνο πρόταση τράβηξε την προσοχή μου.<br /><br />Ο Υπουργός Μπαϊρακτάρ λέει ότι θα μπορούσε να κατασκευαστεί αγωγός φυσικού αερίου που θα συνδέεται με το κατεχόμενο από τον τουρκικό στρατό τμήμα της Κύπρου. Πρώτα νερό, τώρα φυσικό αέριο. Όποιος μπορεί να διαβάσει τις μεσοπρόθεσμες και μακροπρόθεσμες συνέπειες των ανεξάρτητων εξελίξεων γνωρίζει καλά τι σημαίνει αυτό…, καταλήγει ο αρθρογράφος.</div><div><br /></div><div><a href="https://echedoros.blog/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div><br /><br />

“Η Τουρκία να επικεντρωθεί στην Κύπρο”. Νουθεσίες διαπιστωμένων προθέσεων

Το ζήτημα στο οποίο η Άγκυρα ίσως θα έπρεπε να καταβάλει τη μεγαλύτερη ενέργεια είναι η Κύπρος, γράφει Τούρκος αρθρογράφος στη Γενί Σαφάκ. Η...

Διαβάστε την συνέχεια