Όταν η Εθνική Ασφάλεια γίνεται προεκλογικό εργαλείο. Η επικίνδυνη εργαλειοποίηση του φόβου.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEinHfTGKJYZHdm6LjQnubdPfSufsSvsQw60It2K5mpwxStAaM9v-YcBmlTwStoyiTDRp6HuDZv8DANuPgeHXXBgzVI981ISmybKSu6ld9Il3ihmk_GQwaFkAxVARhez-tRireWCBJrGyfK4-nO4_iylLSu_qDahOEkTuVSrewogHRLT3fy_Vqp2sNv_HBku/s549/%CE%9A%CE%B1%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CE%B7%20%CE%95%CE%BB%CE%B9%CE%AC%20%CF%83%CF%84%CE%B7%20%CE%A3%CE%BA%CE%B1%CE%BA%CE%B9%CE%AD%CF%81%CE%B1%20%CF%84%CE%BF%CF%85%20%CE%91%CE%B9%CE%B3%CE%B1%CE%AF%CE%BF%CF%85.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="549" data-original-width="458" height="205" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEinHfTGKJYZHdm6LjQnubdPfSufsSvsQw60It2K5mpwxStAaM9v-YcBmlTwStoyiTDRp6HuDZv8DANuPgeHXXBgzVI981ISmybKSu6ld9Il3ihmk_GQwaFkAxVARhez-tRireWCBJrGyfK4-nO4_iylLSu_qDahOEkTuVSrewogHRLT3fy_Vqp2sNv_HBku/w751-h205/%CE%9A%CE%B1%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CE%B7%20%CE%95%CE%BB%CE%B9%CE%AC%20%CF%83%CF%84%CE%B7%20%CE%A3%CE%BA%CE%B1%CE%BA%CE%B9%CE%AD%CF%81%CE%B1%20%CF%84%CE%BF%CF%85%20%CE%91%CE%B9%CE%B3%CE%B1%CE%AF%CE%BF%CF%85.jpg" width="751" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div>Η Αυταπάτη της Σταθερότητας και τα Επικίνδυνα Παιχνίδια με τη Φωτιά στην Εξωτερική Πολιτική</div><br />Υπάρχουν στιγμές στην πολιτική ζωή αυτού του τόπου που η αρθρογραφία παύει να είναι απλή καταγραφή απόψεων και μετατρέπεται σε ΕΘΝΙΚΟ ΣΥΝΑΓΕΡΜΟ. Όταν διαβάζεις ανάμεσα στις γραμμές αρθρογραφίας που γνωρίζεις ότι προέρχεται από πηγές οι οποίες γνωρίζουν πολύ καλά τί συμβαίνει στην κυβέρνηση, τότε είσαι διπλά προσεκτικός. <br /><br />Ένα τέτοιο δημοσίευμα του καλά πληροφορημένου Μανώλη Κοττάκη στην Εστία (29/10/2026) θα μπορούσε να περάσει κάτω από τα ραντάρ πολλών. Για τους παροικούντες, όμως, χτυπάνε πολλαπλά καμπανάκια δεδομένου ότι αποτελεί μια βαθύτερη ανάγνωση των προθέσεων της κυβέρνησης, σε συνδυασμό με την τρέχουσα πολιτική και διπλωματική συγκυρία.<br /><br />Αποδόμηση του Κυβερνητικού Διλήμματος: Αυτοδυναμία ή Εθνική Απειλή;<div><br />Για να κατανοήσει κανείς την ανάλυση της Εστίας, πρέπει να κοιτάξει τη στρατηγική που οικοδομείται συστηματικά από το Μέγαρο Μαξίμου. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει επενδύσει σε ένα συγκεκριμένο, εκβιαστικό δίλημμα: Αυτοδύναμη κυβέρνηση ή πολιτική αστάθεια. Η επιχειρηματολογία αυτή αποτυπώθηκε με σαφήνεια στη ΔΕΘ, όπου ο Πρωθυπουργός επέμεινε στην ανάγκη μιας «σταθερής κυβέρνησης» ενόψει και της ανάληψης της προεδρίας του Συμβουλίου της ΕΕ, επικαλούμενος τον κίνδυνο ενός κυβερνητικού κενού.<br /><br />Ωστόσο, το αφήγημα αυτό κλιμακώθηκε επικίνδυνα. Υπουργοί της κυβέρνησης —όπως ο Γιώργος Φλωρίδης και ο Άδωνις Γεωργιάδης— προχώρησαν ένα βήμα παραπέρα, συνδέοντας ευθέως την πιθανότητα μετεκλογικής ακυβερνησίας με άμεσους κινδύνους στις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Ο κ. Γεωργιάδης υποστήριξε μάλιστα ότι ιστορικά, όποτε η Ελλάδα βρέθηκε σε παρατεταμένη ακυβερνησία, η Τουρκία βρήκε την ευκαιρία να αποκομίσει όφελος, παραπέμποντας ευθέως στην τραγωδία των Σεπτεμβριανών και των Ιμίων.<br /><br />Αυτή η τακτική δεν είναι τυχαία. Μετατοπίζει τη συζήτηση από την πολιτική αξιολόγηση στην εθνική επιβίωση. Ο πολίτης δεν καλείται πλέον να κρίνει την οικονομία ή τους θεσμούς, αλλά εξαναγκάζεται να ψηφίσει υπό το καθεστώς ενός υπαρξιακού φόβου. Παρά τις προσπάθειες του κυβερνητικού εκπροσώπου, Παύλου Μαρινάκη, να διατηρήσει αποστάσεις από τις πιο ακραίες διατυπώσεις, το μήνυμα είχε ήδη διοχετευθεί.<br /><br />Εδώ ακριβώς παρεμβαίνει το δημοσίευμα της Εστίας για να αποδομήσει το σαπρό δίλημμα. Η ακυβερνησία δεν είναι συνεπάγεται αυτόματα καταστροφή. Η κοινωνία, όπως αποδεικνύουν τα διεθνή παραδείγματα (Σερβία, Ισραήλ), είναι διατεθειμένη να αποδεχθεί μια περίοδο πολιτικής ρευστότητας εάν αυτή αποτελεί το μοναδικό μέσο για να απαλλαγεί από τη διαφθορά και την ηθική παρακμή.<br /><br />Η συγκυβέρνηση δεν σημαίνει εθνική αδυναμία. Η πολιτική σταθερότητα δεν ταυτίζεται αναγκαστικά με την αυτοδυναμία. Ακόμη και διεθνείς οίκοι αξιολόγησης όπως η S&P, θεωρεί πιθανό το ενδεχόμενο κυβέρνησης συνεργασίας. Η επίκληση της αυτοδυναμίας ως μοναδικής εγγύησης ασφάλειας είναι παραπλανητική.<br /><br />Ο «Τουρκικός Παράγοντας» και η Διεθνής Εκτόνωση της Προπαγάνδας<br />Ένα σημαντικό στοιχείο που οφείλει να τονιστεί επίσης, είναι ότι η Άγκυρα δεν παρακολουθεί απλώς τις ελληνικές εκλογικές εξελίξεις. Εντάσσει την ελληνική προεκλογική αντιπαράθεση στη δική της διπλωματική επιχειρηματολογία.<br /><br />Στις 19 Σεπτεμβρίου 2026, ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών, Χακάν Φιντάν, σε συνέντευξή του στο δίκτυο NTV (η οποία αναρτήθηκε και στην επίσημη ιστοσελίδα του τουρκικού ΥΠΕΞ), διατύπωσε ευθέως την άποψη ότι στην ελληνική εσωτερική πολιτική λειτουργεί υπολογισμένα ο «τουρκικός παράγοντας». Ο Φιντάν επεσήμανε με νόημα ότι όποτε ένας Έλληνας πολιτικός χρειάζεται γρήγορους πολιτικούς πόντους ή θέλει να αποσπάσει την προσοχή της κοινής γνώμης, εργαλειοποιεί και «παίζει» το τουρκικό χαρτί, προειδοποιώντας ότι όσο η Ελλάδα εισέρχεται σε προεκλογικό κλίμα, αυτή η εμπρηστική γλώσσα θα εντείνεται. Αυτό βέβαια θα μπορούσε να το πει κοιτάζοντας στον καθρέπτη αλλά εν προκειμένω δεν ειπώθηκε τυχαία.<br /><br />Όταν η απέναντι πλευρά καταγράφει και εκμεταλλεύεται διπλωματικά το γεγονός ότι η ελληνική κυβέρνηση χρησιμοποιεί τα ελληνοτουρκικά ως μικροκομματικό εργαλείο εσωτερικής κατανάλωσης, η εθνική γραμμή υφίσταται βαρύτατο πλήγμα.<br /><br />Παράλληλα, ο Κοττάκης ορθώς στηλιτεύει ως ιστορικά τυφλή και επικίνδυνη την προσπάθεια της κυβέρνησης να χρησιμοποιήσει δηλώσεις της κεμαλικής αντιπολίτευσης της Τουρκίας για να φιλοτεχνήσει το «πατριωτικό» προφίλ του Πρωθυπουργού. Ο τουρκικός αναθεωρητισμός είναι ενιαίος και αρραγής. Το να δανείζεσαι επιχειρήματα από την Άγκυρα για να κερδίσεις λίγες ψήφους στο εσωτερικό αποτελεί στρατηγική ήττα στην καλύτερη των περιπτώσεων.<br /><br />Έμμεση Προειδοποίηση: «Οδηγίες προς Ναυτιλομένους»<br />Οι πληροφορίες που προέρχονται από τα ενδότερα της εξουσίας, σπάνια γίνονται γνωστές με φθηνές διαρροές. Ντύνονται με τη μορφή ψύχραιμης ανάλυσης, αδιάψευστων ιστορικών παραλληλισμών και διεθνών εκλογικών μοτίβων (τη στάση της τουρκικής διπλωματίας, τις δηλώσεις Ελλήνων υπουργών, τις κάλπες στη Σερβία και το Ισραήλ). Η κατακλείδα του άρθρου —«Οδηγίες προς ναυτιλομένους!»— είναι ένα σαφές μήνυμα προς το Μέγαρο Μαξίμου ότι οι σχεδιασμοί για την εργαλειοποίηση της εθνικής ασφάλειας είναι εμφανείς «δια γυμνού οφθαλμού». Και ότι προβλέπονται «τρικυμίες» κομματικές και κυρίως Εθνικές, εάν η κυβέρνηση συνεχίσει να ποντάρει σε Εθνικά επιζήμιες τακτικές.<br /><br />Εν κατακλείδι<br />Όσοι θεωρούν ότι μπορούν να παίζουν με τη νοημοσύνη των πολιτών και με την Εθνική Ασφάλεια για να παρατείνουν την παραμονή τους στην εξουσία, υπολογίζουν χωρίς τον αστάθμητο παράγοντα: έναν λαό που είναι έτοιμος να τιμωρήσει τόσο τη διαφθορά όσο και τον τυχοδιωκτισμό, ακόμα κι αν αυτό σημαίνει ότι θα περάσει μέσα από την προσωρινή ατραπό της πολιτικής αβεβαιότητας. Έχουμε ήδη προειδοποιήσει: Η γλώσσα της οργής είναι το έσχατο καταφύγιο εκείνων που βλέπουν τα όνειρά τους να συντρίβονται και τότε «οι δρόμοι γίνονται το κοινοβούλιο των λαών»!<br /> <br /><a href="http://i-epikaira.blogspot.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Όταν η Εθνική Ασφάλεια γίνεται προεκλογικό εργαλείο. Η επικίνδυνη εργαλειοποίηση του φόβου.

Η Αυταπάτη της Σταθερότητας και τα Επικίνδυνα Παιχνίδια με τη Φωτιά στην Εξωτερική Πολιτική Υπάρχουν στιγμές στην πολιτική ζωή αυτού του τόπ...

Διαβάστε την συνέχεια

Εξωτερική πολιτική:Η κρίση εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση και η απάντηση στην Τουρκία.

<img height="97" src="https://omegapress.gr/images/TREIS.jpg" width="736" /><div><br /></div><div>Του <b>Στράτου Βαλτινού</b><br />Μια σειρά από απογοητευτικά γεγονότα στην εξωτερική πολιτική έφεραν και πάλι στην επιφάνεια τις αδυναμίες, τις ανεπάρκειες, την απουσία εθνικού σχεδιασμού και τελικά την κρίση εμπιστοσύνης μεταξύ κυβέρνησης -λαού και μεταξύ κυβέρνησης -πολιτικών κομμάτων.<br />Προκαλεί πολλά και εύλογα ερωτηματικά το γεγονός, πως κυρίως η κυβέρνηση, αλλά και η αντιπολίτευση δεν θέτουν ζήτημα διαβουλεύσεων μεταξύ του πρωθυπουργού και των πολιτικών αρχηγών, ούτε με την πραγματοποίηση κοινής σύσκεψης, ούτε καν σε κοινοβουλευτικό επίπεδο.<br /><br />Επειδή όμως τα όσα έρχονται στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, είναι πολύ πιο ανησυχητικά, εγείρονται σοβαρές αμφιβολίες, αν η κυβέρνηση είναι σε θέση να διαχειριστεί αλλεπάλληλες και μεγαλύτερες κρίσεις. Δεν μπορεί, αυτό είναι βέβαιο. Και δεν μπορεί ούτε στο εσωτερικό καθώς δεν υφίσταται πολιτικό μέτωπο με βάση ένα σχέδιο που να υπηρετηθεί απ΄ όλους, ούτε σε διεθνές επίπεδο. Η αποστασιοποίηση των ΗΠΑ, η ασθενική διπλωματία της ΕΕ, αλλά και η επιρροή που ασκεί η Τουρκία σε πολλές χώρες της ευρύτερης Μέσης Ανατολής, αλλά και της Ευρώπης, έχουν φέρει την Ελλάδα σε πολύ δυσχερή θέση. Τι επιδιώκει άραγε ο Κυριάκος Μητσοτάκης;<br /><br /> Η Τουρκία να νοιώσει την απειλή<br /><br />Η επικύρωση του τουρκολιβυκού μνημονίου απλά επιβεβαίωσε το ανύπαρκτο γεωπολιτικό αποτύπωμα για το οποίο συχνά κάνει λόγο ο ανεκδιήγητος υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Γεραπετρίτης. Η ελληνική κυβέρνηση δεν κατάφερε επί επτά χρόνια , δηλαδή από την υπογραφή του Μνημονίου Τουρκίας -Λιβύης το 2019, μέχρι τώρα να δημιουργήσει μια σταθερή βάση επιρροής στην Λιβύη σε συνεργασία φυσικά με την Αίγυπτο , την Ιταλία και άλλες χώρες της ΕΕ. Αντίθετα η Τουρκία ενίσχυσε τους δεσμούς της και την φαμίλια Χάφταρ και με την Ιταλία , η οποία πρόσφερε βοήθεια στην Άγκυρα για να πείσει όλες τις πλευρές στην Λιβύη να συνεργαστούν. Και τα κατάφερε<br /><br />Νωρίτερα όμως η Τουρκία με τα δύο θαλάσσια πάρκα που ανακοίνωσε και με τα οποία τεμαχίζει ολόκληρες περιοχές μεταξύ Λήμνου και Σαμοθράκης και νότια του Καστελλόριζου, έδειξε στην Ελλάδα ότι αδιαφορεί πλήρως για τις διαμαρτυρίες της, όσο αυτές περιορίζονται σε απλές ανακοινώσεις του υπουργείου Εξωτερικών.</div><div><br />Η κυβέρνηση δεν παράγει πολιτική, η Τουρκία δεν νοιώθει ότι έχει κόστος από τις ελληνικές ανακοινώσεις ή τις δηλώσεις αξιωματούχων της ΕΕ, οπότε συνεχίζει ακάθεκτη τον στρατηγικό της σχεδιασμό στην Ανατολική Μεσόγειο στο Αιγαίο. Τώρα ετοιμάζεται να φέρει και το νόμο για την Γαλάζια Πατρίδα, που θα “τεμαχίζει” το Αιγαίο και θα περιορίζει την Ελλάδα δυτικά του 25ου μεσηβρινού. Με απλά λόγια για να περάσει πλοίο κοντά στην Μύκονο και την Πάρο ή να βγούν τα ψαροκάικα θα πρέπει να πάρουν άδεια από την Τουρκία. Ακρωτηριασμός εθνικής κυριαρχίας λέγεται και στην γλώσσα που καταλαβαίνει ο Γεραπετρίτης και ο Μητσοτάκης…<br /><br />Για να αποτραπεί αυτή η εξέλιξη απαιτούνται δύο πράγματα</div><div><br />1. Να υπάρξει ομόφωνη απάντηση της ελληνικής βουλής, ότι αν η Τουρκία ψηφίσει το νόμο για την Γαλάζια Πατρίδα, η Ελλάδα θα επεκτείνει τα χωρικά ητς ύδατα και στο Αιγαίο , οπότε η Άγκυρα θα ξέρει ότι το κόστος θα είναι πολύ μεγαλύτερο από τα οφέλη της Γαλάζιας Πατρίδας και θα το ξανασκεφθεί πολλές φορές.</div><div>  <br />2. Η κίνηση αυτή να συνδυαστεί με ένα νέο σχέδιο που θα καταστήσει συνυπεύθυνο το ΝΑΤΟ , την ΕΕ και τις ΗΠΑ, ότι τα όρια υπομονής της Ελλάδας έχουν εξαντληθεί και το σημείο μηδέν είναι ο νόμος για την Γαλάζια Πατρίδα . <br />Η Τουρκία επεκτείνεται , απειλεί ή εκβιάζει όσο της επιτρέπει η Ελλάδα.<br />Οπότε αυτό που απαιτείται είναι το πολιτικό προσωπικό της χώρας, αυτό που έχουμε να δικαιολογήσει την ύπαρξή του και τον ρόλο του.</div><div><br />ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ<br /><br />Η επίσκεψη του πρωθυπουργού στη Σαουδική Αραβία την Κυριακή 25 Οκτωβρίου, αποτελεί μυστήριο. Πολλές φορές , ο πρωθυπουργός και πολλοί υπουργοί περιοδεύουν στις χώρες του Κόλπου, χωρίς να υπάρχουν χειροπιαστά αποτελέσματα στην εξωτερική πολιτική της χώρας. Ανακοινώσεις γενικές χωρίς οτιδήποτε συγκεκριμένο που να αφορά την περιοχή μας, την πολιτική του Ριάντ στα ζητήματα της Ανατολικής Μεσογείου και τις διμερείς σχέσεις.<br /><br />Το μόνο συγκεκριμένο στοιχείο είναι η εκ νέου δέσμευση του Κυριάκου Μητσοτάκη ότι η πυροβολαρχία Patriot θα παραμείνει στη Σαουδική Αραβία, μια δέσμευση που είχε ήδη ανακοινώσει λίγες ημέρες πριν ο Νίκος Δένδιας. Τα όσα είπε επίσης ο πρωθυπουργός περί συνδεσιμότητας κλπ θα μπορούσε να τα πει και να τα κάνει ο υπουργός ψηφιακής πολιτικής. Αλλά ούτε και στο θέμα αυτό ανακοινώθηκε κάτι συγκεκριμένο, ούτε για άλλο θέμα. Δηλαδή πήγε άρον άρον στο Ριάντ, κυριακάτικα για να ανακοινώσει ότι οι Patriot θα παραμείνουν εκεί; περίεργο δεν είναι;<br /><br />Άρα τι ακριβώς πήγε να κάνει στο Ριάντ ο πρωθυπουργός; Αίσθηση επίσης προκάλεσε περιοδεία του Άδωνι Γεωργιάδη στο Ριάντ και μετά στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα απ όπου δεν μάθαμε για ποιους λόγους έκανε τα ταξίδια. Από αναρτήσεις του πληροφορηθήκαμε, ότι επισκέφθηκε γραφεία οικονομικών ομίλων και σε μια ανάρτηση κάνει λόγο για τρομερή επένδυση στην Τριίπετρα, μια σχεδόν απάτητη περιοχή στη νότια Κρήτη. Αλλά ο Γεωργιάδης είναι υπουργός Υγείας, όχι Ανάπτυξης. Οπότε γιατί πήγε εκείνος στα ΗΑΕ και όχι ο αρμόδιος υπουργός;</div><div><br /></div><div><a href="https://omegapress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Εξωτερική πολιτική:Η κρίση εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση και η απάντηση στην Τουρκία.

Του Στράτου Βαλτινού Μια σειρά από απογοητευτικά γεγονότα στην εξωτερική πολιτική έφεραν και πάλι στην επιφάνεια τις αδυναμίες, τις ανεπάρκε...

Διαβάστε την συνέχεια

Στο κόκκινο η ένταση στο Υπουργείο Εξωτερικών.

<img height="89" src="https://omegapress.gr/images/PAPADOPOULOY.jpg" width="759" /><div><br /></div><div>Του <b>Σωτήρη Σιδέρη</b><br />Με αρνητικούς πρωταγωνιστές τον Γιώργο Γεραπετρίτη και την Αλεξάνδρα Παπαδοπούλου, στα γραφεία και τους διαδρόμους του Υπουργείου Εξωτερικών, επικρατεί ένταση και δοκιμάζονται οι σχέσεις μεταξύ υπηρεσιακών παραγόντων και της διορισμένης πολιτικής ηγεσίας. H δομή του ΥΠΕΞ λειτουργεί μόνο μέσω προσωπικών σχέσεων, ρουσφετιών και κυρίως με όσους έχουν καλή πρόσβαση στα γραφεία του πρωθυπουργού και της Ντόρας Μπακογιάννη. <br /><br />Οι ήττες φέρνουν γκρίνιες, αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Η Υφυπουργός Αλεξάνδρα Παπαδοπούλου κατηγορείται ότι περιορίζει ακόμη και την πρόσβαση σε υπηρεσιακά έγγραφα και την ενημέρωση, αποφασίζοντας η ίδια πως και ποιοι θα ενημερώνονται. Η ανασφάλεια και η ανεπάρκεια στο κόκκινο...<br /><br />Η διαδικασία λήψης των αποφάσεων είναι αφανής, όπως και οι επεξεργασίες θέσεων στα μείζονα ζητήματα της χώρας. Η στεγανοποίηση δεν έχει να κάνει με τον φόβο διαρροής πληροφοριών, αλλά με την συγκάλυψη λαθών , ανεπαρκειών και ευθυνών για τα συνεχόμενα βατερλό στην εξωτερική πολιτική. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης γνωρίζει τα πάντα, αλλά τις αποφάσεις τις λαμβάνει μόνος του σε αδιευκρίνιστο περιβάλλον…</div><div><br />Η προσωποκεντρική εξωτερική πολιτική.<br /><br />Η εξωτερική πολιτική της Ελλάδας δεν είναι καν πρωθυπουργοκεντρική, αλλά προσωποκεντρική. Γιατί ακόμη και αν ο πρωθυπουργός λειτουργούσε θεσμικά, θα συνεργάζονταν με τους αρμόδιους διπλωμάτες, συμβούλους και επιτελεία , ώστε να σχεδιαστεί κάθε κίνηση, να προετοιμάζεται κατάλληλα και στην συνέχεια να αποτιμάται το αποτέλεσμα. Ο σύμβουλος εθνικής ασφάλειας Θάνος Ντόκος είναι στο περιθώριο εδώ και μήνες. Οι σύνδεσμοι με τα υπουργεία δεν λειτουργούν. Οι πρεσβείες δεν παίρνουν σαφείς οδηγίες , πολλές φορές δεν γνωρίζουν καν πως πρέπει να κινηθούν στις χώρες που υπηρετούν. Δεν υπάρχει ούτε επικοινωνιακό, ούτε πολιτικό, ούτε διπλωματικό σχέδιο.<br /><br />Είναι δεκάδες οι περιπτώσεις που ο πρωθυπουργός ταξιδεύει, όπως πριν από λίγες ημέρες στο Ριάντ της Σαουδικής Αραβίας ή παλαιότερα σε άλλες αραβικές χώρες, ακόμη και στις ΗΠΑ ή το Ισραήλ που κανείς στο ΥΠΕΞ δεν γνωρίζει τι ακριβώς συζητά ο Κυριάκος Μητσοτάκης, τι δεσμεύσεις αναλαμβάνει που συμφωνεί, που διαφωνεί και τελικά ποιες είναι οι θέσεις της χώρας.<br />Στους διαδρόμους του ΥΠΕΞ επικρατεί έντονος σκεπτικισμός, ακόμη και για την επικεφαλής της Μόνιμης Αντιπροσωπείας της Ελλάδας στον ΟΗΕ Αγλαία Μπαλτά, καθώς υπάρχουν στο παρασκήνιο πολλά αρνητικά σχόλια για την ελληνική προεδρία του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ. Το ζήτημα όμως είναι ότι πολλές φορές η Μπαλτά είναι εκτεθειμένη από το Υπουργείο Εξωτερικών το οποίο αντί να έχει επεξεργασμένες θέσεις και πρωτοβουλίες, αδυνατεί να την στηρίξει και πολλές φορές οι οδηγίες είναι ασαφείς .<br /><br />Ζήτημα έχει εγερθεί και για την συζητούμενη υποψηφιότητα του Τούρκου διπλωμάτη Σινιρίογλου για την θέση του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ. Ενώ υπάρχουν δεκάδες δημοσιεύματα για στήριξη της ελληνικής κυβέρνησης, ούτε το ΥΠΕΞ, ούτε ο πρωθυπουργός έχουν τοποθετηθεί, λες και είναι προσωπική τους απόφαση τι πρέπει να κάνουν. Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι ο Σινιρίογλου, επικεφαλής στον ΟΑΣΕ σήμερα θα είναι υποψήφιος, είναι μάλλον απίθανο να εκλεγεί, αλλά είναι πιθανό να πάρει θέση ως αναπληρωτής Γενικός Γραμματέας. Θα τον στηρίξει και αν ναι, με ποιούς όρους θα στηρίξει η Αθήνα; υπάρχει διαπραγμάτευση ή όχι;</div><div><br />Το χάος είναι εδώ...<br /><br />Ο Γιώργος Γεραπετρίτης έχει συνεχή επαφή με τον πρωθυπουργό, αλλά όπως υπογραμμίζουν οι καλά γνωρίζοντες, δεν κατάφερε ποτέ να συνειδητοποιήσει τον ρόλο του ως Υπουργός Εξωτερικών, πέραν του ότι συνεχίζει να παρέχει τις νομικές του υπηρεσίες στον πρωθυπουργό για διάφορα ζητήματα. Η Αλεξάνδρα Παπαδοπούλου συμπεριφέρεται ως ομαδάρχης σε κομματική δομή και όχι ως αξιωματούχος με θέση ευθύνης. Τη χώρα εκπροσωπεί και υπηρετεί όχι την οικογένεια Μητσοτάκη...<br /> Η υπόθεση του ηλεκτρικού καλωδίου προκάλεσε διπλωματικό χάος, κανείς δεν ήξερε επί μήνες τι να κάνει και πως να χειριστεί ο ζήτημα , ούτε υπάρχει PLAN B σε περίπτωση που η Τουρκία πιέσει στρατιωτικά.<br />Είναι χαρακτηριστικό ότι ενώ η Κυπριακή Δημοκρατία εξέδωσε NAVTEX άμεσα, η Αθήνα ακόμη περιμένει να τακτοποιήσει το ζήτημα της ενημέρωσης -άδειας η Γαλλία στο παρασκήνιο και μετά να εκδοθεί η NAVTEX.<br />Χάος επικρατεί στο ΥΠΕΞ και ως προς το ζήτημα των θαλάσσιων πάρκων της Τουρκίας που και παράνομα και εκτός λογικής είναι. Η υπόθεση έχει υποβαθμιστεί από την κυβέρνηση , ενώ πρόκειται για μείζον ζήτημα. Οι ψαράδες τη Καλύμνου, που διαθέτουν τον μεγαλύτερο στόλο αλιευτικών απειλούνται με αφανισμό, αν η Τουρκία αποφασίσει να απαγορεύσει με στρατιωτικά μέσα την είσοδο ελληνικών αλιευτικών στο Πάρκο, νότια του Καστελλόριζου.<br />Αντίστοιχα, χάος επικρατεί και με τις εισόδους τουρκικών αλιευτικών ακόμη και σε ελληνικά χωρικά ύδατα, ενώ οι τουρκικές μηχανότρατες σαρώνουν τον βυθό, εντελώς παράνομα. Παρά τις ενστάσεις διπλωματών, ότι η Τουρκία κλιμακώνει επικίνδυνα τις κινήσεις της και περιορίζει την Ελλάδα παντού στο Αιγαίο ανατολικά του 25ου μεσημβρινού, ακόμη και σε διεθνή ύδατα, το δίδυμο Γεραπετρίτη -Παπαδοπούλου σιωπά.<br />Η υπόθεση Τουρκίας -Λιβύης, επιβεβαίωσε σε απόλυτο βαθμό την παροιμιώδη ανεπάρκεια της Υφυπουργού Παπαδοπούλου να κατανοήσει την διπλωματική δυναμική της Άγκυρας. Τα αποτελέσματα είναι γνωστά. Αν δεν ήταν ευνοούμενη της οικογένειας Μητσοτάκη δεν θα περνούσε καν την πόρτα του Υπουργείου Εξωτερικών.<br /><br />Όμως την βασική ευθύνη την έχει ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Απομονωμένος με δική του πρωτοβουλία, δεν διαβουλεύεται με διπλωμάτες, στρατιωτικούς, εμπειρογνώμονες , ακαδημαικούς και γνώστες της εξωτερικής πολιτικής της χώρας, ώστε να σχεδιαστεί μαι πλήρης, ουσιαστική και αποτελεσματική ατζέντα. Λίγους εμπιστεύεται, όχι γιατί δεν αξίζουν της εμπιστοσύνης του, αλλά γιατί ο ίδιος είναι ανασφαλής και τόσο εξαρτημένος που του είναι αδύνατον να συζητήσει όλες τις πτυχές των προβλημάτων.<br /><br />Δηλαδή οι αποφάσεις για την εξωτερική πολιτική δεν λαμβάνονται στα συλλογικά όργανα της κυβέρνησης, ούτε στο ΚΥΣΕΑ, ούτε έστω σε ένα ευέλικτο όργανο που θα μπορούσε να δρα άμεσα και αποτελεσματικά. Ούτε στο ΥΠΕΞ λειτουργούν οι διευθύνσεις, ούτε εισακούονται, όσοι θέτουν ζητήματα αναβάθμισης της διπλωματίας. Η Αλεξάνδρα Παπαδοπούλου προερχόμενη από το διπλωματικό σώμα, όπου δεν διέπρεψε πουθενά και δεν έχει να παρουσιάσει την παραμικρή επιτυχία, έχει αποτύχει στην διαχείριση όλων των φακέλων που της έχουν ανατεθεί, όπως οι ελληνοτουρκικές σχέσεις, οι σχέσεις με την Λιβύη, ενώ εντελώς απολίτικη είναι η στάση της ως προς την διαχείριση των σχέσεων με τις βαλκανικές χώρες, και τις ελληνοαμερικανικές σχέσεις . <br /><br />Όλα αυτά δεν πρόκειται αλλάξουν όσο είναι πρωθυπουργός ο Μητσοτάκης και όσο η διορισμένη ηγεσία του ΥΠΕΞ (δεν υπάρχει κανείς εκλεγμένος), λειτουργεί ως αυλή του πρωθυπουργού και όχι με εθνικά κριτήρια.<br />Οι συνέπειες φαίνονται ήδη και όσα έρχονται θα είναι ακόμη πιο δύσκολα για την χώρα..</div><div><br /></div><div><a href="https://omegapress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Στο κόκκινο η ένταση στο Υπουργείο Εξωτερικών.

Του Σωτήρη Σιδέρη Με αρνητικούς πρωταγωνιστές τον Γιώργο Γεραπετρίτη και την Αλεξάνδρα Παπαδοπούλου, στα γραφεία και τους διαδρόμους του Υπ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ουκρανία: Η Ευρώπη φοβάται συμφωνία Τραμπ–Πούτιν πίσω από την πλάτη της.Το ρήγμα για τις συνομιλίες.

<img height="108" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/10/VORygcGWgtFVjAIKGpO90CezX5jjCZJFKNQgBuk-rZeugS-xdYVK6fLrE4w87Q1pmNV04oNXM4RTvMwoS3S1_OnT6rc61f1gk9U6mSKEWsFjuAkyoR4jiZ8PKw4qg5bx0v1iOtBqAujhr-FCQnvibVd-Q2r5cwqS2BRquAZ6lKlVubFzmBQl0rl_YRCWKoOG-1.jpg" width="725" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος</b><br />Διπλωματικός συναγερμός στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες ενόψει των διαπραγματεύσεων ΗΠΑ–Ρωσίας–Ουκρανίας στο Άμπου Ντάμπι. Το τηλεφώνημα Στουμπ και Στέρε στον Πούτιν διχάζει τους συμμάχους, το Λονδίνο, το Παρίσι και το Βερολίνο διεκδικούν ρόλο, ενώ οι Βρυξέλλες αναζητούν τρόπο να αποκτήσουν θέση στο τραπέζι όπου θα συζητηθεί το μέλλον της ευρωπαϊκής ασφάλειας.<br /><br />Ένα κρίσιμο ερώτημα κυριαρχεί πλέον στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες: μπορεί η Ευρώπη να επηρεάσει μια συμφωνία για την Ουκρανία, όταν κινδυνεύει να απουσιάζει από το τραπέζι των διαπραγματεύσεων;<br /><br />Η προοπτική επανέναρξης των συνομιλιών μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών, Ρωσίας και Ουκρανίας στο Άμπου Ντάμπι προκαλεί έντονη διπλωματική κινητικότητα. Όμως, αντί να διαμορφώνεται μια ενιαία ευρωπαϊκή στρατηγική, αναδεικνύονται διαφορετικές προσεγγίσεις για το ποιος πρέπει να συνομιλήσει με τον Βλαντίμιρ Πούτιν, με ποια εντολή και υπό ποιες προϋποθέσεις.<br /><br />Σύμφωνα με τους Financial Times, οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις ανησυχούν ότι η Ουάσιγκτον και η Μόσχα θα μπορούσαν να συζητήσουν ρυθμίσεις που επηρεάζουν άμεσα την ασφάλεια της ηπείρου, ακόμη και το μελλοντικό πλαίσιο λειτουργίας του ΝΑΤΟ, χωρίς ουσιαστική ευρωπαϊκή συμμετοχή.<br /><br />Η ανησυχία έχει ενταθεί καθώς ο Ντόναλντ Τραμπ εμφανίζεται να επιδιώκει ταχύτερη διπλωματική διευθέτηση, ενώ αρκετές ευρωπαϊκές κυβερνήσεις θεωρούν ότι η Μόσχα δεν έχει εγκαταλείψει τις βασικές απαιτήσεις της.<br /><br />Το πρόβλημα για την Ευρώπη είναι διπλό: να διατηρήσει την υποστήριξή της προς το Κίεβο και, ταυτόχρονα, να εξασφαλίσει ότι δεν θα ληφθούν αποφάσεις για τη δική της ασφάλεια χωρίς τη συμμετοχή της.<div><br />Άμπου Ντάμπι: Το τραπέζι στο οποίο η Ευρώπη δεν έχει εξασφαλισμένη καρέκλα. <a href="https://www.pagenews.gr/2026/10/30/policy-briefs/oukrania-i-europi-fobatai-symfonia-tramp-poutin-piso-apo-tin-plati-tis-to-rigma-gia-tis-synomilies/"><b>Διαβάστε την συνέχεια στην πηγή</b></a><br /><br /><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ουκρανία: Η Ευρώπη φοβάται συμφωνία Τραμπ–Πούτιν πίσω από την πλάτη της.Το ρήγμα για τις συνομιλίες.

Βασιλης Διαμαντακος Διπλωματικός συναγερμός στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες ενόψει των διαπραγματεύσεων ΗΠΑ–Ρωσίας–Ουκρανίας στο Άμπου Ντάμπι. Τ...

Διαβάστε την συνέχεια

Σχέδιο Μακρόν για ευρωπαϊκή «πυρηνική ομπρέλα»: Σενάρια για μεταστάθμευση γαλλικών Rafale και στην Ελλάδα.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/10/Macron-Rafale.jpg"><img height="110" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/10/Macron-Rafale-1068x652.jpg" width="767" /></a><br /><br /><div>Τη διεύρυνση της ευρωπαϊκής «πυρηνικής αποτροπής» σχεδιάζει ο Γάλλος πρόεδρος, Εμανουέλ Μακρόν, επιδιώκοντας την ανάπτυξη μαχητικών αεροσκαφών Rafale πολλαπλού ρόλου —τα οποία έχουν τη δυνατότητα μεταφοράς πυρηνικών όπλων— σε αεροπορικές βάσεις 10 συμμαχικών χωρών. Ανάμεσα στις χώρες που περιλαμβάνονται στους γαλλικούς σχεδιασμούς είναι και η Ελλάδα.<br /><br />Σύμφωνα με δημοσίευμα της Wall Street Journal, η λίστα των κρατών όπου το Παρίσι επιθυμεί να διανείμει στρατηγικές δυνάμεις περιλαμβάνει τη Βρετανία, τη Γερμανία, την Ολλανδία, το Βέλγιο, την Πολωνία, την Ελλάδα, τη Φινλανδία, τη Νορβηγία, τη Σουηδία και τη Δανία.<br />Αποκλειστικός ο έλεγχος στο Παρίσι – Η πρώτη άσκηση στη Μεσόγειο<br /><br />Παρά το άνοιγμα προς τους Ευρωπαίους εταίρους, η Γαλλία ξεκαθαρίζει ότι δεν τίθεται θέμα μεταφοράς πυρηνικών κεφαλών σε ξένες κυβερνήσεις. Ευρωπαίοι αμυντικοί αναλυτές τονίζουν ότι το Παρίσι διατηρεί τον αποκλειστικό έλεγχο του οπλοστασίου του, με την τελική απόφαση για τυχόν χρήση να ανήκει αποκλειστικά στον Γάλλο πρόεδρο.<br /><br />Η νέα αυτή στρατηγική έχει ήδη περάσει σε φάση επιχειρησιακής δοκιμής:<br /><br />Γερμανία: Τον Ιούλιο, γαλλικά Rafale μεταστάθμευσαν στη γερμανική βάση Νόρβενιχ στη Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία.<br /><br />Άσκηση «Rummy» στη Μεσόγειο: Στις 20-21 Οκτωβρίου, γαλλικά Rafale (από τη βάση Σεν Ντιζιέ) και βρετανικά Eurofighter Typhoon πραγματοποίησαν για πρώτη φορά κοινή προσομοίωση αποστολής αντιμετώπισης πυρηνικής επίθεσης. Ο Βρετανός υπουργός Άμυνας, Γουέσλινγκ Στρίτινγκ, έκανε λόγο για την αρχή ενός νέου κεφαλαίου στη διμερή αμυντική συνεργασία.</div><div><br />Το γαλλικό πυρηνικό οπλοστάσιο και η τακτική της «διασποράς»<br /><br />Η Γαλλία αποτελεί τη μοναδική πυρηνική δύναμη εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τη δεύτερη στην Ευρώπη μετά τη Βρετανία. Το οπλοστάσιό της υπολογίζεται σε περίπου 290 πυρηνικές κεφαλές και βασίζεται σε δύο πυλώνες:<br /><br />Αεροπορική συνιστώσα: Αεροσκάφη Rafale εξοπλισμένα με υπερηχητικούς πυραύλους κρουζ ASMP-A (ισχύος έως 300 κιλοτόνους).<br /><br />Ναυτική συνιστώσα: Υποβρύχια κλάσης Le Triomphant.<br /><br />Στόχος του σχεδίου είναι η «επιχειρησιακή ευελιξία». Η δυνατότητα ταχείας μετακίνησης των αεροσκαφών μεταξύ ευρωπαϊκών βάσεων αυξάνει την αβεβαιότητα του αντιπάλου, εμποδίζει τον εντοπισμό τους και ενισχύει τις δυνατότητες αντίδρασης σε περίπτωση κλιμάκωσης.<br /><br />Χώρα Στάση / Επίπεδο συμμετοχήςΦινλανδία Απέκλεισε τη φιλοξενία πυρηνικών όπλων σε καιρό ειρήνης, αλλά επιβεβαίωσε το ενδιαφέρον για αμυντική συνεργασία.<br />Λοιποί Σύμμαχοι (συμπ. Ελλάδας) Διαπραγματεύσεις σε διάφορα στάδια για κοινές ασκήσεις, χρήση υποδομών και ανταλλαγή πληροφοριών.<br /><br />Η αβεβαιότητα για την αμερικανική «ομπρέλα» και οι πιέσεις του Πενταγώνου<br /><br />Η γαλλική πρωτοβουλία εκδηλώνεται σε μια περίοδο αυξανόμενης αβεβαιότητας σχετικά με τη διατήρηση της αμερικανικής πυρηνικής προστασίας στην Ευρώπη. Την ίδια στιγμή, οι ΗΠΑ εξετάζουν τη μείωση των στρατευμάτων τους στη Γηραιά Ήπειρο, πιέζοντας τους Ευρωπαίους να αναλάβουν μεγαλύτερο βάρος της δικής τους άμυνας.<br /><br />Σύμφωνα με αποκαλύψεις του Reuters, αξιωματούχοι του αμερικανικού Πενταγώνου έχουν ζητήσει εμπιστευτικά από ευρωπαϊκές χώρες (όπως η Λιθουανία, η Λετονία και η Εσθονία) να χαμηλώσουν τους τόνους της ρητορικής τους απέναντι στη Ρωσία, προκειμένου να μην τεθούν σε κίνδυνο οι διπλωματικές προσπάθειες.<br /><br />Παράλληλα, η Ουάσιγκτον επιδιώκει διαπραγματευτική επίλυση του πολέμου στην Ουκρανία, εξετάζοντας ακόμα και οικονομικά κίνητρα προς τη Μόσχα, την ώρα που πολλές ευρωπαϊκές κυβερνήσεις επιμένουν στη διατήρηση των κυρώσεων και την περαιτέρω στρατιωτική ενίσχυση του Κιέβου.<br /><br /><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Σχέδιο Μακρόν για ευρωπαϊκή «πυρηνική ομπρέλα»: Σενάρια για μεταστάθμευση γαλλικών Rafale και στην Ελλάδα.

Τη διεύρυνση της ευρωπαϊκής «πυρηνικής αποτροπής» σχεδιάζει ο Γάλλος πρόεδρος, Εμανουέλ Μακρόν, επιδιώκοντας την ανάπτυξη μαχητικών αεροσκαφ...

Διαβάστε την συνέχεια

«Γαλανόλευκη» στη φρεγάτα «ΝΕΑΡΧΟΣ». Στην τελική ευθεία για τον Στόλο η δεύτερη ελληνική Belharra.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.kathimerini.com.cy/assets/modules/wnp/articles/202609/600712/images/b_kimwn-2.jpeg" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="540" data-original-width="900" height="85" src="https://www.kathimerini.com.cy/assets/modules/wnp/articles/202609/600712/images/b_kimwn-2.jpeg" width="767" /></a></div><div><br /></div>Ιστορικές στιγμές στη Λοριάν παρουσία Νίκου Δένδια και Κατρίν Βοτρίν<div><br />Ένα καθοριστικό βήμα για τον εκσυγχρονισμό του Πολεμικού Ναυτικού πραγματοποιείται στη Γαλλία, καθώς στη φρεγάτα FDI «ΝΕΑΡΧΟΣ» υψώνεται η ελληνική σημαία στις εγκαταστάσεις της Naval Group στη Λοριάν. Στην τελετή δίνουν το «παρών» ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Νίκος Δένδιας, η Γαλλίδα ομόλογός του Κατρίν Βοτρίν, σύσσωμη η στρατιωτική ηγεσία και στελέχη της ναυπηγικής βιομηχανίας.<br /><br />Η ύψωση της σημαίας σφραγίζει την επιτυχή ολοκλήρωση των δοκιμών εν πλω. Αμέσως μετά την εκδήλωση, το πολεμικό πλοίο θα χαράξει πορεία για τη Βρέστη, όπου θα πραγματοποιηθεί η τοποθέτηση του βαρύ οπλισμού του, προτού αναχωρήσει οριστικά για την Ελλάδα και τον Ναύσταθμο Σαλαμίνας, προκειμένου να ενταχθεί στις επιχειρησιακές μονάδες του Στόλου.</div><div><br />Ένα υπερσύγχρονο «πλωτό φρούριο» στο Αιγαίο<br /><br />Ο «ΝΕΑΡΧΟΣ» αποτελεί τη δεύτερη από τις συνολικά τέσσερις φρεγάτες FDI HN (θα ακολουθήσουν ο «ΦΟΡΜΙΩΝ» και ο «ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΗΣ») που αναμορφώνουν τον πυρήνα κρούσης της χώρας στη θάλασσα. Στη διαμόρφωση Standard 2, το πλοίο διαθέτει κορυφαίες επιχειρησιακές δυνατότητες:</div><div><br /></div><div>Αντιαεροπορική και Αντιπλοϊκή Άμυνα: 32 πύραυλοι Aster 30, 8 πύραυλοι Exocet MM40 Block 3C και σύστημα εγγύς προστασίας RAM.</div><div><br />Πυροβολικό – Ανθυποβρυχιακός Πόλεμος: Κύριο πυροβόλο OTO Melara 76mm, δύο τηλεχειριζόμενα πυροβόλα 20mm, τορπίλες MU90 και εξελιγμένα σόναρ Kingklip και CAPTAS-4.</div><div><br />Ηλεκτρονικά Συστήματα: Ψηφιακό ραντάρ Sea Fire για ταυτόχρονη επιτήρηση αέρα και επιφάνειας, σύστημα διαχείρισης μάχης SETIS, καθώς και υποδομές φιλοξενίας ελικοπτέρου και μη επανδρωμένων αεροσκαφών (UAVs).<br /><br />Στο περιθώριο της τελετής, οι κ.κ. Δένδιας και Βοτρίν είχαν κατ’ ιδίαν συνάντηση, επιβεβαιώνοντας τη βαθιά στρατηγική σχέση Αθήνας και Παρισιού. Στην ατζέντα βρέθηκαν η βιομηχανική συνεργασία, οι περιφερειακές προκλήσεις ασφαλείας και η υλοποίηση των αμυντικών συμφωνιών.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

«Γαλανόλευκη» στη φρεγάτα «ΝΕΑΡΧΟΣ». Στην τελική ευθεία για τον Στόλο η δεύτερη ελληνική Belharra.

Ιστορικές στιγμές στη Λοριάν παρουσία Νίκου Δένδια και Κατρίν Βοτρίν Ένα καθοριστικό βήμα για τον εκσυγχρονισμό του Πολεμικού Ναυτικού πραγμ...

Διαβάστε την συνέχεια

Μεγαλώνει η ρωγμή στις σχέσεις Τουρκίας – Αζερμπαϊτζάν.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://cdn.sigmalive.com/thumbnails/1368279/1c83a61fda56b49c03c0f53fbf9c9ff3_xl.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="485" data-original-width="900" height="485" src="https://cdn.sigmalive.com/thumbnails/1368279/1c83a61fda56b49c03c0f53fbf9c9ff3_xl.jpg" width="900" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η ηχηρή απουσία Αλίγιεφ και η στήριξη για τη θέση του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ</span></h3><b>Γιάννης Κολεΐδης</b><br />Βαθιά ρωγμή έχει ανοίξει το τελευταίο διάστημα στις σχέσεις Τουρκίας και Αζερμπαϊτζάν. Ο Ιλχάμ Αλίγιεφ δεν παρευρέθηκε στη Σύνοδο Κορυφής του Οργανισμού Τουρκικών Κρατών στην Άγκυρα, ενώ αποφάσισε να στηρίξει για τη θέση του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ υποψήφια των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων και όχι της Τουρκίας. Οι δύο κινήσεις θεωρούνται η κορύφωση των διαφωνιών ανάμεσα στους δύο ηγέτες.<div><br />Η απουσία από την Άγκυρα και η υποψηφιότητα στον ΟΗΕ<br /><br />Ο Αζέρος πρόεδρος επικαλέστηκε προγραμματισμένες υποχρεώσεις στο Μπακού και εκπροσωπήθηκε στη σύνοδο από τον υπουργό Εξωτερικών, Τζεϊχούν Μπαϊράμοφ. Λίγες ημέρες νωρίτερα, ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν είχε απομακρύνει τον σύμβουλό του Οκτάι Σαράλ, επιχειρώντας να εκτονώσει την κρίση. Παράλληλα, ο Αλίγιεφ επέλεξε να στηρίξει τη Λάνα Νουσεϊμπέ των ΗΑΕ αντί του Φεριντούν Σινιρλίογλου για τη θέση του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ.</div><div><br />Οι τριβές που προηγήθηκαν<br /><br />Σύμφωνα με το ΑΠΕ-ΜΠΕ, οι πρώτες εμφανείς ρωγμές προέκυψαν όταν ο Ερντογάν, απειλώντας το Ισραήλ, επικαλέστηκε την τουρκική εμπλοκή στο Ναγκόρνο Καραμπάχ. Το Μπακού δυσαρεστήθηκε, θεωρώντας ότι η Άγκυρα οικειοποιείται τη στρατιωτική νίκη του Αζερμπαϊτζάν. Η ένταση βάθυνε εξαιτίας των στενών σχέσεων Αζερμπαϊτζάν και Ισραήλ. Η Άγκυρα ενοχλήθηκε επειδή η αζέρικη αντιπροσωπεία έμεινε στην αίθουσα της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ κατά την ομιλία του Μπενιαμίν Νετανιάχου στις 24 Σεπτεμβρίου, ενώ το Μπακού είχε ενοχληθεί από τα εμπόδια που προκάλεσαν οι τουρκικοί περιορισμοί στις μετακινήσεις του Ισραηλινού προέδρου Ισαάκ Χέρτζογκ.<br /><br />Νέο σημείο τριβής αποτέλεσαν οι τουρκικές αντιδράσεις στην απαγόρευση της μαντίλας στα σχολεία του Αζερμπαϊτζάν, στις 2 Οκτωβρίου. Ο Αλίγιεφ απάντησε σε τουρκικές παρεμβάσεις για τον κοσμικό χαρακτήρα της χώρας του με προειδοποίηση: «Μην ανακατεύεστε στις εσωτερικές μας υποθέσεις» και «Μην ανακατεύεστε στον τρόπο ζωής μας».</div><div><br />Η ανάγνωση των αναλυτών<br /><br />Σύμφωνα με πολιτικούς αναλυτές, η στάση του Αλίγιεφ δεν στρέφεται εναντίον της Τουρκίας, αλλά αντανακλά τη δυσφορία του Μπακού απέναντι στην πολιτική του Ερντογάν. «Ούτε ο αραβικός κόσμος ούτε ο τουρκικός κόσμος θέλουν έναν νέο μεγάλο αδελφό στο τιμόνι», έγραψε σήμερα ο Τούρκος πολιτικός αναλυτής Μουράτ Γετκίν.</div><div><br /></div><div>πηγή <br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Μεγαλώνει η ρωγμή στις σχέσεις Τουρκίας – Αζερμπαϊτζάν.

Η ηχηρή απουσία Αλίγιεφ και η στήριξη για τη θέση του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ Γιάννης Κολεΐδης Βαθιά ρωγμή έχει ανοίξει το τελευταίο διάστ...

Διαβάστε την συνέχεια

Λίβανος: Η Χεζμπολάχ δεν δεσμεύεται για μη συμμετοχή σε περιφερειακό πόλεμο.

<img height="95" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/03/HEZBOLLAH-630x394.jpg" width="740" /><br /><br />Επίσημη πηγή του Λιβάνου δήλωσε στην εφημερίδα «Αν-Ντάα αλ-Ουατάν» ότι ο Πρόεδρος του Λιβάνου, Ζοζέφ Αούν, και ο Πρωθυπουργός, Νουάφ Λαχάντ, δεν έχουν λάβει καμία επίσημη εγγύηση από τη «Χεζμπολάχ» ότι η οργάνωση δεν θα εμπλακεί σε έναν νέο πόλεμο.<br /><br />Αντίστοιχα, καμία ανάλογη δέσμευση δεν έχει λάβει ούτε ο Πρόεδρος του Κοινοβουλίου του Λιβάνου, Ναμπίχ Μπέρι.<br /><br />Η χώρα βρίσκεται στην πιο επικίνδυνη καμπή της, χωρίς να διαθέτει σαφείς δεσμεύσεις στις οποίες να μπορεί να βασιστεί για την αποφυγή μιας νέας σύρραξης, την ώρα που οι προειδοποιήσεις για το ενδεχόμενο ξεσπάσματος ενός περιφερειακού πολέμου γίνονται όλο και πιο συχνές.<br /><br />Παράλληλα, επισημάνθηκε ότι ο κίνδυνος δεν έγκειται μόνο στην απουσία εγγυήσεων, καθώς ακόμα κι αν αυτές παρέχονταν, δεν σημαίνει απαραίτητα ότι θα τηρούνταν εφόσον βρεθούν αντιμέτωπες με αποφάσεις που λαμβάνονται στην Τεχεράνη.<br /><br />Η ίδια πηγή υπογράμμισε ότι προηγούμενες εγγυήσεις παραβιάστηκαν στο πλαίσιο των εξελίξεων με τη δολοφονία του Ανώτατου Ηγέτη του Ιράν, Αλί Χαμενεΐ, γεγονός που καθιστά οποιεσδήποτε νέες δεσμεύσεις ανεπαρκείς για την ουσιαστική προστασία του Λιβάνου.<br /><br />Το ζήτημα δεν είναι τι δηλώνει η «Χεζμπολάχ» στη Βηρυτό, αλλά τι διαταγές ενδέχεται να φτάσουν από το Ιράν, εφόσον αποφασίσει να απαντήσει στο Ισραήλ μέσω του λιβανικού μετώπου.<div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Λίβανος: Η Χεζμπολάχ δεν δεσμεύεται για μη συμμετοχή σε περιφερειακό πόλεμο.

Επίσημη πηγή του Λιβάνου δήλωσε στην εφημερίδα «Αν-Ντάα αλ-Ουατάν» ότι ο Πρόεδρος του Λιβάνου, Ζοζέφ Αούν, και ο Πρωθυπουργός, Νουάφ Λαχάντ,...

Διαβάστε την συνέχεια

Θα εξαφανίσει Ελλάδα κι Ισραήλ η Τουρκία! Σιγά… μας τρόμαξες

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcRuk20DwGaC4EOFu4v4XlZWb8dj5cgKnkTeO5mfilAtHjwD_EhF4s49XiY&s=10" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="400" data-original-width="600" height="82" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcRuk20DwGaC4EOFu4v4XlZWb8dj5cgKnkTeO5mfilAtHjwD_EhF4s49XiY&s=10" width="737" /></a></div><br /><div>Ελλάδα – Ισραήλ – Τουρκία… “Καθώς γράφω αυτό”, σημειώνει ο Οθωμανιστής – αρθρογράφος της Γενί Σαφάκ, Ιμπραήμ Καραγκούλ, “τα αποτελέσματα των εκλογών στο Ισραήλ είναι ακόμη ασαφή”.</div><br />Το γεγονός ότι τα αποτελέσματα δεν έχουν οριστικοποιηθεί σε μια χούφτα χώρες είναι από μόνο του περίεργο, αλλά το κύριο σημείο είναι το εξής: αν ο Νετανιάχου παραμείνει με κάποιο τρόπο στην εξουσία, η περιοχή θα πρέπει να είναι προετοιμασμένη για πολύ μεγάλης κλίμακας συγκρούσεις.<br /><br />Λίγο πριν από τις εκλογές, το Ισραήλ και οι ΗΠΑ υπαινίχθηκαν μια καταστροφική επίθεση στο Ιράν. Οι μυστικές και οι φανερές προετοιμασίες, η εκκένωση πρεσβειών και οι αντισυμβατικές στρατιωτικές συγκεντρώσεις έδειχναν ότι δεν θα επρόκειτο για μια κλασική επίθεση, αλλά μάλλον για τη χρήση πιο καταστροφικών όπλων. Ποιος ξέρει, ίσως το Ισραήλ και οι ΗΠΑ προετοιμάζονταν να εγκαινιάσουν μια εποχή πυρηνικών επιθέσεων.<div><br />Θα είναι αυτή η αρχή μιας εποχής πυρηνικών επιθέσεων από ΗΠΑ και Ισραήλ;<br /><br />Ο επανασχεδιασμός των αμερικανικών πρεσβειών ώστε να επιβιώσουν για ενενήντα ημέρες χωρίς καμία βοήθεια, οι εκκλήσεις προς τους ανθρώπους στις ΗΠΑ, το Ηνωμένο Βασίλειο και την Ιαπωνία να αποθηκεύσουν τρόφιμα, καθώς και η έντονη μετακίνηση ανθρώπων στην περιοχή έχουν αυξήσει τις ανησυχίες ως προς αυτό το θέμα.<br /><br />Τι συμβαίνει; Μήπως κάποιος προετοιμάζεται για πυρηνικές επιθέσεις; Στο προηγούμενο άρθρο μου, είπα: «Αν εκλεγεί ο Νετανιάχου, τα πυρηνικά όπλα θα εκραγούν και θα ξεσπάσει ένας τουρκο-ισραηλινός πόλεμος». Τώρα, επαναλαμβάνω την ίδια θέση: «αν ο Νετανιάχου παραμείνει με κάποιο τρόπο στην εξουσία». Ακόμα κι αν χάσει, θα επιχειρήσει αυτή την τρέλα στον χρόνο που χρειάζεται για να αλλάξει την κυβέρνηση!<br /><br />Κάθε χώρα πρέπει να είναι έτοιμη για κάθε είδους εξαιρετικά γεγονότα – Η επιστροφή των στρατιωτικών κρατών<br /><br />Όλες οι χώρες και όλα τα έθνη στην περιοχή μας πρέπει να είναι προετοιμασμένα για κάθε είδους έκτακτες ανάγκες. Η τρέχουσα κατάσταση εγκυμονεί πολύ μεγαλύτερους κινδύνους ακόμη και από την περίοδο πριν από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Επειδή η συμβατική εποχή του κόσμου έχει τελειώσει. Οι πόλεμοι θα διεξάγονται από στρατούς μηχανικών, με εξαιρετικά προηγμένη τεχνολογία. <a href="https://echedoros.blog/?p=99583"><b>ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ</b></a></div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Θα εξαφανίσει Ελλάδα κι Ισραήλ η Τουρκία! Σιγά… μας τρόμαξες

Ελλάδα – Ισραήλ – Τουρκία… “Καθώς γράφω αυτό”, σημειώνει ο Οθωμανιστής – αρθρογράφος της Γενί Σαφάκ, Ιμπραήμ Καραγκούλ, “τα αποτελέσματα των...

Διαβάστε την συνέχεια

Ένα «ΟΧΙ» από την Κωνσταντινούπολη με αποδέκτη και την Άγκυρα

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://cdn.sigmalive.com/thumbnails/1368005/collagezaxaraki1_1.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1337" data-original-width="2048" height="81" src="https://cdn.sigmalive.com/thumbnails/1368005/collagezaxaraki1_1.jpg" width="774" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><b>Μαρία Ζαχαράκη</b></div>Αιχμηρή παρέμβαση του γενικού προξένου Κωνσταντίνου Κούτρα για το τουρκολιβυκό, τα δικαιώματα των ελληνικών νησιών και τη στάση των συμμάχων, σε μια περίοδο κατά την οποία ο ελληνοτουρκικός διάλογος συνυπάρχει με τις διαφωνίες στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Από την καρδιά της Πόλης, εκεί όπου η ελληνική παρουσία κουβαλά το βάρος της ιστορίας αλλά και τις αγωνίες του παρόντος, ο γενικός πρόξενος της Ελλάδας, πρέσβης Κωνσταντίνος Κούτρας, επέλεξε να συνδέσει το ιστορικό «ΟΧΙ» με τις σημερινές προκλήσεις στις ελληνοτουρκικές σχέσεις.<br /><br />Ο Έλληνας διπλωμάτης έδωσε στην εθνική επέτειο μια διάσταση που ξεπερνούσε την ιστορική αναδρομή, με αναφορές στις τουρκικές διεκδικήσεις, στο τουρκολιβυκό μνημόνιο, στα δικαιώματα των ελληνικών νησιών και στη στάση των συμμάχων.<br /><br />Η συγκυρία προσέδιδε ιδιαίτερη σημασία στα λόγια του. Οι ελληνοτουρκικές σχέσεις βρίσκονται σε μια ιδιότυπη κατάσταση: οι δίαυλοι επικοινωνίας παραμένουν ανοιχτοί, η ανάγκη διατήρησης της ηρεμίας αναγνωρίζεται και από τις δύο πλευρές, αλλά οι διαφωνίες για το Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο εξακολουθούν να δοκιμάζουν τα όρια της διπλωματίας.<br /><br />Μια εθνική επέτειος με πολιτικά μηνύματα<br /><br />Η ομιλία πραγματοποιήθηκε στο Γενικό Προξενείο της Ελλάδας στην Κωνσταντινούπολη, μετά την πανηγυρική δοξολογία στον Ιερό Καθεδρικό Ναό Εισοδίων της Θεοτόκου Πέραν.<br /><br />Μέλη της ομογένειας, Έλληνες επισκέπτες στην Πόλη, εκπαιδευτικοί και μαθητές των ομογενειακών σχολείων συγκεντρώθηκαν για να τιμήσουν την επέτειο του 1940. Η επιμνημόσυνη δέηση για τους πεσόντες, η κατάθεση στεφάνου, η ενός λεπτού σιγή και ο Εθνικός Ύμνος, που έψαλαν όλοι μαζί στο τέλος της εκδήλωσης, διαμόρφωσαν μια ατμόσφαιρα συγκίνησης.<br /><br />Για τους Έλληνες της Κωνσταντινούπολης, άλλωστε, η 28η Οκτωβρίου έχει και μια πρόσθετη διάσταση. Είναι μια ημέρα που συνδέει τη μνήμη της πατρίδας με την ιστορία της ίδιας της ομογένειας, με ανθρώπους που έφυγαν από την Πόλη για να πολεμήσουν στην Ελλάδα, γνωρίζοντας ότι ενδέχεται να μην επιστρέψουν ποτέ στα σπίτια τους.<br /><br />Αυτό το ιστορικό υπόβαθρο αξιοποίησε ο Κωνσταντίνος Κούτρας για να περάσει από το χθες στο σήμερα, από την αντίσταση του 1940 στις σύγχρονες διπλωματικές αντιπαραθέσεις.<br /><br />«Τι εννοούν όταν μας λένε να τα βρούμε με την Τουρκία;»<br /><br />Ένα από τα βασικά σημεία της παρέμβασης του Έλληνα Γενικού Προξένου ήταν η αναφορά στις πιέσεις και στις προτροπές που δέχεται η Ελλάδα για την επίλυση των διαφορών της με την Τουρκία.<br /><br />Ο γενικός πρόξενος δεν αμφισβήτησε την ανάγκη του διαλόγου, αλλά έθεσε το ερώτημα ποιο μπορεί να είναι το περιεχόμενό του όταν, κατά την ελληνική θέση, οι διεκδικήσεις της Άγκυρας δεν έχουν έρεισμα στο διεθνές δίκαιο.<br /><br />«Τι άραγε εννοούν όταν μας παροτρύνουν “να τα βρούμε με την Τουρκία”; Όταν μας παροτρύνουν να συζητήσουμε τις τουρκικές απαιτήσεις, οι οποίες είναι έωλες και δεν εδράζονται στο Διεθνές Δίκαιο;», είπε ο Κωνσταντίνος Κούτρας.<br /><br />Το τουρκολιβυκό και τα νησιά στο επίκεντρο<br /><br />Ο Έλληνας Γενικός Πρόξενος επέκρινε την έγκριση του μνημονίου του 2019 από τη Βουλή των Αντιπροσώπων της ανατολικής Λιβύης στις 20 Οκτωβρίου 2026, χαρακτηρίζοντάς το «ανυπόστατο, ψευδεπίγραφο, παράνομο και εξόχως προκλητικό».<br /><br />Στο επίκεντρο της κριτικής του βρέθηκε η αντιμετώπιση των ελληνικών νησιών στην οριοθέτηση των θαλάσσιων ζωνών.<br /><br />«Η κεντρική λογική της Άγκυρας και της Λιβύης δεν είναι ότι τα ελληνικά νησιά (Κρήτη, Κάσος, Κάρπαθος, Ρόδος) δεν υπάρχουν φυσικά στον χάρτη, αλλά ότι δεν δικαιούνται καθόλου υφαλοκρηπίδα και Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ) πέραν των 6 ναυτικών μιλίων των χωρικών τους υδάτων».<br /><br />Και συνέχισε:<br /><br />«Εξαφανίζοντας νομικά τις θαλάσσιες ζώνες των νησιών, η Τουρκία και η Λιβύη ισχυρίζονται ότι οι ηπειρωτικές τους ακτές προβάλλονται ανεμπόδιστα η μία απέναντι στην άλλη».<br /><br />Το μήνυμα προς τους συμμάχους και η αναφορά στις ΗΠΑ<br /><br />Η παρέμβαση του Κωνσταντίνου Κούτρα δεν είχε ως αποδέκτη μόνο την Άγκυρα. Περιλάμβανε και μια αναφορά στη στάση συμμάχων και εταίρων απέναντι στις ελληνοτουρκικές διαφορές.<br /><br />Ανατρέχοντας στην πολιτική της Τουρκίας κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, την οποία χαρακτήρισε «επιτήδεια ουδετερότητα», έκανε τη σύνδεση με το παρόν:<br /><br />«Υπάρχουν και σήμερα σύμμαχοι και εταίροι που παριστάνουν τον επιτήδειο ουδέτερο και κρατούν ίσες αποστάσεις μεταξύ θύτη και θύματος. Σε θέματα που αφορούν στην Ελλάδα και στην Κύπρο».<br /><br />Ο Έλληνας διπλωμάτης, ωστόσο, αναφέρθηκε και στις αντιδράσεις που προκάλεσε η έγκριση του τουρκολιβυκού μνημονίου, ενδυναμώνοντας το επιχείρημα ότι η Ελλάδα δεν αντιμετωπίζει μόνη της τη διαφωνία για το τουρκολιβυκό μνημόνιο.<br /><br />«Βέβαια, η Ελλάδα δεν μένει άπραγη! Την απόφαση κύρωσης του ψευδεπίγραφου τουρκο-λιβυκού μνημονίου καταδίκασαν οι ΗΠΑ με διορθωτική δήλωσή τους».<br /><br />Επικαλέστηκε επίσης την κοινή τοποθέτηση της Ελλάδας, της Κύπρου, της Αιγύπτου, του Μπαχρέιν, των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων και των κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς και αντίδραση του γενικού γραμματέα του ΟΗΕ.<br /><br />Η ελληνική ομογένεια στο πλευρό της εμπόλεμης Ελλάδας<br /><br />Πέρα από τις πολιτικές αναφορές, η ομιλία είχε ιδιαίτερη σημασία για την ελληνική κοινότητα της Κωνσταντινούπολης.<br /><br />Ο Κωνσταντίνος Κούτρας υπενθύμισε ότι περίπου 400 έως 600 Κωνσταντινουπολίτες αναχώρησαν από τον σταθμό του Σίρκετζι για να πολεμήσουν στο Αλβανικό Μέτωπο.<br /><br />Ανάμεσά τους βρίσκονταν και Ρωμιοί με τουρκική υπηκοότητα, οι οποίοι, όπως ανέφερε, γνώριζαν ότι η συμμετοχή τους στον ελληνικό στρατό μπορούσε να οδηγήσει στην απώλεια της ιθαγένειάς τους και στην οριστική απομάκρυνσή τους από την Πόλη.<br /><br />«Η Ρωμιοσύνη της Πόλης έδωσε το δικό της αίμα για την ελευθερία», ήταν η φράση με την οποία ο γενικός πρόξενος συνόψισε αυτή την ιστορική διαδρομή.<br /><br />Στην ίδια ενότητα αναφέρθηκε και στις διώξεις των μη μουσουλμανικών μειονοτήτων στην Τουρκία κατά τη διάρκεια του πολέμου, στην επιστράτευση των «Είκοσι Κλάσεων» το 1941 και στην επιβολή του Φόρου Περιουσίας, το γνωστό «Βαρλίκι», το 1942.<br /><br />Για τους μαθητές των ομογενειακών σχολείων που παρακολουθούσαν την εκδήλωση, η αναφορά αυτή έφερε στο προσκήνιο μια πτυχή της ιστορίας που συνδέεται άμεσα με τις οικογένειες και τη συλλογική μνήμη της κοινότητάς τους.<br /><br />Αιχμές για την τουρκική ουδετερότητα στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο<br /><br />Στο ιστορικό μέρος της ομιλίας του, ο Κωνσταντίνος Κούτρας υπενθύμισε επίσης τη στάση της Τουρκίας κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, αντιπαραβάλλοντας την ελληνική αντίσταση στον φασισμό με την πολιτική ουδετερότητας που ακολούθησε η Άγκυρα. Αναφέρθηκε ειδικότερα στη συμφωνία της Τουρκίας με τη ναζιστική Γερμανία, στις εμπορικές σχέσεις των δύο χωρών και στην καθυστερημένη είσοδο της Τουρκίας στον πόλεμο.<br /><br />«Κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, η επίσημη Τουρκία ακολούθησε μια πολιτική που οι ιστορικοί ονομάζουν “επιτήδεια ουδετερότητα”», δήλωσε, υποστηρίζοντας ότι η Άγκυρα δεν ανταποκρίθηκε στις δεσμεύσεις που είχε αναλάβει έναντι των συμμάχων της.<br /><br />«Παρότι είχε υπογράψει το 1939 Αγγλογαλλοτουρκικό Σύμφωνο Αλληλοβοήθειας και δεσμευόταν από το Βαλκανικό Σύμφωνο να συνδράμει την Ελλάδα σε περίπτωση επίθεσης στα σύνορά της, όταν ήρθε η ώρα της κρίσης, αθέτησε τις υπογραφές της. Αντί να σταθεί στο πλευρό των Συμμάχων, επέλεξε ένα ύπουλο διπλό παιχνίδι».<br /><br />Στη συνέχεια περιέγραψε τις σχέσεις της Τουρκίας με τις δύο εμπόλεμες πλευρές:<br /><br />«Από τη μία πλευρά, διαπραγματευόταν με τους Βρετανούς και τους Αμερικανούς, αποσπώντας οικονομική βοήθεια και σύγχρονο οπλισμό, με την υπόσχεση ότι “κάποια στιγμή” θα μπει στον πόλεμο. Από την άλλη πλευρά, τον Ιούνιο του 1941 —τη στιγμή ακριβώς που η Ελλάδα βρισκόταν υπό γερμανική μπότα— η Άγκυρα υπέγραψε Σύμφωνο Φιλίας και Μη Επίθεσης με τη ναζιστική Γερμανία του Χίτλερ».<br /><br />Ο Κωνσταντίνος Κούτρας υπενθύμισε επίσης ότι η Τουρκία προμήθευε τη γερμανική πολεμική βιομηχανία με χρώμιο μέχρι το 1944 και κήρυξε τον πόλεμο στη Γερμανία και στην Ιαπωνία στις 23 Φεβρουαρίου 1945, λίγο πριν από τη λήξη της προθεσμίας για συμμετοχή στα ιδρυτικά μέλη του ΟΗΕ.<br /><br />«Πέντε ημέρες πριν λήξει η προθεσμία, χωρίς να ρίξει ούτε μία σφαίρα, χωρίς να θυσιάσει ούτε έναν στρατιώτη, εξασφάλισε θέση στο τραπέζι των νικητών, απολαμβάνοντας όλα τα οφέλη της ειρήνης».<br /><br />«Η Ελλάδα έτοιμη να βροντοφωνάξει ξανά το ΟΧΙ»<br /><br />Η κορύφωση της ομιλίας ήρθε όταν ο Κωνσταντίνος Κούτρας συνέδεσε ευθέως την επέτειο του 1940 με τη σημερινή υπεράσπιση της ελληνικής κυριαρχίας και των κυριαρχικών δικαιωμάτων.<br /><br />«Θα ήθελα να σας διαβεβαιώσω ότι ο Ελληνικός λαός, έχοντας συναίσθηση της ιστορικής του συνέχειας και του βάρους της ένδοξης ιστορίας που κουβαλάει στους ώμους του, είναι έτοιμος να βροντοφωνάξει ξανά το “ΟΧΙ” ως αυτονόητη απάντηση έναντι οιουδήποτε ανιστόρητου αναθεωρητισμού, έναντι οιασδήποτε προσπάθειας αμφισβήτησης της εθνικής κυριαρχίας και των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων», είπε.<div><br /></div><div><a href="https://www.sigmalive.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ένα «ΟΧΙ» από την Κωνσταντινούπολη με αποδέκτη και την Άγκυρα

Μαρία Ζαχαράκη Αιχμηρή παρέμβαση του γενικού προξένου Κωνσταντίνου Κούτρα για το τουρκολιβυκό, τα δικαιώματα των ελληνικών νησιών και τη στά...

Διαβάστε την συνέχεια