Γεωπολιτικό «πόκερ» με άρωμα Ελλάδας. Γιατί η Ινδία ποντάρει στην Ελλάδα απέναντι στο ρίσκο της Σαουδικής Αραβίας.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/08/India-Ellada.webp"><img height="113" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/08/India-Ellada-1068x601.webp" width="755" /></a><br /><br />Η αιφνιδιαστική τριμερής συμφωνία που υπεγράφη στις 7 Αυγούστου μεταξύ της Σαουδικής Αραβίας, του Πακιστάν και της Τουρκίας –το αποκαλούμενο «Σύμφωνο της Μέκκας»– ανατρέπει τα δεδομένα στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής και της Νότιας Ασίας. Η συμφωνία προβλέπει ότι μια ένοπλη επίθεση εναντίον ενός εκ των τριών μελών θα θεωρείται επίθεση και προς τα τρία, εισάγοντας ωστόσο επικίνδυνα επίπεδα στρατηγικής ασάφειας.<br />Καθώς το σύμφωνο δεν ορίζει ποιος καθορίζει τα κριτήρια ενεργοποίησης, ποια πρέπει να είναι η απάντηση κάθε μέλους, ούτε πώς διασταυρώνεται με τις υφιστάμενες συμμαχίες, το Ριάντ φαίνεται να έχει προσθέσει μια σοβαρή γεωπολιτική «υποθήκη». Μεταφέροντας το Πακιστάν στην καρδιά της ασφάλειας του Κόλπου, η Σαουδική Αραβία δένει το άρμα της με μια μόνιμη πηγή τριβών με την<a href="https://economico.gr/tag/india/"> Ινδία</a>.<br /><br />Η απάντηση της Ινδίας<br /><br />Για την Ινδία, η ασάφεια αυτή που προκύπτει από το “Σύμφωνο της Μέκκας” δεν αποτελεί απλώς μια διπλωματική λεπτομέρεια, αλλά έναν σταθερό παράγοντα ρίσκου. Στην επόμενη κρίση, η Σαουδική Αραβία θα κληθεί να ισορροπήσει ανάμεσα στη δέσμευσή της προς το Ισλαμαμπάντ και τις τεράστιες οικονομικές της σχέσεις με την Ινδία.<br />Αντί, ωστόσο, να καταφύγει σε μετωπικές ρήξεις ή κυρώσεις, η ινδική ηγεσία εφαρμόζει μια στρατηγική «τιμολόγησης» (pricing) των σχέσεων. Η πρόσβαση στην ινδική αγορά, στις επενδύσεις, στην τεχνολογία και στα προνομιακά καθεστώτα ρύθμισης δεν θεωρείται πλέον δεδομένο δικαίωμα, αλλά ένα κυριαρχικό περιουσιακό στοιχείο. Ενέργεια, νέες συμβάσεις, διυλιστήρια και στρατηγικά αποθέματα κατευθύνονται πλέον σε εταίρους που μειώνουν την ινδική έκθεση σε κινδύνους. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το γεγονός ότι ήδη από τον Μάιο του 2026 τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα ξεπέρασαν τη Σαουδική Αραβία, αναδεικνυόμενα ως ο δεύτερος μεγαλύτερος προμηθευτής πετρελαίου της Ινδίας.<br /><br />Το «Τόξο της Εφεδρείας»<br /><br />Η στρατηγική στροφή του Ριάντ επηρεάζει άμεσα και τον Οικονομικό Διάδρομο Ινδίας – Μέσης Ανατολής – Ευρώπης (IMEC). Ο διάδρομος αυτός δεν αποτελεί απλώς μια γραμμή στον χάρτη, αλλά μια μακροπρόθεσμη δέσμευση πολιτικής σταθερότητας. Το ερώτημα που τίθεται πλέον είναι κατά πόσο τα αγαθά, η χρηματοδότηση και οι υποδομές μπορούν να εξαρτώνται από έναν κεντρικό κόμβο (τη Σαουδική Αραβία) που έχει θεσμικά ενσωματώσει την ασφάλεια του Πακιστάν στις υποχρεώσεις του.<br />Η απάντηση της Ινδίας είναι η δημιουργία ενός «Τόξου της Εφεδρείας» (Redundancy Arc). Προκειμένου να διασφαλίσει ότι κανένα γεωγραφικό σημείο δεν αποκτά μονοπώλιο επί των οδών εφοδιασμού και της ασφάλειάς της, το Νέο Δελχί ενισχύει συστηματικά εναλλακτικούς κόμβους και διαδρομές.<br /><br />Ο κρίσιμος ρόλος της Ελλάδας<br /><br />Σε αυτό το ευρύτερο παζλ γεωπολιτικής πολυφωνίας, η Ελλάδα αναδεικνύεται σε στρατηγικό πυλώνα για την Ινδία. Καθώς η Αθήνα βαθαίνει τη συνεργασία της με το Νέο Δελχί σε ναυτιλιακό, αμυντικό και οικονομικό επίπεδο –μαζί με την Κύπρο, το Ομάν, τα ΗΑΕ και το Ισραήλ– γίνεται η φυσική «πύλη» εισόδου και εναλλακτική διέξοδος προς την Ευρώπη.<br />Η σύμπραξη Ελλάδας-Ινδίας αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα, ειδικά όταν η Τουρκία (ο βασικός περιφερειακός ανταγωνιστής της Ελλάδας) επιλέγει να συνδεθεί στενά με το Πακιστάν μέσω του Συμφώνου της Μέκκας. Η Ινδία απαντά στην τουρκική και σαουδαραβική εξίσωση ενισχύοντας τους δεσμούς της με την Αθήνα.<div><br />Άλλωστε, η ισχυρότερη απάντηση όταν ένας εταίρος γίνεται λιγότερο προβλέψιμος δεν είναι η ρήξη, αλλά το να τον καθιστάς λιγότερο απαραίτητο. Δημιουργώντας περισσότερες διαδρομές, περισσότερους συνεργάτες και λιγότερα σημεία συμφόρησης, το Νέο Δελχί αποδεικνύει ότι η στρατηγική αυτονομία δεν σημαίνει απορρόφηση των επιλογών των τρίτων, αλλά την απόλυτη εξουσία να τις τιμολογείς και να χτίζεις τις δικές σου εναλλακτικές.<div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div></div>

Γεωπολιτικό «πόκερ» με άρωμα Ελλάδας. Γιατί η Ινδία ποντάρει στην Ελλάδα απέναντι στο ρίσκο της Σαουδικής Αραβίας.

Η αιφνιδιαστική τριμερής συμφωνία που υπεγράφη στις 7 Αυγούστου μεταξύ της Σαουδικής Αραβίας, του Πακιστάν και της Τουρκίας –το αποκαλούμενο...

Διαβάστε την συνέχεια

Νετανιάχου: Αποκάλεσε «Ισλαμική Δημοκρατία» τη Βρετανία.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://cdn.skai.gr/sites/default/files/styles/style_800x600/public/2025-02/netaniaxou_ape.jpg.webp?itok=aAyV3f7G" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="600" data-original-width="800" height="88" src="https://cdn.skai.gr/sites/default/files/styles/style_800x600/public/2025-02/netaniaxou_ape.jpg.webp?itok=aAyV3f7G" width="755" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Δεν απέχει και πολύ από την πραγματικότητα η δήλωση του Ισραηλινού πρωθυπουργού</span></h3><b>Γιάννης Κολεΐδης</b><br />Η χαρακτηρισμός του Ηνωμένου Βασιλείου ως «Ισλαμικής Δημοκρατίας» από τον Μπενιαμίν Νετανιάχου προκάλεσε θύελλα αντιδράσεων, με τον γνωστό τηλεπαρουσιαστή Πιρς Μόργκαν να τον αποκαλεί «ηλίθιο». Η δήλωση του Ισραηλινού πρωθυπουργού, που συνέδεσε την πολιτική κατάσταση της Βρετανίας με τον κίνδυνο ενός πυρηνικού Ιράν, έρχεται σε μια περίοδο όπου η χώρα βρίσκεται εν μέσω τεκτονικών αποκαλύψεων για την αποτυχία των θεσμών να αντιμετωπίσουν τον οργανωμένο βιασμό χιλιάδων ανήλικων κοριτσιών από συμμορίες πακιστανικής καταγωγής.<br /><br />Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός, μιλώντας σε podcast του ραδιοσταθμού Γαλεΐ Τσαχάλ, σχολίασε με καυστικό τρόπο τις δημογραφικές και πολιτικές εξελίξεις στη Βρετανία, λέγοντας χαρακτηριστικά ότι «θα μπορούσε κανείς να την πει Ισλαμική Δημοκρατία της Βρετανίας» . Προσθέτοντας ότι «κάποιος είπε πως η πρώτη Ισλαμική Δημοκρατία με πυρηνικά όπλα θα είναι η Βρετανία», τόνισε ότι το Ισραήλ καταβάλλει προσπάθειες «να αποτρέψει άλλη μία Ισλαμική Δημοκρατία με πυρηνικά όπλα στην Τεχεράνη» .<br /><br />Αντιδράσεις από φιλομεταναστευτικούς κύκλους<br /><br />Ο Πιρς Μόργκαν, Βρετανός σχολιαστής με περίπου 9 εκατομμύρια ακόλουθους στο X , ανάρτησε το απόσπασμα με μια μοναδική, δηκτική λέξη: «Ηλίθιος» . Το tweet συγκέντρωσε εκατοντάδες χιλιάδες προβολές, ωστόσο η συντριπτική πλειοψηφία των σχολίων, περίπου 80% σύμφωνα με ανάλυση της πλατφόρμας, πήρε το μέρος του Ισραηλινού πρωθυπουργού, με τους χρήστες να επισημαίνουν την αύξηση των τζαμιών και την ισλαμοποίηση της Βρετανίας . Ακόμη και ανταποκριτής του ισραηλινού καναλιού C14 απάντησε στον Μόργκαν με μια ειρωνική νύξη για την κατάσταση στο Μπέρμιγχαμ .<br /><br />Το σκάνδαλο των συμμοριών – «Εκατοντάδες χιλιάδες» θύματα<br /><br />Οι δηλώσεις Νετανιάχου έρχονται σε μια συγκυρία όπου η Βρετανία συγκλονίζεται από ανεξάρτητη έρευνα για τα εγκλήματα των συμμοριών αποπλάνησης. Η έκθεση του βουλευτή Ρούπερτ Λόου αποκαλύπτει ότι τουλάχιστον 250.000 νεαρά κορίτσια, ηλικίας ακόμη και 11 ετών, υπήρξαν θύματα οργανωμένων βιασμών, εμπορίας, εγκυμοσύνης και εξαναγκαστικού εξισλαμισμού από τη δεκαετία του 1950 . Σύμφωνα με τα ευρήματα, η «συντριπτική πλειοψηφία» των δικτύων βιαστών αποτελούνταν αποκλειστικά από άνδρες μουσουλμανικού υπόβαθρου, κυρίως πακιστανικής καταγωγής, με μικρότερες ομάδες από Σομαλία, Ιράν, Συρία και Τουρκία .<div><br />Η θεσμική αποτυχία και ο ρόλος των αρχών<br /><br />Η έκθεση περιγράφει πώς οι συμμορίες εκμεταλλεύονταν τρωτά σημεία σε οικοτροφεία και σχολεία, με τη σιωπηρή ανοχή της αστυνομίας, των κοινωνικών υπηρεσιών, του Εθνικού Συστήματος Υγείας (NHS) και των πολιτικών που φοβούνταν τις κατηγορίες για ρατσισμό . Οι δράστες αποκαλούσαν τα θύματά τους «λευκά σκουπίδια» ή «κουφάρ», ενώ χρησιμοποιούσαν θρησκευτικά επιχειρήματα, όπως η ανωτερότητα των Μουσουλμάνων επί των μη Μουσουλμάνων, για να δικαιολογήσουν την κακοποίηση . Μάρτυρες κατήγγειλαν ότι οι αρχές απέφευγαν να αναγνωρίσουν το εθνοθρησκευτικό προφίλ των δραστών, με υπαλλήλους της αστυνομίας να δηλώνουν σε μητέρες θυμάτων ότι η περιγραφή των δραστών ως «Ασιάτες» είναι ρατσιστική.</div><div><br />Ποιος είναι ο Πιρς Μόργκαν<br /><br />Ο γνωστός παρουσιαστής δεν είναι άγνωστος στις αντιπαραθέσεις με το Ισραήλ. Έχει εκφράσει έντονα φιλομεταναστευτικές θέσεις και έχει ταχθεί επανειλημμένα κατά των ισραηλινών στρατιωτικών επιχειρήσεων, χαρακτηρίζοντας την απάντηση στη Γάζα ως «δυσανάλογη» και «εκδίκηση».<br /><br />Στο παρελθόν, έχει συνδέσει τις ενέργειες του Ισραήλ με κινδύνους εθνοκάθαρσης και έχει κατηγορηθεί για αντισιωνιστικές τοποθετήσεις. Ο ίδιος υποστηρίζει ότι η στάση του έχει εξελιχθεί μετά την 7η Οκτωβρίου, περνώντας από την αρχική στήριξη στο δικαίωμα αυτοάμυνας του Ισραήλ σε μια πιο επικριτική γραμμή απέναντι στην κυβέρνηση Νετανιάχου.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Νετανιάχου: Αποκάλεσε «Ισλαμική Δημοκρατία» τη Βρετανία.

Δεν απέχει και πολύ από την πραγματικότητα η δήλωση του Ισραηλινού πρωθυπουργού Γιάννης Κολεΐδης Η χαρακτηρισμός του Ηνωμένου Βασιλείου ως «...

Διαβάστε την συνέχεια

Λαβρόφ: «Η Τουρκία δεν θα μπει ποτέ στην ΕΕ»

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.news247.gr/wp-content/uploads/2026/08/AP24323521770755-640x426.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="426" data-original-width="640" height="426" src="https://www.news247.gr/wp-content/uploads/2026/08/AP24323521770755-640x426.jpg" width="640" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Ο Ρώσος υπουργός συνέδεσε τη συμμαχία με την αποτυχία ένταξης και απέρριψε κάθε σενάριο κατάπαυσης πυρός</span></h3><b>Γιάννης Κολεΐδης</b><br />Η γεωπολιτική θέση της Τουρκίας περιγράφεται από τον Σεργκέι Λαβρόφ ως μια διαρκής προσπάθεια ισορροπίας ανάμεσα σε τρία μέτωπα, με το ΝΑΤΟ να λειτουργεί ως τροχοπέδη στην ευρωπαϊκή της φιλοδοξία. Ο επικεφαλής της ρωσικής διπλωματίας εκτίμησε ότι η Άγκυρα γνωρίζει βαθιά την αδυναμία ένταξής της στην Ευρωπαϊκή Ένωση, την ίδια στιγμή που οι υποχρεώσεις της απέναντι στη Βορειοατλαντική Συμμαχία δημιουργούν τριβές με τη Μόσχα.<div><br />Η τριπλή ισορροπία της Άγκυρας<br /><br />Μιλώντας στο τηλεοπτικό δίκτυο Vesti, ο Λαβρόφ σκιαγράφησε το περίπλοκο δίλημμα της τουρκικής διπλωματίας. Όπως είπε χαρακτηριστικά, η Τουρκία επιθυμεί ταυτόχρονα τη συμμετοχή της στο ΝΑΤΟ, διαύλους επικοινωνίας με την Ευρωπαϊκή Ένωση (έστω κι αν εσωτερικά παραδέχεται το ματαίωμα της προοπτικής ένταξης) και στενές σχέσεις με τη Ρωσία. Για τον ίδιο, η ένταξη στη Συμμαχία αφήνει «αναπόφευκτες επιπτώσεις» που η τουρκική κυβέρνηση είναι υποχρεωμένη να συνυπολογίζει, ακόμη κι όταν επενδύει στη συνεργασία με τη Μόσχα.</div><div><br />Οικονομία και Μαύρη Θάλασσα<br /><br />Παρά την κριτική του για τον ρόλο του ΝΑΤΟ, ο Ρώσος υπουργός αναγνώρισε την ύπαρξη ισχυρών δεσμών με την Άγκυρα, ειδικά στον οικονομικό τομέα. Ο Λαβρόφ έκανε λόγο για πολλά κοινά κοινωνικοοικονομικά πρότζεκτ, ενώ υποστήριξε ότι η Τουρκία έχει ειλικρινές ενδιαφέρον για τη σταθερότητα στη Μαύρη Θάλασσα. Στο πλαίσιο αυτό, ανέφερε ότι η Άγκυρα έθεσε ξανά στο τραπέζι την ανάγκη σύναψης συμφωνίας με την Ουκρανία για την προστασία της ναυσιπλοΐας στην περιοχή από επιθέσεις.</div><div><br />Καμία ελπίδα για ανακωχή με την Ουκρανία<br /><br />Απορρίπτοντας πάντως κάθε σενάριο ανακωχής με το Κίεβο, ο Λαβρόφ ξεκαθάρισε ότι η Μόσχα θα εξετάσει τον τερματισμό των εχθροπραξιών μόνο στο πλαίσιο μιας μακροπρόθεσμης και βιώσιμης διευθέτησης. Προειδοποίησε επίσης για εντατικοποίηση των επιχειρήσεων κατά όσων, από τη Δύση, υποστηρίζουν την πολεμική προσπάθεια της Ουκρανίας, ενώ επιβεβαίωσε ότι η Μόσχα έχει ζητήσει εξηγήσεις από την Ουάσινγκτον για πλήγματα βαθιά μέσα σε ρωσικό έδαφος.<br /><br />Αφήνοντας ανοιχτό το παράθυρο για νέες επαφές, ο Λαβρόφ γνωστοποίησε την ετοιμότητα του Βλαντίμιρ Πούτιν να συναντήσει ξανά τους Αμερικανούς απεσταλμένους Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ. Πάντως, με μια δόση επιφύλαξης, σχολίασε πως το περιεχόμενο που θα φέρουν μαζί τους οι διαμεσολαβητές παραμένει ανοιχτό ζήτημα.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Λαβρόφ: «Η Τουρκία δεν θα μπει ποτέ στην ΕΕ»

Ο Ρώσος υπουργός συνέδεσε τη συμμαχία με την αποτυχία ένταξης και απέρριψε κάθε σενάριο κατάπαυσης πυρός Γιάννης Κολεΐδης Η γεωπολιτική θέση...

Διαβάστε την συνέχεια

Γιατί ο Καραμανλής δεν έστειλε στρατό στην Κύπρο το 1974- Ντοκουμέντα από τον Κώστα Μαρδά

<img height="98" src="https://i.ytimg.com/vi/jqGdPPCFSJg/hqdefault.jpg" width="740" /><br /><br />Γιατί ο Καραμανλής δεν έστειλε στρατιωτικές δυνάμεις στην Κύπρο για να αντιμετωπίσουν τον ΑΤΤΙΛΑ των Τούρκων το 1974; Τι έπαιξε ρόλο στην απόφαση του για να φθάσουμε στο «η Κύπρος κείται μακράν»; Τι συνέβη στο πολεμικό συμβούλιο το ξημέρωμα της 14ης Αυγούστου; Τι ζήτησαν Καραμανλής και Αβέρωφ; Τι απαντήσεις πήραν από τους στρατιωτικούς; Πως φθάσαμε στην απόφαση αποχώρησης από το ΝΑΤΟ και τι επιπτώσεις είχε στη συνέχεια στα ελληνοτουρκικά; Ο δημοσιογράφος και συγγραφέας Κώστας Μαρδάς σε μια αποκαλυπτική συνέντευξη στην οποία παρουσιάζει και το πρακτικό της συνεδρίασης του πολεμικού συμβουλίου της 14ης Αυγούστου 1974.<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="333" src="https://www.youtube.com/embed/jqGdPPCFSJg" width="730" youtube-src-id="jqGdPPCFSJg"></iframe></div><div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Γιατί ο Καραμανλής δεν έστειλε στρατό στην Κύπρο το 1974- Ντοκουμέντα από τον Κώστα Μαρδά

Γιατί ο Καραμανλής δεν έστειλε στρατιωτικές δυνάμεις στην Κύπρο για να αντιμετωπίσουν τον ΑΤΤΙΛΑ των Τούρκων το 1974; Τι έπαιξε ρόλο στην απ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ελλάδα αφήνει Τουρκία να διεκδικεί τα πάντα, ενώ αυτή δεν διεκδικεί ΤΙΠΟΤΑ.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.aftodioikisi.gr/wp-content/uploads/2020/11/greek-turkey-aigaio-696x367-696x367.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="367" data-original-width="696" height="105" src="https://www.aftodioikisi.gr/wp-content/uploads/2020/11/greek-turkey-aigaio-696x367-696x367.jpg" width="757" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div>Είναι εντυπωσιακό το πώς η Ελλάδα εδώ και δεκαετίες έχει αφήσει την Τουρκία να διεκδικεί όλο και περισσότερα χωρίς να βάζει και εκείνη θέματα στο τραπέζι. Κλασικό παράδειγμα η Ίμβρος και η Τένεδος. Η συνθήκη της Λωζάννης τούς προσέδωσε ένα ειδικό καθεστώς με ενισχυμένο ρόλο στην τοπική αυτοδιοίκηση.<br /><br />TOY <b>ΑΛΕΞΗ ΠΑΠΑΧΕΛΑ<br /></b><br />Με το πέρασμα του χρόνου, όμως, οι Τούρκοι χρησιμοποίησαν κάθε δυνατό μέσο για να εκδιώξουν όσο το δυνατόν περισσότερους Ελληνες, χωρίς η Αθήνα ποτέ να αντιδράσει έντονα, ούτε ακόμη και όταν οι διεθνείς συνθήκες περί ανθρωπίνων δικαιωμάτων θα επέτρεπαν αντίποινα στη Δυτική Θράκη.<br /><br />Το ελληνικό στοιχείο συρρικνώθηκε αλλά επιβίωσε, ειδικά στην Ίμβρο, χάρη στη σκληροτράχηλη φύση και στο πείσμα των Ιμβρίων. Και επίσης, για να είμαστε δίκαιοι, τα πρώτα χρόνια Ερντογάν επαναλειτούργησαν μειονοτικά σχολεία στην Ίμβρο.<br /><br />Σήμερα, όμως, το να πάει κανείς από την Ελλάδα στην Ίμβρο απαιτεί ένα κοπιαστικό ταξίδι πολλών ωρών. Το τουρκικό βαθύ κράτος κωλυσιεργεί εδώ και πολλά χρόνια για το άνοιγμα ενός τελωνείου που θα επέτρεπε την απευθείας ακτοπλοϊκή σύνδεση με τη Λήμνο, από την οποία θα χρειαζόταν λιγότερο από μία ώρα με ένα ταχύπλοο για να φτάσει κάποιος στην Ίμβρο.<br /><br />Εν τω μεταξύ, η Λήμνος έχει απευθείας σύνδεση με την Τουρκία, όπως και πάρα πολλά άλλα νησιά. Η απόφαση της ελληνικής κυβέρνησης να επιτρέψει τις επισκέψεις Τούρκων πολιτών χωρίς βίζα στα νησιά μας έχει αυξήσει κατακόρυφα τον όγκο των επισκεπτών και βοηθάει τόσο την τοπική οικονομία όσο και την εδραίωση διαπροσωπικών σχέσεων Ελλήνων και Τούρκων, πράγμα καθόλου αμελητέο στο τέλος της ημέρας.<br /><br />Όπως η Αθήνα έχει επιτρέψει τις επισκέψεις Τούρκων πολιτών χωρίς βίζα στα νησιά μας, πρέπει να απαιτήσει το ίδιο για την Ίμβρο, να ανοίξει μία απευθείας ακτοπλοϊκή σύνδεση με συνοπτικές διαδικασίες εισόδου για Έλληνες πολίτες.<br /><br />Η Αθήνα μπορεί και πρέπει να απαιτήσει το ίδιο για την Ίμβρο, να ανοίξει μια απευθείας ακτοπλοϊκή σύνδεση και να είναι συνοπτικές οι διαδικασίες εισόδου για Έλληνες πολίτες. Τυχόν τουρκικά επιχειρήματα ότι η ΛΙμβρος είναι «ευαίσθητη» περιοχή δεν ισχύουν, γιατί και η Σάμος είναι και η Σύμη.<br /><br />Επιχειρήματα του τύπου «το τελωνείο δεν είναι έτοιμο» είναι απολύτως παρελκυστικά, διότι η Ελλάδα έδειξε πόσο γρήγορα λύνονται αυτά τα ζητήματα όταν υπάρχει πολιτική βούληση. Επιχειρήματα από την ελληνική γραφειοκρατία που δεν θέλει ποτέ οτιδήποτε έχει ρίσκο, του τύπου «μα θα βγαίνει η γραμμή αν την ανοίξουμε;», είναι ανόητα και εν πάση περιπτώσει και να μη βγαίνει, θα έπρεπε κάπως να βγαίνει…<br /><br />Η Ίμβρος διαθέτει επίσης αεροδρόμιο, που λειτουργούσε μέχρι πριν από μερικά χρόνια. Θα μπορούσε να επαναλειτουργήσει και να τη συνδέει με την Αθήνα, όπως συμβαίνει με τόσα νησιά μας με τις απευθείας πτήσεις από την Κωνσταντινούπολη.<br /><br />Κοιτώντας πίσω, αναρωτιέται κάποιος τι είναι αυτό που μας κάνει να μη διεκδικούμε αυτά, τα μικρά έστω, έναντι της Τουρκίας και να την αφήνουμε να προσθέτει θέματα και διεκδικήσεις στο τραπέζι. Κανείς δεν ονειρεύεται μια ελληνική Ίμβρο, η Ιστορία κύλησε και το ρολόι της δεν γυρίζει πίσω. Είναι όμως ακατανόητο να μην απαιτούμε χειρονομίες από την πλευρά της Τουρκίας την ώρα που εμείς τις κάνουμε γενναιόδωρα. <div><br /><div><a href="https://www.kathimerini.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div></div>

Ελλάδα αφήνει Τουρκία να διεκδικεί τα πάντα, ενώ αυτή δεν διεκδικεί ΤΙΠΟΤΑ.

Είναι εντυπωσιακό το πώς η Ελλάδα εδώ και δεκαετίες έχει αφήσει την Τουρκία να διεκδικεί όλο και περισσότερα χωρίς να βάζει και εκείνη θέματ...

Διαβάστε την συνέχεια

Μυστικές υπηρεσίες: “Dirty tricks”… ως προεόρτια νέου Ψυχρού Πολέμου

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTbdtt3IEFYEAXljA2hlCxlATZxfWKGApBbyO8qw8f-zkv-XStrnUhwwB0&s=10" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="483" data-original-width="635" height="88" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTbdtt3IEFYEAXljA2hlCxlATZxfWKGApBbyO8qw8f-zkv-XStrnUhwwB0&s=10" width="746" /></a></div><div><br /></div><div>Του<b> Ζαχαρία Μίχα</b></div>Ονομάζεται στη βιβλιογραφία ως «κρυφή διάσταση της Ιστορίας» (hidden dimension of history) και «το δεύτερο αρχαιότερο επάγγελμα» (second oldest profession). Ο λόγος φυσικά για την κατασκοπεία και το γενικότερο ρόλο των υπηρεσιών πληροφοριών στη διεθνή πολιτική. Περιγράφεται με τον όρο «Intelligence». Στις μέρες μας όμως, δείχνει να περνά ολοένα και περισσότερο από το παρασκήνιο στο προσκήνιο. Προάγγελος έναρξης του νέου ψυχρού πολέμου που αρκετοί μοιάζουν να επιδιώκουν; Ενδεχομένως…<br /><br />Η αμφιβολία εδράζεται στο ότι η ανθρωπότητα διέρχεται μια μεταβατική περίοδο. Όσο και η ψυχροπολεμική κατάληξη να μοιάζει ολοένα ως η πιο πιθανή εξέλιξη, καλό θα ήταν να διατηρήσουμε κάποιες, έστω ελάχιστες, επιφυλάξεις. Ο λόγος είναι απλός: Για να αποφευχθεί η περαιτέρω τροφοδότηση μιας ξεκάθαρα διακριτής – υφιστάμενης τάσης. Για να μην επιβεβαιωθεί αυτή η εκτίμηση, έχοντας πρόωρα οριστικοποιηθεί μέσω ενός μηχανισμού αυτοεκπληρούμενης προφητείας…<br /><br />Εξίσου λανθασμένη προσέγγιση θα ήταν όμως και η εθελοτυφλία. Τα πράγματα είναι πιθανό να εξελιχθούν σε μια πολύ πιο επικίνδυνη κατάσταση. Την εποχή του… «original» Ψυχρού Πολέμου, μπορεί η σύγκρουση των υπηρεσιών σε τοπικό, περιφερειακό και πλανητικό επίπεδο να ήταν μετωπική. Στην πορεία και ιδίως με τα διδάγματα της κρίσης της Κούβας, όμως, είχαν δημιουργηθεί κάποιοι μηχανισμοί που εξασφάλιζαν επικοινωνία για την αποτροπή μιας μη αναστρέψιμης εκτροπής που θα οδηγούσε σε καταστροφή.<br /><br />Ενώ στο παρελθόν ο τεχνολογικός ανταγωνισμός των υπερδυνάμεων αποτελούσε πεδίο που περιοριζόταν στη βιομηχανική κατασκοπεία, σήμερα, κυρίως στις ΗΠΑ, υψώνονται τείχη στη συνεργασία και συμμετοχή ξένων φοιτητών και εταιριών, κυρίως από την Κίνα, σε πανεπιστήμια. Η Γερμανία φαίνεται έτοιμη να ακολουθήσει την ίδια πορεία απέναντι σε Ρωσία και Κίνα.<br /><br />Οι μυστικές υπηρεσίες βρίσκονται ολοένα και περισσότερο στις ειδήσεις, παρόλο που αυτό αποτελεί μια μεγάλη αντίφαση σε σχέση με τη φύση του ρόλου τους. Ο ρόλος τους στην Ουκρανία και στο μέτωπο του Ιράν, αλλά και η συνεχής παρουσία παντού. Η ειδησεογραφία κατακλύζεται από αναφορές για σαμποτάζ και άλλες επιχειρήσεις που είτε αποδίδονται ευθέως είτε παραπέμπουν έμμεσα στην εμπλοκή τους. «<a href="https://www.encyclopedia.com/politics/encyclopedias-almanacs-transcripts-and-maps/dirty-tricks">Dirty tricks</a>» όπως έχουν επικρατήσει στη βιβλιογραφία…<br /><br />Η δε ηττημένη των δυο παγκοσμίων πολέμων Γερμανία, εγκαταλείπει την «αμυντική λειτουργία» των υπηρεσιών της και επιτρέπει τις «επιθετικές επιχειρήσεις», όπως μας πληροφόρησε η DW. Η είδηση έλαβε ευρεία διεθνή δημοσιότητα (ενδεικτικά το δημοσίευμα της βρετανικής Telegraph), αν και στη συνέχεια, μετά τον μεγάλο αντίκτυπο της είδησης, επιχειρήθηκε μερική αναδίπλωση…<br /><br />Σήμερα ο κόσμος δείχνει να οδηγείται, αργά αλλά σταθερά, σε ένα «restart» γεμάτο ασάφειες. Με αμηχανία για το τι θα γεννήσει η επόμενη ημέρα. Είναι λογικό. Τα χαρακτηριστικά του μεταπολεμικού κόσμου ήταν εντελώς διαφορετικά από τα σημερινά. Οι πόλοι ήταν ξεκάθαροι και ιδεολογικά προσδιορισμένοι. Ο πλανήτης έβγαινε από δυο παγκόσμιους πολέμους στο πρώτο μισό του 20ου αιώνα.<br />Πυρηνικά παιχνίδια<br /><br />Στο τέλος αυτής της περιόδου εμφανιζόταν η πυρηνική ισχύς και η προοπτική του ολέθρου. Όσο και να διέφεραν οι εκτιμήσεις για την έκβαση ενός γενικευμένου πυρηνικού πολέμου, η σύγκρουση δεν ήταν προτεραιότητα για τις υπερδυνάμεις. Οι εκτιμήσεις διέφεραν στην έκβαση. Η πυκνοκατοικημένη Δύση με τα αστικά κέντρα που φιλοξενούσαν πολλά εκατομμύρια κατοίκων, έναντι της αραιοκατοικημένης και αχανούς σε έκταση Ανατολής, μιλώντας κυρίως για τη Σοβιετική Ένωση.<br /><br />Κατά συνέπεια, στη Δύση πλειοψηφούσε η εκτίμηση της απόλυτης καταστροφής. Αντιθέτως, στην Ανατολή, το φλερτ με την ιδέα της επικράτησης σε μια πυρηνική σύγκρουση αποκαλύφθηκε από το άνοιγμα των αρχείων της ΕΣΣΔ και τις εξαιρετικού ενδιαφέροντος ιστορικές μελέτες που στηρίχθηκαν σε αυτά. Προέκυψε δε, ότι σε μέρος τουλάχιστον του κατεστημένου είχε τροφοδοτηθεί μια αισιοδοξία επικράτησης σε μια πυρηνική σύγκρουση, λόγω της μεγαλύτερης ικανότητας «απορρόφησης» των πυρηνικών πληγμάτων.<br /><br />Ως αποτέλεσμα, οι ένοπλες δυνάμεις ετοιμάζονταν με αυτή τη λογική. Την ίδια ώρα στη Δύση, μεσουρανούσε η συζήτηση των στρατηγιστών, είτε προέρχονταν από τις ένοπλες δυνάμεις είτε από την ακαδημία, που αφορούσε την έννοια της «πυρηνικής αποτροπής» (nuclear deterrence). Κατά περιόδους θεωρούσαμε ότι λειτουργεί λόγω της αμοιβαία εξασφαλισμένης καταστροφής (MAD: Mutually Assured Destruction). Όπως, ίσως προκύπτει, ότι η πιο επιτυχημένη προσέγγιση περιοριζόταν σε αυτό καθαυτό το ακρωνύμιο MAD που χρησιμοποιήθηκε. Σημαίνει «τρελός / παράφρων» στην αγγλική… Εύγλωττο.<br /><br />Σήμερα, αντί παγκοσμίων πολέμων, έχουμε περιφερειακούς με παγκόσμιες συνέπειες. Πολέμους που ξεκινήσαμε και δεν γνωρίζουμε πώς να τερματίσουμε. Η δε μαζική καταστροφή μπορεί να μην απειλεί την ύπαρξη του κόσμου, όμως εξασφαλίζεται από τη μαζική χρήση για παρατεταμένα χρονικά διαστήματα φθηνών μη επανδρωμένων συστημάτων…<br /><br />Με αυτά οι εμπόλεμοι επιχειρούν να συντηρούν μια διαρκή αιμορραγία του αντιπάλου. Αν μη τι άλλο, ο λιγότερο ισχυρός μπορεί να βραχυκυκλώνει τους σχεδιασμούς ακόμα και του πανίσχυρου για επικράτηση επί του πεδίου. Παράλληλα και μεθοδικά, επιχειρείται η καταστροφή της οικονομίας. Άρα και της κοινωνίας της χώρας στόχου.<br /><br />Και οι χρήσιμοι… γνωμηγήτορες<br /><br />Ο διχασμός που παρατηρείται στον πλανήτη ολόκληρο έχει μεταφερθεί και στο εσωτερικό αρκετών κρατών, της Ελλάδας συμπεριλαμβανομένης. Και ως είθισται, σε κάθε τέτοια κατάσταση πετάγονται οι νέοι «γενίτσαροι» προσηλωμένοι στον μεγάλο σκοπό! Και κάπως έτσι, όποιος τολμά να αναζητά λύσεις συνύπαρξης, σε τοπικό, περιφερειακό ή παγκόσμιο επίπεδο, τίθεται αυτομάτως υπό διωγμό.<br /><br />Και η συνισταμένη των δυνάμεων σπρώχνει προς το επιθυμητό αποτέλεσμα. Η φύση του ανθρώπου είναι συγκρουσιακή. Για τους πολλούς φαίνεται πως νοηματοδοτεί την ύπαρξή τους. Για τους λίγους και «εκλεκτούς» αποτελεί ένα πλαίσιο που θα εξασφαλίσει επικερδείς μακροχρόνιες επιχειρηματικές δραστηριότητες.<br /><br />Τελικά μας άρεσε περισσότερο ο Ψυχρός Πόλεμος και φαίνεται πως δεν μπορούμε να ζήσουμε χωρίς αυτόν. Στις 13/8 είναι η 65η επέτειος από την ανέγερση του τείχους του Βερολίνου, εκτός από τα γενέθλια του Φιντέλ Κάστρο, ιστορικού ηγέτη της Κούβας! Ας μείνουμε όμως στο τείχος, αυτού του εμβληματικού ψυχροπολεμικού συμβόλου. Έπρεπε κάπως να το γιορτάσουμε…<br /><br />Μένει να αποδειχθεί εάν θα υπάρξει σήμερα καλλιτεχνικό ιστορικό ανάλογο της ταινίας-κωμωδίας «One, Two, Three» που γυριζόταν στο Βερολίνο και με την έναρξη οικοδόμησης του Τείχους μεταφέρθηκε στο Μόναχο. Αν και δεν αναμένεται η έγερση νέου τείχους…<br /><br />Η πραγματικότητα αποτελούσε πάντα πεδίον δόξης λαμπρό για ευρηματικούς σκηνοθέτες. Μακάρι να αποτελέσει έμπνευση και για τους σύγχρονους. Εάν το επιτρέψει βέβαια η επιστροφή «νεομακαρθικών» τάσεων. Θα είναι μια σπαρταριστή κωμωδία… με στοιχεία τραγωδίας, όπως θα διαπιστώσουμε εν καιρώ. Εξάλλου, η Ιστορία, ενίοτε επαναλαμβάνεται ως φάρσα.<div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Μυστικές υπηρεσίες: “Dirty tricks”… ως προεόρτια νέου Ψυχρού Πολέμου

Του Ζαχαρία Μίχα Ονομάζεται στη βιβλιογραφία ως «κρυφή διάσταση της Ιστορίας» (hidden dimension of history) και «το δεύτερο αρχαιότερο επάγ...

Διαβάστε την συνέχεια

Κλαίμε για τον ΑΤΤΙΛΑ που εμείς προκαλέσαμε; Η αυτοκριτική απούσα

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSa_4BCgCjmYkCiLoUf4dQWoS36rPU8-s9V05cvIvGNZFWXiZwIGBYvQB4&s=10" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="435" data-original-width="704" height="80" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSa_4BCgCjmYkCiLoUf4dQWoS36rPU8-s9V05cvIvGNZFWXiZwIGBYvQB4&s=10" width="753" /></a></div><div><br /></div>Αυτή η χώρα έχει πήξει στους “εθνάρχες” αλλά κινδυνεύει να μείνει χωρίς Έθνος. Η σημερινή μαύρη επέτειος του ΑΤΤΙΛΑ ΙΙ -αλήθεια πόσες τέτοιες μαύρες επετείους έχουμε συσσωρεύσει- δεν χωρά “στρογγυλέματα”. Κι όμως μόνο αυτό γίνεται κατά το δοκούν, προς ικανοποίηση πολιτικών σκοπιμοτήτων, καθαγιασμό προσώπων ή απόδοσης σε άλλων… έως και του προπατορικού αμαρτήματος.<br /><br />Κι όμως η πραγματικότητα για την Κύπρο νομίζω πως είναι πολύ διαφορετική. Θυμάμαι καλά ότι πρώτος ο Παπάγος ανακίνησε το ζήτημα της Ένωσης της Κύπρου; Αυτός ενίσχυσε την ΕΟΚΑ. Το πρόβλημα όμως δεν ήταν οι ξένοι, ήταν οι ημέτεροι. Να σημειώσουμε ότι ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα είχαν προτείνει οι Βρετανοί το 1915 αλλά την απέρριψε ο βασιλιάς Κωνσταντίνος. Άλλος ένας “εθνάρχης”, ο Βενιζέλος, με τη σειρά του τη δεκαετία του 1930, πέταξε στα σκουπίδια το άτυπο δημοψήφισμα των Κυπρίων που ζητούσαν ΕΝΩΣΗ. Το 1941 ο εξόριστος βασιλιάς Γεώργιος ζήτησε από τους Βρετανούς την Κύπρο αλλά δεν…<br /><br />Μετά τον θάνατο του Παπάγου, περιέργως, πρωθυπουργός έγινε ο μετέπειτα “εθνάρχης” Καραμανλής για τον οποίον ακουγόταν ότι είχε εμπλοκή με το μνημόνιο Πιπινέλη περί μη ανάμιξης της Ελλάδας στην Κύπρο. Ακολούθησαν οι συνθήκες Ζυρίχης-Λονδίνου, το σχέδιο Άτσεσον των ΗΠΑ, που παραχωρούσε – πλην μιας βάσης στην Καρπασσία – την Κύπρο στην Ελλάδα. Το απέρριψαν τόσο ο Μακάριος όσο και ο Γεώργιος Παπανδέου.<br /><br />Ακολούθησε η αποστολή ελληνικής μεραρχίας στην Κύπρο (ντε φάκτο Ένωση), η απομάκρυνσή της από τον “άμεμπτο” για ορισμένους δικτάτορα Παπαδόπουλο, η κόντρα Αθήνας-Μακαρίου, η με υπογραφή Μακαρίου διάλυση σχεδόν της Εθνικής Φρουράς και φυσικά το ανόητο πραξικόπημα του Ιωαννίδη. Το πραξικόπημα όμως ήταν μόνο η αφορμή, όχι η αιτία. Η αιτία ήταν ότι η Τουρκία θα ήταν με τη σειρά της ανόητη να αφήσει ανεκμετάλλευτη μια τέτοια ευκαιρία που έψαχνε πολύ καιρό και της την πρόσφερε η ελληνική διχόνοια.<br /><br />Μας κάνει εντύπωση που δεν την άφησε; Πολλοί εστιάζουν στον ρόλο του Κίσινγκερ, του ΝΑΤΟ κ,λπ. Προφανώς κι έχουν ευθύνες. Ξεχνούμε όμως βολικά, ότι στη διεθνή πολιτική κάθε πλευρά έχει τα δικά της συμφέροντα να προωθήσει. Όχι τα δικά μας. Μπορεί όντως να έχει ευθύνες ο όποιος Κίσινγκερ, η ευθύνη όμως για τη συμπεριφορά πολλών στην Αθήνα που υποτίθεται πως είχαν αποστολή να προστατεύσουν τα εθνικά συμφέροντα, όπως ο Κίσιντζερ τα αμερικανικά, προφανώς δεν μπορεί να μετακυληθεί σε αυτόν. Τουλάχιστον κατά προτεραιότητα! <a href="https://www.defence-point.gr/klaime-gia-ton-attila-poy-emeis-prokalesame-aytokritiki-apoysa"><b>ΔΙΑΒΑΣΖΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ</b></a><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Κλαίμε για τον ΑΤΤΙΛΑ που εμείς προκαλέσαμε; Η αυτοκριτική απούσα

Αυτή η χώρα έχει πήξει στους “εθνάρχες” αλλά κινδυνεύει να μείνει χωρίς Έθνος. Η σημερινή μαύρη επέτειος του ΑΤΤΙΛΑ ΙΙ -αλήθεια πόσες τέτοιε...

Διαβάστε την συνέχεια