Τουρκικό μανιφέστο πολέμου κατά Ισραήλ-Ελλάδας! Έχει σχέδιο η τουρκική ελίτ. Το Ανατολικό ζήτημα έμεινε άλυτο το 1922”.

<img height="113" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/05/Black-and-Red-Modern-Interview-Podcast-Youtube-Thumbnail-2026-05-02T172822.209-1068x601.png" width="713" /><br /><br />Σήμερα ο Τούρκος δημοσιογράφος-φερέφωνο του Ερντογάν Χακί Οκάλ γράφει στην Σαμπάχ το μανιφέστο του πολέμου στην περιοχή μας:<br /><br />“Αν το Ισραήλ είχε δημιουργηθεί για ανθρωπιστικούς σκοπούς και όχι για τους σιωνιστικούς στόχους, δεν θα υπήρχαν αμερικανικές επιθέσεις σε ιρανικές πόλεις και κατοίκους.<br /><br />Γνωρίζετε το μακρύ, λογικό διάγραμμα ροής των γεγονότων από τον Φεβρουάριο του 1944, την πρώτη τρομοκρατική επίθεση Irgun στην Παλαιστίνη που είχε υποβληθεί σε Εντολή.<br /><br />Το Ισραήλ ιδρύθηκε ως «Εβραϊκή Πατρίδα» επιφανειακά, για να μοιραστεί τη γη με τον ιθαγενή αραβικό πληθυσμό του.<br /><br />Ωστόσο, οι «Εβραίοι» δημιουργοί του και οι υπογράφοντες του Ψηφίσματος Διαχωρισμού των Ηνωμένων Εθνών γνώριζαν ότι δημιουργούσαν μια μηχανή πολέμου εποίκων-αποικιών εναντίον του μουσουλμανικού λαού του Λεβάντε.<br /><br />Γνώριζαν αυτό που γνώριζαν και οι άλλοι: Ο πόλεμος που δημιουργούσαν δεν θα τελείωνε πριν ο Σιωνισμός επιτύχει τον στόχο του: Να διεκδικήσει τη «γη της επαγγελίας από το ποτάμι μέχρι τη θάλασσα».<br /><br />Έτσι, ο «πόλεμος» συνεχίζεται από την πρώτη ημέρα της δημιουργίας του Ισραήλ και την πρώτη επίσημη πυρά εναντίον Παλαιστινίων πολιτών, 14 Μαΐου 1948 (60 ημέρες πριν από τις 30.000 ημέρες).<br /><br />Και θα συνεχιστεί όσο οι Σιωνιστές αφήνουν το Ισραήλ ήσυχο (ή τον πραγματικό εβραϊκό λαό που είναι πρόθυμος και έτοιμος να εφαρμόσει το Σχέδιο Διαχωρισμού του ΟΗΕ 81 χρόνια αργότερα).<br /><br />Το Ιράν δεν είναι η μόνη χώρα που έχει επιλεγεί ως στόχος των Ισραηλινών και Αμερικανών Σιωνιστών, αλλά οι Πέρσες μουλάδες είχαν την εξερευνητική ικανότητα (και ταυτόχρονα, την τακτική ανικανότητα αξιολόγησης) που θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν (και να καταχραστούν) τον παλαιστινιακό σκοπό στις δικές τους επεκτατικές σιιτικές φιλοδοξίες.<br /><br />Οι ένοχοι κυμαίνονται από τους Αγιατολάχ του Ιράν μέχρι τον Χρήστο και τον Κυριάκο και άλλους πεφωτισμένους της Ελλάδας.<br /><br />Αλλά το Αιγαίο και τα νησιά του έχουν δεκάδες διαιτητές και συμφωνίες. Αυτό που οι Έλληνες αποκαλούν «Αιγαίο» έχει ονομαστεί από τους Άραβες «Al Bahr Al Abyad Al Mutawasit» (Η Λευκή Θάλασσα στη Μέση) και οι Τούρκοι το αποκαλούν «Adalar Denizi» (Θάλασσα των Νησιών) από τότε που το συνάντησαν για πρώτη φορά το 1081.<br /><br />Δεν είναι μια ελληνική λίμνη γεμάτη με μερικά κατοικημένα, μερικά ακατοίκητα νησιά που ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ο νυν Έλληνας πρωθυπουργός, μοιράζει, σαν να ταΐζει τη γάτα ή να γλυκαίνει την κατσαρόλα, στις άσκοπες και άκαρπες αναζητήσεις του για συμμαχία.<br /><br />Το τουρκικό Υπουργείο Εξωτερικών δημοσιεύει σημειώματα σχετικά με αυτό που αποκαλεί «Διαφορά του Αιγαίου», στα οποία δηλώνει ότι «η Τουρκία δεν έχει καμία πρόθεση να αλλάξει το status quo στο Αιγαίο μέσω μονομερών βημάτων και de facto ενεργειών».<br /><br />Όσο περισσότερο η Τουρκία προωθεί νέες “ειρηνευτικές” πρωτοβουλίες και εκφράζει την ελπίδα ότι θα διεξαχθεί διάλογος από τις δύο χώρες για μια πιθανή ειρηνική λύση στα υπάρχοντα προβλήματα, τόσο η Ελλάδα αρχίζει να αποκαλεί τις άλλες χώρες «μπαμπά».<br /><br />Η Τουρκία δεν έχει προκαταλήψεις ούτε σε αυτό το θέμα. Η Άγκυρα είναι έτοιμη να συζητήσει μεθόδους επίλυσης με τρίτους.<br /><br />Αλλά ο Κυριάκος καλεί τον Μακρόν για να υπογράψουν στρατιωτικές συμμαχίες, και ο Εμμανουέλ είναι περισσότερο από πρόθυμος να αρπάξει την αλατιέρα και να τρέξει όποτε κάποιος λέει ότι έχει αγγούρι”, αναφέρει μεταξύ άλλων ο Τούρκος δημοσιογράφος.<br /><br />Έχει σχέδιο η τουρκική ελίτ στην Άγκυρα, το οποίο όμως θα ρίξει την χώρα τους στην δίνη πιθανότατων πολεμικών εξελίξεων στην περιοχή μας, οι οποίες θα λύσουν το Ανατολικό ζήτημα μία και καλή, αφού αυτό έμεινε άλυτο το 1922, αλλά δεν το ξέρουν.<div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τουρκικό μανιφέστο πολέμου κατά Ισραήλ-Ελλάδας! Έχει σχέδιο η τουρκική ελίτ. Το Ανατολικό ζήτημα έμεινε άλυτο το 1922”.

Σήμερα ο Τούρκος δημοσιογράφος-φερέφωνο του Ερντογάν Χακί Οκάλ γράφει στην Σαμπάχ το μανιφέστο του πολέμου στην περιοχή μας: “Αν το Ισραήλ ε...

Διαβάστε την συνέχεια

Μετά τον Μακρόν ήρθε ο Γερμανός ΥΠΕΞ στην Αθήνα για να σώσει την παρτίδα με τα υποβρύχια για το Βερολίνο.

<img src="https://www.pentapostagma.gr/sites/default/files/styles/big_teaser/public/2026-05/Johann-Wadephul.jpg?itok=gwriR0PH" /><br /><br />Ο Γερμανός ΥΠΕΞ θυμήθηκε ότι η Ελλάδα είναι μια στρατηγική άγκυρα για την Γερμανία στη Νοτιοανατολική Ευρώπη, και ένας στενός φίλος και εταίρος στην Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΝΑΤΟ<br /><br />Μόλις αναχώρησε ο Γάλλος πρόεδρος Ε. Μακρόν με την υπογραφή αμυντικής συμφωνίας με την Ελλάδα, αμέσως βάρεσε καμπανάκι στην Γερμανία, που βλέπει να χάνει έναν καλό πελάτη σε ακριβά οπλικά συστήματα.<br /><br />Κύριο μενού βέβαια είναι τα υποβρύχια που θέλει να αγοράσει το ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό μας. <br /><br />Ο Γερμανός Υπουργός Εξωτερικών Wadephul ήρθε στην Αθήνα σήμερα, αλλά δήλωσε πριν από την αναχώρησή του:<br /><br /><i>"Η Ελλάδα είναι μια στρατηγική άγκυρα για εμάς στη Νοτιοανατολική Ευρώπη, ένας στενός φίλος και εταίρος στην Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΝΑΤΟ. Η επίσκεψή μου στην Αθήνα σήμερα στέλνει ένα σαφές μήνυμα: Η Γερμανία και η Ελλάδα πλησιάζουν ακόμη περισσότερο – για μια Ευρώπη που προστατεύει τα συμφέροντά της, υπερασπίζεται τις αξίες της και είναι ικανή να ενεργεί σε έναν ολοένα και πιο απαιτητικό κόσμο.<br /><br /><br />Σε έναν κόσμο γεμάτο κρίσεις, πρέπει να διαφυλάξουμε την ασφάλεια της Ευρώπης. Το κάνουμε αυτό όχι μόνο στο βορρά και την ανατολή, όπου αισθανόμαστε ιδιαίτερα έντονα την απειλή από τη Ρωσία, αλλά και αποτρέποντας αξιόπιστα τις επιθέσεις στη νοτιοανατολική πλευρά του ΝΑΤΟ.<br /><br />Για τον σκοπό αυτό, η Γερμανία και η Ελλάδα σκοπεύουν να συνεργαστούν στενότερα στην Ευρώπη και εντός του ΝΑΤΟ - είτε σε θέματα εξοπλισμών, αμυντικών δυνατοτήτων είτε σε κοινό σχεδιασμό.<br /><br />Η Γερμανία θέλει να επεκτείνει περαιτέρω την αμυντική της συνεργασία με την Ελλάδα. Ως συμβολική χειρονομία, ο Υπουργός Εξωτερικών Wadephul επισκέπτεται το ναυπηγείο Σκαραμαγκά στην Αθήνα. Είναι ο παγκόσμιος ηγέτης στην αγορά συντήρησης υποβρυχίων.<br /><br />Ένας κοινός στόχος της Ελλάδας και της Γερμανίας είναι να προετοιμάσουν την ΕΕ για το μέλλον. Για τον σκοπό αυτό, εργαζόμαστε μαζί σε έναν σύγχρονο προϋπολογισμό της ΕΕ για τα έτη 2028-2034.<br /><br />Έναν προϋπολογισμό που θέτει σαφείς προτεραιότητες και μπορεί να αντιδρά γρήγορα σε νέες απειλές. Το πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο της ΕΕ καθορίζει πάντα τον προϋπολογισμό για επτά χρόνια - και πρέπει να συμφωνηθεί από όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ.<br /><br />Θέλουμε επίσης να προσεγγίσουμε ακόμη περισσότερο οικονομικά. Η ελληνική οικονομία έχει αναπτυχθεί εντυπωσιακά τα τελευταία χρόνια και συνεχίζει να αναπτύσσεται δυναμικά. Οι γερμανικές εταιρείες επωφελούνται επίσης από αυτό".</i><br /><br />Οι εξελίξεις στην αμυντική συνεργασία Ελλάδας-Γαλλία δείχνουν πράγματι μια στρατηγική σύσφιξη, η οποία συχνά προκαλεί ανταγωνισμό ή προβληματισμό στη γερμανική αμυντική βιομηχανία, αν και επίσημα το Βερολίνο τηρεί στάση συνεργασίας.<br /><br />Στις 25 Απριλίου 2026, Ελλάδα και Γαλλία ανανέωσαν τη στρατηγική τους συμφωνία άμυνας και ασφάλειας, η οποία περιλαμβάνει 9 βασικές συμφωνίες-κλειδιά.Σημεία-Κλειδιά της Κατάστασης:<br /><br />Η Ελλάδα έχει επενδύσει βαριά στη γαλλική αμυντική τεχνολογία (Rafale, Φρεγάτες Belharra), και συζητούνται επιπλέον αγορές (Mirage 2000-5, Rafale).<br /><br /> Στο παρελθόν, Γερμανοί πολιτικοί έχουν εκφράσει ανησυχίες ότι τέτοιες συμβάσεις «κλειδώνουν» την Ελλάδα σε γαλλικό εξοπλισμό, αποκλείοντας τη γερμανική βιομηχανία, ενώ έχουν υπάρξει και παλαιότερες αντιδράσεις για γαλλικά εξοπλιστικά προγράμματα στην Ελλάδα.<br /><br />Η Γερμανία έχει επικρίνει τη Γαλλία για το επίπεδο των αμυντικών της δαπανών, ζητώντας από το Παρίσι να αυξήσει τις επενδύσεις, ενώ παράλληλα υπάρχουν εντάσεις μεταξύ των δύο χωρών για κοινά ευρωπαϊκά αμυντικά προγράμματα (όπως το μαχητικό νέας γενιάς).<br /><br /><br />Παρά τις ανησυχίες, η Γερμανία έχει δηλώσει επίσημα ότι η ελληνογαλλική αμυντική συμφωνία «δεν στρέφεται κατά άλλων εταίρων».<br /><br />Ενώ η Γαλλία επιδιώκει να ενισχύσει τη «στρατηγική αυτονομία» της Ευρώπης μέσω τέτοιων διμερών συμφωνιών, η Γερμανία εστιάζει στην ενίσχυση της δικής της αμυντικής βιομηχανίας και στη συνεργασία εντός του πλαισίου του ΝΑΤΟ, δημιουργώντας έναν διαρκή ανταγωνισμό για τα μεγάλα εξοπλιστικά προγράμματα της περιοχής.<div><br /></div><div><a href="https://www.pentapostagma.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Μετά τον Μακρόν ήρθε ο Γερμανός ΥΠΕΞ στην Αθήνα για να σώσει την παρτίδα με τα υποβρύχια για το Βερολίνο.

Ο Γερμανός ΥΠΕΞ θυμήθηκε ότι η Ελλάδα είναι μια στρατηγική άγκυρα για την Γερμανία στη Νοτιοανατολική Ευρώπη, και ένας στενός φίλος και εταί...

Διαβάστε την συνέχεια

Χαριστική βολή στον Μητσοτάκη τα τρία υπό ίδρυση κόμματα.

<img src="https://slpress.gr/wp-content/uploads/2026/05/alexis-tsipras-karystianou-samaras-mitsotakis-bouli-ekloges-syriza-pasok-androulakis-SLpress-825x600.jpg" /><br /><br /><b>ΓΚΟΥΤΖΑΝΗΣ ΣΠΥΡΟΣ</b><br />Η εικόνα του πολιτικού τοπίου μοιάζει να έχει παγώσει: Η κυβέρνηση βρίσκεται σε υποχώρηση, αλλά διατηρεί απόσταση ασφαλείας από τον δεύτερο που είναι το ΠΑΣΟΚ, ο Κυριάκος Μητσοτάκης παλεύει με τον κανένα για την καταλληλότητα στην πρωθυπουργία και όλοι περιμένουν τους Γκοντό, Καρυστιανού, Τσίπρα, Σαμαρά να ιδρύσουν νέα κόμματα.<br /><br />Τα σκάνδαλα, αλλά και η ακρίβεια (που συνδυάζονται πλέον στην συνείδηση της κοινής γνώμης, με την έννοια ότι η διαφθορά επιτείνει την αρνητική οικονομική θέση των πολλών) αποδομούν την διακυβέρνηση Μητσοτάκη και παράγουν αποτελέσματα: Τον αποδυναμώνουν πολιτικά, αλλά και εσωκομματικά και ανοίγουν την συζήτηση για την επόμενη ημέρα. Τόσο για τις κυβερνήσεις συνεργασίας και τον επόμενο πρωθυπουργό, όσο και εσωκομματικά για τον επόμενο πρόεδρο της ΝΔ.<br /><br />Απόδειξη της αποσταθεροποίησης του πρωθυπουργού είναι το κείμενο των πέντε βουλευτών που αμφισβητούσε τον πυρήνα της διακυβέρνησης Μητσοτάκη που είναι το επιτελικό κράτος. Μέχρι πριν από έναν χρόνο, ούτε που θα περνούσε από το μυαλό των βουλευτών παρόμοια κίνηση. <br />Υπό αμφισβήτηση ο Μητσοτάκης <br /><br />Η παρασκηνιακή συζήτηση για την επόμενη ημέρα έχει ανοίξει και οι φιλόδοξοι διάδοχοι ετοιμάζονται. Οι τελευταίες πληροφορίες αναφέρουν ότι, εκτός από τον Νίκο Δένδια, ετοιμάζεται ο Κυριάκος Πιερρακάκης. Έχοντας τις ευλογίες του Κυριάκου Μητσοτάκη, στήνει προσωπικό μηχανισμό στα μέσα ενημέρωσης, προσεγγίζει εκδότες και δημοσιογράφους και επιχειρεί να διευρύνει τα ερείσματα του στον κομματικό μηχανισμό.<br /><br /><div>Λέγεται ότι έχει προσεγγίσει με τον Κωστή Χατζηδάκη – που ακούγεται ότι δεν θα μπει στην κούρσα της διαδοχής – και είναι πάντα φίλος και κουμπάρος με τον Γρηγόρη Δημητριάδη, που έχει εξασφαλίσει επιρροή στο επικείμενο Συνέδριο του κόμματος στις 15-17 Μάϊου. Σε κάθε περίπτωση το παιχνίδι είναι ανοιχτό. Οι τελευταίες διαρροές από ανθρώπους πέριξ του Μαξίμου κάνουν λόγο για εκλογές το Φθινόπωρο μετά την ΔΕΘ και το επόμενο πακέτο παροχών που θα ανακοινώσει ο Μητσοτάκης. Λέγεται μάλιστα ότι αυτή ήταν η εισήγηση του Πιερρακάκη.<br /><br /></div><div>Δύσκολα ο Μητσοτάκης θα πάει σε εκλογές εάν δεν διορίσει την επόμενη ηγεσία του Αρείου Πάγου και εάν δεν “καθαρίσει” τον Ταλ Ντίλιαν, είτε με αθωωτική απόφαση του Εφετείου – που όμως είναι το Δεκέμβριο – είτε με αλλαγή των ποινικών κωδίκων, ώστε η πρωτόδικη ποινή του να μεταβληθεί σε πλημμέλημα και να είναι εξαγοράσιμη. Το δεύτερο φαινόταν εξωπραγματικό σε πολλούς παράγοντες του δημοσίου βίου, μέχρι που είδαν τον Κωνσταντίνο Τζαβέλλα να θάβει ξανά την έρευνα για τις υποκλοπές. Τώρα λένε “από τον Μητσοτάκη τα περιμένουμε όλα”. <br /><br />Αναταράξεις στην Κεντροαριστερά <br /><br />Ενώ το καθεστώς Μητσοτάκη είναι σε αποδρομή, ο Νίκος Ανδρουλάκης με το ΠΑΣΟΚ ανεβάζει τους αντιπολιτευτικούς ρυθμούς και τους ρητορικούς τόνους και κερδίζει πόντους, νιώθοντας την ανάσα του Αλέξη Τσίπρα που ετοιμάζεται. Ο Τσίπρας επισπεύδει για να προλάβει το ΠΑΣΟΚ. Άσχετα με το εάν η ΝΔ διατηρήσει την πρωτιά, Τσίπρας και Ανδρουλάκης διαγκωνίζονται για την πρωτοκαθεδρία στον ευρύτερο χώρο της Κεντροαριστεράς.<br /><br />Ο μεταξύ τους ανταγωνισμός και το κόμμα Τσίπρα παράγουν αποτελέσματα και επηρεάζουν και τα υπόλοιπα κόμματα του χώρου, κυρίως τον ΣΥΡΙΖΑ και τη Νέα Αριστερά. Σε αυτόν τον ανταγωνισμό εντάσσεται και η προσχώρηση του Νικόλαου Φαραντούρη στο ΠΑΣΟΚ. Ο Φαραντούρης ξεκίνησε ως υποψήφιος με τον Τσίπρα, έγινε ευρωβουλευτής με τον Κασσελάκη, διεκδίκησε την ηγεσία του κόμματος μετά την εκπαραθύρωση του Στέφανου από τον ΣΥΡΙΖΑ και διεκδίκησε την συμ-προεδρία στο κόμμα Καρυστιανού που του αρνήθηκε και στοίχισε την διαγραφή του από τον ΣΥΡΙΖΑ. Μετά από αυτά βρήκε καταφύγιο στην φιλόξενη αγκαλιά του Ανδρουλάκη, ενώ λέγεται ότι προηγουμένως εισέπραξε άρνηση από τον Τσίπρα. Ο επόμενος φέρεται να είναι ο ναύαρχος Ευάγγελος Αποστολάκης. <br /><br />Ο μεν ΣΥΡΙΖΑ είναι σε φάση παραλυτικής αναμονής. Οι περισσότεροι βουλευτές περιμένουν το νεύμα του Τσίπρα, οι υπόλοιποι σχεδιάζουν την συνέχεια του κόμματος με ή χωρίς τον Σωκράτη Φάμελλο στην ηγεσία. Στη Νέα Αριστερά πάλι ο πρώην πρόεδρος Αλέξης Χαρίτσης είναι μεταξύ Τσίπρα και Ανδρουλάκη. Το κομμάτι υπό τον νέο πρόεδρο Γαβριήλ Σακελλαρίδη συζητά για κοινή κάθοδο με τον Γιάνη Βαρουφάκη, κάτι που βέβαια δεν σκέπτεται ο Ευκλείδης Τσακαλώτος. Και κάπου εκεί γίνονται συζητήσεις με τον Νίκο Κότζια την Λούκα Κατσέλη και τον Πέτρο Κόκκαλη. Μύλος, κατά το κοινώς λεγόμενο!<br /><br />Το τι θα κάνουν τα μικρότερα κόμματα και οι προσωπικότητες λίγη σημασία έχει, ωστόσο το τι θα προκύψει στο τέλος θα παίξει ρόλο για την κυριαρχία στον χώρο της Κεντροαριστεράς, την θέση στην επόμενη εκλογική αναμέτρηση και στα σενάρια συγκυβέρνησης την επόμενη ημέρα. <br /><br />Εν τω μεταξύ ο Τσίπρας έδωσε στην δημοσιότητα το Μανιφέστο για την σύγκλιση της Σοσιαλδημοκρατίας, της Ριζοσπαστικής Αριστεράς και της πολιτικής οικολογίας που περιγράφει τους όρους συνάντησης των τριών ρευμάτων με στόχο την διαμόρφωση του χώρου της κυβερνώσας Αριστεράς.</div><div>  <br />Αλλάζουν το τοπίο τα νέα κόμματα <br /><br />Το ότι στο υπάρχον σκηνικό δεν υπάρχει εναλλακτική δημιουργεί προσδοκίες και αφήνει χώρο για νέα κόμματα. Όπως λένε και οι δημοσκόποι η σημερινή εικόνα λίγη σημασία θα έχει, μόλις ανακοινωθούν τα κόμματα Καρυστιανού, Τσίπρα, Σαμαρά – μέσα στον Μάιο το προανήγγειλε η Καρυστιανού και σύμφωνα με πληροφορίες το ίδιο θα κάνει και ο Σαμαράς, αφού ολοκληρωθεί το Συνέδριο της ΝΔ – που θα αναδιατάξουν τον πολιτικό χάρτη και θα ρευστοποιήσουν περαιτέρω τους μεταξύ των κομμάτων συσχετισμούς. Καρυστιανού και Σαμαράς θα πάρουν μικρότερο, ή μεγαλύτερο ποσοστό από τη ΝΔ που θα κατρακυλήσει ίσως και κάτω από το 20%, αλλά θα επηρεάσουν και την Πλεύση Ελευθερίας (η Καρυστιανού) και την Ελληνική Λύση και τη ΝΙΚΗ.<br /><br />Το κόμμα Τσίπρα θα αλλάξει τα ποσοστά όλων των κομμάτων της Κεντροαριστεράς. Κυρίως όμως τα νέα κόμματα θα εμφανίσουν ότι η ΝΔ είναι μέρος του κατακερματισμένου σκηνικού και θα καταρρεύσει το τελευταίο επιχείρημα ότι ο Μητσοτάκης είναι ο μόνος που εγγυάται κυβερνητική λύση. Θα είναι δύο ακόμη πρώην πρωθυπουργοί στο παιχνίδι. Επιπλέον, τα νέα κόμματα αναμένεται να αυξήσουν το ποσοστό συμμετοχής στις εκλογές. Όσο μεγαλύτερη συμμετοχή, τόσο λιγότερο ποσοστό για τη ΝΔ του Μητσοτάκη.<br /><br />Στο έργο του Σάμουελ Μπέκετ “Περιμένοντας τον Γκοντό”, τα πρόσωπα του έργου περιμένουν να έλθει να τους σώσει ο Γκοντό που τελικά δεν έρχεται. Στα καθ’ ημάς το πιθανότερο είναι μέχρι το τέλος Μάϊου οι Γκοντό να έχουν εμφανιστεί, αλλάζοντας την εικόνα και διαμορφώνοντας ένα νέο πολιτικό τοπίο.</div><div><br /></div><div><a href="https://slpress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Χαριστική βολή στον Μητσοτάκη τα τρία υπό ίδρυση κόμματα.

ΓΚΟΥΤΖΑΝΗΣ ΣΠΥΡΟΣ Η εικόνα του πολιτικού τοπίου μοιάζει να έχει παγώσει: Η κυβέρνηση βρίσκεται σε υποχώρηση, αλλά διατηρεί απόσταση ασφαλεία...

Διαβάστε την συνέχεια

Το Ρήγμα της Τεχεράνης και η Εποχή των Πόλων.

<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjI1CNC2vWshX7iHkOTFCbwdGahNR1384WADIqNqoEFNj0B_RqYsazJVgbOQx5d39SMgdrD_qZNvWjWSPxftkzSDHggqpukQc4ucov7Zby3c6gcwUxzoltawxNzvoyyobQu81-rDY3DSQnnNEPO2AG62jUQj6OiMXrr9BoTS8kflDH2y3iqow-3OY_0vDE/s614/Cinematic%20Book%20Cover%20Featuring%20Earth%20With%20Dramatic%20Lighting.jpg"><img border="0" height="200" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjI1CNC2vWshX7iHkOTFCbwdGahNR1384WADIqNqoEFNj0B_RqYsazJVgbOQx5d39SMgdrD_qZNvWjWSPxftkzSDHggqpukQc4ucov7Zby3c6gcwUxzoltawxNzvoyyobQu81-rDY3DSQnnNEPO2AG62jUQj6OiMXrr9BoTS8kflDH2y3iqow-3OY_0vDE/w711-h200/Cinematic%20Book%20Cover%20Featuring%20Earth%20With%20Dramatic%20Lighting.jpg" width="711" /></a><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Τι αποκαλύπτει ο πόλεμος στο Ιράν για το ρήγμα μεταξύ Δύσης και Ευρασίας, και πώς αναδιατάσσονται οι παγκόσμιες σφαίρες επιρροής.</span></h3>Ο πόλεμος που ξέσπασε στις 28 Φεβρουαρίου 2026 μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών, του Ισραήλ και του Ιράν υπερβαίνει κατά πολύ τα όρια μιας ακόμη περιφερειακής σύγκρουσης στη Μέση Ανατολή. Αποτελεί ένα άνευ προηγουμένου «crash test» για τη διεθνή τάξη πραγμάτων. Μέσα από τις στάχτες των επιχειρήσεων «Epic Fury» και «Roaring Lion», αναδύεται μια βαθιά ρωγμή στον τρόπο με τον οποίο διαφορετικές αναλυτικές σχολές ερμηνεύουν την ισχύ, τη νομιμοποίηση και την ίδια την τροχιά της παγκόσμιας πολιτικής.<br /><br />Ενώ οι επίσημες κυβερνητικές ανακοινώσεις εστιάζουν στους άμεσους στρατιωτικούς στόχους—όπως τα πλήγματα σε πυραυλικά συστήματα και υποδομές της Τεχεράνης—η δομική ανάλυση αποκαλύπτει βαθύτερα γεωοικονομικές και γεωστρατηγικές επιπτώσεις. Μια προσεκτική εξέταση των δυτικών και ευρασιατικών απόψεων καταδεικνύει ότι ο πόλεμος στο Ιράν λειτουργεί καταλυτικά στην μετάβαση προς ένα πολυπολικό διεθνές σύστημα σφαιρών επιρροής.<br /><br /><div>Η Δυτική Οπτική: Ρεαλισμός, Θεσμοί και Κίνδυνοι<br /><br />Στη Δύση, γνωστοί αναλυτές προσεγγίζουν τη σύγκρουση μέσα από το πρίσμα της διαχείρισης κινδύνου, της θεσμικής σταθερότητας και του αμερικανικού εθνικού συμφέροντος, εκφράζοντας συχνά έντονο σκεπτικισμό για τις επιλογές της Ουάσιγκτον.<br /><br /></div><div>Το Δίλημμα του Ρεαλισμού (Mearsheimer & Walt)<br /><br />Από τη σκοπιά του «Επιθετικού Ρεαλισμού», ο John Mearsheimer χαρακτηρίζει τον πόλεμο στο Ιράν παράλογο, βασισμένο σε μια εσφαλμένη «θεωρία νίκης». Η τεράστια έκταση και η γεωμορφολογία του Ιράν σε συνδυασμό με την ικανότητά του για ασύμμετρα αντίποινα, καθιστούν την αποφασιστική στρατιωτική νίκη μάλλον απίθανη, ενώ ο κίνδυνος πυρηνικής κλιμάκωση αυξάνεται ραγδαία. Αντίστοιχα, ο Stephen Walt (σχολή «Αμυντικού Ρεαλισμού») εντοπίζει την εσωτερική πολιτική πίεση (ειδικά του ισραηλινού λόμπι) ως καταλύτη της κλιμάκωσης, προειδοποιώντας ότι οι μονομερείς ενέργειες της Ουάσιγκτον καταρρακώνουν τη διπλωματική της αξιοπιστία και διαβρώνουν το διεθνές δίκαιο.<br /><br />Θεσμική Φθορά και Απομόνωση (Zakaria, Kagan & Bremmer)<br /><br />Ο Fareed Zakaria εστιάζει στην πίεση που ασκείται στη βασισμένη σε κανόνες διεθνή τάξη, τονίζοντας ότι η πολιτική αστάθεια στο εσωτερικό των ΗΠΑ αποτελεί πλέον μεγαλύτερο συστημικό κίνδυνο από τους εξωτερικούς ανταγωνιστές. Ο Robert Kagan κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για τη στρατηγική απομόνωση της Αμερικής, σημειώνοντας ότι η στρατιωτική δράση χωρίς ξεκάθαρο μεταπολεμικό σχέδιο, αφήνει τη Μέση Ανατολή «λάφυρο» σε ανταγωνιστικές δυνάμεις όπως η Κίνα και η Ρωσία. Ο Ian Bremmer, από την άλλη, βλέπει τη σύγκρουση ως επιτάχυνση της κατακερματισμένης παγκόσμιας διεθνή τάξη, οδηγώντας μας σε μια πιο συναλλακτική (transactional) και λιγότερο θεσμοθετημένη.<br /><br />Η Ευρασιατική Ανάγνωση: Πολυπολικότητα και Κυριαρχία<br /><br />Στον αντίποδα, οι Ευρασιανιστές αναλυτές βλέπουν τον πόλεμο όχι απλώς ως κρίση, αλλά ως επιταχυντή μιας αναπόφευκτης ιστορικής μετάβασης προς έναν πολυπολικό κόσμο.<br /><br />Το Τέλος της Ηγεμονίας (Escobar & Karaganov)<br /><br />Ο Pepe Escobar περιγράφει τον πόλεμο ως ιστορικό στρατηγικό σφάλμα των ΗΠΑ, το οποίο επιτρέπει στο Ιράν να διεξάγει έναν αποτελεσματικό πόλεμο φθοράς, αξιοποιώντας περιφερειακές συμμαχίες. Για τον Ρώσο θεωρητικό Sergey Karaganov, η σύγκρουση αποδεικνύει ότι η Δύση δεν μπορεί πλέον να υπαγορεύει τους όρους της. Η «Παγκόσμια Πλειοψηφία» (Παγκόσμιος Νότος, Ρωσία, Κίνα) συσπειρώνεται γύρω από εναλλακτικούς θεσμούς και συστήματα πληρωμών, ακυρώνοντας τον δυτικό οικονομικό καταναγκασμό.<br /><br />Πολιτισμική Αναδιάταξη και Στρατηγική Αυτονομία (Dugin, Trenin & Wang)<br /><br />Ο Alexander Dugin βλέπει τον πόλεμο ως την ορατή κατάρρευση της μονοπολικής ηγεμονίας και την ανάδυση διακριτών πολιτισμικών πόλων. Ο Dmitri Trenin τονίζει την ανάγκη για περιφερειακές αρχιτεκτονικές ασφαλείας ανεξάρτητες από το ΝΑΤΟ. Ο Κινέζος μελετητής Wang Yiwei εστιάζει στην αρχή της «στρατηγικής αυτονομίας», υπογραμμίζοντας ότι το Πεκίνο προκρίνει τη διπλωματική αποκλιμάκωση και την οικονομική αλληλεξάρτηση έναντι των ιδεολογικών ευθυγραμμίσεων, επιβεβαιώνοντας την ανάγκη για ένα πλουραλιστικό διεθνές σύστημα.<br /><br />Συγκριτική Αξιολόγηση: Εκεί που οι Αφηγήσεις Συγκλίνουν και Αποκλίνουν</div><div><br />ΔιάστασηΗ Δυτική ΣυναίνεσηΗ Ευρασιατική ΣυναίνεσηΦύση Διεθνούς Συστήματος Σε μετάβαση αλλά υπό την ηγεσία των ΗΠΑ. Οι θεσμοί πιέζονται αλλά δεν είναι παρωχημένοι. Ενεργά πολυπολικό. Η δυτική κυριαρχία σε τελική παρακμή. Νέα κέντρα ισχύος εδραιώνονται.<br />Ρόλος Στρατιωτικής Ισχύος Ισχυρή αλλά περιορισμένη. Αδυνατεί να επιτύχει πολιτικούς στόχους χωρίς μεταπολεμική στρατηγική. Όλο και πιο αναποτελεσματική απέναντι σε ανθεκτικά κράτη με ασύμμετρες ικανότητες.<br />Οικονομική Διπλωματία Οι κυρώσεις παραμένουν ισχυρές, αλλά με φθίνουσα απόδοση καθώς προκύπτουν νέες εναλλακτικές επιλογές. Η απο-δολαριοποίηση και οι παράλληλες χρηματοπιστωτικές δομές διαβρώνουν τη δυτική επιρροή.<br />Δυναμική Συμμαχιών Η δυτική συνοχή φθείρεται από εσωτερικές πολιτικές πιέσεις και τη διαφορετική αντίληψη περί απειλών. Η μη δυτική συνεργασία βαθαίνει (BRICS, SCO) ως στρατηγικό αντίβαρο.<br /><br />Ο Νέος Χάρτης: Σφαίρες Επιρροής και Περιφερειακοί Δρώντες<br /><br />Πέρα από τη ρητορική, κάποιες δομικές αλήθειες είναι αδιαμφισβήτητες: η αλληλεξάρτηση έχει οπλοποιηθεί, η διεθνής ασφάλεια περιφερειοποιείται, και το διεθνές σύστημα αναδομείται μέσα από αλληλοεπικαλυπτόμενες σφαίρες επιρροής.<br /><br />Η Ατλαντική Σφαίρα: Με επίκεντρο το ΝΑΤΟ και την G7. Παρά την ισχύ της, ταλανίζεται από εσωτερικές διαφορές. Η Ελλάδα παραμένει σταθερά αγκυροβολημένη εδώ, λειτουργώντας ως κρίσιμος κόμβος για τη νοτιοανατολική πτέρυγα του ΝΑΤΟ και ενεργειακή πύλη προς την Ευρώπη.<br />Η Ευρασιατική Σφαίρα Ενσωμάτωσης: Με άξονα τη Ρωσία και την Κίνα (SCO, BRICS+). Προτάσσει τη συνδεσιμότητα υποδομών και εναλλακτικά συστήματα πληρωμών, προσελκύοντας παραγωγούς ενέργειας και όχι μόνο.<br />Η Σφαίρα Στρατηγικής Αυτονομίας (Αδέσμευτοι/Hedgers): Κράτη που αρνούνται τη απόλυτη ευθυγράμμιση με τις δυο προηγούμενες σφαίρες. Η Κύπρος διατηρούσε μια υβριδική θέση, θεσμικά Ατλαντική —και μέχρι πρότινος οικονομικά ευέλικτη—, αλλά δέχεται πιέσεις για να αντιγράψει την Ελλάδα. Η Τουρκία ίσως αποτελεί το κατεξοχήν αρχέτυπο αυτής της σφαίρας, αφού εξασκεί επιτυχημένη —επί του παρόντος— «εξισορρόπηση» αμφιταλαντευόμενη μεταξύ ΝΑΤΟ και BRICS+, ενώ αυτοπροβάλλεται ως ανεξάρτητη περιφερειακή δύναμη.<br />Διαδραστικός χάρτης νέων σφαιρών επιρροής<br /><br />Συμπέρασμα: Ο Κόσμος Μετά το Ιράν<br /><br />Ο πόλεμος του Ιράν δεν οδήγησε ακόμη σε τελεσίδικες δομές της παγκόσμιας τάξης αλλά αργά και σταθερά, φαίνεται να λειτουργεί ως καταλύτης στη μετάλλαξη του κόσμου όπως τον ξέραμε. Οι Δυτικοί αναλυτές δικαίως προειδοποιούν για τους κινδύνους της ανεξέλεγκτης/χαοτικής κατάρρευσης των θεσμών, και οι Ευρασιανιστές, ορθώς διαβλέπουν την διάχυση της ισχύος πέρα από τον Ατλαντικό.<br /><br />Το διεθνές σύστημα δεν καταρρέει εν μία νυκτί, αλλά μάλλον κατακερματίζεται. Η ικανότητα κατανόησης πολλαπλών —και συχνά συγκρουόμενων— αναλυτικών πλαισίων δεν είναι πλέον πολυτέλεια, αλλά προϋπόθεση επιβίωσης.<br /><br /><a href="http://i-epikaira.blogspot.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το Ρήγμα της Τεχεράνης και η Εποχή των Πόλων.

Τι αποκαλύπτει ο πόλεμος στο Ιράν για το ρήγμα μεταξύ Δύσης και Ευρασίας, και πώς αναδιατάσσονται οι παγκόσμιες σφαίρες επιρροής. Ο πόλεμος ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Ελλάδα στο επίκεντρο: Ο αόρατος πόλεμος ΗΠΑ–Κίνας περνά από τα λιμάνια της.

<img src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/05/port-1-768x575.jpg" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Από τον Πειραιά έως την Αλεξανδρούπολη, η γεωπολιτική σύγκρουση για το παγκόσμιο εμπόριο αποκτά ελληνικές συντεταγμένες.</span></h3>Η Ελλάδα μετατρέπεται με ταχύτητα σε κρίσιμο πεδίο ανταγωνισμού ανάμεσα σε υπερδυνάμεις, καθώς τα λιμάνια της εξελίσσονται σε στρατηγικά εργαλεία ελέγχου του παγκόσμιου εμπορίου. Σύμφωνα με ανάλυση του The Economist, η μάχη για τις εφοδιαστικές αλυσίδες δεν δίνεται μόνο σε διπλωματικά τραπέζια ή στρατιωτικές βάσεις, αλλά και στις προβλήτες όπου φορτώνονται και ξεφορτώνονται εμπορεύματα.<br /><br />Το ελληνικό «σταυροδρόμι» των μεγάλων δυνάμεων<br /><br />Ο Πειραιάς αποτελεί το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα. Ένα από τα μεγαλύτερα λιμάνια της Ευρώπης, ελέγχεται σε μεγάλο βαθμό από την COSCO, ενισχύοντας τη διείσδυση της Κίνας στη Μεσόγειο.<br /><br />Λίγα χιλιόμετρα δυτικότερα, στην Ελευσίνα, οι Ηνωμένες Πολιτείες στηρίζουν σχέδια ανάπτυξης εμπορικού λιμένα, επιδιώκοντας να αντισταθμίσουν την κινεζική επιρροή.<br /><br />Πιο βόρεια, το λιμάνι της Θεσσαλονίκη φιλοξενεί επενδυτικά κεφάλαια με πολυεθνικό αποτύπωμα, ενώ η Αλεξανδρούπολη έχει εξελιχθεί σε κρίσιμο κόμβο για το ΝΑΤΟ και τις αμερικανικές στρατιωτικές μετακινήσεις.<br />Η γεωγραφία της Ελλάδας δεν είναι απλώς πλεονέκτημα — είναι πλέον πεδίο αντιπαράθεσης. <div><br />Η μάχη για τις «αρτηρίες» του παγκόσμιου εμπορίου<br /><br />Περίπου το 80% του παγκόσμιου εμπορίου διακινείται μέσω θαλάσσης. Αυτό καθιστά τα λιμάνια όχι απλώς οικονομικές υποδομές, αλλά μοχλούς ισχύος. Οι πρόσφατες κρίσεις —από την πανδημία έως τις εντάσεις σε στρατηγικά περάσματα όπως η Διώρυγα του Σουέζ— αποκάλυψαν πόσο εύθραυστες είναι οι παγκόσμιες αλυσίδες εφοδιασμού.<br /><br />Όταν οι ροές διαταράσσονται, οι επιπτώσεις είναι άμεσες: αυξήσεις τιμών, καθυστερήσεις, ελλείψεις και εκτίναξη κόστους μεταφορών.</div><div><br />Η κινεζική επέκταση και η δυτική ανησυχία<br /><br />Η Κίνα έχει αναπτύξει ένα τεράστιο δίκτυο επιρροής: κινεζικές εταιρείες έχουν παρουσία σε πάνω από 120 λιμάνια παγκοσμίως, συχνά κοντά σε κρίσιμα «σημεία στραγγαλισμού» όπως τα Στενά του Ορμούζ και τα Στενά της Μαλάκκας.<br /><br />Αυτό που ανησυχεί τη Δύση δεν είναι μόνο η ιδιοκτησία: είναι ο έλεγχος της πληροφορίας και της ροής των εμπορευμάτων.<br /><br />Ποιος γνωρίζει τι μεταφέρεται; Ποιος δίνει προτεραιότητα σε ποια πλοία; Ποιος μπορεί να επιβραδύνει —ή να μπλοκάρει— το εμπόριο; <br />Πέρα από τις προβλήτες: γερανοί, κοντέινερ και δεδομένα<br /><br />Η κινεζική επιρροή επεκτείνεται σε ολόκληρη την αλυσίδα logistics. Εταιρείες όπως η Shanghai Zhenhua Heavy Industries κατασκευάζουν τη συντριπτική πλειονότητα των γερανών λιμένων παγκοσμίως, ενώ κινεζικές βιομηχανίες κυριαρχούν στην παραγωγή κοντέινερ.<br /><br />Στο ψηφιακό επίπεδο, το σύστημα LOGINK συγκεντρώνει δεδομένα από λιμάνια και μεταφορές διεθνώς — ένα εργαλείο που, σύμφωνα με την Ουάσιγκτον, μπορεί να μετατραπεί σε μηχανισμό γεωοικονομικής επιρροής.</div><div><br />Η Ελλάδα ως «μικρογραφία» της παγκόσμιας σύγκρουσης<br /><br />Η εικόνα που διαμορφώνεται είναι σαφής: η Ελλάδα δεν είναι απλώς ένας διάδρομος μεταφοράς — είναι ένας κόμβος ισχύος.<br /><br />Από τον Πειραιάς έως την Αλεξανδρούπολη, η χώρα βρίσκεται στο σταυροδρόμι ανταγωνιστικών στρατηγικών. Κάθε επένδυση, κάθε λιμενικό έργο, κάθε σύμβαση αποκτά πλέον γεωπολιτική διάσταση.<br /><br />Το ερώτημα δεν είναι αν υπάρχει ανταγωνισμός. Είναι ποιος θα ελέγχει τις ροές του αύριο — και με ποιους όρους.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Ελλάδα στο επίκεντρο: Ο αόρατος πόλεμος ΗΠΑ–Κίνας περνά από τα λιμάνια της.

Από τον Πειραιά έως την Αλεξανδρούπολη, η γεωπολιτική σύγκρουση για το παγκόσμιο εμπόριο αποκτά ελληνικές συντεταγμένες. Η Ελλάδα μετατρέπετ...

Διαβάστε την συνέχεια

Είναι η Ευρώπη έτοιμη για μια ρωσική επίθεση; Οι φόβοι για το 2026-2027. Πώς ο Τραμπ άνοιξε τον δρόμο για νέες συγκρούσεις. Οι 5 «εύκολοι στόχοι

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2024/02/putin.webp"><img src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2024/02/putin-696x431.webp" /></a><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Το ερώτημα δεν είναι πλέον «αν», αλλά «πότε» και «πώς»… </span></h3><div>Έκδηλη είναι η ανησυχία για το επόμενο βήμα της Ρωσίας, καθώς έχει ανοίξει ένα κρίσιμο «παράθυρο ευκαιρίας» για το Κρεμλίνο, το οποίο απειλεί να αλλάξει τον χάρτη της ηπείρου πριν προλάβει η Ευρώπη να θωρακιστεί.</div><div><br />Σύμφωνα με Ευρωπαίους αξιωματούχους και νομοθέτες, η περίοδος 2026-2027 θεωρείται η πιο επικίνδυνη στιγμή για τη δυτική συνοχή. Η Ρωσία, παρά τις απώλειές της στο μέτωπο της Ουκρανίας, φαίνεται να αναζητά μια «οριζόντια κλιμάκωση», μια κίνηση που θα της επιτρέψει να αποφύγει μια ταπεινωτική συνθηκολόγηση με το Κίεβο, μεταφέροντας την ένταση σε νέα εδάφη.</div><div><br />Ο Mika Aaltola, μέλος της επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, είναι σαφής. «Οι ΗΠΑ αποσύρονται, οι διατλαντικές σχέσεις βρίσκονται σε ερείπια και η ΕΕ δεν είναι ακόμη έτοιμη να αναλάβει τις ευθύνες της» λέει χαρακτηριστικά. Η ΕΕ στοχεύει στην πλήρη αμυντική ετοιμότητα το 2030, όμως ο πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν ίσως δεν σκοπεύει να περιμένει τόσο.<br />Η επιστροφή του Ντόναλντ Τραμπ στον Λευκό Οίκο και η ρητορική του περί «χάρτινης τίγρης» όσον αφορά το ΝΑΤΟ, έχουν λειτουργήσει ως καταλύτης εξελίξεων. Η πρόσφατη ανακοίνωση για την απόσυρση 5.000 Αμερικανών στρατιωτών από τη Γερμανία, με αντίστοιχες απειλές για την Ιταλία και την Ισπανία, έχει δημιουργήσει ένα κενό ισχύος που η Μόσχα παρακολουθεί με ενδιαφέρον.<br />Όπως επισημαίνει ανώτερος Ευρωπαίος αξιωματούχος, αν οι Ρεπουμπλικάνοι αντιμετωπίσουν δυσκολίες στις ενδιάμεσες εκλογές, ο Τραμπ ενδέχεται να σκληρύνει περαιτέρω τη στάση του κατά των Ευρωπαίων συμμάχων για να ικανοποιήσει τη βάση του, αφήνοντας την Ευρώπη εκτεθειμένη ακριβώς τη στιγμή που η Ρωσία αισθάνεται την πίεση του χρόνου και των πόρων.<br /><br />Οι 5 «εύκολοι στόχοι»<br /><br />Οι αναλυτές δεν περιμένουν μια κλασική εισβολή με τανκς στα πολωνικά σύνορα — τουλάχιστον όχι ακόμα. Ο Πούτιν αναζητά στόχους που θα προκαλέσουν σύγχυση, ελπίζοντας να διχάσει το ΝΑΤΟ ως προς το αν πρέπει ή όχι να ενεργοποιηθεί το Άρθρο 5.<br />Πρώτος στόχος θεωρούνται τα μικρά νησιά στην Αρκτική, όπου μια επιχείρηση θα μπορούσε να κριθεί από τις ΗΠΑ ως στρατηγικά δευτερεύουσα. Ακολουθεί η Βαλτική Θάλασσα, όπου ο «σκιώδης στόλος» της Ρωσίας μπορεί να πλήξει κρίσιμες υποδομές. Μια τρίτη απειλή αφορά τις υβριδικές επιθέσεις με drones, οι οποίες δεν απαιτούν διάσχιση συνόρων από στρατεύματα και παραμένουν νομικά «θολές». Επιπλέον, τα κράτη της Βαλτικής παραμένουν στο στόχαστρο ψυχολογικού πολέμου, ενώ η πέμπτη κατηγορία αφορά στοχευμένες προβοκάτσιες στα σύνορα που σχεδιάστηκαν για να σπείρουν τον πανικό και να κάμψουν την ευρωπαϊκή υποστήριξη προς την Ουκρανία.<br /><br />Μεταξύ εγρήγορσης και κινδυνολογίας<br /><br />Υπάρχει ρήγμα στον τρόπο που η Ευρώπη αντιλαμβάνεται την απειλή. Από τη μία, η Φινλανδία και η Λιθουανία κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου, ζητώντας άμεσες επενδύσεις στην αντιπυραυλική άμυνα. Από την άλλη, η Εσθονία και υψηλόβαθμοι αξιωματούχοι του ΝΑΤΟ εμφανίζονται πιο σκεπτικοί, υποστηρίζοντας ότι η Ρωσία είναι πολύ απασχολημένη στην Ουκρανία για να ανοίξει δεύτερο μέτωπο.<br />«Η απελπισία είναι επικίνδυνη», προειδοποιεί ο Ville Niinistö, υπενθυμίζοντας ότι μια αποδυναμωμένη Ρωσία μπορεί να γίνει ακόμη πιο απρόβλεπτη. Η Ευρώπη καλείται τώρα να αποφασίσει εάν θα επενδύσει δισεκατομμύρια στην κοινή της άμυνα ή εάν θα βασιστεί στην ελπίδα ότι ο Πούτιν δεν θα ρισκάρει μια «αυτοκτονική» σύγκρουση με μια διαιρεμένη Δύση. Όπως δήλωσε με νόημα ο πρόεδρος της Εσθονίας, Alar Karis: «Κανείς δεν περίμενε τον πόλεμο στην Ουκρανία. Είμαστε σε εγρήγορση. Έχουμε τα μάτια μας ανοιχτά». Το ερώτημα είναι αν αυτό αρκεί.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Είναι η Ευρώπη έτοιμη για μια ρωσική επίθεση; Οι φόβοι για το 2026-2027. Πώς ο Τραμπ άνοιξε τον δρόμο για νέες συγκρούσεις. Οι 5 «εύκολοι στόχοι

Το ερώτημα δεν είναι πλέον «αν», αλλά «πότε» και «πώς»…  Έκδηλη είναι η ανησυχία για το επόμενο βήμα της Ρωσίας, καθώς έχει ανοίξει ένα κρίσ...

Διαβάστε την συνέχεια

Εμπλοκή ή προπαγάνδα; Το Ιράν ανακοίνωσε επίθεση με πυραύλους. «Ψέματα» απαντούν οι ΗΠΑ, Ώρα μηδέν για την εκεχειρία.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/04/Hormuz.jpg"><img height="133" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/04/Hormuz-696x463.jpg" width="739" /></a><br /><br />Ένα θρίλερ εξελίσσεται τις τελευταίες ώρες στα Στενά του Ορμούζ, με τη διεθνή κοινότητα να παρακολουθεί με κομμένη την ανάσα έναν ιδιότυπο «πόλεμο πληροφοριών» που απειλεί να τινάξει στον αέρα την παγκόσμια ειρήνη. Η είδηση για πυραυλικό χτύπημα κατά αμερικανικού πολεμικού πλοίου από τις ιρανικές δυνάμεις έθεσε τον πλανήτη σε κατάσταση συναγερμού, όμως η κατηγορηματική διάψευση της Ουάσιγκτον μετατρέπει το επεισόδιο σε ένα επικίνδυνο παιχνίδι ισχύος και προπαγάνδας.<div><br />Η ένταση πυροδοτήθηκε όταν το ιρανικό πρακτορείο ειδήσεων Fars μετέδωσε, επικαλούμενο στρατιωτικές πηγές, ότι μια αμερικανική φρεγάτα επλήγη από δύο πυραύλους κοντά στο νησί Τζασκ. Σύμφωνα με την Τεχεράνη, το πλοίο αγνόησε προειδοποιήσεις και εισήλθε σε «απαγορευμένη ζώνη», με αποτέλεσμα να αναγκαστεί σε υποχώρηση μετά την επίθεση.<br /><br />Η κάθετη διάψευση των ΗΠΑ<br /><br />Η απάντηση από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού ήταν άμεση και αιχμηρή. Ανώτατος Αμερικανός αξιωματούχος, μιλώντας στο Axios, διέψευσε κατηγορηματικά τους ιρανικούς ισχυρισμούς, κάνοντας λόγο για «καθαρή προπαγάνδα». Σύμφωνα με την Ουάσιγκτον, κανένα αμερικανικό σκάφος δεν δέχθηκε πλήγμα και οι αναφορές της Τεχεράνης αποτελούν μέρος ενός ψυχολογικού πολέμου με στόχο την τρομοκράτηση της διεθνούς ναυτιλίας.<br /><br /><img src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/05/CENTCOM.jpg" /><br />Ο «χάρτης της κυριαρχίας»<br /><br />Λίγα λεπτά πριν το… επεισόδιο, το Ναυτικό των Φρουρών της Επανάστασης (IRGC) έδωσε στη δημοσιότητα έναν νέο χάρτη ελέγχου των Στενών του Ορμούζ. Η κίνηση αυτή αποτελεί μια de facto αμφισβήτηση της διεθνούς ελεύθερης ναυσιπλοΐας.</div><div><br />Ο χάρτης οριοθετεί μια περιοχή που εκτείνεται:</div><div>Στα Δυτικά: Από το νησί Κεσμ του Ιράν έως το εμιράτο Ουμ αλ-Κουβάιν των ΗΑΕ.<br />Στα Ανατολικά: Από το όρος Μομπάρακ έως το εμιράτο της Φουτζέιρα.<br /><br />Η Τεχεράνη διαμηνύει ότι κάθε κίνηση μέσα σε αυτή τη ζώνη πρέπει πλέον να συντονίζεται απευθείας με τις ιρανικές ένοπλες δυνάμεις, ειδάλλως θα θεωρείται «εχθρική ενέργεια».<br /><br /><img height="453" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/05/Iran-xartis.jpeg" width="640" /><br /><br /></div><div>Η «ανθρωπιστική χειρονομία» του Τραμπ στο επίκεντρο<br /><br />Στο υπόβαθρο της σύγκρουσης βρίσκεται η πρόσφατη ανακοίνωση του Ντόναλντ Τραμπ στο Truth Social. Ο Αμερικανός Πρόεδρος δεσμεύτηκε ότι οι ΗΠΑ θα ξεκινήσουν τη «safe passage» καθοδήγηση εγκλωβισμένων πλοίων έξω από το στενό, χαρακτηρίζοντάς το ως «ανθρωπιστική χειρονομία» λόγω των ελλείψεων σε τρόφιμα.<br />Η Τεχεράνη, ωστόσο, εξέλαβε την κίνηση αυτή ως εισβολή. Ο Εμπραχίμ Αζίζι, επικεφαλής της Επιτροπής Εθνικής Ασφάλειας του Ιράν, προειδοποίησε στο Χ ότι οποιαδήποτε παρέμβαση των ΗΠΑ θα θεωρηθεί κατάφωρη παραβίαση της εκεχειρίας, προσθέτοντας ειρωνικά ότι ο Περσικός Κόλπος δεν διοικείται με «παραληρηματικά posts».</div><div><br />Ώρα Μηδέν: Το φάντασμα μιας σύρραξης<br /><br />Είτε πρόκειται για πραγματική εμπλοκή που υποβαθμίζεται, είτε για ένα παιχνίδι προπαγάνδας, η ουσία είναι ότι η εκεχειρία κρέμεται από μια κλωστή. Με το 20% του παγκόσμιου πετρελαίου να διέρχεται από το Ορμούζ, ο φόβος για ένα «τυχαίο» λάθος που θα οδηγήσει σε ολοκληρωτικό πόλεμο είναι πιο ορατός από ποτέ.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Εμπλοκή ή προπαγάνδα; Το Ιράν ανακοίνωσε επίθεση με πυραύλους. «Ψέματα» απαντούν οι ΗΠΑ, Ώρα μηδέν για την εκεχειρία.

Ένα θρίλερ εξελίσσεται τις τελευταίες ώρες στα Στενά του Ορμούζ, με τη διεθνή κοινότητα να παρακολουθεί με κομμένη την ανάσα έναν ιδιότυπο «...

Διαβάστε την συνέχεια

Βουλή: Το ΠΑΣΟΚ κατέθεσε την πρόταση να συσταθεί εξεταστική για τις υποκλοπές.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/05/PASOK.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1280" data-original-width="1920" height="133" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/05/PASOK.jpg" width="723" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div>Σε τι βασίζεται η πρόταση<br />Με έξι βασικά ερωτήματα ζητά το ΠΑΣΟΚ να συσταθεί Εξεταστική Επιτροπή για τις υποκλοπές. Στην 32 σελίδων πρόταση της Χ. Τρικούπη που υπογράφεται από το Νίκο Ανδρουλάκη και σύσσωμη την ΚΟ του κόμματος, τα κύρια ερωτήματα που πρέπει να απαντηθούν είναι:<br /><br />1. Αν και υπό ποιες συνθήκες χρησιμοποιήθηκε το Predator από την ΕΥΠ, μέσω του ΚΕΤΥΑΚ ή μη, από παρακλάδια της ίδιας ή άλλων κρατικών υπηρεσιών και ποια πρόσωπα, παρήγγειλαν, επέβλεψαν, γνώριζαν, συμμετείχαν ή και ενέκριναν αυτή τη χρήση.<br /><br />2. Πώς χρηματοδοτήθηκε η χρήση αυτή και ποιες ομάδες προσώπων συνεργάστηκαν με τους καταδικασθέντες και τους συνεργάτες τους.<br /><br />3. Ποιοι είχαν πρόσβαση στο υλικό των παρακολουθήσεων και πού βρίσκεται αυτό σήμερα.<br /><br />4. Ποιοι από τους στόχους του Predator που δεν έχουν συνεργαστεί μέχρι σήμερα με την Δικαιοσύνη παρακολουθήθηκαν και σε ποιες χρονικές στιγμές και σε ποιες περιπτώσεις η πράξη δεν ολοκληρώθηκε και άρα υπάρχει απόπειρα.<br /><br />5. Ποιοι και με ποιο τρόπο μεθόδευσαν την συγκάλυψη και εξουδετέρωση της αρχικής κοινοβουλευτικής της έρευνας.<br /><br />6. Αν όλα τα παραπάνω ήταν σε γνώση και είχαν την έγκριση και συντονισμό του πρωθυπουργικού περιβάλλοντος και του ίδιου του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη.<br />«Ανάγκη για διελεύκανση»<br /><br />Το ΠΑΣΟΚ επισημαίνει ότι η Βουλή πρέπει «να διαλευκάνει πλήρως την υπόθεση της παράνομης χρήσης του παράνομου λογισμικού Ρredator στην Ελληνική επικράτεια (87 επαληθευμένες στοχεύσεις σε βάρος φυσικών προσώπων), της εικαζόμενης συμμετοχής της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (ΕΥΠ) σε υποθέσεις παραβίασής του απορρήτου των επικοινωνιών και παράνομης επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα, της χειραγώγησης της Εξεταστικής Επιτροπής που συνεστήθη σύμφωνα με την από 29 Αυγούστου 2022 απόφαση της Ολομέλειας της Βουλής». Τα πραγματικά περιστατικά στα οποία βασίζεται η πρόταση του ΠΑΣΟΚ είναι:<div><br /></div><div>Η ψευδής κατάθεση του Σταμάτη Τρίμπαλη στην Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής (29 Αυγούστου 2022 απόφαση της Ολομέλειας της Βουλής) και η χειραγώγηση του από 13-10-2022 Πορίσματος της Επιτροπής.<br />Οι σχέσεις του «πρωτόδικα καταδικασμένου» Ιωάννη Λαβράνου με το Ελληνικό Δημόσιο.<br />Η εμπλοκή του ΚΕΤΥΑΚ<br />Η περίπτωση του Αιμίλιου Κοσμίδη στο όνομα του οποίου ήταν η κάρτα που πληρώθηκε το κινητό για τα κακόβουλα μηνύματα<br />Το «μνημόνιο συνεργασίας» μεταξύ ΕΥΠ και Intellexa<br />Το Μνημόνιο Συνεργασίας ΟΤΑ – Βόρεια Μακεδονία<br />Οι Κοινοί Στόχοι Predator – EYΠ</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Βουλή: Το ΠΑΣΟΚ κατέθεσε την πρόταση να συσταθεί εξεταστική για τις υποκλοπές.

Σε τι βασίζεται η πρόταση Με έξι βασικά ερωτήματα ζητά το ΠΑΣΟΚ να συσταθεί Εξεταστική Επιτροπή για τις υποκλοπές. Στην 32 σελίδων πρόταση τ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ξεκινά η «Επιχείρηση Ελευθερία» στα Στενά του Ορμούζ. Σε τεντωμένο σχοινί η Μέση Ανατολή.

<img height="127" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/04/STENA-US-NAVY-630x400.jpg" width="731" /><br /><br />Σε μια κίνηση που κλιμακώνει κατακόρυφα τη γεωπολιτική ένταση, η Κεντρική Διοίκηση των ΗΠΑ (CENTCOM) ανακοίνωσε την επίσημη έναρξη της «Επιχείρησης Ελευθερία» (Project Freedom) τη Δευτέρα 4 Μαΐου.<br /><br />Στόχος της αποστολής, η οποία εκτελείται κατόπιν εντολής του Αμερικανού Προέδρου, Ντόναλντ Τραμπ, είναι η αποκατάσταση της ελεύθερης ναυσιπλοΐας στα Στενά του Ορμούζ και ο απεγκλωβισμός εμπορικών πλοίων που παραμένουν καθηλωμένα στον Κόλπο.<br /><br />Η επιχείρηση κρίνεται ζωτικής σημασίας για την παγκόσμια οικονομία, καθώς από το συγκεκριμένο πέρασμα διακινείται το 25% του παγκόσμιου θαλάσσιου εμπορίου πετρελαίου.<br /><br />Ο ναύαρχος Μπραντ Κούπερ, διοικητής της CENTCOM, υπογράμμισε πως η αμυντική αυτή αποστολή είναι απαραίτητη για την περιφερειακή ασφάλεια, διευκρινίζοντας παράλληλα πως διατηρείται ο ναυτικός αποκλεισμός.<br /><br />Η αμερικανική στρατιωτική ισχύς που διατίθεται για το «Project Freedom» είναι εντυπωσιακή:<br /><br />◾Αντιτορπιλικά με κατευθυνόμενους πυραύλους.<br /><br />◾Περισσότερα από 100 αεροσκάφη (ξηράς και θάλασσας).<br /><br />◾Μη επανδρωμένες πλατφόρμες πολλαπλών εφαρμογών.<br /><br />◾15.000 μέλη του στρατιωτικού προσωπικού.<div><br />Η αντίδραση της Τεχεράνης και ο κίνδυνος σύρραξης<br /><br />Η ανακοίνωση προκάλεσε την άμεση και οργισμένη αντίδραση του Ιράν.<br /><br />Ο Εμπραχίμ Αζιζί, επικεφαλής της Επιτροπής Εθνικής Ασφάλειας του ιρανικού Κοινοβουλίου, προειδοποίησε ότι οποιαδήποτε παρέμβαση των ΗΠΑ θα εκληφθεί ως παραβίαση της υφιστάμενης εκεχειρίας.<br /><br />Η Ενιαία Διοίκηση των Ενόπλων Δυνάμεων του Ιράν εξέδωσε αυστηρή προειδοποίηση προς το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ να μην προσεγγίσει τα Στενά, τονίζοντας ότι οι κινήσεις της Ουάσινγκτον θα περιπλέξουν την κατάσταση.<br /><br />Την ίδια στιγμή, πληροφορίες για πλήγμα πλοίου από άγνωστα βλήματα εντός των Στενών -χωρίς ευτυχώς τραυματισμούς- εντείνουν την ανησυχία για μια ανεξέλεγκτη ανάφλεξη, παρά τις δηλώσεις Τραμπ για «πολύ θετικές συνομιλίες» με την Τεχεράνη.<br />Ανθρωπιστική κρίση στη θάλασσα: 20.000 ναυτικοί εγκλωβισμένοι<br /><br />Σύμφωνα με τον Διεθνή Ναυτιλιακό Οργανισμό (IMO), η κατάσταση έχει λάβει διαστάσεις πρωτοφανούς κρίσης.<br /><br />Περίπου 2.000 πλοία πάσης φύσεως (δεξαμενόπλοια, φορτηγά, κρουαζιερόπλοια) παραμένουν εγκλωβισμένα, με 20.000 ναυτικούς να αντιμετωπίζουν ελλείψεις σε τρόφιμα, καύσιμα και νερό.<br /><br />«Δεν υπάρχει προηγούμενο για τον εγκλωβισμό τόσο μεγάλου αριθμού ναυτικών στη σύγχρονη εποχή», δήλωσε ο Νταμιέν Σεβαλιέ, διευθυντής Ναυτικής Ασφάλειας του IMO.<br /><br />Από την έναρξη των εχθροπραξιών έχουν καταγραφεί τουλάχιστον 19 επιθέσεις σε πλοία, με απολογισμό 10 νεκρούς και 8 τραυματίες ναυτικούς.<br />Το νέο status quo και η οικονομική πίεση<br /><br />Η Τεχεράνη διαμηνύει πως τα Στενά του Ορμούζ δεν θα επιστρέψουν στην προπολεμική του κατάσταση.<br /><br />Ιρανικό σχέδιο νόμου προβλέπει τη μόνιμη απαγόρευση διέλευσης για ισραηλινά πλοία και σκάφη «εχθρικών» κρατών.<br /><br />Ενώ το διπλωματικό και στρατιωτικό θρίλερ εξελίσσεται, οι επιπτώσεις είναι ήδη ορατές στην τσέπη των καταναλωτών, με τη μέση τιμή της βενζίνης στις ΗΠΑ να σκαρφαλώνει στα 4,45 δολάρια ανά γαλόνι.<br /><br />Παράλληλα, το μέτωπο του Λιβάνου παραμένει ενεργό με συνεχείς βομβαρδισμούς από το Ισραήλ, ενώ στη Γάζα η δημιουργία της «Πορτοκαλί Γραμμής» περιορίζει δραματικά την ανθρωπιστική βοήθεια.<br />«Κρατάω όλα τα χαρτιά»: Νέο μήνυμα Τραμπ προς την Τεχεράνη<br /><br />Φωτογραφία που δείχνει τον Αμερικανό πρόεδρο, Ντόναλντ Τραμπ (Donald Trump) να κρατά στο χέρι κάρτες του παιχνιδιού Uno, και δη μόνο μπαλαντέρ, συνοδευόμενη με τη φράση «Κρατάω όλα τα χαρτιά», δημοσίευσε ο Λευκός Οίκος στον λογαριασμό του στο «Χ».<br /><br />Η εικόνα, που αναρτήθηκε χωρίς περαιτέρω σχόλιο, φαίνεται να αποτελεί ένα σαφές μήνυμα προς το Ιράν, εν μέσω της συνεχιζόμενης έντασης στα Στενά του Ορμούζ και γύρω από το πυρηνικό πρόγραμμα της Τεχεράνης.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ξεκινά η «Επιχείρηση Ελευθερία» στα Στενά του Ορμούζ. Σε τεντωμένο σχοινί η Μέση Ανατολή.

Σε μια κίνηση που κλιμακώνει κατακόρυφα τη γεωπολιτική ένταση, η Κεντρική Διοίκηση των ΗΠΑ (CENTCOM) ανακοίνωσε την επίσημη έναρξη της «Επιχ...

Διαβάστε την συνέχεια

Η Ιορδανία αποκαλύπτεται ως «μυστικός εταίρος» στον πόλεμο κατά του Ιράν.

<img height="115" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2024/01/jordan-630x363.jpg" width="765" /><br /><br />Παρά τις δημόσιες διακηρύξεις περί ουδετερότητας, η Ιορδανία αναδεικνύεται σε κρίσιμο στρατηγικό εταίρο του Ισραήλ και των Ηνωμένων Πολιτειών, παρέχοντας έγκαιρη προειδοποίηση και ενεργή στρατιωτική υποστήριξη κατά τις πρόσφατες επιθέσεις.<br /><br />Σύμφωνα με έκθεση του καθηγητή Ρόνεν Γιτζάκ που δημοσιεύθηκε την Κυριακή 03/05, το Αμμάν διαδραμάτισε έναν κομβικό και σε μεγάλο βαθμό αθέατο ρόλο ως ο κύριος στρατηγικός σύμμαχος της Ουάσιγκτον και της Ιερουσαλήμ κατά τη διάρκεια των πολεμικών επιχειρήσεων εναντίον του Ιράν.<br /><br />Ενώ Ιορδανοί αξιωματούχοι δήλωναν δημοσίως ότι δεν θα επέτρεπαν σε καμία πλευρά να παραβιάσει τον εναέριο χώρο τους, η πραγματικότητα επί του πεδίου ήταν εντελώς διαφορετική.<br /><br />Η Ιορδανία υπήρξε το πρώτο κράτος της περιοχής που κινητοποίησε τις δυνάμεις του, παρέχοντας κρίσιμες πληροφορίες για την εκτόξευση βαλλιστικών πυραύλων μέσω ενός δικτύου προηγμένων ραντάρ, ενώ συμμετείχε απευθείας στην εξουδετέρωση των ιρανικών απειλών.<br />Το στρατηγικό κέντρο της βάσης Μουαφάκ αλ Σάλτι<br /><br />Ο πυρήνας αυτής της συνεργασίας ήταν η αεροπορική βάση Μουαφάκ αλ Σάλτι, η οποία βρίσκεται περίπου 100 χιλιόμετρα ανατολικά του Αμμάν.<br /><br />Η βάση, που αρχικά λειτουργούσε ως ένας μικρός διάδρομος προσγείωσης, μετατράπηκε από τις Ηνωμένες Πολιτείες σε έναν τεράστιο στρατηγικό κόμβο για σμήνη μαχητικών F-15 και F-35, αεροσκάφη ανεφοδιασμού και συστήματα αεράμυνας THAAD.<br /><br />Την ώρα που άλλες χώρες του Κόλπου αρνήθηκαν να επιτρέψουν στις ΗΠΑ να εξαπολύσουν πλήγματα κατά του Ιράν από το έδαφός τους, η Ιορδανία παραχώρησε στον δυτικό συνασπισμό και το Ισραήλ έναν προστατευμένο αεροδιάδρομο και μια επιχειρησιακή βάση, στοιχεία απαραίτητα για την επίτευξη των στρατιωτικών στόχων.<div><br />Επιτυχίες και επιπτώσεις<br /><br />Τα αποτελέσματα αυτής της σύμπραξης ήταν εντυπωσιακά. Επίσημες αναφορές του ιορδανικού στρατού καταδεικνύουν ότι οι δυνάμεις τους αναχαίτισαν 261 πυραύλους και drones από τους συνολικά 281 που εκτοξεύθηκαν προς το Ισραήλ, σημειώνοντας ποσοστό επιτυχίας 93%.<br /><br />Ωστόσο, η στήριξη αυτή είχε τίμημα για το Βασίλειο. Θραύσματα από τις αναχαιτίσεις προκάλεσαν τον τραυματισμό 28 Ιορδανών πολιτών και ζημιές σε αρκετά κτίρια.<br /><br />Επιπλέον, η ίδια η βάση Μουαφάκ αλ Σάλτι έγινε στόχος απευθείας ιρανικών επιθέσεων, οι οποίες προκάλεσαν προσωρινές ζημιές σε ένα κρίσιμο σύστημα έγκαιρης προειδοποίησης, προτού αυτό αποκατασταθεί πλήρως.</div><div><br />Το «Σιιτικό Τόξο» και το μέλλον<br /><br />Η απόφαση για μια τόσο ξεκάθαρη συμπόρευση με τη Δύση αντανακλά την πάγια θέση του βασιλιά Αμπντάλα, ο οποίος θεωρεί το Ιράν ως την κύρια περιφερειακή απειλή.<br /><br />Ήδη από το 2004, ο Ιορδανός μονάρχης είχε προειδοποιήσει για τη δημιουργία ενός «Σιιτικού Τόξου», ενθαρρύνοντας παρασκηνιακά τη σύσφιξη των σχέσεων μεταξύ του Ισραήλ και των κρατών του Κόλπου.<br /><br />Επιτρέποντας αυτές τις επιχειρήσεις, η Ιορδανία αποδείχθηκε ο πλέον αξιόπιστος και κορυφαίος στρατηγικός εταίρος της Δύσης στη Μέση Ανατολή.<br /><br />Παρά τους εσωτερικούς κινδύνους και τη δημόσια οργή στον αραβικό κόσμο, οι ενέργειες του Βασιλείου υπήρξαν καθοριστικός παράγοντας για την αποτροπή μιας καταστροφής στο εσωτερικό μέτωπο του Ισραήλ.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Η Ιορδανία αποκαλύπτεται ως «μυστικός εταίρος» στον πόλεμο κατά του Ιράν.

Παρά τις δημόσιες διακηρύξεις περί ουδετερότητας, η Ιορδανία αναδεικνύεται σε κρίσιμο στρατηγικό εταίρο του Ισραήλ και των Ηνωμένων Πολιτειώ...

Διαβάστε την συνέχεια

Με το βλέμμα στραμμένο στην Ανατολική Μεσόγειο και την Τουρκία.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2026/05/fidan.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="667" data-original-width="1000" height="133" src="https://hellasjournal.com/wp-content/uploads/2026/05/fidan.jpg" width="762" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Η Κύπρος προχωρά με τις συμμαχίες της ενώ νέες ισορροπίες δημιουργούνται εν μέσω γεωπολιτικής έντασης</span></h3>Της <b>ΛΟΡΙΑΣ ΜΑΡΚΙΔΗ</b><br />Τα πάντα ρει, όπως και οι ισορροπίες δυνάμεων στην Ανατολική Μεσόγειο. Η αδιαμφισβήτητη υπεροχή της Τουρκίας στην άκρως ανταγωνιστική περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, λόγω του μεγέθους της χώρας, του ισχυρού στρατού τον οποίο διαθέτει και των επιθετικών εξοπλιστικών της συστημάτων, φαίνεται να δέχεται κάποια δυσμενή επήρεια, εξέλιξη η οποία προκαλεί νευρικότητα και επιθετικότητα στην Άγκυρα.<br /><br />Η διαχρονική εξωτερική πολιτική όλων των Τουρκικών κυβερνήσεων βασίζεται στην ιδέα του νεο-οθωμανισμού, ήτοι της αναβίωσης της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, μέσω της ανάκτησης εδαφών που κατείχοντο από την Υψηλή Πύλη ή/και την υπαγωγή κρατών στη σφαίρα επιρροής της Άγκυρας, και στοχεύει στην ανάδειξη της χώρας σε περιφερειακή δύναμη και όχι μόνο. Οι μεθοδεύσεις της Τουρκίας προς επίτευξη του στόχου της οδηγεί τη χώρα σε αντιπαλότητα με άλλους παίχτες στην περιοχή, όπως το Ισραήλ.<br /><br />Η αναβάθμιση του γεωπολιτικού ρόλου της Ελλάδος , με την περαιτέρω εμβάθυνση των σχέσεων της με τις Ηνωμένες Πολιτείες , τη δημιουργία σχημάτων συμμαχίας και συνεργασίας μεταξύ Ελλάδος-Ισραήλ-Κύπρου, με τις ευλογίες της Ουάσιγκτων, αλλά και κυρίως με τη συμφωνία με τη Γαλλία, μόνο ανησυχία προκαλεί στην Άγκυρα.<br /><br />Η οποία εκλαμβάνει τις συμμαχίες αυτές ως στρεφόμενες κατά των δικών της συμφερόντων και σχεδιασμών. Περαιτέρω, η επιστροφή των Ηνωμένων Πολιτειών στην περιοχή με την ενίσχυση της παρουσίας των στην Ελλάδα, όπως και η παρουσία της Γαλλίας λόγω ειδικού ενδιαφέροντος στον Λίβανο και τη Μέση Ανατολή, αύξησαν τον αριθμό των δρώντων και ενέτειναν τον εκνευρισμό της Άγκυρας.<br /><br />Η οποία και κατέφυγε στην προσφιλή της τακτική της προπαγάνδας και των απειλών. Ακόμα και η Ευρωπαϊκή Ένωση βρέθηκε στο στόχαστρο του Τούρκου ΥΠΕΞ, Χακάν Φιντάν , ο οποίος την κατηγόρησε ότι ανέχεται μια μικρή χώρα με μικρότερο του ενός εκατομμυρίου πληθυσμό να παρεμποδίζει την ανάπτυξη των σχέσεων της με την Τουρκία.<br /><br />Στον τομέα της ενέργειας, είναι γνωστός ο στόχος της Άγκυρας να καταστήσει τη χώρα ενεργειακό κόμβο και να εφοδιάζει την Ευρώπη με φυσικό αέριο. Στην προσπάθεια αυτή επιδιώκει να σφετεριστεί τα κοιτάσματα άλλων χωρών όπως αυτά της Κυπριακής Δημοκρατίας. Επί πλέον, στοχεύει στην συμπερίληψη της στον IMEC ώστε να οδεύσει μέσω Τουρκίας ως, δήθεν, ασφαλέστερης οδού προς την Ευρώπη. Είναι φυσικό στο θέμα αυτό να υπάρχει αντίδραση πολλών εμπλεκομένων χωρών.<br /><br />Σημαντική η δήλωση της προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, ότι η Ευρωπαϊκή ήπειρος θα πρέπει να ολοκληρωθεί ώστε να μην πέσει υπό ρωσική, τουρκική ή κινεζική επιρροή · η οποία δήλωση προκάλεσε την οργίλη αντίδραση της Άγκυρας.<br /><br />Επί πλέον, εμφανής ήταν και η δυσφορία των Τούρκων αξιωματούχων από την προώθηση της πρωτοβουλίας της Κυπριακής Δημοκρατίας για την αποσαφήνιση του Άρθρου 42.7 της Συνθήκης της Ευρωπαϊκής Ένωσης ώστε να διαμορφωθεί πλαίσιο δράσης στο ζήτημα της αμοιβαίας συνδρομής.<br /><br />Ενώ η Τουρκία εξακολουθεί να αποτελεί σημαντικό και επικίνδυνο δρώντα στην περιοχή, το γεγονός ότι σχοινοβατεί μεταξύ Ανατολής και Δύσης την καθιστά πλέον αναξιόπιστο εταίρο. Σημειωτέον ότι και στο θέμα του πολέμου στο Ιράν και των προσπαθειών που καταβάλλονται για επίτευξη τερματισμού του είναι το Πακιστάν που πρωταγωνιστεί και η Άγκυρα έχει ουσιαστικά περιθωριοποιηθεί.<br /><br />Στην πίεση που η χώρα αισθάνεται, αντιδρά με την προβολή της εικόνας της ως του θύματος των συμμαχιών που διαμορφώνονται στην Ανατολική Μεσόγειο. Εν αναμονή της διαμόρφωσης της νέας αρχιτεκτονικής ασφαλείας στην Ανατολική Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή η Κυπριακή Δημοκρατία με σύνεση και μεθοδικά προωθεί συμμαχίες και συνεργασίες με δυνάμεις στην περιοχή , με Ευρωπαϊκές χώρες και τις Ηνωμένες Πολιτείες με στόχο την ενίσχυση της αμυντικής της θωράκισης και την αποτροπή τυχόν επιθέσεων.<br /><br />Και δεν πέφτει λόγος σε κανένα, ούτε στην επεκτατική Τουρκία ούτε και στον Τουφάν Ερχιουρμάν επί του προκειμένου. Από αρχαιοτάτων χρόνων η γεωπολιτική καθώριζε την μοίρα της νήσου Κύπρου. Κατά τους αποικιοκράτες, όποιος θέλει να ελέγχει την Εγγύς Ανατολή και την Ασία πρέπει να κατέχει την Κύπρο. Κατ´ άλλους η Κύπρος αποτελεί το αβύθιστο αεροπλανοφόρο.<br /><br />Είναι γι αυτό που πολιτικοί αναλυτές χαρακτήριζαν την Κύπρο ως “όμηρο της γεωγραφίας”. Στην ερώτηση κατά πόσον υπάρχει τρόπος κατάργησης της ομηρείας, ο Tim Marshal δίνει την δική του εκδοχή στο βιβλίο του “Αιχμάλωτοι της Γεωγραφίας”: “Πράγματι η τεχνολογία μπορεί να λυγίσει τα σίδερα της γεωγραφικής φυλακής”.<br /><br />Η τεχνολογία σε συνδυασμό με τις πολιτικές δράσεις. Στην παρούσα ιστορική συγκυρία η αναβαθμισμένη Κυπριακή Δημοκρατία με την εξασφάλιση υψηλής τεχνολογίας συστημάτων αμύνης και αποτροπής , με την εμβάθυνση συμμαχιών και συνεργασίας με ισχυρούς δρώντες, την αξιοποίηση του ενεργειακού της πλούτου και την ενότητα του λαού της , έχει τη δυνατότητα να ξεφύγει από τα δεσμά της γεωγραφίας.<div><br /></div><div><a href="https://hellasjournal.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Με το βλέμμα στραμμένο στην Ανατολική Μεσόγειο και την Τουρκία.

Η Κύπρος προχωρά με τις συμμαχίες της ενώ νέες ισορροπίες δημιουργούνται εν μέσω γεωπολιτικής έντασης Της ΛΟΡΙΑΣ ΜΑΡΚΙΔΗ Τα πάντα ρει, όπως ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τουρκική βάση στη Συρία “αλά Ραμστάιν”! Πώς άραγε θα αντιδράσει το Ισραήλ;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQybHR8210YrzMfGFGW4BTHX9_eQpZxfYXipw&s" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="160" data-original-width="316" height="101" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQybHR8210YrzMfGFGW4BTHX9_eQpZxfYXipw&s" width="716" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div>Η Τουρκία απλώνει τα πόδια της στη Συρία – Ενώ η προσοχή του κόσμου είναι στραμμένη στο Ιράν λόγω του πολέμου με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ, η Τουρκία έχει προβεί σε συγκεκριμένες κινήσεις στη Συρία οι οποίες αποτελούν κόκκινο πανί για το Τελ Αβίβ το οποίο δεν έχει επιδείξει σημάδια ανοχής σε τέτοιες ενέργειες οι οποίες θεωρούνται απειλή για την υπόσταση του Ισραήλ.</div><br /><b> Λάζαρος Καμπουρίδης</b><br /><div>αντιστράτηγος ε.α.<br /><br />Έγινε γνωστό ότι η συριακή κυβέρνηση παραχώρησε την περιοχή της στρατιωτικής βάσης της Παλμύρας στην Τουρκία για να ιδρύσει η Άγκυρα μία Στρατιωτική Περιοχή με την επωνυμία «Ηγεμόνας», δείχνοντας το μεγάλο μέγεθός της. Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, οι υποδομές της βάσεις που θα κατασκευαστούν από την Τουρκία θα είναι σε μέγεθος ανάλογες με αυτές της αμερικανικής βάσης στο Ραμστάιν της Γερμανίας. Σε αυτή τη στρατιωτική βάση η Τουρκία σκοπεύει να εγκαταστήσει αντιαεροπορικά συστήματα, Μη Επανδρωμένα Αεροχήματα (ΜΕΑ) – drones, πυραυλικά συστήματα και λοιπό στρατιωτικό εξοπλισμό και να κατασκευάσει αεροδιάδρομο κατάλληλο για μεταστάθμευση πολεμικών αεροσκαφών της Τουρκικής Πολεμικής Αεροπορίας (ΤΠΑ).<br /><br />Η Τουρκία για το λόγο αυτό, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, έχει ενημερώσει τον ΟΗΕ, τις ΗΠΑ και τη Ρωσία μη παραλείποντας ταυτόχρονα μάλιστα να στέλνουν μήνυμα προς το Ισραήλ αναφέροντας ότι και η παραμικρή επίθεση εναντίον της βάσης αυτής θα απαντηθεί από την τουρκική πλευρά με το σκληρότερο τρόπο.<br /><br />Αυτό που προκαλεί ιδιαίτερη εντύπωση είναι το γεγονός ότι, παρά τις μέχρι τώρα κινήσεις της Τουρκίας στη Συρία το τελευταίο διάστημα το Ισραήλ δεν έχει ενεργήσει. Θυμίζουμε ότι, λίγο μετά από την επίσκεψη του μεταβατικού Προέδρου της Συρίας Α. Αλ Σάρα στις ΗΠΑ τον περασμένο Νοέμβριο, το Ισραήλ απέχει σε γενικές γραμμές από ανάληψη αεροπορικών επιδρομών στη συριακή επικράτεια κάτι το οποίο ήταν σύνηθες φαινόμενο και ειδικά εναντίον τουρκικών οπλικών συστημάτων και υποδομών στην κεντρική και δυτική Συρία.<br /><br />Αυτή η αλλαγή στάσης του Ισραήλ δεν έχει σχέση με την εμπλοκή του στον τελευταίο πόλεμο εναντίον του Ιράν και της Χεζμπολάχ αλλά συνδέεται με παρέμβαση του αμερικανικού παράγοντα. Ο Ισραηλινός Πρωθυπουργός Μ. Νετανιάχου, μετά την επίσκεψη του Σύριου Προέδρου στο Λευκό Οίκο τον περασμένο Νοέμβριο, πιέσθηκε από τον Αμερικανό Πρόεδρο Ν. Τράμπ για συνομιλίες με τη συριακή πλευρά και την υπογραφή μιας συμφωνίας Ασφάλειας από Τελ Αβίβ και Δαμασκό, με σκοπό τον τερματισμό της ισραηλινής επιθετικότητας στη συριακή επικράτεια και τη σταθεροποίηση της κατάστασης στη Συρία.<br /><br />Στις σχετικές συζητήσεις που ακολούθησαν στο Μπακού και στο Παρίσι μεταξύ αξιωματούχων του Ισραήλ και της Συρίας δεν κατέστη δυνατή η επίτευξη συμφωνίας. Η συριακή πλευρά ζητούσε την αποχώρηση των ισραηλινών στρατευμάτων από τη συριακή επικράτεια, θέμα για το οποίο το Ισραήλ δεν θέλει να ακούει, καθώς το θεωρεί κρίσιμο και πολύ σημαντικό για την δική του ασφάλεια και επιβίωση.<br />Η αρνητικότητα του Ισραήλ στο θέμα αυτό έχει ενισχυθεί ειδικά μετά από την υπογραφή αμυντικής Συμφωνίας μεταξύ Άγκυρας και Δαμασκού το περασμένο καλοκαίρι και την προσπάθεια της Τουρκίας να δημιουργήσει στρατιωτικές βάσεις στην ευρύτερη περιοχή της συριακής πρωτεύουσας αλλά και νοτιότερα. Το ερώτημα που γεννάται έχει σχέση με τη συνέχιση ή όχι αυτής της παθητικής στάσης του Ισραήλ στη Συρία και την ανοχή της τουρκικής στρατιωτικής διείσδυσης στη συριακή επικράτεια.<br /><br />Σύμφωνα με ισραηλινές πηγές, το Τελ Αβίβ προς το παρόν τηρεί «σιγή ιχθύος» λόγω της εμπλοκής του στον πόλεμο εναντίον του Ιράν αλλά δεν σκοπεύει να ανεχθεί όχι μόνο την κατασκευή μιας τέτοιας μεγάλης τουρκικής στρατιωτικής βάσης αλλά και κάθε άλλης εμφάνισης στρατιωτικού εξοπλισμού της Τουρκίας. Ειδικά μάλιστα σε μία περίοδο όπου η ρητορική της Άγκυρας εναντίον του Ισραήλ έχει αυξηθεί σε προκλητικό βαθμό και είναι σε εξέλιξη η τουρκική πρωτοβουλία δημιουργίας ενός συνασπισμού σουνιτικών χωρών ο οποίος θα διαθέτει και αμυντικό βραχίονα με σκοπό την αντιμετώπιση του Ισραήλ.<br /><br />Εκτιμάται ότι και η Ρωσία δεν καλοβλέπει μία τέτοια τουρκική διείσδυση στη Συρία αν και θα εξυπηρετούσε τη ρωσική στρατηγική μία πιθανή σύγκρουση Τουρκίας – Ισραήλ στη συριακή επικράτεια.<br /><br />Αίνιγμα αποτελεί η στάση του αμερικανικού παράγοντα στην περαιτέρω στρατιωτική διείσδυση της Τουρκίας στη Συρία, ο οποίος την παρούσα χρονική στιγμή είναι απασχολημένος με τον πόλεμο στο Ιράν. Το σίγουρο είναι ότι η από κοινού στρατιωτικές επιχειρήσεις ΗΠΑ και Ισραήλ εναντίον του Ιράν, έφεραν πιο κοντά τις δύο χώρες και πιθανολογείται ότι η αμερικανική πλευρά θα πεισθεί αυτή τη φορά από το Τελ Αβίβ για το ρίσκο ασφάλειας που επιφέρει η τουρκική στρατιωτική διείσδυση στη Συρία αλλά και για την επιβίωση του Ισραήλ.<br /><br />Η εξέλιξη αυτή επηρεάζει την Ελλάδα και την Κύπρο σε πολιτικό αλλά και επιχειρησιακό επίπεδο. Στο πολιτικό πεδίο καθώς η Άγκυρα έχει ανεβάσει την προκλητική της ρητορική εναντίον της Ελλάδας και της Κύπρου λόγω της ενίσχυσης του άξονα Ελλάδα – Κύπρος – Ισραήλ, ενώ στο επιχειρησιακό πεδίο καθώς η σύγκρουση Ισραήλ – Τουρκίας στη Συρία, αναγκάζει την τουρκική πλευρά να δεσμεύει στρατιωτικές δυνάμεις αλλά και επιτελικό κεφάλαιο πέραν του δυτικού μετώπου, δηλαδή του μετώπου Ελλάδα – Κύπρος.<br /><br />Μπορεί ένα πιθανό προληπτικό πλήγμα από το Ισραήλ εναντίον της Τουρκίας το οποίο έχει έρθει τελευταία στην επιφάνεια να θεωρείται ακραία επιλογή την παρούσα χρονική στιγμή, όμως δεν θα πρέπει να αποκλείεται μία στρατιωτική σύγκρουση των δύο πλευρών στη Συρία υπό αυτές τις συνθήκες.<br /><br /><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τουρκική βάση στη Συρία “αλά Ραμστάιν”! Πώς άραγε θα αντιδράσει το Ισραήλ;

Η Τουρκία απλώνει τα πόδια της στη Συρία – Ενώ η προσοχή του κόσμου είναι στραμμένη στο Ιράν λόγω του πολέμου με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ, η Το...

Διαβάστε την συνέχεια