Σαφείς και ασαφείς πτυχές της επίσκεψης Ρούμπιο.

<a href="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2026/09/RUBIO.jpg"><img height="104" src="https://www.amynanet.gr/wp-content/uploads/2026/09/RUBIO.jpg.pagespeed.ce.344qj00eGw.jpg" width="744" /></a><br /><br /><b>Aλέξανδρος Τάρκας</b><br />Η επίσκεψη του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών, Μάρκο Ρούμπιο, στην Ελλάδα, αν τελικά πραγματοποιηθεί (στην Αθήνα ή, έστω, στη Σούδα) εν μέσω των πολέμων στην Ουκρανία και το Ιράν και των ενδιάμεσων εκλογών στις ΗΠΑ, σαφώς πρέπει να επικεντρωθεί στην ουσία και όχι στις δημόσιες σχέσεις. Στα λεγόμενα «παραδοτέα» και όχι στις «ευκαιρίες για φωτογραφίες».<br /><br />Όμως, αν ερωτηθεί οποιοσδήποτε Έλληνας ή Αμερικανός διπλωμάτης, η ταυτόσημη απάντησή τους θα είναι ότι η ιδιομορφία της ενδεχόμενης επίσκεψης εντοπίζεται, ακριβώς, στην ασάφειά της. Γιατί -αν δεν αλλάξει κάτι την τελευταία στιγμή- δεν θα υπάρξουν σημαντικά «παραδοτέα». Λίγο-πολύ, κατά την αμερικανική οπτική, η έλευση Ρούμπιο «γίνεται για να γίνει και να αποτραπούν παρεξηγήσεις», καθώς οι διαβουλεύσεις του 6ου γύρου του -θεωρητικά ετήσιου- Στρατηγικού Διαλόγου Ελλάδας-ΗΠΑ έχουν καθυστερήσει πλέον πάρα πολύ.<br /><br />Έπρεπε να διεξαχθούν στις αρχές του 2025, ενώ κάποια στιγμή, λόγω αφελών προσδοκιών του εξωκοινοβουλευτικού υπουργού Εξωτερικών, Γιώργου Γεραπετρίτη, η κυβέρνηση θεωρούσε βέβαιο ότι θα οριστούν το φθινόπωρο ή στα τέλη του 2025. Στο ενδιάμεσο διάστημα, το Στέητ Ντηπάρτμεντ πρότεινε την εναλλακτική διεξαγωγής του 6ου γύρου μόνο σε επίπεδο υφυπουργών (σ.σ.: έτσι κι αλλιώς οι υπουργοί μόνον εγκαινιάζουν το διάλογο και μετά αναλαμβάνουν υφυπουργοί και γενικοί γραμματείς).<br /><br />Ορθώς, τα στελέχη του υπουργείου Εξωτερικών επεσήμαναν στο -αρχικά πρόθυμο- Μαξίμου ότι ο θεσμός θα υποβαθμιζόταν και εκφυλιζόταν, αν μάλιστα ληφθεί υπόψη ότι οι ΗΠΑ διεξάγουν «Στρατηγικό Διάλογο» με περίπου 25 χώρες και διατηρούν το συγγενή «Στρατηγικό Μηχανισμό» με άλλα 10 κράτη και διεθνείς οργανισμούς.<br /><br />Σε γενικές γραμμές, η παρούσα αντιφατική κατάσταση, κατά την οποία οι όντως άριστες σχέσεις δεν μεταφράζονται σε κάτι χειροπιαστό και ωφέλιμο για την Αθήνα, αποδίδεται σε δύο κύριους λόγους:<br /><br />Πρώτον, ο πρωθυπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης, δεν εκφράζει, από το 2019 ως σήμερα, αντίρρηση ή επιφύλαξη για κανένα θέμα, σε αντίθεση με τις τριβές των περιόδων 1974-80 (Κυπριακό και επανένταξη στο στρατιωτικό σκέλος του ΝΑΤΟ), 1981-89 (βάσεις και Ελληνοτουρκικά), 1992-2000 (βαλκανικές κρίσεις και «17 Νοέμβρη») και 2004-2009 (σχέσεις Ε.Ε.-Τουρκίας, οδεύσεις αγωγών, ένταξη της τότε ΠΓΔΜ στο ΝΑΤΟ). Σε όλες αυτές τις περιόδους, είχαν συμβεί ακόμα και πολλές και σοβαρές παρεξηγήσεις, αλλά η Ουάσιγκτον σεβόταν την Αθήνα, τη θεωρούσε άξια λόγου συνομιλητή και χρήσιμο μεσολαβητή στις σχέσεις με τρίτες χώρες.<br /><br />Δεύτερον, πέρα από τη μη έκφραση επιφυλάξεων ή δημιουργικής κριτικής, ο σημερινός ένοικος του Μεγάρου Μαξίμου ούτε θέτει κάποιο σοβαρό αίτημα ούτε ζητά οποιοδήποτε σημαντικό αντάλλαγμα, όπως θα ήταν απολύτως φυσιολογικό και θεμιτό μεταξύ φίλων και συμμάχων. Τον Ιούλιο του 2019, κατά την προετοιμασία της πρώτης αναθεώρησης της Συμφωνίας Αμοιβαίας Αμυντικής Συνεργασίας (MDCA), οι τότε υπηρετούντες στην Αμερικανική Πρεσβεία της Αθήνας ρώτησαν τους Έλληνες ομολόγους τους ποια ανταλλάγματα θα ζητούσε η νεοεκλεγείσα κυβέρνηση. Οι Έλληνες διπλωμάτες -αυθόρμητα και φυσιολογικά- απάντησαν «κάτι ανάλογο με όσα δώσατε κατά την ανανέωση του 1990». (Τότε, οι Κωνσταντίνος Μητσοτάκης και Αντώνης Σαμαράς εξασφάλισαν δωρεάν χρηματοδότηση $ 345 εκατ., διαγραφή οφειλής $ 50 εκατ., 28 Φάντομ F-4Ε, 28 Κορσέρ Α-7, 6 αεροσκάφη ναυτικής συνεργασίας Ρ-3Α, 4 αντιτορπιλικά Adams και υπόσχεση -που τηρήθηκε- για την παραλαβή μεγάλων ποσοτήτων υλικού τις χώρες του πρώην Συμφώνου της Βαρσοβίας βάσει των συμφωνιών CFE).<br /><br />Προς τρισμέγιστη έκπληξη των Ελλήνων και Αμερικανών διπλωματών, η τελική απάντηση του Κυριάκου Μητσοτάκη, πριν από την υπογραφή της αναθεώρησης τον Οκτώβριο του 2019, ήταν ότι «δεν ζητάμε τίποτα» ως αντάλλαγμα! Ενδεχομένως, ο Πρωθυπουργός να ήλπιζε ότι, με αυτόν τον τρόπο, θα έπειθε τον πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ (στην πρώτη θητεία) για τις καλές προθέσεις του ως «προβλέψιμου συμμάχου».<br /><br />Ωστόσο, αποδείχθηκε ότι ουδείς στην Ουάσιγκτον σέβεται τους ξένους πολιτικούς που δεν ζητούν ούτε τα στοιχειώδη ως σύμμαχοι. Γι’ αυτό και ακόμα και επί Προεδρίας Μπάιντεν, παρά την καθ’ υπερβολή αντιγραφή της woke ατζέντας και άλλες αστειότητες εν Αθήναις, ο υπουργός Εξωτερικών, Άντονι Μπλίνκεν, τον Ιανουάριο του 2024 απέστειλε στον κ. Μητσοτάκη μια επιστολή-κωμωδία για τη δωρεάν παραχώρηση πλεονάζοντος αμυντικού υλικού.<br /><br />Ο Πρωθυπουργός, είτε επειδή δεν αντελήφθη τη μηδενική αξία των υποσχέσεων Μπλίνκεν είτε σκόπιμα προς εντυπωσιασμό της κοινής γνώμης, έκανε λόγο -σε έκτακτο τηλεοπτικό μήνυμα- για «μία σημαντική ημέρα για την εθνική μας άμυνα και για την ελληνική διπλωματία», υπερτονίζοντας την αξία του προς παραχώρηση υλικού.<br /><br />Σύμφωνα με εγκυρότατη πηγή, ο σημερινός υπουργός Πολέμου των ΗΠΑ, Πιτ Χέγκσεθ (ο οποίος δεν είναι και από τους πιο πεπειραμένους επικεφαλής στη ιστορία του Πενταγώνου), έχει σχολιάσει ευθέως τη μηδενική αξία της επιστολής Μπλίνκεν (και, εμμέσως, την τότε αξιολόγηση του Μαξίμου) με μια φράση του τύπου «μα, πώς γράφτηκε κάτι τέτοιο»;<br /><br />Με εδραιωμένες πια τις απόψεις της λεγόμενης υπηρεσιακής γραφειοκρατίας του Στέητ Ντηπάρτμεντ και του Πενταγώνου για τη στάση του κ. Μητσοτάκη (μεταξύ άλλων, αρνήθηκε αμυντικό δάνειο $ 2 δις με συμφέροντες όρους), τα «παραδοτέα» της επίσκεψης Ρούμπιο και του 6ου γύρου θα είναι λίγα: -α) στο κεφάλαιο Άμυνα-Ασφάλεια, θα επιβεβαιωθεί η «στρατηγική σημασία» της συνεργασίας και η «αποφασιστικότητα» για την ανθεκτικότητα και ετοιμότητα των Ενόπλων Δυνάμεων και της αμυντικής-βιομηχανικής συνεργασίας, – β) ως προς την Ενέργεια και το Περιβάλλον, θα τονιστεί η αξία της διαφοροποίησης των πηγών προμήθειας για την ενεργειακή ασφάλεια και η σημασία του Κάθετου Διαδρόμου, – γ) στην Επιβολή Νόμου-Καταπολέμηση Τρομοκρατίας, θα υπογραμμιστεί η συνεργασία στο Μεταναστευτικό και στην αντιμετώπιση των ασύμμετρων απειλών, και – δ) στο Εμπόριο-Επενδύσεις, ίσως σημειωθούν νέες ευκαιρίες για συνεργασία εντός και εκτός των ρυθμίσεων με την Ε.Ε. Δεν έχει ακόμα διευκρινιστεί αν ο Στρατηγικός Διάλογος θα καλύψει, σε μεγάλο βαθμό, θέματα της Κοινωνίας των Πολιτών, ενώ ίσως υπάρξει μια σημαντική ανακοίνωση παροχής αμερικανικής τεχνογνωσίας και μέσων προς αντιμετώπιση ανθρωπιστικών αναγκών και καταστροφών.<br /><br />Από εκεί και πέρα, στην εσωτερική σκηνή, το Μαξίμου μάλλον δεν θα αποφύγει τον πειρασμό των επικοινωνιακών υπερβολών, ενώ εκκρεμεί το ερώτημα αν ο κ. Ρούμπιο θα συναντήσει τον αρχηγό της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, Νίκο Ανδρουλάκη, και -επισήμως ή ατύπως- άλλους πολιτικούς.<br /><br />Ο Μάικ Πομπέο δεν είχε επαφές με την αντιπολίτευση το 2019 και το 2020, αλλά η Κοντολίζα Ράις συνάντησε τον Γιώργο Παπανδρέου τον Απρίλιο του 2006 και ο Άντονι Μπλίνκεν τον Αλέξη Τσίπρα το Φεβρουάριο του 2023.<br /><br />Πάντως, τα σημαντικότερα για τις ελληνοαμερικανικές σχέσεις ίσως έρθουν προς τα τέλη του έτους. Τότε, θα έχουν ολοκληρωθεί οι -αυστηρά διμερείς και όχι πολυμερείς στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ- διαβουλεύσεις των ΗΠΑ με τα ευρωπαϊκά κράτη (συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας) για τη μελλοντική συνεισφορά των αμερικανικών δυνάμεων στην Ατλαντική Συμμαχία.<br /><br />Η Ουάσιγκτον φέρεται ήδη ικανοποιημένη με τις ελληνικές απαντήσεις στο περίφημο ερωτηματολόγιο του υφυπουργού Πολέμου των ΗΠΑ για Πολιτικές Υποθέσεις, Έλμπριτζ Κόλμπι, προς όλους τους Συμμάχους, για το «σχέδιο ΝΑΤΟ 3.0». Η δυσάρεστη πλευρά είναι ότι -προς το παρόν τουλάχιστον- το ίδιο κλίμα ικανοποίησης δεν αρκεί για την ουσιώδη μεταβολή της αμερικανικής στάσης αφενός ως προς ορισμένα προβλήματα που έχουν παρουσιαστεί στο ελληνικό πρόγραμμα των F-35 και αφετέρου ως προς τη μη χορήγηση αδειών εξαγωγής και χρήσης άλλων σημαντικών συστημάτων, κυρίως, από το Στέητ Ντηπάρτμεντ.<div><br /></div><div><a href="https://www.amynanet.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Σαφείς και ασαφείς πτυχές της επίσκεψης Ρούμπιο.

Aλέξανδρος Τάρκας Η επίσκεψη του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών, Μάρκο Ρούμπιο, στην Ελλάδα, αν τελικά πραγματοποιηθεί (στην Αθήνα ή, έστω, ...

Διαβάστε την συνέχεια

Φουντώνουν τα σενάρια «απόδρασης» Μητσοτάκη, να αναλάβει την διοίκηση της ΕΚΤ.Τα «κουκιά» δεν βγαίνουν, βόμβες Μπακογιάννη.

<img height="96" src="https://www.bankingnews.gr/media/k2/items/cache/7da45e7af23eb42ee3a8fab742e149f6_XL.jpg?v=3" width="752" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Οσο πλησιάζει το 2027, η συζήτηση αποκτά δύο παράλληλες διαδρομές</span></h3>Το γράφουμε μήνες, αλλά τώρα το ανακάλυψαν κάποια σαΐνια της δημοσιογραφικής πιάτσας.<br />Ότι δηλαδή ο Κυριάκος Μητσοτάκης, παρά τα όσα απαντούσε στις συνεντεύξεις του, είχε στο μυαλό του πάντα το σενάριο να δραπετεύσει προς τις Βρυξέλλες καλοβλέποντας τη θέση της Christine Madeleine Odette Lagarde στην ΕΚΤ.<br /><br />Οι δυο λόγοι φωτιά<br /><br />Τα σενάρια τώρα βέβαια πληθαίνουν για δυο λόγους.<br />Ο πρώτος είναι ότι ο πρωθυπουργός διαπιστώνει στις δημοσκοπήσεις που έχει στα χέρια του ότι το όνειρό του να παραμείνει για τρίτη θητεία στο Μέγαρο Μαξίμου δεν… παίζει. Είναι πιο κοντά από ποτέ στην έξωσή του.<br />Ο δεύτερος λόγος είναι ότι επιχειρεί έστω και στο παρά πέντε να αποτρέψει τα σενάρια απομάκρυνσής του, υποσχόμενος στους δελφίνους που τον αμφισβητούν και το βράδυ των εκλογών θα επιδιώξουν την ανατροπή του, ότι είναι έτοιμος να φύγει.<br /><br />Κερδίζει χρόνο<br /><br />Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, απλά προσπαθεί να κερδίσει χρόνο.<br />Αυτός είναι και ο λόγος που η Ντόρα εμφανίστηκε για να επιτεθεί σε Υπουργούς καβαλημένους αντί να κατηγορήσει τον μόνο υπεύθυνο αυτής της κατάστασης που είναι ο ίδιος ο πρωθυπουργός και το σύστημα του Μεγάρου Μαξίμου που δίνει τα εντέλλεσθε.<br />Δεν είναι τυχαίο ότι ο πρωθυπουργός από την Αμερική, αναφέρθηκε στο διακύβευμα των επόμενων εκλογών και στο σχέδιό του για την Ελλάδα του 2030 μιλώντας σε εκδήλωση της Endeavor Greece με τίτλο «The Future of AI Elsewhere» στο Σαν Φρανσίσκο, στο πλαίσιο της παρουσίας του στις ΗΠΑ για τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ.<br />«Κάθε εκλογική αναμέτρηση πρέπει να αφορά το μέλλον και όχι το παρελθόν», τόνισε ο πρωθυπουργός, σημειώνοντας ότι η κυβέρνηση εισέρχεται στον τελευταίο χρόνο της θητείας της. Όπως είπε, στόχος του είναι να παρουσιάσει το όραμά του για την Ελλάδα του 2030, υπογραμμίζοντας παράλληλα ότι η πρόοδος που έχει σημειωθεί μπορεί να είναι εύθραυστη.<br /><br />«Ελπίζω να μπορέσω»<br /><br />Αναφερόμενος στις επόμενες εκλογές, επανέλαβε ουσιαστικά την πρόθεσή του να συνεχίσει την πολιτική του πορεία, σημειώνοντας ότι θα πρέπει να πείσει τους πολίτες πως διαθέτει ακόμη «ενέργεια, διάθεση, ιδέες και εμπειρία» για να οδηγήσει τη χώρα στα επόμενα χρόνια.<br />Όπως τόνισε «κάθε εκλογική αναμέτρηση είναι δύσκολη, ιδιαίτερα όταν βρίσκεσαι ήδη αρκετό καιρό στην εξουσία.<br />Πρέπει να πείσεις τους πολίτες ότι εξακολουθείς να διαθέτεις την ενέργεια, τη διάθεση, τις ιδέες και την εμπειρία —και η εμπειρία έχει σημασία— για να συνεχίσεις να πηγαίνεις τη χώρα μπροστά. Ελπίζω ότι θα μπορέσω να το κάνω μέχρι τις επόμενες εκλογές».<br /><br />Το ξαναρίχνουν στην πιάτσα<br /><br />Πάντως αυτές τις ημέρες όλο και περισσότερο κυκλοφορεί το τελευταίο διάστημα στη δημοσιογραφική «πιάτσα» το σενάριο της πρόωρης αποχώρησης της Κριστίν Λαγκάρντ από την προεδρία της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ), με τις συζητήσεις για τη διαδοχή της να έχουν ήδη αρχίσει να αποκτούν ευρωπαϊκές διαστάσεις.<br />Μέσα σε αυτό το παζλ, εμφανίζεται και το όνομα του Κυριάκου Μητσοτάκη.<br />Η θητεία της Christine Lagarde κανονικά ολοκληρώνεται στις 31 Οκτωβρίου 2027, καθώς ανέλαβε την προεδρία της ΕΚΤ την 1η Νοεμβρίου 2019.<br />Ωστόσο, οι πληροφορίες περί πιθανής αποχώρησής της νωρίτερα έχουν ενταθεί τους τελευταίους μήνες.<br /><br />Η Λαγκάρντ και το… θα δούμε<br /><br />Μάλιστα, η ίδια η Λαγκάρντ δεν έχει κλείσει οριστικά την πόρτα.<br />Σε πρόσφατη συνέντευξή της στη RTE, όταν ρωτήθηκε εάν θα παραμείνει μέχρι τον Οκτώβριο του 2027, απάντησε χαρακτηριστικά «θα δούμε», ενώ επανέλαβε ότι θα αποχωρήσει από την ΕΚΤ μέσα στο 2027.<br />Το ενδιαφέρον δεν αφορά μόνο το εάν και πότε θα φύγει η Christine Lagarde.<br />Αφορά κυρίως το ποιος θα την αντικαταστήσει στην ισχυρότερη νομισματική θέση της Ευρωζώνης.<br />Οι υποψήφιοι αντικαταστάτες<br />Οι διεργασίες έχουν ήδη ξεκινήσει.<br />Το Reuters έχει μεταδώσει ότι η Γαλλία εμφανίζεται διατεθειμένη να στηρίξει τον πρώην διοικητή της κεντρικής τράπεζας της Ολλανδίας, Κλάας Κνοτ, για την προεδρία της ΕΚΤ, στο πλαίσιο μιας ευρύτερης συμφωνίας για τις κορυφαίες θέσεις του θεσμού.<br />Στα ονόματα που συζητούνται περιλαμβάνονται επίσης ο διοικητής της Τράπεζας της Ισπανίας και νυν επικεφαλής της BIS Πάμπλο Ερνάντες ντε Κος, ο Γερμανός Γιόαχιμ Νάγκελ και η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων Νάντια Καλβίνιο.<br />Η εικόνα περιπλέκεται ακόμη περισσότερο από το γεγονός ότι το 2027 λήγουν και άλλες σημαντικές θητείες στην ΕΚΤ, μεταξύ των οποίων εκείνη του επικεφαλής οικονομολόγου Φίλιπ Λέιν τον Μάιο και της Ιζαμπέλ Σνάμπελ στο τέλος του έτους.<br />Αυτό ανοίγει την πόρτα για μια ευρύτερη ανακατανομή κορυφαίων ευρωπαϊκών θέσεων.<br /><br />Το σενάριο Κυριάκος<br /><br />Σε αυτό ακριβώς το περιβάλλον τοποθετείται το σενάριο που θέλει τον Κυριάκο Μητσοτάκη να εξετάζεται ως πιθανό πρόσωπο για κορυφαίο ευρωπαϊκό αξίωμα, ακόμη και για την προεδρία της ΕΚΤ, εφόσον ανοίξει νωρίτερα η σχετική διαδικασία.<br />Οσο πλησιάζει το 2027, η συζήτηση αποκτά δύο παράλληλες διαδρομές: ποιος θα ηγηθεί της ΕΚΤ και ποιος θα διεκδικήσει την επόμενη κυβερνητική θητεία στην Ελλάδα.<br />Και εφόσον οι δύο εξελίξεις συμπέσουν χρονικά, το όνομα του Κυριάκου Μητσοτάκη αναμένεται να συνεχίσει να βρίσκεται στο τραπέζι των ευρωπαϊκών σεναρίων, ακόμη και αν επιχειρήσει να το κλείσει ο ίδιος.<div><br /></div><div><br /></div><div><a href="https://www.bankingnews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Φουντώνουν τα σενάρια «απόδρασης» Μητσοτάκη, να αναλάβει την διοίκηση της ΕΚΤ.Τα «κουκιά» δεν βγαίνουν, βόμβες Μπακογιάννη.

Οσο πλησιάζει το 2027, η συζήτηση αποκτά δύο παράλληλες διαδρομές Το γράφουμε μήνες, αλλά τώρα το ανακάλυψαν κάποια σαΐνια της δημοσιογραφικ...

Διαβάστε την συνέχεια

Το 65% της Τουρκίας θα παρακολουθείται ασταμάτητα! Η «Ασπίδα του Αχιλλέα» αλλάζει τον χάρτη.

<img height="113" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/09/ChatGPT-Image-20-%CE%A3%CE%B5%CF%80-2026-05_30_45-%CE%BC.%CE%BC-1068x601.png" width="747" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Ελλάδα–Κύπρος–Ισραήλ στήνουν δίκτυο επιτήρησης απέναντι στην Τουρκία</span></h3>Μια βαθιά μεταβολή στην αρχιτεκτονική ασφαλείας της Ανατολικής Μεσογείου βρίσκεται πλέον σε εξέλιξη. Η Ελλάδα περνά από την εποχή των μεμονωμένων αντιαεροπορικών συστημάτων σε ένα νέο μοντέλο ολοκληρωμένης, δικτυοκεντρικής άμυνας, με την «Ασπίδα του Αχιλλέα» να αποτελεί τον πυρήνα αυτής της μετάβασης.<br /><br />Η συμφωνία Ελλάδας–Ισραήλ, που υπεγράφη στο Τελ Αβίβ στις 31 Αυγούστου 2026, προβλέπει τη δημιουργία ενός ενιαίου αντιαεροπορικού, αντιβαλλιστικού και anti-drone θόλου με κεντρικό σύστημα διοίκησης και ελέγχου. Το ελληνικό Υπουργείο Εθνικής Άμυνας έχει επιβεβαιώσει επίσημα ότι η συμφωνία προβλέπει άμεση έναρξη υλοποίησης.<br /><br />Το κόστος της κύριας συμφωνίας ανέρχεται περίπου στα 3 δισ. ευρώ, ενώ στον σχεδιασμό περιλαμβάνονται τα ισραηλινά David’s Sling, SPYDER, BARAK MX και ραντάρ πολλαπλών αποστολών MMR, μαζί με ένα νέο εθνικό σύστημα διοίκησης και ελέγχου.<br /><br />Και εδώ βρίσκεται η πραγματική αλλαγή.<br /><br />Η Ελλάδα δεν αγοράζει απλώς πυραύλους. Χτίζει ένα δίκτυο αισθητήρων, υπολογιστών, ραντάρ και αναχαιτιστών που θα λειτουργούν ως ένα ενιαίο σύστημα.<br />Το νέο «μάτι» της Ελλάδας προς την Ανατολή<br /><br />Στην καρδιά του νέου περιβάλλοντος βρίσκονται τα προηγμένα ισραηλινά ραντάρ της οικογένειας ELM-2084 MMR της ELTA/IAI.<br /><br />Πρόκειται για συστήματα AESA τα οποία έχουν σχεδιαστεί ώστε να εντοπίζουν και να παρακολουθούν ένα εξαιρετικά ευρύ φάσμα απειλών: από επανδρωμένα αεροσκάφη και drones έως πυραύλους Cruise, ρουκέτες και τακτικούς βαλλιστικούς πυραύλους.<br /><br />Η ίδια η IAI αναφέρει ότι η οικογένεια MMR διαθέτει δυνατότητα δικτυακής λειτουργίας, ταυτόχρονης παρακολούθησης πολλαπλών απειλών, ηλεκτρονικής σάρωσης και ενσωμάτωσης πρόσθετων αισθητήρων, δημιουργώντας σε πραγματικό χρόνο ολοκληρωμένη εικόνα της εναέριας κατάστασης.<br /><br />Αυτό είναι το πραγματικό στρατηγικό όπλο της νέας αρχιτεκτονικής:<br /><br />να γνωρίζεις τι συμβαίνει πριν χρειαστεί να πυροβολήσεις.<br />Τα 650 χιλιόμετρα και η Κύπρος<br /><br />Ιδιαίτερο ενδιαφέρον προκαλεί η δυνατότητα του ELM-2084 να λειτουργεί σε διαφορετικές διαμορφώσεις.<br /><br />Τεχνικές αναφορές αποδίδουν στο σύστημα μέγιστη εμβέλεια περίπου 475 χιλιομέτρων σε περιστρεφόμενη λειτουργία 360 μοιρών, ενώ σε σταθερή λειτουργία τομέα –sector mode– η αναφερόμενη μέγιστη εμβέλεια μπορεί να φθάνει περίπου στα 650 χιλιόμετρα.<br /><br />Εδώ πρέπει να γίνει μια κρίσιμη διευκρίνιση: 650 χιλιόμετρα μέγιστης τεχνικής εμβέλειας δεν σημαίνει ότι το ραντάρ “βλέπει τα πάντα” σε αυτή την ακτίνα.<br /><br />Το ύψος του στόχου, το μέγεθος και το ίχνος του, η καμπυλότητα της Γης, το ανάγλυφο, οι ηλεκτρονικές παρεμβολές και πλήθος ακόμη παραγόντων επηρεάζουν την πραγματική δυνατότητα εντοπισμού.<br /><br />Ωστόσο, η γεωγραφική θέση της Κύπρου αποκτά ιδιαίτερη σημασία.<br /><br />Σύμφωνα με γεωγραφικές εκτιμήσεις που έχουν κυκλοφορήσει από το Israel Military Channel, ένα ELM-2084 στην Κύπρο, προσανατολισμένο προς τον βορρά σε λειτουργία τομέα, θα μπορούσε θεωρητικά να θέτει περίπου 45% της τουρκικής επικράτειας μέσα σε έναν γεωγραφικό τομέα επιτήρησης.<br /><br />Πρόκειται για εκτίμηση και όχι για επίσημη επιχειρησιακή μέτρηση της κατασκευάστριας IAI.<br />Το σενάριο του 65% που προκαλεί συζητήσεις<br /><br />Η ίδια ισραηλινή πηγή προχωρά ακόμη περισσότερο.<br /><br />Υποστηρίζει ότι εάν εγκατασταθούν αντίστοιχα συστήματα στην Ελλάδα, σε κατάλληλες θέσεις στον βορρά και στο Αιγαίο, και συνδυαστούν γεωγραφικά με την Κύπρο, τότε οι επικαλυπτόμενοι τομείς θα μπορούσαν θεωρητικά να καλύπτουν περίπου 65% της τουρκικής επικράτειας.<br /><br />Και εδώ χρειάζεται προσοχή.<br /><br />Το «65%» δεν αποτελεί επίσημο ποσοστό που έχει ανακοινώσει ούτε το ελληνικό Υπουργείο Άμυνας ούτε η IAI.<br /><br />Αποτελεί γεωγραφική εκτίμηση βασισμένη στις θεωρητικές εμβέλειες των αισθητήρων.<br /><br />Παρά ταύτα, το στρατηγικό μήνυμα πίσω από αυτή την εκτίμηση είναι εξαιρετικά σημαντικό.<br /><br />Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ βρίσκονται σε τρία διαφορετικά γεωγραφικά σημεία γύρω από την Ανατολική Μεσόγειο. Εφόσον στο μέλλον υπάρξει βαθύτερη ανταλλαγή δεδομένων και διαλειτουργικότητα αισθητήρων, μπορεί να δημιουργηθεί πολύ ευρύτερη εικόνα της εναέριας δραστηριότητας στην περιοχή.<div><br />Το πρόβλημα για την Τουρκία δεν είναι μόνο οι πύραυλοι<br /><br />Αυτό είναι ίσως το σημείο που συχνά χάνεται στη δημόσια συζήτηση.<br /><br />Η μεγαλύτερη αλλαγή που προκαλεί η «Ασπίδα του Αχιλλέα» δεν βρίσκεται αποκλειστικά στο βεληνεκές των αναχαιτιστών.<br /><br />Βρίσκεται στην πληροφορία.<br /><br />Ένα δικτυοκεντρικό σύστημα μπορεί να συνδυάζει στοιχεία από διαφορετικά ραντάρ και αισθητήρες, να αναγνωρίζει μια απειλή, να υπολογίζει την τροχιά της και να μεταφέρει τα δεδομένα μέσα σε δευτερόλεπτα στο κατάλληλο όπλο αναχαίτισης.<br /><br />Αυτό σημαίνει ότι μια απογείωση αεροσκάφους, μια εκτόξευση πυραύλου ή μια μαζική δραστηριότητα UAV μπορεί, ανάλογα με τη θέση και το προφίλ της απειλής, να εντοπίζεται πολύ νωρίτερα.<br />Ο χρόνος προειδοποίησης μετατρέπεται σε στρατηγικό πλεονέκτημα.</div><div><br />David’s Sling, BARAK MX και SPYDER: διαφορετικά στρώματα άμυνας<br /><br />Ο ελληνικός θόλος σχεδιάζεται ακριβώς πάνω σε αυτή τη λογική των πολλαπλών επιπέδων.<br /><br />Τα SPYDER, BARAK MX και David’s Sling προορίζονται για διαφορετικές κατηγορίες απειλών και αποστάσεων, ώστε να μη βασίζεται η άμυνα της χώρας σε έναν μόνο αναχαιτιστή.<br /><br />Η συμφωνία προβλέπει επιπλέον νέο σύστημα διοίκησης και ελέγχου, ώστε οι διαφορετικοί αισθητήρες και τα όπλα να λειτουργούν ως ένα ενιαίο επιχειρησιακό οικοσύστημα.<br /><br />Η φιλοσοφία είναι ξεκάθαρη:<br /><br />εντοπισμός – αναγνώριση – αξιολόγηση απειλής – ανάθεση στόχου – αναχαίτιση.<br />Και όλα αυτά στον μικρότερο δυνατό χρόνο.</div><div><br />Η μεγαλύτερη αλλαγή στο Αιγαίο<br /><br />Για το Αιγαίο, αυτό σημαίνει μετάβαση από μια αεράμυνα που στηριζόταν κυρίως σε συγκεκριμένες συστοιχίες και στα μαχητικά της Πολεμικής Αεροπορίας σε ένα πολύ πιο σύνθετο σύστημα.<br /><br />Οι παλαιότερες αντιαεροπορικές δομές σχεδιάστηκαν σε μια άλλη εποχή.<br /><br />Σήμερα η απειλή μπορεί να είναι ένας βαλλιστικός πύραυλος, μια ομάδα drones, ένα περιπλανώμενο πυρομαχικό, ένας Cruise ή ένα επανδρωμένο αεροσκάφος.<br /><br />Η «Ασπίδα του Αχιλλέα» επιχειρεί να απαντήσει ταυτόχρονα σε όλες αυτές τις απειλές.<br /><br />Ο Νίκος Δένδιας έχει χαρακτηρίσει επίσημα το πρόγραμμα βασικό κρίκο της «Ατζέντας 2030» και μέρος της νέας αντίληψης άμυνας και αποτροπής της χώρας.<br />Μέχρι το 2029 αλλάζει η εικόνα<br /><br />Το πρόγραμμα προβλέπει σταδιακή ανάπτυξη τα επόμενα χρόνια. Σύμφωνα με την ΕΡΤ, η πλήρης ανάπτυξη του συστήματος έχει τοποθετηθεί χρονικά έως τον Ιούλιο του 2029, ενώ στην υλοποίηση προβλέπεται συμμετοχή ελληνικών εταιρειών.<br /><br />Το μεγαλύτερο στοίχημα δεν είναι απλώς η παραλαβή των πυραύλων και των ραντάρ.<br /><br />Είναι η ενοποίηση.<br /><br />Εάν η Ελλάδα καταφέρει να συνδέσει αποτελεσματικά νέα ραντάρ, παλαιότερα συστήματα, αισθητήρες, αεροσκάφη, μονάδες αεράμυνας και κέντρα διοίκησης σε ένα κοινό επιχειρησιακό δίκτυο, τότε η «Ασπίδα του Αχιλλέα» θα αποτελεί κάτι πολύ περισσότερο από μια μεγάλη αγορά οπλικών συστημάτων.<br /><br />Θα αποτελεί μεταμόρφωση του τρόπου με τον οποίο η χώρα αντιλαμβάνεται, παρακολουθεί και αντιμετωπίζει μια εναέρια ή πυραυλική απειλή.<br /><br />Και αυτό ακριβώς είναι το στοιχείο που αλλάζει το γεωστρατηγικό παιχνίδι.<br /><br />Γιατί στον πόλεμο της νέας εποχής το πρώτο πλεονέκτημα δεν είναι απλώς ποιος διαθέτει περισσότερα όπλα.<br /><br />Είναι ποιος βλέπει πρώτος, ποιος αντιλαμβάνεται πρώτος την απειλή και ποιος μπορεί να αντιδράσει πριν ο αντίπαλος ολοκληρώσει την κίνησή του.</div><div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Το 65% της Τουρκίας θα παρακολουθείται ασταμάτητα! Η «Ασπίδα του Αχιλλέα» αλλάζει τον χάρτη.

Ελλάδα–Κύπρος–Ισραήλ στήνουν δίκτυο επιτήρησης απέναντι στην Τουρκία Μια βαθιά μεταβολή στην αρχιτεκτονική ασφαλείας της Ανατολικής Μεσογείο...

Διαβάστε την συνέχεια

Χώρα χωρίς χωριά δεν γίνεται…

<img height="118" src="https://www.militaire.gr/wp-content/uploads/2026/04/stathis_simaia-930x550.png" width="745" /><br /><br /><div><b>Στάθης Σταυρόπουλος</b><br />Θα τελειώσει το φθινόπωρο θα μπει ο χειμώνας και τα χωριά θα απομείνουν χωρίς την δεκαήμερη – δεκαπενθήμερη θερινή επίσκεψη των εκδρομέων – στις ρίζες τους, τις μνήμες τους και την καταγωγή τους.<br /><br />Ξανά στο Παγκράτι εμείς, ξανά στη μοναχική της μελαγχολίας η Άνω Κάτω Ραχούλα.<br /><br />Συμβαίνει δεκαετίες τώρα και συνεχώς η ερημιά πρώτα και η ερήμωση στη συνέχεια απλώνονται.<br /><br />Για να έχει χωριά η χώρα θα έπρεπε να έχει πρωτογενή κυρίως παραγωγή. Την πρωτογενή παραγωγή την τρώει η Αγορά. Λαίμαργα, με βουλιμία κι αφήνει τους παραγωγούς φτωχούς.<br /><br />Όλο και πιο φτωχούς.<br /><br />Όλο και πιο λίγους.<br /><br />Σε όλο και πιο αδύναμα κεφαλοχώρια σε όλο και πιο αδύναμα χωριά – ώσπου ένα ένα γίνονται χωριά-φαντάσματα.<br /><br />Η Ελλάδα είναι πάμπλουτη σε προϊόντα, λάδια, κρασιά, τυροκομικά – ειδικές ποικιλίες με ονομασία προέλευσης – κοπάδια, πλούσιες θάλασσες.<br /><br />Κι όμως δεν έχει χωριάτες – ένας ένας τα παρατάνε, δεν έχει αγόρια, δεν έχει κορίτσια, δεν έχει ζωή, ψυχαγωγία, διασκέδαση, έχει χρέη, απελπισία, φυγή.<br /><br />Όλοι ξέρουμε, γιατί!<br /><br />Όλα τα συστημικά κόμματα ξέρουν, γιατί.<br /><br />Και τι κάνουν; Ασχολούνται σε προεκλογικές περιόδους! «Ανακαλύπτουν την Αμερική» που ερημώνει, και της τάζουν γεφύρια, λαγούς και πετραχήλια.<br /><br />Και στο μεταξύ των εκλογών διάστημα, ρουσφέτια, ημετέροι, εκμαυλισμός και κομπίνες.<br /><br />Ο αφόρητος «επαρχιωτισμός» μιας υδροκέφαλης Αθήνας και μιας ληστρικής διακυβέρνησης.<br /><br />Κι όμως! Όπου υπάρχει πρωτογενής παραγωγή (κι όχι τυχοδιωκτικός τουρισμός) το δημογραφικό πρόβλημα αμβλύνεται και η ζωή δεν μεταναστεύει.<br /><br />Διότι οι άνθρωποι ξέρουν πώς να ζήσουν, όταν δεν τους ληστεύουν…<br /><br />Υ.Γ. Χώρα χωρίς χωριά καταντάει χώρος. Άλλων…</div><div><br /></div><div><a href="https://www.militaire.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Χώρα χωρίς χωριά δεν γίνεται…

Στάθης Σταυρόπουλος Θα τελειώσει το φθινόπωρο θα μπει ο χειμώνας και τα χωριά θα απομείνουν χωρίς την δεκαήμερη – δεκαπενθήμερη θερινή επίσκ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ντ. Μπακογιάννη:λέξεις κρότου-λάμψης…

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.kathimerini.gr/wp-content/uploads/2014/09/dora-thumb-large.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="600" data-original-width="960" height="105" src="https://www.kathimerini.gr/wp-content/uploads/2014/09/dora-thumb-large.jpg" width="737" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div>Του <b>Στράτου Βαλτινού</b></div>Τι νέο έχουμε για τη Ντόρα Μπακογιάννη, αδελφή του Κυριάκου Μητσοτάκη; βλέπει, λέει, « αλαζονεία σε υπουργούς του Μητσοτάκη" και "θα έλεγα να ξεκαβαλικέψουνε». Φράση επαναλαμβανόμενη επί δεκαετίες στην πολιτική ζωή της Ελλάδας, τόσο πολύ που έχει χάσει το νόημά της. Αλλά αν η Ντόρα ανησυχεί ,γιατί δεν ζητάει από τον αδελφό της να τους απομακρύνει και επιλέγει να τον “ξεπλένει”, αποτελεί μυστήριο. Ίσως να μην πιστεύει, ότι ο αδελφός -πρωθυπουργός μπορεί να το κάνει ή απλά ανοίγει τη συζήτηση για έναν ακόμη ανασχηματισμό.... <br /><br />Τι άλλο είπε; ιδού: «Μετά από 8 χρόνια υπάρχουν άνθρωποι που έχουν κουράσει, όμως αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει εναλλακτική». Άρα, σύμφωνα με την απλοϊκή σκέψη της Ντόρας Μπακογιάννη, το πρόβλημα της κυβέρνησης έστω μικρό είναι ότι κάποιοι υπουργοί, π.χ. σαν τον Άδωνι Γεωργιάδη , αλλά δεν τολμά να πει το όνομά του , έχουν κουράσει μεν, αλλά για την Ελλάδα δεν υπάρχει εναλλακτική, πέρα από τον αδελφό της Κυριάκο Μητσοτάκη. Τόση σοφία, ούτε το μυαλό του Άδωνι Γεωργιάδη δεν έχει...<br /><br />Η Μπακογιάννη, χρησιμοποιεί σχεδόν πάντα τις ίδιες φράσεις στους τηλεοπτικούς μονολόγους της, καθώς το φτωχό λεξιλόγιό της και η ρηχή σκέψη της την εγκλωβίζουν στα γνωστά και προφανή. Ποιες φράσεις, που όμως που δονούν την πολιτική ατμόσφαιρα στην Ελλάδα αποφεύγει να πει η Ντόρα: Δεν την απασχολούν τα σκάνδαλα, η διαφθορά, τα δις των απευθείας αναθέσεων, η εικόνα διάλυσης του κράτους, της υγείας, το βατερλό των ιδιωτικών ΑΕΙ, οι μισθοί, οι συντάξεις, η αγοραστική δύναμη των Ελλήνων; τίποτα απ όλα αυτά; οι λέξεις ευθύνες , υποκλοπές, λογοδοσία, δεν υπάρχουν στο λεξιλόγιό της.<br /><br />Η Μπακογιάννη επαναλαμβάνει ένα σταθερό μοτίβο: εμφανίζεται σε κάποιο τηλεοπτικό σταθμό που δεν την ρωτούν καν, τα λέει μόνη της, όταν βλέπει ζόρια για τον Κυριάκο Μητσοτάκη και εκείνη δήθεν παρεμβαίνει για να αλλάξει την ροή της ιστορίας. Ο μηχανισμός του κόμματος και της κυβέρνησης θα τα προωθήσει παντού σε ΜΜΕ, ιστοσελίδες και εφημερίδες, που θα μιλήσουν για “ηχηρή παρέμβαση της Ντόρας” και εκεί κλείνει το ζήτημα. Θα επαναλάβει κάποιο παρεμφερές μοτίβο, όταν χρειαστεί. Μόνο που δεν καταλαβαίνει ούτε η ίδια , ούτε ο πρωθυπουργός και η ΝΔ, πως η επίδρασή της στην πολιτική ζωή της Ελλάδας είναι ανύπαρκτη.<br /><br />Ποτέ δεν ήταν σημαντική άλλωστε. Οι μηχανισμοί ήταν αυτοί που την έκαναν να φαίνεται σπουδαία, αλλά μετά από λίγες ώρες το νόημα χάνονταν και η Ντόρα εξαφανίζονταν μέχρι να βρει το επόμενο θέμα.<br /><br />Ιδεολογικά είναι ανύπαρκτη. Δεν έγραψε ποτέ τίποτα, ούτε ανέλαβε ποτέ πολιτική δράση για κάποιο μεγάλο ή σοβαρό πρόβλημα της Ελλάδας. Ουδέποτε η ίδια ή άλλο μέλος της οικογένειας Μητσοτάκη -Μπακογιάννη διακήρυξε, φώτισε έναν δρόμο, μελέτησε ή παρουσίασε ένα όραμα για την Ελλάδα. Η σχέση της με την πολιτική περιορίζεται σε κάποια υπουργική καρέκλα, η δράση της στους μηχανισμούς του κόμματος και του κράτους και τους δρόμους ή τους διαδρόμους της εξουσίας.<br /><br />Με λέξεις κρότου -λάμψης να αιωρούνται στον αέρα των καναλιών , ειδικά όταν εκστομίζονται από μέλη της οικογένειας Μητσοτάκη έχουν πάψει προ πολλού να επιδρούν στην ελληνική κοινωνία. Απλά τα μέλη της οικογένειας, είναι τα τελευταία που θα το καταλάβουν...<div><br /></div><div><a href="https://omegapress.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ντ. Μπακογιάννη:λέξεις κρότου-λάμψης…

Του Στράτου Βαλτινού Τι νέο έχουμε για τη Ντόρα Μπακογιάννη, αδελφή του Κυριάκου Μητσοτάκη; βλέπει, λέει, « αλαζονεία σε υπουργούς του Μητσο...

Διαβάστε την συνέχεια

Τραμπ στον ΟΗΕ: «Συμφωνία ή αφανισμός» για το Ιράν.Το νέο δόγμα της αμερικανικής ισχύος.

<img height="113" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/09/2026-09-22T052531Z_2_LYNXMPEM8L07F_RTROPTP_3_UN-ASSEMBLY-TRUMP-1-1200x675.jpg" width="742" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος</b> <br />Ο Ντόναλντ Τραμπ έθεσε από το βήμα του ΟΗΕ το πιο σκληρό δίλημμα προς την Τεχεράνη από την έναρξη του πολέμου: συμφωνία που θα επιτρέψει στο Ιράν να «ξαναχτίσει» τη χώρα του ή συνέχιση της στρατιωτικής σύγκρουσης με απειλή ακόμη και «αφανισμού της Ισλαμικής Δημοκρατίας». Πίσω από τη δραματική φράση βρίσκεται μια συγκεκριμένη στρατηγική: στρατιωτική υπεροχή, πλήρης οικονομική απομόνωση και διαπραγμάτευση μόνο από θέση μέγιστης πίεσης.<br /><br />Δεν ήταν απλώς ακόμη μία απειλή του Ντόναλντ Τραμπ προς το Ιράν.<br /><br />Μέσα σε λίγες προτάσεις από το βήμα της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ, ο Αμερικανός πρόεδρος περιέγραψε το δίλημμα που θέλει να επιβάλει στην Τεχεράνη μετά από σχεδόν επτά μήνες πολέμου.<br /><br />Είτε συμφωνία με την Ουάσιγκτον είτε συνέχιση της σύγκρουσης υπό την απειλή συντριπτικής αμερικανικής στρατιωτικής ισχύος.<br /><br />«Έχω να πάρω μια μεγάλη απόφαση. Θα γίνει μια συμφωνία με το Ιράν που θα του επιτρέψει να ξαναχτίσει και να δημιουργήσει μια χώρα πολύ μεγαλύτερη από ό,τι ήταν ποτέ πριν; Ή θα αφανίσω την Ισλαμική Δημοκρατία και θα το κάνω γρήγορα;», δήλωσε ο Τραμπ, σύμφωνα με το Reuters.<br /><br />Η λέξη «annihilate» είναι αυτή που αναπόφευκτα κυριάρχησε.<br /><br />Αλλά πίσω από αυτήν βρίσκεται κάτι μεγαλύτερο: η προσπάθεια της Ουάσιγκτον να μετατρέψει τη στρατιωτική υπεροχή σε πολιτική συμφωνία.<br />Το πραγματικό μήνυμα: Δεν ζητά μόνο νίκη – ζητά συμφωνία<br /><br />Παρά τη σκληρότητα της απειλής, ο Τραμπ δεν παρουσίασε ως μοναδικό στόχο την καταστροφή του ιρανικού καθεστώτος.<br /><br />Αντίθετα, μίλησε επανειλημμένα για συμφωνία.<br /><br />Υποστήριξε μάλιστα ότι θεωρεί πιθανότερο να υπάρξει μετά τις αμερικανικές ενδιάμεσες εκλογές της 3ης Νοεμβρίου.<br /><br />Σύμφωνα με τον ίδιο, η Τεχεράνη περιμένει να δει εάν οι Ρεπουμπλικανοί θα διατηρήσουν τον έλεγχο του Κογκρέσου πριν αποφασίσει πόσο μακριά μπορεί να φτάσει στις διαπραγματεύσεις.<br /><br />Ο Τραμπ απέρριψε την εκτίμηση ότι μια δυσμενής για το κόμμα του έκβαση των midterms θα περιόριζε αποφασιστικά τις επιλογές του.<br /><br />«Αυτό που δεν καταλαβαίνουν είναι ότι εγώ δεν είμαι υποψήφιος. Το έκανα ήδη και κέρδισα. Θα είμαι εδώ για άλλα δυόμισι χρόνια», είπε.<br /><br />Το μήνυμα προς την Τεχεράνη ήταν σαφές: η προεδρική θητεία συνεχίζεται ανεξαρτήτως της σύνθεσης του Κογκρέσου. <a href="https://www.pagenews.gr/2026/09/22/diethni/tramp-ston-oie-symfonia-i-afanismos-gia-to-iran-to-neo-dogma-tis-amerikanikis-isxyos/"><b>Διαβάστε την συνέχεια στην πηγή</b></a><div><br /></div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τραμπ στον ΟΗΕ: «Συμφωνία ή αφανισμός» για το Ιράν.Το νέο δόγμα της αμερικανικής ισχύος.

Βασιλης Διαμαντακος   Ο Ντόναλντ Τραμπ έθεσε από το βήμα του ΟΗΕ το πιο σκληρό δίλημμα προς την Τεχεράνη από την έναρξη του πολέμου: συμφωνί...

Διαβάστε την συνέχεια

Ερντογάν στον ΟΗΕ: «Διεθνές δίκαιο» στο Αιγαίο, δύο κράτη στην Κύπρο. Η διπλή γραμμή της Άγκυρας.

<img height="112" src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/09/erdogan-oie-1-1200x674.jpg" width="773" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος</b><br />Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν εμφανίστηκε από το βήμα του ΟΗΕ να ζητεί επίλυση των ζητημάτων σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο με βάση το διεθνές δίκαιο, αλλά ταυτόχρονα επέμεινε στην αναγνώριση της αποκαλούμενης «ΤΔΒΚ» και στην «κυριαρχική ισότητα» των Τουρκοκυπρίων, επαναφέροντας την πάγια τουρκική θέση για δύο κράτη στην Κύπρο.<br /><br />Με μια ομιλία που συνδύασε άνοιγμα διαλόγου προς την Ελλάδα, επιμονή στις τουρκικές θέσεις για το Κυπριακό και σκληρή ρητορική για τη Γάζα, ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν έδωσε από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ το περίγραμμα της σημερινής τουρκικής εξωτερικής πολιτικής.<br /><br />Ο Τούρκος πρόεδρος δήλωσε ότι επιθυμεί τα ζητήματα στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο να επιλυθούν μέσα από σχέσεις καλής γειτονίας και σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο.<br /><br />Ταυτόχρονα, όμως, επανέφερε από το ίδιο βήμα την τουρκική θέση περί «κυριαρχικής ισότητας» στην Κύπρο και κάλεσε τα κράτη-μέλη του ΟΗΕ να αναγνωρίσουν το αποσχιστικό μόρφωμα στα κατεχόμενα και να αναπτύξουν μαζί του πολιτικές, διπλωματικές και οικονομικές σχέσεις.<br /><br />Και εκεί βρίσκεται η βασική αντίφαση της τουρκικής παρέμβασης: το κάλεσμα στο διεθνές δίκαιο για το Αιγαίο συνοδεύτηκε από μία θέση για το Κυπριακό που δεν αποτελεί το συμφωνημένο πλαίσιο λύσης του ΟΗΕ.<div><br />«Να λυθούν τα ζητήματα με βάση το διεθνές δίκαιο»<br /><br />Ο Ερντογάν χρησιμοποίησε σχετικά μετρημένη διατύπωση όταν αναφέρθηκε στις ελληνοτουρκικές σχέσεις.<br /><br />«Επιθυμούμε τα υφιστάμενα ζητήματα στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο να επιλυθούν στη βάση των σχέσεων καλής γειτονίας και σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο», ανέφερε.<br /><br />Η φράση έχει ιδιαίτερη πολιτική σημασία, καθώς η Αθήνα επίσης τοποθετεί το διεθνές δίκαιο στον πυρήνα της συζήτησης με την Τουρκία.<br /><br />Υπάρχει όμως ουσιώδης διαφορά ως προς το εύρος της ελληνοτουρκικής διαφοράς.<br /><br />Η ελληνική θέση παραμένει ότι η βασική διαφορά που μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο διεθνούς δικαιοδοτικής επίλυσης είναι η οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης είχε διατυπώσει αυτή τη θέση και από το βήμα του ΟΗΕ, σημειώνοντας ότι Ελλάδα και Τουρκία έχουν μια σημαντική εκκρεμότητα: την οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών.<br /><br />Η διατύπωση Ερντογάν περί «υφιστάμενων ζητημάτων», επομένως, αφήνει ανοικτό το ζήτημα του τι ακριβώς εννοεί η τουρκική πλευρά ότι πρέπει να τεθεί σε διαπραγμάτευση. </div><div><br />Ξανά στο τραπέζι η Διάσκεψη Ανατολικής Μεσογείου<br /><br />Ο Τούρκος πρόεδρος επανέφερε παράλληλα την παλαιότερη πρότασή του για μια πολυμερή Διάσκεψη για την Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Κατά την τουρκική προσέγγιση, ένα τέτοιο σχήμα θα επέτρεπε σε όλους τους παράγοντες της περιοχής να συζητήσουν ζητήματα θαλασσίων ζωνών, ενέργειας και περιφερειακής ασφάλειας.<br /><br />Για την Άγκυρα, ωστόσο, στη συζήτηση αυτή θα πρέπει να συμμετέχει και η τουρκοκυπριακή πλευρά.<br /><br />Αυτό είναι και το σημείο όπου η πρόταση για περιφερειακό διάλογο συνδέεται άμεσα με την τουρκική στρατηγική στο Κυπριακό: η Άγκυρα επιχειρεί να εξασφαλίσει για τους Τουρκοκυπρίους χωριστή διεθνή παρουσία, κάτι που Αθήνα και Λευκωσία απορρίπτουν όταν ισοδυναμεί με έμμεση αναγνώριση κρατικής οντότητας.</div><div><br />Το Κυπριακό αποκαλύπτει το πραγματικό χάσμα<br /><br />Η απόσταση έγινε ακόμη καθαρότερη όταν ο Ερντογάν πέρασε στο Κυπριακό.<br /><br />«Πρέπει να κατοχυρωθούν η κυριαρχική ισότητα και το ισότιμο διεθνές καθεστώς του τουρκοκυπριακού λαού», δήλωσε, ζητώντας παράλληλα να τερματιστεί αυτό που η Άγκυρα χαρακτηρίζει «απομόνωση» των Τουρκοκυπρίων.<br /><br />Στη συνέχεια έκανε ακόμη ένα βήμα:<br /><br />«Καλώ τη διεθνή κοινότητα να αναγνωρίσει την “Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου” και να συνάψει μαζί της πολιτικές, διπλωματικές και οικονομικές σχέσεις».<br /><br />Πρόκειται για την πάγια τουρκική θέση των τελευταίων ετών, η οποία μεταφέρει τη βάση επίλυσης από την επανένωση σε μοντέλο δύο χωριστών κρατικών οντοτήτων. </div><div><br />Τι λένε όμως τα ψηφίσματα του ΟΗΕ<br /><br />Το σημείο αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία ακριβώς επειδή η έκκληση διατυπώθηκε από το βήμα των Ηνωμένων Εθνών.<br /><br />Το Συμβούλιο Ασφαλείας, με το ψήφισμα 541 του 1983, χαρακτήρισε νομικά άκυρη την απόπειρα δημιουργίας της λεγόμενης «Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου» και κάλεσε όλα τα κράτη να μην αναγνωρίσουν κανένα κυπριακό κράτος πλην της Κυπριακής Δημοκρατίας.<br /><br />Έναν χρόνο αργότερα, το ψήφισμα 550 επανέλαβε την ίδια θέση και κάλεσε τα κράτη να μην αναγνωρίζουν ή διευκολύνουν την αποσχιστική οντότητα.<br /><br />Άρα η έκκληση Ερντογάν για διεθνή αναγνώριση δεν συνιστά απλώς διαφορετική πολιτική πρόταση από εκείνη Αθήνας και Λευκωσίας. Βρίσκεται εκτός του υφιστάμενου πλαισίου των αποφάσεων του Συμβουλίου Ασφαλείας.</div><div><br />Αθήνα και Λευκωσία στην αντίθετη όχθη<br /><br />Η ελληνική θέση παραμένει ακριβώς αντίθετη.<br /><br />Το ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών επανέλαβε τον Ιούλιο του 2026 ότι η λύση του Κυπριακού πρέπει να βασίζεται σε διζωνική, δικοινοτική ομοσπονδία, με μία διεθνή προσωπικότητα, μία κυριαρχία και μία ιθαγένεια, σύμφωνα με τα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας και το ευρωπαϊκό κεκτημένο.<br /><br />Η ίδια θέση έχει επαναληφθεί και στο πλαίσιο των προσπαθειών του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ για επανέναρξη των συνομιλιών.<br /><br />Έτσι, παρά τους χαμηλότερους τόνους στο Αιγαίο, το Κυπριακό εξακολουθεί να αποτελεί στρατηγικό χάσμα ανάμεσα στις δύο πλευρές.<br />Το μήνυμα προς την Ευρώπη: «Δεν υπάρχει ασφάλεια χωρίς την Τουρκία»<br /><br />Ο Ερντογάν έστειλε παράλληλα σαφές μήνυμα προς τις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες.<br /><br />Υποστήριξε ότι η Ευρώπη δεν μπορεί να καταστεί ισχυρότερη ή ασφαλέστερη αποκλείοντας την Τουρκία από τη νέα αρχιτεκτονική ασφάλειας.<br /><br />Η τοποθέτηση εντάσσεται στη μακρόχρονη προσπάθεια της Άγκυρας να παρουσιάσει τον εαυτό της ως αναντικατάστατο στρατιωτικό και γεωπολιτικό εταίρο της Ευρώπης, αξιοποιώντας τη θέση της στο ΝΑΤΟ, την αμυντική της βιομηχανία και τη γεωγραφική της θέση μεταξύ Ευρώπης, Μαύρης Θάλασσας και Μέσης Ανατολής.<br /><br />Το μήνυμα είναι σαφές: όσο η Ευρώπη επενδύει περισσότερο στην άμυνά της, η Τουρκία θέλει θέση στο τραπέζι.<br />Γάζα: Η πιο σκληρή γλώσσα της ομιλίας<br /><br />Το μεγαλύτερο μέρος της παρέμβασης Ερντογάν αφορούσε πάντως τη Γάζα.<br /><br />Ο Τούρκος πρόεδρος εξαπέλυσε νέα επίθεση κατά του Ισραήλ, χρησιμοποιώντας εξαιρετικά σκληρούς χαρακτηρισμούς και κατηγορώντας την ισραηλινή κυβέρνηση για τις απώλειες αμάχων και για την καταστροφή στον παλαιστινιακό θύλακα.<br /><br />Παράλληλα κάλεσε τα κράτη-μέλη να αυξήσουν την πίεσή τους προς το Ισραήλ και να υποστηρίξουν άμεσα την ανοικοδόμηση της Γάζας.<br /><br />Το Ισραήλ απορρίπτει τις κατηγορίες περί γενοκτονίας και υποστηρίζει ότι οι επιχειρήσεις του έχουν ως στόχο τη Χαμάς.</div><div><br />Το παλαιστινιακό κράτος και η τουρκική στρατηγική<br /><br />Ο Ερντογάν επανέλαβε τη στήριξή του σε ανεξάρτητο παλαιστινιακό κράτος στη βάση των συνόρων του 1967, με πρωτεύουσα την Ανατολική Ιερουσαλήμ.<br /><br />Η Παλαιστίνη παραμένει ένα από τα κεντρικά εργαλεία της περιφερειακής πολιτικής της Άγκυρας, η οποία επιχειρεί να ενισχύσει την παρουσία της στον αραβικό και μουσουλμανικό κόσμο και ταυτόχρονα να διαφοροποιείται έντονα από το Ισραήλ.<br /><br />Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσονται και οι συνεχείς αναφορές του Τούρκου προέδρου σε έναν ευρύτερο ανασχεδιασμό του διεθνούς συστήματος και στη μεταρρύθμιση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ.<br />Χαμηλότεροι τόνοι στο Αιγαίο, καμία μετακίνηση στην Κύπρο<br /><br />Η ουσία της σημερινής ομιλίας βρίσκεται τελικά σε αυτή τη διπλή εικόνα.<br /><br />Στο Αιγαίο ο Ερντογάν απέφυγε μια επιθετική ρητορική και επέλεξε να μιλήσει για καλή γειτονία και διεθνές δίκαιο.<br /><br />Στην Ανατολική Μεσόγειο πρότεινε ξανά πολυμερή διάλογο.<br /><br />Στο Κυπριακό όμως δεν έκανε καμία μετακίνηση από τη γραμμή των δύο κρατών. Αντιθέτως, ζήτησε ξανά διεθνή αναγνώριση της αποσχιστικής οντότητας, σε αντίθεση με τα σχετικά ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας.<br /><br />Αυτό είναι και το όριο της σημερινής ελληνοτουρκικής αποκλιμάκωσης.<br /><br />Οι δύο χώρες μπορούν να διατηρούν ανοιχτά κανάλια, να αποφεύγουν εντάσεις και να συζητούν για τη θετική ατζέντα. Η πραγματική δοκιμασία, όμως, αρχίζει όταν η συζήτηση περνά από τη γενική επίκληση του «διεθνούς δικαίου» στο ποια ζητήματα θεωρεί κάθε πλευρά ανοικτά και κυρίως στο ποιο πλαίσιο θεωρεί αποδεκτό για την Κύπρο.<br /><br />Και από τη Νέα Υόρκη ο Ερντογάν έδειξε ότι στο δεύτερο αυτό πεδίο η απόσταση παραμένει μεγάλη.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ερντογάν στον ΟΗΕ: «Διεθνές δίκαιο» στο Αιγαίο, δύο κράτη στην Κύπρο. Η διπλή γραμμή της Άγκυρας.

Βασιλης Διαμαντακος Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν εμφανίστηκε από το βήμα του ΟΗΕ να ζητεί επίλυση των ζητημάτων σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο ...

Διαβάστε την συνέχεια

Τραμπ και Ιράν: Που οδηγούν η διπλωματία της απειλής και η επικίνδυνη ασάφεια.

<a href="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/09/tramp_cnn_ohe.webp"><img height="93" src="https://economico.gr/wp-content/uploads/2026/09/tramp_cnn_ohe-1068x690.webp" width="746" /></a><br /><br /><div>Θοδωρής Καλούδης<br />Την ίδια ημέρα ο Αμερικανός πρόεδρος απείλησε να «εξαφανίσει» την Ισλαμική Δημοκρατία, προέβλεψε συμφωνία μετά τις ενδιάμεσες εκλογές και ανακοίνωσε μια «πολύ καλή» συνάντηση με την ιρανική πλευρά. Οι αντιφάσεις δεν είναι τυχαίες. Αποτελούν βασικό στοιχείο της διαπραγματευτικής μεθόδου του – αλλά, σε συνθήκες πολέμου, μπορούν να προκαλέσουν περισσότερη αβεβαιότητα από όση πίεση ασκούν.<br /><br />Η εικόνα που έδωσε ο Ντόναλντ Τραμπ από το βήμα της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ ήταν σχεδόν σχιζοφρενική: από τη μια πλευρά, παρουσίασε τις Ηνωμένες Πολιτείες ως δύναμη ειρήνης και τον εαυτό του ως πρόεδρο που «κάνει συμφωνίες». Από την άλλη, έθεσε δημοσίως στο Ιράν ένα δίλημμα χωρίς ενδιάμεση ζώνη: συμφωνία και ανοικοδόμηση ή γρήγορη «εκμηδένιση» της Ισλαμικής Δημοκρατίας.<br /><br />Λίγες ώρες αργότερα, όμως, ανακοίνωσε ότι Αμερικανοί αξιωματούχοι είχαν μια «πολύ καλή», τρίωρη συνάντηση με την ιρανική αντιπροσωπεία. Στη συνέχεια περιόρισε ο ίδιος τη σημασία της δήλωσης, λέγοντας ότι οι απεσταλμένοι του, Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ, συναντήθηκαν με τους μεσολαβητές των συνομιλιών. Η Τεχεράνη δεν επιβεβαίωσε απευθείας συνάντηση.</div><div><br />Οι τέσσερις Τραμπ της ίδιας ημέρας<br /><br />Στις δηλώσεις του συνυπήρχαν τέσσερα διαφορετικά μηνύματα:<br />Ο Τραμπ του πολέμου, που υπερασπίζεται την αμερικανική στρατιωτική επέμβαση και απειλεί με ολοκληρωτική κλιμάκωση.<br />Ο Τραμπ της συμφωνίας, που υπόσχεται ότι το Ιράν μπορεί να ανοικοδομηθεί και να γίνει «μεγαλύτερη χώρα από ποτέ».<br />Ο Τραμπ της οικονομικής ασφυξίας, που καλεί τη διεθνή κοινότητα να απομονώσει πλήρως την Τεχεράνη.<br />Ο Τραμπ του πολιτικού ημερολογίου, που προβλέπει συμφωνία μετά τις ενδιάμεσες εκλογές της 3ης Νοεμβρίου, ενώ ταυτόχρονα διαβεβαιώνει ότι οι εκλογές δεν επηρεάζουν καθόλου τις αποφάσεις του.<br /><br />Η αντίφαση είναι προφανής: εάν η απειλή από το Ιράν είναι τόσο άμεση ώστε να δικαιολογεί ακόμη και την «εκμηδένιση» του καθεστώτος, γιατί η συμφωνία μπορεί να περιμένει έως τις αμερικανικές εκλογές; Και εάν έχει ήδη πραγματοποιηθεί μια «πολύ καλή» συνάντηση, γιατί η δημόσια γλώσσα παραμένει απολύτως πολεμική;</div><div><br />Διαπραγματευτική μέθοδος, όχι απαραίτητα αλλαγή πολιτικής<br /><br />Ο Τραμπ χρησιμοποιεί συστηματικά την ακραία απειλή για να μετακινήσει τον αντίπαλο προς το τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Μεγεθύνει το κόστος της άρνησης, αφήνοντας ταυτόχρονα ανοιχτή την πόρτα μιας συμφωνίας που θα παρουσιάσει ως προσωπικό θρίαμβο.<br /><br />Υπό αυτή την έννοια, οι αντιφατικές δηλώσεις εξυπηρετούν τρεις στόχους.<br /><br />Πρώτον, κρατούν την Τεχεράνη σε αβεβαιότητα για το πόσο μακριά είναι διατεθειμένη να φτάσει η Ουάσιγκτον. Δεύτερον, επιτρέπουν στον Τραμπ να απευθύνεται ταυτόχρονα στους υποστηρικτές της στρατιωτικής πίεσης και σε μια αμερικανική κοινή γνώμη που θέλει τερματισμό του πολέμου. Τρίτον, δημιουργούν εκ των προτέρων δύο αφηγήματα επιτυχίας: Aν υπάρξει συμφωνία, θα οφείλεται στην πίεσή του. Aν οι συνομιλίες αποτύχουν, θα ισχυριστεί ότι εξάντλησε κάθε περιθώριο πριν κλιμακώσει.<br /><br />Υπάρχει, όμως, μια σημαντική μετατόπιση. Η Ουάσιγκτον δεν φαίνεται πλέον να θεωρεί δεδομένη την άμεση στρατιωτική κατάρρευση του Ιράν. Η αναφορά σε συμφωνία, ανοικοδόμηση και διαπραγματεύσεις δείχνει ότι, πίσω από τη θριαμβευτική ρητορική, αναζητείται πολιτική έξοδος από έναν πόλεμο που πλησιάζει τους επτά μήνες χωρίς καθαρή κατάληξη.<br /><br />Ο κίνδυνος της «δημιουργικής ασάφειας»<br /><br />Η τακτική αυτή μπορεί να λειτουργεί στις εμπορικές διαπραγματεύσεις. Σε μια στρατιωτική κρίση, όμως, είναι εξαιρετικά επικίνδυνη. Όταν ο Αμερικανός πρόεδρος μιλά για «εκμηδένιση», η Τεχεράνη δεν γνωρίζει αν ακούει διαπραγματευτικό εκβιασμό, απειλή αλλαγής καθεστώτος ή προαναγγελία νέας επίθεσης.<br /><br />Η ασάφεια αυξάνει επίσης το ενδεχόμενο εσφαλμένων υπολογισμών. Οι Ιρανοί μπορεί να θεωρήσουν ότι η Ουάσιγκτον έχει ήδη αποφασίσει την τελική κλιμάκωση και να κινηθούν προληπτικά. Οι σύμμαχοι των ΗΠΑ δυσκολεύονται να καταλάβουν ποια πολιτική καλούνται να υποστηρίξουν. Και οι μεσολαβητές δεν γνωρίζουν αν διαπραγματεύονται μια πραγματική συμφωνία ή απλώς αγοράζουν χρόνο μέχρι τις αμερικανικές εκλογές.</div><div><br />Το πραγματικό μήνυμα<br /><br />Πίσω από τον θόρυβο, η ουσία είναι απλούστερη: ο Τραμπ θέλει συμφωνία, αλλά μόνο μια συμφωνία που θα μπορεί να παρουσιάσει ως παράδοση του Ιράν υπό την πίεση της αμερικανικής ισχύος. Δεν προσφέρει ακόμη έναν σαφή συμβιβασμό, αλλά προσφέρει στην Τεχεράνη την επιλογή να αποδεχθεί τους όρους του πριν η στρατιωτική απειλή γίνει πραγματικότητα.<br /><br />Το πρόβλημα είναι ότι και το Ιράν χρειάζεται μια συμφωνία που δεν θα μοιάζει με συνθηκολόγηση. Επομένως, όσο ο δημόσιος λόγος της Ουάσιγκτον κινείται ανάμεσα στην ανοικοδόμηση και την «εκμηδένιση», το διπλωματικό παράθυρο παραμένει ανοιχτό, αλλά εξαιρετικά στενό.<br /><br />Η στρατηγική του Τραμπ είναι να παράγει φόβο και αβεβαιότητα στον αντίπαλο. Στη συγκεκριμένη κρίση, όμως, η κρίσιμη διαχωριστική γραμμή βρίσκεται αλλού: άλλο η ελεγχόμενη ασάφεια που οδηγεί σε συμφωνία και άλλο η σύγχυση που μπορεί να οδηγήσει, χωρίς πραγματική απόφαση καμίας πλευράς, στον επόμενο γύρο του πολέμου.</div><div><br /></div><div><a href="https://economico.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τραμπ και Ιράν: Που οδηγούν η διπλωματία της απειλής και η επικίνδυνη ασάφεια.

Θοδωρής Καλούδης Την ίδια ημέρα ο Αμερικανός πρόεδρος απείλησε να «εξαφανίσει» την Ισλαμική Δημοκρατία, προέβλεψε συμφωνία μετά τις ενδιάμεσ...

Διαβάστε την συνέχεια

Καραγκιούλ: Ο Εθνικός Ύμνος της Ελλάδας εξυμνεί τη «γενοκτονία των Τούρκων»

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/09/Untitled-design-19-2.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1080" data-original-width="1920" height="90" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/09/Untitled-design-19-2.jpg" width="750" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Νέο ανθελληνικό παραλήρημα με αφορμή την επέτειο της άλωσης της Τριπολιτσάς</span></h3><b>Γιάννης Παναγιωτακόπουλος</b><br />Σε ένα νέο του ανθελληνικό παραλήρημα, ο αρχισυντάκτης της Yeni Safak και συνεργάτης της Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν,<a href="https://www.newsbreak.gr/tag/impraim-karagioyl/"> Ιμπραήμ Καραγκιούλ</a>, δεν διστάσει να παραποιήσει τους στίχους του «Ύμνου εις την Ελευθερίαν» του Διονύσιου Σολωμού, προκειμένου να αποδείξει ότι αυτός υμνεί τη «γενοκτονία 40.000 Τούρκων» στην Τριπολιτσά τον Σεπτέμβριο του 1821.<br /><br />Γράφει ο Καραγκιούλ:<br /><br />«ΔΙΑΒΑΣΑΤΕ ΤΟΥΣ ΣΤΙΧΟΥΣ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΥΜΝΟΥ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ;<br /><br />ΑΥΤΟΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΣΤΙΧΟΙ ΓΙΑ ΤΗ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ 40.000 ΤΟΥΡΚΩΝ ΣΤ ΤΡΙΠΟΛΙΤΣΕ.<br /><br />ΜΙΑ ΚΡΑΥΓΗ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑΣ…<br /><br />Κανένας εθνικός ύμνος χώρας δεν χτίζεται πάνω σε γενοκτονία.<br />Όταν διαβάζεις τους στίχους του εθνικού ύμνου της Ελλάδας, ανατριχιάζει κανείς.<br />Μια κραυγή τέτοιας βαρβαρότητας.<br />Μια κραυγή τέτοιου ρατσιστικού μίσους.<br />Ένας λαός πρέπει να έχει αξίες.<br />Βλέπεις γιατί ενώνονται με το Ισραήλ διαβάζοντας αυτές τις φράσεις.<br />Το ίδιο με τη βαρβαρότητα στη Γάζα.<br /><br />Και όλο αυτό το κείμενο αφηγείται τη σφαγή της Τριπολιτσάς εναντίον των Τούρκων.<br />Ντροπιαστικό.<br /><br />ΔΙΑΒΑΣΤΕ…<br /><br />Θα ήθελα ο βαθύς ωκεανός να βρυχάται έτσι<br />Και να πνίγεται στο κύμα του κάθε Τουρκικός σπόρος<br />Γιατί επιβραδύνθηκε η μάχη για μια στιγμή;<br />Γιατί μειώθηκε το χυμένο αίμα;<br /><br />Τόσο τα γιαταγάνια όσο και οι σπαθιές<br />Στα μυαλά που σκόρπισαν γύρω γύρω,<br />Στα κρανία σχισμένα από πάνω ως κάτω,<br />Βαμμένα στα εντόσθια που σπαρταράνε.<br /><br />Οι σκύλοι λιγόστευαν<br />Και φώναζαν «Αλλάχ», Αλλάχ!<br />Αλλά τα χείλη των Χριστιανών ήταν πιο δίκαια·<br />Φώναζαν «Φωτιά», Φωτιά!<br /><br />Μάχονταν σαν λιοντάρια<br />Φώναζαν πάντα «Φωτιά»<br />Και οι βρωμεροί πέθαιναν.<br />Μουγκρίζοντας «Αλλάχ»..<br /><br />Το βρώμικο αίμα τους έγινε ποτάμι<br />Που ρέει στην πεδιάδα<br />Τα αθώα χόρτα αντί για νερό<br />Πίνουν αίμα.<br /><br />Οι πιο γενναίοι τους ταρακουνήθηκαν.<br />Με τυφλά βήματα,<br />Εξορίστηκαν από την Κόρινθο<br />Κρύφτηκαν και έφυγαν.<br /><br />Στέλνει τον άγγελο του θανάτου.<br />Γεμίζει με πείνα και αρρώστια,<br />Οι μορφές τους σαν σκελετοί<br />Περπατούν έτσι πλάι πλάι.<br /><br />Ξαπλώνουν πάνω στα χόρτα<br />Και πεθαίνουν παντού.<br />Άθλιοι και απελπισμένα<br />Αυτά τα εγκαταλελειμμένα άθλια απομεινάρια.<br />….<br />ΔΙΑΒΑΣΑΤΕ;<br /><br />Αυτή είναι η γενοκτονία της Τριπολιτσάς.<br />Από 21-25 Σεπτεμβρίου 1821, οι Ρωμιοί, οι Έλληνες, υπέγραψαν μια σφαγή που δεν θα ξεχαστεί για αιώνες.<br />Μπήκαν στο Τριπολιτσά.<br />Τσάκισαν και σκότωσαν ολόκληρο τον πληθυσμό 40.000 Τούρκων σε 3 μέρες.<br /><br />Εμείς με αυτούς θα γίνουμε «φίλοι»!»<br /><br />Οι πραγματικοί στίχοι<br /><br />Οι πραγματικοί στίχοι του «Ύμνου εις την Ελευθερίαν» που αναφέρονταν στην μάχη της Τριπολιτσάς και στην φυγή των Τούρκων προς την Κόρινθο, είναι οι στίχοι από 35 έως 77 που περιγράφουν γλαφυρά τη μάχη και την αποφασιστικότητα των Ελλήνων να εκδικηθούν για τις τόσες σφαγές που είχαν υποστεί κάτω από την Οθωμανική κατάκτηση. Μπορείτε να τους δείτε <b><a href="https://www.greek-language.gr/digitalResources/literature/tools/concordance/browse.html?cnd_id=10&text_id=3384">ΕΔΩ</a>.</b><br /><br />Ο Καραγκιούλ κάνει μια σύμπτυξη και παράφραση των στίχων, με τέτοιο τρόπο που να τον εξυπηρετούν προκειμένου να καταλήξει στα συμπεράσματα που θέλει, καλλιεργώντας όσο περισσότερο μπορεί το μίσος της τουρκικής κοινής γνώμης κατά των Ελλήνων. <br />Τα πραγματικά ιστορικά γεγονότα<br /><br />Η Άλωση της Τριπολιτσάς τον Σεπτέμβριο του 1821 αποτελεί ένα από τα πιο καθοριστικά αλλά και αιματηρά επεισόδια του Αγώνα της ελληνικής επανάστασης. Πράγματι υπήρξε σφαγή η οποία εκδηλώθηκε ως εκδίκηση για τις εκτεταμένες αντίστοιχες σφαγές που είχαν κάνει οι Τούρκοι τους προηγούμενου μήνες στην Κωνσταντινούπολη και σε άλλες πόλεις, μαζί με τον απαγχονισμό του Οικουμενικού Πατριάρχη Γρηγορίου Ε’.<br /><br />Αμέσως μετά την κατάληψη της Τρίπολης από τις ελληνικές δυνάμεις, ξέσπασε ένα τριήμερο ανεξέλεγκτης βίας. Στο στόχαστρο του εξαγριωμένου πλήθους βρέθηκε η οθωμανική φρουρά, αλλά και ο άμαχος μουσουλμανικός και εβραϊκός πληθυσμός. Οι εκτιμήσεις για τον αριθμό των θυμάτων ποικίλλουν, κυμαινόμενες από 6.000 έως και πάνω από 20.000 νεκρούς, με τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη να περιγράφει γλαφυρά στα απομνημονεύματά του πως το άλογό μου από τα τείχη έως τα σαράγια δεν επάτησε γη, αλλά επάνω εις πτώματα. Από τη γενικευμένη εξόντωση εξαιρέθηκαν μόνο οι Αλβανοί μισθοφόροι, οι οποίοι αποχώρησαν βάσει προηγούμενης συμφωνίας, καθώς και ορισμένοι αξιωματούχοι που κρατήθηκαν για ανταλλαγή.<br /><br />Η τραγωδία αυτή υπήρξε το αποτέλεσμα ενός εκρηκτικού συνδυασμού παραγόντων. Η συσσωρευμένη οργή αιώνων καταπίεσης, σε συνδυασμό με τα πρόσφατα αντίποινα των Οθωμανών στην Κωνσταντινούπολη, τη Σμύρνη και τη θανάτωση των Προκρίτων στην ίδια την Τρίπολη, τροφοδότησαν μια ακατάσχετη διψα για εκδίκηση. Παράλληλα, η έλλειψη τακτικού στρατού και κεντρικής διοίκησης κατέστησε αδύνατο για ηγέτες όπως ο Κολοκοτρώνης και ο Υψηλάντης να συγκρατήσουν τα άτακτα σώματα των επαναστατών.<br /><br />Ωστόσο, οι αγριότητες που σημειώθηκαν αμαύρωσαν την εικόνα του αγώνα στη δυτική κοινή γνώμη, προκαλώντας αμηχανία στους Φιλέλληνες και αναδεικνύοντας τις σκοτεινές και ανηλεείς πτυχές που συνοδεύουν συχνά τις επαναστατικές συγκρούσεις.<br /><br />Επρόκειτο για το μοναδικό τέτοιας έκτασης περιστατικό κατά την ελληνική επανάσταση, αν και υπήρξαν και άλλα μικρότερα, ιδίως κατά το πρώτο έτος όπου ακόμα η πλειοψηφία των επαναστατικών σωμάτων αποτελούνταν από ατάκτους.<br /><br />Σε κάθε περίπτωση, ο Διονύσιος Σολωμός στο ποίημά του δεν εξυμνεί τη σφαγή αλλά περιγράφει με τον δικό του τρόπο την μάχη και τα ολέθρια αποτελέσματά της για τους Τούρκους. <br />Οι αντίστοιχες μαζικές σφαγές που έκαναν οι Τούρκοι<br /><br />Αυτό που «ξεχνάει» να πει ο Καραγκιούλ, είναι ότι είχαν προηγηθεί μεγαλύτερης έκτασης σφαγές από την μεριά των Οθωμανών, οι οποίες τροφοδότησαν επιπλέον το μίσος των υπόδουλων Ελλήνων κατά των κατακτητών τους.<br /><br />Με το ξέσπασμα της Ελληνικής Επανάστασης το 1821, οι οθωμανικές αρχές και ο όχλος εξαπέλυσαν ένα κύμα βίαιων αντιποίνων σε διάφορες περιοχές της αυτοκρατορίας, με στόχο τον εκφοβισμό και την καταστολή του αμάχου χριστιανικού πληθυσμού.<br /><br />Στα μεγάλα αστικά και διοικητικά κέντρα της Μικράς Ασίας και της Κωνσταντινούπολης, χιλιάδες Έλληνες έχασαν τη ζωή τους. Ανάμεσα στα θύματα της Πόλης, όπου υπολογίζεται ότι σφαγιάστηκαν, εκτελέστηκαν ή απαγχονίστηκαν 10.000 έως 15.000 Έλληνες, ήταν ο Οικουμενικός Πατριάρχης Γρηγόριος Ε΄, καθώς και άλλοι αρχιερείς και επιφανείς Φαναριώτες. Παράλληλα, εκτεταμένες σφαγές, λεηλασίες και καταστροφές σημειώθηκαν στις Κυδωνίες (Αϊβαλί), οι οποίες πυρπολήθηκαν αφήνοντας πάνω από 5.000 έως 10.000 νεκρούς, καθώς και στη Σμύρνη, όπου οι νεκροί άμαχοι έφτασαν τους 2.000 με 3.000.<br /><br />Η βία επεκτάθηκε γρήγορα και στα νησιά, όπως στη Σαμοθράκη το φθινόπωρο του 1821, όπου ο οθωμανικός στόλος κατέπνιξε την εξέγερση σφαγιάζοντας σχεδόν όλον τον ανδρικό πληθυσμό (1.000 έως 2.000 άνδρες) και υποδουλώνοντας τα γυναικόπαιδα. Αντίστοιχα δραματική ήταν η κατάσταση στην Κρήτη, όπου εκτελέστηκαν αρχιερείς και χιλιάδες κάτοικοι σε πόλεις όπως το Ηράκλειο, τα Χανιά, το Ρέθυμνο και η Σητεία.<br /><br />Στην Κύπρο, τον Ιούλιο του 1821, ο Οθωμανός διοικητής Κιουτσούκ Μεχμέτ προέβη σε προληπτικές αθρόες συλλήψεις και εκτελέσεις για να αποτρέψει εξέγερση. Απαγχονίστηκε ο Αρχιεπίσκοπος Κυπριανός και αποκεφαλίστηκαν οι Μητροπολίτες Πάφου, Κιτίου και Κυρηνείας. Περίπου 500 έως 1.000 πρόκριτοι, κληρικοί και προύχοντες εκτελέστηκαν, ενώ ακολούθησαν λεηλασίες.<br /><br />Συνολικά στα χρόνια της επανάστασης, οι απώλειες του ελληνικού αμάχου πληθυσμού από τις οθωμανικές θηριωδίες κατά την περίοδο 1821–1828 υπολογίζονται μεταξύ των 150.000 και 200.000 ανθρώπων, συνιστώντας πραγματικό μέγεθος γενοκτονίας με βάση τα πληθυσμιακά δεδομένα της εποχής.<br /><br />Όμως προφανώς αυτά τα γεγονότα, ο προπαγανδιστής του Ερντογάν, τα θεωρεί «νόμιμη βία» των κυρίαρχων Οθωμανών κατά των απίστων γκιαούρηδων…<div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Καραγκιούλ: Ο Εθνικός Ύμνος της Ελλάδας εξυμνεί τη «γενοκτονία των Τούρκων»

Νέο ανθελληνικό παραλήρημα με αφορμή την επέτειο της άλωσης της Τριπολιτσάς Γιάννης Παναγιωτακόπουλος Σε ένα νέο του ανθελληνικό παραλήρημα,...

Διαβάστε την συνέχεια

Τριμερής Ελλάδας–Αιγύπτου–Κύπρου: Τι προβλέπει η κοινή δήλωση των υπουργών Άμυνας

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/09/dendias-5.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1277" data-original-width="1920" height="101" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/09/dendias-5.jpg" width="728" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div>Στο επίκεντρο η στρατιωτική συνεργασία, η προστασία ενεργειακών υποδομών και οι κοινές απειλές – Συμφωνήθηκε νέα συνάντηση στην Ελλάδα το 2027</div><br />Σε περαιτέρω εμβάθυνση της αμυντικής συνεργασίας τους και σε ενίσχυση του συντονισμού απέναντι σε περιφερειακές απειλές συμφώνησαν Ελλάδα, Αίγυπτος και Κύπρος, όπως αποτυπώνεται στην κοινή δήλωση που υπέγραψαν οι υπουργοί Άμυνας των τριών χωρών, μετά την 6η Τριμερή Συνάντηση των υπουργών Άμυνας που πραγματοποιήθηκε στο Κάιρο.<br /><br />Στην κοινή δήλωση, οι υπουργοί Άμυνας Νίκος Δένδιας, Ασράφ Σάλεμ Ζάχερ και Βασίλης Πάλμας συμφώνησαν, μεταξύ άλλων, να ενισχύσουν τα πλαίσια στρατιωτικής και αμυντικής συνεργασίας, να εντείνουν την ανταλλαγή πληροφοριών και εκτιμήσεων και να συντονίσουν τις δυνατότητες των τριών χωρών. Παράλληλα, αποφασίστηκε η επόμενη συνάντηση του μηχανισμού διαλόγου των υπουργών Άμυνας να πραγματοποιηθεί στην Ελλάδα το 2027.<br /><br /><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="background-color: white; box-sizing: border-box; display: flex; font-family: cf_asty_st; font-size: 19px; margin: 10px auto; max-width: 550px; width: 550px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="2102670132094878155" frameborder="0" id="twitter-widget-0" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?creatorScreenName=newsbreakGR&dnt=false&embedId=twitter-widget-0&features=eyJ0ZndfdGltZWxpbmVfbGlzdCI6eyJidWNrZXQiOltdLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2ZvbGxvd2VyX2NvdW50X3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9iYWNrZW5kIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19yZWZzcmNfc2Vzc2lvbiI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZm9zbnJfc29mdF9pbnRlcnZlbnRpb25zX2VuYWJsZWQiOnsiYnVja2V0Ijoib24iLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X21peGVkX21lZGlhXzE1ODk3Ijp7ImJ1Y2tldCI6InRyZWF0bWVudCIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3Nob3dfYmlyZHdhdGNoX3Bpdm90c19lbmFibGVkIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19kdXBsaWNhdGVfc2NyaWJlc190b19zZXR0aW5ncyI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdXNlX3Byb2ZpbGVfaW1hZ2Vfc2hhcGVfZW5hYmxlZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdmlkZW9faGxzX2R5bmFtaWNfbWFuaWZlc3RzXzE1MDgyIjp7ImJ1Y2tldCI6InRydWVfYml0cmF0ZSIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfbGVnYWN5X3RpbWVsaW5lX3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9mcm9udGVuZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9fQ%3D%3D&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=2102670132094878155&lang=el&origin=https%3A%2F%2Fwww.newsbreak.gr%2Fgeopolitiki-amyna%2F1046492%2Ftrimeris-elladas-aigyptoy-kyproy-ti-provlepei-i-koini-dilosi-ton-ypoyrgon-amynas%2F&sessionId=0edabc565e53120642100dc2000bbb9a5ee6bafc&siteScreenName=newsbreakGR&theme=light&widgetsVersion=6a3ad42b224df%3A1778106238597&width=550px" style="box-sizing: border-box; display: block; flex-grow: 1; height: 653px; max-width: 100%; position: static; visibility: visible; width: 550px;" title="X Post"></iframe></div><p style="background-color: white; box-sizing: border-box; font-family: cf_asty_st; font-size: 19px; line-height: 1.6 !important; margin: 0px auto 26px; overflow-wrap: break-word; transition: font-size 0.18s, line-height 0.18s;"></p>Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στην προστασία των ενεργειακών υποδομών της Ανατολικής Μεσογείου, αλλά και στην αντιμετώπιση της τρομοκρατίας, της παράνομης διακίνησης, της παράτυπης μετανάστευσης, της εμπορίας ανθρώπων και του οργανωμένου εγκλήματος. Οι τρεις υπουργοί υπογράμμισαν ακόμη τη σημασία της ασφάλειας της ναυσιπλοΐας.<br /><br />Η κοινή δήλωση περιλαμβάνει επίσης αναφορά στην άσκηση «Μέδουσα», με τους τρεις υπουργούς να εκφράζουν ικανοποίηση για τα αποτελέσματα των κοινών στρατιωτικών ασκήσεων και τη συμβολή τους στον επιχειρησιακό συντονισμό και την ετοιμότητα.<br /><br />Οι τρεις χώρες επαναβεβαίωσαν παράλληλα τη δέσμευσή τους στον διάλογο με όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη, καθώς και στην τήρηση του Καταστατικού Χάρτη του ΟΗΕ, της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS) και των αρχών του σεβασμού της κυριαρχίας και της εδαφικής ακεραιότητας των κρατών.<div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Τριμερής Ελλάδας–Αιγύπτου–Κύπρου: Τι προβλέπει η κοινή δήλωση των υπουργών Άμυνας

Στο επίκεντρο η στρατιωτική συνεργασία, η προστασία ενεργειακών υποδομών και οι κοινές απειλές – Συμφωνήθηκε νέα συνάντηση στην Ελλάδα το 20...

Διαβάστε την συνέχεια

ΟΗΕ: Οι Ισραηλινοί αποχώρησαν από την αίθουσα της Γ.Σ. στην ομιλία του Ερντογάν (βίντεο)

<img height="87" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/09/UN-ISRAEL-630x367.jpg" width="746" /><br /><br />Η ισραηλινή αντιπροσωπεία στον ΟΗΕ αποχώρησε από την αίθουσα της Γενικής Συνέλευσης, την ώρα που ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν έστρεφε τα πυρά του κατά του Ισραήλ με αφορμή τις πολεμικές επιχειρήσεις στη Γάζα.<br /><br />«Η αδικία σε βάρος των Παλαιστινίων αδελφών μας πληγώνει τις συνειδήσεις μας (…)<br /><br />»Θα συνεχίσουμε να είμαστε η φωνή του ελεύθερου και κυρίαρχου κράτους της Παλαιστίνης και από αυτό το βήμα να μεταφέρουμε στον κόσμο τον αγώνα του παλαιστινιακού λαού (…)<br /><br />»Ας το αποδεχθούν πλέον όλοι: οι προσπάθειες στραγγαλισμού του κράτους της Παλαιστίνης θα αποτύχουν.<br /><br />»Εύχομαι, Θεού θέλοντος, να δούμε εκείνες τις όμορφες ημέρες κατά τις οποίες θα έχει συσταθεί ένα ανεξάρτητο παλαιστινιακό κράτος, με εδαφική ακεραιότητα, στα σύνορα του 1967 και με πρωτεύουσα την Ανατολική Ιερουσαλήμ», είπε μεταξύ άλλων ο Ερντογάν.<br /><div id="getsocialmain" style="background-color: white; border: 0px; margin: 0px; outline: 0px; padding-inline-start: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"><br /><div class="twitter-tweet twitter-tweet-rendered" style="border: 0px; color: #333333; display: flex; font-family: inherit; font-size: 12px; font-style: inherit; margin: 10px 0px; max-width: 550px; outline: 0px; padding-inline-start: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline; width: 550px;"><iframe allowfullscreen="true" allowtransparency="true" class="" data-tweet-id="2102424118071029760" frameborder="0" id="twitter-widget-3" scrolling="no" src="https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?creatorScreenName=https%3A%2F%2Ftwitter.com%2Ftribunegr&dnt=false&embedId=twitter-widget-3&features=eyJ0ZndfdGltZWxpbmVfbGlzdCI6eyJidWNrZXQiOltdLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X2ZvbGxvd2VyX2NvdW50X3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9iYWNrZW5kIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19yZWZzcmNfc2Vzc2lvbiI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZm9zbnJfc29mdF9pbnRlcnZlbnRpb25zX2VuYWJsZWQiOnsiYnVja2V0Ijoib24iLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X21peGVkX21lZGlhXzE1ODk3Ijp7ImJ1Y2tldCI6InRyZWF0bWVudCIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfZXhwZXJpbWVudHNfY29va2llX2V4cGlyYXRpb24iOnsiYnVja2V0IjoxMjA5NjAwLCJ2ZXJzaW9uIjpudWxsfSwidGZ3X3Nob3dfYmlyZHdhdGNoX3Bpdm90c19lbmFibGVkIjp7ImJ1Y2tldCI6Im9uIiwidmVyc2lvbiI6bnVsbH0sInRmd19kdXBsaWNhdGVfc2NyaWJlc190b19zZXR0aW5ncyI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdXNlX3Byb2ZpbGVfaW1hZ2Vfc2hhcGVfZW5hYmxlZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdmlkZW9faGxzX2R5bmFtaWNfbWFuaWZlc3RzXzE1MDgyIjp7ImJ1Y2tldCI6InRydWVfYml0cmF0ZSIsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfbGVnYWN5X3RpbWVsaW5lX3N1bnNldCI6eyJidWNrZXQiOnRydWUsInZlcnNpb24iOm51bGx9LCJ0ZndfdHdlZXRfZWRpdF9mcm9udGVuZCI6eyJidWNrZXQiOiJvbiIsInZlcnNpb24iOm51bGx9fQ%3D%3D&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=2102424118071029760&lang=el&origin=https%3A%2F%2Fwww.tribune.gr%2Fworld%2Fnews%2Farticle%2F955928%2Foie-oi-israilinoi-apochorisan-apo-tin-aithoysa-tis-g-s-stin-omilia-toy-erntogan-vinteo.html&sessionId=f0a32c4c8863d8e83971caf66966164cac63848d&siteScreenName=tribunegr&theme=light&widgetsVersion=6a3ad42b224df%3A1778106238597&width=550px" style="border-style: none; border-width: 0px; display: block; flex-grow: 1; font-family: inherit; font-style: inherit; height: 552px; margin: 0px; outline: 0px; padding-inline-start: 0px; padding: 0px; position: static; vertical-align: baseline; visibility: visible; width: 550px;" title="X Post"></iframe></div><p style="border: 0px; color: #333333; font-family: "Open Sans", sans-serif; font-feature-settings: normal; font-kerning: auto; font-language-override: normal; font-optical-sizing: auto; font-size-adjust: none; font-size: 16px; font-stretch: normal; font-style: normal; font-variant: normal; font-variation-settings: normal; line-height: 24px; margin: 10px 0px; outline: 0px; padding-inline-start: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"></p></div><div class="clear" style="background-color: white; border: 0px; color: #333333; font-family: Arial, "Helvetica Neue", Helvetica, sans-serif; font-size: 12px; margin: 0px; outline: 0px; padding-inline-start: 0px; padding: 0px; vertical-align: baseline;"></div><br /><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.

ΟΗΕ: Οι Ισραηλινοί αποχώρησαν από την αίθουσα της Γ.Σ. στην ομιλία του Ερντογάν (βίντεο)

Η ισραηλινή αντιπροσωπεία στον ΟΗΕ αποχώρησε από την αίθουσα της Γενικής Συνέλευσης, την ώρα που ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν έστρεφε τα πυρά του...

Διαβάστε την συνέχεια