Γεωπολιτικό θρίλερ Άγκυρας–Βεγγάζης–Τρίπολης! Το παρασκήνιο της αποτυχημένης συμφωνίας, η πρόταση-«βόμβα» Χαφτάρ και το τουρκολιβυκό μνημόνιο!

<img src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/10/84307f3a-2c1b-48fb-8ee8-e86251afeb0b-1068x601.png" /><br /><br />Σοβαρές διαφωνίες και έντονες διαπραγματεύσεις αποκαλύπτονται πίσω από τις συνομιλίες που πραγματοποιήθηκαν στην Άγκυρα μεταξύ του Σαντάμ Χαφτάρ και του υφυπουργού Άμυνας της Κυβέρνησης Εθνικής Ενότητας της Λιβύης, Αμπντ αλ Σαλάμ αλ Ζουμπί.<br /><br />Σύμφωνα με αποκαλυπτικό δημοσίευμα της εφημερίδας Al-Araby Al-Jadeed (The New Arab), οι διαπραγματεύσεις, που ξεκίνησαν την Παρασκευή 23 Οκτωβρίου υπό τουρκική διαμεσολάβηση, δεν κατέληξαν σε οριστική συμφωνία για την ενοποίηση των λιβυκών Ενόπλων Δυνάμεων, παρά την πρόοδο που σημειώθηκε σε επιμέρους ζητήματα.<br /><br />Οι εξελίξεις αποκτούν ιδιαίτερη γεωπολιτική σημασία, καθώς η Άγκυρα επιχειρεί να αναδειχθεί σε βασικό διαμεσολαβητή μεταξύ Τρίπολης και Βεγγάζης, λίγο μετά την επικύρωση του αμφιλεγόμενου τουρκολιβυκού μνημονίου.<div><br />Η πρόταση-«βόμβα» του Σαντάμ Χαφτάρ<br /><br />Η σημαντικότερη αποκάλυψη αφορά την πρόταση του Σαντάμ Χαφτάρ να καταργηθεί η θέση του Γενικού Διοικητή των Ενόπλων Δυνάμεων, την οποία κατέχει από το 2015 ο πατέρας του, Χαλίφα Χαφτάρ.<br /><br />Ωστόσο, σύμφωνα με τις λιβυκές πηγές, ο Σαντάμ έθεσε έναν ιδιαίτερα σημαντικό όρο: να αναλάβει ο ίδιος την προεδρία του Προεδρικού Συμβουλίου της Λιβύης.<br /><br />Η συγκεκριμένη πρόταση προκάλεσε αντιδράσεις από τον Αλ Ζουμπί, ο οποίος υποστήριξε ότι οι συνομιλίες πρέπει να περιοριστούν αποκλειστικά σε στρατιωτικά και τεχνικά ζητήματα.<br /><br />Οι πολιτικές διευθετήσεις, σύμφωνα με τη θέση της Τρίπολης, πρέπει να εξεταστούν στο πλαίσιο της συμφωνίας «4+4», η οποία αφορά την ενοποίηση των κρατικών θεσμών.</div><div><br />Ποιος θα ελέγχει τον ενιαίο λιβυκό στρατό;<br /><br />Το δεύτερο μεγάλο αγκάθι αφορά τον πραγματικό έλεγχο των Ενόπλων Δυνάμεων.<br /><br />Ο Αλ Ζουμπί απαιτεί ο ενοποιημένος στρατός να υπάγεται στο υπουργείο Άμυνας.<br /><br />Αντίθετα, ο Σαντάμ Χαφτάρ επιμένει ότι η στρατιωτική διοίκηση πρέπει να υπάγεται στο Προεδρικό Συμβούλιο, το οποίο διαθέτει αρμοδιότητες ανώτατης στρατιωτικής διοίκησης.<br /><br />Οι διαφωνίες επεκτάθηκαν στις εξουσίες έκδοσης στρατιωτικών διαταγών, στην ανάπτυξη στρατευμάτων, στον διορισμό διοικητών και στη διαχείριση του αμυντικού προϋπολογισμού.<br /><br />Πρόκειται ουσιαστικά για διαπραγμάτευση σχετικά με το ποιος θα ελέγχει τον στρατό της μελλοντικής ενωμένης Λιβύης.</div><div><br />Συμφωνία για τη Σύρτη – Στο παιχνίδι Αίγυπτος, Κατάρ και Εμιράτα<br /><br />Παρά το αδιέξοδο, οι δύο πλευρές φέρονται να προσέγγισαν συμφωνία για τη δημιουργία κοινής στρατιωτικής διοίκησης με έδρα τη στρατηγικής σημασίας πόλη Σύρτη.<br /><br />Παράλληλα, αναφέρθηκε η άφιξη εκπροσώπων της Αιγύπτου, των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων και του Κατάρ στην Άγκυρα, χωρίς να έχει διευκρινιστεί ο ακριβής ρόλος τους.<br /><br />Στις 25 Οκτωβρίου, ο Αλ Ζουμπί ενημέρωσε τον επικεφαλής του Προεδρικού Συμβουλίου, Μοχάμεντ αλ Μένφι, για τις προσπάθειες ενοποίησης, με την Τρίπολη να επιμένει στην τήρηση των θεσμικών διαδικασιών.</div><div><br />Το σχέδιο της Τουρκίας και η ελληνική διάσταση<br /><br />Ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Χακάν Φιντάν εξέφρασε αισιοδοξία ότι διαμορφώνονται οι συνθήκες για τη δημιουργία ενιαίου λιβυκού στρατού.<br /><br />Για την Άγκυρα, μια τέτοια εξέλιξη θα μπορούσε να ενισχύσει σημαντικά την επιρροή της σε ολόκληρη τη Λιβύη.<br /><br />Η χρονική συγκυρία έχει ιδιαίτερη σημασία για την Ελλάδα, καθώς η τουρκική διπλωματία επιδιώκει να εδραιώσει τις συμφωνίες της με τη Λιβύη και τις διεκδικήσεις της στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Το βασικό ερώτημα είναι εάν η Τουρκία θα καταφέρει να μετατρέψει τον διαμεσολαβητικό της ρόλο σε διαρκή πολιτική και στρατιωτική επιρροή, με συνέπειες για τις ισορροπίες Ελλάδας, Αιγύπτου και Λιβύης.</div><div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Γεωπολιτικό θρίλερ Άγκυρας–Βεγγάζης–Τρίπολης! Το παρασκήνιο της αποτυχημένης συμφωνίας, η πρόταση-«βόμβα» Χαφτάρ και το τουρκολιβυκό μνημόνιο!

Σοβαρές διαφωνίες και έντονες διαπραγματεύσεις αποκαλύπτονται πίσω από τις συνομιλίες που πραγματοποιήθηκαν στην Άγκυρα μεταξύ του Σαντάμ Χα...

Διαβάστε την συνέχεια

Θρίλερ με Χαφτάρ, Ερντογάν και Σίσι! Τι συνέβη πίσω από τις κλειστές πόρτες της Άγκυρας και γιατί ο Σαντάμ έσπευσε στην Αίγυπτο;

<img height="87" src="https://directus.gr/wp-content/uploads/2026/10/ac7c97e7-0779-40c7-8f06-fc7389f57044-1068x801.png" width="738" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Αεροσκάφος που συνδέεται με τις ιταλικές υπηρεσίες πληροφοριών στη Λιβύη</span></h3>Έντονη διπλωματική κινητικότητα καταγράφεται στη Λιβύη και την Ανατολική Μεσόγειο, καθώς η αιφνιδιαστική επίσκεψη του Σαντάμ Χαφτάρ στο Κάιρο και οι πληροφορίες για παρουσία ιταλικού αεροσκάφους στη Μισράτα δημιουργούν νέα ερωτήματα για τις διεργασίες που βρίσκονται σε εξέλιξη.<br /><br />Η επικύρωση του τουρκολιβυκού μνημονίου από το κοινοβούλιο της Ανατολικής Λιβύης έχει προκαλέσει σοβαρές αντιδράσεις σε Ελλάδα και Αίγυπτο, την ώρα που η Άγκυρα επιδιώκει να ενισχύσει την παρουσία της τόσο στην Τρίπολη όσο και στη Βεγγάζη.<br /><br />Γιατί ο Σαντάμ Χαφτάρ έσπευσε στην Αίγυπτο;<br /><br />Ο γιος του στρατάρχη Χαλίφα Χαφτάρ επισκέφθηκε αιφνιδιαστικά την αιγυπτιακή πρωτεύουσα το βράδυ της Κυριακής, 25 Οκτωβρίου.<br /><br />Είχαν προηγηθεί επαφές στην Άγκυρα με τον Αμπντ αλ Σαλάμ αλ Ζουμπί, εκπρόσωπο της κυβέρνησης της Τρίπολης, οι οποίες, σύμφωνα με δημοσιογραφικές πληροφορίες, δεν απέδωσαν τα αναμενόμενα αποτελέσματα.<br /><br />Το κρίσιμο ερώτημα είναι εάν ο Σαντάμ Χαφτάρ μετέφερε στον Αιγύπτιο πρόεδρο Αμπντέλ Φατάχ αλ Σίσι κάποιο νέο μήνυμα της Τουρκίας.<br /><br />Το συγκεκριμένο ενδεχόμενο παραμένει ανεπιβεβαίωτο, ωστόσο η χρονική συγκυρία αποκτά ιδιαίτερη σημασία.<br /><br />Η Αίγυπτος αποτελεί διαχρονικό υποστηρικτή των δυνάμεων Χαφτάρ και αντιμετωπίζει με έντονη ανησυχία τη θεαματική προσέγγιση της οικογένειας με την Άγκυρα.<div><br />Μυστηριώδης πτήση από τη Ρώμη στη Μισράτα<br /><br />Παράλληλα, νέα διάσταση στις εξελίξεις δίνει πληροφορία για την πτήση ενός Gulfstream G600, με ιταλικό αριθμό νηολογίου I-GATC, προς το αεροδρόμιο της Μισράτα.<br /><br />Σύμφωνα με τη σχετική αναφορά, το αεροσκάφος αναχώρησε από τη Ρώμη το πρωί της 26ης Οκτωβρίου, παρέμεινε στη λιβυκή πόλη περίπου 40 λεπτά και στη συνέχεια επέστρεψε στην ιταλική πρωτεύουσα.<br /><br />Το αεροσκάφος είναι καταχωρισμένο στην ιταλική εταιρεία Compagnia Aeronautica Italiana, ενώ υπάρχουν αναφορές που το συνδέουν με δραστηριότητες των ιταλικών υπηρεσιών πληροφοριών.<br /><br />Ωστόσο, η συγκεκριμένη πτήση, η διάρκειά της και ο ενδεχόμενος ρόλος υπηρεσιών πληροφοριών δεν έχουν επιβεβαιωθεί ανεξάρτητα.<br /><br />Η Μισράτα αποτελεί σημαντικό στρατιωτικό και πολιτικό κέντρο της δυτικής Λιβύης, ενώ η Ιταλία διατηρεί ισχυρά συμφέροντα στη χώρα, ιδιαίτερα στον ενεργειακό τομέα και στο μεταναστευτικό.<br />Η Άγκυρα επιχειρεί να αλλάξει τις ισορροπίες<br /><br />Η Τουρκία αξιοποιεί την προσέγγισή της με την Ανατολική Λιβύη προκειμένου να ενισχύσει τη θέση της στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Στο επίκεντρο βρίσκεται το τουρκολιβυκό μνημόνιο του 2019, το οποίο αμφισβητεί θαλάσσια δικαιώματα που διεκδικεί η Ελλάδα, ιδιαίτερα στην περιοχή της Κρήτης.<br /><br />Το Κάιρο έχει ξεκαθαρίσει ότι θεωρεί τη συμφωνία άκυρη και ότι δεν αποδέχεται ενέργειες που θίγουν τα κυριαρχικά του δικαιώματα.<br /><br />Για την Αθήνα, η στενή συνεργασία με την Αίγυπτο αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία, καθώς οι δύο χώρες εξετάζουν την περαιτέρω οριοθέτηση των θαλάσσιων ζωνών τους.<br /><br />Η μεγάλη γεωπολιτική αναμέτρηση αφορά πλέον όχι μόνο τη Λιβύη, αλλά και τον μελλοντικό έλεγχο των ενεργειακών διαδρομών, των θαλάσσιων ζωνών και των στρατηγικών ισορροπιών στην Ανατολική Μεσόγειο.</div><div><br /></div><div><a href="https://directus.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Θρίλερ με Χαφτάρ, Ερντογάν και Σίσι! Τι συνέβη πίσω από τις κλειστές πόρτες της Άγκυρας και γιατί ο Σαντάμ έσπευσε στην Αίγυπτο;

Αεροσκάφος που συνδέεται με τις ιταλικές υπηρεσίες πληροφοριών στη Λιβύη Έντονη διπλωματική κινητικότητα καταγράφεται στη Λιβύη και την Ανατ...

Διαβάστε την συνέχεια

Όταν οι αγορές ενέργειας διαμορφώνουν τα σύνορα: Το παρασκήνιο της συνεκμετάλλευσης!

<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiCDKV1YHlQLLK7JnBaNfELKxgKSNCjrDuH5pTCSepnaAx-3SaMU6nRNv9twJB-ld64hawOLp1bVt-WGxkqaqYsTDwSpOItz3YhwylJOW2uYcnWydM2zdX1NBR8tvGi039TkKuLL3n11TiX1YTv_lS64RKE_hBfbakp-VDrTFWWEgimXD-xSpAkunYhDeRE/s618/%CE%91%CE%B5%CF%84%CF%8C%CF%82%20%CF%80%CE%AC%CE%BD%CF%89%20%CE%B1%CF%80%CF%8C%20%CF%84%CE%B9%CF%82%20%CE%91%CE%9F%CE%96%20%CE%95%CE%BB%CE%BB%CE%AC%CE%B4%CE%B1%CF%82%20%CE%BA%CE%B1%CE%B9%20%CE%9A%CF%8D%CF%80%CF%81%CE%BF%CF%85%20(1).jpg"><img border="0" height="89" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiCDKV1YHlQLLK7JnBaNfELKxgKSNCjrDuH5pTCSepnaAx-3SaMU6nRNv9twJB-ld64hawOLp1bVt-WGxkqaqYsTDwSpOItz3YhwylJOW2uYcnWydM2zdX1NBR8tvGi039TkKuLL3n11TiX1YTv_lS64RKE_hBfbakp-VDrTFWWEgimXD-xSpAkunYhDeRE/w720-h89/%CE%91%CE%B5%CF%84%CF%8C%CF%82%20%CF%80%CE%AC%CE%BD%CF%89%20%CE%B1%CF%80%CF%8C%20%CF%84%CE%B9%CF%82%20%CE%91%CE%9F%CE%96%20%CE%95%CE%BB%CE%BB%CE%AC%CE%B4%CE%B1%CF%82%20%CE%BA%CE%B1%CE%B9%20%CE%9A%CF%8D%CF%80%CF%81%CE%BF%CF%85%20(1).jpg" width="720" /></a> <br /><br /><div>Υπάρχει μια βολική αυταπάτη η οποία συντηρείται εδώ και χρόνια στην Αθήνα και την Λευκωσία: ότι το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας αποτελεί αδιαπέραστο τείχος και ότι οι σύμμαχοι –αργά ή γρήγορα– θα επιβάλουν την τάξη.<br /><br />Οι τελευταίες εξελίξεις, ωστόσο, έρχονται να διαλύσουν αυτό το ουτοπικό συννεφάκι. Όσοι επιλέγουν να κλείνουν τα μάτια μπροστά στη μεγάλη εικόνα, περιοριζόμενοι σε πανηγυρικές ανακοινώσεις για διπλωματικές επαφές υψηλού επιπέδου, πέφτουν για πολλοστή φορά από τα σύννεφα. Δεν πρόκειται για μεμονωμένα γεγονότα. Πρόκειται για τα κομμάτια ενός παζλ που συναρμολογείται μεθοδικά πίσω από κλειστές θύρες. Και το τελικό αποτέλεσμα φέρει τον δυσοίωνο τίτλο: εταιρική συνεκμετάλλευση δίχως προηγούμενη οριοθέτηση θαλασσίων ζωνών.<br /><br />Το παζλ των γεγονότων</div><div><br /><a href="https://i-epikaira.blogspot.com/2026/10/blog-post_671.html">Δημοσίευμα</a> της Εστίας (25/10/2026) ρίχνει φως στα άκρως ανησυχητικά τεκταινόμενα και για να κατανοήσει κανείς τι ακριβώς κυοφορείται, αρκεί να συνδέσει τις παρακάτω τελείες:<br /><br />-Η έμμεση ομολογία της Ουάσινγκτον: Κατά την επίσκεψή του στην Ελλάδα τον Σεπτέμβριο του 2025 ο υπουργός Εσωτερικών των ΗΠΑ Νταγκ Μπέργκαμ ήταν αποκαλυπτικός και εμμέσως πλην σαφώς επιβεβαίωσε ότι η Chevron θα προχωρήσει στην εκμετάλλευση/συνεκμετάλλευση υδρογονανθράκων, χωρίς να υπάρξει προηγούμενη συμφωνία οριοθέτησης θαλασσίων ζωνών. Συγκεκριμένα όταν ερωτήθηκε εάν «είναι η αμερικανική κυβέρνηση έτοιμη να υποστηρίξει τις αμερικανικές εταιρείες;» όπως η Chevron, δεδομένου ότι «υπάρχουν πολλές διαφορές, αντιπαραθέσεις και αμφισβητήσεις στα [ελληνικά κυριαρχικά] δικαιώματα στη Μεσόγειο Θάλασσα», ο Ντ. Μπέργκαμ διευκρίνισε ότι «εμείς κινηθήκαμε έξυπνα και μείναμε εκτός της διαπραγμάτευσης. Δεν είναι δική μας δουλειά. Αλλά, όταν πρέπει να εμπλακούμε σε αυτές τις συζητήσεις, το κάνουμε.» Σε παλαιότερα σημειώματά μας από το 2023 γράφαμε ότι κυοφορείται «εταιρική συνεκμετάλλευση» ακόμη και χωρίς προηγούμενη οριοθέτηση. Μετάφραση; Οι ενεργειακοί κολοσσοί και τα αμερικανικά συμφέροντα βιάζονται να τρυπήσουν τον βυθό. Εφόσον η οριοθέτηση αργεί, θα εφαρμοστεί φόρμουλα για να προχωρήσουν οι εξορύξεις χωρίς αυτήν.<br /><br />-Η ακαδημαϊκή «νομιμοποίηση»: Η συγκυρία κυκλοφορίας του νέου βιβλίου υπό τον τίτλο «Ελευθερία των Θαλασσών» του ομότιμου καθηγητή Χρήστου Ροζάκη –γνωστό για τις θέσεις του περί συνεκμετάλλευσης– δεν είναι τυχαία. Ένα βιβλίο το οποίο λειτουργεί ως θεωρητικό/ακαδημαϊκό άλλοθι υπέρ των εξορύξεων από ιδιωτικές εταιρείες με τη συμμετοχή ακόμη και οντοτήτων που δεν έχουν αναγνωριστεί από τον ΟΗΕ όπως το ψευδοκράτος αλλά και κρατών που δεν έχουν υπογράψει την UNCLOS, όπως η Τουρκία. Ο ορυκτός πλούτος βαφτίζεται «κοινός τοις πάσιν» (κοινή κληρονομιά της ανθρωπότητας), ανοίγοντας τον δρόμο για έναν διαμοιρασμό με τη «μεζούρα» της ισχύος.<br /><br />-Η αποχαλίνωση του τουρκολιβυκού άξονα: Η επικύρωση του τουρκολιβυκού μνημονίου από τη λιβυκή Βουλή των Αντιπροσώπων, οι ρηματικές διακοινώσεις κατά των ελληνικών γεωτρήσεων νότια της Κρήτης και η Διεθνής Διάσκεψης Blue COP31 στην Αττάλεια δείχνουν ότι η Άγκυρα δεν περιμένει –ή μάλλον έχει πάρει το πράσινο φως–. Δημιουργεί νέα διπλωματικά τετελεσμένα, έχοντας στο πλευρό της μια Λιβύη που λειτουργεί πλέον ως προτεκτοράτο της.<br /><br />Με αυτά τα δεδομένα λοιπόν κατά νου, δύσκολα κανείς αποφεύγει τους συνειρμούς και τα συμπεράσματα στο τί συμβαίνει παρασκηνιακά εδώ και καιρό και πλέον εκτελείται μπροστά στα μάτια μας. Όταν το διεθνές σύστημα αναζητά εσπευσμένα τρόπους για να αντιμετωπίσει τις ελλείψεις σε ενέργεια, τα σύνορα και τα κυριαρχικά δικαιώματα των ηττοπαθών και των «δεδομένων» μετατρέπονται σε διαπραγματεύσιμες λεπτομέρειες. Τόση αξία έχουμε στα μάτια των «μεγάλων συμμάχων». Ο πυρήνας αυτής της πολιτικής είναι στην ουσία η υποκατάσταση της διεθνούς νομιμότητας από τη λογική της αγοράς.<br /><br />Η ισοπέδωση του εθνικού συμφέροντος</div><div><br />Η ιδέα είναι απλή και άκρως δελεαστική για τα μεγάλα κέντρα αποφάσεων: αντί οι ναρκοθετημένες περιοχές όπως η Ανατολική Μεσόγειος να παραμένουν «αδρανείς» –επειδή οι ιθαγενείς δεν συμφωνούν στα θαλάσσια σύνορα–, ανατίθεται στις πολυεθνικές (πχ Chevron) η εξόρυξη. Τα έσοδα διανέμονται σε κράτη και σε «οντότητες» όπως το ψευδοκράτος μέσω μηχανισμών του ΟΗΕ. Με άλλα λόγια:<br /><br />-Πρώτον, παρακάμπτεται η αρχή της μέσης γραμμή, η επήρεια των νησιών (Κρήτη, Κάρπαθος, Ρόδος, Καστελόριζο) και ο Χάρτης της Σεβίλλης.<br />-Δευτέρον, νομιμοποιούνται de facto τα τετελεσμένα του τουρκολιβυκού μνημονίου, αφού η συνεκμετάλλευση προϋποθέτει συναινέσεις εκεί που δεν υπάρχουν σαφώς αναγνωρισμένες δικαιοδοσίες.<br />-Τρίτον, η Κυπριακή Δημοκρατία εξισώνεται με το παράνομο μόρφωμα των κατεχομένων, αποδεχόμενη έμμεσα μια λύση δύο κρατών μέσω της πίσω πόρτας της ενέργειας.<br /><br />Ο υποθαλάσσιος πλούτος στα ανοικτά της Κύπρου και των Δωδεκανήσων δεν αποτελεί «κοινό αγαθό» για να το μοιραστούν οι Τούρκοι, οι Αιγύπτιοι και οι Λίβυοι με τη μεσολάβηση ξένων ενεργειακών κολοσσών και υπό αμερικανική υψηλή επιστασία. Η αποδοχή μιας τέτοιας φόρμουλας ισοδυναμεί με γεωστρατηγική αυτοχειρία στην καλύτερη των περιπτώσεων.<br /><br />Οι «ίσες αποστάσεις»</div><div><br />Η ανακοίνωση του Στέιτ Ντιπάρτμεντ –σαν άλλο κερασάκι στην τούρτα–, μετά την κύρωση του τουρκολιβυκού μνημονίου, ήρθε να προσγειώσει όσους πίστεψαν στα επικοινωνιακά παιχνίδια περί αμερικανικής προστασίας και επιβολής δικαιοσύνης.<br /><br />Η Ουάσινγκτον δεν πείρε θέση για τη νομιμότητα του μνημονίου όπως κάνει για παράδειγμα σε παρόμοιες περιπτώσεις κατάφορης καταπάτησης κυριαρχικών δικαιωμάτων στην Νότια Σινική Θάλασσα από την Κίνα. Δεν καταδίκασε την στάση της Άγκυρας. Αντιθέτως, κρατά τις γνωστές «ίσες αποστάσεις», καλώντας την Αθήνα και την Άγκυρα να «τα βρουν».<br /><br />Αυτό είναι το βαθύ κράτος της αμερικανικής διπλωματίας εν δράσει: η ροή ενέργειας προηγείται της δικαιοσύνης. Εφόσον η οριοθέτηση καθυστερεί, η λύση που προωθείται είναι η «διευθέτηση» μέσω ακραίων συμβιβασμών και πιέσεων. Σε προηγούμενη ανάλυση γράφαμε ότι: «Το Διεθνές Δίκαιο φαίνεται να έχει αντικατασταθεί από το «Δίκαιο του Ισχυρού». Το δε Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS) επιχειρείται να καταστεί «νεκρό γράμμα», παντελώς ανίκανο να προστατεύσει έναντι της επιβουλής των αναθεωρητικών δυνάμεων». Και μάλιστα προειδοποιούσαμε ότι: «Η παραδοχή ότι η Τουρκία αντιμετωπίζεται πλέον από την Ουάσιγκτον ως ένας αναντικατάστατος «Περιφερειακός Κόμβος», καθώς και η επικράτηση του κυνικού δόγματος της «ειρήνης μέσω των ροών» στη Μέση Ανατολή, καθιστούν τη μέχρι πρότινος ελληνική στρατηγική του «προβλέψιμου συμμάχου» ξεπερασμένη και επικίνδυνη.»<br /><br />Συμπέρασμα</div><div><br />Βρισκόμαστε σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι. Η πίεση για την εταιρική συνεκμετάλλευση δεν είναι θεωρητική. Έχει πλέον περάσει στο στάδιο της εφαρμογής. Για την Αθήνα και την Λευκωσία ο χρόνος δεν δουλεύει υπέρ τους. Οι «λύσεις πακέτο» των ξένων αποσκοπούν στην απώλεια κυριαρχικών δικαιωμάτων –ή/και κυριαρχίας– με πρόσχημα την σταθερότητα και το κέρδος. Και η αλήθεια είναι ότι η μυστική διπλωματία της κυβέρνησης Μητσοτάκης, όχι απλά δεν προσπαθεί να αποτρέψει την διαφαινόμενη γεωστρατηγική καταστροφή που μας ετοιμάζουν αλλά αντιθέτως ραδιουργεί παρασκηνιακά για να την προωθήσει. <br /><br />Αν οι ιθύνοντες συνεχίσουν να θεωρούν ότι τα σύνορα και η κυριαρχία είναι διαπραγματεύσιμα, το τίμημα αργά ή γρήγορα θα κληθεί να το πληρώσει η ίδια η κοινωνία. Και τότε, καμία τεχνική φόρμουλα «συνεκμετάλλευσης εξπρές» δεν θα μπορεί να καλύψει το κενό της εθνικής ασφάλειας. Διότι όταν αυτόβουλα αποποιήσαι τον πυρήνα των δικαιωμάτων σου, αργά ή γρήγορα θα χρειαστεί να αποφασίσεις εάν και πώς θα υπερασπιστείς την γη που με θυσίες και αίμα σου παραδόθηκε. <br /><br /><a href="http://i-epikaira.blogspot.com/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Όταν οι αγορές ενέργειας διαμορφώνουν τα σύνορα: Το παρασκήνιο της συνεκμετάλλευσης!

Υπάρχει μια βολική αυταπάτη η οποία συντηρείται εδώ και χρόνια στην Αθήνα και την Λευκωσία: ότι το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας αποτελεί αδι...

Διαβάστε την συνέχεια

Φίλης: «Σαν να μην υπάρχει Ελλάδα». Προειδοποίηση για Καστελόριζο, τουρκικά πάρκα και καλώδιο.

<img src="https://cdn.pagenews.gr/wp-content/uploads/2026/09/filis-1200x709.jpg" /><br /><br /><b>Βασιλης Διαμαντακος</b><br />Σοβαρούς προβληματισμούς για το νέο τουρκικό νομοσχέδιο που αφορά τις θαλάσσιες ζώνες, τα θαλάσσια πάρκα και τις αρμοδιότητες της Άγκυρας διατυπώνει ο γεωπολιτικός αναλυτής Κωνσταντίνος Φίλης. Η προειδοποίηση για τους Έλληνες αλιείς νοτίως του Καστελόριζου, η απαίτηση για άμεση ελληνική NAVTEX στο έργο GSI, η διέλευση πλοίου του IMEC και η επίθεση στη λογική των περιφερειακών διαβουλεύσεων που παρακάμπτουν την Ελλάδα.<br /><br />«Να καθίσουμε σε ένα τραπέζι Τουρκία, Αίγυπτος, Λιβύη, Ιταλία για να τα βρούμε. Σαν να μην υπάρχει Ελλάδα».<br /><br />Με αυτή την αιχμηρή αναφορά στην πρόταση που απέδωσε στον Τούρκο υπουργό Εξωτερικών Χακάν Φιντάν, ο διεθνολόγος Κωνσταντίνος Φίλης περιέγραψε τον προβληματισμό του για τις κινήσεις της Άγκυρας στην Ανατολική Μεσόγειο.<br /><br />Στο επίκεντρο της ανάλυσής του βρέθηκαν το τουρκολιβυκό μνημόνιο, το νέο τουρκικό νομοσχέδιο για τη διαχείριση θαλάσσιων περιοχών, οι επιπτώσεις που ενδέχεται να υπάρξουν για τους Έλληνες αλιείς και η ανάγκη να προχωρήσουν οι έρευνες για την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου.<br /><br />Ο Κωνσταντίνος Φίλης προειδοποίησε ότι η αντιπαράθεση με την Τουρκία δεν περιορίζεται πλέον σε διπλωματικές δηλώσεις και χάρτες. Κατά την εκτίμησή του, μπορεί να επηρεάσει την καθημερινή δραστηριότητα των Ελλήνων πολιτών, την αλιεία, τις ενεργειακές υποδομές και την άσκηση δικαιωμάτων στη θάλασσα.<br /><br />Παράλληλα, υποστήριξε ότι η Αθήνα δεν πρέπει να καθυστερήσει άλλο τις αναγκαίες ενέργειες για την επανεκκίνηση των ερευνών του Great Sea Interconnector.<div><br />Το νέο τουρκικό νομοσχέδιο και οι εξουσίες του Ερντογάν<br /><br />Σύμφωνα με όσα συζητήθηκαν στην τηλεοπτική παρέμβαση, η Τουρκία προετοιμάζει νομοθετική πρωτοβουλία που αναμένεται να προχωρήσει το επόμενο διάστημα.<br /><br />Ο Κωνσταντίνος Φίλης εκτίμησε ότι η Άγκυρα είχε επιλέξει να καθυστερήσει τη συγκεκριμένη διαδικασία, αλλά οι εξελίξεις στην Ανατολική Μεσόγειο ενδέχεται να επιταχύνουν τις επόμενες κινήσεις της.<br /><br />«Νομίζω επιβεβαιώνεται αυτό το οποίο λέγαμε από τον περασμένο Σεπτέμβριο, ότι οι Τούρκοι θα το καθυστερούσαν», ανέφερε.<br /><br />Πρόσθεσε, ωστόσο, ότι η αλληλεπίδραση των κινήσεων Ελλάδας και Τουρκίας μπορεί να οδηγήσει σε ταχύτερες εξελίξεις.<br /><br />«Η εκτίμησή μου είναι ότι επειδή οι δύο χώρες αποτελούν συγκοινωνούντα δοχεία και επειδή η δράση του ενός προκαλεί την αντίδραση του άλλου, θα έχουμε μία επίσπευση των εξελίξεων».<br /><br />Ο ίδιος υπογράμμισε ότι το ακριβές περιεχόμενο του νομοσχεδίου θα πρέπει να εξεταστεί προτού εξαχθούν οριστικά συμπεράσματα.<br /><br />«Το νομοσχέδιο αυτό πρέπει να δούμε το περιεχόμενό του, γιατί έχουμε διαβάσει διάφορα. Σίγουρα δεν θα βοηθήσει τις σχέσεις μας», σημείωσε.<br /><br />Η βασική του ανησυχία αφορά το ενδεχόμενο να αποκτήσει ο Τούρκος πρόεδρος ευρύτερες αρμοδιότητες για τη διαχείριση θαλάσσιων ζωνών και τη λήψη αποφάσεων σχετικά με τα τουρκικά θαλάσσια πάρκα. <a href="https://www.pagenews.gr/2026/10/26/politiki/filis-san-na-min-yparxei-ellada-proeidopoiisi-gia-kastelorizo-tourkika-parka-kai-kalodio/"><b>Διαβάστε την συνέχεια στην πηγή</b></a></div><div><br /></div><div><a href="https://www.pagenews.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Φίλης: «Σαν να μην υπάρχει Ελλάδα». Προειδοποίηση για Καστελόριζο, τουρκικά πάρκα και καλώδιο.

Βασιλης Διαμαντακος Σοβαρούς προβληματισμούς για το νέο τουρκικό νομοσχέδιο που αφορά τις θαλάσσιες ζώνες, τα θαλάσσια πάρκα και τις αρμοδιό...

Διαβάστε την συνέχεια

Φτάνει στην Κρήτη το «Abeille Marengo»: Η ώρα της αλήθειας για την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας-Κύπρου.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/10/abeille-marengo-1.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1080" data-original-width="1920" height="88" src="https://www.newsbreak.gr/wp-content/uploads/2026/10/abeille-marengo-1.jpg" width="745" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Ο «πόλεμος» για το καλώδιο και τα μυστικά παζάρια της Άγκυρας</span></h3>Συνεχίζεται το γεωπολιτικό πόκερ στην Ανατολική Μεσόγειο, με την Άγκυρα να τα δίνει «όλα για όλα» σε Αίγυπτο και Λιβύη, την ώρα που η Αθήνα κρατά στα χέρια της το κρίσιμο χαρτί της ηλεκτρικής διασύνδεσης.<br /><br />Το υπό γαλλική σημαία ερευνητικό πλοίο «Abeille Marengo» πλέει ήδη ανοιχτά της Κρήτης και καταπλέει στο Ηράκλειο, έτοιμο να πιάσει ξανά δουλειά για το καλώδιο Ελλάδας-Κύπρου. Ωστόσο, σύμφωνα με τη Ναυτεμπορική, στο τραπέζι δεν έχει πέσει ακόμη το απαραίτητο αίτημα για έκδοση NAVTEX, γεγονός που αποτελεί το κομβικό επόμενο βήμα και κρατά σε αναμμένα κάρβουνα τις εξελίξεις.<br /><br />Η έλευση του πλοίου, παραμονές της 28ης Οκτωβρίου, φέρνει στο προσκήνιο τους χειρισμούς της Αθήνας απέναντι στις τουρκικές βλέψεις. Το πολιτικό θερμόμετρο έχει ήδη χτυπήσει κόκκινο, μετά τους ισχυρισμούς του Χακάν Φιντάν περί «αδειών» και την απάντηση του Γιώργου Γεραπετρίτη. Ο υπουργός Εξωτερικών διευκρίνισε ότι ενδέχεται να υπάρξει απλή «ενημέρωση» προς την Τουρκία -και ρητά όχι αδειοδοτική διαδικασία- εφόσον η Ελλάδα δώσει το πράσινο φως για την πόντιση, μια τοποθέτηση που έχει προκαλέσει σφοδρή κριτική στο εσωτερικό μέτωπο.<div><br />Μυστική διπλωματία και λιβυκό «παζάρι»<br /><br />Την ίδια στιγμή, η κύρωση του παράνομου τουρκολιβυκού μνημονίου από τη Βουλή της Λιβύης πυροδοτεί ένα μπαράζ μυστικών επαφών. Μετά την αιφνιδιαστική κάθοδο του διοικητή της ΜΙΤ, Ιμπραήλ Καλίν, στην Τρίπολη, ακολούθησε η επίσκεψη-εξπρές του Σαντάμ Χαφτάρ στο Κάιρο και την Τουρκία. Σε μια αποτυχημένη –όπως μεταδίδουν αραβικά μέσα– προσπάθεια, η Άγκυρα επιχείρησε να ενοποιήσει τις λιβυκές στρατιωτικές δυνάμεις με έδρα τη Σύρτη, ενώ το διπλωματικό σαφάρι συνεχίζεται με την επικείμενη άφιξη του νέου προέδρου της λιβυκής Βουλής σε Τρίπολη και Αίγυπτο.<div><br />Η «Γαλάζια Πατρίδα» στον πάγο και το βλέμμα στις ΗΠΑ<br /><br />Ο Ερντογάν φαίνεται να παίζει τακτικά με τον χρόνο. Η κατάθεση του προκλητικού νομοσχεδίου για τη «Γαλάζια Πατρίδα» παίρνει παράταση για το τέλος του έτους, με την Άγκυρα να τηρεί στάση αναμονής, μετρώντας τις ελληνικές αποφάσεις στο θέμα των ερευνών αλλά και ζυγίζοντας τα αποτελέσματα των κρίσιμων αμερικανικών εκλογών του Νοεμβρίου. Η Ουάσιγκτον, αν και στηρίζει επίσημα το έργο της διασύνδεσης, τηρεί στο ευρύτερο γεωπολιτικό πεδίο την πάγια, ίσων αποστάσεων στάση του «βρείτε τα».<br /><br />Με τα δεδομένα αυτά, η Αθήνα ετοιμάζεται να μεταφέρει την πίεση στη διεθνή σκηνή. Η πολιτική ηγεσία στρέφεται στον ΟΗΕ, με τον Γιώργο Γεραπετρίτη να συναντά τον Αντόνιο Γκουτέρες ανήμερα της 28ης Οκτωβρίου στη Νέα Υόρκη. Τη σκυτάλη των κρίσιμων επαφών θα πάρει αμέσως μετά, στις 29 Οκτωβρίου, ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, αναδεικνύοντας τον αποσταθεροποιητικό ρόλο των τουρκικών κινήσεων στην περιοχή.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.newsbreak.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div></div>

Φτάνει στην Κρήτη το «Abeille Marengo»: Η ώρα της αλήθειας για την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας-Κύπρου.

Ο «πόλεμος» για το καλώδιο και τα μυστικά παζάρια της Άγκυρας Συνεχίζεται το γεωπολιτικό πόκερ στην Ανατολική Μεσόγειο, με την Άγκυρα να τα ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ο ελληνικοί Patriot παραμένουν στη Σ. Αραβία. Συνάντηση Μητσοτάκη και Πρίγκιπα Διαδόχου.

<img height="88" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/10/MITSOTAKIS-MBS-630x400.jpg" width="745" /><br /><br />Ο ελληνικοί Patriot παραμένουν στη Σαουδική Αραβία, με την Αθήνα να διατηρεί ενεργό ρόλο στην αεράμυνα του Βασιλείου σε μια περίοδο κατά την οποία η Μέση Ανατολή βρίσκεται εκ νέου στην κόψη του ξυραφιού.<br /><br />Το αίτημα του Ριάντ για την παραμονή της ελληνικής πυροβολαρχίας έλαβε θετική απάντηση από τον Κυριάκο Μητσοτάκη κατά τη συνάντησή του με τον Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν, με φόντο τις επιθέσεις εναντίον της Σαουδικής Αραβίας και τις εξελίξεις στο Ιράν.<br /><br />Την ώρα που οι ελληνικοί Patriot συνεχίζουν να προστατεύουν κρίσιμες ενεργειακές εγκαταστάσεις στην Ερυθρά Θάλασσα, στο τραπέζι των συνομιλιών των δύο ηγετών τέθηκαν και οι θαλάσσιοι και ψηφιακοί δρόμοι του μέλλοντος.<br /><br />Από τις θαλάσσιες αρτηρίες του παγκόσμιου εμπορίου έως τον ψηφιακό διάδρομο που σχεδιάζεται να συνδέσει την Ευρώπη με την Ασία μέσω Ελλάδας και Σαουδικής Αραβίας, η συνάντηση στο Ριάντ κινήθηκε πολύ πέρα από τα στενά όρια της αμυντικής συνεργασίας.<div><br />Οι Patriot και η στρατηγική σημασία του Γιανμπού<br /><br />Η ελληνική πυροβολαρχία βρίσκεται στη Σαουδική Αραβία από το 2021, έχοντας αναλάβει αποστολή που συνδέεται άμεσα με την προστασία κρίσιμων ενεργειακών υποδομών στο Γιανμπού, στις ακτές της Ερυθράς Θάλασσας.<br /><br />Σε αυτή τη δύσκολη συγκυρία για το Βασίλειο, ο Κυριάκος Μητσοτάκης ενημέρωσε τον Πρίγκιπα Διάδοχο ότι η Ελλάδα ανταποκρίνεται θετικά στο αίτημα για τη συνέχιση της παρουσίας των Patriot.<br /><br />Ο Έλληνας Πρωθυπουργός καταδίκασε τις επιθέσεις εναντίον της Σαουδικής Αραβίας και εξέφρασε την έμπρακτη αλληλεγγύη της Αθήνας, υπογραμμίζοντας ότι η ελληνική αποστολή δεν περιορίζεται στην αεράμυνα του Βασιλείου, αλλά συμβάλλει παράλληλα στην ασφάλεια της ευρύτερης περιοχής.<br /><br />Η σημασία της αποστολής δεν εξαντλείται στη στρατιωτική της διάσταση.<br />Η περιφρούρηση ενεργειακών εγκαταστάσεων σε μια περιοχή με κομβικό ρόλο στις διεθνείς ροές καυσίμων αποκτά ιδιαίτερο βάρος σε περιόδους περιφερειακής έντασης.</div><div><br />Το Ιράν και οι θαλάσσιοι δρόμοι του εμπορίου<br /><br />Η συζήτηση επικεντρώθηκε αναπόφευκτα και στις εξελίξεις στο Ιράν και την ευρύτερη Μέση Ανατολή, με την ελευθερία της ναυσιπλοΐας να βρίσκεται ψηλά στην ατζέντα.<br /><br />Ο Κυριάκος Μητσοτάκης υπογράμμισε ότι η Ελλάδα, ως ηγέτιδα ναυτιλιακή δύναμη, αποδίδει ύψιστη σημασία στην ασφάλεια των διεθνών θαλάσσιων οδών και στην απρόσκοπτη ροή του παγκόσμιου εμπορίου.<br /><br />Επέμεινε, παράλληλα, στην ανάγκη σεβασμού του διεθνούς νομικού πλαισίου, προειδοποιώντας ότι η επιβολή περιορισμών στην ελευθερία της ναυσιπλοΐας θα δημιουργούσε επικίνδυνο προηγούμενο.<br /><br />Πίσω από τη συζήτηση αυτή βρίσκεται ένα διακύβευμα που ξεπερνά τα όρια της Μέσης Ανατολής, καθώς η ασφάλεια των θαλάσσιων διαδρομών επηρεάζει άμεσα τις εμπορευματικές μεταφορές, τις ενεργειακές ροές και τη σταθερότητα της παγκόσμιας οικονομίας.</div><div><br />Ο ψηφιακός διάδρομος Ευρώπης-Ασίας<br /><br />Από την ασφάλεια των θαλάσσιων δρόμων, η ημερήσια διάταξη διευρύνθηκε προς τις ψηφιακές λεωφόρους που φιλοδοξούν να επαναχαράξουν τον χάρτη της διεθνούς συνδεσιμότητας.<br /><br />Οι δύο ηγέτες συνομίλησαν εκτενώς για το East to Med Data Corridor (EMC), το έργο που αποσκοπεί στη διασύνδεση της Ευρώπης με την Ασία μέσω Ελλάδας και Σαουδικής Αραβίας.<br /><br />Το συγκεκριμένο σχέδιο ενισχύει την προοπτική ανάδειξης της Ελλάδας σε κόμβο διεθνών ψηφιακών υποδομών, προσθέτοντας μια επιπλέον οικονομική και τεχλογική διάσταση στη συνεργασία Αθήνας και Ριάντ.<br /><br />Στο ίδιο πλαίσιο εξετάστηκαν οι δυνατότητες περαιτέρω εμβάθυνσης των διμερών σχέσεων στους τομείς της ενέργειας, της άμυνας και της συνδεσιμότητας.</div><div><br />Το επόμενο βήμα στη συνεργασία Αθήνας-Ριάντ<br /><br />Στη συνάντηση συζητήθηκε επίσης η διοργάνωση της δεύτερης συνεδρίασης του Ανώτατου Συμβουλίου Στρατηγικής Συνεργασίας Ελλάδας-Σαουδικής Αραβίας, ενώ πραγματοποιήθηκε απολογισμός της προόδου που έχει σημειωθεί μετά την πρώτη συνεδρίασή του, τον Ιανουάριο του 2025.<br /><br />Η θεσμοθέτηση της συνεργασίας σε ανώτατο επίπεδο, όπως επισημαίνουν αρμόδιες πηγές, έχει δημιουργήσει έναν σταθερό δίαυλο επικοινωνίας για την προώθηση κοινών σχεδίων σε ευρύ φάσμα τομέων.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Ο ελληνικοί Patriot παραμένουν στη Σ. Αραβία. Συνάντηση Μητσοτάκη και Πρίγκιπα Διαδόχου.

Ο ελληνικοί Patriot παραμένουν στη Σαουδική Αραβία, με την Αθήνα να διατηρεί ενεργό ρόλο στην αεράμυνα του Βασιλείου σε μια περίοδο κατά την...

Διαβάστε την συνέχεια

Λάβρος ο Καραμανλής για τουρκολυβικό, ελληνοτουρκικά και την όξυνση των ανισοτήτων.

<img height="73" src="https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2026/10/Clipboard01-2-630x400.jpg" width="745" /><br /><br />Ηχηρή παρέμβαση με σαφείς αιχμές για την κυβερνητική γραμμή στα ελληνοτουρκικά πραγματοποίησε ο πρώην πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής, παρουσία του Αντώνη Σαμαρά, σε εκδήλωση της Ένωσης Αποστράτων Αξιωματικών Στρατού στο Πολεμικό Μουσείο, για την επέτειο του «Όχι» της 28ης Οκτωβρίου.<br /><br />Ο πρώην πρωθυπουργός αμφισβήτησε ευθέως τη λογική της προσέγγισης με την Τουρκία μέσω διαλόγου και υποχωρήσεων, υποστηρίζοντας ότι η Άγκυρα δεν επιδιώκει την επίλυση επιμέρους διαφορών, αλλά τη συνολική ανατροπή του status quo στο Αιγαίο.<br /><br />Με την προειδοποίησή του ότι όσοι θεωρούν πως οι τουρκικές αξιώσεις μπορούν να αντιμετωπιστούν με συμβιβασμούς «σφάλλουν βαρέως», άσκησε ουσιαστική κριτική στη στρατηγική που αντιμετωπίζει τις τουρκικές διεκδικήσεις ως διαπραγματεύσιμες διαφορές.<br /><br />Παράλληλα, χαρακτήρισε αρνητική εξέλιξη την κύρωση του ανυπόστατου τουρκολιβυκού μνημονίου και απέρριψε κατηγορηματικά κάθε ενδεχόμενο να χρειάζεται η Ελλάδα τουρκική άδεια για την ηλεκτρική διασύνδεση με την Κύπρο.<br /><br />Οι αιχμές του επεκτάθηκαν και στους συμμάχους, τους οποίους κατηγόρησε για ίσες αποστάσεις και πιέσεις προς την Αθήνα για συμβιβασμούς.<br /><br />Ο πρώην πρωθυπουργός αφησε σαφείς αιχμές για τον πυρήνα της εξωτερικής πολιτικής της κυβέρνησης.<br /><br />«Κανένας δεν σέβεται κάποιον που δεν υπερασπίζεται τα δίκαιά του, τις αρχές του, την πατρίδα του.<br /><br />»Και κανένας δεν λαμβάνει υπ’ όψιν του σοβαρά αυτόν που δεν αντέχει να ορθώσει το ανάστημά του όταν θίγεται», ήταν το μήνυμα προς κάθε αποδέκτη που εξέπεμψε ο πρώην πρωθυπουργός.<br /><br />Ο Κώστας Καραμανλής δεν παρέλειωε να προειδοποιήσει για την όξυνση των κοινωνικών ανισοτήτων, τη συρρίκνωση της μεσαίας τάξης, τις περικοπές στο κοινωνικό κράτος και την έλλειψη προοπτικής για τους νέους και τους οικονομικά ασθενέστερους.<br /><br />Τόνισε ότι μεγάλα τμήματα της κοινωνίας αισθάνονται αδικημένα και αποκλεισμένα από την εργασία, τη στέγαση, την υγεία και την παιδεία, ενώ η δυσπιστία απέναντι στη Δικαιοσύνη εντείνεται.<br /><br />Απέδωσε την κρίση στην πολιτική και οικονομική ευρωπαϊκή ελίτ, επισημαίνοντας ότι η απαξίωση των ανησυχιών των πολιτών από τις κυρίαρχες ελίτ και τα συστημικά Μέσα Ενημέρωσης επιδεινώνει την κατάσταση.<br /><br />Προειδοποίησε, τέλος, ότι η απονομιμοποίηση του μεταπολεμικού κοινωνικού και πολιτικού μοντέλου απειλεί την κοινωνική συνοχή και την ομαλότητα στην Ευρώπη.<div><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" class="BLOG_video_class" height="332" src="https://www.youtube.com/embed/1090CyXbsKY" width="664" youtube-src-id="1090CyXbsKY"></iframe></div><div><br /></div><div><br /></div><div><a href="https://www.tribune.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Λάβρος ο Καραμανλής για τουρκολυβικό, ελληνοτουρκικά και την όξυνση των ανισοτήτων.

Ηχηρή παρέμβαση με σαφείς αιχμές για την κυβερνητική γραμμή στα ελληνοτουρκικά πραγματοποίησε ο πρώην πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής, παρουσ...

Διαβάστε την συνέχεια

Ισραήλ: Τυχόν ήττα Νετανιάχου αλλάζει τα δεδομένα για Ελλάδα, Κύπρο, Τουρκία;

<img height="84" src="https://www.in.gr/wp-content/uploads/2026/10/israel-ekloges-in.gr_-1200x800.jpg" width="746" /><br /><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Ισραήλ χωρίς τον Νετανιάχου; Ισραηλινοί ειδικοί εξηγούν τι μπορεί να αλλάξει για Ελλάδα, Τουρκία, Ιράν και Γάζα</span></h3><div><b>Βαγγέλης Γεωργίου</b></div>Ο πολιτικός επιστήμονας Όφερ Κένιγκ, η ερευνήτρια διεθνών σχέσεων Γκάλια Λίντενστραους και ο ταξίαρχος ε.α. Εράν Ορτάλ μιλούν στο in για την επόμενη ημέρα στο Ισραήλ και τις πιθανές αλλαγές στη στρατηγική του απέναντι σε Ελλάδα, Τουρκία και Ιράν.<br /><br />Σχεδόν τα δύο τρίτα της τελευταίας τριακονταετίας στο Ισραήλ φέρουν τη σφραγίδα του Μπενιαμίν Νετανιάχου στην κορυφή της εξουσίας. Οι εκλογές της 27ης Οκτωβρίου, ωστόσο, ενδέχεται να βάλουν τέλος σε αυτή τη μακρά περίοδο πολιτικής κυριαρχίας. Ενδεχόμενη αλλαγή κυβέρνησης θα σημάνει όμως και αλλαγή στρατηγικής; Πόσο διαφορετική θα μπορούσε να είναι η πολιτική του Ισραήλ απέναντι σε Ιράν και Τουρκία και τι θα σήμαινε αυτό για τις σχέσεις του με την Ελλάδα και την Κύπρο;<br /><br />Η πολιτική πόλωση στο Ισραήλ είναι εξαιρετικά έντονη, καθώς οι αντζέντες των κομμάτων έχουν επηρεαστεί καταλυτικά μετά την 7η Οκτωβρίου 2023, με την χώρα να βρίσκεται ουσιαστικά συνεχώς σε εμπόλεμη κατάσταση.<br /><br />Ποιοί είναι όμως οι βασικοί αντίπαλοι;<br /><br />Στο στρατόπεδο του Μπενιαμίν Νετανιάχου βρίσκονται το δεξιό Likud, η ακροδεξιά Εβραϊκή Δύναμη του Ιταμάρ Μπεν-Γκβιρ, ο Θρησκευτικός Σιωνισμός-Zehut του Μπεζαλέλ Σμότριτς και τα υπερορθόδοξα Shas του Αριέ Ντέρι και Ενωμένος Ιουδαϊσμός της Τορά.<br /><br />Στον αντίποδα βρίσκεται το στρατόπεδο με το κεντρώο Yashar του πρώην αρχηγού του στρατού Γκάντι Άιζενκοτ, η συμμαχία B’Yachad του πρώην πρωθυπουργού Ναφτάλι Μπένετ, οι Δημοκράτες του Γιαΐρ Γκολάν και το δεξιό Yisrael Beiteinu του Αβίγκντορ Λίμπερμαν.<br /><br />Ξεχωριστή θέση έχουν οι αραβικοί σχηματισμοί, η Κοινή Λίστα και το Ra’am του Μανσούρ Αμπάς, όπως επίσης, κοντά στο εκλογικό όριο κινείται και ο συνδυασμός των εφέδρων και της οικονομικής μεταρρύθμισης των Γιοάζ Χέντελ και Γιαρόν Ζελέχα.<div><br />Τα τρία σενάρια<br /><br />Κανένας από τους δύο μεγάλους συνασπισμούς δεν φτάνει αυτοτελώς τις 61 έδρες που απαιτούνται για τον σχηματισμό κυβέρνησης. Ωστόσο, η συνολική αριθμητική εικόνα είναι διαφορετική όταν συνυπολογίζονται τα αραβικά κόμματα.<br /><br />Σύμφωνα με τις τέσσερις τελευταίες δημοσκοπήσεις, ο συνασπισμός του Νετανιάχου συγκεντρώνει κατά μέσο όρο 49,5 έδρες. Ο αντίπαλος συνασπισμός φτάνει τις 54 έδρες. Τα αραβικά κόμματα, που καταγράφουν συνολικά περίπου 14,5 έδρες, βρίσκονται εκτός των δύο βασικών συνασπισμών.<br /><a href="https://www.in.gr/2026/10/26/world/israil-xoris-ton-netaniaxou-israilinoi-eidikoi-eksigoun-ti-mporei-na-allaksei-gia-ellada-tourkia-iran-kai-gaza/"><b>Διαβάστε την συνέχεια στην πηγή</b></a><div><div><br /></div><div><a href="https://www.in.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div></div></div>

Ισραήλ: Τυχόν ήττα Νετανιάχου αλλάζει τα δεδομένα για Ελλάδα, Κύπρο, Τουρκία;

Ισραήλ χωρίς τον Νετανιάχου; Ισραηλινοί ειδικοί εξηγούν τι μπορεί να αλλάξει για Ελλάδα, Τουρκία, Ιράν και Γάζα Βαγγέλης Γεωργίου Ο πολιτικό...

Διαβάστε την συνέχεια

Οι δύο μεγάλες αμαρτίες της ελληνικής Εξωτερικής Πολιτικής.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://www.naftemporiki.gr/wp-content/uploads/2022/12/ypourgeio_eksoterikon-2-696x457.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="457" data-original-width="696" height="88" src="https://www.naftemporiki.gr/wp-content/uploads/2022/12/ypourgeio_eksoterikon-2-696x457.jpg" width="728" /></a></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div>Δύο αμαρτίες πληρώνει συχνά η ελληνική εξωτερική πολιτική: την άμεση εξάρτησή της από την εσωτερική πολιτική και τα μεγάλα λόγια, τον αδικαιολόγητο βερμπαλισμό. Ο συνδυασμός τους μπορεί να είναι καταστροφικός. <br /><br />ΤΟΥ<b> ΑΛΕΞΗ ΠΑΠΑΧΕΛΑ</b><br /><br />Παλιότερα έπαιζαν ρόλο οι δημοσκοπήσεις και οι μαζικές διαδηλώσεις. Τώρα διαδραματίζουν κρίσιμο ρόλο τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. «Χαμηλά την μπάλα με τον Μπελέρη», φωνάζουν οι διπλωμάτες, «Μας κάνει ζημιά η υπόθεση Μπελέρη στα social, να τη σηκώσουμε τώρα», φωνάζουν από την άλλη πλευρά οι σύμβουλοι επικοινωνίας.<br /><br />Το ίδιο ντιμπέιτ εκτυλίσσεται για όλα τα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής. Το βλέπουμε και τώρα, μετά την κακή εξέλιξη με το τουρκολιβυκό σύμφωνο. Η πίεση για «να κάνουμε κάτι» είναι τεράστια, καθώς, μάλιστα, έχουμε μπει στην πιο παρατεταμένη προεκλογική περίοδο που έχει ζήσει η χώρα. Θα χρειαστεί μεγάλη ψυχραιμία, καθαρό μυαλό και σωστή ανάγνωση του διεθνούς τοπίου τις επόμενες εβδομάδες και μήνες.<br /><br />Αλλά και λίγα λόγια, γιατί οι συνεχείς διαβεβαιώσεις αρμοδίων, ότι «είμαστε οι μόνοι που μιλάμε και στις δύο πλευρές στη Λιβύη και ελέγχουμε πλήρως το παιχνίδι», δεν αποδείχθηκαν πολύ πειστικές και έγιναν μπούμερανγκ. Η Ελλάδα αιφνιδιάστηκε, δυσάρεστα, ενώ ο πήχυς είχε σηκωθεί πολύ. Αντέδρασε όμως ψύχραιμα με τη ρελάνς με το Κάιρο.<div><br />Είμαστε, βλέπετε, και μια χώρα χωρίς στιβαρούς μηχανισμούς ασφαλείας και εξωτερικής πολιτικής. Οι αποφάσεις είναι προσωποκεντρικές και επειδή οι μηχανισμοί έχουν εξασθενήσει, σπανίως περνούν από την κρησάρα των ειδικών, που ξέρουν τους φακέλους απ’ έξω και τους έχουν χειριστεί επί πολλά χρόνια.<br /><br />Έχουμε μπροστά μας μια κρίσιμη περίοδο εξελίξεων στα ελληνοτουρκικά, που θα συμπέσει με την ανεξέλεγκτη πόλωση στο πολιτικό σκηνικό. Καθώς η πόλωση θα κορυφώνεται, η λέξη «προδότες» θα ακούγεται συχνά στον δημόσιο διάλογο, περισσότερο και από ό,τι συνηθίζεται σε κανονικές περιόδους.<br /><br />Διαρροές, σενάρια θα πέφτουν στο ρινγκ χωρίς κανένα φίλτρο. Όλοι έχουν ευθύνη να μην ξεφύγουν τα πράγματα, να ζυγιστεί κάθε απόφαση προσεκτικά και να ληφθεί χωρίς πίεση και με γνώμονα το συμφέρον της χώρας και μόνον. Βλέπουμε, άλλωστε, ότι η απέναντι πλευρά δεν μιλάει πολύ, κινείται αποτελεσματικά στο πολύ βαθύ και σκοτεινό παρασκήνιο, καθησυχάζει παρελκυστικά και στο τέλος αιφνιδιάζει.</div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Οι δύο μεγάλες αμαρτίες της ελληνικής Εξωτερικής Πολιτικής.

Δύο αμαρτίες πληρώνει συχνά η ελληνική εξωτερική πολιτική: την άμεση εξάρτησή της από την εσωτερική πολιτική και τα μεγάλα λόγια, τον αδικαι...

Διαβάστε την συνέχεια

Λιβύη: Η Τουρκία μας δίνει σχοινί να την κρεμάσουμε αλλά…

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcS3xWSrsk8VQ1WL4YQ9DNQnaK3cJZ5EASB-ojI5emV1S1VbSlpNPjX4CyRd&s=10" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="450" data-original-width="681" height="80" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcS3xWSrsk8VQ1WL4YQ9DNQnaK3cJZ5EASB-ojI5emV1S1VbSlpNPjX4CyRd&s=10" width="728" /></a></div><h3 style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Το καταφανώς παράνομο "Μνημόνιο" ανάμεσα σε Λιβύη και Τουρκία, σφετερίζεται χονδροειδώς ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα.</span></h3>Του <b>Ζαχαρία Μίχα</b><br />Η διορθωτική δήλωση του Στέιτ Ντιπάρτμεντ που αποκατέστησε την απερίφραστη καταδίκη του «Τουρκολιβυκού Μνημονίου» είναι αναμφισβήτητα μια θετική εξέλιξη. Η αντίδραση της ελληνικής πλευράς ήταν έντονη, με παραστάσεις στον ίδιο τον Μάρκο Ρούμπιο, την απουσία του οποίου στην Ινδία εκμεταλλεύθηκαν τα φιλοτουρκικά στοιχεία για να τροποποιήσουν ουσιωδώς την αρχική θέση. Παρότι η προτροπή για «διαπραγματεύσεις με καλή πίστη» ρίχνει νερό στην τουρκική στρατηγική να βραχυκυκλώνει τα πάντα, όπως με τη Λιβύη, έως ότου πετύχει τον στόχο της να αρπάξει από την Ελλάδα όσα επιδιώκει…<br /><br />Αυτή τη φορά, ο συντονισμός παραγόντων της ομογένειας με το υπουργείο Εξωτερικών, εξασφαλίζοντας τη θετική παρέμβαση της πρεσβείας των ΗΠΑ στην Αθήνα, οδήγησε στο αποτέλεσμα. Η παρέμβαση ήταν επιβεβλημένη. Ο τρόπος αποχώρησης της Κίμπερλι Γκίλφοϊλ, έπληξε το κύρος της πρεσβείας. Ο Επιτετραμμένος Τζος Χακ αντελήφθη την ανάγκη να κινηθεί στο προσκήνιο της διπλωματίας.<br /><br />Προφανής στόχος ήταν για να αποκαταστήσει τον ρόλο του περιφερειακού κέντρου που διαδραμάτιζε παραδοσιακά η διπλωματική αντιπροσωπεία των ΗΠΑ στην Αθήνα. Ο ανεξέλεγκτος ρόλος του Τομ Μπάρακ στην πρεσβεία της Άγκυρας έπρεπε να αποκτήσει αντίβαρο. Εν αναμονή και του αποτελέσματος των ενδιάμεσων εκλογών όπου η πιθανότητα… μερικής ή ολικής επαναφοράς των Δημοκρατικών θα δημιουργήσει νέες ισορροπίες στη γραφειοκρατία της Ουάσινγκτον.<div><br />Λιβύη και τουρκική στρατηγική<br /><br />Τι συνέβη όμως στη Λιβύη; Η Τουρκία ευθυγράμμισε τα συμφέροντά της με αυτά των ΗΠΑ, παριστάνοντας ότι ταυτίζεται με τον στόχο της ενοποίησης που προωθούσε η πρωτοβουλία (initiative) του Μάσαντ Μπούλος, συμπέθερου του Τραμπ. Ενώ αρχικά είχε συνταχθεί με τη δυτική Λιβύη (Σαράτζ, Ντμπεϊμπά) στη συνέχεια χρησιμοποίησε τα «κατάλληλα όπλα» για να ενισχύσει την πειθώ της στη φαμίλια Χάφταρ. Ή μάλλον το εξής ένα: Τα «οικονομικά κίνητρα» που δούλεψαν στην περίπτωση Ντμπεϊμπά…<br /><br />Η Τουρκία διεκδίκησε επικοινωνιακά να της πιστωθεί και η συμφωνία για ενοποίηση των στρατιωτικών δυνάμεων του ανατολικού και του δυτικού τμήματος της Λιβύης. Ανάμεσα στους δυο επικεφαλής, στις φωτογραφίες ποζάρει ο Τούρκος υπουργός Άμυνας, Γκιουλέρ! Μόνο που ούτε αυτό τελικά πήγε και τόσο καλά. Ήρθε και μια από τις γνωστές δηλώσεις Τραμπ που «στόλισε» τη Λιβύη και ο Σαντάμ Χάφταρ, διάδοχος του πάτερ φαμίλιας «στρατάρχη Χαλίφα», βρήκε ευκαιρία να παραστήσει τον εθνικό ηγέτη ζητώντας απολογία Τραμπ…<br /><br />Και οι ελληνικές… επιτυχίες στη Λιβύη<br /><br />Το ότι δεν βγήκαν στην Τουρκία οι πρωτοβουλίες στη Λιβύη όπως ακριβώς επεδίωκε, δεν είναι αιτία πανηγυρισμών στην Ελλάδα. Η ελληνική πολιτική έπρεπε εξαρχής να ξεκαθαρίσει προς κάθε ενδιαφερόμενο, διεφθαρμένους τοπικούς παράγοντες ή χώρες… πρόθυμους διαφθορείς, για το κόστος που θα καταβάλουν εάν στραφούν εναντίον των νομίμων συμφερόντων της. Και να πείσει ασφαλώς ότι σοβαρολογεί.<br /><br />Η ελληνική πολιτική κυριαρχήθηκε από την επιδίωξη άσκησης επιρροής και πειθούς. Δυστυχώς, αυτό επιβεβαίωσε την αφέλεια με την οποία προσεγγίζει τα ζητήματα της Λιβύης η ελληνική διπλωματία. Για την ακρίβεια οι υπουργοί Εξωτερικών, αφού η διπλωματική υπηρεσία, σε γενικές γραμμές δεν εισακούγεται.<br /><br />Προτεραιότητα των υπουργών είναι να μην προκαλέσουν, προσωπικά, τη δυσαρέσκεια ισχυρών διεθνών παραγόντων. Γι’ αυτό και η πολιτική της Ελλάδας είναι άνευρη, χωρίς συνέπεια και συνέχεια. Αντιδρά στις εξελίξεις που υπαγορεύουν άλλοι.<br /><br />Από την άλλη πλευρά, η Τουρκία, σε άμεση συνεννόηση ασφαλώς με τον πρεσβευτή – «ατζέντη» της Τομ Μπάρακ, έπαιξε τον ρόλο του απόλυτα ευθυγραμμισμένου με τις ΗΠΑ «τοπικού συνεργάτη». Φυσικά, πίσω από τις «εξυπηρετήσεις» της τουρκικής διπλωματίας, υποκρυπτόταν η προώθηση των στόχων στο πλαίσιο της «Γαλάζιας Πατρίδας».<br /><br />Οι ΗΠΑ, ασφαλώς δεν κόπτονται για την επικράτηση… δημοκρατίας στη Λιβύη, αλλά για τη διαμόρφωση συνθηκών που θα εξυπηρετούν τη στρατηγική τους. Μία από αυτές τις διαστάσεις είναι η ενεργειακή ασφάλεια, στο πλαίσιο της οποίας ο ρόλος που επιφυλάσσουν στην πλούσια σε ενεργειακά αποθέματα Λιβύη είναι σημαντικός. Αυτό όμως εμπλέκει και τα ελληνικά εθνικά συμφέροντα. Τα δυνητικά κοιτάσματα σε περιοχές ελληνικής δικαιοδοσίας γειτνιάζουν με τα λιβυκά, εμπλέκοντας τις ίδιες αμερικανικές εταιρίες που εμπλέκονται στη Λιβύη (ExxonMobil, Chevron).</div><div><br />Πρόσκληση σε τραπέζι με την Ελλάδα στο μενού<br /><br />Όσον αφορά την περιφερειακή πολιτική της Άγκυρας, βασίζεται στην υπόσχεση πολύ μεγαλύτερης ΑΟΖ και στη Λιβύη και στην Αίγυπτο, φυσικά σε βάρος της Ελλάδας. Πληρώνει αδρά για να εξασφαλίσει τη βοήθεια των διεφθαρμένων «φυλάρχων» στο ανατολικό και το δυτικό τμήμα, της Λιβύης, παρέχοντας και το αφήγημα συγκάλυψης των πραγματικών τους κινήτρων και επιδιώξεων: Την εξυπηρέτηση του λιβυκού εθνικού συμφέροντος! Κι όλα αυτά αποτελούν μέρος της απόπειρας να «κουκουλώσει» η Άγκυρα τον αναθεωρητισμό της σε βάρος της Ελλάδας.<br /><br />Ποιος είναι ο τελικός στόχος της Άγκυρας; Να χρησιμοποιήσει το «ειδικό βάρος» της Τουρκίας για να διαπραγματευθεί εκτός πλαισίου διεθνούς δικαίου που δεν την συμφέρει. Με τον τρόπο αυτό, διά του στρατιωτικού καταναγκασμού και των απειλών, ευελπιστεί ότι θα πετύχει να αρπάξει όσα επιθυμεί από την Ελλάδα. Όσο δεν το επιτυγχάνει, έχει «σχέδιο β’»: Το να βραχυκυκλώσει την άσκηση των ελληνικών δικαιωμάτων.<br /><br />Ποντάρει στο ότι μια Ελλάδα που διακηρύσσει διαρκώς τον φιλειρηνικό της προσανατολισμό, δεν θα επιχειρήσει να κινήσει ενεργητικά το ενδιαφέρον της Ουάσινγκτον, δημιουργώντας το κίνητρο, ή προκαλώντας την ανάγκη αποφασιστικής παρέμβασης. Αυτό θα προϋπέθετε να περάσει από τις αφελείς και πολιτικά βολικές διακηρύξεις στις πράξεις.<a href="https://www.defence-point.gr/wp-content/uploads/2026/10/TURKEY-LIBYA-ILLEGAL-MEMORANDUM-LOCATOR-WIKIMEDIA-COMMONS.jpg"><img src="https://www.defence-point.gr/wp-content/uploads/2026/10/TURKEY-LIBYA-ILLEGAL-MEMORANDUM-LOCATOR-WIKIMEDIA-COMMONS.jpg" /></a>Το καταφανώς παράνομο “Μνημόνιο” ανάμεσα σε Λιβύη και Τουρκία, σφετερίζεται χονδροειδώς ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα (Φωτογραφία: Wikimedia Commons).</div><div><br />Κόστος-όφελος<br /><br />Να περάσει η Αθήνα από τα περί «δικαιωμάτων κατοχυρωμένων από το διεθνές δίκαιο», σε λελογισμένες ενέργειες επίδειξης αποφασιστικότητας προάσπισης αυτών των δικαιωμάτων. Να «τζαρτζάρει» την τουρκική στρατηγική βραχυκυκλώματος κάθε ελληνικής πρωτοβουλίας. Όσο η Άγκυρα δεν καταβάλει κόστος γι’ αυτή την τακτική, η ελληνική πλευρά θα τη βρίσκει διαρκώς μπροστά της.<br /><br />Οι πανηγυρισμοί των τελευταίων ημερών για «κίνηση ματ» μετά την ανακοίνωση για επανέναρξη των διαπραγματεύσεων Ελλάδας-Αιγύπτου για συμφωνία χάραξης ΑΟΖ, είναι για μια ακόμη φορά βολικά υπερβολικοί. Πρόκειται αναμφισβήτητα για σημαντική εξέλιξη. Όμως, άλλο η έναρξη διαπραγματεύσεων και άλλο η κατάληξη σε συμφωνία.<br /><br />Υπάρχει και κάτι ακόμα: Σε περίπτωση που υπάρξει συμφωνία, αυτό θα δεσμεύει αποκλειστικά και μόνο τους αντισυμβαλλόμενους, την Αθήνα και το Κάιρο! Κάτι παρόμοιο δεν ανέφερε και η ελληνική ανακοίνωση για το «Τουρκολιβυκό μνημόνιο»; Και είναι σωστό! Διότι το διεθνές δίκαιο όντως προβλέπει συμφωνία μεταξύ όλων των εμπλεκομένων για οριστική χάραξη θαλασσίων ζωνών!<br />Η Τουρκία χρειάζεται την Ελλάδα!<br /><br />Ο δε καταστατικός χάρτης του ΟΗΕ υποδεικνύει τα νόμιμα μέσα. Μεταξύ αυτών είναι και οι διαπραγματεύσεις! Διμερείς ή πολυμερείς! Κι εκεί δεν υποχρεώνει τον οποιονδήποτε να εφαρμόσει το διεθνές δίκαιο, αφού «άμα θέλει η νύφη και ο γαμπρός»! Έχει σημασία αυτό στα ελληνοτουρκικά…<br /><br />Εκεί επιδιώκει να φτάσει η Τουρκία. Μέσω της τρομοκράτησης και της απειλής πολέμου, να αποσπάσει τη μερίδα του λέοντος όσων ζητεί από την Ελλάδα και μάλιστα με τη σφραγίδα της Αθήνας! Διότι αυτό θα νομιμοποιήσει τα τουρκικά κέρδη… Μπορεί να απέσπασαν στρατιωτικά τη μισή Κύπρο το 1974. Μισό και πλέον αιώνα μετά, όμως, δεν κατάφεραν να νομιμοποιήσουν τα τετελεσμένα.<br /><br />Άλλο ένα σημείο ενδιαφέροντος είναι οι διπλωματικές σχέσεις Τουρκίας-Αιγύπτου. Δεν κάνει σε κανέναν εντύπωση η απάντηση του Χακάν Φιντάν στον Αιγύπτιο υπουργό Εξωτερικών που του ξεκαθάρισε ότι η Αίγυπτος διαφωνεί με το «Τουρκολιβυκό»; Σύμφωνα με σχετική ανάρτηση του πρώτου, ο Τούρκος ομόλογός του «επέδειξε κατανόηση»!<br /><br />Μια «κατανόηση» που ουδέποτε επέδειξε στις σχέσεις με την Ελλάδα! Ούτε καν ρητορικά! Αντιθέτως, συστηματικά επιδιώκει να αποκλείει την Αθήνα από οποιαδήποτε διαβούλευση για τη Λιβύη. Δεν την αναγνωρίζει καν ως δρώντα στην περιοχή! Με τη συμπεριφορά που επιδεικνύει, προσπαθεί να την παρουσιάσει ως χώρα μειωμένης κυριαρχίας.<br /><br />Όσο και η ίδια η Αθήνα δεν αντιδρά με την πρέπουσα σφοδρότητα εγκαταλείποντας την πολιτική ορθότητα απέναντι σε εταίρους και συμμάχους, θα δίνει την εντύπωση… στρατευμένου εθελοντή στην εξυπηρέτηση της τουρκικής στρατηγικής. Τόσο απλά.</div><div><br />Περί διεθνούς εικόνας ο λόγος<br /><br />Η αποτυχία της Τουρκίας να δελεάσει την Αίγυπτο με πολύ μεγάλα κέρδη στη χάραξη θαλασσίων ζωνών εάν συνταχθεί μαζί της, σε βάρος της Ελλάδας, αποδεικνύει ότι στο Κάιρο αντιλαμβάνονται και τον εφήμερο χαρακτήρα τέτοιων κερδών και τη γενικότερη αφερεγγυότητα της Άγκυρας. Αυτό σχετίζεται με τη συνολικότερη εικόνα που έχει δημιουργήσει με την αμετροέπεια και την υπεροψία της.<br /><br />Το αντίθετο ακριβώς από το πρόβλημα εικόνας της Ελλάδας, που δειλιάζει εμφανώς, συστηματικά, να επιβάλει κόστος στην Τουρκία για τη συμπεριφορά της. Αυτό υπονομεύει τη χρησιμότητά της ως συμμάχου. Παράδειγμα η απραξία της Αθήνας όταν η Άγκυρα αμφισβήτησε στην πράξη (σ.σ. στην περιοχή της Κάσου στο ζήτημα της πόντισης του καλωδίου) τη συμφωνία Αθήνας-Καΐρου για τη χάραξη ΑΟΖ.<br /><br />Τούτων λεχθέντων, η περιρρέουσα ατμόσφαιρα και οι διαρροές ότι περί επικείμενης επέκτασης στα 12 ναυτικά μίλια στην Κρήτη, εξαιρώντας όμως το επίμαχο ανατολικό τμήμα, δεν είναι καθόλου πειστικές. Κι αυτό μπορεί να δημιουργήσει αστάθεια, καθώς η Τουρκία θα θεωρήσει πολύ υψηλή την πιθανότητα ελληνικής υποχώρησης εάν «στρατιωτικοποιηθεί η κρίση».</div><div><br />Άμα θέλει πόλεμο η Τουρκία ας τον κάνει τώρα<br /><br />Αν επιθυμούσε όντως να επηρεάσει τις εξελίξεις η Ελλάδα, θα μπορούσε να επιχειρήσει να ασκήσει αποτροπή. Στο πλαίσιο της απειλής επιβολής σοβαρού κόστους, θα μπορούσε να έχει ξεκαθαρίσει ποιες ενέργειες της Τουρκία θα προκαλούσαν την άμεση επέκταση των χωρικών υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια. Κι όχι μόνο εκεί που διαρρέεται, διότι κι αυτό φοβικότητα αποπνέει, την οποία εισπράττουν οι ενδιαφερόμενοι. Φίλοι και αντίπαλοι.<br /><br />Γιατί εξαιρείται η ηπειρωτική χώρα; Γιατί δεν προχωρά το κλείσιμο των κόλπων; Με ποια λογική η κυβέρνηση θεωρεί ότι η Τουρκία θα επιλέξει πόλεμο; Με ποια νομιμοποίηση θα καταφύγει στη στρατιωτική βία με αφορμή την άσκηση ενός καταφανέστατα νόμιμου δικαιώματος; Χρησιμοποιώντας δηλαδή το μοναδικό… σίγουρα παράνομο μέσο αντίδρασης! Και λόγω της συγκυρίας, θα χρεωθεί κάτι πολύ ευρύτερο από ένα ελληνοτουρκικό επεισόδιο. Διακινδυνεύοντας σοβαρές αντισυσπειρώσεις επί του πεδίου…<br /><br />Οι Τούρκοι ανακοινώνουν ότι μέχρι το τέλος του έτους προτίθενται να ψηφίσουν νόμο που θα αφορά τη «Γαλάζια Πατρίδα», επικεντρωμένο στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο. Από την άλλη πλευρά, δημοσιεύματα στην Αίγυπτο αναφέρουν ότι ετοιμάζεται φάκελος για τη νομική τεκμηρίωση του παράνομου χαρακτήρα του Τουρκολιβυκού Μνημονίου. Μένει να αποδειχθεί ο βαθμός συντονισμού Καΐρου-Αθήνας. Εν αναμονή λοιπόν για το επόμενο επεισόδιο του σίριαλ…</div><div><br /></div><div><a href="https://www.defence-point.gr/">πηγή</a><br /><br /><br />Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα τη θέση του Ellada simera.</div>

Λιβύη: Η Τουρκία μας δίνει σχοινί να την κρεμάσουμε αλλά…

Το καταφανώς παράνομο "Μνημόνιο" ανάμεσα σε Λιβύη και Τουρκία, σφετερίζεται χονδροειδώς ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα. Του Ζαχαρί...

Διαβάστε την συνέχεια